UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 180/2014 VAN DE COMMISSIE
van 20 februari 2014
tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EU) nr. 228/2013 van het Europees Parlement en de Raad houdende specifieke maatregelen op landbouwgebied ten behoeve van de ultraperifere gebieden van de Unie
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 228/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 13 maart 2013 houdende specifieke maatregelen op landbouwgebied ten behoeve van de ultraperifere gebieden van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 247/2006 van de Raad (1), en met name artikel 6, lid 2, artikel 8, artikel 12, lid 3, artikel 13, lid 2, artikel 14, artikel 18, lid 1, tweede alinea, artikel 19, lid 3, artikel 21, lid 4, artikel 27, lid 1, en artikel 29, lid 2,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Verordening (EG) nr. 247/2006 van de Raad (2) is ingetrokken en vervangen door Verordening (EU) nr. 228/2013. Verordening (EU) nr. 228/2013 machtigt de Commissie om gedelegeerde en uitvoeringshandelingen vast te stellen. Om de vlotte werking van de regeling in het nieuwe rechtskader te waarborgen moeten de voorschriften middels dergelijke handelingen worden vastgesteld. De nieuwe voorschriften komen in de plaats van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 793/2006 van de Commissie (3). Die verordening is ingetrokken bij Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 179/2014 van de Commissie (4).
(2)
Voor sommige landbouwproducten waarvoor vrijstelling van invoerrechten geldt, moet reeds een invoercertificaat worden overgelegd. Met het oog op administratieve vereenvoudiging is het dienstig om voor die producten het invoercertificaat als basisdocument voor het systeem van vrijstelling van invoerrechten te gebruiken.
(3)
Voor andere landbouwproducten waarvoor geen invoercertificaat hoeft te worden overgelegd, moet een document worden vastgesteld dat als basisdocument voor het systeem van vrijstelling van invoerrechten zal dienen. Daartoe moet een vrijstellingscertificaat worden gebruikt, dat wordt opgesteld op het formulier van het invoercertificaat.
(4)
Er moeten regels worden vastgesteld voor het bepalen van het bedrag van de steun die in het kader van de specifieke voorzieningsregeling voor de voorziening met producten wordt toegekend. In die regels moet rekening worden gehouden met de extra kosten van de voorziening van de ultraperifere gebieden, die het gevolg zijn van het afgelegen en insulaire karakter van die gebieden en voor hen een last vormen waarvan zij ernstig nadeel ondervinden. Om de producten van de Unie concurrerend te houden moet bij de vaststelling van die steun rekening worden gehouden met de bij uitvoer gehanteerde prijzen.
(5)
De steunregeling voor uit het grondgebied van de Unie geleverde producten moet worden beheerd door middel van een certificaat, hierna „steuncertificaat” genoemd, waarvoor wordt gebruikgemaakt van het formulier van het invoercertificaat.
(6)
Voor het beheer van de specifieke voorzieningsregeling moeten regels betreffende de afgifte van steuncertificaten worden opgesteld die afwijken van de normale regels die op grond van Verordening (EG) nr. 376/2008 van de Commissie (5) voor invoercertificaten gelden.
(7)
Bij het beheer van de specifieke voorzieningsregeling moet een tweeledig doel worden beoogd. Enerzijds moet worden gestreefd naar een snelle afgifte van de certificaten, met name door de opheffing van de algemene verplichting om van tevoren een zekerheid te stellen, en naar een snelle betaling van de steun bij levering van producten uit het grondgebied van de Unie. Anderzijds moeten de transacties worden gecontroleerd en gemonitord en moeten aan de beherende autoriteiten de instrumenten worden verschaft die zij nodig hebben om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van de regeling worden bereikt. Deze doelstellingen zijn het waarborgen van een regelmatige voorziening met bepaalde landbouwproducten en het compenseren van de effecten van de geografische ligging van de ultraperifere gebieden door een daadwerkelijke doorberekening van de voordelen van de regeling tot het stadium waarin de voor de eindgebruiker bestemde producten op de markt worden gebracht.
(8)
De bepalingen voor het beheer van de specifieke voorzieningsregeling moeten garanderen dat, in het kader van de hoeveelheden die in de geraamde voorzieningsbalansen zijn vastgesteld, een geregistreerde marktdeelnemer voor de producten en de hoeveelheden waarop de door hem voor eigen rekening te verrichten handelstransactie betrekking heeft, een certificaat ontvangt tegen overlegging van documenten waaruit de realiteit van de transactie en de deugdelijkheid van de certificaataanvraag blijken.
(9)
Om de transacties waarvoor van de specifieke voorzieningsregeling wordt gebruikgemaakt, te kunnen monitoren zijn onder meer nodig een geldigheidsduur van de certificaten die aan de behoeften van het zee- en het luchtvervoer is aangepast, de verplichting om aan te tonen dat de door het certificaat gedekte levering op korte termijn heeft plaatsgevonden, en een verbod om de rechten en verplichtingen van de titularis van dat certificaat over te dragen.
(10)
De voordelen in de vorm van een vrijstelling van invoerrechten en van steun voor uit het grondgebied van de Unie geleverde producten moeten worden doorberekend in de productiekosten en in de door de eindgebruikers te betalen prijzen. Derhalve dient de daadwerkelijke doorberekening van die voordelen te worden gecontroleerd.
(11)
Er moeten voorschriften worden vastgesteld voor het verlenen van vergunningen voor en het monitoren van zowel de uitvoer naar derde landen van producten waarvoor van de specifieke voorzieningsregeling wordt gebruikgemaakt, als de verzending van dergelijke producten naar de rest van de Unie. Met name is het dienstig te bepalen welke maximumhoeveelheden verwerkte producten mogen worden uitgevoerd of verzonden in het kader van de traditionele uitvoer, respectievelijk de traditionele verzending, alsmede voor welke hoeveelheden producten of welke bestemmingen uitvoer van door plaatselijke verwerking verkregen producten mag worden toegestaan met het oog op de bevordering van de regionale handel.
(12)
Om de consumenten en de commerciële belangen van de marktdeelnemers te beschermen dienen producten die niet van gezonde handelskwaliteit zijn in de zin van artikel 28 van Verordening (EG) nr. 612/2009 van de Commissie (6), uiterlijk bij de eerste afzet ervan van de specifieke voorzieningsregeling te worden uitgesloten, en dienen passende maatregelen te worden vastgesteld voor de gevallen waarin niet aan deze eis wordt voldaan.
(13)
In het kader van de voor de ultraperifere gebieden geldende partnerschapsprocedures moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de administratieve bepalingen vaststellen die nodig zijn voor het beheer en de monitoring van de specifieke voorzieningsregeling.
(14)
Met het oog op de beoordeling van de tenuitvoerlegging van de regeling dient te worden bepaald dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op gezette tijden verslag bij de Commissie moeten uitbrengen.
(15)
Voor iedere steunregeling ten behoeve van de lokale productie moeten de inhoud van de steunaanvragen en de ter rechtvaardiging over te leggen bewijsstukken worden vastgesteld.
(16)
Steunaanvragen die kennelijke fouten bevatten, moeten te allen tijde gewijzigd kunnen worden.
(17)
De steunaanvragen en de wijzigingen in de steunaanvragen moeten tijdig worden ingediend, zodat de nationale autoriteiten in staat zijn een doeltreffende controle van de juistheid van de steunaanvragen ten behoeve van de lokale productie te plannen en vervolgens uit te voeren. Daarom moeten de uiterste datums worden vastgesteld waarna de aanvragen niet meer kunnen worden aanvaard. Bovendien moeten kortingen worden toegepast om de steunaanvragers ertoe aan te zetten de termijnen in acht te nemen.
(18)
Aanvragers moet worden toegestaan hun steunaanvragen ten behoeve van de lokale productie te allen tijde geheel of gedeeltelijk in te trekken, voor zover de bevoegde autoriteit de aanvrager niet reeds heeft ingelicht over fouten in zijn steunaanvraag noch hem in kennis gesteld heeft van een controle ter plaatse waarbij vervolgens fouten in het in te trekken gedeelte worden ontdekt.
