РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 814/2013 НА КОМИСИЯТА
от 2 август 2013 година
за прилагане на Директива 2009/125/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на изискванията за екопроектиране за водоподгреватели и топлоакумулиращи резервоари за гореща вода
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2009/125/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 октомври 2009 г. за създаване на рамка за определяне на изискванията за екодизайн към продукти, свързани с енергопотреблението (1), и по специално член 15, параграф 1 от нея,
след консултация с Консултативния форум по екопроектиране,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно Директива 2009/125/ЕО Комисията следва да определя изисквания за екопроектиране на свързани с енергопотреблението продукти със значителен обем на продажби и търговия, имащи значително въздействие върху околната среда, при които съществува голям потенциал за подобрение чрез екологосъобразно проектиране, без това да води до прекомерни разходи.
(2)
Съгласно член 16, параграф 2, буква а) от Директива 2009/125/ЕО в съответствие с процедурата, посочена в член 19, параграф 3, и критериите, определени в член 15, параграф 2, както и след консултации с Консултативния форум по екопроектиране, Комисията, когато е целесъобразно, въвежда мерки по прилагането за продукти, имащи голям потенциал за икономически ефективно намаление на емисиите на парникови газове, каквито са водоподгревателните съоръжения.
(3)
Комисията проведе предварително проучване на техническите, екологичните и икономическите аспекти на водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода, използвани обикновено в бита и в търговския сектор. Проучването беше осъществено съвместно със заинтересовани страни от Съюза и трети държави, като резултатите от него бяха направени обществено достояние.
(4)
Екологичните аспекти на водоподгревателите, които бяха определени като значими за целите на настоящия регламент, са енергопотреблението във фазата на употреба и (за термопомпени водоподгреватели) нивата на шум. Освен това за водоподгреватели, използващи изкопаеми горива, като значими екологични аспекти са установени и емисиите на азотни оксиди, въглероден оксид и въглеводороди. Значимият екологичен аспект на топлоакумулиращите резервоари за гореща вода е потреблението на енергия, дължащо се на техните топлинни загуби.
(5)
Не е целесъобразно да се зададат изисквания за екопроектиране във връзка с емисиите на въглероден оксид и въглеводороди, тъй като все още липсват подходящи европейски методи за измерване. С оглед на разработването на такива методи за измерване, Комисията възложи мандат на европейските органи по стандартизация да обмислят изисквания за екопроектиране във връзка с посочените емисии по време на прегледа на настоящия регламент. Националните разпоредби за изискванията за екопроектиране във връзка с емисиите на въглероден оксид и въглеводороди от водоподгревателите могат да бъдат прилагани до влизането в сила на съответните съюзни изисквания за екопроектиране. Не се засягат разпоредбите на Директива 2009/142/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 30 ноември 2009 г. относно газовите уреди (2), с които се налагат ограничения във връзка със здравето и безопасността за отделяните от газовите уреди продукти от горенето.
(6)
Предварителното проучване показва, че за водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода не са необходими изисквания относно другите параметри на екопроектирането, посочени в приложение I, част 1 към Директива 2009/125/ЕО. По-специално не са установени значими емисии на парникови газове във връзка с хладилните агенти, използвани в термопомпени водоподгреватели за отопление на сегашния европейски сграден фонд. Целесъобразността на задаването на изисквания за екопроектиране във връзка с тези емисии на парникови газове ще бъде оценена отново при преразглеждането на настоящия регламент.
(7)
Обхватът на настоящия регламент следва да се ограничи до водоподгревателите, които са предназначени за осигуряване на гореща питейна вода и вода за санитарно-битови нужди.
(8)
Водоподгреватели, които са проектирани да използват газообразни или течни горива, произведени главно (над 50 %) от биомаса, са със специфични технически характеристики, които налагат допълнителни технически, икономически и екологични анализи. В зависимост от резултата от анализите изискванията за екопроектиране на тези водоподгреватели следва да бъдат определени на по-късен етап, ако това е целесъобразно.
(9)
Годишното енергопотребление в ЕС на водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода се оценява на 2 156 PJ (51 милиона тона нефтен еквивалент) през 2005 г., което съответства на 124 милиона тона емисии на CO2. Ако не се предприемат конкретни мерки, годишното енергопотребление се очаква да възлезе на 2 243 PJ през 2020 г. Годишните емисии в Съюза на азотни оксиди във връзка с използването на водоподгреватели и топлоакумулиращи резервоари за гореща вода се оценяват на 559 хил. тона еквивалент на ЅОx през 2005 г. Ако не се предприемат конкретни мерки, годишните емисии се очаква да достигнат 603 хил. тона еквивалент на SOx през 2020 г. Предварителното проучване показва, че през фазата на употреба на водоподгревателите потреблението на електроенергия и емисиите на азотни оксиди от тях могат да бъдат намалени значително.
(10)
Потреблението на енергия от водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода може да бъде намалено чрез прилагане на съществуващи икономически ефективни технологии, които не са обект на индустриална собственост и водят до намаляване на общите разходи за закупуване и експлоатация на тези продукти.
