PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 17. září 2013,
kterým se zamítá poskytnutí odchylky od rozhodnutí Rady 2001/822/ES, pokud jde o pravidla původu pro cukr z Curaçaa
(oznámeno pod číslem C(2013) 5826)
(2013/460/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2001/822/ES ze dne 27. listopadu 2001 o přidružení zámořských zemí a území k Evropskému společenství („rozhodnutí o přidružení zámoří“) (1), a zejména na článek 37 přílohy III uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Příloha III rozhodnutí 2001/822/ES se týká definice pojmu „původní produkty“ a způsobů správní spolupráce. Článek 37 uvedeného rozhodnutí stanoví, že odchylky od těchto pravidel původu mohou být přijaty, jsou-li odůvodněny rozvojem stávajících odvětví nebo vznikem nových v dané zemi nebo na daném území.
(2)
Podle ustanovení čl. 5 odst. 1 písm. g), j), k) a o) přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES se částečné nebo úplné mletí cukru, prosévání a plnění do pytlů považují za operace, které jsou nedostatečné k tomu, aby produktu udělily status původu.
(3)
Podle ustanovení čl. 6 odst. 4 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES se kumulace AKT/ES-ZZÚ pro všechny produkty z cukru zařazené do kapitoly 17 HS postupně zruší a množství, pro která se taková kumulace připouští, se postupně snižují. V rámci procesu postupného rušení bylo jako uvedené množství stanoveno nula tun, což nakonec vedlo k zákazu takové kumulace ke dni 1. ledna 2011.
(4)
V roce 2002 požádalo Nizozemsko o odchylku od pravidla původu pro produkty v odvětví cukru kódů KN 1701 11 90, 1701 99 10 a 1701 91 00 zpracovávané na Nizozemských Antilách v ročním množství 3 000 tun. Této žádosti bylo vyhověno a odchylka skončila dne 31. prosince 2007.
(5)
V roce 2009 předložilo Nizozemsko žádost o prodloužení odchylky poskytnuté v roce 2002 a tato žádost byla rozhodnutím Komise 2009/699/ES (2) zamítnuta. Uvedené rozhodnutí však vyhovělo nové žádosti o odchylku zahrnuté v žádosti o prodloužení, a to v mezích množství, pro která byly Nizozemským Antilám v letech 2009 a 2010 přiděleny dovozní licence na cukr.
(6)
V roce 2010 Nizozemsko požádalo o novou odchylku, pokud jde o produkty v odvětví cukru zpracovávané na Nizozemských Antilách v letech 2011 až 2013. Rozhodnutím Komise 2011/47/EU (3) byla odchylka povolena v souladu s čl. 37 odst. 1, 3 a 7 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES a za určitých podmínek stanovených za účelem vyvážení oprávněných zájmů subjektů ze zámořských zemí a území (ZZÚ) a cílů společné organizace trhu Unie pro cukr. U produktů, pro které byla povolena odchylka, bylo prováděno reálné zpracování na Nizozemských Antilách a hodnota přidaná k surovému cukru na Nizozemských Antilách byla považována za nejméně 45 % hodnoty konečného produktu.
(7)
Rozhodnutí 2011/47/EU vysvětlilo, že postupné rušení kumulace původu AKT/ES-ZZÚ, pokud jde o cukr, jak je stanoveno v čl. 6 odst. 4 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES, ukazuje, že Unie má v úmyslu zaměřit obchodní preference na hospodářskou činnost, která udržitelným způsobem přispívá k rozvoji ZZÚ a zároveň náležitě zohledňuje odvětví cukru v Unii. Tato zásada byla uplatněna pro účely stanovení množství, pro která byla rozhodnutím 2011/47/EU povolena odchylka. Žádost předložená v roce 2010 rovněž uváděla, že společnost v Curaçau, která využívala předchozí odchylky, má v úmyslu diverzifikovat svou činnost směrem od výroby cukru, což si vyžaduje další odchylku. Množství určená pro odchylku byla proto postupně rušena (5 000 tun na rok 2011, 3 000 tun na rok 2012 a 1 500 tun na rok 2013).
(8)
V žádosti předložené v roce 2010 Nizozemsko zdůraznilo, že uvedená společnost v Curaçau, která využívala předchozí odchylky, má v úmyslu diverzifikovat výrobu a produkovat směsi a „biocukr“, jež jsou určeny pro zřetelně odlišné trhy, než produkty v odvětví cukru, na něž se vztahuje žádost podaná v roce 2010. Odchylka vyžádaná v roce 2010 byla třeba k získání nezbytného kapitálu pro investice nutné pro tuto diverzifikaci. Při povolení odchylky rozhodnutím 2011/47/EU se proto očekávalo, že tato odchylka vygeneruje nezbytné výnosy k financování zmíněných investic do diverzifikace produktů a činností, takže společnost využívající odchylku již o další nebude muset žádat.
