РЕШЕНИЕ НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА
от 26 септември 2013 година
относно допълнителни мерки по отношение на операции по рефинансиране на Евросистемата и допустимост на обезпечения
(ЕЦБ/2013/35)
(2013/645/ЕС)
УПРАВИТЕЛНИЯТ СЪВЕТ НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 127, параграф 2, първо тире от него,
като взе предвид Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка, и по-специално член 3.1, първо тире и членове 12.1, 14.3 и 18.2 от него,
като взе предвид Насоки ЕЦБ/2011/14 от 20 септември 2011 г. относно инструментите и процедурите на паричната политика на Евросистемата (1) и Решение ЕЦБ/2013/6 от 20 март 2013 г. относно правилата за използване като обезпечение за операциите по паричната политика на Евросистемата на собствено ползвани необезпечени държавно гарантирани банкови облигации (2),
като има предвид, че:
(1)
Съгласно член 18.1 от Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка, Европейската централна банка (ЕЦБ) и националните централни банки на държавите членки, чиято парична единица е еврото (наричани по-долу „НЦБ“), могат да осъществяват кредитни операции с кредитните институции и други участници на пазара, при които предоставянето на заеми се основава на адекватни обезпечения. Стандартните условия, при които ЕЦБ и НЦБ са готови да извършват кредитни операции, включително критериите, определящи допустимостта на обезпечения за целите на кредитни операции на Евросистемата, са установени в приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 и Решение ЕЦБ/2013/6.
(2)
Насоки ЕЦБ/2013/4 от 20 март 2013 г. относно допълнителни временни мерки по отношение на операции по рефинансиране на Евросистемата и допустимост на обезпечения и за изменение на Насоки ЕЦБ/2007/9 (3) и Решение ЕЦБ/2013/22 от 5 юли 2013 г. относно временни мерки във връзка с допустимостта на търгуеми дългови инструменти, емитирани или изцяло гарантирани от Република Кипър (4), установиха допълнителни временни мерки по отношение на допустимостта на обезпеченията за кредитните операции на Евросистемата.
(3)
Съгласно раздел 1.6 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 Управителният съвет може по всяко време да променя инструментите, условията, критериите и процедурите за извършването на операции по паричната политика на Евросистемата.
(4)
На 17 юли 2013 г. Управителният съвет взе решение да засили допълнително рамката си за контрол на риска чрез коригиране на критериите за допустимост и допустимите отклонения, които се прилагат спрямо обезпечения, приети за операции на паричната политика на Евросистемата, и чрез приемане на някои допълнителни мерки за подобряване на цялостната съгласуваност на рамката и прилагането ѝ на практика.
(5)
Решенията, посочени в съображение 4, следва да бъдат установени в решение на ЕЦБ,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Изменения и допълнения на някои разпоредби на Насоки ЕЦБ/2011/14
1. Правилата за извършване на операции по паричната политика на Евросистемата и критериите за допустимост на обезпечения, установени в настоящото решение, се прилагат във връзка с други правни актове на Евросистемата, отнасящи се до инструментите и процедурите на паричната политика на Евросистемата, и по-специално Насоки ЕЦБ/2011/14.
2. В случай на несъответствие между настоящото решение и Насоки ЕЦБ/2011/14 и/или мерки за прилагането им на национално равнище, настоящото решение има предимство. НЦБ продължават да прилагат всички разпоредби от Насоки ЕЦБ/2011/14 без изменение, освен ако в настоящото решение не е предвидено друго.
Член 2
Искания за информация
1. Като част от рамката на паричната политика, посочена в глава 1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, Евросистемата си запазва правото да изисква и получава всяка релевантна информация, необходима за изпълнение на нейните задачи и за постигане на нейните цели във връзка с операциите по паричната политика.
2. Това право не засяга другите съществуващи специфични права на Евросистемата да изисква информация, свързана с операциите по паричната политика.
Член 3
Общи критерии за допустимост на търгуеми активи
1. Параграфите по-долу следва да се тълкуват във връзка с общите изисквания на Евросистемата за допустимост на търгуеми активи, посочени в точка 1 от раздел 6.2.1.1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 и мерките за контрол върху риска при търгуеми активи, посочени в раздел 6.4.2 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14.
2. Всеки допустим дългов инструмент има:
а)
i)
фиксиран размер на главницата, платим безусловно (5); или
ii)
размер на главницата, платим безусловно, който е индексиран на фиксирана основа само спрямо един инфлационен индекс в еврозоната към даден момент и който не съдържа други сложни структури (6); и
б)
i)
фиксирани, нулеви или стъпаловидни купони с предварително определени графици на купоните и предварително определени стойности на купоните, които не могат да породят отрицателен паричен поток;
ii)
плаващ купон, който не може да породи отрицателен паричен поток и има следната структура: купонен процент = (референтен процент * l) ± x, с f ≤ купонен процент ≤ c, където:
1.
референтният процент е само един от следните към даден момент:
а)
лихвен процент на паричния пазар в евро (напр. EURIBOR, LIBOR) или други подобни индекси;
б)
суапов лихвен процент с постоянен матуритет (напр. индекси CMS, EIISDA, EUSA);
в)
доходността на една държавна облигация в еврозоната или индекс на няколко държавни облигации в еврозоната, които имат матуритет, равен на или по-малък от 1 година; или
г)
инфлационен индекс в еврозоната, предоставен от Евростат или от национален статистически орган на държава членка (напр. ХИПЦ),
като референтният процент трябва да бъде същият като в буква а), подточка ii) по-горе, в случай че изплащането на главницата е индексирано спрямо референтен процент; и
2.
f (долен праг), c (горен праг), l (коефициент на задлъжнялост/намаляване на задлъжнялост) и x (марж), ако фигурират, са числа, които са фиксирани и предварително определени при емитирането и които могат да се променят с течение на времето, където f, c и x са по-големи или равни на нула, а l е по-голямо от нула през целия живот на актива. За плаващи купони с референтен процент на инфлационен индекс, l е равно на едно.
