UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 471/2014 VAN DE COMMISSIE
van 13 mei 2014
tot instelling van definitieve compenserende rechten op zonneglas van oorsprong uit de Volksrepubliek China
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (1), en met name artikel 15,
Overwegende hetgeen volgt:
A. DE PROCEDURE
1. Inleiding van de procedure
(1)
Op 27 april 2013 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie de inleiding aangekondigd van een antisubsidieprocedure betreffende de invoer in de Europese Unie van zonneglas van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de VRC” of „China”) („het bericht van inleiding”) (2).
(2)
De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die op 14 maart 2013 door EU ProSun Glass („de klager”) werd ingediend namens producenten die samen meer dan 25 % van de totale productie van zonneglas in de Unie voor hun rekening nemen. De Commissie achtte het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal over subsidiëring van zonneglas en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan voldoende om een onderzoek te openen.
(3)
Overeenkomstig artikel 10, lid 7, van Verordening (EG) nr. 597/2009 („de basisverordening”) heeft de Commissie de regering van de Volksrepubliek China („GOC” - Government of the People’s Republic of China) er vóór de inleiding van de procedure van in kennis gesteld dat zij een naar behoren gedocumenteerde klacht had ontvangen dat met subsidiëring ingevoerd zonneglas van oorsprong uit de VRC de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade zou toebrengen. De Commissie heeft de GOC uitgenodigd voor overleg teneinde de in de klacht omschreven situatie op te helderen en overeenstemming te bereiken over een oplossing.
(4)
De GOC aanvaardde de uitnodiging voor het overleg, dat vervolgens plaatsvond. Daarbij kon geen overeenstemming worden bereikt. De Commissie heeft echter nota genomen van de opmerkingen van de GOC inzake de in de klacht vermelde regelingen. Na het overleg heeft de GOC opmerkingen ingediend.
2. Parallelle antidumpingprocedure
(5)
Op 28 februari 2013 heeft de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie de inleiding aangekondigd van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Europese Unie van zonneglas van oorsprong uit de Volksrepubliek China (3).
(6)
Op 27 november 2013 heeft de Commissie bij Verordening (EU) nr. 1205/2013 (4) een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op zonneglas van oorsprong uit de VRC.
(7)
De schadeanalyses die in het onderhavige antisubsidie- en het parallelle antidumpingonderzoek werden uitgevoerd, zijn gebaseerd op dezelfde omschrijving van de bedrijfstak van de Unie, dezelfde representatieve producenten in de Unie en hetzelfde onderzoektijdvak, en hebben (tenzij anders aangegeven) tot identieke conclusies geleid. Dit werd passend geacht om de analyse van de schade te stroomlijnen en in beide procedures tot consistente bevindingen te komen. Daarom wordt in beide procedures rekening gehouden met opmerkingen inzake schadeaspecten die in het kader van één van deze procedures worden gemaakt.
3. Bij de procedure betrokken partijen
(8)
De Commissie heeft de klagers, de andere bekende producenten in de Unie, de bekende producenten-exporteurs in de VRC, de bekende importeurs, leveranciers, distributeurs, gebruikers en bekende belanghebbende verenigingen, en de autoriteiten van de VRC officieel van de opening van het onderzoek in kennis gesteld. In het bericht van inleiding van de antidumpingprocedure werden alle bij het onderzoek betrokken partijen verzocht zich in verbinding te stellen met de Commissie en zich kenbaar te maken.
(9)
Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.
(10)
De klagers, producenten-exporteurs in de VRC, importeurs en de autoriteiten van de VRC hebben hun standpunten bekendgemaakt. Alle belanghebbenden die daar met opgave van redenen om hadden verzocht, werden gehoord.
3.1. Steekproeven
(11)
In het bericht van inleiding heeft de Commissie aangekondigd dat zij de producenten-exporteurs in de VRC, de niet-verbonden importeurs en de producenten in de Unie die zullen worden onderzocht misschien tot een redelijk aantal zou beperken door overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening een steekproef samen te stellen.
3.2. Steekproef van producenten in de Unie
(12)
De Commissie heeft op basis van het grootste representatieve verkoopvolume van het soortgelijke product in het onderzoektijdvak („OT”) een steekproef samengesteld met vijf van de acht producenten die zich kenbaar hebben gemaakt.
(13)
Na de controlebezoeken heeft de Commissie besloten één van de vijf ondernemingen uit de steekproef te verwijderen, aangezien was gebleken dat die onderneming niet representatief was voor de bedrijfstak van de Unie omdat zij zich, als enige van de acht producenten die zich kenbaar hebben gemaakt, in een opstartfase bevond. De Commissie was zich bewust van het risico dat de schade-indicatoren, met name de winstgevendheid, de situatie van de bedrijfstak van de Unie niet correct zouden hebben weergegeven indien deze onderneming in de steekproef werd opgenomen.
(14)
De uiteindelijke steekproef bestond bijgevolg uit vier producenten in de Unie. Hun productie vertegenwoordigde 79 % van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie in het OT. De steekproef werd derhalve als representatief voor de bedrijfstak van de Unie beschouwd.
(15)
Drie producenten in de Unie verzochten om geheimhouding van hun identiteit op grond van artikel 29 van de basisverordening. Zij stelden dat de bekendmaking van hun identiteit aanzienlijke nadelige gevolgen voor hun zakelijke activiteiten zou kunnen hebben. De Commissie heeft de aangevoerde redenen onderzocht en met hun verzoek ingestemd. Gezien het beperkte aantal producenten in de Unie werden in het algemene informatiedocument geen andere namen bekendgemaakt, aangezien de ondernemingen die om anonimiteit hebben verzocht anders zouden kunnen worden geïdentificeerd.
(16)
De identiteit van de onderneming Interfloat Corporation/GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH („GMB/IF”) was echter reeds publiekelijk bekend, aangezien zij heeft verklaard een van de ondernemingen te zijn die de klacht steunen. De onderneming werd in het algemene informatiedocument dan ook genoemd.
(17)
In de niet-vertrouwelijke versie van zijn opmerkingen na de bekendmaking van de feiten en overwegingen heeft de klager bovendien drie producenten in de Unie genoemd die failliet waren gegaan (Guardian, AGC en Centrosolar Glass), en een vierde onderneming die de productie aanzienlijk had verminderd (Saint Gobain).
3.3. Steekproef van producenten-exporteurs in de VRC
(18)
In het bericht van inleiding werd alle producenten-exporteurs in de VRC verzocht zich bij de Commissie kenbaar te maken en de in het bericht gespecificeerde informatie binnen een vastgestelde termijn te verstrekken.
(19)
Negen producenten-exporteurs of groepen producenten-exporteurs verstrekten de verlangde informatie en stemden ermee in te worden opgenomen in de steekproef. De medewerkende ondernemingen vertegenwoordigden bijna 100 % van de gemelde uitvoer van zonneglas naar de Unie in 2012.
(20)
Overeenkomstig artikel 27 van de basisverordening heeft de Commissie een steekproef van vier producenten-exporteurs of groepen producenten-exporteurs samengesteld op basis van het grootste representatieve uitvoervolume van het betrokken product dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. De samengestelde steekproef was goed voor 76 % van het totale volume van de uitvoer naar de Unie van het betrokken product tijdens het onderzoektijdvak.
(21)
Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de basisverordening heeft de Commissie alle belanghebbenden van de samenstelling van de steekproef in kennis gesteld en hen in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken. De Commissie heeft geen opmerkingen ontvangen.
3.4. Individueel onderzoek
(22)
Geen enkele producent-exporteur in de VRC heeft op grond van artikel 27, lid 3, van de basisverordening om een individueel onderzoek verzocht.
3.5. Steekproef van niet-verbonden importeurs en gebruikers
(23)
Vier niet-verbonden importeurs hebben het bij het bericht van inleiding gevoegde formulier voor de samenstelling van de steekproef ingevuld, terwijl twee importeurs en twaalf gebruikers de vragenlijst hebben beantwoord. Gezien het kleine aantal medewerkende importeurs was een steekproef niet nodig.
4. Antwoorden op de vragenlijst en controlebezoeken
(24)
Er werden vragenlijsten toegestuurd aan de GOC, de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, en alle importeurs en gebruikers die zich kenbaar hadden gemaakt. De GOC kreeg ook een aanhangsel bij de vragenlijst toegestuurd en werd verzocht dit door te sturen naar handelsbanken in staatsbezit („SOCB’s” - state-owned commercial banks) in de VRC die in het onderzoektijdvak leningen hadden verstrekt aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. De GOC verklaarde dat zij het aanhangsel naar de betrokken banken had doorgestuurd, maar geen antwoord had ontvangen.
(25)
Er werden ingevulde vragenlijsten ontvangen van de vier in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs, van alle in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, van twee niet-verbonden importeurs in de Unie en van twaalf gebruikers.
(26)
De Commissie heeft alle gegevens van de belanghebbenden die zij voor de definitieve vaststelling van subsidiëring, de daaruit voortvloeiende schade en het belang van de Unie nodig achtte, verzameld en gecontroleerd. De volgende controlebezoeken werden verricht:
a)
producenten-exporteurs in de VRC:
-
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd; Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd („Flat Solar Group”),
-
Henan Yuhua Photovoltaic New Material Co., Ltd,
-
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd („Xinyi PV”);
b)
Chinese overheid:
-
Ministerie van Handel, Peking,
-
China Banking Regulatory Commission, Peking;
c)
producenten in de Unie:
-
GMB/IF, Duitsland,
-
[Vertrouwelijk],
-
[Vertrouwelijk],
-
[Vertrouwelijk],
-
[Vertrouwelijk];
d)
niet-verbonden importeurs:
-
Vetrad NV, Nederland;
e)
gebruikers:
-
Sunerg Solar SRL, Italië,
-
Viessmann Faulquemont SAS, Frankrijk.
(27)
Aan alle belanghebbenden werd een informatiedocument toegestuurd dat de belangrijkste feiten en overwegingen bevatte op basis waarvan de Commissie voorstelde om op zonneglas van oorsprong uit de VRC compenserende rechten in te stellen. Alle partijen werden in kennis gesteld van de termijn waarbinnen zij opmerkingen konden maken over de mededeling van feiten en overwegingen.
(28)
De opmerkingen van belanghebbenden werden onderzocht en in voorkomend geval in aanmerking genomen.
(29)
De GOC voerde aan dat dit informatiedocument niet beantwoordde aan de normen van de artikelen 22.3 en 22.5 van de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen („ASCM” - Agreement on Subsidies and Countervailing Measures), aangezien het de bevindingen en conclusies van de onderzoekende autoriteit niet voldoende gedetailleerd toelichtte. De GOC heeft echter geen specifiek voorbeeld van deze beweerde tekortkoming gegeven. Na het document zorgvuldig te hebben herbekeken, is de Commissie van oordeel dat het voldoende informatie bevat om de GOC in staat te stellen haar rechten van verdediging uit te oefenen.
(30)
Bepaalde informatie kon in de mededeling van feiten en overwegingen niet worden verstrekt omdat het vertrouwelijke zakelijke informatie was; deze informatie werd alleen aan de betrokken in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs meegedeeld. Aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werd een vertrouwelijke specifieke mededeling van feiten en overwegingen toegestuurd, die berekeningen en informatie bevatte over elke regeling en elk voordeel ten aanzien waarvan compenserende maatregelen werden genomen; zij kregen 25 dagen om opmerkingen te formuleren.
5. Onderzoektijdvak
(31)
Het onderzoek naar de subsidiëring en schade had betrekking op de periode van 1 januari 2012 tot en met 31 december 2012 („onderzoektijdvak” of „OT”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2009 tot het eind van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).
B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
1. Betrokken product
(32)
Het onderzoek betreft zonneglas dat bestaat uit gehard natronkalkvlakglas, met een ijzergehalte van minder dan 300 ppm, een doorlaatbaarheid van zonlicht van meer dan 88 % (gemeten volgens AM1,5 300-2 500 nm), een warmtebestendigheid tot 250 °C (gemeten volgens EN 12150), een temperatuurwisselbestendigheid van Δ 150 K (gemeten volgens EN 12150) en een mechanische sterkte van 90 N/mm2 of meer (gemeten volgens EN 1288-3) („het betrokken product”, gewoonlijk „zonneglas” genoemd). Het betrokken product is momenteel ingedeeld onder GN-code ex 7007 19 80).
2. Soortgelijk product
(33)
Het onderzoek heeft aangetoond dat het betrokken product, het product dat wordt geproduceerd en verkocht op de binnenlandse markt van de VRC, en het product dat wordt geproduceerd en verkocht in de Unie door de bedrijfstak van de Unie vergelijkbare fysische, chemische en technische basiseigenschappen en hetzelfde gebruik hebben. Het zijn derhalve soortgelijke producten in de zin van artikel 2, onder c), van de basisverordening.
3. Productomschrijving
(34)
Een niet-verbonden importeur verzocht erom tuinbouwglas voor de bouw van broeikassen van het onderzoek uit te zonderen, met het argument dat voor dergelijke constructies glasplaten van zeer uiteenlopende afmetingen worden gebruikt, terwijl zonneglas voor zonnepanelen slechts in bepaalde standaardformaten wordt geproduceerd. Tevens heeft de importeur een certificaat overgelegd waaruit blijkt dat een deel van het door hem ingevoerde glas een ijzergehalte van meer dan 300 ppm heeft. Deze invoer valt bijgevolg buiten de productomschrijving. Wat het resterende deel van de invoer van deze importeur betreft, is de Commissie van oordeel dat deze glasplaten, ondanks het verschil in formaat, ook als zonneglas kunnen worden gebruikt. Om het recht te ontwijken, zouden importeurs bijvoorbeeld grotere glasplaten kunnen bestellen dan zij nodig hebben, en dat glas vervolgens pas in de Unie versnijden. Bijgevolg behoort tuinbouwglas met een ijzergehalte van minder dan 300 ppm tot het betrokken product.
(35)
Een andere niet-verbonden importeur gaf te kennen dat het door hem ingevoerde meubelglas (dat wordt gebruikt voor vitrines, glazen panelen, tafelbladen, schuifdeuren, glazen afdekbladen enz.) weliswaar dezelfde of sterk gelijkende technische kenmerken heeft als zonneglas, maar vroeg desondanks om uitsluiting van dit glas van het onderzoek, aangezien het een ander eindgebruik heeft.
(36)
Het verstrekte bewijsmateriaal lijkt er echter op te duiden dat het grootste deel van het glas dat door deze niet-verbonden importeur wordt ingevoerd, niet alle technische kenmerken van zonneglas heeft zoals die hierboven zijn beschreven. Zo is het ijzergehalte van zes van deze ingevoerde glassoorten veel hoger dan 300 ppm, terwijl één ingevoerde glassoort weliswaar een ijzergehalte van minder dan 300 ppm heeft, maar een lichtdoorlaatbaarheid vertoont die duidelijk onder het minimum van 88 % ligt dat volgens de definitie voor zonneglas geldt.
(37)
De importeur voerde aan dat deze glassoorten niet aan alle hierboven omschreven technische kenmerken van zonneglas voldoen, maar wel onder de algemene classificatie van zonneglas als „gehard natronkalkvlakglas” vallen. De Commissie is evenwel van oordeel dat alleen glassoorten die aan alle technische kenmerken van zonneglas voldoen, binnen het kader van dit onderzoek vallen. Bijgevolg vallen de hierboven bedoelde, door deze specifieke importeur ingevoerde glassoorten buiten het kader van dit onderzoek.
(38)
Met het oog op de rechtszekerheid zij erop gewezen dat alle soorten tuinbouw- en meubelglas die aan de in overweging 32 beschreven technische kenmerken voldoen, onder de omschrijving van het betrokken product vallen, aangezien deze als zonneglas kunnen worden gebruikt.
(39)
Na de bekendmaking van feiten en overwegingen argumenteerde dezelfde importeur dat aangezien zonneglas dat ook als meubelglas kan worden gebruikt niet van de omschrijving werd uitgesloten, dit resulteert in een administratieve belasting en vertragingen voor de ondernemingen. Dat komt doordat ondernemingen de douaneautoriteiten in de Unie testverslagen moeten sturen telkens wanneer de douaneautoriteiten twijfelen of de maatregelen van toepassing zijn op de ingevoerde goederen.
(40)
De Commissie vindt dat deze soorten glas niet van het onderzoek mogen worden uitgesloten omdat zonneglas ook in de tuinbouw en voor meubels kan worden gebruikt. Teneinde de bedrijfstak van de Unie naar behoren te beschermen tegen het schadelijke effect van de subsidies ten aanzien waarvan compenserende maatregelen worden getroffen, moeten achterpoortjes waardoor de maatregelen kunnen worden ontweken, worden vermeden. Het negatieve effect van de extra administratieve belasting die de betrokken importeur beweert te ondervinden, weegt niet op tegen het positieve effect van een goede bescherming.
(41)
Dezelfde importeur voerde tevens aan dat floatglas van de productomschrijving moet worden uitgesloten, omdat het volgens een ander procedé wordt vervaardigd dan gegoten glas, dat naar mening van de importeur de enig beschikbare vorm van zonneglas is. De importeur stelde dat uit floatglas vervaardigde huisinrichtingsproducten niet als zonneglas kunnen worden gebruikt en daarom van het onderzoek moeten worden uitgesloten. Floatglas kan echter niet van het onderzoek worden uitgesloten, aangezien het aan alle hierboven beschreven technische kenmerken voldoet. Uit door belanghebbenden tijdens het onderzoek verstrekte vertrouwelijke documenten is gebleken dat floatglas als zonneglas kan worden gebruikt en dat het zowel door de bedrijfstak van de Unie als door de Chinese exporteurs wordt geproduceerd. Dit wordt bevestigd door publiekelijk beschikbare informatie op internet (5). Floatglas wordt bijgevolg niet van het onderzoek uitgesloten.
C. SUBSIDIE
1. Inleiding
(42)
Volgens de klager subsidieert de VRC haar zonneglasindustrie. De klacht bevat voorlopig bewijsmateriaal voor verschillende subsidiepraktijken, die zowel zijn opgenomen in de wetgeving als in een aantal beleids- en planningsdocumenten die de basis vormen voor staatssteun aan de sector.
(43)
De Commissie heeft de in de klacht vermelde documenten, alsmede aanvullende documenten die de GOC en de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs tijdens het onderzoek hebben ingediend, gecontroleerd en geanalyseerd, waarbij zij heeft vastgesteld dat uit veel van deze documenten blijkt dat de zonneglassector in de VRC op veel vlakken een voorkeursbehandeling krijgt.
(44)
De GOC heeft de zonneglassector als één van de „sleutelsectoren” in het twaalfde vijfjarenplan (6) opgenomen. De GOC heeft eveneens een specifiek beleidsdocument gepubliceerd, „Het twaalfde vijfjarenplan voor de fotovoltaïsche zonne-energiesector”, waarin glas wordt beschouwd als een zeer belangrijk toeleveringsproduct voor de fotovoltaïsche sector („PV-sector”), dat in het land moet worden geproduceerd. Volgens het plan zal de regering de ontwikkeling van de sector en de technologische innovatie steunen, en voor de sector financiële middelen aantrekken.
(45)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC het citaat van de Commissie uit het twaalfde vijfjarenplan in de context van zonneglas. Dit werd afgewezen aangezien zonneglas in dat plan uitdrukkelijk wordt vermeld in hoofdstuk 9, kolom 6, „Sleutelgebieden voor de ontwikkeling van de productie”. In het twaalfde vijfjarenplan worden de prioriteiten van de GOC voor de desbetreffende periode duidelijk uiteengezet, en één van die prioriteiten is de productie van zonneglas.
(46)
Na de mededeling van de feiten en overwegingen heeft de GOC de interpretatie van „Het twaalfde vijfjarenplan voor de fotovoltaïsche zonne-energiesector” door de Commissie betwist, met het argument dat dit vijfjarenplan de conclusies van de Commissie niet onderbouwt. Dit werd echter afgewezen, aangezien het duidelijk in strijd is met de informatie die de Commissie van andere departementen van de GOC heeft ontvangen. Tijdens het bezoek aan de GOC heeft het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie („MIIT”) zelf uitgelegd dat zonneglas onder dit plan valt, dat sterk de nadruk legt op een verbetering van de kwaliteit, aangezien zonneglas van goede kwaliteit van vitaal belang was voor de stimulering van de fotovoltaïsche zonne-energiesector.
(47)
Op het belang van innovatie en nieuwe materialen in het algemeen wordt gewezen in het „Twaalfde vijfjarenprogramma voor technologische innovatie in de industrie” (7), dat het vijfjarenplan en het „Plan voor wetenschappelijke en technologische ontwikkeling op lange termijn” (8) ten uitvoer moet leggen. De sterke nadruk die het legt op technologische innovatie betreft eveneens de ontwikkeling van nieuwe materialen. In die context wordt ook specifiek verwezen naar zonneglas.
(48)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de conclusies van de Commissie met het argument dat zonneglas in geen enkel van deze documenten vermeld werd. De Commissie merkt op dat beide documenten tot doel hebben speciale steun te verlenen aan ondernemingen die in hightech gespecialiseerd zijn, zoals reeds besproken in de overwegingen 401 en 402 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad (9) („de zonnepanelenverordening”), waar de GOC dezelfde argumenten had aangevoerd. Beide documenten implementeren het twaalfde vijfjarenplan en het plan voor de fotovoltaïsche zonne-energiesector, en steunen ondernemingen die in hightech en in nieuwe technologie gespecialiseerd zijn, een categorie waartoe de zonneglasproducenten behoren.
(49)
In „Besluit nr. 40 van de Staatsraad („State Council”) tot afkondiging en implementatie van de tijdelijke bepalingen inzake de bevordering van de aanpassing van de industriële structuur” (hierna wordt met „Besluit nr. 40” verwezen naar dat Besluit nr. 40 met de bij dat besluit gevoegde „Tijdelijke bepalingen inzake de bevordering van de aanpassing van de industriële structuur”) staat te lezen dat de GOC de ontwikkeling van de sector nieuwe energiebronnen actief zal ondersteunen en de ontwikkeling van zonne-energie zal bespoedigen (10), wordt alle financiële instellingen opgedragen uitsluitend bevorderde projecten (de categorie waartoe de zonneglasprojecten behoren) met kredieten te ondersteunen, en wordt tenuitvoerlegging beloofd van „andere preferentiële beleidsmaatregelen met betrekking tot de bevorderde projecten” (11).
(50)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de interpretatie door de Commissie van zowel artikel 5 als artikel 17 van de „Tijdelijke bepalingen inzake de bevordering van de aanpassing van de industriële structuur”. De GOC beweerde dat zonneglas in artikel 5 niet wordt vermeld. Aangezien echter de stimulering van zonne-energie wordt vermeld, waarvoor zonneglas nodig is, gaat de Commissie ervan uit dat zonneglas onder de tijdelijke bepalingen valt.