(9)
Dne 11. února 2013 požádalo Nizozemsko jménem vlády Curaçaa o novou odchylku od pravidel původu stanovených v příloze III rozhodnutí 2001/822/ES na období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013, kdy končí platnost rozhodnutí 2001/822/ES. Žádost se vztahuje na celkové roční množství 5 500 tun produktů v odvětví cukru kódu KN 1701 14 90, označených jako „biocukr“, pocházejících ze třetích zemí a zpracovávaných v Curaçau na vývoz do Unie.
(10)
Nizozemsko tuto žádost dne 17. dubna 2013 oficiálně stáhlo, protože zpracování popsané v žádosti již není prováděno na Nizozemských Antilách. Společnost v Curaçau přesunula část své činnosti zpracování cukru, zejména výrobu kostkového cukru ze surového třtinového cukru v balení pro maloobchodní prodej, do Belgie, odkud v současnosti zásobuje supermarkety v Nizozemsku. Svou zbývající výrobní linku přeorientovala na prosévání, čištění, mletí a jednoduché mísení cukru z ekologické produkce a jeho balení do pytlů o 1 000 kg pro dopravu.
(11)
Dne 17. dubna 2013 předložilo Nizozemsko druhou žádost o odchylku pro 5 000 tun produktů v odvětví cukru, označených jako surový třtinový cukr z ekologické produkce, kódu KN 1701 14 90, na období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013. Nizozemsko objasnilo, že z diskuse s orgány Curaçaa vyšlo najevo, že množství, pro která byla rozhodnutím 2011/47/EU povolena odchylka na rok 2013, nebudou dostatečná k tomu, aby společnost zpracovávající cukr v Curaçau pokračovala v činnosti.
(12)
Druhá žádost byla odůvodněna zejména novou situací dotčené společnosti, která změnila svou obchodní činnost na zpracování třtinového cukru z ekologické produkce, změnou na světovém trhu s cukrem, jelikož se EU stala čistým dovozcem cukru, skutečností, že hodnota přidaná k surovinám ze třetí země je vyšší než 45 % ceny ze závodu konečného produktu, a vytvořením přímých a nepřímých pracovních míst v Curaçau. Ve dnech 14. a 28. června 2013 Nizozemsko poskytlo dodatečné informace na podporu své žádosti ze dne 17. dubna 2013.
(13)
Dopisem ze dne 16. července 2013 Komise požádala, aby nizozemské orgány vzaly na vědomí posouzení žádosti ze strany Komise a její záměr doporučit zamítnutí žádosti. Komise rovněž požádala, aby nizozemské orgány toto hodnocení předaly společnosti, jíž se odchylka může týkat, aby Nizozemsko i dotčená společnost mohly upozornit na faktické nebo právní otázky potenciálně související se žádostí předtím, než Komise přijme své konečné rozhodnutí. Lhůta pro odpověď byla stanovena na 25. červenec 2013. Odpověď nizozemských orgánů byla obdržena dne 24. července 2013.
(14)
Podle čl. 37 odst. 7 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES se poskytne odchylka, pokud přidaná hodnota nepůvodních produktů použitých v dotyčné ZZÚ činí nejméně 45 % hodnoty konečného produktu, za předpokladu, že tato odchylka nezpůsobí vážnou újmu hospodářskému odvětví Unie nebo jednoho z členských států.
(15)
Informace obdržené od společnosti v Curaçau, které předalo Nizozemsko, týkající se výpočtu hodnoty vytvořené v roce 2013 v Curaçau v případě výroby „třtinového cukru z ekologické produkce“, uvádějí hodnotu přidanou zpracováním 5 000 tun „biocukru“. Společnost rovněž uvedla kupní cenu za jednu tunu surového „biocukru“ pocházejícího ze třetích zemí a cenu ze závodu, za niž se jedna tuna „biocukru“ prodává. Podle společnosti tato čísla dokládají přidanou hodnotu 52 % v porovnání s cenou ze závodu. Podle stejných informací by výroba 1 500 tun „biocukru“ vytvořila přidanou hodnotu 88 % v porovnání s cenou ze závodu.
(16)
Informace obdržené od společnosti, které předalo Nizozemsko, týkající se výpočtu hodnoty vytvořené k 1. lednu 2013 v Curaçau v případě výroby „hnědého krystalového cukru“, uvádějí hodnotu přidanou opracováním a zpracováním 5 500 tun „hnědého krystalového cukru“. Tam, kde je nejvyšší dostupná přidaná hodnota na tunu „hnědého krystalového cukru“ považována za realistickou, činí přidaná hodnota v porovnání s cenou ze závodu přibližně 52,4 %. Operace zpracování prováděné u „biocukru“ však zahrnují menší objem zpracování než u „krystalového cukru“ v balení pro maloobchodní prodej. Přidaná hodnota spojená s těmito operacemi a skutečné náklady na zpracování tedy mohou být nižší pouze u „biocukru“ baleného v pytlích o 1 000 kg pro dopravu, nikoli u „hnědého krystalového cukru“ v balení pro maloobchodní prodej.
