ДИРЕКТИВА 2014/65/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 15 май 2014 година
относно пазарите на финансови инструменти и за изменение на Директива 2002/92/ЕО и на Директива 2011/61/ЕС
(преработен текст)
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 53, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4) е била неколкократно и съществено изменяна (5). Поради по-нататъшни изменения и с оглед постигане на яснота посочената директива следва да бъде преработена.
(2)
Директива 93/22/ЕИО на Съвета (6) имаше за цел да създаде условия, при които лицензирани инвестиционни посредници и банки биха могли да предоставят специализирани услуги или да установяват клонове в други държави членки, въз основа на разрешителното и под надзора на тяхната държава по произход. За постигането на това директивата целеше да хармонизира първоначалното предоставяне на лиценз и изискванията за опериране на инвестиционните посредници, включително и правилата за осъществяването на стопанска дейност. Също така, тя предвиждаше хармонизацията на някои условия за функционирането на регулираните пазари.
(3)
През последните години нарасна активността на инвеститорите на финансовите пазари, на които се предлага все по-усложнен и по-широк спектър от услуги и инструменти. С оглед на това развитие, правната рамка на Съюза следва да обхваща пълния обхват от инвестиционно ориентирани дейности. За тази цел е необходимо да се осигури необходимата степен на хармонизация за гарантиране на висока степен на защита на инвеститорите, както и за да могат инвестиционните посредници да предоставят услуги в целия Съюз, в рамките на вътрешния пазар, под надзора на държавата по произход. Следователно Директива 93/22/ЕИО беше заменена от Директива 2004/39/ЕО.
(4)
Финансовата криза разкри слабости във функционирането и прозрачността на финансовите пазари. Развитието на финансовите пазари показа необходимостта от подсилване на рамката за регулиране на пазарите на финансови инструменти, включително когато търговията на такива пазари се извършва извънборсово, с цел увеличаване на прозрачността, по-добра защита на инвеститорите, укрепване на доверието, справяне с нерегламентираните области и осигуряване на подходящите правомощия, необходими на надзорните органи за изпълнение на техните задачи.
(5)
На международно равнище регулаторните органи споделят мнението, че слабостите на корпоративното управление в редица финансови институции, включително липсата на ефективни проверки и контрол, са допринесли за финансовата криза. Прекомерното и неразумно поемане на риск може да доведе до фалит на отделни финансови институции и до системни проблеми в държавите членки и по целия свят. Неправилните действия на посредниците, предоставящи услуги на клиенти, могат да причинят щети и загуба на доверие сред инвеститорите. За да се избегне потенциалното отрицателно въздействие на слабостите в правилата за корпоративно управление директива 2004/39/ЕО следва да бъде допълнена от по-подробни принципи и минимални стандарти. Тези принципи и минимални стандарти следва да се прилагат съобразно естеството, обхвата и сложността на дейността на инвестиционните посредници.
(6)
Групата на високо равнище по въпросите на финансовия надзор в ЕС призова Съюза да подобри хармонизацията на финансовата регулация. При обсъждането на бъдещата европейска архитектура за надзор, проведено на заседанията на Европейския съвет на 18 и 19 юни 2009 г., също беше подчертана необходимостта от установяване на единен европейски наръчник, приложим към всички финансови институции във вътрешния пазар.
(7)
Следователно Директива 2004/39/ЕО сега следва отчасти да бъде преработена в настоящата директива и отчасти заменена от Регламент (ЕС) № 600/2014 на Европейския парламент и на Съвета (7). Заедно тези два правни инструмента следва да оформят законодателната рамка, уреждаща изискванията към инвестиционните посредници, регулираните пазари, доставчиците на услуги за докладване на данни и посредниците от трети държави, предоставящи инвестиционни услуги и дейности в Съюза. Следователно настоящата директива следва да се разглежда съвместно с посочения регламент. Настоящата директива следва да съдържа разпоредби, регулиращи лицензирането на дейността, придобиването на квалифицирано дялово участие, упражняването на свободата на установяване и на предоставяне на услуги, условията за извършване на дейност от инвестиционните посредници за гарантиране на защитата на инвеститорите, както и правомощията на надзорните органи на държавата членка по произход и на приемащата държава членка и режима за налагане на санкции. Тъй като основната цел и предмет на настоящата директива е да се съгласуват националните разпоредби относно посочените области, тя следва да бъде приета на основание член 53, параграф 1 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС). Директива е подходящата правна форма, за да може разпоредбите, които ще бъдат изпълнявани в обхванатите от настоящата директива области, да бъдат адаптирани към съществуващите особености на конкретния пазар и правната система във всяка държава членка.
(8)
В списъка на финансовите инструменти е уместно да се включат стокови и други деривати, които са създадени и се търгуват така, че да са сравними с традиционните финансови инструменти по отношение на регулаторните им аспекти.
(9)
Обхватът на финансовите инструменти ще включва енергийни договори, при които сетълментът се извършва с физическа доставка, търгувани на организирана система за търговия (ОСТ), с изключение на тези, които вече са уредени с Регламент (ЕС) № 1227/2011 на Европейския парламент и на Съвета (8). Редица мерки бяха предприети, за да се смекчи въздействието от подобно включване върху посредниците, търгуващи с тези продукти. В настоящия момент тези посредници са освободени от изискване за собствен капитал съгласно Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета (9) и това освобождаване ще бъде предмет на преразглеждане съгласно член 493, параграф 1 от посочения Регламент преди да изтече неговия срок на действие най-късно в края на 2017 г. Тъй като тези договори са финансови инструменти, изискванията на правото за финансовите пазари ще се прилагат от самото начало, като по този начин изискванията във връзка с праговете на позициите, докладването на сделките и пазарните злоупотреби ще се прилагат от датата на влизане в сила на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014. Въпреки това е предвиден срок на въвеждане от 42 месеца за прилагането на задължението за клиринг и изискванията за маржин, определени в Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета (10).
(10)
Ограничаването на обхвата по отношение на стокови деривати, които се търгуват на ОСТ и при които сетълментът се извършва с физическа доставка, следва да бъде ограничено, за да се избегне появата на пропуск в нормативната уредба, който може да доведе до регулаторен арбитраж. Следователно е необходимо да се предвиди делегиран акт, за да се уточни допълнително значението на израза „сетълментът трябва да бъде извършван с физическа доставка“, като се отчита най-малко създаването на приложимо и обвързващо задължение за физическа доставка, която не може да бъде отменена и без право на уреждане чрез плащане в брой или на сделки за обезщетяване, с изключение на случаите на непреодолима сила, неизпълнение или друга добросъвестно обоснована неспособност за изпълнение.
(11)
Появилите се на вторичните спот пазари на квоти за емисии редица измамни практики, които биха могли да застрашат доверието в схемите за търговия с емисии, установени с Директива 2003/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (11), доведоха до вземане на мерки за укрепване на системата за регистриране и условията за откриване на сметка за търговия с квоти за емисии. За подобряване на целостта и гарантиране на ефективното функциониране на тези пазари, включително цялостния надзор на търговската дейност, е целесъобразно мерките, взети съгласно Директива 2003/87/ЕО, да бъдат допълнени, като квотите за емисии бъдат изцяло включени в обхвата на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014 на Европейския парламент и на Съвета (12), като бъдат класифицирани като финансови инструменти.
(12)
Целта на настоящата директива е да обхване предприятията, чието постоянно занятие или стопанска дейност се състои в професионалното предоставяне на инвестиционни услуги и/или извършване на инвестиционни дейности. Поради това в нейния обхват не следва да се включват лица с друга професионална дейност.
(13)
Необходимо е да бъде създаден цялостен регулаторен режим за извършването на сделки с финансови инструменти, независимо от методите на търговия, които се използват за сключването на тези сделки, така че да се осигури високо качество на извършването на инвеститорските сделки и да се поддържа почтеността и общата ефективност на финансовата система. Би следвало да се предвиди кохерентна и чувствителна по отношение на риска рамка за регулирането на основните типове системи „нареждане -изпълнение“, които понастоящем действат на европейския финансов пазар. Необходимо е да се отчете появяването на ново поколение организирани системи за търговия, паралелно с регулираните пазари, на които би следвало да бъдат вменени задължения, които да гарантират ефективното и нормалното функциониране на финансовите пазари, като такива организирани системи за търговия не се възползват от пропуските в нормативната уредба.
(14)
Всички места на търговия, а именно регулираните пазари, многостранни системи за търговия (МСТ) и ОСТ, следва да определят прозрачни и недискриминационни правила, определящи достъпа до системата. Но докато за регулираните пазари и МСТ следва да продължат да се прилагат сходни изисквания относно приемането на членове или участници, ОСТ следва да могат да определят и ограничават достъпа въз основа на, inter alia, ролята и задълженията си спрямо своите клиенти. В това отношение местата на търговия следва да могат да посочват параметри, управляващи системата, като например минимална латентност, при условие че това се извършва по открит и прозрачен начин и не включва дискриминация от страна на оператора на платформата.
(15)
В Регламент (ЕС) № 648/2012 „централен контрагент“ (ЦК) е определен като юридическо лице, което посредничи между страните по договорите, търгувани на един или повече финансови пазари, като действа като купувач по отношение на всеки продавач и като продавач по отношение на всеки купувач. Централните контрагенти не са обхванати от понятието ОСТ, както то е определено в настоящата директива.
(16)
Лицата, които разполагат с достъп до регулирани пазари или МСТ, се наричат членове или участници. Двата термина могат да се употребяват взаимозаменяемо. Тези термини не включват потребители, които използват местата на търговия само чрез пряк електронен достъп.
(17)
Систематичните участници следва да бъдат определени като инвестиционни посредници, които извършват търговия за собствена сметка по организиран, редовен, систематичен и значителен начин, когато изпълняват нареждания на клиенти извън регулираните пазари, МСТ или ОСТ. За да се осигури обективното и ефективно прилагане на това определение към инвестиционните посредници, всички двустранни сделки с клиентите следва да бъдат съотносими и следва да бъдат разработени критерии за определяне на инвестиционните посредници, които са задължени да се регистрират като систематични участници. И докато местата на търговия представляват механизми, където взаимодействат многобройните интереси на трети лица за покупка и продажба, на систематичните участници не следва да е позволено да обединяват интересите на трети лица за покупка и продажба по същия във функционално отношение начин, както местата на търговия.
(18)
Лицата, които администрират собствените си активи, и предприятията, които не предоставят инвестиционни услуги или не осъществяват инвестиционни дейности с изключение на търговия за собствена сметка с финансови инструменти, които не са стокови деривати, квоти за емисии или техни деривати, не следва да попадат в обхвата на настоящата директива, освен ако не са маркет-мейкъри, членове или участници на регулиран пазар или МСТ или разполагат с пряк електронен достъп до място на търговия, прилагат високочестотни способи за алгоритмична търговия или извършват търговия за собствена сметка, като изпълняват нареждания на клиенти.
(19)
В комюникето, публикувано на 15 април 2011 г. от финансовите министри и управителите на централни банки от Г-20, се заявява, че участниците на пазари на стокови деривати следва да подлежат на подходящо регулиране и надзор, и поради това някои освобождавания от Директива 2004/39/ЕО трябва да бъдат изменени.
(20)
Лицата, които търгуват за собствена сметка, включително маркет-мейкъри със стокови деривати, квоти за емисии или техни деривати, с изключение на лицата, които извършват търговия за собствена сметка, когато изпълняват нареждания на клиенти, или които предоставят инвестиционни услуги със стокови деривати, квоти за емисии или техните деривати на клиентите или доставчиците на тяхната основна стопанска дейност, следва да не попадат в обхвата на настоящата директива, при условие че тази дейност е допълнителна дейност към тяхната основна стопанска дейност на групово равнище и тази основна стопанска дейност не се състои в предоставянето на инвестиционни услуги по смисъла на настоящата директива или банкови дейности по смисъла на Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (13), и тя не е маркет мейкинг по отношение на стоковите деривати и посочените лица не прилагат високочестотни способи за алгоритмична търговия. Техническите критерии за определяне на допълнителните дейности към такава основна стопанска дейност следва да бъдат уточнени чрез регулаторни технически стандарти, като се отчитат критериите, определени в настоящата директива.
Тези критерии следва да гарантират, че нефинансовите дружества, които извършват дейност с финансови инструменти в непропорционална степен спрямо равнището на инвестиции в основния си предмет на дейност, попадат в обхвата на настоящата директива. По този начин тези критерии следва да вземат под внимание най-малко необходимостта допълнителните дейности да представляват по-малката част от дейностите на групово равнище, както и размера на тяхната търговска дейност в сравнение с цялостната пазарна търговска дейност в този клас активи. Целесъобразно е, когато задължението за предоставяне на ликвидност на място на търговия се изисква от регулаторните органи в съответствие със законодателството на Съюза или с националните законови, подзаконови и административни разпоредби или от местата на търговия, извършваните операции с цел изпълнение на това задължение да не бъдат включвани в оценката дали дадена дейност е допълнителна.
(21)
За целите на настоящата директива и Регламент (ЕС) № 600/2014, които регулират както извънборсовата, така и борсовата търговия на деривати по смисъла на Регламент (ЕС) № 600/2014, дейностите, които се считат за обективно измерими като намаляващи рисковете, пряко свързани с търговската или финансовата дейност и вътрешногрупови сделки, следва да се разглеждат по начин, последователен с Регламент (ЕС) № 648/2012.
(22)
Лицата, които търгуват със стокови деривати, квоти за емисии или техни деривати, могат да търгуват и с други финансови инструменти като част от дейностите за управление на риска в търговската си финансираща дейност, за да се предпазят от рискове, например рискове, свързани с валутните курсове. Поради това е важно да се поясни, че освобождаванията се прилагат кумулативно. Например, освобождаването по член 2, параграф 1, буква ѝ) може да се използва съвместно с освобождаването по член 2, параграф 1, буква г).
(23)
За да се избегне обаче евентуално неправомерно прилагане на освобождаванията, маркет-мейкърите с финансови инструменти, освен маркет-мейкъри със стокови деривати, квоти за емисии или техни деривати, при условие че настоящата дейност по поддържане на пазара (маркет мейкинг) е спомагателна по отношение на основната им стопанска дейност, разгледана на групово равнище и при условие че те не прилагат високочестотни способи за алгоритмична търговия, следва също да бъдат включени в обхвата на настоящата директива и не следва да се ползват от никакви освобождавания. Лицата, извършващи търговия за собствена сметка, когато изпълняват нареждания на клиенти или прилагат високочестотни способи за алгоритмична търговия, следва също да бъдат включени в обхвата на настоящата директива и не следва да се ползват от никакви освобождавания.
(24)
Търговията за собствена сметка при изпълняване на нареждания на клиенти следва да включва изпълнение на нареждания на различни клиенти на принципа на търговията за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки, което следва да бъде считано като действие на възложител и е предмет на разпоредбите на настоящата директива, които обхващат както изпълнение на нареждания от името на клиенти, така и търговия за собствена сметка.
(25)
Изпълнението на нареждания във финансови инструменти, което представлява допълнителна дейност между две лица, чиято основна стопанска дейност на групово равнище не се състои в предоставянето на инвестиционни услуги по смисъла на настоящата директива или банкови дейности по смисъла на Директива 2013/36/ЕС, не следва да се счита за търговия за собствена сметка, когато се изпълняват нареждания на клиенти.
(26)
Под „лица“ в текста следва да се разбират както физически, така и юридически лица.
(27)
Застрахователните предприятия, дейността на които е предмет на съответния мониторинг от компетентните надзорни органи, и които са предмет на Директива 2009/138/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (14), следва да бъдат изключени от обхвата на настоящата директива, когато извършват дейностите, посочени в директива 2009/138/ЕО.
(28)
Лицата, които не предоставят услуги на трети лица, но чиято стопанска дейност се състои единствено в предоставянето на инвестиционни услуги на техните предприятия майки, дъщерни предприятия или на други дъщерни предприятия на техните предприятия майки, не следва да попадат в обхвата на настоящата директива.
(29)
Някои местни енергийни структури и някои оператори на промишлени съоръжения, които попадат в обхвата на схемата на ЕС за търговия с емисии, обединяват в пакет и възлагат на външни изпълнители търговските си дейности за обезпечаване на търговски рискове към неконсолидирани дъщерни предприятия. Тези съвместни предприятия не предоставят други услуги и изпълняват абсолютно същите функции като лицата, посочени в съображение 28. С цел да се гарантират равнопоставени условия на конкуренция, съвместните предприятия следва също да бъде възможно да се изключат от обхвата на настоящата директива, ако са притежавани съвместно от местните енергийни структури или оператори, попадащи в обхвата на член 3, буква е) от Директива 2003/87/ЕО, които не предоставят услуги, различни от инвестиционни услуги, на местни енергийни структури или оператори, попадащи в обхвата на член 3, буква е) от Директива 2003/87/ЕО, и при условие че тези местни енергийни структури или оператори бъдат освободени съгласно член 2, параграф 1, буква й), ако извършват сами тези инвестиционни услуги. Обаче за да бъдат осигурени подходящи защитни механизми и за да бъде гарантирана адекватна защита на инвеститорите, държавите членки, които решат да освободят тези съвместни предприятия, следва да ги подлагат на изисквания, които са поне аналогични на установените в настоящата директива, по-конкретно на етапа на лицензирането, при оценката на тяхната репутация, опит и пригодността на всички акционери, при прегледа на условията по първоначално издаване на лиценз, текущия надзор, както и изпълнението на свързаните с дейността задължения.
(30)
Лицата, които предоставят инвестиционни услуги само като допълнителна дейност при осъществяването на професионалната си дейност, следва също да бъдат изключени от обхвата на настоящата директива, при условие че тази дейност е регулирана и съответните правила не забраняват предоставянето на инвестиционни услуги на допълнително основание.
(31)
Лицата, които предоставят инвестиционни услуги, състоящи се изключително в администрирането на схеми с участието на служители, и които поради това не предоставят инвестиционни услуги на трети лица, не следва да попадат в обхвата на настоящата директива.
(32)
Необходимо е от обхвата на настоящата директива да бъдат изключени централните банки и други органи, които осъществяват подобни функции, както и публични органи, които отговарят или участват при управлението на публичния дълг, чиято концепция включва неговото инвестиране, с изключение на институции, които са частично или изцяло държавни и чиято функция е търговска или такава, свързана с придобиването на участия.
(33)
С цел по-голяма яснота на режима на освобождавания за Европейската система на централните банки (ЕСЦБ), другите национални органи, изпълняващи подобни функции, както и за органите, участващи в управлението на публичен дълг, е целесъобразно тези освобождавания да се ограничат до органите и институциите, които изпълняват своите функции в съответствие с правото на една държава членка или в съответствие с правото на Съюза, както и за международните органи, в които членуват две или няколко държави членки и които имат за цел мобилизирането на финансиране и осигуряването на финансова помощ в полза на своите членове, които изпитват тежки финансови проблеми или са заплашени от такива проблеми, като например Европейския механизъм за стабилност.
(34)
Необходимо е от обхвата на настоящата директива да бъдат изключени предприятията за колективно инвестиране и пенсионните фондове, независимо от това дали са координирани на равнището на Съюза, както и депозитарите или ръководителите на такива предприятия, тъй като те са предмет на специфични правила, определени за техните дейности.
(35)
Необходимо е да бъдат изключени от обхвата на настоящата директива операторите на преносни системи съгласно определението по член 2, параграф 4 от Директива 2009/72/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (15) или член 2, параграф 4 от Директива 2009/73/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (16), когато изпълняват своите задължения съгласно посоченото в тези директиви, в Регламент (ЕО) № 714/2009 на Европейския парламент и на Съвета (17), в Регламент (ЕО) № 715/2009 на Европейския парламент и на Съвета (18) или в мрежови кодекси или насоки, приети по силата на тези законодателни актове. В съответствие с тези законодателни актове операторите на преносни системи имат конкретни задължения и отговорности, подлежат на специална сертификация и са под надзора на компетентни за конкретния сектор органи. Операторите на преносни системи следва да се ползват от такова освобождаване и когато използват други лица, които действат като доставчици на услуги от тяхно име, за изпълнение на задачите им съгласно посочените законодателни актове или съгласно мрежови кодекси или насоки, приети по силата на тези регламенти. Операторите на преносни системи следва да не могат да се ползват от такова освобождаване, когато предоставят инвестиционни услуги или извършват дейности с финансови инструменти, включително когато организират платформа за вторична търговия с финансови права за пренос.
(36)
За да се ползва от освобождаванията, предвидени в настоящата директива, заинтересованото лице следва трайно да изпълнява условията, които са определени за такива освобождавания. По-специално, ако лице предоставя инвестиционни услуги или извършва инвестиционни дейности и спрямо него се прилага изключение от настоящата директива поради това, че такива услуги или дейности са допълнителни спрямо основната стопанска дейност на това лице, когато стопанската дейност се разглежда на групово равнище, то спрямо лицето не следва да продължава да се прилага освобождаването, свързано с допълнителните услуги, когато предоставянето на тези услуги или извършването на тези дейности престане да бъде допълнително спрямо основната стопанска дейност на това лице.
(37)
Лицата, които предоставят инвестиционни услуги и/или извършват инвестиционни дейности, които попадат в обхвата на настоящата директива, следва да бъдат обект на лицензиране от техните държави членки по произход, с оглед защитата на инвеститорите и стабилността на финансовата система.
(38)
Кредитните институции, които имат разрешение съгласно Директива 2013/36/ЕС, не следва да се нуждаят от друг лиценз съгласно настоящата директива за предоставянето на инвестиционни услуги или за извършването на инвестиционни дейности. Когато кредитна институция реши да предоставя инвестиционни услуги или да извършва инвестиционни дейности, компетентните органи следва да проверяват преди даването на лиценза съгласно Директива 2013/36/ЕС дали тя отговаря на съответните разпоредби на настоящата директива.
(39)
Структурираните депозити, обособили се като вид инвестиционен продукт, не попадат в обхвата на законодателните актове за защита на инвеститорите на равнището на Съюза, докато останалите структурирани инвестиции са обхванати от такива законодателни актове. Следователно е необходимо да се укрепи доверието на инвеститорите, като се унифицира регулаторното третиране на различните предлагани пакети от инвестиционни продукти на дребно, за да се гарантира адекватно ниво на защита на инвеститорите в целия Съюз. Поради това е целесъобразно в обхвата на настоящата директива да се включат структурираните депозити. В тази връзка е необходимо да се поясни, че тъй като структурираните депозити са вид инвестиционен продукт, те не включват депозити, които са обвързани единствено с лихвени проценти, например Euribor или Libor, независимо от това дали лихвените проценти са предварително определени или са фиксирани или променливи. Следователно тези депозити следва да бъдат изключени от обхвата на настоящата директива.
(40)
Прилагането на настоящата директива към инвестиционни посредници и кредитни институции, когато те продават или предоставят експертни съвети на клиенти във връзка със структурираните депозити, следва да се разбира като прилагане при техните дейности като посредници за тези продукти, издадени от кредитни институции, които могат да приемат депозити в съответствие с Директива 2013/36/ЕС.
(41)
Централните депозитари на ценни книжа (ЦДЦК) са институции от системно значение за финансовите пазари, които осигуряват първоначалното регистриране на ценните книжа, воденето на сметки, съдържащи емитираните ценни книжа, и сетълмента по практически всички сделки с ценни книжа. ЦДЦК трябва да се регулират специално от правото на Съюза и да са предмет по-конкретно на лицензиране и определени условия за извършване на дейност. Обаче ЦДЦК могат, в допълнение към основните услуги, посочени в правото на Съюза, да предоставят инвестиционни услуги и дейности, които се регулират по настоящата директива.
С цел да се гарантира, че всички субекти, предоставящи инвестиционни услуги и извършващи инвестиционни дейности, подлежат на същата регулаторна рамка, е уместно да се гарантира, че такива ЦДЦК не подлежат на изискванията на настоящата директива относно лицензирането и определени условия за извършване на дейност, но правото на Съюза, уреждащо ЦДЦК като такива, следва да гарантира, че към тях се прилагат разпоредбите на настоящата директива, когато те предоставят инвестиционни услуги или извършват инвестиционни дейности в допълнение към услугите, посочени в правото на Съюза.
(42)
За да се подобри защитата на инвеститорите в Съюза, е уместно да се ограничат условията, при които държавите членки могат да изключат от обхвата на настоящата директива лицата, които предоставят инвестиционни услуги на клиенти, които от своя страна не са защитени съгласно настоящата директива. Целесъобразно е да се изиска от държавите членки да прилагат конкретно изисквания, които са поне аналогични на установените в настоящата директива, по-конкретно при оценка на тяхната репутация, опит и пригодността на всички акционери на етапа на лицензиране, така и при прегледа на условията по първоначално издаване на лиценз, текущия надзор, както и изпълнение на свързаните с дейността задължения.
Освен това лицата, изключени от прилагането на настоящата директива, следва да бъдат обхванати от схема за обезщетение на инвеститорите, призната в съответствие с Директива 97/9/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (19) или от застраховка за професионална отговорност, гарантираща равностойна закрила на техните клиенти по отношение на случаите, обхванати от посочената Директива.
(43)
Когато инвестиционен посредник не предоставя регулярно една или повече инвестиционни услуги, които не са обхванати от неговия лиценз, или не извършва регулярно една или повече инвестиционни дейности, които не са обхванати от лиценза му съгласно настоящата директива, той не следва да се нуждае от допълнително лицензиране.
(44)
За целите на настоящата директива дейността по приемането и предаването на нарежданията следва да включва и събирането на двама или повече инвеститори, чрез което се осъществява сделка между тези инвеститори.
(45)
Инвестиционните посредници и кредитните институции, които предлагат емитирани от тях финансови инструменти, не следва да бъдат обект на настоящата директива, когато предоставят инвестиционни съвети на клиентите си. За да се премахне несигурността и подобри защитата на инвеститорите, е целесъобразно да се предвиди настоящата директива да се прилага в случаите, при които първичният пазар, инвестиционните посредници и кредитните институции предлагат финансови инструменти, емитирани от тях, без предоставяне на съвети. За тази цел следва да бъде разширено определението на услугата за изпълнение на нареждания от името на клиенти.
(46)
Принципите на взаимно признаване и надзора на държавите членки по произход изискват от компетентните органи на държавите членки да не предоставят или да отменят лиценза, когато фактори като съдържанието на програмите за операциите, географското разпространение или действително извършените дейности ясно показват, че инвестиционният посредник е избрал правната система на държава членка, на територията на която възнамерява да извършва или вече извършва по-голямата част от дейността си, с цел избягване на по-строгите стандарти, които са в сила в друга държава членка. На инвестиционен посредник, който е юридическо лице, следва да се издаде нов лиценз в държавата членка, в която е неговото седалище. На инвестиционен посредник, който не е юридическо лице, следва да бъде издаден лиценз в държавата членка, в която се намира неговото главно управление. В допълнение, държавите членки следва да изискват главното управление на инвестиционния посредник да се намира в неговата държава членка по произход и действително да функционира там.
(47)
С Директива 2007/44/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (20) бяха предвидени подробни критерии за пруденциална оценка на планираните придобивания в инвестиционен посредник и процедурата за тяхното прилагане. С цел осигуряване на правна сигурност, яснота и предсказуемост по отношение на процеса на оценяване, както и на резултатите от него е целесъобразно да се потвърдят критериите и процесът на пруденциална оценка, предвидени в посочената Директива.
По-конкретно компетентните органи следва да оценяват пригодността на кандидат-приобретателя и финансовата стабилност на планираното придобиване спрямо следните критерии: репутацията на кандидат-приобретателя; репутацията и опита на всяко лице, което ще ръководи дейността на инвестиционния посредник в резултат на планираното придобиване; финансовата стабилност на кандидат-приобретателя; дали инвестиционният посредник ще продължава да спазва пруденциалните изисквания по настоящата директива и по останалите директиви, по-конкретно по Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (21) и по Директива 2013/36/ЕС; дали съществуват обективни основания за подозрение, че се извършва, било е извършено или е имало опит за извършване на изпиране на пари или финансиране на тероризма по смисъла на член 1 от Директива 2005/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (22) или че осъществяването на планираното придобиване би увеличило риска от това.