(51)
De GOC betwistte vervolgens de interpretatie door de Commissie van artikel 17, waarin staat dat hoewel uitsluitend bevorderde sectoren kredietondersteuning mogen ontvangen, dit moet gebeuren „volgens de beginselen van de kredietverlening” en niet op preferentiële basis.
(52)
Noch tijdens het onderzoek van de in de steekproef opgenomen ondernemingen, noch tijdens het bezoek aan de GOC heeft de Commissie bewijzen gevonden waaruit blijkt dat deze bepaling wordt toegepast. De betrokken banken hebben niet aan het onderzoek meegewerkt, waardoor deze bepaling niet kon worden getest of gecontroleerd. Het onderzoek heeft in feite uitgewezen dat bepaalde ondernemingen van het beleid inzake preferentiële leningen profiteren. De Commissie verwerpt bijgevolg de bewering van de GOC dat de leningen aan de zonneglassector „volgens de beginselen van de kredietverlening” werden toegekend. De kern van de zaak blijft dat alle financiële instellingen krediet moeten verstrekken aan bevorderde sectoren, waartoe de productie van zonneglas behoort, en dat die steun de facto preferentieel is.
(53)
In 2011 heeft de Nationale Ontwikkelings- en hervormingscommissie („NDRC” - National Development and Reform Commission) de Staatsraad aanbevolen het programma in Besluit nr. 40 te herzien. De Staatsraad heeft „Besluit nr. 9 van de Staatsraad tot afkondiging en implementering van de Gids voor de aanpassing van de industriële structuur” („Besluit nr. 9”) vastgesteld. Dit document „moedigt” de GOC en overheidsinstellingen „er actief toe aan de ontwikkeling van belangrijke sectoren in goede banen te leiden en de verbetering van de industriële structuur te optimaliseren.” Punt 12, lid 2, van Besluit nr. 9 verwijst uitdrukkelijk naar het bevorderen van de productie van „ultratransparant floatglas voor de zonne-energiesector”.
(54)
In de door de GOC vastgestelde nationale leidraad voor wetenschappelijke en technologische ontwikkeling op middellange en lange termijn (2006-2020) staat de belofte om „in de eerste plaats aandacht te besteden aan beleidsfinanciering”, „financiële instellingen aan te moedigen tot preferentiële kredietondersteuning voor belangrijke nationale projecten voor wetenschappelijke en technologische industrialisatie”, om „financiële instellingen aan te moedigen de financiële dienstverlening voor hightechbedrijven te verbeteren en te versterken” en „preferentiële fiscale beleidsmaatregelen uit te voeren om de ontwikkeling van hightechbedrijven te stimuleren”.
(55)
De productie van zonneglas valt onder de beschrijving van een in hightech gespecialiseerde onderneming, zoals blijkt uit het aantal producenten dat beschikt over het statuut van in hightech en in nieuwe technologie gespecialiseerde onderneming, en is zowel in China als in de Unie een nieuwe sector. In dit kader wijst de Commissie er ook op dat één van de in de steekproef opgenomen ondernemingen van de Nationale Ontwikkelings- en Hervormingscommissie („NDRC” - National Development and Reform Commission) een specifieke subsidie heeft ontvangen om haar te belonen voor haar innovatie op het gebied van zonneglas, waaruit de interesse van de GOC voor deze hightechsector duidelijk blijkt.
(56)
De klager voerde aan dat de veronderstelde subsidies bestaan uit de in punt 2 van deel C vermelde regelingen. Na onderzoek van de in de steekproef opgenomen ondernemingen in de VRC en een bezoek aan de GOC, heeft de Commissie deze regelingen onderzocht wanneer in de steekproef opgenomen ondernemingen in het onderzoektijdvak een voordeel hebben ontvangen.
2. Andere vastgestelde subsidieregelingen
(57)
Tijdens het onderzoek van de in de steekproef opgenomen ondernemingen heeft de analyse van hun interne boekhouding subsidies van provinciale, stedelijke, gewestelijke of districtsautoriteiten aan het licht gebracht. Deze subsidies werden niet specifiek in de klacht vermeld. Op basis van de informatie waarover de Commissie beschikt, is niet duidelijk of dit ad-hocsubsidies zijn, dan wel plaatselijke subsidieprogramma’s. Dat het om plaatselijke regelingen gaat, betekent echter dat van de klagers niet redelijkerwijs kon worden verwacht dat zij op de hoogte waren van de details van deze subsidies; deze subsidies worden in de klacht dan ook niet rechtstreeks vermeld.
(58)
De Commissie heeft de GOC aanvullend overleg aangeboden over deze andere subsidies die specifiek zijn voor de onderneming of de locatie, die tijdens de controlebezoeken werden aangetroffen in de boekhouding van de in de steekproef opgenomen ondernemingen en die niet in de klacht waren vermeld. De Commissie bood de GOC deze gelegenheid tot overleg om te garanderen dat de procedures tijdens het onderzoek naar behoren worden toegepast. De GOC heeft dit aanbod afgewezen met het argument dat een dergelijk aanbod niet in overeenstemming zou zijn met de ASCM.
(59)
De Commissie is van oordeel dat deze andere subsidies nauw verband houden met de soorten maatregelen en praktijken die in de klacht en het bericht van inleiding onder de aandacht werden gebracht: deze maatregelen houden met name dezelfde soort financiële bijdragen en voordelen in ten gunste van het betrokken product en vallen bijgevolg onder de definitie van „te onderzoeken subsidiepraktijk of -praktijken”, die overeenkomstig artikel 22.2, onder iii), van de ASCM in het bericht van inleiding moeten worden gespecificeerd. De in het bericht van inleiding vermelde regelingen zijn niet exhaustief; dat blijkt uit de formulering „De subsidies zouden onder meer […] omvatten …” in punt 3. Bijgevolg heeft de Commissie geconcludeerd dat deze procedure eveneens betrekking heeft op deze extra subsidies.
(60)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de interpretatie die de Commissie aan de ASCM heeft gegeven en verklaarde dat de Commissie naar haar mening over geen rechtsgrondslag beschikte om compenserende maatregelen te nemen ten aanzien van een specifieke subsidie aan één in de steekproef opgenomen onderneming, ook al hield die subsidie rechtstreeks verband met de door de klagers vastgestelde subsidiepraktijk. De Commissie is het niet eens met de interpretatie die de GOC op dit punt aan de ASCM geeft. De Commissie is van oordeel dat zij het recht heeft om compenserende maatregelen te nemen ten aanzien van geconstateerde voordelen wanneer de klagers een subsidiepraktijk hebben vastgesteld, en er binnen dezelfde subsidiepraktijk niet alleen voorbeelden van nationale regelingen, maar ook plaatselijke voordelen worden aangetroffen. Dit geldt met name wanneer de werking, de aard en de gevolgen van de vastgestelde voordelen gelijk zijn aan die van andere regelingen die in de klacht en het bericht van inleiding reeds zijn vastgesteld.
3. Niet-medewerking en gebruik van de beschikbare gegevens
(61)
Op 18 december 2013 heeft de Commissie de GOC ervan in kennis gesteld dat zij zou overwegen gebruik te maken van de beschikbare gegevens bij gebrek aan antwoord van de SOCB’s waaraan de GOC het aanhangsel van de vragenlijst heeft doorgestuurd.
(62)
De GOC heeft op 26 december 2013 geantwoord en was het niet eens met de voorgestelde toepassing van artikel 28 ten aanzien van de „banken die zogenoemd in staatsbezit zijn”; zij betwistte echter niet het feit dat de banken de vragenlijst niet hadden beantwoord. De GOC betwistte evenmin het feit dat deze banken in staatsbezit waren. De Commissie bleef dan ook geen andere keuze dan gebruik te maken van de beste beschikbare gegevens wat de informatie betreft die de SOCB’s verondersteld waren te verstrekken.
(63)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de toepassing van artikel 28 om de informatie te vervangen waarom werd verzocht in het aanhangsel van de vragenlijst dat naar de SOCB’s werd doorgestuurd. De Commissie betwist niet dat de GOC in het kader van dit onderzoek informatie heeft verstrekt, en de Commissie heeft die informatie ook geanalyseerd en er waar nodig rekening mee gehouden. Wanneer echter noch de GOC, noch de SOCB’s, noch de ondernemingen informatie konden verstrekken, bijvoorbeeld over kredietwaardigheid, zag de Commissie zich genoopt gebruik te maken van „beschikbare gegevens” overeenkomstig artikel 28 van de basisverordening.
(64)
Wat de andere subsidies betreft die in het bericht van inleiding niet specifiek met een verwijzing naar een bepaald programma werden vermeld, en die tijdens controlebezoeken aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs werden vastgesteld, heeft de Commissie gebruikgemaakt van al het beschikbare bewijsmateriaal om tot haar conclusies te komen. Deze subsidies bleken te behoren tot de soorten maatregelen en praktijken die in het bericht van inleiding waren beschreven, en de Commissie heeft de GOC verder overleg over deze subsidies voorgesteld, maar de GOC is niet op dit aanbod ingegaan. De Commissie is van oordeel dat deze andere subsidies nauw verband houden met de soorten maatregelen en praktijken die in de klacht en het bericht van inleiding onder de aandacht werden gebracht.
(65)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de conclusies van de Commissie inzake de subsidies die tijdens het controlebezoek aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen werden vastgesteld, alsook haar conclusies inzake andere punten met betrekking tot subsidieregelingen. De Commissie verduidelijkt dat zij artikel 28 in deze gevallen niet heeft toegepast. Wanneer goede medewerking werd verleend maar de informatie gewoonweg niet kon worden verstrekt - bijvoorbeeld de exacte rechtsgrondslag voor de betaling van een eenmalige subsidie -, werd het bewijsmateriaal dat de betrokken onderneming heeft verstrekt, gebruikt om tot een conclusie te komen over het feit of het al dan niet een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie betrof.
(66)
De GOC voert tevens aan dat de Commissie in de mededeling van feiten en overwegingen onvoldoende duidelijk heeft vermeld in welke gevallen zij op grond van artikel 28 van de basisverordening gebruik heeft gemaakt van beschikbare gegevens. Dit argument verwijst in feite naar het gebruik van de conclusies van eerdere onderzoeken waarin dezelfde subsidie werd onderzocht. Waar dat het geval was, heeft de Commissie verwezen naar de exacte overwegingen van de betrokken verordening, en de argumenten samengevat.
(67)
De GOC merkt op dat het informatiedocument geen gedetailleerde beschrijving bevat van specifieke eenmalige subsidies die bij de in de steekproef opgenomen ondernemingen werden vastgesteld. De keuze is bewijst gemaakt om de vertrouwelijke zakelijke informatie te beschermen die de in de steekproef opgenomen ondernemingen aan de Commissie hebben verstrekt; een verdere niet-vertrouwelijke samenvatting is niet mogelijk. Aan elke individuele in de steekproef opgenomen producent-exporteur werd een volledige vertrouwelijke mededeling van feiten en overwegingen gedaan. Wanneer de in de steekproef opgenomen producent-exporteur de rechtsgrondslag had vermeld, werd deze vervolgens opgenomen in de latere mededeling van feiten en overwegingen aan die onderneming. Toen de Commissie de GOC aanvullend overleg over deze subsidies heeft aangeboden, kreeg de GOC in ieder geval ook de gelegenheid om aanvullende relevante informatie te verstrekken, maar zij zag daarvan af.
4. Onderzochte regelingen
(68)
De Commissie heeft vragenlijsten toegestuurd aan de GOC en de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, teneinde informatie in te winnen over de onderstaande regelingen in het kader waarvan aan de zonneglassector subsidies zouden worden toegekend:
-
preferentiële leningen aan de zonneglassector:
-
door SOCB’s en publieke ontwikkelingsbanken (12) verstrekte kredietlijnen en laagrentende programmaleningen,
-
programma’s voor de subsidiëring van uitvoerkredieten,
-
uitvoergaranties,
-
door de staat gefinancierde verzekering voor groene technologieën („Green express”),
-
financiële voordelen door het verlenen van toegang tot offshoreholdings,
-
terugbetaling van leningen door de regering;
-
subsidieprogramma’s:
-
de subsidies „Famous Brands” en „China World Top Brands”,
-
fondsen voor de ontwikkeling van de uitvoer van bedrijfstakken in de provincie Guangdong;
-
verstrekking van goederen en diensten door de overheid voor een ontoereikende prijs:
-
verstrekking van antimoon,
-
verstrekking van elektriciteit,
-
verlening van grondgebruiksrechten;
-
programma’s voor vrijstelling en vermindering van directe belastingen:
-
vrijstellingen of vermindering van vennootschapsbelasting in het kader van het „two free/three half”-programma,
-
vermindering van vennootschapsbelasting voor met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen (FIE’s - Foreign Invested Enterprises) op basis van de geografische ligging,
-
plaatselijke vrijstellingen en verminderingen van vennootschapsbelasting voor „productieve FIE’s”,
-
verminderingen van vennootschapsbelasting voor FIE’s die in China vervaardigde apparatuur aankopen,
-
belastingverrekening voor O&O in FIE’s,
-
preferentiële vennootschapsbelasting voor FIE’s die als in hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde bedrijfstakken zijn erkend,
-
belastingverminderingen voor in hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen die bij aangewezen projecten betrokken zijn,
-
preferentiële vennootschapsbelasting voor ondernemingen in de noordoostelijke regio,
-
belastingprogramma’s van de provincie Guangdong,
-
vrijstelling van dividend tussen gekwalificeerde ingezeten ondernemingen;
-
programma’s met betrekking tot indirecte belastingen en invoerrechten:
-
btw-vrijstellingen voor het gebruik van ingevoerde apparatuur,
-
btw-aftrek op aankopen van in China vervaardigde apparatuur door FIE’s,
-
vrijstelling van btw en van rechten voor aankopen van vaste activa in het kader van het programma voor de ontwikkeling van de buitenlandse handel („Foreign Trade Development Programme”);
-
andere subsidies en andere subsidieprogramma’s (waaronder programma’s van provinciale, stedelijke, gewestelijke of districtsautoriteiten).
5. Beleidsgestuurde preferentiële leningen, andere vormen van financiering, garanties en verzekeringen
5.1. Preferentiële leningen
a) Inleiding
(69)
De Commissie heeft de GOC een aanhangsel van de vragenlijst toegestuurd met het verzoek deze door te sturen naar de SOCB’s, publieke ontwikkelingsbanken en particuliere financiële instellingen die in het onderzoektijdvak geld hebben geleend aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen. De GOC heeft de Commissie laten weten dat zij de vragenlijsten heeft doorgestuurd, maar geen antwoord heeft gekregen. Zoals hierboven uiteengezet, heeft de Commissie de GOC er dan ook van in kennis gesteld dat zij gezien dit gebrek aan medewerking artikel 28 zal toepassen en gebruik zal maken van de beschikbare gegevens om op dit punt tot een conclusie te komen.
b) Rechtsgrondslag
(70)
De volgende wettelijke bepalingen vormen in China de grondslag voor preferentiële leningen: de Chinese Wet inzake handelsbanken („de bankenwet”), de op 28 juni 1996 door de People’s Bank of China („PBOC”) afgekondigde Algemene regels voor leningen, en het hierboven vermelde Besluit nr. 40 van de Staatsraad.
c) Bevindingen van het onderzoek
(71)
In het kader van eerdere antisubsidieonderzoeken ten aanzien van de VRC werd geconcludeerd dat het bankensysteem in China wordt gedomineerd door banken in staatsbezit of banken waar de staat meerderheidsaandeelhouder is. Beide worden hierna „SOCB’s” genoemd. De Commissie heeft eveneens vastgesteld dat SOCB’s overheidsgezag uitoefenen. De Commissie heeft geen bewijzen gevonden waaruit blijkt dat deze situatie veranderd is. Zoals vermeld in overweging 161 van de zonnepanelenverordening (het recentste onderzoek hieromtrent) vertegenwoordigen de vijf grootste SOCB’s (Agricultural Bank of China, Bank of China, China Construction Bank, Bank of Communications en ICBC) meer dan 50 % van het totaal van de balans van de banksector.
(72)
Gebruikmakend van de beschikbare gegevens, inclusief de in de zonnepanelenverordening vastgestelde feiten, blijft de Commissie bij haar conclusie dat SOCB’s, zoals in detail uiteengezet in de overwegingen 158 tot en met 168 van de zonnepanelenverordening, overheidsinstanties zijn in de zin van artikel 2, onder b), van de basisverordening.
(73)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC deze conclusie met het argument dat de Commissie niet had vermeld om welke redenen zij van oordeel was dat SOCB’s overheidsinstanties zijn. De Commissie verwerpt dit argument, aangezien de redenen waarom SOCB’s overheidsinstanties zijn, werden uiteengezet in de overwegingen 158 tot en met 168 van de zonnepanelenverordening, en de GOC geen informatie heeft verstrekt die in strijd is met deze beste beschikbare gegevens. Kort samengevat:
a)
SOCB’s hebben het grootste marktaandeel en overheersen de markt in de VRC;
b)
volgens de beschikbare gegevens oefent de regering zeggenschap uit over de SOCB’s door middel van eigendom en administratieve controle over hun commercieel optreden, inclusief het vaststellen van limieten voor de rentevoeten die zij mogen aanbieden;
c)
volgens de bankenwet en andere wet- en regelgeving moeten banken leningen toekennen volgens de behoeften van de nationale economie, kredietondersteuning verlenen aan bevorderde projecten, en prioriteit geven aan in hightech en in nieuwe technologie gespecialiseerde ondernemingen.
(74)
De conclusies in deze overwegingen zijn recent, aangezien zij pas eind 2013 werden gepubliceerd; bij de publicatie was de Commissie op de hoogte van de wijziging van het beleid inzake bodemrentevoeten in China, die zich in juli 2013 had voorgedaan.
(75)
Net als bij eerdere onderzoeken heeft de Commissie gepoogd de rol van de GOC en met name die van de centrale bank, de People’s Bank of China („PBOC”), op de financiële markten en in de banksector te achterhalen wat de leningen aan de zonneglassector betreft. De medewerking van de GOC en de PBOC was over het algemeen toereikend, maar de PBOC heeft niet de volledige tekst verstrekt van de „Circulaire betreffende aangelegenheden in verband met de aanpassing van rentetarieven voor deposito’s en leningen” (Circular on the issues about adjusting interest rates on deposits and loans) (YinFa (2004) 251), waarin de bodem- en de plafondrente voor leningen en deposito’s worden vastgesteld. Voor leningen door handelsbanken (zowel SOCB’s als particuliere handelsbanken) en leningen door publieke ontwikkelingsbanken wordt in de circulaire alleen een bodemrente vastgesteld. Voor preferentiële leningen en voor leningen waarvoor de GOC specifieke regelingen heeft vastgesteld, bepaalt de circulaire dat de rentetarieven niet opwaarts mogen schommelen. De exacte bovengrens is vastgesteld in de specifieke regelingen die op die leningen van toepassing zijn.
(76)
Tijdens het controlebezoek van de Commissie heeft de PBOC verklaard dat het document niet kon worden verstrekt aangezien het niet publiekelijk beschikbaar was op hun website. Op internet heeft de Commissie echter een kopie gevonden van de circulaire, met een vertaling in het Engels, in een pakket documenten dat de GOC een aantal jaar geleden aan de Australische autoriteiten had verstrekt (13). Bij gebrek aan een rechtstreeks door de GOC verstrekte officiële kopie heeft de Commissie deze versie beschouwd als een waarheidsgetrouwe en volledige kopie van de betrokken circulaire.
(77)
Uit de circulaire blijkt dat de PBOC invloed heeft uitgeoefend op de vaststelling van rentetarieven voor leningen die SOCB’s in het OT in de VRC hebben toegekend. De GOC heeft uitgelegd dat de PBOC in juli 2013 zowel de bodem- als de plafondrente voor leningen heeft afgeschaft. Daar werd nota van genomen, maar aangezien die afschaffing plaatsvond na het eind van het onderzoektijdvak, heeft dit geen gevolgen voor deze conclusie. De bodemrentevoeten die tijdens het OT golden, zijn in elk geval niet de enige reden waarom de Commissie SOCB’s als overheidsinstanties beschouwt. De conclusies in de overwegingen 158 tot en met 168 van de zonnepanelenverordening blijven hoe dan ook gelden.
(78)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC verschillende opmerkingen geformuleerd over de circulaire „YinFa (2004) 251”; zij gaf daarbij echter geen verklaring waarom zij de Commissie niet de volledige tekst van deze circulaire heeft verstrekt, en zij bevestigde evenmin of de tekst die zij aan de Australische autoriteiten had verstrekt en die de Commissie heeft gevonden, correct was. Zoals reeds eerder werd vastgesteld in het zonnepanelenonderzoek bevat de circulaire wat leningen betreft duidelijke instructies van de PBOC aan de banken. Zoals vermeld in eerdere onderzoeken is de inhoud van deze circulaire belangrijk om de rol van de GOC en de PBOC in het sturen van banken en leningen te begrijpen.
(79)
De Commissie blijft bij de conclusie waartoe zij eerder in de zonnepanelenverordening was gekomen, namelijk in de eerste plaats dat banken in de VRC overeenkomstig artikel 34 van de bankenwet leningen moeten toekennen volgens de behoeften van de nationale economie. De behoeften van de nationale economie zijn vastgesteld in het twaalfde vijfjarenplan.
(80)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de interpretatie die de Commissie heeft gegeven aan artikel 34 van de bankenwet, met het argument dat „deze zin dubbelzinnig is en de banken geen expliciete richtsnoeren geeft om op een bepaalde manier te handelen. Geen enkel document beschrijft de behoeften van de nationale economie: noch het twaalfde vijfjarenplan, noch enige andere regelgeving of enig ander besluit”.
(81)
Dit verschilt van de interpretatie die de GOC aan artikel 34 geeft in het zonnepanelenonderzoek, waar het als „neutraal” wordt beschreven. De Commissie is het niet eens met de beoordeling van de GOC. De Commissie is van oordeel, en de GOC heeft dit niet met bewijsmiddelen ontkracht, dat het beleid met betrekking tot de nationale economie is uitgestippeld in het twaalfde vijfjarenplan en het specifieke plan voor de PV-sector, en dat financiële instellingen ertoe worden aangemoedigd leningen te verstrekken aan bevorderde sectoren zoals de zonneglassector.
(82)
De GOC heeft de aandacht van de Commissie gevestigd op andere artikelen van de bankenwet, namelijk de artikelen 4, 5 en 7, die moeten garanderen dat leningen worden verstrekt zonder inmenging en na een beoordeling van de kredietwaardigheid. De Commissie erkent dat deze artikelen bestaan, maar merkt op dat noch de GOC, noch de banken, noch de betrokken in de steekproef opgenomen ondernemingen konden aantonen dat leningen werden toegekend zonder inmenging (gezien de preferentiële leningen aan de zonneglassector) en na een beoordeling van de kredietwaardigheid; aan de Commissie werden namelijk, ondanks haar verzoeken daartoe, geen leenovereenkomsten of risicobeoordelingen (inclusief kredietratings) als bewijsmateriaal verstrekt, en de Commissie heeft deze ook voor geen enkele lening aan een in de steekproef opgenomen producent-exporteur aangetroffen.