(17)
Podle zprávy „Global Sugar Outlook - 2013 Report“ (4) činí výrobní náklady na třtinový cukr v Brazílii, která je nejkonkurenceschopnějším regionem pro produkci cukru na světě, 224,7 USD za tunu na výrobu třtiny a 95 USD za tunu na zpracování třtiny na surový cukr. Celkové náklady, včetně administrativních nákladů, činí 367,8 USD za tunu, což při směnném kurzu 1 EUR = 1,3 USD představuje 283 EUR za tunu surového třtinového cukru. S ohledem na zemědělské a zpracovatelské operace zahrnuté ve výrobě surového cukru z třtiny se zdá nepravděpodobné, že by náklady na pouhé čištění, mletí a balení třtinového cukru z ekologické produkce, jež jsou jen zlomkem výrobního procesu, byly vyšší. Při použití hodnoty 283 EUR za tunu jako reálných výrobních nákladů pro výpočet přidané hodnoty vytvořené čištěním, mletím a balením surového třtinového cukru z ekologické produkce v dotyčné společnosti v Curaçau činí cena ze závodu 1 020,19 EUR za tunu a přidaná hodnota v porovnání s cenou ze závodu představuje pouze 32,2 %.
(18)
V simulaci srovnatelných nákladů v 17. bodě odůvodnění by přidaná hodnota nedosáhla 45 %. Je proto nereálné, že by takovou přidanou hodnotu mohla dotyčná společnost v Curaçau vytvořit jednoduchým zpracováním. Namísto toho je třeba dospět k závěru, že údaje předložené Komisi obsahují jiné režijní náklady a zisky, které nepředstavují částky, z nichž mají prospěch obyvatelé Curaçaa.
(19)
Podle čl. 37 odst. 3 písm. c) přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES by posuzování žádostí o odchylky mělo zohlednit případy, kdy lze jasně prokázat, že pravidla původu by mohla odrazovat od významných investic v některém z odvětví a kde by odchylka ve prospěch uskutečnění investičního programu umožnila plnit tato pravidla po etapách.
(20)
Postupné zrušení kumulace původu AKT/ZZÚ-ES pro cukr ke dni 1. ledna 2011 bylo společnosti v Curaçau předem známo a měla dostatek času na přípravu a diverzifikaci směrem k výrobě produktů, které odchylku nevyžadují.
(21)
V době od roku 2009 do roku 2013 měla společnost v Curaçau prospěch z odchylek, které jí pomáhaly generovat nezbytné výnosy pro investice do diverzifikace směrem k výrobě produktů, které nevyžadují odchylku od pravidel původu. Podle informací získaných od této společnosti byly investice v roce 2009 velmi nízké a v letech 2010 až 2012 nebyly realizovány žádné investice. Odchylky tak pouze napomohly zachování stávající činnosti společnosti v Curaçau, aniž by udržitelným způsobem přispěly k rozvoji stávajícího odvětví nebo k vytvoření nového. Dá se proto pochybovat o tom, že by nová odchylka společnost povzbudila k novým investicím.
(22)
Aby bylo možné cukerné směsi čísla HS 2106, obsahující pektin nebo kasein, považovat za pocházející z Curaçaa, což by jim umožnilo preferenční přístup do Unie, nesmí hodnota nepůvodního cukru používaného při výrobě konečného produktu překročit 30 % ceny produktu ze závodu. I pro diverzifikaci směrem k produkci takových směsí, kterou navrhuje v současné žádosti, by společnost musela požádat o odchylku, aby mohla dodržet pravidla původu.
(23)
Podle čl. 37 odst. 3 písm. b) přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES by posuzování žádostí o odchylky mělo zohlednit případy, kdy by používání stávajících pravidel původu značně postihlo schopnost stávajícího odvětví ZZÚ pokračovat ve vývozu do Unie, se zvláštním ohledem na případy, které by mohly vyústit v ukončení jeho činnosti.
(24)
Komise vypracovává bilanci za účelem analýzy trhu s cukrem a zjištění, zda jsou zásoby cukru dostatečné, zda je třeba dodatečný objem cukru nebo zda je třeba cukr z trhu odebrat v zájmu zachování cenové hladiny blízké referenční ceně. Tato bilance kontinuálně vykazuje množství 50 000 až 60 000 tun cukru dováženého s plným clem.
(25)
Na produkty z cukru kódu KN 1701 14 90 je v Unii je uplatňováno clo ve výši 419 EUR za tunu. Vzhledem k tomu, že světová tržní cena zahrnující náklady na rafinaci dosahuje u bílého cukru obchodovaného na londýnské termínové burze přibližně 380 EUR na tunu a k tomu, že se uplatňuje clo ve výši 419 EUR za tunu, cena tohoto cukru by po dodání do Unie s úhradou cla dosahovala nejméně 800 EUR za tunu. Podle informací členských států poskytnutých v souladu s článkem 9 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (5) dosahuje průměrná cena takových produktů v odvětví cukru vyrobených v Unii přibližně 725 EUR za tunu. Za těchto podmínek je nepravděpodobné, že by tyto produkty v odvětví cukru bylo možné se ziskem dovážet do Unie, pokud by nešlo o prémiový cukr typu cukru z ekologické produkce nebo cukru fair trade, jenž se prodává za mnohem vyšší ceny než ostatní produkty z odvětví cukru.