(19)
De inachtneming van de voorschriften voor de steunregelingen die in het kader van het geïntegreerde beheers- en controlesysteem worden beheerd, moet doeltreffend worden gemonitord. Daartoe moeten, ook met het oog op een geharmoniseerde monitoring in alle lidstaten, gedetailleerde criteria en technische procedures voor de uitvoering van administratieve controles en controles ter plaatse worden vastgesteld. In de gevallen waarin dit dienstig is, moeten de lidstaten ernaar streven de verschillende in deze verordening vastgestelde controles tegelijk met andere door de Unie voorgeschreven controles uit te voeren.
(20)
Het minimum aantal steunaanvragers bij wie in het kader van de verschillende steunregelingen controles ter plaatse moeten worden uitgevoerd, moet worden bepaald.
(21)
De steekproef voor het minimumpercentage controles ter plaatse moet deels op basis van een risicoanalyse en deels willekeurig worden samengesteld. De belangrijkste bij de risicoanalyse in aanmerking te nemen factoren moeten nader worden aangegeven.
(22)
Wanneer belangrijke onregelmatigheden worden geconstateerd, dient het aantal controles ter plaatse in het lopende jaar en de daaropvolgende jaren te worden verhoogd om aldus een redelijke garantie te verkrijgen dat de gegevens in de betrokken steunaanvragen juist zijn.
(23)
Met het oog op een doeltreffende controle ter plaatse is het voor de inspecteurs belangrijk om te weten waarom een steunaanvrager voor een controle ter plaatse is geselecteerd. De lidstaten moeten de informatie hierover bijhouden.
(24)
Om de nationale autoriteiten en de bevoegde autoriteiten van de Unie in staat te stellen te zorgen voor een follow-up van de uitgevoerde controles ter plaatse, moeten de bijzonderheden van deze controles in een controleverslag worden opgetekend. De steunaanvragers of hun vertegenwoordigers moeten in de gelegenheid worden gesteld dit verslag te ondertekenen. Voor controles door middel van teledetectie mag de lidstaten echter worden toegestaan de betrokkene daartoe dit recht uitsluitend te verlenen wanneer bij de controle onregelmatigheden aan het licht komen. Bovendien moet, ongeacht de aard van de controle ter plaatse, aan de steunaanvrager een afschrift van het verslag worden verstrekt wanneer onregelmatigheden worden geconstateerd.
(25)
Voor een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de Unie moeten geëigende maatregelen worden vastgesteld om onregelmatigheden en fraude te bestrijden.
(26)
Kortingen en uitsluitingen moeten worden vastgesteld met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel en van de bijzondere problemen die door overmacht, uitzonderlijke omstandigheden of natuurrampen kunnen worden veroorzaakt. Deze kortingen en uitsluitingen moeten gedifferentieerd zijn naar de ernst van de onregelmatigheid en moeten gaan tot algehele uitsluiting, gedurende een bepaalde termijn, van één of meer steunregelingen ten behoeve van de lokale productie.
(27)
In het algemeen mogen geen kortingen en uitsluitingen worden toegepast wanneer de steunaanvragers feitelijk juiste gegevens hebben verschaft of wanneer zij kunnen bewijzen dat hun geen schuld treft.
(28)
Er mogen geen kortingen of uitsluitingen worden toegepast wanneer een aanvrager de bevoegde nationale autoriteiten fouten in aanvragen meldt, ongeacht de oorzaak van deze fouten, voor zover de aanvrager niet in kennis is gesteld van het feit dat de bevoegde autoriteit voornemens is bij hem een controle ter plaatse te verrichten, en deze autoriteit hem niet reeds over onregelmatigheden in zijn aanvraag heeft ingelicht. Hetzelfde dient te gelden voor onjuiste gegevens in het gecomputeriseerde gegevensbestand.
(29)
Wanneer aan een steunaanvrager meerdere kortingen moeten worden opgelegd, dienen deze afzonderlijk te worden toegepast. Bovendien dienen de in deze verordening vastgestelde kortingen en uitsluitingen te gelden onverminderd andere in unie- of nationaalrechtelijke voorschriften bepaalde sancties.
(30)
Wanneer een steunaanvrager ten gevolge van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden niet in staat is de verplichtingen na te komen die gelden krachtens de uitvoeringsbepalingen voor de programma’s, moet hij toch aanspraak op de steun kunnen blijven maken. Er moet worden gepreciseerd welke omstandigheden de bevoegde autoriteiten onder meer als uitzonderlijke omstandigheden kunnen aanmerken.
(31)
Met het oog op een eenvormige toepassing van het beginsel van goede trouw in de hele Unie moet met betrekking tot de terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen worden bepaald onder welke voorwaarden op dit beginsel een beroep kan worden gedaan, onverminderd de behandeling van de betrokken uitgaven in het kader van de goedkeuring van de rekeningen.
(32)
De nodige bepalingen moeten worden vastgesteld voor de uitvoering van het logo dat bedoeld is om ruimere bekendheid te geven aan voor de ultraperifere gebieden van de Unie specifieke, al dan niet verwerkte kwaliteitsproducten van de landbouw en om het verbruik van deze producten te bevorderen.
(33)
De bevoegde autoriteiten van de betrokken gebieden moeten verantwoordelijk zijn voor de vaststelling van de aanvullende bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om voor de goede werking van de mechanismen voor de controle en de monitoring van het gebruik van het logo te zorgen en om de naleving van die verplichtingen te garanderen.
(34)
Met het oog op de vrijstelling van douanerechten bij de invoer van tabak op de Canarische eilanden moet de jaarperiode voor de berekening van de in artikel 29 van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde maximumhoeveelheid tabaksproducten worden bepaald. Met het oog op een zo groot mogelijke flexibiliteit dient tevens te worden toegestaan dat de totale hoeveelheid gestripte ruwe tabak naar gelang van de behoefte van de lokale industrie ook voor de invoer van andere producten gebruikt kan worden, rekening houdend met een equivalentiecoëfficiënt.
(35)
De procedures om de programma’s te wijzigen moeten worden vereenvoudigd om de programma’s soepeler en vlotter te kunnen aanpassen aan de reële omstandigheden op het vlak van de voorzieningsregeling en de lokale landbouwproductie. Daarom moet de uiterste datum voor de indiening van de jaarlijkse wijzigingen met twee maanden worden opgeschoven zodat die samenvalt met de uiterste datum die in artikel 32, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013 is vastgesteld voor de indiening van de jaarlijkse uitvoeringsverslagen. Grote wijzigingen moeten evenwel tijdig bij de Commissie worden ingediend zodat die grondig kunnen worden beoordeeld en daarvoor een goedkeuringsbesluit kan worden genomen tegen de datum waarop die wijzigingen van toepassing worden.
(36)
De lidstaten moeten de Commissie alle informatie over de uitvoering van de programma’s verstrekken die nodig is om mettertijd voor een adequate monitoring te zorgen. Daarom moet een minimale reeks gemeenschappelijke prestatie-indicatoren worden vastgesteld, alsmede de inhoud en de termijnen zowel voor de periodieke mededelingen en statistieken betreffende de specifieke voorzieningsregeling en de maatregelen ter ondersteuning van de plaatselijke productie, als voor de jaarlijkse uitvoeringsverslagen. Om het mogelijk te maken betrouwbaarder gegevens over de steunaanvragen voor ondersteuning van de lokale productie te verstrekken, moet de uiterste datum voor die kennisgeving met één maand worden opgeschoven.
(37)
Alle kennisgevingen van de lidstaten aan de Commissie die voor de goede werking van de regeling nodig zijn, moeten worden gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009 van de Commissie (7).
(38)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor rechtstreekse betalingen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
SPECIFIEKE VOORZIENINGSREGELING
SECTIE 1
Geraamde voorzieningsbalansen
Artikel 1
Inhoud en wijziging van de geraamde voorzieningsbalansen
In de geraamde voorzieningsbalansen die de lidstaten overeenkomstig artikel 9, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013 moeten opstellen, worden de hoeveelheden producten van essentieel belang vermeld die nodig zijn om elk kalenderjaar aan de voorzieningsbehoeften van elk ultraperifeer gebied te voldoen.