(83)
In de tweede plaats moeten banken overeenkomstig Besluit nr. 40 en Besluit nr. 9, die kracht van wet hebben, kredietondersteuning verstrekken aan bevorderde sectoren. Tijdens het bezoek aan het Ministerie van Handel heeft de GOC bevestigd dat zonneglas een bevorderde sector is. Dit strookt met de Gids voor de aanpassing van de industriële structuur uit 2011, die de GOC bij zijn antwoorden op de vragenlijst heeft verstrekt en die de zonneglassector in de categorie van bevorderde sectoren opneemt.
(84)
Besluit nr. 40 is een leidraad voor alle financiële instellingen en bevat bindende instructies voor de stimulering en ondersteuning van bevorderde sectoren, en de zonneglassector is een bevorderde sector.
(85)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de beoordeling door de Commissie van het effect van Besluit nr. 40 en de met dat besluit verband houdende regelgeving, alsook van Besluit nr. 9. De Commissie herhaalt dat haar beoordeling van Besluit nr. 40 en de met dat besluit verband houdende regelgeving luidt dat deze de behoeften van de nationale economie bepalen. Zij zetten een strategie uit voor de overheid en de financiële sector en concentreren met name de leningen door financiële instellingen op bevorderde sectoren zoals de zonneglassector.
(86)
De Commissie heeft de GOC gevraagd wat de wettelijke status is van een besluit van de Staatsraad zoals Besluit nr. 40. De GOC heeft daar alleen op geantwoord dat het een regeling is die door de Staatsraad wordt gepubliceerd en dat deze geen deel uitmaakt van de Chinese wetgeving. Er werd evenwel geen bewijsmateriaal verstrekt om dat argument te staven. Het door de GOC ingenomen standpunt is in strijd met publiekelijk beschikbare informatie, waarin de Staatsraad wordt beschreven als de hoogste administratieve autoriteit met regelgevende bevoegdheid. Volgens die bronnen zijn besluiten van de Staatsraad wettelijk bindend (14). Op basis van de beschikbare gegevens concludeert de Commissie bijgevolg dat Besluit nr. 40 en de besluiten tot uitvoering ervan, zoals Besluit nr. 9, administratieve regelingen zijn en bijgevolg deel uitmaken van de Chinese wetgeving.
(87)
De Commissie bevestigt dan ook de analyse in overweging 191 van de zonnepanelenverordening, waar wordt geconcludeerd dat Besluit nr. 40 en Besluit nr. 9 wettelijk bindend zijn voor andere overheidsinstanties en de marktdeelnemers.
(88)
De Commissie heeft eveneens onderzocht of de GOC ook aan particuliere banken in China opdrachten of aanwijzingen geeft om preferentiële leningen te verstrekken aan de producenten van zonneglas, in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening.
(89)
Artikel 34 van de bankenwet is ook van toepassing op particuliere banken in China. De GOC en belanghebbenden hebben geen enkel bewijs geleverd dat de conclusie inzake de wettelijke situatie in overweging 174 van de zonnepanelenverordening, namelijk dat de GOC hen op dezelfde manier als de banken in staatsbezit instructies geeft, niet meer geldt. Overeenkomstig artikel 34 van de bankenwet worden banken gelast „hun leenactiviteiten uit te voeren in overeenstemming met de behoeften van de nationale economie en de maatschappelijke ontwikkeling en in de geest van het industriebeleid van de staat” (15). In deze omstandigheden en zoals uiteengezet in overweging 188 van de zonnepanelenverordening beslist de GOC over de leenstrategie van zowel de SOCB’s als de particuliere banken.
(90)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de conclusie dat zij particuliere banken in de VRC opdrachten of aanwijzingen geeft, en in het bijzonder het gewicht dat de Commissie heeft gegeven aan artikel 34 van de bankenwet; volgens de GOC „staan „de behoeften van de nationale economie” open voor interpretatie, die vanzelfsprekend verschilt naar gelang van de persoon/het orgaan die/dat de bepaling in detail onderzoekt”.
(91)
Het is merkwaardig dat de GOC het niet eens is met de interpretatie van de Commissie, maar toch niet haar eigen interpretatie van haar eigen wet geeft.
(92)
De Commissie hoeft echter alleen naar de bevindingen van eerdere onderzoeken en de beschikbare gegevens in dit onderzoek te verwijzen om de conclusie te bevestigen dat de behoeften van de nationale economie zijn vastgesteld in de door de VRC gepubliceerde plannen en regelgevingen, en dat banken krachtens artikel 34 leningen moeten toekennen overeenkomstig deze beschrijvingen van de nationale economie, die de stimulering van de productie van zonneglas omvatten.
(93)
De bevinding blijft bijgevolg dat de GOC particuliere banken opdrachten of aanwijzingen geeft om overeenkomstig artikel 34 van de bankenwet leningen te verstrekken aan bevorderde sectoren.
(94)
Bijgevolg concludeert de Commissie dat er in het geval van in de VRC door SOCB’s verstrekte leningen sprake is van een financiële bijdrage aan de producenten van zonneglas in de vorm van een rechtstreekse overdracht van middelen door de regering, zoals uiteengezet in artikel 3, lid 1, onder a), i), van de basisverordening.
(95)
Uit hetzelfde bewijsmateriaal blijkt eveneens dat de regering handelsbanken in staatseigendom (en ook particuliere banken) opdrachten of aanwijzingen geeft, wat betekent dat er sprake is van een financiële bijdrage zoals uiteengezet in artikel 3, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening.
(96)
Wat de specificiteit betreft, stelt de Commissie vast dat de GOC preferentiële leningen concentreert op een beperkt aantal sectoren; als onderdeel van de fotovoltaïsche sector is de zonneglassector één van die sectoren, zoals in detail wordt uiteengezet in overweging 172 van de zonnepanelenverordening. De GOC heeft de zonneglassector als één van de „sleutelsectoren” in het twaalfde vijfjarenplan opgenomen. In Besluit nr. 40 staat te lezen dat de GOC de ontwikkeling van de sector nieuwe energiebronnen actief zal ondersteunen en de ontwikkeling van zonne-energie zal bespoedigen Alle financiële instellingen hebben de instructie gekregen om alleen kredietondersteuning te verstrekken aan bevorderde sectoren, de categorie waartoe zonneglas behoort. Dat besluit belooft ook de tenuitvoerlegging van „andere preferentiële beleidsmaatregelen met betrekking tot de bevorderde projecten”.
(97)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC de bevinding inzake specificiteit betwist, en met name de interpretatie die de Commissie aan het twaalfde vijfjarenplan heeft gegeven, met het argument dat het „geen juridische waarde heeft, aangezien het geen bindend document is”. De Commissie is het hiermee oneens en merkt op dat de GOC in eerdere onderzoeken dezelfde argumenten heeft aangevoerd, die toen evenmin werden aanvaard. In het twaalfde vijfjarenplan staat dat het „is besproken en goedgekeurd door het nationale volkscongres, en dat het kracht van wet heeft.”
(98)
De Commissie concludeert bijgevolg dat de subsidies in de vorm van preferentiële leningen niet algemeen beschikbaar zijn en bijgevolg specifiek zijn in de zin van artikel 4, lid 2, onder a), van de basisverordening.
(99)
Er is sprake van een voordeel in de zin dat overheidsleningen of leningen van particuliere instanties die van de overheid opdrachten of aanwijzingen hebben gekregen, worden verstrekt tegen voorwaarden die voordeliger zijn dan de ontvanger normaliter op de markt zou kunnen krijgen.
(100)
Net als bij eerdere onderzoeken heeft de Commissie gepoogd te verifiëren welke kredietrisicobeoordeling de banken hebben uitgevoerd die in het OT geld aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben geleend. De ondernemingen hebben geen bewijsmateriaal verstrekt over hun kredietrating, en de banken hebben niet aan het onderzoek meegewerkt. De Commissie beschikte dan ook over geen enkel bewijs waaruit bleek dat leningen aan zonneglasondernemingen gebaseerd waren op een risicobeoordeling, en de rentevoet op basis van het resultaat daarvan werd vastgesteld.
(101)
Bij gebrek aan informatie van de GOC, de producenten-exporteurs of de banken, heeft de Commissie zich op de beschikbare gegevens gebaseerd om vast te stellen of in het kader van de preferentiële leningen in de VRC een voordeel werd toegekend aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die van banken in de VRC leningen hebben gekregen.
(102)
Net als in het zonnepanelenonderzoek heeft de Commissie eerst de officieel gepubliceerde rentevoeten van de centrale bank, de PBOC, voor leningen in Chinese renminbi yuan („CNY”) onderzocht. De gemiddelde rentevoet in het onderzoektijdvak bedroeg 6,26 %.
(103)
De Commissie heeft vervolgens de rentevoet van de PBOC aangepast om rekening te houden met het kredietrisico van de betrokken ondernemingen. Deze hebben evenwel geen onafhankelijke kredietratings verstrekt, noch vergelijkbare informatie op basis waarvan de Commissie een kredietrating zou kunnen berekenen. In ieder geval heeft de Commissie in eerdere onderzoeken vastgesteld dat kredietratings van Chinese ondernemingen door overheidssteun verstoord zijn en dat er geen bewijzen zijn dat ondernemingen waaraan leningen worden toegekend aan een zinvolle risicobeoordeling werden onderworpen. De Commissie heeft bijgevolg dezelfde methode toegepast als in het zonnepanelenonderzoek en heeft alle betrokken ondernemingen beschouwd als ondernemingen met een BB-rating („non-investment grade” bij Bloomberg).
(104)
De toeslag op obligaties die worden uitgegeven door ondernemingen met een BB-rating ten opzichte van obligaties die worden uitgegeven door ondernemingen met een AAA-rating (de rating die geldt voor de obligaties van de VRC), zoals geregistreerd door Bloomberg, werd vervolgens toegevoegd aan de gemiddelde rentevoet van de PBOC in het OT. Het resultaat was een benchmarkrentevoet voor het OT voor leningen aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen in CNY van 10,37 %.
(105)
Door deze benchmarkrentevoet te vergelijken met de werkelijke rentevoet die in het OT aan de betrokken ondernemingen werd aangerekend, heeft de Commissie geconcludeerd dat aan de zonneglassector leningen worden toegekend tegen voorwaarden die beter zijn dan de marktvoorwaarden.
(106)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC de benchmarkkeuze van de Commissie betwist, alsook de conclusies die de Commissie heeft getrokken uit de vergelijking van de benchmark met de werkelijk betaalde rente.
(107)
Uit de vergelijking van de benchmark met de werkelijk betaalde rente blijkt duidelijk dat de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die bij Chinese banken leningen in CNY hebben gesloten, minder hebben betaald dan de normale commerciële rentevoeten voor ondernemingen in hun financiële positie.
(108)
In de tweede plaats was de Commissie zich er wel degelijk van bewust dat de PBOC de ondergrens voor leningtarieven in juli 2013 heeft afgeschaft; zij heeft dat in het informatiedocument vermeld. Dit verandert echter niets aan de conclusie dat de GOC zich mengt in het leengedrag van banken in China, met name door de toepassing van Besluit nr. 40 en de met dat besluit verband houdende regelgeving, alsook van artikel 34 van de bankenwet.
(109)
Ten derde heeft de Commissie alleen een benchmark berekend voor leningen in CNY, aangezien de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs bij Chinese banken geen leningen in EUR of USD hadden gesloten.
(110)
Tot slot vroeg de GOC op welke grond de Commissie had geoordeeld dat de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs een BB-kredietrating zouden hebben. De Commissie heeft voor een BB-kredietrating gekozen omdat zij door het gebrek aan medewerking van de betrokken banken geen bewijsmateriaal had ontvangen waaruit bleek dat voor een in de steekproef opgenomen producent-exporteur een kredietrating werd berekend. De BB-kredietrating is ook geen negatieve conclusie: in feite werkt zij in het voordeel van de betrokken in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, aangezien het de beste non-investment grade op de financiële markten is.
(111)
Krachtens artikel 28 was de Commissie verplicht om de beste beschikbare gegevens te gebruiken; zij heeft die gegevens geput uit de conclusies van de zonnepanelenverordening, die voor de in de steekproef van dat onderzoek opgenomen ondernemingen een BB-kredietrating heeft gebruikt. Dit werd in dit geval redelijk geacht, en na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de Commissie geen bewijzen ontvangen waaruit bleek dat de betrokken banken aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen een andere kredietrating hadden toegekend.
d) Conclusie
(112)
Op basis van de bevindingen van het onderzoek concludeert de Commissie dat de zonneglassector in China in het OT zowel van banken in staatsbezit als van particuliere banken preferentiële leningen heeft gekregen. De financiering van de zonneglassector is een subsidie in de zin van de basisverordening aangezien
a)
er een financiële bijdrage is van de regering zoals uiteengezet in artikel 3, lid 1, onder a), i);
b)
de regering aan een particulier lichaam functies toevertrouwt en dat lichaam daarmee belast zoals uiteengezet in artikel 3, lid 1, onder a), iv), en
c)
er een voordeel wordt toegekend zoals vereist bij artikel 3, lid 2.
(113)
Gezien de financiële bijdrage, het voordeel voor de producenten-exporteurs en de specificiteit moet deze subsidie worden beschouwd als een tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie.
(114)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC het gebruik van bevindingen van eerdere onderzoeken om in dit geval tot conclusies over subsidiëring te komen; zij argumenteerde met name dat de Commissie te veel vertrouwde op de bevindingen van de zonnepanelenverordening.
(115)
Deze stelling werd verworpen. Zoals eerder opgemerkt, was de Commissie door het gebrek aan medewerking van de banken in de VRC gedwongen overeenkomstig artikel 28 gebruik te maken van de beste beschikbare gegevens. Het zonnepanelenonderzoek is het recentste en bevat de actueelste bevindingen inzake subsidiëring in China. Zonnepanelen en zonneglas zijn niet hetzelfde product, maar behoren beide tot dezelfde nieuwe-energiesector en vallen onder dezelfde planningsdocumenten van de regering. Bij gebrek aan andere informatie wordt het gebruik van de bevindingen in het zonnepanelenonderzoek als „beste beschikbare gegevens” dan ook passend geacht. De GOC voerde ook aan dat zich tussen het zonnepanelenonderzoek en dit onderzoek aanzienlijke veranderingen hadden voorgedaan, met name het feit dat de PBOC in juli 2013 de bodemrentevoeten heeft afgeschaft. Deze bewering werd verworpen omdat de conclusies van het zonnepanelenonderzoek betrekking hebben op dat onderzoektijdvak, net zoals dit onderzoek betrekking heeft op het eigen onderzoektijdvak. In beide gevallen werd de bodemrentevoet afgeschaft na het eind van het onderzoektijdvak en had dit daarom geen gevolgen voor de toepassing van artikel 28 en het gebruik van de bevindingen van het zonnepanelenonderzoek als beste beschikbare gegevens.
(116)
Op één na hebben alle in de steekproef opgenomen ondernemingen leningen gekregen van zowel SOCB’s als particuliere banken. Eén onderneming werd uitsluitend gefinancierd via haar offshoremoedermaatschappij en niet met leningen van in de VRC gevestigde banken.
(117)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte één in de steekproef opgenomen onderneming de conclusie van de Commissie en verklaarde dat de Commissie de onderneming niet om haar onafhankelijke kredietrating heeft gevraagd. De Commissie heeft de onderneming echter gevraagd alle informatie te verstrekken in verband met de leningen die zij ontving, maar de onderneming heeft geen onafhankelijke kredietrating verstrekt. Indien de onderneming over dergelijke informatie beschikte, had zij die moeten verstrekken gezien de beweringen in de klacht en de informatie waarom in de vragenlijst werd verzocht. Met name gezien de informatie in het informatiedocument had de onderneming haar onafhankelijke kredietrating, indien zij die had, onmiddellijk moeten meedelen. Dit argument wordt derhalve afgewezen.
e) Berekening van het subsidiebedrag
(118)
Overeenkomstig artikel 6, onder b), van de basisverordening moet het voordeel van preferentiële leningen worden berekend als het verschil tussen de betaalde rente en de rente die zou worden betaald voor een vergelijkbare commerciële lening die de onderneming daadwerkelijk op de markt zou kunnen verkrijgen. Zoals reeds vermeld, heeft de Commissie bij gebrek aan een zinvolle risicobeoordeling een marktbenchmark voor vergelijkbare commerciële leningen vastgesteld.
(119)
Het voordeel in het OT werd berekend als het verschil tussen de in het OT werkelijk betaalde rente en de rente die volgens de benchmark had moeten worden betaald.
(120)
Met deze methode werden voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs de volgende subsidiemarges berekend:
Preferentiële leningen
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
6,2 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
2,5 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
4,8 %
5.2. Andere regelingen voor preferentiële leningen
(121)
In het OT hebben de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs geen voordelen ontvangen in het kader van programma’s voor de subsidiëring van uitvoerkredieten, kredietlijnen, uitvoergaranties, het programma „Green Express” of door toegang tot offshoreholdings.
6. Subsidieprogramma’s
(122)
In het OT hebben de in de steekproef opgenomen ondernemingen geen voordelen ontvangen van de programma’s „Famous Brands” of „China World Top Brands”.
6.1. Specifieke subsidieprogramma’s en subsidies
a) Inleiding
(123)
De in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben aanzienlijke eenmalige subsidies ontvangen van verschillende autoriteiten op tal van bestuursniveaus, waardoor zij in het OT een voordeel hebben genoten. Deze subsidies werden vastgesteld tijdens het bezoek ter plaatse van de betrokken ondernemingen; zij werden niet gemeld in de antwoorden van de betrokken ondernemingen op de vragenlijst, noch in de antwoorden van de GOC op de vragenlijst, terwijl daarom werd gevraagd. In de klacht werd vermeld dat producenten van zonneglas deze eenmalige subsidies van provinciale en plaatselijke overheidsorganen ontvingen en dat deze een voordeel inhielden aangezien de geldbedragen zonder grondig onderzoek werden toegekend (16). In het bericht van inleiding staat ook vermeld dat gebruik wordt gemaakt van „subsidieprogramma’s” om de zonneglassector te subsidiëren.
b) Rechtsgrondslag
(124)
Deze subsidies werden aan de ondernemingen toegekend door nationale, provinciale, stedelijke, gewestelijke of districtsautoriteiten en bleken allemaal specifiek te zijn voor de betrokken onderneming, dan wel specifiek voor de ligging van de onderneming of het soort sector. De precieze juridische referenties van de specifieke wet waaronder deze voordelen werden toegekend, indien er al een juridische basis voor was, werden gewoonlijk niet bekendgemaakt, hoewel de Commissie vaak maar niet altijd een kopie ontving van een door een overheidsinstantie afgegeven document dat de subsidie begeleidde.
c) Bevindingen van het onderzoek
(125)
Eén in de steekproef opgenomen onderneming heeft in het OT subsidies ontvangen van de economische-ontwikkelingszone waarin zij gevestigd is. Die subsidies werden door de economische-ontwikkelingszone vastgesteld op 20 % van alle belastingen die de onderneming betaalde aan plaatselijke belastingautoriteiten, en betroffen onder meer de vennootschapsbelasting, de belasting op grondgebruik, en de belasting op inkomsten uit dividenden.
(126)
Een andere in de steekproef opgenomen onderneming heeft in het OT van de plaatselijke overheid een grote subsidie ontvangen ter dekking van de vergoedingen die moeten worden betaald om op het elektriciteitsnet te worden aangesloten en die de onderneming anders zelf zou hebben betaald. Deze subsidie werd toegekend „om grote ondernemingen die in de regio gevestigd zijn, te helpen”.
(127)
Een andere in de steekproef opgenomen onderneming heeft een rechtstreekse subsidie van 25 miljoen CNY ontvangen van het fonds van de Nationale Ontwikkelings- en hervormingscommissie („NDRC” - National Development and Reform Commission) voor de industriële aanpassing voor de productie van hoogtechnologisch zonneglas. De onderneming heeft deze rechtstreekse subsidie in 2006 van de staat ontvangen en heeft de subsidie naar rato van 10 % per jaar over de volgende tien jaar gespreid. Bijgevolg werd gerekend met een voordeel van 2,5 miljoen CNY in het OT.
(128)
Dezelfde onderneming had in haar rekeningen voor 2012 ook andere subsidies van de plaatselijke belastingkantoren en andere plaatselijke overheidsinstanties geboekt. De onderneming verklaarde dat deze subsidies in feite meestal geen rechtstreekse geldtransfers van die instanties naar de onderneming waren, maar terugbetalingen van bedragen die de onderneming eerder aan de regering had betaald. Aangezien geen afdoende bewijzen konden worden verstrekt, kan de Commissie deze uitleg niet aanvaarden.
(129)
Een andere in de steekproef opgenomen onderneming heeft vóór het OT van de plaatselijke overheid een rechtstreekse subsidie van 15 miljoen CNY ontvangen, die zij naar rato van 10 % per jaar over de volgende tien jaar heeft gespreid. De onderneming heeft de subsidie gekregen voor de ontwikkeling van de fotovoltaïsche sector (waartoe de zonneglassector behoort), de versnelde bouw van de geavanceerde-productiebasis in de plaatselijke industriezone, en de vlotte uitvoering van grote projecten.
(130)
Dezelfde onderneming heeft vóór het OT ook verschillende andere subsidies ontvangen en reserveerde een deel van de subsidie voor het OT. De onderneming heeft echter geen details verstrekt over de aard van deze subsidies, en bij gebrek aan dergelijke informatie werden de beschikbare gegevens gebruikt om tot een conclusie te komen. Bij gebrek aan andere beschikbare feiten heeft de Commissie geconcludeerd dat deze subsidies specifiek zijn voor deze onderneming en dat het voor het OT gereserveerde bedrag als een voordeel moet worden beschouwd.
d) Conclusie
(131)
De GOC werd verzocht extra informatie te verstrekken en in overleg te treden over deze subsidies, maar ging niet in op deze verzoeken. Op grond van de verzamelde bewijzen voor de subsidies die de in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben ontvangen en bij gebrek aan andere informatie heeft de Commissie deze subsidies beschouwd als subsidies in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), i), en lid 2, van de basisverordening, met name als een overdracht van financiële middelen van de GOC in de vorm van subsidies aan de producenten van het betrokken product, waardoor een voordeel wordt toegekend.
