UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 285/2013 VAN DE RAAD
van 21 maart 2013
tot beëindiging van de gedeeltelijke heropening van het antidumpingonderzoek betreffende de invoer van ethanolamine van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en tot beëindiging van het nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 2, en van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1225/2009
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 2, en artikel 11, leden 2 en 3,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie, ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité,
Overwegende hetgeen volgt:
1. PROCEDURE
1.1. Bestaande maatregelen
(1)
Op 2 februari 1994 stelde de Raad bij Verordening (EG) nr. 229/94 (2) („de oorspronkelijke verordening”) definitieve antidumpingrechten in op de invoer van ethanolamine („het betrokken product”) uit de Verenigde Staten van Amerika („VS”). Op 20 juli 2000 en naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen werden deze maatregelen bij Verordening (EG) nr. 1603/2000 van de Raad (3) („de eerste NOVM-verordening”) met vijf jaar verlengd.
(2)
Op 23 oktober 2006 en naar aanleiding van het tweede nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen werden deze maatregelen bij Verordening (EG) nr. 1583/2006 van de Raad (4) („de tweede NOVM-verordening”) met nog eens vijf jaar verlengd.
(3)
Op 19 januari 2010 en naar aanleiding van een derde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen werden bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 van de Raad (5) („de derde NOVM-verordening”) de antidumpingrechten op de invoer van ethanolamine van oorsprong uit de VS voor nog eens twee jaar ingesteld.
(4)
Op 9 april 2010 heeft The Dow Chemical Company („Dow Chemical”) een verzoek ingediend tot gedeeltelijke nietigverklaring van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010.
(5)
Op 12 maart 2011 heeft de Europese Commissie (de „Commissie”) een bericht van het naderend vervallen in het Publicatieblad (6) bekendgemaakt.
(6)
Naar aanleiding van een verzoek dat werd ingediend door BASF AG, Ineos Europe AG en Sasol Germany GmbH (de „bedrijfstak van de Unie”) heeft de Commissie op 21 januari 2012 een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen (het „vierde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen”) geopend (7).
(7)
Een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek dat beperkt was tot dumping door Dow Chemical werd op 11 april 2012 geopend (8).
(8)
Na ontvangst van een op 9 april 2010 ingediend verzoek (9), verklaarde het Gerecht bij arrest van 8 mei 2012 in zaak T-158/10 (10) (het „arrest”) de derde NOVM-verordening nietig voor zover zij betrekking heeft op Dow Chemical.
1.2. Gedeeltelijke heropening
(9)
Na het arrest werd de gedeeltelijke heropening van het derde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen betreffende de invoer van ethanolamine van oorsprong uit de VS bekendgemaakt (11). De heropening betrof uitsluitend de uitvoering van het arrest voor wat de vaststelling aangaat of de dumping waarschijnlijk zou worden voortgezet of zich waarschijnlijk zou herhalen in het tijdvak van het nieuwe onderzoek (het „TNO”), en ook voor wat de reserveproductiecapaciteit van ethanolamine in de Verenigde Staten aangaat.
(10)
In dat bericht werden de partijen geïnformeerd dat, in het licht van het arrest, de invoer in de Europese Unie van door Dow Chemical vervaardigd ethanolamine niet langer onderworpen is aan de bij de derde NOVM-verordening ingestelde antidumpingrechten en dat de definitieve antidumpingrechten die overeenkomstig die verordening zijn betaald op de invoer van ethanolamine, moesten worden terugbetaald of kwijtgescholden overeenkomstig de toepasselijke douaneverordening.
(11)
De Commissie heeft de haar bekende betrokken producenten-exporteurs, importeurs en gebruikers, en de bedrijfstak van de Unie officieel in kennis gesteld van de gedeeltelijke heropening van het onderzoek. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht vermelde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en een verzoek in te dienen om te worden gehoord.
(12)
Alle partijen die daarom binnen die termijn hadden verzocht en die konden aantonen dat er bijzondere redenen waren om hen te horen, zagen hun verzoek ingewilligd.
(13)
Er werden reacties ontvangen van twee producenten-exporteurs, drie producenten in de Unie en een gebruiker van het betrokken product.
