VERORDENING (EU) Nr. 1230/2012 VAN DE COMMISSIE
van 12 december 2012
tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad wat de typegoedkeuringsvoorschriften voor massa’s en afmetingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan betreft en tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende typegoedkeuringsvoorschriften voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen, aanhangwagens daarvan en daarvoor bestemde systemen, onderdelen en technische eenheden (1), en met name artikel 14, lid 1, onder a),
Gezien Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn) (2), en met name artikel 39, leden 2, 3 en 5,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Verordening (EG) nr. 661/2009 is een bijzondere verordening voor de typegoedkeuring als bedoeld in Richtlijn 2007/46/EG.
(2)
Verordening (EG) nr. 661/2009 voorziet in de intrekking van Richtlijn 92/21/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende massa’s en afmetingen van motorvoertuigen van categorie M1 (3) en van Richtlijn 97/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 1997 betreffende de massa’s en afmetingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG (4). De voorschriften van die richtlijnen met betrekking tot de massa’s en afmetingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan moeten worden opgenomen in deze verordening en waar nodig worden gewijzigd om ze aan de ontwikkeling van de technische en wetenschappelijke kennis aan te passen.
(3)
In Verordening (EG) nr. 661/2009 worden fundamentele bepalingen vastgesteld met betrekking tot de voorschriften voor de typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan wat betreft de massa’s en afmetingen. Derhalve moeten ook de specifieke procedures, tests en voorschriften voor die typegoedkeuring worden vastgesteld.
(4)
In Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (5) worden bepaalde maximaal toegestane afmetingen vastgesteld voor zowel het nationale als het internationale verkeer in de lidstaten. Daarom is het van belang om bij de bouw van voertuigen rekening te houden met de reeds binnen de Unie geharmoniseerde afmetingen om zodoende het vrije verkeer van goederen te bevorderen en te waarborgen.
(5)
Krachtens Richtlijn 97/27/EG mochten de lidstaten EG-typegoedkeuring verlenen voor voertuigen waarvan de buitenste afmetingen niet in overeenstemming waren met de maximaal toegestane afmetingen waarin die richtlijn voorziet. Tevens mochten lidstaten krachtens die richtlijn de registratie van voertuigen waarvoor EG-typegoedkeuring was verleend, weigeren indien de buitenste afmetingen ervan niet aan de voorschriften van de nationale wetgeving voldeden. Het is van belang dat het mogelijk blijft om onder bepaalde voorwaarden de typegoedkeuring van voertuigen die de toegestane maxima overschrijden toe te staan wanneer dit nuttig blijkt voor het wegverkeer en voor het milieu in de lidstaten waar de wegeninfrastructuur op die situatie is afgestemd. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat dergelijke voertuigen op grond van regelingen voor de typegoedkeuring van kleine series of voor individuele goedkeuring kunnen worden goedgekeurd, mits het aantal voertuigen dat in aanmerking komt voor een afwijking op grond van artikel 23 van Richtlijn 2007/46/EG wat betreft de maximaal toegestane afmetingen beperkt blijft tot wat voor de toepassing van deze verordening nodig is. Bijlage XII bij Richtlijn 2007/46/EG moet daarom worden gewijzigd door er dergelijke maxima in op te nemen.
(6)
Richtlijn 96/53/EG stelt maximaal toegestane massa’s vast die alleen op internationaal verkeer van toepassing zijn. Krachtens die richtlijn mogen de lidstaten echter voor nationaal verkeer hun nationale wetgeving blijven toepassen. Dit heeft tot gevolg dat harmonisatie van de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand en de technisch toelaatbare maximummassa op de assen of op een groep assen voor gebruik op de weg in de lidstaten op korte termijn niet haalbaar lijkt. Aangezien er niet-geharmoniseerde regels voor de bouw van de weginfrastructuur bestaan, moet echter van de lidstaten worden verlangd dat zij de maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen bepalen van voertuigen die krachtens Richtlijn 96/53/EG zijn toegestaan voor nationaal of internationaal verkeer en een procedure voor het uitvoeren van dergelijke bepalingen vaststellen.
