UITVOERINGSRICHTLIJN 2014/21/EU VAN DE COMMISSIE
van 6 februari 2014
tot vaststelling van minimumeisen en EU-klassen voor prebasispootgoed van aardappelen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2002/56/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen (1), en met name artikel 18, onder c),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Pootaardappelen doen met elke vermenigvuldigingscyclus meer ziekten op. Goed functionerende systemen voor de teelt van pootaardappelen vereisen dus gezond uitgangsmateriaal dat met zo weinig mogelijk degeneratie wordt vermenigvuldigd.
(2)
Verschillen in de nationale normen voor de productie van prebasispootgoed van aardappelen hebben het in de handel brengen van deze aardappelen in de hele Unie en de werking van de interne markt belemmerd. Het is daarom wenselijk minimumeisen vast te stellen voor het in de handel brengen van prebasispootgoed in de Unie. Deze eisen moeten betrekking hebben op ziekten, symptomen, gebreken en productievoorschriften voor prebasispootgoed en partijen van deze aardappelen en garanderen dat het prebasispootgoed dat wordt geproduceerd en op de markt gebracht, gezond en van goede kwaliteit is.
(3)
Deze eisen moeten rekening houden met de norm van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) betreffende de handel in en de controle op de handelskwaliteit van pootaardappelen, en met de relevante normen van het Internationaal Verdrag voor de bescherming van planten (IPPC) en de Plantenbeschermingsorganisatie voor Europa en het gebied van de Middellandse Zee (EPPO), in het licht van de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen. Deze normen zijn erop gericht de internationale handel te bevorderen, kwaliteitsvolle productie te stimuleren, de winstgevendheid te vergroten en de belangen van de consument te beschermen.
(4)
Gezien de productiepraktijken van leveranciers en de vraag van de gebruikers van prebasispootgoed van aardappelen, is het passend dat de minimumeisen voor prebasispootgoed ook de mogelijkheid omvatten om dit prebasispootgoed onder de noemer van EU-klassen in de handel te brengen. Voor prebasispootgoed van aardappelen moeten er twee EU-klassen gelden („EU-klasse PBTC” en „EU-klasse PB”), in overeenstemming met de bestaande productiepraktijken inzake prebasispootgoed van klasse PBTC en prebasispootgoed van klasse PB. Per klasse moeten er bijgevolg andere eisen worden vastgesteld betreffende ziekten, symptomen, gebreken, productievoorschriften en generaties.
(5)
Om doeltreffend te zijn, moeten die voorschriften ook bepalingen bevatten met betrekking tot officiële tests en veldinspecties.
(6)
De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1. „moederplant”: een geïdentificeerde plant waarvan materiaal wordt genomen met het oog op voortplanting;
2. „microvermeerdering”: de snelle vermenigvuldiging van plantaardig materiaal voor de productie van een groot aantal planten door middel van de in-vitrokweek van gedifferentieerde bladknoppen of meristemen van een plant.
Artikel 2
Minimumeisen voor prebasispootgoed van aardappelen
1. De lidstaten zorgen ervoor dat prebasispootgoed van aardappelen aan de volgende minimumeisen voldoet:
a)
het is afkomstig van moederplanten die vrij zijn van de volgende schadelijke organismen: Pectobacterium spp., Dickeya spp., het aardappelbladrolvirus en de aardappelvirussen A, M, S, X en Y;
b)
het vertoont geen symptomen van zwartbenigheid;
c)
het aantal niet-rasechte planten en het aantal planten van andere rassen bedragen samen niet meer dan 0,01 %;
d)
in de directe nateelt bedraagt het aantal planten met symptomen van virusziekten niet meer dan 0,5 %;
e)
het aantal planten met mozaïeksymptomen of symptomen van bladrolvirus bedraagt niet meer dan 0,1 %;
f)
het maximumaantal veldgeneraties is vier.
2. De lidstaten bepalen dat prebasispootgoed van aardappelen overeenkomstig de in de bijlage vermelde eisen in de handel mag worden gebracht als „EU-klasse PBTC” en als „EU-klasse PB”.
3. De naleving van de voorschriften van lid 1, onder b), c) en e), moet worden vastgesteld door middel van officiële veldinspecties. In geval van twijfel worden deze inspecties aangevuld met officiële tests op bladeren.
Wanneer er methoden voor microvermeerdering worden gebruikt, wordt de naleving van lid 1, onder a), vastgesteld door het officieel testen of het testen onder officieel toezicht van de moederplant.
Wanneer er kloonselectiemethoden worden gebruikt, wordt de naleving van lid 1, onder a), vastgesteld door het officieel testen of het testen onder officieel toezicht van het kloonmateriaal.
Artikel 3
Minimumeisen voor partijen van prebasispootgoed van aardappelen
De lidstaten bepalen dat partijen van prebasispootgoed van aardappelen aan de volgende minimumeisen moeten voldoen:
a)
aanhangende grond en andere vreemde bestanddelen bedragen samen niet meer dan 1,0 % massa;
b)
het aandeel aardappelen met ander rot dan ring- of bruinrot bedraagt niet meer dan 0,2 % massa;
c)
het aandeel aardappelen met uitwendige onvolkomenheden, inclusief misvormde of beschadigde knollen, bedraagt niet meer dan 3,0 % massa;
d)
het aandeel aardappelen met aardappelschurft op meer dan een derde van hun oppervlak bedraagt niet meer dan 5,0 % massa;
e)
het aandeel aardappelen met lakschurft op meer dan 10 % van hun oppervlak bedraagt niet meer dan 1,0 % massa;
f)
het aandeel aardappelen met poederschurft op meer dan 10 % van hun oppervlak bedraagt niet meer dan 1,0 % massa;
g)
het aandeel knollen die verschrompeld zijn als gevolg van overmatige uitdroging of door zilverschurft veroorzaakte uitdroging, bedraagt niet meer dan 0,5 % massa;
h)
het totale aantal aardappelen uit de in b) tot en met g) genoemde categorieën bedraagt niet meer dan 6,0 % massa.
Artikel 4
Omzetting
1. De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2015 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2016.
Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 5
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 6
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel, 6 februari 2014.