RICHTLIJN (EU) 2015/652 VAN DE RAAD
van 20 april 2015
tot vaststelling van berekeningsmethoden en rapportageverplichtingen overeenkomstig Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG van de Raad (1), en met name artikel 7 bis, lid 5,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
De krachtens artikel 7 bis, lid 5, van Richtlijn 98/70/EG vast te stellen methode voor de berekening van broeikasgasemissies van brandstoffen en andere energie van niet-biologische bronnen moet een voldoende nauwkeurige rapportage opleveren om de Commissie in staat te stellen de prestaties van de leveranciers bij het nakomen van hun verplichtingen uit hoofde van artikel 7 bis, lid 2, van die richtlijn kritisch te beoordelen. De berekeningsmethode moet zorgen voor nauwkeurigheid en daarbij terdege rekening houden met de complexiteit van de bijbehorende administratieve voorschriften. Tegelijkertijd moet de methode de leveranciers ertoe aanzetten de broeikasgasintensiteit van de door hen geleverde brandstoffen te verminderen. Voorts moet bijzondere aandacht gaan naar de gevolgen van de berekeningsmethode voor raffinaderijen in de Unie. De berekeningsmethode moet derhalve worden gebaseerd op gemiddelde broeikasgasintensiteiten die overeenkomen met een voor de industrie typische gemiddelde waarde voor een bepaalde brandstof. Dat zou het voordeel bieden van geringere administratieve lasten voor leveranciers en lidstaten. De voorgenomen berekeningsmethode dient vooralsnog niet in te houden dat de broeikasgasintensiteit van brandstoffen moet worden gedifferentieerd naar de bron van de grondstoffen, aangezien dit nadelige gevolgen zou hebben voor de lopende investeringen in bepaalde raffinaderijen in de Unie.
(2)
Voor zover dat in het kader van artikel 7 bis, lid 1, van Richtlijn 98/70/EG mogelijk is, moeten de rapportageverplichtingen voor leveranciers die kleine of middelgrote ondernemingen (kmo's) in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (2) zijn, tot een minimum worden beperkt. In dezelfde geest moeten importeurs van benzine en diesel die buiten de Unie is geraffineerd, er niet toe worden verplicht gedetailleerde informatie te verschaffen over de bronnen van de voor de productie van die brandstoffen gebruikte ruwe olie, aangezien die informatie wellicht niet beschikbaar of moeilijk te verkrijgen is.
(3)
Om aan te zetten tot verdere broeikasgasemissiereducties, moeten besparingen die ingevolge upstreamemissiereducties (UER's) worden geclaimd, met inbegrip van besparingen ingevolge affakkelen en ontluchten, in de berekening van de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus van de leveranciers worden meegenomen. Om het de leveranciers gemakkelijker te maken om UER's te claimen, moeten zij voor de berekening en certificering van emissiereducties gebruik kunnen maken van diverse emissieregelingen. Alleen projecten voor UER's die na de in artikel 7 bis, lid 5, onder b), van Richtlijn 98/70/EG bedoelde vaststellingsdatum van de uitgangsnorm voor brandstoffen, d.w.z. 1 januari 2011, van start gaan, moeten in aanmerking kunnen worden genomen.
(4)
Gewogen gemiddelde standaardwaarden voor broeikasgassen, representatief voor het verbruik van ruwe olie in de Unie, vormen een eenvoudige berekeningsmethode waarmee leveranciers het broeikasgasgehalte van de door hen in de handel gebrachte brandstoffen kunnen bepalen.
(5)
UER's moeten worden geschat en gevalideerd overeenkomstig de beginselen en normen die zijn neergelegd in internationale normen, en met name in ISO 14064, ISO 14065 en ISO 14066.