(11)
Комбинираното въздействие на изискванията за екопроектиране, изложени в настоящия регламент и в Делегиран регламент (ЕС) № 812/2013 на Комисията от 18 февруари 2013 г. за допълване на Директива 2010/30/ЕС на Европейския парламент и на Съвета по отношение на енергийното етикетиране на водоподгреватели, топлоакумулиращи резервоари за гореща вода и комплекти от водоподгревател и слънчево съоръжение (3), се очаква да доведе до 2020 г. до прогнозни годишни икономии на енергия от около 450 PJ (11 млн. тона нефтен еквивалент), съответстващи на около 26 млн. тона емисии на CO2, и намаляване на годишните емисии на азотни оксиди с около 130 хил. тона еквивалент на SOx в сравнение с очакваното, ако не се предприемат никакви мерки.
(12)
Изискванията за екопроектиране следва да хармонизират изискванията в целия Европейски съюз относно потреблението на енергия, нивото на шум и емисиите на азотни оксиди за водоподгревателите, както и изискванията относно топлинните загуби при нулев товар при топлоакумулиращите резервоари за гореща вода, като по този начин спомагат за по-доброто функциониране на вътрешния пазар и за подобряване на екологичните характеристики на посочените продукти.
(13)
Изискванията за екопроектиране следва да не влияят върху функционалните възможности или достъпността на водоподгревателите или топлоакумулиращите резервоари за гореща вода от гледна точка на крайния потребител и да не се отразяват отрицателно върху здравето, безопасността и околната среда.
(14)
Изискванията за екопроектиране следва да бъдат въвеждани постепенно, за да се предостави достатъчно време на производителите да препроектират своите продукти, които са предмет на настоящия регламент. Следва да се определи такъв график за въвеждане, че да се отчете въздействието по отношение на разходите върху производителите и особено върху малките и средните предприятия, като същевременно се осигури своевременно постигане на целите на настоящия регламент.
(15)
Параметрите на продуктите следва да се измерват и изчисляват въз основа на надеждни, точни и възпроизводими методи, които са съобразени с общопризнатото съвременно равнище на измервателните и изчислителните методи, включително със съществуващите хармонизирани стандарти, приети от европейските органи по стандартизация по искане на Комисията в съответствие с процедурите, определени в Регламент (ЕС) № 1025/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 25 октомври 2012 г. относно европейската стандартизация (4).
(16)
В съответствие с член 8, параграф 2 от Директива 2009/125/ЕО настоящият регламент определя кои процедури за оценка на съответствието се прилагат.
(17)
С цел да се улеснят проверките за съответствие, производителите следва да предоставят информация в техническата документация, посочена в приложения IV и V към Директива 2009/125/ЕО, доколкото тази информация се отнася до изискванията, определени в настоящия регламент.
(18)
С оглед допълнително да се ограничи въздействието върху околната среда на водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода, производителите следва да предоставят информация относно демонтажа, рециклирането и/или обезвреждането.
(19)
В допълнение към правно обвързващите изисквания, предвидени в настоящия регламент, следва да бъдат установени базови стойности за сравнение за най-добрите налични технологии, за да се осигури широко разпространение и лесна достъпност на информацията относно екологичните показатели през целия жизнен цикъл на водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода.
(20)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на комитета, учреден съгласно член 19, параграф 1 от Директива 2009/125/ЕО,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет и обхват
1. С настоящия регламент се определят изисквания за екопроектиране по отношение на пускането на пазара и/или въвеждането в експлоатация на водоподгреватели с номинална топлинна мощност ≤ 400 kW и топлоакумулиращи резервоари за гореща вода с топлоакумулиращ обем ≤ 2 000 литра, включително тези, включени в комплекти от водоподгревател и слънчево съоръжение съгласно определението в член 2 от Делегиран регламент (ЕС) № 812/2013.
2. Настоящият регламент не се прилага за:
а)
водоподгреватели, предназначени специално за използване на газообразни или течни горива, произведени предимно от биомаса;
б)
водоподгреватели, използващи твърди горива;
в)
водоподгреватели, попадащи в обхвата на Директива 2010/75/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (5);
г)
комбинирани топлоизточници съгласно определението в член 2 от Регламент (ЕС) № 813/2013 на Комисията (6);
д)
водоподгреватели, които не отговарят поне на товаровия профил с най-малката сумарна топлинна енергия съгласно посоченото в приложение III, таблица 1;
е)
водоподгреватели, предназначени само за приготвяне на топли напитки и/или храни;
ж)
топлогенератори, предназначени за водоподгреватели и корпуси за водоподгреватели, които трябва да бъдат оборудвани с такива топлогенератори, пуснати на пазара преди 1 януари 2018 г. за замяна на идентични топлогенератори и идентични корпуси за водоподгреватели. Върху заместващия продукт или върху неговата опаковка трябва ясно да бъде посочен водоподгревателят, за който е предназначен.