(7)
In het licht van de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van de wetgeving van de Unie inzake massa’s en afmetingen van voertuigen is het noodzakelijk te voorzien in duidelijk gedefinieerde concepten. Sommige van deze concepten zijn reeds gedefinieerd in de Richtlijnen 97/27/EG en 92/21/EEG. Met het oog op de samenhang moeten deze definities worden overgenomen en zo nodig in het licht van de technische en wetenschappelijke kennis worden aangepast.
(8)
Aangezien de definitie van de feitelijke massa van een individueel voertuig in deze verordening is opgenomen, moet, om verwarring bij het invullen van het conformiteitscertificaat te voorkomen, bijlage IX bij Richtlijn 2007/46/EG dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(9)
Aangezien in het witboek „Stappenplan voor een interne Europese vervoersruimte - werken aan een concurrerend en zuinig vervoerssysteem” (6) is benadrukt dat de aerodynamica van wegvoertuigen moet worden verbeterd, en onderzoek heeft aangetoond dat het brandstofverbruik van motorvoertuigen en daarmee ook de CO2-emissies aanzienlijk zouden kunnen worden verminderd door aerodynamische voorzieningen op voertuigen te monteren, is het van belang de montage van dergelijke aerodynamische voorzieningen op voertuigen toe te staan. Aangezien aerodynamische voorzieningen bestaan uit aanvullende onderdelen die, als gevolg van hun vormgeving, aan de achter- of zijkant voorbij het buitenste onderdeel van de voertuigen uitsteken, moeten zij worden opgenomen in de lijst van voorzieningen of uitrusting die niet voor de bepaling van de buitenste afmetingen in aanmerking worden genomen. Het is echter van essentieel belang de mate waarin zij aan de achter- en zijkant uitsteken te beperken zodat geen afbreuk aan de verkeersveiligheid wordt gedaan en intermodaal vervoer mogelijk blijft. In deze verordening moeten daarom de nodige technische voorschriften worden vastgesteld.
(10)
Met reeds beschikbare software is het mogelijk virtuele testmethoden op basis van computergesteunde technieken te gebruiken. Aangezien deze technieken het testen goedkoper en minder omslachtig kunnen maken, moet het mogelijk worden gemaakt ze te gebruiken om te controleren of een voertuig in staat is in een volledige baan van 360° te manoeuvreren en om de maximale uitzwaai van de achterkant te meten wanneer het voertuig binnen deze baan manoeuvreert. Daarom moet deze verordening ook worden toegevoegd aan de lijst van regelgevingsteksten van bijlage XVI bij Richtlijn 2007/46/EG.
(11)
Met het oog op de goede werking van het typegoedkeuringssysteem moeten de bijlagen bij Richtlijn 2007/46/EG worden bijgewerkt.
(12)
De bijlagen I, III, IX, XII en XVI bij Richtlijn 2007/46/EG moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. Aangezien de bepalingen van bijlage XII voldoende gedetailleerd zijn en geen verdere omzettingsmaatregelen van de lidstaten vereisen, moeten ze derhalve worden vervangen door middel van een verordening overeenkomstig artikel 39, lid 8, van Richtlijn 2007/46/EG.
(13)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Technisch Comité motorvoertuigen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
1. In deze verordening worden de voorschriften vastgesteld voor de EG-typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan wat betreft de massa’s en afmetingen.
