ДИРЕКТИВА 2014/51/ЕC НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 16 април 2014 година
за изменение на Директива 2003/71/ЕО, Директива 2009/138/ЕО, Регламент (ЕО) № 1060/2009, Регламент (ЕО) № 1094/2010 и Регламент (ЕО) № 1095/2010 във връзка с правомощията на Европейския надзорен орган (Европейския орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) и на Европейския надзорен орган (Европейския орган за ценни книжа и пазари)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално членове 50, 53, 62 и 114 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Финансовата криза през 2007 и 2008 г. разкри сериозни слабости по отношение на финансовия надзор, както в конкретни случаи, така и по отношение на финансовата система като цяло. Моделите за надзор на национално равнище изостават по отношение на финансовата глобализация и наличието на интегрирани и взаимосвързани европейски финансови пазари, където много финансови институции извършват трансгранични операции. Кризата разкри сериозни слабости по отношение на сътрудничеството, координацията, последователното прилагане на правото на Съюза и доверието между националните компетентни органи.
(2)
В редица резолюции, приети преди и по време на финансовата криза, Европейският парламент призова за постигане на по-интегриран европейски надзор, за да се гарантират истински равни условия за всички участници на равнището на Съюза, и за това надзорът да отразява нарастващата интеграция на финансовите пазари в Съюза, по-специално в резолюциите си от 13 април 2000 г. относно съобщението на Комисията, озаглавено „Изпълнение на рамката за финансовите пазари: план за действие“, в резолюцията си от 21 ноември 2002 г. относно правилата за осъществяване на пруденциален надзор в Европейския съюз, в резолюцията си от 11 юли 2007 г. относно политиката в областта на финансовите услуги (2005-2010 г.) - Бяла книга, в резолюцията си от 23 септември 2008 г., съдържаща препоръки към Комисията относно хедж фондовете и фондовете за частно участие, в резолюцията си от 9 октомври 2008 г., съдържаща препоръки към Комисията относно последващи мерки при процеса „Ламфалуси“: бъдеща структура на надзора, както и в позициите си от 22 април 2009 г. относно измененото предложение за директива на Европейския парламент и на Съвета относно предприемането и упражняването на застрахователна и презастрахователна дейност (Платежоспособност II) и от 23 април 2009 г. относно предложението за регламент на Европейския парламент и на Съвета относно агенциите за кредитен рейтинг.
(3)
През ноември 2008 г. Комисията възложи на група на високо равнище, председателствана от Жак дьо Ларозиер, да представи препоръки за подобряване на европейската надзорна уредба с цел по-добра защита на гражданите на Съюза и възстановяване на доверието във финансовата система. В представения на 25 февруари 2009 г. окончателен доклад (доклада „Дьо Ларозиер“) групата на високо равнище препоръча засилване на надзорната рамка с цел намаляване на риска от бъдещи финансови кризи и на тяхната сериозност. Тя препоръча и всеобхватни реформи в надзорната структура на финансовия сектор в Съюза. С доклада „Дьо Ларозиер“ също така се препоръчва създаването на Европейска система за финансов надзор, която да включва три Европейски надзорни органа - по един за всеки от секторите на банковото дело, ценните книжа и застраховането и професионалното пенсионно осигуряване, както и на Европейски съвет за системен риск.
(4)
Финансовата стабилност е предпоставка за това реалната икономика да осигурява работни места, кредитиране и растеж. Финансовата криза разкри сериозни слабости на финансовия надзор, който не съумя да предвиди неблагоприятните макропруденциални промени или да предотврати натрупването на прекомерни рискове във финансовата система.
(5)
В заключенията от заседанието си от 18 и 19 юни 2009 г. Европейският съвет препоръча да бъде създадена Европейска система за финансов надзор, която да обхваща три нови Европейски надзорни органа. Той също така препоръча целта на системата да бъде повишаване на качеството и последователността на националния надзор, засилване на надзора върху трансграничните групи, създаване на единен Европейски правилник, приложим за всички финансови институции във вътрешния пазар. Той подчерта, че Европейските надзорни органи („ЕНО“) също следва да имат надзорни правомощия спрямо агенциите за кредитен рейтинг и прикани Комисията да подготви конкретни предложения относно това как Европейската система за финансов надзор („ЕСФН“) би могла да играе важна роля в кризисни ситуации.
(6)
През 2010 г. Европейският парламент и Съветът приеха три регламента за създаване на ЕНО: Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (4) за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски банков орган), Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (5) за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) („ЕОЗППО“) и Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6) за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (ЕОЦКП) като част от ЕСФН.
(7)
За да може ЕСФН да функционира ефективно, са необходими промени в законодателните актове на Съюза в областта на действие на тези три ЕНО. Тези промени засягат определянето на приложното поле на определени правомощия на ЕНО, включването на определени правомощия в съществуващите процеси, установени в съответните законодателни актове на Съюза, както и изменения с цел осигуряване на гладкото и ефективно функциониране на ЕНО в рамките на ЕСФН.
(8)
Създаването на ЕНО следва съответно да бъде придружено от изготвянето на единен европейски правилник, който ще осигури последователното хармонизиране и еднообразното прилагане, като по този начин ще допринесе за още по-ефективното функциониране на вътрешния пазар и по-ефективното осъществяване на надзор на микроравнище. В регламентите за създаване на ЕСФН се предвижда, че ЕНО могат да разработват проекти на технически стандарти в посочените от съответното законодателство области, които в съответствие с членове 290 и 291 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) ще бъдат представяни на Комисията за приемане чрез делегирани или изпълнителни актове. Докато в Директива 2010/78/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (7) бе установена първата група от тези области, с настоящата директива следва да се определи допълнителна група от области, особено по отношение на Директиви 2003/71/ЕО и 2009/138/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (8), на Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета (9) и на Регламенти (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010.
(9)
Съответните законодателни актове следва да определят областите, в които ЕНО са оправомощени да разработват проекти на технически стандарти, и начина на приемане на тези стандарти. Съответните законодателни актове следва да установят елементите, условията и характеристиките, както предвижда член 290 от ДФЕС в случай на делегирани актове,.,.
(10)
С определянето на областите, в които следва да се приемат технически стандарти, следва да се постигне подходящият баланс между съставянето на единен набор от хармонизирани правила и предотвратяването на излишно усложненото регулиране и прилагане. Следва да се подберат само тези области, по отношение на които съгласуваните технически правила ще допринесат значително и ефективно за постигането на целите на съответните законодателни актове, като същевременно се гарантира, че политическите решения се вземат от Европейския парламент, Съвета и Комисията в съответствие с техните обичайни процедури.
(11)
Въпросите, попадащи в обхвата на техническите стандарти, следва да са от подчертано техническо естество, като тяхното разработване изисква специализирания опит на експерти по надзора. Регулаторните технически стандарти, приети като делегирани актове, съгласно член 290, ДФЕС, следва да доразвият, уточнят и определят условията за последователно хармонизиране на правилата, които са част от приетите от Европейския парламент и от Съвета законодателни актове, като допълват или изменят някои техни несъществени елементи. От друга страна, техническите стандарти за изпълнение, приети под формата на актове за изпълнение, съгласно член 291, ДФЕС, следва да установят условията за единно прилагане на правните актове. Техническите стандарти следва да не изискват вземането на политически решения.
(12)
В случая на регулаторните технически стандарти е уместно да бъде прилагана, по целесъобразност, процедурата, предвидена съответно в членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, Регламент (ЕС) № 1094/2010 и Регламент (ЕС) № 1095/2010. Техническите стандарти за изпълнение следва да бъдат приети, по целесъобразност, в съответствие с процедурата, предвидена съответно в член 15 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, Регламент (ЕС) № 1094/2010 и Регламент (ЕС) № 1095/2010.
(13)
Регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение следва да допринасят за създаването на единен правилник за правото в областта на финансовите услуги, одобрено от Европейския съвет в заключенията му от юни 2009 г. Доколкото някои изисквания в законодателните актове на Съюза не са изцяло хармонизирани, и в съответствие с принципа на предпазните мерки при надзора регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение, развиващи, уточняващи или определящи условията за прилагане на тези изисквания, не следва да възпрепятстват държавите членки да изискват допълнителна информация или да налагат по-строги изисквания. Затова регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение следва да позволяват на държавите членки да изискват допълнителна информация или да налагат по-строги изисквания в определени области, в които съответните законодателни актове предвиждат подобна преценка.
(14)
Съгласно регламенти (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010, преди да представят регулаторните технически стандарти или техническите стандарти за изпълнение на Комисията, ЕНО следва при необходимост да проведат открити обществени консултации по тях и да анализират свързаните с тях възможни разходи и ползи.
(15)
Следва да е възможно регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение да предвиждат преходни мерки със съобразени срокове, ако разходите за незабавното прилагане биха били прекомерно големи в сравнение с ползите.
(16)
Към момента на приемане на настоящата директива работата, свързана с подготовката на и консултациите, свързани с първия набор от мерки за изпълнение на рамковите правила съгласно Директива 2009/138/ЕО е в напреднал етап. В интерес на ранното приключване на работата по тези мерки е целесъобразно да се позволи на Комисията, за преходен период, да приема регулаторните технически стандарти, предвидени в настоящата директива, в съответствие с процедурата за приемане на делегирани актове. Всички изменения на тези делегирани актове или - след изтичането на преходния период - всички регулаторни технически стандарти за изпълнение на Директива 2009/138/ЕО следва да бъдат приети в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
(17)
Освен това е целесъобразно да се разреши на ЕОЗППО, след изтичането на преходен период от две години, да предложи актуализиране на поредица от делегирани актове под формата на регулаторни технически стандарти. Това актуализиране следва да бъде ограничено до техническите аспекти на съответните делегирани актове и не следва да предполага вземане на стратегически решения или избор на политики.
(18)
Когато ЕОЗППО подготвя или изготвя проекти на регулаторни технически стандарти за адаптиране на делегираните актове към развитието на техническите аспекти на финансовите пазари, Комисията следва да гарантира едновременно, навременно и подходящо предаване на информацията относно обхвата на тези проекти на регулаторни технически стандарти на Европейския парламент и на Съвета.
(19)
В Регламенти (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010 се предвижда механизъм за уреждане на разногласията между националните надзорни органи. Ако даден национален надзорен орган не е съгласен с процедурата или същността на дадено действие или бездействие на друг национален надзорен орган в областите, определени в законодателните актове на Съюза в съответствие с посочените регламенти, когато съгласно съответния законодателен акт се изисква сътрудничество, координация или съвместно вземане на решение от страна на националните надзорни органи от повече от една държава членка, по искане на един от националните надзорни органи съответният ЕНО следва да може да съдейства на органите да постигнат съгласие в рамките на съответните срокове, установени от ЕНО, който следва да вземе предвид съответните срокове, предвидени в съответното законодателство, както и сложността и спешния характер на разногласията. В случай че това разногласие продължи, ЕНО следва да може да разреши въпроса.
(20)
Регламенти (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010 изискват случаите, в които може да се използва механизмът за уреждане на разногласия между националните надзорни органи, да бъдат посочени в секторното законодателство. Настоящата директива следва да определи първия набор от такива случаи в застрахователния и презастрахователния сектор и не следва да засяга добавянето на още случаи в бъдеще. Настоящата директива не следва да възпрепятства ЕНО да действат в съответствие с други правомощия или да изпълняват задачите, посочени в Регламенти (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010, включително необвързваща медиация и принос към последователно, ефикасно и ефективно прилагане на правото на Съюза. Освен това в областите, по отношение на които под някаква форма в съответното право вече е установена необвързваща медиация или съществуват срокове за съвместните решения, взети от един или повече национални надзорни органи, ще бъдат необходими изменения за осигуряване на яснота и на безпрепятствено провеждане на процеса на вземане на съвместно решение, а също, за да се осигури, при необходимост, способността за разрешаване на разногласията от страна на ЕНО. Задължителната процедура за уреждане на разногласия е предвидена за разрешаване на случаи, при които националните надзорни органи не могат да решат помежду си процедурни въпроси или въпроси по същество, свързани със спазването на правото на Съюза.
(21)
Поради това настоящата директива следва да определи ситуации, при които може да се наложи разрешаване на процедурен въпрос или въпрос по същество, засягащ съответствието с правото на Съюза, който не може да бъде разрешен самостоятелно от националните надзорни органи. При такава ситуация един от засегнатите национални надзорни органи следва да може да повдигне въпроса пред съответния ЕНО. Този ЕНО следва да действа в съответствие с регламента за неговото създаване и с настоящата директива. Той следва да може да изиска от съответните национални надзорни органи да предприемат конкретно действие или да се въздържат от всякакво действие с цел въпросът да бъде разрешен и да се гарантира съответствие с правото на Съюза със задължително действие за съответните национални надзорни органи. В случаите, когато съответният законодателен акт на Съюза дава право на преценка на държавите членки, решенията на даден ЕНО не следва да заместват правото на преценка на националните надзорни органи, когато то е в съответствие с правото на Европейския съюз.
(22)
В Директива 2009/138/ЕО се предвижда съвместно вземане на решения при одобряването на заявления за използване на вътрешен модел на равнище група или дъщерно предприятие, при одобряването на заявления за създаване на дъщерно предприятие в съответствие с членове 238 и 239 от въпросната директива, както и при определянето на орган за групов надзор въз основа на критерии, различни от посочените в член 247 от нея. Във всички тези области следва чрез изменение да бъде ясно посочено, че при разногласие ЕОЗППО може да разреши разногласието посредством процеса, установен в Регламент (ЕС) № 1094/2010. Този подход изяснява, че макар да не следва ЕОЗППО да замества оперативната самостоятелност на националните надзорни органи, следва да бъде възможно разногласията да бъдат разрешени, а сътрудничеството да бъде укрепено, преди по отношение на дадена институция да бъде взето или издадено окончателно решение от националния надзорен орган. ЕОЗППО следва да разрешава разногласията, като посредничи между противоречащите си становища на надзорните органи.
(23)
Новата структура в областта на надзора, установена от ЕСФН, ще изисква от националните надзорни органи да сътрудничат тясно с ЕНО. С измененията на съответните законодателни актове следва да се осигури премахването на правните пречки пред задълженията за обмен на информация, включени в Регламенти (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010, както и това, че предоставянето на данни не създава ненужни административни тежести.
(24)
От застрахователните и презастрахователните предприятия следва да се изисква само да предоставят такава информация на своите национални надзорни органи, която е от значение за надзора, като се вземат предвид целите на надзора, посочени в Директива 2009/138/ЕО. Информация за пълен списък на активите, предоставяна елемент по елемент както и друга информация, предоставяна на определени периоди, по-кратки от една година, следва да се изисква единствено когато ползата от допълнителните сведения, получени от националните надзорни органи за целите на контрола върху финансовото състояние на предприятията или във връзка с потенциалното въздействие на техните решения върху финансовата стабилност, надхвърля тежестта, свързана с изчисляването и предаването на тази информация. След оценка на естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на предприятието, националните надзорни органи следва да имат правомощието да разрешават ограничения по отношение на честотата и обхвата на докладваната информация или да освобождават от задължението за докладване елемент по елемент само когато предприятието не надвишава определени прагове. Следва да се гарантира, че най-малките предприятия са допустими за ограничения и освобождаване и че тези предприятия не представляват повече от 20 % от животозастрахователния и общо застрахователния пазар на дадена държава членка или от нейния презастрахователен пазар.
(25)
С цел да се гарантира, че информацията, докладвана от участващите застрахователни и презастрахователни предприятия или застрахователни холдинги на нивото на групата, е точна и пълна, националните надзорни органи не следва да допускат ограничения по отношение на информацията, която трябва да се докладва, или да освобождават от докладване елемент по елемент предприятия, които принадлежат към дадена група, освен в случаите, когато националният надзорен орган се е уверил, че докладването би било неуместно с оглед естеството, мащаба и сложността на рисковете, характерни за дейността на групата.
(26)
В областите, в които по силата на Директива 2009/138/ЕО Комисията е понастоящем оправомощена да приема мерки за изпълнение, когато тези мерки представляват незаконодателни актове от общ характер, които допълват или изменят определени несъществени елементи от тази Директива по смисъла на член 290 от ДФЕС Комисията следва да бъде оправомощена да приема делегирани актове в съответствие с този член или регулаторни технически стандарти в съответствие с член 10 и член 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
(27)
С цел да гарантира еднаквото третиране на всички застрахователни и презастрахователни предприятия при изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност съгласно Директива 2009/138/ЕО на базата на стандартната формула, или да отчете развитието на пазара, Комисията следва да бъде оправомощена да приема делегирани актове във връзка с изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност на базата на стандартната формула.
(28)
В случаите, когато рисковете не са покрити адекватно от даден подмодул, ЕОЗППО следва да бъде оправомощен да разработи проекти на регулаторни технически стандарти по отношение на количествените ограничения и критериите за допустимост на активите за капиталовите изисквания за платежоспособност въз основа на стандартната формула.
(29)
За да се даде възможност за съгласуваното изчисляване на техническите резерви от страна на застрахователните и презастрахователните предприятия съгласно Директива 2009/138/ЕО, е необходимо един централен орган да може редовно да извлича, публикува и актуализира определена техническа информация във връзка със срочната структура на безрисковия лихвен процент, отчитайки наблюденията над финансовите пазари. Начинът на извличане на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент следва да бъде прозрачен. С оглед на техническия характер и застрахователното естество на тези задачи те следва да бъдат осъществявани от ЕОЗППО.
(30)
Съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент следва да избягва изкуствената променливост на техническите резерви и на допустимите собствени средства и да осигурява стимули за добро управление на риска. Изборът на начална точка на екстраполацията на безрискови лихвени проценти следва да позволи на предприятията да обвържат с облигации паричните потоци, които са дисконтирани с неекстраполираните лихвени проценти при изчисляването на най-добра прогнозна оценка. При пазарни условия, подобни на тези към датата на приемане на настоящата директива, началната точка на екстраполация на безрискови лихвени проценти, по-специално за еврото, следва да бъде при падеж от 20 години. При пазарни условия, подобни на тези към датата на влизане в сила на настоящата директива, екстраполираната част на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, по-специално на еврото, следва да клони по такъв начин към крайния форуърден лихвен процент, че за падежите от 40 години след началната точка на екстраполацията екстраполираните форуърдни лихвени проценти да не се различават с повече от три базисни пункта от крайния форуърден лихвен процент. За валути, различни от еврото, при определяне на началната точка на екстраполацията на безрисковите лихвени проценти и подходящия период на конвергенция към крайния форуърден лихвен процент следва да се вземат предвид характеристиките на местните пазари на облигации и суапове.
(31)
Когато застрахователните и презастрахователните предприятия притежават облигации или други активи с характеристики, свързани с паричните потоци сходни с тези на падежа, те не са изложени на риск от променящите се спредове на тези активи. За да се избегнат ситуации, при които промените в спредовете на активите се отразяват на размера на собствения капитал на тези предприятия, те следва да имат възможност да коригират съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент за изчисляването на най-добрата прогнозна оценка в съответствие с движението на спредовете на техните активи. Прилагането на такива изравнителни корекции следва да бъде предмет на одобрение от надзорните органи и чрез строги изисквания за активите и пасивите следва да се гарантира, че застрахователните и презастрахователните предприятия могат да задържат собствеността върху активите си до падежа. По-специално паричните потоци на активите и пасивите следва да бъдат приведени в съответствие и активите следва да бъдат заменяни с цел запазване на съответствието само когато очакваните парични потоци са се променили значително, например в случай на понижаване на рейтинга или неизпълнение на облигация. Застрахователните и презастрахователните предприятия следва да оповестяват публично въздействието на изравнителните корекции върху финансовото им състояние, за да се гарантира достатъчна прозрачност.
(32)
За да се избегне проциклично инвестиционно поведение, застрахователните и презастрахователните предприятия следва да имат възможност да коригират съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент с цел изчисляване на най-добрата прогнозна оценка на техническите резерви, за да смекчат последствията от прекомерни спредове на облигации. Такава корекция за променливост следва да се основава на референтните портфейли за съответните валути на тези предприятия, и когато е необходимо да се гарантира представителност, на референтните портфейли за националните застрахователни пазари. Застрахователните и презастрахователните предприятия следва да оповестяват публично въздействието на корекциите за променливост върху финансовото им състояние, за да се гарантира достатъчна прозрачност.
(33)
С оглед на голямото значение на дисконтирането за изчисляването на техническите резерви Директива 2009/138/ЕО следва да гарантира еднакви условия при избора на дисконтовите лихвени проценти от страна на застрахователните и презастрахователните предприятия. За да се гарантират такива еднакви условия, на Комисията следва да се предоставят изпълнителни правомощия, за да предвиди съответните срочни структури на безрисковия лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка и основните спредове при изчисляването на изравнителните корекции и на корекциите за променливост. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (10).Тези актове за изпълнение следва да се основават на техническа информация, получена и публикувана от ЕОЗППО. За приемането на тези актове за изпълнение следва да бъде използвана процедурата по консултиране.
(34)
Комисията следва да приеме актове за изпълнение с незабавно приложение, когато в надлежно обосновани случаи, свързани със съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, наложителни причини за спешност изискват това.
(35)
С цел смекчаване на нежелани потенциални проциклични ефекти, периодът за възстановяване на нарушеното капиталово изискване за платежоспособност следва да се удължи при извънредни неблагоприятни ситуации, включително в случай на сривове на финансовите пазари, продължителни условия на ниски лихвени проценти и катастрофични събития със значително въздействие върху застрахователните и презастрахователните предприятия, представляващи значителен дял от пазара или засегнати видове дейности. ЕОЗППО следва да носи отговорност за декларирането на настъпването на извънредни неблагоприятни ситуации и Комисията следва да бъде оправомощена да приема мерки посредством делегирани актове и актове за изпълнение, определящи критериите и съответните процедури.
(36)
В контекста на изравнителната корекция на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, предвидена по силата на настоящата директива, изискването портфейлът от застрахователните и презастрахователните задължения, към които се прилага изравнителната корекция и целевият портфейл от активи да се идентифицират, организират и управляват отделно от другите дейности на предприятията и посочените активи да не могат да се използват за покриването на загуби, възникнали от други дейности на предприятията следва да се разбират в икономически смисъл. Тя не следва да предполага изискване за държавите членки да разполагат с правна концепция за обособени средства в националното законодателство. Предприятия, които използват изравнителна корекция, следва да идентифицират, организират и управляват портфейла от активи и задължения отделно от останалите части на дейността и поради това не следва да се разрешава да се посрещат рискове, възникващи в друга част от дейността, като се използват целеви портфейл от активи. Макар това да позволява ефикасно управление на портфейла, намалените възможност за прехвърляне и обхват за диверсификация между целевия портфейл и останалата част от нуждите на предприятието трябва за целите на изравнителните корекции да бъде отразено в корекции по отношение на собствените средства и капиталовите изисквания за платежоспособност.
(37)
Спредът на референтния портфейл, посочен в настоящата директива, следва да бъде определен по прозрачен начин, като се използват съответните показатели, ако такива съществуват.
(38)
С цел да се гарантира прозрачно прилагане на корекцията за променливост, изравнителната корекция и преходните мерки относно безрисковия лихвен процент и техническите разпоредби, предвидени по силата на настоящата директива, застрахователните и презастрахователните предприятия следва да оповестяват публично въздействието на неприлагането на тези мерки върху финансовото им състояние, включително върху размера на техническите резерви, капиталовото изискване за платежоспособност, минималното капиталово изискване съгласно Директива 2009/138/ЕО, основните собствени средства и размера на собствените средства, допустими за покриване на минималното капиталово изискване и капиталовото изискване за платежоспособност.
(39)
В националното си законодателство държавите членки следва да могат да предоставят на своите национални надзорни органи правото да разрешават и при изключителни обстоятелства да отхвърлят използването на корекцията за променливост.
(40)
За да се гарантира хармонизираното осигуряване на определени технически данни, служещи за изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност посредством стандартната формула, които например да позволят хармонизиран подход при използването на рейтинги, на ЕОЗППО следва да бъдат делегирани специфични задачи. Признаването на агенциите за кредитен рейтинг следва да бъде съгласувано и приведено в съответствие с Регламент (ЕО) № 1060/2009, Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета (11) и Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (12). Следва да се избягва припокриване с Регламент (ЕО) № 1060/2009, и за тази цел е обоснована ролята на Съвместния комитет на европейските надзорни органи, създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010, Регламент (ЕС) № 1094/2010 и Регламент (ЕС) № 1095/2010. ЕОЗППО следва да използва оптимално компетентността и експертния опит на ЕОЦКП. Подробностите във връзка с начина на изпълнението на тези задачи следва да бъдат допълнително уточнени в мерките, които ще бъдат приети чрез делегирани актове или актове за изпълнение.
(41)
Списъците на регионалните правителства и местни органи на властта, публикувани от ЕОЗППО, не следва да бъдат по-подробни, отколкото е необходимо, за да се гарантира, че тези правителства или органи се третират по същия начин само когато рисковете от експозиция са същите като тези за централните правителства.
(42)
За да се гарантира в рамките на Директива 2009/138/ЕО хармонизиран подход при определянето на обстоятелствата, позволяващи удължаване на срока за възстановяване при нарушения на капиталовото изискване за платежоспособност, следва да бъдат уточнени условията, които представляват извънредна неблагоприятна ситуация. ЕОЗППО следва да носи отговорност за декларирането на настъпването на такива извънредни неблагоприятни ситуации и Комисията следва да бъде оправомощена да приема мерки посредством делегирани актове и актове за изпълнение, уточняващи критериите и съответните процедури в случай на такива извънредни неблагоприятни ситуации.
(43)
За да се гарантира междусекторната съгласуваност и да се отстранят несъответствията между интересите на предприятията, които "преопаковат" заеми като търгуеми ценни книжа и други финансови инструменти (издаващи дружества или спонсори), и интересите на застрахователните или презастрахователните предприятия, които инвестират в такива ценни книжа или инструменти, Комисията следва да бъде оправомощена да приема мерки посредством делегирани актове по отношение на инвестициите в "преопаковани" заеми съгласно Директива 2009/138/ЕО, с които да се определят не само изискванията, но и последствията от нарушаването на тези изисквания.
(44)
С цел по-голямо сближаване на процедурите за надзорно одобрение, които са предвидени в Директива 2009/138/ЕО по отношение на специфичните параметри на предприятието, политиките за промяна на модела, схемите със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск и налагането и отмяната на изискване за добавен капитал, Комисията следва да бъде оправомощена да приема мерки посредством делегирани актове, уточняващи съответната процедура в тези области.
(45)
Разработването от Международна асоциация на органите за застрахователен надзор на глобални, базирани на риска стандарти за платежоспособност е в ход и продължава да насърчава засилването на международната координация и сътрудничество на надзорните органи. Разпоредбите в Директива 2009/138/ЕО относно делегираните актове на Комисията за определяне на еквивалентността на режимите за платежоспособност и пруденциалните режими на трети държави са в съответствие с целите за насърчаване на международното сближаване към въвеждането на основани на риска режими за платежоспособност и пруденциални режими. Тъй като някои трети държави могат да се нуждаят от повече време за адаптиране и прилагане на режимите на платежоспособност и пруденциалните режими, покриващи изцяло изискванията за еквивалентност, е необходимо да се определят условията по отношение на третирането на режимите на тези трети държави, за да може тези трети държави да бъдат признати като временно съответстващи на изискванията за еквивалентност. Делегираните актове на Комисията за определяне на временна еквивалентност отчитат международното развитие, когато това е целесъобразно. Когато Комисията определи, че режимът за пруденциален групов надзор на трети страни временно съответства на изискванията за еквивалентност, следва да бъде предоставена възможност за допълнителна надзорна отчетност с цел да се осигури защита на титулярите на полици и бенефициерите в рамките на Съюза.
(46)
Предвид специфичното естество на застрахователния пазар, с цел да се гарантират равнопоставени условия за застрахователните и презастрахователните предприятия, които са установени в трети държави, независимо дали тяхното предприятие майка е установено в Съюза или не, Комисията следва да може да прецени, че дадена трета държава временно отговаря на изискванията за еквивалентност за целите на изчисляване на изискванията за групова платежоспособност и на допустими собствени средства за удовлетворяване на тези изисквания.
(47)
За да се гарантира правилното информиране на заинтересованите страни относно структурата на застрахователните или презастрахователни групи, е необходимо информацията относно тяхната правна, управленска и организационна структура да бъде направена достъпна за обществеността. Тази информация следва да съдържа най-малко сведения относно юридическото наименование, вида дейност и държавата на учредяване на дъщерни предприятия, материално свързани предприятия и значими клонове.
(48)
Решенията на Комисията, съгласно които режима на платежоспособност или пруденциалният режим на трета държава е изцяло или временно еквивалентен, следва да вземат предвид при необходимост съществуването, продължителността и естеството на преходните мерки в режимите на тези трети държави.
(49)
За да могат европейските кооперативни дружества, създадени съгласно Регламент (ЕО) 1435/2003 (13), да предоставят застрахователни и презастрахователни услуги, е необходимо списъкът на позволените правни форми на застрахователни и презастрахователни предприятия съгласно Директива 2009/138/ЕО да бъде разширен, за да включи Европейското кооперативно дружество.
(50)
Долната граница на минималното капиталово изискване в евро за застрахователните и презастрахователни предприятия следва да бъде променена. Промяната се налага поради периодичното адаптиране на съществуващата долна граница на капиталовото изискване за тези предприятия с цел отчитане на инфлацията.
(51)
Изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност за здравни застраховки следва да отразява националните системи за изравняване и също така да взема предвид промените в националното законодателство в областта на здравеопазването, тъй като те са основна част от застрахователната система в рамките на националните пазари на здравното застраховане.
(52)
Определени изпълнителни правомощия, предвидени съгласно член 202 от Договора за създаването на Европейската общност, следва да бъдат заместени със съответните разпоредби съгласно член 290 от ДФЕС.
(53)
Привеждането на процедурите по комитология в съответствие с ДФЕС, и по-специално с член 290 от него, следва да бъде направено поотделно за всеки случай. С цел да се отчете техническото развитие на финансовите пазари и да се определят изискванията, посочени в директивите, изменени с настоящата директива, Комисията следва да бъде оправомощена да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС. Делегирани актове следва да бъдат приети по-специално във връзка с подробните разпоредби относно изискванията спрямо управлението, оценяването, надзорната отчетност и публичното оповестяване, определянето и класифицирането на собствените средства, стандартната формула за изчисляване на капиталовото изискване за платежоспособност (включително всички последващи промени в областта на добавения капитал) и избора на методите и допусканията за изчисляване на техническите резерви.
(54)
В декларация № 39 относно член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз, приложена към Заключителния акт на Междуправителствената конференция, на която беше приет Договорът от Лисабон, Конференцията отбеляза намерението на Комисията при изготвяне на проектите на делегирани актове в областта на финансовите услуги да продължи да се консултира с определените от държавите членки експерти в съответствие с нейната установена практика.
(55)
Европейският парламент и Съветът следва да разполагат със срок от три месеца, считано от датата на уведомяването, за да представят възражения срещу делегиран акт. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок следва да може да бъде удължен с три месеца по отношение на важни проблемни области. Следва също да се даде възможност на Европейския парламент и на Съвета да информират другите институции за намерението си да не представят възражения. Подобно одобрение на делегирани актове на ранен етап е особено уместно в случаите, когато е необходимо да бъдат спазени срокове, например когато в основния акт са предвидени срокове, в рамките на които Комисията трябва да приеме делегирани актове.
(56)
В светлината на финансовата криза и процикличните механизми, които допринесоха за зараждането ѝ и утежниха последиците от нея, Съветът за финансова стабилност, Базелският комитет по банков надзор и Г-20 направиха препоръки за смекчаване на процикличните ефекти на финансовите правила. Тези препоръки имат пряко отношение към застрахователните и презастрахователните предприятия като важен елемент от финансовата система.
(57)
За да се постигне последователно прилагане на настоящата директива и да се гарантира макропруденциалният надзор в целия Европейски съюз е уместно Европейският съвет за системен риск, създаден с Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета (14), да разработи принципи, пригодени за икономиката на Съюза.
(58)
Финансовата криза показа нагледно факта, че финансовите институции подценяват изключително много равнището на кредитен риск от контрагента, свързан с извънборсови деривативни инструменти. Това подтикна Г-20 през септември 2009 г. да призове повече извънборсови деривативни инструменти да бъдат подложени на клиринг чрез централен контрагент. Те също така поискаха извънборсовите деривативни инструменти, които не могат да бъдат подложени на клиринг на централно равнище, да подлежат на по-високи капиталови изисквания, за да отразят в необходимата степен по-високия риск, свързан с тях.
(59)
При изчисляването на стандартната формула за капиталовото изискване за платежоспособност експозициите към квалифицираните централни контрагенти следва да се третират в съответствие с третирането на тези експозиции в капиталовите изисквания за кредитните и финансовите институции, както е определено в член 4, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, по-конкретно по отношение на различията в третирането между квалифицирани централни контрагенти и други контрагенти.
(60)
За да се гарантира, че целта на Съюза за дългосрочно устойчиво развитие и целите на Директива 2009/138/ЕО за първостепенна защита на титулярите на полици, както и за осигуряване на финансова стабилност, продължават да бъдат изпълнявани, Комисията следва да направи преглед на целесъобразността на методите, допусканията и стандартните параметри, които се използват при изчисляване на стандартна формула за капиталовото изискване за платежоспособност, в срок от пет години от датата на прилагане на Директива 2009/138/ЕО. Преразглеждането следва по-специално да се основава на цялостния опит на застрахователните и презастрахователните предприятия, които използват стандартната формула за капиталовото изискване за платежоспособност през преходния период. В прегледа следва също така да се вземат предвид резултатите за всеки клас активи и за финансовите инструменти, поведението на инвеститорите при тези активи и финансови инструменти, както и развитието при определянето на международните стандарти в областта на финансовите услуги. Може да бъде необходимо преразглеждането на стандартните параметри за определени класове активи, например ценни книжа с постоянна доходност и дългосрочни инфраструктури, да бъде определено като приоритет.
(61)
За да се осигури плавният преход към новия режим съгласно Директива 2009/138/ЕО, е необходимо да се предвидят поетапно въвеждане и конкретни преходни мерки. С преходните мерки следва да се цели избягване на пазарните смущения и ограничаване на въздействието върху съществуващите продукти, а също и осигуряване на предлагането на застрахователните продукти. Преходните мерки следва да насърчават предприятията да започнат в най-кратки срокове да съблюдават конкретните изисквания на новия режим.
(62)
Необходимо е да се предвиди преходен режим за дейностите по професионално пенсионно осигуряване, извършвани от застрахователни предприятия съгласно член 4 от Директива 2003/41/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (15), докато Комисията извършва преглед на тази директива. Действието на транснационалния режим следва да се прекрати с влизането в сила на измененията на Директива 2003/41/ЕО.
(63)
Независимо от очакваното прилагане на Директива 2009/138/ЕО, особено за целите на оценките, отнасящи се до одобрението на вътрешни модели, допълнителни собствени средства, класификация на собствените средства, специфичните за предприятията параметри, схеми със специална цел, основаващия се на срока подмодул на капиталовия риск и преходните разпоредби относно изчисляването на най-добрата прогнозна оценка по отношение на застрахователните или презастрахователните задължения, отговарящи на отчетените премии по съществуващи договори, директиви 64/225/EИО (16), 73/239/ЕИО (17), 73/240/ЕИО (18), 76/580/ЕИО (19), 78/473/ЕИО (20), 84/641/ЕИО (21), 87/344/ЕИО (22), 88/357/ЕИО (23) и 92/49/ЕИО (24) на Съвета и Директиви 98/78/ЕО (25), 2001/17/ЕО (26), 2002/83/ЕО (27) и 2005/68/ЕС (28) на Европейския парламент и на Съвета (наричани общо „Платежоспособност I“), изменени с актовете, изброени в част А на приложение VI към Директива 2009/138/ЕО, следва да продължават да се прилагат до края на 2015 г.
(64)
В съответствие със Съвместната политическа декларация на държавите членки и на Комисията от 28 септември 2011 г. относно обяснителните документи държавите членки се задължават в обосновани случаи да прилагат към уведомлението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между компонентите на дадена директива и съответните елементи от националните инструменти за транспониране. Законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано по отношение на настоящата директива и Директива 2009/138/ЕО.
(65)
Тъй като целите на настоящата директива, а именно подобряването на функционирането на вътрешния пазар чрез подсигуряване на високо, ефективно и съгласувано равнище на пруденциално регулиране и надзор, защитата на титулярите на полици и бенефициерите и по този начин на дружествата и потребителите, защитата на целостта, ефикасността и нормалното функциониране на финансовите пазари, запазването на стабилността на финансовата система и засилването на международната надзорна координация, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а поради обхвата на действието си могат да бъдат по-добре постигнати на равнище на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, установен в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на посочените цели.
(66)
Поради това Директиви 2003/71/ЕО и 2009/138/ЕО и Регламенти (ЕО) № 1060/2009, (ЕС) № 1094/2010 и (ЕС) № 1095/2010 следва да бъдат съответно изменени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Изменения на Директива 2003/71/ЕО
Директива 2003/71/ЕО се изменя, както следва:
1)
В член 5, параграф 4 третата алинея се заменя със следното:
„В случай че окончателните условия по предлагането не се включват нито в основния проспект, нито в притурка, те се предоставят на инвеститорите, депозират се при компетентния орган на държавата членка по произход и се съобщават от този компетентен орган на компетентния орган на приемащата държава членка (приемащите държави членки) веднага след като това стане практически осъществимо при всяко публично предлагане, и по възможност преди започването на публичното предлагане или допускането до търгуване. Компетентният орган на държавата членка по произход уведомява ЕОЦКП за тези окончателни условия. Окончателните условия съдържат само информация, свързана с обявата за ценните книжа и не се използват като притурка към основния проспект. В такива случаи се прилага член 8, параграф 1, буква а).“;
2)
В член 11 параграф 3 се заменя със следното:
„3. С цел да се осигури последователно хармонизиране във връзка с настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, уточняващи информацията, която се инкорпорира чрез препращане.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 1 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.“;
3)
В член 13 параграф 7 се заменя със следното:
„7. С цел да се осигури последователно хармонизиране във връзка с одобряването на проспекта ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на процедурите за одобряване на проспекта и условията, при които сроковете могат да бъдат коригирани.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 1 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.“;
4)
В член 14 параграф 8 се заменя със следното:
„8. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на съдържащите се в параграфи 1 - 4 разпоредби относно публикуването на проспекта.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 1 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.“;
5)
В член 15 параграф 7 се заменя със следното:
„7. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на разпоредбите относно разпространяването на реклами, с които се съобщава намерението публично да се предлагат ценни книжа или допускането до търгуване на регулиран пазар, по-специално преди проспектът да е публично представен или преди откриването на записването, както и да определя посочените в параграф 4 разпоредби.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 1 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.“;
6)
Вмъква се следният член:
„Член 31а
Персонал и ресурси на ЕОЦКП
ЕОЦКП извършва оценка на нуждите от персонал и ресурси, свързани с осъществяването на неговите правомощия и задължения в съответствие с настоящата директива, и представя доклад във връзка с това пред Европейския парламент, Съвета и Комисията.“
Член 2
Изменения на Директива 2009/138/ЕО
Директива 2009/138/ЕО се изменя, както следва:
1)
Член 13 се изменя, както следва:
а)
след точкa 32) се добавя следната точка:
„32а)
„квалифициран централен контрагент“ означава централен контрагент, получил разрешение съгласно член 14 от Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета (29) или признат съгласно член 25 от посочения регламент;
б)
добавя се следната буква:
„40)
„агенция за външна кредитна оценка“ или „АВКО“ означава агенция за кредитен рейтинг, която е регистрирана или сертифицирана в съответствие с Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета (30), или централна банка, присъждаща кредитни рейтинги, към които не се прилагат разпоредбите на посочения регламент.
2)
В член 17, параграф 3 се заменя със следното:
„3. Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а във връзка със списъка на правните форми, изложени в приложение III, с изключение на точки 28 и 29 от части А, Б и В.“;
3)
Вмъква се следният член:
„Член 25а
Уведомяване за и публикуване на лицензи или оттегляне на лицензи
Европейският надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) (ЕОЗППО), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (31), се уведомява за всеки лиценз и всяко оттегляне на лиценз. Наименованието на всяко застрахователно или презастрахователно предприятие, на което е бил издаден лиценз, се включва в списък. ЕОЗППО публикува и актуализира този списък на своя интернет сайт.
4)
В член 29 параграф 4 се заменя със следното:
„4. Делегираните актове, регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение, приети от Комисията, спазват принципа на пропорционалност, като по този начин се осигурява пропорционалното прилагане на настоящата директива, по-специално по отношение на малките застрахователни предприятия.
Проектите на регулаторните технически стандарти, внесени от ЕОЗППО в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, проектите на техническите стандарти за изпълнение, внесени в съответствие с член 15 от посочения регламент, и насоките и препоръките, издадени в съответствие с член 16 от същия регламент, спазват принципа на пропорционалност, като по този начин се осигурява пропорционалното прилагане на настоящата директива, по-специално по отношение на малките застрахователни предприятия.“;
5)
В член 31 параграф 4 се заменя със следното:
„4. Без да се засягат член 35, член 51, член 254, параграф 2 и член 256, Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а във връзка с параграф 2 на настоящия член, които определят за кои ключови аспекти трябва да бъдат оповестени агрегирани статистически данни, а също и съдържанието и датата на публикуване на оповестяването.
5. За да се осигурят еднакви условия, свързани с прилагането на параграф 2 от настоящия член и без да се засягат член 35, член 51, член 254, параграф 2 и член 256, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение, за определяне на образците и структурата на оповестяването, предвидени в настоящия член.
ЕОЗППО предоставя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
6)
В член 33 се добавят следните параграфи:
„Когато даден надзорен орган е уведомил надзорните органи на приемащата държава членка, че възнамерява да извърши проверки на място в съответствие с параграф 1, и когато на този надзорен орган е забранено да упражни правото си на извършване на тези проверки на място или ако надзорните органи на приемащата държава членка на практика не са в състояние да упражнят правото си на участие в съответствие с параграф 2, надзорните органи могат да отнесат въпроса до ЕОЗППО и да поискат неговото съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на този член.
В съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 ЕОЗППО може да участва в проверките на място, когато те се провеждат съвместно от два или повече надзорни органа.“;
7)
Член 35 се изменя, както следва:
а)
В параграф 1 уводната част се заменя със следното:
„1. Държавите членки изискват от застрахователните и презастрахователните предприятия да представят на надзорните органи информацията, необходима за целите на надзора, като се вземат предвид целите на надзора, предвидени в членове 27 и 28. При провеждане на посочения в член 36 процес в тази информация се включва най-малко информацията, необходимата за:“;
б)
параграф 6 се заменя със следното:
„6. Без да се засяга член 129, параграф 4, в случаите, когато предварително определените периоди, посочени в параграф 2, буква а), подточка i), са по-кратки от една година, съответните надзорни органи могат да ограничат редовната надзорна отчетност в случай че:
а)
предоставянето на тази информация би представлявало прекомерна тежест по отношение на естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на предприятието;
б)
тази информация се докладва поне веднъж годишно.
Надзорните органи не ограничават редовната надзорна отчетност, извършвана по-често от веднъж годишно, в случай на застрахователни или презастрахователни предприятия, които са част от група по смисъла на член 212, параграф 1, буква в), освен ако предприятието може да докаже пред надзорния орган, че редовна надзорна отчетност по-често от веднъж годишно е неподходяща предвид естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на групата.
Ограничаването на редовна надзорна отчетност се предоставя само на предприятия, които не представляват повече от 20 % от пазара съответно на животозастраховането и общото застраховане и презастраховането на дадена държава членка, когато пазарният дял на общото застраховане се основава на брутните осчетоводени премии, а пазарният дял на животозастраховането се основава на брутните технически резерви.
При определяне на допустимостта на предприятията за тези ограничения надзорните органи отдават приоритет на най-малките предприятия.
7. Съответните надзорни органи могат да ограничат редовната надзорна отчетност или да освободят застрахователните и презастрахователните предприятия от отчитане елемент по елемент, когато:
а)
предоставянето на тази информация би представлявало прекомерна тежест по отношение на естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на предприятието;
б)
представянето на тази информация не е необходимо за упражняването на ефективен надзор над предприятието;
в)
освобождаването не нарушава стабилността на съответните финансови системи в Съюза; и
г)
предприятието може да предостави информация ad-hoc.
Надзорните органи не освобождават от задължението за отчитане елемент по елемент застрахователни или презастрахователни предприятия, които са част от група по смисъла на член 212, параграф 1, буква в), освен ако предприятието може да докаже пред надзорния орган, че докладването елемент по елемент е неподходящо предвид естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на групата, и предвид целта за финансова стабилност.
Освобождаването от отчетност на индивидуална основа се предоставя само на предприятия, които не представляват повече от 20 % от пазара на животозастраховането и общото застраховане и съответно презастраховането на дадена държава членка, когато пазарният дял на общото застраховане се основава на брутните записани премии, а пазарният дял на животозастраховането се основава на брутните технически резерви.
При определяне на допустимостта на предприятията за тези освобождавания надзорните органи отдават приоритет на най-малките предприятия.
8. За целите на параграфи 6 и 7, като част от процеса на надзорен преглед, надзорните органи извършват оценка дали предоставянето на информация би представлявало прекомерна тежест по отношение на естеството, мащаба и сложността на рисковете за предприятието, като вземат под внимание най-малко:
а)
обема на премиите, технически резерви и активите на предприятието;
б)
променливостта на претенциите и обезщетенията, покривани от предприятието;
в)
пазарните рискове, породени от инвестициите на предприятието;
г)
равнището на концентрацията на риска;
д)
общия брой класове животозастраховане и общо застраховане, за които е предоставен лиценз;
е)
възможните последици от управлението на активите на предприятието върху финансовата стабилност;
ж)
системите и структурите на предприятието да предоставят информация за целите на надзора и за съставената в писмена форма политика, посочена в параграф 5;
з)
пригодността на системата за управление на дружеството;
и)
равнището на собствените средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност и на минималното капиталово изискване;
й)
това, дали едно предприятие е каптивно застрахователно или презастрахователно предприятие, което покрива само рискове, свързани с промишлената или търговска група, към която принадлежи.
9. В съответствие с член 301а Комисията приема делегирани актове за определяне на посочената в параграфи 1 - 4 от настоящия член информация и сроковете за представяне на тази информация с цел гарантиране на сближаването на надзорната отчетност в необходимата степен.
10. За да гарантира еднакви условия за прилагане на настоящия член, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно редовната надзорна отчетност във връзка с образците за предоставяне на информацията на надзорните органи, посочени в параграфи 1 и 2.
ЕОЗППО предоставя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
11. С цел засилване на съгласуваното и последователно прилагане на параграфи 6 и 7 ЕОЗППО разработва насоки в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 за допълнително определяне на методите, които следва да се използват при определяне на пазарните дялове, посочени в трета алинея на параграфи 6 и 7.“;
8)
Член 37 се изменя както следва:
а)
параграф 1 се изменя както следва:
i)
буква б) се заменя със следния текст:
„б)
надзорният орган стигне до заключението, че рисковият профил на застрахователното или презастрахователното предприятие се отклонява значително от допусканията, заложени в основата на капиталовото изискване за платежоспособност, изчислено посредством използване на цялостен или частичен вътрешен модел съгласно глава VI, раздел 4, подраздел 3, тъй като някои количествено измерими рискове са обхванати в незадоволителна степен и адаптирането на модела за по-добро отразяване на дадения рисков профил е било неуспешно в рамките на разумен срок;“;
ii)
добавя се следната буква:
„г)
застрахователното или презастрахователно предприятие прилага изравнителната корекция, посочена в член 77б, корекцията за променливост, посочени в член 77г, или преходните мерки, посочени в членове 308в и 308г, и надзорните органи стигнат до заключението, че рисковият профил на предприятието се отклонява значително от допусканията, заложени в основата на тези корекции и преходни мерки.“;
б)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. При обстоятелствата, предвидени в параграф 1, букви а) и б) от настоящия член, добавеният капитал се изчислява по начин, гарантиращ спазването от страна на предприятието на изискванията от член 101, параграф 3.
При предвидените в параграф 1, буква в) обстоятелства, изискването за добавяне на капитал е пропорционално на съществените рискове, произтичащи от недостатъците, които дават основание за решението на надзорния орган да изиска добавяне.
При обстоятелствата, посочени в параграф 1, буква г), изискването за добавяне на капитал е пропорционално на съществените рискове, произтичащи от отклонението, посочено в същия параграф.“;
в)
параграф 6 се заменя със следното:
„6. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а за определяне на допълнителните обстоятелства, при които може да бъде наложено изискване за добавяне на капитал.
7. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а за определяне на допълнителни спецификации за методологиите за изчисляване на добавения капитал.
8. За да се осигурят еднакви условия на прилагане във връзка с настоящия член, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за вземане на решения за налагане, изчисляване и отмяна на изискването за добавен капитал.
ЕОЗППО предоставя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2015 г.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
9)
В член 38, параграф 2 се добавят следните алинеи:
„Когато даден надзорен орган е уведомил съответните органи на държавата членка на доставчика на услуги, че възнамерява да извърши проверка на място в съответствие с настоящия параграф, или извършва проверка на място в съответствие с алинея първа, когато този надзорен орган на практика не е в състояние да упражни правото си на извършване на проверка на място, надзорният орган може да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска неговото съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член.
В съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 ЕОЗППО има право да участва в проверките на място, когато те се провеждат съвместно от два или повече надзорни органа.“;
10)
Член 44 се изменя както следва:
а)
в параграф 2 се добавя следната алинея:
„Когато застрахователните или презастрахователните предприятия прилагат изравнителна корекция, посочена в член 77б, или корекцията за променливост, посочена в член 77г, те изготвят план за ликвидност, отразяващ входящите и изходящите парични потоци по отношение на активите и пасивите, които са предмет на тези корекции.“;
б)
вмъква се следният параграф:
„2а. По отношение на управлението на активите и пасивите застрахователните и презастрахователните предприятия извършват редовна оценка:
а)
на чувствителността на техните технически резерви и допустими собствени средства за допусканията, на които се основава екстраполацията на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, посочена в член 77а;
б)
когато се прилага изравнителна корекция, посочена в член 77б:
i)
на чувствителността на техните технически резерви и допустими собствени средства за допусканията, на които се основава изчисляването на изравнителната корекция, включително изчисляването на основния според, посочен в член 77в, параграф 1, буква б), и възможното въздействие на принудителната продажба на активи върху техните допустими собствени средства;
ii)
на чувствителността на техните технически резерви и допустими собствени средства към промените в структурата на целевия портфейл от активи;
iii)
на въздействието на намаляването на изравнителната корекция до нула;
в)
когато се прилага корекцията за променливост, посочена в член 77г:
i)
на чувствителността на техните технически резерви и допустими собствени средства за допусканията, на които се основава изчисляването на корекцията за променливост, и възможното въздействие на принудителната продажба на активи върху техните допустими собствени средства;
ii)
на въздействието на намаляването на корекцията за променливост до нула;
Застрахователните и презастрахователните предприятия представят ежегодно оценките, посочени в букви а), б) и в) от първата алинея на надзорните органи като част от информацията, отчитана съгласно член 35. Когато намаляването на изравнителната корекция или на корекцията за променливост до нула би довело до неспазване на капиталовото изискване за платежоспособност, предприятието представя също така анализ на мерките, които може да приложи в такава ситуация, за да възстанови равнището на допустимите собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за да намали рисковия профил с цел възстановяване на съответствието с капиталовото изискване за платежоспособност.