De lidstaten kunnen hun geraamde voorzieningsbalans wijzigen. Artikel 40 van deze verordening is op dergelijke wijzigingen van toepassing.
SECTIE 2
Voorziening door invoer uit derde landen
Artikel 2
Invoercertificaat
1. Voor de toepassing van artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) nr. 228/2013 worden producten waarvoor een invoercertificaat moet worden overgelegd, van invoerrechten vrijgesteld tegen overlegging van dat certificaat.
2. Het invoercertificaat wordt opgesteld volgens het model dat is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 376/2008.
Artikel 7, lid 5, de artikelen 12, 14, 16, 17, 18, 20, 22, 25, 26, 28 en 32 en de artikelen 35 tot en met 40 van Verordening (EG) nr. 376/2008 zijn van overeenkomstige toepassing tenzij in de onderhavige verordening anders is bepaald.
3. In vak 20 van de invoercertificaataanvraag en van het invoercertificaat wordt een van de in bijlage I, deel A, opgenomen vermeldingen aangebracht, alsmede een van de in bijlage I, deel B, opgenomen vermeldingen.
4. In vak 12 van het invoercertificaat wordt de laatste dag van geldigheid vermeld.
5. Het invoercertificaat wordt op verzoek van de belanghebbenden door de bevoegde autoriteiten afgegeven binnen de grenzen van de geraamde voorzieningsbalansen.
6. Op de hoeveelheden boven die welke op het invoercertificaat zijn vermeld, worden invoerrechten geheven. De tolerantie van 5 % waarin artikel 7, lid 4, van Verordening (EG) nr. 376/2008 voorziet, wordt toegekend mits de desbetreffende invoerrechten worden betaald.
Artikel 3
Vrijstellingscertificaat
1. Voor de toepassing van artikel 12, lid 1, van Verordening (EU) nr. 228/2013 worden producten waarvoor geen invoercertificaat hoeft te worden overgelegd, van invoerrechten vrijgesteld tegen overlegging van een vrijstellingscertificaat.
2. Het vrijstellingscertificaat wordt opgesteld volgens het model van het invoercertificaat dat is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 376/2008.
Artikel 7, lid 5, de artikelen 12, 14, 16, 17, 18, 20, 22, 25, 26, 28 en 32 en de artikelen 35 tot en met 40 van Verordening (EG) nr. 376/2008 zijn van overeenkomstige toepassing tenzij in de onderhavige verordening anders is bepaald.
3. In het linkerbovenvak van het certificaat wordt een van de in bijlage I, deel C, opgenomen vermeldingen gedrukt of met een stempel aangebracht.
4. In vak 20 van de vrijstellingscertificaataanvraag en van het vrijstellingscertificaat wordt een van de in bijlage I, deel D, opgenomen vermeldingen aangebracht, alsmede een van de in bijlage I, deel B, opgenomen vermeldingen.
5. In vak 12 van het vrijstellingscertificaat wordt de laatste dag van geldigheid vermeld.
6. Het vrijstellingscertificaat wordt op verzoek van de belanghebbenden door de bevoegde autoriteiten afgegeven binnen de grenzen van de geraamde voorzieningsbalansen.
SECTIE 3
Voorziening met producten uit de unie
Artikel 4
Vaststelling en toekenning van de steun
1. Met het oog op de toepassing van artikel 10, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013 stelt de lidstaat in het kader van het programma het steunbedrag vast dat moet worden verleend om de afgelegen ligging en het insulaire en ultraperifere karakter te compenseren, en bij die vaststelling houdt hij rekening met het volgende:
(a)
wat de specifieke extra vervoerkosten betreft, de overslag die nodig is om de goederen naar de betrokken ultraperifere gebieden te brengen;
(b)
wat de specifieke extra kosten van de lokale verwerking betreft, de geringe omvang van de markt, de noodzaak de voorziening zeker te stellen en de specifieke kwaliteitseisen waaraan de in de betrokken ultraperifere gebieden benodigde goederen moeten voldoen.
Artikel 5
Steuncertificaat en betaling
1. De steun wordt uitbetaald na overlegging van een volledig uitgeput certificaat, hierna „steuncertificaat” genoemd.
Overlegging van een steuncertificaat aan de met de betaling belaste autoriteiten geldt als steunaanvraag. Het certificaat wordt, behalve in geval van overmacht of van uitzonderlijke weersomstandigheden, overgelegd binnen 30 dagen na de datum waarop het is afgeboekt. Bij overschrijding van deze termijn wordt het steunbedrag verlaagd met 5 % per dag overschrijding.
De steun wordt door de bevoegde autoriteiten betaald binnen 90 dagen te rekenen vanaf de dag waarop het gebruikte certificaat is ingediend, behalve:
(a)
in geval van overmacht of van uitzonderlijke weersomstandigheden;
(b)
wanneer ten aanzien van het bestaan van het recht op steun een administratief onderzoek is geopend; in dit geval wordt de steun pas uitbetaald nadat het recht erop is erkend.
2. Het steuncertificaat wordt opgesteld volgens het model van het invoercertificaat dat is opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 376/2008.
Artikel 7, lid 5, de artikelen 12, 14, 16, 17, 18, 20, 22, 25, 26, 28 en 32 en de artikelen 35 tot en met 40 van Verordening (EG) nr. 376/2008 zijn van overeenkomstige toepassing tenzij in de onderhavige verordening anders is bepaald.
3. In het linkerbovenvak van het certificaat wordt een van de in bijlage I, deel E, opgenomen vermeldingen gedrukt of met een stempel aangebracht.
De vakken 7 en 8 van het certificaat worden volledig doorgehaald.
4. In vak 20 van de steuncertificaataanvraag en van het steuncertificaat wordt een van de in bijlage I, deel F, opgenomen vermeldingen aangebracht, alsmede een van de in bijlage I, deel G, opgenomen vermeldingen.
5. In vak 12 van het steuncertificaat wordt de laatste dag van geldigheid vermeld.
6. Het toe te passen steunbedrag is het bedrag dat geldt op de dag waarop de steuncertificaataanvraag wordt ingediend.
7. Het steuncertificaat wordt op verzoek van de belanghebbenden door de bevoegde autoriteiten afgegeven binnen de grenzen van de geraamde voorzieningsbalansen.
SECTIE 4
Gemeenschappelijke bepalingen
Artikel 6
Doorberekening van het voordeel aan de eindgebruiker
Voor de toepassing van artikel 13, lid 1, van Verordening (EU) nr. 228/2013 nemen de bevoegde autoriteiten alle passende maatregelen om na te gaan of het voordeel daadwerkelijk aan de eindgebruiker wordt doorberekend. Daartoe kunnen zij de door de verschillende betrokken marktdeelnemers gehanteerde handelsmarges en prijzen beoordelen.
De in de eerste alinea bedoelde maatregelen, waaronder met name de controlepunten die voor het constateren van de doorberekening van de steun worden gehanteerd, en de eventuele wijzigingen daarvan worden aan de Commissie meegedeeld in het kader van het in artikel 32, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde jaarlijkse uitvoeringsverslag.
Artikel 7
Register van de marktdeelnemers
1. Om te kunnen worden ingeschreven in het register als bedoeld in artikel 12, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 228/2013 verbindt de marktdeelnemer zich ertoe om:
(a)
de bevoegde autoriteiten op hun verzoek alle nuttige gegevens over de uitgeoefende handelsactiviteiten te verstrekken, met name wat de gehanteerde prijzen en winstmarges betreft;
(b)
uitsluitend in eigen naam en voor eigen rekening te handelen;
(c)
certificaataanvragen in te dienen in verhouding tot zijn werkelijke afzetcapaciteit voor de betrokken producten, welke capaciteit door verwijzing naar objectieve elementen moet worden aangetoond;
(d)
zich te onthouden van elke handelwijze die een kunstmatige schaarste aan producten kan veroorzaken, en de beschikbare producten niet tegen abnormaal lage prijzen op de markt te brengen;
(e)
bij de afzet van de landbouwproducten in het betrokken ultraperifere gebied, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten het voordeel door te berekenen aan de eindgebruiker.
