VERORDENING (EU) Nr. 51/2013 VAN DE COMMISSIE
van 16 januari 2013
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 152/2009 wat betreft de analysemethoden voor de bepaling van bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (1), en met name artikel 11, lid 4,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (2) bepaalt dat het gebruik van van dieren afkomstige eiwitten in de voeding van herkauwers verboden is. Dat verbod wordt uitgebreid tot niet-herkauwers en beperkt, voor wat betreft de voedering van dergelijke dieren, tot producten van dierlijke oorsprong overeenkomstig bijlage IV bij die verordening.
(2)
Ingevolge artikel 11, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1774/2002 (3) is het verboden landdieren, met uitzondering van pelsdieren, te voederen met verwerkte dierlijke eiwitten die afkomstig zijn van dieren of delen van dieren van dezelfde diersoort; ook is het verboden gekweekte vissen te voederen met verwerkte dierlijke eiwitten die afkomstig zijn van gekweekte vis of delen van gekweekte vis van dezelfde soort.
(3)
Bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders (4) bevat de analysemethoden voor de bepaling van bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders. Met de microscopische methode, momenteel de enige gevalideerde methode om de aanwezigheid van dierlijke eiwitten in diervoeders aan te tonen, kan een onderscheid worden gemaakt tussen van landdieren afkomstige bestanddelen en van vissen afkomstige bestanddelen, maar het gehalte aan dierlijke bestanddelen in diervoeders kan hiermee niet voldoende nauwkeurig worden bepaald; die methode dient daarvoor dan ook niet gebruikt te worden.
(4)
Het EU-referentielaboratorium voor dierlijke eiwitten in diervoeders heeft een nieuwe methode voor het aantonen van dierlijke bestanddelen gevalideerd, die gebaseerd is op de polymerasekettingreactie (PCR). Uit een implementatiestudie in samenwerking met de nationale referentielaboratoria van de lidstaten is gebleken dat de nieuwe methode voldoende robuust is om als officiële controlemethode in de Unie gebruikt te worden. Met deze nieuwe methode kunnen dierlijke bestanddelen in diervoeders worden aangetoond en kan ook worden bepaald van welke diersoort zij afkomstig zijn. Deze methode zou, in combinatie met of ter vervanging van de microscopische methode, bijzonder nuttig zijn om de correcte uitvoering van de voederverboden van de Verordeningen (EG) nr. 999/2001 en (EG) nr. 1069/2009 te controleren.
(5)
Bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 152/2009 moet daarom dienovereenkomstig worden vervangen.
(6)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad heeft zich ertegen verzet,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 152/2009 wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 16 januari 2013.