3. Всички структури, които не са включени в параграф 2, са недопустими. Поради това списъкът на изключените структури на купони от втората алинея на раздел 6.2.1.1, точка 1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 се счита за неприложим. Активи, които са били в списъка с допустими активи на датата на влизане в сила на настоящото решение и които са станали недопустими въз основа на параграф 2, остават допустими в продължение на 12 месеца от датата на влизане в сила на настоящото решение.
4. Оценката за допустимост на даден актив по отношение на неговата структура на купона, в случай че купонът е стъпаловиден вид - фиксиран или плаващ, се основава на целия живот на актива с прогнозни очаквания и ретроспективни оценки.
5. Допустимите купони нямат възможности за избор за емитента, т.е. те не позволяват промени в структурата на купона през целия живот на актива, основани на прогнозни очаквания и ретроспективни оценки, които зависят от волята на емитента.
6. Вторият параграф от раздел 6.7 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 престава да се прилага.
Член 4
Допълнителен критерий за допустимост за обезпечени с търговски ипотеки ценни книжа
Без да се засягат критериите за допустимост в точка 2 от раздел 6.2.1.1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, активите, генериращи паричен поток, които обезпечават обезпечени с търговски ипотеки ценни книжа, не съдържат кредити, които във всеки един момент са структурирани, синдикирани или представляват кредити към дружества с високо равнище на дълг. За целите на настоящия член термините „структуриран кредит“, „синдикиран кредит“ или „кредит към дружество с високо равнище на дълг“ имат значенията, които са им дадени в член 3, параграф 6, точки 4-6 от Насоки ЕЦБ/2013/4.
Член 5
Специфични критерии за допустимост на обезпечени облигации
1. Параграфите по-долу следва да се тълкуват във връзка с допълнителните критерии за допустимост на обезпечени облигации, посочени в точка 3 от раздел 6.2.1.1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14.
2. За целите на раздел 6.2.1.1, точка 3, буква б) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, даден субект се счита за част от консолидирана група или свързан със същия централен орган, ако съществуват тесни връзки между участващите субекти, описани в раздел 6.2.3.2. Членството в обща група или връзката се определя към момента, в който първостепенните дялове на обезпечените с активи ценни книжа се превръщат в пула от обезпечения на обезпечената облигация в съответствие с Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (7).
3. Обезпечени облигации, които са в списъка на допустимите активи на 30 март 2013 г., се ползват от период на заварено положение до 28 ноември 2014 г. Постоянните емисии на такива обезпечени облигации също така могат да се ползват от периода на заварено положение, при условие че от 31 март 2013 г. към пула от обезпечения не са добавяни обезпечени с активи ценни книжа, които не отговарят на изискванията, посочени в раздел 6.2.1.1, точка 3, букви а)-в) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14.
4. Параграфи 1-3 по-горе се тълкуват, без да се засягат правилата на Решение ЕЦБ/2013/6 за използване като обезпечение за операциите по паричната политика на Евросистемата на собствено ползвани необезпечени държавно гарантирани банкови облигации.
Член 6
Допълнителни високи кредитни стандарти за търгуеми активи
1. Кредитната оценка от АВКО на търгуеми активи, различни от обезпечени с активи ценни книжа, посочена в раздел 6.3.2, буква а) „Кредитна оценка от АВКО“ от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, отговаря на следните критерии:
i)
най-малко една кредитна оценка от призната АВКО (8) за емисията или при липсата на рейтинг на емисията от същата АВКО, за програмата/серията на емитиране, по която е емитиран активът, трябва да отговаря на прага за кредитно качество на Евросистемата (9). ЕЦБ публикува прага за кредитно качество за всички признати АВКО съгласно установеното в раздел 6.3.1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 (10). Ако са налице множество кредитни оценки от АВКО за същата емисия или ако е приложимо, за програмата/серията на емитиране, се прилага правилото за първата най-добра оценка (т.е. най-добрата налична кредитна оценка от АВКО за емисията или ако е приложимо, за програмата/серията на емитиране). Ако първата най-добра кредитна оценка за емисията или ако е приложимо, за програмата/серията на емитиране, не съответства на прага за кредитно качество на Евросистемата, активът не е допустим, дори ако съществува гаранция, която е приемлива съгласно раздел 6.3.2, буква в) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14. При липсата на кредитна оценка от АВКО за емисията или ако е приложимо, за програмата/серията на емитиране, най-добрата налична кредитна оценка от АВКО за емитента или гаранта (ако гаранцията е приемлива съгласно раздел 6.3.2, буква в) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14) трябва да съответства на прага за кредитно качество на Евросистемата, за да бъде активът допустим;
ii)
за рейтинги от АВКО на емисия и програма/серия на емитиране не се прави разграничаване по първоначален матуритет на актива за целите на установяване на високи кредитни стандарти за търгуеми активи. Всеки рейтинг от АВКО, определен за емисия или програма/серия на емитиране, който съответства на прага за кредитно качество на Евросистемата, е приемлив. За рейтинга от АВКО на емитент/гарант приемливата кредитна оценка от АВКО зависи от първоначалния матуритет на актива. Прави се разграничение между краткосрочни активи (активи с първоначален матуритет до 390 дни) и дългосрочни активи (активи с първоначален матуритет повече от 390 дни). За краткосрочни активи са приемливи краткосрочни и дългосрочни рейтинги от АВКО на емитенти и дългосрочни рейтинги от АВКО на гаранти на базата на правилото за първата най-добра оценка. За дългосрочни активи са приемливи само дългосрочни рейтинги от АВКО на емитенти или дългосрочни рейтинги от АВКО на гаранти.
