VERORDENING (EU) Nr. 814/2013 VAN DE COMMISSIE
van 2 augustus 2013
tot uitvoering van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad wat eisen inzake ecologisch ontwerp voor waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks betreft
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (1), en met name artikel 15, lid 1,
Na raadpleging van het Overlegforum ecologisch ontwerp,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Krachtens Richtlijn 2009/125/EG dient de Commissie eisen inzake ecologisch ontwerp vast te stellen voor energiegerelateerde producten met een significant omzet- en handelsvolume, een significant milieueffect en een significant potentieel voor verbetering met betrekking tot het milieueffect, zonder dat dit buitensporige kosten meebrengt.
(2)
Op grond van artikel 16, lid 2, onder a), van Richtlijn 2009/125/EG moet de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 19, lid 3, en de criteria van artikel 15, lid 2, en na raadpleging van het Overlegforum ecologisch ontwerp, in voorkomend geval uitvoeringsmaatregelen invoeren voor producten die een grote bijdrage kunnen leveren tot de kosteneffectieve beperking van broeikasgasemissies, zoals waterverwarmingstoestellen.
(3)
De Commissie heeft een voorbereidende studie verricht naar de technische, milieutechnische en economische aspecten van waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks die gewoonlijk voor huishoudelijk gebruik en in kleine bedrijven worden aangewend. De studie is verricht in samenwerking met de belanghebbenden en de betrokken partijen uit de Unie en derde landen en de bevindingen ervan zijn openbaar gemaakt.
(4)
De milieuaspecten van waterverwarmingstoestellen die voor de toepassing van deze verordening als significant worden beschouwd, zijn het energieverbruik tijdens de gebruiksfase en (voor waterverwarmingstoestellen met een warmtepomp) geluidsvermogensniveaus. Bovendien zijn voor waterverwarmingstoestellen die gebruikmaken van fossiele brandstoffen de emissies van stikstofoxiden, koolstofmonoxide en koolwaterstoffen ook geïdentificeerd als significante milieuaspecten. Het significante milieuaspect van warmwatertanks is het energieverbruik door hun warmhoudverlies.
(5)
Het is niet aangewezen om eisen inzake ecologisch ontwerp met betrekking tot de emissie van koolstofmonoxide en koolwaterstoffen vast te stellen, aangezien er nog geen geschikte Europese meetmethoden beschikbaar zijn. Voor de ontwikkeling van deze meetmethoden heeft de Commissie de Europese normalisatie-instellingen de opdracht gegeven om bij de herziening van deze verordening na te denken over eisen inzake ecologisch ontwerp voor deze emissies. Nationale bepalingen voor eisen inzake ecologisch ontwerp met betrekking tot de emissie van koolstofmonoxiden en koolwaterstoffen van waterverwarmingstoestellen kunnen behouden blijven tot wanneer de desbetreffende eisen inzake ecologisch ontwerp van de Unie van kracht worden. De bepalingen van Richtlijn 2009/142/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende gastoestellen (2), waarbij de verbrandingsproducten van gastoestellen met het oog op de gezondheid en veiligheid worden beperkt, blijven ongewijzigd.
(6)
Uit de voorbereidende studie blijkt dat het voor waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks niet nodig is eisen vast te stellen met betrekking tot de andere in bijlage I, deel 1, van Richtlijn 2009/125/EG vermelde parameters voor ecologisch ontwerp. Met name broeikasgasemissies gerelateerd aan koelmiddelen die gebruikt worden in waterverwarmingstoestellen met een warmtepomp voor de verwarming van het huidige Europese gebouwenbestand, worden niet als significant aanzien. Bij de herziening van deze verordening zal worden beoordeeld of het aangewezen is om eisen inzake ecologisch ontwerp voor deze broeikasgasemissies vast te stellen.
(7)
Het toepassingsgebied van deze verordening moet worden beperkt tot waterverwarmingstoestellen die bedoeld zijn voor het verstrekken van warm drinkwater en warm water voor sanitaire toepassingen.