(48)
Инвестиционен посредник, който има лиценз в неговата държава членка по произход, следва да има право да предоставя инвестиционни услуги или да извършва инвестиционни дейности в целия Съюз, без да има нужда от отделен лиценз от компетентния орган на държавата членка, в която той желае да предоставя тези услуги или да извършва тези дейности.
(49)
Тъй като някои инвестиционни посредници са освободени от определени задължения, наложени от Директива 2013/36/ЕС, те следва да бъдат задължени да имат или минимална сума капитал или професионална застраховка срещу загуби или комбинация от двете. Преизчисляването на сумите на тази застраховка следва да вземе предвид преизчисленията, направени в рамките на Директива 2002/92/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (23). Това конкретно третиране за целите на капиталовата адекватност не следва да засяга каквито и да е решения относно подходящото третиране на тези посредници съгласно бъдещи изменения на правото на Съюза относно капиталовата адекватност.
(50)
Тъй като обхватът на пруденциалното регулиране за ограничаване на риска следва да бъде ограничен до тези субекти, които по силата на това, че водят търговска книга по занятие, представляват източник на насрещен риск за другите участници на пазара, от обхвата на настоящата директива следва да бъдат изключени субектите, които извършват търговия за собствена сметка с финансови инструменти, освен стокови деривати, квоти за емисии или техни деривати, при условие че те не са маркет-мейкъри, не действат за собствена сметка, когато изпълняват нареждания на клиенти, не са членове или участници на регулиран пазар или МСТ, нямат директен електронен достъп до място на търговия и не прилагат високочестотни способи за алгоритмична търговия.
(51)
С оглед на защитата на собствеността на инвеститорите и другите подобни права по отношение на ценни книжа, както и техните права по отношение на средства, поверени на посредник, тези права следва по-специално да бъдат разграничавани от правата на посредника. Този принцип обаче не следва да възпрепятства посредника да осъществява стопанска дейност от негово собствено име, но за сметка на инвеститорите, когато това се изисква от самия характер на сделката и инвеститорите са съгласни, например заемане на акции.
(52)
Изискванията относно защитата на клиентските активи са основен инструмент за защита на клиентите при извършването на услуги и дейности. Тези изисквания може да не бъдат прилагани, когато цялата собственост върху средствата и финансовите инструменти е прехвърлена на инвестиционен посредник за обезпечаване на настоящи или бъдещи задължения, независимо дали те са действителни, условни или вероятни. Тази по-общо формулирана възможност може да създаде несигурност и да застраши ефективността на изискванията относно опазването на активите на клиента. Ето защо е целесъобразно поне по отношение на активите на непрофесионалните клиенти да бъде ограничена възможността инвестиционните посредници да сключват споразумения за финансово обезпечение с прехвърлително действие, определени в Директива 2002/47/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (24), с цел обезпечаване или покриване на своите задължения.
(53)
Необходимо е да се засили ролята на ръководните органи на инвестиционните посредници, на регулираните пазари и на доставчиците на услуги за докладване на данни, за да се гарантира тяхното стабилно и разумно управление, насърчаване на целостта на пазара и защита на интереса на инвеститорите. Във всеки един момент ръководният орган на инвестиционния посредник, на регулираните пазари и на доставчиците на услуги за докладване на данни следва да отделя достатъчно време и да притежава необходимите съвкупни знания, умения и опит, които му позволяват да разбира дейността на дружеството, включително основните рискове. Следователно, за да се избегне груповото мислене и да се улесни независимостта на становищата и конструктивната критика, в ръководните органи следва да има такова разнообразие по отношение на възраст, пол, географски произход, образование и професионален опит, осигуряващо представянето на разнообразни мнения и опит. Представителството на служителите и работниците в ръководните органи би могло също да се разглежда като положителен начин за насърчаване на многообразието чрез прибавянето на ключова гледна точка и реално познаване на вътрешното функциониране на дружествата. Следователно разнообразието следва да бъде един от критериите за състава на ръководните органи. Политиката на дружествата за назначаването на персонал като цяло също следва да отразява аспекта на разнообразието. Така например тази политика следва да насърчава дружествата да подбират кандидати от списъци с предварително подбрани кандидати от двата пола. За да бъде постигнат съгласуван подход към корпоративното управление, е желателно изискванията за инвестиционните посредници да бъдат приведени в максимално съответствие с изискванията, включени в Директива 2013/36/ЕС.
(54)
За да бъде упражняван ефективен надзор и контрол върху дейностите на инвестиционните посредници, регулираните пазари и доставчиците на услуги за докладване на данни, ръководният орган следва да бъде отговорен и подотчетен за общата стратегия на дружеството, като се взема предвид дейността и рисковият профил на дружеството. В рамките на отделните стопански цикли на дружеството ръководният орган следва да поеме ясни отговорности при установяването и определянето на стратегическите цели, стратегията по отношение на риска и вътрешната организация на дружеството, при одобрението на неговата вътрешна организация, включително критериите за подбор и обучение на персонала, при ефективния надзор върху висшето ръководство, при определянето на цялостната политика за предоставяне на услуги и дейности, включително възнаграждение на лицата, които отговарят за продажбите, и одобряване на нови продукти преди предлагането им на клиентите. Чрез периодичен мониторинг и оценка на стратегическите цели на дружествата, на вътрешната им организация и на техните политики за предоставяне на услуги и дейности следва да се гарантира постоянната им способност за осъществяване на стабилно и разумно управление в подкрепа на целостта на пазара и защитата на инвеститорите. Съвместяването на твърде голям брой директорски длъжности би попречило на член на ръководния орган да отделя достатъчно време за изпълнение на тази роля на наблюдение и контрол.
Поради това е необходимо да се ограничи броят на директорските длъжности, които член на ръководния орган на дадено дружество може да изпълнява едновременно в различни субекти. Въпреки това директорските длъжности в организации, които не преследват основно търговски цели, като организациите с нестопанска цел или благотворителните организации, не следва да се вземат предвид за целите на прилагането на такова ограничение.
(55)
В държавите членки се използват различни системи за управление. В повечето случаи се използва едностепенна или двустепенна система на управление. Определенията, използвани в настоящата директива, са предназначени да обхванат всички съществуващи системи, без да се дава приоритет на някоя конкретна система. Определенията са чисто функционални и са предназначени за установяване на правила, имащи за цел да се постигне определен резултат, независимо от националното дружествено право, приложимо за дадена институция във всяка държава членка. Поради това определенията следва да не възпрепятстват общото разпределяне на компетентностите в съответствие с националното дружествено право.
(56)
Разширяващият се обсег на дейности, които много инвестиционни посредници предприемат едновременно, повиши потенциала за конфликти на интереси между тези различни дейности и интересите на техните клиенти. Поради това е необходимо да се предвидят правила, които да гарантират, че такива конфликти няма да засягат по неблагоприятен начин интересите на техните клиенти. Посредниците имат задължението да предприемат ефективни стъпки за установяване, предотвратяване или овладяване на конфликти на интереси и за максимално смекчаване на потенциалното въздействие на тези рискове. Когато все пак е налице остатъчен риск от ощетяване на интересите на клиента и преди да започне извършването на дейност от негово име, на клиента следва да бъде дадено ясно обяснение на общия характер и/или източниците на конфликти на интереси и на предприетите действия за смекчаване на тези рискове.
(57)
Директива 2006/73/ЕО на Комисията (25) позволява на държавите членки в рамките на организационните изисквания към инвестиционните посредници да изискват записването на телефонни разговори или електронни съобщения, отнасящи се до нареждания на клиенти. Записването на телефонни разговори или електронни съобщения, отнасящи се до нареждания на клиенти, е съвместимо с Хартата на основните права на Европейския съюз (Хартата) и е оправдано с цел засилване на защитата на инвеститорите, подобряване на наблюдението на пазара и увеличаване на правната сигурност в интерес както на инвестиционните посредници, така и на техните клиенти. Значението на тези записи също беше посочено в отправените към Комисията технически съвети, публикувани от Европейския комитет на регулаторите на ценни книжа на 29 юли 2010 г. Тези записи следва да гарантират, че са налице доказателства, с които да се удостоверят условията по всички дадени от клиентите нареждания и тяхното съответствие с извършените от инвестиционните посредници сделки, както и за да се установи всяко поведение, което може да има отношение към пазарни злоупотреби, включително когато посредниците извършват търговия за собствена сметка.
За тази цел е необходимо записването на всички разговори с участието на представители на инвестиционния посредник, когато той извършва или възнамерява да извършва търговия за собствена сметка. Когато клиентите съобщават нареждания по други канали, различни от телефон, тези съобщения следва да се правят на траен носител, като например пощенски писма, факсове, имейли, документи за нареждания, направени от клиенти по време на срещи. Например, съдържанието на съответните преки разговори с клиент би могло да бъде записано в писмен протокол или бележки. Такива нареждания следва да се смятат за равностойни на нарежданията, получени по телефона. При изготвянето на протоколи на преки разговори с клиенти държавите членки следва да гарантират наличието на подходящи защитни механизми, за да се гарантира, че клиентът не претърпява загуба поради неточно изготвяне на протокола, отразяващ комуникацията между страните. В тези защитни механизми не следва да се предполага каквато и да била отговорност от страна на клиента.
За да се гарантира правната сигурност по отношение на обхвата на това задължение, е целесъобразно то да се прилага за всяко оборудване, осигурено от посредника или което посредникът е получил разрешение да използва, както и да се изисква от инвестиционните посредници да предприемат нужните стъпки, за да не се допуска използването на частно оборудване във връзка със сделките. Тези записи следва да бъдат предоставени на разположение на компетентните органи при изпълнението на техните надзорни задачи и изпълнението на действията по прилагане по настоящата директива и по Регламент (ЕС) № 600/2014, Регламент (ЕС) № 596/2014 и Директива 2014/57/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (26), за да се оказва помощ на компетентните органи при установяването на случаи на поведение, което не е в съответствие с правната рамка, регулираща дейността на инвестиционните посредници. Достъп до тези записи следва да имат и инвестиционните посредници и клиентите, с цел да се удостовери развитието на техните взаимоотношения по отношение на дадените от клиентите нареждания и извършените от посредниците сделки. Поради това е целесъобразно в настоящата директива да бъдат предвидени общоприложими принципи относно записването на телефонни разговори или електронни съобщения, отнасящи се до нареждания на клиенти.
(58)
В съответствие със заключенията на Съвета относно укрепването на европейския финансов надзор от юни 2009 г. и с цел да се допринесе за утвърждаването на единен наръчник за финансовите пазари в Съюза и за постигане на по-справедливи условия на равнопоставеност за държавите членки и участниците на пазара, по-широка защита на инвеститорите и по-ефективен надзор и изпълнение, Съюзът се ангажира да сведе до минимум, когато е целесъобразно, правото на държавите членки да прилагат по своя преценка правото в областта на финансовите услуги в рамките на Съюза. В допълнение към въведения с настоящата директива общ режим за записването на телефонни разговори или електронни съобщения, отнасящи се до нареждания на клиенти, е целесъобразно да бъде ограничено правото на компетентните органи в определени случаи да делегират надзорни функции, както и правото на преценка по отношение на изискванията, приложими спрямо обвързаните агенти и отчетите на клоновете.
(59)
Технологиите в областта на търговията претърпяха съществено развитие през последното десетилетие и понастоящем са широко използвани от участниците на пазара. Към днешна дата участниците на пазара ползват алгоритмична търговия, при която компютърен алгоритъм определя автоматично елементите на нареждането при ограничена или нулева човешка намеса. Рисковете, произтичащи от алгоритмична търговия, следва да бъдат регулирани. Обаче използването на алгоритми при обработката на изпълнените сделки след сключване на сделките не представлява алгоритмична търговия. Инвестиционен посредник, който извършва алгоритмична търговия при изпълнението на стратегия за поддържане на пазара (маркет мейкинг), следва да извършва този маркет мейкинг без прекъсване в продължение на определен период от работното време на мястото на търговия. Регулаторните технически стандарти следва да разясняват какво представлява определен период от работното време на мястото на търговия, като се гарантира, че такъв определен период е значителен в сравнение с общия размер на работно време, като отчитат ликвидността, мащаба и характера на специфичния пазар и характеристиките на търгувания финансов инструмент.
(60)
Инвестиционните посредници, които извършват алгоритмична търговия при изпълнението на стратегия за маркет мейкинг, следва да разполагат с подходящите системи и контрол за тази дейност. Такава дейност следва да бъде разбирана по начин, специфичен за нейния контекст и цел. Поради това определението на такава дейност е независимо от определения, като например това за „дейности по поддържане на пазара“ в Регламент (ЕС) № 236/2012 на Европейския парламент и на Съвета (27).
(61)
Високочестотната алгоритмична търговия е вид алгоритмична търговия, при която системата за търговия извършва високоскоростен анализ на пазарните данни или сигнали, в резултат на който голям брой нареждания биват изпратени или актуализирани за много кратък период от време. По-специално високочестотната алгоритмична търговия може да съдържа елементи като иницииране, генериране, насочване и изпълнение на нареждане, които се определят от системата без човешка намеса за всяка отделна сделка или нареждане, кратък срок за откриване и закриване на позиции, висок дневен оборот по портфейла, високо съотношение на нарежданията към сделките в рамките на деня и приключване на търговския ден при позиция, близка до или равна на нула. Сред характеристиките на високочестотната алгоритмична търговия са голям брой съобщения в рамките на деня, които могат да се състоят от нареждания, котировки или отменяне на нареждания. Когато се определя какво се разбира под голям брой съобщения в рамките на деня, следва да се имат предвид самоличността на клиент, който всъщност стои зад тази дейност, продължителността на периода за наблюдение, съпоставката с цялостната пазарна дейност през същия период и относителната концентрация или фрагментация на дейността. Високочестотната алгоритмична търговия се използва предимно от търговците, ползващи за търгуване със собствения си капитал, и сама по себе си не представлява стратегия, а по-скоро високотехнологично приложение в подкрепа на по-традиционните стратегии за търговия, като например маркет мейкинг или арбитраж.
(62)
Техническият напредък позволи високочестотната търговия и развитието на моделите на стопанска дейности. Високочестотната търговия се улеснява от съвместното ползване на съоръженията на участниците на пазара в непосредствена близост до основния софтуерен компонент на дадено място на търговия. За да се гарантират условия за справедлива търговия по установения ред, е важно от местата на търговия да се изиска да предоставят такива услуги за съвместно ползване на недискриминационна, справедлива и прозрачна основа. Използването на технологии увеличи скоростта, капацитета и сложността на начина, по който търгуват инвеститорите. То също така позволи на участниците на пазара да предлагат на своите клиенти пряк електронен достъп до пазарите чрез използването на системи за търговия, пряк достъп до пазарите или чрез спонсориран достъп. Въздействието на търговските технологии върху пазара и участниците на пазара беше като цяло благоприятно и осигури възможности за по-широко участие на пазарите, по-голяма ликвидност, по-тесни маржини, по-ниска краткосрочна променливост и по-ефективно изпълнение на клиентските нареждания. При все това технологиите на търговия също така породиха редица потенциални рискове, включително по-висок риск от претоварване на системите на местата на търговия вследствие на големите обеми нареждания, рискове от дублиране или генериране на погрешни нареждания при алгоритмичната търговия или от други неизправности, които биха могли да доведат до смущения във функционирането на пазара.
В допълнение при системите за алгоритмична търговия съществува риск от прекомерна реакция на други пазарни събития, която може да увеличи променливостта, ако на пазара вече се наблюдават затруднения. И накрая, алгоритмичната търговия или способите на високочестотна алгоритмична търговия могат, като всяка друга форма на търговия, да доведат до някои форми на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014. Високочестотната търговия може също, поради информационното предимство за участниците, извършващи високочестотна търговия, да подтикне инвеститорите да изберат да извършват търговия на места, където те могат да избегнат взаимодействието с участници, извършващи високочестотна търговия. Целесъобразно е способите на високочестотна алгоритмична търговия, които разчитат на определени специфични характеристики, да бъдат подложени на специален регулаторен надзор. Въпреки че това са основно способи, които разчитат на търговия за собствена сметка, такъв надзор следва също да се прилага, когато изпълнението на способа е структурирано по такъв начин, че да се избегне изпълнението за собствена сметка.
(63)
Най-доброто средство за ограничаване на тези потенциални рискове от нарасналото използване на технологии представлява комбинация от мерки и специфични проверки на риска, насочени към посредниците, които ползват алгоритмична търговия или способи за високочестотна алгоритмична търговия, тези, които осигуряват пряк електронен достъп, и други мерки, насочени към операторите на местата на търговия, до които тези посредници имат достъп. С цел засилване на устойчивостта на пазарите в контекста на технологичното развитие посочените мерки следва да се отразяват и да се основават на техническите насоки, издадени от Европейския надзорен орган (Европейския орган за ценни книжа и пазари) (ЕОЦКП), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (28) през февруари 2012 г. относно системите и контрола за автоматизирана търговия за търговски платформи, инвестиционни посредници и компетентни органи (ESMA/2012/122). Желателно е да се гарантира, че всички посредници, извършващи високочестотна алгоритмична търговия, биват лицензирани. Този лиценз следва да подсигури, че посредници са обект на организационните изисквания по настоящата директива и че те подлежат на надлежен надзор. Субектите обаче, които са лицензирани и подлежат на надзор съгласно правото на Съюза, регламентиращо финансовия сектор, и които са освободени от прилагането на настоящата директива, но които използват алгоритмична търговия или способи за високочестотна алгоритмична търговия, не следва да бъдат задължавани да получават лиценз съгласно настоящата директива и следва да подлежат единствено на мерките и проверките, насочени към отстраняване на специфични рискове, произтичащи от тези видове търговия. В тази връзка ЕОЦКП следва да играе важна роля на координатор при определяне на подходящ размер на минималната стъпка на котиране с цел гарантиране на установен пазарен ред на равнището на Съюза.
(64)
Както инвестиционните посредници, така и местата на търговия следва да разполагат с устойчиви мерки, с които да се гарантира, че алгоритмичната търговия или способи на високочестотна алгоритмична търговия няма да доведат до смущения във функционирането на пазара и не могат да се използват с цел злоупотреби. Местата на търговия следва още да гарантират, че техните системи за търговия са устойчиви и целесъобразно изпитани, за да се справят с нарасналия брой нареждания или пазарни сътресения, както и че местата на търговия разполагат с механизми за временно преустановяване или ограничаване на търговията при внезапни и неочаквани промени на цените.
(65)
Необходимо е също така да се гарантира, че структурите за определяне на такси на местата на търговия са прозрачни, недискриминационни и справедливи и че не са организирани по начин, който да насърчава нарушаването на установените пазарни условия. Следователно е целесъобразно на местата на търговия да бъде разрешено да коригират таксите си за отменени нареждания според времето, през което едно нареждане е било в сила, преди да бъде отменено, и да приспособяват таксите за всеки финансов инструмент, за който те са приложими. Държавите членки следва също така да могат да разрешават на местата на търговия да налагат по-високи такси за изпълняване на нареждания, които впоследствие са отменени, или за участници, които изпълняват голям процент отменени нареждания, както и за тези, които използват способ на високочестотна алгоритмична търговия, за да отразява допълнителната тежест върху капацитета на системата, без непременно от това да се възползват други участници на пазара.
(66)
В допълнение към мерките, свързани със способите на алгоритмична и високочестотна алгоритмична търговия, е целесъобразно да бъде забранено предоставянето на пряк електронен достъп до пазарите от страна на инвестиционните посредници за техните клиенти, когато този достъп не подлежи на подходящи системи и проверки. Независимо от формата на предоставения пряк електронен достъп, посредниците, които предоставят такъв достъп, следва да оценяват и проверяват пригодността на клиентите, които използват тази услуга, и да гарантират, че ползването на тази услуга подлежи на съответните мерки за контрол и че тези посредници запазват отговорността за търговията, представена от техните клиенти чрез използването на техните системи или чрез използването на техните търговски кодове. Целесъобразно е конкретните организационни изисквания по отношение на тези нови форми на търговия да бъдат по-подробно разписани в регулаторни технически стандарти. Това следва да гарантира, че при необходимост изискванията могат да бъдат изменени, което ще позволи да бъдат отчетени бъдещите нововъведения и промени в тази област.
(67)
За да се осигури ефективен надзор и да се даде възможност на компетентните органи да вземат своевременно нужните мерки срещу погрешни или измамни стратегии за алгоритмична търговия, е необходимо всички нареждания, генерирани при алгоритмичната търговия, да бъдат обозначавани. По този начин компетентните органи следва да имат възможност да засичат и различават нареждания, произтичащи от различни алгоритми и да реконструират и оценяват по ефикасен начин стратегиите на търговците, занимаващи се с алгоритмична търговия. Това следва да намали риска от колебание при установяването от коя алгоритмична стратегия или търговец произтича дадено нареждане. Обозначаването позволява на компетентните органи да противодействат ефикасно и ефективно на стратегии за алгоритмична търговия, които използват злоупотреби или излагат на риск нормалното функциониране на пазара.
(68)
За да се гарантира запазването на целостта на пазара в контекста на технологичното развитие на финансовите пазари, ЕОЦКП следва редовно да изисква информация от национални експерти относно развитието, свързано с технологията на търговия, включително и високочестотна търговия и нови практики, които биха могли да представляват пазарна злоупотреба, с цел да се установяват и насърчават ефективните стратегии за предотвратяване и преодоляване на такива злоупотреби.
(69)
Понастоящем в Съюза функционират множество места на търговия, на голяма част от които се търгуват идентични финансови инструменти. За да бъдат преодолени потенциалните рискове за интересите на инвеститорите, е необходимо да се формализират и допълнително съгласуват процесите, свързани с последствията върху дейността на други места на търговия, които биха настъпили, ако даден инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ място на търговия, реши временно да спре или да отстрани от търговия определен финансов инструмент. С оглед на правната сигурност и адекватното разрешаване на конфликти на интереси, когато се взема решение за временно спиране или за отстраняване от търговия на финансови инструменти, следва да се гарантира, че ако даден инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ място на търговия, спре да търгува поради неспазване на правилата им, останалите се съобразяват с това решение, ако компетентните органи преценят така, освен ако продължаването на търговията може да бъде оправдано от извънредни обстоятелства. Освен това е необходимо да се формализира и подобри обменът на информация и сътрудничеството между компетентните органи по отношение на спирането или отстраняването от търговия на финансови инструменти на дадено място на търговия. Тези договорености следва да бъдат прилагани по такъв начин, че местата на търговия да бъдат възпрепятствани да използват с търговска цел информация, предоставена в контекста на спирането или отстраняването на финансов инструмент от търговия.
(70)
На нарасналия брой инвеститори, които участват на финансовите пазари, се предлага по-сложен и широк набор от услуги и инструменти, което налага осигуряването на необходимата степен на хармонизация, гарантираща на инвеститорите високо ниво на защита в целия Съюз. При приемането на Директива 2004/39/ЕО нарастващата зависимост на инвеститорите от лични препоръки наложи включването на инвестиционните съвети като инвестиционна услуга, подлежаща на лицензиране и специфични изисквания при предоставяне. Тъй като личните препоръки продължават да бъдат важен фактор за клиентите, а финансовите инструменти и услуги стават все по-сложни, подобряването на защитата на инвеститорите налага по-стриктното съблюдаване на свързаните с дейността задължения.
(71)
Държавите членки следва да гарантират, че инвестиционните посредници действат в съответствие с най-добрите интереси на своите клиенти и че са в състояние да изпълняват задълженията си по настоящата директива. Съответно инвестиционните посредници следва да разбират характеристиките на финансовите инструменти, които се предлагат или препоръчват, и да установяват и осъществяват преглед на ефективни политики и мерки, за да идентифицират категорията на клиентите, на които ще бъдат предоставяни продукти и услуги. Държавите членки следва да гарантират, че инвестиционните посредници, които създават финансови инструменти, гарантират, че тези продукти са създадени според потребностите на определен целеви пазар на крайни клиенти в съответни категории клиенти, предприемат разумни стъпки, за да гарантират, че финансовите инструменти се предоставят на определения целеви пазар и правят периодичен преглед на определянето на целевия пазар и на характеристиките на продуктите, които те предлагат. Инвестиционните посредници, които предлагат или препоръчват на клиенти финансови инструменти, които не са създадени от тях, също следва да разполагат с подходящи процедури за получаване и разбиране на съответната информация относно процеса на одобрение на продукта, включително във връзка с определения целеви пазар и характеристиките на продукта, който те предлагат или препоръчват. Това задължение следва да се прилага, без да се засяга каквато и да е оценка на целесъобразността или уместността, която ще бъде извършена впоследствие от инвестиционния посредник при предоставянето на инвестиционни услуги на всеки клиент, въз основа на неговите лични потребности, характеристики и цели.
За да се гарантира, че финансови инструменти ще бъдат предлагани или препоръчвани само когато това е в интерес на клиента, инвестиционните посредници, които предлагат или препоръчват продукта, създаден от посредници, които не подлежат на изискванията за управление на продукта, посочени в настоящата директива, или създаден от дружества от трета държава, следва също да имат подходящи договорености за получаване на достатъчна информация относно финансовите инструменти.
(72)
За да могат инвеститорите да получат цялата им необходима информация, е целесъобразно от инвестиционните посредници, които предоставят инвестиционни съвети, да бъде изисквано да разкриват цената на предоставяните съвети, да разясняват основанието на предоставяните от тях съвети, по-специално гамата от продукти, които те включват в личните препоръки към клиентите, дали инвестиционният съвет се предоставя независимо и дали клиентите получават периодична оценка доколко препоръчаните им финансови инструменти са подходящи за тях. Уместно е също така инвестиционните посредници да бъдат задължени да мотивират пред своите клиенти причините за предоставените им съвети.
(73)
За да бъде допълнена регулаторната рамка относно предоставянето на инвестиционни съвети, като същевременно бъде запазено правото на избор на инвестиционните посредници и клиентите, е целесъобразно да се установят изисквания за тази услуга, в случаите когато посредниците информират клиентите си, че услугата се предоставя независимо. Когато съветите се предоставят независимо, преди да бъде направена лична препоръка следва да се оценява достатъчно широка гама от продукти на различни доставчици. Не е задължително консултантът да прави оценка на инвестиционни продукти, предлагани от всички доставчици на продукти или емитенти, а гамата от финансови инструменти не следва да се ограничава до финансовите инструменти, емитирани или предоставяни от субекти, които са тясно свързани с инвестиционния посредник или имат други правни или икономически отношения с него, като например договорни отношения, които са толкова близки, че да могат да повлияят на независимостта на предоставяните съвети.
(74)
За да се подобри защитата на инвеститорите и увеличи прозрачността на получаваната от клиентите услуга, е целесъобразно също така да бъде допълнително ограничена възможността предприятията, предоставящи независими инвестиционни съвети или извършващи управление на портфейл, да приемат или задържат такси, комисиони или други парични или непарични възнаграждения от трети лица, и особено от емитенти или доставчици на продукти. Това предполага, че всички такси, комисиони и други парични възнаграждения, изплатени или предоставени от трета страна, трябва да бъдат върнати изцяло на клиента във възможно най-кратък срок след получаване на тези плащания от посредника и на посредника не следва да се разрешава да приспада плащания на трети страни от таксите, дължими от клиента на посредника. Клиентът следва да бъде точно и, когато е уместно, периодично уведомяван за всички такси, комисиони и ползите, които посредникът е получил във връзка с инвестиционна услуга, предоставена на клиента и прехвърлена към него. Посредниците, предоставящи независими съвети или управление на портфейл, следва също така да установят политика, като част от своите организационни изисквания, на гарантиране, че получените плащания на трети страни се отпускат и прехвърлят на клиентите. Следва да бъдат допускани единствено незначителни непарични възнаграждения, при условие че те са ясно разкрити на клиента, че те са в състояние да допринасят за подобряване на качеството на предоставяната услуга и че те не накърняват или няма вероятност да накърнят способността на инвестиционните посредници да действат в най-добрия интерес на своите клиенти.