2. Deze verordening is van toepassing op incomplete, complete en voltooide voertuigen van de categorieën M, N en O.
Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze verordening gelden, naast de definities van Richtlijn 2007/46/EG en Verordening (EG) nr. 661/2009, de volgende definities:
1. „voertuigtype”: een verzameling voertuigen zoals gedefinieerd in bijlage II, deel B, bij Richtlijn 2007/46/EG;
2. „standaarduitrusting”: de basisconfiguratie van een voertuig dat is uitgerust met alle elementen die krachtens de in de bijlagen IV en XI bij Richtlijn 2007/46/EG genoemde regelgevingsteksten verplicht zijn, met alle gemonteerde elementen waarvoor geen verdere specificaties inzake de configuratie of het uitrustingsniveau nodig zijn;
3. „optionele uitrusting”: alle elementen die niet tot de standaarduitrusting behoren en die onder de verantwoordelijkheid van de fabrikant op het voertuig worden aangebracht en door de klant kunnen worden besteld;
4. „massa in rijklare toestand”:
a)
in het geval van een motorvoertuig:
de massa van het voertuig met de brandstoftank(s) gevuld tot ten minste 90 % van zijn (hun) inhoud, met inbegrip van de massa van de bestuurder, brandstof en vloeistoffen, voorzien van de standaarduitrusting volgens de specificaties van de fabrikant en, als het voertuig daarmee is uitgerust, de massa van de carrosserie, de cabine, de koppeling en het (de) reservewiel(en) en het gereedschap;
b)
in het geval van een aanhangwagen:
de massa van het voertuig, met inbegrip van de brandstof en vloeistoffen, voorzien van de standaarduitrusting volgens de specificaties van de fabrikant, en, als de aanhanger daarmee is uitgerust, de massa van de carrosserie, extra koppeling(en), het (de) reservewiel(en) en het gereedschap;
5. „massa van de optionele uitrusting”: de massa van de uitrusting die op het voertuig kan worden aangebracht in aanvulling op de standaarduitrusting, volgens de specificaties van de fabrikant;
6. „feitelijke massa van het voertuig”: de massa in rijklare toestand plus de massa van de optionele uitrusting die op een individueel voertuig is aangebracht;
7. „technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand” (M): de voor een voertuig vastgestelde maximummassa op basis van de bouwkenmerken en de door het ontwerp bepaalde prestaties ervan; de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van een aanhangwagen of een oplegger omvat de statische massa die in aangekoppelde toestand op het trekkende voertuig wordt overgebracht;
8. „technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie” (MC): de voor de combinatie van een motorvoertuig en een of meer aanhangwagens op basis van de constructiekenmerken en de door het ontwerp bepaalde prestaties ervan vastgestelde maximummassa of de voor de combinatie van een trekker en een oplegger vastgestelde maximummassa;
9. „technisch toelaatbare getrokken maximummassa” (TM): de maximummassa van een of meer aanhangwagens die door een trekkend voertuig kunnen worden getrokken, overeenkomend met de totale belasting die door de wielen van een as of groep assen van een aan het trekkende voertuig gekoppelde aanhangwagen op de grond wordt overgebracht;
10. „as”: de gemeenschappelijke draaiingsas van twee of meer wielen, die door een motor wordt aangedreven dan wel vrij draait en die uit een dan wel meer segmenten bestaat die in hetzelfde vlak loodrecht op de middellijn in lengterichting van het voertuig liggen;
11. „groep assen”: een aantal assen, waarbij de afstand tussen de assen beperkt is tot een van de in bijlage I bij Richtlijn 96/53/EG als afstand „d” aangemerkte afstanden tussen de assen en die als gevolg van het specifieke ontwerp van de ophanging samenwerken;
12. „enkelvoudige as”: een as die niet kan worden geacht deel uit te maken van een groep assen;
13. „technisch toelaatbare maximummassa op de as” (m): de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting die door de wielen van de as op de grond wordt overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de as en van het voertuig en op de door het ontwerp bepaalde prestaties daarvan;
14. „technisch toelaatbare maximummassa op een groep assen” (μ): de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting die door de wielen van de groep assen op de grond wordt overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de groep assen en van het voertuig en op de door het ontwerp bepaalde prestaties daarvan;