Когато се прилага корекцията за променливост, посочена в член 77 г., съставената в писмена форма политика за управление на риска, посочена в член 41, параграф 3, обхваща политика относно критериите за прилагане на корекцията за променливост.“
в)
вмъква се следният параграф:
„4а. С цел да се избегне прекомерното доверие към агенциите за външна кредитна оценка, когато те използват външна оценка на кредитния рейтинг при изчисляването на техническите резерви и капиталовото изискване за платежоспособност, застрахователните и презастрахователните предприятия извършват оценка на целесъобразността на тези външни кредитни оценки като част от тяхното управление на риска чрез използване на допълнителни оценки, когато това е практически възможно, за да се избегне всяка автоматична зависимост от външни оценки.
За да се осигурят еднакви условия на прилагане във връзка с настоящия параграф, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите, за оценка на външните кредитни оценки.
ЕОЗППО предоставя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените във втора алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
11)
В член 45 се вмъква следният параграф:
„2а. Когато застрахователното или презастрахователно предприятие прилага изравнителната корекция, посочена в член 77б, корекцията за променливост, посочена в член 77г, или преходните мерки, посочени в членове 308в и 308г, то извършва оценка на съответствието с капиталовите изисквания, посочени в параграф 1, буква б), с отчитане и без отчитане на тези корекции и на преходните мерки.“;
12)
Член 50 се заменя със следното:
„Член 50
Делегирани актове и регулаторни технически стандарти
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, допълнително уточняващи следното:
а)
елементите на посочените в членове 41, 44, 46 и 47 системи, по-специално областите, които трябва да бъдат обхванати от управлението на активите и пасивите и инвестиционната политика на застрахователните и презастрахователните предприятия съгласно член 44, параграф 2;
б)
функциите, посочени в членове 44, 46, 47 и 48.
2. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с настоящия раздел, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел допълнително уточняване на следното:
а)
посочените в член 42 изисквания и свързаните с тях дейности;
б)
условията за възлагане на дейности на външни изпълнители, по-конкретно на доставчици на услуги, намиращи се в трети държави.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
3. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с оценката, посочена в член 45, параграф 1, буква а), ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел допълнително уточняване на елементите на тази оценка.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
13)
Член 51 се изменя, както следва:
а)
добавя се следният параграф:
„1а. когато се прилага изравнителната корекция, посочена в член 77б, описанието по параграф 1, буква г) включва описание на изравнителната корекция и на портфейла от задължения и целеви активи, за които се прилага изравнителната корекция, както и количествено измерване на въздействието от намаляването на изравнителната корекция на нула върху финансовото положение на предприятието.
Описанието, посочено в параграф 1, буква г), също така се указва дали предприятието използва корекцията за променливост по член 77г, както и се съдържа количествено измерване на въздействието от намаляването на корекцията за променливост на нула върху финансовото положение на предприятието.“
б)
в параграф 2 трета алинея се заменя със следното:
„Въпреки това, без да се засяга задължителното в рамките на други правни или регулаторни изисквания оповестяване, държавите членки могат да предвидят, че въпреки че общото капиталово изискване за платежоспособност по параграф 1, буква д), подточка ii) е оповестено, не е необходимо отделното оповестяване на добавения капитал или въздействието на специфичните параметри, които застрахователното или презастрахователно предприятие трябва да използва съгласно член 110, в рамките на преходен период, който приключва най-късно на 31 декември 2020 г.“;
14)
Член 52 се заменя със следното:
„Член 52
Информация за и отчети на Европейския орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване
1. Без да се засяга член 35 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, държавите членки изискват от надзорните органи да предоставят на ЕОЗППО всяка година следната информация относно:
а)
средния размер добавен капитал на предприятие и разпределението на наложените изисквания за добавяне на капитал от страна на надзорните органи през предходната година, изчислено като процент от капиталовото изискване за платежоспособност и представени поотделно за:
i)
застрахователните и презастрахователните предприятия;
ii)
животозастрахователните предприятия;
iii)
общозастрахователните предприятия;
iv)
застрахователните предприятия, извършващи дейности както в областта на животозастраховането, така и в областта на общото застраховане;
v)
презастрахователните предприятия;
б)
за всеки вид оповестяване съгласно буква а) от настоящия параграф - дела на добавения капитал, наложен по член 37, параграф 1, съответно по букви а), б) и в);
в)
броя застрахователни и презастрахователни предприятия, които имат полза от ограничаването на редовната надзорна отчетност, и броя застрахователни и презастрахователни предприятия, които имат полза от освобождаването от отчитане елемент по елемент по член 35, параграфи 6 и 7, заедно с обема на капиталовите им изисквания, премии, технически резерви и активи, съответно измерени като процент от общия обем капиталови изисквания, премии, технически резерви и активи на застрахователните и презастрахователните предприятия на държавата членка;
г)
броя групи, които имат полза от ограничаването на редовната надзорна отчетност, и броя групи, които имат полза от освобождаването от отчитане елемент по елемент по член 254, параграф 2, заедно с обема на капиталовите им изисквания, премии, технически резерви и активи, съответно измерени като процент от общия обем капиталови изисквания, премии, технически резерви и активи на всички групи.
2. ЕОЗППО всяка година оповестява публично следната информация:
а)
общо за всички държави членки, съвкупното разпределение на добавен капитал, изчислено като процент от капиталовото изискване за платежоспособност, представено поотделно за:
i)
застрахователните и презастрахователни предприятия;
ii)
животозастрахователните предприятия;
iii)
общозастрахователните предприятия;
iv)
застрахователните предприятия, извършващи дейности както в областта на животозастраховането, така и в областта на общото застраховане;
v)
презастрахователните предприятия;
б)
за всяка държава членка поотделно, разпределението на добавен капитал, изчислено като процент от капиталовото изискване за платежоспособност, за всички застрахователни и презастрахователни предприятия в тази държава членка;
в)
за всеки вид оповестяване съгласно букви а) и б) от настоящия параграф - дял на добавения капитал, наложен по член 37, параграф 1, съответно по букви а), б) и в);
г)
за всички държави членки общо, общия брой застрахователни и презастрахователни предприятия и групи, които имат полза от ограничаването на редовната надзорна отчетност, и общия брой застрахователни и презастрахователни предприятия и групи, които имат полза от освобождаването от отчитане елемент по елемент по член 35, параграфи 6 и 7 и член 254, параграф 2, заедно с обема на капиталовите им изисквания, премии, технически резерви и активи, съответно измерени като процент от общия обем капиталови изисквания, премии, технически резерви и активи на всички застрахователни и презастрахователни предприятия и групи;
д)
за всяка държава членка поотделно, броя застрахователни и презастрахователни предприятия и групи, които имат полза от ограничаването на редовната надзорна отчетност, и броя застрахователни и презастрахователни предприятия и групи, които имат полза от освобождаването от отчитане елемент по елемент по член 35, параграфи 6 и 7 и член 254, параграф 2, заедно с обема на капиталовите им изисквания, премии, технически резерви и активи, съответно измерени като процент от общия обем премии, технически резерви и активи на застрахователните и презастрахователните предприятия и групи на държавата членка.
3. ЕОЗППО предоставя посочената в параграф 2 информация на Европейския парламент, Съвета и Комисията заедно с доклад, представящ степента на сближаване в областта на надзора по отношение на използването на добавен капитал между надзорните органи в различните държави членки.“;
15)
Член 56 се заменя със следното:
„Член 56
Отчет за платежоспособността и финансовото състояние: Делегирани актове и технически стандарти за изпълнение
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи допълнително информацията, която трябва да бъде оповестена, както и сроковете за годишното оповестяване на информацията в съответствие с раздел 3.
За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящия раздел, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите, форматите и образците.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в алинея втора технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
16)
В член 58 параграф 8 се заменя със следното:
„8. За да се осигури последователното хармонизиране във връзка с настоящия раздел, ЕОЗППО може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел установяване на изчерпателен списък с информация, посочен в член 59, параграф 4, който да бъде включен от предложилите приобретатели в нотификацията, без да се засяга член 58, параграф 2.
За да осигури последователно хармонизиране във връзка с настоящия раздел и да отчете бъдещото развитие, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на корекциите на критериите, посочени в член 59, параграф 1.
На Комисията се делегира правомощие за приемане на посочените в алинеи първа и втора регулаторни технически стандарти съгласно членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
9. За да се осигурят еднакви условия на прилагане на настоящата директива, ЕОЗППО може да разработва проекти на технически стандарти за относно процедурите, формулярите и образците за консултационния процес между съответните компетентни органи съгласно посоченото в член 60.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
17)
Вмъква се следният член:
„Член 65а
Сътрудничество с ЕОЗППО
Държавите членки гарантират, че надзорните органи си сътрудничат с ЕОЗППО за целите на настоящата директива в съответствие с Регламент (ЕС) № 1094/2010.
Държавите членки гарантират, че надзорните органи незабавно предоставят на ЕОЗППО цялата необходима информация за изпълнение на задълженията му, в съответствие с Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
18)
Вмъква се следният член:
„Член 67а
Правомощия на Европейския парламент за провеждане на разследвания
Членове 64 и 67 не нарушават правомощията за провеждане на разследвания, предоставени на Европейския парламент в член 226 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС).“;
19)
В член 69 втората алинея се заменя със следното:
„Такова разкриване може да бъде направено само когато е необходимо за целите на пруденциалния контрол. Независимо от това държавите членки предвиждат, че получената съгласно член 65 и член 68, параграф 1 информация и информацията, събрана посредством посочената в член 33 проверка на място, могат да бъдат разкривани само с изричното съгласие на надзорния орган, от който информацията произхожда, или на надзорния орган на държавата членка, в която е извършена проверката на място.“;
20)
Член 70 се заменя със следното:
„Член 70
Предаване на информация на централни банки, монетарни органи, надзорни органи на платежни системи и Европейския съвет за системен риск
1. Без да се засягат членове 64 - 69, даден надзорен орган може да предава информация, предназначена за изпълнението на техните задачи, на:
а)
централни банки от Европейската система на централните банки (ЕСЦБ), включително Европейската централна банка (ЕЦБ) и други органи с подобна функция в качеството им на монетарни органи, когато тази информация има отношение към съответните им задължения, предвидени от закона, включително провеждането на парична политика и свързаното с това предоставяне на ликвидност, надзор на плащанията, системи за клиринг и сетълмент на ценни книжа и осигуряване на стабилността на финансовата система;
б)
когато е целесъобразно, на други национални публични органи, отговорни за надзора на платежните системи; и
в)
Европейският съвет за системен риск (ЕССР), създаден с Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета (32), когато тази информация е релевантна за извършването на задачите му.
2. При извънредни обстоятелства, включително извънредна ситуация, като описаната в член 18 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, държавите членки позволяват на компетентните органи незабавно да съобщят информацията на централните банки от ЕСЦБ, включително ЕЦБ, когато тази информация има отношение към съответните им задължения, предвидени от закона, включително провеждането на парична политика и свързаното с това предоставяне на ликвидност, надзор на плащанията, системи за клиринг и сетълмент на ценни книжа и осигуряване на стабилността на финансовата система, както и на ЕССР, когато тази информация е свързана със задълженията му.
3. Тези власти или органи може също да съобщават на надзорните органи такава информация, от каквато те може да се нуждаят за целите на член 67. Информацията, получена в този контекст, е предмет на разпоредбите относно професионалната тайна, установени в настоящия раздел.
21)
Член 71 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Държавите-членки гарантират, че при изпълнение на задълженията си надзорните органи вземат предвид сближаването по отношение на надзорните механизми и практики в приложение на законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети съгласно настоящата директива. За тази цел държавите-членки гарантират, че:
а)
надзорните органи участват в дейностите на ЕОЗППО;
б)
надзорните органи полагат всички усилия за спазване на насоките и препоръките на ЕОЗППО в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 и посочват какви са причините, ако не постъпят така;
в)
националните мандати, предоставени на надзорните органи, не възпрепятстват изпълнението на задълженията им като членове на ЕОЗППО или по силата на настоящата директива.“;
б)
параграф 3 се заличава;
22)
В член 75 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а за определяне на методите и допусканията, които да се използват при посочената в параграф 1 оценка на активите и пасивите.
3. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с оценката на активите и пасивите, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на:
а)
степента, до която посочените в параграф 2 делегирани актове изискват използването на международните счетоводни стандарти, приети от Комисията в съответствие с Регламент (ЕО) № 1606/2002, съгласуваността на тези счетоводни стандарти с подхода за оценка на активите и пасивите, както е предвидено в параграфи 1 и 2;
б)
методите и допусканията, които да се използват, когато липсват котирани пазарни цени или когато международните счетоводни стандарти, приети от Комисията в съответствие с Регламент (ЕО) № 1606/2002, временно или постоянно не съответстват на подхода за оценка на активите и пасивите, както е предвидено в параграфи 1 и 2;
в)
методите и допусканията, които да се използват при оценка на активите и пасивите, определени в параграф 1, когато делегираните актове, посочени в параграф 2, позволяват използване на алтернативни методи на оценка.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
23)
Добавят се следните членове:
„Член 77а
Екстраполация на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент
Определянето на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, посочена в член 77, параграф 2, се ползва от и е в съответствие с информацията, извлечена от съответните финансови инструменти. Това определяне взема предвид съответните финансови инструменти за падежите, при които пазарите за тези финансови инструменти, както и пазарите на облигации, са достатъчно големи, ликвидни и прозрачни. При падежите, при които пазарите за съответните финансови инструменти или за облигации вече не са достатъчно големи, ликвидни и прозрачни, се извършва екстраполация на срочната структура на безрисковия лихвен процент.
Екстраполираната част от съответната срочна структура на основния безрисков лихвен процент се основава на форуърдни лихвени проценти, които се сливат гладко от един лихвен процент или от набор от лихвени проценти във връзка с най-дългите падежни срокове на съответния финансов инструмент и облигациите, които могат да се наблюдават в голям, ликвиден и прозрачен пазар, в краен форуърден лихвен процент.
Член 77б
Изравнителна корекция на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент
1. Застрахователните и презастрахователните предприятия могат да прилагат изравнителна корекция на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка на портфейл на животозастраховането или презастрахователните задължения, включително анюитети, произтичащи от договори, различни от животозастрахователни или презастрахователни, които са предмет на предварително одобрение от страна на надзорните органи, когато са изпълнени следните условия:
а)
застрахователното или презастрахователното предприятие е придобило портфейл от активи, състоящ се от облигации и други активи със сходни характеристики на паричните потоци, за покриване на най-добрата прогнозна оценка на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения и поддържа придобиването през целия жизнен цикъл на задълженията, но не и за целите на поддържане на репродуцирането на очакваните парични потоци между активите и пасивите, когато паричните потоци са се променили съществено;
б)
портфейлът на застрахователните или презастрахователните задължения, по отношение на които се прилага изравнителната корекция, и целевият портфейл от активи са идентифицирани, организирани и управлявани отделно от другите дейности на предприятията и целевият портфейл от активи не може да бъде използван за покриването на загуби, възникнали от други дейности на предприятията;
в)
очакваните парични потоци на целевия портфейл от активи възпроизвеждат всеки от бъдещите парични потоци на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения в същата валута и няма несъответствие, което да поражда рискове, които да са съществени по отношение на рисковете, присъщи на застраховането или презастраховането, към което се прилага изравнителната корекция;
г)
договорите, които са в основата на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения, не пораждат бъдещи плащания на премии;
д)
единствените подписвачески рискове, свързани с портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения, са рискът от дълголетие, рискът, свързан с разходи, и рискът от настъпване на смърт;
е)
когато подписваческият риск, свързан с портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения, включва риск от смърт, най-добрата прогнозна оценка на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения не се повишава с повече от 5 % в рамките на риск от смърт, който се калибрира в съответствие с принципите на член 101, параграфи 2 - 5;
ж)
договори, които са в основата на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения, не включват опции на титулярите на полици или включват само опция за незабавно изкупуване, ако стойността на изкупуването не надхвърля стойността на акциите, оценена в съответствие с член 75, която покрива застрахователните или презастрахователните задължения към момента на прилагане на опцията за незабавно изкупуване;
з)
паричните потоци на целевия портфейл от активи са фиксирани и не могат да бъдат променяни от емитентите на акциите или от трети лица;
и)
застрахователните или презастрахователните задължения на застрахователен или презастрахователен договор не са разделени на различни части, когато влизат в състава на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения за целите на настоящия параграф.
Независимо от разпоредбите на буква з) от първа алинея, застрахователни и презастрахователни предприятия могат да използват активи, при които паричните потоци са фиксирани, с изключение на зависимостта от инфлацията, при условие че тези активи отговарят на паричните потоци на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения, които зависят от инфлацията.
В случай, че емитентите или трети страни имат правото да променят паричните потоци на даден актив по такъв начин, че инвеститорът получава достатъчни компенсации, за да му се даде възможност да получи същите парични потоци чрез реинвестиране в активи с еквивалентно или по-добро кредитно качество, правото за промяна на паричните потоци не изключва актива от допустимост до целевия портфейл в съответствие с буква з) от първа алинея.
2. Застрахователните или презастрахователните предприятия, които прилагат изравнителната корекция към портфейл от застрахователни или презастрахователни задължения нямат право да се връщат към подхода, който не включва изравнителна корекция. Ако застрахователно или презастрахователно предприятие, което прилага изравнителната корекция, не е в състояние да спазва условията, посочени в параграф 1, то информира незабавно надзорния орган и предприема необходимите мерки за възстановяване на спазването на тези условия. Ако предприятието не е в състояние да възстанови спазването на тези условия в рамките на два месеца от датата на неспазването им, то престава да прилага изравнителната корекция към застрахователните или презастрахователните си задължения и не може да прилага изравнителната корекция преди изтичане на допълнителен период от 24 месеца.
3. Изравнителната корекция не се прилага по отношение на застрахователни или презастрахователни задължения, когато съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка за тези задължения включва корекция за променливост съгласно член 77 г. или преходни мерки за безрисковия лихвен процент съгласно член 308в.
Член 77в
Изчисляване на изравнителната корекция
1. За всяка валута изравнителната корекция, посочена в член 77б, се изчислява в съответствие със следните принципи:
а)
изравнителната корекция е равна на разликата от следното:
i)
ефективния годишен лихвен процент, изчислен като един дисконтов процент, който при прилагане към паричните потоци на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения дава стойност, равна на стойността в съответствие с член 75 от портфейла на целевите активи;
ii)
ефективният годишен лихвен процент, изчислен като един дисконтов лихвен процент, който при прилагане към паричните потоци на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения дава стойност, равна на стойността на най-добрата прогнозна оценка на портфейла на застрахователните или презастрахователните задължения, при което при използването на основната срочна структура на безрисковия лихвен процент се взема предвид стойността на парите във времето;
б)
изравнителната корекция не включва основния спред, отразяващ рисковете, поддържани от застрахователното или презастрахователното предприятие;
в)
независимо от буква а), основният спред се увеличава когато това е необходимо, за да се гарантира, че изравнителната корекция на активите с подинвестиционна степен на кредитно качество не надвишават изравнителните корекции на активите с инвестиционна степен на кредитно качество и същия период от време и клас активи;
г)
използването на външни кредитни оценки в изчислението на изравнителната корекция е в съответствие с член 111, параграф 1, буква н).
2. За целите на параграф 1, буква б) основният спред:
а)
е равен на сумата от следното:
i)
кредитния спред, съответстващ на вероятността за неизпълнение на активите;
ii)
кредитния спред, съответстващ на очакваната загуба от понижаване на нивото на класификация на активите.
б)
за експозициите към централните правителства и централните банки на държавите членки не е по-нисък от 30 % от дългосрочната средна стойност на спреда по отношение на основния безрисков лихвен процент на наблюдаваните на финансовите пазари активи със същия срок, същото кредитно качество и принадлежащи към същата категория;
в)
за активи, различни от експозициите към централните правителства и централните банки на държавите членки не е по-нисък от 35 % от дългосрочната средна стойност на спреда по отношение на основния безрисков лихвен процент на наблюдаваните на финансовите пазари активи със същия срок, същото кредитно качество и принадлежащи към същата категория.
Вероятността за неизпълнение, посочена в буква а) подточка i) от първа алинея се базира на дългосрочни статистики на неизпълнение, които са от значение за актива по отношение на срока, кредитното качество и класа му.
Когато от статистическите данни, посочени във втора алинея, не може да бъде извлечен надежден кредитен спред, основният спред се равнява на частта от дългосрочната средна стойност на спреда спрямо безрисковия лихвен процент, определен в букви б) и в).
Член 77г
Корекция за променливост на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент
1. Държавите членки могат да изискват предварително одобрение от страна на надзорните органи по отношение на застрахователни и презастрахователни предприятия за прилагането на корекция за променливост за съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка съгласно член 77, параграф 2.
2. За всяка съответна валута корекцията за променливост за съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент се основава на спреда между лихвата, която би могла да се реализира от активи, включени в референтния портфейл за тази валута, и стойностите на съответната основна срочна структура на безрисковия лихвен процент за тази валута.
Референтният портфейл за дадена валута е представителен за активите, които са деноминирани в тази валута и които застрахователните и презастрахователните предприятия са инвестирали за покриване на най-добрата оценка на застрахователните и презастрахователните задължения, деноминирани в тази валута.
3. Размерът на корекцията за променливост на безрисковия лихвен процент съответства на 65 % от коригирания спрямо риска валутен спред.
Коригираният спрямо риска валутен спред се изчислява като разликата между спреда, посочен в параграф 2, и частта от този спред, която се дължи на реалистична оценка на очакваните загуби или неочакван кредитен риск или друг риск за активите.
Корекцията за променливост се прилага само към съответния безрисков лихвен процент на срочната структура, който не е получен чрез екстраполация в съответствие с член 77а. Екстраполацията на съответния безрисков лихвен процент на срочната структура се основава на този коригиран безрисков лихвен процент.
4. За всяка съответна държава корекцията за променливост към безрисковия лихвен процент, посочен в параграф 3, за валутата на съответната държава, преди прилагането на коефициента от 65 %, се увеличава с разликата между коригирания спрямо риска спред на държавата и умножения по две коригиран спрямо риска валутен спред, когато тази разлика е положителна и коригираният спрямо риска спред на държавата е по-висок от 100 базисни пункта. Повишената корекция за променливост се прилага за изчисляването на най-добрата прогнозна оценка на застрахователните и презастрахователни задължения на продуктите, продавани на застрахователния пазар на тази държава. Коригираният спрямо риска спред на държавата се изчислява по същия начин както коригирания спрямо риска валутен спред за валутата на тази държава, но въз основа на референтен портфейл, който е представителен за активите, които застрахователните и презастрахователните предприятия са инвестирали за покриване на най-добрата оценка на застрахователните и презастрахователните, свързани с продукти, продавани на застрахователния пазар в тази държава и деноминирани във валутата на тази държава.
5. Корекцията за променливост не се прилага по отношение на застрахователни задължения, когато съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка за тези задължения включва изравнителна корекция съгласно член 77б.
6. Чрез дерогация от разпоредбите на член 101 капиталовото изискване за платежоспособност не покрива риска от загуба на основните собствени средства, които произтичат от промените на корекциите за променливост.
Член 77д
Техническа информация, изготвяна от Европейския орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване
1. ЕОЗППО определя и публикува за всяка съответна валута и най-малко веднъж на тримесечие следната техническа информация:
а)
съответна срочна структура на безрисковия лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка съгласно член 77, параграф 2, без изравнителна корекция или корекция за променливост;
б)
за всеки съответен срок, кредитно качество и клас активи, основен спред за изчислението на изравнителната корекция, посочена в член 77в, параграф 1, буква б);
в)
за всеки съответен национален застрахователен пазар, корекция за променливост за съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, посочена в член 77г, параграф 1.
2. За да се осигурят еднакви условия за изчисляване на техническите резерви и основните собствени средства, Комисията може да приема актове за изпълнение, в които да указва за всяка съответна валута техническата информация, посочена в параграф 1. Тези актове за изпълнение използват посочената информация.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по консултиране, посочена в член 301, параграф 2.
Въз основа на надлежно обосновани наложителни причини за спешност, свързани с наличието на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, Комисията приема незабавно приложими актове за изпълнение в съответствие с процедурата, посочена в член 301, параграф 3.
3. Когато техническата информация, посочена в параграф 1, се приема от Комисията в съответствие с параграф 2, застрахователните и презастрахователните предприятия използват тази техническа информация при изчисляването на най-добрата прогнозна оценка съгласно член 77, изравнителната корекция съгласно член 77в и корекцията за променливост в съответствие с член 77г.
По отношение на валути и национални пазари, при които корекцията, посочена в параграф 1, буква в) не е посочена в актовете за изпълнение, посочени в параграф 2, не се прилага корекция за променливост на срочната структура на съответния безрисков лихвен процент за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка.
Член 77е
Преглед на дългосрочните мерки за гаранции и на мерките относно капиталовия риск
1. ЕОЗППО представя на годишна основа и до 1 януари 2021 г., доклад на Европейския парламент, Съвета и Комисията относно въздействието на приложението на членове 77а-77д и член 106, член 138, параграф 4 и член 304, членове 308в и 308г, включително на приетите в съответствие делегирани актове или актове за изпълнение.
През този период надзорните органи ежегодно предоставят на ЕОЗППО следната информация:
а)
наличието на дългосрочни гаранции в областта на застрахователните продукти на своите национални пазари и поведението на застрахователни и презастрахователни предприятия като дългосрочни инвеститори;
б)
броят на застрахователните и презастрахователните предприятия, които прилагат изравнителната корекция, корекцията за променливост, удължаването на срока за възстановяване в съответствие с член 138, параграф 4, основаващия се на срока подмодул на капиталовия риск и преходните мерки, определени в членове 308в и 308г;
в)
въздействието върху финансовата позиция на застрахователните и презастрахователните предприятия от изравнителната корекция, корекцията за променливост, симетричния механизъм за корекция на капиталовата такса върху ценните книжа, основаващия се на срока подмодул на капиталовия риск, и преходните мерки, определени в членове 308в и 308г на национално ниво и анонимно за всяко предприятие;
г)
ефектът на изравнителната корекция, корекцията за променливост, симетричния механизъм за корекция на капиталовата такса върху ценните книжа и основаващия се на срока подмодул на капиталовия риск върху инвестиционното поведение на застрахователните и презастрахователните предприятия, както и дали извършват ненужно капиталово облекчение;
д)
въздействието на всяко удължаване на периода на възстановяване в съответствие с член 138, параграф 4, върху усилията на застрахователните и презастрахователните предприятия за възстановяване на равнището на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия профил с цел гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност;
е)
когато застрахователните и презастрахователните предприятия прилагат преходните мерки, посочени в членове 308в и 308г, ако те спазват плановете за постепенно въвеждане, посочени в член 308д, и перспективите за намаляване на зависимостта от тези преходни мерки, включително мерки, които са били предприети или се очаква да бъдат предприети от предприятията и надзорните органи, като се взема предвид регулаторната среда на съответната държава членка.
2. ЕОЗППО, ако е необходимо след като се консултира с ЕССР, и след провеждане на обществени консултации, представя на Комисията становище относно оценката на прилагането на членове 77а- 77д и член 106, член 138, параграф 4 и член 304, членове 308в и 308г, включително на приетите в съответствие с тях делегирани актове или актове за изпълнение. Оценката се извършва по отношение на наличието на дългосрочни гаранции в застрахователните продукти, поведението на застрахователните и презастрахователните предприятия, както и на дългосрочните инвеститори, и по-общо - на финансовата стабилност.
3. Въз основа на становището, представено от ЕОЗППО, посочено в параграф 2, Комисията представя доклад на Европейския парламент и на Съвета до 1 януари 2021 г., а при необходимост и по-рано. Докладът по-специално се фокусира върху въздействието върху:
а)
защитата на титулярите на полици;
б)
функционирането и стабилността на европейските застрахователни пазари;
в)
вътрешния пазар и по-специално конкуренцията и равните условия на европейските застрахователни пазари;
г)
степента, в която застрахователните и презастрахователните предприятия продължават да действат като дългосрочни инвеститори;
д)
наличието и ценообразуването на анюитетни продукти;
е)
наличието и ценообразуването на конкурентни продукти;
ж)
дългосрочни инвестиционни стратегии на застрахователните предприятия във връзка с продукти, за които се прилагат членове 77б и 77в, в сравнение с тези във връзка с други дългосрочни гаранции;
з)
избора на потребителите и осведомеността на потребителите за риска;
и)
степента на диверсификация на застрахователната дейност и на портфейла от активи на застрахователните и презастрахователните предприятия;
й)
финансова стабилност.
В допълнение докладът се основава на надзорния опит, свързан с прилагането на членове 77а-77д и член 106, член 138, параграф 4 и членове 304, 308в и 308г, включително на делегираните актове или актовете за изпълнение, приети в съответствие с тях.
4. Ако е необходимо, докладът на Комисията се придружава от законодателни предложения.“;
24)
Член 86 се заменя със следното:
„Член 86
Делегирани актове и регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи следното:
а)
актюерските и статистическите методологии за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка съгласно член 77, параграф 2;
б)
методологиите, принципите и техниките за определяне на съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, която да се използва за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка съгласно член 77, параграф 2;
в)
обстоятелствата, при които техническите резерви се изчисляват съвкупно или като сума на най-добрата прогнозна оценка и на добавката за риск, както и методите, които се използват в случай на посоченото в член 77, параграф 4 съвкупно изчисляване на техническите резерви;
г)
методите и допусканията, които се използват при изчисляването на рисковата премия, включително определянето на размера на допустимите собствени средства, необходими за гарантиране на застрахователните и презастрахователните задължения, и калибрирането на ставката на цената на капитала, както е посочено в член 77, параграф 5;
д)
видовете дейности, въз основа на които застрахователните и презастрахователните задължения се сегментират, за да се изчислят техническите резерви, посочени в член 80;
е)
стандартите, които трябва да бъдат изпълнени, във връзка с гарантиране на целесъобразността, пълнотата и точността на данните, използвани при изчисляване на техническите резерви, както и специфичните обстоятелства, при които би било подходящо прилагането на приблизителни стойности, включително различни подходи към всеки отделен случай за изчисляване на най-добрата прогнозна оценка, както е посочено в член 82;
ж)
спецификациите по отношение на изискванията, посочени в член 77б, параграф 1, включително методите, допусканията и стандартните параметри, които се използват при изчисляване на въздействието на риска от смърт, посочени в член 77б, параграф 1, буква д);
з)
спецификации по отношение на изискванията, посочени в член 77в, включително допускания и методите, които да се прилагат в изчисленията на изравнителните корекции и основния спред;
и)
методи и допускания за изчисляването на корекцията за променливост, посочена в член 77 г., включително формула за изчисляването на спреда съгласно параграф 2 от същия член.
2. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с методите за изчисление на техническите разпоредби, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на:
а)
методологиите, които да се използват за изчисляване на корекцията за неизпълнение от страна на контрагента съгласно член 81, предназначена да обхване очакваните загуби в резултат на неизпълнение от страна на контрагента;
б)
ако е необходимо, опростени методи и техники за изчисляване на техническите резерви, за да се гарантира, че актюерските и статистически методи съгласно букви а) и г) са пропорционални на естеството, мащаба и сложността на рисковете, поети от застрахователното и презастрахователното предприятие, в това число каптивните застрахователни и каптивните презастрахователни предприятия.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
3. С цел да се гарантират последователни условия на прилагане на член 77б, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за одобрение на прилагането на изравнителната корекция съгласно член 77б, параграф 1.
ЕОЗППО предоставя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 31 октомври 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на тези технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
25)
Член 92 се изменя, както следва:
а)
заглавието се заменя със следното:
„Делегирани актове и регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение“;
б)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. С цел да се гарантира последователно хармонизиране във връзка с определянето на собствените средства, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, за да се определят критерии за предоставяне на надзорно одобрение на допълнителните собствени средства, в съответствие с член 90.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
1а. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, с които се уточнява третирането на участията по смисъла на член 212, параграф 2, трета алинея във финансови и кредитни институции във връзка с определяне на собствените средства.“
в)
добавя се следният параграф:
„3. С цел да осигурят еднакви условия на прилагане на член 90, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за предоставяне на надзорно одобрение за използването на допълнителни собствени средства.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 31 октомври 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
26)
Член 97 се заменя със следното:
„Член 97
Делегирани актове и регулаторни технически стандарти
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, в който се определя списък на позиции от собствени средства, включително онези, посочени в член 96, за които се счита, че отговарят на изложените в член 94 критерии, съдържащ за всяка позиция точното описание на белезите, които определят нейната класификация;
2. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с класифицирането на собствените средства, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на методите, които надзорните органи да използват при одобряване на оценката и класификацията на позициите от собствени средства, които не са включени в посочения в параграф 1 списък;
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
Комисията редовно преразглежда и при необходимост актуализира посочения в параграф 1 списък с оглед на развитието на пазара.“
27)
Член 99 се заменя със следното:
„Член 99
Делегирани актове относно допустимост на собствените средства
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи:
а)
количествените ограничения, посочени в член 98, параграфи 1 и 2;
б)
корекциите, които следва да бъдат направени, за да се отрази липсата на прехвърлимост на тези позиции от собствени средства, които могат да бъдат използвани само за покриването на загуби, възникнали от конкретен сегмент от пасиви или от конкретен риск (обособени средства).“;
28)
Вмъква се следният член:
„Член 109а
Хармонизирани технически данни в стандартната формула
1. За целите на изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност в съответствие със стандартната формула, ЕНО посредством Съвместния комитет разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно разпределението на кредитните оценки на агенциите за външна кредитна оценка (АВКО) по обективна скала на степените на кредитно качество, като се прилагат етапите, определени в съответствие с член 111, параграф 1, буква н).
Съвместният комитет на ЕНО представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
2. За да се гарантират еднакви условия на прилагане на настоящия член и за целите на улесняването на изчисляването на посочения в член 105, параграф 5 пазарен рисков модул, улесняващ изчисляването на посочения в член 105, параграф 6 рисков модул във връзка с неизпълнение от страна на контрагента, оценяването на техниките за намаляване на риска, посочени в член 101, параграф 5 и изчисляването на техническите резерви, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение във връзка с:
а)
списъци на регионални правителства и местни органи, експозициите към които трябва да се третират като експозиции към централните правителства, в чиято юрисдикция са установени същите, при условие че няма разлика в риска между такива експозиции вследствие специфичните правомощия на горните за събиране на приходи и са налице специфични институционални договорености, ефектът от които е да се намали рискът от неизпълнение;
б)
капиталовия индекс, посочен в член 106, параграф 2, в съответствие с подробните критерии, установени в член 111, параграф 1, букви в) и о);
в)
корекциите, които трябва да бъдат направени за фиксираните спрямо еврото валути в рамките на посочения в член 105, параграф 5 подмодул на валутния риск, в съответствие с подробните критерии за корекциите за фиксираните спрямо еврото валути с цел улесняване на изчисляването на подмодула на валутния риск съгласно установеното в член 111, параграф 1, буква п).
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
3. Най-малко веднъж на тримесечие ЕОЗППО публикува техническа информация, включително информация относно симетричния механизъм за корекция, посочен в член 106.
4. За да се гарантират еднакви условия на прилагане на настоящия член и за улесняване на изчисляването на здравнозастрахователния подписвачески рисков модул, посочен в член 105, параграф 4, като отчита изчисленията, предоставени от надзорните органи на съответните държави членки, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно стандартните отклонения във връзка със специфични национални законодателни мерки на държавите-членки, които позволяват поделянето на плащания на обезщетения във връзка със здравнозастрахователни рискове между застрахователни и презастрахователни предприятия и които отговарят на критериите по параграф 5 и на всички допълнителни критерии, установени с делегирани актове.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
5. Техническите стандарти за изпълнение, посочени в параграф 4, се прилагат само за национални законодателни мерки на държавите членки, които позволяват поделянето на плащания на обезщетения във връзка със здравнозастрахователни рискове между застрахователни и презастрахователни предприятия и които отговарят на следните критерии:
а)
механизмът за поделяне на обезщетенията е прозрачен и е напълно уточнен преди годишния период, за който се прилага;
б)
механизмът за поделяне на обезщетенията, броят на застрахователните предприятия, участващи в Системата за изравняване на здравните рискове (СИЗР), и рисковите характеристики на дейностите, подлежащи на СИЗР, гарантират, че за всяко предприятие, участващо в СИЗР, колебанията в годишните загуби от дейности, подлежащи на СИЗР, се намаляват значително посредством СИЗР във връзка с рисковете, свързани с определянето както на премиите, така и на резервите;
в)
здравното осигуряване, подлежащо на СИЗР, е задължително и служи като частична или пълна алтернатива на здравното покритие, предоставяно от задължителната система за социално осигуряване;
г)
в случай на неизпълнение от страна на застрахователни предприятия, участващи в СИЗР, едно или няколко правителства на държави членки гарантират пълното удовлетворяване на вземанията на притежателите на полици във връзка със застрахователни дейности, подлежащи на СИЗР.
В съответствие с член 301а Комисията приема делегирани актове, с които определя допълнителните критерии, на които трябва да отговарят националните законодателни мерки, както и методологията и изискванията за изчисляването на стандартните отклонения, посочени в параграф 4 от настоящия член.“;
29)
Член 111 се заменя със следното:
„Член 111
Делегирани актове и регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение във връзка с членове 103 - 109
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, предвиждащи следното:
а)
стандартната формула в съответствие с членове 101 и 103 - 109;
б)
всички под-модули, които са необходими или които по-точно покриват рисковете, попадащи в съответните модули, посочени в член 104, а също и всички последващи актуализации;
в)
методите, допусканията и стандартните параметри, които следва да се калибрират спрямо доверителния интервал, посочен в член 101, параграф 3, и да се използват при изчисляване на всеки от рисковите модули или под-модули на посоченото в членове 104, 105 и 304 основно капиталово изискване за платежоспособност, симетричният механизъм за корекция и съответния срок, изразен в брой месеци, както е посочено в член 106, както и подходящия подход за интегриране на метода, посочен в член 304, в капиталовото изискване за платежоспособност, изчислен в съответствие със стандартната формула;
г)
корелационните параметри, включително при необходимост определените в приложение IV, и процедурите за актуализиране на тези параметри;
д)
когато застрахователните и презастрахователните предприятия използват техники за намаляване на риска - методите и допусканията, които се използват за оценка на промените на рисковия профил на съответното предприятие и за корекция на изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност;
е)
качествените критерии, които посочените в буква д) техники за намаляване на риска трябва да изпълняват, за да се гарантира ефективното прехвърляне на риска на трети страни;
еа)
метода и параметрите, които следва да се използват при оценяването на капиталовите изисквания за риска от неизпълнение на контрагента при експозиция към квалифицирани централни контрагенти, като тези параметри гарантират последователност с третирането на такива експозиции в случая на кредитните институции и финансовите институции по смисъла на член 4, параграф 1, точки 1 и 26 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
ж)
методите и параметрите, които да бъдат използвани при оценка на капиталовото изискване за операционен риск, предвидено в член 107, включително процента, посочен в член 107, параграф 3;
з)
метода и корекциите, които да бъдат използвани за отразяване на ограничените възможности за диверсификация на риска на застрахователните и презастрахователните предприятия, свързан с обособени средства;
и)
метода, който да бъде използван при изчисляване на корекцията за способността за покриване на загуби на техническите резерви или за отложени данъци съгласно член 108;
й)
подгрупата на стандартните параметри в животозастрахователните, общо застрахователните и здравнозастрахователни подписвачески рискови модули, които могат да бъдат заменени от специфични параметри за предприятието съгласно член 104, параграф 7;
к)
критериите във връзка със стандартните методи, които да бъдат използвани от застрахователното или презастрахователното предприятие за изчисляване на посочените в буква ѝ) специфични параметри за предприятието, и всички критерии във връзка с пълнотата, точността и пригодността на използваните данни, които трябва да бъдат изпълнени преди получаване на надзорно одобрение, заедно с процедурата, която трябва да бъде спазена за издаване на такова одобрение;
л)
опростените изчисления, предвидени за специфични под-модули и рискови модули, както и критериите, които застрахователните или презастрахователните предприятия, включително каптивните застрахователни и презастрахователни предприятия, трябва да изпълнят, за да имат право да използват всяко от тези опростявания съгласно член 109;
м)
подхода, който да се прилага по отношение на свързаните предприятия по смисъла на член 212 при изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност, по-конкретно изчисляването на под-модула на риска, свързан с акции, посочен в член 105, параграф 5, като се отчита вероятното намаляване на волатилността на стойността на тези свързани предприятия, произтичаща от стратегическото естество на тези инвестиции и влиянието, упражнявано от предприятието, притежаващо участие, върху свързаните предприятия;
н)
начина на използване на външните кредитни оценки от АВКО при изчисляването на капиталовото изискване за платежоспособност в съответствие със стандартната формула и разпределянето на външните кредитни оценки по скалата на степените на кредитно качество съгласно член 109а, параграф 1, който съответства на използването на външните кредитни оценки от АВКО при изчисляването на капиталовите изисквания за кредитните институции, съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013 и финансовите институции, съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 26 от него;
о)
подробните критерии във връзка с капиталовия индекс съгласно член 109а, параграф 2, буква в);
п)
подробните критерии във връзка с корекциите за фиксираните спрямо еврото валути с цел улесняване на изчисляването на подмодула на валутния риск съгласно член 109а, параграф 2, буква г);
р)
условията за категоризация на регионалните правителства и местните органи, посочени в член 109а, параграф 2, буква а).
2. За да осигури еднакви условия на прилагане на настоящия член, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за надзорно одобрение на специфични за предприятието параметри, посочени в буква к) на параграф 1.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 31 октомври 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
3. До 31 декември 2020 г. Комисията прави оценка на целесъобразността на методите, допусканията и стандартните параметри, които се използват при изчисляване на стандартната формула на капиталовото изискване за платежоспособност. Тя взема предвид по-конкретно резултатите от прилагането на всеки клас активи и финансови инструменти, поведението на инвеститорите в тези активи и финансови инструменти, както и развитието на определянето на международните стандарти в областта на финансовите услуги. На преразглеждането на някои класове активи може да се даде предимство. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад, придружен по целесъобразност от предложения за изменение на настоящата директива или на делегираните актове или актовете за изпълнение, приети съгласно нея.
4. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с капиталовото изискване за платежоспособност, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на количествени ограничения и критерии за допустимост на активите, когато рисковете не са обхванати адекватно от даден под-модул.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
Тези регулаторни технически стандарти се отнасят за активите, покриващи техническите резерви, като се изключват активите, държани във връзка с животозастрахователни договори, при които инвестиционният риск се носи от титулярите на полици. Те се преразглеждат от Комисията в светлината на развитията на стандартната формула и на финансовите пазари.“;
30)
Член 114 се заменя със следното:
„Член 114
Делегирани актове и технически стандарти за изпълнение във връзка с вътрешните модели на капиталовото изискване за платежоспособност
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи следното:
а)
адаптациите, които да бъдат извършени на предвидените в членове 120-125 стандарти предвид ограниченото приложно поле на частичния вътрешен модел;
б)
начина, по който се извършва пълното интегриране на частичен вътрешен модел в стандартната формула на капиталовото изискване за платежоспособност, посочена в член 113, параграф 1, буква в), и изискванията за използване на алтернативни техники за интегриране.
2. За да гарантира еднакви условия за прилагане на настоящия член, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за:
а)
одобряването на вътрешния модел в съответствие с член 112; и
б)
одобряването на съществените промени на вътрешния модел и на промените на политиката за промяна на вътрешния модел, посочена в член 115.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 31 октомври 2014 г.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
31)
Член 127 се заменя със следното:
„Член 127
Делегирани актове във връзка с членове 120 - 126
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а по отношение на членове 120 - 126, за да стимулира по-доброто оценяване на рисковия профил и на управлението на дейността на застрахователните и презастрахователните предприятия във връзка с употребата на вътрешни модели в Съюза.“;
32)
Член 129 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1, буква г) подточки i), ii) и iii) се заменят със следното:
„i)
2 500 000 EUR при общозастрахователните предприятия, включително каптивните застрахователни предприятия, освен в случаи, при които са покрити всички или някои от рисковете, попадащи в един от класовете 10-15, изброени в част А от приложение I, в който случай то е не по-малко от 3 700 000 EUR;
ii)
3 700 000 EUR за животозастрахователните предприятия, включително каптивните застрахователни предприятия;
iii)
3 600 000 EUR за презастрахователните предприятия, освен при каптивните презастрахователни предприятия, в който случай минималното капиталово изискване е не по-малко от 1 200 000 EUR,“;
б)
в параграф 3 втора алинея се заменя със следното:
„Държавите членки разрешават на надзорните си органи за срок, който завършва не по-късно от 31 декември 2017 г., да изискват застрахователните и презастрахователни дружества да прилагат посочените в първа алинея проценти изключително към капиталовото изискване за платежоспособност на дружеството, изчислено в съответствие с глава VI, раздел 4, подраздел 2.“;
в)
в параграф 4 след първата алинея се вмъква следната алинея:
„За целите на изчисляването на границите, посочени в параграф 3, от предприятията не се изисква да изчисляват капиталовите изисквания за платежоспособност на всяко тримесечие.“;
г)
в параграф 5, първа алинея се заменя със следното:
„5. До 31 декември 2020 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно приетите съгласно параграфи 1 - 4 правила и практики на надзорните органи на държавите членки.“;
33)
Член 130 се заменя със следното:
„Член 130
Делегирани актове
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи изчисляването на минималното капиталово изискване, посочено в членове 128 и 129.“;
34)
В член 131, параграф 1 датите „31 октомври 2012 г.“ и „31 октомври 2013 г.“ се заменят съответно с датите „31 декември 2015 г.“ и „31 декември 2016 г.“
35)
Член 135 се заменя със следното:
„Член 135
Делегирани актове и регулаторни технически стандарти относно качествените изисквания
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи качествените изисквания в следните области:
а)
определянето, измерването, наблюдението и управлението на рисковете, възникващи от инвестиции във връзка с член 132, параграф 2, първа алинея;
б)
определянето, измерването, наблюдението и управлението на специфичните рискове, възникващи от инвестиции в деривативни инструменти и активи, посочени в член 132, параграф 4, втора алинея, както и определяне на степента, до която използването на такива активи се класифицира като намаляване на риска или ефективно управление на портфейла, както е посочено в член 132, параграф 4, трета алинея.
2. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи:
а)
изискванията, които дружествата, „преопаковащи“ заеми в търгуеми ценни книжа и други финансови инструменти (издаващи дружества или спонсори), трябва да спазват, така че на застрахователно или презастрахователно предприятие да бъде разрешено да инвестира в такива ценни книжа или инструменти, емитирани след 1 януари 2011 г., включително изисквания, гарантиращи, че издаващото дружество, спонсора или първоначалният заемополучател запазва за постоянно материален нетен икономически интерес, който във всички случаи е в размер на най-малко 5 %;
б)
качествени изисквания, които застрахователното или презастрахователното предприятие, инвестиращо в такива ценни книжа или инструменти, трябва да спази;
в)
характеристиките на обстоятелствата, при които може да бъде наложено изискване за добавен капитал при нарушаването на посочените в букви а) и б) от настоящия параграф изисквания, без да се накърняват разпоредбите на член 101, параграф 3.
3. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с параграф 2, буква в), ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на методологиите за изчисляване на пропорционалната допълнителна капиталова такса, посочена в тази буква.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
36)
Член 138, параграф 4 се заменя със следното:
„4. В случай на изключително неблагоприятни ситуации, засягащи застрахователни и презастрахователни предприятия, представляващи значителен дял от пазара или от засегнатите видове дейности, както са декларирани от Европейския орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване, когато е уместно и след консултиране с ЕССР, надзорният орган може да удължи за засегнатите предприятия срока, определен във втората алинея на параграф 3, с максимален седемгодишен срок, отчитащ всички съответни фактори, включително средната продължителност на техническите разпоредби.
Без да се засягат правомощията на ЕОЗППО по член 18 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, за целите на настоящия параграф ЕОЗППО, по искане от страна на съответния надзорен орган, декларира наличието на изключително неблагоприятни ситуации. Съответният надзорен орган може да отправи искане, ако застрахователни или презастрахователни предприятия, представляващи значителен дял на пазара или засегнати видове дейност, има малка вероятност да покрият едно от изискванията, посочени в параграф 3. Изключително неблагоприятни ситуации са налице, когато финансовата ситуация на застрахователни или презастрахователни предприятия, представляващи значителен дял на пазара или на засегнати видове дейност, са сериозно неблагоприятно засегнати от едно или повече от следните условия:
а)
непредвиден, остър и рязък срив на финансовите пазари;
б)
продължителни условия на ниски лихвени проценти;
в)
катастрофални събития със значително въздействие.
В сътрудничество със съответния надзорен орган ЕОЗППО редовно оценява дали условията, посочени във втора алинея, са все още актуални. Когато изключително неблагоприятна ситуация е престанала да бъде налице, ЕОЗППО обявява това в сътрудничество със съответния надзорен орган.
Застрахователното или презастрахователно предприятие представя на надзорния орган на всеки три месеца доклад за напредъка, посочващ предприетите мерки и отбелязания напредък за възстановяване на равнището на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия профил за гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност.
Удължаването на срока по първа алинея се отменя, когато докладът за напредък показва, че между датата на установяване на неспазване на капиталовото изискване за платежоспособност и датата на представяне на доклада за напредък няма съществен напредък в постигането на възстановяване на равнището на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия профил за гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност.“;
37)
Член 143 се заменя със следното:
„Член 143
Делегирани актове и регулаторни технически стандарти във връзка с член 138, параграф 4
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, допълващи видовете изключително неблагоприятни ситуации и уточняващи факторите и критериите, които ЕОЗППО следва да взема предвид, когато декларира наличие на изключително неблагоприятни ситуации, и които надзорните органи следва да отчитат за определянето на удължаването на срока за възстановяване в съответствие с член 138, параграф 4.
2. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с член 138, параграф 2, член 139, параграф 2 и член 141, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на плана за възстановяване, посочен в член 138, параграф 2, и финансовата схема, посочена в член 139, параграф 2, и по отношение на член 141, като полага надлежно усилия за избягване на проциклични ефекти."