(75)
При предоставяне на инвестиционни съвети на независима основа и на услуги за управление на портфейл таксите, комисионите или непаричните възнаграждения, изплатени или предоставени от дадено лице от името на клиента, следва да бъдат разрешени само доколкото на лицето е известно, че тези плащания са направени от името на това лице и че количеството и честотата на всяко плащане се договаря между клиента и инвестиционния посредник и не се определят от трета страна. Случаите, които биха удовлетворили това изискване, включват случаите, когато даден клиент плаща пряко издадена от посредника фактура или когато тази фактура се плаща от независима трета страна, която няма връзка с инвестиционния посредник по отношение на инвестиционната услуга, предоставяна на клиента, и действа единствено по инструкции на клиента, както и случаите, когато клиентът договаря такса за услуга, предоставяна от инвестиционния посредник, и заплаща съответната такса. Обикновено това се отнася до счетоводители или адвокати, работещи с ясни инструкции за плащане, дадени от клиента, или когато лицето играе роля единствено на посредник при плащането.
(76)
В настоящата директива се предвиждат условия и процедури, които държавите членки следва да изпълняват, в случай че планират да наложат допълнителни изисквания. Тези изисквания могат да включват забрана или допълнително ограничаване на предлагането или приемането на такси, комисиони или други парични или непарични облаги от трета страна или лице, действащо за сметка на трета страна, във връзка с предоставянето на услугата на клиентите.
(77)
За да бъдат потребителите още по-добре защитени, е целесъобразно да се гарантира, че инвестиционните посредници не предоставят възнаграждения или не оценяват резултатите от работата на своите служители по начин, който противоречи на задължението на посредника да работи по най-добър начин в интерес на своите клиенти, като например чрез възнаграждение, продажбени цели или други, които стимулират препоръчването или продажбата на определен финансов инструмент, когато друг продукт може да отговаря по-добре на потребностите на клиента.
(78)
При наличие на достатъчна информация във връзка с разходите и свързаните с тях такси или относно рисковете по отношение на финансовия инструмент и когато тази информация се предоставя в съответствие с друго право на Съюза, тази информация следва да се счита за подходяща за целите на предоставяне на информация на клиентите по силата на настоящата директива. Въпреки това инвестиционните посредници или кредитните институции, които предлагат този финансов инструмент, следва да информират допълнително клиентите си за всички други разходи и свързаните с тях такси, отнасящи се до предоставяните от тях инвестиционни услуги във връзка с този финансов инструмент.
(79)
Предвид сложността и непрекъснатите нововъведения при създаването на инвестиционните продукти е важно да се гарантира също така, че служителите, които предоставят съвети или продават инвестиционни продукти на непрофесионални клиенти, притежават необходимите знания и компетентност по отношение на предлаганите продукти. Инвестиционните посредници следва да дадат на своите служители достатъчно време и средства, за да придобият това знание и тази компетентност и да ги прилагат при предоставянето на услуги за клиентите.
(80)
На инвестиционните посредници е позволено да предоставят инвестиционни услуги, които се състоят само в изпълнение и/или в приемане и предаване на нареждания на клиенти, без да е необходимо да получават информация относно знанията и опита на клиента, за да бъде оценено доколко услугата или финансовия инструмент са подходящи за клиента. Тъй като тези услуги предполагат съответно намаляване на защитата на клиента, е целесъобразно условията за тяхното предоставяне да бъдат оптимизирани. Конкретно е необходимо да се премахне възможността тези услуги да бъдат предоставяни във връзка със спомагателни услуги, състоящи се в отпускане на кредити или заеми на инвеститори, позволяващи им изпълнение на сделка, в която участва инвестиционният посредник, тъй като това увеличава сложността на сделката и затруднява разбирането на свързания с нея риск. Също така е целесъобразно да се определят по-добре критериите за подбор на финансовите инструменти, обхванати от тези услуги, с цел да се изключат определени финансови инструменти, включително тези, които включват деривативен инструмент или имат структура, която затруднява клиента да разбере свързания риск, дялове в предприятия, които не са предприятия за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (предприятия за колективно инвестиране, които не са ПКИПЦК) и структурираните ПКИПЦК, както са посочени во член 36, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 583/2010 на Комисията (29). Третирането на някои ПКИПЦК като комплексни продукти следва да не засяга бъдещото право на Съюза, определящо обхвата и правилата, приложими към такива продукти.
(81)
Практиките на кръстосани продажби са разпространена практика за доставчиците на финансови услуги на дребно в целия Съюз. Те могат да осигуряват предимства на непрофесионалните клиенти, но също и да породят практики, при които интересите на клиента не биват адекватно отчитани. Например някои форми на кръстосани продажби, при които конкретно се практикува обвързване на две или повече продавани в пакет финансови услуги, като поне едната от тях не може да бъде получена поотделно, могат да нарушат конкуренцията и да окажат отрицателно въздействие върху мобилността и възможността на клиентите да направят информиран избор. Пример за такава обвързваща практика може да бъде изискването за откриване на текущи сметки, когато инвестиционната услуга се предоставя на непрофесионален клиент. И макар практиките, при които две или повече финансови услуги се продават в пакет, но всяка от услугите може да бъде закупена и поотделно, също да нарушават конкуренцията и да оказват отрицателно въздействие върху мобилността на потребителите и възможността на клиентите да направят информиран избор, те поне оставят възможност за избор на клиента и съответно са по-безопасни за съблюдаването от инвестиционните посредници на техните задължения по настоящата директива. Използването на такива практики следва да бъде внимателно проучено, за да се насърчи конкуренцията и възможностите за избора на потребителите.
(82)
При предоставянето на инвестиционен съвет инвестиционният посредник следва да посочи в писмено изявление как предоставените препоръки отговарят на предпочитанията, потребностите и други характеристики на непрофесионалния клиент. Декларацията следва да бъде предоставена на траен носител, включително в електронна форма. Отговорността за извършване на оценката на пригодност и за предоставяне на клиента на точен доклад за пригодността се поема от инвестиционния посредник и следва да бъдат въведени подходящи защитни механизми, за да се гарантира, че клиентът не търпи загуба в резултат на доклада, представящ по неточен или несправедлив начин личната препоръка, включително как предоставената препоръка е подходяща за клиента и недостатъците на препоръчания начин на действие.
(83)
Когато определя какво означава информацията да се предостави достатъчно рано преди изтичането на краен срок, указан в настоящата директива, инвестиционният посредник следва да отчита при преценката си за наложителността на ситуацията, че е необходимо клиентът да разполага с достатъчно време, за да прочете и разбере информацията преди да вземе инвестиционно решение. Вероятно е даден клиент да се нуждае от повече време за преглед на информация относно комплексен или непознат продукт или услуга, както и за продукт или услуга, с които няма опит, в сравнение с клиент, който разглежда по-опростен или познат продукт или услуга или който разполага с предишен опит в тази област.
(84)
Нищо в настоящата директива не следва да задължава инвестиционните посредници да предоставят незабавно и едновременно цялата изисквана информация относно инвестиционния посредник, финансовите инструменти, разходите и свързаните с тях такси или относно съхраняването на финансовите инструменти или средствата на клиента, при условие че те спазват общото задължение за предоставяне на съответната информация достатъчно рано преди изтичането на указания в настоящата директива срок. При условие че информацията е съобщена на клиента достатъчно рано преди предоставянето на услугата, нищо в настоящата директива не задължава посредниците да я предоставят било отделно или като включат информацията в споразумение с клиента.
(85)
Дадена услуга следва да се счита за предоставена по инициатива на клиента, доколкото клиентът я изисква в отговор на персонифицирано съобщение от или от името на предприятието към конкретно този клиент, което съдържа покана или е предназначено да повлияе на клиента по отношение на специфичен финансов инструмент или специфична сделка. Една услуга може да се счита за предоставена по инициатива на клиента, независимо от това дали клиентът я изисква на основата на съобщение, съдържащо промоция или оферта на финансови инструменти, направена по какъвто и да е начин и която е принципна по своя характер и е адресирана към обществеността или към по-голяма група или категория клиенти или потенциални клиенти.
(86)
Една от целите на настоящата директива е защитата на инвеститорите. Мерките за защита на инвеститорите следва да бъдат адаптирани към особеностите на всяка категория инвеститори (непрофесионални, професионални и контрагенти). За по-висока ефективност на регулаторната рамка, приложима при предоставянето на услуги на всички посочени категории клиенти, е целесъобразно ясно да се посочи, че при взаимоотношенията с клиенти се съблюдават принципи за честни, безпристрастни и професионални действия и задължения за коректност, яснота и незаблуждаване.
(87)
Инвестиции, които включват застрахователни договори, биват често предлагани на потребителите като потенциални алтернативи или заместители на финансовите инструменти, предмет на настоящата директива. За да бъде осигурена последователна защита на непрофесионалните клиенти и за да бъде гарантирана равнопоставеност между подобни продукти, е важно основаващите се на застраховане инвестиционни продукти да подлежат на подходящи изисквания. Като се има предвид, че изискванията за защита на инвеститорите в настоящата директива следва да се прилагат в еднаква степен към инвестициите, извършвани съгласно договори за застраховане, техните различни пазарни структури и характеристиките на продуктите правят по-уместно подробните изисквания да бъдат изложени в текущото преразглеждане на Директива 2002/92/ЕО, а не в настоящата директива. Бъдещото право на Съюза, регулиращо дейността на застрахователните посредници и застрахователните предприятия, следва в този контекст да гарантира по подходящ начин съгласуван регулаторен подход по отношение на предлагането на различни финансови продукти, които съответстват на сходни потребности на инвеститорите и следователно поставят сравними предизвикателства, свързани със защитата на инвеститорите. Европейският надзорен орган (Европейския орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване („ЕОЗППО“)), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (30) и ЕОЦКП следва да работят заедно за постигането на възможно най-голяма съгласуваност при разработването на стандарти за стопанска дейност за тези инвестиционни продукти. Тези нови изисквания за основаващите се на застраховане инвестиционни продукти следва да бъдат предвидени в Директива 2002/92/ЕО.
(88)
За да се приведат в съответствие правилата, отнасящи се до конфликти на интереси, общи принципи и предоставяне на информация на клиентите и да се позволи на държавите членки да налагат ограничения относно заплащането на застрахователни посредници Директива 2002/92/ЕО следва да бъде съответно изменена.
(89)
Основаващите се на застраховане инвестиционни продукти, които не предлагат инвестиционни възможности, и депозитите с експозиция единствено към лихвени проценти следва да бъдат изключени от обхвата на настоящата директива. Индивидуалните продукти и продуктите за професионално пенсионно осигуряване, чиято основна цел е да осигурят на инвеститора доходи след пенсионирането, следва да се изключат от обхвата на настоящата директива, като се вземат предвид техните особености и цели.
(90)
Чрез дерогация от принципа, че държавата членка по произход отговаря за лицензирането, надзора и изпълнението на задълженията по отношение на функционирането на клоновете, е целесъобразно компетентният орган на приемащата държава членка да поеме отговорността за изпълнението на определени задължения, предвидени в настоящата директива по отношение на търговската дейност, извършвана от клон на територията, където е разположен клонът, ако този орган е най-близко до клона и е в по-добро състояние да установява нарушения на правилата, регулиращи операциите на клона, и да се намесва при такива нарушения.
(91)
Необходимо е на инвестиционните посредници да се наложи ефективно задължение за „най-добро изпълнение“, за да се осигури, че те изпълняват нарежданията на клиентите при условия, които са най-благоприятни за клиента. Това задължение следва да се прилага, когато посредникът има договорни или агентски задължения към клиента.
(92)
Като се има предвид, че понастоящем в Съюза е налична по-широка гама от места за изпълнение, е уместно да се подобри рамката за най-добро изпълнение за инвеститорите на дребно. Напредъкът в технологиите за наблюдение на най-доброто изпълнение следва да се отчита при прилагането на рамката за най-добро изпълнение в съответствие с член 27, параграф 1, втора и трета алинея.
(93)
За целите на определянето на най-доброто изпълнение при изпълнение на нареждания на непрофесионален инвеститор, разходите, свързани с изпълнението, следва да включват собствените комисиони или такси на инвестиционния посредник по отношение на клиента с ограничени цели в случаите, когато повече от едно място, посочено в политиката за изпълнение на нареждания на инвестиционния посредник, е в състояние да изпълни конкретно нареждане. В такъв случай собствените комисиони и такси на инвестиционния посредник за изпълнение на нареждането на всяко приемливо място за изпълнение следва да бъдат вземани предвид с цел оценка и сравнение на резултатите за клиента, които биха били постигнати чрез изпълнение на нареждането на всяко едно такова място. Независимо от това не е поставяно за цел да се изисква от инвестиционния посредник да сравнява резултатите, които биха били постигнати по отношение на клиента на основата на неговата собствена политика за изпълнение на нарежданията и на неговите собствени комисиони и такси с резултатите, които биха могли да бъдат постигнати за същия клиент от всеки друг инвестиционен посредник на основата на различна политика за изпълнение на нареждания или на различна структура на комисионите и таксите. Също така не е поставяно за цел да се изисква от инвестиционен посредник да сравнява разликите между неговите собствени комисиони, които са свързани с разликите в характера на услугите, които той предоставя на клиентите.
(94)
Разпоредбите на настоящата директива, които предвиждат, че разходите за изпълнение следва да включват собствените комисиони или такси на инвестиционния посредник, събирани от клиент за предоставянето на инвестиционна услуга, не следва да се прилагат за целите на определяне на това кои места за изпълнение следва да бъдат включени в политиката за изпълнение на нареждания на инвестиционния посредник за целите на член 27, параграф 5 от настоящата директива.
(95)
Следва да се счита, че инвестиционният посредник определя или събира своите комисиони по начин, който дискриминира некоректно между местата за изпълнение, ако той събира различни комисиони или спред от клиенти за изпълнение на различни места за изпълнение и тази разлика не отразява действителните различия в разходите на инвестиционния посредник за изпълнение на тези места.
(96)
За да се подобрят условията, при които инвестиционните посредници спазват задълженията си по настоящата директива за изпълнение на нареждания при най-благоприятни условия за клиентите, е целесъобразно това да бъде изисквано за финансовите инструменти, които подлежат на задължението за търговия, съдържащо се в член 23 и член 28 от Регламент (ЕС) № 600/2014, така че всяко място на търговия и всеки систематичен участник, а за другите финансови инструменти и всяко място за изпълнение да бъдат задължавани да публикуват информацията за качеството на изпълнение на сделките на всяко място.
(97)
Информацията, която се предоставя на клиентите от инвестиционните посредници относно политиката им за изпълнение, е често обобщена и стандартна, като не позволява на клиентите да разберат начина на изпълнение на нареждането и да проверят дали инвестиционният посредник изпълнява задължението си за изпълнение на нареждания при най-благоприятните условия за своите клиенти. За да се подобри защитата на инвеститорите е целесъобразно да се уточнят принципите, съгласно които инвестиционните посредници предоставят на своите клиенти информация относно политиките си за изпълнение, и да се изиска от инвестиционните посредници ежегодно да публикуват за всеки клас финансови инструменти водещите пет места за изпълнение на нареждания на клиенти за предходната година, както и да се вземе предвид тази информация и информацията, публикувана от местата за изпълнение, относно качеството на изпълнение в техните политики относно най-доброто изпълнение.
(98)
Когато създава делови отношения с клиента, инвестиционният посредник може същевременно да поиска от клиента или от потенциалния клиент неговото съгласие за политиката на изпълнение на нарежданията, както и за възможността нарежданията на това лице да се изпълняват извън място на търговия.
(99)
Лицата, които предоставят инвестиционни услуги от името на повече от един инвестиционен посредник, не следва да се разглеждат като обвързани агенти, а като инвестиционни посредници, когато те попадат в определението, предвидено в настоящата директива, с изключение на някои лица, за които може да бъде предвидено изключение.
(100)
Настоящата директива не следва да засяга правото на обвързаните агенти да предприемат дейности, които са обхванати от други директиви, както и свързани дейности по отношение на финансови услуги или продукти, които не са обхванати от настоящата директива, включително от името на отделни части на същата финансова група.
(101)
Условията за извършване на дейност извън офисите на инвестиционния посредник (продажби „от врата до врата“) не следва да бъдат обхванати от настоящата директива.
(102)
Компетентните органи на държавите членки следва да не регистрират или да прекратят регистрацията, когато действително извършените дейности показват ясно, че обвързан агент е избрал правната система на държава членка, на територията на която възнамерява да извършва или вече извършва по-голямата част от дейността си с цел избягване на по-строгите стандарти, които са в сила в друга държава членка.
(103)
За целите на настоящата директива приемливите насрещни страни следва да бъдат считани като че действат като клиенти.
(104)
Финансовата криза показа, че професионалните клиенти невинаги са способни да оценят риска от инвестициите си. И макар да е извън съмнение, че правилата за осъществяване на стопанска дейност следва да се прилагат най-вече с цел защита на най-уязвимите инвеститори, би било целесъобразно да бъдат преразгледани изискванията, приложими към всички категории клиенти. За тази цел е необходимо изискванията за предоставяне на информация да обхванат и отношенията с приемливите насрещни страни. По-специално съответните изисквания следва да се отнасят до защитата на финансовите инструменти и средствата на клиентите, както и до предоставяне на информация и докладване относно по-комплексните финансови инструменти и сделки. За по-доброто класифициране на общините и местните публични органи е целесъобразно те да бъдат недвусмислено изключени от списъка с приемливи насрещни страни и от списъка с клиенти, които се считат за професионални клиенти, като все пак им бъде позволено да бъдат третирани като професионални клиенти при поискване.
(105)
По отношение на сделките, които се изпълняват между приемливи насрещни страни, задължението да се публикуват лимитираните нареждания на клиенти следва да се прилага единствено когато насрещната страна изрично изпраща ограниченото нареждане за изпълнение до инвестиционен посредник.
(106)
Държавите членки следва да гарантират зачитането на правото на защита на личните данни в съответствие с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (31) и Директива 2002/58/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (32), които уреждат обработката на лични данни, извършвана при прилагането на настоящата директива. Обработката на лични данни от ЕОЦКП в рамките на прилагането на настоящата директива попада в обхвата на Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (33).
(107)
Инвестиционните посредници следва да имат равни възможности за присъединяване или достъп до регулираните пазари в целия Съюз. Независимо от начина, по който са организирани понастоящем сделките в държавите членки, е необходимо да се премахнат техническите и правните ограничения за достъп до регулираните пазари.
(108)
С оглед улесняване на финализирането на трансграничните сделки, е уместно да се осигури достъп на инвестиционните посредници до системите за клиринг и сетълмент в целия Съюз, независимо от това дали сделките са сключени чрез регулираните пазари в заинтересованата държава членка. Инвестиционните посредници, които желаят да участват пряко в други системи за сетълмент на държавите членки, следва да изпълняват съответните оперативни и търговски изисквания за членство, както и мерките за ограничаване на риска с оглед поддържането на безпрепятственото и нормално функциониране на финансовите пазари.
(109)
Услугите, предоставяни в Съюза от дружества от трети държави, са предмет на национални режими и изисквания. Лицензираните по тях дружества не се ползват от правото на свободно предоставяне на услуги и установяване извън държавата членка, в която са установени. Ако дадена държава членка счита, че подходящото равнище на защита за нейните непрофесионални клиенти или за непрофесионалните клиенти, които са поискали да бъдат третирани като професионални клиенти, може да бъде постигнато чрез установяването на клон на дружество от трета държава, е целесъобразно да се въведе минимална обща регулаторна рамка на равнището на Съюза по отношение на изискванията, които се прилагат за тези клонове и с оглед на принципа, че дружествата от трети държави следва да не бъдат третирани по по-благоприятен начин, отколкото предприятията от Съюза.
(110)
При прилагането на разпоредбите на настоящата директива държавите членки следва да отчитат надлежно препоръките на Специалната група за финансови действия (FATF) относно юрисдикции, които проявяват стратегически пропуски в борбата с изпирането на пари и финансирането на тероризма и спрямо които се прилагат мерки за противодействие, или юрисдикции със стратегически пропуски в борбата с изпирането на пари и финансирането на тероризма, които не са отбелязали достатъчен напредък по отношение на констатираните нередности или не са се ангажирали с план за действие, разработен съвместно с FATF, за отстраняване на недостатъците.
(111)
Разпоредбата от настоящата директива, с която се урежда предоставянето на инвестиционни услуги или дейности в Съюза от дружества от трети държави, не следва да засяга възможността установените в Съюза лица да получават инвестиционни услуги от дружество от трета държава по тяхна собствена изрична инициатива. Когато дружество от трета държава предоставя услуги, които са по изричната инициатива на установено в Съюза лице, се счита, че услугите не се предоставят на територията на Съюза. Когато дружество от трета държава отправя покани към клиенти или потенциални клиенти в Съюза или популяризира или рекламира инвестиционни услуги или дейности, заедно с други спомагателни услуги в Съюза, това не се счита за услуга, която се предоставя по изрична инициатива на клиента.
(112)
Разрешението за опериране на регулиран пазар следва да обхваща всички дейности, които са пряко свързани с излагането, обработката, изпълнението, потвърждаването и съобщаването на нареждания, от момента, в който тези нареждания са получени от регулирания пазар, до момента, в който те са предадени за последващо финализиране, както и дейности, които са свързани с приемането на финансови инструменти за търговия. То следва да обхваща и сделки, сключени чрез посредничеството на определени маркет-мейкъри, назначени от регулирания пазар, и които са предприети чрез неговите системи и в съответствие с правилата, регулиращи тези системи. Не всички сделки, сключени от членовете или участниците в регулиран пазар или МСТ или ОСТ, следва да бъдат считани като сключени чрез системите на регулиран пазар, МСТ или ОСТ. Сделките, които членове или участници сключват на двустранна основа, и които не съблюдават всички задължения, установени за регулирания пазар, МСТ или ОСТ съгласно настоящата директива, следва да се считат като сделки, сключени извън регулиран пазар, МСТ или ОСТ за целите на определението за систематичен участник. В този случай задължението на инвестиционните посредници да публикуват обвързващите котировки следва да се прилага, ако са изпълнени условията, определени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 600/2014.
(113)
Като се има предвид значението на осигуряването на ликвидност за нормалното и ефикасно функциониране на пазарите, инвестиционните посредници, които извършват алгоритмична търговия, за да осъществяват стратегия за поддържане на пазара, следва да разполагат с писмени споразумения с местата на търговия, които изясняват техните задължения за осигуряване на ликвидност на пазара.
(114)
Нищо в настоящата директива не следва да налага на компетентните органи да одобряват или подлагат на разглеждане съдържанието на писменото споразумение между регулирания пазар и инвестиционния посредник, което е необходимо за участие в схема за маркет мейкинг. Въпреки това настоящата директива не е пречка за подобно одобряване или разглеждане, доколкото то се основава единствено на спазването от страна на регулираните пазари на задълженията им по член 48.
(115)
Предоставянето на услуги по докладване на основни пазарни данни, които са от основно значение за потребителите, желаещи да получат обобщена информация за търговската дейност в рамките на финансовите пазари в Съюза, и за компетентните органи, нуждаещи се от точна и изчерпателна информация за съответните сделки, следва да подлежи на лицензиране и регулиране, осигуряващо необходимото ниво на качество.
(116)
С въвеждането на одобрени механизми за публикуване (ОМП) следва да се подобри качеството на информацията, публикувана относно прозрачността на извънборсовите сделки, и допълнително да се гарантира, че тези данни се публикуват по начин, улесняващ нейната консолидация с данните, публикувани от местата на търговия.
(117)
Сега, когато е създадена пазарна структура, позволяваща конкуренцията между множество места на търговия, е важно възможно най-бързото въвеждане на ефективни и всеобхватни консолидирани отчети. С въвеждането на търговски решения в областта на консолидираните отчети за капиталови инструменти и финансови инструменти, подобни на капиталовите, следва да се повиши интеграцията на европейския пазар и да се улесни достъпа на участниците на пазара до консолидиран набор от налична информация за прозрачността на сделките. Предвиденото решение се основава на лицензиране на доставчиците, действащи по предварително определени и контролирани параметри, които се конкурират помежду си за постигане на високотехнологични и иновативни решения, които ще бъдат възможно най-полезни за пазара и които гарантират наличието на последователни и достоверни данни за пазара. Чрез изискването всички доставчици на консолидирани данни (ДКД) да консолидират данните за всички ОМП и места на търговия ще се гарантира, че конкуренцията ще се осъществява на основата на качеството на услугите за клиентите, а не върху обхвата на предоставяните данни. Въпреки това е целесъобразно да се предвиди в настоящия момент осигуряването на консолидирани отчети чрез процедура на обществени поръчки, ако предвиденият механизъм не води до навременно предоставяне на ефективни и всеобхватни консолидирани отчети за капиталови инструменти и финансови инструменти, подобни на капиталовите.
(118)
Счита се, че установяването на система за консолидирани отчети за некапиталови финансови инструменти ще бъде по-трудно приложимо отколкото за капиталовите финансови инструменти, и на потенциалните доставчици следва да бъде предоставена възможност да натрупат съответния опит. За да се подпомогне установяването на система за консолидирани отчети за некапиталови финансови инструменти, следователно е целесъобразно да бъде предвидено удължаване на сроковете за прилагане на националните мерки, транспониращи съответната разпоредба. Въпреки това е целесъобразно да се предвиди в настоящия момент осигуряването на консолидирани отчети чрез процедура на обществени поръчки, ако предвиденият механизъм не води до навременно предоставяне на ефективни и всеобхватни консолидирани отчети за некапиталови финансови инструменти.
(119)
При определянето, по отношение на некапиталови финансови инструменти, на местата на търговия и на одобрените механизми за публикуване (ОМП), които трябва да бъдат включени в информацията след търговията, която трябва да бъде разпространена от ДКД, ЕОЦКП следва да осигури, че целта на създаването на интегриран пазар на Съюза за тези финансови инструменти ще бъде постигната и следва да осигури недискриминационно третиране на ОМП и на местата на търговия.
(120)
Правото на Съюза относно изискванията за собствения капитал следва да определи минималните капиталови изисквания, на които следва да отговарят регулираните пазари, за да им бъде издаден лиценз, при което следва да вземе предвид специфичният характер на рисковете, свързани с тези пазари.
(121)
Операторите на регулиран пазар следва също да могат да организират МСТ и ОСТ съгласно съответните разпоредби на настоящата директива.
(122)
Разпоредбите на настоящата директива относно допускането на финансови инструменти до търговия съгласно правилата, прилагани от регулирания пазар, не следва да засягат прилагането на Директива 2001/34/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (34) и на Директива 2003/71/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (35). Даден регулиран пазар не следва да бъде възпрепятстван да прилага по-строги изисквания по отношение на емитентите на финансови инструменти, които той разглежда за допускане до търговия, в сравнение с тези, наложени съгласно настоящата директива.
(123)
Държавите членки следва да могат да определят различни компетентни органи да изпълняват широкообхватните задължения, установени в настоящата директива. Тези органи следва да са публични, което да гарантира тяхната независимост от икономическите оператори и предотвратява конфликти на интереси. В съответствие с националното право държавите членки следва да осигуряват подходящо финансиране на компетентния орган. Определянето на държавните органи не следва да изключва делегиране, при което отговорността остава за компетентния орган.
(124)
С цел да се гарантира ефикасното и своевременно взаимно известяване на компетентните органи за случаи на спиране, отстраняване, прекъсване или търговия в нарушение на установения ред, както и на обстоятелства, които могат да са показателни за наличието на пазарна злоупотреба, е необходимо установяването на ефективен процес на комуникация и координация между компетентните национални органи, който ще бъде постигнат чрез разработени от ЕОЦКП механизми.