2. UITVOERING VAN HET ARREST
2.1. Voorafgaande opmerking
(14)
Er wordt aan herinnerd dat de betwiste verordening nietig werd verklaard omdat het Gerecht constateerde dat in de derde NOVM-verordening twee beoordelingsfouten zijn gemaakt: i) de conclusie dat er gedurende het TNO nog steeds sprake was van dumping, en de aanname op basis daarvan dat het waarschijnlijk was dat de dumping zou worden voortgezet; en ii) de vaststelling dat de reserveproductiecapaciteit van ethanolamine in de Verenigde Staten 60 000 ton bedroeg.
2.2. Opmerkingen van de belanghebbenden
(15)
De bedrijfstak van de Unie erkende dat het arrest vraagtekens heeft geplaatst bij de door de instellingen gehanteerde methode om de reserveproductiecapaciteit in de VS te bepalen. Desondanks bleef de bedrijfstak van de Unie bij zijn standpunt dat de instellingen een te conservatieve berekening van de feitelijke productiecapaciteit hadden gemaakt door die te baseren op 90 % van de nominale capaciteit, aangezien het aanvaardbaar en gebruikelijk is voor ondernemingen om de nominale capaciteit te overschrijden. De bedrijfstak van de Unie baseerde zich op bekendgemaakte marktgegevens die afkomstig zouden zijn van PCI Xylenes & Polyesters („PCI”) en kwam tot de conclusie dat er inderdaad reservecapaciteit was in 2008 en daarna.
(16)
Bovendien was de bedrijfstak van de Unie van mening dat de marktcondities niet aanzienlijk waren gewijzigd sinds de bekendmaking van de derde NOVM-verordening en stelde hij verschillende redenen vast om te concluderen dat de dumping zich waarschijnlijk zou herhalen. In dit verband beriep hij zich op het sinds het TNO aanhoudende overschot van de productiecapaciteit in de VS ten opzichte van de binnenlandse vraag; de aanzienlijke capaciteitsuitbreidingen in derde landen na 2009, waardoor de uitvoermarkten van de VS meer en meer in de eigen behoeften zouden zijn beginnen voorzien; de antidumpingmaatregelen die zijn ingesteld of waarschijnlijk binnenkort zullen worden ingesteld in derde landen; de stijging van de productiecapaciteit van MEG (monoëthyleenglycol) vanaf 2009; en het voorstel in de VS om sommige ethanolaminen toe te voegen aan de lijst van producten met mogelijk schadelijke gevolgen voor de gezondheid, wat uiteindelijk invloed kan hebben op het binnenlandse verbruik.
(17)
Dow Chemical uitte zijn twijfels over de wettigheid van de heropening van het onderzoek en voerde aan dat de basisverordening geen specifieke bepalingen bevat die dat toestaan. Deze producent-exporteur verklaarde ook dat de heropening in strijd zou zijn met de termijn van 15 maanden waarbinnen een nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 5, van de basisverordening moet zijn afgesloten.
(18)
Voorts stelde Dow Chemical dat het arrest geen uitvoeringsmaatregel zou vereisen en dat de Commissie de aspecten van de betwiste verordening niet wettelijk kan rechtzetten, aangezien elk van de materiële gronden die tot de vaststelling van de verordening hebben geleid, door het Gerecht nietig werd verklaard of werd betwist. Dow Chemical was dan ook van mening dat de enige juridische weg om deze aspecten van de derde NOVM-verordening recht te zetten zou bestaan in de intrekking van de bestaande maatregelen.
(19)
Een gebruiker in de Unie, Stepan Europe („Stepan”), heeft opgemerkt dat de juridische gevolgen van het arrest uitsluitend de intrekking konden inhouden van de maatregelen die bij de derde NOVM-verordening zijn ingesteld, omdat zij waren ingesteld op basis van een verkeerde analyse. Een gelijkaardig standpunt werd geformuleerd door producent-exporteur Huntsman Petrochemical Corporation LLC („Huntsman”). Stepan en Huntsman stelden namelijk dat het Hof bepaalde dat de dumpingmarge voor het gehele land tijdens het TNO negatief was en dat derhalve niet kon worden vastgesteld dat de dumping werd voortgezet. Stepan was van mening dat de instellingen dan ook hadden moeten onderzoeken of de dumping zich waarschijnlijk zou herhalen, maar in de derde NOVM-verordening werd hierover niets gezegd.
