РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 907/2013 НА КОМИСИЯТА
от 20 септември 2013 година
за определяне на правила относно заявленията във връзка с използването на генерични обозначения (наименования)
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1924/2006 на Европейския парламент и на Съвета от 20 декември 2006 г. относно хранителни и здравни претенции за храните (1), и по-специално член 1, параграф 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно член 1, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1924/2006, специални генерични обозначения, които по традиция се използват за обозначаване на особеност на клас храни или напитки, които биха могли да внушават ефект върху здравето на човека, могат да бъдат освободени от прилагането на посочения регламент по заявление от заинтересованите стопански субекти в хранителната промишленост.
(2)
С цел да се гарантира, че заявленията за генерични обозначения се обработват по прозрачен начин и в разумен срок, в член 1, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1924/2006 се предвижда Комисията да приема и разгласява публично правилата, съгласно които се подават такива заявления.
(3)
С правилата следва да се гарантира, че заявлението е съставено по начин, който представя и осигурява цялата необходима информация за оценката на заявлението. Освен това те не бива да пречат на Комисията да изисква допълнителна информация, когато е целесъобразно и в зависимост от естеството на генеричното обозначение и обхвата на дерогацията, за която е подадено заявление.
(4)
Целесъобразно е да се позволи на търговски асоциации, представляващи конкретни сектори на храните, да подават заявления от името на своите членове, с цел избягване на повторни заявления за едно и също генерично обозначение (наименование).
(5)
С оглед, inter alia, гарантирането на висока степен на защита на потребителите използването на претенциите не следва да бъде невярно, двузначно или подвеждащо. Същият принцип се прилага за използването на генерични обозначения (наименования), които да внушават ефект върху здравето. С оглед постигането на тази цел и в съответствие с принципа за пропорционалност, националните органи ще трябва да вземат самостоятелно решение, като вземат предвид съдебната практика на Съда на Европейските общности, за да определят типичната реакция на средния потребител в даден случай.
(6)
Генеричните обозначения (наименования) следва да отговарят на срок най-малко 20 години доказана употреба в държавите членки преди датата на влизане в сила на настоящия регламент.
(7)
Бяха проведени консултации с държавите членки,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Заявления, отнасящи се до използването на генерични обозначения (наименования), по смисъла на член 1, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1924/2006, се подават и представят в съответствие с правилата, определени в приложението.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 20 септември 2013 година.
KOMISSION ASETUS (EU) N:o 907/2013,
annettu 20 päivänä syyskuuta 2013,
yleisluonteisia ilmaisuja (nimityksiä) koskeviin pyyntöihin sovellettavien sääntöjen vahvistamisesta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon elintarvikkeita koskevista ravitsemus- ja terveysväitteistä 20 päivänä joulukuuta 2006 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1924/2006 (1) ja erityisesti sen 1 artiklan 4 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (EY) N:o 1924/2006 1 artiklan 4 kohdan nojalla sellaiset yleisluonteiset ilmaisut (nimitykset), joita on perinteisesti käytetty osoittamaan elintarvike- tai juomaryhmän sellainen erityisominaisuus, jolla saattaa olla vaikutusta ihmisten terveyteen, voidaan asianomaisten elintarvikealan toimijoiden pyynnöstä jättää kyseisen asetuksen soveltamisalan ulkopuolelle.
(2)
Jotta varmistetaan, että yleisluonteisia ilmaisuja (nimityksiä) koskevat pyynnöt käsitellään avoimesti ja kohtuullisessa ajassa, asetuksen (EY) N:o 1924/2006 1 artiklan 4 kohdassa edellytetään, että komissio hyväksyy ja julkistaa säännöt, joiden mukaisesti kyseiset pyynnöt on esitettävä.
(3)
Säännöillä olisi taattava, että pyyntö muotoillaan siten, että siinä esitetään ja annetaan kaikki tarvittavat tiedot pyynnön arviointia varten. Säännöt eivät saisi estää komissiota vaatimasta tarvittaessa lisätietoja silloin kun se on tarpeen ja riippuen siitä, minkä tyyppisestä yleisluontoisesta ilmaisusta on kyse ja miten laajaa poikkeusta pyyntö koskee.
(4)
On aiheellista sallia, että yksittäisiä elintarvikealoja edustavat kaupan alan järjestöt voivat toimittaa pyyntöjä jäsentensä puolesta, jotta vältetään se, että samasta yleisluontoisesta ilmaisusta (nimityksestä) tulee päällekkäisiä pyyntöjä.
(5)
Jotta voitaisiin muun muassa varmistaa kuluttajansuojan korkea taso, väitteet eivät saisi olla totuudenvastaisia, moniselitteisiä tai harhaanjohtavia. Samaa periaatetta olisi sovellettava käytettäessä yleisluonteisia ilmaisuja (nimityksiä), jotka voivat viitata ihmisten terveyteen kohdistuvaan vaikutukseen. Tämän tavoitteen saavuttamiseksi ja suhteellisuusperiaatteen mukaisesti kansallisten viranomaisten on käytettävä omaa harkintakykyään ja otettava huomioon Euroopan unionin tuomioistuimen oikeuskäytäntö arvioidakseen keskivertokuluttajan tyypillisen reaktion kussakin tapauksessa.
(6)
Yleisluonteista ilmaisuja (nimityksiä) olisi voitava osoittaa käytetyn vähintään 20 vuotta asianomaisissa jäsenvaltioissa ennen tämän asetuksen voimaantuloa.
(7)
Jäsenvaltioita on kuultu,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Asetuksen (EY) N:o 1924/2006 1 artiklan 4 kohdassa tarkoitettujen yleisluonteisten ilmaisujen (nimitysten) käyttöä koskevat pyynnöt on toimitettava ja esitettävä liitteessä vahvistettujen sääntöjen mukaisesti.
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 20 päivänä syyskuuta 2013.