UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1081/2012 VAN DE COMMISSIE
van 9 november 2012
voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 116/2009 van de Raad betreffende de uitvoer van cultuurgoederen
(codificatie)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 116/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de uitvoer van cultuurgoederen (1), en met name artikel 7,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Verordening (EEG) nr. 752/93 van de Commissie van 30 maart 1993 houdende toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 3911/92 van de Raad betreffende de uitvoer van cultuurgoederen (2) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (3). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze verordening te worden overgegaan.
(2)
Er zijn toepassingsbepalingen nodig voor Verordening (EG) nr. 116/2009, waarin met name wordt voorzien in een regeling van uitvoervergunningen die van toepassing is op bepaalde categorieën van cultuurgoederen die in bijlage I bij die verordening worden omschreven.
(3)
Om de uniformiteit te waarborgen van het formulier waarop de in de genoemde verordening bedoelde uitvoervergunning wordt gesteld, zijn voorschriften omtrent het opstellen, de afgifte en het gebruik van dit formulier nodig. Met het oog daarop moet een model van het formulier beschikbaar zijn.
(4)
Teneinde onnodig administratief werk te vermijden, bestaat behoefte aan een „open vergunning” voor de tijdelijke uitvoer, door personen of organisaties, van cultuurgoederen die bestemd zijn om in derde landen te worden gebruikt of tentoongesteld.
(5)
De lidstaten die zulks wensen, moeten in de gelegenheid worden gesteld dergelijke vergunningen af te geven voor de uitvoer van hun eigen cultuurgoederen door onder hun jurisdictie vallende personen en organisaties. De aan het gebruik van deze vergunningen verbonden voorwaarden verschillen van lidstaat tot lidstaat. De lidstaten moeten zelf kunnen beslissen of zij al dan niet gebruikmaken van deze open vergunningen en zij moeten de voorwaarden voor de afgifte daarvan zelf kunnen vaststellen.
(6)
De uitvoervergunning moet in een van de officiële talen van de Unie worden opgesteld.
(7)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 8 van Verordening (EG) nr. 116/2009 bedoelde comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
AFDELING I
FORMULIER
Artikel 1
1. Er zijn drie soorten vergunningen voor de uitvoer van cultuurgoederen, die worden afgegeven en gebruikt overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EG) nr. 116/2009 en in deze verordening:
a)
de standaardvergunning;
b)
de specifieke open vergunning;
c)
de algemene open vergunning.
2. Het gebruik van uitvoervergunningen doet geenszins afbreuk aan de verplichtingen in verband met uitvoerformaliteiten of aanverwante documenten.
3. Het formulier van de uitvoervergunning wordt op verzoek door de in artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 116/2009 bedoelde bevoegde autoriteiten verstrekt.
Artikel 2
1. De standaardvergunning wordt normaliter gebruikt voor elke uitvoer waarop Verordening (EG) nr. 116/2009 van toepassing is.
De lidstaten kunnen echter zelf beslissen of zij in de plaats daarvan al dan niet specifieke of algemene open vergunningen afgeven. Het gebruik van deze vergunningen is aan de desbetreffende voorwaarden van de artikelen 10 en 13 onderworpen.
2. Een specifieke open vergunning wordt gebruikt voor de herhaalde tijdelijke uitvoer van een specifiek cultuurgoed door een persoon of organisatie als bedoeld in artikel 10.
3. Een algemene open vergunning wordt gebruikt voor de tijdelijke uitvoer van alle cultuurgoederen die deel uitmaken van de permanente collectie van een museum of andere instelling als bedoeld in artikel 13.
4. Een lidstaat kan een specifieke of algemene open vergunning te allen tijde intrekken indien de voorwaarden waaronder deze werd afgegeven niet meer zijn vervuld. Indien de afgegeven vergunning niet terug werd ontvangen en het gevaar bestaat dat deze op onregelmatige wijze wordt gebruikt, geeft de betrokken lidstaat daarvan onverwijld kennis aan de Commissie, die onmiddellijk de andere lidstaten op de hoogte brengt.
5. De lidstaten kunnen alle redelijke maatregelen nemen die zij op hun grondgebied noodzakelijk achten om toezicht te houden op het gebruik van hun eigen open vergunningen.
AFDELING II
DE STANDAARDVERGUNNING
Artikel 3
1. Standaardvergunningen worden gesteld op een formulier dat in overeenstemming is met het model van bijlage I. Het papier dat voor het formulier wordt gebruikt is wit, houtvrij, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven is en weegt minstens 55 g/m2.