(132)
Deze subsidies zijn ook specifiek in de zin van artikel 4, lid 2, onder a), en lid 3, van de basisverordening, aangezien deze blijkbaar beperkt zijn tot bepaalde ondernemingen of specifieke projecten in specifieke regio’s, en worden toegekend om aan eenmalige behoeften van de in de steekproef opgenomen ondernemingen te voldoen. Deze subsidies voldoen niet aan de eisen voor niet-specifieke subsidies die zijn vastgesteld in artikel 4, lid 2, onder b), van de basisverordening, aangezien de criteria om in aanmerking te komen en de werkelijke selectiecriteria voor ondernemingen niet transparant en niet objectief zijn en evenmin automatisch gelden. Voorts zijn er geen bewijzen waaruit blijkt dat de subsidies afkomstig zijn uit een overkoepelend subsidieprogramma.
(133)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de bevoegdheid van de Commissie om deze subsidies te onderzoeken, alsook de analyse van de Commissie van de gedeeltelijke informatie waarover zij beschikte. De Commissie heeft de vertrouwelijke zakelijke informatie die de betrokken ondernemingen ter beschikking hadden gesteld echter zorgvuldig geanalyseerd, en daar waar er bewijzen voor waren dat een voordeel werd toegekend én dat de subsidie specifiek was, werden ten aanzien van die subsidie compenserende maatregelen genomen.
(134)
In alle gevallen hebben de ondernemingen informatie verstrekt over het bedrag van de subsidie en over de instantie die de subsidie had verleend, ook al beschikte de onderneming in bepaalde gevallen niet over een document om de rechtsgrondslag aan te tonen op basis waarvan de instantie de subsidie had verleend. De betrokken ondernemingen boekten deze inkomsten in hun rekeningen ook meestal onder de rubriek „inkomsten uit subsidies” en hebben die rekeningen door een onafhankelijke instantie laten controleren. Dit werd beschouwd als een positief bewijs van het bestaan van een subsidie waardoor een tot compenserende maatregelen aanleiding gevend voordeel werd toegekend.
(135)
Eén in de steekproef opgenomen onderneming betwistte om dezelfde redenen eveneens de bevoegdheid van de Commissie deze ondernemingsspecifieke subsidies te onderzoeken en aan compenserende maatregelen te onderwerpen. Om dezelfde redenen verwerpt de Commissie het argument van de onderneming en bevestigt zij haar standpunt dat zij bevoegd is om deze subsidies te onderzoeken en in voorkomend geval aan compenserende maatregelen te onderwerpen.
e) Berekening van het subsidiebedrag
(136)
Onderstaande tabel bevat de berekening van het voordeel voor deze subsidies zoals hierboven uiteengezet; daarbij is het genoten voordeel gelijk aan het in het OT ontvangen bedrag, dan wel aan het voor het OT geboekte bedrag wanneer de betrokken onderneming het bedrag heeft gespreid.
Andere subsidieprogramma’s
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
1,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
2,9 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
1,1 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
3,0 %
7. Programma’s voor vrijstelling en vermindering van directe belastingen
7.1. Het „two free, three half”-programma voor met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen
a) Inleiding
(137)
In het kader van het „two free, three half”-programma betalen met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen (FIE’s - Foreign Invested Enterprises) geen vennootschapsbelasting tijdens de eerste twee jaar, en slechts 12,5 % in de plaats van 25 % voor de volgende drie jaar.
b) Rechtsgrondslag
(138)
De rechtsgrondslag van dit programma is artikel 8 van de wet op de vennootschapsbelasting van de Volksrepubliek China voor met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen en buitenlandse ondernemingen (Income Tax Law of the People’s Republic of China for Enterprises with Foreign Investment and Foreign Enterprises - „FIE Tax Law”) en artikel 72 van de Uitvoeringsregels voor de wet op de vennootschapsbelasting van de Volksrepubliek China voor met buitenlands kapitaal gefinancierde ondernemingen en buitenlandse ondernemingen. Volgens de GOC werd dit programma stopgezet bij artikel 57 van de wet inzake vennootschapsbelasting („Enterprise Income Tax Law” of „EIT-wet”) van 2008, met een overgangsperiode tot eind 2012. Uit de wet blijkt dus duidelijk dat er in het kader van dit programma een voordeel zou worden toegekend in het belastingjaar 2012.
c) Bevindingen van het onderzoek
(139)
Ondernemingen hebben in het boekjaar 2012 voordelen ontvangen in het kader van het „two free, three half”-programma; volgens de GOC is het programma daarna opgeheven.
(140)
Eén van de in de steekproef opgenomen ondernemingen was een onderneming in buitenlandse handen, die in het OT gebruik heeft gemaakt van dit programma. De onderneming moest slechts 12,5 % vennootschapsbelasting betalen in plaats van de volle 25 %; dat werd vermeld in hun aangifte voor de vennootschapsbelasting voor 2012 en in hun jaarrekeningen.
(141)
De Commissie heeft deze bevindingen aan de belanghebbenden meegedeeld en heeft opmerkingen ontvangen van de GOC waarin staat dat alle voordelen in het kader van deze regeling overeenkomstig het bericht inzake de overgangsregeling (17) in 2012 zouden worden stopgezet. De GOC verklaarde dat indien compenserende rechten werden ingesteld, geen rechten konden worden ingesteld ten aanzien van de voordelen die één in de steekproef opgenomen onderneming in het OT in het kader van deze regeling heeft ontvangen. Dit argument wordt aanvaard, aangezien de Commissie voor deze in de steekproef opgenomen onderneming in de specifieke omstandigheden van dit onderzoek over geen bewijzen beschikt dat de onderneming een voordeel is blijven ontvangen.
d) Conclusie
(142)
Hoewel ten aanzien van de regeling „two free, three half” in eerdere verordeningen compenserende maatregelen werden getroffen, zal de Commissie voor deze ene in de steekproef opgenomen onderneming geen recht instellen ter compensatie van het in het OT ontvangen voordeel, aangezien de Commissie over geen bewijzen beschikt dat de regeling of enige variant daarvan voor deze ene in de steekproef opgenomen onderneming zou gelden op de datum waarop de rechten worden ingesteld.
7.2. In hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen
a) Inleiding
(143)
In het kader van dit programma hoeven ondernemingen die kunnen aantonen dat zij voldoen aan een bepaalde reeks criteria om als een „In hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde onderneming” te worden erkend slechts 15 % vennootschapsbelasting te betalen in plaats van het standaardtarief van 25 %.
b) Rechtsgrondslag
(144)
De rechtsgrondslag voor dit programma wordt gevormd door artikel 28, lid 2, van de wet op de vennootschapsbelasting van 2008 (de „EIT-wet”), de Administratieve maatregelen om te bepalen welke ondernemingen hoogtechnologische en in nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen zijn (Guo Ke Fa Huo [2008] nr. 172), artikel 93 van de Uitvoeringsregeling vennootschapsbelasting, alsmede de Kennisgeving van de belastingdienst over aangelegenheden betreffende de betaling van vennootschapsbelasting door hoogtechnologische en in nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen (Guo Shui Han [2008] nr. 985).
c) Bevindingen van het onderzoek
(145)
Deze regeling is van toepassing op door de GOC als zodanig erkende in hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde onderneming. Om voor deze regeling in aanmerking te komen, moeten ondernemingen beschikken over belangrijke onafhankelijke intellectuele-eigendomsrechten en moeten zij voldoen aan de vereisten die in de rechtsgrondslag zijn vastgesteld en als volgt kunnen worden samengevat:
a)
hun productie behoort tot de producten op de hightechgebieden die de staat prioritair steunt;
b)
hun totale uitgaven voor O&O vertegenwoordigen 3-6 % van hun totale inkomsten uit verkoop;
c)
hun inkomsten uit hoogtechnologische en nieuwe-technologieproducten maken meer dan 60 % van hun totale inkomsten uit verkoop uit;
d)
10 % van het totale personeelsbestand doet aan O&O;
e)
aan de andere vereisten van de Administratieve maatregelen van 2008 om te bepalen welke ondernemingen in hightechsectoren en in nieuwe technologie gespecialiseerd zijn, wordt voldaan.
(146)
Er werd vastgesteld dat enkele maar niet alle in de steekproef opgenomen ondernemingen van deze regeling gebruik maakten en bijgevolg slechts 15 % vennootschapsbelasting betaalden in de plaats van 25 %. Deze ondernemingen hadden een aanvraag ingediend om te worden erkend als ondernemingen die in hightech en in nieuwe technologie gespecialiseerd zijn en hebben officieel bericht ontvangen dat zij aan de criteria voor de regeling voldoen en hun belastingaangifte bijgevolg dienovereenkomstig mochten invullen.
d) Conclusie
(147)
Net als in de overwegingen 322 tot en met 326 van het eerdere onderzoek naar zonnepanelen is de Commissie van oordeel dat deze regeling een subsidie is in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), ii), en lid 2, van de basisverordening omdat er sprake is van een financiële bijdrage in de vorm van een derving van inkomsten door de GOC, waardoor een voordeel wordt toegekend aan de betrokken ondernemingen. Het voordeel voor de ontvangers is gelijk aan de belastingbesparing.
(148)
Deze subsidie is specifiek in de zin van artikel 4, lid 2, onder a), van de basisverordening omdat ze beperkt is tot ondernemingen met het certificaat van in hoogtechnologische en in nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen die aan alle andere voorwaarden van de administratieve maatregelen van 2008 voldoen. De betrokken in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben een dergelijk certificaat ontvangen. De ondernemingen komen niet automatisch in aanmerking, en noch in de wet, noch door de subsidieverlenende instantie werden objectieve criteria vastgesteld.
(149)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC de conclusies van de Commissie betwist en bleef zij bij haar standpunt dat de criteria om voor de regeling in aanmerking te komen objectief waren en op dezelfde wijze van toepassing waren op alle ondernemingen in de VRC. De Commissie is het niet eens met de interpretatie die de GOC aan de wetten en uitvoeringsmaatregelen geeft, omdat uit die wetten en uitvoeringsmaatregelen blijkt dat het programma beperkt is tot bepaalde sectoren en ondernemingen die door de GOC worden gesteund, en dat criteria worden gehanteerd die niet objectief of neutraal lijken (hun productie moet bijvoorbeeld behoren tot de producten op de „hightechgebieden die de staat prioritair steunt”).
(150)
De ondernemingen komen ook niet automatisch in aanmerking: zij moeten beschikken over een certificaat van een in hoogtechnologische en in nieuwe technologieën gespecialiseerde onderneming, dat wordt afgegeven na een willekeurige procedure van de bevoegde autoriteit.
(151)
De Commissie is derhalve van oordeel dat deze subsidie aanleiding geeft tot compenserende maatregelen.
e) Berekening van het subsidiebedrag
(152)
De Commissie heeft het bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie berekend als het verschil tussen het bedrag aan belastingen dat in het OT normaal gezien had moeten worden betaald en het door de betrokken ondernemingen in het OT werkelijk betaalde bedrag aan belastingen.
In hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
0,4 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
1,8 %
7.3. Belastingvrijstelling van inkomsten uit dividenden tussen gekwalificeerde ingezeten ondernemingen
a) Inleiding
(153)
Volgens de klacht ontvingen producenten-exporteurs van zonneglas subsidies uit een andere regeling voor vrijstelling van directe belastingen, namelijk een belastingvrijstelling van inkomsten uit dividenden tussen gekwalificeerde ingezeten ondernemingen (18). Deze regeling valt onder de algemene subsidiepraktijken van vrijstellingen en/of verminderingen van directe vennootschapsbelastingen zoals uiteengezet in het bericht van inleiding.
b) Rechtsgrondslag
(154)
De artikelen 25 en 26 van de EIT-wet en artikel 83 van de Uitvoeringsregels voor de wet vennootschapsbelasting vormen de rechtsgrondslag van een dergelijke belastingvrijstelling van inkomsten uit dividenden.
c) Bevindingen van het onderzoek
(155)
De Commissie heeft vastgesteld dat één in de steekproef opgenomen onderneming belastingvrijstelling heeft gekregen van inkomsten uit dividenden tussen gekwalificeerde ingezeten ondernemingen. Deze onderneming heeft het plaatselijke belastingkantoor rechtstreeks verzocht de uit het verwerven van participaties verkregen dividenden van het belastbare inkomen te mogen aftrekken.
d) Conclusie
(156)
De Commissie van oordeel dat dit een subsidie is in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), ii), en lid 2, van de basisverordening omdat er sprake is van een financiële bijdrage in de vorm van een derving van inkomsten door de GOC, waardoor een voordeel wordt toegekend aan de betrokken onderneming. Het voordeel voor de ontvanger is gelijk aan de belastingbesparing.
(157)
In het informatiedocument had de Commissie verklaard dat deze subsidieregeling specifiek is in de zin van artikel 4, lid 2, onder a), van de basisverordening aangezien de wetgeving de toegang tot deze regeling beperkt tot ondernemingen die in de Volksrepubliek China gevestigd zijn en in andere ingezeten ondernemingen hebben geïnvesteerd.
(158)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC deze conclusies betwist met het argument dat de belastingvrijstelling van inkomsten uit dividenden tussen gekwalificeerde ingezeten ondernemingen niet als specifiek kan worden beschouwd aangezien artikel 26, lid 3, van de EIT-wet bepaalt dat een dergelijke belastingvrijstelling van inkomsten uit dividenden ook voor niet-ingezeten ondernemingen beschikbaar is. De GOC verklaart bovendien dat de criteria om in aanmerking te komen objectief zijn en gelden voor alle ingezeten ondernemingen, ongeacht de sector, het product of de geografische ligging.
(159)
Hoewel artikel 26, lid 3, van de EIT-wet die de GOC in het kader van deze procedure heeft ingediend inderdaad vermeldt dat deze belastingvrijstelling van inkomsten uit dividenden ook beschikbaar is voor niet-ingezeten ondernemingen, blijft de Commissie desalniettemin de mening toegedaan dat deze subsidieregeling specifiek is. Artikel 25 van de EIT-wet bevestigt namelijk dat deze belastingvrijstelling voorbehouden is voor door de staat bevorderde sectoren en projecten. Bijgevolg hebben alleen bevorderde sectoren en projecten toegang tot deze regeling. Zoals uitgelegd in punt 5.1, onder c), is de zonneglassector een bevorderde sector.
e) Berekening van de hoogte van de subsidie
(160)
De Commissie heeft het bedrag van de subsidie berekend als het verschil tussen het bedrag aan belastingen dat in het OT normaal gezien wordt geïnd en het door de betrokken onderneming werkelijk betaalde bedrag aan belastingen.
Belastingregelingen voor inkomsten uit dividenden
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
5,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0 %
7.4. Andere regelingen voor vrijstelling en programma’s voor vermindering van directe belastingen
a) Inleiding
(161)
Afgezien van de regelingen die in de punten 7.1, 7.2 en 7.3 werden beoordeeld, heeft de Commissie geen bewijzen gevonden voor voordelen die aan de in de steekproef opgenomen ondernemingen werden toegekend in het kader van andere in punt 4 van deel C genoemde regelingen voor vrijstelling en programma’s voor vermindering van directe belastingen. Tijdens haar controlebezoeken heeft de Commissie in de rekeningen van één in de steekproef opgenomen onderneming echter twee andere vennootschapsbelastingsregelingen aangetroffen, namelijk compensaties voor uitgaven voor O&O en terugbetalingen van belastingen op eigendom van woningen en grondgebruik. Zoals uiteengezet in het bericht van inleiding zijn dit ook „regelingen voor vrijstelling en vermindering van directe belastingen”; het gaat bijvoorbeeld om regelingen waarbij de belastingautoriteit het te betalen bedrag aan vennootschapsbelasting heeft verlaagd, dan wel reeds betaalde vennootschapsbelasting heeft terugbetaald. De belastingverrekening voor O&O-uitgaven houdt ook verband met de in punt 4 van deel C vermelde „belastingverrekening voor O&O in FIE’s”.
b) Rechtsgrondslag
(162)
De rechtsgrondslag voor de belastingverrekening voor O&O-uitgaven is artikel 30 van de Chinese EIT-wet.
(163)
Wat de terugbetalingen van belastingen op eigendom van woningen en grondgebruik betreft, werden de precieze juridische referenties van de specifieke wet waaronder deze voordelen werden toegekend, niet bekendgemaakt, hoewel de Commissie een kopie ontving van een door de provinciale autoriteit afgegeven circulaire die de vrijstelling begeleidde.
c) Bevindingen van het onderzoek
(164)
De Commissie heeft vastgesteld dat één in de steekproef opgenomen onderneming compensatie voor uitgaven voor O&O en terugbetalingen van belastingen op eigendom van woningen en grondgebruik heeft ontvangen. Het door de provinciale autoriteit afgegeven document beperkt de terugbetalingen tot pas opgerichte in hoogtechnologische en nieuwe technologieën gespecialiseerde ondernemingen.
d) Conclusie
(165)
De Commissie is van oordeel dat de compensatie voor uitgaven voor O&O een specifieke subsidieregeling is omdat artikel 30 moet worden gelezen juncto artikel 25 van de EIT-wet, dat bepaalt dat deze belastingvrijstelling voorbehouden is aan door de staat bevorderde sectoren en projecten. Bijgevolg hebben alleen bevorderde sectoren en projecten toegang tot deze regeling. Zoals uitgelegd in punt 5.1, onder c), is de zonneglassector een bevorderde sector.
(166)
De terugbetalingen van belastingen op eigendom van woningen en grondgebruik waren specifiek wat de ligging en het soort sector betrof. In het verzoek om nader overleg werd de GOC gevraagd meer informatie over deze belastingregelingen te verstrekken, maar de GOC gaf hieraan geen gevolg. Bijgevolg en bij gebrek aan andere informatie heeft de Commissie zich gebaseerd op het bewijsmateriaal dat zij met betrekking tot de toepassing van deze andere regelingen op de in de steekproef opgenomen onderneming had verzameld.
(167)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC de bevindingen van de Commissie betwist met het argument dat de Commissie in het informatiedocument geen positieve bewijzen had opgenomen met betrekking tot de specificiteit van deze regelingen. Alleen aan die ondernemingen werd een mededeling van feiten en overwegingen toegestuurd met gedetailleerde informatie over de specificiteit van die regelingen, en de Commissie heeft van die onderneming geen opmerkingen ontvangen. De Commissie heeft ook in de overwegingen hierboven meer informatie over de specificiteit van deze regelingen opgenomen.
(168)
De Commissie van oordeel dat deze regelingen subsidies zijn in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), ii), en lid 2, van de basisverordening omdat er sprake is van een financiële bijdrage in de vorm van een derving van inkomsten door de GOC, waardoor een voordeel wordt toegekend aan de betrokken onderneming. Het voordeel voor de ontvanger is gelijk aan de belastingbesparing.
e) Berekening van de hoogte van de subsidie
(169)
De Commissie heeft het bedrag van de subsidie berekend als het verschil tussen het bedrag aan belastingen dat in het OT normaal gezien wordt geïnd en het door de betrokken onderneming werkelijk betaalde bedrag aan belastingen.
Vennootschapsbelastingsregelingen
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
0,7 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0 %
8. Programma’s met betrekking tot indirecte belastingen en invoerrechten
(170)
De Commissie heeft geen voordelen aangetroffen die aan een in de steekproef opgenomen onderneming werden toegekend voor de in punt 4 van deel C vermelde programma’s met betrekking tot indirecte belastingen en invoerrechten.
9. Verstrekking van goederen en diensten door de overheid voor een ontoereikende prijs („Less than Adequate Remuneration” of „LTAR”)
9.1. Verstrekking van antimoon; verstrekking van elektriciteit
(171)
De Commissie heeft geen voordelen aangetroffen die verband hielden met de aankoop in het OT van antimoon of elektriciteit door de in de steekproef opgenomen ondernemingen.
9.2. Verlening van grondgebruiksrechten
a) Inleiding
(172)
Zoals eveneens werd uiteengezet in de overwegingen 354 tot en met 370 van de zonnepanelenverordening, kunnen ondernemingen in de VRC niet gewoon grond kopen: zij kunnen van de plaatselijke autoriteiten alleen grondgebruiksrechten kopen.
b) Rechtsgrondslag
(173)
De Wet op het grondbeheer van de VRC bepaalt dat alle grond eigendom is van het volk en niet kan worden ge- of verkocht, maar stelt de voorwaarden vast volgens welke grondgebruiksrechten bij opbod, prijsopgave of veiling aan bedrijven kunnen worden verkocht.
c) Bevindingen van het onderzoek
(174)
In principe zou de markt via een veilingsysteem de prijs van een specifiek grondgebruiksrecht kunnen bepalen, waardoor de prijs onafhankelijk zou worden vastgesteld. Tijdens het bezoek van de Commissie heeft de GOC echter verklaard dat zij in ieder geval voor elke categorie grond (grond wordt op basis van de kwaliteit van het perceel ingedeeld in de categorieën 1 tot en met 15) de bodemprijzen vaststelt, waaronder de prijzen voor het grondgebruiksrecht niet kunnen zakken.
(175)
De GOC reguleert ook het aanbod van grond door per provincie en per jaar door middel van quota de oppervlakte grond waarvoor voor industriële of residentiële doeleinden grondgebruiksrechten kunnen worden verkocht, te beperken.
(176)
In ieder geval heeft de Commissie voor geen enkele aankoop van grondgebruiksrechten door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs bewijzen aangetroffen dat er een veilingproces had plaatsgevonden dat de prijs van het grondgebruiksrecht onafhankelijk had bepaald. De onderneming waaraan de grond momenteel is toegekend, heeft ofwel de openingsprijs geboden, ofwel 5 CNY per m2 meer dan de openingsprijs, was de enige bieder en kreeg bijgevolg het grondgebruiksrecht.
(177)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC de bevindingen van de Commissie met het argument dat er voor de verkoop van grondgebruiksrechten aan bedrijfssectoren in de VRC een echte veilingprocedure heeft plaatsgevonden.
(178)
De GOC voerde eerst aan dat er een echt veilingsysteem bestond, aangezien de regering alleen de openingsprijs vaststelde, zoals elke andere veilingmeester. Dit argument wordt verworpen, aangezien de openingsprijs bij een veiling gewoonlijk na een onafhankelijke schatting door een onafhankelijke veilingmeester wordt vastgesteld, wat hier niet het geval is omdat de eigenaar van het grondgebruiksrecht ook de veilingmeester is.
(179)
De GOC verklaarde vervolgens dat de bodemprijzen moeten verhinderen dat de uiteindelijke prijs onder de „basismarktwaarde” voor het grondgebruiksrecht ligt. Er werd geen bewijsmateriaal verstrekt ter staving van deze verklaring, die op zich een cirkelredenering is, aangezien het geldbedrag dat voor het grondgebruiksrecht wordt betaald (en dat de regering heeft vastgesteld) wordt geacht de marktprijs te zijn (waarop de bodemprijs vervolgens gebaseerd wordt).