2. Een marktdeelnemer die voornemens is onverwerkte, verwerkte of verpakte producten te verzenden of uit te voeren overeenkomstig artikel 13, verklaart bij de indiening van zijn registratieverzoek of daarna voornemens te zijn een dergelijke activiteit te ontplooien en geeft in voorkomend geval de vestigingsplaats van de verpakkingsinstallaties aan.
3. Een verwerker die voornemens is verwerkte producten uit te voeren of te verzenden overeenkomstig artikel 13 of 15, verklaart bij de indiening van zijn registratieverzoek of daarna voornemens te zijn een dergelijke activiteit te ontplooien, geeft de vestigingsplaats van de verwerkingsinstallaties aan en legt in voorkomend geval de analytische lijsten van de verwerkte producten over.
Artikel 8
Door de marktdeelnemers over te leggen documenten en geldigheidsduur van het certificaat
1. Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 2, lid 5, artikel 3, lid 6, artikel 5, lid 7, en de artikelen 11 en 12 aanvaarden de bevoegde autoriteiten de door een marktdeelnemer voor een bepaalde verzending ingediende aanvraag voor een invoer-, een vrijstellings- of een steuncertificaat indien deze vergezeld gaat van het origineel of een voor eensluidend gewaarmerkte kopie van de aankoopfactuur en van het origineel of een voor eensluidend gewaarmerkte kopie van de volgende documenten:
(a)
met betrekking tot het invoer- of het vrijstellingscertificaat:
(i)
de zeevrachtbrief (connossement), de luchtvrachtbrief of het multimodale vervoersdocument,
(ii)
het certificaat van oorsprong voor producten uit derde landen;
(b)
met betrekking tot het steuncertificaat:
(i)
het document T2L of het document T2LF in de omstandigheden als bedoeld in artikel 315, leden 1 en 2, van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (8), of
(ii)
een aangifte van het type CO als omschreven in artikel 786, lid 2, onder a), en bijlage 38, titel II, vak 1, van die verordening.
De genoemde documenten mogen in de vorm van een elektronisch bericht worden doorgestuurd. Als de controlerende bevoegde autoriteit geen toegang heeft tot het IT-systeem waarmee dergelijke elektronische documenten worden beheerd en geproduceerd, wordt het elektronisch bericht vervangen door een naar behoren voor eensluidend gewaarmerkte print-out.
De aankoopfactuur en het connossement of de luchtvrachtbrief zijn op naam van de aanvrager van het certificaat gesteld.
2. De geldigheidsduur van het certificaat wordt vastgesteld in overeenstemming met de termijn waarbinnen het vervoer plaatsvindt. Die geldigheidsduur kan in bijzondere gevallen, op grond van ernstige en onvoorzienbare moeilijkheden die het vervoer vertragen, door de bevoegde autoriteit worden verlengd, maar mag, gerekend vanaf de datum van afgifte van het certificaat, niet meer dan twee maanden bestrijken.
Artikel 9
Overlegging van de certificaten en presentatie van de goederen
1. Voor de onder de specifieke voorzieningsregeling vallende producten worden de invoer-, vrijstellings- of steuncertificaten met het oog op het vervullen van de douaneformaliteiten aan de douaneautoriteiten overgelegd binnen 15 werkdagen te rekenen vanaf de datum waarop toestemming voor het lossen van de goederen is gegeven. De bevoegde autoriteiten kunnen die maximumtermijn verkorten.
Voor producten die het voorwerp van actieve veredeling of douaneopslag op de Azoren, Madeira of de Canarische Eilanden zijn geweest en die daar later in het vrije verkeer worden gebracht, gaat de maximumtermijn van 15 dagen in op de datum waarop de in de eerste alinea bedoelde certificaten worden aangevraagd.
2. De goederen worden, in overeenstemming met het overgelegde certificaat, in bulk of in afzonderlijke partijen gepresenteerd.
De certificaten worden bij de vervulling van de douaneformaliteiten slechts voor een enkele transactie gebruikt.
Artikel 10
Kwaliteit van de producten
Of de producten aan de eisen van artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) nr. 228/2013 voldoen, wordt uiterlijk in het stadium van de eerste afzet onderzocht volgens de in de Unie geldende normen of gebruiken.
Wanneer wordt geconstateerd dat het product niet aan de eisen van artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) nr. 228/2013 voldoet, wordt het voordeel van de specifieke voorzieningsregeling ingetrokken en wordt de desbetreffende hoeveelheid weer in de geraamde voorzieningsbalans bijgeschreven. Indien overeenkomstig artikel 5 van deze verordening steun is toegekend, wordt de steun terugbetaald. Indien invoer heeft plaatsgevonden overeenkomstig artikel 2 of 3 van deze verordening, wordt het invoerrecht betaald tenzij de belanghebbende het bewijs levert dat de producten opnieuw zijn uitgevoerd of zijn vernietigd.
Artikel 11
Duidelijke toename van de certificaataanvragen
1. Wanneer uit de stand van uitvoering van een geraamde voorzieningsbalans voor een bepaald product een duidelijke toename van de aanvragen om invoer-, vrijstellings- of steuncertificaten blijkt en wanneer door die toename een of meer doelstellingen van de specifieke voorzieningsregeling niet gehaald dreigen te worden, neemt de lidstaat, na overleg met de betrokken autoriteiten, de nodige maatregelen om de voorziening van het betrokken ultraperifere gebied met de producten van essentieel belang veilig te stellen, rekening houdend met de beschikbare hoeveelheden en met de eisen van de prioritaire sectoren.
2. Als de lidstaten, na overleg met de betrokken autoriteiten, besluiten de afgifte van certificaten te beperken, passen de bevoegde autoriteiten een uniform verminderingspercentage toe op alle in behandeling zijnde aanvragen.
Artikel 12
Vaststelling van een maximumhoeveelheid per certificaataanvraag
Voor zover dat strikt noodzakelijk is ter voorkoming van verstoringen van de markt van de betrokken ultraperifere gebieden of van de ontwikkeling van speculatieve activiteiten die het goed functioneren van de specifieke voorzieningsregeling ernstig kunnen schaden, kunnen de bevoegde autoriteiten een maximumhoeveelheid per certificaataanvraag vaststellen.
De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de gevallen waarin dit artikel wordt toegepast.
De in dit artikel bedoelde kennisgeving wordt gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009.
SECTIE 5
Uitvoer en verzending
Artikel 13
Uitvoer- en verzendingsvoorwaarden
1. Voor de uitvoer of de verzending van onverwerkte producten waarvoor de specifieke voorzieningsregeling is toegepast, of van verpakte of verwerkte producten die producten bevatten waarvoor de specifieke voorzieningsregeling is toegepast, gelden de voorwaarden die zijn vastgesteld in de leden 2 tot en met 6.
2. Voor uitgevoerde producten wordt in vak 44 van de uitvoeraangifte een van de vermeldingen aangebracht die in bijlage I, deel H, zijn opgenomen.
3. De hoeveelheden producten waarvoor vrijstelling van invoerrechten is verleend en die worden uitgevoerd, worden weer bijgeschreven in de geraamde voorzieningsbalans.
Voor deze producten kan geen uitvoerrestitutie worden toegekend.
4. De hoeveelheden producten waarvoor vrijstelling van invoerrechten is verleend en die worden verzonden, worden weer bijgeschreven in de geraamde voorzieningsbalans, en uiterlijk bij de verzending maakt de verzender het bedrag van de op de dag van invoer geldende invoerrechten erga omnes over.
Deze producten mogen niet worden verzonden zolang de in de eerste alinea bedoelde overmaking niet heeft plaatsgevonden.
Wanneer het materieel niet mogelijk is de dag van invoer te bepalen, worden de producten geacht te zijn ingevoerd op de dag waarop de hoogste invoerrechten erga omnes gelden in de periode van zes maanden vóór de datum van de verzending.
5. De hoeveelheden producten waarvoor steun is betaald en die worden uitgevoerd of verzonden, worden weer bijgeschreven in de geraamde voorzieningsbalans, en de exporteur of verzender betaalt uiterlijk bij de uitvoer of de verzending de toegekende steun terug.