(26)
Je proto pravděpodobné, že podstatnou část dovozu do Unie s plnými celními sazbami představuje cukr z ekologické produkce nebo cukr fair trade, jelikož takový cukr lze v maloobchodním sektoru prodat až za 3 000 EUR za tunu. Objem dovozu třtinového cukru z ekologické produkce do Unie s plným clem ukazuje, že vývozci cukru z celého světa jsou na současném trhu schopni přežít.
(27)
Přičteme-li k nákupní ceně surového cukru sdělené společností 283 EUR za tunu jako realistické výrobní náklady pro výpočet přidané hodnoty z mletí a balení surového třtinového cukru z ekologické produkce ve společnosti z Curaçaa, ziskové rozpětí a náklady na dopravu sdělené společností a dovozní cla, která mají být uhrazena v Unii, měla by být společnost z Curaçaa stále schopna vyvážet „biocukr“ do Unie nákladově efektivním způsobem, aniž by musela využívat odchylky, která dovozce do Unie osvobodí od placení platných dovozních cel. Výši prodejní ceny za tunu „biocukru“ pro kupujícího v Nizozemsku, uvedenou v žádosti Nizozemska, lze navíc považovat za dostatečnou ke kompenzaci dopadů uplatněného plného cla.
(28)
Jako subjekt ze ZZÚ společnost z Curaçaa zpracovávající produkty z odvětví cukru vstupuje na světový trh a má možnost vyvážet své produkty do kterékoli části světa, včetně Unie. Společnost proto lze srovnávat s ostatními hospodářskými subjekty na celém světě provádějícími stejnou činnost. Konkrétně náklady na přepravu ze ZZÚ do Unie, které podle informací získaných od společnosti činí 42,59 EUR za tunu, nestavějí společnost z Curaçaa do nevýhodné pozice v soutěži s ostatními subjekty na trhu, protože společnost může své produkty prodávat na trzích, které jsou jejímu místu podnikání blíže než Unie.
(29)
Vývoz cukru, melasy a medu představuje pouze 6 % celkového vývozu zboží z Curaçaa, s výjimkou ropných produktů. Činnosti odbavení kontejnerů v souvislosti s dovozem a vývozem produktů v odvětví cukru představují pouze 2 % všech činností odbavení kontejnerů spojených s dovozem a vývozem. Přínos tohoto vývozu k rozvoji dotyčného území je tedy malý.
(30)
Co se týče zaměstnanosti, očekává se, že odchylka by vytvořila 10 nových pracovních míst, což je nepřiměřeně málo ve srovnání s požadovaným navýšením objemu výroby. Kromě toho očekávaných 10 vytvořených nových pracovních míst je méně než 20 pracovních míst, jež byla zrušena v době mezi žádostí z roku 2010, kdy Nizozemsko uvedlo, že ve společnosti z Curaçaa pracuje 35 osob, a druhou žádostí z roku 2013, v níž se uvádí, že ve společnosti pracuje 15 osob.
(31)
Dopad zamítnutí nové odchylky požadované dne 17. dubna 2013 by byl minimální. Zamítnutí by společnosti ani nebránilo pokračovat ve vývozu produktů z odvětví cukru do Unie, ani by neodrazovalo od investic do cukerného odvětví v Curaçau, protože ziskové rozpětí by bylo stále dostatečné k umožnění investic, a to i v případě, že je v Unii hrazena plná celní sazba.
(32)
Vzhledem k tomu není požadovaná odchylka odůvodněna s ohledem na čl. 37 odst. 1, odst. 3 písm. b) a c) a odst. 7 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES.
(33)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Žádost o odchylku od rozhodnutí 2001/822/ES týkající se pravidel původu pro cukr z Curaçaa, předložená Nizozemskem dne 17. dubna 2013 a doplněná ve dnech 14. a 28. června 2013, se zamítá.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 17. září 2013.
UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE
van 17 september 2013
waarbij een afwijking van Besluit 2001/822/EG van de Raad met betrekking tot de oorsprongregels voor suiker uit Curaçao wordt geweigerd
(Kennisgeving geschied onder nummer C(2013) 5826)
(2013/460/EU)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de LGO met de Europese Economische Gemeenschap („LGO-besluit”) (1), en met name artikel 37 van bijlage III,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bijlage III bij Besluit 2001/822/EG betreft de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en regelingen voor administratieve samenwerking. Volgens artikel 37 van deze bijlage kan van die oorsprongsregels worden afgeweken wanneer dit gerechtvaardigd is op grond van de ontwikkeling van bestaande industrieën of de vestiging van nieuwe industrieën in een land of gebied.
(2)
In bijlage III bij Besluit 2001/822/EG is in artikel 5, lid 1, onder g), j), k) en o), bepaald dat het geheel of gedeeltelijk vermalen van suiker, het zeven en het verpakken in zakken als be- of verwerkingen worden beschouwd die ontoereikend zijn om de oorsprong te verlenen.