Член 2
Определения
В допълнение към определенията, формулирани в член 2 от Директива 2009/125/ЕО, за целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„водоподгревател“ означава съоръжение, което:
а)
е свързано с водоснабдяването с вода за питейни или санитарни нужди;
б)
генерира и предава топлинна енергия, необходима за подаването на гореща вода за питейни или санитарни нужди, в количества и с дебити в дадени времеви интервали; и
в)
е оборудвано с един или повече топлогенератори;
2)
„топлогенератор“ означава онази част от водоподгревателя, която генерира топлинна енергия посредством един или повече от следните процеси:
а)
изгаряне на изкопаеми горива и/или горива от биомаса;
б)
използване на ефекта на Джаул-Ленц в електросъпротивителни нагревателни елементи;
в)
абсорбиране на топлина от източник на околната среда - въздушен, воден или от земята и/или на отпадна топлина;
при това топлогенератор, предназначен за водоподгревател, и подлежащ на оборудване с такъв топлогенератор корпус на водоподгревател също се счита за водоподгревател;
3)
„корпус на водоподгревател“ означава онази част от водоподгревателя, която е предназначена за монтаж вътре в нея на топлогенератор;
4)
„номинална топлинна мощност“ означава обявената топлинна мощност, изразена в kW, на водоподгревател, използван за подгряване на вода при стандартни условия;
5)
„топлоакумулиращ обем“ означава номиналният воден обем на топлоакумулиращ резервоар за гореща вода или на резервоара на водоподгревател, изразен в литри;
6)
„стандартни условия“ означава работните условия на водоподгревателите, при които се определя номиналната топлинна мощност, енергийната ефективност при подгряването на вода и нивото на шум, както и работните условия на топлоакумулиращите резервоари за гореща вода, при които се определят топлинните загуби при нулев товар (standing loss);
7)
„биомаса“ означава биоразградимата част на продукти, отпадъци и остатъци от биологичен произход от селското стопанство (включително вещества с растителен и животински произход), горското стопанство и свързаните с тях отрасли, включително рибарство и аквакултури, както и биоразградимата част на промишлени и битови отпадъци;
8)
„гориво от биомаса“ означава газообразно или течно гориво, произведено от биомаса;
9)
„изкопаемо гориво“ означава течно или газообразно изкопаемо гориво с органичен произход;
10)
„конвенционален водоподгревател“ означава водоподгревател, който генерира топлинна енергия, използвайки изгарянето на изкопаеми горива и/или горива от биомаса и/или ефекта на Джаул-Ленц в електросъпротивителни нагревателни елементи;
11)
„термопомпен водоподгревател“ означава водоподгревател, който за генерирането на топлинна енергия използва топлина от заобикалящата среда - от въздушен, воден или земен източник, и/или отпадна топлина;
12)
„слънчев водоподгревател“ означава водоподгревател, снабден с един или повече слънчеви колектори, слънчеви топлоакумулиращи резервоари за гореща вода, топлогенератори и евентуално помпи в колекторния контур, както и други елементи; слънчевият водоподгревател се предлага на пазара като цялостно единно съоръжение;
13)
„топлоакумулиращ резервоар за гореща вода“ означава резервоар за гореща вода за битови нужди и/или за отоплителни цели, включително за вода с всякакви добавки, който няма собствен топлогенератор, с изключение евентуално на един или повече резервни потопяеми водонагреватели;
14)
„резервен потопяем нагревател“ е електросъпротивителен нагревател, използващ ефекта на Джаул-Ленц, който е съставна част на топлоакумулиращ резервоар за гореща вода и генерира топлина само когато захранването от външен топлинен източник е прекъснато (включително през периодите за поддръжка) или при авария на външния топлинен източник, или който е съставна част на резервоар за гореща вода на слънчева инсталация и осигурява топлина, когато слънчевата енергия е недостатъчна за постигане на желаното равнище на комфорт;
15)
„енергийна ефективност при подгряването на вода“ (ηwh ), изразена в проценти, означава отношението между полезната енергия, осигурявана от водоподгревател или от комплект на водоподгревател и слънчево съоръжение, и необходимата енергия за нейното генериране;
16)
„ниво на шум“ (LWA ) означава нивото на звуковата мощност по крива А в помещение и/или на открито, изразено в dB;
17)
„топлинни загуби при нулев товар“ (S), изразени във W, означава разсеяната топлинна енергия от топлоакумулиращ резервоар за гореща вода при дадена температура на водата и на въздуха на околната среда;
18)
„коефициент на преобразуване“ (CC) означава коефициент, отразяващ среден к.п.д. от 40 % при електропроизводството в ЕС, посочен в Директива 2012/27/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (7); стойността на коефициента на преобразуване е CC = 2,5.
В приложение I се дават допълнителни определения за целите на приложения II-VI.
Член 3
Изисквания за екопроектиране и график
1. Изискванията за екопроектиране на водоподгреватели и топлоакумулиращи резервоари за гореща вода са посочени в приложение II.
2. Всяко изискване за екопроектиране се прилага в съответствие със следния график:
а)
от 26 септември 2015 г.:
i)
водоподгревателите трябва да отговарят на изискванията, посочени в приложение II, точка 1.1, буква а) и точки 1.2, 1.3, 1.4 и 1.6;
ii)
топлоакумулиращите резервоари за гореща вода трябва да отговарят на изискванията, посочени в приложение II, точка 2.2;
б)
от 26 септември 2017 г.:
i)
водоподгревателите трябва да отговарят на изискванията, посочени в приложение II, точка 1.1, буква б);
ii)
топлоакумулиращите резервоари за гореща вода трябва да отговарят на изискванията, посочени в приложение II, точка 2.1;
в)
от 26 септември 2018 г.:
i)
водоподгревателите трябва да отговарят на изискванията, посочени в приложение II, точка 1.1, буква в);
ii)
водоподгревателите трябва да отговарят на изискванията, посочени в приложение II, точка 1.5, буква а).
3. Съответствието с изискванията за екопроектиране се измерва и изчислява съгласно изискванията, посочени в приложения III и IV.
Член 4
Оценка на съответствието
1. Процедурата за оценяване на съответствието, посочена в член 8, параграф 2 от Директива 2009/125/ЕО, следва да бъде или системата за вътрешен контрол на проектирането, предвидена в приложение IV към въпросната директива, или системата за управление, предвидена в приложение V към същата директива.
