РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 13 юни 2013 година
за изменение на Решение 2011/30/ЕС относно равностойността на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества в някои трети държави и относно преходния период за одиторски дейности в Европейския съюз на някои одитори и одиторски дружества от трети държави
(нотифицирано под номер C(2013) 3491)
(текст от значение за ЕИП)
(2013/288/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 17 май 2006 г. относно задължителния одит на годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети, за изменение на директиви 78/660/ЕИО и 83/349/ЕИО на Съвета и за отмяна на Директива 84/253/ЕИО на Съвета (1), и по-специално член 46, параграф 2, първа алинея от нея,
като има предвид, че:
(1)
С Решение 2011/30/ЕС на Комисията (2) беше разрешено на одиторите и одиторските дружества от третите държави и териториите, посочени в приложението към посоченото решение, да продължат дейността си в Съюза във връзка с одиторските отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети за финансовите години с начало в периода между 2 юли 2010 г. и 31 юли 2012 г.
(2)
Комисията извърши оценки на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества от третите държави и териториите, посочени в приложението към Решение 2011/30/ЕС. Оценките бяха проведени със съдействието на Европейската група на представителите на органите за надзор върху одиторите. Системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на тези трети държави и територии бяха оценени в контекста на критериите, посочени в членове 29, 30 и 32 от Директива 2006/43/ЕО, които уреждат системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството и за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества от държавите членки. Крайната цел на сътрудничеството между системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки и третите държави следва да бъде постигането на взаимна надеждност на системите за надзор, основана на тяхната равностойност.
(3)
От тези оценки става ясно, че Абу Даби, Бразилия, Международният финансов център Дубай, Гърнзи, Индонезия, Остров Ман, Джърси, Малайзия, Тайван и Тайланд разполагат със системи за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества, които функционират съгласно правила, подобни на посочените в членове 29, 30 и 32 от Директива 2006/43/ЕО. Вследствие на това е целесъобразно системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на тези трети държави да се смятат за равностойни на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки.
(4)
Бермуда, Каймановите острови, Египет, Мавриций, Нова Зеландия, Русия и Турция са създали или са в процес на създаване на системи за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества. Въпреки това няма достатъчно информация относно функционирането и правилата, уреждащи тези системи. За да бъде извършена последваща оценка с цел вземане на окончателно решение по отношение на равностойността във връзка с тези системи, е необходимо да бъде получена допълнителна информация от тези трети държави и територии с оглед по-доброто запознаване със системите им. Поради това е целесъобразно да се удължи преходният период, отпуснат по силата на Решение 2011/30/ЕС, по отношение на одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в тези трети държави и територии.
(5)
Одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в Хонконг, Индия и Израел, се възползваха от преходния период, предоставен по силата на Решение 2011/30/ЕС. Оттогава тези трети държави или територии не са създали независима система за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции. Те не са предоставили информация за своята одиторска регулаторна система и система за надзор. При дадените обстоятелства изглежда, че тези трети държави или територии не са предприели необходимите мерки, за да постигнат признаване от страна на Комисията на тяхното одиторско регулиране като равностойно на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки. Поради това преходният период, отпуснат им по силата на Решение 2011/30/ЕС, следва да не бъде удължаван по отношение на одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в тези трети държави.
(6)
С оглед защитата на инвеститорите одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II към настоящото решение, следва да могат да продължат своите одиторски дейности в Европейския съюз по време на преходния период, без да бъдат регистрирани по член 45 от Директива 2006/43/ЕО, единствено ако предоставят изискваната информация. В случай че подадат информацията, тези одитори и одиторски дружества следва да могат да продължат своите дейности по отношение на одиторските отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети за финансовите години с начало в периода между 1 август 2012 г. и 31 юли 2015 г. Настоящото решение не следва да се отразява на правото на държавите членки да прилагат своите системи за разследване и санкции по отношение на такива одитори и одиторски дружества.
(7)
Решение 2011/30/ЕС следва да бъде съответно изменено.