(8)
Waterverwarmingstoestellen die zijn ontworpen om voornamelijk (meer dan 50 %) gasvormige en vloeibare op basis van biomassa gebaseerde brandstoffen te gebruiken, hebben specifieke kenmerken die een verdere technische, economische en milieutechnische analyse noodzakelijk maken. Afhankelijk van die analyse, en als dit aangewezen blijkt, moeten eisen inzake ecologisch ontwerp voor dergelijke waterverwarmingstoestellen in een latere fase worden vastgesteld.
(9)
Het jaarlijkse energieverbruik in de Unie met betrekking tot waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks werd in 2005 geschat op 2 156 PJ (51 Mtoe), wat overeenkomt met 124 Mt CO2-emissies. Als geen specifieke maatregelen worden genomen, wordt verwacht dat het jaarlijkse energieverbruik zal stijgen tot 2 243 PJ in 2020. In 2005 bedroegen de jaarlijkse emissies van stikstofoxiden ten gevolge van het gebruik van waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks in de Unie 559 kt SOx-equivalent. Wanneer geen specifieke maatregelen worden genomen, wordt verwacht dat de jaarlijkse emissies zullen stijgen tot 603 kt SOx-equivalent in 2020. Uit de voorbereidende studie blijkt dat het energieverbruik tijdens de gebruiksfase en de emissies van stikstofoxiden van waterverwarmingstoestellen aanzienlijk verminderd kunnen worden.
(10)
Een daling van het energieverbruik van waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks kan worden bereikt door de toepassing van bestaande, niet aan eigendomsrechten gebonden kosteneffectieve technologieën die de gecombineerde uitgaven voor de aankoop en het gebruik van deze producten doen dalen.
(11)
Het gecombineerde effect van de voorschriften inzake ecologisch ontwerp die zijn vastgesteld in deze verordening en in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 812/2013 van de Commissie van 18 februari 2013 ter aanvulling van Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad wat de energie-etikettering van waterverwarmingstoestellen, warmwatertanks en pakketten van waterverwarmingstoestellen en zonne-energie-installaties betreft (3), zal naar verwachting tegen 2020 resulteren in een jaarlijkse energiebesparing van naar schatting ongeveer 450 PJ (11 Mtoe), wat overeenkomt met ongeveer 26 Mt CO2-emissies, en een vermindering van stikstofoxide-emissies van ongeveer 130 kt SOx-equivalent per jaar, in vergelijking met een situatie waarin geen maatregelen worden genomen.
(12)
De eisen inzake ecologisch ontwerp moeten de eisen inzake het energieverbruik, het geluidsvermogensniveau en de stikstofoxide-emissies van waterverwarmingstoestellen en de eisen voor warmhoudverlies van warmwatertanks in de Unie harmoniseren. Aldus dragen ze bij tot een betere werking van de interne markt en een betere milieuprestatie van deze producten.
(13)
De eisen inzake ecologisch ontwerp mogen uit het oogpunt van de eindgebruiker geen negatieve invloed hebben op de werking of de betaalbaarheid van waterverwarmingstoestellen of warmwatertanks en ze mogen geen schadelijke gevolgen hebben voor de gezondheid, de veiligheid en het milieu.
(14)
De eisen inzake ecologisch ontwerp moeten geleidelijk worden ingevoerd, zodat fabrikanten voldoende tijd krijgen om het ontwerp van hun onder deze verordening vallende producten te herzien. De timing moet zo worden bepaald dat rekening wordt gehouden met het kosteneffect voor fabrikanten, met name het midden- en kleinbedrijf, terwijl tevens wordt gegarandeerd dat de doelstellingen van deze verordening tijdig worden verwezenlijkt.
(15)
De productparameters moeten worden gemeten en berekend met behulp van betrouwbare, nauwkeurige en reproduceerbare methoden die beantwoorden aan erkende moderne meet- en berekeningstechnieken, met inbegrip van, voor zover beschikbaar, geharmoniseerde normen die door Europese normalisatie-instanties zijn opgesteld op verzoek van de Commissie, in overeenstemming met de procedures bepaald in Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende Europese normalisatie (4).