(125)
На проведената на 25 септември 2009 г. среща на високо равнище на Г-20 в Питсбърг беше постигнато съгласие за подобряване на регулирането, функционирането и прозрачността на финансовите и стоковите пазари с цел справяне с прекомерната нестабилност на цените на стоките. В съобщенията на Комисията относно по-добре функционираща верига на предлагането на храни в Европа и относно посрещането на предизвикателствата, свързани със стоковите пазари и суровините, съответно от 28 октомври 2009 г. и от 2 февруари 2011 г., бяха посочени мерките, които следва да бъдат взети в рамките на прегледа на Директива 2004/39/ЕО. През септември 2011 г. Международната организация на комисиите по ценни книжа (IOSCO) публикува документ, озаглавен „Принципи за регулиране и надзор на пазарите на стокови деривати“. Тези принципи бяха подкрепени на срещата на високо равнище на Г-20 в Кан на 4 ноември 2011 г., на която беше призовано регулаторите на пазара да разполагат с официални правомощия за управление на позиции, включително правомощието да определят предварителни ограничения за позициите, когато е необходимо.
(126)
Правомощията, предоставени на компетентните органи, следва да бъдат допълнени от изрични правомощия, с които лицата да бъдат задължени да предоставят информация по отношение на размера и целта на позициите в договори за деривати, свързани със стоки, както и да предприемат мерки за намаляване на позициите в договори за деривати.
(127)
Необходим е хармонизиран режим за ограничаване на позициите, за да се гарантира по-добра координация и съгласуваност в прилагането на договореностите на държавите от Г-20, особено за договори, които се търгуват в Съюза. Поради това на компетентните органи следва да се предоставят изрични правомощия да установяват ограничения, въз основа на методология, определена от ЕОЦКП, върху позициите, които всяко лице може да държи, на групово равнище, в договори за деривати, свързани със стоки, по всяко време, за да се предотвратяват пазарни злоупотреби, включително по отношение на пазара, както и да се подпомага правилното ценообразуване и условията за сетълмент, включително предотвратяването на позиции, които водят до нарушаване на пазара. Тези ограничения следва да насърчават целостта на пазара за деривати и за базови стоки, без да се засяга определянето на цените на пазара за базови стоки, и те не следва да се прилагат за позициите, които обективно водят до намаляване на рисковете, пряко свързани с търговските дейности във връзка със стоките. Разграничението между спот договори за стоки и договорите за стокови деривати също следва да бъде уточнено. За да се постигне хармонизиран режим, също така е целесъобразно ЕОЦКП да наблюдава прилагането на ограничения върху позициите и е целесъобразно компетентните органи да въвеждат договорености за сътрудничество, включително обмен на съответни данни помежду си и да дават възможност за наблюдението и налагането на ограничения.
(128)
Всички места, на които се търгуват стокови деривати, следва също да прилагат подходящ режим за управление на позициите, като осигуряват необходимите правомощия поне за наблюдение и достъп до информация относно позициите за стокови деривати, за изискване на намаляването или прекратяването на такива позиции и за изискване да се осигурява ликвидност обратно на пазара, за да се смекчи въздействието на голяма по размер или доминираща позиция. ЕОЦКП следва да поддържа и публикува списък, съдържащ обобщена информация за всички действащи ограничения на позициите и режими на управление на позициите. Тези ограничения и мерки следва да се прилагат последователно и да са съобразени със специфичните особености на съответния пазар. В тях следва ясно да са посочени начините, по които те се прилагат, както и съответните количествени прагове, които съставляват ограниченията или които могат да задействат други задължения.
(129)
Местата на търговия следва да публикуват седмичен отчет по съвкупни позиции, държани от различните категории лица, за различните договори за стокови деривати, квотите за емисии и техните деривати, търгувани на техните платформи. Широкообхватната и подробна разбивка на позиции, държани от всички лица, следва да се предоставя на компетентния орган поне веднъж на ден. В договореностите за докладване съгласно настоящата директива следва да се вземат предвид, когато е приложимо, изискванията за докладване, вече наложени съгласно член 8 от Регламент (ЕС) № 1227/2011.
(130)
Въпреки че методиката, използвана за изчисляване на ограниченията на позициите, не следва да създава пречки пред разработването на нови стокови деривати, ЕОЦКП следва да гарантира при определяне на методиката за изчисление, че разработването на нови стокови деривати не може да бъде използвано за заобикаляне на режима на ограничения на позициите.
(131)
За всеки отделен договор за стокови деривати следва да бъдат определени ограничения на позициите. За да се избегне заобикалянето на режима на ограничения на позициите чрез непрекъснато разработване на нови договори за стокови деривати, ЕОЦКП следва да гарантира, че методиката за изчисление възпрепятства всякакво заобикаляне, като се вземат предвид общо отворените позиции в други стокови деривати с една и съща базова стока.
(132)
Желателно е да се улесни достъпът на малките и средните предприятия (МСП) до капитал, както и да се подпомогне по-нататъшното развитие на специализирани пазари, които имат за цел да отговорят на потребностите на малките и средните емитенти. Тези пазари, които съгласно настоящата директива функционират обикновено като МСТ, са известни като пазари за растеж на МСП, пазари за растеж или младши пазари. Ако към МСТ бъде създадена и регистрирана подкатегория пазари за растеж за МСП, това би повишило тяхната популярност и профилираност и би подпомогнало разработването на общи регулаторни стандарти в Съюза за тези пазари. Вниманието следва да бъде насочено към начина, по който бъдещото регулиране следва допълнително да стимулира и насърчи използването на този пазар, така че да се засили неговата привлекателност за инвеститорите и да се осигури намаляване на административните тежести и да се предоставят допълнителни стимули за МСП да получат достъп до капиталовите пазари чрез пазари за растеж за МСП.
(133)
Изискванията по отношение на тази нова категория пазари трябва да осигуряват достатъчна гъвкавост, която да позволи да бъдат отчетени всички успешни пазарни модели, съществуващи в Европа. Те трябва също да постигнат подходящ баланс между равнището на защита на инвеститорите, необходимо за укрепване на тяхното доверие в емитентите на тези пазари, и минимизиране на административната тежест за емитентите на тези пазари. Предлага се подробностите относно изискванията към пазарите за растеж на МСП, например критерии за допускане до търговия на този пазар, да бъдат допълнително определени чрез делегирани актове или технически стандарти.
(134)
За да не бъдат засегнати по неблагоприятен начин успешно функциониращите пазари, операторите на пазари, насочени към малките и средните емитенти, следва да могат да изберат дали да продължат да функционират като такъв пазар в съответствие с изискванията по настоящата директива или да поискат регистрация като пазар за растеж на МСП. Емитент, който представлява МСП, не следва да бъде задължаван да подава искане финансовите му инструменти да бъдат допуснати до търговия на пазар за растеж на МСП.
(135)
За да може тази нова категория пазари да е от полза за МСП, най-малко 50 % от емитентите, чиито финансови инструменти се търгуват на пазари за растеж за МСП, следва да са МСП. Оценката за това следва да се прави ежегодно. Критерият за най-малко 50 % трябва да се прилага гъвкаво. Временно неизпълнение на този критерий не следва да означава, че на мястото на търговия трябва незабавно да се отнеме регистрацията или да се откаже регистрация като пазар за растеж на МСП, ако има реални изгледи мястото на търговия да изпълни критерия за 50 % от следващата година. Оценката за това дали даден емитент е МСП следва да се прави на база пазарна капитализация за предходните три календарни години. Това следва да осигури по-плавен преход за емитентите от тези специализирани пазари към основните пазари.
(136)
Всяка поверителна информация, получена от звеното за контакт в държава членка чрез звеното за контакт в друга държава членка, не следва да се счита като информация от напълно местен източник.
(137)
Необходимо е да се засили съсредоточаването на правомощията, с които разполагат компетентните органи, така че да се създаде предпоставка за еквивалентна интензивност на правоприлагане в целия интегриран финансов пазар. Общият минимален набор от правомощия, съчетан с адекватните ресурси, следва да гарантира ефективността на надзора. Настоящата директива следователно следва да предвижда минимален набор от надзорни и разследващи правомощия, които следва да бъдат поверени на компетентните органи на държавите членки в съответствие с националното право. Ако това се изисква от националното право, тези правомощия следва да се упражняват чрез сезиране на компетентните съдебни органи. При упражняване на своите правомощия съгласно настоящата директива компетентните органи следва да действат обективно и безпристрастно и следва да остават автономни в процеса на вземане на решения.
(138)
Въпреки че настоящата директива определя минимален набор от правомощия, с които следва да разполагат компетентните органи, тези правомощия трябва да бъдат упражнявани в рамките на цялостна система на националното право, която да гарантира спазването на основните права, включително правото на неприкосновеност на личния живот. За упражняването на тези правомощия, които може да представляват сериозна намеса в правото на неприкосновеност на личния и семейния живот, на дома и съобщенията, държавите членки следва да разполагат с адекватни и ефективни предпазни мерки срещу злоупотреби, например когато е необходимо подходящо предварително разрешение от страна на съдебните органи на съответната държава членка. Държавите членки следва да дадат възможност на компетентните органи да упражняват такова вмешателство до степента, необходима за правилното разследване на сериозни случаи, в които няма еквивалентни средства за ефективно постигане на същия резултат.
(139)
Никое действие на компетентен орган или ЕОЦКП, предприето при изпълнение на задълженията им, не следва пряко или косвено да дискриминира държава членка или група държави членки като място за предоставяне на инвестиционни услуги и дейности в каквато и да било парична единица.
(140)
С оглед на значителната роля и пазарен дял, придобити от различните МСТ, е целесъобразно да се гарантира, че между компетентния орган на МСТ и компетентния орган на юрисдикцията, в която МСТ предоставя услуги, са установени подходящи споразумения за сътрудничество. Това изискване следва да обхване и ОСТ, които се очаква също да претърпят подобно развитие.
(141)
За да се осигури спазването на изискванията на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014 от страна на инвестиционните посредници, пазарните оператори, лицензирани да организират МСТ или ОСТ, регулираните пазари, ОМП, ДКД или одобрени механизми за докладване (ОМД), на органите, които действително контролират дейността им, както и на членовете на ръководните органи на инвестиционните посредници и регулираните пазари, и за да се гарантира, че те са обект на сходно третиране в рамките на Съюза, от държавите членки следва да се изисква предвиждането на санкции и мерки, които са ефективни, пропорционални и възпиращи. Административните санкции и мерки, определени от държавите членки, следва да отговарят на някои основни изисквания по отношение на адресатите, критериите, които трябва да бъдат взети под внимание при прилагане на дадена санкция или мярка, публикуването на санкциите или мерките, ключовите правомощия за налагане на санкции и равнищата на административните глоби.
(142)
По-специално, компетентните органи следва да разполагат с правомощия да налагат глоби, които да са достатъчно високи, за да надхвърлят очакваните облаги и да бъдат с възпиращ характер включително за големи институции и за ръководните им кадри.
(143)
Също така е необходимо компетентните органи да имат в съответствие с националното право и с Хартата възможността за достъп до помещения на физическите и юридическите лица. Достъп до тези помещения е необходим, когато съществува основателно подозрение, че документи и други данни, свързани с предмета на разследването, съществуват и могат да бъдат от значение за доказването на нарушение на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014. В допълнение към това, достъп до тези помещения е необходим, когато лицето, към което вече е било отправено искане за информация, не го спазва изцяло или частично, или когато има разумни основания да се счита, че ако бъде направено искане, то няма да бъде спазено, или че документите или информацията, за които се отнася искането, биха били премахнати, изменени или унищожени. Ако в съответствие с националното право е необходимо предварително разрешение от съдебен орган на съответната държава членка, правомощието за достъп до помещенията следва да се упражнява след получаване на това предварително съдебно разрешение.
(144)
Съществуващите записи на телефонни разговори и записите на движението на данни от инвестиционни посредници, извършващи и документиращи изпълнението на сделките, както и съществуващите записи на телефонни разговори и записите на движението на данни от далекосъобщителни оператори представляват изключително важно и понякога единствено доказателство за разкриване и доказване на съществуването на пазарна злоупотреба, както и за проверка на спазването от страна на посредниците на защитата на инвеститорите и на други изисквания, определени в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 600/2014. Поради това компетентните органи следва да бъдат в състояние да изискват съществуващи записи на телефонни разговори, електронни съобщения и записи на пренос на данни, държани от инвестиционен посредник, или кредитна институция. Достъпът до записи на пренос на данни и телефонни разговори е необходим за разкриване и наказване на пазарната злоупотреба или на нарушения на изискванията, определени в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 600/2014.
С цел да се въведат еднакви условия в Съюза по отношение на достъпа до записи на телефонни разговори и съществуващи записи на пренос на данни, съхранявани от далекосъобщителни оператори, или до съществуващи записи на телефонни разговори и пренос на данни, държани от инвестиционен посредник, компетентните органи следва, в съответствие с националното право, да могат да изискват съществуващи записи на телефонни разговори и съществуващи записи на пренос на данни, съхранявани от далекосъобщителни оператори, доколкото това се разрешава по националното право, както и съществуващите записи на телефонни разговори и пренос на данни, държани от инвестиционен посредник, когато съществува основателно подозрение, че тези записи, които са свързани с предмета на проверката или разследването, могат да бъдат използвани като доказателство за поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014 или за нарушения на изискванията, посочени в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 600/2014. Достъпът до записите на телефонни разговори или пренос на данни, съхранявани от далекосъобщителни оператори, не следва да обхваща съдържанието на гласови съобщения по телефона.
(145)
За да се осигури съгласуваното прилагане на санкциите в целия Съюз, държавите членки следва да бъдат задължени да гарантират, че при определянето на вида административни санкции или мерки и размера на административните глоби компетентните органи отчитат всички относими обстоятелства.
(146)
За да се гарантира, че взетите от компетентните органи решения имат възпиращ ефект върху обществеността като цяло, те обикновено следва да се публикуват. Публикуването на решенията е и важен инструмент на компетентните органи за информиране на участниците на пазара относно поведение, което се счита в нарушение на настоящата директива, както и за насърчаване на добро поведение в по-широк смисъл сред участниците на пазара. Ако такова публикуване причинява неоправдано голяма вреда на участващите лица, ако застрашава стабилността на финансовите пазари или текущо разследване, компетентният орган следва да публикува санкциите и мерките анонимно по начин, който да е в съответствие с националното право, или да забави публикуването.
Компетентните органи следва да имат възможността да не публикуват санкциите, ако счетат анонимното или забавеното публикуване за недостатъчно, за да се осигури, че стабилността на финансовите пазари не е застрашена. Компетентните органи не следва да са задължени да публикуват мерките, за които се счита, че са от несъществен характер, когато публикуването би представлявало прекомерна мярка. Целесъобразно е да се създаде механизъм за докладване на непубликуваните санкции на ЕОЦКП, така че компетентните органи да могат да ги вземат предвид при упражнявания от тях текущ надзор. Настоящата директива не изисква, но не следва да възпрепятства публикуването на наказателноправните санкции, наложени за нарушения на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014.
(147)
Компетентните органи следва да разполагат с необходимите разследващи правомощия, позволяващи им да разкриват възможни нарушения, и следва да създават ефективни и надеждни механизми, с които да се насърчава подаването на сигнали за възможни или извършени нарушения, включително закрила за служители, които са докладвали за нарушения в собствената си институция. Тези механизми следва да не засягат адекватните защитни мерки по отношение на обвиняемите. Следва да бъдат установени подходящи процедури, с които да се гарантира подходяща защита на обвиняем, в частност по отношение на правото на защита на личните му данни и процедурите за гарантиране на правото на обвиняемия на защита и изслушване преди приемането на решение, което го засяга, както и правото да търси ефективна защита по съдебен ред срещу засягащо го решение.
(148)
Настоящата директива се отнася както до санкциите, така и до мерките, с цел да обхване всички действия, прилагани след извършването на нарушение и предназначени да предотвратят по-нататъшни нарушения, независимо от тяхното квалифициране като санкция или мярка съгласно националното право.
(149)
Настоящата директива не следва да засяга нормативните разпоредби на държавите членки, свързани с наказателноправните санкции.
(150)
Въпреки че нищо не възпрепятства държавите членки да установяват правила за налагане на административни и наказателноправни санкции за едни и същи нарушения, от държавите членки не следва да се изисква да установяват правила за административни санкции за нарушения на настоящата директива или на Регламент (ЕС № 600/2014, които са наказуеми съгласно националното наказателно право. В съответствие с националното право държавите членки не са задължени да налагат както административни, така и наказателноправни санкции за едно и също нарушение, но те следва да могат да го направят, ако тяхното национално право им позволява това. Независимо от това запазването на наказателноправните вместо административни санкции за нарушения на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014 не следва да накърнява или по друг начин да засяга способността на компетентните органи да сътрудничат и да ползват и обменят своевременно информация с компетентните органи на други държави членки за целите на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014, включително по отношение на сезирането на компетентните съдебни органи за съответните нарушения с оглед на наказателно преследване.
(151)
С оглед на защитата на клиентите и без да се засяга правото на потребителите да предявяват съдебни искове, е уместно държавите членки да насърчават държавните или частните институции, създадени за извънсъдебното уреждане на спорове, да сътрудничат при решаването на трансгранични спорове, като имат предвид Препоръка 98/257/ЕО на Комисията (36) и Препоръка 2001/310/ЕО на Комисията (37). Когато прилагат разпоредбите относно процедурите обжалване и обезщетяване в рамките на извънсъдебните механизми, държавите членки следва да бъдат поощрени да прилагат съществуващите механизми за трансгранично сътрудничество, а именно Мрежата за жалби относно финансови услуги (FIN-Net).
(152)
Всеки обмен или предаване на информация от компетентните органи, други органи, институции или лица следва да бъде в съответствие с правилата за предаване на лични данни към трети държави, установени в Директива 95/46/ЕО. Всеки обмен или предаване на лични данни от ЕОЦКП към трети държави следва да бъде в съответствие с правилата за предаване на лични данни, определени в Регламент (ЕО) № 45/2001.
(153)
Необходимо е да се укрепят разпоредбите за обмен на информация между националните компетентни органи и да се подсилят взаимните задължения за помощ и сътрудничество. Поради нарастващата трансгранична дейност компетентните органи следва да си предоставят един на друг съответната информация за упражняването на техните функции, така че да се гарантира ефективното прилагане на настоящата директива, включително в ситуации, в които нарушенията или съмненията за нарушения могат да са от значение за органите на две или повече държави членки. По време на обмена на информация е необходима строга професионална поверителност на данните, за да се осигури безпрепятственото предаване на тази информация и защитата на конкретните права.
(154)
Когато дейността на място на търговия, което е установило договорености в приемаща държава членка, е от съществено значение за функционирането на пазарите на ценни книжа и за защитата на инвеститорите в тази приемаща държава членка, договореностите за пропорционално сътрудничество, които трябва да бъдат въведени, следва да приемат подходяща форма сред възможните форми на сътрудничество между компетентните органи на държавата членка по произход и на приемащата държава членка, съразмерни на потребностите за трансгранично сътрудничество по отношение на надзора в частност, което произтича от естеството и мащаба на въздействието върху пазарите на ценни книжа, както и за защитата на инвеститорите в приемащата държава членка, като например ad hoc или периодичен обмен на информация, консултации и помощ.
(155)
С цел постигане на целите, установени в настоящата директива, на Комисията следва да бъдат делегирани правомощия да приема актове в съответствие с член 290 от ДФЕС по отношение на подробностите относно освобождаванията, изясняване на определенията, критериите за оценка на предложените придобивания на инвестиционен посредник, организационните изисквания към инвестиционните посредници, ОМП и ДКД, управлението на конфликти на интереси, задълженията при предоставянето на инвестиционни услуги, изпълнението на нареждания при най-благоприятни условия за клиента, обработването на нареждания на клиенти, сделките с приемливи насрещни страни, обстоятелствата, при наличието на които се изисква предаване на информация за инвестиционните посредници или пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ и операторите на регулиран пазар, обстоятелствата, които представляват съществено увреждане на интересите на инвеститорите и нарушаване на нормалното функциониране на пазара за целите на спирането и отстраняване на финансови инструменти от търговия в МСТ, ОСТ или на регулиран пазар, пазарите за растеж за МСП, праговете, над които се прилагат задължения за отчитане на позиции и критериите, въз основа на които операциите на място на търговия в приемащата държава членка биха могли да се считат за операции от съществено значение за функционирането на пазарите на ценни книжа и за защитата на инвеститорите. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(156)
Техническите стандарти в областта на финансовите услуги следва да осигурят последователна хармонизация и подходяща защита за инвеститори, включително тези, инвестиращи в структурирани депозити, и потребители в рамките на Съюза. Би било ефикасно и целесъобразно разработването на проекти на регулаторни стандарти и на технически стандарти за изпълнение, които не включват политически избор, да се възлага от Комисията на ЕОЦКП като орган с високоспециализиран експертен опит. За да гарантира съгласувана защита за инвеститорите и потребителите в сектора на финансовите услуги, ЕОЦКП следва да изпълнява функциите си във възможно най-голяма степен в тясно сътрудничество с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган, ЕБО), създаден с Регламент 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (38) и с ЕОЗППО.
(157)
Комисията следва да приема проектите на регулаторни технически стандарти, разработени от ЕОЦКП относно освобождаванията във връзка с дейности, считани за допълнителни към основната стопанска дейност, относно информацията, която следва да бъде предоставена, и определени изисквания в контекста на процедурите за одобряване и отхвърляне на искания за издаване на лиценз на инвестиционни посредници, относно придобиването на квалифицирано дялово участие, относно алгоритмичната търговия, относно задължението за изпълнение на нареждания при най-благоприятни условия за клиентите, относно спирането и отстраняването на финансови инструменти от търговия на регулиран пазар, на МСТ или ОСТ, относно свободното предоставяне на инвестиционни услуги и извършване на дейности, относно установяването на клон, относно устойчивостта на системата, временното преустановяване на търговията и електронната търговия, относно минималната стъпка на котиране, относно синхронизирането на бизнес часовниците, относно допускането на финансови инструменти до търговия, относно ограниченията на позициите и режима на управление на позициите при стокови деривати, относно процедурите за одобряване и отхвърляне на искания за издаване на лиценз на доставчици на услуги за докладване на данни, относно организационните изисквания към ОМП, ДКД и ОМД, както и относно сътрудничеството между компетентните органи. Комисията следва да приема проектите на регулаторни технически стандарти посредством делегирани актове по силата на член 290 от ДФЕС и в съответствие с членове 10 - 14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
(158)
На Комисията следва също така да се предоставят правомощия да приема технически стандарти за изпълнение чрез актове за изпълнение по силата на член 291 от ДФЕС и в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010. На ЕОЦКП следва да бъде поверено разработването на проекти на технически стандарти за изпълнение, които се предоставят на Комисията, относно процедурите за одобряване и отхвърляне на искания за издаване на лиценз на инвестиционни посредници, относно придобиване на квалифицирано дялово участие, относно процеса на търговията и приключване на сделките в МСТ и ОСТ, относно спирането и отстраняването на финансови инструменти от търговията, относно свободното предоставяне на инвестиционни услуги и извършване на дейности, относно установяването на клон, относно отчитането на позициите по категории притежатели на позиции, относно процедурите за одобряване и отхвърляне на искания за издаване на лиценз, относно процедурите и формулярите за предоставянето на информация във връзка с публикуването на решенията, относно задължението за сътрудничество, относно сътрудничеството между компетентните органи, относно обмена на информация, както и относно консултациите преди издаване на лиценз на инвестиционен посредник.
(159)
Комисията следва да представи доклад на Европейския парламент и на Съвета за оценка на функционирането на ОСТ, функционирането на режима за пазарите за растеж за МСП, влиянието на изискванията по отношение на автоматизираната и високочестотната търговия, натрупания опит относно механизма за забраняване на някои продукти или практики и влиянието на мерките относно пазарите на стокови деривати.
(160)
До 1 януари 2018 г. Комисията следва да изготви доклад за оценка на потенциалното въздействие върху цените на енергията и функционирането на енергийния пазар от изтичането на преходния период, предвиден за прилагането на задължението за клиринг и изискванията за марж, посочени в Регламент (ЕС) № 648/2012. Ако е целесъобразно, Комисията следва да представи законодателно предложение за установяване или изменение на съответното право, включително специфичното секторно законодателство като Регламент (ЕС) № 1227/2011.
(161)
Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (39) дава възможност на държавите членки да разрешават лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове („ЛУАИФ“), да предоставят някои инвестиционни услуги в допълнение към колективното управление на алтернативни инвестиционни фондове („АИФ“), включително услуги по управление на портфейлни инвестиции, инвестиционни съвети, съхранение и управление, свързани с акции или дялове на предприятия за колективно инвестиране, както и получаване и предаване на нареждания във връзка с един или повече финансови инструменти. Тъй като изискванията за предоставяне на тези услуги са хармонизирани в рамките на Съюза, ЛУАИФ, които са получили лиценз от компетентните органи на своята държава членка по произход да предоставят тези услуги, следва да не подлежат на допълнително лицензиране в приемащите държави членки, нито на каквито и да е други мерки, които имат същия ефект.
(162)
Съгласно настоящата правна рамка ЛУАИФ, които имат лиценз да предоставят тези инвестиционни услуги и които възнамеряват да ги предоставят в държава членка, различна от тяхната държава членка по произход, трябва да отговарят на допълнителни национални изисквания, включително създаването на отделно юридическо лице. С цел да се премахнат пречките пред трансграничното предоставяне на хармонизирани инвестиционни услуги и да се гарантира равнопоставеност между субекти, които предоставят едни и същи инвестиционни услуги съгласно едни и същи правни изисквания, ЛУАИФ, които имат лиценз да предоставят тези услуги, следва да имат възможност да ги предоставят на трансгранична основа, като подлежат на подходящи изисквания за уведомление, съгласно лиценза, издаден от компетентните органи на тяхната държава членка по произход.
(163)
Поради това Директива 2011/61/ЕС следва да бъде съответно изменена.
(164)
Доколкото целта на настоящата директива, а именно създаването на интегриран финансов пазар, в който инвеститорите да бъдат ефективно защитени, както и да бъдат защитени ефикасността и целостта на пазара, изисква установяването на общи регулаторни изисквания относно инвестиционните посредници, имащи лиценз в Съюза, които управляват функционирането на регулираните пазари и другите търговски системи, така че да се предотврати накърняване на ефикасното функциониране на финансовата система на Съюза като цяло от липсата на прозрачност или нарушения на определен пазар, която не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите членки, а поради обхвата и последиците на настоящата директива тази цел може да бъде по-добре постигната на равнището на Съюза, Съюзът може да приема мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 на Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на тази цел.
(165)
Предвид увеличения брой задачи, възложени на ЕОЦКП с настоящата директива и с Регламент (ЕС) № 600/2014, Европейският парламент, Съветът и Комисията следва да осигурят наличието на подходящи човешки и финансови ресурси.
(166)
Настоящата директива зачита основните права и съблюдава принципите, признати от Хартата, и по-специално правото на защита на личните данни, свободата на стопанската инициатива, правото на защита на потребителите, правото на ефективни правни средства за защита и на справедлив съдебен процес, правото на лицата да не бъдат съдени или наказвани два пъти за едно и също престъпление, и трябва да бъде прилагана в съответствие с тези права и принципи.
(167)
Европейският надзорен орган по защита на данните беше консултиран в съответствие с член 28, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 45/2001 и даде своето становище на 10 февруари 2012 г. (40)
(168)
В съответствие със Съвместната политическа декларация на държавите членки и на Комисията от 28 септември 2011 г. (41) относно обяснителните документи държавите членки се задължават в обосновани случаи да прилагат към уведомлението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между компонентите на дадена директива и съответните елементи от националните инструменти за транспониране. По отношение на настоящата директива законодателят счита, че предоставянето на тези документи е обосновано.
(169)
Задължението за транспониране на настоящата директива в националното право трябва да бъде ограничено до разпоредбите, които представляват изменение по същество в сравнение с предходните директиви. Задължението за транспониране на разпоредбите, които не са изменени, произтича от предходните директиви.
(170)
Настоящата директива не следва да засяга задълженията на държавите членки по отношение на сроковете за транспониране в националното право и датите на прилагане на директивите, посочени в приложение III, част Б,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ДЯЛ I
ОБХВАТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Обхват
1. Настоящата директива се прилага към инвестиционни посредници, пазарни оператори, доставчици на услуги за докладване на данни и дружества от трети държави, предоставящи инвестиционни услуги или извършващи инвестиционни дейности чрез установяването на клон в Съюза.