(6)
Voorts dienen de lidstaten hulp te krijgen bij het uitvoeren van wetgeving betreffende UER's, met inbegrip van het affakkelen en ontluchten. Daartoe moeten, alvorens de voor de omzetting in artikel 7 van deze richtlijn bepaalde termijn verstrijkt, onder auspiciën van de Commissie niet-wetgevingsrichtsnoeren worden opgesteld inzake benaderingen voor het kwantificeren, verifiëren, valideren, monitoren en rapporteren van die UER's (met inbegrip van van het affakkelen en ontluchten in olieproductie-installaties).
(7)
Overeenkomstig artikel 7 bis, lid 5, onder b), van Richtlijn 98/70/EG moet een methode worden vastgesteld ter bepaling van de uitgangsnorm voor brandstoffen op basis van de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus per eenheid energie van fossiele brandstoffen in 2010. Deze uitgangsnorm voor brandstoffen moet worden gebaseerd op de verbruikte hoeveelheden diesel, benzine, niet voor het wegverkeer bestemde gasolie, vloeibaar petroleumgas (LPG) en samengeperst aardgas (CNG), met gebruikmaking van de in 2010 officieel in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (United Nations Framework Convention on Climate Change - UNFCCC) door de lidstaten gerapporteerde gegevens. De uitgangsnorm voor brandstoffen mag niet de waarde voor de vergelijking met fossiele brandstof zijn die wordt gebruikt voor de berekening van de broeikasgasbesparingen ingevolge het gebruik van biobrandstoffen; dat „fossiele alternatief” moet de waarde blijven als vastgesteld in bijlage IV bij Richtlijn 98/70/EG.
(8)
Aangezien de samenstelling van de relevante fossielebrandstoffenmix van jaar tot jaar maar weinig verandert, zal ook de geaggregeerde variatie in de broeikasgasintensiteit van de fossiele brandstoffen van jaar tot jaar gering zijn. Het is daarom passend de uitgangsnorm voor brandstoffen te baseren op de gegevens betreffende het gemiddelde verbruik in de EU voor 2010 die door de lidstaten zijn gerapporteerd in het kader van het UNFCCC.
(9)
De uitgangsnorm voor brandstoffen moet een gemiddelde waarde voor de upstreambroeikasgasintensiteit en de intensiteit van de brandstof van een raffinaderij van gemiddelde complexiteit voor fossiele brandstoffen weergeven. De uitgangsnorm voor brandstoffen moet daarom worden berekend aan de hand van de gemiddelde standaardwaarden voor de respectieve brandstoffen. De uitgangsnorm voor brandstoffen moet ongewijzigd blijven gedurende de periode tot 2020, om de leveranciers rechtszekerheid te bieden met betrekking tot hun verplichtingen om de broeikasgasintensiteit van de door hen geleverde brandstoffen te verminderen.
(10)
Overeenkomstig artikel 7 bis, lid 5, onder d), van Richtlijn 98/70/EG moet een methode worden vastgesteld voor de berekening van de bijdrage van elektrische wegvoertuigen om de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus te verminderen. Op grond van dat artikel moet die berekeningsmethode in overeenstemming zijn met artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad (3). Om die overeenstemming te waarborgen, moet voor de efficiëntie van de aandrijflijn dezelfde aanpassingsfactor worden gebruikt.
(11)
Overeenkomstig artikel 7 bis, lid 1, van Richtlijn 98/70/EG kan voor gebruik in het wegverkeer geleverde elektriciteit door de leveranciers gerapporteerd worden in het kader van hun jaarlijkse verslag aan de lidstaten. Om de administratieve kosten te beperken, is het passend bij de vaststelling van de berekeningsmethode uit te gaan van het rapporteren door de leverancier van het elektriciteitsverbruik van elektrische wegvoertuigen of elektrische motorfietsen op basis van een schatting in plaats van een daadwerkelijke meting.