(16)
Overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG moeten in deze verordening passende procedures voor de beoordeling van de overeenstemming worden gespecificeerd.
(17)
Ter ondersteuning van controles op de naleving moeten de fabrikanten informatie vermelden in de in de bijlagen IV en V van Richtlijn 2009/125/EG genoemde technische documentatie, voor zover deze informatie betrekking heeft op de eisen van deze verordening.
(18)
Om het milieueffect van waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks verder te beperken, moeten de fabrikanten informatie verstrekken over demontage, recycling en/of verwijdering.
(19)
Naast de in deze verordening vastgestelde juridisch bindende eisen, moeten indicatieve benchmarks voor de beste beschikbare technologieën worden vastgesteld om informatie over de milieuprestaties tijdens de levensduur van waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks op grote schaal beschikbaar te stellen en gemakkelijk toegankelijk te maken.
(20)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 19, lid 1, van Richtlijn 2009/125/EG ingestelde comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
1. Bij deze verordening worden eisen inzake ecologisch ontwerp vastgesteld voor het in de handel brengen en/of in werking stellen van waterverwarmingstoestellen met een nominale warmteafgifte van ≤ 400 kW en warmwatertanks met een opslagvolume van ≤ 2 000 liter, inclusief waterverwarmingstoestellen die zijn geïntegreerd in pakketten van waterverwarmingstoestellen en zonne-energie-installaties als omschreven in artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. van 812/2013.
2. Deze verordening is niet van toepassing op:
a)
waterverwarmingstoestellen die specifiek zijn ontworpen om op gasvormige of vloeibare brandstoffen te werken die hoofdzakelijk op basis van biomassa zijn geproduceerd;
b)
waterverwarmingstoestellen die gebruikmaken van vaste brandstoffen;
c)
waterverwarmingstoestellen die binnen de werkingssfeer vallen van Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad (5);
d)
combinatieverwarmingstoestellen zoals gedefinieerd in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 813/2013 van de Commissie (6);
e)
waterverwarmingstoestellen die niet voldoen aan ten minste het capaciteitsprofiel met de laagste referentie-energie, als gespecificeerd in bijlage III, tabel 1;
f)
waterverwarmingstoestellen die uitsluitend ontworpen zijn voor het bereiden van warme dranken en/of voeding;
g)
warmtegeneratoren ontworpen voor waterverwarmingstoestellen en met dergelijke warmtegeneratoren uit te rusten behuizingen van waterverwarmingstoestellen, die in de handel zijn gebracht vóór 1 januari 2018 ter vervanging van identieke warmtegeneratoren en identieke behuizingen van waterverwarmingstoestellen. Op het vervangingsproduct of de verpakking ervan moet duidelijk worden vermeld voor welk waterverwarmingstoestel het bedoeld is.
Artikel 2
Definities
In aanvulling op de in artikel 2 van Richtlijn 2009/125/EG vastgestelde definities gelden voor de doeleinden van deze verordening de volgende definities:
1. „waterverwarmingstoestel”: een inrichting die
2. „warmtegenerator”: het onderdeel van een waterverwarmingstoestel dat de warmte genereert via één of meerdere van de volgende processen:
waarbij een voor een waterverwarmingstoestel ontworpen warmtegenerator en een met dergelijke warmtegenerator uit te rusten behuizing van waterverwarmingstoestellen ook als een waterverwarmingstoestel wordt beschouwd;
3. „behuizing van waterverwarmingstoestel”: het deel van een waterverwarmingstoestel dat ontworpen is om er een warmtegenerator in te monteren;
4. „nominale warmteafgifte”: de aangegeven warmteafgifte van het waterverwarmingstoestel bij het voorzien van waterverwarming onder nominale standaardomstandigheden, uitgedrukt in kW;
5. „opslagvolume” (V): het nominale volume van een warmwatertank of een boiler, uitgedrukt in liter;