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
38)
Член 149 се заменя със следното:
„Член 149
Промени в характера на рисковете или задълженията
„Всяка промяна, която застрахователното предприятие възнамерява да направи в информацията по член 147, подлежи на процедурата, предвидена в членове 147 и 148.“;“
39)
Член 155 се изменя както следва:
а)
в параграф 3 след първата алинея се вмъква следната алинея:
„Освен това надзорният орган на държавата членка по произход или на приемащата държава членка може да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член.“;
б)
параграф 9 се заменя със следното:
„9. Държавите членки информират Комисията и ЕОЗППО за броя и вида на случаите, довели до откази съгласно членове 146 и 148 или при които са взети мерки съгласно параграфи 3 и 4 от настоящия член.“;
40)
В член 158, параграф 2 след първа алинея се вмъква следната алинея:
„Освен това надзорният орган на държавата членка по произход или на приемащата държава членка може да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член.“;
41)
Член 159 се заменя със следното:
„Член 159
Статистическа информация относно трансграничните дейности
Поотделно по отношение на операции, осъществявани съгласно правото на установяване или съгласно свободата за предоставяне на услуги, всяко застрахователно предприятие информира надзорния орган на своята държава членка по произход за размера на премиите, претенциите и комисионните, без да се приспада делът на презастраховането, по държава членка и както следва:
а)
при общото застраховане - по видове дейност в съответствие със съответния делегиран акт;
б)
при животозастраховането - по видове дейности в съответствие със съответния делегиран акт.
По отношение на клас 10 в част А от приложение I, с изключение на отговорността на превозвача, съответното предприятие информира надзорния орган относно честотата и средната стойност на претенциите.
Надзорният орган на държавата членка по произход представя информацията съгласно първата и втората алинеи в разумен срок и в обобщена форма на надзорните органи на всяка от засегнатите държави членки при поискване от тяхна страна.“;
42)
Член 172 се заменя със следното:
„Член 172
Еквивалентност по отношение на презастрахователните предприятия
1. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи критериите за оценка дали режимът на платежоспособност на трета държава, приложим по отношение на презастрахователната дейност на предприятия с централно управление в рамките на тази трета държава, е еквивалентен на предвиденото в дял I.
2. Ако критериите, приети в съответствие с параграф 1, са изпълнени от трета държава, Комисията, в съответствие с член 301а и подпомагана от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, може да приема решения, с които определя, че режимът на платежоспособност на трета държава, приложим по отношение на презастрахователната дейност на предприятия с централно управление в рамките на тази трета държава, е еквивалентен на предвиденото в дял I от настоящата директива.
Тези делегирани актове биват редовно преразглеждани, за да се вземат предвид всички значителни промени на режима на надзор, изложен в дял I, и промените на режима на надзор на третата държава.
ЕОЗППО публикува на своя интернет сайт и поддържа актуален списък на всички трети държави, посочени в първа алинея.
3. Ако съгласно параграф 2 режимът на платежоспособност на трета държава се счита за еквивалентен на предвидения в настоящата директива, презастрахователните договори, сключени с предприятия с централно управление в тези трети държави, биват третирани като презастрахователни договори, сключени с предприятия, лицензирани в съответствие с настоящата директива.
4. Чрез дерогация от параграф 2 и дори ако не са изпълнени критериите, определени в съответствие с параграф 1, Комисията може - за ограничен срок и в съответствие с член 301а, подпомагана от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, да приема решения, с които определя, че режимът на платежоспособност на трета държава, приложим по отношение на презастрахователната дейност на предприятия с централно управление в рамките на тази трета държава, е временно еквивалентен на предвидения в дял I, ако третата държава отговаря най-малко на следните критерии:
а)
поела е ангажимент към Съюза за приемане и прилагане на режим на платежоспособност, който е в състояние да бъде оценен като еквивалентен в съответствие с параграф 2, преди края на този ограничен период, и за участие в процес на оценяване на еквивалентността;
б)
изготвила е работна програма с цел изпълнение на ангажимента, посочен в буква а);
в)
отпуснала е достатъчно средства с цел изпълнение на ангажимента, посочен в буква а);
г)
режимът на платежоспособност на третата държава се основава на риска и установява количествени и качествени изисквания за платежоспособност и изисквания, свързани с надзорна отчетност и прозрачност;
д)
поети са писмени ангажименти за сътрудничество и обмен на поверителна информация във връзка с надзора с ЕОЗППО и надзорните органи;
е)
налице е независима система за надзор; и
ж)
установени са задължения за професионална тайна за всички лица, действащи от името на нейните надзорни органи, по-специално по отношение на обмена на информация с ЕОЗППО и надзорните органи.
Всеки делегиран акт за временна еквивалентност отчита докладите на Комисията съгласно член 177, параграф 2. Тези делегирани актове се преразглеждат редовно, въз основа на докладите за напредъка на съответната трета държава, които се представят ежегодно на Комисията и се оценяват от нея. ЕОЗППО подпомага Комисията в оценката на тези доклади за напредъка.
ЕОЗППО публикува на своя интернет сайт и поддържа актуален списък на всички трети държави, посочени в първа алинея.
Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а, които допълнително уточняват условията, посочени в първа алинея.
5. Посоченият в първата алинея на параграф 4 ограничен срок изтича на по-ранната от двете дати - 31 декември 2020 г.-или датата, на която в съответствие с параграф 2 режимът на надзор на третата държава е бил счетен за еквивалентен на посочения в дял I.
Срокът може да бъде удължен най-много с една година, когато е необходимо за ЕОЗППО и Комисията, за да извършат оценка на еквивалентността за целите на параграф 2.
6. Презастрахователните договори, сключени с предприятия с централно управление в трети държави, чийто режим на надзор е приет за временно еквивалентен в съответствие с параграф 4, получават същото третиране като посоченото в параграф 3. Член 173 се прилага и към презастрахователни предприятия с централно управление в трети държави, чийто режим на надзор е приет за временно еквивалентен в съответствие с параграф 4.“;
43)
Член 176 се заменя със следното:
„Член 176
Информиране на Комисията и ЕОЗППО от държавите членки
Надзорните органи на държавите членки информират Комисията, ЕОЗППО и надзорните органи на другите държави членки за всеки лиценз за пряко или непряко дъщерно предприятие, едно или повече от предприятията майки на което са уредени от правото на трета държава.
Тази информация съдържа също така указания за структурата на съответната група.
Ако предприятие, уредено от правото на трета държава, придобие дялове в застрахователно или презастрахователно предприятие, лицензирано в Съюза, които биха превърнали това застрахователно или презастрахователно предприятие в дъщерно предприятие на това предприятие от трета държава, надзорните органи на държавата членка по произход информират Комисията, ЕОЗППО и надзорните органи на другите държави членки.“;
44)
В член 177 параграф 1 се заменя със следното:
„1. Държавите членки информират Комисията и ЕОЗППО за всички принципни затруднения, които техните застрахователни или презастрахователни предприятия срещат при установяването и провеждането на дейността си, или при упражняването на дейности в трета държава.“;
45)
В член 210 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи разпоредбите, посочени в параграф 1 от настоящия член във връзка с наблюдаването, управляването и контролирането на рисковете, произтичащи от презастрахователни дейности с ограничено поемане на риск.“;
46)
В член 211 параграфи 2 и 3 се заменят със следното:
„2. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи следните критерии за надзорно одобрение:
а)
обхвата на лиценза;
б)
задължителните условия, които следва да бъдат част от всички сключвани договори;
в)
посочените в член 42 изисквания за квалификация и надеждност на лицата, които управляват схемата със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск;
г)
изисквания за квалификацията и надеждност на акционерите или членовете с квалифицирано участие в схемата със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск;
д)
надеждни административни и счетоводни процедури, адекватни механизми за вътрешен контрол и изисквания за управление на риска;
е)
изискванията за счетоводната, пруденциалната и статистическата информация;
ж)
изискванията за платежоспособност.
2а. За да осигури еднакви условия на прилагане на член 211, параграфи 1 и 2, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за предоставяне на надзорно одобрение за създаване на схемите със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск и относно форматите и образците, които трябва да се използват по смисъла на параграф 2, буква е).
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 31 октомври 2014 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
2б. За да осигури еднакви условия на прилагане на член 211, параграфи 1 и 2, ЕОЗППО може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за сътрудничеството и обмена на информация между надзорните органи, когато схемата със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск, поемаща рискове от застрахователни или презастрахователни предприятия, е създадена в държава членка, различна от държавата членка, в която е лицензирано застрахователното или презастрахователното предприятие.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
3. Схемите със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск, лицензирани преди 31 декември 2015 г., се подчиняват на правото на държавата-членка, издала лиценз за схемата със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск. Всяка нова дейност, започната от подобна схема със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск след тази дата, се подчинява обаче на разпоредбите на параграфи 1, 2 и 2а.“;
47)
Член 212, параграф 1, буква д) се заменя със следното:
„д)
„колегиум на надзорните органи“ означава постоянна, но гъвкава структура за сътрудничество, координация и улесняване на вземането на решения във връзка с груповия надзор;“;
48)
Член 216 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 се добавят следните алинеи:
„В такъв случай надзорният орган обосновава решението си както пред органа за групов надзор, така и пред крайното предприятие - майка, на ниво на Съюза. Органът за групов надзор уведомява колегиума на надзорните органи в съответствие с член 248, параграф 1, буква а).
Членове 218 - 258 се прилагат mutatis mutandis при спазване на параграфи 2 - 6 от настоящия член.“;
б)
в параграф 4 трета алинея се заменя със следното:
„Надзорният орган обосновава това решение както пред органа за групов надзор, така и пред предприятието. Органът за групов надзор уведомява колегиума на надзорните органи в съответствие с член 248, параграф 1, буква а).“;
в)
параграф 7 се заменя със следното:
„7. Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи обстоятелствата, при които може да бъде взето посоченото в параграф 1 от настоящия член решение.“;
49)
Член 217 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 се добавя следната алинея:
„В такъв случай надзорните органи обосновават споразумението помежду си както пред органа за групов надзор, така и пред крайното предприятие - майка, на ниво на Съюза. Органът за групов надзор уведомява колегиума на надзорните органи в съответствие с член 248, параграф 1, буква а).“;
б)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи обстоятелствата, при които посоченото в параграф 1 от настоящия член решение може да бъде взето.“;
50)
Член 227 се заменя със следното:
„Член 227
Еквивалентност по отношение на свързани застрахователни и презастрахователни предприятия от трета държава
1. При изчисляване на груповата платежоспособност на застрахователно или презастрахователно предприятие, което е предприятие, притежаващо дялово участие от застрахователно или презастрахователно предприятие от трета държава, в съответствие с член 233, застрахователното или презастрахователното предприятие от трета държава се третира, единствено за целите на изчислението, като свързано застрахователно или презастрахователно предприятие.
Когато обаче третата страна, в която се намира централното управление на това предприятие, изисква то да има лиценз и му налага режим за платежоспособност, най-малко еквивалентен на посочения в дял I, глава VI, държавите членки могат да предвидят, че изчислението взема предвид, по отношение на това предприятие, капиталовото изискване за платежоспособност и собствените средства, допустими за удовлетворяване на това изискване, както са предвидени от съответната трета държава.
2. Когато не е приет делегиран акт в съответствие с параграф 4 или параграф 5 от настоящия член, проверката на еквивалентността на режима на третата страна се осъществява от органа за групов надзор при поискване от страна на предприятието, притежаващо дялово участие, или по собствена инициатива. ЕОЗППО подпомага органа за групов надзор в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
Органът за групов надзор, подпомаган от ЕОЗППО, се допитва до другите заинтересовани надзорни органи преди вземане на решение относно еквивалентността. Това решение се взема съгласно критериите, приети в съответствие с параграф 3. Органът за групов надзор не взема никакво решение във връзка с трета държава, което е в противоречие с решение, взето по-рано по отношение на същата трета държава, освен когато е необходимо да се отчетат значими промени в надзорния режим, посочен в дял I, глава VI и в надзорния режим на третата държава.
Ако надзорните органи изразят несъгласие с решението, взето в съответствие с алинея втора, те могат да отнесат въпроса до ЕОЗППО и да поискат от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 в срок от три месеца след уведомяването за решението от страна на органа за групов надзор. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член.
3. Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи критериите за оценяване дали режимът за надзор на трета държава е еквивалентен на определения в дял I, глава VI.
4. Ако критериите, приети в съответствие с параграф 3, са изпълнени от трета държава, Комисията може, в съответствие с член 301а и подпомагана от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, да приеме делегирани актове, определящи, режимът за надзор на тази трета държава като еквивалентен спрямо изложеното в дял I, глава VI.
Тези делегирани актове биват редовно преразглеждани, за да вземат предвид всички значителни промени на режима за надзор, изложен в дял I, глава VI, и промените на режима за надзор на третата държава.
ЕОЗППО публикува на своя интернет сайт и поддържа актуален списък на всички трети държави, посочени в първа алинея.
5. Чрез дерогация от параграф 4 и дори, когато критериите, посочени в съответствие с параграф 3, не са изпълнени, Комисията може, за периода, посочен в параграф 6 в съответствие с член 301а и подпомагана от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, да приеме делегирани актове, определящи режимът за надзор на трета държава, прилаган към предприятия с централно управление в същата трета държава, като временно еквивалентен на посочения в дял I, глава VI, когато:
а)
може да се докаже, че съществува режим, който може да бъде оценен като еквивалентен в съответствие с параграф 4, или такъв може да бъде приет и приложен от третата държава;
б)
режимът на платежоспособност на третата държава е риск-базиран и установява количествени и качествени изисквания за платежоспособност и изисквания, свързани с надзорна отчетност и прозрачност;
в)
правото на третата държава позволява по принцип сътрудничество и обмен на конфиденциална надзорна информация с ЕОЗППО и надзорните органи.
г)
третата държава притежава независима система за надзор; и
д)
третата държава е установила задължения за професионална тайна за всички лица, действащи от името на надзорните органи.
ЕОЗППО публикува на своя интернет сайт и поддържа актуален списък на всички трети държави, посочени в първа алинея.
6. Първоначалният период на временна еквивалентност, посочена в параграф 5, е 10 години, освен ако преди изтичането на този период:
а)
този делегиран акт е отменен; или
б)
е приет делегиран акт в съответствие с параграф 4, в който надзорният режим на тази трета държава се счита за еквивалентен на предвиденото в дял I, глава VI;
Временната еквивалентност е обект на подновяване за допълнителни периоди от по 10 години, когато критериите, посочени в параграф 5, продължават да се спазват. Комисията приема всеки такъв делегиран акт в съответствие с член 301а и се подпомага от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
Всеки делегиран акт, определящ временна еквивалентност отчита докладите на Комисията съгласно член 177, параграф 2. Тези делегирани актове се преразглеждат редовно от Комисията. ЕОЗППО подпомага Комисията в оценката на тези решения. Комисията информира Парламента за всички преразглеждания, които се провеждат, и да докладва на Европейския парламент относно своите заключения.
7. В случай че съгласно параграф 5 е приет делегиран акт, определящ режима за надзор на трета държава като временно еквивалентен, тази трета държава се счита за еквивалентна за целите на втората алинея от параграф 1.“;
51)
Член 231 се заменя със следното:
„Член 231
Вътрешен модел на групата
1. В случай на заявление за разрешение за изчисляване на консолидираното групово капиталово изискване за платежоспособност, както и на капиталовото изискване за платежоспособност на застрахователните и презастрахователните дружества от дадена група въз основа на вътрешен модел, подадено от застрахователно или презастрахователно предприятие и свързаните с него дружества, или съвместно от свързаните дружества на застрахователен холдинг, съответните надзорни органи си сътрудничат при вземането на решение дали да предоставят такова разрешение, както и при определянето на реда и условията (ако има такива), на които такова разрешение подлежи.
Посоченото в първа алинея заявление се подава пред органа за групов надзор.
Органът за групов надзор незабавно уведомява другите членове на колегиума на надзорните органи и им представя пълното заявление.
2. Съответните надзорни органи полагат усилия в рамките на правомощията си да достигнат до общо решение относно заявлението в срок от шест месеца от датата, на която органът за групов надзор е получил пълното заявление.
3. Ако в рамките на шестмесечния срок, посочен в параграф 2, някой от съответните надзорни органи е отнесъл въпроса до ЕОЗППО в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, органът за групов надзор отлага своето решение и изчаква всяко едно решение, което ЕОЗППО може да вземе в съответствие с член 19, параграф 3 от посочения регламент, и взема своето решение в съответствие с решението на ЕОЗППО. Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи.
ЕОЗППО взема своето решение в рамките на един месец. Ако шестмесечният срок е изтекъл или е било постигнато общо решение, въпросът не се отнася до ЕОЗППО.
Ако, в съответствие с член 41, параграфи 2 и 3 и с член 44, параграфи 1 и 3 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, предложеното от работната група решение бъде отхвърлено, окончателното решение се взема от органа за групов надзор. Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи. Шестмесечният период се счита за период на помиряване по смисъла на член 19, параграф 2 от посочения регламент.
4. ЕОЗППО може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел осигуряване на еднакви условия за прилагане на посочения в параграф 2 процес на вземане на съвместно решение във връзка с посочените в параграф 1 заявления за разрешения с оглед на улесняване на вземането на съвместни решения.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
5. В случай че съответните надзорни органи са постигнали посоченото в параграф 2 общо решение, органът за групов надзор предава на заявителя документ, в който се излагат пълните мотиви.
6. Ако не е прието общо решение в срок от шест месеца от датата на получаване на пълното заявление от страна на групата, органът за групов надзор взема самостоятелно решение относно заявлението.
Органът за групов надзор надлежно взема предвид становищата и резервите на другите заинтересовани надзорни органи, изразени в рамките на този шестмесечен срок.
Органът за групов надзор предава на заявителя и на другите заинтересовани надзорни органи документ, в който се посочва неговото напълно обосновано решение.
Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи.
7. Когато някой от съответните надзорни органи счита, че рисковият профил на негово поднадзорно застрахователно или презастрахователно предприятие се отклонява значително от допусканията, стоящи в основата на одобрения на равнището на групата вътрешен модел, и докато предприятието не отстрани надлежно забележките на надзорния орган, този орган може да наложи съгласно член 37 добавяне на капитал към изчисленото чрез прилагане на този вътрешен модел капиталово изискване за платежоспособност на това застрахователно или презастрахователно предприятие.
При извънредни обстоятелства, когато такова добавяне на капитал не би било подходящо, надзорният орган може да изиска от съответното предприятие да изчислява своето капиталово изискване за платежоспособност на базата на стандартната формула, посочена в дял I, глава VI, раздел 4, подраздели 1 и 2. В съответствие с член 37, параграф 1, букви а) и в), надзорният орган може да наложи добавяне на капитал към капиталовото изискване за платежоспособност на това застрахователно или презастрахователно предприятие, изчислено чрез прилагане на стандартната формула.
Надзорният орган обосновава всяко посочено в алинеи първа и втора решение както пред органа за групов надзор и другите членове на колегиума на надзорните органи, така и пред застрахователното или презастрахователното предприятие.
ЕОЗППО може да издава насоки с цел осигуряване на последователно и съгласувано прилагане на настоящия параграф.“;
52)
В член 232, първи параграф уводната част се заменя със следното:
„Когато се определя дали консолидираното групово капиталово изискване за платежоспособност отразява по подходящ начин рисковия профил на групата, органът за групов надзор отделя специално внимание на всеки случай, в който обстоятелствата, посочени в член 37, параграф 1, букви от а) - г), могат да се проявят на равнището на групата, особено когато:“
53)
В член 232 третият параграф се заменя със следния текст:
„Член 37, параграфи 1-5, както и делегираните актове и техническите стандарти за изпълнение, приети в съответствие с член 37, параграфи 6, 7 и 8, се прилагат mutatis mutandis.“
54)
В член 233, параграф 6 третата алинея се заменя със следното:
„Член 37, параграфи 1-5, както и делегираните актове и техническите стандарти за изпълнение, приети в съответствие с член 37, параграфи 6, 7 и 8, се прилагат mutatis mutandis.“
55)
Член 234 се заменя със следното:
„Член 234
Делегирани актове, отнасящи се до членове 220-229 и 230-233
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи техническите принципи и методи, изложени в членове 220-229, както и прилагането на членове 230-233, отразяващи икономическото естество на специфични правни структури.“
56)
Член 237 се заменя със следното:
„Член 237
Дъщерни предприятия на застрахователно или презастрахователно предприятие: решение относно заявлението
1. При подадени заявления за получаване на разрешения за статут, подлежащ на правилата по членове 238 и 239, съответните надзорни органи работят заедно в рамките на колегиума на надзорните органи, като си сътрудничат по всички въпроси, при вземане на решение за предоставяне или отхвърляне на исканото разрешение и определяне на реда и условията (ако има такива), на които такова разрешение следва да подлежи.
Заявление от типа, посочен в първа алинея, се представя единствено пред надзорния орган, лицензирал дъщерното предприятие. Този надзорен орган незабавно уведомява членовете на колегиума на надзорните органи и им представя пълното заявление.
2. Съответните надзорни органи полагат усилия в рамките на правомощията си да достигнат до общо решене относно заявлението в срок от три месеца от датата, на която всички надзорни органи в рамките на колегиума на надзорните органи са получили пълното заявление.
3. Ако в рамките на тримесечния срок, посочен в параграф 2, някой от съответните надзорни органи е отнесъл въпроса до ЕОЗППО в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, органът за групов надзор отлага своето решение и изчаква всяко едно решение, което ЕОЗППО може да вземе в съответствие с член 19, параграф 3 от въпросния регламент, и взема своето решение в съответствие с решението на ЕОЗППО. Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи.
ЕОЗППО взема своето решение в рамките на един месец. Ако тримесечният срок е изтекъл или е било постигнато съвместно решение, въпросът не се отнася до ЕОЗППО.
Ако в съответствие с член 41, параграфи 2 и 3 и с член 44, параграфи 1 и 3 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 предложеното от работната група решение бъде отхвърлено, окончателното решение се взема от органа за групов надзор. Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи. Тримесечният период се счита за период на помиряване по смисъла на член 19, параграф 2 от въпросния регламент.
4. ЕОЗППО може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел осигуряване на еднакви условия за прилагане на посочения в параграф 2 процес на вземане на съвместно решение във връзка с посочените в параграф 1 заявления за разрешения с оглед на улесняване на вземането на съвместни решения.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
5. В случай че съответните надзорни органи са взели съвместното решение, посочено в параграф 2, надзорният орган, издал лиценз на дъщерното предприятие, предава на заявителя решението, в което се излагат пълните мотиви. Съвместното решение се признава за окончателно и се прилага от надзорните органи в съответните държави членки.
6. Ако съответните надзорни органи не достигнат до общо решение в рамките на тримесечния срок, посочен в параграф 2, органът за групов надзор взема самостоятелно решение по отношение на заявлението.
В рамките на този срок органът за групов надзор надлежно разглежда следното:
а)
становищата и резервите на другите засегнати надзорни органи;
б)
резервите на другите надзорни органи в колегиума на надзорните органи.
Решението съдържа пълни мотиви, както и обяснение за всяко значително отклонение от резервите на другите засегнати надзорни органи. Органът за групов надзор предава препис от това решение на заявителя и на другите заинтересовани надзорни органи. Решението се признава за решаващо и се прилага от съответните надзорни органи.“;
57)
В член 238 параграф 4 се заменя със следното:
„4. Колегиумът на надзорните органи прави всичко, което е в кръга на правомощията му, за да постигне съгласие относно предложението на надзорния орган, лицензирал дъщерното предприятие, или относно други възможни мерки.
Това съгласие се признава за решаващо и се прилага от съответните надзорни органи.“;
58)
В член 238 параграф 5 се заменя със следния текст:
„5. Ако надзорният орган и органът за групов надзор не достигнат до съгласие, един от надзорните органи може в срок един месец от предложението на надзорния орган да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска неговата подкрепа в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член, и взема своето решение по случая в срок от един месец. Едномесечният период се счита за период на помиряване по смисъла на член 19, параграф 2 от въпросния регламент. Ако посоченият в настоящата алинея едномесечен срок е изтекъл или в рамките на колегиума е било постигнато споразумение в съответствие с параграф 4 от настоящия член, въпросът не се отнася до ЕОЗППО.
Надзорният орган, лицензирал дъщерното предприятие, отлага своето решение и изчаква всяко едно решение, което ЕОЗППО може да вземе в съответствие с член 19 от въпросния регламент, и взема своето решение в съответствие с решението на ЕОЗППО.
Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи.
Решението съдържа пълните мотиви, на които то се основава.
Решението се представя на дъщерното предприятие и на колегиума на надзорните органи.“;
59)
В член 239 се добавя следният параграф:
„4. Всеки от двата надзорни органа може да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска неговата подкрепа в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, ако те не достигнат до съгласие:
а)
относно одобрението на плана за възстановяване, включително всяко удължаване на срока за възстановяване, в рамките на посочения в параграф 1 четиримесечен срок, или
б)
относно одобрението на предложените мерки в рамките на посочения в параграф 2 едномесечен срок,.
В тези случаи ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член, и взема своето решение по случая в срок от един месец.
Въпросът не се отнася до ЕОЗППО:
а)
след края на посочения в първа алинея съответно четиримесечен или едномесечен срок;
б)
след постигането на съгласие в колегиума в съответствие с параграф 1, алинея втора или параграф 2, алинея втора;
в)
в случай на извънредни ситуации, както е посочено в параграф 2.
Четиримесечният или едномесечният срок, съответно, се считат за период на помиряване по смисъла на член 19, параграф 2 от въпросния регламент.
Надзорният орган, лицензирал дъщерното предприятие, отлага своето решение и изчаква всяко едно решение, което ЕОЗППО може да вземе в съответствие с член 19, параграф 3 от въпросния регламент, и взема своето окончателно решение в съответствие с решението на ЕОЗППО. Това решение се признава за определящо и се прилага от съответните надзорни органи.
Решението съдържа пълните мотиви, на които то се основава.
Решението се представя на дъщерното предприятие и на колегиума на надзорните органи.“;
60)
Член 241 се заменя със следното:
„Член 241
Дъщерни предприятия на застрахователно или презастрахователно предприятие: делегирани актове
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, определящи:
а)
критериите за оценяване на изпълнението на условията по член 236;
б)
критериите за оценяване коя ситуация следва да се счита за неотложна съгласно член 239, параграф 2;
в)
процедурите, които се прилагат от надзорните органи, когато обменят информация, упражняват правомощията си и изпълняват своите задължения в съответствие с членове 237-240.“;
61)
В член 242 параграф 1 се заменя със следния текст:
„1. В срок до 31 декември 2017 г. Комисията извършва оценка на прилагането на дял III, по-конкретно във връзка със сътрудничеството между надзорните органи в рамките на колегиума на надзорните органи и неговата функционалност и надзорните практики за определяне на изисквания за добавяне на капитал, и представя на Европейския парламент и на Съвета доклад, придружен, ако е необходимо, от предложения за изменение на настоящата директива.“;
62)
В член 242, параграф 2 датата „31 октомври 2015 г.“ се заменя с датата „31 декември 2018 г.“;
63)
Член 244, параграф 4 се заменя със следното:
„4. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а по отношение на дефинирането на значителната концентрация на риск за целите на параграфи 2 и 3 от настоящия член.
5. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с надзора на концентрацията на риск, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти за разпознаване на значителната концентрация на риск и за определяне на подходящи прагове за целите на параграф 3.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените във първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
6. За да се осигурят еднакви условия за прилагане на настоящия член, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за формулярите и образците за докладване на подобни случаи на концентрация на риск за целите на параграф 2.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2015 г.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
64)
Член 245, параграф 4 се заменя със следното:
„4. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а по отношение на дефинирането на значителни сделки в рамките на групата за целите на параграфи 2 и 3 от настоящия член.
5. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с надзора на сделки в рамките на групата, ЕОЗППО може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за разпознаването на значителни сделки в рамките на групата за целите на параграф 3.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
6. За да се осигурят еднакви условия за прилагане на настоящия член, ЕОЗППО може да разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите, формулярите и образците за докладването на подобни сделки в рамките на групата за целите на параграф 2.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
65)
В член 247 параграфи 3 - 7 се заменят със следния текст:
„3. В определени случаи съответните надзорни органи могат по искане на някой от другите надзорни органи да вземат съвместно решение за дерогация от посочените в параграф 2 критерии, когато тяхното прилагане бъде счетено за неподходящо, като се имат предвид структурата на групата и относителното значение на дейностите на застрахователните и презастрахователните предприятия в различни държави, и да изберат друг надзорен орган за орган за групов надзор.
За целта всеки от съответните надзорни органи може да поиска обсъждане на целесъобразността на посочените в параграф 2 критерии. Подобно обсъждане не може да се провежда повече от веднъж годишно.
Съответните надзорни органи полагат всички усилия в рамките на правомощията си да достигнат до общо решене относно избора на орган за групов надзор в срок от три месеца от получаването на искането за обсъждане. Преди да вземат решението си, съответните надзорни органи дават на групата възможност да изложи становището си.
Определеният орган за групов надзор предава на групата съвместното решение, като посочва пълните мотиви.
4. Ако в рамките на тримесечния срок, посочен в трета алинея на параграф 3, някой от съответните надзорни органи е отнесъл въпроса до ЕОЗППО в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, съответните надзорни органи отлагат своето съвместно решение и изчакват всяко решение, което ЕОЗППО може да вземе в съответствие с член 19, параграф 3 от въпросния регламент, и вземат своето съвместно решение в съответствие с решението на ЕОЗППО. Съвместното решение се признава за решаващо и се прилага от съответните надзорни органи. Тримесечният срок се счита за период на помиряване по смисъла на член 19, параграф 2 от посочения регламент.
5. ЕОЗППО взема своето решение по случая в рамките на един месец съгласно параграф 4. Ако тримесечният срок е изтекъл или е било постигнато съвместно решение, въпросът не се отнася до ЕОЗППО. Определеният орган за групов надзор предава на групата и на колегиума на надзорните органи съвместното решение, като посочва пълните мотиви.
6. Ако не бъде достигнато общо решение, задачата на органа за групов надзор се изпълнява от надзорния орган, определен в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
7. Поне веднъж годишно ЕОЗППО информира Европейския парламент, Съвета и Комисията за всякакви значителни трудности при прилагането на параграфи 2, 3 и 6.
В случай че възникнат значителни трудности при прилагането на критериите, посочени в параграфи 2 и 3 от настоящия член, Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи тези критерии допълнително.“;
66)
Член 248 се изменя, както следва:
а)
в параграф 2 се добавя следната алинея:
„Когато органът за групов надзор не изпълнява задачите, посочени в параграф 1, или когато членовете на колегиума на надзорните органи не си сътрудничат в необходимата съгласно този параграф степен, всеки от съответните надзорни органи може да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на този член.“;
б)
в параграф 3, първа алинея се заменя със следното:
„3. Членство в колегиума на надзорните органи имат органът за групов надзор, надзорните органи на всички държави членки, в които се намират централните управления на всички дъщерни предприятия, и ЕОЗППО в съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
в)
в параграф 4 втора алинея се заменя със следното:
„В случай на разминаване на мненията относно координационните споразумения всеки член на колегиума на надзорните органи може да отнесе въпроса до ЕОЗППО и да поиска от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на този член. Органът за групов надзор взема своето окончателно решение в съответствие с решението на ЕОЗППО. Органът за групов надзор предава решението на другите заинтересовани надзорни органи.“
г)
в параграф 5, втора алинея се заменя със следното:
„Без да се накърняват правата и задълженията, възложени от настоящата директива на органите за групов надзор и на други надзорни органи, координационните споразумения могат да възлагат допълнителни задачи на органа за групов надзор, на други надзорни органи или ЕОЗППО в случаи, в които това би довело до по-ефикасен групов надзор и не би препятствало надзорните дейности на членовете на колегиума на надзорните органи във връзка с техните собствени задължения.“;
д)
параграфи 6 и 7 се заменят със следното:
„6. ЕОЗППО издава насоки за оперативното функциониране на колегиумите на надзорните органи на базата на цялостни прегледи на работата на колегиумите за оценка на нивото на сближаване помежду им. Такива прегледи се извършват поне един път на три години. Държавите членки гарантират, че органът за групов надзор предава на ЕОЗППО информацията относно функционирането на колегиума на надзорните органи и всички затруднения, които са от значение за прегледите.
За да осигури последователно хармонизиране във връзка с координацията между надзорните органи, ЕОЗППО може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за уточняване на оперативното действие на колегиумите на надзорните органи въз основа на насоките, посочени в алинея първа.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените във втората алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
7. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с координацията между надзорните органи, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти за уточняване на координацията на груповия надзор за целите на параграфи 1-6.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“
8. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а относно определението за „значим клон.“
67)
Член 249 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 втора алинея се заменя със следното:
„С цел да се гарантира, че надзорните органи, включително органът за групов надзор, разполагат с достъп до едно и също количество относима информация, без да се нарушават техните съответни отговорности и независимо от това дали са установени в една и съща държава членка, те обменят такава информация с цел предоставяне на възможност за изпълнение и улесняване на надзорните задължения на другите органи съгласно настоящата директива. За тази цел съответните надзорни органи и органът за групов надзор предоставят незабавно един на друг всякаква информация веднага щом получат достъп до нея или обменят информация помежду си при поискване. Информацията, определена в тази алинея, включва, но не се ограничава само до информация за действия на групата и надзорните органи, както и информация, предоставена от групата.“;
б)
добавя се следният параграф:
„1а. Ако надзорният орган не е съобщил съществена информация или е било отхвърлено искане за сътрудничество, по-специално за обмен на съществена информация, или не са били предприети действия в рамките на две седмици, надзорните органи могат да отнесат въпроса до ЕОЗППО.
Когато въпросът бъде отнесен до него ЕОЗППО може, без да се засягат разпоредбите на член 258 от ДФЕС, да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
в)
параграф 3 се заменя със следното:
„3. За да осигури последователно хармонизиране във връзка с координацията и обмена на информация между надзорните органи, ЕОЗППО, съгласно условията на член 301б, разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на:
а)
данните, които редовно трябва да бъдат събирани от органа за групов надзор и предоставяни на другите заинтересовани надзорни органи или да бъдат съобщавани на органа за групов надзор от другите заинтересовани надзорни органи;
б)
съществените или относими данни за надзора на равнище група с оглед на засилване на сближаването в областта на надзорното отчитане.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
4. За да се осигурят еднакви условия за прилагане във връзка с координацията и обмена на информация между надзорните органи, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите и образците за предоставяне на информация на органа за групов надзор, както и на процедурите за сътрудничество и обмен на информация между надзорните органи, определени в настоящия член.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2015 г.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
68)
Член 250 се изменя, както следва:
„Член 250
Консултации между надзорните органи
1. Без да се засяга член 248, съответните надзорни органи, преди да вземат решение, което е от значение за надзорните задължения на други надзорни органи, се консултират помежду си в рамките на колегиума на надзорните органи относно следното:
а)
промени в структурата на акционерите, организационната или управленската структура на застрахователните и презастрахователните предприятия в дадена група, които промени изискват одобрение или разрешение от надзорните органи;
б)
решението за удължаване на срока за възстановяване по член 138, параграфи 3 и 4;
в)
сериозни санкции или изключителни мерки, предприети от надзорните органи, включително налагането съгласно член 37 на изискване за добавен капитал към капиталовото изискване за платежоспособност и налагане на всякакви ограничения върху използването на вътрешен модел за изчисляване на капиталовото изискване за платежоспособност съгласно дял I, глава VI, раздел 4, подраздел 3.
За целите на букви б) и в) от първа алинея винаги се взема мнението на органа за групов надзор.
Освен това съответните надзорни органи се консултират помежду си преди да вземат решение, което се основава на информация, получена от други надзорни органи.
2. Без да се засяга член 248, надзорният орган може да реши да не се консултира с другите надзорни органи в спешни случаи, или когато това допитване би могло да застраши ефективността на решението. В този случай надзорният орган уведомява незабавно другите съответни надзорни органи.“;
69)
В член 254, параграф 2 първата алинея се заменя със следното:
„2. Държавите членки осигуряват достъп на техните надзорни органи, отговорни за упражняване на надзор над групата, до всякаква информация, полезна за целта на надзора, независимо от естеството на въпросното предприятие. Член 35, параграфи 1 - 5, се прилага mutatis mutandis.
Органът за групов надзор може да ограничи редовната надзорна отчетност с честота, по-малка от една година, на равнището на групата, в случаите когато всички застрахователни и презастрахователни предприятия в групата имат полза от ограничаването в съответствие с член 35, параграф 6, при отчитане на естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на всички предприятия, които са членове на групата.
Органът за групов надзор може да освободи от отчитане елемент по елемент, на равнището на групата, в случаите когато всички застрахователни и презастрахователни предприятия в групата имат полза от освобождаването в съответствие с член 35, параграф 7, при отчитане на естеството, мащаба и сложността на рисковете, свързани с дейността на всички предприятия, които са членове на групата, и целта за финансова стабилност.“;
70)
В член 255, параграф 2 се добавят следните алинеи:
„Когато по искане, отправено към друг надзорен орган за извършване на проверка в съответствие с настоящия параграф, не са били предприети действия в рамките на две седмици, или когато надзорният орган е бил практически възпрепятстван да упражни правото си да участва съгласно алинея трета, отправилият искането орган може да отнесе въпроса до ЕОЗППО или да поиска от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член.
В съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, ЕОЗППО има право да участва в проверките на място, когато те се провеждат съвместно от два или повече надзорни органа.“;
71)
Член 256 се изменя, както следва:
а)
параграф 4 се заменя със следното:
„4. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а уточняващи допълнително информацията, която трябва да бъде оповестена, и сроковете за годишното оповестяване на информацията по отношение на индивидуалния отчет за платежоспособността и финансовото състояние в съответствие с параграф 2, както и отчета за платежоспособността и финансовото състояние на равнището на групата в съответствие с параграф 1.“;
б)
добавя се следният параграф:
„5. За да се осигурят еднакви условия за прилагане във връзка с индивидуалния и груповия отчет за платежоспособността и финансовото състояние, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите и образците и средствата за оповестяване на определения в настоящия член индивидуален и групов отчет за платежоспособността и финансовото състояние.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставя правомощие за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
72)
Добавя се следният член:
„Член 256а
Структура на групата
Държавите членки изискват от застрахователните и презастрахователните предприятия, застрахователните холдинги и смесените финансови холдингови дружества всяка година да оповестяват публично правната, управленческа и организационна структура, на равнището на групата, включително описание на всички дъщерни предприятия, материално свързани предприятия и значими клонове, принадлежащи към групата.“;
73)
В член 258 параграф 3 се заменя със следното:
„3. Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а по отношение на координацията на посочените в параграфи 1 и 2 от настоящия член принудителни мерки.“;
74)
Член 259 се заменя със следното:
„Член 259
Отчитане на ЕОЗППО
1. ЕОЗППО представя на Европейския парламент ежегоден доклад съгласно член 50 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
2. ЕОЗППО докладва, inter alia,за приложимия и важен натрупан опит от надзорните дейности и сътрудничеството между надзорните органи в рамките на дял III, и по-конкретно за:
а)
процеса на определяне на орган за групов надзор, броя на органите за групов надзор и географското им разпределение;
б)
работата на колегиумите на надзорни органи, по-конкретно участието и ангажираността на надзорните органи, когато не са орган за групов надзор.
3. ЕОЗППО може, за целите на параграф 1 от настоящия член, също да докладва за главните поуки, извлечени от прегледите по член 248, параграф 6, по целесъобразност.“;
75)
Член 260 се заменя със следното:
„Член 260
Предприятие-майка извън Съюза: проверка на еквивалентността
1. В случая, посочен в член 213, параграф 2, буква в), съответните надзорни органи проверяват дали застрахователните и презастрахователните предприятия, чието предприятие-майка е с централно управление извън Съюза, подлежат на извършван от надзорен орган на трета държава надзор, еквивалентен на този, предвиден в настоящия дял относно надзора на нивото на групата от застрахователни и презастрахователни предприятия, както е посочено в член 213, параграф 2, букви а) и б).
Когато не е приет делегиран акт съгласно параграф 2, 3 или 5 от настоящия член, проверката се извършва от надзорния орган, който би могъл да бъде органът за групов надзор, ако се прилагат изложените в член 247, параграф 2 критерии (наричан оттук нататък „действащ орган за групов надзор“), по искане на предприятието-майка или на което и да е от застрахователните или презастрахователните предприятия, лицензирани в Съюза, или по негова собствена инициатива. ЕОЗППО подпомага действащия орган за групов надзор в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
При извършването на това действащият орган за групов надзор, подпомаган от ЕОЗППО, се консултира с другите съответни надзорни органи, преди да вземе решение относно еквивалентността. Това решение се взема съгласно критериите, приети в съответствие с параграф 2. Действащият орган за групов надзор не взема никакво решение във връзка с трета държава, което е в противоречие с предишно решение, взето по отношение на същата трета държава, освен когато е необходимо да се отчетат значими промени в надзорния режим, посочен в дял I, и в надзорния режим на третата държава.
Ако надзорните органи изразят несъгласие с решението, взето в съответствие с алинея трета, те могат да отнесат въпроса до ЕОЗППО и да поискат от него съдействие в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 в срок от три месеца след уведомяването за решението на действащия орган за групов надзор. В този случай ЕОЗППО може да действа съгласно правомощията, предоставени му по силата на посочения член.
2. Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а, уточняващи критериите за оценка дали пруденциалният режим за групов надзор в трета държава е еквивалентен на този, предвиден в настоящия дял.
3. Ако критериите, приети в съответствие с параграф 2 от настоящия член, са изпълнени от трета държава, Комисията може, съгласно член 301а и подпомагана от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, да приеме делегирани актове, определящи пруденциалният режим на тази трета държава като еквивалентен на този, предвиден в настоящия дял.
Подобен делегиран акт на Комисията се преразглежда редовно, за да отрази промените в предвидения в настоящия дял пруденциален режим за групов надзор и в пруденциалния режим за групов надзор в третата държава и всякакви други промени в регулирането, които биха могли да засегнат решението относно еквивалентността.
ЕОЗППО публикува на своя интернет сайт и поддържа актуален списък на всички трети държави, посочени в първа алинея.
4. Когато няма делегиран акт, приет от Комисията в съответствие с параграф 3 или 5 от настоящия член, се прилага член 262.
5. Чрез дерогация от параграф 3 и дори ако критериите, посочени в параграф 2, не са изпълнени, Комисията може, в съответствие с член 301а и за ограничен период, подпомагана от ЕОЗППО в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1094/2010, да приеме делегирани актове, определящи пруденциалният режим на дадена трета държава, прилаган към предприятия, чието предприятие-майка е с централно управление извън Съюза на 1 януари 2014 г., като временно еквивалентен на посочения в дял I, ако същата трета държава отговаря най-малко на следните критерии:
а)
поела е ангажимент към Съюза за приемане и прилагане на пруденциален режим, който е в състояние да бъде оценен като еквивалентен в съответствие с параграф 3, преди края на този ограничен период, и за участие в процеса по оценяване на еквивалентността;
б)
създала е работна програма с цел изпълнение на ангажимента, посочен в буква а);
в)
отпуснала е достатъчно средства с цел изпълнение на ангажимента, посочен в буква а);
г)
пруденциалният режим на третата държава е риск-базиран и установява количествени и качествени изисквания за платежоспособност и изисквания, свързани с надзорна отчетност, прозрачност и групов надзор;
д)
поети са писмени ангажименти за сътрудничество и обмен на поверителна информация във връзка с надзора с ЕОЗППО и надзорните органи, както е определено в член 13, параграф 10)
е)
налице е независима система за надзор;
ж)
установени са задължения за професионална тайна за всички лица, действащи от името на нейните надзорни органи, по-специално по отношение на обмена на информация с ЕОЗППО и надзорните органи, както е определено в член 13, параграф 10.
Всеки делегиран акт за временна еквивалентност отчита докладите на Комисията съгласно член 177, параграф 2. Тези делегирани актове се преразглеждат редовно, въз основа на докладите за напредъка на съответната трета държава, които се представят ежегодно на Комисията и се оценяват от нея. ЕОЗППО подпомага Комисията в оценката на тези доклади за напредъка.
ЕОЗППО публикува на своя интернет сайт и поддържа актуален списък на всички трети държави, посочени в първата алинея.
Комисията може да приема делегирани актове в съответствие с член 301а, които допълнително уточняват условията, посочени в първата алинея. Делегираните актове могат също така да включват правомощия на надзорните органи да налагат допълнителни изисквания за отчетност по време на периода на временна еквивалентност.
6. Посоченият в параграф 5 ограничен срок изтича на по-ранната от двете дати - 31 декември 2020 г. или датата, на която в съответствие с параграф 3 пруденциалният режим на третата държава е бил счетен за еквивалентен на посочения в настоящия дял.
Периодът може да бъде удължен с максимум една година, когато ЕОЗППО и Комисията имат нужда от това време, за да извършат оценка на еквивалентността за целите на параграф 3.
7. Когато е приет делегиран акт, определящ пруденциалният режим на дадена трета държава като временно еквивалентен, в съответствие с параграф 5, държавите членки прилагат член 261, освен ако няма застрахователно или презастрахователно предприятие, намиращо се в държава членка, чието салдо на счетоводния баланс превишава салдото на счетоводния баланс на предприятието-майка, намиращо се извън Съюза. В този случай задачите на органа за групов надзор се изпълняват от действащия орган за групов надзор.“;
76)
В член 262, параграф 1 първа алинея се заменя със следното:
„1. При липсата на еквивалентен надзор, посочен в член 260, или когато държава членка не прилага член 261 в случай на временна еквивалентност в съответствие с член 260, параграф 7, същата държава членка прилага към застрахователните и презастрахователните предприятия:
а)
членове 218-235 и членове 244-258 mutatis mutandis;
б)
един от предвидените в параграф 2 методи.“;
77)
В член 300 първа алинея се заменя със следното:
„Сумите, изразени в евро в настоящата директива, се преразглеждат на всеки пет години, като се увеличава базовата сума в евро с процентната промяна в хармонизираните индекси на потребителските цени на всички държави членки, както са публикувани от Комисията (Евростат), започвайки от 31 декември 2015 г. до датата на преразглеждането, като се закръгля до число, кратно на 100 000 EUR.“
78)
Член 301 се заменя със следното:
„Член 301
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от Европейския комитет по застрахователно и професионално пенсионно осигуряване, създаден с Решение на Комисията 2004/9/ЕО (33). Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 4 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
3. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 8 от Регламент (ЕС) № 182/2011, във връзка с член 4 от него.
„Член 301а
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Делегирането на правомощия, посочено в членове 17, 31, 35, 37, 50, 56, 75, 86, 92, 97, 99, 109а,111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 256, 258, 260 и 308б, се предоставя на Комисията за срок от четири години, считано от 23 май 2014 г.
Комисията изготвя доклад относно делегираното на правомощия не по-късно от шест месеца преди изтичането на четиригодишния срок. Делегирането на правомощие се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу подобно продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в членове 17, 31, 35, 37, 50, 56, 75, 86, 92, 97, 99, 109а, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 256, 258, 260 и 308б, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета.
С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно членове 17, 31, 35, 37, 50, 56, 75, 86, 92, 97, 99, 109a, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 256, 258, 260 или 308б влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
Член 301б
Преходни разпоредби във връзка с регулаторните технически стандарти
1. До 24 май 2016 г., когато за първи път приема регулаторните технически стандарти, предвидени в членове 50, 58, 75, 86, 92, 97, 111, 135, 143, 244, 245, 248 и 249, Комисията спазва процедурата, посочена в член 301а. Всички изменения на тези делегирани актове или, след изтичането на преходния период, всички нови регулаторни технически стандарти се приемат в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.“;
2. Делегирането на правомощия, посочено в параграф 1, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета в съответствие с член 12 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
3. До 24 май 2016 г. ЕОЗППО може да представи на Комисията проекти на регулаторни технически стандарти за адаптиране към развитието на техническите аспекти на финансовите пазари на делегираните актове, предвидени в членове 17, 31, 35, 37, 50, 56, 75, 86, 92, 97, 99, 109a, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 256, 258, 260 и 308б.
Тези проекти на регулаторни технически стандарти се ограничават до техническите аспекти на делегираните актове, посочени в първата алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
79)
В член 304 параграф 2 се заменя със следното:
„2. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета, в срок до 31 декември 2020 г., доклад относно прилагането на посочения в параграф 1 от настоящия член подход и относно приетите съгласно параграф 1 практики на надзорните органи, придружаван, по целесъобразност, от съответни предложения. Докладът разглежда по-специално трансграничните последици от използването на въпросния подход с оглед на предотвратяването на регулаторен арбитраж от страна на застрахователни и презастрахователни предприятия.“;
80)
Добавя се следният раздел към дял VI, глава I:
„РАЗДЕЛ 3
ЗАСТРАХОВАНЕ И ПРЕЗАСТРАХОВАНЕ
Член 308а
Поетапно въвеждане
1. От 1 април 2015 г. държавите членки гарантират, че надзорните органи разполагат с правомощия да вземат решение относно одобряването на:
а)
допълнителни собствени средства в съответствие с член 90;
б)
класификацията на позициите от собствените средства, посочени в член 95, трета алинея;
в)
специфичните параметри за предприятието в съответствие с член 104, параграф 7;
г)
пълния или частичен вътрешен модел в съответствие с членове 112 и 113;
д)
схемите със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск, създавани на тяхна територия в съответствие с член 211;
е)
допълнителните собствени средства на междинен застрахователен холдинг в съответствие с член 226, параграф 2;
ж)
вътрешния модел на групата в съответствие с член 230, член 231 и член 233, параграф 5;
з)
използването на подмодул на риска, свързан с акции и основаващ се на срока, в съответствие с член 304;
и)
използването на изравнителна корекция към относимата срочна структура на безрисковия лихвен процент в съответствие с членове 77б и 77в;
й)
по желание на държавите членки, използването на корекция за променливост за относимата срочна структура на безрисковия лихвен процент в съответствие с член 77г;
к)
използването на преходна мярка за безрискови лихвени проценти в съответствие с член 308в;
л)
използването на преходна мярка за техническите разпоредби в съответствие с член 308г.
2. От 1 април 2015 г. държавите членки гарантират, че надзорните органи разполагат с правомощия за:
а)
определяне на нивото и обхвата на груповия надзор в съответствие с раздели 2 и 3 от дял III, глава I;
б)
определяне на органа за групов надзор в съответствие с член 247;
в)
установяване на колегиум на надзорните органи в съответствие с член 248.
3. От 1юли 2015 г. държавите членки гарантират, че надзорните органи разполагат с правомощия за:
а)
решения за приспадане на всякакво участие съгласно член 228, алинея втора;
б)
определяне на избора на метод за изчисляване на платежоспособността на нивото на групата в съответствие с член 220;
в)
по целесъобразност, определяне на еквивалентността в съответствие с членове 227 и 260;
г)
разрешаване за застрахователните и презастрахователните предприятия да се прилагат членове 238 и 239, в съответствие с член 236;
д)
вземане на решенията, посочени в членове 262 и 263;
е)
по целесъобразност, определяне на прилагането на преходни мерки в съответствие с член 308б.
4. Държавите членки задължават съответните надзорни органи да разглеждат заявленията за одобрение или разрешение, подавани от застрахователни и презастрахователни предприятия, в съответствие с параграфи 2 и 3. Решенията, вземани от надзорните органи относно заявленията за одобрение или разрешение, не се прилагат преди 1 януари 2016 г.
Член 308б
Преходни мерки
1. Без да се засяга член 12, застрахователните и презастрахователните предприятия, които до 1 януари 2016 г. са преустановили сключването на нови застрахователни или презастрахователни договори и единствено администрират съществуващия си портфейл, за да преустановят дейността си, не са предмет на дялове I, II и III от настоящата директива до датите, определени в параграф 2, ако:
а)
предприятието е представило уверения на надзорния орган, че ще преустанови дейността си преди 1 януари 2019 г., или
б)
предприятието подлежи на мерки по оздравяване, определени в глава II от дял IV, и е бил назначен администратор.