Deze producten mogen niet worden verzonden of uitgevoerd zolang de in de eerste alinea bedoelde terugbetaling niet heeft plaatsgevonden.
Wanneer het materieel niet mogelijk is het bedrag van de toegekende steun te bepalen, wordt ervan uitgegaan dat voor de producten het hoogste steunbedrag is ontvangen dat de Unie voor deze producten heeft vastgesteld in de zes maanden vóór de indiening van de aanvraag tot uitvoer of verzending.
Voor deze producten kan een uitvoerrestitutie worden toegekend voor zover aan de voorwaarden voor de toekenning van die steun is voldaan.
6. De bevoegde autoriteiten staan de uitvoer of de verzending van hoeveelheden verwerkte producten, andere dan die welke in de leden 3, 4 en 5 van dit artikel en in artikel 15 worden bedoeld, slechts toe voor zover de exporteur verklaart dat voor die producten de specifieke voorzieningsregeling niet is toegepast.
De bevoegde autoriteiten staan de wederuitvoer of de herverzending van onverwerkte of verpakte producten, andere dan die welke in de leden 3, 4 en 5 van dit artikel worden bedoeld, slechts toe voor zover de exporteur verklaart dat voor die producten de specifieke voorzieningsregeling niet is toegepast.
De bevoegde autoriteiten verrichten de controles die nodig zijn om na te gaan of de in de eerste en de tweede alinea bedoelde verklaringen juist zijn en vorderen in voorkomend geval het toegekende voordeel terug.
Artikel 14
Uitvoercertificaat en aanzienlijke toename van de uitvoer
1. Bij uitvoer van de volgende producten hoeft geen uitvoercertificaat te worden overgelegd:
(a)
de in artikel 13, lid 3, bedoelde producten;
(b)
de in lid 13, lid 5, bedoelde producten die niet voldoen aan de voorwaarden voor de toekenning van een uitvoerrestitutie.
2. Indien de regelmatige voorziening van de ultraperifere gebieden in gevaar dreigt te worden gebracht door een aanzienlijke toename van de uitvoer van de in artikel 13, lid 1, bedoelde producten, kunnen de bevoegde autoriteiten een kwantitatieve beperking vaststellen die toereikend is om ervoor te zorgen dat de prioritaire behoeften in de betrokken sectoren worden gedekt. Die kwantitatieve beperking wordt op niet-discriminerende wijze toegepast.
Artikel 15
Traditionele uitvoer, uitvoer in het kader van de regionale handel en traditionele verzending van verwerkte producten
1. Een verwerker die overeenkomstig artikel 7, lid 3, het voornemen te kennen heeft gegeven verwerkte producten die grondstoffen bevatten waarvoor de specifieke voorzieningsregeling is toegepast, uit te voeren in het kader van traditionele handelsstromen of van de regionale handel of te verzenden in het kader van traditionele handelsstromen als bedoeld in artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013, kan zulks doen binnen de grenzen van de in de bijlagen II tot en met V bij deze verordening aangegeven jaarlijkse hoeveelheden. De bevoegde autoriteiten geven de nodige vergunningen af om te garanderen dat de transacties die jaarlijkse hoeveelheden niet te boven gaan.
De in artikel 14, lid 3, van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde lijst van landen is in bijlage VI bij de onderhavige verordening opgenomen.
Voor uitvoer in het kader van de regionale handel legt de exporteur de in artikel 17 van Verordening (EG) nr. 612/2009 bedoelde documenten binnen de in artikel 46 van die verordening gestelde termijnen aan de bevoegde autoriteiten over. Worden deze documenten niet binnen die termijnen overgelegd, dan vorderen de bevoegde autoriteiten het op grond van de specifieke voorzieningsregeling toegekende voordeel terug.
2. Bij uitvoer van de in dit artikel bedoelde producten hoeft geen uitvoercertificaat te worden overgelegd.
3. Voor de in dit artikel bedoelde uitgevoerde producten wordt in vak 44 van de uitvoeraangifte een van de in bijlage I, deel I, opgenomen vermeldingen aangebracht.
SECTIE 6
Beheer, controles en monitoring
Artikel 16
Controles
1. De administratieve controles bij de invoer, het binnenbrengen, de uitvoer en de verzending van landbouwproducten gebeuren grondig en bestaan met name uit kruiscontroles met de in artikel 8, lid 1, bedoelde documenten.
2. De fysieke controles bij de invoer, het binnenbrengen, de uitvoer en de verzending van landbouwproducten die in het betrokken ultraperifere gebied worden verricht, hebben betrekking op een representatieve steekproef van ten minste 5 % van de certificaten die overeenkomstig artikel 9 worden overgelegd.
Voor die fysieke controles is Verordening (EG) nr. 1276/2008 van de Commissie (9) van overeenkomstige toepassing.
In bijzondere situaties kan de Commissie verlangen dat voor de fysieke controles andere percentages worden toegepast.
Artikel 17
Nationale beheers- en monitoringsbepalingen
De bevoegde autoriteiten stellen de aanvullende bepalingen vast die nodig zijn voor het in „real time” beheren en monitoren van de specifieke voorzieningsregeling.
Op verzoek van de Commissie stellen zij de Commissie in kennis van de maatregelen die zij op grond van de eerste alinea toepassen.
HOOFDSTUK II
MAATREGELEN TER ONDERSTEUNING VAN DE LOKALE LANDBOUWPRODUCTIE
SECTIE 1
Steunaanvragen
Artikel 18
Indiening van de aanvragen
De steunaanvragen voor een bepaald kalenderjaar worden bij de door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat aangewezen diensten ingediend overeenkomstig de door deze autoriteiten voorgeschreven modellen en binnen de door die autoriteiten bepaalde termijnen. Deze termijnen worden zo vastgesteld dat de nodige controles ter plaatse kunnen worden verricht en dat de uiterste datum niet later valt dan 28 februari van het daaropvolgende kalenderjaar.
Artikel 19
Verbetering van kennelijke fouten
In geval van een door de bevoegde autoriteit erkende kennelijke fout kan een steunaanvraag te allen tijde na de indiening worden aangepast.
Artikel 20
Te late indiening van aanvragen
Behoudens overmacht of uitzonderlijke omstandigheden wordt bij indiening van een steunaanvraag na de overeenkomstig artikel 18 bepaalde termijn het steunbedrag waarop de steunaanvrager recht zou hebben indien hij de aanvraag tijdig had ingediend, verlaagd met 1 % per werkdag vertraging. Bij een termijnoverschrijding van meer dan 25 dagen wordt de aanvraag onontvankelijk verklaard.
Artikel 21
Intrekking van steunaanvragen
1. Een steunaanvraag kan te allen tijde geheel of gedeeltelijk worden ingetrokken.
Wanneer echter de bevoegde autoriteit de steunaanvrager reeds in kennis heeft gesteld van onregelmatigheden in zijn steunaanvraag of van haar voornemen bij hem een controle ter plaatse uit te voeren, waarbij vervolgens onregelmatigheden worden ontdekt, mogen de bij de onregelmatigheden betrokken gedeelten van de aanvraag niet worden ingetrokken.
2. Door de volledige of gedeeltelijke intrekking van de steunaanvraag overeenkomstig lid 1 wordt de aanvrager teruggebracht in de toestand waarin hij zich vóór de indiening van de betrokken aanvraag of van het betrokken gedeelte ervan bevond.
SECTIE 2
Controles
Artikel 22
Algemene beginselen
De controles bestaan uit administratieve controles en controles ter plaatse.
De administratieve controles gebeuren grondig en omvatten kruiscontroles met onder meer de gegevens van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem als bedoeld in titel V, hoofdstuk II, titel VI, hoofdstuk II, de artikelen 47 en 61 en artikel 102, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad (10).
Aan de hand van een risicoanalyse overeenkomstig artikel 24, lid 1, van deze verordening controleren de bevoegde autoriteiten ter plaatse een steekproef van steunaanvragen die minstens 5 % van de steunaanvragen omvat. De steekproef moet ook ten minste 5 % vertegenwoordigen van de hoeveelheden waarvoor steun wordt verleend.