(12)
Het is passend een gedetailleerde aanpak op te nemen voor de schatting van de hoeveelheid en de broeikasgasintensiteit van biobrandstoffen in gevallen waarin de verwerking van een biobrandstof en een fossiele brandstof in hetzelfde proces plaatsvindt. Een specifieke methode is nodig omdat de resulterende hoeveelheid biobrandstof niet meetbaar is, zoals bij gelijktijdige waterstofbehandeling van plantaardige oliën en een fossiele brandstof. In artikel 7 quinquies, lid 1, van Richtlijn 98/70/EG is bepaald dat de broeikasgasemissies van biobrandstoffen gedurende de levenscyclus met het oog op de toepassing van artikel 7 bis en artikel 7 ter, lid 2, van die richtlijn, volgens dezelfde methode moeten worden berekend. De certificering van broeikasgasemissies in het kader van erkende vrijwillige regelingen is derhalve evenzeer geldig voor de toepassing van artikel 7 bis als voor de toepassing van artikel 7 ter, lid 2, van Richtlijn 98/70/EG.
(13)
De in artikel 7 bis, lid 1, van Richtlijn 98/70/EG vastgelegde rapportageverplichting van de leverancier moet worden aangevuld met een geharmoniseerd model voor en geharmoniseerde definities van de te rapporteren gegevens. Aangezien de gegevens belangrijke inputs vormen voor een krachtens artikel 7 bis, lid 5, onder a), van Richtlijn 98/70/EG geharmoniseerde berekeningsmethode, is het nodig de definities van de gegevens te harmoniseren zodat de broeikasgasintensiteit in verband met de rapportageverplichtingen van een individuele leverancier correct kan worden berekend. Tot deze gegevens behoren de identificatie van de leverancier en de hoeveelheid en de soort in de handel gebrachte brandstof of energie.
(14)
De in artikel 7 bis, lid 1, van Richtlijn 98/70/EG bedoelde rapportageverplichting van de leverancier moet worden aangevuld met geharmoniseerde rapportageverplichtingen, een rapportagemodel en geharmoniseerde definities voor de rapportage door de lidstaten aan de Commissie met betrekking tot de broeikasgasprestaties van de in de Unie verbruikte brandstoffen. Met name zullen deze rapportageverplichtingen het bijwerken van de in bijlage IV, punt 19, bij Richtlijn 98/70/EG en bijlage V, deel C, punt 19, bij Richtlijn 2009/28/EG bedoelde waarde voor de vergelijking met fossiele brandstof mogelijk maken, en deze zullen de krachtens artikel 8, lid 3, en artikel 9, lid 2, van Richtlijn 98/70/EG vereiste verslaglegging vereenvoudigen, alsook het makkelijker maken om de berekeningsmethode aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang aan te passen, zodat deze aan het beoogde doel voldoet. Deze gegevens moeten de hoeveelheid in de handel gebrachte brandstof of energie en de soort brandstof of energie, de plaats van aankoop en de oorsprong van de in de handel gebrachte brandstof of energie omvatten.
(15)
Teneinde de administratieve lasten te verminderen, dienen de lidstaten de leveranciers toe te staan hun rapportageverplichtingen na te komen door terug te grijpen op gelijkwaardige gegevens die worden verzameld op grond van andere wetgeving van de Unie of nationale wetgeving, op voorwaarde dat de rapportage in overeenstemming met de voorschriften van bijlage IV en de definities van de bijlagen I en III plaatsvindt.
(16)
Teneinde de rapportage door groepen leveranciers op grond van Richtlijn 98/70/EG, artikel 7 bis, lid 4, te vergemakkelijken, kunnen op grond van lid 5, onder c), van datzelfde artikel alle maatregelen die nodig zijn worden vastgesteld. Teneinde verstoring van fysieke verplaatsingen van brandstoffen te voorkomen, is het wenselijk die rapportage te vergemakkelijken, aangezien de verschillende leveranciers verschillende brandstoffen in verschillende verhoudingen in de handel brengen en dus wellicht in verschillende mate middelen moeten inzetten om te voldoen aan de reductiedoelstelling voor broeikasgassen. Derhalve is het nodig de definities voor de identificatie van de leverancier, de hoeveelheid in de handel gebrachte brandstof of energie, de soort brandstof of energie, de plaats van aankoop en de oorsprong van de in de handel gebrachte brandstof of energie te harmoniseren. Teneinde bij gezamenlijke rapportage door leveranciers krachtens artikel 7 bis, lid 4, dubbeltelling te voorkomen, dient bovendien de uitvoering van de berekeningsmethoden en rapportagemethoden in de lidstaten, inclusief de rapportage aan de Commissie, geharmoniseerd te worden, zodat de door een groep leveranciers te verstrekken informatie betrekking heeft op een specifieke lidstaat.