15. „koppeling”: een mechanische voorziening, die onderdelen als gedefinieerd in de punten 2.1 tot en met 2.6 van Reglement nr. 55 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) - Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van mechanische koppelinrichtingen van voertuigcombinaties (7) alsmede een kortkoppelinrichting zoals gedefinieerd in punt 2.1.1 van VN/ECE-Reglement nr. 102 - Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van: I. Een kortkoppelinrichting II. Voertuigen wat de montage van een goedgekeurd type kortkoppelinrichting betreft (8) bevat;
16. „koppelpunt”: het aangrijpingspunt van de op een getrokken voertuig gemonteerde koppeling binnen de op een trekkend voertuig gemonteerde koppeling;
17. „massa van de koppeling”: de massa van de koppeling zelf en van de onderdelen die nodig zijn voor de bevestiging van de koppeling aan het voertuig;
18. „technisch toelaatbare maximummassa op het koppelpunt”:
a)
in het geval van een trekkend voertuig, de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting op het koppelpunt (S- of U-waarde) van een trekkend voertuig, en die berust op de constructiekenmerken van de koppeling en van het trekkende voertuig;
b)
in het geval van een oplegger, middenasaanhangwagen of aanhangwagen met stijve dissel, de massa die overeenkomt met de maximaal toelaatbare verticale statische belasting (S- of U-waarde) die in het koppelpunt door de aanhangwagen op het trekkende voertuig moeten worden overgebracht, en die berust op de constructiekenmerken van de koppeling en van de aanhangwagen;
19. „massa van de passagiers”: een van de voertuigcategorie afhankelijke nominale massa, vermenigvuldigd met het aantal zitplaatsen met inbegrip van, indien aanwezig, de zitplaatsen van bijrijders en het aantal staanplaatsen, maar zonder de zitplaats van de bestuurder mee te rekenen;
20. „massa van de bestuurder”: een nominale massa van 75 kg die op het referentiepunt van de bestuurderszitplaats is aangebracht;
21. „nuttige massa”: het verschil tussen de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand enerzijds en de massa in rijklare toestand plus de massa van de passagiers en de massa van de optionele uitrusting anderzijds;
22. „lengte”: de dimensie zoals gedefinieerd in de punten 6.1.1, 6.1.2 en 6.1.3 van ISO-norm 612:1978; deze definitie geldt ook voor gelede voertuigen die uit twee of meer segmenten bestaan;
23. „breedte”: de dimensie zoals gedefinieerd in punt 6.2 van ISO-norm 612:1978;
24. „hoogte”: de dimensie zoals gedefinieerd in punt 6.3 van ISO-norm 612:1978;
25. „wielbasis”:
a)
de dimensie zoals bedoeld in punt 6.4.1 van ISO-norm 612:1978;
b)
voor een middenasaanhangwagen met één as, de horizontale afstand tussen de verticale as van de koppeling en het midden van de as;
c)
voor een middenasaanhangwagen met meer dan een as, de horizontale afstand tussen de verticale as van de koppeling en het midden van de eerste as;
26. „afstand tussen de assen”: de afstand tussen twee opeenvolgende assen, zoals bedoeld in punt 6.4 van ISO-norm 612:1978, in het geval van voertuigen met meer dan twee assen; wanneer het voertuig met slechts twee assen is uitgerust, of in het geval van een oplegger, autonome aanhangwagen of aanhangwagen met stijve dissel, heeft de afstand tussen de assen zoals bedoeld in punt 6.4.2 van ISO-norm 612:1978 dezelfde betekenis als „wielbasis” volgens de definitie van punt 25;
27. „spoorwijdte”: de afstand zoals bedoeld in punt 6.5 van ISO-norm 612:1978;
28. „afstand hart koppelschotel/hart achteras”: de afstand zoals bedoeld in punt 6.19.2 van ISO-norm 612:1978, rekening houdend met de noot waarnaar in punt 6.19 van die norm wordt verwezen;
29. „straal koppelingspen/voorzijde oplegger”: de horizontale afstand tussen de as van de koppelingspen en een willekeurig punt aan de voorzijde van de oplegger;
30. „vooroverbouw”: de horizontale afstand tussen het verticale vlak door de eerste as of, in het geval van een oplegger, door de as van de koppelingspen enerzijds en het voorste punt van het voertuig anderzijds;
31. „achteroverbouw”: de horizontale afstand tussen het verticale vlak door de achterste as enerzijds en het achterste punt van het voertuig anderzijds; wanneer het voertuig met een niet-verwijderbare koppeling is uitgerust, is het koppelpunt het achterste punt van het voertuig;
32. „lengte van de laadruimte”: de afstand van het voorste punt aan de binnenkant tot het achterste punt aan de binnenkant van de laadruimte, horizontaal in het langsvlak van het voertuig gemeten;