(180)
De GOC heeft vervolgens verklaard dat het feit dat er geen andere bieders waren op de veiling „niet de basis kan zijn voor de veronderstelling dat het grondgebruiksrecht in werkelijkheid niet werd geveild”. In feite wordt uit dit bewijsmateriaal exact de tegenovergestelde conclusie getrokken. Hoewel zij daar herhaaldelijk toe werd verzocht, heeft de GOC geen bewijzen verstrekt waaruit bleek dat de prijs voor ook maar één grondgebruiksrecht door een concurrerende veiling werd vastgesteld; bijgevolg is het effect van de procedure dat de regering de prijs vaststelt en dat de onderneming deze prijs betaalt. Hoewel verschillende bieders niet altijd een absoluut vereiste zijn om het bestaan van een marktgebaseerd systeem vast te stellen, wijst het feit dat er nooit meer dan één bieder is, wat voor alle in de steekproef opgenomen ondernemingen het geval bleek te zijn, er sterk op dat er geen echte marktprijzen zijn.
(181)
In het geval waar één in de steekproef opgenomen onderneming 5 CNY per m2 boven de door de regering vastgestelde prijs had betaald, heeft de onderneming aan de Commissie verklaard dat de bevoegde autoriteit hen dat had bevolen om de indruk te wekken dat er een veiling had plaatsgevonden. De Commissie kan dit feit bijgevolg niet aanvaarden als positief bewijsmateriaal voor het bestaan van een markt voor de verkoop van grondgebruiksrechten in de VRC.
(182)
In feite betaalden de in de steekproef opgenomen ondernemingen daarom de door de GOC vastgestelde prijs. Zoals ook uiteengezet in de overwegingen 361 tot en met 370 van de zonnepanelenverordening wordt het grondgebruiksrecht ook ter beschikking gesteld voor een ontoereikende prijs vergeleken met de onder e) uiteengezette marktbenchmark.
d) Conclusie
(183)
De Commissie concludeert dat de verlening van grondgebruiksrechten door de GOC moet worden aangemerkt als een subsidie in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), iii), en lid 2, van de basisverordening in de vorm van de levering van goederen, waardoor de ondernemingen een voordeel hebben verkregen. Aangezien het onderzoek niet heeft aangetoond dat er in de VRC een functionerende markt is voor de verkoop van grondgebruiksrechten, werd gebruikgemaakt van een externe benchmark, en daarbij is gebleken (zie onder e)) dat het bedrag dat de in de steekproef opgenomen exporteurs voor grondgebruiksrechten hebben betaald, onder de marktwaarde ligt.
(184)
De subsidie is specifiek in de zin van artikel 4, lid 2, onder a) en c), van de basisverordening omdat Besluit nr. 40 van de Staatsraad voorschrijft dat overheidsinstanties erop toezien dat grond ter beschikking wordt gesteld van bevorderde sectoren, waartoe de zonneglassector behoort. Uit artikel 18 van Besluit nr. 40 blijkt dat sectoren die „beperkt” zijn, geen toegang zullen hebben tot grondgebruiksrechten.
(185)
De situatie met betrekking tot grond in de VRC wordt ook beschreven in het IMF-werkdocument dat bevestigt dat de verlening van grondgebruiksrechten aan Chinese sectoren de marktprincipes niet respecteert (19).
(186)
De GOC betwistte de bevinding inzake specificiteit met het argument dat de beperkingen in Besluit nr. 40 niet kunnen worden aangewend om te bewijzen dat de toekenning van een voordeel specifiek is. Dit argument wordt verworpen, aangezien het effect van Besluit nr. 40 is dat grondgebruiksrechten worden toegekend aan bevorderde sectoren. De zonneglasproductie is een bevorderde sector en bijgevolg is de verstrekking van grondgebruiksrechten aan zonneglasproducenten opgenomen in de bepalingen van Besluit nr. 40.
(187)
Ook één in de steekproef opgenomen onderneming betwistte de bevindingen van de Commissie met het argument dat er in China een functionerende markt voor grondgebruiksrechten bestond. Haar conclusie is echter niet het resultaat van haar beoordeling van de grondgebruiksrechtenprocedure in China. Zij kon nog steeds niet aantonen dat de waarde van de grondgebruiksrechten onafhankelijk wordt bepaald, dat de grondgebruiksrechten op een onafhankelijke veiling worden verkocht, dat de prijs van het grondgebruiksrecht door de markt wordt bepaald na een concurrerend biedingsproces, en dat de prijzen niet door overheidssteun worden verstoord.
(188)
De in de steekproef opgenomen onderneming verklaarde vervolgens dat de Commissie, ondanks het feit dat zij had moeten vaststellen dat er een functionerende markt was, en bijgevolg geen subsidiëring, de prijs van het grondgebruiksrecht van de onderneming zou moeten vergelijken met een benchmark, namelijk de prijzen van de grondgebruiksrechten in de provincie waar de onderneming gevestigd is. Aangezien de Commissie heeft vastgesteld dat er in die provincie geen geschikte marktbenchmark is, werd dit argument verworpen.
e) Berekening van de subsidiemarge
(189)
Het voordeel is gelijk aan het verschil tussen de voor het grondgebruiksrecht betaalde prijs en een geschikte externe benchmark. NET als in de zonnepanelenverordening is deze externe benchmark de marktprijs voor grond in het Afzonderlijke douanegebied Taiwan, Penghu, Kinmen en Matsu („Chinees Taipei”).
(190)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de GOC het gebruik van Chinees Taipei als benchmark en verzocht zij om meer informatie over de redenen waarom Chinees Taipei geschikt was. Zoals uiteengezet in overweging 467 van de zonnepanelenverordening vindt de Commissie Chinees Taipei om de volgende redenen geschikt as externe benchmark:
a)
het vergelijkbare niveau van economische ontwikkeling en bbp en de vergelijkbare economische structuur in Chinees Taipei en de grote meerderheid van de Chinese provincies en steden waarin de medewerkende producenten-exporteurs gevestigd zijn;
b)
de fysieke nabijheid van de VRC en Chinees Taipei;
c)
de hoge graad van industriële infrastructuur waarover zowel Chinees Taipei als veel Chinese provincies beschikken;
d)
de sterke economische banden en grensoverschrijdende handel tussen Chinees Taipei en de VRC;
e)
de hoge bevolkingsdichtheid in veel Chinese provincies en in Chinees Taipei;
f)
de gelijkenis tussen het soort grond en de transacties om tot een relevante benchmark te komen in Chinees Taipei en in de VRC, en
g)
de gemeenschappelijke demografische, linguïstische en culturele kenmerken van Chinees Taipei en de VRC.
(191)
Rekening houdend met al deze factoren heeft de Commissie geconcludeerd dat de prijzen van de grondgebruiksrechten in de VRC, indien marktvoorwaarden zouden gelden, sterk vergelijkbaar zouden zijn met de grondprijzen in Chinees Taipei.
(192)
Eén in de steekproef opgenomen onderneming stelde voor dat indien een externe benchmark noodzakelijk was, rekening moest worden gehouden met het bbp van de provincie waar de ondernemingen gevestigd waren, en dat de „huidige grondprijzen in Egypte, Armenië, Guatemala, Congo, Mongolië of Indonesië” als benchmark moesten dienen omdat deze landen „een vergelijkbare ontwikkelingsgraad hebben”. Dit argument werd om de volgende redenen verworpen.
a)
het niveau van economische ontwikkeling is niet de enige hierboven vermelde factor waarom Chinees Taipei als passende benchmark werd gekozen;
b)
de onderneming verwees naar de provincie waar zij gevestigd was, en niet naar de stad, die een veel hoger bbp per hoofd heeft dan de omringende provincie, en
c)
de onderneming heeft behalve het bbp geen andere argumenten aangevoerd om te staven waarom de andere externe benchmarks geschikter zouden zijn dan Chinees Taipei.
(193)
Na de mededeling van feiten en overwegingen voerde een andere in de steekproef opgenomen onderneming aan dat het gebruik van Chinees Taipei niet aangepast was aan de economische omstandigheden in de specifieke provincie waar die onderneming gevestigd was, maar zij stelde geen andere benchmark voor. Gezien het gebrek aan voorstellen voor andere benchmarks wordt het gebruik van Chinees Taipei bevestigd.
(194)
De gemiddelde grondprijzen in Chinees Taipei in 2012 zijn afkomstig van het Bureau voor de industrie van het ministerie van Economische Zaken en werden terugwerkend gecorrigeerd voor inflatie en bbp-groei om voor elk kalenderjaar een benchmarkprijs voor grond vast te stellen. Aangezien grondgebruiksrechten vijftig jaar gelden en op die basis worden afgeschreven, zal het voordeel in het OT 1/50 bedragen van het verschil tussen de benchmarkprijs en de werkelijk betaalde prijs.
(195)
Voor het verstrekken van grond voor een ontoereikende prijs („LTAR”) werd het volgende subsidiepercentage vastgesteld:
Verstrekking van grond voor een ontoereikende prijs
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
2,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
8,0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
2,3 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
7,1 %
10. Conclusie over subsidiëring
(196)
De Commissie heeft bedragen van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies voor de onderzochte ondernemingen regeling per regeling berekend overeenkomstig de bepalingen van de basisverordening, en heeft deze cijfers opgeteld om voor de hele onderneming in het OT het totale bedrag van de subsidie te berekenen.
(197)
Om de onderstaande totale subsidiemarges te berekenen, heeft de Commissie eerst het percentage van de subsidiëring berekend, dit is het subsidiebedrag gedeeld door de totale omzet van de onderneming. Dat percentage werd vervolgens gebruikt om de subsidie te berekenen die werd toegekend voor uitvoer van het betrokken product naar de Unie in het OT.
(198)
Het subsidiebedrag per m2 betrokken product die in het OT naar de Unie werd uitgevoerd, werd vervolgens berekend, alsook de onderstaande marges als percentage van de cif-waarde van dezelfde uitvoer per m2.
(199)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC opgemerkt dat de Commissie bij de bekendmaking van de subsidiemarges bij de mededeling van feiten en overwegingen geen rekening heeft gehouden met de dumpingmarges die in de parallelle antidumpingprocedure werden berekend, en dat de Commissie alleen bij de berekening van het in te stellen recht „dubbeltelling” heeft vermeden.
(200)
De GOC vroeg dat indien werd vastgesteld dat subsidiëring dumping veroorzaakt, daar rekening mee zou worden gehouden bij de berekening van de marges en de rechten.
(201)
Aangezien de maatregelen in dit geval beperkt zijn tot de schademarge, zou een dergelijke ingreep niets veranderen aan de werkelijk ingestelde rechten. Derhalve achtte de Commissie het niet noodzakelijk inhoudelijk op deze argumenten te reageren.
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
D. SCHADE
1. Definitie van de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie
(202)
Acht producenten die het soortgelijke product in het OT in de Unie vervaardigden, hebben zich na de inleiding van de procedure kenbaar gemaakt. Bij de Commissie zijn geen andere producenten van het soortgelijke product in de Unie bekend. De Commissie gaat er dan ook van uit dat deze acht producenten de bedrijfstak van de Unie vormen in de zin van artikel 9, lid 1, van de basisverordening; naar die producenten zal worden verwezen als „bedrijfstak van de Unie”.
(203)
Om de totale productie in de Unie in het OT vast te stellen, werd gebruikgemaakt van alle beschikbare informatie over de bedrijfstak van de Unie, waaronder de door de klager verstrekte informatie, de door de sectororganisatie van de bedrijfstak van de Unie (Glass for Europe) verstrekte macro-economische gegevens en de antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Voor de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden de gegevens gecontroleerd aan de hand van de antwoorden op de vragenlijst. Op deze basis werd de totale productie in de Unie in het OT geraamd op ongeveer 21 734 000 m2.
(204)
Na de mededeling van feiten en overwegingen wees de GOC op verschillen tussen de gegevens die in het informatiedocument werden vermeld en de gegevens betreffende de bedrijfstak van de Unie in de klacht. De GOC voerde voorts aan dat dit wijst op het gebrek aan objectieve en geloofwaardige bewijzen en de conclusies van de Commissie twijfelachtig maakt.
(205)
De verschillen die de GOC heeft vastgesteld tussen de gegevens in de klacht en in het informatiedocument zijn toe te schrijven aan het feit dat alle gegevens in verband met de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie ter plaatse werden gecontroleerd en in voorkomend geval werden geactualiseerd. Aangezien de steekproef 79 % van de totale verkoop van de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie vertegenwoordigt, kan de Commissie het argument niet aanvaarden dat het gebruikte bewijsmateriaal geen objectieve en geloofwaardige basis was waarop de Commissie haar conclusies heeft gebaseerd.
2. Bepaling van de relevante markt van de Unie
(206)
De productie van geen enkele in de steekproef opgenomen producent in de Unie was voor intern gebruik bestemd. Er hoefde bijgevolg geen afzonderlijke analyse te worden gemaakt van de verkoop voor intern gebruik.
3. Verbruik in de Unie
(207)
Het verbruik in de Unie werd vastgesteld op basis van de omvang van de totale productie in de Unie op de markt van de Unie van alle producenten in de Unie, verminderd met hun uitvoer, plus de invoer uit de VRC en de invoer uit andere derde landen. Het verbruik in de Unie werd vastgesteld op basis van gegevens die zijn verstrekt door de klager en Glass for Europe, en waar mogelijk werden deze gegevens gecontroleerd aan de hand van de antwoorden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de vragenlijst.
(208)
Het verbruik in de Unie heeft zich als volgt ontwikkeld:
Tabel 1
Verbruik in de Unie (1 000 m2)
2009
2010
2011
OT
Totaal verbruik in de Unie
16 596
28 239
33 993
27 412
Index
100
170
205
165
Bron: Glass for Europe, de klager en antwoorden op de vragenlijst van producenten in de Unie
(209)
In de beoordelingsperiode nam het totale verbruik in de Unie tussen 2009 en 2011 met 65 % toe, maar tijdens het OT daalde het ten opzichte van 2011. Het verbruik in 2012 bleef evenwel aanzienlijk hoger dan in 2009. Dit is vooral het gevolg van het gestegen verbruik van de eindproducten, in het bijzonder van zonnemodules (zie punt 2.3 van deel E).
4. Invoer uit het betrokken land
4.1. Omvang en marktaandeel van de invoer met subsidiëring uit het betrokken land
(210)
Daar zonneglas in de Unie wordt ingevoerd onder GN-code 7007 19 80„- ander - veiligheidsglas bestaande uit opeengekitte glasplaten”, waaronder ook andere producten vallen die niet het voorwerp zijn van dit onderzoek, kon geen beroep op Eurostat worden gedaan om de omvang en de waarde van de invoer te bepalen. De omvang en de waarde van de invoer werden vastgesteld aan de hand van gegevens die door de klager en Glass for Europe zijn verstrekt. De invoer met subsidiëring in de Unie vanuit het betrokken land heeft zich als volgt ontwikkeld:
Tabel 2
Omvang van de invoer (in 1 000 m2) en marktaandeel
2009
2010
2011
OT
Omvang van de invoer uit de VRC (in 1 000 m2)
1 200
2 050
6 150
8 350
Index
100
171
513
696
Marktaandeel
7,2 %
7,3 %
18,1 %
30,5 %
Index
100
100
250
421
Bron: Glass for Europe en klacht
(211)
Tijdens de beoordelingsperiode nam de met subsidiëring in de Unie ingevoerde hoeveelheid van het betrokken product aanzienlijk toe, namelijk met 596 %. Dit leidde tot een aanzienlijke toename van het marktaandeel van de ondernemingen die het betrokken product uit de VRC op de markt van de Unie invoerden (een stijging van 7,2 % tot 30,5 %).
(212)
Ook het verbruik in de Unie steeg tot 2012. In 2012 kromp de markt van de Unie, maar de Chinese producenten-exporteurs konden het totale volume van hun invoer toch nog vergroten.
(213)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de GOC geargumenteerd dat de Commissie sterk verhoogde cijfers heeft gebruikt, aangezien de Chinese uitvoerstatistieken in het OT ontegensprekelijk een veel lagere uitvoer laten zien dan de ingevoerde hoeveelheden die in het informatiedocument werden vermeld; de GOC verzocht de Commissie toe te lichten hoe deze hoeveelheden werden berekend.
(214)
In de eerste plaats merkt de Commissie op dat de door de GOC overgelegde uitvoerstatistieken - die alle soorten van gehard glas omvatten - meer dan 2,5 keer lager zijn dan wat naar voren komt uit de statistieken van Eurostat voor de hele GN-code ex 7007 19 80 voor 2012. De Commissie kan die statistieken bijgevolg niet als redelijk betrouwbaar beschouwen.
(215)
De Commissie heeft haar berekeningen gebaseerd op de door de klager en Glass for Europe verstrekte informatie. Deze gegevens zijn beschikbaar in het niet-vertrouwelijke dossier. De Commissie heeft deze informatie getoetst aan de gecontroleerde gegevens die de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en de andere medewerkende producenten-exporteurs hebben verstrekt. Zoals vermeld in punt 3.3 van deel A vertegenwoordigden de medewerkende producenten-exporteurs bijna 100 % van de gemelde uitvoer van zonneglas naar de de Unie in 2012. De Commissie heeft dan ook geen redenen om te vermoeden dat de informatie waarop zij haar bevindingen heeft gebaseerd, niet correct is. Voorts heeft de GOC geen bewijzen verstrekt om haar argument te staven.
4.2. Prijs van de invoer met subsidiëring uit het betrokken land en prijsonderbieding
(216)
De gemiddelde prijzen van de invoer met subsidiëring in de Unie uit het betrokken land hebben zich als volgt ontwikkeld:
Tabel 3
Invoerprijzen (EUR/m2)
2009
2010
2011
OT
VRC
6,02
6,10
4,96
4,38
Index
100
101
82
73
Bron: Klager en antwoorden op de vragenlijst van de Chinese producenten-exporteurs
(217)
De gemiddelde invoerprijzen van het betrokken product namen tijdens de beoordelingsperiode af. De gemiddelde invoerprijs daalde met 27,2 %, namelijk van 6,02 EUR/m2 in 2009 naar 4,38 EUR/m2 in het OT.
(218)
Teneinde de prijsonderbieding in het OT te bepalen, werden de gewogen gemiddelde verkoopprijzen die de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in rekening brengen aan niet-verbonden afnemers op de markt van de Unie, af fabriek, per productsoort, vergeleken met de overeenkomstige gewogen gemiddelde invoerprijzen per productsoort die de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs in rekening brengen aan de eerste onafhankelijke afnemer op de markt van de Unie, op cif-niveau, naar boven gecorrigeerd, namelijk met 0,40 EUR/m2 voor inklaringskosten en de kosten voor lading, overlading en lossing en met 3 % invoerrechten. Door deze correcties stijgt de prijs, afhankelijk van het productcontrolenummer, met 7 % tot 15 %, met andere woorden met een gewogen gemiddelde van 11 %.
(219)
De prijzen werden per productsoort vergeleken voor transacties in hetzelfde handelsstadium, zo nodig na correctie als omschreven in de overweging hierboven, en met aftrek van kortingen en rabatten. De vergelijking, uitgedrukt als percentage van de omzet van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in het OT, gaf voor de invoer met subsidiëring van het betrokken product een gewogen gemiddelde prijsonderbiedingsmarge per onderneming van de prijzen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie tussen 10,6 en 26,7 % te zien.
5. Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie
(220)
Ingevolge artikel 8, lid 5, van de basisverordening omvatte het onderzoek naar de gevolgen van de invoer met subsidiëring voor de bedrijfstak van de Unie een beoordeling van alle economische factoren en indicatoren die van invloed zijn op de situatie van de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode.
(221)
Zoals uiteengezet in punt 3.2 van deel A, werd voor het onderzoek naar mogelijke door de bedrijfstak van de Unie geleden schade gebruikgemaakt van een steekproef.
(222)
Voor de schadeanalyse heeft de Commissie onderscheid gemaakt tussen macro- en micro-economische schade-indicatoren. De Commissie heeft de macro-economische indicatoren voor de beoordelingsperiode geanalyseerd op basis van door Glass for Europe en de klager geleverde gegevens over alle producenten in de Unie. De Commissie heeft de micro-economische indicatoren geanalyseerd op basis van de antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie.
(223)
Voor dit onderzoek werden de volgende macro-economische indicatoren beoordeeld: productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, verkoopvolume, marktaandeel, groei, werkgelegenheid, productiviteit, hoogte van de subsidiemarge en herstel van subsidiëring in het verleden.
(224)
De volgende micro-economische indicatoren werden beoordeeld: gemiddelde eenheidsprijzen, kosten per eenheid, arbeidskosten, voorraden, winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken.
(225)
Eén producent-exporteur voerde aan dat de Commissie de schadeanalyse niet heeft uitgevoerd overeenkomstig artikel 8, leden 1 en 4, van de basisverordening, aangezien zij de schadeanalyse heeft uitgevoerd op basis van twee verschillende en volgens hem onverenigbare gegevensreeksen, namelijk de macro- en micro-economische schade-indicatoren. Hij stelt verder dat de beweerde incongruentie van de analyse die gebaseerd is op de twee reeksen gegevens ernstige twijfels doet rijzen over de geschiktheid, eerlijkheid en objectiviteit van het totale beeld van de schade.
(226)
Dezelfde partij citeerde een aantal eerdere onderzoeken waar de instellingen van de Unie verschillende reeksen gegevens naar haar mening op een inconsistente manier bij macro- of microgegevens heeft ondergebracht.
(227)
De Commissie kan dit argument niet onderschrijven. Dit is een methode die bij steekproeven wordt toegepast om de situatie van de bedrijfstak van de Unie te analyseren en niet alleen rekening te houden met de trends die de steekproef te zien geeft, maar ook met die van de bedrijfstak van de Unie als geheel. In de analyse is rekening gehouden met alle in artikel 8, lid 4, van de basisverordening vermelde factoren. Ook de conclusie inzake schade werd op al deze factoren gebaseerd. Bijgevolg werd de schadeanalyse uitgevoerd overeenkomstig artikel 8, leden 1 en 4, van de basisverordening.
6. Macro-economische indicatoren
6.1. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad
(228)
De totale productie in de Unie, de productiecapaciteit en de bezettingsgraad lieten tijdens de beoordelingsperiode de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 4
Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad
2009
2010
2011
OT
Productiecapaciteit (1 000 m2)
39 000
44 611
48 511
54 615
Index 2009
100
114
124
140
Productievolume (1 000 m2)
17 540
29 245
31 245
21 734
Index
100
167
178
124
Bezettingsgraad
45 %
66 %
64 %
40 %
Index
100
146
143
88
Bron: Klager en antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(229)
De productie van de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode is evenredig met het verbruik toegenomen. Reeds bij het begin van de beoordelingsperiode beschikte de bedrijfstak van de Unie over een te grote productiecapaciteit. Door de snelle stijging van het verbruik in de Unie kromp die overcapaciteit tot 2011; de productiecapaciteit in de Unie groeide weliswaar, maar minder snel dan het verbruik in de Unie. In 2012 bleef de productiecapaciteit groeien, maar daalde het verbruik in de Unie. De productie groeide van 2009 tot 2011 en daalde vervolgens met 30 % in het OT. Dankzij de bestaande capaciteit kon de bedrijfstak van de Unie de productie snel opvoeren om tegemoet te komen aan de sterke stijging van het verbruik in de Unie tot 2011. Als reactie op deze stijging van 2009 tot 2011 breidde de bedrijfstak van de Unie de capaciteit tegelijkertijd verder uit; een deel van die extra capaciteit werd uitsluitend gebruikt in het OT. Dat resulteerde in een sterke daling van de bezettingsgraad in het OT in vergelijking met de jaren daarvoor.