(3)
In bijlage III bij Besluit 2001/822/EG is in artikel 6, lid 4, bepaald dat ACS/LGO/EG-cumulatie van oorsprong voor alle onder hoofdstuk 17 van het GS ingedeelde suikerproducten wordt afgebouwd en dat de hoeveelheden waarvoor deze cumulatie is toegestaan, geleidelijk worden verminderd. Met een vermindering van de hoeveelheid tot 0 ton heeft de afbouw uiteindelijk geleid tot het verbod van deze cumulatie per 1 januari 2011.
(4)
In 2002 heeft Nederland verzocht om een afwijking van de regel van oorsprong voor een jaarlijkse hoeveelheid van 3 000 ton op de Nederlandse Antillen verwerkte suikerproducten die zijn ingedeeld onder de GN-codes 1701 11 90, 1701 99 10 en 1701 91 00. Dat verzoek werd toegestaan en deze afwijking is op 31 december 2007 verstreken.
(5)
In 2009 heeft Nederland om verlenging van de in 2002 toegestane afwijking verzocht. Dit verzoek werd bij Beschikking 2009/699/EG van de Commissie (2) afgewezen. Bij die beschikking werd echter, tot de hoeveelheden waarvoor in 2009 en 2010 aan de Nederlandse Antillen invoervergunningen voor suiker waren verleend, een nieuw verzoek om een afwijking toegestaan, dat was inbegrepen in het verzoek om verlenging.
(6)
In 2010 verzocht Nederland voor de periode van 2011 tot en met 2013 om een nieuwe afwijking voor op de Nederlandse Antillen verwerkte suikerproducten. Bij Besluit 2011/47/EU van de Commissie (3) werd de afwijking overeenkomstig artikel 37, leden 1, 3 en 7, van bijlage III bij Besluit 2001/822/EG toegestaan, onder bepaalde voorwaarden die zijn bedoeld om de legitieme belangen van de bedrijven in de LGO te verzoenen met de doelstellingen van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker van de Unie. De producten waarvoor een afwijking werd toegestaan, werden daadwerkelijk op de Nederlandse Antillen verwerkt en de waarde die op de Nederlandse Antillen aan de ruwe suiker werd toegevoegd, werd beschouwd als ten minste 45 % van de waarde van het eindproduct te bedragen.
(7)
In Besluit 2011/47/EU is uitgelegd dat uit de afbouw van de ACS/LGO/EG-cumulatie van oorsprong voor suiker, als bepaald in Besluit 2001/822/EG, bijlage III, artikel 6, lid 4, het voornemen van de Unie blijkt om de handelspreferenties te richten op economische activiteiten die duurzaam aan de ontwikkeling van de LGO bijdragen terwijl tegelijkertijd rekening wordt gehouden met de suikersector van de Unie. Dit beginsel werd toegepast om de hoeveelheden te bepalen waarvoor de afwijking krachtens Besluit 2011/47/EU was toegestaan. In het in 2010 ingediende verzoek werd ook aangegeven dat het bedrijf op Curaçao dat gebruik maakte van de eerdere afwijkingen, voornemens was te diversifiëren om niet afhankelijk te zijn van suikerproductie waarvoor opnieuw een afwijking is vereist. Daarom werden de hoeveelheden waarvoor een afwijking was toegestaan, geleidelijk afgeschaft (5 000 ton voor 2011, 3 000 ton voor 2012 en 1 500 ton voor 2013).
(8)
In het in 2010 ingediende verzoek benadrukte Nederland dat het bedrijf op Curaçao dat gebruik maakte van de eerdere afwijkingen, zijn productie wil diversifiëren met mengsels en „biosuiker”, die beide voor geheel andere markten zijn bedoeld dan de suikerproducten waarop het in 2010 ingediende verzoek betrekking had. De afwijking waar in 2010 om werd verzocht, was nodig om het benodigde investeringskapitaal te kunnen verdienen dat voor deze diversificatie vereist is. Daarom werd er bij het toestaan van de afwijking op grond van Besluit 2011/47/EU van uitgegaan dat de afwijking de vereiste omzet zou genereren om de genoemde investeringen in de diversificatie van producten en activiteiten te financieren, zodat het bedrijf dat gebruik maakte van de afwijking, niet langer op afwijkingen zou zijn aangewezen.
(9)
Op 11 februari 2013 heeft Nederland namens de regering van Curaçao verzocht om voor de periode van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2013 (de einddatum van Besluit 2001/822/EG) opnieuw te mogen afwijken van de oorsprongsregels in bijlage III bij Besluit 2001/822/EG. Het verzoek betrof een totale jaarlijkse hoeveelheid van 5 500 ton suikerproducten van GN-code 1701 14 90, omschreven als „biosuiker”, van oorsprong uit derde landen en verwerkt op Curaçao om naar de Unie te worden uitgevoerd.