(20)
Bovendien beklemtoonde Stepan dat de instellingen, indien de term „voortzetting van dumping” op basis van afzonderlijke ondernemingen zou worden uitgelegd, tot de conclusie hadden moeten komen dat de dumping in het geval van Dow Chemical niet werd voortgezet; volgens het Hof was deze onderneming immers goed voor 85 % van de totale invoer uit de VS en de instellingen hadden derhalve moeten nagaan of de dumping zich in het geval van Dow Chemical waarschijnlijk zou herhalen. In het geval van de andere exporteurs werd dumping vastgesteld en de instellingen hadden derhalve moeten vaststellen of de dumping waarschijnlijk zou worden voortgezet. De analyse van de waarschijnlijkheid van voortzetting van dumping was hoofdzakelijk gebaseerd, aldus Stepan, op een reservecapaciteit in de VS van 60 000 ton voor het gehele land. Aangezien het Gerecht heeft vastgesteld dat de instellingen de reservecapaciteit in de VS verkeerd hebben beoordeeld en aangezien de reservecapaciteit volgens Stepan dichter bij ten hoogste 8 000 ton lag, kon niet langer worden volgehouden dat de dumping door de andere exporteurs waarschijnlijk zou worden voortgezet. De instellingen zouden ook hebben moeten analyseren en vaststellen of de dumping zich waarschijnlijk zou herhalen.
(21)
Huntsman ging voor zijn analyse ook uit van de aanname dat het arrest heeft bevestigd dat er in de VS tijdens het TNO geen reservecapaciteit was en dat de uitvoer van ethanolamine naar de Unie daarom waarschijnlijk niet zou stijgen. Huntsman stelde dat het dan ook niet nodig was andere factoren te analyseren, zoals de invloed van handelsbeschermingsmaatregelen in derde landen, de mogelijke ontwikkeling van de vraag in de VS en in andere markten of de neerwaartse druk op de prijzen. Bovendien verklaarde Huntsman dat het wegens de bevindingen van het Hof met betrekking tot de afwezigheid van reservecapaciteit in de VS tijdens het TNO niet langer mogelijk was voor de Commissie om opnieuw de waarschijnlijkheid van herhaling van dumping en van schade te analyseren, noch om in het kader van deze gedeeltelijke heropening te concluderen dat herhaling van schadelijke dumping waarschijnlijk was. Huntsman was echter van mening dat er, indien de Commissie de waarschijnlijkheid van herhaling van dumping en van schade toch opnieuw zou kunnen onderzoeken, geen bewijsmateriaal zou zijn waaruit zou blijken dat aan de voorwaarden van artikel 11, lid 2, van de basisverordening is voldaan. Verder was Huntsman van oordeel dat het niet waarschijnlijk was dat de dumping zich na het TNO op nationaal niveau zou herhalen, indien de antidumpingrechten zouden worden ingetrokken, aangezien tijdens het TNO geen dumping werd vastgesteld in het geval van Dow Chemical - veruit de grootste exporteur.
(22)
Volgens Huntsman zou de herhaling van schade niet waarschijnlijk zijn wegens de afwezigheid van onbenutte productiecapaciteit, waardoor er na het TNO maar heel weinig ruimte is voor een stijging van de uitvoer naar de Unie. Huntsman voegde hieraan toe dat deze conclusie wordt bevestigd door de vaststelling in het SRI-rapport (12), dat de verwachte groei van het verbruik in de VS niet aanzienlijk verschilt van die in de andere markten.
(23)
Huntsman wierp op dat eventuele schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, aan de gevolgen van de economische crisis had moeten worden toegeschreven en niet aan de invoer uit de VS. Dat de negatieve gevolgen van de crisis nog erger werden door de invoer, maakt het op zichzelf niet mogelijk om vast te stellen dat de herhaling van schade als gevolg van deze invoer waarschijnlijk was.
2.3. Analyse van de opmerkingen
(24)
Met betrekking tot de onwettigheid van de heropening (zie de overwegingen 17 en 18) wordt eraan herinnerd dat het Hof van Justitie in zaak C-458/98 P (het „IPS-arrest”) heeft erkend dat in gevallen waarin een procedure uit meerdere administratieve fasen bestaat, de nietigverklaring van een van die fasen niet tot nietigverklaring van de gehele procedure leidt. De antidumpingprocedure is een voorbeeld van een dergelijke uit verschillende fasen bestaande procedure. Daarom houdt de nietigverklaring van de wijzigingsverordening met betrekking tot één partij niet de nietigverklaring van de gehele procedure vóór de vaststelling van die verordening in (13). Bovendien zijn de instellingen van de Europese Unie op grond van artikel 266 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) gehouden het arrest uit te voeren. Gezien het bovenstaande werd het argument dat er geen rechtsgrondslag is voor een gedeeltelijke heropening van een nieuw onderzoek, ongegrond bevonden.