(8)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на комитета, създаден съгласно член 48, параграф 1 от Директива 2006/43/ЕО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Решение 2011/30/ЕС се изменя, както следва:
1)
В член 1 се добавя следната втора алинея:
„За целите на член 46, параграф 1 от Директива 2006/43/ЕО системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на следните трети държави и територии се смятат за равностойни на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки по отношение на одиторски дейности във връзка с годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети за финансовите години с начало 1 август 2012 г.:
1)
Абу Даби;
2)
Бразилия;
3)
Международният финансов център Дубай;
4)
Гърнзи;
5)
Индонезия;
6)
Остров Ман;
7)
Джърси;
8)
Малайзия;
9)
Тайван;
10)
Тайланд.“
2)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
думата „приложението“ във встъпителното изречение на параграф 1 се заменя с „приложение I“;
б)
параграфи 2, 3 и 4 се заменят със следното:
„2. Държавите членки не прилагат член 45 от Директива 2006/43/ЕО във връзка с одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави и териториите, посочени в приложение II към настоящото решение, както се отбелязва в член 45, параграф 1 от същата директива, за финансовите години с начало през периода между 2 юли 2010 г. и 31 юли 2015 г., когато съответният одитор или одиторско дружество предостави на компетентните органи на държавата членка всички данни, посочени по-долу:
а)
името и адреса на съответния одитор или одиторско дружество и информация за неговата правна структура;
б)
дали одиторът или одиторското дружество са членове на мрежа и описание на мрежата;
в)
одиторските стандарти и изискванията за независимост, приложени при съответния одит;
г)
описание на системата за вътрешен контрол на качеството на одиторското дружество;
д)
датата на последната проверка за гарантиране на качеството на одитора или одиторското дружество и, освен ако се предоставя от компетентния орган на третата държава, необходимата информация за резултатите от нея. Когато необходимата информация за резултатите от последната проверка за гарантиране на качеството не е публично достояние, компетентните органи на държавите членки третират тази информация като поверителна.
3. Държавите членки гарантират, че обществеността е информирана за името и адреса на одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II към настоящото решение, и за това, че системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции в тези държави все още не са признати за равностойни съгласно член 46, параграф 2 от Директива 2006/43/ЕО. За тези цели компетентните органи на държавите членки, посочени в член 45 от Директива 2006/43/ЕО, също могат да регистрират одиторите и одиторските дружества, които извършват одит на годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II към настоящото решение.
4. Независимо от параграф 2 държавите членки могат да прилагат своите системи за разследване и санкции по отношение на одитори и одиторски дружества, които извършват одит на годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II.“;
в)
добавя се следният параграф 5:
„5. Параграф 2 не засяга договореностите за сътрудничество при проверките за гарантиране на качеството между компетентните органи на дадена държава членка и компетентните органи на трета държава, посочена в приложение II, при условие че такава договореност отговаря на всички критерии, посочени по-долу:
а)
включва проверки за гарантиране на качеството при равнопоставено отношение;
б)
предварително е съобщена на Комисията;
в)
не се опитва да замести решение на Комисията по член 47 от Директива 2006/43/ЕО.“
3)
Член 4 се заменя със следното:
„Член 4
Точка 10 от член 1, първа алинея престава да се прилага от 31 юли 2013 г.“
4)
Приложението се заменя с приложение I към настоящото решение.
5)
Добавя се приложение II, както е посочено в приложение II към настоящото решение.
Член 2
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 13 юни 2013 година.
DECISIONE DI ESECUZIONE DELLA COMMISSIONE
del 13 giugno 2013
che modifica la decisione 2011/30/UE relativa all’equivalenza dei sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile di taluni paesi terzi e ad un periodo transitorio per le attività di revisione contabile dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile di taluni paesi terzi nell’Unione europea
[notificata con il numero C(2013) 3491]
(Testo rilevante ai fini del SEE)
(2013/288/UE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
vista la direttiva 2006/43/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 17 maggio 2006, relativa alle revisioni legali dei conti annuali e dei conti consolidati, che modifica le direttive 78/660/CEE e 83/349/CEE del Consiglio e abroga la direttiva 84/253/CEE del Consiglio (1), in particolare l’articolo 46, paragrafo 2, primo comma,
considerando quanto segue:
(1)
La decisione 2011/30/UE (2) della Commissione ha consentito ai revisori e agli enti di revisione contabile dei paesi terzi e territori elencati nell’allegato di tale decisione di continuare la loro attività nell’Unione europea per quanto riguarda le relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati degli esercizi finanziari aventi inizio tra il 2 luglio 2010 e il 31 luglio 2012.