2. Het formaat van de formulieren bedraagt 210 × 297 mm.
3. De formulieren worden gedrukt of elektronisch opgesteld en ingevuld in een van de officiële talen van de Unie die wordt aangewezen door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van afgifte.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin het formulier wordt overgelegd, kunnen een vertaling ervan vragen in de taal of in een van de officiële talen van die lidstaat. De eventuele kosten van de vertaling zijn in dat geval voor rekening van de vergunninghouder.
4. Het is de taak van de lidstaten:
a)
het formulier te drukken of te laten drukken; het formulier is voorzien van naam en adres van de drukker of van een kenteken aan de hand waarvan deze kan worden geïdentificeerd;
b)
alle noodzakelijke maatregelen te nemen om te voorkomen dat het formulier wordt vervalst. De gegevens van de hiertoe door de lidstaten gebezigde identificatiemiddelen worden aan de Commissie toegezonden ter fine van de mededeling aan de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten.
5. Het formulier wordt bij voorkeur door middel van een mechanisch of elektronisch procedé ingevuld, maar het kan evenwel op leesbare wijze met de hand worden ingevuld; in dat geval dient dat met inkt en in blokletters te geschieden.
Het formulier mag ongeacht het gebruikte procedé geen doorhalingen, overschrijvingen of andere veranderingen bevatten.
Artikel 4
1. Onverminderd lid 3 wordt voor iedere zending van cultuurgoederen een afzonderlijke uitvoervergunning verleend.
2. Voor de toepassing van lid 1 kan de zending bestaan hetzij uit een op zichzelf staand cultuurgoed hetzij uit meerdere cultuurgoederen.
3. Wanneer een zending bestaat uit verscheidene cultuurgoederen, bepalen de bevoegde autoriteiten of het nodig is voor die zending een of meer uitvoervergunningen te verlenen.
Artikel 5
Het formulier bestaat uit drie exemplaren:
a)
een exemplaar dat de aanvraag vormt, voorzien van een nummer 1;
b)
een exemplaar bestemd voor de houder, voorzien van een nummer 2;
c)
een exemplaar, bestemd om te worden teruggezonden naar de vergunningverlenende autoriteit, voorzien van een nummer 3.
Artikel 6
1. De aanvrager vult de vakken 1, 3, 6 tot en met 21, 24 en indien van toepassing 25 van de aanvraag en de andere exemplaren in, met uitzondering van het vak of de vakken die voorgedrukt mogen zijn.
De lidstaten kunnen evenwel bepalen dat alleen de aanvraag moet worden ingevuld.
2. Bij de aanvraag wordt gevoegd:
a)
documentatiemateriaal dat alle relevante gegevens betreffende de cultuurgoederen bevat alsmede betreffende de juridische situatie waarin zij zich bevinden op het moment van de aanvraag, in voorkomend geval door middel van bewijsstukken (facturen, expertises, enz.);
b)
een foto of, naar gelang van het geval en ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, meerdere foto’s, naar behoren voor echt gewaarmerkt, in zwart/wit of in kleur, van de betrokken cultuurgoederen (minimumafmeting 8 × 12 cm).
Dit vereiste kan naar gelang van het geval en ten genoegen van de bevoegde autoriteiten worden vervangen door een gedetailleerde lijst van de cultuurgoederen.
3. De bevoegde autoriteiten kunnen, met het oog op de verlening van de uitvoervergunning, eisen dat de uit te voeren cultuurgoederen daadwerkelijk worden aangeboden.
4. De uit de toepassing van de leden 2 en 3 voortvloeiende kosten zijn ten laste van de aanvrager van de uitvoervergunning.
5. Het naar behoren ingevulde formulier wordt met het oog op de verlening van de uitvoervergunning overgelegd aan de bevoegde autoriteiten die ingevolge artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 116/2009 door de lidstaten zijn aangewezen. Wanneer deze autoriteiten de uitvoer toestaan, behouden zij exemplaar nr. 1 van het formulier en geven zij de andere exemplaren terug aan de aanvrager, die houder van de vergunning wordt, of aan diens gemachtigde vertegenwoordiger.
Artikel 7
De exemplaren van de uitvoervergunning die tot staving van de aangifte ten uitvoer worden overgelegd, zijn:
a)
het exemplaar bestemd voor de houder;
b)
het exemplaar dat naar de vergunningverlenende autoriteit moet worden teruggestuurd.