6. „nominale standaardomstandigheden”: de functioneringsomstandigheden van waterverwarmingstoestellen voor de vaststelling van de nominale warmteafgifte, de energie-efficiëntie van waterverwarming, het geluidsvermogensniveau en de stikstofoxide-emissies, en van warmwatertanks voor de vaststelling van het warmhoudverlies;
7. „biomassa”: de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen van biologische herkomst uit de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval;
8. „biobrandstof”: een gasvormige of vloeibare brandstof die gewonnen is uit biomassa;
9. „fossiele brandstof”: een gasvormige of vloeibare brandstof van fossiele oorsprong;
10. „conventioneel waterverwarmingstoestel”: een waterverwarmingstoestel dat warmte genereert door de verbranding van fossiele brandstoffen en/of brandstoffen uit biomassa en/of het joule-effect in verwarmingselementen met elektrische weerstand;
11. „waterverwarmingstoestel met warmtepomp”: een waterverwarmingstoestel dat omgevingswarmte van een lucht-, water- of grondbron, en/of afvalwarmte gebruikt voor het genereren van warmte;
12. „waterverwarmingstoestel op zonne-energie”: een waterverwarmingstoestel uitgerust met één of meerdere zonnecollectoren, warmwatertanks die gebruikmaken van zonne-energie, warmtegeneratoren en eventuele pompen in het collectorcircuit en andere onderdelen; een waterverwarmingstoestel op zonne-energie wordt in de handel gebracht als één eenheid;
13. „warmwatertank”: een vat voor het opslaan van warm water met als doel het opwarmen van water en/of ruimten, met inbegrip van toebehoren, dat niet is uitgerust met een warmtegenerator, met uitzondering van eventueel één of meerdere reservedompelaars;
14. „reservedompelaar”: een verwarmingselement met elektrische weerstand waarvan de werking berust op het joule-effect, dat onderdeel is van een warmwatertank en dat uitsluitend warmte genereert wanneer de werking van de externe warmtebron verstoord is (zoals tijdens onderhoud) of wanneer de externe warmtebron buiten werking is. Dit element kan ook een onderdeel zijn van een warmwatertank die gebruikmaakt van zonne-energie dat warmte opwekt wanneer de warmtebron op zonne-energie niet toereikend is om voor het vereiste comfortniveau te zorgen;
15. „energie-efficiëntie van waterverwarming” (ηwh ): de verhouding tussen de nuttige energie die door een waterverwarmingstoestel wordt geleverd en de energie die nodig is voor het genereren van die energie, uitgedrukt in %;
16. „geluidsvermogensniveau” (LWA ): het A-gewogen geluidsvermogensniveau, binnen en/of buiten, uitgedrukt in dB;
17. „warmhoudverlies” (S): het verwarmingsvermogen dat een warmwatertank bij bepaalde water- en omgevingstemperaturen verliest, uitgedrukt in W;
18. „omrekeningscoëfficiënt” (CC): een coëfficiënt die de geraamde gemiddelde EU-opwekkingsefficiëntie van 40 % weerspiegelt als bedoeld in Richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad (7); de waarde van de omrekeningscoëfficiënt is CC = 2,5.
Voor de doeleinden van bijlagen II tot en met VI worden bijkomende definities vastgesteld in bijlage I.
Artikel 3
Eisen inzake ecologisch ontwerp en tijdschema
1. De eisen inzake ecologisch ontwerp voor waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks zijn vastgesteld in bijlage II.
2. Elke eis inzake ecologisch ontwerp wordt volgens het onderstaande tijdschema toegepast:
a)
vanaf 26 september 2015:
i)
voldoen waterverwarmingstoestellen aan de in de punten 1.1, onder a), 1.2, 1.3, 1.4 en 1.6, van bijlage II vastgelegde eisen;
ii)
voldoen warmwatertanks aan de in punt 2.2 van bijlage II vastgelegde eisen;
b)
vanaf 26 september 2017:
i)
voldoen waterverwarmingstoestellen aan de in punt 1.1, onder b), van bijlage II vastgelegde eisen;
ii)
voldoen warmwatertanks aan de in punt 2.1, van bijlage II vastgelegde eisen;
c)
vanaf 26 september 2018:
i)
voldoen waterverwarmingstoestellen aan de in punt 1.1, onder c), van bijlage II vastgelegde eisen;
ii)
voldoen waterverwarmingstoestellen aan de in punt 1.5, onder a), van bijlage II vastgelegde eisen.