2. За целите на оценяването на съответствието техническата документация трябва да съдържа информацията за продукта, посочена в приложение II, точка 1.6 от настоящия регламент.
Член 5
Процедура за проверка с цел надзор върху пазара
При провеждането на проверките за надзор върху пазара, посочени в член 3, параграф 2 от Директива 2009/125/ЕО, отнасящи се за изискванията, формулирани в приложение II към настоящия регламент, органите на държавата членка прилагат процедурата за проверка, описана в приложение V към същия регламент.
Член 6
Базови стойности за сравнение
Базовите стойности за сравнение за водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода с най-високи показатели, които са налични на пазара към момента на влизане в сила на настоящия регламент, са посочени в приложение VI.
Член 7
Преглед
1. Комисията преразглежда настоящия регламент с оглед на техническия напредък при водоподгревателите и топлоакумулиращите резервоари за гореща вода и представя резултатите от това преразглеждане на Консултативния форум по екопроектиране не по-късно от пет години от датата на влизане в сила на настоящия регламент. По-конкретно прегледът включва оценка на следните аспекти:
а)
целесъобразността на задаването на изисквания за екопроектиране по отношение на емисиите на парникови газове, свързани с хладилни агенти;
б)
въз основа на разработваните понастоящем методи за измерване - нивото на изискванията за екопроектиране по отношение на емисиите на въглероден оксид и въглеводороди, които могат да бъдат въведени;
в)
целесъобразността на задаването на по-строги изисквания за екопроектиране по отношение на емисиите на азотни оксиди;
г)
целесъобразността на задаването на по-строги изисквания за екопроектиране на водоподгреватели, специално предназначени за използване на газообразни или течни горива, произведени предимно от биомаса;
д)
валидността на стойността на коефициента за преобразуване;
е)
целесъобразността на сертифициране от трета страна.
2. Не по-късно от три години след датата на влизане в сила на настоящия регламент Комисията го преразглежда с оглед на техническия напредък при водоподгревателите и представя резултатите от това преразглеждане на Консултативния форум по екопроектиране. Преразглеждането включва само оценка на целесъобразността на определянето на отделни изисквания за екопроектиране за различните видове водоподгреватели.
Член 8
Преходни разпоредби
1. До 26 септември 2015 г. държавите членки могат да разрешават пускането на пазара и/или въвеждането в експлоатация на водоподгреватели, които са в съответствие с националните разпоредби в сила към момента на приемане на настоящия регламент по отношение на енергийната ефективност при подгряването на вода и нивото на шум.
2. До 26 септември 2018 г. държавите членки могат да разрешават пускането на пазара и/или въвеждането в експлоатация на водоподгреватели, които са в съответствие с националните разпоредби в сила към момента на приемане на настоящия регламент по отношение на емисиите на азотни оксиди.
3. До 26 септември 2017 г. държавите членки могат да разрешават пускането на пазара и/или въвеждането в експлоатация на топлоакумулиращи резервоари за гореща вода, които са в съответствие с националните разпоредби в сила към момента на приемане на настоящия регламент по отношение на топлинните загуби при нулев товар.
Член 9
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 2 август 2013 година.
KOMISSION ASETUS (EU) N:o 814/2013,
annettu 2 päivänä elokuuta 2013,
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/125/EY täytäntöönpanemisesta vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden ekologista suunnittelua koskevien vaatimusten osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon energiaan liittyvien tuotteiden ekologiselle suunnittelulle asetettavien vaatimusten puitteista 21 päivänä lokakuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/125/EY (1) ja erityisesti sen 15 artiklan 1 kohdan,
on kuullut ekologisen suunnittelun kuulemisfoorumia,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Direktiivin 2009/125/EY nojalla komission olisi asetettava ekologista suunnittelua koskevia vaatimuksia eli ekosuunnitteluvaatimuksia energiaan liittyville tuotteille, jotka edustavat merkittävää myyntivolyymiä ja kauppaa ja aiheuttavat merkittävän ympäristövaikutuksen ja joihin liittyy merkittäviä mahdollisuuksia ympäristövaikutusten parantamiseen tuotesuunnittelun avulla ilman, että siitä aiheutuu kohtuuttomia kustannuksia.
(2)
Direktiivin 2009/125/EY 16 artiklan 2 kohdan a alakohdassa säädetään, että komissio ottaa 19 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen, 15 artiklan 2 kohdassa esitettyjen perusteiden mukaisesti ja ekologisen suunnittelun kuulemisfoorumia kuultuaan käyttöön tarpeen mukaan täytäntöönpanotoimenpiteitä tuotteille, joihin liittyy suuria mahdollisuuksia kasvihuonekaasupäästöjen kustannustehokkaaseen vähentämiseen. Tällaisia ovat muun muassa vedenlämmityslaitteet.
(3)
Komissio on tehnyt taustaselvityksen kotitalouksissa ja kaupallisella sektorilla tyypillisesti käytettävien vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden teknisistä, taloudellisista ja ympäristönäkökohdista. Selvitys on tehty yhdessä unionista ja sen ulkopuolisista maista tulevien sidosryhmien ja intressitahojen kanssa, ja sen tulokset on julkistettu.
(4)
Tämän asetuksen soveltamisen kannalta merkityksellisiksi vedenlämmittimiin liittyviksi ympäristönäkökohdiksi on määritelty käytönaikainen energiankulutus ja (lämpöpumppuvedenlämmittimillä) äänitehotaso. Lisäksi fossiilisia polttoaineita käyttävien vedenlämmittimen osalta merkityksellisiksi ympäristönäkökohdiksi on määritelty typen oksidien, hiilimonoksidin ja hiilivetyjen päästöt. Kuumavesisäiliöiden merkityksellinen ympäristönäkökohta on niiden seisontahäviöistä johtuva energiankulutus.