(10)
Dit verzoek werd op 17 april 2013 officieel ingetrokken door Nederland omdat de in het verzoek beschreven verwerkende activiteiten niet langer werden uitgevoerd op de Nederlandse Antillen. Het bedrijf op Curaçao had een deel van zijn suikerverwerkende activiteiten, met name de productie van uit ruwe rietsuiker vervaardigde suikerklontjes verpakt voor de verkoop in het klein, naar België verplaatst vanwaaruit momenteel aan supermarkten in Nederland wordt geleverd. Het heeft zijn resterende productielijn verlegd naar het zeven, schoonmaken, vermalen en eenvoudig mengen van biologische suiker en het verpakken ervan in zakken van 1 000 kg voor het vervoer.
(11)
Op 17 april 2013 heeft Nederland voor de periode van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2013 een tweede verzoek om een afwijking ingediend voor 5 000 ton suikerproducten, omschreven als biologische ruwe rietsuiker van GN-code 1701 14 90. Nederland verklaarde dat uit gesprekken met de Curaçaose autoriteiten was gebleken dat de hoeveelheden waarvoor een afwijking bij Besluit 2011/47/EU voor 2013 was toegestaan, onvoldoende zouden zijn om de suikerverwerkende activiteiten van het bedrijf op Curaçao te kunnen voortzetten.
(12)
Het tweede verzoek was hoofdzakelijk terug te voeren op de in het betrokken bedrijf gewijzigde omstandigheden - dat namelijk zijn bedrijfsactiviteiten had verlegd naar de verwerking van biologische rietsuiker -, op een verandering in de mondiale suikermarkt - waar de EU een netto-invoerder van suiker was geworden -, op het feit dat de toegevoegde waarde van grondstoffen uit derde landen meer dan 45 % van de prijs af fabriek van het eindproduct bedroeg en op het scheppen van directe en indirecte werkgelegenheid op Curaçao. Nederland verstrekte op 14 juni 2013 en 28 juni 2013 aanvullende informatie om het verzoek van 17 april 2013 te ondersteunen.
(13)
Bij brief van 16 juli 2013 heeft de Commissie de Nederlandse autoriteiten verzocht kennis te nemen van haar beoordeling van het verzoek en van haar voornemen om aan te bevelen het verzoek af te wijzen. De Commissie heeft de Nederlandse autoriteiten eveneens verzocht deze beoordeling door te sturen naar het bedrijf waaraan de afwijking mogelijk wordt toegestaan, om zowel Nederland als het betrokken bedrijf in staat te stellen feitelijke of juridische elementen kenbaar te maken die mogelijk van toepassing zijn op het verzoek voordat de Commissie een definitief besluit neemt. De uiterste datum voor het antwoord was 25 juli 2013. Op 24 juli 2013 werd een antwoord van de Nederlandse autoriteiten ontvangen.
(14)
In bijlage III bij Besluit 2001/822/EG is in artikel 37, lid 7, bepaald dat afwijkingen worden toegestaan wanneer de waarde die is toegevoegd aan de niet van oorsprong zijnde goederen die in het betrokken LGO of de betrokken LGO zĳn bewerkt of verwerkt, ten minste 45 % van de waarde van het eindproduct bedraagt, mits door deze afwĳking geen ernstige schade kan ontstaan voor een economische sector van de Unie of van een of meer lidstaten.
(15)
De door Nederland doorgestuurde informatie van het bedrijf op Curaçao over de berekening van de op Curaçao gegenereerde waarde voor de productie van „biorietsuiker” in 2013 vermeldt de toegevoegde waarde door de verwerking van 5 000 ton „biosuiker”. Het bedrijf vermeldde tevens de aankoopprijs voor één ton ruwe „biosuiker” van oorsprong uit derde landen en de prijs af fabriek waartegen één ton „biosuiker” wordt verkocht. Volgens het bedrijf laten deze cijfers een toegevoegde waarde van 52 % zien ten opzichte van de prijs af fabriek. Volgens dezelfde informatie zou de productie van 1 500 ton „biosuiker” een toegevoegde waarde genereren van 88 % ten opzichte van de prijs af fabriek.
(16)
De door Nederland doorgegeven informatie van het bedrijf op Curaçao over de berekening van de op Curaçao gegenereerde waarde voor „bruine kristalsuiker” op 1 januari 2013 vermeldt de toegevoegde waarde door de be- en verwerking van 5 500 ton „bruine kristalsuiker”. Als de hoogst mogelijke toegevoegde waarde per ton voor „bruine kristalsuiker” als realistisch wordt beschouwd, bedraagt de toegevoegde waarde ten opzichte van de prijs af fabriek ongeveer 52,4 %. Er zijn echter minder handelingen nodig voor de verwerking van „biosuiker” dan voor „kristalsuiker” verpakt voor de verkoop in het klein. De toegevoegde waarde die inherent is aan deze handelingen en de daadwerkelijke verwerkingskosten kunnen om die reden alleen maar lager zijn voor „biosuiker” verpakt voor het vervoer in zakken van 1 000 kg dan voor „bruine kristalsuiker” verpakt voor de verkoop in het klein.