2. За застрахователни или презастрахователни предприятия, попадащи в:
а)
параграф 1, буква а), се прилагат дялове I, II и III от настоящата директива от 1 януари 2019 г. или от по-ранна дата, когато надзорния орган не е удовлетворен от напредъка, постигнат за приключването на дейността на предприятието;
б)
параграф 1, буква б), се прилагат дялове I, II и III от настоящата директива от 1 януари 2021 г. или от по-ранна дата, когато надзорния орган не е удовлетворен от напредъка, постигнат за приключването на дейността на предприятието.
3. Застрахователните и презастрахователните предприятия подлежат на преходните мерки в параграфи 1 и 2 само ако са изпълнени следните условия:
а)
предприятието не е част от група или ако е, всички предприятия, които са част от групата, преустановяват сключването на нови застрахователни или презастрахователни договори;
б)
предприятието представя на надзорния орган годишен доклад, в който се посочва напредъка, постигнат за приключването на дейността му;
в)
предприятието е уведомило своя надзорен орган, че прилага преходните мерки.
Параграфи 1 и 2 не възпрепятстват което и да е предприятие да работи в съответствие с дялове I, II и III от настоящата директива.
4. Държавите членки съставят списък на съответните застрахователни и презастрахователни предприятия и предоставят този списък на всички други държави членки.
5. Държавите членки гарантират, че за срок, не по-дълъг от четири години след 1 януари 2016 г., срокът, в който застрахователните и презастрахователните предприятия представят информацията по член 35, параграфи 1-4 на годишна основа или по-рядко, намалява с две седмици всяка финансова година, като започва не по-късно от 20 седмици след края на финансовата година на предприятието в зависимост от това дали тя свършва на 30 юни 2016 г. или след това, но преди 1 януари 2017 г., до не по-късно от 14 седмици след края на финансовата година на предприятието в зависимост от това дали тя свършва на 30 юни 2019 г. или след това, но преди 1 януари 2020 г.
6. За срок, не по-дълъг от четири години след 1 януари 2016 г., срокът, в който застрахователните и презастрахователните предприятия оповестяват информацията по член 51, намалява с две седмици всяка финансова година, като започва не по-късно от 20 седмици след края на финансовата година на предприятието в зависимост от това дали тя свършва на 30 юни 2016 г. или след това, но преди 1 януари 2017 г., до не по-късно от 14 седмици след края на финансовата година на предприятието в зависимост от това дали тя свършва на 30 юни 2019 г.или след това, но преди 1 януари 2020 г.
7. За срок, не по-дълъг от четири години след 1 януари 2016 г., срокът, в който застрахователните и презастрахователните предприятия представят информацията по член 35, параграфи 1-4 на тримесечна основа, намалява с една седмица всяка финансова година, като започва не по-късно от осем седмици в зависимост от това дали тримесечието свършва на 1 януари 2016 г. или след това, но преди 1 януари 2017 г., до 5 седмици в зависимост от това дали тримесечието свършва на 1 януари 2019 г. или след това, но преди 1 януари 2020 г.
8. Държавите членки гарантират, че параграфи 5, 6 и 7 от настоящия член се прилагат mutatis mutandis за участващите застрахователни и презастрахователни предприятия, застрахователните холдингови дружества и смесените финансови холдингови дружества на равнището на групата съгласно членове 254 и 256, като крайните срокове, посочени в параграфи 5, 6 и 7, се удължават съответно с шест седмици.
9. Независимо от разпоредбите на член 94, основни собствени средства се включват в основните собствени средства от ред 1 за период до 10 години след 1 януари 2016 г., при условие че тези средства:
а)
са емитирани преди 1 януари 2016 г. или преди датата на влизане в сила на посочения в член 97 делегиран акт, което от двете настъпи по-рано;
б)
на 31 декември 2015 г. биха могли да бъдат използвани за достигане на наличната граница на платежоспособност до 50 % от границата на платежоспособност съгласно законовите, подзаконовите и административни разпоредби, които са приети съгласно член 16, параграф 3 от Директива 73/239/ЕИО, член 1 от Директива 2002/13/ЕО, член 27, параграф 3 от Директива 2002/83/ЕО и член 36, параграф 3 на Директива 2005/68/ЕО;
в)
в противен случай не биха могли да бъдат класифицирани в ред 1 или 2 в съответствие с член 94;
10. Без да се засягат разпоредбите на член 94, основни собствени средства се включват в основните собствени средства от ред 2 за период до 10 години след 1 януари 2016 г., при условие че тези средства:
а)
са емитирани преди 1 януари 2016 г. или преди датата на влизане в сила на посочения в член 97 делегиран акт, което от двете настъпи по-рано;
б)
на 31 декември 2015 г. биха могли да бъдат използвани за достигане на наличната граница на платежоспособност до 25 % от границата на платежоспособност съгласно законовите, подзаконовите и административни разпоредби, които са приети съгласно член 16, параграф 3 от Директива 73/239/ЕИО, член 1 от Директива 2002/13/ЕО, член 27, параграф 3 от Директива 2002/83/ЕО и член 36, параграф 3 на Директива 2005/68/ЕО;
11. По отношение на застрахователни и презастрахователни предприятия, които инвестират в търгуеми ценни книжа или други финансови инструменти, основани на „преопаковани“ заеми, издадени преди 1 януари 2011 г., изискванията, посочени в член 135, параграф 2, се прилагат само при условие че нови, свързани с тях експозиции са били добавени или заменени след 31 декември 2014 г.
12. Без да се засягат разпоредбите на член 100, на член 101, параграф 3 и на член 104, се прилага следното:
а)
до 31 декември 2017 г. стандартните параметри, които се използват при изчисляване на подмодула на риска от концентрация и подмодула на риска, свързан със спреда, в съответствие със стандартната формула, по отношение на експозиции към централните правителства или централните банки на държавите членки, деноминирани и финансирани в националната валута на която и да е държава членка, са същите като тези, които биха били приложени към тези експозиции, деноминирани и финансирани в техните национални валути;
б)
през 2018 г. стандартните параметри, които се използват при изчисляване на подмодула на риска от концентрация и подмодула на риска, свързан със спреда, в съответствие със стандартната формула, се намаляват с 80 % спрямо експозициите към централните правителства или централните банки на държавите членки, деноминирани и финансирани в националната валута на която и да е друга държава членка;
в)
през 2019 г. стандартните параметри, които се използват при изчисляване на подмодула на риска от концентрация и подмодула на риска, свързан със спреда, в съответствие със стандартната формула, се намаляват с 50 % спрямо експозициите към централните правителства или централните банки на държавите членки, деноминирани и финансирани в националната валута на която и да е друга държава членка;
г)
след 1 януари 2020 г. стандартните параметри, които се използват при изчисляване на подмодула на риска от концентрация и подмодула на риска, свързан със спреда, в съответствие със стандартната формула, не се намаляват спрямо експозициите към централните правителства или централните банки на държавите членки, деноминирани и финансирани в националната валута на която и да е друга държава членка.
13. Независимо от разпоредбите на член 100, на член 101, параграф 3 и на член 104, стандартните параметри, които се използват за акции, закупени от предприятието на или преди 1 януари 2016 г., при изчисляването на подмодула на риска, свързан с акции, посредством стандартна формула без опцията, посочена в член 304, се изчисляват като среднопретеглени стойности на:
а)
стандартния параметър, използван за изчисляване на подмодула на риска, свързан с акции, в съответствие с член 304, и
б)
стандартния параметър, използван за изчисляване на подмодула на риска, свързан с акции, в съответствие със стандартната формула без опцията, посочена в член 304;
Тежестта на параметъра, посочен в буква б) от първата алинея, се увеличава поне линейно в края на всяка година от 0 % през годината, започваща на 1 януари 2016 г., до 100 % на 1 януари 2023 г.
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а, които определят допълнително критериите, които следва да се спазват, включително акциите, за които може да се прилага преходният период.
За да се осигурят еднакви условия на прилагане на този преходен период, ЕОЗППО разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите за прилагане на настоящия параграф.
ЕОЗППО предава на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 юни 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в четвърта алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1094/2010.
14. Независимо от член 138, параграф 3 и без да се засягат разпоредбите на параграф 4 от посочения член, когато застрахователните и презастрахователните предприятия спазват изискваната граница на платежоспособност, посочена в член 16а от Директива 73/239/ЕИО, член 28 от Директива 2002/83/ЕО или членове 37, 38 или 39 от Директива 2005/68/ЕО съответно, както се прилага в правото на държавата членка в деня преди тези директиви да бъдат отменени съгласно член 310 от настоящата директива, но не съответства на капиталовото изискване за платежоспособност по време на първата година от прилагането на настоящата директива, надзорният орган изисква от съответното застрахователно или презастрахователно предприятие да предприеме необходимите мерки, за да постигне равнището на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия си профил за гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност до 31 декември 2017 г.
Застрахователното или презастрахователно предприятие представя на надзорния орган на всеки три месеца доклад за напредъка, посочващ предприетите мерки и отбелязания напредък за установяване на равнището на допустими собствени средства за спазване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия профил за гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност.
Удължаването по първа алинея се отменя, когато докладът за напредъка показва, че между датата на установяване на неспазване на капиталовото изискване за платежоспособност и датата на представяне на доклада за напредък няма съществен напредък в постигането на възстановяване на равнището на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия профил за гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност.
15. Ако на 23 май 2014 г. държавите членки по произход са приложили разпоредбите, посочени в член 4 от Директива 2003/41/ЕО, тези държави членки по произход могат, до 31 декември 2019 г., да продължат да прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, приети от тях в съответствие с членове 1-19, 27-30, 32-35 и 37-67 от Директива 2002/83/ЕО, които са в сила на последната дата на прилагане на Директива 2002/83/ЕО.
Комисията може да приема делегирани актове за изменение на преходния период, предписан в настоящия параграф, когато измененията на членове от 17 до 17в от Директива 2003/41/ЕО са били приети преди датата, посочена в настоящия параграф.
16. Държавите членки могат да разрешат на крайното застрахователно или презастрахователно предприятие-майка в рамките на период до 31 март 2022 г. да кандидатства за одобряване на вътрешен модел на групата, приложим за част от групата, когато и предприятието, и крайното предприятие-майка са разположени в една и съща държава членка и ако тази част представлява обособена част с рисков профил, значително различаващ се от останалата част от групата.
17. Без да се засяга член 218, параграфи 2 и 3, преходните разпоредби, посочени в параграфи 8 - 12 и 15 от настоящия член и в членове 308в, 308г и 308д, се прилагат mutatis mutandis на равнището на групата.
Без да се засяга член 218, параграфи 2, 3 и 4, преходните разпоредби, както е посочено в параграф 14 от настоящия член, се прилагат mutatis mutandis на равнището на групата и когато участващите застрахователни и презастрахователни предприятия или застрахователни и презастрахователни предприятия в една група спазват коригираната платежоспособност, посочени в член 9 от Директива 98/78/ЕО, но не спазват груповото капиталово изискване за платежоспособност.
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 301а за определяне на промените в груповата платежоспособност, когато преходните разпоредби, посочени в параграф 13 от настоящия член, са приложими, и които са свързани с:
а)
премахване на двойното използване на допустими собствени средства и на вътрешногруповото генериране на капитал, както е посочено в членове 222 и 223;
б)
оценката на активите и пасивите, както е посочено в член 224;
в)
прилагане на методите за изчисление за свързани застрахователни и презастрахователни предприятия, както е посочено в член 225;
г)
прилагане на методите за изчисление за междинни застрахователни холдинги, както е посочено в член 226;
д)
методите за изчисляване на груповата платежоспособност, както е посочено в членове 230 и 233;
е)
изчисляване на груповото капиталово изискване за платежоспособност, както е посочено в член 231;
ж)
определяне на добавянето на капитал, както е посочено в член 232;
з)
принципите за изчисляване на груповата платежоспособност на застрахователно холдингово дружество, установени в член 235.
Член 308в
Преходна мярка за безрискови лихвени проценти
1. Застрахователните и презастрахователните предприятия могат, след предварително одобрение от съответния им надзорен орган, да прилагат преходна корекция към съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент по отношение на допустими застрахователни и презастрахователни задължения.
2. За всяка валута корекцията се изчислява като част от разликата между:
а)
лихвения процент, както е установен от застрахователното или презастрахователно предприятие в съответствие с законовите, подзаконовите и административните разпоредби, които се приемат съгласно член 20 от Директива 2002/83/ЕО на последната дата на прилагане на тази директива;
б)
ефективния годишен лихвен процент, изчислен като един дисконтов процент, който при прилагане към паричните потоци на портфейла на допустимите застрахователни и презастрахователни задължения дава стойност, която е равна на стойността на най-добрата прогнозна оценка на портфейла на допустимите застрахователни и презастрахователни задължения, при което стойността на парите във времето се взема предвид, като се използва съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, посочена в член 77, параграф 2.
В случаите, когато държавите членки са приели законови, подзаконови и административни разпоредби в съответствие с член 20, параграф 1, точка Б, буква а), подточка ii) от Директива 2002/83/ЕО, лихвеният процент, посочен в буква а) от първа алинея от настоящия параграф, се определя с помощта на методите, използвани от застрахователното или презастрахователното предприятие на последната дата на прилагане на Директива 2002/83/ЕО.
Частта, посочени в първа алинея, намалява линейно в края на всяка година от 100 % през годината, считано от 1 януари 2016 г., на 0 % на 1 януари 2032 г.
Когато застрахователните и презастрахователните предприятия прилагат корекцията за променливост, посочена в член 77г, съответната срочна структура на безрисковия лихвен процент, посочена в буква б), е коригираната съответна срочна структура на безрисковия лихвен процент, посочена в член 77г.
3. Допустимите застрахователни и презастрахователни задължения обхващат само застрахователните или презастрахователните задължения, които отговарят на следните изисквания:
а)
договорите, които пораждат застрахователните и презастрахователните задължения, са сключени преди първата дата на прилагане на настоящата директива, с изключение на подновяване на договори на или след тази дата;
б)
до последната дата на прилагане на Директива 2002/83/ЕО, техническите резерви за застрахователни и презастрахователни задължения са били определени в съответствие със законовите, подзаконовите и административните разпоредби, които са приети съгласно член 20 от посочената Директива на последната дата на прилагането ѝ;
в)
член 77б не се прилага към застрахователни и презастрахователни задължения.
4. Застрахователните и презастрахователните предприятия, които прилагат параграф 1:
а)
не включват допустимите застрахователни и презастрахователни задължения при изчисляването на корекцията за променливост, посочена в член 77г;
б)
не прилагат член 308г;
в)
като част от доклада за тяхната платежоспособност и финансово състояние, посочен в член 51, оповестяват публично, че прилагат преходната срочна структура на безрисковия лихвен процент и количественото измерване на въздействието от неприлагането на настоящата преходна мярка върху финансовото им положение.
Член 308г
Преходна мярка относно техническите резерви
1. Застрахователните и презастрахователните предприятия могат, след предварително одобрение от съответния им надзорен орган, да прилагат преходно приспадане на техническите резерви. Това приспадане може да се прилага на равнището на хомогенни рискови групи, посочени в член 80.
2. Преходното приспадане съответства на част от разликата между следните две суми:
а)
техническите резерви след приспадането на сумите, възстановими от презастрахователни договори и от схеми със специална цел за алтернативно прехвърляне на застрахователен риск, изчислени в съответствие с член 76 на първата дата на прилагане на настоящата директива;
б)
техническите резерви след приспадането на сумите, възстановими от презастрахователни договори, изчислени в съответствие със законовите, подзаконовите и административните разпоредби, които са приети съгласно член 15 от Директива 73/239/ЕИО, член 20 от Директива 2002/83/ЕО и член 32 от Директива 2005/68/ЕО в деня преди тези директиви да бъдат отменени съгласно член 310 от настоящата директива.
Максималният дял на приспадане се намалява линейно в края на всяка година от 100 % през годината, считано от 1 януари 2016 г., до 0 % на 1 януари 2032 г.
Когато застрахователните и презастрахователните предприятия прилагат на първата дата на прилагане на настоящата директива корекцията за променливост, посочена в член 77г, сумата, посочена в буква а), се изчислява с корекцията за променливост към тази дата.
3. След предварително одобрение от надзорния орган или по негова инициатива, сумите на техническите резерви, включително, където е приложимо, сумата на корекцията за променливост, използвана за изчисляване на преходното приспадане, посочено в параграф 2, букви а) и б), може да бъдат преизчислени на всеки 24 месеца или по-често, когато рисковият профил на предприятието е съществено изменен.
4. Приспадането, посочено в параграф 2, може да бъде ограничено от надзорния орган, ако неговото прилагане би могло да доведе до намаляване на изискванията за финансовите ресурси, които се прилагат по отношение на предприятието, в сравнение с тези, изчислени в съответствие със законовите, подзаконовите и административни разпоредби, които са приети съгласно Директива 73/239/ЕИО, Директива 2002/83/ЕО и Директива 2005/68/ЕО в деня преди тези директиви да бъдат отменени съгласно член 310 от настоящата директива.
5. Застрахователните и презастрахователните предприятия, които прилагат параграф 1:
а)
не прилагат член 308в;
б)
когато те не биха отговаряли на капиталовото изискване за платежоспособност без прилагане на преходното приспадане, представят ежегодно доклад на съответния им надзорен орган, в който са посочени взетите мерки и отбелязания напредък за възстановяване в края на преходния период, определен в параграф 2, на равнище на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на техния рисковия профил за възстановяване на спазването на капиталовото изискване за платежоспособност;
в)
като част от доклада за тяхната платежоспособност и финансово състояние, посочен в член 51, оповестяват публично, че прилагат преходното приспадане за техническите резерви, както и количественото измерване на въздействието от неприлагането на това преходно приспадане върху финансовото им положение.
Член 308д
План за постепенно въвеждане на преходните мерки относно безрисковите лихвени проценти и относно техническите резерви
Застрахователните и презастрахователните предприятия, които прилагат преходните мерки, посочени в членове 308в или 308г, информират надзорния орган веднага след като установят, че не биха спазили капиталовото изискване, без да прилагат тези преходни мерки. Надзорният орган изисква от съответното застрахователно или презастрахователно предприятие да предприеме необходимите мерки, за да гарантира спазването на капиталовото изискване за платежоспособност в края на преходния период.
В рамките на два месеца от установяването на неспазване на капиталовото изискване за платежоспособност без прилагане на тези преходни мерки, съответното застрахователно или презастрахователно предприятие представя на надзорния орган план за постепенно въвеждане, определящ планираните мерки за установяване на равнище на допустими собствени средства за покриване на капиталовото изискване за платежоспособност или за намаляване на рисковия му профил за гарантиране на спазване на капиталовото изискване за платежоспособност в края на преходния период. Съответното застрахователно или презастрахователно предприятие може да актуализира плана за постепенно въвеждане по време на преходния период.
Съответните застрахователни или презастрахователни предприятия представят ежегодно доклад на съответния им надзорен орган, в който се посочват предприетите мерки и отбелязания напредък за гарантиране на спазване на капиталовото изискване в края на преходния период. Надзорните органи отменят одобрението за прилагането на преходната мярка, когато този доклад за напредъка показва, че спазването на капиталовото изискване за платежоспособност в края на преходния период е нереалистично.“;
81)
Член 309, параграф 1 се изменя, както следва:
а)
първата алинея се заменя със следното:
„1. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за прилагането на членове 4, 10, 13, 14, 18, 23, 26-32, 34-49, 51-55, 67, 68, 71, 72, 74-85, 87-91, 93-96, 98, 100-110, 112, 113, 115-126, 128, 129, 131-134, 136-142, 144, 146, 148, 162-167, 172, 173, 178, 185, 190, 192, 210-233, 235-240, 243-258, 260-263, 265, 266, 303 и 304 и приложения III и IV, до 31 март 2015 година. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези мерки.“;
б)
добавя се следната алинея:
„Независимо от алинея втора, държавите членки прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с член 308а, считано от 1 април 2015 г.“;
82)
Вмъква се следният член:
„Член 310а
Персонал и ресурси на ЕОЗППО
ЕОЗППО извършва оценка на нуждите от персонал и ресурси, свързани с изпълнението на неговите правомощия и задължения в съответствие с настоящата директива, и представя доклад във връзка с това пред Европейския парламент, Съвета и Комисията.“;
83)
Член 311 се заменя със следното:
„Член 311
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 308а се прилага от 1 април 2015 г.
Членове 1, 2, 3, 5-9, 11, 12, 15, 16, 17, 19-22, 24, 25, 33, 57-66, 69, 70, 73, 145, 147, 149-161, 168-171, 174-177, 179-184, 186-189, 191, 193-209, 267-300, 302, 305-308, 308б и приложения I и II, V, VI и VII се прилагат от 1 януари 2016 година.
Комисията може да приема делегирани актове, регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение преди датата, посочена в параграф 3.“;
84)
В приложение III, част А точка 28 се заменя със следното:
„28)
при всички случаи и като алтернатива на формите на общозастрахователни дружества, изброени в точки 1-27 и точка 29, формата на Европейско дружество (SE), както е посочено в Регламент (ЕО) № 2157/2001 на Съвета (1).;
29)
доколкото съответната държава членка разрешава правната форма на кооперативно дружество да извършва общозастрахователна дейност и като алтернатива на формите на общозастрахователни дружества, изброени в точки 1-28, формата на Европейското кооперативно дружество (SCE), както е посочено в Регламент (ЕО) № 1435/2003 на Съвета (34).
85)
В приложение III, част Б, точка 28 се заменя със следното:
„28)
при всички случаи и като алтернатива на формите на животозастрахователни дружества, изброени в точки 1-27 и точка 29, формата на Европейско дружество (SE), както е посочено в Регламент (ЕО) № 2157/2001.;
29)
доколкото съответната държава членка разрешава правната форма на кооперативно дружество да извършва животозастрахователна дейност и като алтернатива на формите на животозастрахователни дружества, изброени в точки 1-28, формата на Европейското кооперативно дружество (SCE), както е посочено в Регламент (ЕО) № 1435/2003.“
86)
В приложение III, част В точка 28 се заменя със следното:
„28)
при всички случаи и като алтернатива на формите на презастрахователни дружества, изброени в точки 1-27 и точка 29, формата на Европейско дружество (SE), както е посочено в Регламент (ЕО) № 2157/2001.
29)
доколкото съответната държава членка разрешава правната форма на кооперативно дружество да извършва презастрахователна дейност и като алтернатива на формите на презастрахователни дружества, изброени в точки 1-28, формата на Европейското кооперативно дружество (SCE), както е посочено в Регламент (ЕО) № 1435/2003.“;
87)
В таблицата за съответствие в приложение VII, в колона „Настоящата директива“ се вмъква член 13, параграф 27 като съответстващ на член 5, буква г) от Директива 73/239/ЕИО.
Член 3
Изменения на Регламент (ЕО) № 1060/2009
В Регламент (ЕО) № 1060/2009 член 2, параграф 3 се заличава.
Член 4
Изменения на Регламент (ЕС) № 1094/2010
Регламент (ЕС) № 1094/2010 се изменя, както следва:
1)
В член 13 параграф 1 се заменя със следното:
„1. Европейският парламент или Съветът могат да направят възражение срещу регулаторен технически стандарт в срок от три месеца от датата на която са нотифицирани за регулаторния технически стандарт, приет от Комисията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с три месеца.
Когато Комисията приема регулаторен технически стандарт, еднакъв с проекта на регулаторен технически стандарт, представен от Органа, срокът, в рамките на който Европейският парламент и Съветът могат да направят възражение, е един месец от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с един месец. Този удължен срок може да бъде допълнително удължен с един месец по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“;
2)
В член 17, параграф 2 втората алинея се заменя със следното:
„Без да се засягат правомощията, определени в член 35, компетентният орган незабавно предоставя на Органа цялата информация, която Органът счете за необходима за целите на разследването, включително по отношение на това как посочените в член 1, параграф 2 актове се прилагат в съответствие със законодателството на Съюза.“
Член 5
Изменения на Регламент (ЕС) № 1095/2010
Регламент (ЕС) № 1095/2010 се изменя, както следва:
1)
Член 13, параграф 1 се заменя със следното:
„1. Европейският парламент или Съветът могат да направят възражение срещу регулаторен технически стандарт в срок от три месеца от датата на която са нотифицирани за регулаторния технически стандарт, приет от Комисията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с три месеца.
Когато Комисията приема регулаторен технически стандарт, еднакъв с проекта на регулаторен технически стандарт, представен от Органа, срокът, в рамките на който Европейският парламент и Съветът могат да направят възражение, е един месец от датата на нотификацията. По инициатива на Европейския парламент или на Съвета този срок се удължава с един месец. Този удължен срок може да бъде допълнително удължен с един месец по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“
2)
В член 17, параграф 2 втората алинея се заменя със следното:
„Без да се засягат правомощията, определени в член 35, компетентният орган незабавно предоставя на Органа цялата информация, която Органът счете за необходима за целите на разследването, включително по отношение на това как посочените в член 1, параграф 2 актове се прилагат в съответствие със законодателството на Съюза.“
Член 6
Преразглеждане
До 1 януари 2017 г. и ежегодно след това Комисията предава на Европейския парламент и на Съвета доклад, посочващ дали ЕНО са предали проектите на регулаторни технически стандарти и проектите на технически стандарти за изпълнение, предвидени в Директиви 2003/71/ЕО и 2009/138/ЕО, дали предаването на проектите на регулаторни технически стандарти и проектите на технически стандарти е задължително или по желание, заедно с предложения, когато е целесъобразно.
Член 7
Транспониране
1. Държавите членки приемат и публикуват законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за прилагането на член 1, параграф 1 и член 2, параграфи 1, 3, 6 - 11, 13, 14, 17-23, 32, 34, 36, 38 - 44, 46 - 54, 56 - 59, 65 - 70, 72, 75, 76, 80, 81, 84, 85 и 86 до 31 март 2015 година. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези мерки.
2. Те прилагат мерките, посочени в параграф 1 от 1 януари 2016 година.
Когато държавите членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
3. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които приемат в областта, регулирана с настоящата директива.
Член 8
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила в деня след публикуване ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 2, параграфи 25, 43 и 82 се прилагат от 31 март 2015 г.
Член 9
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Страсбург на 16 април 2014 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON DIREKTIIVI 2014/51/EU,
annettu 16 päivänä huhtikuuta 2014,
direktiivien 2003/71/EY ja 2009/138/EY sekä asetusten (EY) N:o 1060/2009, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 muuttamisesta Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen) ja Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen) toimivaltuuksien osalta
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 50, 53, 62 ja 114 artiklan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottavat huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (2),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (3),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Vuosien 2007 ja 2008 finanssikriisi on osoittanut finanssivalvonnassa olevan merkittäviä puutteita, joita on paljastunut sekä yksittäistapauksissa että koko finanssijärjestelmässä. Kansalliselle pohjalle luodut valvontamallit ovat jääneet jälkeen finanssipalvelujen kansainvälistymisestä sekä nykypäivän yhdentyneiden ja yhteenliittyneiden eurooppalaisten finanssimarkkinoiden, joilla monet finanssilaitokset harjoittavat toimintaansa yli rajojen, todellisuudesta. Kriisi on paljastanut puutteita kansallisten toimivaltaisten viranomaisten välisessä yhteistyössä, yhteensovittamisessa ja siinä, miten yhdenmukaisesti nämä viranomaiset soveltavat unionin oikeutta, samoin kuin niiden välisessä luottamuksessa.
(2)
Euroopan parlamentti on ennen finanssikriisiä ja sen aikana hyväksymissään päätöslauselmissa esittänyt siirtymistä yhtenäisempään eurooppalaiseen valvontaan aidosti tasapuolisten toimintaedellytysten takaamiseksi kaikille toimijoille unionin tasolla sekä sitä, että tällainen valvonta vastaisi paremmin unionin finanssimarkkinoiden lisääntyvän yhdentymisen vaatimuksia (erityisesti 13 päivänä huhtikuuta 2000 annettu päätöslauselma komission tiedonannosta rahoitusmarkkinoiden puitteiden toteuttamisesta: toimintasuunnitelma, 21 päivänä marraskuuta 2002 annettu päätöslauselma toiminnan vakauden valvontaa koskevista säännöistä unionissa, 11 päivänä heinäkuuta 2007 annettu päätöslauselma rahoituspalvelupolitiikkaa 2005-2010 koskevasta valkoisesta kirjasta, 23 päivänä syyskuuta 2008 annettu päätöslauselma suosituksista komissiolle riskirahastoista ja yksityisistä pääomasijoitusrahastoista ja 9 päivänä lokakuuta 2008 annettu päätöslauselma ja siihen liitetyt suositukset komissiolle Lamfalussy-prosessin jatkotoimista: tuleva valvontarakenne sekä 22 päivänä huhtikuuta 2009 vahvistettu kanta muutetusta ehdotuksesta Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviksi vakuutus- ja jälleenvakuutustoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta (Solvenssi II) ja 23 päivänä huhtikuuta 2009 vahvistettu kanta ehdotuksesta Euroopan parlamentin ja neuvoston asetukseksi luottoluokituslaitoksista).
(3)
Marraskuussa 2008 komissio pyysi Jacques de Larosièren johtamaa korkean tason asiantuntijaryhmää antamaan suosituksia Euroopan valvontajärjestelyjen vahvistamisesta unionin kansalaisten suojan parantamiseksi ja luottamuksen palauttamiseksi rahoitusjärjestelmään. Loppuraportissaan, jonka korkean tason asiantuntijaryhmä julkaisi 25 päivänä helmikuuta 2009, jäljempänä ’de Larosièren raportti’, se suositteli, että valvontakehystä vahvistettaisiin, jotta finanssikriisien riski vähenisi ja jotta tällaiset kriisit eivät olisi tulevaisuudessa yhtä vakavia. Se suositteli pitkälle meneviä uudistuksia unionin finanssialan valvontarakenteeseen. Mainitussa de Larosièren raportissa suositeltiin myös sellaisen Euroopan finanssivalvojien järjestelmän perustamista, johon kuuluisi kolme Euroopan valvontaviranomaista, yksi pankkialaa, yksi arvopaperialaa ja yksi vakuutus- ja lisäeläkealaa varten, sekä Euroopan järjestelmäriskikomitean perustamista.
(4)
Rahoitusjärjestelmän vakaus on edellytys sille, että reaalitaloudessa voidaan luoda työpaikkoja, tarjota luottoa ja edistää kasvua. Finanssikriisi on osoittanut finanssivalvonnassa olevan vakavia puutteita, minkä vuoksi ei ole pystytty ennakoimaan makrotason vakauden kielteistä kehitystä tai estämään liiallista riskien kasautumista rahoitusjärjestelmään.
(5)
Eurooppa-neuvosto suositteli 18 ja 19 päivänä kesäkuuta 2009 pidetyn kokouksensa päätteeksi annetuissa päätelmissä, että perustetaan Euroopan finanssivalvojien järjestelmä, joka käsittää kolme uutta Euroopan valvontaviranomaista. Se suositteli myös, että järjestelmän tarkoituksena olisi oltava parantaa kansallisen valvonnan laatua ja johdonmukaisuutta, lujittaa rajat ylittävien yritysryhmien valvontaa ja perustaa eurooppalainen yhteinen säännöstö, jota sovelletaan kaikkiin sisämarkkinoilla toimiviin rahoituslaitoksiin. Eurooppa-neuvosto tähdensi, että Euroopan valvontaviranomaisilla olisi oltava myös valtuudet valvoa luottoluokituslaitoksia, ja se pyysi komissiota tekemään konkreettisia ehdotuksia siitä, kuinka Euroopan finanssivalvojien järjestelmällä, jäljempänä ’EFVJ’, voisi olla vahva asema kriisitilanteissa.
(6)
Euroopan parlamentti ja neuvosto antoivat vuonna 2010 kolme asetusta Euroopan valvontaviranomaisten perustamisesta: Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1093/2010 (4) Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan pankkiviranomainen) perustamisesta, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1094/2010 (5) Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen, myös ’EIOPA’) perustamisesta ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1095/2010 (6) Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen, myös ’EAMV’) perustamisesta; kaikki nämä Euroopan valvontaviranomaiset ovat osa EFVJ:ää.
(7)
Jotta EFVJ toimisi tehokkaasti, lainsäätämisjärjestyksessä annettuja unionin säädöksiä on tarpeen muuttaa aloilla, joilla mainitut kolme Euroopan valvontaviranomaista toimivat. Tällaiset muutokset koskevat Euroopan valvontaviranomaisten tiettyjen valtuuksien soveltamisalan määrittelyä, tiettyjen valtuuksien sisällyttämistä voimassa oleviin menettelyihin, joista säädetään asiaa koskevissa unionin lainsäätämisjärjestyksessä annetuissa säädöksissä, sekä Euroopan valvontaviranomaisten sujuvan ja tehokkaan toiminnan varmistamista EFVJ:n yhteydessä.
(8)
Kolmen Euroopan valvontaviranomaisen perustamisen yhteydessä olisi sen vuoksi myös laadittava yhteinen säännöstö, jolla voidaan varmistaa jatkuva yhdenmukaistaminen ja yhtenäinen soveltaminen ja edistää siten sisämarkkinoiden entistäkin tehokkaampaa toimintaa ja mikrotason valvonnan tehokkaampaa täytäntöönpanoa. EFVJ:n perustamisasetusten mukaan Euroopan valvontaviranomaiset voivat laatia asianomaisessa lainsäädännössä erityisesti määritellyillä aloilla teknisten standardien luonnoksia, jotka toimitetaan komissiolle, jotta tämä hyväksyisi ne Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 ja 291 artiklan mukaisesti delegoiduilla säädöksillä tai täytäntöönpanosäädöksillä. Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2010/78/EU (7) määritettiin ensimmäiset tällaiset alat, ja tässä direktiivissä olisi määritettävä muita aloja, erityisesti Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivien 2003/71/EY ja 2009/138/EY (8), Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1060/2009 (9) sekä asetusten (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 osalta.
(9)
Asianomaisissa lainsäätämisjärjestyksessä annetuissa säädöksissä olisi vahvistettava alat, joilla Euroopan valvontaviranomaisilla on toimivalta laatia teknisten standardien luonnoksia, ja se, miten kyseiset standardit olisi hyväksyttävä. Asianomaisissa lainsäätämisjärjestyksessä annetuissa säädöksissä olisi säädettävä osista, ehdoista ja erityisvaatimuksista, kuten Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklassa määrätään delegoitujen säädösten osalta.
(10)
Määritettäessä aloja, joilla teknisiä standardeja olisi vahvistettava, olisi pyrittävä siihen, että yhdenmukaisen säännöstön luomisella ei mutkisteta kohtuuttomasti sääntelyä ja täytäntöönpanoa. Olisi valittava vain ne alat, joilla yhdenmukaiset tekniset säännöt todennäköisesti edistävät merkittävästi ja tosiasiallisesti asianomaisten lainsäätämisjärjestyksessä annettujen säädösten tavoitteiden saavuttamista, ja varmistettava, että poliittisten päätösten tekemisestä vastaavat Euroopan parlamentti, neuvosto ja komissio tavanomaisia menettelyjään noudattaen.
(11)
Teknisissä standardeissa olisi käsiteltävä aidosti teknisiä asioita, jolloin niiden laatimiseen tarvitaan valvonnan asiantuntijoiden perehtyneisyyttä. Delegoituina säädöksinä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan nojalla hyväksytyissä teknisissä sääntelystandardeissa olisi edelleen kehitettävä, täsmennettävä ja määritettävä edellytyksiä, jotka koskevat Euroopan parlamentin ja neuvoston antamiin lainsäätämisjärjestyksessä annettuihin säädöksiin sisältyvien sääntöjen jatkuvaa yhdenmukaistamista, täydentämällä tai muuttamalla niiden muita kuin keskeisiä osia. Täytäntöönpanosäädöksinä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 291 artiklan nojalla hyväksytyissä teknisissä täytäntöönpanostandardeissa olisi puolestaan vahvistettava edellytykset, jotka koskevat unionin lainsäätämisjärjestyksessä annettujen säädösten oikeudellisesti sitovien osien yhtenäistä soveltamista. Teknisiin standardeihin ei saisi liittyä toimintapoliittisia valintoja.
(12)
Teknisten sääntelystandardien osalta on aiheellista soveltaa tapauksen mukaan asetuksen (EU) N:o 1093/2010, asetuksen (EU) N:o 1094/2010 ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklassa säädettyä menettelyä. Tekniset täytäntöönpanostandardit olisi hyväksyttävä tapauksen mukaan asetuksen (EU) N:o 1093/2010, asetuksen (EU) N:o 1094/2010 ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen.
(13)
Teknisten sääntely- ja täytäntöönpanostandardien olisi edistettävä finanssipalveluoikeutta koskevan yhteisen säännöstön laatimista, kuten Eurooppa-neuvosto vahvisti kesäkuussa 2009 esittämissään päätelmissä. Siltä osin kuin tiettyjä unionin säädöksiin sisältyviä vaatimuksia ei ole yhdenmukaistettu kaikilta osin, kyseisten vaatimusten soveltamisedellytyksiä kehittävät, täsmentävät tai määrittävät tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit eivät valvonnan ennalta varautumisen periaatteen mukaisesti saisi estää jäsenvaltioita vaatimasta lisätietoja tai asettamasta tiukempia vaatimuksia. Teknisissä sääntely- ja täytäntöönpanostandardeissa olisi sen vuoksi sallittava jäsenvaltioiden vaatia lisätietoja tai asettaa tiukempia vaatimuksia tietyillä aloilla, jos kyseisissä säädöksissä säädetään tällaisesta harkintavallasta.
(14)
Asetusten (EU) N:o 1093/2010, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 mukaisesti Euroopan valvontaviranomaisten olisi, ennen kuin ne toimittavat tekniset sääntely- tai täytäntöönpanostandardit komissiolle, järjestettävä tarvittaessa kyseisiä standardeja koskevia avoimia julkisia kuulemisia ja analysoitava niihin mahdollisesti liittyviä kustannuksia ja hyötyjä.
(15)
Teknisissä sääntely- ja täytäntöönpanostandardeissa olisi voitava vahvistaa siirtymätoimenpiteitä, joilla on riittävän pitkät määräajat, jos välittömän täytäntöönpanon kustannukset olisivat kohtuuttomia niistä saataviin hyötyihin verrattuna.
(16)
Tätä direktiiviä hyväksyttäessä työ, joka liittyy direktiivin 2009/138/EY mukaisten puitesääntöjen ensimmäisten täytäntöönpanotoimenpiteiden valmisteluun ja niitä koskevaan kuulemiseen, on edennyt hyvin. Jotta mainitut toimenpiteet saataisiin viimeisteltyä varhaisessa vaiheessa, on aiheellista antaa komissiolle siirtymäkauden ajaksi valta hyväksyä tässä direktiivissä säädetyt tekniset sääntelystandardit delegoitujen säädösten hyväksymistä koskevaa menettelyä noudattaen. Tällaisten delegoitujen säädösten muutokset tai siirtymäkauden päätyttyä mahdolliset tekniset sääntelystandardit direktiivin 2009/138/EY panemiseksi täytäntöön olisi hyväksyttävä asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
(17)
Lisäksi on aiheellista antaa EIOPAn kahden vuoden siirtymäkauden päätyttyä ehdottaa eräiden delegoitujen säädösten saattamista ajan tasalle teknisten sääntelystandardien muodossa. Ajan tasalle saattamisen olisi koskettava vain asianomaisten delegoitujen säädösten teknisiä näkökohtia, eikä siihen saisi liittyä strategisia päätöksiä tai toimintapoliittisia valintoja.
(18)
Kun EIOPA valmistelee ja laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi delegoitujen säädösten mukauttamiseksi rahoitusmarkkinoiden tekniseen kehitykseen, komission olisi varmistettava, että tiedot kyseisten teknisten sääntelystandardien luonnosten soveltamisalasta toimitetaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle yhtäaikaisesti, hyvissä ajoin ja asianmukaisesti.
(19)
Asetuksissa (EU) N:o 1093/2010, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 säädetään menettelystä, jolla ratkaistaan kansallisten valvontaviranomaisten välisiä erimielisyyksiä. Jos kansallinen valvontaviranomainen on eri mieltä toisen kansallisen valvontaviranomaisen toimeen liittyvästä menettelystä, toimen sisällöstä tai toimien puutteesta sellaisilla lainsäätämisjärjestyksessä annetuissa unionin säädöksissä mainittujen asetusten mukaisesti määritetyillä aloilla, joilla useamman kuin yhden jäsenvaltion kansallisten valvontaviranomaisten on asiaa koskevan lainsäätämisjärjestyksessä annetun säädöksen mukaan tehtävä yhteistyötä, koordinoitava toimintaansa tai tehtävä yhteisiä päätöksiä, kyseessä olevan Euroopan valvontaviranomaisen olisi voitava auttaa yhden asianomaisen kansallisen valvontaviranomaisen pyynnöstä viranomaisia pääsemään sopimukseen Euroopan valvontaviranomaisen asettamassa määräajassa, jossa olisi otettava huomioon asiaa koskevassa lainsäädännössä mahdollisesti asetetut määräajat sekä asian monimutkaisuus ja kiireellisyys. Erimielisyyden jatkuessa Euroopan valvontaviranomaisen olisi voitava ratkaista asia.
(20)
Asetuksissa (EU) N:o 1093/2010, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 edellytetään, että tapaukset, joihin voidaan soveltaa kansallisten valvontaviranomaisten välisten erimielisyyksien ratkaisemista koskevaa menettelyä, on määriteltävä alakohtaisessa lainsäädännössä. Tässä direktiivissä olisi määritettävä ensimmäiset tällaiset tapaukset vakuutus- ja jälleenvakuutusalalla rajoittamatta muiden tapausten ottamista mukaan tulevaisuudessa. Tämä direktiivi ei saisi estää Euroopan valvontaviranomaisia toimimasta muiden valtuuksien mukaisesti tai hoitamasta asetuksissa (EU) N:o 1093/2010, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 määriteltyjä tehtäviä, mukaan luettuina ei-sitova sovittelu ja unionin oikeuden yhtenäisen, tehokkaan ja vaikuttavan soveltamisen edistäminen. Lisäksi tarvitaan muutoksia aloilla, joita koskevassa oikeudessa on jo vahvistettu jokin ei-sitova sovittelumuoto tai joilla on asetettu määräaikoja yhden tai useamman kansallisen valvontaviranomaisen tekemille yhteisille päätöksille, jotta varmistetaan selkeys ja mahdollisimman häiriötön menettely yhteisen päätöksen tekemisessä ja jotta Euroopan valvontaviranomaiset voisivat tarvittaessa ratkaista erimielisyyksiä. Erimielisyyksien ratkaisemista koskeva sitova menettely on suunniteltu sellaisia tilanteita varten, joissa kansalliset valvontaviranomaiset eivät voi ratkaista keskenään unionin oikeuden noudattamiseen liittyviä menettely- tai asiakysymyksiä.
(21)
Tässä direktiivissä olisi sen vuoksi määritettävä tilanteet, joissa voi olla tarpeen ratkaista unionin lainsäädännön noudattamiseen liittyvä menettely- tai asiakysymys ja joissa kansalliset valvontaviranomaiset eivät ehkä kykene ratkaisemaan asiaa itse. Tällaisessa tilanteessa yhden asianomaisista kansallisista valvontaviranomaisista olisi voitava saattaa asia kyseessä olevan Euroopan valvontaviranomaisen käsiteltäväksi. Kyseisen Euroopan valvontaviranomaisen olisi toimittava perustamisasetuksensa ja tämän direktiivin mukaisesti. Sen olisi voitava edellyttää asianomaisilta kansallisilta valvontaviranomaisilta erityistoimia tai toimista pidättäytymistä asian ratkaisemiseksi ja unionin lainsäädännön noudattamisen varmistamiseksi kyseisiä kansallisia valvontaviranomaisia sitovasti. Tapauksissa, joissa asiaa koskeva lainsäätämisjärjestyksessä annettu unionin säädös antaa jäsenvaltioille harkintavaltaa, Euroopan valvontaviranomaisen päätökset eivät saisi korvata kansallisten valvontaviranomaisten harkintavallan käyttöä, kun käyttö tapahtuu unionin oikeuden mukaisesti.
(22)
Direktiivissä 2009/138/EY säädetään yhteisistä päätöksistä, kun hyväksytään hakemuksia, jotka koskevat sisäisen mallin käyttöä ryhmän ja tytäryrityksen tasoilla, tai hakemuksia, jotka koskevat tytäryrityksen sisällyttämistä kyseisen direktiivin 238 ja 239 artiklan soveltamisalaan, ja kun ryhmävalvoja nimetään direktiivin 247 artiklassa säädetyistä perusteista poikkeavan perusteen mukaan. Näitä aloja koskevalla muutoksella olisi tehtävä selväksi, että jos erimielisyyttä esiintyy, EIOPA voi ratkaista erimielisyyden asetuksessa (EU) N:o 1094/2010 säädettyä menettelyä noudattaen. Tästä lähestymistavasta käy selkeästi ilmi, että EIOPA ei saisi korvata kansallisten valvontaviranomaisten harkintavallan käyttöä, mutta erimielisyydet olisi voitava ratkaista ja yhteistyötä olisi voitava tiivistää, ennen kuin kansallinen valvontaviranomainen tekee lopullisen päätöksen tai se annetaan tiedoksi laitokselle. EIOPAn olisi ratkaistava erimielisyyksiä kansallisten valvontaviranomaisten ristiriitaisten näkemysten sovittelun avulla.
(23)
EFVJ:ään perustuvassa uudessa valvontarakenteessa kansallisten valvontaviranomaisten edellytetään tekevän tiivistä yhteistyötä Euroopan valvontaviranomaisten kanssa. Asiaa koskeviin lainsäätämisjärjestyksessä annettuihin säädöksiin tehtävillä muutoksilla olisi varmistettava, että asetuksiin (EU) N:o 1093/2010, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 sisältyville tiedonantovelvollisuuksille ei ole oikeudellisia esteitä ja että tietojen antaminen ei tarpeettomasti lisää hallinnollista taakkaa.
(24)
Vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiä olisi vaadittava antamaan kansallisille valvontaviranomaisille ainoastaan valvonnan kannalta merkitykselliset tiedot, kun otetaan huomioon direktiivissä 2009/138/EY vahvistetut valvonnan tavoitteet. Täydellistä eräkohtaista luetteloa varoista koskevia tietoja ja muita useammin kuin vuosittain annettavia tietoja olisi vaadittava vain silloin, kun hyöty lisätiedoista, joita kansalliset valvontaviranomaiset saavat yritysten taloudellisen aseman vakauden seuraamiseksi tai päätöstensä mahdollisten rahoitusjärjestelmän vakauteen kohdistuvien vaikutusten huomioon ottamiseksi, on suurempi kuin kyseisten tietojen laskentaan ja toimittamiseen liittyvä rasite. Kansallisten valvontaviranomaisten olisi yrityksen liiketoimintaan liittyvien riskien luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden arvioituaan voitava sallia rajoitukset raportoitavien tietojen raportointiväliin ja laajuuteen tai vapauttaa yritys eräkohtaisesta raportoinnista vain silloin, kun kyseinen yritys ei ylitä tiettyjä kynnysarvoja. Olisi varmistettava, että pienimmät yritykset voivat hyötyä rajoituksista ja vapautuksista ja että kyseiset yritykset eivät edusta yli 20:tä prosenttia jäsenvaltion henki- ja vahinkovakuutusmarkkinoista tai sen jälleenvakuutusmarkkinoista.
(25)
Jotta voidaan varmistaa, että osakasyrityksinä olevien vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten tai vakuutushallintayhtiöiden ryhmätasolla raportoimat tiedot ovat tarkkoja ja täydellisiä, kansalliset valvontaviranomaiset eivät saisi sallia rajoituksia raportoitaviin tietoihin tai vapauttaa ryhmään kuuluvia yrityksiä eräkohtaisesta raportoinnista, paitsi jos kansalliset valvontaviranomaiset ovat vakuuttuneita siitä, että raportointi olisi epätarkoituksenmukaista ryhmän liiketoimintaan liittyvien riskien luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden huomioon ottaen.
(26)
Aloilla, joilla komissiolla on nykyisin direktiivin 2009/138/EY nojalla toimivalta toteuttaa täytäntöönpanotoimenpiteitä ja kyseiset toimenpiteet ovat Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklassa tarkoitettuja muita kuin lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäviä, soveltamisalaltaan yleisiä säädöksiä, joilla täydennetään tai muutetaan kyseisen direktiivin tiettyjä, muita kuin keskeisiä osia, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä delegoituja säädöksiä kyseisen artiklan mukaisesti tai teknisiä sääntelystandardeja asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
(27)
Sen varmistamiseksi, että kaikkiin vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin, jotka laskevat direktiivin 2009/138/EY mukaisen vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavan perusteella, sovelletaan samaa kohtelua, tai markkinakehityksen huomioon ottamiseksi komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä delegoituja säädöksiä, jotka koskevat vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskentaa standardikaavan perusteella.
(28)
Jos riskejä ei oteta missään alamoduulissa riittävästi huomioon, EIOPAlle olisi siirrettävä valta kehittää luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, jotka liittyvät määrällisiin rajoituksiin ja varojen hyväksyttävyyttä koskeviin perusteisiin standardikaavan perusteella lasketussa vakavaraisuuspääomavaatimuksessa.
(29)
Jotta vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset voisivat direktiivin 2009/138/EY mukaisesti laskea vakuutusteknisen vastuuvelan yhdenmukaisesti, keskuselimen on tarpeen koota, julkaista ja päivittää säännöllisin väliajoin tietyt asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään liittyvät tekniset tiedot, joissa otetaan huomioon rahoitusmarkkinoilla tehdyt huomiot. Riskittömän korkokäyrän määritystavan olisi oltava läpinäkyvä. Koska kyseiset tehtävät ovat luonteeltaan teknisiä ja vakuutuksiin liittyviä, ne olisi annettava EIOPAlle.
(30)
Asiaankuuluvalla riskittömällä korkokäyrällä olisi vältettävä vakuutusteknisen vastuuvelan ja hyväksyttävän oman varallisuuden keinotekoinen volatiliteetti ja tarjottava kannustin hyvään riskinhallintaan. Riskittömien korkojen ekstrapoloinnin lähtökohta olisi valittava siten, että yritykset voivat sovittaa joukkovelkakirjalainoihin kassavirrat, jotka diskontataan ekstrapoloimattomien korkojen kanssa parhaan estimaatin laskennassa. Tämän direktiivin voimaantuloajankohdan kaltaisissa markkinaoloissa riskittömien korkojen ekstrapoloinnin lähtökohdan olisi erityisesti euron osalta oltava 20 vuoden maturiteetti. Tämän direktiivin voimaantuloajankohdan kaltaisissa markkinaoloissa asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän ekstrapoloidun osan olisi erityisesti euron osalta lähennyttävä päätekorkoa siten, että ekstrapoloinnin lähtökohdan 40 vuodella ylittävien maturiteettien osalta ekstrapoloidut termiinikorot eivät poikkea enempää kuin kolme peruspistettä päätekorosta. Muiden valuuttojen kuin euron osalta olisi otettava huomioon paikallisten joukkovelkakirjalaina- ja vaihtosopimusmarkkinoiden ominaispiirteet määritettäessä riskittömien korkojen ekstrapoloinnin lähtökohtaa ja asianmukaista lähentymisjaksoa päätekorkoon.