Wanneer nodig maken de lidstaten gebruik van het geïntegreerde beheers- en controlesysteem.
Artikel 23
Controles ter plaatse
1. De controles ter plaatse worden onverwachts uitgevoerd. Zij mogen worden aangekondigd, doch slechts zolang van tevoren als strikt noodzakelijk is en voor zover het doel van de controle daardoor niet in gevaar komt. Behalve in behoorlijk gemotiveerde gevallen mag de aankondiging nooit meer dan 48 uur van tevoren plaatsvinden.
2. Voor zover dienstig worden de controles ter plaatse in het kader van deze sectie tegelijk met in andere uniale regelingen voorgeschreven controles verricht.
3. De steunaanvraag (aanvragen) wordt (worden) afgewezen indien de steunaanvrager of zijn vertegenwoordiger een controle ter plaatse verhindert.
Artikel 24
Selectie van de ter plaatse te controleren steunaanvragers
1. Aan de hand van een risicoanalyse en op basis van de representativiteit van de ingediende steunaanvragen bepaalt de bevoegde autoriteit bij welke steunaanvragers een controle ter plaatse moet worden verricht. Bij de risicoanalyse wordt rekening gehouden met:
(a)
het steunbedrag;
(b)
het aantal percelen landbouwgrond, de oppervlakte en het aantal dieren waarvoor de steun wordt aangevraagd, of de geproduceerde, vervoerde, verwerkte of in de handel gebrachte hoeveelheid;
(c)
wijzigingen ten opzichte van het voorgaande jaar;
(d)
de controleresultaten in de voorgaande jaren;
(e)
andere door de lidstaten te bepalen factoren.
Om de representativiteit te waarborgen selecteren de lidstaten door middel van een aselecte steekproef 20 tot 25 % van het minimum aantal steunaanvragers bij wie een controle ter plaatse moet worden uitgevoerd.
2. De bevoegde autoriteit maakt aantekening van de redenen waarom een steunaanvrager voor een controle ter plaatse is geselecteerd. De inspecteur die de controle ter plaatse moet verrichten, wordt vóór het begin van de controle van deze redenen in kennis gesteld.
Artikel 25
Controleverslag
1. Van elke controle ter plaatse wordt een controleverslag opgesteld aan de hand waarvan de bijzonderheden van de controle kunnen worden nagetrokken. In het verslag worden met name de volgende gegevens vermeld:
(a)
de gecontroleerde steunregeling en -aanvragen;
(b)
de aanwezige personen;
(c)
de gecontroleerde percelen landbouwgrond, de opgemeten percelen landbouwgrond en de meetresultaten per perceel landbouwgrond, alsmede de gebruikte meettechnieken;
(d)
het aantal aanwezige dieren per diersoort, en in voorkomend geval de oormerknummers, de inschrijvingen in het register, de gegevens in het gecomputeriseerde gegevensbestand voor runderen en de bewijsstukken die zijn gecontroleerd, alsmede de resultaten van de controles, en in voorkomend geval, bijzondere opmerkingen betreffende specifieke dieren of hun identificatiecode;
(e)
de geproduceerde, vervoerde, verwerkte of in de handel gebrachte hoeveelheden die zijn gecontroleerd;
(f)
of de steunaanvrager van de controle in kennis was gesteld en, zo ja, hoelang van tevoren;
(g)
gegevens betreffende eventuele andere verrichte controles.
2. De steunaanvrager of zijn vertegenwoordiger wordt in de gelegenheid gesteld het verslag te ondertekenen om aldus te bevestigen dat hij bij de controle aanwezig was, en er opmerkingen over de controle aan toe te voegen. Wanneer onregelmatigheden worden vastgesteld, wordt aan de steunaanvrager een afschrift van het contoleverslag verstrekt.
Ten aanzien van door middel van teledetectie uitgevoerde controles ter plaatse kunnen de lidstaten besluiten dat de steunaanvrager of zijn vertegenwoordiger niet in de gelegenheid hoeft te worden gesteld het controleverslag te ondertekenen indien geen onregelmatigheden worden ontdekt.
SECTIE 3
Kortingen, uitsluitingen en onverschuldigde betalingen
Artikel 26
Kortingen en uitsluitingen
Als de in het kader van de steunaanvragen vermelde gegevens afwijken van wat wordt geconstateerd bij de in sectie 2 bedoelde controles, past de betrokken lidstaat kortingen op en uitsluitingen van de steun toe. Deze kortingen en uitsluitingen zijn doeltreffend, evenredig en afschrikkend.
Artikel 27
Uitzonderingen op de toepassing van kortingen en uitsluitingen
1. De in artikel 26 bedoelde kortingen en uitsluitingen zijn niet van toepassing wanneer de steunaanvrager feitelijk juiste gegevens heeft verschaft of wanneer hij anderszins kan bewijzen dat hem geen schuld treft.
2. De kortingen en uitsluitingen zijn ook niet van toepassing op die onderdelen van de steunaanvraag ten aanzien waarvan de steunaanvrager de bevoegde autoriteit schriftelijk heeft meegedeeld dat de aanvraag fouten bevat of niet langer juist is, tenzij de steunaanvrager in kennis is gesteld van het voornemen van de bevoegde autoriteit bij hem een controle ter plaatse te verrichten of deze autoriteit de steunaanvrager reeds over onregelmatigheden in de betrokken aanvraag heeft ingelicht.
De in de eerste alinea bedoelde mededeling van de steunaanvrager heeft een aanpassing van de steunaanvraag aan de feitelijke toestand tot gevolg.
Artikel 28
Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen en sancties
1. In geval van een onverschuldigde betaling is artikel 80 van Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie (11) van overeenkomstige toepassing.
2. Wanneer ten onrechte steun is betaald als gevolg van valse verklaringen, valse documenten of grove nalatigheid van de steunaanvrager, wordt een sanctie toegepast waarvan het bedrag gelijk is aan het ten onrechte ontvangen bedrag, vermeerderd met een rente die wordt berekend overeenkomstig artikel 80, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1122/2009.
Artikel 29
Overmacht en uitzonderlijke omstandigheden
In gevallen van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden in de zin van artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1306/2013, is artikel 75 van Verordening (EG) nr. 1122/2009 van overeenkomstige toepassing.
HOOFDSTUK III
BEGELEIDENDE MAATREGELEN
SECTIE 1
Logo
Artikel 30
Controle op de naleving van de voorwaarden voor het gebruik van het logo
De bevoegde autoriteiten gaan regelmatig na of de erkende marktdeelnemers de voorwaarden voor het gebruik van het logo als bedoeld in artikel 5 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 179/2014, in acht nemen en of zij de in artikel 6, lid 4, van die gedelegeerde verordening bedoelde verbintenissen nakomen.
De bevoegde autoriteiten kunnen de controles laten uitvoeren door daartoe gemachtigde organisaties die over de daarvoor nodige technische expertise beschikken en de vereiste neutraliteit aan de dag leggen. In dit geval brengen deze organisaties de bevoegde autoriteiten regelmatig verslag uit over hun controleopdracht.
Artikel 31
Onrechtmatig gebruik van en publiciteit voor het logo
De lidstaten passen de bestaande relevante nationale bepalingen toe om onrechtmatig gebruik van het logo te voorkomen en, in voorkomend geval, te bestraffen, of zij stellen de maatregelen daartoe vast. Op verzoek van de Commissie delen zij de Commissie de geldende maatregelen mee.
De lidstaten zorgen ervoor dat voldoende bekendheid wordt gegeven aan het logo en aan de producten waarvoor het mag worden gebruikt.
Artikel 32
Nationale maatregelen
1. De bevoegde autoriteiten stellen de aanvullende administratieve maatregelen vast die nodig zijn voor het beheer van de regeling inzake het logo. Er kan met name worden bepaald dat bij de erkende marktdeelnemers een bijdrage in de kosten voor het drukken van het logo, de administratiekosten en de kosten in verband met de controles wordt geïnd.
2. Op verzoek van de Commissie delen de bevoegde autoriteiten de Commissie mee welke diensten of, in voorkomend geval, welke organisaties verantwoordelijk zijn voor het verlenen van de in artikel 6, lid 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 179/2014 bedoelde erkenning en voor het verrichten van de in het kader van deze sectie vereiste controles en van de aanvullende maatregelen als bedoeld in lid 1 van dit artikel.