(17)
Volgens het verslag „Global Sugar Outlook-2013” (4) komen de productiekosten voor rietsuiker in Brazilië, de meest concurrerende regio ter wereld voor de productie van suiker, neer op 224,7 USD per ton om rietsuiker te produceren en 95 USD per ton om het suikerriet te verwerken tot ruwe suiker. De totale kosten, inclusief de administratieve kosten, bedragen 367,8 USD per ton ofwel 283 EUR per ton ruwe rietsuiker bij een wisselkoers van 1 EUR = 1,3 USD. Rekening houdend met de oogstwerkzaamheden en verwerkingshandelingen die met de productie van ruwe suiker uit rietsuiker gepaard gaan, lijkt het onwaarschijnlijk dat de kosten voor het eenvoudig schoonmaken, vermalen en verpakken van biologische rietsuiker, hetgeen slechts een fractie van het productieproces vormt, hoger zouden zijn. Uitgaande van 283 EUR per ton als realistische productiekosten voor de berekening van de toegevoegde waarde voor het schoonmaken, vermalen en verpakken van biologische ruwe rietsuiker in het bedrijf op Curaçao, komt de prijs af fabriek neer op 1 020,19 EUR per ton en de toegevoegde waarde ten opzichte van de prijs af fabriek op slechts 32,2 %.
(18)
In de simulatie van vergelijkbare kosten in overweging 17 ligt de toegevoegde waarde onder de 45 %. Daarom is het niet realistisch dat het bedrijf op Curaçao een dergelijke toegevoegde waarde kan verkrijgen door een eenvoudige verwerking uit te voeren. In plaats daarvan moet worden aangenomen dat de aan de Commissie verstrekte cijfers andere kosten en baten bevatten, die de bevolking in Curaçao niet ten goede komen.
(19)
Overeenkomstig artikel 37, lid 3, onder c), van bijlage III bij Besluit 2001/822/EG moet bij het onderzoek van de aanvragen rekening worden gehouden met de gevallen waarin duidelijk kan worden aangetoond dat belangrijke investeringen in een industrie door de toepassing van de oorsprongsregels ontmoedigd worden en waarin, door het toestaan van een afwijking, een investeringsprogramma kan worden uitgevoerd dat er op den duur toe leidt dat deze regels kunnen worden nageleefd.
(20)
De beëindiging van de ACS/LGO/EG-cumulatie van oorsprong voor suiker per 1 januari 2011 was vooraf bekend bij het bedrijf op Curaçao en het had voldoende tijd om zich erop voor te bereiden en te diversifiëren in de richting van producten waarvoor geen afwijking is vereist.
(21)
In de periode 2009 tot en met 2013 gebruikte het bedrijf op Curaçao de afwijkingen voor het genereren van de noodzakelijke omzet om te investeren in diversificatie in de richting van de productie van producten waarvoor geen afwijking van de oorsprongsregels is vereist. Volgens de informatie van het bedrijf waren er zeer weinig investeringen in 2009 en werd tussen 2010 en 2012 geen enkele investering gedaan. De afwijkingen hebben daarom slechts bijgedragen aan het behoud van de huidige activiteiten van het bedrijf op Curaçao en hebben niet duurzaam bijgedragen aan de ontwikkeling van een bestaande industrie of de vestiging van een nieuwe industrie. Het valt daarom te betwijfelen of een nieuwe afwijking het bedrijf zou stimuleren nieuwe investeringen te doen.
(22)
Suikermengsels van GS-post 2106, die pectine of caseïne bevatten, kunnen pas als van oorsprong uit Curaçao worden beschouwd en zodoende in aanmerking komen voor preferentiële toegang tot de Unie als de waarde van de niet van oorsprong zijnde suiker die is gebruikt bij de vervaardiging van het eindproduct, niet meer dan 30 % bedraagt van de prijs af fabriek van het product. Door te diversifiëren in de richting van de productie van deze mengsels, zoals voorgesteld in het onderhavige verzoek, zou het bedrijf nog altijd om een afwijking moeten verzoeken om aan de oorsprongsregels te kunnen voldoen.
(23)
Overeenkomstig artikel 37, lid 3, onder b), van bijlage III bij Besluit 2001/822/EG moet bij het onderzoek van de aanvragen rekening worden gehouden met de gevallen waarin de toepassing van de bestaande oorsprongsregels de mogelĳkheden van een bestaande industrie in een LGO om haar uitvoer naar de Unie voort te zetten, duidelĳk zou verminderen, met name indien dit tot stopzetting van haar activiteiten zou leiden.
(24)
De Commissie houdt een balans bij om de suikermarkt te analyseren en na te gaan of de suikervoorraden toereikend zijn, of extra suiker nodig is en of suiker van de markt moet worden gehaald om een prijsniveau te behouden dat dicht bij de referentieprijs ligt. De balans toont onafgebroken een hoeveelheid van 50 000 tot 60 000 ton suiker, ingevoerd tegen betaling van de volledige rechten.