33. „uitzwaai van de achterkant”: de afstand tussen het feitelijke uiterste punt dat door de achterkant van een voertuig wordt bereikt bij manoeuvreren onder de in deel B, punt 7, of deel C, punt 6, van bijlage I bij deze verordening gespecificeerde voorwaarden;
34. „ashefvoorziening”: een op een voertuig gemonteerd mechanisme om de as van de grond op te trekken en op de grond te laten zakken;
35. „liftas of hefbare as”: een as die door een ashefvoorziening vanuit zijn normale positie kan worden opgetrokken en opnieuw kan worden neergelaten;
36. „belastbare as”: een as waarvan de belasting kan worden gevarieerd zonder dat de as met behulp van een ashefvoorziening wordt opgetrokken;
37. „luchtvering”: een veringsysteem waarbij ten minste 75 % van het veringeffect door de luchtveer wordt veroorzaakt;
38. „klasse van een bus of toerbus”: een verzameling voertuigen zoals gedefinieerd in de punten 2.1.1 en 2.1.2 van VN/ECE-Reglement nr. 107 - Uniforme bepalingen voor de goedkeuring van voertuigen van categorie M2 of M3 wat hun algemene constructie betreft (9);
39. „geleed voertuig”: een voertuig van categorie M2 of M3 als omschreven in punt 2.1.3 van VN/ECE-Reglement nr. 107;
40. „ondeelbare lading”: een lading die voor het vervoer over de weg niet zonder onevenredige kosten of gevaar van schade kan worden verdeeld in twee of meer ladingen en die als gevolg van haar massa of afmetingen niet kan worden vervoerd door een voertuig waarvan de massa’s en afmetingen voldoen aan de in een lidstaat maximaal toegestane massa’s en afmetingen.
Artikel 3
Verplichtingen van fabrikanten
1. De fabrikant bepaalt voor elke uitvoering van een voertuigtype en ongeacht de staat van voltooiing van het voertuig de volgende massa’s:
a)
de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;
b)
de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie;
c)
de technisch toelaatbare getrokken maximummassa;
d)
de technisch toelaatbare maximummassa op de assen of de technisch toelaatbare maximummassa op een groep assen;
e)
de technisch toelaatbare maximummassa’s op het (de) koppelpunt(en), waarbij rekening wordt gehouden met de technische kenmerken van de koppelingen die op het voertuig zijn of kunnen worden gemonteerd, naargelang het geval.
2. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde massa’s houdt de fabrikant rekening met de beste praktijken van goed ingenieurschap en de beste beschikbare technische kennis om de risico’s van mechanische defecten, met name als gevolg van materiaalmoeheid, zo veel mogelijk te beperken en beschadiging van de weginfrastructuur te voorkomen.
3. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde massa’s houdt de fabrikant rekening met de door de constructie bepaalde maximumsnelheid van het voertuig.
Wanneer het voertuig door de fabrikant met een snelheidsbegrenzer is uitgerust, is de door de constructie bepaalde maximumsnelheid gelijk aan de door de snelheidsbegrenzer daadwerkelijk mogelijk gemaakte snelheid.
4. Bij het bepalen van de in lid 1 bedoelde massa’s stelt de fabrikant geen beperkingen aan het gebruik van het voertuig, behalve waar het de capaciteiten van de band betreft, die aan de door de constructie bepaalde snelheid kunnen worden aangepast op grond van VN/ECE-Reglement nr. 54 - Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van luchtbanden voor bedrijfsvoertuigen en aanhangwagens daarvan (10) en punt 5 van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 458/2011 van de Commissie (11).
5. Voor incomplete voertuigen, met inbegrip van chassis-cabine-voertuigen, die nog een verdere voltooiingsfase moeten ondergaan, verstrekt de fabrikant alle relevante informatie aan de fabrikanten van de volgende fase om ervoor te zorgen dat voortdurend aan de voorschriften van deze verordening wordt voldaan.
Voor de toepassing van de eerste alinea specificeert de fabrikant de positie van het zwaartepunt van de massa die overeenkomt met de som van de belasting.
6. Incomplete voertuigen van de categorieën M2, M3, N2 en N3 die niet met een carrosserie zijn uitgerust, worden zo ontworpen dat de fabrikanten van de volgende fase in staat worden gesteld aan de voorschriften van deel B, punten 7 en 8, en deel C, punten 6 en 7, van bijlage I te voldoen.
Artikel 4
Bepalingen voor de EG-typegoedkeuring van een voertuigtype wat de massa’s en afmetingen betreft
1. De fabrikant of zijn vertegenwoordiger dient de aanvraag voor EG-typegoedkeuring van een voertuig wat de massa’s en afmetingen betreft, in bij de typegoedkeuringsinstantie.