3. De bevoegde autoriteiten stellen de Commissie in kennis van elke erkenning van het recht om het logo te gebruiken, met vermelding van de naam en de zetel van de producent, de producten en de periode waarvoor het recht is toegekend.
De in dit lid bedoelde kennisgeving wordt gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009.
SECTIE 2
Dierlijke producten
Artikel 33
Veehouderij
1. Totdat het bestand van lokale jonge mannelijke runderen een niveau bereikt dat toereikend is voor de instandhouding en de ontwikkeling van de lokale rundvleesproductie, worden op de invoer van jonge mannelijke runderen van oorsprong uit derde landen van de GN-codes 0102 29 05, 0102 29 29 of 0102 29 49 die bestemd zijn om in de Franse overzeese departementen of op Madeira te worden gemest en geconsumeerd, geen douanerechten toegepast.
2. De in lid 1 bedoelde vrijstelling geldt op voorwaarde dat de importeur of de aanvrager aantoont dat hij aan artikel 8 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 179/2014 voldoet door overlegging:
a)
bij aankomst van de dieren in de Franse overzeese departementen of op Madeira, van een schriftelijke verklaring dat de runderen ter plaatse zullen worden gemest gedurende minstens 120 dagen, te rekenen vanaf de dag van effectieve aankomst, en daar vervolgens zullen worden geconsumeerd;
b)
bij aankomst van de dieren, van een schriftelijke verbintenis om binnen één maand na de dag van aankomst de bevoegde autoriteiten te melden op welk bedrijf de runderen zullen worden gemest.
SECTIE 3
Invoer van tabak op de canarische eilanden
Artikel 34
Vrijstelling van douanerechten voor tabak
1. De jaarperiode voor de berekening van de in artikel 29, lid 1, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde jaarlijkse maximumhoeveelheid tabak die bij rechtstreekse invoer op de Canarische Eilanden van invoerrechten wordt vrijgesteld, loopt van 1 januari van een bepaald jaar tot en met 31 december van datzelfde jaar.
2. De hoeveelheden ruwe tabak en halffabricaten als bedoeld in artikel 29, lid 1, van Verordening (EU) nr. 228/2013 worden in hoeveelheden ruwe gestripte tabak omgezet aan de hand van de equivalentiecoëfficiënten die voor de betrokken producten in bijlage VII bij deze verordening zijn vastgesteld.
Artikel 35
Vrijstellingsvoorwaarden
1. Voor de invoer van de in bijlage VII bedoelde producten wordt een vrijstellingscertificaat overgelegd. In vak 20 van de certificaataanvraag en het certificaat wordt een van in bijlage I, deel J, opgenomen vermeldingen aangebracht.
Tenzij in deze verordening iets anders wordt bepaald, zijn de artikelen 3, 7 tot en met 10, 12 en 16 van deze verordening, artikel 1 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 179/2014 en artikel 12, lid 2, en artikel 18 van Verordening (EU) nr. 228/2013 van overeenkomstige toepassing.
2. De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de in bijlage VII bij deze verordening vermelde producten worden gebruikt overeenkomstig de ter zake vastgestelde EU-bepalingen, en met name de artikelen 291 tot en met 300 van Verordening (EEG) nr. 2454/93.
HOOFDSTUK IV
ALGEMENE EN SLOTBEPALINGEN
Artikel 36
Betaling van de steun
Na controle van de steunaanvragen en de betrokken bewijsstukken en na berekening van de bedragen die in het kader van de in hoofdstuk II van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde POSEI-programma’s moeten worden toegekend, betalen de bevoegde autoriteiten de voor een bepaald kalenderjaar verschuldigde steun als volgt:
(a)
voor de steunmaatregelen krachtens de specifieke voorzieningsregeling, de maatregelen voor invoer en levering van levende dieren en de in artikel 9 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 179/2014 bedoelde maatregelen, gedurende het hele jaar;
(b)
voor de rechtstreekse betalingen, overeenkomstig artikel 75 van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van de Raad;
(c)
voor de andere betalingen, tijdens de periode die begint op 16 oktober van het lopende jaar en eindigt op 30 juni van het daaropvolgende jaar.
Artikel 37
Prestatie-indicatoren
Elk jaar stellen de lidstaten de Commissie voor elk van hun ultraperifere gebieden in kennis van ten minste de gegevens die betrekking hebben op de in bijlage VIII vastgestelde prestatie-indicatoren.
Die gegevens worden meegedeeld in het kader van het jaarlijks verslag over de uitvoering, als bedoeld in artikel 32, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013.
Artikel 38
Kennisgevingen
1. Met betrekking tot de specifieke voorzieningsregeling stellen de bevoegde autoriteiten de Commissie uiterlijk op de laatste dag van de maand die volgt op het einde van elk kwartaal, in kennis van de volgende op dat tijdstip beschikbare gegevens over de transacties die in de voorafgaande maanden met betrekking tot de voorzieningsbalans van het referentiekalenderjaar zijn uitgevoerd, uitgesplitst naar product en GN-code en, in voorkomend geval, naar bijzondere bestemming:
(a)
de uit derde landen ingevoerde of uit de Unie geleverde hoeveelheden, uitgesplitst naar herkomst;
(b)
per product en, in voorkomend geval, per bijzondere bestemming, het steunbedrag en de werkelijk betaalde kosten;
(c)
de hoeveelheden waarvoor de certificaten niet zijn gebruikt, uitgesplitst naar certificaatcategorie;
(d)
de eventueel overeenkomstig artikel 13 opnieuw uitgevoerde of herverzonden hoeveelheden en de eenheids- en totaalbedragen van de ingevorderde steun;
(e)
de eventueel overeenkomstig artikel 15 na verwerking opnieuw uitgevoerde of herverzonden hoeveelheden;
(f)
de overdrachten binnen een totale hoeveelheid voor een categorie producten en de tussentijdse wijzigingen van de geraamde voorzieningsbalansen;
(g)
het beschikbare saldo en het benuttingspercentage.
De in de eerste alinea bedoelde gegevens worden verstrekt op basis van de gebruikte certificaten. De definitieve gegevens over de voorzieningsbalans voor elk kalenderjaar worden uiterlijk op 31 mei daaropvolgend ter kennis van de Commissie gebracht.
2. Met betrekking tot de ondersteuning van de lokale productie delen de lidstaten de Commissie de volgende gegevens mee:
(a)
uiterlijk op 30 april van elk jaar: de voor het voorgaande kalenderjaar ontvangen steunaanvragen en de betrokken bedragen;
(b)
uiterlijk op 31 juli van elk jaar: de steunaanvragen voor het voorgaande kalenderjaar die uiteindelijk in aanmerking zijn genomen en de betrokken bedragen.
3. De in dit artikel bedoelde kennisgevingen worden gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009.
4. De in artikel 23, lid 3, en artikel 32, lid 1, van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde kennisgevingen worden gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009.