(5)
Ei ole asianmukaista asettaa ekosuunnitteluvaatimuksia hiilimonoksidin ja hiilivetyjen päästöille, koska soveltuvia eurooppalaisia mittausmenetelmiä ei ole käytettävissä. Tällaisten mittausmenetelmien kehittämiseksi komissio on antanut eurooppalaisille standardointielimille toimeksiannon tarkastella kyseisiä päästöjä koskevia ekosuunnitteluvaatimuksia tämän asetuksen uudelleentarkastelun yhteydessä. Vedenlämmittimien hiilimonoksidi- ja hiilivetypäästöjä koskevista ekosuunnitteluvaatimuksista annetut kansalliset säännökset voidaan pitää voimassa siihen saakka, kunnes vastaavat unionin ekosuunnitteluvaatimukset tulevat voimaan. Tämä asetus ei vaikuta kaasumaisia polttoaineita käyttävistä laitteista 30 päivänä marraskuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/142/EY (2) säännöksiin, joilla rajoitetaan kaasumaisia polttoaineita käyttävien laitteiden palamiskaasupäästöjä terveyden ja turvallisuuden suojelemiseksi.
(6)
Taustaselvitys osoittaa, etteivät muita direktiivin 2009/125/EY liitteessä I olevassa 1 osassa tarkoitettuja ekologisen suunnittelun parametreja koskevat vaatimukset ole tarpeen vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden tapauksessa. Erityisesti Euroopan nykyisen rakennuskannan lämmittämiseen käytettävien lämpöpumppuvedenlämmittimien kylmäaineisiin liittyviä kasvihuonekaasupäästöjä ei pidetä merkittävinä. Sitä, onko näille kasvihuonekaasupäästöille tarkoituksenmukaista asettaa ekosuunnitteluvaatimuksia, arvioidaan uudelleen tämän asetuksen uudelleentarkastelun yhteydessä.
(7)
Tämän asetuksen soveltamisala olisi rajoitettava vedenlämmittimiin, joita käytetään pelkästään lämpimän juoma- ja talousveden tuottamiseen.
(8)
Vedenlämmittimillä, jotka on suunniteltu käyttämään pääasiallisesti (yli 50-prosenttisesti) biomassasta tuotettuja kaasumaisia tai nestemäisiä polttoaineita, on teknisiä erityispiirteitä, jotka vaativat vielä lisää teknisiä, taloudellisia ja ympäristöanalyysejä. Näiden analyysien tuloksista riippuen näille vedenlämmittimille olisi tarvittaessa asetettava ekosuunnitteluvaatimuksia myöhemmässä vaiheessa.
(9)
Vedenlämmittimiin ja kuumavesisäiliöiden liittyvän vuotuisen energiankulutuksen on arvioitu olleen unionissa 2 156 petajoulea (51 Mtoe) vuonna 2005, mikä vastaa 124 miljoonan tonnin hiilidioksidipäästöjä. Jos erityistoimenpiteitä ei toteuteta, vuotuisen energiankulutuksen odotetaan olevan 2 243 petajoulea vuonna 2020. Vedenlämmittimiin ja kuumavesisäiliöihin liittyvien vuotuisten typen oksidien päästöjen on arvioitu olleen unionissa 559 kilotonnia SOx-ekvivalenttia vuonna 2005. Jos erityistoimenpiteitä ei toteuteta, vuotuisten päästöjen odotetaan olevan 603 kilotonnia SOx-ekvivalenttia vuonna 2020. Taustaselvitys osoittaa, että vedenlämmittimien käytönaikaista energiankulutusta ja typen oksidien päästöjä voidaan merkittävästi alentaa.
(10)
Vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden energiankulutusta voidaan vähentää olemassa olevilla kustannustehokkailla avoimilla teknologioilla, joiden avulla voidaan alentaa näiden tuotteiden hankinnasta ja käytöstä aiheutuvia kokonaiskustannuksia.
(11)
Tässä asetuksessa vahvistettujen ekosuunnitteluvaatimusten ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2010/30/EU täydentämisestä vedenlämmittimien, kuumavesisäiliöiden ja vedenlämmittimestä ja aurinkolämpölaitteesta koostuvien kokoonpanojen energiamerkinnän osalta 18 päivänä helmikuuta 2013 annetun komission delegoidun asetuksen (EU) N:o 812/2013 (3) arvioidaan vuoteen 2020 mennessä johtavan yhdessä noin 450 petajoulen (11 Mtoe) vuotuisiin säästöihin energiankulutuksessa, mikä vastaa noin 26 megatonnin hiilidioksidipäästöjä, ja noin 130 kilotonnin SOx-ekvivalentin vähennykseen vuotuisissa typen oksidien päästöissä verrattuna tilanteeseen, jossa mitään toimenpiteitä ei toteutettaisi.
(12)
Ekosuunnitteluvaatimuksilla olisi yhdenmukaistettava vedenlämmittimien energiankulutusta, äänitehotasoa ja typen oksidien päästöjä koskevat vaatimukset ja kuumavesisäiliöiden seisontahäviöitä koskevat vaatimukset kaikkialla unionissa. Näin parannettaisiin sisämarkkinoiden toimivuutta ja kyseisten tuotteiden ympäristönsuojelullista tasoa.