2. De aanvraag wordt opgesteld volgens het model van het inlichtingenformulier in deel A van bijlage V.
3. Met het oog op de uitvoering van massaverdelingsberekeningen verstrekt de fabrikant aan de typegoedkeuringsinstantie voor elke technische configuratie binnen het voertuigtype, zoals bepaald door de verzameling waarden van de relevante punten van bijlage V, de gegevens die nodig zijn om de volgende massa’s te bepalen:
a)
de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand;
b)
de technisch toelaatbare maximummassa op de as of de groep assen;
c)
de technisch toelaatbare getrokken maximummassa;
d)
de technisch toelaatbare maximummassa op het (de) koppelpunt(en);
e)
de technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand van de combinatie.
De informatie wordt in overleg met de typegoedkeuringsinstantie verstrekt in de vorm van een tabel of een andere geschikte vorm.
4. Wanneer de optionele uitrusting van aanzienlijke invloed is op de massa’s en afmetingen van het voertuig, moet de fabrikant de plaats, massa en geometrische positie van het zwaartepunt ten opzichte van de assen van de optionele uitrusting die op het voertuig kan worden gemonteerd, aan de technische dienst opgeven.
5. In afwijking van lid 4 hoeft de fabrikant, wanneer de optionele uitrusting uit meerdere delen bestaat die zich in verschillende ruimten binnen het voertuig bevinden, slechts de verdeling van de massa van de optionele uitrusting op de assen aan de technische dienst op te geven.
6. Bij groepen assen moet de fabrikant de verdeling over de assen van de totale op de groep overgebrachte massa aangeven.
Indien nodig moet de fabrikant de verdelingsformules vermelden of de desbetreffende verdelingsgrafieken verstrekken.
7. Wanneer de goedkeuringsinstantie of de technische dienst dit nodig acht, mag zij de fabrikant verzoeken een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type voor inspectie beschikbaar te stellen.
8. De voertuigfabrikant kan bij de typegoedkeuringsinstantie een aanvraag indienen voor erkenning van de gelijkwaardigheid van een vering met luchtvering.
De typegoedkeuringsinstantie erkent de gelijkwaardigheid van een vering aan luchtvering wanneer aan de voorschriften in bijlage III is voldaan.
Wanneer de technische dienst de gelijkwaardigheid heeft erkend, verstrekt hij een testrapport. De typegoedkeuringsinstantie voegt het testverslag en een technische beschrijving van de vering bij het EG-typegoedkeuringscertificaat.
9. Wanneer aan de voorschriften in de bijlagen I tot en met IV bij deze verordening is voldaan, verleent de goedkeuringsinstantie typegoedkeuring volgens het in bijlage VII bij Richtlijn 2007/46/EG beschreven nummeringsysteem.
Een lidstaat kent hetzelfde nummer niet aan een ander voertuigtype toe.
10. Voor de toepassing van lid 9 verleent de typegoedkeuringsinstantie een EG-typegoedkeuringscertificaat, opgesteld volgens het model in deel B van bijlage V.
11. De in aanhangsel 2 van bijlage I bedoelde toelaatbare afwijkingen gelden voor de toepassing van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2007/46/EG.
Artikel 5
Maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen
1. Voor de registratie en het in het verkeer brengen van voertuigen waarvoor krachtens deze verordening typegoedkeuring is verleend, bepalen de nationale autoriteiten voor elke variant en uitvoering van het voertuigtype alle hierna genoemde massa’s die krachtens Richtlijn 96/53/EG zijn toegestaan voor nationaal of internationaal verkeer:
a)
de maximaal toelaatbare massa in beladen toestand bij registratie/in het verkeer brengen;
b)
de maximaal toelaatbare massa op de as(sen) bij registratie/in het verkeer brengen;
c)
de maximaal toelaatbare massa op de groep assen bij registratie/in het verkeer brengen;
d)
de maximaal toelaatbare getrokken massa bij registratie/in het verkeer brengen;
e)
de maximaal toelaatbare massa in beladen toestand van de combinatie bij registratie/in het verkeer brengen.
De nationale autoriteiten stellen de procedure vast voor de bepaling van de in de eerste alinea bedoelde maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen. Zij wijzen de bevoegde autoriteit aan die belast is met de bepaling van deze massa’s en specificeren welke gegevens aan die bevoegde autoriteit moeten worden verstrekt.
