РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 30 октомври 2014 година
относно еквивалентността на регулаторната рамка на Япония по отношение на централните контрагенти с изискванията на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции
(2014/752/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции (1), и по-специално член 25, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
Целта на определената в член 25 от Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета процедура по признаване на централните контрагенти („ЦК“), установени в трети държави, е да се позволи на ЦК, установени и получили разрешение в трети държави, чиито регулаторни стандарти са еквивалентни на предвидените в същия регламент, да предоставят клирингови услуги на клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза. Тази процедура по признаване и предвиденото в нея решение относно еквивалентността следователно допринасят за постигане на общата цел на Регламент (ЕС) № 648/2012 за намаляване на системния риск чрез по-широко използване на сигурни и стабилни ЦК и по отношение на клиринга на договорите за извънборсови деривати, включително когато тези ЦК са установени и получили разрешение в трета държава.
(2)
Правният режим на трета държава се счита за еквивалентен на правния режим на Съюза по отношение на ЦК, когато по същество значителен дял от приложимата правна и надзорна уредба е еквивалентен на изискванията на Съюза по отношение на постиганите регулаторни цели. Целта на настоящата оценка на еквивалентността е да се провери дали правната и надзорната уредба на Япония гарантира, че установените и получили разрешение там ЦК не излагат клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза, на по-високо равнище на риск, отколкото те биха могли да бъдат изложени от ЦК, получили разрешение в Съюза, и следователно не създават неприемливи равнища на системен риск в Съюза.
(3)
На 1 септември 2013 г. Комисията получи техническото становище на Европейския орган за ценни книжа и пазари („ЕОЦКП“) относно правната и надзорната уредба, приложима по отношение на ЦК, установени в Япония. На 27 януари 2014 г. бе получено допълнение към това становище. В техническото становище бяха установени редица различия между правно обвързващите изисквания, които са приложими в рамките на националната юрисдикция по отношение на ЦК в Япония, и правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ЦК съгласно Регламент (ЕС) № 648/2012. Освен на сравнителен анализ на правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ЦК в Япония, настоящото решение се основава обаче и на оценка на постигнатата чрез тези изисквания степен на намаляване на рисковете.
(4)
В съответствие с член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012, за да бъде установено, че правната и надзорната уредба на трета държава по отношение на получилите разрешение там ЦК, е еквивалентна на предвидената в същия регламент, трябва да бъдат удовлетворени три условия.
(5)
Според първото условие ЦК, получили разрешение в трета държава, трябва да спазват правно обвързващи изисквания, които са еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(6)
Правно обвързващите изисквания на Япония по отношение на получилите разрешение там организации за клиринг („ОК“) обхващат Закона за финансовите инструменти и фондовата борса от 2006 г. („ЗФИФБ“), който установява надзорната рамка за организациите, извършващи клиринг на ценни книжа и финансови деривати, както и Закона за стоковите деривати от 2009 г. („ЗСД“), осигуряващ надзорната рамка за организациите, извършващи клиринг на стоки. Настоящото решение обхваща единствено режима, установен със ЗФИФБ.
(7)
ЗФИФБ постановява, че преди предоставянето на лиценз за осъществяване на дейности по клиринг министър-председателят на Япония трябва да се увери, че правилникът за дейността на ОК (вътрешните правила и процедури на организацията за клиринг) е съгласуван с приложимите законови и подзаконови актове; че финансовото състояние на ОК му позволява да извършва клиринг на финансови инструменти; че прогнозите за приходите и разходите, свързани с дейността на ОК, са благоприятни; че персоналът на ОК разполага с необходимите знания и опит за извършване на клиринг на финансови инструменти по подходящ и сигурен начин; както и че структурата и системата на ОК са достатъчно развити, за да осигурят нормалното протичане на сетълмента. Съгласно член 194-7(1) от ЗФИФБ министър-председателят делегира на комисаря на Агенцията за финансови услуги на Япония („АФУЯ“) правомощията, предоставени му по силата на ЗФИФБ. Поради това отговорността за предоставяне на лиценз за клиринг се носи от комисаря на АФУЯ.