Artikel 39
Verslag
1. Het in artikel 32, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde verslag omvat met name:
(a)
eventuele significante wijzigingen in het sociaaleconomische milieu en het landbouwmilieu;
(b)
een samenvatting van de beschikbare fysieke en financiële gegevens over de uitvoering van elke maatregel, vergezeld van een analyse van die gegevens en, zo nodig, van een presentatie en een analyse van de bedrijfstak waarvoor die maatregel van belang is;
(c)
de vooruitgang die op de datum waarop het verslag wordt ingediend, bij de maatregelen en de prioriteiten is geboekt ten aanzien van de operationele en specifieke doelstellingen ervan, waarbij moet worden gebruikgemaakt van gekwantificeerde indicatoren;
(d)
een samenvatting van de belangrijke problemen die eventueel bij het beheer en de tenuitvoerlegging van de maatregelen zijn ondervonden;
(e)
een onderzoek naar het resultaat van het volledige pakket maatregelen, waarbij rekening moet worden gehouden met de onderlinge samenhang tussen deze maatregelen;
(f)
voor de specifieke voorzieningsregeling:
i)
gegevens en een analyse met betrekking tot de prijsontwikkeling en de doorberekening van het toegekende voordeel, en de maatregelen die zijn genomen en de controles die zijn verricht om te garanderen dat het voordeel werd doorberekend overeenkomstig artikel 6 van deze verordening,
ii)
rekening houdend met andere steunbedragen die worden verleend, een analyse van de evenredigheid van de steun met de extra kosten van het vervoer naar de ultraperifere gebieden, met de bij uitvoer naar derde landen gehanteerde prijzen en, wanneer het gaat om producten voor verwerking of om productiemiddelen voor de landbouw, met de extra kosten die worden veroorzaakt door het insulaire en ultraperifere karakter van die gebieden;
(g)
informatie over de mate waarin de voor de maatregelen van het programma vastgestelde doelstellingen zijn verwezenlijkt, gemeten aan de hand van objectieve indicatoren;
(h)
gegevens betreffende de jaarlijkse voorzieningsbalans voor het betrokken gebied met betrekking tot met name het verbruik, de ontwikkeling van de veestapel, de productie en het handelsverkeer;
(i)
gegevens betreffende de bedragen die daadwerkelijk voor de verwezenlijking van de maatregelen van het programma zijn toegekend op basis van de door de lidstaten vastgestelde criteria zoals het aantal begunstigde producenten, het aantal voor betaling in aanmerking genomen dieren, de oppervlakten waarvoor steun wordt toegekend of het aantal betrokken bedrijven;
(j)
gegevens betreffende de financiële uitvoering van de maatregelen in het kader van het programma;
(k)
statistische gegevens over de door de bevoegde autoriteiten verrichte controles en eventueel toegepaste sancties;
(l)
opmerkingen van de lidstaat over de uitvoering van het programma;
(m)
de jaarlijkse gegevens over de in artikel 37 van deze verordening bedoelde prestatie-indicatoren.
2. Het in lid 1 bedoelde verdrag wordt bij de Commissie ingediend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009.
Artikel 40
Wijziging van de programma's
1. De wijzigingen die in elk POSEI-programma moeten worden aangebracht, worden ter goedkeuring aan de Commissie voorgelegd en worden met redenen omkleed, met name aan de hand van de volgende gegevens:
a)
de redenen van eventuele problemen bij de tenuitvoerlegging die de wijziging van het programma rechtvaardigen;
b)
de verwachte effecten van de wijziging;
c)
de gevolgen voor de financiering en voor de controle op de naleving van de verbintenissen.
Behalve bij overmacht of in uitzonderlijke omstandigheden dienen de lidstaten de voorstellen tot wijziging van de programma's slechts eenmaal per kalenderjaar en per programma in. Die wijzigingsvoorstellen moeten uiterlijk op 30 september van elk jaar in het bezit zijn van de Commissie.
Tenzij de Commissie verzet aantekent tegen de voorgestelde wijzigingen, worden de voorgenomen wijzigingen van toepassing met ingang van 1 januari na het jaar waarin zij zijn gemeld.
Een vervroegde inwerkingtreding van dergelijke wijzigingen is mogelijk indien de Commissie de lidstaat vóór de in de derde alinea bedoelde datum er schriftelijk van in kennis stelt dat de gemelde wijzigingen in overeenstemming zijn met de EU-wetgeving.
Indien de gemelde wijziging niet in overeenstemming is met de EU-wetgeving, stelt de Commissie de lidstaat vóór de in de derde alinea genoemde datum ervan in kennis dat de aangemelde wijziging pas van toepassing wordt wanneer de Commissie een wijziging ontvangt die wel als in overeenstemming met deze wetgeving kan worden beschouwd.
2. In afwijking van lid 1 beoordeelt de Commissie de volgende door de lidstaten voorgestelde wijzigingen afzonderlijk en besluit zij overeenkomstig de in artikel 34, lid 2, van Verordening (EU) nr. 228/2013 bedoelde procedure uiterlijk vier maanden na de indiening ervan of zij die al dan niet goedkeurt:
(a)
de toetreding van een nieuwe ultraperifere regio;
(b)
de invoering in het algemene programma van nieuwe groepen producten waarvoor in het kader van de specifieke voorzieningsregeling steun moet worden verleend, of van nieuwe maatregelen ten gunste van de lokale landbouwproductie, en
(c)
een verhoging van het eenheidsbedrag van de reeds voor elke bestaande maatregel goedgekeurde steun met meer dan 50 % ten opzichte van het bedrag dat gold op het tijdstip van de indiening van het wijzigingsvoorstel.
Onverminderd de procedure van lid 1 kunnen de lidstaten de in dit lid bedoelde wijzigingsvoorstellen eenmaal per kalenderjaar en per programma indienen. De in dit lid bedoelde wijzigingsvoorstellen moeten uiterlijk op 31 juli van het jaar vóór de toepassing ervan in het bezit zijn van de Commissie.
De aldus goedgekeurde wijzigingen zijn van toepassing met ingang van 1 januari van het jaar volgende op dat waarin het wijzigingsvoorstel werd gemaakt, of met ingang van de datum die expliciet in het betrokken goedkeuringsbesluit is vermeld.
3. De lidstaten mogen, zonder gebruik te maken van de in lid 1 vastgestelde procedure, de volgende wijzigingen aanbrengen, op voorwaarde dat deze aan de Commissie worden gemeld:
(a)
met betrekking tot de geraamde voorzieningsbalansen, wijzigingen van het individuele steunniveau van ten hoogste 20 % of wijzigingen van de hoeveelheden van de onder de voorzieningsbalans vallende producten en bijgevolg wijzigingen van het totale steunbedrag dat voor elke productlijn wordt toegekend;
(b)
voor alle maatregelen: wijzigingen van ten hoogste 20 % van de financiële toewijzing voor elke afzonderlijke maatregel, onverminderd de in artikel 30 van Verordening (EU) nr. 228/2013 vastgestelde financiële maxima, op voorwaarde dat die aanpassingen uiterlijk op 30 april van het jaar dat volgt op het kalenderjaar waarop de gewijzigde financiële toewijzing betrekking heeft, worden gemeld;
(c)
wijzigingen als gevolg van wijzigingen in de codes en de omschrijvingen die in Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (12) zijn vastgesteld en waarmee de producten worden beschreven die voor steun in aanmerking komen, op voorwaarde dat deze wijzigingen geen verandering van het product zelf met zich meebrengen.
4. De in lid 3 genoemde wijzigingen worden slechts van toepassing op de dag waarop de Commissie deze ontvangt. Zij worden naar behoren toegelicht en met redenen omkleed, en worden slechts eenmaal per jaar ten uitvoer gelegd, behalve in de volgende gevallen:
(a)
overmacht of uitzonderlijke omstandigheden,
(b)
wijziging van de hoeveelheden van de onder de voorzieningsregeling vallende producten,
(c)
wijzigingen als gevolg van wijzigingen in de codes en de omschrijvingen die in Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn vastgesteld.
5. Voor de toepassing van dit artikel wordt verstaan onder:
a) „maatregel”: de groepering van steunregelingen en acties die noodzakelijk is voor de verwezenlijking van een of meer van de doelstellingen van het programma dat een lijn vormt waarvoor een financiële toewijzing is vastgesteld in de financieringstabel als bedoeld in artikel 5, onder a), van Verordening (EU) nr. 228/2013;
b) „groep producten”: alle producten die de eerste twee cijfers van de in Verordening (EEG) nr. 2658/87 vastgestelde GN-code gemeenschappelijk hebben.
6. De in dit artikel bedoelde kennisgevingen worden gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 792/2009.
Artikel 41
Verlaging van de voorschotten
Onverminderd de algemene voorschriften die op het gebied van de begrotingsdiscipline zijn vastgesteld, kan de Commissie, wanneer de op grond van de artikelen 38 en 39 door de lidstaten aan de Commissie verstrekte gegevens onvolledig zijn of wanneer de voor de indiening vastgestelde termijn niet in acht is genomen, overgaan tot een tijdelijke, forfaitaire verlaging van de voorschotten op de verrekening van de landbouwuitgaven.
Artikel 42
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 20 februari 2014.