Artikel 8
1. Het douanekantoor dat bevoegd is om de aangifte ten uitvoer te aanvaarden, moet controleren of de gegevens van de aangifte ten uitvoer of, in voorkomend geval, het ATA-carnet overeenkomen met de gegevens van de uitvoervergunning en dat hiernaar verwezen wordt in vak 44 van de aangifte ten uitvoer of op de strook van het ATA-carnet.
Dit kantoor neemt de gepaste identificatiemaatregelen. Deze kunnen bestaan uit het aanbrengen van een verzegeling of van een stempelafdruk van het douanekantoor. Het naar de vergunningverlenende autoriteit terug te zenden exemplaar van de uitvoervergunning wordt bij exemplaar nr. 3 van het enig document gevoegd.
2. Nadat vak 23 van de exemplaren 2 en 3 ingevuld is, geeft het douanekantoor dat bevoegd is voor de aanvaarding van de aangifte ten uitvoer, aan de aangever of diens gemachtigde vertegenwoordiger het voor de vergunninghouder bestemde exemplaar terug.
3. Het aan de vergunningverlenende autoriteit terug te zenden exemplaar van de vergunning vergezelt de zending tot aan het douanekantoor van uitgang uit het douanegebied van de Unie.
Dit kantoor brengt zijn stempelafdruk aan in vak 26 van dit exemplaar en stuurt het terug naar de vergunningverlenende autoriteit.
Artikel 9
1. De geldigheidsduur van een uitvoervergunning kan niet meer bedragen dan twaalf maanden, te rekenen vanaf het tijdstip van afgifte.
2. In geval van een aanvraag voor tijdelijke uitvoer kunnen de bevoegde autoriteiten een termijn vaststellen voor de wederinvoer van de cultuurgoederen in de lidstaat die de vergunning heeft verleend.
3. Wanneer een uitvoervergunning verlopen is of niet wordt gebruikt, worden de exemplaren die in het bezit van de vergunninghouder zijn onmiddellijk door deze aan de vergunningverlenende autoriteit teruggestuurd.
AFDELING III
SPECIFIEKE OPEN VERGUNNINGEN
Artikel 10
1. Een specifieke open vergunning kan worden afgegeven voor de herhaalde tijdelijke uitvoer uit de Unie van een specifiek cultuurgoed teneinde in een derde land te worden gebruikt en/of tentoongesteld. Dit cultuurgoed moet het eigendom of rechtmatige bezit zijn van de persoon of organisatie die het gebruikt en/of tentoonstelt.
2. Een vergunning mag enkel worden afgegeven indien de autoriteiten de overtuiging zijn toegedaan dat de betrokken persoon of organisatie alle noodzakelijke waarborgen biedt dat de goederen in goede staat naar de Unie zullen terugkeren en dat deze op zodanige wijze kunnen worden omschreven of gemarkeerd dat bij de tijdelijke uitvoer er geen twijfel over bestaat dat de uitgevoerde goederen de in de specifieke open vergunning omschreven goederen zijn.
3. De geldigheidsduur van de vergunning bedraagt ten hoogste vijf jaar.
Artikel 11
De vergunning dient, hetzij samen met een schriftelijke aangifte ten uitvoer te worden overgelegd, hetzij, op daartoe strekkend verzoek, samen met de cultuurgoederen te worden getoond.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de vergunning wordt overgelegd kunnen een vertaling in de officiële taal of in een van de officiële talen van die lidstaat verlangen. De kosten van deze vertaling zijn voor rekening van de vergunninghouder.
Artikel 12
1. Het voor de aanvaarding van de aangifte ten uitvoer bevoegde douanekantoor gaat na of de aangebrachte goederen de in de uitvoervergunning omschreven goederen zijn en ziet er op toe dat, indien een schriftelijke aangifte vereist is, in vak 44 van de aangifte ten uitvoer een verwijzing naar deze vergunning voorkomt.
2. Indien een schriftelijke aangifte vereist is, wordt de vergunning aan het exemplaar nr. 3 van het enig document gehecht en vergezelt zij de goederen tot het douanekantoor op de plaats van uitgang uit het douanegebied van de Unie. Wordt het exemplaar nr. 3 van het enig document aan de exporteur of zijn vertegenwoordiger teruggegeven, dan wordt de vergunning eveneens, met het oog op eventuele latere uitvoertransacties, teruggegeven.
AFDELING IV
ALGEMENE OPEN VERGUNNINGEN
Artikel 13
1. Algemene open vergunningen kunnen aan musea of andere instellingen worden afgegeven met het oog op de tijdelijke uitvoer van goederen die deel uitmaken van hun permanente collectie en die op regelmatige grondslag tijdelijk uit de Unie worden uitgevoerd teneinde in een derde land tentoongesteld te worden.