(230)
Hoewel de bedrijfstak van de Unie zijn capaciteit in de beoordelingsperiode in reactie op een gestegen verbruik heeft uitgebreid, steeg de productie van de bedrijfstak van de Unie trager dan het verbruik en de bezettingsgraad; na een aanzienlijke stijging tijdens de eerste drie jaar van de beoordelingsperiode daalde de bezettingsgraad in het OT, wat samenging met een groter marktaandeel van de invoer met subsidiëring uit het betrokken land en de oneerlijke concurrentie die de belangrijkste afnemers van de bedrijfstak van de Unie in de zonnepanelensector ondervonden door de Chinese dumping en subsidiëring, die ook in die sector werd vastgesteld.
6.2. Verkoopvolume en marktaandeel
(231)
Het verkoopvolume en het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie hebben zich gedurende de beoordelingsperiode als volgt ontwikkeld:
Tabel 5
Verkoopvolume en marktaandeel
2009
2010
2011
OT
Verkoopvolume (1 000 m2)
14 696
25 303
26 556
18 039
Index
100
172
181
123
Marktaandeel
88,6 %
89,6 %
78,1 %
65,8 %
Index
100
101
88
74
Bron: Glass for Europe, de klager en antwoorden op de vragenlijst van producenten in de Unie
(232)
In de beoordelingsperiode steeg de door de bedrijfstak van de Unie verkochte hoeveelheid met 22,7 %. Tegen de achtergrond van een toename van het verbruik in de Unie met 65 % komt dit echter neer op een daling van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie van 88,6 % in 2009 naar 65,8 % in het OT, d.w.z. een afname in de beoordelingsperiode met 25,7 %. De verkoop van de bedrijfstak van de Unie groeide veel minder sterk dan de invoer met subsidiëring uit het betrokken land. Bijgevolg konden de producenten in de Unie niet ten volle profiteren van het toenemende verbruik, zodat hun marktaandeel gedurende de beoordelingsperiode daalde.
6.3. Groei
(233)
De groei van de bedrijfstak van de Unie komt tot uiting in de volume-indicatoren, zoals productie, verkoop en marktaandeel, in vergelijking met de ontwikkeling van het verbruik. Ondanks een toename van het verbruik gedurende de beoordelingsperiode hield het marktaandeel van de producenten in de Unie geen gelijke tred met het verbruik. Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie nam gedurende de beoordelingsperiode af. Tijdens dezelfde periode groeide het marktaandeel van de invoer uit de VRC met 321 %. Dat de bedrijfstak van de Unie niet in dezelfde mate kon groeien als de markt, had in het algemeen een negatieve invloed op zijn economische situatie.
6.4. Werkgelegenheid en productiviteit
(234)
De werkgelegenheid en de productiviteit lieten in de beoordelingsperiode de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 6
Werkgelegenheid en productiviteit
2009
2010
2011
OT
Werkgelegenheid - voltijdequivalenten (VTE)
565
792
932
857
Index
100
140
165
152
Productiviteit (1 000 m2/VTE)
31
37
34
25
Index
100
119
108
82
Bron: Klager en antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(235)
In totaal nam de werkgelegenheid tussen 2009 en het eind van het OT met 52 % toe. Deze toename deed zich echter voor in de periode tot en met 2011, waarin met 932 voltijdequivalenten (VTE) een piek werd bereikt, gevolgd door een daling in het OT tot 857 VTE. In vergelijking met 2009 steeg de productiviteit in 2010 en 2011 maar licht. Dit ligt deels aan het feit dat de productie van het soortgelijke product sterk is geautomatiseerd en weinig personeel vergt. In het OT daalde de werkgelegenheid echter met 24,4 % in vergelijking met 2011. Dat was een gevolg van de daling van de productie met ongeveer 30 %, die de bezettingsgraad in dezelfde periode negatief beïnvloedde.
(236)
In het OT nam de werkgelegenheid dus af als gevolg van de daling van de productie van het soortgelijke product in de Unie in het OT.
6.5. Omvang van de subsidiemarge en herstel van eerdere subsidiëring
(237)
Alle subsidiemarges liggen aanzienlijk boven de de-minimisdrempel. Gezien de omvang en de prijzen van de invoer uit het betrokken land, kunnen de gevolgen van de hoogte van de vastgestelde subsidiemarges voor de bedrijfstak van de Unie als aanzienlijk worden beschouwd.
(238)
Aangezien dit het eerste antisubsidieonderzoek ten aanzien van het betrokken product is, is herstel van de gevolgen van subsidiëring in het verleden in deze beoordeling niet aan de orde.
7. Micro-economische indicatoren
(239)
Zoals hierboven vermeld, worden de micro-economische indicatoren geanalyseerd op basis van de antwoorden op de vragenlijst die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden ingediend. Voor het merendeel van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie was 2009 het jaar waarin zij hun eerste investeringen hebben gedaan en begonnen zijn met de productie van het soortgelijke product. Hoewel de meeste in de steekproef opgenomen producenten reeds voorheen glas produceerden, moesten alle ondernemingen investeren in speciale infrastructuur voor de productie van zonneglas, die totaal los staat van de gewone glasproductie omdat de zuiverheid en het ijzergehalte van het glas en ook de totale kwaliteit sterk verschillen. Bovendien moet het glas worden gehard, wat niet het geval is voor gewoon glas. Tot slot wordt een coating aangebracht. Alle hieronder geanalyseerde indicatoren zijn derhalve sterk beïnvloed door het feit dat de producenten zich in 2009 in de opstartfase bevonden. Om de ontwikkeling van de micro-economische indicatoren zonder het verstorende effect van de opstartfase van de ondernemingen in de steekproef te tonen, worden de indexcijfers ook ten opzichte van 2010 weergegeven.
7.1. Prijzen en factoren die de prijzen beïnvloeden
(240)
De gemiddelde prijzen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor verkopen aan niet-verbonden afnemers in de Unie lieten gedurende de beoordelingsperiode de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 7
Gemiddelde verkoopprijzen in de Unie
2009
2010
2011
OT
Gemiddelde verkoopprijs per eenheid op de markt van de Unie (EUR/m2)
10,64
9,07
8,91
8,20
Index 2009
100
85
84
77
Index 2010
117
100
98
90
Productiekosten per eenheid (EUR/m2)
13,13
8,38
8,44
9,34
Index 2009
100
64
64
71
Index 2010
157
100
101
112
Bron: Antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(241)
De verkoopprijzen per eenheid zijn gedurende de gehele beoordelingsperiode gestaag gedaald, maar in het OT was er sprake van een bijzonder sterke daling van de prijzen met 7,9 % ten opzichte van 2011, met 9,5 % ten opzichte van 2010 en met 23 % ten opzichte van 2009. De verkoopprijzen van de producenten in de Unie daalden trager dan die van de producten die uit het betrokken land worden ingevoerd. De Chinese prijzen daalden bijvoorbeeld met 11 % tussen 2011 en 2012, terwijl de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in dezelfde periode met 8 % daalden.
(242)
Ondanks het grote verschil tussen de gemiddelde verkoopprijs per eenheid van de bedrijfstak van de Unie en de prijzen bij invoer uit de VRC (zie punt 4.2 van deel D), was de aan de hand van een vergelijking per productsoort vastgestelde werkelijke prijsonderbiedingsmarge duidelijk lager, namelijk tussen de 10,6 en 26,7 % in het OT. Dat kwam doordat niet alle productsoorten die door de in de steekproef opgenomen Chinese producenten-exporteurs werden uitgevoerd, ook door de bedrijfstak van de Unie werden geproduceerd.
(243)
Na de mededeling van feiten en overwegingen argumenteerde de GOC dat de Commissie bij de beoordeling van de gemiddelde Chinese prijzen geen rekening heeft gehouden met het verschil tussen de productsoorten die de Chinese producenten-exporteurs uitvoerden en die welke de producenten in de Unie verkochten. Volgens de GOC leidde de vermelding van het feit dat er een groot verschil was tussen de gemiddelde verkoopprijs van de bedrijfstak van de Unie en de gemiddelde verkoopprijs van de Chinese producenten-exporteurs door de kloof tussen de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie en de prijzen van de invoer uit China tot een vervormde voorstelling van de feiten.
(244)
Zoals hierboven vermeld, heeft de Commissie per productsoort een gedetailleerde vergelijking gemaakt met het oog op de prijsonderbieding, wat ontegensprekelijk deel uitmaakt van de schadeanalyse. Bovendien heeft de Commissie duidelijk de reden voor de verschillen aangegeven: het feit dat niet alle productsoorten die de bedrijfstak van de Unie produceerde, ook door de Chinese producenten-exporteurs werden geproduceerd. Bijgevolg kan niet worden beweerd dat de Commissie de feiten op misleidende en vervormde wijze heeft voorgesteld.
(245)
De productiekosten per eenheid namen tussen 2011 en het eind van het OT met meer dan 10 % toe en bleven tussen 2010 en 2011 relatief stabiel. De ontwikkeling van de productiekosten kwam tussen 2009 en 2011 over het algemeen overeen met die van de verkoopprijzen. De stijging van de productiekosten per eenheid in 2012 was toe te schrijven aan een afname van het productievolume.
(246)
De GOC voerde eveneens aan dat de daling van de gemiddelde verkoopprijs per eenheid in het OT onder meer toe te schrijven was aan een efficiëntere productie. Bovendien werd de stijging van de productiekosten per eenheid in 2012 duidelijk niet veroorzaakt door de daling van de omvang van de productie, maar door de gestegen productiecapaciteit.
(247)
De verbetering van de efficiëntie tijdens de periode 2009-2011 deed de productiekosten per eenheid dalen en droeg aldus bij tot de daling van de verkoopprijs per eenheid. De Commissie heeft echter vastgesteld dat de gemiddelde verkoopprijs in het OT ver onder de gemiddelde productiekosten per eenheid daalde en die nog maar voor 88 % dekte. Toch kan de stijging van de productiecapaciteit van de in de steekproef opgenomen ondernemingen de stijging van hun productiekosten per eenheid niet hebben veroorzaakt. Hun productiecapaciteit steeg tussen 2011 en 2012 namelijk slechts met 2,6 %, terwijl hun gemiddelde productiekosten per eenheid in dezelfde periode met 10,6 % stegen. Deze argumenten worden dan ook afgewezen.
7.2. Loonkosten
(248)
Tijdens de beoordelingsperiode hebben de loonkosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zich als volgt ontwikkeld:
Tabel 8
Gemiddelde loonkosten per werknemer
2009
2010
2011
OT
Gemiddelde kosten per werknemer (EUR)
45 232
44 503
48 288
50 615
Index 2009
100
98
107
112
Index 2010
102
100
109
114
Bron: Antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(249)
Tussen 2009 en het eind van het OT namen de gemiddelde arbeidskosten per werknemer gestaag toe met in totaal 12 %. Er deed zich tussen 2011 en het eind van het OT echter een grote stijging voor, namelijk met 4,8 %. De algemene stijging van de loonkosten kan gedeeltelijk worden verklaard door de kosten die bepaalde producenten in de Unie hebben gemaakt toen de fabrieken tussen 2011 en het eind van het OT werden stilgelegd en zij de werknemers toch moesten betalen ook al werkten ze eigenlijk niet.
7.3. Voorraden
(250)
Tijdens de beoordelingsperiode lieten de voorraden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 9
Voorraden
2009
2010
2011
OT
Eindvoorraden (1 000 m2)
1 540
1 875
1 657
1 778
Index 2009
100
122
108
115
Index 2010
82
100
88
95
Bron: Antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(251)
De voorraden namen tussen 2011 en het eind van het OT met 7,3 % toe en tussen 2009 en het eind van het OT met 15 %, waarna zij tussen 2010 en 2011 met 11,6 % afnamen.
(252)
Na de mededeling van feiten en overwegingen argumenteerde de GOC dat de trends in de voorraden niet relevant zijn omdat de toename ervan zowel in absolute als in relatieve termen vrij klein was.
(253)
Gezien de prijsontwikkelingen is het voor een producent niet rationeel om grote voorraden aan te leggen, omdat de waarde ervan snel afneemt. Er kan dus worden verwacht dat de producenten in de Unie beperkte voorraden van het soortgelijke product aanleggen. Daarom is de toename van de voorraden van het soortgelijke product tussen 2011 en het eind van het OT, ook al is die vrij beperkt, een relevante factor bij de beoordeling of de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden. De grote voorraden in absolute termen in 2010 moeten worden gezien in de context van veel hogere prijzen in dat jaar dan in het OT.
7.4. Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken
(254)
Tijdens de beoordelingsperiode lieten de winstgevendheid, de kasstroom, de investeringen en het rendement van investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 10
Winstgevendheid, kasstroom, investeringen en rendement van investeringen
2009
2010
2011
OT
Winstgevendheid
-20,3 %
8,3 %
8,2 %
-14,5 %
Index 2009
100
241
240
129
Index 2010
- 244
100
99
- 174
Kasstroom (1 000 EUR)
-21 550
29 574
33 425
6 200
Index 2009
100
337
355
229
Index 2010
-73
100
113
21
Investeringen (1 000 EUR)
46 087
18 230
7 633
10 712
Index 2009
100
40
17
23
Index 2010
253
100
42
59
Rendement van investeringen
-6,9 %
9,6 %
13,3 %
-11,5 %
Index 2009
100
339
393
66
Index 2010
-72
100
139
- 120
Bron: Antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(255)
De winstgevendheid van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werd bepaald door de nettowinst vóór belastingen van de verkoop van het soortgelijke product aan niet-verbonden afnemers in de Unie uit te drukken als percentage van de desbetreffende omzet.
(256)
In 2009 leden de meeste producenten in de Unie die deel uitmaken van de steekproef verliezen, wat, zoals in punt 7 van deel D wordt toegelicht, voornamelijk te wijten was aan het feit dat zij in dat jaar waren begonnen met de productie van het soortgelijke product. In 2010 bedroeg de gemiddelde winst reeds 8,31 %. Vervolgens vertoonde de winstgevendheid in 2011 een lichte daling toen de invoer met subsidiëring begon toe te nemen. Ten slotte leed de bedrijfstak in het OT aanzienlijke verliezen; de bedrijfsresultaten daalden in het OT namelijk met 276,6 % ten opzichte van 2011.
(257)
De ontwikkeling van de nettokasstroom, die aangeeft in hoeverre de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in staat zijn hun activiteiten zelf te financieren, vertoonde tussen 2011 en het eind van het OT een scherpe daling, namelijk met 81 %. De nettokasstroom nam vanaf 2010 gestaag toe en is in de beoordelingsperiode over het geheel genomen gestegen.
(258)
Het rendement van investeringen werd uitgedrukt als de winst in procenten van de nettoboekwaarde van de investeringen.
(259)
Uit tabel 10 blijkt dat de investeringen na de opstartfase in 2009, waarin de bedrijfstak omvangrijke investeringen in het soortgelijke product deed, tussen 2009 en 2011 continu zijn afgenomen en vervolgens in het OT zijn toegenomen. De investeringen bleven in het OT echter laag in vergelijking met het niveau van 2009. De in het OT gedane investeringen hielden voornamelijk verband met O&O en met het onderhoud en de verbetering van de productietechnologie en het productieproces met het oog op grotere efficiëntie. Met name investeerde de bedrijfstak in die periode in nieuwe productsoorten die niet uit de VRC worden ingevoerd en waarvoor veel onderzoek en innovatie vereist zijn.
(260)
Het rendement van investeringen daalde tussen 2009 en 2012 daarentegen met 34 %. Vóór het OT steeg het echter constant (met 293 % tussen 2009 en 2011), maar in het OT daalde het met 186 % in vergelijking met 2011. De daling in 2012 is een logisch gevolg van het feit dat de bedrijfstak van de Unie in het OT verliezen heeft geleden.
(261)
Wat het vermogen om kapitaal aan te trekken betreft, werd vastgesteld dat het vermogen van de bedrijfstak van de Unie om voor het soortgelijke product een kasstroom te genereren, constant is verminderd, zodat de financiële situatie van de bedrijfstak van de Unie is verzwakt.
8. Conclusie over schade
(262)
Uit de analyse van de situatie van de bedrijfstak van de Unie kwam een duidelijk neerwaartse trend voor de meeste schade-indicatoren naar voren. Tegen de achtergrond van een over het algemeen stijgend verbruik nam de totale productie in de beoordelingsperiode toe. Hoewel het verkoopvolume toenam, slonk het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode door de grotere toename van het verbruik tijdens die periode. De gemiddelde verkoopprijs was over de gehele beoordelingsperiode onderhevig aan een scherpe daling, wat negatieve gevolgen had voor alle indicatoren op het gebied van de financiële prestaties (de winstgevendheid, de kasstroom, het rendement van investeringen en het vermogen om kapitaal aan te trekken).
(263)
In de beoordelingsperiode is het totale volume van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie toegenomen. De toename van het verkoopvolume van de bedrijfstak van de Unie ging evenwel gepaard met een sterke daling van de gemiddelde verkoopprijs en van het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie.
(264)
In het licht van het bovenstaande heeft het onderzoek met name bevestigd dat de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie onder het niveau van de productiekosten in het OT lagen, wat negatieve gevolgen had voor de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie, waarvoor in het OT sterk negatieve cijfers werden bereikt.
(265)
De capaciteit vertoonde tussen 2009 en het eind van het OT echter een positieve ontwikkeling. Tevens namen de investeringen tussen 2009 en het eind van het OT toe, hoewel zij tussen 2011 en het eind van het OT zijn gedaald. Zoals uiteengezet in punt 7.4 van deel D is dit te danken aan het feit dat de in de steekproef opgenomen ondernemingen bleven investeren in het soortgelijke product, waarbij zij zich onder meer concentreerden op productsoorten in marktniches waar nog geen sprake is van invoer van de productsoort in kwestie vanuit het betrokken land en waarmee veel onderzoek en innovatie is gemoeid. Tevens is duidelijk dat de bedrijfstak van de Unie grote hoeveelheden van de eenvoudigere productsoorten (die concurrentie ondervinden van de met subsidiëring uit de VRC ingevoerde productsoorten) moet kunnen produceren en verkopen om de vaste kosten te kunnen spreiden en schaalvoordelen te kunnen creëren.
(266)
Na de mededeling van feiten en overwegingen argumenteerde de GOC dat de beoordeling van de Commissie niet coherent is, aangezien zij heeft verklaard dat vooral in O&O werd geïnvesteerd, en zij ook heeft aangevoerd dat de capaciteit in het OT werd verhoogd om op de stijgende vraag te anticiperen. Deze verklaringen zijn niet incoherent maar complementair: de investeringen in nieuwe productsoorten in dezelfde periode leiden onvermijdelijk tot de stijging van de capaciteit. Voorts zijn dergelijke investeringen, ook al doen zij de kosten van de bedrijfstak van de Unie inderdaad stijgen, eveneens een belangrijke aanwijzing dat de sector zijn best doet om concurrerend te blijven.
(267)
Derhalve kan worden geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie in het OT niet alleen aanmerkelijke schade heeft geleden, maar ook actief op zoek was naar mogelijkheden om de schade als gevolg van de invoer met subsidiëring van het betrokken product te beperken door innovatieve producten te ontwikkelen die nog niet uit het betrokken land worden ingevoerd.
(268)
Rekening houdend met het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 8, lid 5, van de basisverordening.
E. OORZAKELIJK VERBAND
(269)
Overeenkomstig artikel 8, leden 6 en 7, van de basisverordening is de Commissie nagegaan of de bedrijfstak van de Unie als gevolg van de invoer met subsidiëring uit het betrokken land zodanige schade heeft geleden dat deze als aanmerkelijk kan worden beschouwd. Andere bekende factoren dan de invoer met subsidiëring waardoor de bedrijfstak van de Unie tezelfdertijd schade kon hebben geleden, werden ook onderzocht om te voorkomen dat mogelijke schade door deze andere factoren aan de invoer met subsidiëring werd toegeschreven.
1. Gevolgen van de invoer met subsidiëring
(270)
Uit het onderzoek kwam naar voren dat de invoer met subsidiëring in de beoordelingsperiode toenam: het invoervolume steeg met 596 % en het marktaandeel van de invoer met 366 %. Bijgevolg wordt bevestigd dat zowel de omvang als het marktaandeel van de invoer van het betrokken product tijdens de beoordelingsperiode aanzienlijk is toegenomen. De toename van de invoer met subsidiëring viel in de tijd duidelijk samen met het verlies aan marktaandeel voor de bedrijfstak van de Unie. De invoer groeide met andere woorden aanzienlijk sneller dan de markt van de Unie, en de producenten in de Unie verloren marktaandeel aan de Chinese invoer met subsidiëring. Uit het onderzoek is eveneens gebleken dat, zoals vermeld in punt 4.2 van deel D, de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in het OT door de invoer met subsidiëring werden onderboden.
(271)
Het onderzoek heeft aangetoond dat de prijzen van de invoer met subsidiëring tijdens de beoordelingsperiode met 27,2 % zijn gedaald en tot nog grotere verschillen tussen de prijzen van de producenten in de Unie en die van de producenten-exporteurs hebben geleid. Bij deze aanzienlijke druk op de prijzen heeft de bedrijfstak van de Unie zich behoorlijke inspanningen getroost om de productiekosten te verminderen. Ondanks deze inspanningen werd de bedrijfstak van de Unie door het uitzonderlijk lage prijsniveau van de invoer uit de VRC gedwongen zijn prijzen tot een onhoudbaar niveau te verlagen. Na de opstartfase in 2009 haalden de producenten in de Unie in 2010 en 2011 stabiele winstniveaus. In het OT boekten de producenten in de Unie echter aanzienlijke verliezen.
(272)
Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistten verschillende belanghebbenden de conclusie van de Commissie dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade en de invoer met subsidiëring uit de VRC. Volgens hen vallen de schade en de gestegen invoer uit het betrokken land niet samen in de tijd. Dat komt doordat de invoer uit China tussen 2009 en 2011 aanzienlijk is gestegen. Voorts bedroeg de gemiddelde prijs van de Chinese invoer in 2011 4,96 EUR/m2, een bedrag dat niet veel verschilt van dat van 2012 (4,38 EUR/m2).
