UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 620/2014 VAN DE COMMISSIE
van 4 juni 2014
tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen betreffende informatie-uitwisseling tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en van ontvangst, overeenkomstig Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (1), en met name artikel 50, lid 7, daarvan,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Om voor een doeltreffende en tijdige samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst te zorgen, dienen die autoriteiten in het kader van hun respectieve toezichtsbevoegdheden op wederzijdse basis informatie uit te wisselen. Daarom moeten standaardformulieren, sjablonen en werkprocedures, met inbegrip van termijnen, worden vastgesteld voor de uitwisseling van informatie gedurende „going concern”-situaties en situaties van liquiditeitsspanning. Tevens dienen voor de informatie die op gezette tijden moet worden uitgewisseld geharmoniseerde frequenties en uiterste inleverdata te worden vastgesteld, waarbij moet worden vastgelegd of de informatie halfjaarlijks of jaarlijks moet worden verstrekt. Om ervoor te zorgen dat de actueelste informatie wordt uitgewisseld, moeten de bevoegde autoriteiten de informatie echter, voor zover praktisch mogelijk, eerder dan bij het verstrijken van de uiterste inleverdata doorgeven.
(2)
Onverminderd de in deze verordening vastgestelde procedure voor de normale uitwisseling van informatie, dienen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst elkaar onverwijld in kennis te stellen van eventuele situaties die afbreuk kunnen doen aan de financiële stabiliteit of de werking van een bijkantoor, en dienen zij elkaar alle wezenlijke en relevante informatie met betrekking tot die situatie te verstrekken.
(3)
Gelet op de verschillen in omvang, complexiteit en belang van de bijkantoren die in de lidstaten van ontvangst opereren, is het van belang om bij de informatie-uitwisseling het evenredigheidsbeginsel toe te passen. Daartoe moet de noodzaak dat de bevoegde autoriteiten in de lidstaten van ontvangst uitgebreidere informatie ontvangen indien deze autoriteiten verantwoordelijk zijn voor bijkantoren die overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU als significant zijn aangemerkt, tot uitdrukking komen in de voor het uitwisselen van deze informatie gebruikte formulieren, sjablonen en frequenties.
(4)
Om te zorgen voor een efficiënte doorgifte van informatie aan de relevante personen alsook de vertrouwelijkheid van de informatie moeten de bevoegde autoriteiten zich belasten met het opstellen, delen en regelmatig actualiseren van lijsten van contactpersonen.
(5)
De uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en van ontvangst is niet tot de in artikel 50 van Richtlijn 2013/36/EU gespecificeerde soorten informatie, en daarom tot de soorten informatie die in deze verordening worden gespecificeerd, beperkt. Met name stelt Richtlijn 2013/36/EU bepalingen vast voor de uitwisseling van informatie over controles ter plaatse, kennisgevingen met betrekking tot de uitoefening van het recht van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting, en door de bevoegde autoriteiten genomen maatregelen, met inbegrip van voorzorgsmaatregelen, ten aanzien van bijkantoren en hun moederondernemingen. Deze verordening moet daarom geen vereisten voor uitwisseling van informatie op die gebieden vaststellen.
(6)
In de standaardformulieren, sjablonen en procedures moet tevens aandacht worden besteed aan uitwisselingen van informatie in verband met de uitoefening van werkzaamheden in een lidstaat van ontvangst door middel van het verlenen van grensoverschrijdende diensten.
(7)
Gezien de aard van grensoverschrijdende diensten, worden de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst geconfronteerd met een gebrek aan informatie met betrekking tot bedrijfsactiviteiten die in hun rechtsgebied worden uitgeoefend, en is het van essentieel belang procedures vast te stellen voor het delen van informatie om de financiële stabiliteit te waarborgen en te kunnen controleren of aan de voorwaarden voor vergunningverlening is voldaan en inzonderheid te kunnen controleren of instellingen diensten in overeenstemming met de verstrekte kennisgevingen verrichten. Ondanks het belang van dergelijke informatie moet, gezien de noodzaak om potentiële last bij de verzameling ervan en de verspreiding ervan onder alle bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst te vermijden, de informatie op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst worden verstrekt veeleer dan op geregelde basis gedeeld.