(8)
Освен това през декември 2013 г. АФУЯ публикува подробни Насоки за надзора на инфраструктурите на финансовия пазар („Насоките“), които съдържат детайлно описание на надзорната рамка по отношение на инфраструктурите на финансовия пазар, включително ОК, и по-специално на начина, по който ОК трябва да спазват изискванията на ЗФИФБ. Насоките са приложени във вътрешните правила и процедури на ОК.
(9)
Ето защо действащите в Япония правно обвързващи изисквания имат двустълбова структура. Определените в ЗФИФБ основни принципи по отношение на ОК представляват т.нар. „основни правила“, налагащи високи стандарти, на които ОК трябва да отговарят, за да получат разрешение да предоставят клирингови услуги в Япония. Тези основни правила представляват първия стълб на правно обвързващите изисквания в Япония. С цел да удостоверят съблюдаването на основните правила, ОК трябва да представят своите вътрешни правила и процедури пред комисаря на АФУЯ за одобрение. Тези вътрешни правила и процедури представляват втория стълб на правно обвързващите изисквания в Япония, чрез който се предоставят нормативни подробности относно начина, по който кандидатстващата ОК отговаря на тези стандарти в съответствие с Насоките. Освен това вътрешните правила и процедури на ОК съдържат допълнителни разпоредби, които допълват основните правила. След като бъдат одобрени от комисаря на АФУЯ, тези вътрешни правила и процедури придобиват правно обвързваща сила за ОК. Следователно тези правила представляват неразделна част от правната и надзорната уредба, с която трябва да се съобразяват установените в Япония ЦК. В случай на неспазване на основните правила или на вътрешните правила и процедури на ОК, комисарят на АФУЯ има правото да предприеме административни мерки срещу ОК, включително издаването на заповеди за подобряване на стопанските операции или отмяна на целия или на част от лиценза на ОК.
(10)
Вследствие на основните правила, приложими по отношение на ОК, допълнени от техните вътрешни правила и процедури, се постигат съществени резултати, еквивалентни на заложените в правилата, определени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012. По-специално, правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ОК по отношение на броя на случаите на неизпълнение, които трябва да бъдат покрити от общите финансови ресурси, изискват ОК, извършващи клиринг на повече от 95 % от обема на подлежащите на клиринг трансакции в Япония, да могат да покрият най-малко неизпълнението на двамата клирингови членове, към които те имат най-големи експозиции, при екстремни, но реалистични пазарни условия („принцип на двойното покритие“). Това изискване гарантира степен на намаляване на риска, еквивалентна на изискваната съгласно дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012, и следователно следва да се счита за еквивалентно.
(11)
Правно обвързващите изисквания, приложими спрямо ОК във връзка с риска по отношение на ликвидността, изискват от ОК, извършващи клиринг на повече от 95 % от обема на подлежащите на клиринг трансакции в Япония, да прилагат принципа на двойното покритие. Това изискване гарантира степен на намаляване на риска, еквивалентна на изискваната съгласно дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012, и следователно следва да се счита за еквивалентно. И накрая, вследствие на правно обвързващите изисквания, приложими спрямо всички ОК по отношение на непрекъснатостта на стопанската дейност, изискванията за обезпеченията, инвестиционната политика, риска във връзка със сетълмента, разделянето и преносимостта, изчисляването и управлението на първоначалните допълнителни обезпечения (в т.ч. организационни изисквания), изискванията, свързани с висшето ръководство, комитета за управление на риска, съхраняването на данни, квалифицираното дялово участие, информацията, предоставяна на компетентния орган, конфликтите на интереси, възлагането на дейности на външни подизпълнители и осъществяването на стопанска дейност, се постигат съществени резултати, еквивалентни на установените в Регламент (ЕС) № 648/2012, и следователно те следва да се считат за еквивалентни.