2. De overeenkomstig de in lid 1 bedoelde procedure bepaalde maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen mogen niet groter zijn dan de in artikel 3, lid 1, bedoelde maximummassa’s.
3. De fabrikant wordt door de bevoegde autoriteit geraadpleegd met betrekking tot de verdeling van de massa over de assen of groep assen met het oog op de goede werking van de voertuigsystemen, met name het rem- en stuursysteem.
4. Bij de bepaling van de maximaal toelaatbare massa’s bij registratie/in het verkeer brengen zorgen de nationale autoriteiten ervoor dat voortdurend aan de voorschriften in de in de bijlagen IV en XI bij Richtlijn 2007/46/EG vermelde regelgevingsteksten wordt voldaan.
5. Wanneer de nationale autoriteiten van oordeel zijn dat niet langer wordt voldaan aan een van de in de bijlagen IV en XI bij Richtlijn 2007/46/EG vermelde regelgevingsteksten, met uitzondering van deze verordening, verlangen zij de uitvoering van nieuwe tests en de verlening van een nieuwe typegoedkeuring of een verlenging, naargelang het geval, door de typegoedkeuringsinstantie die de oorspronkelijke typegoedkeuring heeft verleend op grond van de desbetreffende regelgevingstekst.
Artikel 6
Afwijkingen
1. Onverminderd artikel 4, lid 3, van Richtlijn 96/53/EG kan EG-typegoedkeuring worden verleend voor voertuigen waarvan de afmetingen de in deze verordening voorgeschreven maximumafmetingen overschrijden, indien deze bestemd zijn voor het vervoer van ondeelbare ladingen. In dat geval wordt op het typegoedkeuringscertificaat en het conformiteitscertificaat duidelijk aangegeven dat het voertuig alleen is bestemd voor het vervoer van ondeelbare ladingen.
2. De lidstaten kunnen krachtens de artikelen 23 en 24 van Richtlijn 2007/46/EG goedkeuringen verlenen voor voertuigen waarvan de afmetingen de in punt 1.1 van de delen B, C en D van bijlage I bij deze verordening maximaal toegestane afmetingen overschrijden.
Op typegoedkeuringen krachtens artikel 23 van Richtlijn 2007/46/EG zijn de in deel A, punt 3, van bijlage XII vastgestelde kwantitatieve beperkingen van toepassing.
Artikel 7
Overgangsbepalingen
1. De nationale autoriteiten staan de verkoop en het in het verkeer brengen toe van voertuigen waarvoor vóór de in artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 661/2009 bedoelde datum typegoedkeuring is verleend en blijven uitbreiding van krachtens de Richtlijnen 92/21/EEG en 97/27/EG verleende goedkeuringen toestaan.
2. In afwijking van lid 1 verliezen krachtens artikel 7 van Richtlijn 97/27/EG verleende EG-typegoedkeuringen hun geldigheid op de in artikel 19, lid 1, van Verordening (EG) nr. 661/2009 bedoelde datum.
De lidstaten mogen voertuigen uit restantvoorraden waarvan de EG-typegoedkeuring niet meer geldig is echter registreren en de verkoop of het in het verkeer brengen ervan toestaan wanneer de fabrikant daarom verzoekt, overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn 2007/46/EG.
3. Met ingang van 10 januari 2014 geven de fabrikanten conformiteitscertificaten af die in overeenstemming zijn met deze verordening.
Tot 9 januari 2014 geven zij de feitelijke massa van het voertuig aan bij punt 52 van het conformiteitscertificaat, tenzij deze in een van de andere punten van het conformiteitscertificaat wordt vermeld.
Artikel 8
Wijzigingen van Richtlijn 2007/46/EG
De bijlagen I, III, IX en XVI bij Richtlijn 2007/46/EG worden gewijzigd overeenkomstig bijlage VI bij deze verordening.
Bijlage XII bij Richtlijn 2007/46/EG wordt vervangen door bijlage VII bij deze verordening.
Artikel 9
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing op nieuwe voertuigtypen waarvoor vanaf 1 november 2012 typegoedkeuring wordt verleend.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 12 december 2012.