2. Прагът за кредитно качество, приложим по отношение на обезпечени с активи ценни книжа, за които важат изискванията за отчетност за данни на ниво кредит съгласно посоченото в Рамката на Евросистемата за кредитна оценка в раздел 6.3.2, буква б) „Кредитна оценка от АВКО за обезпечени с активи ценни книжа“ от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, съответства на степен на кредитно качество (СКК) 2 по хармонизираната рейтингова скала на Евросистемата („А“ (11)) при емитирането и до падежа на обезпечената с активи ценна книга. Другите изисквания съгласно раздел 6.3.2, буква б) „Кредитна оценка от АВКО за обезпечени с активи ценни книжа“ от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 остават непроменени.
3. За обезпечени с активи ценни книжа, които не отговарят на изискванията за отчетност за данни на ниво кредит, се прилагат изискванията за кредитна оценка, предвидени в раздел 6.3.2, буква б) „Кредитна оценка от АВКО за обезпечени с активи ценни книжа“ от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14.
4. При липсата на кредитна оценка от АВКО за рейтинга на емисията (или ако е приложимо, на програмата/серията на емитиране), високите кредитни стандарти за търгуеми активи, различни от обезпечени с активи ценни книжа, могат да бъдат установени въз основа на гаранции, предоставени от финансово стабилни гаранти, посочени в раздел 6.3.2, буква в) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14. Финансовата стабилност на гаранта се оценява въз основа на това дали дългосрочните рейтинги от АВКО на гаранта отговарят на прага за кредитно качество на Евросистемата. Гарантът отговаря на изискванията, посочени в раздел 6.3.2, буква в), подточки i)-iv) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14.
Член 7
Определяне на допустими отклонения
Кредитната оценка, използвана за целите на определяне на допустимостта в съответствие с раздели 6.3.2 и 6.3.3 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, се прилага при определяне на приложимото допустимо отклонение съгласно раздел 6.4.1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14.
Член 8
Категории допустими отклонения и допустими отклонения за търгуеми и нетъргуеми активи
1. Категориите ликвидност за търгуеми активи, посочени в мерките за контрол върху риска на Евросистемата при търгуемите активи в таблица 6 от раздел 6.4.2 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, се приемат за категории допустими отклонения в този раздел, без изменения при отнасянето на допустими активи към съответните категории.
2. Нивата на допустими отклонения при оценяване, прилагани по отношение на търгуеми активи, посочени в мерките за контрол върху риска на Евросистемата в таблица 7 от раздел 6.4.2 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, се заместват с допустимите отклонения, определени в приложение I към настоящото решение.
3. Допустимото отклонение, прилагано по отношение на обезпечени с активи ценни книжа, включени в категория V на допустими отклонения, определено в раздел 6.4.2, буква г) от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, е в размер на 10 % независимо от матуритета или структурата на купона.
4. За собствено ползвани обезпечени облигации се прилага допълнително допустимо отклонение при оценяване. Това добавено допустимо отклонение е пряко приложимо към стойността на цялата емисия на отделния дългов инструмент под формата на намаление от преоценка в размер на: а) 8 % за собствено ползвани обезпечени облигации в СКК 1 и 2; и б) 12 % за собствено ползвани обезпечени облигации в СКК 3. За тези цели „собствено ползвани обезпечени облигации“ означава обезпечени банкови облигации, емитирани от контрагент или от тясно свързани с него субекти и използвани в процент, по-голям от 75 % от непогасената условна стойност от този контрагент и/или от тясно свързаните с него субекти.
5. Нивата на допустими отклонения при оценяване, прилагани по отношение на нетъргуеми активи, посочени в мерките за контрол върху риска на Евросистемата в таблица 9 от раздел 6.4.3 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, се заместват с допустимите отклонения, определени в приложение II към настоящото решение.
6. Допустимото отклонение при оценяване за нетъргуеми потребителски дългови инструменти, обезпечени с ипотека, посочени в раздел 6.4.3.2 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14, е в размер на 39,5 % от тяхната непогасена условна стойност.
Член 9
Средства за правна защита в случай на неизпълнение и от съображения за пруденциалност
1. Средствата за правна защита, които съответните договорни или регулаторни разпоредби, прилагани от НЦБ, трябва да гарантират, както е посочено в раздел I.7 от приложение II към Насоки ЕЦБ/2011/14, се прилагат при условията, посочени в следващите параграфи.
2. След настъпването на случай на неизпълнение или от съображения за пруденциалност НЦБ има правото да използва следните средства за правна защита:
а)
временно прекратяване, ограничаване или изключване на достъпа на контрагент до операции на открития пазар;
б)
временно прекратяване, ограничаване или изключване на достъпа на контрагент до ликвидните улеснения на Евросистемата с постоянен достъп;
в)
прекратяване на всички неизпълнени споразумения и сделки;
г)
изискване за предсрочно събиране на вземанията, чийто падеж не е настъпил или които са условни;
д)
използване на депозити на контрагента в НЦБ за прихващане на вземанията към този контрагент;
е)
временно прекратяване на изпълнението на задълженията към контрагента, докато вземането към контрагента не бъде удовлетворено.
3. В допълнение към това след настъпването на случай на неизпълнение НЦБ може да е оправомощена да използва следните средства за правна защита:
а)
да поиска лихва за забавено плащане;
б)
да поиска обезщетение за всяка загуба, причинена вследствие на неизпълнение от страна на контрагента.
4. Освен това от съображения за пруденциалност НЦБ може да бъде оправомощена да отхвърля, да ограничава използването или да прилага допълнителни допустими отклонения за активи, предоставени като обезпечение от съответния контрагент по кредитните операции на Евросистемата.