(273)
Dezelfde partijen voerden aan dat de conclusie dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade moet worden toegeschreven aan de Chinese invoer in 2012 niet strookt met de bevindingen van de Commissie dat de Chinese invoer in het jaar daarvoor blijkbaar geen negatieve gevolgen hadden, hoewel de gemiddelde prijs bij invoer zeer vergelijkbaar was.
(274)
Deze partijen argumenteerden ook dat het in de tijd samenvallen van de geleden aanmerkelijke schade en de invoer met subsidiëring uit China niet kan worden beoordeeld op basis van de hele beoordelingsperiode (van 2009 tot het eind van het OT), zonder rekening te houden met de tijdens die periode vastgestelde tussentijdse trends.
(275)
Tussen het begin van de beoordelingsperiode en het eind van het OT is de invoer met 596 % gestegen, en het marktaandeel van die invoer met 321 %. Tijdens de beoordelingsperiode daalden de prijzen bij invoer met 27,2 %.
(276)
In 2011 was de winstmarge van de bedrijfstak van de Unie inderdaad maar iets lager dan in 2010, ondanks de reeds sterke stijging van de invoer uit de VRC in 2011. In 2011 steeg het verbruik van zonneglas in de Unie echter aanzienlijk (met 20,4 % tussen 2010 en 2011), terwijl de invoer uit de VRC in dezelfde periode met 150 % steeg. In het OT daalde het verbruik inderdaad met iets meer dan 19 %, maar nam de omvang van de invoer uit China verder met meer dan 35 % toe. Hieruit blijkt duidelijk dat de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie in het OT heeft geleden en de sterke stijging van de invoer met subsidiëring uit China in de tijd samenvallen. Logisch gezien duurt het ook even alvorens de producenten in de Unie bepaalde negatieve effecten van de gestegen invoer met subsidiëring voelen (bijvoorbeeld het verlies van klanten, het lijden van verliezen, een lager rendement van investeringen en minder kasstroom, enz.). Daarom wordt het argument verworpen.
(277)
De Commissie heeft ook de tussentijdse trends tijdens de beoordelingsperiode onderzocht. Het feit dat de bedrijfstak van de Unie in 2011 inderdaad nog winstgevend was, ook al nam de invoer uit China in dat jaar reeds toe, doet niets af aan de conclusie dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade en de niet aflatende toename van de invoer met subsidiëring uit China in het OT samenvielen.
(278)
In het OT daalde het verbruik met iets meer dan 19 %; de Chinese producenten-exporteurs daarentegen:
a)
verhoogden hun marktaandeel met 12,4 procentpunten in vergelijking met 2011, terwijl het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie met 12,3 procentpunten daalde;
b)
verhoogden de omvang van hun invoer met meer dan 35 %, terwijl de verkoop van de bedrijfstak van de Unie met 32 % daalde, en
c)
verlaagden hun reeds zeer lage prijzen bij uitvoer verder met meer dan 10 % en onderboden de prijzen van de bedrijfstak van de Unie met tot 26,7 %; aldus droegen zij bij tot de verliezen die de bedrijfstak van de Unie in het OT heeft geleden.
(279)
Gezien de bovenstaande analyse komt de Commissie tot de conclusie dat de invoer met subsidiëring en de aanzienlijke uitbreiding van het marktaandeel van deze invoer tegen prijzen waarmee die van de bedrijfstak van de Unie voortdurend werden onderboden, de aanmerkelijke schade hebben veroorzaakt die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden.
2. Gevolgen van andere factoren
2.1. Invoer uit derde landen
(280)
De omvang van de invoer uit andere derde landen liet tijdens de beoordelingsperiode de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 11
Invoer uit derde landen (1 000 m2)
Derde landen
2009
2010
2011
OT
Volume (m2)
700
886
1 287
1 023
Index
100
127
184
146
Marktaandeel
4,2 %
3,1 %
3,8 %
3,7 %
Index
100
74
90
88
Gemiddelde prijs EUR/m2
10,50
10,09
9,60
8,40
Index
100
96
91
80
Bron: Glass for Europe en de klacht
(281)
De omvang van de invoer uit andere derde landen is in de beoordelingsperiode met 46 % gestegen en volgde aldus de groei van het verbruik in de Unie. Het marktaandeel van deze invoer vertoonde in het OT een lichte daling ten opzichte van 2011 (3,7 %), maar over het geheel genomen bleef het marktaandeel gedurende de beoordelingsperiode constant. Turkije is na de VRC de grootste exporteur, gevolgd door India.
(282)
Uit de beschikbare informatie over de invoer uit alle derde landen blijkt dat de gemiddelde invoerprijs hoger was dan de gemiddelde prijs bij invoer uit de VRC. Hetzelfde geldt voor de eenheidsprijs per soort van het betrokken product. Aan de andere kant was de gemiddelde prijs bij invoer uit derde landen gelijk aan of hoger dan de gemiddelde prijs van de bedrijfstak van de Unie.
(283)
Gezien de beperkte totale volumes en marktaandelen van de invoer uit derde landen en de prijzen van die invoer, concludeert de Commissie dat de invoer uit derde landen het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade niet kan hebben verbroken.
2.2. Uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie
(284)
Tijdens de beoordelingsperiode liet het volume van de uitvoer door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie de volgende ontwikkeling zien:
Tabel 12
Uitvoerprestaties van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie
2009
2010
2011
OT
Waarde van de uitvoer (1 000 EUR)
19 313
19 814
27 419
7 001
Index
100
103
142
36
Volume van de uitvoer (1 000 m2)
1 460
1 713
2 708
760
Index
100
117
185
52
Gemiddelde prijs (EUR/m2)
13,22
11,56
10,12
9,21
Index
100
87
77
70
Bron: Antwoorden van de producenten in de Unie op de vragenlijst
(285)
De uitvoer door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie steeg tussen 2009 en 2011, maar vertoonde in het OT een plotselinge daling qua waarde (74 %) en qua volume (71,9 %). Afgaand op de antwoorden van de in de steekproef opgenomen Chinese exporteurs is dit blijkbaar te wijten aan de zeer lage prijzen van de uitvoer uit de VRC naar de belangrijkste exportmarkten van de bedrijfstak van de Unie (de VS en Canada).
(286)
De uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie vormde in 2009 (in de opstartfase) 20 % van de totale door hen verkochte hoeveelheid, in 201011 % en in het piekjaar 2011 slechts 14 %. In 2012 daalde hun uitvoer verder met nog eens 5 %.
(287)
Voor de bedrijfstak van de Unie is de markt van de Unie, die een van de grootste ter wereld is, de belangrijkste afzetmarkt, en niet de markten van derde landen. Ook het feit dat zonneglas relatief zwaar en breekbaar is, veroorzaakt extra kosten (door breuk en corrosie) wanneer het over grote afstanden moet worden vervoerd. Het onderzoek heeft ook bevestigd dat de verminderde uitvoerprestaties hoofdzakelijk zijn toe te schrijven aan de concurrentie met laaggeprijsde Chinese uitvoer, ook naar de markten van derde landen. Bijgevolg kan de Commissie niet concluderen dat de verminderde uitvoerprestaties van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade verbreken.
(288)
Na de mededeling van feiten en overwegingen hebben verschillende partijen de bevindingen van de Commissie betwist die erin bestonden dat de daling in het OT van de uitvoer van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zeer waarschijnlijk te wijten was aan zeer lage prijzen van de Chinese uitvoer naar de belangrijkste bestemmingen van de uitvoer van de bedrijfstak van de Unie (de VS en Canada). Zij waren van oordeel dat deze conclusie ongegrond is aangezien China reeds in 2011 uitvoerde en er bijgevolg geen reden is waarom dit pas in 2012 gevolgen had. Zij waren ook de mening toegedaan dat de werkelijke reden voor de lage uitvoer was dat de bedrijfstak van de Unie niet concurrerend was en de concurrentie niet meer het hoofd kon bieden toen de prijzen op de wereldmarkt daalden. Deze partijen argumenteerden dan ook dat de daling van de uitvoer van de bedrijfstak van de Unie in het OT de geleden schade verder heeft verergerd.
(289)
De Commissie verwerpt deze argumenten om de volgende redenen. Voor de bedrijfstak van de Unie is de markt van de Unie de belangrijkste afzetmarkt, en niet de markten van derde landen. Bovendien kunnen de extra kosten voor het vervoer over grote afstanden (door breuk en corrosie) alleen worden gecompenseerd wanneer het prijsniveau in derde landen voldoende hoog is. Dat lijkt niet het geval te zijn. Volgens de informatie uit de antwoorden van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs op de vragenlijst waarover de Commissie beschikt, waren de prijzen van de Chinese uitvoer naar de belangrijkste uitvoerbestemmingen van de bedrijfstak van de Unie inderdaad erg laag; in het OT bleven zij bovendien nog verder dalen in vergelijking met 2011. Daaruit blijkt dat de verminderde uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie hoofdzakelijk te wijten zijn aan de steeds lager geprijsde uitvoer uit China, ook naar de markten van derde landen, zoals tijdens het onderzoek werd bevestigd.
(290)
Dezelfde partijen argumenteerden ook dat het onderzoek de markt van de Unie betrof en geen beoordeling was van een beweerde oneerlijke prijsstelling op markten van derde landen.
(291)
Zelfs aangenomen dat de bevindingen van de EU-instellingen correct zijn, schreven deze de door andere factoren veroorzaakte schade volgens deze partijen bovendien toe aan de invoer met subsidiëring in de Unie. De beweerde laaggeprijsde invoer of invoer met subsidiëring uit China naar derde landen is dus geen invoer met subsidiëring in de EU; als zodanig gaat het hier om een andere factor, waarvan de schadelijke gevolgen niet aan de invoer met subsidiëring kunnen worden toegeschreven.
(292)
De Commissie verwerpt dit argument. Zij heeft niet onderzocht of de invoer van de VRC in derde landen met dumping en/of met subsidiëring plaatsvindt. Zij heeft op grond van de prijzen bij uitvoer naar derde landen die de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hebben verstrekt, gewoon vastgesteld dat deze prijzen de laatste jaren constant zijn gedaald.
(293)
In dezelfde geest heeft de Commissie de prijsdaling van de invoer uit de VRC in derde landen als een afzonderlijke factor geanalyseerd en heeft zij deze niet aan de invoer met subsidiëring in de Unie toegeschreven. Dit feit werd inderdaad alleen gebruikt als mogelijke verklaring voor de verminderde uitvoer van de bedrijfstak van de Unie naar haar belangrijkste afzetmarkten in derde landen, rekening houdend met het feit dat deze markten voor de bedrijfstak van de Unie niet de belangrijkste afzetmarkten waren en ook nooit zijn geweest. Zelfs tijdens de piekjaren 2010 en 2011 had meer dan 85 % van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie de markt van de Unie als bestemming.
(294)
Bijgevolg concludeert de Commissie dat de verminderde uitvoerprestaties van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade niet verbreken.
2.3. Ontwikkeling van verbruik en capaciteit
(295)
Zoals vermeld in punt 3 van deel D nam het verbruik in de Unie tussen 2009 en het eind van het OT met 65 % toe. Het verbruik bereikte een piek in 2011, toen het met 105 % steeg ten opzichte van 2009. De bedrijfstak van de Unie kon echter niet ten volle van deze stijging van het verbruik profiteren. Zijn totale verkoop steeg tot 2011 aanzienlijk, maar bleef na bij de groei van de markt. Vervolgens daalde de totale verkoop ook in algemene termen in het OT. Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie liep gedurende de beoordelingsperiode gestaag terug en vertoonde in het OT een daling met 25,7 % ten opzichte van 2009 (- 15,8 % ten opzichte van 2011). Daarentegen nam zowel het marktaandeel als het verkoopvolume van de VRC, ondanks de daling van het verbruik tussen 2011 en het eind van het OT, sterk toe: de stijging bedroeg 68,4 % tussen 2011 en het eind van het OT, en in totaal 321 % over de hele periode. De invoer uit de VRC steeg gedurende de beoordelingsperiode met 596 %.
(296)
Aangezien het verbruik in de Unie in de beoordelingsperiode steeg, is er sprake van een ontwikkeling van het verbruik die het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade versterkt, terwijl door die ontwikkeling zelf geen schade werd berokkend aan de bedrijfstak van de Unie. Bovendien nam het marktaandeel van de invoer met subsidiëring uit de VRC zelfs in het OT, bij een dalend verbruik, verder toe ten nadele van de bedrijfstak van de Unie.
(297)
Na de mededeling van feiten en overwegingen voerden verschillende partijen aan dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade te wijten was aan de daling van het verbruik in de Unie. Dat is volgens die partijen de enige factor die in 2012 voor het eerst een daling bleek te vertonen en waaraan de schade redelijkerwijs kan worden toegeschreven, terwijl de invoer uit China reeds in 2011van start ging tegen prijzen die vergelijkbaar zijn met die in 2012.
(298)
In 2012 daalde het verbruik inderdaad in vergelijking met de vorige jaren. De analyse van de Commissie omvat echter de periode van 2009 (het begin van de beoordelingsperiode) tot het eind van het OT, en in die periode is het verbruik in de Unie in totaal met 65 % gestegen. Tijdens de hele beoordelingsperiode is het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie aanzienlijk blijven krimpen (in totaal met 25,7 %), terwijl het marktaandeel van de invoer uit China met 321 % is toegenomen. De invoer uit de VRC steeg gedurende de beoordelingsperiode met 596 %.
(299)
In het OT was het verbruik in de Unie bovendien nog vergelijkbaar met het niveau van 2010; zoals vermeld in tabel 10 was 2010 namelijk het jaar waarin de bedrijfstak van de Unie een redelijke winst heeft geboekt. Bijgevolg kan de daling van het verbruik in de Unie in het OT op zich niet hebben geleid tot de verliezen die de bedrijfstak van de Unie in het OT heeft geleden. Bovendien is het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie tussen 2010 en 2012 met 26,6 % afgenomen, terwijl het marktaandeel van de Chinese invoer in dezelfde periode met 318 % is toegenomen. Tot slot kan worden aangevoerd dat indien de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade door de daling van het verbruik in het OT zou zijn veroorzaakt, deze daling ook de Chinese invoer had moeten treffen. Dat was echter duidelijk niet het geval. Integendeel, in het OT is de Chinese invoer zowel wat de omvang als wat het marktaandeel betreft aanzienlijk gestegen.
(300)
Gezien de bovenstaande overwegingen verwerpt de Commissie dit argument. Derhalve concludeert de Commissie dat de daling van het verbruik in het OT het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade niet kan hebben verbroken.
(301)
Wat de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie betreft, zoals uiteengezet in tabel 4, volgde de stijging van de productiecapaciteit duidelijk de trend van de stijging van het verbruik in de Unie tot eind 2011. Uit het onderzoek is gebleken dat de belangrijkste reden voor de stijging van de productiecapaciteit met 12,5 % tussen 2011 en het eind van het OT de intrede op de zonneglasmarkt van één onderneming was. Tijdens dezelfde periode is de productiecapaciteit van alle andere ondernemingen op de markt licht gedaald. De trend van de ontwikkeling van de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie volgde dus algemeen genomen de trend van het verbruik in de Unie. De Commissie is dan ook van oordeel dat de hoge productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie, die reeds hoog was aan het begin van de beoordelingsperiode en hoog bleef in het OT, het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade niet kon verbreken.
(302)
Na de mededeling van feiten en overwegingen hebben verschillende partijen aangevoerd dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de overcapaciteit die de bedrijfstak van de Unie volgens hen heeft als belangrijke oorzaak van de schade. Tijdens de beoordelingsperiode was de stijging van het verbruik volgens deze partijen niet de reden voor de capaciteitstoename, aangezien de productiecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie het verbruik in de Unie constant sterk overtrof en dit volgens hen economisch niet haalbaar is. Zij voerden verder aan dat het feit dat er tussen 2011 en het eind van het OT een nieuwe onderneming op de markt is gekomen, heeft bijgedragen tot de geleden schade, aangezien de concurrentie binnen de bedrijfstak van de Unie daardoor groter werd.
(303)
De partijen argumenteerden ook dat het dalende verbruik in de Unie en de stijgende productiecapaciteit, gecombineerd met een daling van de uitvoer, een lage bezettingsgraad tot gevolg had. Deze lage bezettingsgraad veroorzaakte hoge vaste kosten, die volgens hen zware gevolgen hadden voor de zonneglassector in de Unie.
(304)
De Commissie merkt op dat de capaciteit van de hele bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode constant hoger was dan het totale verbruik in de Unie. Dat heeft de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie echter niet verhinderd om in de twee jaren vóór het OT winst te maken; pas in het OT zijn zij aanzienlijke verliezen gaan lijden (- 14,5 %).
(305)
Bovendien is de capaciteit van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie tussen 2010 en 2011 slechts met 4 % en tussen 2011 en het eind van het OT slechts met 2,6 % toegenomen; tussen 2010 en het eind van het OT is dit in totaal een bescheiden toename met 6,7 %.
(306)
Het verschil tussen het verbruik en de capaciteit bestond tijdens de hele beoordelingsperiode, en hoewel dat verschil in het OT iets groter was, kan het de grote verliezen die de in de steekproef opgenomen ondernemingen in het OT hebben geleden, dus niet verklaren. De Commissie verwerpt dan ook het argument dat de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie economisch niet haalbaar is.
(307)
Wat het argument betreft dat de nieuwkomer op de markt in 2012 heeft bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade, merkt de Commissie op dat deze nieuwkomer, ook al had hij een grote capaciteit geïnstalleerd, zeer kleine hoeveelheden produceerde en verkocht, en in het OT ongeveer 2 % van de totale verkoop van de bedrijfstak van de Unie vertegenwoordigde. Bijgevolg had deze nieuwkomer nauwelijks gevolgen voor de prestaties van de bedrijfstak van de Unie als geheel, behalve dat de gegevens inzake de capaciteit en de bezettingsgraad van de bedrijfstak van de Unie erdoor werden beïnvloed. Indien geen rekening werd gehouden met de gegevens van deze onderneming, daalde de capaciteit van alle andere producenten in de Unie eigenlijk tussen 2011 en 2012.
(308)
Het onderzoek heeft evenmin bevestigd dat de zonneglassector zwaar te lijden heeft onder vaste kosten. In het OT bedroegen de gemiddelde vaste kosten van de in de steekproef opgenomen producenten 25 tot 35 % van de totale productiekosten. In de jaren daarvoor (in 2010 en 2011) was het percentage vaste kosten iets lager, maar bleef het in dezelfde orde van grootte. Hieruit blijkt duidelijk dat de hoge capaciteit in het OT kennelijk gevolgen had voor de productiekosten; die gevolgen waren echter niet aanzienlijk en kunnen de grote verliezen in het OT niet verklaren, zeker niet in vergelijking met de winsten die in de jaren daarvoor werden geboekt. Bovendien daalde de bezettingsgraad van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in vergelijking met de jaren daarvoor, maar bedroeg deze in het OT nog steeds 65 %.
(309)
Tot slot heeft de Commissie er in haar analyse ook rekening mee gehouden dat de geïnstalleerde capaciteit kan worden aangepast voor de productie van andere glassoorten, waarop dit onderzoek geen betrekking heeft. Bijgevolg is de Commissie het ook wegens dit element oneens met de belanghebbende die beweert dat de grote geïnstalleerde capaciteit economisch niet haalbaar is.
(310)
Gezien het bovenstaande verwerpt de Commissie de argumenten van deze partijen en herhaalt zij dat de ontwikkelingen van het verbruik, de capaciteit en de bezettingsgraad tijdens de beoordelingsperiode, afzonderlijk en samen beschouwd, het oorzakelijke verband tussen de aanmerkelijke schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden en de invoer met subsidiëring niet verbreken.
2.4. Ontwikkelingen op het gebied van zonnemodules
(311)
Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt (20), wordt rond de 80 tot 85 % van het zonneglas verkocht aan producenten van zonnemodules (fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en met dunnelaagtechnologie vervaardigde fotovoltaïsche modules) en wordt rond de 15 à 20 % verkocht aan producenten van vlakkeplaat-zonnecollectoren voor warmwaterbereiding. Bijgevolg hebben de ontwikkelingen op het gebied van zonnemodules een aanzienlijk effect op het verbruik van zonneglas.
(312)
Na de mededeling van feiten en overwegingen voerden twee partijen aan dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade niet alleen werd veroorzaakt door de ontwikkeling van het verbruik van het betrokken product, maar ook door de daling van het verbruik van zonnemodules en de verliezen die deze sector eind 2011 en begin 2012 leed. Volgens deze partijen lieten de gevolgen van de financiële moeilijkheden waarin de producenten van zonnepanelen zich bevonden zich eind 2011 en in 2012 - met enige vertraging dus - op de zonneglasmarkt voelen.
(313)
Het verbruik van zonnemodules nam gedurende dezelfde periode, d.w.z. van 2009 tot 2012, gestaag toe en bleef ondanks een daling in 2012 221 % hoger dan in 2009 en 44 % hoger dan in 2010 (21). Daarnaast werd vastgesteld dat de vraag naar modules in de Unie weliswaar oorspronkelijk door regelingen voor financiële steun, hoofdzakelijk feed-in-tarieven („FIT’s”), was gecreëerd, maar dat niet kan worden geconcludeerd dat de verlagingen van de FIT’s (eind 2011, begin 2012) het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade hebben verbroken (22). Dit vanwege het feit dat de vraag naar zonnepanelen in dezelfde periode (2009-2012) relatief hoog bleef.
(314)
Het verbruik van zonnemodules en bijgevolg ook de vraag naar zonneglas bleven dus hoog tijdens de beoordelingsperiode. De lichte daling van het verbruik in 2012 kan op zichzelf niet als een factor worden beschouwd die het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade heeft verbroken.
(315)
Aangezien de vraag naar zonnemodules tijdens de periode 2009-2012 relatief hoog bleef en de vraag naar zonneglas tijdens dezelfde periode met 65 % steeg, kan het effect van de verslechtering van de financiële situatie van de producenten van zonnemodules op het verbruik van zonneglas eind 2011/begin 2012 op zich ook niet worden beschouwd als een factor die het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring van zonneglas uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade verbreekt.
(316)
Gezien het bovenstaande bevestigt de Commissie dat de veranderingen in het verbruik van zonnemodules op zichzelf niet kan worden beschouwd als een factor die het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade verbreekt.
3. Conclusie
(317)
Uit het onderzoek is gebleken dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade en de invoer met subsidiëring uit de VRC. De Commissie heeft andere mogelijke oorzaken van de schade onderzocht, zoals de invoer uit andere derde landen, de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie, veranderende verbruiks- en productiecapaciteitspatronen of de marktsituatie van bepaalde gebruikers van het betrokken product. Geen van deze mogelijke oorzaken, zij het afzonderlijk of cumulatief, bleken het oorzakelijke verband tussen de invoer met subsidiëring uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade te verbreken.