(8)
Gezien het feit dat het soort informatie dat tussen de bevoegde autoriteiten moet worden uitgewisseld nauwkeurig beschreven is in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 524/2014 van de Commissie (2), moet deze uitvoeringsverordening als het noodzakelijke uitvloeisel van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 524/2014 worden beschouwd.
(9)
Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische uitvoeringsnormen die de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit - EBA) aan de Commissie heeft voorgelegd.
(10)
De EBA heeft open publieke raadplegingen gehouden over de ontwerpen van technische uitvoeringsnormen waarop deze verordening gebaseerd is, de mogelijke kosten en baten geanalyseerd en het advies van de overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (3) opgerichte Stakeholdergroep Bankwezen ingewonnen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp
Bij deze verordening worden standaardformulieren, sjablonen en procedures vastgesteld voor de informatie-uitwisselingsvereisten die het monitoren kunnen vergemakkelijken van instellingen waarvan het werkterrein zich middels een bijkantoor of bijkantoren dan wel bij de uitoefening van het vrij verrichten van diensten uitstrekt tot één of meer andere lidstaten dan de lidstaat van hun hoofdkantoor.
Deze verordening is van toepassing met betrekking tot de informatie waarin is voorzien in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 524/2014.
Artikel 2
Inleverdatum en frequentie van informatie-uitwisselingen betreffende instellingen die via een bijkantoor opereren
1. Informatie betreffende situaties van niet-naleving van wet- of regelgevingsvereisten, de toepassing van toezichtsmaatregelen of andere administratieve maatregelen of het opleggen van administratieve of strafrechtelijke sancties wordt onverwijld verstrekt en niet later dan 14 kalenderdagen na vaststelling door de bevoegde autoriteiten van de situatie van niet-naleving, van de toepassing van de toezichts- of andere administratieve maatregel, of de oplegging van de administratieve of de strafrechtelijke sanctie.
2. Indien een bijkantoor overeenkomstig artikel 51 van Richtlijn 2013/36/EU als significant wordt aangemerkt, wordt kwantitatieve informatie betreffende liquiditeit en informatie betreffende bevindingen op basis van het toezicht op liquiditeit door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst die toezicht houden op dit significant bijkantoor halfjaarlijks en niet later dan de volgende inleverdatums verstrekt:
a)
28 februari van elk jaar op basis van de positie zoals op 31 december van het voorgaande jaar,
b)
31 augustus van elk jaar op basis van de positie zoals op 30 juni laatstleden.
3. Andere informatie dan die waarvan sprake in de leden 1 en 2 wordt jaarlijks niet later dan 30 april van elk jaar verstrekt op basis van de stand van zaken op 31 december van het voorafgaande jaar, met uitzondering van informatie over het bestuur en de eigendom van een instelling, die op basis van de meest actuele beschikbare informatie wordt verstrekt.
Artikel 3
Operationele procedures voor de doorgifte van informatie tussen bevoegde autoriteiten
1. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst houden voor elke instelling een geactualiseerde lijst bij van de relevante contactpunten, met inbegrip van contactpunten in noodgevallen, voor de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en van de lidstaten van ontvangst, en zij delen deze lijst met de bevoegde autoriteiten van een lidstaat van ontvangst.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaten van ontvangst stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst onverwijld in kennis van hun contactpunten en eventuele wijzigingen daarvan. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en van de lidstaten van ontvangst controleren de lijst van contactpunten eens per jaar.
2. De informatie wordt in schriftelijke of elektronische vorm uitgewisseld en wordt gericht aan de relevante contactpersonen die in de in lid 1 vermelde lijst van contactpunten worden genoemd, tenzij een bevoegde autoriteit die om informatie verzoekt een andere contactpersoon aangeeft.