2. Настоящата директива установява изискванията по отношение на:
а)
лицензиране на и условия за извършване на дейност от инвестиционните посредници;
б)
предоставяне на инвестиционни услуги или дейности от дружества от трети държави чрез установяването на клон;
в)
лицензиране и функциониране на регулирани пазари;
г)
лицензиране и извършване на дейност на доставчиците на услуги за докладване на данни; както и
д)
надзор, сътрудничество и контрол за изпълнението от компетентните органи.
3. Следните разпоредби се прилагат също и за кредитни институции, получили лиценз по Директива 2013/36/ЕС в случаите, когато, предоставят една или повече инвестиционни услуги и/или извършват инвестиционни дейности:
а)
член 2, параграф 2, член 9, параграф 3 и член 14, членове 16- 20,
б)
дял II, глава II, с изключение на член 29, параграф 2, втора алинея,
в)
дял II, глава III, с изключение на член 34, параграфи 2 и 3 и член 35, параграфи 2-6 и параграф 9,
г)
членове 67 - 75 и членове 80, 85 и 86.
4. Следните разпоредби се отнасят също до инвестиционни посредници и до кредитни институции, получили лиценз по Директива 2013/36/ЕС, когато продават структурирани депозити или съветват клиенти във връзка със структурирани депозити:
а)
член 9, параграф 3, член 14 и член 16, параграфи 2, 3 и 6;
б)
членове 23-26, член 28 и член 29, с изключение на параграф 2, втора алинея от него, и член 30; и
в)
членове 67 - 75.
5. Член 17, параграфи 1-6 се прилагат и за членове или участници на регулирани пазари и МСТ, от които не се изисква да бъдат лицензирани по настоящата директива съгласно член 2, параграф 1, букви а), д), и) и ѝ).
6. Член 57 и член 58 се прилагат и за лица, които подлежат на освобождаване по член 2.
7. Всички многостранни системи за финансови инструменти функционират или в съответствие с разпоредбите на дял II относно МСТ или ОСТ, или с разпоредбите на дял III относно регулираните пазари.
Инвестиционните посредници, които по организиран, редовен, систематичен и значителен начин извършват търговия за собствена сметка, когато изпълняват нареждания на клиенти извън регулиран пазар, МСТ или ОСТ, функционират в съответствие с дял III от Регламент (ЕС) № 600/2014.
Без да се засягат член 23 и 28 от Регламент (ЕС) № 600/2014, всички сделки с финансови инструменти, както са посочени в първа и втора алинеи, които не са сключени в рамките на многостранни системи или на систематични участници, са съобразени със съответните разпоредби на дял III от Регламент (ЕС) № 600/2014.
Член 2
Освобождавания
1. Настоящата директива не се прилага към:
а)
застрахователните предприятия и предприятията, които извършват дейностите по презастраховане и ретроцесия, посочени в Директива 2009/138/ЕО, при извършването на дейностите, посочени в същата директива;
б)
лицата, които предоставят инвестиционни услуги изключително за техните предприятия майки, за техните дъщерни предприятия или за други дъщерни предприятия на техните предприятия майки;
в)
лицата, предоставящи инвестиционна услуга, когато тази инвестиционна услуга се предоставя допълнително в процеса на извършването на професионалната им дейност и тази дейност се урежда от законови или подзаконови разпоредби или професионален етичен кодекс, които не изключват предоставянето на тази услуга;
г)
лицата, които търгуват за собствена сметка с финансови инструменти, различни от стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати, и не предоставят никакви други инвестиционни услуги или не осъществяват никакви други инвестиционни дейности с финансови инструменти, които не са стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати, освен ако тези лица:
i)
са маркет-мейкъри;
ii)
са членове или участници в регулиран пазар или МСТ или имат пряк електронен достъп до място на търговия;
iii)
прилагат високочестотен способ за алгоритмична търговия; или
iv)
извършват търговия за собствена сметка, когато изпълняват нареждания на клиенти;
От лицата, освободени по буква а), и) или ѝ), не се изисква да отговарят на условията, предвидени в настоящата буква, за да бъдат освободени.
д)
операторите със задължение за спазване на изискванията по Директива 2003/87/ЕО, които при търговията с квоти за емисии не изпълняват нареждания на клиенти и които не предоставят инвестиционни услуги или не извършват инвестиционни дейности, различни от търговия за собствена сметка, при условие че тези лица не прилагат високочестотен способ за алгоритмична търговия;
е)
лицата, които предоставят инвестиционни услуги, състоящи се изключително в администрирането на схеми с участието на служители;
ж)
лицата, които предоставят инвестиционни услуги, които включват единствено и администрирането на схеми с участието на служители и предоставянето на инвестиционни услуги изключително за техните предприятия майки, за техните дъщерни предприятия или за други дъщерни предприятия на техните предприятия майки;
з)
членовете на ЕСЦБ и други национални органи, изпълняващи подобни функции в Съюза, други държавни органи, които отговарят или участват в управлението на публичния дълг в Съюза, както и международните финансови институции, учредени от две или няколко държави членки, които имат за цел да набират средства и да предоставят финансова помощ на своите членове, които изпитват или са застрашени от сериозни финансови проблеми;
и)
предприятията за колективно инвестиране и пенсионните фондове, независимо от това дали са координирани на равнището на Съюза, както и депозитарите и лицата, които управляват тези предприятия;
й)
лицата, които:
i)
извършват търговия за собствена сметка, включително маркет-мейкъри, със стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати, с изключение на лицата, които извършват търговия за собствена сметка, когато изпълняват нареждания на клиенти; или
ii)
предоставят инвестиционни услуги, различни от търговия за собствена сметка, със стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати, на клиенти или доставчици на основната им стопанска дейност;
при условие че:
-
във всеки от тези случаи, поотделно и съвкупно, това се явява допълнителна дейност към тяхната основна стопанска дейност, когато се разглеждат на групово равнище, и при условие че основната им стопанска дейност не се състои в предоставянето на инвестиционни услуги по смисъла на настоящата директива или банкови дейности съгласно Директива 2013/36/ЕС, или във функциониране като маркет-мейкър по отношение на стоковите деривати,
-
тези лица не прилагат високочестотен способ за алгоритмична търговия; и
-
тези лица уведомяват ежегодно съответния компетентен орган за това, че се възползват от настоящото освобождаване, и при поискване докладват на компетентния орган на каква основа считат, че тяхната дейност по точки i) и ii) е допълнителна към тяхната основна стопанска дейност;
к)
лицата, които предоставят инвестиционни съвети в процеса на извършването на друга професионална дейност, която не е обхваната от настоящата директива, при условие че предоставянето на такива съвети не е срещу специално възнаграждение;
л)
асоциациите, учредени от датски и финландски пенсионни фондове с единствената цел да управляват активите на пенсионните фондове, които са членове на тези асоциации;
м)
„agenti di cambio“, чиито дейности и функции са уредени в член 201 на италианския законодателен декрет № 58 от 24 февруари 1998 г.;
н)
операторите на преносна система съгласно определението по член 2, точка 4 от Директива 2009/72/ЕО или член 2, точка 4 от Директива 2009/73/ЕО, когато изпълняват своите задължения съгласно посоченото в тези директиви или съгласно Регламент (ЕО) № 714/2009, съгласно Регламент (ЕО) № 715/2009, или съгласно мрежови кодекси или насоки, приети съгласно тези регламенти, всички лица, действащи като доставчици на услуги от тяхно име за изпълнение на задачите им съгласно тези законодателни актове или съгласно мрежови кодекси или насоки, приети съгласно посочените регламенти, както и всички оператори или администратори на механизъм за енергийно балансиране, тръбопроводна мрежа или система за поддържане на баланс на доставките и потреблението на енергия, когато изпълняват такива задачи.
Това освобождаване се прилага единствено за лица, изпълняващи посочените в настоящата буква дейности, само когато извършват инвестиционни дейности или предоставят инвестиционни услуги, свързани със стокови деривати, с цел да могат да извършват тези дейности. Това освобождаване не се прилага за оперирането на вторичен пазар, включително на платформа за вторична търговия с финансови права за пренос;
о)
ЦДЦК, които са регулирани като такива в правото на Съюза, до степента, до която са регулирани в правото на Съюза.
2. Правата, предоставени по силата на настоящата директива, не се отнасят за предоставянето на услуги като контрагент в сделките, извършвани от публични органи, които управляват публичен дълг, или от членове на ЕСЦБ, при изпълнението на задачите им, предвидени в ДФЕС и в Протокол № 4 относно устава на Европейската система на централните банки и Европейската централна банка, или при изпълнението на равностойни функции съгласно националните разпоредби.
3. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 89 за изясняване на целите на параграф 1, буква в), когато дадена дейност се извършва инцидентно.
4. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за уточняване за целите на параграф 1, буква ѝ) на критериите за това кога една дейност следва да се счита за допълнителна спрямо основната стопанска дейност на групово равнище.
В тези критерии се вземат предвид най-малко следните елементи:
а)
необходимостта допълнителните дейности да съставляват по-малката част от дейностите на групово равнище;
б)
размерът на тяхната търговска дейност спрямо общата търговска дейност на пазара на този клас активи.
При определянето на степента, до която допълнителните дейности представляват по-малката част от дейностите на групово равнище, ЕОЦКП може да постанови да бъде взет предвид капиталът, използван за извършване на допълнителна дейност, в сравнение с капитала, използван за провеждането на основната стопанска дейност. Въпреки това този фактор в никакъв случай не е достатъчен, за да покаже, че дейността е допълнителна спрямо основната стопанска дейност на групата.
Дейностите, посочени в настоящия параграф, се разглеждат на групово равнище.
В посочените във втора и трета алинеи елементи не се включват:
а)
сделките между членове на групата, както е посочено в член 3 от Регламент (ЕС) № 648/2012, които служат за управление на ликвидността или риска в рамките на групата;
б)
сделките с деривати, за които обективно може да бъде измерено, че водят до намаляване на рисковете, пряко свързани с търговската или финансиращата дейност;
в)
сделките със стокови деривати и квоти за емисии, сключени за изпълнение на задълженията за осигуряване на ликвидност на място на търговия, когато такива задължения се изискват от регулаторните органи в съответствие с правото на Съюза или с националните законови, подзаконови и административни разпоредби или от местата на търговия.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 3
Факултативни освобождавания
1. Държавите членки могат да решават да не прилагат настоящата директива за лицата, за които те се явяват държавата членка по произход, при условие че дейностите на тези лица са лицензирани и регулирани на национално равнище и на тези лица:
а)
не е разрешено да съхраняват средства или ценни книжа на клиенти и на които поради тази причина не е разрешено да се задължават към техни клиенти;
б)
не е разрешено да предоставят инвестиционни услуги с изключение на приемането и предаването на нареждания за прехвърлими ценни книжа и дялове на предприятия за колективно инвестиране, и/или предоставянето на инвестиционни съвети във връзка с тези финансови инструменти, и
в)
в процеса на предоставянето на тази услуга е разрешено да предават нареждания само на:
i)
инвестиционни посредници, които са лицензирани в съответствие с настоящата директива;
ii)
кредитни институции, които са лицензирани в съответствие с Директива 2013/36/ЕС;
iii)
клонове на инвестиционни посредници или на кредитни институции, които са лицензирани в трета държава и които подлежат и спазват пруденциални правила, считани от компетентните органи като поне толкова строги, колкото установените в настоящата директива, в Регламент (ЕС) № 575/2013 или в Директива 2013/36/ЕС;
iv)
предприятия за колективно инвестиране, които са лицензирани съгласно правото на държава членка да предлагат дяловете си публично, както и лицата, които управляват такива предприятия; или
v)
инвестиционни дружества с постоянен капитал по смисъла на член 17, параграф 7 от Директива 2012/30/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (42), чиито ценни книжа са допуснати до търговия или търгувани на регулиран пазар в държава членка; или
г)
предоставят инвестиционни услуги само по отношение на стоки, квоти за емисии и/или техни деривати с единствената цел да обезпечат търговските рискове на своите клиенти, когато тези клиенти са изключително местни електроенергийни предприятия, посочени в член 2, точка 35 от Директива 2009/72/ЕО, и/или предприятия за природен газ, посочени в член 2, точка 1 от Директива 2009/73/ЕО, и при условие че тези клиенти притежават съвместно 100 % от капитала или правата на глас на тези лица, упражняват съвместен контрол и са освободени по член 2, параграф 1, буква ѝ) от настоящата директива, ако самите те извършват тези инвестиционни услуги; или
д)
предоставят инвестиционни услуги само по отношение на квоти за емисии и/или техни деривати с единствената цел да обезпечат търговските рискове на своите клиенти, когато тези клиенти са изключително оператори, посочени в член 3, буква е) от Директива 2003/87/ЕО, и при условие че тези клиенти притежават съвместно 100 % от капитала или правата на глас на тези лица, упражняват съвместен контрол и са освободени по член 2, параграф 1, буква ѝ) от настоящата директива, ако самите те извършват тези инвестиционни услуги.
2. Режимите на държавите членки подлагат лицата, посочени в параграф 1, на изисквания, които са поне аналогични на следните изисквания по настоящата директива:
а)
условия и процедури за издаване на лиценз и текущ надзор, установени в член 5, параграфи 1 и 3, членове 7 - 10, член 21, член 22 и член 23 и съответните делегирани актове, приети от Комисията в съответствие с член 89;
б)
съблюдаване на свързаните със стопанската дейност задължения, установени в член 24, параграфи 1, 3, 4, 5, 7 и 10, в член 25, параграфи 2, 5 и 6, и когато националната уредба дава право на тези лица да назначават обвързани агенти - член 29, както и в съответните мерки за изпълнение;
в)
организационни изисквания, предвидени в член 16, параграф 3, първа, шеста и седма алинея, член 16, параграфи 6 и 7 и съответните делегирани актове, приети от Комисията в съответствие с член 89.
Държавите членки изискват лицата, които са освободени от настоящата директива съгласно параграф 1 от настоящия член, да бъдат обхванати от схема за обезщетяване на инвеститори, призната в съответствие с Директива 97/9/ЕО. Държавите членки могат да разрешат на инвестиционните посредници да не бъдат обхванати от такава схема, при условие че притежават професионална застраховка срещу загуби, в случаите когато, предвид размера, рисковия профил и правния характер на лицата, изключени в съответствие с параграф 1 от настоящия член, е гарантирано равностойно ниво на защита на техните клиенти.
Чрез дерогация от втора алинея от настоящия параграф държавите членки, които вече имат действащи такива законови, подзаконови или административни разпоредби преди 2 юли 2014 г., могат до 3 юли 2019 г. да изискат, когато лицата, изключени от настоящата директива съгласно параграф 1 от настоящия член, предоставят инвестиционни услуги, които се състоят в приемането и предаването на нареждания и/или в предоставянето на инвестиционни съвети за дялове на предприятия за колективно инвестиране, и действат като посредници с управляващо дружество съгласно определението в Директива 2009/65/ЕО, да са солидарно отговорни с управляващото дружество за всички вреди, претърпени от клиента във връзка с тези услуги.
3. Лицата, които са изключени от настоящата директива съгласно параграф 1, не се ползват от свободата да предоставят услуги или да извършват дейности или да установяват клонове, както е предвидено съответно в членове 34 и 35.
4. Държавите членки съобщават на Комисията и на ЕОЦКП за прилагането на възможността по настоящия член и гарантират, че във всеки лиценз, издаден в съответствие с параграф 1, се посочва, че е той издаден в съответствие с настоящия член.
5. Държавите членки съобщават на ЕОЦКП разпоредбите на националното право, които са аналогични на изброените в параграф 2 изисквания по настоящата директива.
Член 4
Определения
1. За целите на настоящата директива се прилагат следните определения,
1)
„инвестиционен посредник“ означава всяко юридическо лице, чието обичайно занятие или стопанска дейност се състои в предоставянето на една или повече инвестиционни услуги на трети лица и/или извършването на една или повече инвестиционни дейности на професионална основа.
Държавите членки могат да включат в определението за инвестиционни посредници предприятия, които не са юридически лица, при условие че:
а)
техният правен статут гарантира ниво на защита на интересите на трети лица, равностойно на това, което им се дава от юридически лица; и
б)
те са предмет на еквивалентен пруденциален надзор, който е подходящ за тяхната правна форма.
Когато, обаче, физическо лице предоставя услуги, включващи съхраняването на средства или прехвърлими ценни книжа на трето лице, това лице може да бъде считано като инвестиционен посредник за целите на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014, само когато, без да се засягат другите изисквания, наложени с настоящата директива, с Регламент (ЕС) № 600/2014, и с Директива 2013/36/ЕС, това лице отговаря на следните условия:
а)
правата за собственост на трети лица върху инструменти и средства трябва да бъдат гарантирани, особено в случай на несъстоятелност на посредника или на неговите собственици, на конфискация, на компенсиране или на всяко друго действие на кредитори на посредника или неговите собственици;
б)
посредникът трябва да е подчинен на правила, предназначени да наблюдават платежоспособността му и тази на неговите собственици;
в)
годишният финансов отчет на посредника трябва да бъде одитиран от едно или повече лица, които са оправомощени да извършват финансов одит съгласно националното право;
г)
когато посредникът има само един собственик, това лице трябва да предвиди защитата на инвеститорите в случай на прекратяване на стопанската дейност на посредника поради неговата смърт, недееспособност или всяко друго подобно събитие;
2)
„инвестиционни услуги и дейности“ означава всяка от услугите и дейностите, изброени в раздел А от приложение I относно всеки от инструментите, изброени в раздел В от приложение I.
Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 89 относно мерки, определящи:
а)
договорите за деривати, посочени в раздел В, точка 6 от приложение I, които имат характеристиките на енергийни продукти на едро, за които трябва да бъде извършван сетълмент с физическа доставка, и договорите за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6;
б)
договорите за деривати, посочени в приложение I, раздел В, точка 7, които имат характеристиките на други дериватни финансови инструменти;
в)
договорите за деривати, посочени в раздел В, точка 10 от приложение I, които имат характеристиките на други дериватни финансови инструменти, като имат предвид дали те, inter alia, са търгувани на регулиран пазар, МСТ или ОСТ;
3)
„допълнителни услуги“ означава всяка от услугите, изброени в раздел Б от приложение I;
4)
„инвестиционен съвет“ означава предоставянето на персонални препоръки на клиент, по негово искане или по инициатива на инвестиционния посредник, по отношение на една или повече сделки, свързани с финансови инструменти;
5)
„изпълнение на нареждания от името на клиенти“ означава действия за сключване на споразумения за покупка или продажба на един или повече финансови инструменти от името на клиенти и включва сключването на споразумения за продажба на финансови инструменти, емитирани от инвестиционен посредник или кредитна институция в момента на емитирането им;
6)
„търговия за собствена сметка“ означава търгуване срещу собствен капитал, което има за резултат сключването на сделки с един или повече финансови инструменти;
7)
„маркет-мейкър“ означава лице, което постоянно присъства на финансовите пазари с намерението да търгува за собствена сметка чрез купуване и продаване на финансови инструменти срещу негов собствен капитал по определени от него цени;
8)
„управление на портфейл“ означава управление на портфейли по възлагане от клиенти, което се извършва по преценка на инвестиционния посредник за всеки отделен клиент, когато тези портфейли включват един или повече финансови инструменти;
9)
„клиент“ означава всяко физическо или юридическо лице, на което инвестиционният посредник предоставя инвестиционни или допълнителни услуги;
10)
„професионален клиент“ означава клиент, който отговаря на критериите, определени в приложение II;
11)
„непрофесионален клиент“ означава клиент, който не е професионален клиент;
12)
„пазар за растеж на МСП“ означава МСТ, която е регистрирана като пазар за растеж на МСП в съответствие с член 33;
13)
„малки и средни предприятия“ за целите на настоящата директива означава дружества, чиято средна пазарна капитализация не надхвърля 200 000 000 EUR въз основа на котировките към края на годината за трите предходни календарни години;
14)
„лимитирано нареждане“ означава нареждане за покупка или продажба на финансов инструмент при определено ограничение за цената или по-добра цена и в определен обем;
15)
„финансов инструмент“ означава инструментите, определени в раздел В от приложение I;
16)
„договори за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6“ означава опции, фючърси, суапи и други договори за деривати, посочени в раздел В, точка 6 от приложение I, свързани с въглища или течни горива, които се търгуват на ОСТ и за които трябва да бъде извършван сетълмент с физическа доставка;
17)
„инструменти на паричния пазар“ означава тези класове инструменти, които обичайно се търгуват на паричния пазар, такива като съкровищни бонове, депозитни сертификати и търговски ценни книжа, с изключение на платежните инструменти;
18)
„пазарен оператор“ означава лице или лица, които управляват и/или организират дейността на регулиран пазар и може да бъде самият регулиран пазар;
19)
„многостранна система“ означава система или механизъм, в които многобройни интереси на трети лица за покупка и продажба на финансови инструменти могат да взаимодействат в системата;
20)
„систематичен участник“ означава инвестиционен посредник, който извършва търговия за собствена сметка по организиран, редовен, систематичен и значителен начин, когато изпълнява нареждания на клиенти извън регулиран пазар, МСТ или ОСТ, без да организира многостранна система;
Редовният и систематичен начин се измерва с броя извънборсови сделки с финансовия инструмент, извършени от инвестиционния посредник за собствена сметка, когато изпълнява нареждания на клиенти. Значителният начин се измерва или с размера на извънборсовата търговия, извършена от инвестиционния посредник, спрямо общия дял на търговията на инвестиционния посредник за конкретен финансов инструмент, или с обема на извънборсовата търговия, извършена от инвестиционния посредник, спрямо общия дял на търговията в Съюза за конкретен финансов инструмент. Определението за систематичен участник се прилага само когато предварително установените прагове за редовен и систематичен начин и за значителен начин са едновременно налице или когато инвестиционен посредник реши да прилага режима, уреждащ дейността на систематичните участници;
21)
„регулиран пазар“ означава многостранна система, организирана и/или управлявана от пазарен оператор, която обединява или улеснява обединяването на многобройни интереси на трети лица за покупка и продажба на финансови инструменти в рамките на самата система и в съответствие с нейните недискреционни правила по начин, който води до сключването на договор за финансовите инструменти, допуснати до търговия съгласно нейните правила и/или системи, и която е лицензирана и функционира редовно в съответствие с раздел III от настоящата директива;
22)
„многостранна система за търговия“ или „МСТ“ означава многостранна система, организирана от инвестиционен посредник или пазарен оператор, която обединява многобройни интереси на трети лица за покупка и продажба на финансови инструменти - в рамките на самата система и в съответствие с нейните недискреционни правила - по начин, който води до сключването на договор в съответствие с раздел II от настоящата директива;
23)
„организирана система за търговия“ или „ОСТ“ означава многостранна система, която не е регулиран пазар или МСТ и в която многобройни интереси на трети лица за покупка и продажба на облигации, структурирани финансови продукти, квоти за емисии или деривати могат да взаимодействат в системата по начин, който води до сключването на договор в съответствие с дял II от настоящата директива;
24)
„място на търговия“ означава регулиран пазар, МСТ или ОСТ;
25)
„ликвиден пазар“ означава пазар за финансов инструмент или клас финансови инструменти, на който има непрекъснато продавачи и купувачи, готови и желаещи да търгуват, който се оценява в съответствие със следните критерии, като се вземат предвид специфичните пазарни структури на конкретния финансов инструмент или на конкретния клас финансови инструменти:
а)
средна честота и обем на сделките при определени пазарни условия, като се имат предвид характерът и жизненият цикъл на продуктите в рамките на класа финансови инструменти;
б)
брой и вид на участниците на пазара, включително съотношението на участниците на пазара спрямо търгуваните финансови инструменти за конкретен продукт;
в)
среден размер на спредовете, когато е налице;
26)
„компетентен орган“ означава органът, определен от всяка държава членка в съответствие с член 67, освен ако в настоящата директива не е определено друго;
27)
„кредитна институция“ означава кредитна институция, както е определена в член 4, параграф 1, точка 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
28)
„управляващо дружество на ПКИПЦК“ означава управляващо дружество, както е определено в член 2, параграф 1, буква б) от Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (43);
29)
„обвързан агент“ означава физическо или юридическо лице, което рекламира инвестиционни и/или допълнителни услуги пред клиенти или бъдещи клиенти, получава и предава инструкции или нареждания от клиенти по отношение на инвестиционни услуги или финансови инструменти, пласира финансови инструменти или предоставя съвети на клиенти или бъдещи клиенти по отношение на тези финансови инструменти или услуги на пълната и безусловна отговорност на един-единствен инвестиционен посредник, от чието име действа;
30)
„клон“ означава място на дейност, което е различно от главното управление, част е от инвестиционен посредник, няма юридическа правосубектност, предоставя инвестиционни услуги и/или дейности и може също да изпълнява допълнителни услуги, за които инвестиционният посредник има лиценз; всички места на дейност, установени в една и съща държава членка от инвестиционния посредник с адрес на управление в друга държава членка, се считат за един клон;
31)
„квалифицирано дялово участие“ означава пряко или непряко дялово участие в инвестиционен посредник, което представлява 10 % или повече от капитала или от правата на глас, както са определени в член 9 и член 10 от Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (44), като се отчитат условията за тяхното агрегиране, предвидени в член 12, параграфи 4 и 5 от посочената директива, или което прави възможно упражняването на значително влияние над ръководството на инвестиционния посредник, в който е това участие;
32)
„предприятие майка“ означава предприятие майка съгласно определението в член 2, точки 9 и 22 от Директива 2013/34/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (45);
33)
„дъщерно предприятие“ означава дъщерно предприятие по смисъла на член 2, точки 10 и 22 от Директива 2013/34/ЕС, включително всички дъщерни предприятия на дъщерно предприятие на предприятие майка, което ръководи тези предприятия;
34)
„група“ означава група, както е определено в член 2, параграф 11 от Директива 2013/34/ЕС;
35)
„тесни връзки“ означава ситуация, в която две или повече физически или юридически лица са свързани посредством:
а)
участие под формата на собственост, пряко или чрез контрол, върху 20 % или повече от правата на глас или капитала на дадено предприятие;
б)
„контрол“, което означава връзка между предприятие майка и дъщерно предприятие във всички случаи, посочени в член 22, параграфи 1 и 2 от Директива 2013/34/ЕС, или подобна връзка между физическо или юридическо лице и предприятие; всяко дъщерно предприятие на дъщерно предприятие се счита също за дъщерно предприятие на предприятието майка, което е начело на тези предприятия;
в)
постоянна връзка на двете или всички от тях с едно и също лице чрез отношение на контрол;
36)
„ръководен орган“ означава орган или органи на инвестиционен посредник, пазарен оператор или доставчик на услуги за докладване на данни, назначени в съответствие с националното право, които разполагат с правомощия за определяне на стратегията, целите и цялостната политика на субекта, и които упражняват надзор и наблюдение на вземането на решения на управленско равнище и в които участват лицата, които действително управляват стопанската дейност на субекта.