(31)
Kun vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset pitävät joukkovelkakirjalainoja tai muita kassavirtaominaisuuksiltaan samankaltaisia omaisuuseriä hallussaan erääntymispäivään saakka, ne eivät ole alttiina kyseisiin omaisuuseriin liittyvien vaihtelevien korkomarginaalien riskille. Jotta voitaisiin välttää varojen muuttuvien korkomarginaalien vaikutus kyseisten yritysten oman varallisuuden määrään, niiden olisi sallittava korjata asiaankuuluvaa riskitöntä korkokäyrää parhaan estimaatin laskemiseksi omaisuuseriensä korkomarginaalien muutosten mukaisesti. Tällaisen vastaavuuskorjauksen soveltamiselle olisi saatava valvontaviranomaisen hyväksyntä, ja varoja ja velkoja koskevilla tiukoilla vaatimuksilla olisi varmistettava, että vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset voivat pitää omaisuuserät hallussaan erääntymispäivään saakka. Erityisesti varojen ja velkojen kassavirrat olisi sovitettava toisiinsa, ja varoja olisi korvattava vastaavuuden säilyttämiseksi ainoastaan silloin, kun odotetut kassavirrat ovat olennaisesti muuttuneet esimerkiksi joukkovelkakirjalainan luokituksen alentamisen tai sen liikkeeseenlaskijan maksukyvyttömyyden takia. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten olisi julkistettava vastaavuuskorjauksen vaikutus taloudelliseen asemaansa riittävän läpinäkyvyyden varmistamiseksi.
(32)
Jotta voitaisiin estää prosyklinen sijoituskäyttäytyminen, vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten olisi sallittava korjata asiaankuuluvaa riskitöntä korkokäyrää vakuutusteknisen vastuuvelan parhaan estimaatin laskemiseksi vähentääkseen joukkovelkakirjalainojen liioiteltujen korkomarginaalien vaikutusta. Tällaisen volatiliteettikorjauksen olisi perustuttava kyseisten yritysten asiaankuuluvien valuuttojen viitesalkkuihin ja edustavuuden varmistamiseksi tarvittaessa kansallisten vakuutusmarkkinoiden viitesalkkuihin. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten olisi julkistettava volatiliteettikorjauksen vaikutus taloudelliseen asemaansa riittävän läpinäkyvyyden varmistamiseksi.
(33)
Koska diskonttaus on tärkeää vakuutusteknisen vastuuvelan laskennassa, direktiivillä 2009/138/EY olisi varmistettava yhdenmukaiset edellytykset, jotka koskevat diskonttokorkojen valintaa vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksissä. Yhdenmukaisten edellytysten varmistamiseksi komissiolle olisi siirrettävä täytäntöönpanovaltaa vahvistaa parhaan estimaatin laskennassa käytettävistä asiaankuuluvista riskittömistä korkokäyristä, vastaavuuskorjauksen laskennassa käytettävistä perusmarginaaleista ja volatiliteettikorjauksista. Tätä valtaa olisi käytettävä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 182/2011 (10) mukaisesti. Näissä täytäntöönpanosäädöksissä olisi käytettävä EIOPAlta saatuja ja sen julkaisemia teknisiä tietoja. Näitä täytäntöönpanosäädöksiä annettaessa olisi käytettävä neuvoa-antavaa menettelyä.
(34)
Asianmukaisesti perustelluissa erittäin kiireellisissä tapauksissa, jotka koskevat asiaankuuluvia riskittömiä korkokäyriä, komission olisi kuitenkin annettava asiassa välittömästi sovellettavat täytäntöönpanosäädökset.
(35)
Jotta voitaisiin lieventää mahdollisia aiheettomia prosyklisiä vaikutuksia, ajanjaksoa, jonka kuluessa vakavaraisuuspääomavaatimus on jälleen täytettävä, olisi pidennettävä poikkeuksellisissa epäsuotuisissa tilanteissa, kuten silloin, kun rahoitusmarkkinoilla ilmenee vakava häiriö, korkotaso pysyy pitkään alhaisena ja sattuu merkittävästi vaikuttava katastrofitapahtuma, ja kun tällaiset tilanteet vaikuttavat vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin, joiden osuus markkinoista tai asianomaisista vakuutuslajeista on merkittävä. EIOPAn tehtävänä olisi oltava todeta poikkeuksellisen epäsuotuisan tilanteen olemassaolo, ja komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä toimenpiteitä delegoiduilla säädöksillä ja täytäntöönpanosäädöksillä, joissa määritetään tarkemmin sovellettavat perusteet ja menettelyt.
(36)
Tämän direktiivin mukaiseen asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään sovellettavan vastaavuuskorjauksen yhteydessä vaatimus siitä, että vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkku, johon vastaavuuskorjausta sovelletaan, ja varattu sijoitussalkku yksilöidään, järjestetään ja hoidetaan erillään yritysten muusta toiminnasta, ja ettei varattua sijoitussalkkua voida käyttää yritysten muusta toiminnasta syntyneiden tappioiden kattamiseen, olisi ymmärrettävä ilmaisun taloudellisessa merkityksessä. Sen ei pitäisi sisältää jäsenvaltioihin kohdistuvaa vaatimusta, että kansalliseen lainsäädäntöön sisältyy korvamerkityn rahaston oikeudellinen käsite. Vastaavuuskorjausta käyttävien yritysten olisi yksilöitävä, järjestettävä ja hoidettava omaisuuserien ja velvoitteiden salkku erillään muista liiketoiminnan osista, eikä niiden sen vuoksi pitäisi sallia kattavan muualla liiketoiminnassa syntyviä riskejä varattua sijoitussalkkua käyttäen. Tämä mahdollistaa tehokkaan salkunhoidon, mutta rajallinen siirrettävyys ja hajauttamismahdollisuus varatun salkun ja muun yrityksen välillä olisi otettava huomioon vastaavuuskorjausta käytettäessä omaan varallisuuteen ja vakavaraisuuspääomavaatimukseen tehtävissä korjauksissa.
(37)
Tässä direktiivissä tarkoitetun viitesalkun korkomarginaali olisi määritettävä läpinäkyvästi käyttäen tarvittaessa asiaankuuluvia indeksejä.
(38)
Jotta voitaisiin varmistaa tässä direktiivissä säädettyjen riskittömiä korkokäyriä ja vakuutusteknisiä vastuuvelkoja koskevien volatiliteettikorjauksen, vastaavuuskorjauksen ja siirtymätoimenpiteiden läpinäkyvä soveltaminen, vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten olisi julkistettava näiden toimenpiteiden soveltamatta jättämisen vaikutus taloudelliseen asemaansa, myös vaikutus vakuutusteknisen vastuuvelan määrään, vakavaraisuuspääomavaatimukseen, direktiivin 2009/138/EY mukaiseen vähimmäispääomavaatimukseen, omaan perusvarallisuuteen sekä vähimmäispääomavaatimuksen ja vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaiseen hyväksyttävän oman varallisuuden määrään.
(39)
Jäsenvaltioiden olisi voitava kansallisessa lainsäädännössään antaa kansallisille valvontaviranomaisilleen toimivallan sallia ja poikkeuksellisissa oloissa torjua volatiliteettikorjauksen käyttö.
(40)
Sen varmistamiseksi, että tietyt vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavassa käytettävät tekniset tiedot toimitetaan yhdenmukaisesti ja että esimerkiksi luokitusten käytössä voidaan noudattaa yhdenmukaistettuja lähestymistapoja, EIOPAlle olisi annettava erityistehtäviä. Luottoluokituslaitosten tunnustaminen olisi yhtenäistettävä ja saatettava vastaamaan asetusta (EY) N:o 1060/2009, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetusta (EU) N:o 575/2013 (11) ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2013/36/EU (12). Päällekkäisyyttä asetuksen (EY) N:o 1060/2009 kanssa olisi vältettävä, ja sen vuoksi asetuksilla (EU) N:o 1093/2010, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 perustettujen Euroopan valvontaviranomaisten yhteiskomitean tehtävä on perusteltu. EIOPAn olisi hyödynnettävä mahdollisimman paljon EAMV:n osaamista ja kokemusta. Kyseisten tehtävien yksityiskohtainen suorittamistapa olisi määritettävä tarkemmin toimenpiteissä, jotka hyväksytään delegoiduilla säädöksillä tai täytäntöönpanosäädöksillä.
(41)
EIOPAn julkaisemat aluehallintojen ja paikallisviranomaisten luettelot eivät saisi olla yksityiskohtaisempia kuin on tarpeen sen varmistamiseksi, että kyseisiä hallintoja ja viranomaisia kohdellaan samalla tavoin ainoastaan silloin, kun saamisiin liittyvät riskit ovat samat kuin keskushallinnoilla.
(42)
Jotta voidaan varmistaa direktiivissä 2009/138/EY tarkoitettu yhdenmukainen lähestymistapa sen määritykseen, milloin tervehdyttämisjakson pidentäminen vakavaraisuuspääomavaatimuksen rikkomisten tapauksessa sallitaan, olisi määritettävä olosuhteet, jotka muodostavat poikkeuksellisen epäsuotuisan tilanteen. EIOPAn tehtävänä olisi oltava todeta poikkeuksellisen epäsuotuisan tilanteen olemassaolo, ja komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä toimenpiteitä delegoiduilla säädöksillä ja täytäntöönpanosäädöksillä, joissa määritetään tarkemmin poikkeuksellisen epäsuotuisassa tilanteessa sovellettavat perusteet ja menettelyt.
(43)
Jotta voidaan varmistaa eri alojen välinen johdonmukaisuus ja poistaa epäsuhta, joka vallitsee lainoja vaihdantakelpoisiksi arvopapereiksi ja muiksi rahoitusvälineiksi uudelleenjärjestelevien yritysten (alullepanijat tai järjestelijät) etujen ja tällaisiin arvopapereihin tai välineisiin sijoittavien vakuutus- tai jälleenvakuutusyritysten etujen välillä, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä toimenpiteitä direktiivissä 2009/138/EY tarkoitettuihin uudelleenpaketoituihin lainoihin tehtävien sijoitusten puitteissa delegoiduilla säädöksillä, joissa määritetään tarkemmin vaatimusten lisäksi myös niiden rikkomisesta aiheutuvat seuraukset.
(44)
Niiden menettelyjen lähentämiseksi, joita valvontaviranomaiset noudattavat hyväksyessään direktiivin 2009/138/EY säännösten mukaisesti yrityskohtaisia parametreja, mallin muuttamisessa noudatettavia toimintalinjoja ja erillisyhtiöitä sekä asettaessaan ja poistaessaan lisäpääomavaatimuksia, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä toimenpiteitä delegoiduilla säädöksillä, joissa määritetään tarkemmin kyseisillä aloilla noudatettava asianmukainen menettely.
(45)
Kansainvälisessä vakuutusvalvojien järjestössä (International Association of Insurance Supervisors, IAIS) kehitetään parhaillaan maailmanlaajuista riskiperusteista vakavaraisuusstandardia, ja se edistää edelleen valvonnan koordinointia ja yhteistyötä kansainvälisellä tasolla. Direktiivin 2009/138/EY säännökset, jotka koskevat komission delegoituja säädöksiä, joilla määritetään kolmansien maiden vakavaraisuusjärjestelyjen vastaavuus, ovat sopusoinnussa niiden tavoitteiden kanssa, joiden mukaisesti edistetään kansainvälistä lähentymistä riskiperusteisten vakavaraisuusjärjestelyjen ottamiseksi käyttöön. Jotta voitaisiin ottaa huomioon, että jotkin kolmannet maat saattavat tarvita enemmän aikaa sopeutuakseen ja ottaakseen käyttöön vakavaraisuusjärjestelyn, joka täyttää kaikki perusteet sen tunnustamiseksi vastaavaksi, on tarpeen täsmentää kolmansien maiden järjestelyjen käsittelyssä noudatettavat edellytykset kyseisten kolmansien maiden tunnustamiseksi väliaikaisesti vastaaviksi. Väliaikaista vastaavuutta koskevissa komission delegoiduissa säädöksissä olisi tarpeen mukaan otettava huomioon kansainvälinen kehitys. Kun komissio määrittää, että ryhmävalvonnassa käytetty kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely on väliaikaisesti vastaava, valvontaan liittyvä lisäraportointi olisi sallittava vakuutuksenottajien ja edunsaajien suojelun varmistamiseksi unionissa.
(46)
Kun otetaan huomioon vakuutusmarkkinoiden erityisluonne ja jotta voitaisiin varmistaa tasapuoliset toimintaedellytykset kolmansiin maihin sijoittautuneille vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksille riippumatta siitä, onko niiden emoyritys sijoittautunut unioniin vai ei, komission olisi voitava määrittää, että kolmas maa on väliaikaisesti vastaava laskettaessa ryhmän vakavaraisuusvaatimuksia ja kyseisten vaatimusten täyttämiseksi hyväksyttävää omaa varallisuutta.
(47)
Jotta voitaisiin varmistaa, että asianomaisille sidosryhmille tiedotetaan asiaankuuluvasti vakuutus- ja jälleenvakuutusryhmien rakenteesta, on tarpeen julkistaa niiden oikeudellista rakennetta sekä hallintoa ja organisaatiorakennetta koskevat tiedot. Kyseisten tietojen olisi sisällettävä vähintään tiedot tytäryritysten virallisesta nimestä, liiketoiminnan lajista ja sijoittautumismaasta, olennaisista sidosyrityksistä ja merkittävistä sivukonttoreista.
(48)
Komission päätöksissä, joissa kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely todetaan täysin tai väliaikaisesti vastaavaksi, olisi soveltuvin osin otettava huomioon siirtymätoimenpiteiden olemassaolo, kesto ja luonne kyseisessä kolmannen maan järjestelyssä.
(49)
Jotta neuvoston asetuksella (EY) N:o 1435/2003 (13) perustetut eurooppaosuuskunnat voisivat tarjota vakuutus- ja jälleenvakuutuspalveluja, eurooppaosuuskunta (SCE) on tarpeen sisällyttää direktiivin 2009/138/EY mukaiseen vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten hyväksyttävien oikeudellisten muotojen luetteloon.
(50)
Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten vähimmäispääomavaatimusten euromääräisiä vähimmäistasoja olisi mukautettava. Mukauttaminen on seurausta kyseisiä yrityksiä koskevien pääomavaatimusten vähimmäistasojen kausittaisista inflaatiomukautuksista.
(51)
Sairausvakuutusta koskevan vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskennassa olisi otettava huomioon kansalliset tasoitusjärjestelmät sekä muutokset kansallisessa terveydenhuoltolainsäädännössä, sillä ne ovat olennainen osa kyseisten kansallisten terveydenhuoltomarkkinoiden vakuutusjärjestelmää.
(52)
Tietyt Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 202 artiklan nojalla vahvistetut täytäntöönpanovaltuudet olisi korvattava Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan nojalla laadituilla asianmukaisilla säännöksillä.
(53)
Komiteamenettelyt olisi tapauskohtaisesti mukautettava Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen, erityisesti sen 290 artiklaan. Jotta voidaan ottaa huomioon rahoitusmarkkinoiden tekninen kehitys ja täsmentää tällä direktiivillä muutetuissa direktiiveissä säädetyt vaatimukset, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä delegoituja säädöksiä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan mukaisesti. Delegoituja säädöksiä olisi hyväksyttävä erityisesti yksityiskohdista, jotka koskevat hallintovaatimuksia, arvostusta, valvontaan liittyvää raportointia ja tietojen julkistamista, oman varallisuuden määritystä ja luokitusta, vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskennassa käytettävää standardikaavaa (mukaan luettuina siitä mahdollisesti aiheutuvat muutokset lisäpääomavaatimuksissa) sekä vakuutusteknisen vastuuvelan laskennassa käytettävien menetelmien ja oletusten valintaa.
(54)
Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklaa koskevassa julistuksessa (N:o 39), joka on Lissabonin sopimuksen hyväksyneen hallitustenvälisen konferenssin päätösasiakirjan liitteenä, konferenssi pani merkille, että komissio aikoo vakiintuneen käytäntönsä mukaisesti jatkaa jäsenvaltioiden nimeämien asiantuntijoiden kuulemista valmistellessaan sellaisia rahoituspalvelualaa koskevia säädöksiä, jotka annetaan säädösvallan siirron nojalla.
(55)
Euroopan parlamentin ja neuvoston olisi voitava vastustaa delegoitua säädöstä kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun säädös on annettu tiedoksi. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta määräaikaa olisi voitava pidentää tärkeillä aihealueilla kolmella kuukaudella. Euroopan parlamentin ja neuvoston olisi voitava ilmoittaa muille toimielimille, etteivät ne aio vastustaa säädöstä. Delegoitujen säädösten pikainen hyväksyminen on tarpeen erityisesti silloin, kun on noudatettava määräaikoja, esimerkiksi kun perussäädöksessä on asetettu määräaikoja komissiolle delegoitujen säädösten antamisessa.
(56)
Finanssikriisin ja niiden prosyklisten mekanismien vuoksi, jotka vaikuttivat osaltaan kriisin syntymiseen ja pahensivat sen vaikutuksia, finanssimarkkinoiden vakauden valvontaryhmä (FSB), Baselin pankkivalvontakomitea (BCBS) ja G20-maat antoivat suosituksia rahoitusalan sääntelyn prosyklisten vaikutusten lieventämiseksi. Kyseiset suositukset vaikuttavat suoraan vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin, jotka ovat rahoitusjärjestelmän tärkeitä osia.
(57)
Jotta voitaisiin varmistaa tämän direktiivin yhdenmukainen soveltaminen ja makrotason vakauden valvonta koko unionissa, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1092/2010 (14) perustetun Euroopan järjestelmäriskikomitean olisi laadittava räätälöityjä periaatteita unionin taloutta varten.
(58)
Finanssikriisi osoitti, että rahoituslaitokset olivat arvioineet OTC-johdannaisiin liittyvät vastapuoliriskit aivan liian pieniksi. Sen vuoksi G20-maat esittivät syyskuussa 2009, että suurempi osa OTC-johdannaisista selvitettäisiin keskusvastapuolten välityksellä. Ne esittivät myös, että OTC-johdannaisille, joille ei voida tehdä keskusvastapuoliselvitystä, asetettaisiin korkeammat pääomavaatimukset, joissa otettaisiin asianmukaisesti huomioon tällaisiin johdannaisiin liittyvät suuremmat riskit.
(59)
Vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavan laskennassa saamisia ehdot täyttäviltä keskusvastapuolilta olisi käsiteltävä johdonmukaisesti sen kanssa, miten tällaisia saamisia käsitellään asetuksen (EU) N:o 575/2013 4 artiklan 1 kohdassa määriteltyjen luottolaitosten ja rahoituslaitosten pääomavaatimuksissa varsinkin ehdot täyttävien keskusvastapuolten ja muiden vastapuolten kohtelussa olevien erojen osalta.
(60)
Jotta pitkän aikavälin kestävää kasvua koskeva unionin tavoite sekä ensisijaisesti vakuutuksenottajien suojelua ja myös rahoitusjärjestelmän vakauden varmistamista koskevat direktiivin 2009/138/EY tavoitteet voitaisiin edelleen saavuttaa, komission olisi tarkasteltava uudelleen vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavan laskennassa käytettyjen menetelmien, oletusten ja vakioparametrien asianmukaisuutta viiden vuoden kuluessa direktiivin 2009/138/EY soveltamisesta. Uudelleentarkastelun olisi erityisesti perustuttava vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavaa siirtymäkaudella käyttäneiltä vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiltä saatuihin kokemuksiin. Uudelleentarkastelussa olisi myös otettava huomioon omaisuuseräluokkien ja rahoitusvälineiden kehitys, näiden omaisuuserien ja rahoitusvälineiden sijoittajien käyttäytyminen sekä rahoituspalveluja koskevassa kansainvälisessä standardoinnissa tapahtunut kehitys. Tiettyjen omaisuuseräluokkien, kuten kiinteätuottoisten arvopapereiden ja pitkäaikaisen infrastruktuurin, vakioparametrien uudelleentarkastelu joudutaan ehkä asettamaan etusijalle.
(61)
Jotta direktiivin 2009/138/EY mukainen siirtyminen uuteen järjestelmään sujuisi ongelmitta, on tarpeen säätää vaiheistuksesta ja erityisistä siirtymätoimenpiteistä. Siirtymätoimenpiteillä olisi pyrittävä välttämään markkinahäiriöt, rajoittamaan olemassa oleviin tuotteisiin kohdistuvia vaikutuksia ja varmistamaan vakuutustuotteiden saatavuus. Siirtymätoimenpiteiden olisi kannustettava yrityksiä siirtymään mahdollisimman pian uuden järjestelmän erityisvaatimusten noudattamiseen.
(62)
On tarpeen säätää vakuutusyritysten Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/41/EY (15) 4 artiklan nojalla harjoittamaan ammatillisia lisäeläkkeitä koskevaan liiketoimintaan sovellettavasta siirtymäkauden järjestelmästä, kun komissio tarkastelee uudelleen kyseistä direktiiviä. Siirtymäkauden järjestelmä olisi lakkautettava niin pian kuin direktiiviin 2003/41/EY tehdyt muutokset tulevat voimaan.
(63)
Sen estämättä, miten direktiiviä 2009/138/EY aiotaan soveltaa erityisesti arvioinneissa, jotka liittyvät sisäisten mallien hyväksymiseen, omaan lisävarallisuuteen, oman varallisuuden luokitukseen, yrityskohtaisiin parametreihin, erillisyhtiöihin, duraatioon perustuvaan osakeriskialamoduuliin ja parhaan estimaatin laskentaa suoritettuja maksuja vastaavissa nykyisten sopimusten vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteissa koskevaan siirtymäsäännökseen, neuvoston direktiivejä 64/225/ETY (16), 73/239/ETY (17), 73/240/ETY (18), 76/580/ETY (19), 78/473/ETY (20), 84/641/ETY (21), 87/344/ETY (22), 88/357/ETY (23) ja 92/49/ETY (24) sekä Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivejä 98/78/EY (25), 2001/17/EY (26), 2002/83/EY (27) ja 2005/68/EY (28) (yhdessä ’Solvenssi I’), sellaisina kuin ne ovat muutettuina direktiivin 2009/138/EY liitteessä VI olevassa A osassa luetelluilla säädöksillä, olisi edelleen sovellettava vuoden 2015 loppuun saakka.
(64)
Jäsenvaltiot ovat selittävistä asiakirjoista 28 päivänä syyskuuta 2011 annetun jäsenvaltioiden ja komission yhteisen poliittisen lausuman mukaisesti sitoutuneet perustelluissa tapauksissa liittämään ilmoitukseen toimenpiteistä, jotka koskevat direktiivin saattamista osaksi kansallista lainsäädäntöä, yhden tai useamman asiakirjan, joista käy ilmi direktiivin osien ja kansallisen lainsäädännön osaksi saattamiseen tarkoitettujen välineiden vastaavien osien suhde. Tämän direktiivin ja direktiivin 2009/138/EY osalta lainsäätäjä pitää tällaisten asiakirjojen toimittamista perusteltuna.
(65)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän direktiivin tavoitteita, joita ovat sisämarkkinoiden toiminnan parantaminen varmistamalla korkeatasoinen, tehokas ja yhdenmukainen vakavaraisuusvalvonta ja sitä koskeva sääntely, vakuutuksenottajien ja edunsaajien ja sitä kautta myös yritysten ja kuluttajien suojelu, rahoitusmarkkinoiden eheyden, tehokkuuden ja moitteettoman toiminnan turvaaminen, rahoitusjärjestelmän vakauden ylläpito ja valvonnan kansainvälisen koordinoinnin lujittaminen, vaan ne voidaan toiminnan laajuuden vuoksi saavuttaa paremmin unionin tasolla. Sen vuoksi unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä direktiivissä ei ylitetä sitä, mikä on tarpeen näiden tavoitteiden saavuttamiseksi.
(66)
Direktiivit 2003/71/EY ja 2009/138/EY sekä asetukset (EY) N:o 1060/2009, (EU) N:o 1094/2010 ja (EU) N:o 1095/2010 olisi sen vuoksi muutettava vastaavasti,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
Muutokset direktiiviin 2003/71/EY
Muutetaan direktiivi 2003/71/EY seuraavasti:
1)
Korvataan 5 artiklan 4 kohdan kolmas alakohta seuraavasti:
”Jos tarjouksen lopulliset ehdot eivät sisälly ohjelmaesitteeseen eivätkä sen täydennyksiin, ne on arvopapereita yleisölle tarjottaessa aina asetettava sijoittajien saataville ja toimitettava kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, ja toimivaltaisen viranomaisen on annettava ne tiedoksi vastaanottavan jäsenvaltion (vastaanottavien jäsenvaltioiden) toimivaltaiselle viranomaiselle mahdollisimman pian ja, jos mahdollista, ennen arvopapereiden yleisölle tarjoamisen aloittamista tai kaupankäynnin kohteeksi ottamista. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava lopulliset ehdot arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Lopulliset ehdot saavat sisältää ainoastaan arvopaperiliitettä koskevaa tietoa, eikä niitä saa käyttää ohjelmaesitteen täydennyksenä. Tällaisissa tapauksissa sovelletaan 8 artiklan 1 kohdan a alakohtaa.”
2)
Korvataan 11 artiklan 3 kohta seuraavasti:
”3. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan osalta johdonmukainen yhdenmukaistaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään esitteessä viittauksin esitettävät tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 1 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
3)
Korvataan 13 artiklan 7 kohta seuraavasti:
”7. Jotta voidaan varmistaa esitteiden hyväksymisen johdonmukainen yhdenmukaistaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään esitteiden hyväksymistä koskevat menettelyt ja edellytykset, joiden mukaisesti määräaikoja voidaan mukauttaa.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 1 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
4)
Korvataan 14 artiklan 8 kohta seuraavasti:
”8. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan osalta johdonmukainen yhdenmukaistaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään 1-4 kohdassa olevat säännökset esitteiden julkistamisesta.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 1 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
5)
Korvataan 15 artiklan 7 kohta seuraavasti:
”7. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan osalta johdonmukainen yhdenmukaistaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään säännökset, jotka koskevat sellaista mainontaa, joissa tiedotetaan aikomuksesta tarjota arvopapereita yleisölle tai ottaa niitä kaupankäynnin kohteeksi säännellyillä markkinoilla, erityisesti silloin ennen kuin esite on asetettu yleisön saataville tai ennen kuin merkintöjen vastaanottaminen on aloitettu, sekä täsmennetään 4 kohdassa vahvistetut säännökset.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 1 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
6)
Lisätään artikla seuraavasti:
”31 a artikla
Arvopaperimarkkinaviranomaisen henkilöstö ja resurssit
Arvopaperimarkkinaviranomainen arvioi tämän direktiivin mukaisten valtuuksiensa ja tehtäviensä vastaanottamisesta aiheutuvat henkilöstö- ja resurssitarpeensa ja toimittaa kertomuksen Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle.”
2 artikla
Muutokset direktiiviin 2009/138/EY
Muutetaan direktiivi 2009/138/EY seuraavasti:
1)
Muutetaan 13 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 32 alakohdan jälkeen alakohta seuraavasti:
”32 a)
’ehdot täyttävällä keskusvastapuolella’ keskusvastapuolta, jolle on myönnetty toimilupa OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä 4 päivänä heinäkuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (29) 14 artiklan mukaisesti tai joka on tunnustettu kyseisen asetuksen 25 artiklan mukaisesti;
b)
lisätään alakohta seuraavasti:
”40)
’ulkoisella luottoluokituslaitoksella’ luottoluokituslaitosta, joka on rekisteröity tai sertifioitu Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1060/2009 (30) mukaisesti, tai luottoluokituksia antavaa keskuspankkia, joka on vapautettu kyseisen asetuksen soveltamisesta.
2)
Korvataan 17 artiklan 3 kohta seuraavasti:
”3. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä liitteessä III olevista yhtiömuotojen luetteloista A, B ja C osan 28 ja 29 kohtaa lukuun ottamatta.”
3)
Lisätään artikla seuraavasti:
”25 a artikla
Toimilupien tiedoksi antaminen ja julkistaminen tai peruuttaminen
Jokainen toimiluvan myöntäminen tai toimiluvan peruutus on annettava tiedoksi Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1094/2010 (31) perustetulle Euroopan valvontaviranomaiselle (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen, jäljempänä ”vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen”). Kunkin toimiluvan saaneen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen toiminimi on merkittävä luetteloon. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
4)
Korvataan 29 artiklan 4 kohta seuraavasti:
”4. Komission hyväksymissä delegoiduissa säädöksissä, teknisissä sääntelystandardeissa ja teknisissä täytäntöönpanostandardeissa on otettava huomioon suhteellisuusperiaate ja varmistettava näin, että tätä direktiiviä sovelletaan oikeasuhteisesti erityisesti pieniin vakuutusyrityksiin.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti toimittamissa teknisten sääntelystandardien luonnoksissa, 15 artiklan mukaisesti toimittamissa teknisten täytäntöönpanostandardien luonnoksissa ja 16 artiklan mukaisesti antamissa ohjeissa ja suosituksissa on otettava huomioon suhteellisuusperiaate ja varmistettava näin, että tätä direktiiviä sovelletaan oikeasuhteisesti erityisesti pieniin vakuutusyrityksiin.”
5)
Korvataan 31 artiklan 4 kohta seuraavasti:
”4. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti tämän artiklan 2 kohtaan liittyviä delegoituja säädöksiä, joissa määritetään tarkemmin ne keskeiset seikat, joista on annettava yhteen kerättyjä tilastotietoja, sekä tietojen toimittamismuoto ja -rakenne, luettelo toimitettavista tiedoista ja tietojen julkistamisajankohta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 35 ja 51 artiklan, 254 artiklan 2 kohdan ja 256 artiklan soveltamista.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan 2 kohdan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin tässä artiklassa säädettyjen tietojen mallit ja rakenne, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 35 ja 51 artiklan, 254 artiklan 2 kohdan ja 256 artiklan soveltamista.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
6)
Lisätään 33 artiklaan kohdat seuraavasti:
”Jos valvontaviranomainen on ilmoittanut vastaanottavan jäsenvaltion valvontaviranomaisille, että se aikoo toteuttaa tarkastuksia paikalla ensimmäisen kohdan mukaisesti, ja jos mainittua valvontaviranomaista kielletään käyttämästä oikeuttaan toteuttaa tarkastuksia paikalla tai jos vastaanottavan jäsenvaltion valvontaviranomaiset eivät käytännössä pysty käyttämään oikeuttaan osallistua tarkastuksiin toisen kohdan mukaisesti, valvontaviranomaiset voivat saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi asetuksen (EU) N:o 1094/2010 21 artiklan mukaisesti osallistua paikalla toteutettaviin tarkastuksiin, jos ne ovat kahden tai useamman valvontaviranomaisen yhdessä suorittamia.”
7)
Muutetaan 35 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 1 kohdan johdantokappale seuraavasti:
”1. Jäsenvaltioiden on vaadittava vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiä antamaan valvontaviranomaisille valvonnan kannalta tarpeelliset tiedot, kun otetaan huomioon 27 ja 28 artiklassa säädetyt valvonnan tavoitteet. Tällaisiin tietoihin on 36 artiklassa tarkoitetun tarkastusprosessin toteuttamiseksi sisällyttävä vähintään seuraavien toimien edellyttämät tiedot:”
b)
korvataan 6 kohta seuraavasti:
”6. Kun 2 kohdan a alakohdan i alakohdassa tarkoitetut ennalta määritetyt määräajat ovat yhtä vuotta lyhyempiä, valvontaviranomaiset voivat rajoittaa valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia seuraavissa tapauksissa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 129 artiklan 4 kohdan soveltamista:
a)
kyseisten tietojen antaminen olisi liian suuri rasite yrityksen liiketoimintaan liittyvien riskien luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen nähden;
b)
tiedot annetaan vähintään vuosittain.
Valvontaviranomaiset eivät saa rajoittaa valvontaan liittyvää useammin kuin vuosittain tapahtuvaa säännöllistä raportointia 212 artiklan 1 kohdan c alakohdassa tarkoitettuun ryhmään kuuluvien vakuutus- tai jälleenvakuutusyritysten tapauksessa, paitsi jos yritys voi osoittaa valvontaviranomaista tyydyttävällä tavalla, että useammin kuin vuosittain tapahtuva valvontaan liittyvä säännöllinen raportointi on epätarkoituksenmukaista ryhmän liiketoimintaan liittyvien riskien luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden huomioon ottaen.
Valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia koskeva rajoitus myönnetään vain yrityksille, jotka eivät edusta yli 20:tä prosenttia jäsenvaltion henki- ja vahinkovakuutusmarkkinoista tai sen jälleenvakuutusmarkkinoista, kun osuus vahinkovakuutusmarkkinoista perustuu bruttomääräisiin vakuutusmaksutuloihin ja osuus henkivakuutusmarkkinoista perustuu vakuutusteknisen vastuuvelan bruttomäärään.
Valvontaviranomaisten on asetettava etusijalle pienimmät yritykset päättäessään, voidaanko yrityksiin soveltaa kyseisiä rajoituksia.
7. Valvontaviranomaiset voivat rajoittaa valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia tai vapauttaa vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset eräkohtaisesta raportoinnista seuraavissa tapauksissa:
a)
kyseisten tietojen antaminen olisi liian suuri rasite yrityksen liiketoimintaan liittyvien riskien luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen nähden;
b)
kyseisten tietojen antaminen ei ole tarpeen yrityksen tehokasta valvontaa varten;
c)
vapautus ei heikennä unionin asianomaisten rahoitusjärjestelmien vakautta; ja
d)
yritys pystyy antamaan tiedot tapauskohtaisesti.
Valvontaviranomaiset eivät saa vapauttaa 212 artiklan 1 kohdan c alakohdassa tarkoitettuun ryhmään kuuluvia vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksiä eräkohtaisesta raportoinnista, paitsi jos yritys voi osoittaa valvontaviranomaista tyydyttävällä tavalla, että eräkohtainen raportointi on epätarkoituksenmukaista ryhmän liiketoimintaan liittyvien riskien luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden sekä rahoitusjärjestelmän vakautta koskevan tavoitteen huomioon ottaen.
Eräkohtaista raportointia koskeva vapautus myönnetään vain yrityksille, jotka eivät edusta yli 20:tä prosenttia jäsenvaltion henki- ja vahinkovakuutusmarkkinoista tai sen jälleenvakuutusmarkkinoista, kun osuus vahinkovakuutusmarkkinoista perustuu bruttomääräisiin vakuutusmaksutuloihin ja osuus henkivakuutusmarkkinoista perustuu vakuutusteknisen vastuuvelan bruttomäärään.
Valvontaviranomaisten on asetettava etusijalle pienimmät yritykset päättäessään, mihin yrityksiin kyseisiä vapautuksia voidaan soveltaa.
8. Edellä olevia 6 ja 7 kohtaa sovellettaessa valvontaviranomaisten on osana valvojan tarkastusprosessia arvioitava, onko tietojen antaminen liian suuri rasite yrityksen liiketoimintaan liittyvien riskien luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen huomioon ottaen, ja otettava tällöin huomioon vähintään seuraavat seikat:
a)
yrityksen vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja omaisuuserien määrä;
b)
yrityksen kattamien korvausten ja etuuksien volatiliteetti;
c)
yrityksen sijoituksiin kohdistuvat markkinariskit;
d)
riskikeskittymien taso;
e)
niiden henki- ja vahinkovakuutusluokkien kokonaismäärä, joita varten toimilupa on annettu;
f)
yrityksen varojen hoidon mahdolliset vaikutukset rahoitusjärjestelmän vakauteen;
g)
yrityksen järjestelmät ja rakenteet, joissa se antaa tietoja valvontatarkoituksiin, ja 5 kohdassa tarkoitetut kirjalliset toimintaperiaatteet;
h)
yrityksen hallintojärjestelmän asianmukaisuus;
i)
vakavaraisuuspääomavaatimuksen ja vähimmäispääomavaatimuksen mukaisen oman varallisuuden taso;
j)
se, onko yritys vakuutus- tai jälleenvakuutusalan kytkösyritys, joka vakuuttaa tai jälleenvakuuttaa ainoastaan sen teollisuus- tai liikeyritysryhmän riskejä, johon se itse kuuluu.
9. Jotta voidaan varmistaa valvontaan liittyvän raportoinnin riittävä lähentyminen, komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään tarkemmin tämän artiklan 1-4 kohdassa tarkoitetut tiedot ja kyseisten tietojen antamisen määräajat.
10. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia 1 ja 2 kohdassa tarkoitettujen tietojen antamisessa valvontaviranomaisille käytettävien mallien osalta.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
11. Jotta voidaan varmistaa 6 ja 7 kohdan yhtenäinen ja yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen antaa asetuksen (EU) N:o 1094/2010 16 artiklan mukaisesti ohjeita, joissa täsmennetään tarkemmin 6 ja 7 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitettujen markkinaosuuksien määrittämisessä käytettävät menetelmät.”
8)
Muutetaan 37 artikla seuraavasti:
a)
muutetaan 1 kohta seuraavasti:
i)
korvataan b alakohta seuraavasti:
”b)
valvontaviranomaiset toteavat, että vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen riskiprofiili eroaa merkittävästi vakavaraisuuspääomavaatimuksen perusoletuksista, kun vakavaraisuuspääomavaatimus on laskettu käyttäen VI luvun 4 jakson 3 alajakson mukaista sisäistä mallia tai osittaista sisäistä mallia, koska tietyt määrällisesti ilmaistavat riskit on määritetty puutteellisesti ja mallin mukauttaminen vastaamaan paremmin asianomaista riskiprofiilia ei ole toteutunut asianmukaisessa määräajassa;”
ii)
lisätään alakohta seuraavasti:
”d)
vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys soveltaa 77 b artiklassa tarkoitettua vastaavuuskorjausta, 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta tai 308 c ja 308 d artiklassa tarkoitettuja siirtymätoimenpiteitä, ja valvontaviranomaiset toteavat, että kyseisen yrityksen riskiprofiili eroaa merkittävästi mainittujen korjausten ja siirtymätoimenpiteiden perusoletuksista.”
b)
korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Edellä 1 kohdan a ja b alakohdassa tarkoitetuissa tapauksissa lisäpääomavaatimus on laskettava siten, että yritys täyttää 101 artiklan 3 kohdan mukaiset edellytykset.
Edellä 1 kohdan c alakohdassa tarkoitetuissa tapauksissa lisäpääomavaatimuksen on oltava oikeassa suhteessa niistä puutteista johtuviin olennaisiin riskeihin, joiden johdosta valvontaviranomainen on päättänyt määrätä lisäpääomavaatimuksen.
Edellä 1 kohdan d alakohdassa tarkoitetuissa tapauksissa lisäpääomavaatimuksen on oltava oikeassa suhteessa kyseisessä kohdassa tarkoitetusta poikkeamasta johtuviin olennaisiin riskeihin.”
c)
korvataan 6 kohta seuraavasti:
”6. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa säädetään yksityiskohtaisemmin olosuhteista, joissa lisäpääomavaatimus voidaan määrätä.
7. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa säädetään yksityiskohtaisemmin lisäpääomavaatimusten laskemista koskevista metodiikoista.
8. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla määritetään tarkemmin menettelyt lisäpääomavaatimusten asettamista, laskemista ja poistamista koskevia päätöksiä varten.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
9)
Lisätään 38 artiklan 2 kohtaan alakohdat seuraavasti:
”Jos valvontaviranomainen on ilmoittanut palveluntarjoajan kotijäsenvaltion asianomaiselle viranomaiselle, että se aikoo toteuttaa tarkastuksen palveluntarjoajan toimitiloissa tämän kohdan mukaisesti, tai jos se toteuttaa tällaisen tarkastuksen ensimmäisen alakohdan mukaisesti eikä kyseinen valvontaviranomainen käytännössä pysty käyttämään oikeuttaan toteuttaa tällainen tarkastus, valvontaviranomainen voi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisella on asetuksen (EU) N:o 1094/2010 21 artiklan mukaisesti oikeus osallistua paikalla toteutettaviin tarkastuksiin, jos ne ovat kahden tai useamman valvontaviranomaisen yhdessä suorittamia.”
10)
Muutetaan 44 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 2 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Kun vakuutus- tai lisävakuutusyritykset soveltavat 77 b artiklassa tarkoitettua vastaavuuskorjausta tai 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta, niiden on laadittava likviditeettisuunnitelma, jossa ennustetaan tulevat ja menevät kassavirrat suhteessa kyseisten korjausten alaisiin varoihin ja velkoihin.”
b)
lisätään kohta seuraavasti:
”2 a. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on varojen ja velkojen hallinnan osalta säännöllisesti arvioitava
a)
vakuutusteknisen vastuuvelkansa ja hyväksyttävän oman varallisuutensa herkkyys 77 a artiklassa tarkoitetun asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän ekstrapoloinnin perusoletuksille;
b)
jäljempänä 77 b artiklassa tarkoitettua vastaavuuskorjausta sovellettaessa
i)
vakuutusteknisen vastuuvelkansa ja hyväksyttävän oman varallisuutensa herkkyys vastaavuuskorjauksen laskennan perusoletuksille, mukaan luettuna 77 c artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetun perusmarginaalin laskenta, ja omaisuuserien pakkomyynnin mahdollinen vaikutus hyväksyttävään omaan varallisuuteensa;
ii)
vakuutusteknisen vastuuvelkansa ja hyväksyttävän oman varallisuutensa herkkyys muutoksille varatun sijoitussalkun koostumuksessa;
iii)
vastaavuuskorjauksen nollaamisen vaikutus;
c)
jäljempänä 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta sovellettaessa
i)
vakuutusteknisen vastuuvelkansa ja hyväksyttävän oman varallisuutensa volatiliteettikorjauksen laskennan perusoletuksille ja omaisuuserien pakkomyynnin mahdollinen vaikutus hyväksyttävään omaan varallisuuteensa;
ii)
volatiliteettikorjauksen nollaamisen vaikutus.
Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on toimitettava ensimmäisen alakohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitetut arvionsa vuosittain valvontaviranomaiselle 35 artiklan mukaisesti ilmoitettavien tietojen yhteydessä. Jos vastaavuuskorjauksen tai volatiliteettikorjauksen nollaaminen aiheuttaisi vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämättä jäämisen, yrityksen on myös toimitettava analyysi toimenpiteistä, joita se voisi soveltaa tällaisessa tilanteessa saavuttaakseen uudelleen vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävän oman varallisuutensa tason tai pienentääkseen riskiprofiiliaan vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi.
Sovellettaessa 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta 41 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuihin riskienhallintaa koskeviin kirjallisiin toimintaperiaatteisiin on kuuluttava volatiliteettikorjauksen soveltamisperusteita koskevat periaatteet.”
c)
lisätään kohta seuraavasti:
”4 a. Jotta voidaan välttää liiallista riippuvuutta ulkoisista luottoluokituslaitoksista käytettäessä ulkoisia luottoluokituksia vakuutusteknisen vastuuvelan ja vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskennassa, vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on arvioitava tällaisten ulkoisten luottoluokitusten asianmukaisuutta osana riskienhallintaansa käyttäen mahdollisuuksien mukaan lisäluokituksia ja välttäen näin automaattisen riippuvuuden ulkoisista luokituksista.
Jotta voidaan varmistaa tämän kohdan yhdenmukainen täytäntöönpano, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla määritetään tarkemmin menettelyt ulkoisten luottoluokitusten arviointia varten.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä toisessa alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
11)
Lisätään 45 artiklaan kohta seuraavasti:
”2 a. Kun vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys soveltaa 77 b artiklassa tarkoitettua vastaavuuskorjausta, 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta tai 308 c ja 308 d artiklassa tarkoitettuja siirtymätoimenpiteitä, sen on tehtävä arvio 1 kohdan toisen alakohdan b alakohdassa tarkoitettujen pääomavaatimusten noudattamisesta ottaen huomioon kyseiset korjaukset ja siirtymätoimenpiteet sekä ottamatta niitä huomioon.”
12)
Korvataan 50 artikla seuraavasti:
”50 artikla
Delegoidut säädökset ja tekniset sääntelystandardit
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään seuraavat seikat:
a)
41, 44, 46 ja 47 artiklassa tarkoitettujen järjestelmien osat ja erityisesti alat, joita käsitellään 44 artiklan 2 kohdassa tarkoitettujen vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten varojen ja velkojen hallinnan ja sijoitusten yhteydessä;
b)
44, 46, 47 ja 48 artiklassa tarkoitetut toiminnot.
2. Jotta voidaan varmistaa tämän jakson osalta jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään seuraavat seikat:
a)
42 artiklassa vahvistetut vaatimukset ja niiden kohteena olevat tehtävät;
b)
ehdot, joilla ulkoistaminen erityisesti kolmansissa maissa sijaitseville palveluntarjoajille voidaan toteuttaa.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3. Jotta voidaan varmistaa 45 artiklan 1 kohdan toisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetun arvion jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään arvion osatekijät.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
13)
Muutetaan 51 artikla seuraavasti:
a)
lisätään kohta seuraavasti:
”1 a. Sovellettaessa 77 b artiklassa tarkoitettua vastaavuuskorjausta 1 kohdan toisen alakohdan d alakohdassa tarkoitettuun kuvaukseen on sisällyttävä kuvaus vastaavuuskorjauksesta sekä siitä velvoitteiden ja varattujen omaisuuserien salkusta, johon vastaavuuskorjausta sovelletaan, sekä määrällinen arvio siitä, miten vastaavuuskorjauksen nollaaminen vaikuttaisi yrityksen taloudelliseen asemaan.
Edellä 1 kohdan toisen alakohdan d alakohdassa tarkoitettuun kuvaukseen on myös sisällyttävä maininta siitä, käyttääkö yritys 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta, sekä määrällinen arvio siitä, miten volatiliteettikorjauksen nollaaminen vaikuttaisi yrityksen taloudelliseen asemaan.”
b)
korvataan 2 kohdan kolmas alakohta seuraavasti:
”Jäsenvaltiot voivat kuitenkin säätää, että vaikka 1 kohdan toisen alakohdan e alakohdan ii alakohdassa tarkoitettu kokonaisvakavaraisuuspääomavaatimus julkistetaan, lisäpääomavaatimusta taikka niiden erityisparametrien vaikutusta, joita vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen on käytettävä 110 artiklan mukaisesti, ei tarvitse julkistaa erikseen siirtymäkauden aikana, joka päättyy viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2020, sanotun kuitenkaan rajoittamatta muiden oikeudellisten tai sääntelyvaatimusten mukaan pakollista tietojen julkistamista.”
14)
Korvataan 52 artikla seuraavasti:
”52 artikla
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle annettavat tiedot ja sen antamat kertomukset
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava, että valvontaviranomaiset antavat vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle vuosittain seuraavat tiedot, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) N:o 1094/2010 35 artiklan soveltamista:
a)
keskimääräinen lisäpääomavaatimus yritystä kohden ja valvontaviranomaisen edellisenä vuonna määräämien lisäpääomavaatimusten jakautuminen prosenttiosuuksina vakavaraisuuspääomavaatimuksesta eriteltynä seuraavasti:
i)
kaikki vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset;
ii)
henkivakuutusyritykset;
iii)
vahinkovakuutusyritykset;
iv)
vakuutusyritykset, joilla on sekä henkivakuutus- että vahinkovakuutustoimintaa;
v)
jälleenvakuutusyritykset;
b)
kustakin tämän kohdan a alakohdan mukaisesti annetusta tiedosta 37 artiklan 1 kohdan a, b ja c alakohdan nojalla määrättyjen lisäpääomavaatimusten osuudet erikseen;
c)
niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten määrä, joihin sovelletaan 35 artiklan 6 kohdassa tarkoitettua valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia koskevaa rajoitusta, ja niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten määrä, joihin sovelletaan 35 artiklan 7 kohdassa tarkoitettua eräkohtaista raportointia koskevaa vapautusta, sekä niiden pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen määrät erikseen prosenttiosuuksina jäsenvaltion vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen kokonaismääristä;
d)
niiden ryhmien määrä, joihin sovelletaan 254 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia koskevaa rajoitusta, ja niiden ryhmien määrä, joihin sovelletaan 254 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua eräkohtaista raportointia koskevaa vapautusta, sekä niiden pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen määrät erikseen prosenttiosuuksina kaikkien ryhmien pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen kokonaismääristä.
2. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa vuosittain seuraavat tiedot:
a)
kustakin seuraavasta yritysjoukosta lisäpääomavaatimusten kokonaisjakautuminen prosenttiosuutena vakavaraisuuspääomavaatimuksesta kaikissa jäsenvaltioissa yhteensä:
i)
kaikki vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset;
ii)
henkivakuutusyritykset;
iii)
vahinkovakuutusyritykset;
iv)
vakuutusyritykset, joilla on sekä henkivakuutus- että vahinkovakuutustoimintaa;
v)
jälleenvakuutusyritykset;
b)
lisäpääomavaatimusten jakautuminen prosenttiosuutena vakavaraisuuspääomavaatimuksesta kussakin jäsenvaltiossa erikseen ottaen huomioon kyseisen jäsenvaltion kaikki vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset;
c)
kustakin tämän kohdan a ja b alakohdassa tarkoitetusta tiedosta 37 artiklan 1 kohdan a, b ja c alakohdan nojalla määrättyjen lisäpääomavaatimusten osuudet erikseen;
d)
niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ja ryhmien kokonaismäärä, joihin sovelletaan 35 artiklan 6 kohdassa ja 254 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia koskevaa rajoitusta, ja niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ja ryhmien kokonaismäärä, joihin sovelletaan 35 artiklan 7 kohdassa ja 254 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua eräkohtaista raportointia koskevaa vapautusta, sekä niiden pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen määrät erikseen prosenttiosuuksina kaikkien vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ja ryhmien pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen kokonaismääristä kaikissa jäsenvaltioissa yhteensä;
e)
niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ja ryhmien kokonaismäärä, joihin sovelletaan 35 artiklan 6 kohdassa ja 254 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia koskevaa rajoitusta, ja niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ja ryhmien määrä, joihin sovelletaan 35 artiklan 7 kohdassa ja 254 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua eräkohtaista raportointia koskevaa vapautusta, sekä niiden pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen määrät erikseen prosenttiosuuksina jäsenvaltion vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ja ryhmien pääomavaatimusten, vakuutusmaksujen, vakuutusteknisen vastuuvelan ja varojen kokonaismääristä kussakin jäsenvaltiossa erikseen.
3. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen antaa Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle 2 kohdassa tarkoitetut tiedot ja kertomuksen siitä, missä määrin eri jäsenvaltioiden valvontaviranomaisten välillä on tapahtunut valvonnan lähentymistä lisäpääomavaatimusten käytössä.”
15)
Korvataan 56 artikla seuraavasti:
”56 artikla
Vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskeva kertomus: delegoidut säädökset ja tekniset täytäntöönpanostandardit
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään julkistettavat tiedot ja 3 jakson mukaisesti vuosittain julkistettavien tietojen määräajat.