(25)
Ook het argument dat de invoering van termijnen voor de beëindiging van antidumpingonderzoeken de Commissie ervan weerhoudt het onderzoek tot na de voorgeschreven termijn van 15 maanden te verlengen (zie overweging 17), werd ongegrond bevonden. Deze termijn wordt niet relevant beschouwd voor de uitvoering van een arrest van het Hof. Deze termijn bepaalt namelijk alleen het einde van het oorspronkelijk nieuw onderzoek, vanaf de begindatum tot de datum waarop definitieve maatregelen worden getroffen, en heeft geen betrekking op eventuele vervolgmaatregelen die indien nodig bijvoorbeeld als gevolg van een rechterlijke toetsing moeten worden getroffen. Door een dergelijk argument te aanvaarden zou het voor de instellingen onmogelijk worden om rekening te houden met de bevindingen van het Gerecht (zoals vereist in artikel 266 VWEU). De termijn voor het onderzoek is immers altijd verstreken op het moment waarop het Gerecht uitspraak doet. Elke andere interpretatie, die ervan uitgaat dat een arrest van het Gerecht niet kan worden uitgevoerd nadat de termijn voor de beëindiging van het oorspronkelijk onderzoek is verstreken, zou betekenen dat bijvoorbeeld een door één partij aangespannen en gewonnen zaak geen praktische gevolgen voor die partij heeft. Dit zou in strijd zijn met het beginsel dat alle partijen recht hebben op een doeltreffende rechterlijke toetsing.
(26)
Over het argument dat de Commissie de beoordelingsfouten die in de betwiste verordening werden vastgesteld, niet wettelijk zou kunnen rechtzetten en dat de enige juridische weg om het arrest uit te voeren bestaat in de intrekking van de geldende maatregelen (zie overweging 18), moet het volgende worden opgemerkt. Het Hof heeft al vastgesteld dat de nietigverklaring van een verordening ook inhoudt dat de aspecten van de wijzigingsverordening die tot de nietigverklaring ervan hebben geleid, kunnen worden rechtgezet, terwijl de niet-betwiste delen waarop het arrest geen betrekking heeft, ongewijzigd blijven - zoals werd bepaald in het IPS-arrest. De instellingen moeten derhalve niet alleen het dictum van het arrest naleven, maar ook de rechtsoverwegingen die daartoe hebben geleid en er de noodzakelijke steun aan bieden, daar zij onontbeerlijk zijn om de nauwkeurige betekenis van het dictum te bepalen (14). De procedure ter vervanging van een onwettige handeling mag dus weer worden opgenomen (15). Daarom wordt ook dit argument ongegrond bevonden.
(27)
Zoals ook door Stepan en Huntsman werd opgemerkt (zie overweging 19) heeft het Gerecht vastgesteld dat de instellingen tijdens het onderzoek dat tot de vaststelling van de derde NOVM-verordening heeft geleid, niet tot de conclusie konden komen dat de dumping gedurende het TNO was blijven voortbestaan, noch dat de dumping waarschijnlijk zou worden voortgezet. Het overgrote deel van de invoer uit de VS - waarvan meer dan 85 % door Dow Chemical, zoals het Hof heeft opgemerkt - was in de Unie ingevoerd zonder dumping. Voorts had deze situatie moeten leiden tot de vaststelling dat de gewogen gemiddelde marge voor de invoer van het betrokken product uit de VS negatief was. Het Hof concludeerde dat de instellingen dus hadden moeten aantonen dat de dumping zich waarschijnlijk zou herhalen (16).
(28)
De analyse van de waarschijnlijkheid van de herhaling van dumping houdt in dit geval verband met de berekening van de reserveproductiecapaciteit in de VS, zoals alle belanghebbenden expliciet of impliciet erkennen. Sommige belanghebbenden voeren aan dat het Gerecht heeft bevestigd dat er in de VS tijdens het TNO geen aanzienlijke reservecapaciteit was. Het Hof heeft vastgesteld dat de berekeningsmethode die 60 000 ton reserveproductiecapaciteit van ethanolamine tijdens het TNO opleverde, weinig duidelijk was en dat de uitkomst van 60 000 ton in tegenspraak was met de in casu aangevoerde bewijselementen (17).