(13)
Ekosuunnitteluvaatimusten ei tulisi vaikuttaa vedenlämmittimien tai kuumavesisäiliöiden toiminnallisuuteen tai kohtuulliseen hintaan loppukäyttäjän näkökulmasta eikä aiheuttaa kielteisiä terveys-, turvallisuus- tai ympäristövaikutuksia.
(14)
Ekosuunnitteluvaatimukset olisi otettava käyttöön vaiheittain, jotta valmistajille jäisi riittävästi aikaa tämän asetuksen soveltamisalaan kuuluvien tuotteiden uudelleensuunnitteluun. Voimaantulovaiheet olisi ajoitettava niin, että valmistajille, erityisesti pk-yrityksille, aiheutuvat kustannusvaikutukset otetaan huomioon samalla, kun varmistetaan tämän asetuksen tavoitteiden toteutuminen kohtuullisessa ajassa.
(15)
Tuoteparametrit olisi mitattava ja laskettava käyttäen luotettavia, tarkkoja ja toistettavissa olevia menetelmiä, joissa otetaan huomioon yleisesti parhaana pidetyt mittaus- ja laskentamenetelmät, mukaan luettuina eurooppalaisten standardointielinten hyväksymät yhdenmukaistetut standardit, jos niitä on saatavilla, jotka on laadittu komission toimeksiannosta eurooppalaisesta standardoinnista 25 päivänä lokakuuta 2012 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EU) N:o 1025/2012 (4) säädettyjen menettelyjen mukaisesti.
(16)
Direktiivin 2009/125/EY 8 artiklan 2 kohdan mukaisesti tässä asetuksessa täsmennetään sovellettavat vaatimustenmukaisuuden arviointimenetelmät.
(17)
Vaatimustenmukaisuuden tarkastamisen helpottamiseksi valmistajien olisi annettava direktiivin 2009/125/EY liitteissä IV ja V tarkoitetussa teknisessä dokumentaatiossa myös tällä asetuksella asetettuihin vaatimuksiin liittyvät tiedot.
(18)
Vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden ympäristövaikutusten rajoittamiseksi edelleen valmistajien olisi annettava tietoja niiden purkamisesta, kierrätyksestä ja/tai käytön jälkeisestä käsittelystä.
(19)
Tässä asetuksessa säädettyjen oikeudellisesti sitovien vaatimusten lisäksi olisi määriteltävä parasta saatavilla olevaa teknologiaa koskevat ohjeelliset viitearvot, jotta voidaan varmistaa, että vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden elinkaarenaikaista ympäristönsuojelullista tasoa koskevat tiedot ovat laajasti ja helposti saatavilla.
(20)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat direktiivin 2009/125/EY 19 artiklan 1 kohdalla perustetun komitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Kohde ja soveltamisala
1. Tällä asetuksella vahvistetaan ekosuunnitteluvaatimukset nimellislämpöteholtaan enintään 400 kilowatin vedenlämmittimien ja tilavuudeltaan enintään 2 000 litran kuumavesisäiliöiden markkinoille saattamiselle ja/tai käyttöönotolle, mukaan lukien laitteet, jotka sisältyvät delegoidun asetuksen (EU) N:o 812/2013 2 artiklassa määriteltyihin vedenlämmittimestä ja aurinkolämpölaitteesta koostuviin kokoonpanoihin.
2. Tätä asetusta ei sovelleta
a)
vedenlämmittimiin, jotka on suunniteltu käyttämään pääasiallisesti biomassasta tuotettuja kaasumaisia tai nestemäisiä polttoaineita;
b)
kiinteitä polttoaineita käyttäviin vedenlämmittimiin;
c)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2010/75/EU (5) soveltamisalaan kuuluviin vedenlämmittimiin;
d)
komission asetuksen (EU) N:o 813/2013 (6) 2 artiklassa määriteltyihin yhdistelmälämmittimiin;
e)
vedenlämmittimiin, jotka eivät saavuta vähintään liitteen III taulukossa 1 määriteltyä kuormitusprofiilia, jonka viite-energia on pienin;
f)
ainoastaan lämpimien juomien ja/tai ruokien valmistukseen suunniteltuihin vedenlämmittimiin;
g)
vedenlämmittimille suunniteltuihin lämmönkehittimiin ja tällaisilla lämmönkehittimillä varustettaviin vedenlämmitinkoteloihin, jotka on saatettu markkinoille ennen 1 päivää tammikuuta 2018 vaihto-osana samanlaisille lämmönkehittimille ja samanlaisille vedenlämmitinkoteloille. Vaihto-osana toimitettavassa tuotteessa tai sen pakkauksessa on ilmoitettava selvästi, mille vedenlämmittimelle se on tarkoitettu.