Когато настоящата директива се позовава на ръководен орган и съгласно националното право управителните и контролните функции на ръководния орган са възложени на различни органи или различни членове на един орган, държавата членка определя отговорните органи или членове на ръководния орган в съответствие с националното си право, освен ако в настоящата директива не е указано друго;
37)
„висше ръководство“ означава физически лица, които имат изпълнителни функции в рамките на инвестиционен посредник, пазарен оператор или доставчик на услуги за докладване на данни и са отговорни, и подотчетни пред ръководния орган, за текущото управление на субекта, включително за изпълнението на политиките относно предлагането на услуги и продукти на клиентите от посредника и неговия персонал;
38)
„търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки“ означава сделка, при която посредникът се явява купувач за продавача и в същото време продавач за купувача по сделката, по такъв начин, че не се излага на никакъв пазарен риск през цялото време на изпълнението на сделката, като двете страни на сделката се изпълняват едновременно, и сделката се сключва на цена, която не води до печалба или до загуба за посредника, освен предварително обявена комисиона, такса или тарифа за сделката;
39)
„алгоритмична търговия“ означава търговия с финансови инструменти, при която индивидуалните параметри на нарежданията се определят автоматично от компютърен алгоритъм, включително дали да се инициира нареждането, срока, цената или количеството на нареждането или начина на управление на подаденото нареждане при ограничена или нулева човешка намеса, като не се включват системите, които се използват единствено с цел насочване на нареждания до едно или няколко места на търговия или за обработка на нареждания, не включвайки определяне на никакви параметри за търговия, потвърждаване на нареждания или обработка на извършени сделки след тяхното сключване;
40)
„високочестотен способ за алгоритмична търговия“ означава всеки способ за алгоритмична търговия, който се характеризира с:
а)
инфраструктура, предназначена да сведе до минимум мрежови и други типове закъснения, която включва поне един от следните елементи за подаване на алгоритмично нареждане: съвместно ползване, хостинг на близко разстояние или високоскоростен пряк електронен достъп;
б)
определяне от системата на инициирането, генерирането, насочването или изпълнението на дадено нареждане, без човешка намеса за отделните сделки или нареждания; както и
в)
голям брой съобщения в рамките на деня, които се състоят от нареждания, котировки или отменяне на нареждания;
41)
„пряк електронен достъп“ означава споразумение, при което член или участник или клиент на място на търговия позволява на дадено лице да използва неговия код за търгуване, за да може лицето да изпраща по електронен път нареждания, свързани с финансов инструмент, пряко до мястото на търговия, и обхваща споразумения, които включват използването от дадено лице на инфраструктурата на члена или участника или клиента, или всяка система за връзка, предоставена от член или участник или клиент, за подаване на нареждания (пряк достъп до пазара), както и споразуменията за случаи, когато тази инфраструктура не се използва от лице (спонсориран достъп);
42)
„практика на кръстосани продажби“ означава предлагане на инвестиционна услуга, заедно с друга услуга или продукт като част от пакет или като условие за същото споразумение или пакет;
43)
„структуриран депозит“ означава депозит, както е определено в член 2, параграф 1, точка 3 от Директива 2014/49/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (46), който се изплаща изцяло при настъпване на падежа съобразно условия, при които всяка лихва или премия се изплаща или е изложена на риск съгласно формула, включваща фактори като:
а)
индекс или комбинация от индекси, като се изключват депозити с променливи лихвени проценти, чиято възвръщаемост е пряко свързана с индекс за лихвените проценти като Euribor или Libor;
б)
финансов инструмент или комбинация от финансови инструменти;
в)
стока или комбинация от стоки или други материални или нематериални незаменяеми активи; или
г)
валутен курс или комбинация от валутни курсове;
44)
„прехвърлими ценни книжа“ означава тези класове ценни книжа, които могат да се търгуват на капиталовия пазар, с изключение на платежни инструменти като:
а)
акции в дружества и други ценни книжа, еквивалентни на акции в дружества, съдружия или други субекти, както и депозитарни разписки във връзка с акции;
б)
облигации или други форми на секюритизиран дълг, включително депозитарни разписки във връзка с тези ценни книжа;
в)
всякакви други ценни книжа, които дават правото на придобиване или продажба на такива прехвърлими ценни книжа или водещи до паричен сетълмент, определен въз основа на прехвърлими ценни книжа, валути, лихвени проценти или доходност, стоки или други индекси или мерки;
45)
„депозитарни разписки“ означава тези ценни книжа, които могат да се търгуват на капиталовия пазар и които представляват собственост на чуждестранен емитент върху ценни книжа, като са допуснати до търговия на регулиран пазар и се търгуват независимо от ценните книжа на чуждестранния емитент;
46)
„борсово търгуван фонд“ означава фонд, от който най-малко един клас дялове или акции се търгува през целия ден на най-малко едно място на търговия и с най-малко един маркет-мейкър, който прави необходимото, за да гарантира, че цената на неговите дялове или акции на мястото на търговия не се различава значително от нетната стойност на активите му, и когато е приложимо - от индикативната нетна стойност на активите му;
47)
„сертификати“ означава сертификати, както са определени в член 2, параграф 1, точка 27 от Регламент (ЕС) № 600/2014;
48)
„структурирани финансови продукти“ означава структурирани финансови продукти, както са определени в член 2, параграф 1, точка 28 от Регламент (ЕС) № 600/2014;
49)
„деривати“ означава деривати, както са определени в член 2, параграф 1, точка 29 от Регламент (ЕС) № 600/2014;
50)
„стокови деривати“ означава стокови деривати, както са определени в член 2, параграф 1, точка 30 от Регламент (ЕС) № 600/2014;
51)
„централен контрагент“ (ЦК) означава централен контрагент, както е определен в член 2, точка 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012;
52)
„одобрен механизъм за публикуване“ или „ОМП“ означава лице, което е лицензирано съгласно настоящата директива да извършва услугата за публикуване на доклади за търговия от името на инвестиционни посредници съгласно членове 20 и 21 от Регламент (ЕС) № 600/2014;
53)
„доставчик на консолидирани данни“ или „ДКД“ означава лице, което е лицензирано съгласно настоящата директива, да извършва услуга по събиране от регулирани пазари, МСТ, ОСТ и ОМП на доклади за търговия за финансовите инструменти, посочени в член 6, член 7, член 10, член 12, член 13, член 20 и член 21 от Регламент (ЕС) № 600/2014 и да ги консолидира в непрекъснат електронен поток от обновени данни, осигуряващ данни за цените и обемите на всеки финансов инструмент;
54)
„одобрен механизъм за докладване“ или „ОМД“ е лице, лицензирано съгласно настоящата директива да извършва от името на инвестиционни посредници услуга по докладване на данни за сделки пред компетентните органи или пред ЕОЦКП;
55)
„държава членка по произход“ означава:
а)
в случай на инвестиционни посредници:
i)
ако инвестиционният посредник е физическо лице - държавата членка, в която е разположено неговото главно управление;
ii)
ако инвестиционният посредник е юридическо лице - държавата членка, в която е разположено неговото седалище;
iii)
ако инвестиционният посредник няма седалище съгласно неговото национално право - държавата членка, в която е разположено неговото главно управление;
б)
в случай на регулиран пазар - държавата членка, в която е регистриран регулираният пазар или, ако съгласно националното право на тази държава членка той няма седалище - държавата членка, в която е разположено главното управление на регулирания пазар;
в)
в случай на ОМП, ДКД или ОМД:
i)
ако ОМП, ДКД или ОМД е физическо лице - държавата членка, в която е разположено неговото главно управление;
ii)
ако ОМП, ДКД или ОМД е юридическо лице - държавата членка, в която е разположено неговото седалище;
iii)
ако ОМП, ДКД или ОМД няма седалище съгласно неговото национално право - държавата членка, в която е разположено неговото главно управление;
56)
„приемаща държава членка“ означава държава членка, различна от държавата членка по произход, в която даден инвестиционен посредник има клон или предоставя инвестиционни услуги и/или дейности, или държава членка, в която даден регулиран пазар предоставя подходящи условия, така че да улеснява достъпа до търговията в неговата система от отдалечени членове или участници, установени в същата тази държава членка;
57)
„дружество от трета държава“ означава дружество, което, ако главното му управление или седалище се намираха в рамките на Съюза, щеше да бъде кредитна институция, предоставяща инвестиционни услуги или извършваща инвестиционни дейности, или инвестиционен посредник;
58)
„енергийни продукти на едро“ означава енергийни продукти на едро, както са определени в член 2, точка 4 от Регламент (ЕС) № 1227/2011;
59)
„деривати за селскостопански стоки“ означава договори за деривати, свързани с продукти, изброени в член 1 и приложение I, част I - ХХ и част ХХIV/I към Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета (47);
60)
„емитент на държавни дългови инструменти“ означава всеки от следните емитенти на дългови инструменти:
i)
Съюза;
ii)
държава членка, включително държавен орган, агенция или дружество със специална цел на държавата членка;
iii)
в случая на федерална държава членка- член на федерацията;
iv)
дружество със специална цел за няколко държави членки;
v)
международна финансова институция, учредена от две или повече държави членки, чиято цел е да мобилизира средства и да отпуска финансова помощ в полза на своите членове, които изпитват или са заплашени от сериозни проблеми, свързани с финансирането; или
vi)
Европейската инвестиционна банка;
61)
„държавен дългов инструмент“ означава дългов инструмент, емитиран от емитент на държавни дългови инструменти;
62)
„траен носител“ означава всеки инструмент, който:
а)
позволява на клиента да съхранява информация, адресирана лично до него, по начин, достъпен за бъдещо ползване и за период от време, достатъчен за целите на информацията, и
б)
позволява непромененото възпроизвеждане на съхранената информация;
63)
„доставчик на услуги за докладване на данни“ означава ОМП, ДКД или ОМД.
2. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 за определяне на някои технически елементи на определенията, предвидени в параграф 1, за адаптирането им към пазарните промени, технологичните новости и опита, свързан с поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014, и гарантиране на еднаквото прилагане на настоящата директива.
ДЯЛ II
ЛИЦЕНЗИРАНЕ И ОПЕРАТИВНИ УСЛОВИЯ ЗА ИНВЕСТИЦИОННИТЕ ПОСРЕДНИЦИ
ГЛАВА I
Условия и процедури за лицензиране
Член 5
Изискване относно лиценза
1. Всяка държава членка изисква предоставянето на инвестиционни услуги и/или извършването на инвестиционни дейности като редовно занятие или стопанска дейност на професионална основа да бъде предмет на предварително лицензиране в съответствие с настоящата глава. Лицензът се издава от определения в съответствие с член 67 компетентен орган на държавата членка по произход.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държавите членки разрешават на всеки пазарен оператор да организира МСТ или ОСТ, при условие че предварително е проверено, че се спазва настоящата глава.
3. Държавите членки регистрират всички инвестиционни посредници. Регистърът е публичен и съдържа информация за услугите или дейностите, за които инвестиционният посредник има лиценз. Той се актуализира периодично. ЕОЦКП бива уведомяван за всеки издаден лиценз.
ЕОЦКП съставя списък на всички инвестиционни посредници в Съюза. Списъкът съдържа информация за услугите или дейностите, за които всеки инвестиционен посредник има лиценз, и периодично се актуализира. ЕОЦКП публикува на своята интернет страница този списък и го поддържа актуализиран.
В случаите, когато компетентен орган е отнел лиценз в съответствие с член 8, букви б), в) и г), отнемането на лиценза се публикува в списъка за срок от пет години.
4. Всяка държава членка изисква от:
а)
всеки инвестиционен посредник, който е юридическо лице, да има главно управление в същата държава членка, където е седалището му;
б)
всеки инвестиционен посредник, който не е юридическо лице, или всеки инвестиционен посредник, който е юридическо лице, но по своето национално право няма седалище, да има главно управление в държавата членка, в която действително извършва своята стопанската дейност.
Член 6
Обхват на лиценза
1. Държавата членка по произход гарантира, че в лиценза са определени инвестиционните услуги или дейности, които инвестиционният посредник може да предоставя или извършва. Лицензът може да обхваща една или повече допълнителни услуги, изложени в раздел Б от приложение I. Лицензът не се издава единствено за предоставянето на допълнителни услуги.
2. Инвестиционен посредник, който иска лиценз, за да разшири стопанската си дейност с инвестиционни услуги или дейности или с допълнителни услуги, които не са предвидени към момента на първоначалния лиценз, подава искане за разширяване на лиценза си.
3. Лицензът е валиден в рамките на Съюза и позволява на инвестиционния посредник да предоставя услугите или да извършва дейностите, за които е лицензиран, в целия Съюз чрез правото на установяване, включително чрез клон, или чрез свободното предоставяне на услуги.
Член 7
Процедури за одобряване и отказ от издаването на лиценз
1. Компетентният орган не издава лиценз, ако не е и докато не бъде напълно удовлетворен от изпълнението от страна на кандидата на всички изисквания, предвидени в приетите съгласно настоящата директива разпоредби.
2. Инвестиционният посредник предоставя всякаква информация - включително програма за дейността, в която излага, inter alia, данни за дейността, която предвижда да извършва и организационната структура, необходима, за да може компетентният орган да се увери, че инвестиционният посредник е създал изискваните към момента на първоначалния лиценз условия за изпълнението на задълженията си съгласно настоящата глава.
3. Кандидатът бива информиран в рамките на шест месеца от подаването на пълното заявление дали е издаден лицензът.
4. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на:
а)
информацията, която трябва да бъде предоставена на компетентните органи съгласно параграф 2 от настоящия член, включително програмата за дейността;
б)
изискванията, приложими за управлението на инвестиционните посредници съгласно член 9, параграф 6, и информацията за уведомленията съгласно член 9, параграф 5;
в)
изискванията, приложими за акционерите и съдружници с квалифицирано дялово участие, както и препятствията, които биха могли да попречат на ефективното упражняване на надзорните функции на компетентния орган по член 10, параграфи 1 и 2.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
5. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за уведомяване или за предоставяне на информация, предвидени в параграф 2 от настоящия член и член 9, параграф 5.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 8
Отнемане на лиценз
Компетентният орган може да отнеме лиценза, издаден на инвестиционен посредник, когато този инвестиционен посредник:
а)
не използва лиценза в срок от 12 месеца, изрично се откаже от лиценза или не е предоставил никакви инвестиционни услуги или не е извършил никаква инвестиционна дейност за предходните шест месеца, освен ако в такива случаи заинтересованата държава членка не е предвидила обезсилване на лиценза;
б)
е получил лиценза въз основа на неверни твърдения или по друг незаконен начин;
в)
престане да отговаря на условията, при които е бил издаден лицензът, като например условията, предвидени в Регламент (ЕС) № 575/2013;
г)
грубо и системно нарушава разпоредбите, приети с настоящата директива или Регламент (ЕС) № 600/2014, които регулират условията за извършване на дейност на инвестиционни посредници;
д)
попада в някой от случаите, за които националното право предвижда отнемане на лиценза във връзка с въпроси извън обхвата на настоящата директива.
ЕОЦКП бива уведомяван за всеки отнет лиценз.
Член 9
Ръководен орган
1. Компетентните органи за издаване на лиценз в съответствие с член 5 гарантират, че инвестиционните посредници и техните ръководни органи спазват член 88 и член 91 от Директива 2013/36/ЕС.
ЕОЦКП и ЕБО приемат съвместно насоки за елементите, изброени в член 91, параграф 12 от Директива 2013/36/ЕС.
2. При издаването на лиценз в съответствие с член 5 компетентните органи могат да разрешат на членове на ръководния орган да заемат една допълнителна директорска длъжност с неизпълнителни функции повече, отколкото е разрешено по член 91, параграф 3 на Директива 2013/36/ЕС. Компетентните органи редовно информират ЕОЦКП за такива разрешения.
ЕБО и ЕОЦКП координират събирането на информация, предвидена по първа алинея от настоящия параграф и по член 91, параграф 6 от Директива 2013/36/ЕС във връзка с инвестиционните посредници.
3. Държавите членки гарантират, че ръководният орган на инвестиционния посредник определя, контролира и отговаря за изпълнението на правилата за управление, обезпечаващи ефективно и разумно управление на инвестиционен посредник, включително разделение на задълженията в инвестиционния посредник и предотвратяване на конфликти на интереси, и по начин, който подпомага целостта на пазара и е в интерес на клиентите.
Без да се засягат изискванията, установени в член 88, параграф 1 от Директива 2013/36/ЕС, тези правила гарантират също, че ръководният орган определя, одобрява и контролира:
а)
организацията на посредника за предоставяне на инвестиционни услуги и дейности и допълнителни услуги, включително уменията, знанията и опита, необходими на персонала, както и ресурсите, процедурите и условията за предоставянето на услуги и дейности от посредника, като отчита естеството, размера и сложността на неговата дейност, както и всички изисквания, които посредникът трябва да изпълни;
б)
политиката по отношение на предлаганите или предоставяни услуги, дейности, продукти и операции в съответствие с допустимото за него равнище на риск и с характеристиките и потребностите на клиентите на посредника, на които те ще бъдат предлагани или предоставяни, включително извършва подходящи стрес тестове при необходимост;
в)
политиката за възнагражденията на лицата, участващи в предоставянето на услуги на клиентите, насочена към насърчаване на отговорно бизнес поведение, справедливо третиране на клиентите, както и избягване на конфликт на интереси при взаимоотношенията с клиентите.
Ръководният орган наблюдава и периодично оценява целесъобразността и изпълнението на стратегическите цели на посредника при предоставянето на инвестиционни услуги и дейности и допълнителни дейности, ефективността на правилата за управление и целесъобразността на политиките на инвестиционния посредник спрямо услугите, предлагани на клиентите, и предприема необходимите мерки, за да отстрани слабостите.
Членовете на ръководния орган имат достъп до достатъчно информация и документи, които са необходими за упражняването на надзор и наблюдение на процеса на вземане на управленски решения.
4. Компетентният орган отказва лиценз, ако не е убеден, че членовете на ръководния орган на инвестиционния посредник са с достатъчно добра репутация, притежават достатъчно знания, умения и опит и посвещават достатъчно време на изпълнението на задълженията си в инвестиционния посредник, или ако са налице обективни и очевидни причини да се счита, че ръководният орган на посредника може да представлява заплаха за неговото ефективно, стабилно и разумно управление, както и за адекватното съблюдаване на интересите на неговите клиенти и на целостта на пазара.
5. Държавите членки изискват от инвестиционния посредник да уведомява компетентния орган за всички членове на своя ръководен орган и за всякакви промени в неговия членски състав, заедно с всяка информация, необходима за оценката дали посредникът спазва параграфи 1, 2 и 3.
6. Държавите членки изискват фактическото управление на стопанската дейност на подалия заявлението инвестиционен посредник да се осъществява най-малко от две лица, които отговарят на изискванията, определени в параграф 1.
Чрез дерогация от първа алинея държавите членки могат да издадат лиценз на инвестиционни посредници, които са физически лица, или на инвестиционни посредници, които са юридически лица, управлявани от едно-единствено физическо лице в съответствие с техните учредителни правила и национално право. Въпреки това държавите членки изискват:
а)
да са налице алтернативни разпоредби, които осигуряват стабилно и разумно управление на тези инвестиционни посредници и целесъобразното съблюдаване на интересите на клиентите и на целостта на пазара;
б)
съответните физически лица да се ползват с достатъчно добра репутация, да притежават достатъчно знания, умения и опит и да отделят достатъчно време за изпълнение на своите задължения.
Член 10
Акционери и съдружници с квалифицирани дялови участия
1. Компетентните органи не разрешават предоставянето на инвестиционни услуги или извършването на инвестиционни дейности от инвестиционен посредник, без да са информирани за самоличността на акционерите или съдружниците, независимо от това дали са преки или непреки, физически или юридически лица, които имат квалифицирани дялови участия, както и за размерите на тези участия.
Компетентните органи отказват лиценз, ако, имайки предвид нуждата от осигуряване на стабилно и разумно управление на инвестиционния посредник, не са убедени, че акционерите или членовете, които имат квалифицирани дялови участия, са подходящи.
Когато между инвестиционния посредник и други физически или юридически лица съществуват тесни връзки, компетентният орган издава лиценз, само ако тези връзки не възпрепятстват ефективното упражняване на надзорните функции на компетентния орган.
2. Компетентният орган отказва лиценз, ако законовите, подзаконовите или административните разпоредби на трета държава, регулиращи едно или повече физически лица или юридически лица, с които предприятието има тесни връзки, или затрудненията при тяхното прилагане, възпрепятстват ефективното упражняване на неговите надзорни функции.
3. Държавите членки изискват от компетентния орган да предприеме подходящи мерки за прекратяване на ситуациите, в които влиянието, упражнявано от посочените в първа алинея на параграф 1 лица, вероятно би накърнило стабилното и разумно управление на инвестиционен посредник.
Тези мерки може да включват искове за съдебни разпореждания и/или налагане на санкции на директорите или отговорните за ръководството лица, или спиране на упражняването на право на глас, произтичащо от акциите, които въпросните акционери или съдружници притежават.
Член 11
Уведомяване за планирано придобиване
1. Държавите членки изискват от всяко физическо или юридическо лице, или такива лица, действащи съгласувано („кандидат-приобретател“), които са взели решение или да придобият, пряко или непряко, квалифицирано дялово участие в инвестиционен посредник, или пряко или непряко да увеличат такова квалифицирано участие, в резултат на което делът на правата на глас или на притежавания капитал би достигнал или надвишил 20 %, 30 % или 50 %, или инвестиционният посредник би станал тяхно дъщерно предприятие („планирано придобиване“), първо да уведомят писмено компетентните органи на инвестиционния посредник, в който те се стремят да придобият квалифицирано дялово участие или да увеличат подобно квалифицирано дялово участие, относно размера на участието, което възнамеряват да придобият и относно съответната информация съгласно посоченото в член 13, параграф 4.
Държавите членки изискват от всяко физическо или юридическо лице, което е взело решение да прехвърли, пряко или непряко, квалифицирано дялово участие в инвестиционен посредник, първо да уведоми писмено компетентните органи, като посочи размера на визираното участие. Такова лице уведомява по същия начин компетентните органи, ако възнамерява да намали квалифицираното си дялово участие, в резултат на което делът на правата му на глас или на притежавания капитал би паднал под 20 %, 30 % или 50 %, или ако инвестиционният посредник би престанал да бъде негово дъщерно предприятие.
Държавите членки не са длъжни да прилагат прага от 30 % в случаите, в които съгласно член 9, параграф 3, буква а) от Директива 2004/109/ЕО прилагат праг от една трета.
При определяне на това дали критериите за квалифицирано дялово участие, посочени в член 10 и в настоящия член, са изпълнени, държавите членки не вземат предвид правата на глас или акциите, които инвестиционните посредници или кредитните институции могат да притежават в резултат от поемане на емисия на финансови инструменти и/или пласиране на финансови инструменти при условията на безусловно и неотменимо задължение съгласно раздел А, точка 6 от приложение I, при условие че тези права не се упражняват или използват по друг начин за намеса в управлението на емитента и при условие че те се прехвърлят в срок една година след придобиването.
2. Съответните компетентни органи работят в тясна консултация помежду си, когато извършват оценката, предвидена в член 13, параграф 1 („оценката“), ако кандидат-приобретателят е едно от следните:
а)
кредитна институция, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник или управляващо дружество на ПКИПЦК, одобрено в друга държава членка или в сектор, различен от този, в който се предлага придобиването;
б)
предприятие майка на кредитна институция, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник или управляващо дружество на ПКИПЦК, одобрени в друга държава членка или в сектор, различен от този, в който се цели придобиването; или
в)
физическо или юридическо лице, контролиращо кредитна институция, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник или управляващо дружество на ПКИПЦК, лицензирани в друга държава членка или в сектор, различен от този, в който се предлага придобиването.
Компетентните органи си предоставят без необосновано забавяне всякаква информация, която е съществена или от значение за оценката. В тази връзка компетентните органи обменят помежду си при поискване всякаква информация, която е от значение, и по своя собствена инициатива съобщават цялата съществена информация. В решението на компетентния орган, лицензирал инвестиционния посредник, за който е направено предложението за придобиване, се посочват всички становища или резерви, изразени от страна на компетентния орган, който отговаря за кандидат- приобретателя.
3. Държавите членки изискват от инвестиционния посредник да информира без забавяне компетентния орган, ако на инвестиционния посредник му станат известни всякакви придобивания или прехвърляния на участия в неговия капитал, в резултат на което участията надвишат или падат под някой от праговете, посочени в параграф 1, първа алинея.
Поне веднъж годишно инвестиционните посредници информират компетентния орган и за имената на акционерите и съдружниците, които притежават квалифицирани дялови участия, както и за размерите на тези участия, както например е видно от информацията от общите годишни събрания на акционерите и съдружниците или в резултат на изпълнението на разпоредбите, приложими към дружества, чиито прехвърлими ценни книжа са приети за търговия на регулиран пазар.
4. Държавите членки изискват от компетентните органи да предприемат мерки, сходни на посочените в член 10, параграф 3, по отношение на лица, които не изпълняват задължението да предоставят предварителна информация във връзка с придобиването или увеличаването на квалифицираното дялово участие. Ако независимо от възражението на компетентните органи е придобито участие, държавите членки предвиждат или спиране на упражняването на съответните права на глас, или обявяване за недействителни на дадените гласове, или възможност за тяхното анулиране, независимо от всякакви други санкции, които приемат.
Член 12
Срок за извършване на оценка
1. Компетентните органи изпращат своевременно и във всички случаи в рамките на два работни дни след получаване на уведомлението, което се изисква съгласно член 11, параграф 1, както и след евентуално последващо получаване на информацията, посочена в параграф 2 от настоящия член, писмено потвърждение за получаването до кандидат-приобретателя.
Компетентните органи разполагат с максимален срок от шестдесет работни дни от датата на писменото потвърждение за получаване на уведомлението и на всички документи, които държавата членка изисква да се прилагат към уведомлението въз основа на списъка по член 13 параграф 4 („срок за извършване на оценка“), за да извършат оценката.
Компетентните органи информират кандидат-приобретателя за датата, на която изтича срокът за извършване на оценка, при потвърждаване на получаването на уведомлението.
2. Компетентните органи могат при необходимост по време на срока за извършване на оценка, но не по-късно от петдесетия работен ден от този срок, да отправят искане за допълнителна информация, която е необходима за приключване на оценката. Това искане се отправя в писмена форма и в него се посочва необходимата допълнителна информация.
За периода между датата на изискване на информация от страна на компетентните органи и датата на получаване на отговор от кандидат-приобретателя срокът за извършване на оценка се спира. Това спиране не може да надвишава двадесет работни дни. Всяко допълнително искане от страна на компетентните органи за допълване или изясняване на информацията се отправя по тяхна преценка, но то не може да води до спиране на срока за извършване на оценка.
3. Компетентните органи могат да удължат спирането, посочено в параграф 2, втора алинея, най-много до тридесет работни дни, ако кандидат-приобретателят е едно от следните:
а)
физическо или юридическо лице, което се намира или е поднадзорно лице извън Съюза;
б)
физическо или юридическо лице, което не подлежи на надзор съгласно настоящата директива или съгласно директиви 2009/65/ЕО, 2009/138/ЕО или 2013/36/ЕС.
4. Ако след приключване на оценката компетентните органи решат да се противопоставят на планираното придобиване, те информират кандидат-приобретателя в писмена форма, като представят мотивите за решението си, в срок от два работни дни и във всеки случай в рамките на срока за извършване на оценка. При спазване на разпоредбите на националното право, по искане на кандидат-приобретателя може да бъде публично оповестено подходящо изложение на мотивите за решението. Това не възпрепятства държавите членки да разрешат на компетентните органи да извършват подобно разкриване, без това да е поискано от кандидат-приобретателя.
5. Ако компетентните органи не се противопоставят писмено на планираното придобиване в рамките на срока за извършване на оценката, то се смята за одобрено.
6. Компетентните органи могат да определят максимален срок за извършване на планираното придобиване и по целесъобразност да го удължат.
7. Държавите членки не могат да налагат изисквания, по-строги от определените в настоящата директива, за уведомяване и одобрение от компетентните органи на преки или непреки придобивания на права на глас или на капитал.
8. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел установяване на изчерпателен списък на информацията, посочена в член 13, параграф 4, които да бъдат включени от кандидат-приобретателите в тяхното уведомление, без да се засяга параграф 2 от настоящия член.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 1 януари 2014 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
9. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за установяване на стандартни формуляри, образци и процедури във връзка с реда и условията на процеса на консултации между съответните компетентни органи по член 11, параграф 2.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 1 януари 2014 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 13
Оценка
1. При оценяване на уведомлението, предвидено в член 11, параграф 1, и на информацията, посочена в член 12, параграф 2, компетентните органи, с цел гарантиране на стабилно и разумно управление на инвестиционния посредник, в който се планира придобиване, и като отчитат възможното влияние на кандидат-приобретателя върху инвестиционния посредник, преценяват доколко кандидат-приобретателят е подходящ, както и разумността от финансова гледна точка на планираното придобиване, съгласно всеки един от следните критерии:
а)
репутацията на кандидат-приобретателя;
б)
репутацията и опита на всяко лице, което ще ръководи дейността на инвестиционния посредник в резултат на планираното придобиване;
в)
финансовата стабилност на кандидат-приобретателя, по-специално във връзка с вида дейност, която се извършва или предвижда в инвестиционния посредник, в който се планира придобиване;
г)
дали инвестиционният посредник ще бъде в състояние да спазва и да продължава да спазва пруденциалните изисквания, които се основават на настоящата директива и, където е приложимо - на други директиви, особено директиви 2002/87/ЕО и 2013/36/ЕС, и по-специално дали групата, от която той ще стане част, има структура, която позволява упражняване на ефективен надзор, ефективен обмен на информация между компетентните органи и разпределяне на отговорностите между компетентните органи;
д)
дали могат да бъдат направени обосновани предложения, че във връзка с планираното придобиване се извършва, било е извършено или е имало опит за извършване на изпиране на пари или финансиране на тероризъм по смисъла на член 1 от Директива 2005/60/ЕО или че осъществяването на планираното придобиване би увеличило риска от това.