(29)
Zoals in overweging 15 vermeld, heeft de bedrijfstak van de Unie opgemerkt dat uit gegevens van PCI zou blijken dat er in 2008 een reservecapaciteit in de VS was die hoger was dan 60 000 ton. De bedrijfstak van de Unie heeft in de ingediende berekening evenwel de totale productiecapaciteit van de VS gebruikt, d.w.z. zij heeft geen correctie naar beneden toegepast tot 90 % van de totale productiecapaciteit.
(30)
In het kader van de argumenten met betrekking tot de berekening van de reservecapaciteit tijdens het TNO, wordt erop gewezen dat twee producenten-exporteurs hebben meegewerkt met het derde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen. Tijdens dat onderzoek werd vastgesteld dat INEOS Oxide LLC („INEOS”) tijdens het TNO geen reservecapaciteit had, terwijl Dow Chemical wel over enige reservecapaciteit beschikte. Uit de gecontroleerde informatie blijkt dat Dow Chemical zijn reservecapaciteit niet gebruikte om tegen lage prijzen uit te voeren tijdens het TNO, hoewel de onderneming dit had kunnen doen door het lage ad-valoremrecht waaruit de maatregelen bestonden.
(31)
Voorts waren de medewerkende ondernemingen, Dow Chemical en INEOS, tijdens het TNO goed voor 91,6 % van de uitvoer uit de VS in de Unie. De totale uitvoer van Dow Chemical en INEOS bedroeg 30 000 - 35 000 ton; de uitvoer door de niet-medewerkende ondernemingen lag niet hoger dan 3 000 - 4 000 ton. De dumpingmarge voor het gehele land tijdens het TNO was minimaal en de invoer door de niet-medewerkende ondernemingen bedroeg minder dan 1 % van de markt van de Unie. Om redenen van vertrouwelijkheid worden bovenstaande gegevens hetzij in de vorm van marges vermeld, hetzij zonder opgave van het exacte cijfer.
(32)
Zoals in overweging 16 vermeld, verwees de bedrijfstak van de Unie naar uiteenlopende factoren waaruit zou blijken dat de dumping zich naar zijn mening waarschijnlijk nog zou herhalen na 2008. De marktcondities zijn echter niet aanzienlijk gewijzigd sinds de bekendmaking van de derde NOVM-verordening; de bedrijfstak van de Unie erkent dit ook. Zoals evenwel in de overwegingen 30 en 31 vermeld, wijst wegens het lage niveau van de maatregelen, de afwezigheid van reservecapaciteit bij INEOS evenals de afwezigheid van dumping in het geval van Dow Chemical niets erop dat de intrekking van de maatregel de situatie waarschijnlijk zou veranderen.
(33)
Een producent-exporteur merkte op dat het derde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen niet had mogen leiden tot de instelling van de maatregelen van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010. De producent-exporteur vroeg dat de maatregelen met terugwerkende kracht zouden worden ingetrokken, zodat alle rechten die sinds de datum van inwerkingtreding van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 zijn betaald, zouden worden terugbetaald aan alle importeurs die deze naar behoren hebben betaald.
(34)
Dat verzoek is afgewezen, aangezien ook andere producenten-exporteurs dan Dow Chemical een beroep tot nietigverklaring van de verordening hadden kunnen instellen - deze verordening werd nietig verklaard uitsluitend voor zover zij de verzoeker, Dow Chemical, betrof. Derhalve is de verordening definitief geworden met betrekking tot de andere producenten-exporteurs, overeenkomstig het rechtszekerheidsbeginsel en volgens de rechtspraak van het Hof (18).
2.4. Conclusie
(35)
Na overweging van de opmerkingen van de partijen en de analyse daarvan werd geconcludeerd dat de uitvoering van het arrest inhoudt dat de instellingen tijdens het onderzoek dat tot de vaststelling van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 heeft geleid, niet tot de conclusie konden komen dat de dumping gedurende het TNO was blijven voortbestaan, noch dat de dumping waarschijnlijk zou worden voortgezet. Bovendien hadden de instellingen moeten concluderen dat de dumping zich waarschijnlijk niet zou herhalen.
(36)
Op basis van het bovenstaande had het antidumpingrecht op de invoer van ethanolamine niet opnieuw mogen worden ingesteld. Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 is met betrekking tot Dow Chemical al nietig verklaard, daar Dow Chemical bij het arrest van het Gerecht in zaak T-158/10 betrokken is. Derhalve moet er voor de duidelijkheid op worden gewezen dat met betrekking tot de invoer van ethanolamine door Dow Chemical de antidumpingrechten niet meer gelden sinds de datum van inwerkingtreding van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 (23 januari 2010).