(17)
Overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Richtlijn 98/70/EG moeten de lidstaten een jaarlijks rapport indienen met de nationale gegevens over de brandstofkwaliteit van het voorafgaande kalenderjaar, volgens het model dat is vastgesteld bij Beschikking 2002/159/EG van de Commissie (4). Teneinde rekening te houden met de bij Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) in Richtlijn 98/70/EG aangebrachte wijzigingen en met de daaruit voortvloeiende bijkomende rapportageverplichtingen van de lidstaten, en in het belang van de doeltreffendheid en de harmonisatie, is het nodig duidelijk te bepalen welke informatie moet worden gerapporteerd en tevens een model vast te stellen voor het indienen van gegevens door de leveranciers en de lidstaten.
(18)
Op 23 februari 2012 heeft de Commissie een ontwerpmaatregel voorgelegd aan het comité dat bij Richtlijn 98/70/EG is opgericht. Het comité was niet in staat met de benodigde gekwalificeerde meerderheid een advies vast te stellen. Het is derhalve passend dat de Commissie krachtens artikel 5 bis, lid 4, van Besluit 1999/468/EG van de Raad (6) een voorstel indient bij de Raad,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp - Toepassingsgebied
1. Bij deze richtlijn worden berekeningsmethoden en rapportageverplichtingen vastgesteld overeenkomstig Richtlijn 98/70/EG.
2. Deze richtlijn is van toepassing op brandstoffen die worden gebruikt voor de aandrijving van wegvoertuigen en niet voor de weg bestemde mobiele machines (met inbegrip van binnenschepen wanneer deze niet op zee varen), landbouw- en bosbouwtrekkers, en pleziervaartuigen wanneer deze niet op zee varen, en op elektriciteit voor gebruik in wegvoertuigen.
Artikel 2
Definities
Naast de reeds in Richtlijn 98/70/EG opgenomen definities gelden voor de toepassing van deze richtlijn de volgende definities:
1) „upstreamemissies”: alle broeikasgasemissies die optreden voordat de grondstoffen een raffinaderij of een verwerkingsinrichting waar de brandstof, zoals bedoeld in bijlage I, is geproduceerd, binnenkomen;
2) „natuurlijk bitumen”: een bron van raffinaderijgrondstoffen:
a)
die een API-dichtheid (als gedefinieerd door het American Petroleum Institute - API) van hoogstens 10 graden hebben, volgens de testmethode D287 van de American Society for Testing and Materials (ASTM) (7) gemeten in een reservoirformatie op de plaats waar zij worden gewonnen;
b)
die een jaarlijkse gemiddelde viscositeit bij reservoirtemperatuur hebben welke groter is dan de waarde berekend met de vergelijking: viscositeit (in centipoise) = 518,98e-0,038T; waarbij T de temperatuur in graden Celsius is;
c)
die onder de definitie van bitumineus zand van GN-code 2714 overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (8) vallen; en
d)
waarvan de bron door middel van mijnbouw of warmtegestimuleerde zwaartekrachtdrainage wordt ontsloten, waarbij de thermische energie hoofdzakelijk afkomstig is van andere bronnen dan de basismateriaalbron zelf;
3) „olieschalie”: een bron van raffinaderijgrondstof die zich in een geologische formatie bevindt die vast kerogeen bevat en die valt onder de definitie van bitumineuze leisteen van GN-code 2714 overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2658/87. De grondstofbron wordt ontsloten door middel van mijnbouw of warmtegestimuleerde zwaartekrachtdrainage;
4) „uitgangsnorm voor brandstoffen”: een uitgangsnorm voor brandstoffen gebaseerd op de broeikasgasemissies gedurende de gehele levenscyclus per eenheid energie uit fossiele brandstoffen in 2010;
5) „conventionele ruwe olie”: raffinaderijgrondstof met een API-dichtheid van meer dan 10 graden, gemeten in een reservoirformatie op de plaats van oorsprong met testmethode D287 van de ASTM, en die niet valt onder de definitie van GN-code 2714 overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2658/87.