(12)
Поради това Комисията стига до заключението, че японската правна и надзорна уредба гарантира, че ЦК, получили разрешение в Япония, спазват правно обвързващи изисквания, които са еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(13)
Според второто условие по член 25, параграф 6 действащата правна и надзорна уредба на Япония по отношение на ЦК, получили разрешение там, трябва да предвижда, че тези ЦК подлежат на текущ ефективен надзор и правоприлагане.
(14)
АФУЯ отговаря за надзора на инфраструктурите на финансовия пазар. АФУЯ осъществява текущо наблюдение на спазването на изискванията за управление на риска от страна на ОК посредством надзорни и основани на риска процедури за проверка, включително чрез тестове на пруденциалните изисквания. АФУЯ може по-специално да изиска от ОК да предоставят информация, доклади и други данни относно техните стопански дейности, като може да инспектира дейностите, архивите и счетоводството на ОК. Тя също така оценява доколко ОК спазват своите задължения. Вследствие на тези проверки се изготвя доклад, в който се посочват всички установени пропуски. АФУЯ може да използва различни мерки, за да гарантира, че ОК предприемат целесъобразни действия по отношение на установените проблеми, включително да изиска от ОК да удостоверят в писмена форма своевременното отстраняване на подобни проблеми. АФУЯ разполага с допълнителни средства за налагане на спазването на разпоредбите, включително правото да издава и налага заповеди за подобряване на стопанските операции. АФУЯ може също така да отмени целия или част от лиценза на ОК.
(15)
Поради това Комисията стига до заключението, че японската правна и надзорна уредба по отношение на ЦК, получили разрешение в Япония, осигурява текущ ефективен надзор и правоприлагане по отношение на ЦК.
(16)
Според третото условие по член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Япония трябва да включва ефективна еквивалентна система за признаването на ЦК, получили разрешение по силата на правен режим на трета държава („ЦК от трета държава“).
(17)
ЦК от трета държава могат да кандидатстват за „лиценз за чуждестранен ЦК“, позволяващ им да предоставят в Япония тези услуги, които имат право да предоставят по силата на получено разрешение в съответната им трета държава. Критериите, прилагани спрямо ЦК от трета държава, кандидатстващ за лиценз, са подобни на критериите, прилагани за лицензирането на японски организации за клиринг. По-специално, въз основа на правната и надзорната уредба, приложима в третата държава, кандидатстващият ЦК от трета държава следва да удостовери, че разполага с достатъчно финансови средства, знания и опитни кадри, както и с необходимата система и структура за извършване на клиринг по подходящ и сигурен начин. Освен това ЦК от трети държави, разполагащи с еквивалентен лиценз, издаден от чуждестранни органи, с които АФУЯ е сключила споразумения за сътрудничество, са освободени от някои изисквания, приложими спрямо местни ЦК, получили разрешение в Япония.
(18)
Поради това следва да се счита, че правната и надзорната уредба на Япония осигурява ефективна еквивалентна система за признаване на ЦК от трета държава.
(19)
Следователно може да се счита, че правната и надзорната уредба на Япония изпълнява условията, посочени в член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012, по отношение на ОК, и тази уредба следва да се счита за еквивалентна на изискванията, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012. Комисията, с помощта на предоставената от ЕОЦКП информация, следва да продължи да наблюдава развитието на японската правна и надзорна уредба за ЦК и изпълнението на условията, въз основа на които е взето настоящото решение.
(20)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Европейския комитет по ценни книжа,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
За целите на член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Япония по отношение на организациите за клиринг („ОК“), получили разрешение там, обхващаща Закона за финансовите инструменти и фондовата борса от 2006 г. („ЗФИФБ“), допълнен от подробните Насоки за надзора на инфраструктурите на финансовия пазар, се счита за еквивалентна на изискванията, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012.
Член 2
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Съставено в Брюксел на 30 октомври 2014 година.