3. Indien informatie in elektronische vorm wordt uitgewisseld, worden veilige communicatiekanalen gebruikt tenzij de bevoegde autoriteiten het passend achten onbeveiligde communicatiekanalen te gebruiken.
4. De volgende informatie kan mondeling worden verstrekt en vervolgens in schriftelijke of elektronische vorm worden bevestigd:
a)
informatie betreffende de niet-naleving van wet- of regelgevingsvereisten;
b)
informatie betreffende de toepassing van toezichts- of andere administratieve maatregelen;
c)
informatie betreffende het opleggen van administratieve of strafrechtelijke sancties;
d)
informatie betreffende een situatie van liquiditeitsspanning.
5. De bevoegde autoriteiten bevestigen de ontvangst van informatie. Indien de informatie in elektronische vorm met gebruikmaking van een veilig communicatiekanaal is verstrekt, wordt de ontvangst ervan via hetzelfde kanaal bevestigd. Bevestiging is niet vereist voor informatie die mondeling is verstrekt of is verstrekt via een veilig communicatiekanaal dat de afzender in staat stelt bevestiging te ontvangen dat de ontvanger de informatie heeft ontvangen.
6. Indien overeenkomstig artikel 51, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU een college van toezichthouders is opgericht en indien alle bijkantoren van de instelling als significant worden beschouwd, zijn de leden 1 tot en met 5 van dit artikel niet van toepassing. In dergelijke gevallen wordt de informatie uitgewisseld middels de procedure die is vastgesteld in de schriftelijke regelingen waarvan sprake in artikel 51, lid 3, van Richtlijn 2013/36/EU.
Artikel 4
Te gebruiken formulieren en sjablonen voor informatie-uitwisselingen betreffende instellingen die via een bijkantoor opereren
1. Kwantitatieve informatie waarvan sprake in artikel 2, lid 2, wordt uitgewisseld middels de sjabloon als gespecificeerd in deel 1 van bijlage I en wordt verstrekt in de vorm als gespecificeerd in die sjabloon.
2. Andere kwantitatieve informatie betreffende de liquiditeit en solvabiliteit van een instelling dan die waarvan sprake in lid 1, wordt uitgewisseld middels de sjabloon als gespecificeerd in deel 2 van bijlage I en wordt verstrekt in de vorm als gespecificeerd in die sjabloon.
3. Kwantitatieve informatie met betrekking tot het volume van de diensten die worden aangeboden via de uitoefening van de vrijheid van dienstverrichting wordt verstrekt middels de sjabloon als gespecificeerd in deel 3 van bijlage I en wordt verstrekt in de vorm die door de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekt passend wordt geacht.
4. Kwantitatieve informatie met betrekking tot de marktaandelen van een bijkantoor dat gevestigd is in een lidstaat van ontvangst wordt uitgewisseld middels de sjabloon als gespecificeerd in deel 4 van bijlage I en wordt verstrekt in de vorm die door de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekt passend wordt geacht.
5. Niet-kwantitatieve informatie anders dan de informatie waarvan sprake in de leden 6, 7 en 8 wordt uitgewisseld middels de betrokken sjablonen en wordt als volgt verstrekt in de vorm die door de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekt passend wordt geacht:
a)
de sjabloon als gespecificeerd in deel 2 van bijlage I wordt gebruikt voor informatie betreffende de liquiditeit en solvabiliteit van een instelling;
b)
de sjabloon als gespecificeerd in deel 3 van bijlage I wordt gebruikt voor informatie betreffende grensoverschrijdende verrichting van diensten;
c)
de sjabloon als gespecificeerd in deel 4 van bijlage I wordt gebruikt voor informatie betreffende een in een lidstaat van ontvangst gevestigd bijkantoor;
d)
de sjabloon als gespecificeerd in deel 5 van bijlage I wordt gebruikt voor informatie betreffende depositogarantiestelsels.