3. De naleving van de eisen inzake ecologisch ontwerp wordt gemeten en berekend overeenkomstig de in bijlage III en bijlage IV neergelegde eisen.
Artikel 4
Overeenstemmingsbeoordeling
1. De in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG vastgestelde procedure voor overeenstemmingsbeoordeling bestaat uit de in bijlage IV bij die richtlijn beschreven interne ontwerpcontrole of het in bijlage V bij die richtlijn beschreven beheersysteem.
2. Voor de toepassing van de overeenstemmingsbeoordeling bevat de technische documentatie de in punt 1.6 van bijlage II bij deze verordening vastgestelde productinformatie.
Artikel 5
Controleprocedure met het oog op markttoezicht
Bij het verrichten van de in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2009/125/EG bedoelde controles met het oog op markttoezicht om naleving van de in bijlage II bij deze verordening vastgelegde eisen te waarborgen, passen de autoriteiten van de lidstaten de in bijlage V bij deze verordening uiteengezette controleprocedure toe.
Artikel 6
Indicatieve benchmarks
De indicatieve benchmarks voor de best presterende waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks die op de markt beschikbaar zijn op het ogenblik dat deze verordening in werking treedt, zijn vastgelegd in bijlage VI.
Artikel 7
Evaluatie
1. Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening beoordeelt de Commissie deze verordening in het licht van de technologische vooruitgang op het gebied van waterverwarmingstoestellen en warmwatertanks en legt zij het resultaat van die evaluatie voor aan het Overlegforum ecologisch ontwerp. Met name omvat de evaluatie een beoordeling van de volgende aspecten:
a)
de noodzaak van vaststelling van eisen inzake ecologisch ontwerp voor aan koelmiddelen gerelateerde broeikasgasemissies;
b)
het niveau van de eisen inzake ecologisch ontwerp voor emissies van koolmonoxide en koolwaterstoffen dat kan worden ingevoerd, op grond van de in ontwikkeling zijnde meetmethoden;
c)
de noodzaak van vaststelling van strengere eisen inzake ecologisch ontwerp voor de emissie van stikstofoxiden;
d)
de noodzaak van vaststelling van eisen inzake ecologisch ontwerp voor waterverwarmingstoestellen die specifiek zijn ontworpen om te werken op gasvormige of vloeibare brandstoffen die voornamelijk op basis van biomassa zijn geproduceerd;
e)
de geldigheid van de waarde van de omrekeningscoëfficiënt;
f)
de noodzaak van certificatie door derden.
2. Uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding evalueert de Commissie deze verordening ook in het licht van de technologische vooruitgang op het gebied van waterverwarmingstoestellen en legt zij het resultaat van die evaluatie voor aan het Overlegforum ecologisch ontwerp. Deze evaluatie bevat uitsluitend een beoordeling van de noodzaak van vaststelling van afzonderlijke ecodesign-eisen voor verschillende types van waterverwarmingstoestellen.
Artikel 8
Overgangsbepalingen
1. Tot 26 september 2015 mogen lidstaten toestaan dat waterverwarmingstoestellen in de handel worden gebracht en/of in werking worden gesteld die in overeenstemming zijn met de nationale bepalingen inzake de energie-efficiëntie van waterverwarming en het geluidsvermogensniveau die van kracht zijn op het tijdstip dat deze verordening wordt vastgesteld.
2. Tot 26 september 2018 mogen lidstaten toestaan dat waterverwarmingstoestellen in de handel worden gebracht en/of in werking worden gesteld die in overeenstemming zijn met de nationale bepalingen inzake emissies van stikstofoxiden die van kracht zijn op het tijdstip dat deze verordening wordt vastgesteld.
3. Tot 26 september 2017 mogen lidstaten toestaan dat warmwatertanks in de handel worden gebracht en/of in werking worden gesteld die in overeenstemming zijn met de nationale bepalingen inzake warmhoudverlies die van kracht zijn op het tijdstip dat deze verordening wordt vastgesteld.
Artikel 9
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 2 augustus 2013.