5. НЦБ по всяко време има законното право да осребри без ненужно забавяне всички активи, предоставени като обезпечение, по начин, даващ право на НЦБ да възстанови стойността на отпуснатия кредит, ако контрагентът не уреди бързо отрицателното си салдо.
6. За да осигури еднакво прилагане на наложените мерки, Управителният съвет на ЕЦБ може да вземе решение относно средствата за правна защита, включително временно прекратяване, ограничаване или изключване на контрагент от достъп до операции на открития пазар или до ликвидните улеснения на Евросистемата с постоянен достъп.
Член 10
Разясняване на определението за държави от ЕИП
1. За целите на рамката за обезпеченията на Евросистемата държавите от ЕИП включват всички държави - членки на ЕС, независимо дали са се присъединили официално към ЕИП, заедно с Исландия, Лихтенщайн и Норвегия.
2. Определението за държави от ЕИП, съдържащо се в допълнение 2 към приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 (Речник), се счита за съответно изменено.
Член 11
Корекции на прилагането на изисквания на ниво кредит за обезпечени с активи ценни книжа
1. Без да се засягат точка 2 от раздел 6.2.1.1 от приложение I към Насоки ЕЦБ/2011/14 и допълнение 8 към него, Евросистемата може да приема като допустимо обезпечение обезпечени с активи ценни книжа с оценка по-ниска от А1 след изтичане на съответния преходен период за всеки конкретен случай и при предоставяне на подходящи обяснения за непостигането на задължителния резултат. За всяко подходящо обяснение Управителният съвет определя максималната граница на толерантност и период на толерантност. Периодът на толерантност указва, че качеството на данните за обезпечените с активи ценни книжа трябва да се подобри в рамките на определения период от време.
2. Пълният списък на подходящи обяснения, техните граници на толерантност и периоди на толерантност е публикуван на уебсайта на ЕЦБ и съдържа, inter alia, описания на остарели активи и остарели информационни системи.
Член 12
Влизане в сила и прилагане
1. Настоящото решение влиза в сила на 1 октомври 2013 г.
2. По изключение член 8, параграф 4 се прилага от 1 ноември 2013 г.
Съставено във Франкфурт на Майн на 26 септември 2013 година.
EUROOPAN KESKUSPANKIN PÄÄTÖS,
annettu 26 päivänä syyskuuta 2013,
eurojärjestelmän rahoitusoperaatioihin sekä vakuuskelpoisuuteen liittyvistä lisätoimenpiteistä
(EKP/2013/35)
(2013/645/EU)
EUROOPAN KESKUSPANKIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 127 artiklan 2 kohdan ensimmäisen luetelmakohdan,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännön ja erityisesti sen 3.1 artiklan ensimmäisen luetelmakohdan sekä 12.1, 14.3 ja 18.2 artiklan,
ottaa huomioon eurojärjestelmän rahapolitiikan välineistä ja menettelyistä 20 päivänä syyskuuta 2011 annetut suuntaviivat EKP/2011/14 (1) ja omassa käytössä olevien valtion takaamien kattamattomien pankkien joukkovelkakirjojen käyttämistä vakuutena eurojärjestelmän rahapoliittisissa operaatioissa koskevista säännöistä 20 päivänä maaliskuuta 2013 annetun päätöksen EKP/2013/6 (2),
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännön 18.1 artiklassa määrätään, että Euroopan keskuspankki (EKP) ja niiden jäsenvaltioiden kansalliset keskuspankit, joiden rahayksikkö on euro (jäljempänä ’kansalliset keskuspankit’), voivat tehdä luottotoimia luottolaitosten ja muiden markkinaosapuolten kanssa ja että luottoa annettaessa vakuuksien on oltava riittävät. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I ja päätöksessä EKP/2013/6 määritellään yleisehdot, joiden perusteella EKP ja kansalliset keskuspankit ovat valmiita toteuttamaan luottotoimia, mukaan lukien eurojärjestelmän luottotoimissa käytettävien vakuuksien vakuuskelpoisuusvaatimukset.
(2)
Eurojärjestelmän rahoitusoperaatioihin sekä vakuuskelpoisuuteen liittyvistä väliaikaisista lisätoimenpiteistä ja suuntaviivojen EKP/2007/9 muuttamisesta 20 päivänä maaliskuuta 2013 annetuissa suuntaviivoissa EKP/2013/4 (3) ja Kyproksen tasavallan liikkeeseen laskemien tai täysimääräisesti takaamien jälkimarkkinakelpoisten velkainstrumenttien vakuuskelpoisuutta koskevista väliaikaisista toimenpiteistä 5 päivänä heinäkuuta 2013 annetussa päätöksessä EKP/2013/22 (4) säädettiin eurojärjestelmän luottotoimissa hyväksyttäviä vakuuksia koskevista väliaikaisista lisätoimenpiteistä.
(3)
Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 1.6 kohdan mukaan EKP:n neuvosto voi milloin tahansa muuttaa niitä välineitä, ehtoja, vaatimuksia ja menettelyjä, joilla eurojärjestelmän rahapoliittisia operaatioita toteutetaan.
(4)
EKP:n neuvosto päätti 17 päivänä heinäkuuta 2013 tehostaa edelleen riskienhallintakehystään tarkistamalla eurojärjestelmän rahapoliittisissa operaatioissa hyväksyttäviin vakuuksiin sovellettavia vakuuskelpoisuusvaatimuksia ja aliarvostuksia sekä hyväksymällä tiettyjä lisätoimenpiteitä riskienhallintakehyksen yhtenäisyyden ja käytännön toimeenpanon parantamiseksi.