(25)
Voor suikerproducten van GN-code 1701 14 90 geldt in de Unie een douanetarief van 419 EUR per ton. Ervan uitgaande dat de wereldmarktprijs voor op de Londense termijnmarkt verhandelde witte suiker rond de 380 EUR per ton ligt, waarbij de kosten voor raffinage zijn inbegrepen, en dat een douanerecht van 419 EUR van toepassing is, dan zou de prijs van deze suiker minstens 800 EUR per ton bedragen bij levering in de Unie inclusief rechten. De gemiddelde prijs van dergelijke in de Unie vervaardigde suikerproducten, zoals meegedeeld door de lidstaten overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (5), bedraagt ongeveer 725 EUR per ton. Onder deze omstandigheden zijn deze suikerproducten waarschijnlijk niet met winst in te voeren in de Unie, tenzij het om kwaliteitssuiker zoals biologische of fairtradesuiker gaat, die tegen een veel hogere prijs wordt verkocht dan andere suikerproducten.
(26)
Daarom is het waarschijnlijk dat een aanzienlijk deel van de invoer in de Unie tegen betaling van het volledige douanerecht biologische of fairtradesuiker betreft, omdat deze suiker in de detailhandel voor een bedrag tot 3 000 EUR per ton kan worden verkocht. Uit het volume van de invoer van biologische rietsuiker in de Unie tegen betaling van de volledige rechten blijkt dat de exporteurs van suiker wereldwijd op de huidige markt overleven.
(27)
Als 283 EUR per ton als realistische productiekosten voor de berekening van de toegevoegde waarde voor het vermalen en verpakken van biologische ruwe rietsuiker in het bedrijf op Curaçao, de door het bedrijf gemelde winstmarge en verzendingskosten en de in de Unie te betalen invoerrechten bij de door het bedrijf gemelde aankoopprijs van ruwe suiker worden opgeteld, dan nog zou het bedrijf op Curaçao in staat moeten zijn om „biosuiker” op een kosteneffectieve manier uit te voeren naar de Unie zonder een beroep te moeten doen op een afwijking op grond waarvan de importeur in de Unie wordt vrijgesteld van de betaling van de geldende invoerrechten. De in het verzoek van Nederland vermelde verkoopprijs per ton „biosuiker” aan de afnemer in Nederland kan bovendien als voldoende hoog worden beschouwd om de gevolgen van de toepassing van het volledige douanerecht te compenseren.
(28)
Als LGO-marktdeelnemer begeeft het bedrijf op Curaçao dat de suikerproducten verwerkt, zichzelf op de wereldmarkt en is het vrij om zijn producten naar elk deel van de wereld, inclusief de Unie, uit te voeren. Dit bedrijf kan daarom worden vergeleken met andere marktdeelnemers over de hele wereld die dezelfde activiteit uitvoeren. Met name de hoogte van de vervoerskosten van de LGO naar de Unie, die volgens de informatie van het bedrijf neerkomen op 42,59 EUR per ton, plaatsen het bedrijf op Curaçao niet in een nadelige concurrentiepositie ten opzichte van andere spelers op de markt omdat het bedrijf vrij is zijn producten op markten te verkopen die dichter bij de productieplaats liggen dan de Unie.
(29)
De uitvoer van suiker, melasse en honing vormt slechts 6 % van de totale uitvoer van goederen uit Curaçao, met uitzondering van olieproducten. De afhandeling van containers in verband met de in- en uitvoer van suikerproducten maakt slechts 2 % uit van de totale afhandeling van containers in verband met de in- en uitvoer. De bijdrage van deze uitvoer aan de ontwikkeling van het land is in het beste geval gering.
(30)
De afwijking zou wat werkgelegenheid betreft naar verwachting tot tien extra banen leiden, wat onevenredig laag is in vergelijking met de gevraagde verhoging van de productiehoeveelheid. De tien extra banen die naar verwachting zullen worden gecreëerd, zijn bovendien minder dan de twintig banen die verloren zijn gegaan sinds het verzoek in 2010, toen Nederland meldde dat er vijfendertig mensen in het bedrijf op Curaçao werkten, en het tweede verzoek in 2013, toen werd gemeld dat er vijftien mensen in het bedrijf werkten.
(31)
De gevolgen van een weigering van de nieuwe afwijking waarom op 17 april 2013 is gevraagd, zullen minimaal zijn. Een weigering vormt ook geen belemmering voor het bedrijf om zijn uitvoer van suikerproducten naar de Unie voort te zetten en zorgt evenmin voor een ontmoediging van investeringen in de suikerindustrie op Curaçao omdat de winstmarge nog altijd voldoende is om investeringen te vergemakkelijken, zelfs indien in de Unie het volledige douanerecht wordt betaald.
(32)
Als gevolg hiervan is de gevraagde afwijking niet gerechtvaardigd op grond van artikel 37, lid 1, artikel 37, lid 3, onder b) en c), en artikel 37, lid 7, van bijlage III bij Besluit 2001/822/EG.
(33)
De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Het op 17 april 2013 door Nederland ingediende en op 14 en 28 juni 2013 aangevulde verzoek om een afwijking van Besluit 2001/822/EG met betrekking tot de oorsprongsregels voor suiker uit Curaçao wordt geweigerd.
Artikel 2
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel, 17 september 2013.