6. Niet-kwantitatieve informatie als gespecificeerd in deel 6 van bijlage I betreffende het bestuur en de eigendom van een instelling, haar liquiditeits- en financieringsbeleid, liquiditeits- en financieringsnoodplannen en voorzieningen voor noodsituaties wordt verstrekt in de vorm die door de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekt passend wordt geacht. De informatie wordt verstrekt in de vorm van een aanhangsel bij de andere informatie die met gebruikmaking van de in de delen 1 tot en met 5 van bijlage I gespecificeerde sjablonen wordt uitgewisseld.
7. Informatie betreffende alle situaties van niet-naleving van wet- of regelgevingsvereisten, de toepassing van toezichts- of andere administratieve maatregelen of de oplegging van administratieve of strafrechtelijke sancties waarvan sprake in artikel 2, lid 1, wordt verstrekt in de vorm die door de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekt passend wordt geacht.
8. Informatie betreffende de aanwijzing van een instelling als mondiaal systeemrelevante instelling of als andere systeemrelevante instelling in de zin van artikel 131, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU wordt verstrekt in de vorm die door de bevoegde autoriteit die de informatie verstrekt passend wordt geacht.
Artikel 5
Ad-hocverzoeken om informatie door bevoegde autoriteiten
1. Verzoeken om informatie die niet uitgewisseld dient te worden ingevolge Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 524/2014 wordt in geschreven of elektronische vorm doorgegeven aan de relevante contactpersonen als vastgesteld in de lijst van contactpersonen als bedoeld in artikel 3, lid 1, van deze verordening.
2. Een bevoegde autoriteit die een verzoek indient waarvan sprake in lid 1 legt uit hoe de informatie het toezicht op of de monitoring van een instelling, het onderzoek van de voorwaarden voor het verlenen van een vergunning aan een instelling of de bescherming van de stabiliteit van het financiële systeem waarschijnlijk zal vergemakkelijken. Die bevoegde autoriteit specificeert een redelijke termijn waarbinnen het antwoord moet worden verstrekt rekening houdend met de aard en de urgentie van het verzoek en de gevraagde informatie.
3. Een bevoegde autoriteit die een verzoek als bedoeld in lid 1 ontvangt, verstrekt de gewenste informatie onverwijld en stelt alles in het werk om binnen de in het verzoek aangegeven termijn te antwoorden. Indien die bevoegde autoriteit niet in staat is om binnen die termijn te antwoorden, stelt zij de verzoekende bevoegde autoriteit onverwijld in kennis van de termijn waarbinnen zij de informatie zal verstrekken.
Als de gevraagde informatie niet beschikbaar is, zal de bevoegde autoriteit die een verzoek als bedoeld in lid 1 ontvangt de bevoegde autoriteit die het verzoek indient dienovereenkomstig informeren.
Artikel 6
Informatie-uitwisseling betreffende grensoverschrijdende dienstverleners
De bevoegde autoriteiten van een lidstaat van ontvangst waarin een instelling haar werkzaamheden verricht in het kader van de uitoefening van de vrijheid van dienstverrichting die de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst verzoeken om met betrekking tot die diensten de informatie te verstrekken die is vastgesteld in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 524/2014 richten het verzoek in schriftelijke of elektronische vorm tot de relevante contactpersoon als vastgesteld in de in artikel 3, lid 1, bedoelde lijst van contactpunten. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst verstrekken die informatie binnen drie maanden na ontvangst van het verzoek.
Artikel 7
Informatie-uitwisseling betreffende instellingen die opereren via een bijkantoor in geval van liquiditeitsspanning waardoor de instelling of het bijkantoor zelf wordt getroffen
In een situatie van liquiditeitsspanning gebruiken de bevoegde autoriteiten de sjabloon als gespecificeerd in bijlage II bij deze verordening en volgen zij de procedures waarin artikel 3 van deze verordening voorziet om de informatie uit te wisselen als vastgesteld in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 524/2014.
Artikel 8
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 4 juni 2014.