Jotta voidaan varmistaa tämän jakson yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla määritetään tarkemmin menettelyt, muodot ja mallit.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä toisessa kohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
16)
Korvataan 58 artiklan 8 kohta seuraavasti:
”8. Jotta voidaan varmistaa tämän jakson osalta jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi tyhjentävän luettelon laatimiseksi niistä 59 artiklan 4 kohdassa tarkoitetuista tiedoista, jotka hankkijaehdokkaiden on sisällytettävä ilmoitukseensa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 58 artiklan 2 kohdan soveltamista.
Jotta voidaan varmistaa tämän jakson osalta jatkuva yhdenmukaistaminen ja ottaa huomioon tuleva kehitys, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin 59 artiklan 1 kohdassa säädettyjen perusteiden mukautukset.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä ja toisessa alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
9. Jotta voidaan varmistaa tämän direktiivin yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla määritetään tarkemmin menettelyt, lomakkeet ja mallit 60 artiklassa tarkoitettua valvontaviranomaisten välistä kuulemismenettelyä varten.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
17)
Lisätään artikla seuraavasti:
”65 a artikla
Yhteistyö vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen kanssa
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että valvontaviranomaiset tekevät tätä direktiiviä sovellettaessa yhteistyötä vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen kanssa asetuksen (EU) N:o 1094/2010 mukaisesti.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että valvontaviranomaiset toimittavat vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle viipymättä kaikki tiedot, jotka ovat tarpeen sen tehtävien hoitamiseksi asetuksen (EU) N:o 1094/2010 mukaisesti.”
18)
Lisätään artikla seuraavasti:
”67 a artikla
Euroopan parlamentin tutkintavaltuudet
Edellä olevia 64 ja 67 artiklan säännöksiä sovelletaan rajoittamatta Euroopan parlamentille Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 226 artiklassa annettuja tutkintavaltuuksia.”
19)
Korvataan 69 artiklan toinen kohta seuraavasti:
”Näitä tietoja voidaan antaa ainoastaan, kun se on tarpeellista toiminnan vakauden valvomiseksi. Jäsenvaltioiden on kuitenkin säädettävä, että 65 artiklan ja 68 artiklan 1 kohdan mukaisesti sekä 33 artiklassa tarkoitetuissa paikalla tehdyissä tarkastuksissa saatuja tietoja voidaan antaa vain, jos siihen on saatu nimenomainen suostumus valvontaviranomaiselta, jolta tiedot ovat lähtöisin, tai sen jäsenvaltion valvontaviranomaiselta, jossa paikalla tehtävä tarkastus on tehty.”
20)
Korvataan 70 artikla seuraavasti:
”70 artikla
Tietojen toimittaminen keskuspankeille, rahapoliittisille viranomaisille, maksujärjestelmien valvontaviranomaisille ja Euroopan järjestelmäriskikomitealle
1. Rajoittamatta 64-69 artiklan soveltamista valvontaviranomainen voi toimittaa seuraaville tahoille niiden tehtävien hoitamiseksi tarkoitettuja tietoja:
a)
Euroopan keskuspankkijärjestelmään (EKPJ) kuuluvat keskuspankit, mukaan luettuna Euroopan keskuspankki (EKP), ja muut elimet, jotka hoitavat vastaavaa tehtävää rahapoliittisina viranomaisina, kun nämä tiedot ovat merkityksellisiä niille kuuluvien lakisääteisten tehtävien hoitamisessa, mukaan luettuina rahapolitiikan hoitaminen ja siihen liittyvä likviditeetin tarjoaminen, maksujärjestelmien ja arvopapereiden selvitysjärjestelmien valvonta ja rahoitusjärjestelmän vakauden turvaaminen;
b)
tarvittaessa muut maksujärjestelmien valvonnasta vastaavat kansalliset viranomaiset; ja
c)
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1092/2010 (32) perustettu Euroopan järjestelmäriskikomitea (EJRK), kun nämä tiedot ovat merkityksellisiä sen tehtävien hoitamisessa.
2. Kriisitilanteessa, asetuksen (EU) N:o 1094/2010 18 artiklassa tarkoitettu kriisitilanne mukaan luettuna, jäsenvaltioiden on sallittava se, että valvontaviranomaiset toimittavat viipymättä tietoja EKPJ:ään kuuluville keskuspankeille, mukaan luettuna EKP, kun nämä tiedot ovat merkityksellisiä niille kuuluvien lakisääteisten tehtävien hoitamisessa, mukaan luettuina rahapolitiikan hoitaminen ja siihen liittyvä likviditeetin tarjoaminen, maksujärjestelmien ja arvopapereiden selvitysjärjestelmien valvonta ja rahoitusjärjestelmän vakauden turvaaminen, sekä EJRK:lle, kun nämä tiedot ovat merkityksellisiä sen tehtävien hoitamisessa.
3. Nämä viranomaiset tai elimet voivat myös toimittaa valvontaviranomaisille tietoja, joita ne saattavat tarvita 67 artiklassa mainittuihin tarkoituksiin. Näin saatuja tietoja koskevat tässä jaksossa säädetyt salassapitovelvollisuutta koskevat säännökset.
21)
Muutetaan 71 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että valvontaviranomaiset tehtäviään hoitaessaan ottavat huomioon valvontavälineiden ja -käytäntöjen lähentymisen tämän direktiivin nojalla annettujen lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten soveltamisessa. Tätä varten jäsenvaltioiden on varmistettava, että
a)
valvontaviranomaiset osallistuvat vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen toimintaan;
b)
valvontaviranomaiset pyrkivät kaikin keinoin noudattamaan vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen asetuksen (EU) N:o 1094/2010 16 artiklan mukaisesti antamia ohjeita ja suosituksia sekä ilmoittavat syyt, jos ne eivät noudata niitä;
c)
valvontaviranomaisille annetut kansalliset toimivaltuudet eivät estä niitä hoitamasta tehtäviä, jotka kuuluvat niille vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen jäseninä tai tämän direktiivin nojalla.”
b)
kumotaan 3 kohta.
22)
Korvataan 75 artiklan 2 kohta seuraavasti:
”2. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä vahvistaakseen menetelmät ja oletukset, joita käytetään 1 kohdan mukaisessa varojen ja velkojen arvostuksessa.
3. Jotta voidaan varmistaa varojen ja velkojen arvostuksen jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin
a)
se, edellyttävätkö 2 kohdassa tarkoitetut delegoidut säädökset komission asetuksen (EY) N:o 1606/2002 mukaisesti hyväksymien kansainvälisten tilinpäätösstandardien käyttöä ja ovatko nämä tilinpäätösstandardit sopusoinnussa 1 ja 2 kohdan mukaisen varojen ja velkojen arvostusmenetelmän kanssa;
b)
menetelmät ja oletukset, joita käytetään, jos noteerattuja markkinahintoja ei ole saatavilla tai jos komission asetuksen (EY) N:o 1606/2002 mukaisesti hyväksymät kansainväliset tilinpäätösstandardit ovat joko väliaikaisesti tai pysyvästi ristiriidassa 1 ja 2 kohdan mukaisen varojen ja velkojen arvostusmenetelmän kanssa;
c)
menetelmät ja oletukset, joita käytetään 1 kohdan mukaisessa varojen ja velkojen arvostuksessa, kun 2 kohdassa tarkoitetuissa delegoiduissa säädöksissä sallitaan vaihtoehtoisten arvostusmenetelmien käyttö.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
23)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”77 a artikla
Asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän ekstrapolointi
Edellä 77 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän määrityksessä on käytettävä asiaankuuluvista rahoitusvälineistä saatuja tietoja, ja sen on oltava sopusoinnussa kyseisten tietojen kanssa. Tässä määrityksessä otetaan huomioon asiaankuuluvat rahoitusvälineet, joiden maturiteettien osalta kyseisten rahoitusvälineiden sekä joukkovelkakirjalainojen markkinat ovat syvät, likvidit ja läpinäkyvät. Asiaankuuluva riskitön korkokäyrä on ekstrapoloitava niiden maturiteettien osalta, joissa asiaankuuluvien rahoitusvälineiden tai joukkovelkakirjalainojen markkinat eivät enää ole syvät, likvidit ja läpinäkyvät.
Asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän ekstrapoloidun osan on perustuttava termiinikorkoihin, jotka lähestyvät tasaisesti korkokäyrän päätearvoa yhdestä tai useammasta sellaisesta termiinikorosta, joiden maturiteetit ovat pisimmät ja joiden osalta asiaankuuluvien rahoitusvälineiden ja joukkovelkakirjalainojen markkinoiden voidaan havaita olevan syvät, likvidit ja läpinäkyvät.
77 b artikla
Asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän vastaavuuskorjaus
1. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset voivat soveltaa vastaavuuskorjausta asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään henkivakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden, mukaan luettuina vahinkovakuutus- tai jälleenvakuutussopimuksista johtuvat elinkorot, salkun parhaan estimaatin laskennassa valvontaviranomaisten ennakkohyväksynnän perusteella, kun seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys on varannut sijoitussalkun, joka koostuu joukkovelkakirjalainoista ja kassavirtaominaisuuksiltaan samankaltaisista muista omaisuuseristä, vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun parhaan estimaatin kattamiseksi ja säilyttää varauksen velvoitteiden koko elinajan, paitsi kun on kyse odotettujen kassavirtojen replikoinnin säilyttämisestä varojen ja velkojen välillä kassavirtojen muututtua olennaisesti;
b)
vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkku, johon vastaavuuskorjausta sovelletaan, ja varattu sijoitussalkku yksilöidään, järjestetään ja hoidetaan erillään yritysten muusta toiminnasta, eikä varattua sijoitussalkkua voida käyttää yritysten muusta toiminnasta syntyneiden tappioiden kattamiseen;
c)
varatun sijoitussalkun odotetut kassavirrat replikoivat kutakin vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun odotetuista kassavirroista saman valuutan määräisinä, eikä mahdollinen ristiriita aiheuta riskejä, jotka ovat olennaisia suhteessa sen vakuutustoiminnan tai jälleenvakuutustoiminnan riskeihin, joihin vastaavuuskorjausta sovelletaan;
d)
vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkkuun liittyvät sopimukset eivät aiheuta tulevia vakuutusmaksuja;
e)
ainoat vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkkuun liittyvät vakuutusriskit ovat pitkäikäisyysriski, kustannusriski, muuttamisriski ja kuolevuusriski;
f)
kun vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkkuun liittyvä vakuutusriski sisältää kuolevuusriskin, vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun paras estimaatti ei kasva enempää kuin 5 prosenttia sellaisen kuolevuusriskiin liittyvän stressin vaikutuksesta, joka kalibroidaan 101 artiklan 2-5 kohdan mukaisesti;
g)
vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkkuun liittyviin sopimuksiin ei sisälly vakuutuksenottajan optioita tai niihin sisältyy vain takaisinosto-optio, jos takaisinoston arvo ei ylitä niiden 75 artiklan mukaisesti arvostettujen omaisuuserien arvoa, jotka kattavat vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteet takaisinosto-option käyttöhetkellä;
h)
varatun sijoitussalkun kassavirrat ovat kiinteät, eivätkä omaisuuserien liikkeeseenlaskijat tai kolmannet osapuolet voi muuttaa niitä;
i)
vakuutus- tai jälleenvakuutussopimuksen vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteita ei jaeta eri osiin koostettaessa tämän kohdan mukaista vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkkua.
Sen estämättä, mitä ensimmäisen alakohdan h alakohdassa säädetään, vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset voivat käyttää omaisuuseriä, joissa kassavirrat ovat inflaatioriippuvuutta lukuun ottamatta kiinteät, edellyttäen, että kyseiset omaisuuserät replikoivat inflaatiosta riippuvaiset vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun kassavirtoja.
Jos liikkeeseenlaskijoilla tai kolmansilla on oikeus muuttaa jonkin omaisuuserän kassavirtoja sillä tavoin, että sijoittaja saa riittävän korvauksen voidakseen saavuttaa samat kassavirrat sijoittamalla varat uudelleen luottoluokaltaan vastaaviin tai parempiin omaisuuseriin, oikeus kassavirtojen muuttamiseen ei saa estää omaisuuserän hyväksymistä varattuun sijoitussalkkuun ensimmäisen alakohdan h alakohdan mukaisesti.
2. Vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset, jotka soveltavat vastaavuuskorjausta vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkkuun, eivät saa palata menetelmään, johon ei sisälly vastaavuuskorjausta. Kun vastaavuuskorjausta soveltava vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys ei enää pysty täyttämään 1 kohdassa vahvistettuja ehtoja, sen on välittömästi ilmoitettava asiasta valvontaviranomaiselle ja toteutettava tarvittavat toimenpiteet täyttääkseen jälleen kyseiset ehdot. Jos tällainen yritys ei pysty uudestaan täyttämään ehtoja kahden kuukauden kuluessa päivämäärästä, jona ehdot eivät täyttyneet, sen on lakattava soveltamasta vastaavuuskorjausta vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteisiinsa ja se ei saa soveltaa vastaavuuskorjausta seuraavien 24 kuukauden aikana.
3. Vastaavuuskorjausta ei saa soveltaa vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteisiin, kun asiaankuuluva riskitön korkokäyrä kyseisten velvoitteiden parhaan estimaatin laskemiseksi sisältää 77 d artiklan mukaisen volatiliteettikorjauksen tai 308 c artiklan mukaisen riskittömiä korkoja koskevan siirtymätoimenpiteen.
77 c artikla
Vastaavuuskorjauksen laskenta
1. Edellä 77 b artiklassa tarkoitettu vastaavuuskorjaus lasketaan kunkin valuutan osalta seuraavia periaatteita noudattaen:
a)
vastaavuuskorjauksen on oltava yhtä suuri kuin seuraavien erotus:
i)
efektiivinen vuosikorko laskettuna yhtenä diskonttokorkona, joka vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun kassavirtoihin sovellettuna tuottaa arvon, joka on yhtä suuri kuin varatun sijoitussalkun 75 artiklan mukainen arvo;
ii)
efektiivinen vuosikorko laskettuna yhtenä diskonttokorkona, joka vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun kassavirtoihin sovellettuna tuottaa arvon, joka on yhtä suuri kuin vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun parhaan estimaatin arvo, kun rahan aika-arvo otetaan huomioon käyttäen riskitöntä peruskorkokäyrää;
b)
vastaavuuskorjaus ei saa sisältää perusmarginaalia, joka kuvaa vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen jäljellä olevia riskejä;
c)
sen estämättä, mitä a alakohdassa säädetään, perusmarginaalia on tarvittaessa korotettava sen varmistamiseksi, että luottoluokaltaan sijoitustason alittavien omaisuuserien vastaavuuskorjaus ei ylitä luottoluokaltaan sijoitustasoisten eikä duraatioltaan ja omaisuuseräluokaltaan samanlaisten omaisuuserien vastaavuuskorjausta;
d)
ulkoisten luottoluokitusten käytön vastaavuuskorjauksen laskennassa on oltava 111 artiklan 1 kohdan n alakohdan mukaista.
2. Edellä olevaa 1 kohdan b alakohtaa sovellettaessa perusmarginaali
a)
on yhtä suuri kuin seuraavien summa:
i)
luottomarginaali, joka vastaa omaisuuserien liikkeeseenlaskijan maksukyvyttömyyden todennäköisyyttä;
ii)
luottomarginaali, joka vastaa omaisuuserien luokituksen alentamisesta johtuvaa odotettua tappiota;
b)
silloin, kun kyseessä ovat saamiset jäsenvaltioiden keskushallinnoilta ja keskuspankeilta, ei saa olla alempi kuin 30 prosenttia rahoitusmarkkinoilla todetusta, duraatioltaan, luottoluokaltaan ja omaisuuseräluokaltaan samanlaisten omaisuuserien riskittömän korkokäyrän ylittävän marginaalin pitkäaikaisesta keskiarvosta;
c)
silloin, kun kyseessä ovat muut omaisuuserät kuin saamiset jäsenvaltioiden keskushallinnoilta ja keskuspankeilta, ei saa olla alempi kuin 35 prosenttia rahoitusmarkkinoilla todetusta, duraatioltaan, luottoluokaltaan ja omaisuuseräluokaltaan samanlaisten omaisuuserien riskittömän korkokäyrän ylittävän marginaalin pitkäaikaisesta keskiarvosta.
Ensimmäisen alakohdan a alakohdan i alakohdassa tarkoitetun maksukyvyttömyyden todennäköisyys perustuu pitkäaikaisiin maksukyvyttömyystilastoihin, jotka ovat omaisuuserän kannalta merkityksellisiä sen duraation, luottoluokan ja omaisuuseräluokan osalta.
Kun toisessa alakohdassa tarkoitetuista maksukyvyttömyystilastoista ei voida johtaa luotettavaa luottomarginaalia, perusmarginaali on yhtä suuri kuin riskittömän korkokäyrän ylittävä osuus b ja c alakohdassa tarkoitetusta marginaalin pitkäaikaisesta keskiarvosta.
77 d artikla
Asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän volatiliteettikorjaus
1. Jäsenvaltiot voivat edellyttää valvontaviranomaisten ennakkohyväksyntää sille, että vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset soveltavat volatiliteettikorjausta asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään 77 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun parhaan estimaatin laskennassa.
2. Kunkin asiaankuuluvan valuutan osalta asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän volatiliteettikorjaus perustuu marginaaliin sen koron, joka voitaisiin saada kyseisen valuutan viitesalkkuun sisältyvistä omaisuuseristä, ja kyseisen valuutan asiaankuuluvan riskittömän peruskorkokäyrän korkojen välillä.
Valuutan viitesalkun on oltava edustava niiden kyseisen valuutan määräisten omaisuuserien osalta, joihin vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset ovat sijoittaneet kyseisen valuutan määräisten vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden parhaan estimaatin kattamiseksi.
3. Riskittömien korkojen volatiliteettikorjaus vastaa 65:tä prosenttia riskikorjatusta valuuttamarginaalista.
Riskikorjattu valuuttamarginaali lasketaan erotuksena 2 kohdassa tarkoitetun marginaalin ja kyseisen marginaalin sen osuuden välillä, joka perustuu realistiseen arvioon omaisuuseriin liittyvästä odotetusta tappiosta tai odottamattomasta luottoriskistä taikka muusta riskistä.
Volatiliteettikorjausta sovelletaan vain niihin asiaankuuluviin korkokäyrän riskittömiin korkoihin, joita ei johdeta ekstrapoloimalla 77 a artiklan mukaisesti. Asiaankuuluvien korkokäyrän riskittömien korkojen ekstrapolointi perustuu näihin korjattuihin riskittömiin korkoihin.
4. Kunkin asiaankuuluvan maan osalta 3 kohdassa tarkoitettua riskittömien korkojen volatiliteettikorjausta kyseisen maan valuutan kohdalla on ennen 65 prosentin kertoimen soveltamista korotettava riskikorjatun maamarginaalin ja kaksinkertaisen riskikorjatun valuuttamarginaalin erotuksella aina, kun kyseinen erotus on positiivinen ja riskikorjattu maamarginaali on suurempi kuin 100 peruspistettä. Korotettua volatiliteettikorjausta sovelletaan kyseisen maan vakuutusmarkkinoilla myytävien tuotteiden vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden parhaan estimaatin laskentaan. Riskikorjattu maamarginaali lasketaan samalla tavoin kuin riskikorjattu valuuttamarginaali kyseisen maan valuutan kohdalla, mutta se perustuu viitesalkkuun, joka on edustava niiden omaisuuserien osalta, joihin vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset ovat sijoittaneet kyseisen maan vakuutusmarkkinoilla myytävien ja kyseisen maan valuutan määräisten tuotteiden vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden parhaan estimaatin kattamiseksi.
5. Volatiliteettikorjausta ei saa soveltaa vakuutusvelvoitteisiin, kun asiaankuuluva riskitön korkokäyrä kyseisten velvoitteiden parhaan estimaatin laskemiseksi sisältää 77 b artiklan mukaisen vastaavuuskorjauksen.
6. Poiketen siitä, mitä 101 artiklassa säädetään, vakavaraisuuspääomavaatimus ei saa kattaa volatiliteettikorjauksen muutoksista johtuvaa oman perusvarallisuuden tappioriskiä.
77 e artikla
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen tuottamat tekniset tiedot
1. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen vahvistaa ja julkaisee kunkin asiaankuuluvan valuutan osalta vähintään neljännesvuosittain seuraavat tekniset tiedot:
a)
asiaankuuluva riskitön korkokäyrä 77 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun parhaan estimaatin laskemiseksi ilman vastaavuuskorjausta tai volatiliteettikorjausta;
b)
kunkin asiaankuuluvan duraation, luottoluokan ja omaisuuseräluokan osalta perusmarginaali 77 c artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetun perusmarginaalin laskentaa varten;
c)
kunkin asiaankuuluvan kansallisen vakuutusmarkkinan osalta 77 d artiklan 1 kohdassa tarkoitettu asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän volatiliteettikorjaus.
2. Jotta voidaan varmistaa vakuutusteknisen vastuuvelan ja oman perusvarallisuuden yhdenmukainen laskenta, komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä, joissa vahvistetaan kunkin asiaankuuluvan valuutan osalta 1 kohdassa tarkoitetut tekniset tiedot. Näissä täytäntöönpanosäädöksissä käytetään hyödyksi näitä tietoja.
Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään asetuksen 301 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua neuvoa-antavaa menettelyä noudattaen.
Komissio hyväksyy 301 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen välittömästi sovellettavia täytäntöönpanosäädöksiä asianmukaisesti perustelluissa erittäin kiireellisissä tapauksissa, jotka liittyvät asiaankuuluvan riskittömän korkokäyrän saatavuuteen.
3. Kun komissio hyväksyy 1 kohdassa tarkoitetut tekniset tiedot 2 kohdan mukaisesti, vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on käytettävä näitä teknisiä tietoja 77 artiklan mukaisen parhaan estimaatin, 77 c artiklan mukaisen vastaavuuskorjauksen ja 77 d artiklan mukaisen volatiliteettikorjauksen laskennassa.
Asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään ei saa soveltaa volatiliteettikorjausta parhaan estimaatin laskemiseksi niiden valuuttojen ja kansallisten markkinoiden ollessa kyseessä, joiden osalta 2 kohdassa tarkoitetuissa täytäntöönpanosäädöksissä ei vahvisteta 1 kohdan c alakohdassa tarkoitettua korjausta.
77 f artikla
Pitkäaikaisia takuita koskevien toimenpiteiden ja osakeriskiä koskevien toimenpiteiden uudelleentarkastelu
1. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii vuosittain ja 1 päivään tammikuuta 2021 saakka Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle kertomuksen 77 a-77 e ja 106 artiklan, 138 artiklan 4 kohdan sekä 304, 308 c ja 308 d artiklan, mukaan luettuina niiden nojalla hyväksytyt delegoidut säädökset tai täytäntöönpanosäädökset, soveltamisen vaikutuksesta.
Valvontaviranomaisten on vuosittain kyseisen jakson aikana annettava vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle seuraavat tiedot:
a)
pitkäaikaisten takuiden saatavuus vakuutustuotteissa niiden kansallisilla markkinoilla ja vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten käyttäytyminen pitkäaikaisina sijoittajina;
b)
niiden vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten määrä, jotka soveltavat vastaavuuskorjausta, volatiliteettikorjausta, 138 artiklan 4 kohdan mukaista tervehdyttämisjakson pidennystä, duraatiopohjaista osakeriskialamoduulia sekä 308 c ja 308 d artiklan mukaisia siirtymätoimenpiteitä;
c)
vastaavuuskorjauksen, volatiliteettikorjauksen, osakepääomavaatimuksen symmetrisen mukautusmekanismin, duraatiopohjaisen osakeriskialamoduulin sekä 308 c ja 308 d artiklan mukaisten siirtymätoimenpiteiden vaikutus vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten taloudelliseen asemaan kansallisella tasolla ja anonyymisti kunkin yrityksen osalta;
d)
vastaavuuskorjauksen, volatiliteettikorjauksen, osakepääomavaatimuksen symmetrisen mukautusmekanismin ja duraatiopohjaisen osakeriskialamoduulin vaikutus vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten sijoituskäyttäytymiseen sekä se, tarjoavatko ne aiheettomia pääomahuojennuksia;
e)
mahdollisen 138 artiklan 4 kohdan mukaisen tervehdyttämisjakson pidennyksen vaikutus vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten toimiin vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävän oman varallisuuden tason uudelleen saavuttamiseksi tai riskiprofiilin pienentämiseksi vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi;
f)
vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten soveltaessa 308 c ja 308 d artiklan mukaisia siirtymätoimenpiteitä se, noudattavatko ne 308 e artiklassa tarkoitettuja vaiheistussuunnitelmia, ja mahdollisuudet vähentää riippuvuutta näistä siirtymätoimenpiteistä, mukaan luettuina toimenpiteet, joita yritykset ja valvontaviranomaiset ovat toteuttaneet tai joita niiden on määrä toteuttaa, ottaen huomioon asianomaisen jäsenvaltion sääntely-ympäristön.
2. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen antaa tarvittaessa EJRK:aa kuultuaan ja julkisen kuulemisen jälkeen komissiolle lausunnon 77 a-77 e ja 106 artiklan, 138 artiklan 4 kohdan sekä 304, 308 c ja 308 d artiklan, mukaan luettuina niiden nojalla hyväksytyt delegoidut säädökset tai täytäntöönpanosäädökset, soveltamisen arvioinnista. Arvioinnissa on käsiteltävä vakuutustuotteisiin sisältyvien pitkäaikaisten takuiden saatavuutta, vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten käyttäytymistä pitkäaikaisina sijoittajina ja yleisesti rahoitusjärjestelmän vakautta.
3. Komissio toimittaa 2 kohdassa tarkoitetun vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen toimittaman lausunnon perusteella kertomuksen Euroopan parlamentille ja neuvostolle viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2021 tai tarvittaessa aiemmin. Kertomuksessa on keskityttävä erityisesti vaikutuksiin, jotka kohdistuvat seuraaviin:
a)
vakuutuksenottajien suoja;
b)
Euroopan vakuutusmarkkinoiden toiminta ja vakaus;
c)
sisämarkkinat ja erityisesti kilpailu ja tasapuoliset toimintaedellytykset Euroopan vakuutusmarkkinoilla;
d)
se, missä määrin vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset toimivat edelleen pitkäaikaisina sijoittajina;
e)
annuiteettituotteiden saatavuus ja hinnoittelu;
f)
kilpailevien tuotteiden saatavuus ja hinnoittelu;
g)
vakuutusyritysten pitkäaikaiset sijoitusstrategiat tuotteille, joihin sovelletaan 77 b ja 77 c artiklaa, verrattuna strategioihin muille pitkäaikaisille takuille;
h)
kuluttajien valintamahdollisuudet ja kuluttajien tietoisuus riskistä;
i)
hajauttamisen aste vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten vakuutustoiminnassa ja sijoitussalkussa;
j)
rahoitusjärjestelmän vakaus.
Kertomuksen on lisäksi perustuttava valvontakokemukseen, jota saadaan 77 a-77 e ja 106 artiklan, 138 artiklan 4 kohdan sekä 304, 308 c ja 308 d artiklan soveltamisesta, mukaan luettuina niiden nojalla hyväksytyt delegoidut säädökset tai täytäntöönpanosäädökset.
4. Komission kertomukseen liitetään tarvittaessa lainsäädäntöehdotuksia.”
24)
Korvataan 86 artikla seuraavasti:
”86 artikla
Delegoidut säädökset ja tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan seuraavat:
a)
vakuutusmatemaattiset ja tilastolliset metodiikat 77 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun parhaan estimaatin laskemiseksi;
b)
metodiikat, periaatteet ja tekniikat, joita käytetään määritettäessä asiaankuuluva riskitön korkokäyrä, jota käytetään 77 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun parhaan estimaatin laskennassa;
c)
olosuhteet, joissa vakuutustekninen vastuuvelka lasketaan kokonaisuutena tai parhaan estimaatin ja riskimarginaalin summana, sekä menetelmät, joita käytetään, kun vakuutustekninen vastuuvelka lasketaan kokonaisuutena 77 artiklan 4 kohdassa tarkoitetulla tavalla;
d)
menetelmät ja oletukset, joita käytetään riskimarginaalin laskennassa, mukaan luettuna niiden hyväksyttävään omaan varallisuuteen kuuluvien erien määrittäminen, joita tarvitaan vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden täyttämiseen ja pääoman kustannuksen tason kalibrointiin 77 artiklan 5 kohdassa tarkoitetulla tavalla;
e)
vakuutuslajit, joiden perusteella vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteet segmentoidaan vakuutusteknisen vastuuvelan laskemiseksi 80 artiklassa tarkoitetulla tavalla;
f)
vaatimukset, jotka on täytettävä vakuutusteknisen vastuuvelan laskennassa käytettyjen tietojen asianmukaisuuden, täydellisyyden ja tarkkuuden varmistamiseksi, sekä erityisolosuhteet, joissa on asianmukaista käyttää parhaan estimaatin laskemiseen likiarvoja, tapauskohtaiset menetelmät mukaan luettuina, 82 artiklassa tarkoitetulla tavalla;
g)
spesifikaatiot, jotka koskevat 77 b artiklan 1 kohdan mukaisia vaatimuksia, mukaan luettuina menetelmät, oletukset ja vakioparametrit, joita käytetään laskettaessa 77 b artiklan 1 kohdan e alakohdassa tarkoitetun kuolevuusriskiin liittyvän stressin vaikutusta;
h)
spesifikaatiot, jotka koskevat 77 c artiklan mukaisia vaatimuksia, mukaan luettuina oletukset ja menetelmät, joita sovelletaan vastaavuuskorjauksen ja perusmarginaalin laskennassa;
i)
menetelmät ja oletukset 77 d artiklassa tarkoitetun volatiliteettikorjauksen laskemiseksi, mukaan luettuna kaava kyseisen artiklan 2 kohdassa tarkoitetun marginaalin laskemiseksi.
2. Jotta voidaan varmistaa vakuutusteknisen vastuuvelan menetelmien ja laskelmien jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin
a)
metodiikat, joita käytetään laskettaessa 81 artiklassa tarkoitettu vastapuolen maksukyvyttömyyteen liittyvä korjaus, jolla otetaan huomioon vastapuolen maksukyvyttömyydestä johtuvat odotetut tappiot;
b)
tarvittaessa yksinkertaistetut vakuutusteknisen vastuuvelan laskentamenetelmät ja -tekniikat sen varmistamiseksi, että a ja d alakohdassa tarkoitetut vakuutusmatemaattiset ja tilastolliset menetelmät ovat oikeassa suhteessa vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten, vakuutus- ja jälleenvakuutusalan kytkösyritykset mukaan luettuina, kantamien riskien luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3. Jotta voidaan varmistaa 77 b artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla määritetään tarkemmin menettelyt 77 b artiklan 1 kohdassa tarkoitetun vastaavuuskorjauksen soveltamisen hyväksymiseen.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 31 päivänä lokakuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä nämä tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
25)
Muutetaan 92 artikla seuraavasti:
a)
korvataan otsikko seuraavasti:
”Delegoidut säädökset ja tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit”
b)
korvataan 1 kohta seuraavasti:
”1. Jotta voidaan varmistaa oman varallisuuden määrittämisen jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin perusteet, joita valvontaviranomaiset noudattavat hyväksyessään oman lisävarallisuuden 90 artiklan mukaisesti.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
1 a. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään tarkemmin 212 artiklan 2 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitettujen, rahoitus- ja luottolaitoksiin olevien omistusyhteyksien käsittely oman varallisuuden määrittämisessä.”
c)
lisätään kohta seuraavasti:
”3. Jotta voidaan varmistaa 90 artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla vahvistetaan sovellettavat menettelyt, lomakkeet ja mallit oman lisävarallisuuden käytön hyväksymistä varten.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 31 päivänä lokakuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
26)
Korvataan 97 artikla seuraavasti:
”97 artikla
Delegoidut säädökset ja tekniset sääntelystandardit
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan luettelo, jossa mainitaan oman varallisuuden erät, myös 96 artiklassa tarkoitetut erät, joiden katsotaan täyttävän 94 artiklassa vahvistetut perusteet, ja esitetään kunkin oman varallisuuden erän osalta tarkka kuvaus ominaisuuksista, jotka ovat määränneet sen luokituksen.
2. Jotta voidaan varmistaa omien varojen luokituksen jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, ellei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin menetelmät, joita valvontaviranomaisten on käytettävä arvioidessaan ja hyväksyessään sellaisten oman varallisuuden erien arvioinnin ja luokituksen, jotka eivät sisälly 1 kohdassa tarkoitettuun luetteloon.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
Komissio tarkastelee 1 kohdassa tarkoitettua luetteloa säännöllisesti uudelleen ja saattaa sen tarvittaessa ajan tasalle markkinoiden kehityksen perusteella.”
27)
Korvataan 99 artikla seuraavasti:
”99 artikla
Oman varallisuuden hyväksyttävyyttä koskevat delegoidut säädökset
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan
a)
98 artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut määrälliset rajoitukset;
b)
korjaukset, jotka olisi tehtävä ilmentämään niiden oman varallisuuden erien siirtämättömyyttä, joita voidaan käyttää vain erityisestä velkasegmentistä tai erityisistä riskeistä syntyneiden tappioiden kattamiseen (korvamerkityt rahastot).”
28)
Lisätään artikla seuraavasti:
”109 a artikla
Standardikaavaa koskevat yhdenmukaistetut tekniset tiedot
1. Vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskemiseksi standardikaavan mukaisesti Euroopan valvontaviranomaiset laativat yhteiskomitean kautta luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi ulkoisten luottoluokituslaitosten antamien luottoluokitusten sijoittamisesta objektiiviseen luottoluokka-asteikkoon soveltaen 111 artiklan 1 kohdan n alakohdan mukaisesti määritettyjä luokkia.
Euroopan valvontaviranomaisten yhteiskomitea toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
2. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen ja helpottaa 105 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun markkinariskimoduulin laskentaa, helpottaa 105 artiklan 6 kohdassa tarkoitetun vastapuoliriskimoduulin laskentaa, arvioida 101 artiklan 5 kohdassa tarkoitettuja riskienvähentämistekniikoita ja laskea vakuutustekninen vastuuvelka, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi seuraavien osalta:
a)
luettelot aluehallinnoista ja paikallisviranomaisista, joilta olevia saamisia käsitellään samoin kuin saamisia keskushallinnolta siinä maassa, missä ne toimivat, mikäli tällaisiin saamisiin liittyvät riskit eivät eroa toisistaan viranomaisen veronkanto-oikeuden ja sellaisten erityisten institutionaalisten järjestelyjen vuoksi, jotka vähentävät maksukyvyttömyysriskiä;
b)
106 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu osakeindeksi 111 artiklan 1 kohdan c ja o alakohdan mukaisesti vahvistettujen yksityiskohtaisten perusteiden mukaisesti;
c)
korjaukset, jotka tehdään euroon sidottuihin valuuttoihin 105 artiklan 5 kohdassa tarkoitetussa valuuttariskialamoduulissa 111 artiklan 1 kohdan p alakohdan mukaisesti vahvistettujen, euroon sidottuihin valuuttoihin valuuttariskialamoduulin laskennan helpottamiseksi tehtäviä korjauksia koskevien yksityiskohtaisten perusteiden mukaisesti.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
3. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkaisee tekniset tiedot, mukaan luettuina 106 artiklassa tarkoitettua symmetristä mukautusta koskevat tiedot, vähintään neljännesvuosittain.
4. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen ja helpottaa 105 artiklan 4 kohdassa tarkoitetun sairausvakuutusriskimoduulin laskentaa, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii asianomaisten jäsenvaltioiden valvontaviranomaisten antamat laskelmat huomioon ottaen luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi standardipoikkeamista, jotka liittyvät tiettyihin jäsenvaltioiden kansallisiin lainsäädäntötoimenpiteisiin, jotka mahdollistavat terveyteen kohdistuvia riskejä koskevien korvausten jakamisen vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten kesken ja jotka täyttävät 5 kohdan mukaiset perusteet ja mahdolliset delegoiduilla säädöksillä vahvistetut lisäperusteet.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
5. Edellä 4 kohdassa tarkoitettuja teknisiä täytäntöönpanostandardeja sovelletaan ainoastaan niihin jäsenvaltioiden kansallisiin lainsäädäntötoimenpiteisiin, jotka mahdollistavat terveyteen kohdistuvia riskejä koskevien korvausten jakamisen vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten kesken ja jotka täyttävät seuraavat perusteet:
a)
korvausten jakamismekanismi on läpinäkyvä ja täysin määritetty ennen vuotuista ajanjaksoa, jota se koskee;
b)
korvausten jakamismekanismin, sairausvakuutusriskin tasoitusjärjestelmään osallistuvien vakuutusyritysten määrän ja tasoitusjärjestelmän alaisen liiketoiminnan riskiominaisuuksien avulla voidaan varmistaa, että kunkin tasoitusjärjestelmään osallistuvan yrityksen osalta tasoitusjärjestelmän alaisen liiketoiminnan vuotuisten tappioiden vaihtelu vähenee merkittävästi tasoitusjärjestelmän kautta sekä vakuutusmaksu- että korvausvastuuriskin osalta;
c)
sairausvakuutusriskin tasoitusjärjestelmän alainen sairausvakuutus on pakollinen ja korvaa osittain tai kokonaan lakisääteisen sosiaaliturvajärjestelmän antaman sairausvakuutussuojan;
d)
sairausvakuutusriskin tasoitusjärjestelmään osallistuvan vakuutusyrityksen maksukyvyttömyystapauksessa yksi tai useampi jäsenvaltion hallitus takaa maksavansa tasoitusjärjestelmän alaisen vakuutustoiminnan vakuutuksenottajille täyden korvauksen.
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan lisäperusteet, jotka kansallisten lainsäädäntötoimenpiteiden on täytettävä, sekä menetelmät ja vaatimukset tämän artiklan 4 kohdassa tarkoitettujen standardipoikkeamien laskemiseksi.”
29)
Korvataan 111 artikla seuraavasti:
”111 artikla
103-109 artiklaa koskevat delegoidut säädökset ja tekniset sääntelystandardit ja tekniset täytäntöönpanostandardit
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan seuraavat:
a)
101 artiklan ja 103-109 artiklan mukainen standardikaava;
b)
tarvittavat alamoduulit, joiden avulla 104 artiklassa tarkoitettuihin riskimoduuleihin kuuluvat riskit voidaan ottaa tarkemmin huomioon, sekä mahdolliset myöhemmät päivitykset;
c)
menetelmät, oletukset ja vakioparametrit, jotka kalibroidaan 101 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuun todennäköisyystasoon ja joita käytetään laskettaessa kutakin 104, 105 ja 304 artiklassa säädettyä perusvakavaraisuuspääomavaatimuksen riskimoduulia tai alamoduulia, 106 artiklassa tarkoitettu symmetrinen mukautusmekanismi ja asianmukainen ajanjakso ilmaistuna kuukausien lukumääränä sekä asianmukainen lähestymistapa 304 artiklassa tarkoitetun menetelmän integroimiseksi standardikaavan mukaisesti lasketussa vakavaraisuuspääomavaatimuksessa;
d)
korrelaatioparametrit, tarvittaessa myös liitteessä IV tarkoitetut parametrit, ja kyseisten parametrien päivittämistä koskevat menettelyt;
e)
vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten käyttäessä riskienvähentämistekniikoita menetelmät ja oletukset, joita käytetään arvioitaessa kyseisen yrityksen riskiprofiilin muutoksia ja korjattaessa vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskentaa;
f)
laatuvaatimukset, jotka e alakohdassa tarkoitettujen riskienvähentämistekniikoiden on täytettävä sen varmistamiseksi, että riski on tosiasiallisesti siirretty kolmannelle;
f a)
menetelmät ja parametrit, joita käytetään vastapuoliriskiä koskevan pääomavaatimuksen arvioinnissa, kun on kyse saamisista ehdot täyttäviltä keskusvastapuolilta, ja kyseiset parametrit siten, että varmistetaan mainittujen saamisten johdonmukainen kohtelu asetuksen (EU) N:o 575/2013 4 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa tarkoitettujen luottolaitosten ja 4 artiklan 1 kohdan 26 alakohdassa tarkoitettujen rahoituslaitosten kohdalla;
g)
menetelmät ja parametrit, joita käytetään 107 artiklassa säädetyn operatiivista riskiä koskevan pääomavaatimuksen arvioinnissa, mukaan luettuna 107 artiklan 3 kohdassa tarkoitettu prosenttiosuus;
h)
menetelmät ja korjaukset, joita käytetään kuvaamaan vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten rajallisia mahdollisuuksia hajauttaa korvamerkittyihin rahastoihin liittyviä riskejä;
i)
menetelmä, jota käytetään laskettaessa 108 artiklan mukaista korjausta, jolla otetaan huomioon vakuutustekniseen vastuuvelkaan ja laskennallisiin veroihin liittyvä tappioiden vaimennusvaikutus;
j)
henkivakuutus-, vahinkovakuutus- ja sairausvakuutusriskimoduulien vakioparametrit, jotka voidaan korvata 104 artiklan 7 kohdan mukaisilla yrityskohtaisilla parametreilla;
k)
standardoidut menetelmät, joita vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset käyttävät laskiessaan j alakohdassa tarkoitettuja yrityskohtaisia parametreja, sekä mahdolliset käytettyjen tietojen täydellisyyttä, tarkkuutta ja asianmukaisuutta koskevat vaatimukset, jotka on täytettävä ennen kuin valvontaviranomaiset antavat hyväksyntänsä, ja hyväksynnässä noudatettava menettely;
l)
tiettyjä alamoduuleja ja riskimoduuleja varten yksinkertaistetut laskelmat sekä vaatimukset, jotka vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten, vakuutus- ja jälleenvakuutusalan kytkösyritykset mukaan luettuina, on täytettävä saadakseen oikeuden käyttää kyseisiä yksinkertaistuksia 109 artiklan mukaisesti;
m)
lähestymistapa, jota sovelletaan 212 artiklassa määriteltyihin sidosyrityksiin vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskennassa, erityisesti 105 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun osakeriskialamoduulin laskennassa, ottaen huomioon todennäköinen väheneminen kyseisten sidosyritysten arvon vaihtelussa, mikä johtuu kyseisten sijoitusten strategisesta luonteesta ja osakasyrityksen vaikutusvallasta kyseisiin sidosyrityksiin;
n)
ulkoisten luottoluokituslaitosten antamien ulkoisten luottoluokitusten käyttö vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskennassa standardikaavan mukaisesti ja ulkoisten luottoluokitusten sijoittaminen 109 a artiklan 1 kohdassa tarkoitettuun luottoluokka-asteikkoon, minkä on oltava johdonmukaista sen kanssa, miten ulkoisten luottoluokituslaitosten antamia ulkoisia luottoluokituksia käytetään asetuksen (EU) N:o 575/2013 4 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa määriteltyjen luottolaitosten ja 4 artiklan 1 kohdan 26 alakohdassa määriteltyjen rahoituslaitosten pääomavaatimusten laskennassa;
o)
109 a artiklan 2 kohdan c alakohdassa tarkoitettua osakeindeksiä koskevat yksityiskohtaiset perusteet;
p)
yksityiskohtaiset perusteet, jotka koskevat euroon sidottuihin valuuttoihin tehtäviä korjauksia 109 a artiklan 2 kohdan d alakohdassa tarkoitetun valuuttariskialamoduulin laskennan helpottamiseksi;
q)
109 a artiklan 2 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen aluehallintojen ja paikallisviranomaisten luokittelua koskevat ehdot.
2. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä, joita on sovellettava valvontaviranomaisen hyväksyessä 1 kohdan k alakohdassa tarkoitettuja yrityskohtaisia parametreja.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 31 päivänä lokakuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
3. Komissio laatii 31 päivään joulukuuta 2020 mennessä arvion vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavan laskennassa käytettyjen menetelmien, oletusten ja vakioparametrien asianmukaisuudesta. Se ottaa erityisesti huomioon omaisuuseräluokkien ja rahoitusvälineiden kehityksen, näiden omaisuuserien ja rahoitusvälineiden sijoittajien käyttäytymisen sekä rahoituspalveluja koskevassa kansainvälisessä standardoinnissa tapahtuneen kehityksen. Tiettyjen omaisuuseräluokkien uudelleentarkastelu voidaan asettaa etusijalle. Komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen ja liittää siihen tarvittaessa ehdotuksia tämän direktiivin tai sen nojalla hyväksyttyjen delegoitujen säädösten tai täytäntöönpanosäädösten muuttamiseksi.
4. Jotta voidaan varmistaa vakavaraisuuspääomavaatimuksen jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, jollei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joilla määritetään tarkemmin määrälliset rajoitukset ja varojen hyväksyttävyyttä koskevat vaatimukset silloin, kun kyseisiä riskejä ei oteta missään alamoduulissa riittävästi huomioon.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
Näitä teknisiä sääntelystandardeja sovelletaan vakuutusteknisen vastuuvelan kattaviin varoihin lukuun ottamatta sellaisia henkivakuutussopimuksiin varattuja varoja, joissa vakuutuksenottajat kantavat sijoitusriskin. Komissio tarkastelee niitä uudelleen standardikaavaa ja rahoitusmarkkinoita koskevan kehityksen perusteella.”
30)
Korvataan 114 artikla seuraavasti:
”114 artikla
Vakavaraisuuspääomavaatimuksen sisäisiä malleja koskevat delegoidut säädökset ja tekniset täytäntöönpanostandardit
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään seuraavat:
a)
mukautukset, jotka tehdään 120-125 artiklassa vahvistettuihin vaatimuksiin osittaisen sisäisen mallin rajoitetun soveltamisalan perusteella;
b)
tapa, jolla osittainen sisäinen malli sisällytetään kokonaisuudessaan 113 artiklan 1 kohdan c alakohdassa tarkoitettuun vakavaraisuuspääomavaatimuksen standardikaavaan, sekä vaihtoehtoisten sisällytystekniikoiden käyttöä koskevat vaatimukset.
2. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä:
a)
sisäisen mallin hyväksymiseen 112 artiklan mukaisesti; ja
b)
115 artiklassa tarkoitettuun sisäiseen malliin tehtävien suurten muutosten ja sisäisten mallien muutosmenettelyn muutosten hyväksymiseen.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 31 päivänä lokakuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
31)
Korvataan 127 artikla seuraavasti:
”127 artikla
120-126 artiklaa koskevat delegoidut säädökset
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti 120-126 artiklaan liittyviä delegoituja säädöksiä, jotka koskevat sisäisten mallien käyttöä kaikkialla unionin alueella, parantaakseen vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten riskiprofiilin arviointia ja liiketoiminnan johtamista.”
32)
Muutetaan 129 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 1 kohdan d alakohdan i, ii ja iii alakohta seuraavasti:
”i)
vahinkovakuutusyrityksissä kytkösyritykset mukaan luettuina 2 500 000 euroa lukuun ottamatta tapauksia, joissa kaikki liitteessä I olevassa A osassa lueteltuihin vakuutusluokkiin 10-15 sisältyvät riskit tai osa niistä on katettu, jolloin tason on oltava vähintään 3 700 000 euroa,
ii)
henkivakuutusyrityksissä kytkösyritykset mukaan luettuina 3 700 000 euroa,
iii)
jälleenvakuutusyrityksissä 3 600 000 euroa lukuun ottamatta kytkösyrityksiä, joissa vähimmäispääomavaatimuksen on oltava vähintään 1 200 000 euroa,”
b)
korvataan 3 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Jäsenvaltioiden on sallittava se, että niiden valvontaviranomaiset edellyttävät ajanjaksolla, joka päättyy viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2017, että vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset soveltavat ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuja prosenttilukuja yksinomaan yrityksen VI luvun 4 jakson 2 alajakson mukaisesti laskettuun vakavaraisuuspääomavaatimukseen.”
c)
lisätään 4 kohtaan ensimmäisen alakohdan jälkeen alakohta seuraavasti:
”Edellä 3 kohdassa tarkoitettuja rajoituksia laskettaessa yritykset eivät ole velvollisia laskemaan vakavaraisuuspääomavaatimusta neljännesvuosittain.”
d)
korvataan 5 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”5. Komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2020 kertomuksen jäsenvaltioiden säännöistä ja valvontaviranomaisten toimintatavoista, jotka on hyväksytty 1-4 kohdan mukaisesti.”
33)
Korvataan 130 artikla seuraavasti:
”130 artikla
Delegoidut säädökset
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään, miten 128 ja 129 artiklassa tarkoitettu vähimmäispääomavaatimus lasketaan.”
34)
Korvataan 131 artiklan ensimmäisessä kohdassa päivämäärä ”31 päivänä lokakuuta 2012” päivämäärällä ”31 päivänä joulukuuta 2015” ja päivämäärä ”31 päivänä lokakuuta 2013” päivämäärällä ”31 päivänä joulukuuta 2016”.
35)
Korvataan 135 artikla seuraavasti:
”135 artikla
Laadullisia vaatimuksia koskevat delegoidut säädökset ja tekniset sääntelystandardit
1. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään seuraavia seikkoja koskevat laadulliset vaatimukset:
a)
sijoituksista aiheutuvien riskien tunnistaminen, mittaaminen, seuranta ja hallinta 132 artiklan 2 kohdan ensimmäisen alakohdan osalta;
b)
sellaisten erityisriskien tunnistaminen, mittaaminen, seuranta ja hallinta, jotka aiheutuvat sijoituksista 132 artiklan 4 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettuihin johdannaisinstrumentteihin ja varoihin, sekä sen määrittäminen, missä määrin tällaisten varojen käytön voidaan katsoa auttavan pienentämään riskejä tai helpottamaan sijoitussalkun tehokasta hoitoa 132 artiklan 4 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitetulla tavalla.
2. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan
a)
vaatimukset, jotka lainoja vaihdantakelpoisiksi arvopapereiksi ja muiksi rahoitusvälineiksi uudelleenjärjestelevien yritysten (alullepanijat tai järjestäjät) on täytettävä, jotta vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys saa sijoittaa tällaisiin arvopapereihin tai välineisiin, jotka on laskettu liikkeeseen 1 päivän tammikuuta 2011 jälkeen, mukaan luettuina vaatimukset, joilla varmistetaan, että alullepanija, järjestäjä tai alkuperäinen lainanantaja säilyttää koko ajan olennaisen nettomääräisen taloudellisen osuuden, joka ei missään tapauksessa saa olla pienempi kuin viisi prosenttia;
b)
laadulliset vaatimukset, jotka tällaisiin arvopapereihin tai välineisiin sijoittavien vakuutus- tai jälleenvakuutusyritysten on täytettävä;
c)
olosuhteet, joissa voidaan määrätä oikeasuhteinen korotettu pääomavaatimus, kun tämän kohdan a ja b alakohdassa säädettyjä vaatimuksia on rikottu, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 101 artiklan 3 kohdan soveltamista.