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOPÄÄTÖS,
annettu 30 päivänä lokakuuta 2014,
keskusvastapuolia koskevan Japanin sääntelykehyksen vastaavuudesta OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 vaatimusten kanssa
(2014/752/EU)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä 4 päivänä heinäkuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (1) ja erityisesti sen 25 artiklan 6 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklassa säädetyn kolmansiin maihin sijoittautuneiden keskusvastapuolten tunnustamiseen sovellettavan menettelyn tarkoituksena on mahdollistaa se, että sellaisiin kolmansiin maihin sijoittautuneet ja sellaisissa kolmansissa maissa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet, joiden sääntelyvaatimukset vastaavat mainitussa asetuksessa säädettyjä vaatimuksia, voivat tarjota määrityspalveluja unioniin sijoittautuneille määritysosapuolille tai markkinapaikoille. Kyseinen tunnustamismenettely ja siihen kuuluva vastaavuuspäätös auttavat osaltaan saavuttamaan asetuksen (EU) N:o 648/2012 kokonaisvaltaisen tavoitteen eli vähentämään järjestelmäriskiä siten, että luotettavien ja vakaiden keskusvastapuolten käyttöä OTC-johdannaissopimuksia koskevassa määrityksessä laajennetaan myös silloin, kun kyseiset keskusvastapuolet ovat sijoittautuneet kolmanteen maahan ja saaneet siellä toimiluvan.
(2)
Jotta kolmannen maan oikeusjärjestelmää voidaan keskusvastapuolten osalta pitää unionin oikeusjärjestelmää vastaavana, sovellettavien oikeudellisten järjestelyjen ja valvontajärjestelyjen olennaisen vaikutuksen olisi vastattava unionin vaatimuksia ottaen huomioon niillä saavutettavat sääntelytavoitteet. Näin ollen tämän vastaavuuden arvioinnin tarkoituksena on todentaa, että Japanin oikeudellisilla ja valvontajärjestelyillä varmistetaan, että Japaniin sijoittautuneet ja siellä toimiluvan saaneet keskusvastapuolet eivät altista unioniin sijoittautuneita määritysosapuolia ja markkinapaikkoja suuremmille riskeille kuin unionissa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet eivätkä aiheuta unionissa kohtuutonta järjestelmäriskiä.
(3)
Komissio sai 1 päivänä syyskuuta 2013 Euroopan arvopaperimarkkinaviranomaisen (EAMV) teknisen lausunnon, joka koskee Japaniin sijoittautuneisiin keskusvastapuoliin sovellettavia oikeudellisia ja valvontajärjestelyjä. Lausuntoa koskeva täydennys saatiin 27 päivänä tammikuuta 2014. Teknisessä lausunnossa tuodaan esiin useita eroja Japanissa oikeudenkäytössä keskusvastapuoliin sovellettujen oikeudellisesti sitovien vaatimusten ja keskusvastapuoliin asetuksen (EU) N:o 648/2012 mukaisesti sovellettujen oikeudellisesti sitovien vaatimusten välillä. Tämä päätös ei kuitenkaan perustu yksinomaan Japanissa keskusvastapuoliin sovellettujen oikeudellisesti sitovien vaatimusten vertailevaan analyysiin vaan lähtökohtana on myös arviointi, jossa tarkastellaan kyseisten vaatimusten vaikutusta riskien pienentämisen kannalta.
(4)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdan mukaan on täytettävä kolme ehtoa, jotta voidaan katsoa, että kolmannen maan oikeudelliset ja valvontajärjestelyt, joita sovelletaan kyseisessä kolmannessa maassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin, vastaavat mainitussa asetuksessa säädettyjä järjestelyjä.
(5)
Ensimmäisenä ehtona on, että kolmannessa maassa toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten täytyy noudattaa oikeudellisesti sitovia vaatimuksia, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjä vaatimuksia.
(6)
Japanin oikeudellisesti sitovat vaatimukset, jotka koskevat maassa toimiluvan saaneita määritysorganisaatioita, koostuvat seuraavista säädöksistä: vuoden 2006 rahoitusväline- ja arvopaperipörssilaki (Financial Instruments and Exchange Act, FIEA), jossa vahvistetaan arvopapereiden ja rahoitusjohdannaisten määritystä hoitaviin organisaatioihin sovellettava valvontakehys, sekä hyödykejohdannaisista vuonna 2009 annettu laki (Commodity Derivatives Act, CDA), jossa säädetään hyödykejohdannaisten määritystä hoitavien organisaatioiden valvontakehyksestä. Tämä päätös kattaa ainoastaan FIEA-laissa säädetyn järjestelmän.