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 89, с които се коригират критериите, установени в първата алинея от настоящия параграф.
2. Компетентните органи могат да се противопоставят на планираното придобиване само ако са налице сериозни основания за това съгласно критериите, посочени в параграф 1, или ако предоставената от кандидат-приобретателя информация е непълна.
3. Държавите членки не могат да налагат предварителни условия във връзка с размера на участие, което следва да бъде придобито, нито да разрешават на компетентните си органи да разглеждат придобиването във връзка с икономическите нужди на пазара.
4. Държавите членки оповестяват списък с информацията, която е необходима за извършване на оценката и която следва да бъде предоставена на компетентните органи към момента на уведомлението, посочено в член 11, параграф 1. Необходимата информация следва да съответства и да бъде приспособена към характеристиката на кандидат-приобретателя и естеството на планираното придобиване. Държавите членки не могат да изискват информация, която не е от значение за извършване на пруденциална оценка.
5. Независимо от член 12, параграфи 1, 2 и 3, когато на компетентния орган са изпратени уведомления за две или повече планирани придобивания или увеличения на квалифицираното дялово участие в един и същ инвестиционен посредник, този орган третира кандидат-приобретателите по недискриминационен начин.
Член 14
Членство в разрешена схема за обезщетение на инвеститорите
Компетентният орган проверява дали всеки субект, който иска лиценз като инвестиционен посредник, изпълнява към момента на издаване на лиценза задълженията си по Директива 97/9/ЕО.
Задължението, предвидено в първа алинея, се изпълнява по отношение на структурирани депозити, открити от кредитна институция, която е член на схема за гарантиране на депозитите, призната съгласно Директива 2014/49/ЕС.
Член 15
Осигуряване на начален капитал
Държавите членки гарантират, че компетентните органи не издават лиценз, ако инвестиционният посредник не разполага с достатъчен начален капитал в съответствие с изискванията на Регламент (ЕС) № 575/2013 с оглед на характера на съответната инвестиционна услуга или дейност.
Член 16
Организационни изисквания
1. Държавата членка по произход изисква от инвестиционния посредник да изпълнява организационните изисквания, предвидени в параграфи 2-10 от настоящия член и в член 17.
2. Инвестиционният посредник установява адекватни политики и процедури, които са достатъчни да гарантират изпълнението от негова страна, включително от неговите ръководители, служители и обвързани агенти, на задълженията съгласно настоящата директива, както и подходящи правила, регулиращи личните сделки, извършвани от тези лица.
3. Инвестиционният посредник поддържа и прилага ефективни организационни и административни правила с оглед предприемането на всички разумни мерки за предотвратяването на конфликти на интереси, както са определени в член 23, които по неблагоприятен начин засягат интересите на неговите клиенти.
Инвестиционен посредник, който създава финансови инструменти за продажба на клиенти, поддържа, прилага и преразглежда процеса на одобряване на всеки финансов инструмент и значителните изменения на съществуващите финансови инструменти, преди да ги пусне на пазара или да ги разпространи сред клиентите.
Процесът на одобряване на продуктите конкретизира определен целеви пазар от крайни клиенти в рамките на съответната категория клиенти за всеки финансов инструмент и гарантира, че всички относими рискове за този определен целеви пазар са оценени и че планираната стратегия за разпространение е в съответствие с определения целеви пазар.
Инвестиционният посредник също така извършва редовен преглед на финансовите инструменти, които той предлага или търгува, като взема под внимание всяко събитие, което би могло да повлияе съществено върху потенциалния риск за определения целеви пазар, за да оцени най-малко дали финансовият инструмент продължава да бъде съвместим с потребностите на определения целеви пазар и дали планираната стратегия за разпространение остава подходяща.
Инвестиционен посредник, който създава финансови инструменти, предоставя на всеки дистрибутор цялата необходима информация относно финансовия инструмент и процеса на одобряване на продукта, включително определения целеви пазар на финансовия инструмент.
Когато даден инвестиционен посредник предлага или препоръчва финансови инструменти, които той не създава, той разполага с подходящи договорености, за да получи информацията, посочена в пета алинея, както и за да разбере характеристиките и определения целеви пазар на всеки финансов инструмент.
Тези политики, процеси и договорености, посочени в настоящия параграф, не засягат останалите изисквания съгласно настоящата директива и Регламент (ЕС) № 600/2014, включително тези, отнасящи се до разкриването, уместността или пригодността, установяването и управлението на конфликти на интереси и стимулите.
4. Инвестиционният посредник предприема подходящи мерки за осигуряване на непрекъснатостта и редовността на изпълнението на инвестиционните услуги и дейности. За тази цел инвестиционният посредник използва подходящи и съизмерими системи, ресурси и процедури.
5. Инвестиционният посредник гарантира, че предприема подходящи мерки за избягването на неоправдан допълнителен операционен риск, когато разчита на трето лице за изпълнението на оперативните функции, критични за непрекъснатото и удовлетворително предоставяне на услуги на клиентите и извършване на инвестиционни дейности. Възлагането на важни оперативни функции на трето лице не може да бъде извършвано по начин, който уврежда съществено качеството на вътрешния контрол и способността на надзорния орган да наблюдава изпълнението на всички задължения на инвестиционния посредник.
Инвестиционният посредник разполага с надеждни административни и счетоводни процедури, механизми за вътрешен контрол, ефективни процедури за оценка на риска и ефективни контролни и защитни мерки за системите за обработка на информацията.
Без да се засяга способността на компетентните органи да изискват достъп до съобщения в съответствие с настоящата директива и Регламент (ЕС) № 600/2014, инвестиционният посредник разполага с работещи механизми за сигурност, с които да гарантира сигурността и удостоверяването на автентичността на средствата, чрез които се предава информацията, да сведе до минимум риска от подправяне на данните и от непозволен достъп и да предотврати изтичането на информация, като запазва поверителността на данните по всяко време.
6. Инвестиционният посредник прави необходимото да съхранява информация за всички извършвани от него услуги, дейности и сделки, като тази информация е достатъчна, за да позволи на компетентния орган да изпълнява надзорните си функции и да извършва действията по правоприлагане съгласно настоящата директива, Регламент (ЕС) № 600/2014, Директива 2014/57/ЕСи Регламент (ЕС) № 596/2014, и по-специално да гарантира, че инвестиционният посредник е изпълнил всички задължения, включително по отношение на клиентите или потенциалните клиенти и по отношение на целостта на пазара.
7. Информацията включва записи на телефонни разговори или електронни съобщения, отнасящи се най-малкото до сделките, които се сключват при извършване на търговия за собствена сметка и предоставяне на услуги по нареждания на клиенти, свързани с приемане, предаване и изпълнение на нареждания на клиенти.
Такива телефонни разговори и електронни съобщения включват също такива, чието предназначение е да доведат до сключване на сделки при извършване на търговия за собствена сметка или при предоставяне на услуги по нареждания на клиенти, свързани с приемане, предаване и изпълнение на нареждания на клиенти, дори и тези разговори или съобщения да не водят до сключване на подобни сделки или до предоставяне на услуги по нареждания на клиенти.
За тези цели инвестиционният посредник предприема всички подходящи стъпки да запише относимите телефонни разговори и електронни съобщения, направени със, изпратени от или получени чрез оборудване, осигурено от инвестиционния посредник на служител или изпълнител, или чието използване от служител или изпълнител е било прието или разрешено от инвестиционния посредник.
Инвестиционният посредник уведомява новите и съществуващите клиенти, че телефонните съобщения или разговори между инвестиционния посредник и неговите клиенти, които водят или могат да доведат до сделки, ще се записват.
Това уведомление може да се предостави веднъж, преди предоставянето на инвестиционни услуги на нови и съществуващи клиенти.
Инвестиционният посредник не предоставя по телефона инвестиционни услуги и дейности на онези клиенти, които не са били уведомени предварително за записването на техните телефонни съобщения или разговори, когато тези инвестиционни услуги и дейности са свързани с получаването, предаването и изпълнението на нареждания на клиенти.
Нарежданията могат да бъдат направени от клиентите по други канали, обаче такива съобщения трябва да се правят на траен носител като пощенски писма, факсове, имейли или документи за нареждания, направени от клиенти по време на срещи. В частност, съдържанието на съответните преки разговори с клиент може да бъде записано в писмен протокол или бележки. Такива нареждания се смятат за равностойни на нарежданията, получени по телефона.
Инвестиционният посредник предприема всички подходящи мерки да предотврати провеждането на относими телефонни разговори, изпращането или получаването на относими електронни съобщения от служител или изпълнител посредством частно оборудване, които инвестиционният посредник не е в състояние да запише или копира.
Записите, направени в съответствие с настоящия параграф, се предоставят на съответните клиенти при поискване и се съхраняват за срок от пет години, а когато компетентният орган поиска това, за срок до седем години.
8. Когато инвестиционният посредник държи финансови инструменти, принадлежащи на клиенти, той предприема адекватни мерки за защитата на правата на собственост на клиентите, по-специално в случай на несъстоятелност на инвестиционния посредник, и за предотвратяване използването на финансови инструменти на клиента в операции за собствена сметка, освен с изричното съгласие на клиента.
9. Когато инвестиционният посредник държи средства, които принадлежат на клиенти, той предприема адекватни мерки за защитата на правата на клиентите и, освен в случай на кредитни институции, за предотвратяване използването на средства на клиента в операции за собствена сметка.
10. Инвестиционният посредник не може да сключва с непрофесионални клиенти споразумения за финансово обезпечение с прехвърлително действие, с цел обезпечаване или покриване на настоящи или бъдещи, действителни или условни, или очаквани задължения на клиенти.
11. В случай на клонове на инвестиционни посредници компетентният орган на държава членка, в която се намира клонът, прилага задължението, установено в параграфи 6 и 7, по отношение на извършваните от този клон сделки, без да се засяга възможността на компетентния орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник да има пряк достъп до посочената информация.
Държавите членки могат при извънредни обстоятелства да наложат изисквания към инвестиционните посредници за опазване на активите на клиентите в допълнение към разпоредбите, установени в параграфи 8, 9 и 10 и съответните делегирани актове, както са посочени в параграф 12. Такива изисквания трябва да бъдат обективно обосновани и пропорционални, така че да разглеждат, в случаите когато инвестиционните посредници защитават активите и паричните средства на клиентите, конкретни рискове за защитата на инвеститорите или за целостта на пазара, които са от особено значение предвид структурата на пазара на тази държава членка.
Без необосновано забавяне държавите членки уведомяват Комисията за изискванията, които възнамеряват да наложат съгласно настоящия параграф и най-малко два месеца преди предвидената дата на влизане в сила на съответното изискване. Уведомлението съдържа обосновка на съответното изискване. Никое от допълнителните изисквания не ограничава или засяга по друг начин правата на инвестиционните посредници съгласно членове 34 и 35.
В рамките на два месеца от уведомлението, посочено в трета алинея, Комисията дава становището си относно пропорционалността на предлаганите изисквания и тяхната обосновка.
Държавите членки могат да запазят някои допълнителни изисквания, при положение че те са били съобщени на Комисията в съответствие с член 4 от Директива 2006/73/ЕО преди 2 юли 2014 г. и че условията, предвидени в настоящия член, са изпълнени.
Комисията съобщава на държавите членки и публикува на своята интернет страница допълнителните изисквания, наложени в съответствие с настоящия параграф.
12. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 89 относно конкретните организационни изисквания по параграфи 2-10 от настоящия член, които да бъдат наложени на инвестиционните посредници и на клоновете на лицензирани в съответствие с член 41 дружества от трети държави, извършващи различни инвестиционни услуги и/или дейности и допълнителни услуги или комбинация от двете.
Член 17
Алгоритмична търговия
1. Инвестиционен посредник, който извършва алгоритмична търговия, трябва да има ефективни системи и механизми за контрол на риска, подходящи за дейността му, за да гарантира, че системите му за търговия са устойчиви и имат достатъчен капацитет, че в тях са заложени подходящи прагове и ограничения за търговията и че не допускат предаването на грешни нареждания или действието на системите по друг начин, който може да причини или да допринесе за смущения във функционирането на пазара. Такъв посредник има и ефективни системи и механизми за контрол на риска, за да гарантират, че системите им за търговия не могат да бъдат използвани за цели, които противоречат на Регламент (ЕС) № 596/2014 или на правилата на мястото на търговия, с което са свързани. Инвестиционният посредник има ефективни правила за осигуряване на непрекъснатост на дейността при срив на системите му за търговия и гарантира, че системите му са подложени на пълни изпитвания и се наблюдават по подходящ начин, за да се осигури спазването на изискванията, предвидени в настоящия параграф.
2. Всеки инвестиционен посредник, извършващ алгоритмична търговия в дадена държава членка, уведомява за това компетентните органи на своята държава членка по произход и на мястото на търговия, на което инвестиционният посредник извършва алгоритмична търговия в качеството си на член или участник на мястото на търговия.
Компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник може да изиска от него да предоставя редовно или ad hoc описание на естеството на стратегиите си за алгоритмична търговия, подробни сведения за параметрите или ограниченията за търговията, заложени в системата, за основните механизми за контрол на спазването и за контрол на риска, въведени с цел спазване на условията, предвидени в параграф 1, и сведения за изпитванията на системите му. Компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник може по всяко време да поиска от инвестиционния посредник допълнителна информация за извършваната от него алгоритмична търговия и използваните за целта системи.
При поискване от компетентен орган на място на търговия, на което инвестиционният посредник извършва алгоритмична търговия в качеството си на член или участник на мястото на търговия, компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник съобщава без необосновано забавяне информацията, посочена в втора алинея, която е получил от инвестиционния посредник, извършващ алгоритмична търговия.
Инвестиционният посредник прави необходимото да съхранява информация по въпросите, посочени в настоящия параграф, и гарантира, че тези записи са достатъчни, за да позволят на неговия компетентен орган да следи спазването на изискванията по настоящата директива.
Всеки инвестиционен посредник, който прилага високочестотен способ за алгоритмична търговия, съхранява в одобрен формат точна и последователна информация за всички възложени нареждания, включително за отмяна на нареждания, изпълнени нареждания и котировките на местата на търговия и при поискване ги предоставя на компетентния орган.
3. Всеки инвестиционен посредник, който прилага алгоритмична търговия, за да следва стратегия за маркет мейкинг, като се отчита ликвидността, мащабът и естеството на специфичния пазар и характеристиките на търгувания инструмент:
а)
извършва този маркет мейкинг без прекъсване в продължение на определен период от работното време на мястото на търговия освен при извънредни обстоятелства и така периодично и предвидимо се осигурява ликвидност на тези места на търговия.
б)
сключва обвързващо писмено споразумение с мястото на търговия, което определя най-малко задълженията на инвестиционния посредник в съответствие с буква а); и
в)
разполага с ефективни системи и механизми за контрол, за да гарантира, че изпълнява своите задължения по силата на споразумението, посочено в буква б), във всеки един момент.
4. За целите на настоящия член и на член 48 от настоящата директива инвестиционен посредник, който извършва алгоритмична търговия, се смята, че изпълнява стратегия за маркет мейкинг, когато в качеството си на член или участник на едно или повече места на търговия неговата стратегия при търговия за собствена сметка включва обявяване едновременно на твърда котировка „купува“ и твърда котировка „продава“ със сравним размер и конкурентни цени, свързани с един или повече финансови инструменти на едно място на търговия или на различни места на търговия, осигурявайки по този начин ликвидност на целия пазар редовно и постоянно;
5. Всеки инвестиционен посредник, който осигурява пряк електронен достъп до място на търговия, разполага с ефективни системи и механизми за контрол, които гарантират, че правилно се анализира и преразглежда въпросът, дали използващите тази услуга клиенти са подходящи, че не се допуска тези клиенти да надвишават подходящи предварително зададени ограничения за търговията и кредита, че сделките на тези клиенти се наблюдават по подходящ начин и че има целесъобразни механизми за контрол на риска, които не допускат извършване на сделки, които могат да създадат рискове за самия инвестиционен посредник, да допринесат за смущения във функционирането на пазара или да противоречат на Регламент (ЕС) № 596/2014 или на правилата на мястото на търговия. Пряк електронен достъп без такива механизми за контрол е забранен.
Инвестиционният посредник, който осигурява пряк електронен достъп, отговаря за това клиентите, използващи тази услуга, да спазват изискванията на настоящата директива и правилата на мястото на търговия. Инвестиционният посредник извършва мониторинг на сделките, за да установи нарушения на тези правила, извършване на търговия в нарушение на установения ред или поведение, което може да представлява пазарна злоупотреба и което следва да бъде докладвано пред компетентния орган. Инвестиционният посредник сключва със съответния клиент обвързващо писмено споразумение, в което се уреждат основните права и задължения във връзка с предоставянето на услугата и съгласно което инвестиционният посредник запазва отговорността си съгласно настоящата директива.
Инвестиционният посредник, който осигурява пряк електронен достъп до място на търговия, уведомява за това съответно компетентните органи на своята държава членка по произход и компетентните органи на мястото на търговия, до което посредникът осигурява пряк електронен достъп.
Компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник може да изиска от него да предоставя редовно или ad hoc описание на системите и механизмите за контрол, посочени в първа алинея, и доказателства, че същите са били приложени.
При поискване от компетентен орган на място на търговия, във връзка с което инвестиционният посредник осигурява пряк електронен достъп, компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник без необосновано забавяне съобщава информацията, посочена в четвърта алинея, която е получил от инвестиционния посредник.
Инвестиционният посредник прави необходимото да съхранява информация по въпросите, посочени в настоящия параграф, и гарантира, че тази информация е достатъчна, за да позволи на неговия компетентен орган да следи спазването на изискванията по настоящата директива.
6. Всеки инвестиционен посредник, който действа като общ клирингов член за други лица, има ефективни системи и механизми за контрол, за да гарантира, че клирингови услуги се предоставят само на лица, които са подходящи и отговарят на ясни критерии, и че спрямо тези лица се прилагат целесъобразни изисквания за намаляване на рисковете за инвестиционния посредник и за пазара. Инвестиционният посредник сключва със съответното лице обвързващо писмено споразумение, в което се уреждат основните права и задължения във връзка с предоставянето на тази услуга.
7. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се уточнява следното:
а)
подробности за организационните изисквания, посочени в параграфи 1-6, които трябва да се наложат на инвестиционни посредници, предоставящи различни инвестиционни услуги и/или дейности и допълнителни услуги, или съчетание от тях, чрез които спецификациите във връзка с организационните изисквания, предвидени в параграф 5, определят специфични изисквания за пряк достъп до пазара и за спонсориран достъп по такъв начин, че да гарантират, че механизмите за контрол, които се прилагат към спонсорирания достъп, са поне еквивалентни на тези, прилагани по отношение на прекия достъп до пазара;
б)
обстоятелствата, при които инвестиционният посредник би бил задължен да сключи споразумението за маркет мейкинг, посочено в параграф 3, буква б), и съдържанието на такива споразумения, включително периода от работното време на мястото на търговия, предвиден в параграф 3;
в)
ситуации, представляващи извънредни обстоятелства, предвидени в параграф 3, включително крайна нестабилност, политически и макроикономически проблеми, системни и оперативни въпроси, както и обстоятелства, които възпрепятстват способността на инвестиционния посредник да поддържа практиките за пруденциално управление на риска, установени в параграф 1;
г)
съдържанието и форматът на одобрения образец, посочен в параграф 2, пета алинея, и продължителността на срока, за който тази информация трябва да се съхранява от инвестиционния посредник.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 18
Процес на извършване и приключване на сделките в МСТ и ОСТ
1. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, в допълнение към изпълнението на организационните изисквания, предвидени в член 16, да установяват прозрачни правила и процедури за справедлива търговия по установения ред, както и да въвеждат обективни критерии за ефективното изпълнение на нареждания. Те трябва да имат правила за разумно управление на техническите операции на системата, включително ефективни правила за осигуряване на непрекъснатост на дейността за преодоляване на рисковете от срив на системите.
2. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да установяват прозрачни правила относно критериите за определяне на финансовите инструменти, които могат да бъдат търгувани в рамките на техните системи.
Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, в съответните случаи да осигуряват достъп до достатъчно информация или да бъдат убедени, че има такъв достъп до достатъчно информация, която е на разположение за обществеността и позволява нейните ползватели да вземат инвестиционно решение, като се отчитат характерът на потребителите и типовете търгувани инструменти.
3. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да установят, публикуват, поддържат и изпълняват прозрачни и недискриминационни правила въз основа на обективни критерии, които да уреждат достъпа до системата.
4. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да разполагат с договорености за ясното идентифициране и справяне с потенциалните неблагоприятни последствия за функционирането на МСТ или ОСТ или за членовете или участниците и потребителите, произтичащи от конфликти на интереси между интересите на МСТ, ОСТ, техните собственици или инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ МСТ или ОСТ, и доброто функциониране на МСТ или ОСТ.
5. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да спазват членове 48 и 49, както и да разполагат с всички необходими ефективни системи, процедури и правила за това.
6. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, ясно да информират членовете или участниците си за техните отговорности за сетълмента на сделките, извършвани чрез тази система. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да въвеждат необходимите условия за улесняване на ефективния сетълмент на сделките, сключени в рамките на тази МСТ или ОСТ.
7. Държавите членки изискват от МСТ и ОСТ наличието на поне трима реално активни членове или ползватели, всеки от които да има възможност за взаимодействие с всички останали лица по отношение на ценообразуването.
8. Когато прехвърлима ценна книга, която е допусната до търговия на регулиран пазар, се търгува също и на МСТ или ОСТ без съгласието на емитента, емитентът няма каквото и да е било задължение, свързано с първоначалното или текущото разкриване или разкриването по конкретен повод на финансова информация по отношение на тази МСТ или ОСТ.
9. Държавите членки изискват от инвестиционния посредник и пазарния оператор, организиращ МСТ или ОСТ, незабавно да изпълни всяко нареждане на своя компетентен орган съгласно член 69, параграф 2 за спиране на търговията с даден финансов инструмент или за отстраняването му от търговия.
10. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да предоставят на компетентния орган подробно описание за функционирането на МСТ или ОСТ, включително, без да се засяга член 20, параграфи 1, 4 и 5, връзките със или участието на регулиран пазар, МСТ, ОСТ или систематичен участник, притежаван от същия инвестиционен посредник или пазарен оператор, както и списък на техните членове, участници и/или ползватели. Компетентните органи предоставят тази информация на ЕОЦКП при поискване. За всеки издаден лиценз на инвестиционен посредник или пазарен оператор за организиране на МСТ или ОСТ се подава уведомление до ЕОЦКП. ЕОЦКП изготвя списък на всички МСТ и ОСТ в Съюза. Списъкът съдържа информация за предоставяните от МСТ или ОСТ услуги и включва уникалния идентификационен код на МСТ и ОСТ, който трябва да бъде използван в докладите съгласно членове 6, 10 и 26 от Регламент (ЕС) № 600/2014. Той се актуализира периодично. ЕОЦКП публикува на своята интернет страница този списък и го актуализира.
11. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение, с които се определят съдържанието и формата на описанието и уведомлението, посочено в параграф 10.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на изпълнителни технически стандарти до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 19
Специални изисквания за МСТ
1. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ, като допълнение към спазването на изискванията, предвидени в членове 16 и 18, да въведат и прилагат недискреционни правила за изпълнение на нареждания в системата.
2. Държавите членки изискват правилата, посочени в член 18, параграф 3, уреждащи достъпа до МСТ, да отговарят на условията, установени в член 53, параграф 3.
3. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ, да разполагат с механизми, чрез които:
а)
да имат необходимите ресурси за управление на рисковете, на които е изложена МСТ, да прилагат подходящи мерки и системи за идентифицирането на всички значителни рискове за нейното функциониране и да прилагат ефективни мерки за смекчаването на тези рискове;
б)
да разполагат с ефективни мерки за улесняване на безпрепятственото и навременно приключване на сделките, които се изпълняват чрез нейните системи, и
в)
да разполагат, към момента на издаване на лиценза и постоянно, с достатъчно финансови ресурси за улесняване на нейното нормално функциониране, като се имат предвид естеството и обхватът на сделките, които се сключват на пазара, и обхватът и степента на рисковете, на които тя е изложена.
4. Държавите членки гарантират, че членове 24, 25, член 27, параграфи 1, 2, 4 - 10 и член 28 не се прилагат към сделките, които са сключени съгласно правилата, регулиращи МСТ, между нейните членове или участници или между МСТ и нейните членове или участници във връзка с използването на МСТ. Членовете или участниците в МСТ обаче спазват задълженията, предвидени в членове 24, 25, 27 и 28, по отношение на своите клиенти, когато, действайки за тяхна сметка, изпълняват нарежданията им чрез МСТ.
5. Държавите членки не разрешават на инвестиционните посредници или пазарните оператори, организиращи МСТ, да изпълняват нареждания на клиенти за сметка на собствения капитал или да извършват търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки.
Член 20
Специални изисквания за ОСТ
1. Държавите членки изискват от инвестиционен посредник и пазарен оператор, организиращ ОСТ, да въведе механизми, които не допускат изпълнението на нареждания на клиенти в ОСТ срещу собствения капитал на инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ ОСТ, или на субект, който е част от същата група или юридическо лице като инвестиционния посредник или пазарния оператор.
2. Държавите членки разрешават на инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ ОСТ, да извършва търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки, единствено с облигации, структурирани финансови продукти, квоти за емисии и определени деривати, и то само когато клиентът е дал съгласието си за този процес.
Инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ ОСТ, не извършва търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки, при изпълнение на нареждания на клиента в ОСТ с деривати от клас деривати, обявен за подлежащ на задължението за клиринг в съответствие с член 5 от Регламент (ЕС) № 648/2012.
Инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ ОСТ, установява договорености, с които гарантира, че се спазва определението за „търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки“ в член 4, параграф 1, точка 38.
3. Държавите членки разрешават на инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ ОСТ, да извършва търговия за собствена сметка, различна от търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки, само по отношение на държавни дългови инструменти, за които няма ликвиден пазар.
4. Държавите членки не допускат организиране на ОСТ и систематично вътрешно участие в рамките на едно и също юридическо лице. ОСТ не се свързва със систематичен участник по начин, позволяващ взаимодействие между нарежданията в ОСТ и нарежданията или котировките на систематичния участник. Никоя ОСТ няма право да се свързва с друга ОСТ по начин, позволяващ взаимодействие между нарежданията в различните ОСТ.
5. Държавите членки не възпрепятстват инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ ОСТ, да ангажира друг инвестиционен посредник, който независимо да извърши маркет мейкинг на тази ОСТ.
За целите на настоящия член не се счита, че инвестиционният посредник извършва независимо маркет мейкинг на ОСТ, ако е тясно свързан с инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ ОСТ.
6. Държавите членки изискват нарежданията в ОСТ да се изпълняват на основа на собствена преценка.
Инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ ОСТ, използва собствена преценка само при едното или двете от следните обстоятелства:
а)
когато решава да подаде или изтегли нареждане в ОСТ, организирана от него;
б)
когато решава да не извърши съпоставяне на нареждането на конкретен клиент с наличните в системата нареждания в даден момент, при условие че това съответства на конкретните инструкции, получени от клиента, и съответните му задължения съгласно член 27.