2 artikla
Määritelmät
Direktiivin 2009/125/EY 2 artiklassa vahvistettujen määritelmien lisäksi tässä asetuksessa sovelletaan seuraavia määritelmiä:
1)
’vedenlämmittimellä’ tarkoitetaan laitetta, joka
a)
on liitetty ulkoiseen juoma- tai talousveden jakeluun;
b)
tuottaa ja siirtää lämpöä lämpimän juoma- tai talousveden toimittamiseksi määrätyillä lämpötiloilla, määrillä ja virtaamilla määrättyinä aikaväleinä; ja
c)
on varustettu yhdellä tai useammalla lämmönkehittimellä;
2)
’lämmönkehittimellä’ tarkoitetaan vedenlämmittimen osaa, joka tuottaa lämpöä yhdellä tai useammalla seuraavista prosesseista:
a)
fossiilisten polttoaineiden ja/tai biopolttoaineiden polttaminen;
b)
Joule-ilmiön käyttäminen sähkövastuslämmityselementeissä;
c)
ympäristön lämmön talteen ottaminen ilmasta, vedestä tai maaperästä ja/tai hukkalämmön talteen ottaminen,
jolloin vedenlämmittimelle suunniteltua lämmönkehitintä ja tällaisella lämmönkehittimellä varustettavaa vedenlämmitinkoteloa pidetään myös vedenlämmittimenä;
3)
’vedenlämmitinkotelolla’ tarkoitetaan vedenlämmittimen osaa, johon lämmönkehitin on suunniteltu asennettavaksi;
4)
’nimellislämpöteholla’ tarkoitetaan kilowatteina ilmaistua vedenlämmittimen ilmoitettua lämpötehoa, kun se lämmittää vettä nimellisolosuhteissa;
5)
’säiliön tilavuudella’ (V) tarkoitetaan kuumavesisäiliön tai varaavan vedenlämmittimen nimellistilavuutta litroina ilmaistuna;
6)
’nimellisolosuhteilla’ tarkoitetaan käyttöolosuhteita, joita käytetään määritettäessä vedenlämmittimien nimellislämpötehoa, vedenlämmityksen energiatehokkuutta, äänitehotasoa ja typen oksidien päästöjä sekä kuumavesisäiliöiden seisontahäviötä;
7)
’biomassalla’ tarkoitetaan maataloudesta (sekä kasvi- että eläinperäiset aineet mukaan lukien), metsätaloudesta ja niihin liittyviltä tuotannonaloilta, myös kalastuksesta ja vesiviljelystä, peräisin olevien biologista alkuperää olevien tuotteiden, jätteiden ja tähteiden biohajoavaa osaa sekä teollisuus- ja yhdyskuntajätteiden biohajoavaa osaa;
8)
’biopolttoaineella’ tarkoitetaan biomassasta tuotettua kaasumaista tai nestemäistä polttoainetta;
9)
’fossiilisella polttoaineella’ tarkoitetaan fossiilista alkuperää olevaa kaasumaista tai nestemäistä polttoainetta;
10)
’tavanomaisella vedenlämmittimellä’ tarkoitetaan vedenlämmitintä, joka tuottaa lämpöä polttamalla fossiilisia polttoaineita ja/tai biopolttoaineita ja/tai käyttämällä Joule-ilmiötä sähkövastuslämmityselementeissä;
11)
’lämpöpumppuvedenlämmittimellä’ tarkoitetaan vedenlämmitintä, joka käyttää lämmön tuotantoon ilmasta, vedestä tai maaperästä talteen otettua ympäristölämpöä ja/tai hukkalämpöä;
12)
’aurinkovedenlämmittimellä’ tarkoitetaan vedenlämmitintä, joka on varustettu yhdellä tai useammalla aurinkokeräimellä, aurinkokuumavesisäiliöllä, lämmönkehittimellä ja mahdollisesti keräinpiirin pumpuilla sekä muilla osilla; aurinkovedenlämmitin saatetaan markkinoille yhtenä yksikkönä;
13)
’kuumavesisäiliöllä’ tarkoitetaan astiaa, jota käytetään kuuman veden varastointiin veden ja/tai sisätilojen lämmitystä varten, mukaan lukien mahdolliset lisäaineet, ja jota ei ole varustettu muulla lämmönkehittimellä kuin mahdollisesti yhdellä tai useammalla upotetulla lisälämmittimellä;
14)
’upotetulla lisälämmittimellä’ tarkoitetaan Joule-ilmiötä käyttävää sähkövastuslämmityselementtiä, joka on osa kuumavesisäiliötä ja tuottaa lämpöä ainoastaan, jos ulkoinen lämmönlähde menee pois päältä (myös huoltojaksojen aikana) tai vikaantuu, tai joka on osa aurinkokuumavesisäiliötä ja tuottaa lämpöä, kun aurinkolämpölähde ei riitä halutun viihtyvyystason saavuttamiseen;
15)
’vedenlämmityksen energiatehokkuudella’ (ηwh ) tarkoitetaan vedenlämmittimen tuottaman hyötyenergian ja kuuman veden tuotannon vaatiman energian suhdetta prosentteina ilmaistuna;
16)
’äänitehotasolla’ (LWA ) tarkoitetaan A-painotettua äänitehotasoa sisällä ja/tai ulkona desibeleinä ilmaistuna;
17)
’seisontahäviöllä’ (S) tarkoitetaan kuumavesisäiliöstä määrätyillä veden ja ilman lämpötiloilla häviävää lämpötehoa watteina ilmaistuna;
18)
’muuntokertoimella’ (CC) tarkoitetaan kerrointa, joka vastaa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2012/27/EU (7) tarkoitettua EU:n sähköntuotannon arvioitua keskimääräistä 40 prosentin hyötysuhdetta; muuntokertoimen arvo on CC = 2,5.
Liitteiden II-VI soveltamiseksi liitteessä I annetaan lisämääritelmiä.