(5)
Edellä johdanto-osan 4 kappaleessa mainituista päätöksistä tulisi säätää EKP:n päätöksellä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Eräisiin suuntaviivojen EKP/2011/14 säännöksiin tehtävät muutokset ja lisäykset
1. Tässä päätöksessä vahvistettuja sääntöjä eurojärjestelmän rahapoliittisten operaatioiden toteuttamisesta sekä vakuuksien vakuuskelpoisuusvaatimuksista sovelletaan yhdessä eurojärjestelmän rahapolitiikan välineitä ja menettelyjä koskevien muiden eurojärjestelmän säädösten, erityisesti suuntaviivojen EKP/2011/14, kanssa.
2. Mikäli tämä päätös ja suuntaviivat EKP/2011/14 ja/tai niiden täytäntöön panemiseksi toteutetut kansalliset toimenpiteet poikkeavat toisistaan, sovelletaan tätä päätöstä. Kansalliset keskuspankit soveltavat edelleen suuntaviivojen EKP/2011/14 kaikkia säännöksiä muuttamattomina, ellei tässä päätöksessä toisin säädetä.
2 artikla
Tietopyynnöt
1. Osana suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevassa 1 luvussa tarkoitettua rahapolitiikan välineistöä eurojärjestelmä pidättää itsellään oikeuden pyytää ja saada käyttöönsä mitä tahansa tietoja, joita se tarvitsee rahapoliittisiin operaatioihin liittyvien tehtäviensä suorittamiseksi ja tavoitteidensa saavuttamiseksi.
2. Tämä oikeus ei vaikuta mihinkään muihin eurojärjestelmän nykyisiin oikeuksiin saada rahapoliittisiin operaatioihin liittyviä tietoja.
3 artikla
Jälkimarkkinakelpoisten omaisuuserien yleiset kelpoisuusvaatimukset
1. Seuraavia kohtia luetaan yhdessä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 1 alakohdassa mainittujen jälkimarkkinakelpoisiin omaisuuseriin sovellettavien eurojärjestelmän yleisten kelpoisuusvaatimusten sekä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevassa 6.4.2 kohdassa mainittujen jälkimarkkinakelpoisiin omaisuuseriin sovellettavien riskienhallintamenetelmien kanssa.
2. Kullakin vakuudeksi kelpaavalla velkainstrumentilla tulee olla
a)
i)
kiinteä, ei-ehdollinen lainapääoma (5); tai
ii)
ei-ehdollinen lainapääoma, joka on sidottu vakiomääräisesti ainoastaan yhteen euroalueen inflaatioindeksiin tiettynä ajankohtana ja joka ei sisällä muita monimutkaisia rakenteita (6); ja
b)
i)
kiinteä korko, nollakorko tai moniportainen korko, jonka asetantakaudet ja kuponkiarvot on määritelty etukäteen ja josta ei voi aiheutua negatiivista kassavirtaa; tai
ii)
vaihtuva korko, josta ei voi aiheutua negatiivista kassavirtaa ja jolla on seuraava rakenne: korkokanta = (viitekorko * l) ± x, niin että f ≤ korkokanta ≤ c, ja jossa:
1.
viitekorko on ainoastaan yksi seuraavista tiettynä ajankohtana:
a)
euromääräinen rahamarkkinakorko (esim. EURIBOR, LIBOR) tai vastaava indeksi,
b)
vakiomaturiteetin swap-korko (esim. CMS, EIISDA, EUSA),
c)
jonkin euroalueen valtion liikkeeseen laskeman, maturiteetiltaan enintään yhden vuoden velkakirjan tuotto tai useaan tällaiseen velkakirjaan perustuva indeksi tai
d)
Eurostatin tai jäsenvaltion kansallinen tilastoviranomaisen tuottama euroalueen inflaatioindeksi (esim. YKHI),
ja viitekoron tulee olla sama kuin edellä a kohdan ii alakohdassa, mikäli pääoman takaisinmaksu on sidottu viitekorkoon, ja
2.
f (alaraja), c (yläraja), l (vipuvaikutus / velkavivun vähentäminen) ja x (marginaali), mikäli niitä käytetään, ovat kiinteitä liikkeeseenlaskun yhteydessä määritettyjä lukuja, jotka voivat muuttua ajan kuluessa, ja jossa f, c, ja x on kukin suurempi tai yhtä suuri kuin nolla ja l suurempi kuin nolla omaisuuserän koko voimassaoloajan. Vaihtuvissa koroissa, joiden viitekorkona on inflaatioindeksi, l on yhtä suuri kuin yksi.
3. Mitkään muut kuin kohdassa 2 mainitut rakenteet eivät kelpaa vakuudeksi. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 1 alakohdan toisessa alakohdassa olevaa poissuljettujen korkorakenteiden luetteloa ei näin ollen sovelleta. Omaisuuserät, jotka olivat vakuudeksi kelpaavien omaisuuserien luettelossa tämän päätöksen voimaantulopäivänä ja joista tulee edellä 2 kohdan perusteella vakuudeksi kelpaamattomia, säilyttävät vakuuskelpoisuutensa 12 kuukauden ajan tämän päätöksen voimaantulopäivästä lukien.
4. Mikäli korko - joko kiinteä tai vaihtuva - on tyypiltään moniportainen, omaisuuserän vakuuskelpoisuuden arviointi perustuu korkorakenteen osalta omaisuuserän koko voimassaoloaikaan, ottaen huomioon sekä kuluneen että tulevan ajanjakson.
5. Hyväksyttäviin korkoihin ei saa liittyä liikkeeseenlaskijan oikeutta muuttaa korkoehtoja, eli liikkeeseenlaskijan päätöksistä johtuvat korkorakenteen muutokset eivät ole sallittuja omaisuuserän voimassaoloaikana, ottaen huomioon sekä kuluneen että tulevan ajanjakson.
6. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.7 kohdan toista alakohtaa ei enää sovelleta.
4 artikla
Liikekiinteistölainavakuudellisia arvopapereita koskevat täydentävät kelpoisuusvaatimukset
Sanotun vaikuttamatta suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 2 alakohdassa mainittuihin kelpoisuusvaatimuksiin, liikekiinteistölainavakuudellisten arvopapereiden vakuutena olevat kassavirtaa synnyttävät omaisuuserät eivät saa sisältää lainoja, jotka ovat strukturoituja, syndikoituja tai vipulainoja minä tahansa ajankohtana. Tätä artiklaa sovellettaessa käsitteillä ”strukturoitu laina”, ”syndikoitu laina” ja ”vipulaina” tarkoitetaan samaa kuin suuntaviivojen EKP/2013/4 3 artiklan 6 kohdan 4-6 alakohdan määritelmissä.
5 artikla
Katettuja joukkolainoja koskevat erityiset kelpoisuusvaatimukset
1. Seuraavia kohtia luetaan yhdessä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 3 alakohdassa katettujen joukkolainojen osalta mainittujen täydentävien kelpoisuusvaatimusten kanssa.
2. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 3 alakohdan b alakohtaa sovellettaessa yhteisön katsotaan olevan konsolidoidun yritysryhmän jäsen tai sidoksissa samaan keskuslaitokseen, jos asianomaisten yhteisöjen välillä on 6.2.3.2 kohdassa tarkoitettu läheinen sidos. Konsolidoidun yritysryhmän jäsenyys tai sidossuhde keskuslaitokseen on määritettävä luottolaitosten liiketoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta 14 päivänä kesäkuuta 2006 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2006/48/EY (7) mukaisesti sillä hetkellä, kun omaisuusvakuudellisten arvopapereiden paremmassa etuoikeusasemassa olevat osuudet siirretään katetun joukkolainan vakuussammioon.
3. Katetut joukkolainat, jotka olivat vakuuskelpoisten omaisuuserien luettelossa 30 päivänä maaliskuuta 2013, säilyttävät vakuuskelpoisuutensa 28 päivään marraskuuta 2014 saakka. Vakuuskelpoisuus voi säilyä myös tällaisten katettujen joukkolainojen aiemman liikkeeseenlaskun kasvattamisissa edellyttäen, että vakuussammioon ei 31 päivästä maaliskuuta 2013 lähtien lisätä omaisuusvakuudellisia arvopapereita, jotka eivät täytä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 3 alakohdan a-c alakohdassa mainittuja vaatimuksia.
4. Edellä 1-3 kohdalla ei ole vaikutusta päätöksellä EKP/2013/6 asetettuihin sääntöihin, jotka koskevat omassa käytössä olevien valtion takaamien kattamattomien pankkien joukkovelkakirjojen vakuuskäyttöä eurojärjestelmän rahapoliittisissa operaatioissa.
6 artikla
Jälkimarkkinakelpoisia omaisuuseriä koskevat täydentävät vaatimukset hyvästä luottokelpoisuudesta
1. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan a alakohdassa ”Ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokitus” mainittuun luottoluokitukseen, joka koskee muita jälkimarkkinakelpoisia omaisuuseriä kuin omaisuusvakuudellisia arvopapereita ja jonka on antanut ulkoinen luottoluokituslaitos, sovelletaan seuraavia kriteereitä:
i)
Hyväksytyn ulkoisen luottoluokituslaitoksen (8) liikkeeseenlaskulle antamista luottoluokituksista, tai jos kyseinen luottoluokituslaitos ei ole antanut luokitusta liikkeeseenlaskulle, sellaiselle ohjelmalle/liikkeeseenlaskusarjalle antamista luottoluokituksista, jossa omaisuuserä on laskettu liikkeeseen, ainakin yhden on oltava vähintään eurojärjestelmän asettaman luottokelpoisuuden alarajan mukainen (9). EKP julkaisee luottokelpoisuuden alarajan kultakin hyväksytyltä ulkoiselta luottoluokituslaitokselta, kuten suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevassa 6.3.1 kohdassa on täsmennetty (10). Jos samalle liikkeeseenlaskulle tai soveltuvin osin ohjelmalle/liikkeeseenlaskusarjalle on annettu useita ulkoisten luottoluokituslaitosten luottoluokituksia, käytetään näistä parasta (eli parasta saatavilla olevaa, samaa liikkeeseenlaskua tai soveltuvin osin ohjelmaa/liikkeeseenlaskusarjaa koskevaa luottoluokitusta). Jos liikkeeseenlaskua tai soveltuvin osin ohjelmaa/liikkeeseenlaskusarjaa koskeva paras luottoluokitus ei ole vähintään eurojärjestelmän asettaman luottokelpoisuuden alarajan mukainen, omaisuuserä ei ole vakuuskelpoinen siinäkään tapauksessa, että sille on olemassa suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan c alakohdan mukainen hyväksyttävä takaus. Jos liikkeeseenlaskulle tai soveltuvin osin ohjelmalle/liikkeeseenlaskusarjalle ei ole ulkoisen luottoluokituslaitoksen antamaa luottoluokitusta, liikkeeseenlaskijaa tai takaajaa (mikäli takaus on suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan c alakohdan nojalla hyväksyttävä) koskevan parhaan luottoluokituksen on oltava vähintään eurojärjestelmän asettaman luottokelpoisuuden alarajan mukainen, jotta omaisuuserä olisi vakuuskelpoinen.