Artikel 3
Methode voor de berekening van de broeikasgasintensiteit van andere brandstoffen en energiedragers dan biobrandstoffen en rapportage door de leveranciers
1. Met het oog op de toepassing van artikel 7 bis, lid 2, van Richtlijn 98/70/EG, zien de lidstaten erop toe dat de leveranciers gebruikmaken van de in bijlage I bij deze richtlijn beschreven berekeningsmethode om de broeikasgasintensiteit van de door hen geleverde brandstoffen te bepalen.
2. Met het oog op de toepassing van artikel 7 bis, lid 1, tweede alinea, en lid 2, van Richtlijn 98/70/EG verlangen de lidstaten van de leveranciers dat zij gegevens rapporteren met gebruikmaking van de definities en de berekeningsmethode in bijlage I. De gegevens worden jaarlijks gerapporteerd volgens het model in bijlage IV.
3. Met het oog op de toepassing van artikel 7 bis, lid 4, van Richtlijn 98/70/EG, ziet iedere lidstaat erop toe dat een groep leveranciers die ervoor kiest als één enkele leverancier te worden beschouwt, zijn verplichting krachtens artikel 7 bis, lid 2, op het grondgebied van die lidstaat nakomt.
4. Voor leveranciers die kmo's zijn, passen de lidstaten de in bijlage I bij deze richtlijn vermelde vereenvoudigde methode toe.
Artikel 4
Berekening van de uitgangsnorm voor brandstoffen en de broeikasgasintensiteitsreductie
Met het oog op het verifiëren van het nakomen door de leveranciers van hun verplichting krachtens artikel 7 bis, lid 2, van Richtlijn 98/70/EG, verlangen de lidstaten van de leveranciers dat zij de door hen bereikte reducties van de broeikasgasemissies gedurende de levenscyclus van brandstoffen of elektriciteit vergelijken met de in bijlage II vastgestelde uitgangsnorm voor brandstoffen.
Artikel 5
Rapportage door de lidstaten
1. In de rapporten die de lidstaten overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Richtlijn 98/70/EG bij de Commissie indienen, verschaffen zij de Commissie ook gegevens over de inachtneming van artikel 7 bis van die richtlijn, zoals vastgesteld in bijlage III bij deze richtlijn.
2. De lidstaten maken voor de indiening van de in bijlage III vastgestelde gegevens gebruik van de ReportNet-instrumenten van het Europees Milieuagentschap die krachtens Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad (9) ter beschikking worden gesteld. De lidstaten verzenden de gegevens door middel van elektronische gegevensoverdracht naar het centrale gegevensarchief dat door het Europees Milieuagentschap wordt beheerd.
3. De gegevens worden jaarlijks volgens het in bijlage IV voorgeschreven model verstrekt. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de datum van de gegevensoverdracht en de naam van de contactpersoon bij de bevoegde instantie die verantwoordelijk is voor de controle en de rapportage aan de Commissie van de gegevens.
Artikel 6
Sancties
De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze ten uitvoer worden gelegd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 21 april 2017 van die bepalingen in kennis en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen.
Artikel 7
Omzetting
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 21 april 2017 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
2. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 8
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 9
Geadresseerden
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Luxemburg, 20 april 2015.