3 artikla
Ekosuunnitteluvaatimukset ja aikataulu
1. Vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden ekosuunnitteluvaatimukset asetetaan liitteessä II.
2. Kutakin ekosuunnitteluvaatimusta sovelletaan seuraavan aikataulun mukaisesti:
a)
26 päivästä syyskuuta 2015:
i)
vedenlämmittimien on täytettävä liitteessä II olevan 1.1 kohdan a alakohdassa ja 1.2, 1.3, 1.4 ja 1.6 kohdassa asetetut vaatimukset;
ii)
kuumavesisäiliöiden on täytettävä liitteessä II olevassa 2.2 kohdassa asetetut vaatimukset;
b)
26 päivästä syyskuuta 2017:
i)
vedenlämmittimien on täytettävä liitteessä II olevan 1.1 kohdan b alakohdassa asetetut vaatimukset;
ii)
kuumavesisäiliöiden on täytettävä liitteessä II olevassa 2.1 kohdassa asetetut vaatimukset;
c)
26 päivästä syyskuuta 2018:
i)
vedenlämmittimien on täytettävä liitteessä II olevan 1.1 kohdan c alakohdassa asetetut vaatimukset;
ii)
vedenlämmittimien on täytettävä liitteessä II olevan 1.5 kohdan a alakohdassa asetetut vaatimukset.
3. Ekosuunnitteluvaatimusten noudattamista koskevat mittaukset ja laskelmat on tehtävä liitteissä III ja IV vahvistettujen vaatimusten mukaisesti.
4 artikla
Vaatimustenmukaisuuden arviointi
1. Direktiivin 2009/125/EY 8 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu vaatimustenmukaisuuden arviointimenettely on joko mainitun direktiivin liitteessä IV säädetty sisäinen suunnittelun valvonta tai mainitun direktiivin liitteessä V säädetty hallintajärjestelmä.
2. Vaatimustenmukaisuuden arviointia varten tekniseen dokumentaatioon on sisällyttävä tämän asetuksen liitteessä II olevassa 1.6 kohdassa määritellyt tuotetiedot.
5 artikla
Tarkastusmenettely markkinavalvontaa varten
Suorittaessaan direktiivin 2009/125/EY 3 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja markkinavalvontatarkastuksia tämän asetuksen liitteessä II asetettujen vaatimusten noudattamisen varmistamiseksi jäsenvaltioiden viranomaisten on noudatettava tämän asetuksen liitteessä V kuvattua tarkastusmenettelyä.
6 artikla
Ohjeelliset viitearvot
Markkinoiden parhaiten suoriutuvia vedenlämmittimiä ja kuumavesisäiliöitä tämän asetuksen voimaantuloajankohtana edustavat ohjeelliset viitearvot esitetään liitteessä VI.
7 artikla
Uudelleentarkastelu
1. Komissio tarkastelee tätä asetusta uudelleen vedenlämmittimien ja kuumavesisäiliöiden teknologian kehityksen valossa ja esittää uudelleentarkastelun tulokset ekologisen suunnittelun kuulemisfoorumille viimeistään viiden vuoden kuluttua tämän asetuksen voimaantulosta. Uudelleentarkastelun yhteydessä on erityisesti arvioitava seuraavia näkökohtia:
a)
onko asianmukaista asettaa kylmäaineisiin liittyviä kasvihuonekaasupäästöjä koskevia ekosuunnitteluvaatimuksia;
b)
minkä tasoiset hiilimonoksidi- ja hiilivetypäästöjä koskevat ekosuunnitteluvaatimukset voidaan ottaa käyttöön kehitteillä olevien mittausmenetelmien pohjalta;
c)
onko asianmukaista asettaa tiukemmat ekosuunnitteluvaatimukset typen oksidien päästöille;
d)
onko asianmukaista asettaa ekosuunnitteluvaatimukset vedenlämmittimille, jotka on erityisesti suunniteltu käyttämään pääasiallisesti biomassasta tuotettuja kaasumaisia tai nestemäisiä polttoaineita;
e)
onko muuntokertoimen arvo edelleen pätevä;
f)
onko asianmukaista ottaa käyttöön kolmannen osapuolen tekemä sertifiointi.
2. Komissio tarkastelee tätä asetusta uudelleen myös vedenlämmittimien teknologian kehityksen valossa ja esittää uudelleentarkastelun tulokset ekologisen suunnittelun kuulemisfoorumille viimeistään kolmen vuoden kuluttua tämän asetuksen voimaantulosta. Tässä uudelleentarkastelussa arvioidaan ainoastaan sitä, onko asianmukaista asettaa erilliset ekosuunnitteluvaatimukset erityyppisille vedenlämmittimille.
8 artikla
Siirtymäsäännökset
1. Jäsenvaltiot voivat 26 päivään syyskuuta 2015 saakka sallia sellaisten vedenlämmittimien markkinoille saattamisen ja/tai käyttöön ottamisen, jotka ovat tämän asetuksen antamisajankohtana voimassa olevien kansallisten säännösten mukaisia vedenlämmityksen energiatehokkuuden ja äänitehotason osalta.
2. Jäsenvaltiot voivat 26 päivään syyskuuta 2018 saakka sallia sellaisten vedenlämmittimien markkinoille saattamisen ja/tai käyttöön ottamisen, jotka ovat tämän asetuksen antamisajankohtana voimassa olevien kansallisten säännösten mukaisia typen oksidien päästöjen osalta.
3. Jäsenvaltiot voivat 26 päivään syyskuuta 2017 saakka sallia sellaisten kuumavesisäiliöiden markkinoille saattamisen ja/tai käyttöön ottamisen, jotka ovat tämän asetuksen antamisajankohtana voimassa olevien kansallisten säännösten mukaisia seisontahäviöiden osalta.
9 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 2 päivänä elokuuta 2013.