ii)
Liikkeeseenlaskusta ja ohjelmasta/liikkeeseenlaskusarjasta annetuissa ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokituksissa ei tehdä eroa omaisuuserän alkuperäisen maturiteetin perusteella jälkimarkkinakelpoisten omaisuuserien hyvää luottokelpoisuutta vahvistettaessa. Liikkeeseenlaskulle tai ohjelmalle/liikkeeseenlaskusarjalle annettu ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokitus on hyväksyttävä, jos se on vähintään eurojärjestelmän asettaman luottokelpoisuuden alarajan mukainen. Liikkeeseenlaskijaa/takaajaa koskevissa ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokituksissa luottoluokituslaitoksen antaman luottoluokituksen hyväksyttävyys riippuu omaisuuserän alkuperäisestä maturiteetista. Lyhytaikaiset omaisuuserät (omaisuuserät, joiden alkuperäinen maturiteetti on enintään 390 päivää) ja pitkäaikaiset omaisuuserät (omaisuuserät, joiden alkuperäinen maturiteetti on yli 390 päivää) erotetaan toisistaan. Lyhytaikaisissa omaisuuserissä hyväksytään ulkoisen luottoluokituslaitoksen liikkeeseenlaskijalle antamat lyhyen ja pitkän aikavälin luokitukset sekä takaajalle antamat pitkän aikavälin luokitukset, käyttäen parasta saatavilla olevaa luokitusta. Pitkäaikaisissa omaisuuserissä hyväksytään ainoastaan liikkeeseenlaskijalle ja takaajalle annetut ulkoisen luottoluokituslaitoksen pitkän aikavälin luokitukset.
2. Kuten suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan b alakohdan ”Omaisuusvakuudellisia arvopapereita koskeva ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokitus” mukaisessa eurojärjestelmän luottoriskinarvioinnissa täsmennetään, omaisuusvakuudellisten arvopapereiden, joita koskee vaatimus lainakohtaisten tietojen ilmoittamisesta, on vastattava eurojärjestelmän yhdenmukaistetun luokitusasteikon luokkaa 2 (yhden A:n luottoluokitus (11)) omaisuusvakuudellisen arvopaperin liikkeeseenlaskun yhteydessä sekä sen juoksuaikana. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan b alakohdan ”Omaisuusvakuudellisia arvopapereita koskeva ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokitus” muut vaatimukset pysyvät muuttumattomina.
3. Omaisuusvakuudellisiin arvopapereihin, jotka eivät täytä vaatimusta lainakohtaisten tietojen ilmoittamisesta, sovelletaan edelleen suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan b alakohdassa ”Omaisuusvakuudellisia arvopapereita koskeva ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokitus” luottokelpoisuudelle asetettuja vaatimuksia.
4. Jos liikkeeseenlaskulla (tai soveltuvin osin ohjelmalla/liikkeeseenlaskusarjalla) ei ole ulkoisen luottoluokituslaitoksen luokitusta, muiden jälkimarkkinakelpoisten omaisuuserien kuin omaisuusvakuudellisten arvopapereiden hyvä luottokelpoisuus voidaan todeta vakavaraisten takaajien antamien takausten perusteella suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan c alakohdassa tarkoitetulla tavalla. Takaajan vakavaraisuuden arvioinnissa käytetään ulkoisten luottoluokituslaitosten takaajalle antamia pitkän aikavälin luokituksia, joiden tulee olla vähintään eurojärjestelmän asettaman luottokelpoisuuden alarajan mukaisia. Takauksen on täytettävä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.3.2 kohdan c alakohdan i-iv alakohdassa esitetyt edellytykset.
7 artikla
Aliarvostusprosentin määrittäminen
Määritettäessä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevaan 6.4.1 kohtaan perustuvaa aliarvostusprosenttia käytetään luottokelpoisuuden määrittämistä varten käytettyä luottoluokitusta 6.3.2 ja 6.3.3 kohdan mukaisesti.
8 artikla
Aliarvostusluokat sekä jälkimarkkinakelpoisiin ja ei-jälkimarkkinakelpoisiin omaisuuseriin sovellettavat aliarvostusprosentit
1. Jälkimarkkinakelpoisten omaisuuserien likvidiysluokkia, sellaisina kuin ne on määritetty jälkimarkkinakelpoisiin omaisuuseriin sovellettavissa eurojärjestelmän riskienhallintamenetelmissä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.4.2 kohdan taulukossa 6, kutsutaan mainitun kohdan koko tekstissä aliarvostusluokiksi, muuttamatta vakuudeksi kelpaavien omaisuuserien jakoa soveltuviin luokkiin.
2. Jälkimarkkinakelpoisiin omaisuuseriin sovellettavat aliarvostusprosentit, sellaisina kuin ne on määritetty eurojärjestelmän riskienhallintamenetelmissä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.4.2 kohdan taulukossa 7, korvataan tämän päätöksen liitteessä I esitetyillä aliarvostusprosenteilla.
3. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.4.2 kohdan d alakohdassa määritetty, aliarvostusluokkaan V kuuluviin omaisuusvakuudellisiin arvopapereihin sovellettava aliarvostus on maturiteetista tai korkorakenteesta riippumatta 10 prosenttia.
4. Omassa käytössä oleviin katettuihin joukkolainoihin sovelletaan ylimääräistä markkina-arvon aliarvostusta. Tätä ylimääräistä aliarvostusta sovelletaan suoraan yksittäisen velkainstrumentin koko liikkeeseenlaskun arvoon vähentämällä a) 8 prosenttia omassa käytössä olevien katettujen joukkolainojen arvosta luokitusasteikon luokissa 1 ja 2 ja b) 12 prosenttia omassa käytössä olevien katettujen joukkolainojen arvosta luokitusasteikon luokassa 3. Tätä sovellettaessa ”omassa käytössä olevilla katetuilla joukkolainoilla” tarkoitetaan katettuja pankin joukkovelkakirjalainoja, joita ovat laskeneet liikkeeseen vastapuoli tai siihen läheisesti sidoksissa olevat yhteisöt ja joiden liikkeessä olevasta nimellismäärästä yli 75 prosenttia on kyseisen vastapuolen ja/tai siihen läheisesti sidoksissa olevien yhteisöjen käytössä.