(7)
FIEA-laissa säädetään, että ennen määritystoimintaa koskevan toimiluvan myöntämistä Japanin pääministerin täytyy varmistaa, että kyseisellä määritysorganisaatiolla on sellaiset liiketoimintasäännöt (määritysorganisaation sisäiset säännöt ja menettelyt), jotka vastaavat sovellettavia lakeja ja asetuksia; että määritysorganisaation taloudellinen tilanne on riittävä rahoitusvälineiden määritystoimintaa varten; että määritysorganisaation liiketoimintaa koskeva tulo- ja menoennuste on suotuisa; että määritysorganisaation henkilöstöllä on riittävä tietämys ja kokemus hoitaakseen rahoitusvälineiden määrityksen moitteettomasti ja luotettavasti ja että määritysorganisaation rakenne ja järjestelmä ovat riittävän kehittyneitä, jotta toteutus voidaan hoitaa asianmukaisesti. FIEA-lain 194 artiklan 7 kohdan 1 alakohdan nojalla pääministeri siirtää mainitulla lailla myönnetyt valtuudet Japanin finanssivalvontaviraston (Financial Services Agency of Japan, JFSA) edustajalle. Näin ollen JFSA:n edustaja vastaa määritystoimintaa koskevien toimilupien myöntämisestä.
(8)
JFSA julkaisi joulukuussa 2013 finanssimarkkinoiden rakenteiden valvontaa käsittelevät kattavat ohjeet (Comprehensive Guidelines for Supervision of Financial Market Infrastructures, jäljempänä ’ohjeet’), joissa kuvataan finanssimarkkinoiden rakenteiden, määritysorganisaatiot mukaan luettuina, valvontakehys ja selostetaan erityisesti, millä tavoin määritysorganisaatioiden on noudatettava FIEA-lakia. Ohjeet pannaan täytäntöön määritysorganisaatioiden sisäisissä säännöissä ja menettelyissä.
(9)
Näin ollen Japanin oikeudellisesti sitovat vaatimukset muodostavat kaksitasoisen rakenteen. FIEA-laissa säädetyissä määritysorganisaatioita koskevissa keskeisissä periaatteissa, jäljempänä ’ensisijaiset säännöt’, asetetaan korkeatasoisia vaatimuksia, joita määritysorganisaatioiden on noudatettava saadakseen luvan tarjota määrityspalveluja Japanissa. Mainitut ensisijaiset säännöt muodostavat oikeudellisesti sitovien vaatimusten ensimmäisen tason Japanissa. Osoitukseksi ensisijaisten sääntöjen noudattamisesta määritysorganisaation on esitettävä sisäiset sääntönsä ja menettelynsä JFSA:n edustajalle. Kyseiset sisäiset säännöt ja menettelyt muodostavat Japanin oikeudellisesti sitovien vaatimusten toisen tason, jonka on sisällettävä normatiiviset tiedot siitä, millä tavoin hakijana oleva määritysorganisaatio täyttää kyseiset vaatimukset ohjeiden mukaisesti. Määritysorganisaatioiden sisäiset säännöt ja menettelyt sisältävät myös ensisijaisia sääntöjä täydentäviä lisämääräyksiä. Kun JFSA:n edustaja on hyväksynyt kyseiset sisäiset säännöt ja menettelyt, ne sitovat oikeudellisesti asianomaista määritysorganisaatiota. Kyseiset säännöt ovat näin ollen erottamaton osa niitä oikeudellisia ja valvontajärjestelyjä, joita Japaniin sijoittautuneiden keskusvastapuolten täytyy noudattaa. Jos ensisijaisia sääntöjä tai määritysorganisaation sisäisiä sääntöjä ja menettelyjä rikotaan, JFSA:n edustajalla on valtuudet toteuttaa kyseisen määritysorganisaation osalta hallinnollisia toimia, esimerkiksi antaa liiketoiminnan parantamista koskevia määräyksiä tai peruuttaa määritysorganisaation lupa kokonaan tai osittain.