(2)
La Commissione ha svolto valutazioni dei sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile dei paesi terzi e territori elencati nell’allegato della decisione 2011/30/UE. Le valutazioni sono state realizzate con l’assistenza del gruppo europeo degli organismi di controllo dei revisori dei conti. I sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile dei suddetti paesi terzi e territori sono stati valutati alla luce dei criteri stabiliti agli articoli 29, 30 e 32 della direttiva 2006/43/CE, che disciplinano i sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e delle imprese di revisione contabile degli Stati membri. Occorre che lo scopo ultimo della cooperazione tra i sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile degli Stati membri e dei paesi terzi sia il conseguimento di un quadro di reciproca fiducia nei rispettivi sistemi di controllo sulla base della loro equivalenza.
(3)
Dalle suddette valutazioni risulta che i sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile di cui dispongono Abu Dhabi, Brasile, Dubai International Financial Centre, Guernsey, Indonesia, Isola di Man, Jersey, Malaysia, Taiwan e Thailandia operano in base a regole simili a quelle stabilite agli articoli 29, 30 e 32 della direttiva 2006/43/CE. È pertanto opportuno considerare i sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile di tali paesi terzi equivalenti ai sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e delle imprese di revisione contabile degli Stati membri.
(4)
Bermuda, Isole Cayman, Egitto, Maurizio, Nuova Zelanda, Russia e Turchia hanno istituito o stanno istituendo sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione. Tuttavia, sul funzionamento di tali sistemi e sulle regole ad essi applicabili non esistono informazioni sufficienti per poter compiere una valutazione dell’equivalenza. Per procedere a un’ulteriore valutazione ai fini dell’adozione di una decisione finale riguardo all’equivalenza di tali sistemi, è necessario ottenere informazioni supplementari da tali paesi terzi e territori per comprenderne meglio il sistema. È pertanto opportuno prorogare il periodo transitorio accordato dalla decisione 2011/30/UE ai revisori dei conti e agli enti di revisione contabile che presentano relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati di società aventi sede in tali paesi terzi e territori.
(5)
I revisori dei conti e gli enti di revisione contabile che presentano relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati di società aventi sede a Hong Kong, in India e in Israele hanno beneficiato del periodo transitorio accordato dalla decisione 2011/30/UE. Da allora tali paesi terzi o territori non hanno istituito un sistema indipendente di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni, né hanno trasmesso informazioni sui rispettivi sistemi di regolamentazione e di controllo della revisione contabile. Ciò induce a ritenere che tali paesi terzi o territori non abbiano adottato le misure necessarie affinché la loro regolamentazione in materia di revisione contabile sia riconosciuta dalla Commissione equivalente ai sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione degli Stati membri. Pertanto non è opportuno prorogare il periodo transitorio accordato dalla decisione 2011/30/UE ai revisori dei conti e agli enti di revisione contabile che presentano relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati di società aventi sede in tali paesi terzi.
(6)
Al fine di tutelare gli investitori, è opportuno che i revisori dei conti e gli enti di revisione contabile che presentano relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati di società aventi sede nei paesi terzi elencati nell’allegato II della presente decisione possano proseguire le loro attività di revisione contabile nell’Unione europea durante il periodo transitorio senza essere iscritti all’albo in applicazione dell’articolo 45 della direttiva 2006/43/CE solo se forniscono le informazioni prescritte. Se forniscono le informazioni, i suddetti revisori dei conti ed enti di revisione contabile devono poter proseguire le proprie attività attinenti alle relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati degli esercizi finanziari aventi inizio tra il 1o agosto 2012 e il 31 luglio 2015. È indispensabile che la presente decisione lasci impregiudicato il diritto degli Stati membri di applicare i loro sistemi di indagine e di sanzioni nei confronti dei suddetti revisori dei conti ed enti di revisione contabile.
(7)
Occorre quindi modificare di conseguenza la decisione 2011/30/UE.