2. Deze vergunning mag enkel worden afgegeven indien de bevoegde autoriteiten de overtuiging zijn toegedaan dat de betrokken instelling alle noodzakelijke waarborgen biedt dat de goederen in goede staat naar de Unie zullen terugkeren. De vergunning kan worden gebruikt voor elke tijdelijke uitvoer van elke selectie van goederen die deel uitmaken van de permanente collectie. Zij kan worden gebruikt voor een aantal verschillende selecties van goederen die, hetzij achtereenvolgens, hetzij gelijktijdig worden uitgevoerd.
3. De geldigheidsduur van de vergunning bedraagt ten hoogste vijf jaar.
Artikel 14
De vergunning wordt samen met de aangifte ten uitvoer overgelegd.
De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de vergunning wordt overgelegd, kunnen om een vertaling daarvan in de officiële taal of in één van de officiële talen van die lidstaat verzoeken. De kosten van deze vertaling zijn voor rekening van de vergunninghouder.
Artikel 15
1. Het voor de aanvaarding van de aangifte ten uitvoer bevoegde douanekantoor ziet erop toe dat samen met de vergunning een lijst van uit te voeren goederen wordt overgelegd. Deze zijn eveneens in de aangifte ten uitvoer omschreven. De lijst wordt gesteld op papier met het briefhoofd van de betrokken instelling en elke bladzijde wordt ondertekend door een met name genoemde vertegenwoordiger van de instelling. Elke bladzijde wordt voorzien van het stempel van de instelling, dat ook op de vergunning voorkomt. Vak 44 van de aangifte ten uitvoer bevat een verwijzing naar de vergunning.
2. De vergunning wordt aan het exemplaar nr. 3 van het enig document gehecht en vergezelt de zending tot het douanekantoor op de plaats van uitgang uit het douanegebied van de Unie. Wordt het exemplaar nr. 3 van het enig document aan de exporteur of zijn vertegenwoordiger teruggegeven, dan wordt de vergunning eveneens, met het oog op een eventuele latere uitvoertransactie, teruggegeven.
AFDELING V
FORMULIEREN VAN DE OPEN VERGUNNINGEN
Artikel 16
1. De specifieke open vergunning wordt gesteld op een formulier dat in overeenstemming is met het in bijlage II opgenomen model.
2. De algemene open vergunning wordt gesteld op een formulier dat in overeenstemming is met het in bijlage III opgenomen model.
3. Het formulier van de vergunning wordt gedrukt of elektronisch opgesteld in een van de officiële talen van de Unie.
4. De afmetingen van de vergunning bedragen 210 × 297 mm, waarbij in de lengte een afwijking van 5 mm minder of 8 mm meer is toegestaan.
Het te gebruiken papier is wit, houtvrij, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven is en weegt ten minste 55 g/m2. Het is voorzien van een lichtblauwe geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met behulp van mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.
5. Het tweede exemplaar van de vergunning, dat niet van een geguillocheerde onderdruk is voorzien, is enkel voor de exporteur of zijn administratie bestemd.
Het aanvraagformulier wordt door de betrokken lidstaat vastgesteld.
6. De lidstaten kunnen zich het recht voorbehouden de formulieren van de vergunningen zelf te drukken of kunnen daartoe opdracht geven aan erkende drukkers. In het laatste geval moet op elk formulier een verwijzing naar die goedkeuring voorkomen.
Elk formulier is voorzien van de naam en het adres van de drukker of van een teken waardoor deze geïdentificeerd kan worden. Het formulier is bovendien, ter identificatie, van een gedrukt of door middel van een stempel aangebracht volgnummer voorzien.
7. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te voorkomen dat vergunningen worden vervalst.
De voor dit doel gebruikte identificatiemiddelen worden ter kennis gebracht van de Commissie, die de bevoegde instanties van de andere lidstaten op de hoogte brengt.
8. De vergunningen worden met mechanische of elektronische middelen opgesteld. In uitzonderlijke omstandigheden mogen zij met een zwarte balpen in blokletters worden ingevuld.
Op de vergunningen mogen geen doorhalingen, overschrijvingen of andere wijzigingen voorkomen.
AFDELING VI
SLOTBEPALINGEN
Artikel 17
Verordening (EEG) nr. 752/93 wordt ingetrokken.
Verwijzingen naar de ingetrokken verordening gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage V.
Artikel 18
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 9 november 2012.