BESLUIT Nr. 1413/2013/EU VAN DE RAAD
van 17 december 2013
tot wijziging van Beschikking 2002/546/EG wat de toepassingsduur betreft
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 349,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Krachtens Beschikking 2002/546/EG van de Raad (2), mag Spanje tot 31 december 2011 bepaalde producten die worden geproduceerd op de Canarische Eilanden, vrijstellen van de „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las islas Canarias” (hierna „AIEM-belasting”) dan wel deze belasting verminderen. De bijlage bij de beschikking bevat een lijst van producten die in aanmerking komen voor vrijstelling en vermindering van belasting. Afhankelijk van het product, mag het belastingverschil tussen producten die worden geproduceerd op de Canarische Eilanden en andere producten, afhankelijk van het product, niet meer dan 5, 15 of 25 procentpunten bedragen.
(2)
Met de vrijstellingen en verlagingen van de AIEM-belasting wordt een gedifferentieerde belastingheffing ingesteld, die ten goede komt van de lokale productie van sommige producten. Dit vormt staatssteun die moet worden goedgekeurd door de Commissie.
(3)
Beschikking 2002/546/EG was oorspronkelijk van toepassing tot en met 31 december 2011. Aan het einde van 2011, wijzigde Besluit nr. 895/2011/EU (3) van de Raad de toepassingsduur die werd verlengd tot en met 31 december 2013 op grond van de bevestiging door de Commissie dat de specifieke structurele sociale en economische situatie op de Canarische Eilanden, die bestaat uit de in artikel 349 VWEU bedoelde bijzondere beperkingen die de toelating voor de gehele vrijstelling en gedeeltelijke vermindering van de AIEM-belasting voor een lijst van producten die geproduceerd worden in dit ultraperifere gebied rechtvaardigen, nog steeds bestaat.
(4)
Aangezien de structurele sociale en economische situatie op de Canarische Eilanden nog steeds bestaat, dient de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG te worden verlengd.
(5)
Op 28 juni 2013 heeft de Commissie haar richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor de periode 2014-2020 vastgesteld, waarin is bepaald hoe de lidstaten steun kunnen verlenen aan ondernemingen met het oog op de ondersteuning van de ontwikkeling van achtergestelde gebieden in de Unie tussen 2014 en 2020. Deze richtsnoeren, die op 1 juli 2014 in werking treden, maken deel uit van een bredere strategie voor de modernisering van het staatssteuntoezicht, die tot doel heeft de groei op de eengemaakte markt te bevorderen door bij te dragen aan doeltreffender steunmaatregelen en het handhavingsbeleid van de Commissie te concentreren op zaken met de grootste impact op de mededinging.
(6)
Het is derhalve gerechtvaardigd de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG met een periode van zes maanden te verlengen, zodat de vervaldatum samenvalt met de datum van inwerkingtreding van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor de periode 2014-2020.
(7)
Beschikking 2002/546/EG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd.
(8)
Gezien de dringende noodzaak om de toepassingsduur van Beschikking 2002/546/EG te verlengen vóór het einde van het jaar 2013, dient bij uitzondering te worden afgeweken van de in artikel 4 van het Protocol nr. 1 betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie, gehecht aan het Verdrag betreffende Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, bedoelde periode van acht weken,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
In de eerste zin van artikel 1, lid 1, van Beschikking 2002/546/EG, wordt de datum „31 december 2013” vervangen door „30 juni 2014”.
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot het Koninkrijk Spanje.
Gedaan te Brussel, 17 december 2013.