(10)
Määritysorganisaatioihin sovellettavat ensisijaiset säännöt sekä niitä täydentävät kyseisen organisaation sisäiset säännöt ja menettelyt johtavat olennaisiin vaikutuksiin, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastoon sisältyvien sääntöjen vaikutuksia. Määritysorganisaatioihin sovellettavissa oikeudellisesti sitovissa vaatimuksissa, jotka koskevat rahoitusvarojen kokonaismäärällä katettavien maksukyvyttömyystapausten lukumäärää, edellytetään, että sellaisten määritysorganisaatioiden, joiden osuus Japanin määritysvolyymeistä on suurempi kuin 95 prosenttia, on kyettävä kestämään vähintään niiden kahden määritysosapuolen maksukyvyttömyys, joihin liittyy niiden kannalta suurimmat vastuut äärimmäisissä mutta mahdollisissa markkinaolosuhteissa (”cover 2 -periaate”). Kyseisen vaatimuksen avulla varmistetaan, että riskinpienentämisaste vastaa asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjen vaatimusten mukaista tavoitetasoa, ja näin ollen sitä olisi pidettävä vastaavana.
(11)
Määritysorganisaatioihin sovellettavissa likviditeettiriskiä koskevissa oikeudellisesti sitovissa vaatimuksissa edellytetään, että sellaisten määritysorganisaatioiden, joiden osuus Japanin määritysvolyymeistä on suurempi kuin 95 prosenttia, on sovellettava ”cover 2 -periaatetta”. Kyseisen vaatimuksen avulla varmistetaan, että riskinpienentämisaste vastaa asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjen vaatimusten mukaista tavoitetasoa, ja näin ollen sitä olisi pidettävä vastaavana. Kaikkiin määritysorganisaatioihin sovellettavat oikeudellisesti sitovat vaatimukset, jotka koskevat toiminnan jatkuvuutta, vakuuksia, sijoituspolitiikkaa, toimitusriskiä, erottelua ja siirrettävyyttä, alkuvakuuden laskentaa, päätöksentekoa, ohjausta ja valvontaa, organisaatiota, ylintä johtoa, riskinarviointikomiteaa, tietojen säilyttämistä, merkittävää omistusosuutta, tietojen toimittamista toimivaltaiselle viranomaiselle, eturistiriitoja, ulkoistamista ja liiketoiminnan harjoittamista, johtavat olennaisiin vaikutuksiin, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjen vaatimusten vaikutuksia, ja siksi niitä olisi pidettävä vastaavina.
(12)
Näin ollen komissio katsoo, että Japanin oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen avulla varmistetaan, että Japanissa toimiluvan saaneet määritysorganisaatiot noudattavat oikeudellisesti sitovia vaatimuksia, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjä vaatimuksia.
(13)
Asetuksen 25 artiklan 6 kohdassa säädetyn toisen ehdon mukaan Japanissa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavien Japanin oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen on oltava sellaisia, että kyseiset keskusvastapuolet ovat jatkuvasti tehokkaan valvonnan ja täytäntöönpanon seurannan alaisia.
(14)
Finanssimarkkinoiden rakenteiden valvonta on JFSA:n vastuulla. Soveltamalla valvontamenettelyjä ja riskiperusteisia tarkastusmenettelyjä, vakavaraisuusvaatimusten testaaminen mukaan luettuna, JFSA seuraa jatkuvasti, noudattavatko määritysorganisaatiot riskinhallintavaatimuksia. JFSA voi esimerkiksi pyytää määritysorganisaatioita toimittamaan tietoja, raportteja ja muuta aineistoa liiketoiminnastaan, ja se voi suorittaa määritysorganisaatioiden liiketoiminnan, asiakirjojen ja kirjanpidon tarkastuksia. Lisäksi se arvioi, noudattavatko määritysorganisaatiot velvoitteitaan. Tarkastusten pohjalta laaditaan kertomus, jossa tuodaan esiin mahdollisesti havaitut puutteet. JFSA:lla on käytettävissä erilaisia toimenpiteitä sen varmistamiseksi, että määritysorganisaatiot korjaavat mahdollisesti havaitut ongelmat asianmukaisesti: se voi muun muassa vaatia määritysorganisaatiota osoittamaan kirjallisesti, että ongelmat on korjattu oikea-aikaisesti. JFSA:lla on muitakin valvontakeinoja: se voi muun muassa antaa liiketoiminnan parantamista koskevia määräyksiä ja panna ne täytäntöön. JFSA voi myös peruuttaa määritysorganisaation luvan kokonaan tai osittain.