5. Ei-jälkimarkkinakelpoisiin omaisuuseriin sovellettavat aliarvostusprosentit, sellaisina kuin ne on määritetty eurojärjestelmän riskienhallintamenetelmissä suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.4.3 kohdan taulukossa 9, korvataan tämän päätöksen liitteessä II esitetyillä aliarvostusprosenteilla.
6. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevassa 6.4.3.2 kohdassa määritetty ei-jälkimarkkinakelpoisiin asuntolainavakuudellisiin velkainstrumentteihin sovellettava aliarvostus on 39,5 prosenttia niiden liikkeessä olevasta nimellismäärästä.
9 artikla
Laiminlyöntitapauksessa ja vakaussyistä käytettävät keinot
1. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä II olevan I kohdan 7 alakohdassa tarkoitettuihin keinoihin, joiden tulee olla käytettävissä kansallisen keskuspankin soveltamien sopimus- tai sääntelyjärjestelyjen perusteella, sovelletaan seuraavissa kohdissa esitettyjä ehtoja.
2. Kansallisella keskuspankilla on laiminlyönnin johdosta tai vakaussyistä oikeus käyttää seuraavia keinoja:
a)
vastapuoli suljetaan tilapäisesti, osittain tai kokonaan pois avomarkkinaoperaatioista;
b)
vastapuoli suljetaan tilapäisesti, osittain tai kokonaan pois eurojärjestelmän maksuvalmiusjärjestelmästä;
c)
kaikki avoinna olevat sopimukset ja operaatiot päätetään;
d)
vaaditaan, että erääntymättömät tai ehdolliset saamiset suoritetaan nopeutetusti;
e)
kansallisessa keskuspankissa olevia vastapuolen talletuksia käytetään kyseiseltä vastapuolelta olevien saamisten kuittaamiseen;
f)
keskeytetään kyseistä vastapuolta kohtaan olevien velvoitteiden täyttäminen siihen saakka, kunnes vastapuolelta oleva saaminen on maksettu.
3. Lisäksi kansallisella keskuspankilla voi olla laiminlyöntitapauksessa oikeus käyttää seuraavia keinoja:
a)
vaatia viivästyskorkoa;
b)
vaatia korvausta niistä vahingoista, joita vastapuolen laiminlyönnistä on aiheutunut.
4. Lisäksi kansallisella keskuspankilla voi olla vakaussyistä oikeus hylätä omaisuuserät, jotka asianomainen vastapuoli on toimittanut vakuuskäyttöön eurojärjestelmän luotto-operaatioita varten, tai rajoittaa tällaisten omaisuuserien käyttöä tai soveltaa niihin ylimääräistä aliarvostusta.
5. Kansallisen keskuspankin tulee voida laillisesti ilman tarpeettomia viivytyksiä realisoida kaikki vakuutena olevat omaisuuserät siten, että kansallisella keskuspankilla on oikeus realisoida myönnetyn luoton arvo, jos vastapuoli ei hoida velkasaldoaan viipymättä.
6. Toimenpiteiden yhdenmukaisen täytäntöönpanon varmistamiseksi EKP:n neuvosto voi päättää käytettävistä keinoista, mukaan lukien siitä, että vastapuoli suljetaan tilapäisesti, osittain tai kokonaan pois avomarkkinaoperaatioista tai eurojärjestelmän maksuvalmiusjärjestelmästä.
10 artikla
ETA-maiden määritelmää koskeva selvennys
1. Eurojärjestelmän vakuuskehystä sovellettaessa ETA-mailla tarkoitetaan kaikkia EU:n jäsenvaltioita riippumatta siitä, ovatko ne muodollisesti liittyneet Euroopan talousalueeseen, sekä Islantia, Liechtensteinia ja Norjaa.
2. Suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteen I lisäyksessä 2 (Sanasto) olevaa ETA-maiden määritelmää katsotaan muutetun vastaavasti.
11 artikla
Omaisuusvakuudellisia arvopapereita koskevien lainakohtaisten vaatimusten täytäntöönpanoa koskevat tarkistukset
1. Sanotun vaikuttamatta suuntaviivojen EKP/2011/14 liitteessä I olevan 6.2.1.1 kohdan 2 alakohdan ja lisäyksen 8 soveltamiseen, eurojärjestelmä voi asianomaisen siirtymäajan päätyttyä tapauskohtaisesti kelpuuttaa vakuudeksi omaisuusvakuudellisia arvopapereita, joiden tulos on matalampi kuin A1, edellyttäen että on esitetty pätevä syy sille, että vaadittua tulosta ei ole saavutettu. Jokaisen pätevän syyn osalta EKP:n neuvosto täsmentää suurimman mahdollisen sallitun poikkeaman ja aikajänteen. Aikajänteen avulla ilmoitetaan, että omaisuusvakuudellisia arvopapereita koskevien tietojen laadun on parannuttava määritetyn ajanjakson kuluessa.
2. Tyhjentävä luettelo pätevistä syistä, niiden sallituista poikkeamista ja aikajänteestä on saatavilla EKP:n verkkosivuilla, ja se sisältää muun muassa kuvaukset heikkolaatuisista omaisuuseristä ja tietotekniikkajärjestelmistä.
12 artikla
Voimaantulo ja soveltaminen
1. Tämä päätös tulee voimaan 1 päivänä lokakuuta 2013.
2. Edellä säädetystä poiketen 8 artiklan 4 kohtaa sovelletaan 1 päivästä marraskuuta 2013.
Tehty Frankfurt am Mainissa 26 päivänä syyskuuta 2013.