(318)
Gezien bovenstaande analyse - waarin de gevolgen van alle bekende factoren voor de situatie van de bedrijfstak van de Unie naar behoren zijn onderscheiden en gescheiden van de schade veroorzakende gevolgen van de invoer met subsidiëring - wordt geconcludeerd dat de invoer met subsidiëring vanuit het betrokken land aan de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade in de zin van artikel 8, lid 6, van de basisverordening heeft toegebracht.
(319)
Na het OT hebben verschillende producenten van zonneglas publiekelijk aangekondigd de productie stop te zetten, waardoor aanzienlijke productiecapaciteit onvermijdelijk onbenutte capaciteit werd. Daardoor wordt het hierboven vastgestelde oorzakelijke verband nog versterkt en wordt het verwoestende effect van de invoer met subsidiëring op de bedrijfstak van de Unie aangetoond.
F. BELANG VAN DE UNIE
(320)
Overeenkomstig artikel 31 van de basisverordening heeft de Commissie onderzocht of het ondanks de conclusie inzake schade veroorzakende subsidiëring duidelijk niet in het belang van de Unie is in dit geval maatregelen te nemen. Het belang van de Unie werd geanalyseerd aan de hand van een afweging van de belangen van alle betrokkenen, waaronder de bedrijfstak van de Unie, de importeurs, de grondstoffenleveranciers en de gebruikers van het betrokken product.
1. Belang van de bedrijfstak van de Unie
(321)
De bedrijfstak van de Unie had in het OT ongeveer 860 personeelsleden rechtstreeks in dienst voor de productie en verkoop van het soortgelijke product. Uit het onderzoek is vast komen te staan dat de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode aanmerkelijke schade heeft geleden als gevolg van de invoer met subsidiëring uit het betrokken land. Sommige producenten in de Unie waren reeds gedwongen hun productiefaciliteiten te sluiten, terwijl voor sommige anderen faillissement dreigde (23). Als er geen maatregelen worden genomen, lijkt een verdere verslechtering van de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie zeer waarschijnlijk.
(322)
Verwacht wordt dat de instelling van compenserende rechten de handelsverstorende effecten van schade veroorzakende subsidiëring zal opheffen tot een herstel van de echte concurrentie op de markt van de Unie zal leiden, zodat de bedrijfstak van de Unie zijn prijzen voor het soortgelijke product in overeenstemming kan brengen met de productiekosten, teneinde zijn winstgevendheid te verbeteren. Door de instelling van maatregelen kan de bedrijfstak van de Unie waarschijnlijk ten minste een deel van haar tijdens de beoordelingsperiode verloren marktaandeel terugwinnen, wat een positief effect zal hebben op zijn algemene financiële situatie.
(323)
Voorts zou de bedrijfstak van de Unie beter toegang moeten kunnen krijgen tot kapitaal en in staat moeten zijn om verder in O&O en innovatie op de markt voor zonneglas te investeren.
(324)
Tot slot is het waarschijnlijk dat de producenten in de Unie die als gevolg van de door de invoer met subsidiëring vanuit de VRC veroorzaakte druk gedwongen waren de productie stop te zetten, hun bedrijfsactiviteiten kunnen hervatten. Volgens dit scenario zouden globaal gezien niet alleen de bestaande banen veilig worden gesteld, maar zouden ook redelijke vooruitzichten bestaan voor een verdere uitbreiding van de productie en een stijging van de werkgelegenheid.
(325)
Indien geen maatregelen worden ingesteld, kunnen verdere verliezen van marktaandeel en een verdere verslechtering van de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie worden verwacht. Deze situatie zou op korte tot middellange termijn onhoudbaar zijn. Als gevolg hiervan zouden naast het grote aantal producenten in de Unie die reeds gedwongen waren de markt te verlaten, ook andere producenten failliet kunnen gaan; dat zou er op korte tot middellange termijn waarschijnlijk toe leiden dat de bedrijfstak van de Unie verdwijnt, wat aanzienlijke gevolgen zou hebben voor de bestaande banen.
(326)
Derhalve komt de Commissie tot de conclusie dat de instelling van compenserende rechten in het belang van de bedrijfstak van de Unie is.
2. Belang van de niet-verbonden importeurs en handelaars
(327)
Voor de twee medewerkende importeurs bestond de voornaamste bedrijfsactiviteit in de handel in het betrokken product. Het betrokken product werd door beide uit verschillende leveringsbronnen betrokken; dat wil zeggen dat zij niet alleen vanuit de VRC, maar ook vanuit de Unie en derde landen werden beleverd.
(328)
Er werd aangevoerd dat de instelling van maatregelen voor het betrokken product een negatief effect zou hebben op de bedrijfsactiviteiten van de importeurs. Ten eerste is het niet de bedoeling dat de instelling van maatregelen in een volledige beëindiging van de invoer uit de VRC resulteert. Ten tweede valt weliswaar te verwachten dat de instelling van maatregelen negatieve gevolgen heeft voor de financiële situatie van importeurs die uitsluitend of hoofdzakelijk uit de VRC importeren, maar gezien de mogelijkheid om het betrokken product uit derde landen te betrekken, kan worden verwacht dat de importeurs flexibel zullen reageren en van invoerbron zullen wisselen indien zij dit nodig achten.
(329)
Bijgevolg wordt geconcludeerd dat instelling van de voorgestelde rechten enig negatief effect op de situatie van de niet-verbonden importeurs van het betrokken product kan hebben, maar dat dit effect wordt beperkt door het feit dat de importeurs en de handelaren het betrokken product uit ander bronnen kunnen betrekken, zowel uit derde landen als van de bedrijfstak van de Unie, aangezien deze laatste over de nodige capaciteit beschikt om zijn productie op te voeren; in elk geval weegt dit effect niet op tegen het positieve effect voor andere partijen.
3. Belang van grondstoffenleveranciers
(330)
Geen van de grondstoffenleveranciers heeft medewerking verleend aan het onderzoek. Bij gebrek aan gegevens van deze leveranciers is niet gebleken dat de instelling van maatregelen tegen het belang van deze partijen zou indruisen.
4. Belang van de gebruikers
(331)
Alle gebruikers die hebben gereageerd, produceren zonnemodules en/of zonnecollectoren. Drie gebruikers voeren aan dat de bedrijfstak van de Unie zonneglas van betere kwaliteit produceert dat niet altijd door Chinese ondernemingen kan worden geleverd, en zijn daarom voorstanders van de instelling van antisubsidierechten. Drie andere gebruikers spraken zich echter tegen de instelling van antisubsidiemaatregelen uit. Deze gebruikers verwachten dat de instelling van antisubsidiemaatregelen een negatief effect zou hebben voor hun bedrijf. Zij verwachten dat zij gezien de zeer slechte situatie in de zonnemodulesector niet in staat zullen zijn de hogere prijzen door te berekenen aan de eindgebruikers.
(332)
Volgens de door de gebruikers verstrekte gegevens bedraagt het aandeel van zonneglas in de totale kosten van zonnemodules slechts 6 à 8 %. Zonneglas maakt dus slechts een klein deel van de kosten en van de eindprijs van fotovoltaïsche modules uit. Bovendien zal van de eventuele instelling van antisubsidierechten op zonneglas uit de VRC voor de totale kosten van zonnemodules naar verwachting een effect van minder dan 1 % hebben. Dit is hoofdzakelijk te verklaren door het feit dat de medewerkende gebruikers aanzienlijke hoeveelheden zonneglas bij producenten in de Unie inkopen.
(333)
Weliswaar zal de mogelijke instelling van antisubsidierechten daarom hoogstwaarschijnlijk leiden tot een lichte stijging van de inputprijzen voor zonnepanelen in vergelijking met het tegenovergestelde scenario zonder rechten, maar zij zullen naar verwachting geen significant negatief effect op de kosten en de eindprijzen van de zonnemodulesector in de Unie hebben.
(334)
Bovendien kunnen sommige gebruikers het betrokken product reeds uit andere bronlanden invoeren, zoals Turkije en India, die geen negatieve gevolgen zullen ondervinden van de instelling van antisubsidierechten. Andere gebruikers kunnen eveneens overstappen op andere leveranciers in derde landen of in de Unie.
(335)
Gezien het bovenstaande heeft de Commissie de door sommige gebruikers tegen de instelling van maatregelen aangevoerde argumenten verworpen.
5. Mededingingsaspecten
(336)
Eén importeur voerde aan dat enkele producenten in de Unie deel uitmaakten van een wereldwijd kartel van producenten van vlakglas (waaronder zonneglas) en in 2007 door de Commissie waren beboet, en dat zij het antisubsidie-instrument daarom gebruiken om de geleden verliezen als gevolg van de boeten wegens kartelvorming en verloren marktaandeel in de Unie te compenseren. Indien de toegang tot de markt van de Unie door middel van antisubsidierechten zou worden beperkt, zouden de producenten in de Unie er sterker toe worden aangezet een kartel te vormen of ander concurrentieverstorend gedrag te gaan vertonen voor producten (zoals huisinrichtingsproducten) waarvan de vergroting van het verkoopvolume in de Unie slechts een klein hefboomeffect heeft.
(337)
Deze argumenten moeten worden afgewezen. In de eerste plaats merkt de Commissie op dat het kartel al sinds 2007 niet meer functioneert. Daarom hebben de effecten van het kartel in het verleden tijdens de beoordelingsperiode geen gevolgen gehad voor de bedrijfstak. In de tweede plaats maakte geen enkele van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en ook geen enkele van de huidige producenten in de Unie met de grootste verkoopvolumes deel uit van het kartel. In de derde plaats zal de eventuele instelling van antisubsidierechten naar verwachting geen enkel effect hebben op het concurrentiegedrag van de bedrijfstak van de Unie, aangezien enerzijds de structuur van de markt van de Unie daardoor niet zal worden gewijzigd en anderzijds ondernemingen verplicht zijn de toepasselijke nationale en Europese mededingingsregels na te leven, ongeacht of er rechten zijn ingesteld.
(338)
Een importeur voerde daarnaast aan dat de instelling van rechten een negatief effect zou hebben op de markt voor antireflecterende coatings voor zonneglas in de Unie. Deze markt, die door de importeur als aanverwante markt wordt beschouwd, wordt volgens die importeur beheerst door producenten in de Unie, zodat hun positie door de instelling van maatregelen zou worden versterkt ten nadele van concurrerende leveranciers van antireflecterende coatings. Voorts werd gesteld dat importeurs moeite hebben om orders bij producenten in de Unie te plaatsen en dat de producenten moeite hebben om dergelijke bestellingen binnen een redelijke termijn en tegen redelijke prijzen uit te voeren.
(339)
De markt voor antireflecterende coatings maakt deel uit van het onderzoek en is geen aanverwante markt. Uit het onderzoek is gebleken dat producenten in de Unie in het OT, ondanks de relatief hogere prijzen die zij aanrekenen op deze nichemarkt, inderdaad nog steeds concurrerend waren omdat hun van een coating voorziene producten op de markt worden beschouwd als producten met een kwaliteitsvoordeel. Er werden echter geen bewijzen geleverd voor de bewering dat de bedrijfstak van de Unie niet in staat zou zijn om in de mogelijk toenemende vraag naar zonneglas met een antireflecterende coating te voorzien. Dat argument moet dus worden afgewezen.
(340)
Wat betreft de bewering dat producenten in de Unie hebben geweigerd orders uit te voeren of op tijd tegen redelijke prijzen te leveren, zij opgemerkt dat het elke producent volledig vrijstaat zelf zijn commerciële strategie te bepalen, aangezien de desbetreffende markt niet door deze producent afzonderlijk of door meerdere producenten gezamenlijk wordt beheerst. Er is voldoende concurrentie op de markt van de Unie om van leverancier te wisselen of het product van verschillende leveranciers te betrekken. Ook dat argument moet daarom worden afgewezen.
6. Conclusie inzake het belang van de Unie
(341)
Gezien het bovenstaande komt de Commissie tot de conclusie dat het, na afweging van de belangen van alle betrokkenen, in het belang van de Unie is definitieve maatregelen in te stellen ten aanzien van de invoer van zonneglas van oorsprong uit de VRC.
G. COMPENSERENDE MAATREGELEN
(342)
Gelet op de conclusies inzake subsidiëring, schade, oorzakelijk verband en het belang van de Unie moeten definitieve compenserende maatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met subsidiëring.
1. Schademarge
(343)
Om de hoogte van deze maatregelen te bepalen, werd rekening gehouden met de vastgestelde subsidiëring en het bedrag aan rechten dat noodzakelijk is om de schade voor de producenten in de Unie op te heffen, zonder de geconstateerde subsidiemarges te overschrijden.
(344)
Bij de berekening van het recht dat nodig is om de gevolgen van de schade veroorzakende subsidiëring op te heffen, werd ervan uitgegaan dat de maatregelen de bedrijfstak van de Unie in staat moeten stellen om zijn productiekosten te dekken en een winst vóór belasting te maken die onder normale concurrentievoorwaarden, dat wil zeggen zonder invoer met subsidiëring, redelijkerwijs op de verkoop van het soortgelijke product in de Unie door deze bedrijfstak kan worden behaald.
(345)
Een winstmarge van 8,3 % van de omzet wordt beschouwd als een passend minimum dat de bedrijfstak van de Unie zonder schade veroorzakende invoer met subsidiëring had kunnen verwachten. Deze winstmarge is gebaseerd op de gemiddelde winst die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in 2010 is behaald, toen de omvang van de invoer van het betrokken product nog klein was en de normale concurrentie nog niet kon hebben verstoord.
(346)
Op basis hiervan is voor het soortgelijk product een prijs berekend waarbij de bedrijfstak van de Unie geen schade lijdt. De prijs waarbij de bedrijfstak van de Unie geen schade lijdt, werd berekend door de bovengenoemde winstmarge van 8,3 % bij de productiekosten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in het OT op te tellen.
(347)
De noodzakelijke prijsverhoging werd vervolgens vastgesteld door de gewogen gemiddelde invoerprijs van de in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs in de VRC, zoals bij de berekening van de prijsonderbieding vastgesteld en gecorrigeerd voor de invoerkosten en de douanerechten, te vergelijken met de gewogen gemiddelde geen schade veroorzakende prijs van het soortgelijke product dat in het OT door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op de markt van de Unie werd verkocht. Het verschil dat deze vergelijking opleverde, werd vervolgens uitgedrukt als percentage van de gemiddelde cif-waarde bij invoer.
(348)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft één partij de winstmarge betwist die als streefwinst werd gebruikt. Deze partij voerde aan dat de Commissie rekening zou moeten houden met alle andere factoren die de winstgevendheid in het OT hebben aangetast. Zij argumenteerde dat de redelijke streefwinst niet hoger kon zijn dan 5 %.
(349)
De Commissie verwerpt dit argument om de volgende redenen. De gebruikte streefwinst is geen schatting, maar is gebaseerd op de winst die de bedrijfstak van de Unie werkelijk heeft gemaakt alvorens de concurrentie door de Chinese invoer met subsidiëring werd verstoord. De Commissie is van oordeel dat dit een redelijke winst is, en heeft er eveneens rekening mee gehouden dat de marktsituatie niet sterk verschilde van die in het OT, afgezien van het effect van de invoer met subsidiëring uit China. De verklaring van deze partij hieromtrent dat het verbruik in 2010 veel hoger was dan in 2012, is feitelijk onjuist. Zoals vermeld in punt 2.3 van deel E was het verbruik in 2010 vergelijkbaar met dat in 2012. Ook was de bedrijfstak van de Unie in 2010 capaciteit aan het opbouwen met het oog op de verwachte sterke stijging van de vraag, wat zijn winst in dat jaar negatief heeft beïnvloed. Tot slot is de voorgestelde streefwinst van 5 % arbitrair, aangezien zij niet gebaseerd is op gegevens of berekeningen; bijgevolg verwerpt de Commissie deze voorgestelde streefwinst.
2. Maatregelen
(350)
In het licht van het voorgaande moet overeenkomstig artikel 15 van de basisverordening op zonneglas van oorsprong uit de VRC een definitief compenserend recht worden ingesteld dat volgens de „regel van het laagste recht” gelijk moet zijn aan de vastgestelde subsidiemarge dan wel aan de vastgestelde schademarge indien deze lager is. In dit geval moet het recht bijgevolg worden vastgesteld op het niveau van de vastgestelde subsidiemarges.
(351)
Gezien de hoge mate van medewerking van de Chinese producenten-exporteurs werd het recht voor „alle andere ondernemingen” vastgesteld op het niveau van het hoogste recht dat wordt ingesteld ten aanzien van de ondernemingen die in de steekproef waren opgenomen of die aan het onderzoek hebben meegewerkt. Het recht voor alle andere ondernemingen zal gelden voor de ondernemingen die niet aan het onderzoek hebben meegewerkt.
(352)
Voor de medewerkende ondernemingen die niet in de steekproef waren opgenomen en die opgenomen zijn in de bijlage, wordt het definitieve recht vastgesteld op het gewogen gemiddelde van de rechten van de in de steekproef opgenomen ondernemingen.
(353)
Op grond van het bovenstaande worden de in te stellen rechten als volgt vastgesteld:
Naam van de onderneming
Subsidiemarge
Schademarge
Compenserend recht
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
39,3 %
3,2 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
26,2 %
17,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
42,1 %
12,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
17,1 %
16,7 %
Andere medewerkende ondernemingen opgenomen in bijlage I
12,4 %
33,2 %
12,4 %
Alle andere ondernemingen
17,1 %
42,1 %
17,1 %
(354)
De bovenstaande compenserende maatregelen worden ingesteld in de vorm van ad-valoremrechten, met andere woorden in verhouding tot de waarde van de invoer.
(355)
De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele compenserende rechten zijn gebaseerd op de bevindingen van dit onderzoek. Zij geven dus de situatie weer die tijdens dat onderzoek voor de betrokken ondernemingen werd vastgesteld; het gemiddelde van de rechten dat ten aanzien van hen wordt ingesteld, wordt toegepast op de niet in de steekproef opgenomen medewerkende ondernemingen.
(356)
In tegenstelling tot het voor het gehele land geldende recht dat van toepassing is op „alle andere ondernemingen”, gelden deze rechten dus uitsluitend bij de invoer van producten van oorsprong uit het betrokken land die door de specifiek genoemde ondernemingen/juridische entiteiten werden vervaardigd. De rechten zijn niet van toepassing op ingevoerde producten die werden vervaardigd door andere, niet specifiek in artikel 1 van deze verordening genoemde ondernemingen, ook al gaat het hierbij om entiteiten die verbonden zijn met de specifiek genoemde ondernemingen; op die producten is het recht van toepassing dat geldt voor „alle andere ondernemingen”.
(357)
Verzoeken in verband met de toepassing van individuele compenserende rechten voor bepaalde ondernemingen (bijv. na een naamswijziging van de entiteit of na de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen) dienen onverwijld aan de Commissie te worden gericht, onder opgave van alle relevante gegevens, met name indien de naamswijziging of de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen verband houdt met wijzigingen in de activiteiten van de onderneming op het gebied van de productie en de verkoop in binnen- en buitenland. Indien het verzoek gerechtvaardigd is, zal de verordening dienovereenkomstig worden gewijzigd door bijwerking van de lijst van ondernemingen waarvoor een individueel recht geldt.
(358)
Om een goede toepassing van het compenserende recht te garanderen, moet het residuele recht niet alleen gelden voor de niet-medewerkende producenten-exporteurs, maar ook voor de producenten die het betrokken product in het OT niet naar de Unie hebben uitgevoerd, behalve indien zij aan het onderzoek hebben meegewerkt.
(359)
Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de klager aangevoerd dat de ad-valoremantidumping- en compenserende rechten niet doeltreffend waren en heeft hij de Commissie verzocht maatregelen in te stellen in de vorm van een minimuminvoerprijs („MIP”). Ook verschillende gebruikers stelden een MIP voor. De door de partijen aangevoerde redenen en de redenen waarom de Commissie deze verzoeken heeft verworpen, zijn uiteengezet in de overwegingen 144 tot en met 168 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 470/2014 van de Commissie (24) („de definitieve antidumpingverordening”).
(360)
Na de mededeling van feiten en overwegingen hebben de drie in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en Henan Yuhua prijsverbintenissen in de vorm van MIP’s aangeboden. De Commissie heeft de aanboden prijsverbintenissen niet aangenomen om de in de overwegingen 172 tot en met 179 van de definitieve antidumpingverordening vermelde redenen.
(361)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 25, lid 1, van de basisverordening opgerichte comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Er wordt een definitief compenserend recht ingesteld op zonneglas dat bestaat uit gehard natronkalkvlakglas, met een ijzergehalte van minder dan 300 ppm, een doorlaatbaarheid van zonlicht van meer dan 88 % (gemeten volgens AM1,5 300-2 500 nm), een warmtebestendigheid tot 250 °C (gemeten volgens EN 12150), een temperatuurwisselbestendigheid van Δ 150 K (gemeten volgens EN 12150) en een mechanische sterkte van 90 N/mm2 of meer (gemeten volgens EN 1288-3), momenteel ingedeeld onder de GN-code ex 7007 19 80, van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Zonneglas met een coating (aan één of aan twee zijden) valt onder Taric-code 7007198019 en zonneglas zonder coating onder Taric-code 7007198011.
2. Het compenserende recht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van het in lid 1 genoemde en door de in de tabel vermelde ondernemingen vervaardigde product is als volgt:
Onderneming
Compenserend recht
Aanvullende Taric-code
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
B943
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
B944
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
B945
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
B946
Andere medewerkende ondernemingen opgenomen in bijlage I
12,4 %
Alle andere ondernemingen
17,1 %
B999
3. De individuele compenserende rechten voor de in lid 2 genoemde ondernemingen zijn uitsluitend van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur, opgesteld conform de voorschriften in bijlage II, wordt overgelegd. Als een dergelijke factuur niet wordt overgelegd, wordt het recht toegepast dat voor „alle andere ondernemingen” geldt.
4. Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.
Artikel 2
Wanneer een nieuwe producent-exporteur in de Volksrepubliek China ten genoegen van de Commissie aantoont dat:
-
hij het in artikel 1, lid 1, beschreven product in het onderzoektijdvak (1 januari 2012 tot en met 31 december 2012) niet naar de Unie heeft uitgevoerd,
-
hij niet verbonden is met een exporteur of producent in de Volksrepubliek China voor wie de bij deze verordening ingestelde maatregelen gelden,
-
hij het betrokken product na het onderzoektijdvak waarop de maatregelen zijn gebaseerd, daadwerkelijk naar de Unie heeft uitgevoerd of een onherroepelijke contractuele verplichting is aangegaan om een aanzienlijke hoeveelheid van dit product naar de Unie uit te voeren,
kan artikel 1, lid 2, worden gewijzigd door toevoeging van de nieuwe producent-exporteur aan de medewerkende ondernemingen die niet in de steekproef zijn opgenomen en waarvoor bijgevolg het gewogen gemiddelde recht van 12,4 % geldt.
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 13 mei 2014.