3. Jotta voidaan varmistaa 2 kohdan c alakohdan osalta jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, jollei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään kyseisessä säännöksessä tarkoitettua oikeasuhteisen korotetun pääomavaatimuksen laskentaa koskevat metodiikat.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
36)
Korvataan 138 artiklan 4 kohta seuraavasti:
”4. Jos vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen, tarvittaessa EJRK:aa kuultuaan, toteamilla poikkeuksellisilla epäsuotuisilla tilanteilla on vaikutuksia vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin, joiden osuus markkinoista tai asianomaisista vakuutuslajeista on merkittävä, valvontaviranomainen voi jatkaa asianomaisten yritysten osalta 3 kohdan toisessa alakohdassa mainittua määräaikaa enintään seitsemällä vuodella ottaen huomioon kaikki asiaan vaikuttavat tekijät, mukaan luettuna vakuutusteknisen vastuuvelan keskimääräinen duraatio.
Tätä kohtaa sovellettaessa vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toteaa kyseisen valvontaviranomaisen pyynnöstä poikkeuksellisen epäsuotuisan tilanteen olemassaolon, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) N:o 1094/2010 18 artiklan mukaisia vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen valtuuksia. Kyseinen valvontaviranomainen voi esittää pyynnön, jos vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset, joiden osuus markkinoista tai asianomaisista vakuutuslajeista on merkittävä, eivät todennäköisesti pysty täyttämään jotakin 3 kohdassa säädetyistä vaatimuksista. Poikkeuksellinen epäsuotuisa tilanne on olemassa, kun yksi tai useampi seuraavista perusteista vaikuttaa vakavasti tai epäsuotuisasti sellaisten vakuutus- tai jälleenvakuutusyritysten taloudelliseen asemaan, joiden osuus markkinoista tai asianomaisista vakuutuslajeista on merkittävä:
a)
odottamaton, voimakas ja vakava häiriö rahoitusmarkkinoilla;
b)
pitkään alhainen korkotaso;
c)
merkittävästi vaikuttava katastrofitapahtuma.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen arvioi asianomaista kansallista valvontaviranomaista kuultuaan säännöllisesti, ovatko toisessa alakohdassa tarkoitetut olosuhteet edelleen olemassa. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toteaa asianomaista valvontaviranomaista kuultuaan ajankohdan, jona poikkeuksellista epäsuotuisaa tilannetta ei enää ole olemassa.
Kyseisen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen on toimitettava valvontaviranomaiselleen kolmen kuukauden välein edistymiskertomus, jossa esitetään toteutetut toimenpiteet ja edistyminen vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävän oman varallisuuden tason uudelleen saavuttamisessa tai riskiprofiilin pienentämisessä vakavaraisuusvaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu määräajan jatkaminen on peruutettava, jos edistymiskertomus osoittaa, että vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämättä jäämisen toteamispäivän ja edistymiskertomuksen toimittamispäivän välisenä aikana ei ole saavutettu merkittävää edistymistä vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävien omien varojen tason uudelleen saavuttamisessa tai riskiprofiilin pienentämisessä vakavaraisuusvaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi.”
37)
Korvataan 143 artikla seuraavasti:
”143 artikla
138 artiklan 4 kohtaa koskevat delegoidut säädökset ja tekniset sääntelystandardit
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla täydennetään poikkeuksellisten epäsuotuisien tilanteiden lajeja ja joissa määritetään tekijät ja perusteet, jotka on otettava huomioon, kun vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toteaa poikkeuksellisen epäsuotuisan tilanteen olemassaolon ja valvontaviranomaiset määrittävät 138 artiklan 4 kohdan mukaisen tervehdyttämisjakson pidennyksen.
2. Jotta voidaan varmistaa 138 artiklan 2 kohdan, 139 artiklan 2 kohdan ja 141 artiklan osalta jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, jollei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin 138 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tervehdyttämissuunnitelmaa, 139 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua rahoitussuunnitelmaa ja 141 artiklaa, huolehtien asianmukaisesti siitä, että vältetään prosykliset vaikutukset.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.”
38)
Korvataan 149 artikla seuraavasti:
”149 artikla
Riskien tai sitoumusten muutokset
Kaikkiin muutoksiin, jotka vakuutusyritys aikoo tehdä 147 artiklassa tarkoitettuihin tietoihin, on sovellettava 147 ja 148 artiklassa säädettyä menettelyä.”
39)
Muutetaan 155 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 3 kohdan ensimmäisen alakohdan jälkeen alakohta seuraavasti:
”Kotijäsenvaltion tai vastaanottavan jäsenvaltion valvontaviranomainen voi lisäksi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.”
b)
korvataan 9 kohta seuraavasti:
”9. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle sellaisten tapausten lukumäärä ja laji, jotka ovat johtaneet 146 ja 148 artiklan mukaiseen kielteiseen päätökseen tai joissa on toteutettu tämän artiklan 3 ja 4 kohdan mukaisia toimenpiteitä.”
40)
Lisätään 158 artiklan 2 kohdan ensimmäisen alakohdan jälkeen alakohta seuraavasti:
”Kotijäsenvaltion tai vastaanottavan jäsenvaltion valvontaviranomainen voi lisäksi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.”
41)
Korvataan 159 artikla seuraavasti:
”159 artikla
Tilastotiedot rajan ylittävistä tapahtumista
Jokaisen vakuutusyrityksen on ilmoitettava kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle valvontaviranomaiselle erikseen sijoittautumisvapauden perusteella ja erikseen palvelujen tarjoamisen vapauden perusteella toteutettujen tapahtumien osalta vakuutusmaksujen, korvausten ja palkkioiden määrä jälleenvakuutusta vähentämättä jäsenvaltioittain ja seuraavasti:
a)
vahinkovakuutustoiminta vakuutuslajeittain asiaankuuluvan delegoidun säädöksen mukaisesti;
b)
henkivakuutustoiminta kussakin vakuutuslajissa asiaankuuluvan delegoidun säädöksen mukaisesti.
Kun kyse on liitteessä I olevan A osan luokasta 10, jossa rahdinkuljettajan vastuu on suljettu pois, asianomaisen yrityksen on myös ilmoitettava kyseiselle valvontaviranomaiselle vahinkotiheys ja korvausten keskimääräiset kulut.
Kotijäsenvaltion valvontaviranomaisen on toimitettava ensimmäisessä ja toisessa kohdassa tarkoitetut tiedot kohtuullisessa ajassa ja yhtenä kokonaisuutena jokaisen niitä pyytävän asianomaisen jäsenvaltion valvontaviranomaisille.”
42)
Korvataan 172 artikla seuraavasti:
”172 artikla
Vastaavuus jälleenvakuutusyritysten tapauksessa
1. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään tarkemmin perusteet sen arvioimiseksi, vastaako sellaisten yritysten jälleenvakuutustoimintaan sovellettava kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely, joiden kotipaikka on kyseisessä kolmannessa maassa, I osastossa säädettyä järjestelyä.
2. Jos kolmas maa täyttää 1 kohdan mukaisesti hyväksytyt perusteet, komissio voi 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti antaa delegoidun säädöksen, jossa määritetään, että sellaisten yritysten jälleenvakuutustoimintaan sovellettava kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely, joiden kotipaikka on kyseisessä kolmannessa maassa, vastaa tämän direktiivin I osastossa säädettyä järjestelyä.
Näitä delegoituja säädöksiä on tarkasteltava säännöllisesti uudelleen I osastossa säädetyn valvontajärjestelyn ja kolmannen maan valvontajärjestelyn merkittävien muutosten huomioon ottamiseksi.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon kaikista ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista kolmansista maista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
3. Jos kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely on 2 kohdan mukaisesti katsottu tässä direktiivissä säädettyä järjestelyä vastaavaksi, sellaisten yritysten kanssa tehtyjä jälleenvakuutussopimuksia, joiden kotipaikka on kyseisessä kolmannessa maassa, on kohdeltava samoin kuin tämän direktiivin mukaisesti toimiluvan saaneiden yritysten kanssa tehtyjä jälleenvakuutussopimuksia.
4. Poiketen siitä, mitä 2 kohdassa säädetään, ja vaikka 1 kohdan mukaisesti määritetyt perusteet eivät täyty, komissio voi rajoitetuksi ajanjaksoksi sekä 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti antaa delegoidun säädöksen, jossa määritetään, että sellaisten yritysten jälleenvakuutustoimintaan sovellettava kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely, joiden kotipaikka on kyseisessä kolmannessa maassa, väliaikaisesti vastaa I osastossa säädettyä järjestelyä, jos kyseinen kolmas maa täyttää vähintään seuraavat ehdot:
a)
se on antanut unionille sitoumuksen sellaisen vakavaraisuusjärjestelyn käyttöön ottamisesta ja soveltamisesta, joka voidaan arvioida vastaavaksi 2 kohdan mukaisesti ennen kyseisen rajoitetun ajanjakson päättymistä, ja vastaavuuden arviointiprosessiin osallistumisesta;
b)
se on ottanut käyttöön työohjelman täyttääkseen a alakohdassa tarkoitetun sitoumuksen;
c)
se on osoittanut riittävästi resursseja täyttääkseen a alakohdassa tarkoitetun sitoumuksen;
d)
sen vakavaraisuusjärjestely on riskiperusteinen, ja siinä asetetaan vakavaraisuutta koskevia määrällisiä ja laadullisia vaatimuksia sekä valvontaan liittyvää raportointia ja avoimuutta koskevia vaatimuksia;
e)
se on tehnyt kirjallisia sopimuksia yhteistyöstä ja luottamuksellisten valvontatietojen vaihtamisesta vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen ja valvontaviranomaisten kanssa;
f)
sillä on riippumaton valvontajärjestelmä; ja
g)
se on ottanut käyttöön salassapitovelvollisuuden kaikille sen valvontaviranomaisten lukuun toimiville henkilöille erityisesti vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen ja valvontaviranomaisten kanssa tapahtuvan tietojenvaihdon osalta.
Väliaikaista vastaavuutta koskevissa delegoiduissa säädöksissä on otettava huomioon komission 177 artiklan 2 kohdan mukaisesti antamat kertomukset. Näitä delegoituja säädöksiä on tarkasteltava säännöllisesti uudelleen asianomaisen kolmannen maan edistymiskertomusten perusteella. Kertomukset esitetään vuosittain komissiolle, joka arvioi ne. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen avustaa komissiota edistymiskertomusten arvioinnissa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon kaikista ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista kolmansista maista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään ensimmäisessä alakohdassa säädetyt ehdot.
5. Edellä 4 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu rajoitettu ajanjakso päättyy 31 päivänä joulukuuta 2020 tai sinä päivänä, jona kyseisen kolmannen maan valvontajärjestely on 2 kohdan mukaisesti katsottu I osastossa säädettyä järjestelyä vastaavaksi, sen mukaan kumpi on aikaisempi.
Ajanjaksoa voidaan pidentää enintään vuodella, jos se on tarpeen, jotta vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen ja komissio voivat arvioida vastaavuuden 2 kohdan mukaisesti.
6. Sellaisten yritysten kanssa tehtyjä jälleenvakuutussopimuksia, joiden kotipaikka on kolmannessa maassa, jonka valvontajärjestely on katsottu väliaikaisesti vastaavaksi 4 kohdan mukaisesti, on kohdeltava samoin kuin 3 kohdassa tarkoitettuja jälleenvakuutussopimuksia. Jäljempänä olevaa 173 artiklaa sovelletaan myös jälleenvakuutusyrityksiin, joiden kotipaikka on kolmannessa maassa, jonka valvontajärjestely on katsottu väliaikaisesti vastaavaksi 4 kohdan mukaisesti.”
43)
Korvataan 176 artikla seuraavasti:
”176 artikla
Jäsenvaltioiden ilmoitus komissiolle ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle
Jäsenvaltioiden valvontaviranomaisten on ilmoitettava komissiolle, vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden valvontaviranomaisille toimiluvan myöntämisestä sellaiselle suoralle tai välilliselle tytäryritykselle, jonka yhteen tai useampaan emoyritykseen sovelletaan kolmannen maan lakia.
Ilmoitukseen on sisällyttävä myös tieto asianomaisen yritysryhmän rakenteesta.
Jos yritys, johon sovelletaan kolmannen maan lakia, hankkii sellaisen osuuden unionissa toimiluvan saaneesta vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksestä, että tästä vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksestä tulee kyseisen kolmannen maan yrityksen tytäryritys, kotijäsenvaltion valvontaviranomaisten on ilmoitettava siitä komissiolle, vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden valvontaviranomaisille.”
44)
Korvataan 177 artiklan 1 kohta seuraavasti:
”1. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle kaikista yleisistä vaikeuksista, joita niiden vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset kohtaavat sijoittautuessaan kolmanteen maahan tai harjoittaessaan siellä toimintaansa.”
45)
Korvataan 210 artiklan 2 kohta seuraavasti:
”2. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään rajoitettua jälleenvakuutusta (finite reinsurance) koskevasta toiminnasta aiheutuvien riskien seuraamista, hallitsemista ja valvontaa koskevat tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitetut säännökset.”
46)
Korvataan 211 artiklan 2 ja 3 kohta seuraavasti:
”2. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään tarkemmin seuraavat perusteet valvontaviranomaisten hyväksyntää varten:
a)
luvan soveltamisala;
b)
kaikkiin sopimuksiin sisällytettävät pakolliset ehdot;
c)
42 artiklassa tarkoitetut erillisyhtiötä johtavien henkilöiden sopivuutta ja luotettavuutta koskevat vaatimukset;
d)
osakkaiden tai jäsenten, joilla on määräomistusyhteyksiä erillisyhtiöissä, sopivuutta ja luotettavuutta koskevat vaatimukset;
e)
asianmukaiset hallinto- ja kirjanpitomenettelyt, riittävät sisäiset valvontamekanismit ja riskienhallintaa koskevat vaatimukset;
f)
tilinpäätöstietoja, toiminnan vakautta koskevia tietoja ja tilastotietoja koskevat vaatimukset;
g)
vakavaraisuutta koskevat vaatimukset.
2 a. Jotta voidaan varmistaa 211 artiklan 1 ja 2 kohdan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä, joita sovelletaan hyväksyttäessä erillisyhtiöiden perustaminen, ja muodoista ja malleista, joita on käytettävä 2 kohdan f alakohtaa sovellettaessa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 31 päivänä lokakuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
2 b. Jotta voidaan varmistaa 211 artiklan 1 ja 2 kohdan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä, joita sovelletaan valvontaviranomaisten välisessä yhteistyössä ja tietojenvaihdossa, jos erillisyhtiö, joka ottaa vastuulleen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen riskin, on sijoittautunut muuhun jäsenvaltioon kuin siihen, jossa vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys on saanut toimiluvan.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
3. Ennen 31 päivää joulukuuta 2015 toimiluvan saaneisiin erillisyhtiöihin on sovellettava sen jäsenvaltion lainsäädäntöä, joka on myöntänyt erillisyhtiölle toimiluvan. Tällaisen erillisyhtiön kyseisen päivämäärän jälkeen aloittamaan uuteen toimintaan sovelletaan 1, 2 ja 2 a kohdan säännöksiä.”
47)
Korvataan 212 artiklan 1 kohdan e alakohta seuraavasti:
”e)
’valvontaviranomaisten kollegiolla’ pysyvää mutta joustavaa rakennetta yhteistyötä, koordinointia ja ryhmävalvontaa koskevan päätöksenteon helpottamista varten;”.
48)
Muutetaan 216 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 1 kohtaan alakohdat seuraavasti:
”Tällöin valvontaviranomaisen on perusteltava päätöksensä sekä ryhmävalvojalle että unionin tason perimmäiselle emoyritykselle. Ryhmävalvojan on ilmoitettava tästä valvontaviranomaisten kollegiolle 248 artiklan 1 kohdan a alakohdan mukaisesti.
Jollei tämän artiklan 2-6 kohdasta muuta johdu, 218-258 artiklaa sovelletaan soveltuvin osin.”
b)
korvataan 4 kohdan kolmas alakohta seuraavasti:
”Valvontaviranomaisen on perusteltava päätöksensä sekä yritykselle että ryhmävalvojalle. Ryhmävalvojan on ilmoitettava tästä valvontaviranomaisten kollegiolle 248 artiklan 1 kohdan a alakohdan mukaisesti.”
c)
korvataan 7 kohta seuraavasti:
”7. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään, missä olosuhteissa tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitettu päätös voidaan tehdä.”
49)
Muutetaan 217 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 1 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Tällöin valvontaviranomaisten on perusteltava sopimuksensa sekä ryhmävalvojalle että unionin tason perimmäiselle emoyritykselle. Ryhmävalvojan on ilmoitettava tästä valvontaviranomaisten kollegiolle 248 artiklan 1 kohdan a alakohdan mukaisesti.”
b)
korvataan 3 kohta seuraavasti:
”3. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään, missä olosuhteissa tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitettu päätös voidaan tehdä.”
50)
Korvataan 227 artikla seuraavasti:
”227 artikla
Vastaavuus kolmannen maan vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten tapauksessa
1. Laskettaessa kolmannen maan vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen osakasyrityksenä olevan vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen osalta ryhmän vakavaraisuutta 233 artiklan mukaisesti kolmannen maan vakuutus- tai jälleenvakuutusyritystä käsitellään pelkästään tämän laskelman tekemiseksi vastaavasti kuin sidosyrityksenä olevaa vakuutus- tai jälleenvakuutusyritystä.
Jos kolmas maa, jossa kyseisellä yrityksellä on kotipaikka, kuitenkin edellyttää yritykseltä toimilupaa ja määrää sen toiminnalle vähintään I osaston VI luvussa säädettyä vastaavan vakavaraisuusjärjestelyn, jäsenvaltiot voivat säätää, että laskelmassa otetaan kyseisen yrityksen osalta huomioon kyseisessä kolmannessa maassa säädetty vakavaraisuuspääomavaatimus sekä sen kattamiseen hyväksyttävissä oleva oma varallisuus.
2. Kun delegoitua säädöstä ei ole annettu tämän artiklan 4 tai 5 kohdan mukaisesti, ryhmävalvojan on tarkastettava kolmannen maan vakavaraisuusjärjestelyn vastaavuus osakasyrityksen pyynnöstä tai omasta aloitteestaan. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen avustaa ryhmävalvojaa asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Ennen kuin ryhmävalvoja tekee vastaavuutta koskevan päätöksen, sen on vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana näin toimiessaan kuultava asiasta muita asianomaisia valvontaviranomaisia. Päätös on tehtävä 3 kohdan mukaisesti hyväksyttyjen perusteiden mukaisesti. Ryhmävalvoja ei saa tehdä kolmannesta maasta päätöstä, joka on ristiriidassa kyseisestä kolmannesta maasta aiemmin tehdyn päätöksen kanssa, paitsi kun se on tarpeen I osaston VI luvussa säädetyn valvontajärjestelyn ja kolmannen maan valvontajärjestelyn merkittävien muutosten huomioon ottamiseksi.
Jos valvontaviranomaiset ovat eri mieltä toisen alakohdan mukaisesti tehdystä päätöksestä, ne voivat saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun ryhmävalvoja on ilmoittanut päätöksestä. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.
3. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään tarkemmin perusteet sen arvioimiseksi, vastaako kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely I osaston VI luvussa säädettyä järjestelyä.
4. Jos kolmas maa täyttää 3 kohdan mukaisesti hyväksytyt perusteet, komissio voi 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti antaa delegoidun säädöksen, jossa määritetään, että kolmannen maan valvontajärjestely vastaa I osaston VI luvussa säädettyä järjestelyä.
Näitä delegoituja säädöksiä on tarkasteltava säännöllisesti uudelleen I osaston VI luvussa säädetyn valvontajärjestelyn ja kolmannen maan valvontajärjestelyn merkittävien muutosten huomioon ottamiseksi.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon kaikista ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista kolmansista maista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
5. Poiketen siitä, mitä 4 kohdassa säädetään, ja vaikka 3 kohdan mukaisesti määritettyjä perusteita ei täytetä, komissio voi 6 kohdassa tarkoitetuksi ajanjaksoksi sekä 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti antaa delegoidun säädöksen, jossa määritetään, että sellaisiin yrityksiin sovellettava kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely, joiden kotipaikka on kyseisessä kolmannessa maassa, tilapäisesti vastaa I osaston VI luvussa säädettyä järjestelyä, jos:
a)
voidaan osoittaa, että tuolloin on käytössä vakavaraisuusjärjestely, joka voidaan arvioida vastaavaksi 4 kohdan mukaisesti, tai että kolmas maa voi ottaa sen käyttöön ja soveltaa sitä;
b)
kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely on riskiperusteinen, ja siinä asetetaan vakavaraisuutta koskevia määrällisiä ja laadullisia vaatimuksia sekä valvontaan liittyvää raportointia ja avoimuutta koskevia vaatimuksia;
c)
kolmannen maan lait mahdollistavat yhteistyön ja luottamuksellisten valvontatietojen vaihdon vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen ja valvontaviranomaisten kanssa;
d)
kolmannella maalla on riippumaton valvontajärjestelmä; ja
e)
kolmas maa on ottanut käyttöön salassapitovelvollisuuden kaikille sen valvontaviranomaisten lukuun toimiville henkilöille.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon kaikista ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista kolmansista maista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
6. Edellä 5 kohdassa tarkoitettu tilapäistä vastaavuutta koskeva päätös tehdään alun perin kymmenen vuoden ajanjaksoksi, paitsi jos ennen kyseisen ajanjakson päättymistä
a)
kyseinen delegoitu säädös on kumottu; tai
b)
on annettu 4 kohdan mukaisesti annettu delegoitu säädös, jossa todetaan, että kolmannen maan valvontajärjestely on katsottu I osaston VI luvussa säädettyä järjestelyä vastaavaksi.
Tilapäistä vastaavuutta koskeva päätös uusitaan kymmeneksi vuodeksi kerrallaan, jos 5 kohdassa tarkoitetut ehdot edelleen täyttyvät. Komissio antaa tällaisen delegoidun säädöksen 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Tilapäistä vastaavuutta koskevissa delegoiduissa säädöksissä on otettava huomioon komission 177 artiklan 2 kohdan mukaisesti antamat kertomukset. Komissio tarkastelee säännöllisesti uudelleen tällaisia delegoituja säädöksiä. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen avustaa komissiota päätösten arvioinnissa. Komissio ilmoittaa Euroopan parlamentille meneillään olevista uudelleentarkasteluista ja antaa sille kertomuksen päätelmistään.
7. Jos 5 kohdan mukaisesti on annettu delegoitu säädös, jossa määritetään, että kolmannen maan valvontajärjestely on tilapäisesti vastaava, kyseinen kolmas maa katsotaan vastaavaksi 1 kohdan toista alakohtaa sovellettaessa.”
51)
Korvataan 231 artikla seuraavasti:
”231 artikla
Ryhmän sisäinen malli
1. Jos vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys ja sen sidosyritykset taikka vakuutushallintayhtiön sidosyritykset yhdessä hakevat lupaa laskea ryhmän konsolidoitu vakavaraisuuspääomavaatimus sekä ryhmään kuuluvien vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten vakavaraisuuspääomavaatimus sisäisen mallin perusteella, asianomaisten valvontaviranomaisten on yhdessä päätettävä luvan myöntämisestä ja määriteltävä mahdolliset lupaehdot ja -edellytykset.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu hakemus jätetään ryhmävalvojalle.
Ryhmävalvojan on viipymättä tiedotettava muut valvontaviranomaisten kollegion jäsenet ja toimitettava heille täydellinen hakemus.
2. Asianomaisten valvontaviranomaisten on parhaansa mukaan pyrittävä tekemään hakemuksesta yhteinen päätös kuuden kuukauden kuluessa siitä päivästä, jona ryhmävalvoja on vastaanottanut täydellisen hakemuksen.
3. Jos 2 kohdassa tarkoitetun kuuden kuukauden ajanjakson kuluessa jokin asianomainen valvontaviranomainen on saattanut asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti, ryhmävalvojan on lykättävä päätöksensä tekoa ja odotettava, että vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee mahdollisesti kyseisen asetuksen 19 artiklan 3 kohdan mukaisesti päätöksen, ja tehtävä asiasta päätös, joka on sopusoinnussa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen päätöksen kanssa. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen on tehtävä päätöksensä kuukauden kuluessa. Asiaa ei saa saattaa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi kuuden kuukauden määräajan päätyttyä eikä sen jälkeen, kun asiasta on tehty yhteinen päätös.
Jos lautakunnan ehdottama päätös hylätään asetuksen (EU) N:o 1094/2010 41 artiklan 2 ja 3 kohdan ja 44 artiklan 1 kohdan kolmannen alakohdan mukaisesti, ryhmävalvoja tekee lopullisen päätöksen. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä. Kuuden kuukauden määräaikaa pidetään mainitun asetuksen 19 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuna sovitteluaikana.
4. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla varmistetaan 2 kohdassa tarkoitetun yhteistä päätöstä koskevan menettelyn yhdenmukaisen soveltamisen edellytykset, 1 kohdassa tarkoitettujen lupahakemusten osalta yhteisten päätösten helpottamiseksi.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
5. Kun asianomaiset valvontaviranomaiset ovat tehneet 2 kohdassa tarkoitetun yhteisen päätöksen, ryhmävalvojan on toimitettava hakijalle asiakirja, jossa perustellaan päätös kaikilta osin.
6. Jos yhteistä päätöstä ei ole tehty kuuden kuukauden kuluessa siitä päivästä, jona ryhmävalvoja on vastaanottanut täydellisen hakemuksen, ryhmävalvojan on tehtävä hakemuksesta oma päätöksensä.
Ryhmävalvojan on otettava asianmukaisesti huomioon näkemykset ja varaukset, joita muut asianomaiset valvontaviranomaiset ovat esittäneet kyseisen kuuden kuukauden määräajan kuluessa.
Ryhmävalvojan on toimitettava hakijalle ja muille asianomaisille valvontaviranomaisille asiakirja, joka sisältää kaikilta osin perustellun päätöksen.
Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.
7. Jos jokin asianomainen valvontaviranomainen katsoo, että sen valvonnassa olevan vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen riskiprofiili poikkeaa merkittävästi ryhmätasolla hyväksytyn sisäisen mallin perusoletuksista, ja jos kyseinen yritys ei ole ratkaissut asianmukaisesti valvontaviranomaisen havaitsemia ongelmia, kyseinen viranomainen voi 37 artiklan mukaisesti päättää määrätä lisäpääomavaatimuksen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen vakavaraisuuspääomavaatimukseen, joka on saatu tällaista sisäistä mallia soveltamalla.
Valvontaviranomainen voi poikkeuksellisissa oloissa, joissa lisäpääomavaatimus ei olisi asianmukainen, vaatia kyseistä yritystä laskemaan vakavaraisuuspääomavaatimuksensa I osaston VI luvun 4 jakson 1 ja 2 alajaksossa tarkoitetun standardikaavan perusteella. Edellä 37 artiklan 1 kohdan a ja c alakohdassa tarkoitetuissa tapauksissa valvontaviranomainen voi päättää määrätä lisäpääomavaatimuksen kyseisen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen vakavaraisuuspääomavaatimukseen, joka on saatu standardikaavaa soveltamalla.
Valvontaviranomaisen on perusteltava ensimmäisessä ja toisessa alakohdassa tarkoitetut päätökset sekä vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykselle että muille valvontaviranomaisten kollegion jäsenille.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi antaa ohjeita varmistaakseen tämän kohdan yhdenmukaisen ja yhtenäisen soveltamisen.”
52)
Korvataan 232 kohdan ensimmäisen kohdan johdantokappale seuraavasti:
”Selvittäessään, otetaanko ryhmän riskiprofiili ryhmän konsolidoidussa vakavaraisuuspääomavaatimuksessa asianmukaisesti huomioon, ryhmävalvojan on kiinnitettävä erityistä huomiota tapauksiin, joissa 37 artiklan 1 kohdan a-d alakohdassa tarkoitetut tilanteet voivat ilmetä ryhmätasolla, erityisesti jos”
53)
Korvataan 232 artiklan kolmas kohta seuraavasti:
”Edellä olevan 37 artiklan 1-5 kohtaa sekä 37 artiklan 6, 7 ja 8 kohdan mukaisesti hyväksyttyjä delegoituja säädöksiä ja teknisiä täytäntöönpanostandardeja sovelletaan soveltuvin osin.”
54)
Korvataan 233 artiklan 6 kohdan kolmas alakohta seuraavasti:
”Edellä olevan 37 artiklan 1-5 kohtaa sekä 37 artiklan 6, 7 ja 8 kohdan mukaisesti hyväksyttyjä delegoituja säädöksiä ja teknisiä täytäntöönpanostandardeja sovelletaan soveltuvin osin.”
55)
Korvataan 234 artikla seuraavasti:
”234 artikla
220-229 ja 230-233 artiklaa koskevat delegoidut säädökset
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään 220-229 artiklassa säädetyt tekniset periaatteet ja menetelmät sekä 230-233 artiklan soveltaminen erityisten oikeudellisten rakenteiden taloudellista luonnetta vastaavasti.”
56)
Korvataan 237 artikla seuraavasti:
”237 artikla
Vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen tytäryritykset: hakemusta koskeva päätös
1. Haettaessa lupaa 238 ja 239 artiklassa vahvistettujen sääntöjen soveltamiseen asianomaisten valvontaviranomaisten on valvontaviranomaisten kollegiossa täydessä yhteistyössä päätettävä haetun luvan myöntämisestä ja määriteltävä mahdolliset lupaehdot ja -edellytykset.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu hakemus jätetään ainoastaan tytäryritykselle toimiluvan antaneelle valvontaviranomaiselle. Kyseisen valvontaviranomaisen on viipymättä tiedotettava muut valvontaviranomaisten kollegion jäsenet ja toimitettava heille täydellinen hakemus.
2. Asianomaisten valvontaviranomaisten on parhaansa mukaan pyrittävä tekemään hakemuksesta yhteinen päätös kolmen kuukauden kuluessa siitä päivästä, jona kaikki kollegioon kuuluvat valvontaviranomaiset ovat vastaanottaneet täydellisen hakemuksen.
3. Jos 2 kohdassa tarkoitetun kolmen kuukauden määräajan kuluessa jokin asianomainen valvontaviranomainen on saattanut asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti, ryhmävalvojan on lykättävä päätöksensä tekoa ja odotettava, että vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee mahdollisesti kyseisen asetuksen 19 artiklan 3 kohdan mukaisesti päätöksen, ja tehtävä asiasta päätös, joka on sopusoinnussa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen päätöksen kanssa. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee päätöksensä kuukauden kuluessa. Asiaa ei saa saattaa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi kolmen kuukauden määräajan päätyttyä eikä sen jälkeen, kun asiasta on tehty yhteinen päätös.
Jos lautakunnan ehdottama päätös hylätään asetuksen (EU) N:o 1094/2010 41 artiklan 2 ja 3 kohdan ja 44 artiklan 1 kohdan kolmannen alakohdan mukaisesti, ryhmävalvoja tekee lopullisen päätöksen. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä. Kolmen kuukauden määräaikaa pidetään kyseisen asetuksen 19 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuna sovitteluaikana.
4. Jotta voidaan varmistaa 2 kohdassa tarkoitetun yhteistä päätöstä koskevan menettelyn yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi 1 kohdassa tarkoitetuista lupahakemuksista yhteisten päätösten helpottamiseksi.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
5. Kun asianomaiset valvontaviranomaiset ovat tehneet 2 kohdassa tarkoitetun yhteisen päätöksen, tytäryritykselle toimiluvan antaneen valvontaviranomaisen on toimitettava hakijalle kaikilta osin perusteltu päätös. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava yhteinen päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.
6. Jos valvontaviranomaiset eivät ole tehneet yhteistä päätöstä 2 kohdassa vahvistetun kolmen kuukauden määräajan kuluessa, ryhmävalvojan on tehtävä hakemuksesta oma päätöksensä.
Ryhmävalvojan on kyseisen määräajan kuluessa otettava asianmukaisesti huomioon seuraavat seikat:
a)
näkemykset ja varaukset, joita asianomaiset valvontaviranomaiset ovat esittäneet;
b)
varaukset, joita muut valvontaviranomaisten kollegioon kuuluvat valvontaviranomaiset ovat esittäneet.
Päätös on perusteltava, ja siihen on tarvittaessa sisällyttävä selitys, jos muiden asianomaisten valvontaviranomaisten esittämistä varauksista on poikettu merkittävästi. Ryhmävalvojan on toimitettava päätöksestä jäljennös hakijalle ja muille asianomaisille valvontaviranomaisille. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.”
57)
Korvataan 238 artiklan 4 kohta seuraavasti:
”4. Valvontaviranomaisten kollegion on parhaansa mukaan pyrittävä pääsemään sopimukseen tytäryritykselle toimiluvan antaneen valvontaviranomaisen ehdotuksesta tai muista mahdollisista toimenpiteistä.
Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava sopimus sitovaksi ja sovellettava sitä.”
58)
Korvataan 238 artiklan 5 kohta seuraavasti:
”5. Jos valvontaviranomainen ja ryhmävalvoja ovat asiasta eri mieltä, valvontaviranomainen tai ryhmävalvoja voi saattaa asian kuukauden kuluessa valvontaviranomaisen ehdotuksesta vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti, ja se tekee päätöksensä kuukauden kuluessa asian saattamisesta sen käsiteltäväksi. Kuukauden määräaikaa pidetään kyseisen asetuksen 19 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuna sovitteluaikana. Asiaa ei saa saattaa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi tässä alakohdassa tarkoitetun kuukauden määräajan päätyttyä eikä sen jälkeen, kun kollegio on päässyt asiasta sopimukseen tämän artiklan 4 kohdan mukaisesti.
Tytäryritykselle toimiluvan antaneen valvontaviranomaisen on lykättävä päätöksensä tekoa ja odotettava, että vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee mahdollisesti kyseisen asetuksen 19 artiklan mukaisesti päätöksen, ja tehtävä asiasta päätös, joka on sopusoinnussa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen päätöksen kanssa.
Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.
Päätöksessä on ilmoitettava kaikki syyt, joiden perusteella se on tehty.
Päätös on toimitettava tytäryritykselle ja valvontaviranomaisten kollegiolle.”
59)
Lisätään 239 artiklaan kohta seuraavasti:
”4. Valvontaviranomainen tai ryhmävalvoja voi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti, ne ovat eri mieltä:
a)
tervehdyttämissuunnitelman hyväksymisestä, mukaan luettuna tervehdyttämisjakson mahdollinen pidennys, 1 kohdassa tarkoitetun neljän kuukauden määräajan kuluessa; tai
b)
ehdotettujen toimenpiteiden hyväksymisestä 2 kohdassa tarkoitetun kuukauden määräajan kuluessa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti, ja se tekee päätöksensä kuukauden kuluessa asian saattamisesta sen käsiteltäväksi.
Asiaa ei saa saattaa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi:
a)
ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen neljän kuukauden määräajan tai kuukauden määräajan päätyttyä;
b)
sen jälkeen, kun kollegio on päässyt asiasta sopimukseen tämän artiklan 1 kohdan toisen alakohdan tai 2 kohdan toisen alakohdan mukaisesti;
c)
tämän artiklan 2 kohdassa tarkoitetuissa kriisitilanteissa.
Neljän kuukauden tai kuukauden määräaikaa pidetään kyseisen asetuksen 19 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuna sovitteluaikana.
Tytäryritykselle toimiluvan antaneen valvontaviranomaisen on lykättävä päätöksensä tekoa ja odotettava, että vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee mahdollisesti kyseisen asetuksen 19 artiklan 3 kohdan mukaisesti päätöksen, ja tehtävä asiasta päätös, joka on sopusoinnussa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen päätöksen kanssa. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava päätös sitovaksi ja sovellettava sitä.
Päätöksessä on ilmoitettava kaikki syyt, joiden perusteella se on tehty.
Päätös on toimitettava tytäryritykselle ja valvontaviranomaisten kollegiolle.”
60)
Korvataan 241 artikla seuraavasti:
”241 artikla
Vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen tytäryritykset: delegoidut säädökset
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään
a)
perusteet, joilla arvioidaan, täyttyvätkö 236 artiklassa vahvistetut ehdot;
b)
perusteet, joilla arvioidaan, millaisia tilanteita on pidettävä 239 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuina kriisitilanteina;
c)
menettelyt, joita valvontaviranomaisten on noudatettava vaihtaessaan tietoja, käyttäessään oikeuksiaan ja täyttäessään velvollisuutensa 237-240 artiklan mukaisesti.”
61)
Korvataan 242 artiklan 1 kohta seuraavasti:
”1. Komissio laatii 31 päivään joulukuuta 2017 mennessä arvion III osaston soveltamisesta, erityisesti valvontaviranomaisten kollegioon kuuluvien valvontaviranomaisten yhteistyöstä ja kollegion toimivuudesta ja lisäpääomavaatimusten asettamista koskevista valvontakäytännöistä, sekä antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen ja liittää siihen tarvittaessa ehdotuksia tämän direktiivin muuttamiseksi.”
62)
Korvataan 242 artiklan 2 kohdassa päivämäärä ”31 päivään lokakuuta 2015” päivämäärällä ”31 päivään joulukuuta 2018”.
63)
Korvataan 244 artiklan 4 kohta seuraavasti:
”4. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, jotka koskevat merkittävän riskikeskittymän määrittelyä tämän artiklan 2 ja 3 kohtaa sovellettaessa.
5. Jotta voidaan varmistaa riskikeskittymien valvonnan jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, jollei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin merkittävän riskikeskittymän yksilöintiä ja asianmukaisten kynnysarvojen asettamista 3 kohtaa sovellettaessa.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
6. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi lomakkeista ja malleista, joita käytetään tällaisista riskikeskittymistä ilmoittamisessa 2 kohtaa sovellettaessa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
64)
Korvataan 245 artiklan 4 kohta seuraavasti:
”4. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, jotka koskevat merkittävän ryhmänsisäisen liiketoimen määrittelyä tämän artiklan 2 ja 3 kohtaa sovellettaessa.
5. Jotta voidaan varmistaa ryhmänsisäisten liiketoimien valvonnan jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin merkittävän ryhmänsisäisen liiketoimen yksilöintiä 3 kohtaa sovellettaessa.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
6. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä, lomakkeista ja malleista, joita käytetään tällaisista ryhmänsisäisistä liiketoimista ilmoittamisessa 2 kohtaa sovellettaessa.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
65)
Korvataan 247 artiklan 3-7 kohta seuraavasti:
”3. Asianomaiset valvontaviranomaiset voivat erityistapauksissa minkä tahansa muun valvontaviranomaisen pyynnöstä tehdä yhteisen päätöksen poiketa 2 kohdassa vahvistetuista perusteista, jos niiden soveltaminen olisi epätarkoituksenmukaista ottaen huomioon ryhmän rakenne sekä vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksen toiminnan suhteellinen merkitys eri maissa, ja nimetä jonkin muun valvontaviranomaisen ryhmävalvojaksi.
Tätä varten mikä tahansa asianomainen valvontaviranomainen voi pyytää keskustelun aloittamista siitä, ovatko 2 kohdassa tarkoitetut perusteet tarkoituksenmukaisia. Keskustelu voidaan käydä enintään kerran vuodessa.
Asianomaisten valvontaviranomaisten on parhaansa mukaan pyrittävä tekemään yhteinen päätös ryhmävalvojan valinnasta kolmen kuukauden kuluttua siitä, kun keskustelua on pyydetty. Niiden on ennen päätöksen tekemistä annettava ryhmälle tilaisuus esittää kantansa.
Nimetyn ryhmävalvojan on toimitettava kaikilta osin perusteltu yhteinen päätös ryhmälle.
4. Jos 3 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitetun kolmen kuukauden ajanjakson kuluessa jokin asianomainen valvontaviranomainen on saattanut asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti, asianomaisten valvontaviranomaisten on lykättävä yhteisen päätöksensä tekoa ja odotettava, että vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee mahdollisesti kyseisen asetuksen 19 artiklan 3 kohdan mukaisesti päätöksen, ja tehtävä asiasta yhteinen päätös, joka on sopusoinnussa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen päätöksen kanssa. Asianomaisten valvontaviranomaisten on tunnustettava yhteinen päätös sitovaksi ja sovellettava sitä. Kolmen kuukauden määräaikaa pidetään kyseisen asetuksen 19 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuna sovitteluaikana.
5. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen tekee päätöksensä kuukauden kuluessa siitä, kun asia on saatettu sen käsiteltäväksi 4 kohdan mukaisesti. Asiaa ei saa saattaa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi kolmen kuukauden määräajan päätyttyä eikä sen jälkeen, kun asiasta on tehty yhteinen päätös. Nimetyn ryhmävalvojan on toimitettava kaikilta osin perusteltu yhteinen päätös ryhmälle ja valvontaviranomaisten kollegiolle.
6. Jos yhteistä päätöstä ei tehdä, ryhmävalvojan tehtävää hoitaa tämän artiklan 2 kohdan mukaisesti nimetty valvontaviranomainen.
7. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen ilmoittaa Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle vähintään kerran vuodessa merkittävistä vaikeuksista, joita liittyy 2, 3 ja 6 kohdan soveltamiseen.
Jos ilmenee merkittäviä vaikeuksia, jotka liittyvät tämän artiklan 2 ja 3 kohdassa vahvistettujen perusteiden soveltamiseen, komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään kyseiset perusteet.”
66)
Muutetaan 248 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 2 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Jos ryhmävalvoja ei hoida 1 kohdassa tarkoitettuja tehtäviä tai valvontaviranomaisten kollegion jäsenet eivät tee yhteistyötä tässä kohdassa edellytetyssä laajuudessa, mikä tahansa asianomainen valvontaviranomainen voi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.”
b)
korvataan 3 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”3. Valvontaviranomaisten kollegion jäseniä ovat ryhmävalvoja ja kaikkien sellaisten jäsenvaltioiden valvontaviranomaiset, joissa kaikkien tytäryritysten pääkonttorit sijaitsevat, sekä vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen asetuksen (EU) N:o 1094/2010 21 artiklan mukaisesti.”
c)
korvataan 4 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Jos koordinointijärjestelyistä ilmenee eriäviä näkemyksiä, mikä tahansa valvontaviranomaisten kollegion jäsen voi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti. Ryhmävalvojan on tehtävä asiasta lopullinen päätös, joka on sopusoinnussa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen päätöksen kanssa. Ryhmävalvojan on toimitettava päätös muille asianomaisille valvontaviranomaisille.”
d)
korvataan 5 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Koordinointijärjestelyissä voidaan antaa lisätehtäviä ryhmävalvojalle, muille valvontaviranomaisille tai vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle, jos tällä tehostetaan ryhmän valvontaa eikä heikennetä valvontaviranomaisten kollegion jäsenten valvontatoimia näiden yksittäisten tehtävien osalta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta ryhmävalvojalle ja muille valvontaviranomaisille tällä direktiivillä annettuja oikeuksia ja velvollisuuksia.”
e)
korvataan 6 ja 7 kohta seuraavasti:
”6. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii valvontaviranomaisten kollegioiden toimintaa koskevia ohjeita niiden työskentelyä koskevien kattavien arvioiden perusteella niiden lähentymisen tason arvioimiseksi. Tällaisia arvioita laaditaan vähintään joka kolmas vuosi. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että ryhmävalvoja toimittaa vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle arvioiden kannalta asiaankuuluvat tiedot valvontaviranomaisten kollegion toiminnasta ja mahdollisesti kohdatuista vaikeuksista.
Jotta voidaan varmistaa valvontaviranomaisten välisen koordinoinnin jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin valvontaviranomaisten kollegioiden toimintaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen ohjeiden mukaisesti.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä toisessa alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
7. Jotta voidaan varmistaa valvontaviranomaisten välisen koordinoinnin jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, jollei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkemmin 1-6 kohdassa tarkoitetun ryhmävalvonnan koordinointia.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
8. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä merkittävän sivukonttorin määritelmästä.”
67)
Muutetaan 249 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 1 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Sen varmistamiseksi, että valvontaviranomaisilla, ryhmävalvoja mukaan luettuna, on käytössään sama määrä merkityksellisiä tietoja, niiden on toimitettava toisilleen tällaiset tiedot, jotta voidaan antaa muille viranomaisille mahdollisuus suorittaa tämän direktiivin mukaiset valvontatehtävät ja helpottaa niiden suorittamista, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kyseisten viranomaisten velvollisuuksia ja riippumatta siitä, ovatko ne samasta jäsenvaltiosta. Asianomaisten valvontaviranomaisten ja ryhmävalvojan on tältä osin toimitettava viipymättä toisilleen kaikki merkitykselliset tiedot niin pian kuin ne ovat saatavilla tai vaihdettava tietoja pyydettäessä. Tässä alakohdassa tarkoitettuihin tietoihin sisältyvät esimerkiksi tiedot ryhmän ja valvontaviranomaisten toimista sekä ryhmän toimittamat tiedot.”
b)
lisätään kohta seuraavasti:
”1 a. Jos jokin valvontaviranomainen ei ole toimittanut merkityksellisiä tietoja tai yhteistyötä ja erityisesti merkityksellisten tietojen vaihtoa koskeva pyyntö on evätty tai siihen ei ole vastattu kahden viikon kuluessa, valvontaviranomaiset voivat saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi.
Jos asia saatetaan vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi, se voi toimia asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti, sanotun kuitenkaan rajoittamatta Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 258 artiklan soveltamista.”
c)
korvataan 3 kohta seuraavasti:
”3. Jotta voidaan varmistaa valvontaviranomaisten välisen koordinoinnin ja tietojenvaihdon jatkuva yhdenmukaistaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii, jollei 301 b artiklasta muuta johdu, luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään seuraavat:
a)
tiedot, jotka ryhmävalvojan on järjestelmällisesti kerättävä ja levitettävä muille asianomaisille valvontaviranomaisille tai jotka muiden asianomaisten valvontaviranomaisten on toimitettava ryhmävalvojalle;
b)
tiedot, jotka ovat ryhmätason valvonnan kannalta olennaisia tai merkityksellisiä, jotta voidaan edistää valvontaan liittyvän raportoinnin lähentymistä.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
4. Jotta voidaan varmistaa valvontaviranomaisten välisen koordinoinnin ja tietojenvaihdon yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä ja lomakkeista tietojen toimittamiseksi ryhmävalvojalle sekä menettely, jota noudatetaan tässä artiklassa säädetyssä valvontaviranomaisten välisessä yhteistyössä ja tietojenvaihdossa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
68)
Muutetaan 250 artikla seuraavasti:
”250 artikla
Valvontaviranomaisten keskinäinen kuuleminen
1. Ennen kuin asianomaiset valvontaviranomaiset tekevät päätöksen, jolla on muiden valvontaviranomaisten valvontatehtävien kannalta merkitystä, niiden on kuultava toisiaan valvontaviranomaisten kollegiossa seuraavista seikoista, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 248 artiklan soveltamista:
a)
valvontaviranomaisten hyväksyntää tai lupaa edellyttävät muutokset ryhmän vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten osakkuus-, organisaatio- tai johtorakenteessa;
b)
tervehdyttämisjakson pidennystä koskeva päätös 138 artiklan 3 ja 4 kohdan nojalla;
c)
valvontaviranomaisten määräämät tärkeimmät seuraamukset ja niiden poikkeuksellisesti toteuttamat toimenpiteet, mukaan luettuina lisäpääomavaatimuksen määrääminen vakavaraisuuspääomavaatimukseen 37 artiklan nojalla ja sisäisen mallin käytön rajoittaminen I osaston VI luvun 4 jakson 3 alajakson mukaisessa vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskennassa.
Ensimmäisen alakohdan b ja c alakohtaa sovellettaessa on aina kuultava ryhmävalvojaa.
Lisäksi asianomaisten valvontaviranomaisten on ennen päätöksen tekoa kuultava toisiaan, jos päätös perustuu muilta valvontaviranomaisilta saatuihin tietoihin.
2. Valvontaviranomainen voi päättää jättää muiden valvontaviranomaisten kuulemisen suorittamatta kiireellisissä tapauksissa tai silloin, kun kuuleminen voisi vaarantaa päätöksen tehokkuuden, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 248 artiklan soveltamista. Tällöin valvontaviranomaisen on viipymättä ilmoitettava asiasta muille valvontaviranomaisille.”
69)
Korvataan 254 artiklan 2 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”2. Jäsenvaltioiden on huolehdittava siitä, että niiden ryhmävalvonnan harjoittamisesta vastaavilla viranomaisilla on oikeus saada kaikki ryhmävalvonnan kannalta merkitykselliset tiedot riippumatta asianomaisen yrityksen luonteesta. Sovelletaan 35 artiklan 1-5 kohtaa soveltuvin osin.
Ryhmävalvoja voi rajoittaa useammin kuin kerran vuodessa ryhmätasolla tapahtuvaa valvontaan liittyvää säännöllistä raportointia silloin, kun 35 artiklan 6 kohdan mukainen rajoitus koskee kaikkia ryhmään kuuluvia vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksiä, ottaen huomioon ryhmän liiketoimintaan liittyvien riskien luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden.
Ryhmävalvoja voi vapauttaa ryhmätasolla tapahtuvasta eräkohtaisesta raportoinnista silloin, kun 35 artiklan 7 kohdan mukainen vapautus koskee kaikkia ryhmään kuuluvia vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksiä, ottaen huomioon ryhmän liiketoimintaan liittyvien riskien luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden sekä rahoitusjärjestelmän vakautta koskevan tavoitteen.”
70)
Lisätään 255 artiklan 2 kohtaan alakohdat seuraavasti:
”Jos toiselle valvontaviranomaiselle esitettyyn pyyntöön tämän kohdan mukaisen tarkastuksen suorittamisesta ei ole vastattu kahden viikon kuluessa tai jos valvontaviranomainen ei käytännössä pysty käyttämään oikeuttaan osallistua tarkastukseen kolmannen alakohdan mukaisesti, pyynnön esittänyt viranomainen voi saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisella on asetuksen (EU) N:o 1094/2010 21 artiklan mukaisesti oikeus osallistua paikalla toteutettaviin tarkastuksiin, jos ne ovat kahden tai useamman valvontaviranomaisen yhdessä suorittamia.”
71)
Muutetaan 256 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 4 kohta seuraavasti:
”4. Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään julkistettavat tiedot ja vuosittain julkistettavien tietojen määräajat, kun kyse on 2 kohdan mukaisesta yhdestä vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskevasta kertomuksesta ja 1 kohdan mukaisesta vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskevasta kertomuksesta ryhmän tasolla.”
b)
lisätään kohta seuraavasti:
”5. Jotta voidaan varmistaa yhtä ja ryhmän tasolla annettavaa vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskevan kertomuksen yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi menettelyistä ja malleista sekä välineistä, joita on käytettävä tässä artiklassa säädetyn yhden ja ryhmän tasolla annettavan vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskevan kertomuksen julkistamisessa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.”
72)
Lisätään artikla seuraavasti:
”256 a artikla
Ryhmän rakenne
Jäsenvaltioiden on vaadittava, että vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset, vakuutushallintayhtiöt ja rahoitusalan sekaholdingyhtiöt julkistavat ryhmän tasolla vuosittain oikeudellisen rakenteen sekä hallinto- ja organisaatiorakenteen, mukaan luettuna kuvaus kaikista ryhmään kuuluvista tytäryrityksistä, olennaisista sidosyrityksistä ja merkittävistä sivukonttoreista.”
73)
Korvataan 258 artiklan 3 kohta seuraavasti:
”3. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä tämän artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitettujen täytäntöönpanotoimenpiteiden koordinoimiseksi.”