3. VIERDE NIEUW ONDERZOEK BIJ HET VERVALLEN VAN DE MAATREGELEN
(37)
Gezien het bovenstaande en in het bijzonder overweging 35 wordt geoordeeld dat het vierde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen moet worden beëindigd zonder dat opnieuw een recht wordt ingesteld. Met betrekking tot Dow Chemical was het vierde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen zonder voorwerp ingevolge het arrest en bestaat er geen rechtsgrondslag voor de invordering van antidumpingrechten op de invoer door Dow Chemical sinds 23 januari 2010.
4. GEDEELTELIJK TUSSENTIJDS NIEUW ONDERZOEK
(38)
Rekening houdend met de in overweging 35 samengevatte bevindingen wordt geoordeeld dat het nieuw onderzoek moet worden beëindigd, aangezien de vaststelling met betrekking tot de waarschijnlijkheid van voortzetting of herhaling van schadelijke dumping niet als bestaansgrond voor de maatregelen kan gelden.
5. ONTVANGEN OPMERKINGEN
(39)
Alle partijen zijn in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie wilde aanbevelen de bestaande maatregelen te beëindigen. De belanghebbenden konden hierover binnen een bepaalde termijn na die mededeling opmerkingen maken. Hun opmerkingen werden naar behoren in aanmerking genomen, maar gaven geen aanleiding tot wijziging van de conclusies.
6. CONCLUSIES
(40)
Uit het bovenstaande vloeit voort dat de gedeeltelijke heropening van het onderzoek moet worden beëindigd en dat de antidumpingmaatregelen op de invoer van ethanolamine van oorsprong uit de VS moeten worden ingetrokken. Met betrekking tot de invoer van ethanolamine door Dow Chemical zijn de maatregelen sinds de datum van inwerkingtreding van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2010 (23 januari 2010) niet van kracht, aangezien die verordening al nietig was verklaard voor zover zij betrekking heeft op Dow Chemical.
(41)
Het vierde nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen dat betrekking heeft op de geldende antidumpingrechten op de invoer van ethanolamine van oorsprong uit de VS, moet ook worden beëindigd zonder dat opnieuw een recht wordt ingesteld. Wat de invoer door Dow Chemical betreft, is dat nieuw onderzoek zonder voorwerp.
(42)
Het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek dat beperkt is tot het onderzoek naar dumping, moet worden beëindigd op basis van de intrekking van de bestaande maatregelen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De gedeeltelijke heropening van het antidumpingonderzoek met betrekking tot de invoer van ethanolamine dat momenteel valt onder de GN-codes ex 2922 11 00 (monoëthanolamine) (Taric-code 2922110010), ex 2922 12 00 (diëthanolamine) (Taric-code 2922120010) en 2922 13 10 (triëthanolamine) van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, wordt beëindigd zonder dat opnieuw rechten worden ingesteld, en de maatregelen worden ingetrokken.
2. Wat de invoer door The Dow Chemical Company betreft, bestaat er geen rechtsgrondslag voor de invordering van antidumpingrechten op de invoer door The Dow Chemical Company sinds 23 januari 2010.
Artikel 2
Het op 21 januari 2012 geopend nieuw onderzoek bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen met betrekking tot de invoer door alle producenten-exporteurs van ethanolamine dat momenteel valt onder de GN-codes ex 2922 11 00 (monoëthanolamine) (Taric-code 2922110010), ex 2922 12 00 (diëthanolamine) (Taric-code 2922120010) en 2922 13 10 (triëthanolamine) van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, wordt beëindigd zonder dat maatregelen worden ingesteld. Wat de invoer door The Dow Chemical Company betreft, is dat nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen zonder voorwerp.
Artikel 3
Het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek dat beperkt is tot het onderzoek naar dumping met betrekking tot de invoer door The Dow Chemical Company van ethanolamine dat momenteel valt onder de GN-codes ex 2922 11 00 (monoëthanolamine) (Taric-code 2922110010), ex 2922 12 00 (diëthanolamine) (Taric-code 2922120010) en 2922 13 10 (triëthanolamine) van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, wordt beëindigd.
Artikel 4
Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 21 maart 2013.