(15)
Näin ollen komissio katsoo, että Japanissa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavat Japanin oikeudelliset ja valvontajärjestelyt ovat sellaisia, että niillä varmistetaan jatkuvasti tehokas valvonta ja täytäntöönpanon seuranta kyseisten keskusvastapuolten osalta.
(16)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdassa säädetyn kolmannen ehdon mukaan Japanin oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen täytyy sisältää kolmansien maiden oikeusjärjestysten nojalla toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten, jäljempänä ’kolmansien maiden keskusvastapuolet’, tunnustamista koskeva tehokas vastaava järjestelmä.
(17)
Kolmansien maiden keskusvastapuolet voivat hakea ulkomaisen keskusvastapuolen toimilupaa, jonka perusteella ne voivat tarjota Japanissa samoja palveluja, joita niillä on lupa tarjota kyseisessä kolmannessa maassa. Toimilupaa hakevaan kolmannen maan keskusvastapuoleen sovelletaan samanlaisia perusteita kuin japanilaisten määritysorganisaatioiden toimilupamenettelyssä. Toimilupaa hakevalla kolmannen maan keskusvastapuolella olisi kolmannessa maassa sovellettavien oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen perusteella erityisesti oltava riittävä rahoituksellinen pohja, riittävä tietämys ja kokenut henkilöstö sekä riittävä järjestelmä ja rakenne, niin että se voi hoitaa määritystehtävät moitteettomasti ja luotettavasti. Lisäksi kolmansien maiden keskusvastapuolet vapautetaan tietyistä Japanissa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavista vaatimuksista, jos ne ovat saaneet vastaavan toimiluvan sellaisilta ulkomaisilta viranomaisilta, joiden kanssa JFSA on tehnyt yhteistyösopimuksia.
(18)
Näin ollen olisi katsottava, että Japanin oikeudellisin ja valvontajärjestelyin luodaan tehokas vastaava järjestelmä kolmansien maiden keskusvastapuolten tunnustamista varten.
(19)
Siksi voidaan katsoa, että määritysorganisaatioita koskevat Japanin oikeudelliset ja valvontajärjestelyt täyttävät asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdassa säädetyt ehdot ja että mainittuja oikeudellisia ja valvontajärjestelyjä olisi pidettävä asetuksessa (EU) N:o 648/2012 säädettyjä vaatimuksia vastaavina. Komission, jolle EAMV antaa tietoja, olisi seurattava edelleen keskusvastapuolia koskevan Japanin oikeudellisen ja valvontakehyksen kehitystä ja niiden ehtojen täyttymistä, joiden perusteella tämä päätös on annettu.
(20)
Tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet ovat Euroopan arvopaperikomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Japanissa toimiluvan saaneisiin määritysorganisaatioihin sovellettavien Japanin oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen, joihin kuuluvat vuoden 2006 rahoitusväline- ja arvopaperipörssilaki (Financial Instruments and Exchange Act 2006, FIEA), sellaisena kuin sitä täydennetään finanssimarkkinoiden rakenteiden valvontaa käsittelevillä kattavilla ohjeilla ”Comprehensive Guidelines for Supervision of Financial Market Infrastructures”, katsotaan asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohtaa sovellettaessa vastaavan asetuksessa (EU) N:o 648/2012 säädettyjä vaatimuksia.
2 artikla
Tämä päätös tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tehty Brysselissä 30 päivänä lokakuuta 2014.