74)
Korvataan 259 artikla seuraavasti:
”259 artikla
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen kertomukset
1. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen antaa Euroopan parlamentille vuosittain kertomuksen asetuksen (EU) N:o 1094/2010 50 artiklan mukaisesti.
2. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen antaa kertomuksen muun muassa kaikista merkityksellisistä ja tärkeistä kokemuksista, joita on saatu III osaston mukaisista valvontatoimista ja valvontaviranomaisten välisestä yhteistyöstä, ja erityisesti
a)
ryhmävalvojan nimeämisprosessista, ryhmävalvojien määrästä ja niiden maantieteellisestä jakaumasta;
b)
valvontaviranomaisten kollegion työskentelystä, erityisesti muiden valvontaviranomaisten kuin ryhmävalvojan osallistumisesta ja sitoutumisesta.
3. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi 1 kohtaa sovellettaessa tarvittaessa sisällyttää kertomukseen myös 248 artiklan 6 kohdassa tarkoitetuista arvioista saadut tärkeimmät kokemukset.”
75)
Korvataan 260 artikla seuraavasti:
”260 artikla
Unionin ulkopuolisten emoyritysten vastaavuuden tarkastaminen
1. Asianomaisten valvontaviranomaisten on 213 artiklan 2 kohdan c alakohdassa tarkoitetussa tapauksessa tarkastettava, ovatko vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset, joiden emoyrityksen kotipaikka on unionin ulkopuolella, sellaisessa kolmannen maan valvontaviranomaisen valvonnassa, joka vastaa tämän osaston ryhmävalvontaa koskevissa säännöksissä tarkoitettua valvontaa 213 artiklan 2 kohdan a ja b alakohdassa tarkoitettujen vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten osalta.
Jos delegoitua säädöstä ei ole annettu tämän artiklan 2, 3 tai 5 kohdan mukaisesti, tarkastuksen suorittaa se valvontaviranomainen, joka toimisi ryhmävalvojana, jos 247 artiklan 2 kohdan perusteita sovellettaisiin (jäljempänä ’vastaava ryhmävalvoja’), joko emoyrityksen tai jonkin unionissa toimiluvan saaneen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen pyynnöstä taikka omasta aloitteestaan. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen avustaa vastaavaa ryhmävalvojaa asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Vastaavan ryhmävalvojan on vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana näin toimiessaan kuultava asiasta muita asianomaisia valvontaviranomaisia, ennen kuin se tekee vastaavuutta koskevan päätöksen. Päätös on tehtävä 2 kohdan mukaisesti hyväksyttyjen perusteiden mukaisesti. Vastaava ryhmävalvoja ei saa tehdä kolmannesta maasta päätöstä, joka on ristiriidassa kyseisestä kolmannesta maasta aiemmin tehdyn päätöksen kanssa, paitsi kun se on tarpeen I osastossa säädetyn valvontajärjestelyn ja kolmannen maan valvontajärjestelyn merkittävien muutosten huomioon ottamiseksi.
Jos valvontaviranomaiset ovat eri mieltä kolmannen alakohdan mukaisesti tehdystä päätöksestä, ne voivat saattaa asian vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen käsiteltäväksi ja pyytää siltä apua asetuksen (EU) N:o 1094/2010 19 artiklan mukaisesti kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun vastaava ryhmävalvoja on ilmoittanut päätöksestä. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi toimia tällaisissa tapauksissa kyseisen artiklan nojalla saamiensa valtuuksien mukaisesti.
2. Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa määritetään perusteet sen arvioimiseksi, vastaako kolmannessa maassa ryhmien valvontaan sovellettava vakavaraisuusjärjestely tässä osastossa säädettyä järjestelyä.
3. Jos kolmas maa täyttää tämän artiklan 2 kohdan mukaisesti hyväksytyt perusteet, komissio voi 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti antaa delegoidun säädöksen, jolla määritetään, että kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely vastaa tässä osastossa säädettyä järjestelyä.
Tällaista delegoitua säädöstä on tarkasteltava säännöllisesti uudelleen tässä osastossa säädetyn ryhmien valvontaan sovellettavan vakavaraisuusjärjestelyn ja kolmannessa maassa ryhmien valvontaan sovellettavan vakavaraisuusjärjestelyn mahdollisten muutosten sekä muiden vastaavuutta koskevaan päätökseen mahdollisesti vaikuttavien sääntelyn muutosten huomioon ottamiseksi.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon kaikista ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista kolmansista maista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
4. Jos komissio ei ole antanut delegoitua säädöstä 3 tai 5 kohdan mukaisesti, sovelletaan 262 artiklaa.
5. Poiketen siitä, mitä 3 kohdassa säädetään, ja vaikka 2 kohdassa määritetyt perusteet eivät täyty, komissio voi rajoitetun ajanjakson sekä 301 a artiklan mukaisesti ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen avustamana asetuksen (EU) N:o 1094/2010 33 artiklan 2 kohdan mukaisesti antaa delegoituja säädöksiä, joilla määritetään, että sellaisiin yrityksiin sovellettava kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely, joiden emoyrityksen kotipaikka on unionin ulkopuolella 1 päivänä tammikuuta 2014, väliaikaisesti vastaa I osastossa säädettyä järjestelyä, jos kyseinen kolmas maa täyttää vähintään seuraavat ehdot:
a)
se on antanut unionille sitoumuksen sellaisen vakavaraisuusjärjestelyn käyttöön ottamisesta ja soveltamisesta, joka voidaan arvioida vastaavaksi 3 kohdan mukaisesti ennen kyseisen rajoitetun ajanjakson päättymistä, ja vastaavuuden arviointiprosessiin osallistumisesta;
b)
se on ottanut käyttöön työohjelman täyttääkseen a alakohdan mukaisen sitoumuksen;
c)
se on osoittanut riittävästi resursseja täyttääkseen a alakohdan mukaisen sitoumuksen;
d)
sen vakavaraisuusjärjestely on riskiperusteinen, ja siinä asetetaan vakavaraisuutta koskevia määrällisiä ja laadullisia vaatimuksia sekä valvontaan liittyvää raportointia ja avoimuutta ja ryhmien valvontaa koskevia vaatimuksia;
e)
se on tehnyt kirjallisia sopimuksia yhteistyöstä ja luottamuksellisten valvontatietojen vaihdosta vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen ja 13 artiklan 10 alakohdassa määriteltyjen valvontaviranomaisten kanssa;
f)
sillä on riippumaton valvontajärjestelmä;
g)
se on ottanut käyttöön salassapitovelvollisuuden kaikille sen valvontaviranomaisten lukuun toimiville henkilöille erityisesti vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen ja 13 artiklan 10 alakohdassa määriteltyjen valvontaviranomaisten kanssa tapahtuvan tietojenvaihdon osalta.
Väliaikaista vastaavuutta koskevissa delegoiduissa säädöksissä on otettava huomioon komission 177 artiklan 2 kohdan mukaisesti antamat kertomukset. Näitä delegoituja säädöksiä on tarkasteltava säännöllisesti uudelleen asianomaisen kolmannen maan edistymiskertomusten perusteella. Kertomukset esitetään vuosittain komissiolle, joka arvioi ne. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen avustaa komissiota edistymiskertomusten arvioinnissa.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen julkistaa luettelon kaikista ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista kolmansista maista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
Komissio voi hyväksyä 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään ensimmäisessä alakohdassa vahvistetut ehdot. Delegoiduissa säädöksissä voidaan myös käsitellä valvontaviranomaisten valtuuksia määrätä valvontaviranomaisten lisäilmoituksia koskevia vaatimuksia väliaikaista vastaavuutta koskevan päätöksen voimassaoloaikana.
6. Edellä 5 kohdassa tarkoitettu rajoitettu ajanjakso päättyy 31 päivänä joulukuuta 2020 tai sinä päivänä, jona kyseisen kolmannen maan vakavaraisuusjärjestely on 3 kohdan mukaisesti katsottu tässä osastossa säädettyä järjestelyä vastaavaksi, sen mukaan kumpi on aikaisempi.
Ajanjaksoa voidaan pidentää enintään vuodella, jos se on tarpeen, jotta vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen ja komissio voivat arvioida vastaavuuden 3 kohdan mukaisesti.
7. Jos 5 kohdan mukaisesti on annettu delegoitu säädös, jossa määritetään, että kolmannen maan valvontajärjestely on väliaikaisesti vastaava, jäsenvaltioiden on sovellettava 261 artiklaa, paitsi jos johonkin jäsenvaltioon on sijoittautunut sellainen vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys, jonka taseen loppusumma on suurempi kuin unionin ulkopuolelle sijoittautuneen emoyrityksen taseen loppusumma. Tällaisissa tapauksissa ryhmävalvojan tehtävää hoitaa vastaava ryhmävalvoja.”
76)
Korvataan 262 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”1. Jos 260 artiklassa tarkoitettua vastaavaa valvontaa ei ole tai jos jäsenvaltio jättää 260 artiklan 7 kohdan mukaisesti soveltamatta 261 artiklaa, kun on kyse väliaikaisesta vastaavuudesta, kyseisen jäsenvaltion on sovellettava vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin jompaakumpaa seuraavista:
a)
218-235 artiklaa ja 244-258 artiklaa soveltuvin osin;
b)
jotakin 2 kohdassa säädetyistä menetelmistä.”
77)
Korvataan 300 artiklan ensimmäinen kohta seuraavasti:
”Tässä direktiivissä euroina ilmoitettuja määriä tarkistetaan joka viides vuosi siten, että euromääräistä perusarvoa korotetaan Eurostatin julkaisemissa kaikkien jäsenvaltioiden yhdenmukaistetuissa kuluttajahintaindekseissä 31 päivän joulukuuta 2015 ja tarkistuspäivän välisenä aikana tapahtuneen prosentuaalisen muutoksen verran ja arvo pyöristetään ylöspäin täyteen 100 000 euroon.”
78)
Korvataan 301 artikla seuraavasti:
”301 artikla
Komiteamenettely
1. Komissiota avustaa komission päätöksellä 2004/9/EY perustettu Euroopan vakuutus- ja työeläkekomitea (33). Tämä komitea on asetuksessa (EU) N:o 182/2011 tarkoitettu komitea.
2. Kun viitataan tähän kohtaan, sovelletaan asetuksen (EU) N:o 182/2011 4 artiklaa.
3. Kun viitataan tähän kohtaan, sovelletaan asetuksen (EU) N:o 182/2011 8 artiklaa yhdessä sen 4 artiklan kanssa.
301 a artikla
Siirretyn säädösvallan käyttäminen
1. Komissiolle siirrettyä valtaa antaa delegoituja säädöksiä koskevat tässä artiklassa säädetyt edellytykset.
2. Siirretään komissiolle 23 päivästä toukokuuta 2014 neljän vuoden ajaksi 17, 31, 35, 37, 50, 56, 58, 75, 86, 92, 97, 99, 109 a, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 249, 256, 258, 260 ja 308 b artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
Komissio laatii siirrettyä säädösvaltaa koskevan kertomuksen viimeistään kuusi kuukautta ennen tämän neljän vuoden kauden päättymistä. Säädösvallan siirtoa jatketaan ilman eri toimenpiteitä samanpituisiksi kausiksi, jollei Euroopan parlamentti tai neuvosto vastusta tällaista jatkamista viimeistään kolme kuukautta ennen kunkin kauden päättymistä.
3. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 17, 31, 35, 37, 50, 56, 58, 75, 86, 92, 97, 99, 109 a, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 258, 256, 258, 260 ja 308 b artiklassa tarkoitetun säädösvallan siirron.
Peruuttamispäätöksellä lopetetaan tuossa päätöksessä mainittu säädösvallan siirto. Peruuttaminen tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona sitä koskeva päätös julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä, tai jonakin myöhempänä, kyseisessä päätöksessä mainittuna päivänä. Peruuttamispäätös ei vaikuta jo voimassa olevien delegoitujen säädösten pätevyyteen.
4. Heti kun komissio on antanut delegoidun säädöksen, komissio antaa sen tiedoksi yhtäaikaisesti Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
5. Edellä olevien 17, 31, 35, 37, 50, 56, 75, 86, 92, 97, 99, 109 a, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 256, 258, 260 tai 308 b artiklan nojalla annettu delegoitu säädös tulee voimaan ainoastaan, jos Euroopan parlamentti tai neuvosto ei ole kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun asianomainen säädös on annettu tiedoksi Euroopan parlamentille ja neuvostolle, ilmaissut vastustavansa sitä tai jos sekä Euroopan parlamentti että neuvosto ovat ennen mainitun määräajan päättymistä ilmoittaneet komissiolle, että ne eivät vastusta säädöstä. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.
301 b artikla
Teknisiä sääntelystandardeja koskeva siirtymäsäännös
1. Komissio noudattaa 24 päivään toukokuuta 2016 saakka 301 a artiklassa säädettyä menettelyä hyväksyessään ensimmäisen kerran 50, 58, 75, 86, 92, 97, 111, 135, 143, 244, 245, 248 ja 249 artiklassa säädetyt tekniset sääntelystandardit. Tällaisten delegoitujen säädösten muutokset tai siirtymäkauden päätyttyä uudet tekniset sääntelystandardit hyväksytään asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
2. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 1 kohdassa tarkoitetun säädösvallan siirron asetuksen (EU) N:o 1094/2010 12 artiklan mukaisesti.
3. Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen voi 24 päivään toukokuuta 2016 mennessä toimittaa komissiolle teknisten sääntelystandardien luonnoksia 17, 31, 35, 37, 50, 56, 75, 86, 92, 97, 99, 109 a, 111, 114, 127, 130, 135, 143, 172, 210, 211, 216, 217, 227, 234, 241, 244, 245, 247, 248, 256, 258, 260 ja 308 b artiklassa säädettyjen delegoitujen säädösten mukauttamiseksi rahoitusmarkkinoiden tekniseen kehitykseen.
Näiden teknisten sääntelystandardien on koskettava vain ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen delegoitujen säädösten teknisiä näkökohtia asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
79)
Korvataan 304 artiklan 2 kohta seuraavasti:
”2. Komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle 31 päivään joulukuuta 2020 mennessä kertomuksen 1 kohdassa esitetyn lähestymistavan soveltamisesta ja valvontaviranomaisten toimintatavoista, jotka on hyväksytty 1 kohdan mukaisesti, ja liittää siihen tarvittaessa aiheellisia ehdotuksia. Kertomuksessa on oltava selvitys erityisesti tämän lähestymistavan käytön rajat ylittävistä vaikutuksista sääntelyn katvealueiden hyväksikäytön estämiseksi vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksissä.”
80)
Lisätään VI osaston I lukuun jakso seuraavasti:
”3 JAKSO
VAKUUTUS- JA JÄLLEENVAKUUTUSTOIMINTA
308 a artikla
Vaiheistus
1. Jäsenvaltioiden on 1 päivästä huhtikuuta 2015 varmistettava, että valvontaviranomaisilla on valtuudet päättää seuraavien hyväksymisestä:
a)
oma lisävarallisuus 90 artiklan mukaisesti,
b)
95 artiklan kolmannessa kohdassa tarkoitetun oman varallisuuden erien luokituksen hyväksyminen;
c)
yrityskohtaiset erityisparametrit 104 artiklan 7 kohdan mukaisesti;
d)
kokonaiset ja osittaiset sisäiset mallit 112 ja 113 artiklan mukaisesti;
e)
niiden alueelle perustettavat erillisyhtiöt 211 artiklan mukaisesti;
f)
välissä olevan vakuutushallintayhtiön oma lisävarallisuus 226 artiklan 2 kohdan mukaisesti;
g)
ryhmänsisäinen malli 230 ja 231 artiklan ja 233 artiklan 5 kohdan mukaisesti;
h)
duraatioon perustuvan osakeriskialamoduulin käyttö 304 artiklan mukaisesti;
i)
asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään tehtävän vastaavuuskorjauksen käyttö 77 b ja 77 c artiklan mukaisesti;
j)
jäsenvaltioiden niin edellyttäessä asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään tehtävän volatiliteettikorjauksen käyttö 77 d artiklan mukaisesti;
k)
riskittömiä korkoja koskevan siirtymätoimenpiteen käyttö 308 c artiklan mukaisesti;
l)
vakuutusteknistä vastuuvelkaa koskevan siirtymätoimenpiteen käyttö 308 d artiklan mukaisesti.
2. Jäsenvaltioiden on 1 päivästä huhtikuuta 2015 varmistettava, että valvontaviranomaisilla on valtuudet
a)
määrittää ryhmävalvonnan taso ja soveltamisala III osaston I luvun 2 ja 3 jakson mukaisesti;
b)
nimetä ryhmävalvoja 247 artiklan mukaisesti;
c)
perustaa valvontaviranomaisten kollegio 248 artiklan mukaisesti.
3. Jäsenvaltioiden on 1 päivästä heinäkuuta 2015 varmistettava, että valvontaviranomaisilla on valtuudet
a)
päättää osakkuuden vähentämisestä 228 artiklan toisen kohdan mukaisesti;
b)
päättää vakavaraisuuden laskennassa käytettävästä laskentamenetelmästä 220 artiklan mukaisesti;
c)
päättää vastaavuudesta tarvittaessa 227 ja 260 artiklan mukaisesti;
d)
antaa vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksille lupa 238 ja 239 artiklassa vahvistettujen sääntöjen soveltamiseen 236 artiklan mukaisesti;
e)
tehdä 262 ja 263 artiklassa tarkoitetut päätökset;
f)
päättää tarvittaessa siirtymätoimenpiteiden soveltamisesta 308 b artiklan mukaisesti.
4. Jäsenvaltioiden on velvoitettava asianomaiset valvontaviranomaiset käsittelemään vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten 2 ja 3 kohdan mukaisesti tekemät hyväksymis- tai lupahakemukset. Hyväksymis- tai lupahakemuksia koskevia valvontaviranomaisten päätöksiä ei sovelleta ennen 1 päivää tammikuuta 2016.
308 b artikla
Siirtymätoimenpiteet
1. Vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset, jotka lopettavat 1 päivään tammikuuta 2016 mennessä uusien vakuutus- tai jälleenvakuutussopimusten tekemisen ja hallinnoivat pelkästään voimassa olevaa vakuutuskantaansa lopettaakseen toimintansa, eivät kuulu tämän direktiivin I, II ja III osaston soveltamisalaan 2 kohdassa vahvistettuihin päivämääriin saakka, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 12 artiklan säännösten soveltamista, jos
a)
yritys on osoittanut valvontaviranomaista tyydyttävällä tavalla, että se lopettaa toimintansa ennen 1 päivää tammikuuta 2019; tai
b)
yritykseen sovelletaan IV osaston II luvussa vahvistettuja uudelleenjärjestelytoimenpiteitä ja hallinnonhoitaja on nimetty.
2. Vakuutus- tai jälleenvakuutusyritykset, jotka kuuluvat
a)
edellä olevan 1 kohdan a alakohdan soveltamisalaan, kuuluvat tämän direktiivin I, II ja III osaston soveltamisalaan 1 päivästä tammikuuta 2019 tai sitä aiemmasta ajankohdasta, kun valvontaviranomainen ei ole vakuuttunut yrityksen toiminnan lopettamisessa tapahtuneesta edistymisestä;
b)
edellä olevan 1 kohdan b alakohdan soveltamisalaan, kuuluvat tämän direktiivin I, II ja III osaston soveltamisalaan 1 päivästä tammikuuta 2021 tai sitä aiemmasta ajankohdasta, kun valvontaviranomainen ei ole vakuuttunut yrityksen toiminnan lopettamisessa tapahtuneesta edistymisestä.
3. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin sovelletaan 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuja siirtymätoimenpiteitä vain, jos seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
yritys ei kuulu ryhmään, tai jos se kuuluu ryhmään, kaikki ryhmään kuuluvat yritykset lopettavat uusien vakuutus- tai jälleenvakuutussopimusten tekemisen;
b)
yritys antaa valvontaviranomaiselleen vuosikertomuksen, jossa esitetään, miten sen toiminnan lopettamisessa on edistytty;
c)
yritys on ilmoittanut valvontaviranomaiselleen soveltavansa siirtymätoimenpiteitä.
Edellä olevien 1 ja 2 kohdan säännökset eivät estä yritystä toimimasta tämän direktiivin I, II ja III osaston mukaisesti.
4. Jäsenvaltioiden on laadittava luettelo kyseisistä vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksistä ja annettava se tiedoksi kaikille muille jäsenvaltioille.
5. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että enintään neljän vuoden ajan 1 päivästä tammikuuta 2016 määräaika, jonka kuluessa vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on toimitettava 35 artiklan 1-4 kohdassa tarkoitetut tiedot vuosittain tai sitä harvemmin, lyhenee kaksi viikkoa kullakin tilikaudella siten, että se on aluksi enintään 20 viikkoa yrityksen tilikauden päättymisestä, kun kyseessä on sen 30 päivänä kesäkuuta 2016 tai sen jälkeen mutta ennen 1 päivää tammikuuta 2017 päättyvä tilikausi, ja lopuksi enintään 14 viikkoa yrityksen tilikauden päättymisestä, kun kyseessä on sen 30 päivänä kesäkuuta 2019 tai sen jälkeen mutta ennen 1 päivää tammikuuta 2020 päättyvä tilikausi.
6. Enintään neljän vuoden ajan 1 päivästä tammikuuta 2016 määräaika, jonka kuluessa vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on julkistettava 51 artiklassa tarkoitetut tiedot, lyhenee kaksi viikkoa kullakin tilikaudella siten, että se on aluksi enintään 20 viikkoa yrityksen tilikauden päättymisestä, kun kyseessä on sen 30 päivänä kesäkuuta 2016 tai sen jälkeen mutta ennen 1 päivää tammikuuta 2017 päättyvä tilikausi, ja lopuksi enintään 14 viikkoa yrityksen tilikauden päättymisestä, kun kyseessä on sen 30 päivänä kesäkuuta 2019 tai sen jälkeen mutta ennen 1 päivää tammikuuta 2020 päättyvä tilikausi.
7. Enintään neljän vuoden ajan 1 päivästä tammikuuta 2016 määräaika, jonka kuluessa vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten on toimitettava 35 artiklan 1-4 kohdassa tarkoitetut tiedot neljännesvuosittain, lyhenee yhden viikon kullakin tilikaudella siten, että se on aluksi enintään kahdeksan viikkoa 1 päivänä tammikuuta 2016 tai sen jälkeen mutta ennen 1 päivää tammikuuta 2017 päättyvän vuosineljänneksen osalta ja lopuksi enintään viisi viikkoa suhteessa 1 päivänä tammikuuta 2019 tai sen jälkeen mutta ennen 1 päivää tammikuuta 2020 päättyvän vuosineljänneksen osalta.
8. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 5, 6 ja 7 kohdan säännöksiä sovelletaan soveltuvin osin osakasyrityksenä oleviin vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin, vakuutushallintayhtiöihin ja rahoitusalan sekaholdingyhtiöihin ryhmän tasolla 254 ja 256 artiklan nojalla, jolloin 5, 6 ja 7 kohdassa säädettyjä määräaikoja jatketaan kuudella viikolla.
9. Sen estämättä, mitä 94 artiklassa säädetään, omaan perusvarallisuuteen kuuluvat erät sijoitetaan oman perusvarallisuuden luokkaan 1 enintään kymmenen vuoden ajaksi 1 päivästä tammikuuta 2016, edellyttäen että nämä erät
a)
on laskettu liikkeeseen ennen 1 päivää tammikuuta 2016 tai ennen 97 artiklassa tarkoitetun delegoidun säädöksen voimaantuloa sen mukaan kumpi on aikaisempi;
b)
voitaisiin 31 päivänä joulukuuta 2015 käyttää täyttämään enintään 50 prosenttia käytettävissä olevasta solvenssimarginaalista direktiivin 73/239/ETY 16 artiklan 3 kohdan, direktiivin 2002/13/EY 1 artiklan, direktiivin 2002/83/EY 27 artiklan 3 kohdan ja direktiivin 2005/68/EY 36 artiklan 3 kohdan nojalla annettujen lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti;
c)
muuten eivät kuuluisi 94 artiklan mukaisesti luokkaan 1 tai luokkaan 2.
10. Sen estämättä, mitä 94 artiklassa säädetään, omaan perusvarallisuuteen kuuluvat erät sijoitetaan oman perusvarallisuuden luokkaan 2 enintään kymmenen vuoden ajaksi 1 päivästä tammikuuta 2016, edellyttäen että nämä erät
a)
on laskettu liikkeeseen ennen 1 päivää tammikuuta 2016 tai ennen 97 artiklassa tarkoitetun delegoidun säädöksen voimaantuloa sen mukaan kumpi on aikaisempi;
b)
voitaisiin 31 päivänä joulukuuta 2015 käyttää täyttämään enintään 25 prosenttia käytettävissä olevasta solvenssimarginaalista direktiivin 73/239/ETY 16 artiklan 3 kohdan, direktiivin 2002/13/EY 1 artiklan, direktiivin 2002/83/EY 27 artiklan 3 kohdan ja direktiivin 2005/68/EY 36 artiklan 3 kohdan nojalla annettujen lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti.
11. Kun on kyse vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksistä, jotka sijoittavat uudelleenjärjesteltyihin lainoihin perustuviin vaihdantakelpoisiin arvopapereihin tai muihin rahoitusvälineisiin, jotka on laskettu liikkeeseen ennen 1 päivää tammikuuta 2011, 135 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja vaatimuksia sovelletaan 31 päivästä joulukuuta 2014, mutta ainoastaan siinä tapauksessa, että uusia suojattavia vastuita lisätään tai korvataan 31 päivän joulukuuta 2014 jälkeen.
12. Sen estämättä, mitä 100 artiklassa, 101 artiklan 3 kohdassa ja 104 artiklassa säädetään, sovelletaan seuraavia säännöksiä:
a)
31 päivään joulukuuta 2017 saakka vakioparametrit, joita käytetään laskettaessa keskittymäriskialamoduulia ja korkomarginaaliriskialamoduulia standardikaavan mukaisesti, ovat samat suhteessa minkä tahansa muun jäsenvaltion oman valuutan määräisiin ja sillä rahoitettuihin saamisiin jäsenvaltioiden keskushallinnoilta ja keskuspankeilta kuin ne vakioparametrit, joita sovellettaisiin tällaisiin jäsenvaltion oman valuutan määräisiin ja sillä rahoitettuihin saamisiin;
b)
vuonna 2018 vakioparametreja, joita käytetään laskettaessa keskittymäriskialamoduulia ja korkomarginaaliriskialamoduulia standardikaavan mukaisesti, alennetaan 80 prosenttia suhteessa minkä tahansa muun jäsenvaltion oman valuutan määräisiin ja sillä rahoitettuihin saamisiin jäsenvaltioiden keskushallinnoilta ja keskuspankeilta;
c)
vuonna 2019 vakioparametreja, joita käytetään laskettaessa keskittymäriskialamoduulia ja korkomarginaaliriskialamoduulia standardikaavan mukaisesti, alennetaan 50 prosenttia suhteessa minkä tahansa muun jäsenvaltion oman valuutan määräisiin ja sillä rahoitettuihin saamisiin jäsenvaltioiden keskushallinnoilta ja keskuspankeilta;
d)
alkaen 1 päivästä tammikuuta 2020 vakioparametreja, joita käytetään laskettaessa keskittymäriskialamoduulia ja korkomarginaaliriskialamoduulia standardikaavan mukaisesti, ei alenneta suhteessa minkä tahansa muun jäsenvaltion oman valuutan määräisiin ja sillä rahoitettuihin saamisiin jäsenvaltioiden keskushallinnoilta ja keskuspankeilta.
13. Sen estämättä, mitä 100 artiklassa, 101 artiklan 3 kohdassa ja 104 artiklassa säädetään, vakioparametrit, joita käytetään yrityksen 1 päivänä tammikuuta 2016 tai ennen sitä ostamiin osakkeisiin laskettaessa osakeriskialamoduulia standardikaavan mukaisesti ilman 304 artiklassa säädettyä vaihtoehtoa, lasketaan seuraavien painotettuna keskiarvona:
a)
vakioparametri, jota käytetään laskettaessa osakeriskialamoduulia 304 artiklan mukaisesti; ja
b)
vakioparametri, jota käytetään laskettaessa osakeriskialamoduulia standardikaavan mukaisesti ilman 304 artiklassa säädettyä vaihtoehtoa.
Ensimmäisen alakohdan b alakohdassa tarkoitetun parametrin painotusta lisätään vähintään lineaarisesti kunkin vuoden lopussa 0 prosentista 1 päivänä tammikuuta 2016 alkavana vuonna 100 prosenttiin 1 päivänä tammikuuta 2023.
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään perusteet, joiden on täytyttävä, mukaan luettuina osakkeet, joihin voidaan soveltaa siirtymäkautta.
Jotta voidaan varmistaa siirtymäkauden yhdenmukainen soveltaminen, vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi tätä kohtaa sovellettaessa noudatettavista menettelyistä.
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä neljännessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1094/2010 15 artiklan mukaisesti.
14. Sen estämättä, mitä 138 artiklan 3 kohdassa säädetään, ja rajoittamatta kyseisen artiklan 4 kohdan soveltamista silloin, kun vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset täyttävät direktiivin 73/239/EY 16 a artiklassa, direktiivin 2002/83/EY 28 artiklassa tai direktiivin 2005/68/EY 37, 38 tai 39 artiklassa tarkoitetun solvenssimarginaalivaatimuksen, sellaisena kuin sitä sovelletaan jäsenvaltion oikeudessa päivänä, joka edeltää näiden direktiivien kumoamista 310 artiklan mukaisesti, mutta ne eivät täytä vakavaraisuuspääomavaatimusta tämän direktiivin ensimmäisen soveltamisvuoden aikana, valvontaviranomaisen on vaadittava kyseistä vakuutus- tai jälleenvakuutusyritystä toteuttamaan tarvittavat toimenpiteet saavuttaakseen vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävien omien varojen tason tai pienentääkseen riskiprofiiliaan vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2017.
Kyseisen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen on toimitettava valvontaviranomaiselleen kolmen kuukauden välein edistymiskertomus, jossa esitetään toteutetut toimenpiteet ja edistyminen vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävien omien varojen tason saavuttamisessa tai riskiprofiilin pienentämisessä vakavaraisuusvaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu määräajan jatkaminen on peruutettava, jos edistymiskertomus osoittaa, että ei ole saavutettu merkittävää edistymistä vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävien omien varojen tason uudelleen saavuttamisessa tai riskiprofiilin pienentämisessä vakavaraisuusvaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämättä jäämisen toteamispäivän ja edistymiskertomuksen toimittamispäivän välisenä aikana.
15. Jos kotijäsenvaltiot ovat 23 päivänä toukokuuta 2014 soveltaneet direktiivin 2003/41/EY 4 artiklassa tarkoitettuja säännöksiä, kyseiset kotijäsenvaltiot voivat edelleen soveltaa direktiivin 2002/83/EY 1-19, 27-30, 32-35 ja 37-67 artiklan noudattamiseksi antamiaan lakeja, asetuksia ja hallinnollisia määräyksiä, jotka ovat olleet voimassa direktiivin 2002/83/EY viimeisenä soveltamispäivänä, 31 päivään joulukuuta 2019 saakka.
Komissio voi hyväksyä delegoituja säädöksiä tässä kohdassa vahvistetun siirtymäkauden muuttamiseksi, kun direktiivin 2003/41/EY 17-17 c artiklan muutokset on hyväksytty ennen tässä kohdassa mainittua päivämäärää.
16. Jäsenvaltiot voivat sallia, että vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen perimmäinen emoyritys hakee 31 päivään maaliskuuta 2022 saakka ryhmän osaan sovellettavan ryhmänsisäisen mallin hyväksymistä, jos sekä yritys että perimmäinen emoyritys sijaitsevat samassa jäsenvaltiossa ja jos osa muodostaa erillisen osan, jolla on muusta ryhmästä merkittävästi erilainen riskiprofiili.
17. Sen estämättä, mitä 218 artiklan 2 ja 3 kohdassa säädetään, tämän artiklan 8-12 ja 15 kohdassa sekä 308 c, 308 d ja 308 e artiklassa tarkoitettuja siirtymäsäännöksiä sovelletaan soveltuvin osin ryhmän tasolla.
Sen estämättä, mitä 218 artiklan 2, 3 ja 4 kohdassa säädetään, tämän artiklan 14 kohdassa tarkoitettuja siirtymäsäännöksiä sovelletaan soveltuvin osin ryhmän tasolla ja silloin, kun osakasyrityksinä olevat vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset tai ryhmään kuuluvat vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset täyttävät direktiivin 98/78/EY 9 artiklassa tarkoitetun mukautetun vakavaraisuuden vaatimuksen, mutta ne eivät täytä ryhmän vakavaraisuuspääomavaatimusta.
Komissio hyväksyy 301 a artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa vahvistetaan ryhmän vakavaraisuuden muutokset silloin, kun voidaan soveltaa tämän artiklan 13 kohdassa tarkoitettuja siirtymäsäännöksiä, ja jotka koskevat seuraavia:
a)
222 artiklassa tarkoitettu hyväksyttävän oman varallisuuden kaksinkertaisen käytön estäminen ja 223 artiklassa tarkoitettu ryhmänsisäisen pääoman huomiotta jättäminen;
b)
224 artiklassa tarkoitettu varojen ja velkojen arvostus;
c)
laskentamenetelmien soveltaminen 225 artiklassa tarkoitettuihin sidosyrityksinä oleviin vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiin;
d)
laskentamenetelmien soveltaminen 226 artiklassa tarkoitettuihin välissä oleviin vakuutushallintayhtiöihin;
e)
230 ja 233 artiklassa tarkoitetut ryhmän vakavaraisuuden laskentamenetelmät;
f)
231 artiklassa tarkoitettu ryhmän vakavaraisuuspääomavaatimuksen laskenta;
g)
232 artiklassa tarkoitettu lisäpääomavaatimuksen asettaminen;
h)
periaatteet, jotka koskevat 235 artiklassa tarkoitettua ryhmän vakavaraisuuden laskentaa vakuutushallintayhtiön osalta.
308 c artikla
Riskittömiä korkoja koskeva siirtymätoimenpide
1. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset voivat valvontaviranomaisensa ennakkohyväksynnän perusteella soveltaa siirtymäkauden korjausta asiaankuuluvaan riskittömään korkokäyrään sallittavien vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden osalta.
2. Kunkin valuutan osalta korjaus lasketaan tiettynä osuutena seuraavien erotuksesta:
a)
korko, jonka vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys määrittää direktiivin 2002/83/EY 20 artiklan nojalla annettavien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti kyseisen direktiivin viimeisenä soveltamispäivänä;
b)
efektiivinen vuosikorko laskettuna yhtenä diskonttokorkona, joka sallittavien vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun kassavirtoihin sovellettuna tuottaa arvon, joka on yhtä suuri kuin sallittavien vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteiden salkun parhaan estimaatin arvo, kun rahan aika-arvo otetaan huomioon käyttäen 77 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua asiaankuuluvaa riskitöntä korkokäyrää.
Kun jäsenvaltiot ovat antaneet lakeja, asetuksia ja hallinnollisia määräyksiä direktiivin 2002/83/EY 20 artiklan 1 kohdan B alakohdan a alakohdan ii alakohdan nojalla, tämän kohdan ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitettu korko on määritettävä käyttäen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen käyttämiä menetelmiä direktiivin 2002/83/EY viimeisenä soveltamispäivänä.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua osuutta pienennetään lineaarisesti kunkin vuoden lopussa 100 prosentista 1 päivänä tammikuuta 2016 alkavana vuonna 0 prosenttiin 1 päivänä tammikuuta 2032.
Kun vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset soveltavat 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta, tämän kohdan ensimmäisen alakohdan b alakohdassa tarkoitettu asiaankuuluva riskitön korkokäyrä on 77 d artiklassa säädetty mukautettu asiaankuuluva riskitön korkokäyrä.
3. Sallittaviin vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteisiin sisältyvät vain seuraavat vaatimukset täyttävät vakuutus- tai jälleenvakuutusvelvoitteet:
a)
sopimukset, joista vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteet aiheutuvat, on tehty ennen tämän direktiivin ensimmäistä soveltamispäivää, lukuun ottamatta mainittuna päivänä tai sen jälkeen tehtäviä sopimusten uusimisia;
b)
direktiivin 2002/83/EY viimeiseen soveltamispäivään saakka vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteita koskeva vakuutustekninen vastuuvelka on määritetty kyseisen direktiivin 20 artiklan nojalla annettavien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti kyseisen direktiivin viimeisenä soveltamispäivänä;
c)
vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteisiin ei sovelleta 77 b artiklaa.
4. Edellä olevaa 1 kohtaa soveltavia vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiä koskevat seuraavat vaatimukset:
a)
ne eivät saa sisällyttää sallittavia vakuutus- ja jälleenvakuutusvelvoitteita 77 d artiklassa tarkoitetun volatiliteettikorjauksen laskentaan;
b)
ne eivät saa soveltaa 308 d artiklaa;
c)
niiden on 51 artiklassa tarkoitetun vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskevan kertomuksensa yhteydessä julkistettava, että ne soveltavat siirtymäkauden riskitöntä korkokäyrää, ja ilmoitettava määrällisesti kyseisen siirtymätoimenpiteen soveltamatta jättämisen vaikutus taloudelliseen asemaansa.
308 d artikla
Vakuutusteknistä vastuuvelkaa koskeva siirtymätoimenpide
1. Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset voivat valvontaviranomaisensa ennakkohyväksynnän perusteella soveltaa siirtymäkauden vähennystä vakuutustekniseen vastuuvelkaan. Mainittua vähennystä voidaan soveltaa 80 artiklassa tarkoitettujen homogeenisten riskiryhmien tasolla.
2. Siirtymäkauden vähennys vastaa tiettyä osuutta seuraavien määrien erotuksesta:
a)
vakuutustekninen vastuuvelka, josta on vähennetty saamiset jälleenvakuutussopimuksista ja erillisyhtiöiltä, laskettuna 76 artiklan mukaisesti tämän direktiivin ensimmäisenä soveltamispäivänä;
b)
vakuutustekninen vastuuvelka, josta on vähennetty saamiset jälleenvakuutussopimuksista, laskettuna direktiivin 73/239/ETY 15 artiklan, direktiivin 2002/83/EY 20 artiklan ja direktiivin 2005/68/EY 32 artiklan nojalla annettavien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti päivänä, joka edeltää näiden direktiivien kumoamista tämän direktiivin 310 artiklan mukaisesti.
Suurinta vähennettävää osuutta pienennetään lineaarisesti kunkin vuoden lopussa 100 prosentista 1 päivänä tammikuuta 2016 alkavana vuonna 0 prosenttiin 1 päivänä tammikuuta 2032.
Jos vakuutus- ja jälleenvakuutusyritykset soveltavat tämän direktiivin ensimmäisenä soveltamispäivänä 77 d artiklassa tarkoitettua volatiliteettikorjausta, ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitettu määrä lasketaan volatiliteettikorjauksen kanssa mainittuna päivänä.
3. Edellä 2 kohdan ensimmäisen alakohdan a ja b alakohdassa tarkoitetun siirtymäkauden vähennyksen laskennassa käytettävät vakuutusteknisen vastuuvelan määrät, mukaan luettuna soveltuvin osin volatiliteettikorjauksen määrä, voidaan valvontaviranomaisen ennakkohyväksynnän perusteella tai tämän aloitteesta laskea uudelleen 24 kuukauden välein tai tätä useammin, kun yrityksen riskiprofiili on olennaisesti muuttunut.
4. Valvontaviranomainen voi rajoittaa 2 kohdassa tarkoitettua vähennystä, jos sen soveltaminen voisi alentaa yritykseen sovellettavia varoja koskevia vaatimuksia verrattuna vaatimuksiin, jotka on laskettu direktiivin 73/239/ETY, direktiivin 2002/83/EY ja direktiivin 2005/68/EY nojalla annettavien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti päivänä, joka edeltää näiden direktiivien kumoamista tämän direktiivin 310 artiklan mukaisesti.
5. Edellä olevaa 1 kohtaa soveltavia vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksiä koskevat seuraavat vaatimukset:
a)
ne eivät saa soveltaa 308 c artiklaa;
b)
silloin, kun ne eivät täyttäisi vakavaraisuuspääomavaatimusta soveltamatta siirtymäkauden vähennystä, niiden on toimitettava valvontaviranomaiselleen vuosittain kertomus, jossa esitetään toteutetut toimenpiteet ja edistyminen vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävien omien varojen tason uudelleen saavuttamisessa 2 kohdan a alakohdassa mainitun siirtymäkauden päättyessä tai riskiprofiilin pienentämisessä vakavaraisuusvaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi;
c)
niiden on 51 artiklassa tarkoitetun vakavaraisuutta ja taloudellista tilaa koskevan kertomuksensa yhteydessä julkistettava, että ne soveltavat vakuutustekniseen vastuuvelkaan siirtymäkauden vähennystä, ja ilmoitettava määrällisesti kyseisen siirtymäkauden vähennyksen soveltamatta jättämisen vaikutus taloudelliseen asemaansa.
308 e artikla
Riskittömiä korkoja ja vakuutusteknistä vastuuvelkaa koskevien siirtymätoimenpiteiden vaiheistussuunnitelma
Vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten, jotka soveltavat 308 c tai 308 d artiklan mukaisia siirtymätoimenpiteitä, on ilmoitettava valvontaviranomaiselle välittömästi, kun ne toteavat, että ne eivät täyttäisi vakavaraisuuspääomavaatimusta soveltamatta mainittuja siirtymätoimenpiteitä. Valvontaviranomaisen on vaadittava kyseistä vakuutus- tai jälleenvakuutusyritystä toteuttamaan tarvittavat toimenpiteet vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi siirtymäkauden päättyessä.
Kahden kuukauden kuluessa siitä, kun on todettu, että vakavaraisuuspääomavaatimus jäisi täyttämättä, ellei mainittuja siirtymätoimenpiteitä sovellettaisi, kyseisen vakuutus- tai jälleenvakuutusyrityksen on toimitettava valvontaviranomaiselle vaiheistussuunnitelma, jossa esitetään suunnitellut toimenpiteet vakavaraisuuspääomavaatimuksen mukaisen hyväksyttävien omien varojen tason saavuttamiseksi tai riskiprofiilin pienentämiseksi vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi siirtymäkauden päättyessä. Kyseinen vakuutus- tai jälleenvakuutusyritys voi saattaa vaiheistussuunnitelman ajan tasalle siirtymäkauden aikana.
Kyseisen vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksen on toimitettava valvontaviranomaiselleen vuosittain kertomus, jossa esitetään toteutetut toimenpiteet ja edistyminen vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttämisen varmistamiseksi siirtymäkauden päättyessä. Valvontaviranomaisen on kumottava siirtymätoimenpiteen soveltamisen hyväksyminen, jos edistymiskertomus osoittaa, että vakavaraisuuspääomavaatimuksen täyttäminen siirtymäkauden päättyessä on epärealistista.”
81)
Muutetaan 309 artiklan 1 kohta seuraavasti:
a)
korvataan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”1. Jäsenvaltioiden on saatettava 4, 10, 13, 14, 18, 23, 26-32, 34-49, 51-55, 67, 68, 71, 72, 74-85, 87-91, 93-96, 98, 100-110, 112, 113, 115-126, 128, 129, 131-134, 136-142, 144, 146, 148, 162-167, 172, 173, 178, 185, 190, 192, 210-233, 235-240, 243-258, 260-263, 265, 266, 303 ja 304 artiklan sekä liitteiden III ja IV noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset voimaan viimeistään 31 päivänä maaliskuuta 2015. Niiden on viipymättä toimitettava nämä säännökset kirjallisina komissiolle.”
b)
lisätään alakohta seuraavasti:
”Sen estämättä, mitä toisessa alakohdassa säädetään, jäsenvaltioiden on sovellettava 308 a artiklan noudattamisen edellyttämiä lakeja, asetuksia ja hallinnollisia määräyksiä 1 päivästä huhtikuuta 2015.”
82)
Lisätään artikla seuraavasti:
”310 a artikla
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen henkilöstö ja resurssit
Vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen arvioi tämän direktiivin mukaisten valtuuksiensa ja tehtäviensä vastaanottamisesta aiheutuvat henkilöstö- ja resurssitarpeensa ja toimittaa kertomuksen Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle.”
83)
Korvataan 311 artikla seuraavasti:
”311 artikla
Voimaantulo
Tämä direktiivi tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sen 308 a artiklaa sovelletaan 1 päivästä huhtikuuta 2015.
Sen 1, 2, 3, 5-9, 11, 12, 15, 16, 19-22, 24, 25, 33, 57-66, 69, 70, 73, 145, 147, 149-161, 168-171, 174-177, 179-184, 186-189, 191, 193-209, 267-300, 302, 305-308 ja 308 b artiklaa sekä liitteitä I, II, V, VI ja VII sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 2016.
Komissio voi hyväksyä delegoituja säädöksiä sekä teknisiä sääntelystandardeja ja täytäntöönpanostandardeja ennen kolmannessa kohdassa tarkoitettua päivämäärää.”
84)
Korvataan liitteessä III olevan A osan 28 kohta seuraavasti:
”28)
kaikissa tapauksissa ja vaihtoehtona 1-27 ja 29 kohdassa luetelluille vahinkovakuutusyrityksille asetuksessa (EY) N:o 2157/2001(1) määritelty eurooppayhtiö,
29)
jos asianomaisessa jäsenvaltiossa sallitaan se, että vahinkovakuutustoimintaa harjoittaa oikeudelliselta muodoltaan osuuskunta, ja vaihtoehtona 1-28 kohdassa luetelluille vahinkovakuutusyrityksille neuvoston asetuksessa (EY) N:o 1435/2003 (34) määritelty eurooppaosuuskunta.
85)
Korvataan liitteessä III olevan B osan 28 kohta seuraavasti:
”28)
kaikissa tapauksissa ja vaihtoehtona 1-27 ja 29 kohdassa luetelluille henkivakuutusyrityksille asetuksessa (EY) N:o 2157/2001 määritelty eurooppayhtiö,
29)
jos asianomaisessa jäsenvaltiossa sallitaan se, että henkivakuutustoimintaa harjoittaa oikeudelliselta muodoltaan osuuskunta, ja vaihtoehtona 1-28 kohdassa luetelluille henkivakuutusyrityksille asetuksessa (EY) N:o 1435/2003 määritelty eurooppaosuuskunta.”
86)
Korvataan liitteessä III olevan C osan 28 kohta seuraavasti:
”28)
kaikissa tapauksissa ja vaihtoehtona 1-27 ja 29 kohdassa luetelluille jälleenvakuutusyrityksille asetuksessa (EY) N:o 2157/2001 määritelty eurooppayhtiö,
29)
jos asianomaisessa jäsenvaltiossa sallitaan se, että jälleenvakuutustoimintaa harjoittaa oikeudelliselta muodoltaan osuuskunta, ja vaihtoehtona 1-28 kohdassa luetelluille jälleenvakuutusyrityksille asetuksessa (EY) N:o 1435/2003 määritelty eurooppaosuuskunta.”
87)
Lisätään liitteessä VII olevan vastaavuustaulukon sarakkeeseen ”Tämä direktiivi” 13 artiklan 27 kohta vastaamaan direktiivin 73/239/ETY 5 artiklan d alakohtaa.
3 artikla
Muutokset asetukseen (EY) N:o 1060/2009
Kumotaan asetuksen (EY) N:o 1060/2009 2 artiklan 3 kohta.
4 artikla
Muutokset asetukseen (EU) N:o 1094/2010
Muutetaan asetus (EU) N:o 1094/2010 seuraavasti:
1)
Korvataan 13 artiklan 1 kohta seuraavasti:
”1. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi vastustaa teknistä sääntelystandardia kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun komission hyväksymä tekninen sääntelystandardi on annettu tiedoksi. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.
Kun komissio hyväksyy teknisen sääntelystandardin, joka on sama kuin vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen toimittama teknisen sääntelystandardin luonnos, määräaika, jonka kuluessa Euroopan parlamentti ja neuvosto voivat vastustaa säädöstä, on yksi kuukausi tiedoksi antamisesta. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kuukaudella. Jatkettua määräaikaa voidaan jatkaa edelleen kuukaudella Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta.”
2)
Korvataan 17 artiklan 2 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle viipymättä kaikki tiedot, joita tämä katsoo tarvitsevansa tutkimukseensa, mukaan luettuina tiedot siitä, miten 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja säädöksiä sovelletaan unionin oikeuden mukaisesti, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 35 artiklassa säädettyjen valtuuksien soveltamista.”
5 artikla
Muutokset asetukseen (EU) N:o 1095/2010
Muutetaan asetus (EU) N:o 1095/2010 seuraavasti:
1)
Korvataan 13 artiklan 1 kohta seuraavasti:
”1. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi vastustaa teknistä sääntelystandardia kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun komission hyväksymä tekninen sääntelystandardi on annettu tiedoksi. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.
Kun komissio hyväksyy teknisen sääntelystandardin, joka on sama kuin arvopaperimarkkinaviranomaisen toimittama teknisen sääntelystandardin luonnos, määräaika, jonka kuluessa Euroopan parlamentti ja neuvosto voivat vastustaa säädöstä, on yksi kuukausi tiedoksi antamisesta. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kuukaudella. Jatkettua määräaikaa voidaan jatkaa edelleen kuukaudella Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta.”
2)
Korvataan 17 artiklan 2 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle viipymättä kaikki tiedot, joita tämä katsoo tarvitsevansa tutkimukseensa, mukaan luettuina tiedot siitä, miten 1 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja säädöksiä sovelletaan unionin oikeuden mukaisesti, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 35 artiklassa säädettyjen valtuuksien soveltamista.”
6 artikla
Uudelleentarkastelu
Komissio antaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2017 ja sen jälkeen vuosittain kertomuksen, jossa esitetään, ovatko Euroopan valvontaviranomaiset toimittaneet direktiiveissä 2003/71/EY ja 2009/138/EY säädetyt teknisten sääntelystandardien ja teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset riippumatta siitä, onko niiden toimittaminen pakollista tai vapaaehtoista, ja liittää siihen tarvittaessa asianmukaisia ehdotuksia.
7 artikla
Saattaminen osaksi kansallista lainsäädäntöä
1. Jäsenvaltioiden on hyväksyttävä ja julkaistava 1 artiklan 1 kohdan, 2 artiklan 1, 3, 6-11, 13, 14, 17-23, 32, 34, 36, 38-44, 46-54, 56-59, 65-70, 72, 75, 76, 80, 81, 84, 85 ja 86 kohdan noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset viimeistään 31 päivänä maaliskuuta 2015. Niiden on viipymättä toimitettava nämä säännökset kirjallisina komissiolle.
2. Niiden on sovellettava 1 kohdassa tarkoitettuja säännöksiä 1 päivästä tammikuuta 2016.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä on viitattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne julkaistaan virallisesti. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään.
3. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä säännellyistä kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
8 artikla
Voimaantulo
Tämä direktiivi tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona se julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sen 2 artiklan 25, 43 ja 82 kohtaa sovelletaan 31 päivästä maaliskuuta 2015.
9 artikla
Osoitus
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Strasbourgissa 16 päivänä huhtikuuta 2014.