(8)
Le misure di cui alla presente decisione sono conformi al parere del comitato istituito a norma dell’articolo 48, paragrafo 1, della direttiva 2006/43/CE,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
La decisione 2011/30/UE è modificata come segue:
1)
all’articolo 1 è aggiunto il seguente secondo comma:
«Ai fini dell’articolo 46, paragrafo 1, della direttiva 2006/43/CE, i sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile dei paesi terzi e territori sottoelencati sono considerati equivalenti ai sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni dei revisori dei conti e delle imprese di revisione contabile degli Stati membri in relazione alle attività di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati degli esercizi finanziari aventi inizio a partire dal 1o agosto 2012:
1)
Abu Dhabi;
2)
Brasile;
3)
Centro finanziario internazionale di Dubai;
4)
Guernsey;
5)
Indonesia;
6)
Isola di Man;
7)
Jersey;
8)
Malaysia;
9)
Taiwan;
10)
Thailandia.»;
2)
l’articolo 2 è così modificato:
a)
nella frase introduttiva del paragrafo 1 la parola «allegato» è sostituita da «allegato I»;
b)
i paragrafi 2, 3 e 4 sono sostituiti dai seguenti:
«2. Gli Stati membri non applicano l’articolo 45 della direttiva 2006/43/CE per quanto concerne i revisori dei conti e gli enti di revisione contabile che presentano relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati di società aventi sede nei paesi terzi e territori elencati nell’allegato II della presente decisione, ai sensi dell’articolo 45, paragrafo 1, della predetta direttiva, per gli esercizi finanziari aventi inizio tra il 2 luglio 2010 e il 31 luglio 2015, qualora il revisore dei conti o l’ente di revisione contabile in questione fornisca alle autorità competenti dello Stato membro tutte le informazioni seguenti:
a)
il proprio nominativo e indirizzo ed informazioni sulla propria forma giuridica;
b)
una descrizione dell’eventuale rete cui il revisore dei conti o l’ente di revisione appartiene;
c)
i principi di revisione contabile e le regole di indipendenza applicati alla revisione dei conti in questione;
d)
una descrizione del sistema interno di controllo della qualità dell’ente di revisione contabile;
e)
l’indicazione di se e quando è stato realizzato l’ultimo controllo della qualità del revisore o dell’ente di revisione contabile e le informazioni necessarie in merito al risultato di tale controllo, a meno che tali informazioni vengano fornite dall’autorità competente del paese terzo. Se le informazioni necessarie in merito al risultato dell’ultimo controllo della qualità non sono pubbliche, le autorità competenti degli Stati membri trattano tali informazioni in modo riservato.
3. Gli Stati membri assicurano che il pubblico sia informato in merito al nominativo e all’indirizzo dei revisori dei conti e degli enti di revisione contabile che presentano relazioni di revisione riguardanti i conti annuali o consolidati di società aventi sede nei paesi terzi elencati nell’allegato II della presente decisione e al fatto che i sistemi di controllo pubblico, di controllo della qualità e di indagini e sanzioni di tali paesi e territori non sono ancora riconosciuti equivalenti ai sensi dell’articolo 46, paragrafo 2, della direttiva 2006/43/CE. A tal fine le autorità competenti degli Stati membri di cui all’articolo 45 della direttiva 2006/43/CE possono altresì iscrivere all’albo i revisori dei conti e gli enti di revisione contabile che effettuano revisioni dei conti annuali o consolidati di società aventi sede nei paesi terzi elencati nell’allegato II della presente decisione.
4. In deroga al paragrafo 2, gli Stati membri possono applicare i loro sistemi di indagini e sanzioni ai revisori dei conti e agli enti di revisione contabile che effettuano revisioni dei conti annuali o consolidati di società aventi sede nei paesi terzi elencati nell’allegato II.»;
c)
è aggiunto il seguente paragrafo 5:
«5. Il paragrafo 2 non pregiudica gli accordi di cooperazione in materia di controlli di qualità tra le autorità competenti di uno Stato membro e le autorità competenti di un paese terzo elencato nell’allegato II, purché tali accordi rispettino tutte le condizioni seguenti:
a)
devono includere l’esecuzione di controlli di qualità sulla base di un trattamento paritario;
b)
devono essere stati comunicati in precedenza alla Commissione;
c)
non devono pregiudicare eventuali decisioni della Commissione ai sensi dell’articolo 47 della direttiva 2006/43/CE.»;
3)
l’articolo 4 è sostituito dal seguente:
«Articolo 4
Il punto 10 dell’articolo 1, primo comma cessa di applicarsi il 31 luglio 2013.»;
4)
l’allegato è sostituito dall’allegato I della presente decisione;
5)
è aggiunto l’allegato II, quale riportato nell’allegato II della presente decisione.
Articolo 2
Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione.
Fatto a Bruxelles, il 13 giugno 2013