При система, която съпоставя нарежданията на клиентите, инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ ОСТ може да решава дали, кога и колко от две или повече нареждания иска да съпостави в рамките на системата. В съответствие с параграфи 1, 2, 4 и 5 и без да се засяга параграф 3, по отношение на система, която урежда сделки с некапиталови финансови инструменти, инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ ОСТ, може да улесни преговорите между клиенти, като съчетае два или повече потенциално съвместими търговски интереса в една сделка.
Това задължение не засяга членове 18 и 27.
7. Компетентният орган може да изиска, когато инвестиционен посредник или пазарен оператор направи искане да получи лиценз за организирането на ОСТ или ad hoc, подробно обяснение защо системата не отговаря на условията за и не може да действа като регулиран пазар, МСТ или систематичен участник, подробно описание за това как ще се упражнява правото на преценка, и по-специално кога може да бъде изтеглено нареждане към ОСТ, както и кога и как две или повече нареждания на клиенти ще бъдат съпоставени в рамките на ОСТ. Освен това инвестиционният посредник или пазарният оператор на ОСТ предоставя на компетентния орган информация, поясняваща как се използва търговията за собствена сметка, опосредствана чрез насрещни сделки. Компетентният орган наблюдава как инвестиционният посредник или пазарният оператор извършва търговия за собствена сметка, опосредствана чрез насрещни сделки, за да се гарантира, че той продължава да попада в обхвата на определението за такава търговия и осигурява, че търговията за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки не поражда конфликти на интереси между инвестиционния посредник или пазарния оператор и неговите клиенти.
8. Държавите членки гарантират, че спрямо сделките, сключвани на ОСТ, се прилагат членове 24, 25, 27 и 28.
ГЛАВА II
Условия за извършване на дейност от страна на инвестиционните посредници
Раздел 1
Общи разпоредби
Член 21
Редовен преглед на условията за първоначално издаване на лиценз
1. Държавите членки изискват от всеки инвестиционен посредник, който е получил лиценз на тяхната територия, непрекъснато да спазва условията за първоначалното издаване на лиценз, установени в глава I.
2. Държавите членки изискват от компетентните органи да установят подходящи методи за наблюдение на изпълнението на задължението по параграф 1от страна на инвестиционните посредници. Те изискват от инвестиционните посредници да уведомяват компетентните органи за всякакви съществени изменения на условията за първоначалното издаване на лиценз.
ЕОЦКП може да разработва насоки относно методите на наблюдение, посочени в настоящия параграф.
Член 22
Общо задължение по отношение на текущия надзор
Държавите членки гарантират, че компетентните органи наблюдават дейността на инвестиционните посредници, за да оценяват изпълнението на условията за извършване на дейност, предвидени в настоящата директива. Държавите членки гарантират, че има подходящи мерки, които осигуряват възможност за компетентните органи да получават необходимата информация за оценка на изпълнението на тези задължения от инвестиционните посредници.
Член 23
Конфликти на интереси
1. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да предприемат всички подходящи мерки за идентифициране и предотвратяване или управление на всички конфликти на интереси между тях, включително техните ръководители, служители и обвързани агенти или всяко лице, пряко или косвено свързано с тях чрез отношение на контрол, и техните клиенти или между отделните клиенти, които възникват в процеса на предоставяне на инвестиционни и допълнителни услуги или комбинации от тях, включително конфликтите на интереси, възникнали в резултат от получаването на стимули от трети страни или от самото възнаграждение на инвестиционния посредник, както и от други механизми за стимулиране.
2. Когато организационните или административните правила, въведени от инвестиционния посредник в съответствие с член 16, параграф 3 за предотвратяването на конфликтите на интереси, които по неблагоприятен начин засягат интересите на неговите клиенти, не са достатъчни да гарантират с необходимата сигурност, че ще бъдат предотвратени рисковете от увреждане на интересите на клиента, инвестиционният посредник разкрива ясно на клиента общия характер и/или източниците на конфликти на интереси и взетите мерки за смекчаване на тези рискове, преди да извършва дейност за негова сметка.
3. Разкриването, посочено в параграф 2:
а)
се прави на траен носител; и
б)
включва достатъчно подробни сведения предвид естеството на клиента, така че да му даде възможност да вземе информирано решение по отношение на услугата, в рамките на която възниква конфликтът на интереси.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 за:
а)
определяне на мерките, които може основателно да се очаква да бъдат предприети от инвестиционните посредници за идентифициране, предотвратяване, управление и разкриване на конфликтите на интереси, когато се предоставят различни инвестиционни и допълнителни услуги и комбинации от тях;
б)
установяване на подходящи критерии за определяне на видовете конфликти на интереси, чието съществуване може да уврежда интересите на клиентите или потенциалните клиенти на инвестиционен посредник.
Раздел 2
Разпоредби за гарантиране на защитата на инвеститорите
Член 24
Общи принципи и предоставяне на информация на клиентите
1. Държавите членки изискват от инвестиционния посредник, когато предоставя на клиенти инвестиционни услуги или, където е целесъобразно, допълнителни услуги, да действа честно, коректно и професионално, отчитайки максимално интересите на своите клиенти, и по-специално да спазва принципите, установени в настоящия член и в член 25.
2. Инвестиционните посредници, които създават финансови инструменти за продажба на клиенти, гарантират, че тези финансови инструменти са предназначени да отговорят на нуждите на определен целеви пазар от крайни клиенти в рамките на съответната категория клиенти, че стратегията за разпространение на финансовите инструменти е съвместима с определения целеви пазар, и че инвестиционният посредник предприема разумни мерки, за да гарантира, че финансовите инструменти се разпространяват до определените целеви пазари.
Инвестиционният посредник разбира финансовите инструменти, които той предлага или препоръчва, прави оценка на съвместимостта на финансовите инструменти с потребностите на клиентите, на които той предоставя инвестиционни услуги, като също така взема под внимание определения целеви пазар от крайни клиенти, както е определен в член 16, параграф 3, и гарантира, че финансовите инструменти се предлагат или препоръчват само когато това е в интерес на клиента.
3. Всяка информация, включително маркетингови съобщения, предавана от инвестиционния посредник до клиенти или потенциални клиенти, трябва да е коректна, ясна и да не е подвеждаща. Маркетинговите съобщения трябва да са ясно означени като такива.
4. На клиентите или потенциалните клиенти се предоставя своевременно подходяща информация за инвестиционния посредник и предоставяните от него услуги, финансовите инструменти и предложените инвестиционни стратегии, места за изпълнение и всички разходи и свързани такси. Тази информация включва следното:
а)
когато се предоставя инвестиционен съвет, инвестиционният посредник трябва да информира клиента достатъчно време преди предоставянето на инвестиционния съвет:
i)
дали съветът е независим;
ii)
дали съветът се основа на широк или ограничен анализ на различните видове финансови инструменти, и по-специално, дали обхватът е ограничен до финансови инструменти, емитирани или предлагани от субекти, намиращи се в тесни връзки с инвестиционния посредник или във всякакви други правни или икономически взаимоотношения, като договорни отношения, толкова тесни, че да породят риск от нарушаване на независимостта на предоставяния съвет;
iii)
дали инвестиционният посредник ще предоставя на клиента периодична оценка за това доколко препоръчаните му финансови инструменти са подходящи за него;
б)
информацията за финансовите инструменти и предложените инвестиционни стратегии трябва да включва подходящи указания и предупреждения за рисковете, свързани с инвестиции в тези инструменти или по отношение на конкретни инвестиционни стратегии, както и дали финансовият инструмент е предназначен за непрофесионални или професионални клиенти, като се има предвид определения целеви пазар в съответствие с параграф 2;
в)
информация за всички разходи и свързаните с тях такси трябва да включва информация, свързана едновременно с инвестиционните и допълнителните услуги, включително разходите за съвети, по целесъобразност, разходите, свързани с препоръчания или продаден на клиента финансов инструмент, и как клиентът може да ги плати, като тук се включват и всякакви плащания за трети страни.
Информацията за всички разходи и такси, включително разходи и такси във връзка с инвестиционната услуга и финансовия инструмент, които не произтичат от настъпването на риска за базовия пазар, се обобщава, за да може клиентът да разбере общите разходи, както и кумулативния ефект върху възвръщането на инвестицията, и когато клиентът пожелае това, се предоставя разбивка по пера. Когато е приложимо, тази информация се предоставя на клиента редовно, поне веднъж годишно през срока на инвестицията.
5. Информацията, посочена в параграфи 4 и 9, се предоставя в разбираема форма, така че клиентите или потенциалните клиенти да могат да разберат характера и рисковете на инвестиционната услуга и специфичния тип финансов инструмент, който се предлага, и впоследствие да вземат информирани инвестиционни решения. Държавите членки могат да разрешат тази информация да бъде предоставяна в стандартизиран формат.
6. В случаите, когато инвестиционната услуга е предложена като част от финансов продукт, за който вече се прилагат други разпоредби на правото на Съюза, свързано с кредитните институции и потребителските кредити във връзка с изискванията за информация, за тази услуга не се прилагат допълнителните задължения, установени в параграфи 3, 4 и 5.
7. Когато инвестиционен посредник информира клиента, че инвестиционният съвет се предоставя независимо, същият инвестиционен посредник:
а)
анализира достатъчно широка гама от финансови инструменти, предлагани на пазара, които трябва да бъдат достатъчно разнообразни от гледна точка на вида и емитентите си или доставчиците на продукти, за да се гарантира, че инвестиционните цели на клиента могат да бъдат постигнати по подходящ начин, и не трябва да се ограничават до финансови инструменти, емитирани или предлагани от
i)
самия инвестиционен посредник или от субекти, намиращи се в тесни връзки с инвестиционния посредник, или
ii)
други субекти, с които инвестиционният посредник има толкова тесни правни или икономически взаимоотношения, като например договорни отношения, че да се създава риск от нарушаване на независимостта на предоставяните съвети;
б)
не приема и не задържа такси, комисиони или други парични или непарични облаги от трета страна или лице, действащо за сметка на трета страна, във връзка с предоставянето на услугата на клиентите. Незначителните непарични облаги, които могат да подобрят качеството на предлаганите на клиента услуги и са с такъв размер и естество, че не може да се считат за нарушаващи спазването на задължението на инвестиционния посредник да действа в най-добрия интерес на клиента, трябва да се разкриват ясно и са изключени от обхвата на тази буква.
8. Когато извършва управление на портфейл, инвестиционният посредник не приема и не задържа такси, комисиони или други парични или непарични облаги от трета страна или лице, действащо за сметка на трета страна, във връзка с предоставянето на услугата на клиентите. Незначителните непарични облаги, които могат да подобрят качеството на предлаганите на клиента услуги и са с такъв размер и естество, че не може да се считат за нарушаващи спазването на задължението на инвестиционния посредник да действа в най-добрия интерес на клиента, трябва да се разкриват ясно и се изключват от обхвата на този параграф.
9. Държавите членки гарантират, че инвестиционните посредници не се считат за изпълняващи задълженията си по член 23 или по параграф 1 от настоящия член, когато те плащат или им се плаща такса или комисиона или предоставят или им се предоставя непарична облага във връзка с предоставянето на инвестиционна услуга или допълнителна услуга, на или от което и да е лице с изключение на клиента или на лице от името на клиента, освен когато плащането или облагата:
а)
има за цел да подобри качеството на съответната услуга за клиента; и
б)
не нарушава спазването на задължението на инвестиционния посредник да действа честно, коректно и професионално във възможно най-добрия интерес на неговите клиенти.
Съществуването, характерът и размерът на плащането или облагата, посочени в първа алинея, или когато размерът не може да бъде потвърден, начинът на изчисляване на този размер, трябва да бъдат ясно сведени до знанието на клиента по начин, който е цялостен, точен и разбираем, преди предоставянето на съответната инвестиционна или допълнителна услуга. Когато е приложимо, инвестиционният посредник информира клиента за механизмите за прехвърляне на клиента на таксата, комисионата, паричната или непарична облага, получена във връзка с предоставянето на инвестиционна или допълнителна услуга.
Плащането или облагата, които правят възможно или са необходими за предоставянето на инвестиционни услуги, като разходи за попечителство, сетълмент и валутни такси, регулаторни такси или хонорари за правни услуги, които поради своя характер не могат да доведат до пораждането на конфликти със задълженията на инвестиционния посредник да действа честно, коректно и професионално в съответствие с най-добрите интереси на своите клиенти, не са предмет на изискванията, посочени в първата алинея.
10. Инвестиционен посредник, който предоставя инвестиционни услуги на клиенти, прави необходимото да не възнаграждава и да не оценява резултатите от работата на своите служители по начин, който противоречи на задължението му да действа в най-добрия интерес на своите клиенти. По-конкретно, той не следва да встъпва в договорености, чрез възнаграждение, продажбени цели или по друг начин, които биха могли да стимулират служителите му да препоръчат на непрофесионален клиент конкретен финансов инструмент, когато инвестиционният посредник може да предложи друг финансов инструмент, който да отговоря по-добре на потребностите на клиента.
11. Когато инвестиционна услуга се предоставя заедно с друга услуга или продукт като част от пакет или като условие за същото споразумение или пакет, инвестиционният посредник уведомява клиента дали е възможно да купи различните части поотделно и му представя информация за разходите и таксите за всяка част поотделно.
Когато съществува вероятност рисковете, произтичащи от такова споразумение или пакет, предложени на непрофесионален клиент, да бъдат различни от рисковете, свързани с отделните компоненти, инвестиционният посредник предоставя подходящо описание на различните компоненти на споразумението или пакета и начина, по който взаимодействията между тях се отразяват на рисковете.
До 3 януари 2016 г. ЕОЦКП, в сътрудничество с ЕБО и ЕОЗППО, разработва и след това периодично актуализира насоки за оценяването и надзора върху практиките на кръстосани продажби, като посочва по-специално при какви условия се счита, че практиките на кръстосани продажби не отговарят на изискванията, предвидени в параграф 1.
12. Държавите членки могат в извънредни случаи да налагат допълнителни изисквания на инвестиционните посредници по отношение на въпросите, обхванати от настоящия член. Такива изисквания трябва да бъдат обективно обосновани и пропорционални за разглеждането на специфични рискове за защитата на инвеститорите или за целостта на пазара, които са от особено значение предвид структурата на пазара на съответната държава членка.
Държавите членки уведомяват Комисията без необосновано забавяне за изискванията, които възнамеряват да наложат съгласно настоящия параграф, най-малко два месеца преди предвидената дата на влизане в сила на съответното изискване. Уведомлението съдържа обосновка на съответното изискване. Никое от допълнителните изисквания не ограничава или засяга по друг начин правата на инвестиционните посредници съгласно членове 34 и 35 от настоящата директива.
В рамките на два месеца от уведомлението по втора алинея Комисията дава становището си относно пропорционалността на предлаганите изисквания и тяхната обосновка.
Комисията съобщава на държавите членки и публикува на своята интернет страница допълнителните изисквания, наложени в съответствие с настоящия параграф.
Държавите членки могат да запазят някои допълнителни изисквания, които са били съобщени на Комисията в съответствие с член 4 от Директива 2006/73/ЕО преди 2 юли 2014 г., при условие че условията, предвидени в посочения член, са изпълнени.
13. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които да се гарантира, че инвестиционните посредници спазват изложените в настоящия член принципи при предоставянето на инвестиционни или допълнителни услуги на клиентите, включително:
а)
условията, на които информацията трябва да отговаря, за да бъде коректна, ясна и неподвеждаща;
б)
подробностите относно съдържанието и формата на информацията за клиентите във връзка с категоризацията на клиентите, инвестиционните посредници и техните услуги, финансовите инструменти, разходите и таксите;
в)
критериите за оценка на гамата от налични на пазара финансови инструменти;
г)
критериите за оценка на спазването от посредниците, които получават стимули, на задължението да действат честно, коректно и професионално в най-добрия интерес на клиента.
При формулирането на изискванията за информация относно финансовите инструменти във връзка с параграф 4, буква б) се включва информация относно структурата на продукта, където е приложимо, като се взема предвид всяка относима стандартизирана информация, изисквана съгласно правото на Съюза.
14. Делегираните актове, посочени в параграф 13, отчитат следното:
а)
естеството на услугата или услугите, предлагани или предоставяни на клиента или потенциалния клиент, имайки предвид типа, предмета, обема и честотата на сделките;
б)
естеството и гамата на продуктите, които се предлагат или разглеждат, включително различните видове финансови инструменти;
в)
дали клиентът или потенциалният клиент е непрофесионален или професионален клиент или - в случая по параграфи 4 и 5 - дали е определен като приемлива насрещна страна.
Член 25
Оценка за подходяща и уместна услуга и представяне на информация на клиентите
1. Държавите членки изискват инвестиционните посредници да гарантират и да докажат, при поискване от компетентните органи, че физически лица, които предоставят на клиенти инвестиционни съвети или информация относно финансови инструменти, инвестиционни услуги или допълнителни услуги от името на даден инвестиционен посредник, притежават необходимите знания и компетентност да изпълняват задълженията си по член 24 и по настоящия член. Държавите членки публикуват критериите, които трябва да се използват за оценяване на тези знания и компетентност.
2. Когато инвестиционният посредник предоставя инвестиционни съвети или извършва управление на портфейл, той получава необходимата информация относно знанията и опита на клиента или потенциалния клиент в инвестиционната област, съответстващи на конкретния тип продукт или услуга, финансовото състояние на това лице, включително способността му да понася загуби, и инвестиционните му цели, включително допустимото за него равнище на риск, така че да може да препоръча на клиента или потенциалния клиент инвестиционните услуги и финансовите инструменти, които са подходящи за него и които по-специално съответстват на допустимото за него равнище на риск и на способността му да понася загуби.
Държавите членки гарантират, че в случаите, когато даден инвестиционен посредник предоставя инвестиционен съвет с препоръка за пакетна продажба на услуги или продукти съгласно член 24, параграф 11, всеки отделен компонент, както и пакетът като цяло е подходящ за клиента.
3. Държавите членки гарантират, че когато инвестиционните посредници предоставят инвестиционни услуги, различни от тези, посочени в параграф 2, те искат от клиента или потенциалния клиент да предостави информация за знанията и неговия опит в инвестиционната област, съответстващи на конкретния тип продукт или услуга, които се предлагат или търсят, така че инвестиционният посредник да може да прецени дали планираната инвестиционна услуга или продукт са подходящи за клиента. Когато се предвижда пакетна продажба на услуги или продукти съгласно член 24, параграф 11, при оценяването се разглежда дали пакетът като цяло е подходящ.
Когато инвестиционен посредник счита въз основа на получената съгласно първа алинея информация, че продуктът или услугата не са подходящи за клиента или потенциалния клиент, инвестиционният посредник предупреждава клиента или потенциалния клиент. Това предупреждение може да бъде извършено в стандартизиран формат.
Когато клиентът или потенциалният клиент не предоставя посочената в първа алинея информация или предоставя недостатъчна информация относно своите знания и опит, инвестиционният посредник го предупреждава, че не може да определи дали планираната услуга или продукт са подходящи за него. Това предупреждение може да бъде извършено в стандартизиран формат.
4. Държавите членки разрешават на инвестиционните посредници, когато предоставят инвестиционни услуги, които се състоят само в изпълнение или приемане и предаване на нареждания на клиенти със или без допълнителни услуги, с изключение на отпускането на кредити или заеми, посочени в приложение I, раздел Б, точка 1, които не включват съществуващи кредитни лимити на заеми, текущи сметки или овърдрафт на клиенти, да предоставят тези инвестиционни услуги на своите клиенти, без да е необходимо да получават информацията или да извършват оценката, предвидени в параграф 3, когато са изпълнени всички от следните условия:
а)
услугите са свързани с някой от следните финансови инструменти:
i)
акции, допуснати до търговия на регулиран пазар или на еквивалентен пазар на трета държава, или в МСТ, когато това са акции на дружества, с изключение на дяловете в предприятия, които не са ПКИПЦК, и акциите, които включват дериват;
ii)
облигации или други форми на секюритизиран дълг, допуснати до търговия на регулиран пазар или на еквивалентен пазар на трета държава, или в МСТ, с изключение на облигациите или другите форми на секюритизиран дълг, които включват дериват или имат структура, поради която за клиента е по-трудно да разбере свързания риск;
iii)
инструменти на паричния пазар, с изключение на тези, които включват дериват или имат структура, поради която за клиента е по-трудно да разбере свързания риск;
iv)
акции или дялове в ПКИПЦК, с изключение на структурираните ПКИПЦК, както са посочени в член 36, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 583/2010;
v)
структурирани депозити, с изключение на тези със структура, поради която за клиента е по-трудно да разбере риска от връщането или разходите от предсрочното извеждане на продукта;
vi)
други некомплексни финансови инструменти за целта на настоящия параграф.
За целите на настоящата буква, ако са спазени изискванията и процедурата, предвидени в член 4, параграф 1, трета и четвърта алинеи от Директива 2003/71/ЕО, пазарът на дадена трета държава се счита за еквивалентен на регулиран пазар.
б)
услугата се предоставя по инициатива на клиента или потенциалния клиент;
в)
клиентът или потенциалният клиент е ясно информиран, че при предоставянето на тази услуга от инвестиционния посредник не се изисква да преценява дали предоставяният или предлаганият финансов инструмент или услуга са подходящи и че поради това той няма да се възползва от защитата на съответните правила за осъществяване на дейността. Такова предупреждение може да бъде извършвано в стандартизиран формат;
г)
инвестиционният посредник изпълнява задълженията си съгласно член 23.
5. Инвестиционният посредник създава досие, което включва документа или документите, съгласувани между инвестиционния посредник и клиента и определящи правата и задълженията на страните, както и другите условия, при които инвестиционният посредник предоставя услуги на клиента. Правата и задълженията на страните по договора могат да бъдат уредени чрез позоваване на други документи или правни текстове.
6. Инвестиционният посредник предоставя на клиента адекватни доклади за предоставяните услуги на траен носител. Тези доклади включват периодично представяне на информация на клиентите, която е съобразена с вида и сложността на съответните финансови инструменти и характера на предоставяната услуга, и - в съответните случаи - сведения за свързаните със сделките разходи и извършените услуги за сметка на клиента.
При предоставянето на инвестиционни съвети, преди да се извърши сделката, инвестиционният посредник предоставя на клиента изявление относно уместността на траен носител, в което уточнява предоставените препоръки и как те отговарят на предпочитанията, потребностите и други характеристики на непрофесионалния клиент.
В случай че споразумението за покупка или продажба на финансов инструмент се сключва посредством комуникация от разстояние, която възпрепятства предварителното представяне на подобно изявление, инвестиционният посредник може да представи писмено изявление на траен носител относно уместността веднага след като клиентът бъде обвързан със споразумение, при условие че са изпълнени следните две условия:
а)
клиентът е дал съгласието си за получаването на изявлението относно уместността своевременно след сключването на сделката; и
б)
инвестиционният посредник е предоставил на клиента възможност за отлагане на сделката с цел получаване на изявлението относно уместността предварително.
Когато инвестиционен посредник предоставя управление на портфейл или е информирал клиента, че ще извършва периодична оценка на уместността, периодичният доклад съдържа актуализирана обосновка на начина, по който инвестицията отговаря на предпочитанията, потребностите и други характеристики на непрофесионалния клиент.
7. Ако даден договор за кредит за жилищен имот, който е предмет на разпоредбите относно оценката на кредитоспособността на потребителите, посочени в Директива 2014/17/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (48), има като предпоставка предоставянето на същия потребител на инвестиционна услуга във връзка с ипотечни облигации, емитирани специално, за да гарантират финансирането на договора за кредит за жилищен имот и със същите условия като този договор, с цел заемът да бъде платен, рефинансиран или погасен, тази услуга не е предмет на задълженията, определени в настоящия член.
8. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 89, с които да се гарантира, че инвестиционните посредници спазват изложените в параграфи 2-6 от настоящия член принципи при предоставянето на инвестиционни или допълнителни услуги на техните клиенти, включително информацията, която трябва да бъде получена, когато се преценява дали услугите и финансовите инструменти са подходящи или уместни за техните клиенти, критериите за оценка на некомплексни финансови инструменти за целите на параграф 4, буква а), подточка vi) на настоящия член, съдържанието и формата на записите и споразуменията за предоставяне на услуги на клиенти и периодичните доклади пред клиентите за предоставените услуги. В тези делегирани актове се отчита следното:
а)
естеството на услугата или услугите, предлагани или предоставяни на клиента или потенциалния клиент, имайки предвид типа, предмета, обема и честотата на сделките;
б)
естеството на продуктите, които се предлагат или разглеждат, включително различните видове финансови инструменти;
в)
дали клиентът или потенциалният клиент е непрофесионален или професионален клиент или - в случая по параграф 6 - дали е определен като приемлива насрещна страна.
9. ЕОЦКП приема до 3 януари 2016 г. насоки, уточняващи критериите за оценяването на знанията и компетентността, изисквани съгласно параграф 1.
10. До 3 януари 2016 г. ЕОЦКП разработва и след това периодично актуализира насоки за оценяването на:
а)
финансовите инструменти със структура, поради която за клиента е трудно да разбере свързания риск, както е посочено в параграф 4, буква а), подточки ii) и iii);
б)
структурираните депозити със структура, затрудняваща клиента да разбере риска от връщане или разходите от предсрочното извеждане на продукта, в съответствие с параграф 4, буква а), подточка v).
11. ЕОЦКП може да разработи и да актуализира периодично насоки за оценяване на финансовите инструменти, класифицирани като некомплексни за целите на параграф 4, буква а), подточка vi), като се вземат предвид делегираните актове, приети съгласно параграф 8.
Член 26
Предоставяне на услуги чрез посредничеството на друг инвестиционен посредник
Държавите членки разрешават на инвестиционния посредник, който получава инструкции да предостави инвестиционни или допълнителни услуги за сметка на клиент чрез посредничеството на друг инвестиционен посредник, да използва информация на клиента, предадена от втория инвестиционен посредник. Инвестиционният посредник, който посредничи при инструкциите, остава отговорен за пълнотата и точността на предаваната информация.
Инвестиционният посредник, който получава инструкции да извърши услуги за сметка на клиент по този начин, може да разчита на всякакви препоръки по отношение на услугата или сделката, които са предоставени на клиента от друг инвестиционен посредник. Инвестиционният посредник, който посредничи при инструкциите, остава отговорен за целесъобразността на предоставените препоръки или съвети по отношение на клиента.
Инвестиционният посредник, който получава инструкции или нареждания от клиенти чрез посредничеството на друг инвестиционен посредник, остава отговорен за извършването на услугата или сключването на сделката, въз основа на всяка информация или препоръка и съгласно съответните разпоредби от този дял.
Член 27
Задължение за изпълнение на нареждания при най-благоприятни условия за клиента
1. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници, когато изпълняват нареждания, да предприемат всички достатъчни стъпки за получаването на възможно най-добрия резултат за клиентите си, като вземат предвид цената, разходите, скоростта, вероятността за изпълнение и сетълмент, размера, характера и всяко друго съображение, съответстващо на изпълнението на нареждането. Когато обаче е налице специфична инструкция от клиента, инвестиционният посредник изпълнява нареждането, като следва тази специфична инструкция.
Когато инвестиционен посредник изпълнява нареждане от името на непрофесионален клиент, възможно най-добрият резултат се определя по отношение на общата престация, представляваща цената на финансовия инструмент и разходите, свързани с изпълнението, които включват всички разходи, понесени от клиента и пряко свързани с изпълнението на нареждането, включително таксите на мястото на изпълнение на нареждания, такси за клиринг и сетълмент, както и други такси, платени на трети страни, свързани с изпълнението на нареждането.
За целите на осигуряването на възможно най-добър резултат в съответствие с първата алинея, когато има повече от едно конкуриращи се места за изпълнение на нареждане за финансов инструмент, за да се оценят и сравнят резултатите за клиента, които биха били постигнати при изпълнение на нареждането на всяко едно от местата за изпълнение на нареждания, посочени в политиката на инвестиционния посредника за изпълнение на нареждания, които са в състояние да изпълнят това нареждане, при тази оценка се вземат предвид собствените комисиони на инвестиционния посредник и разходите за изпълнение на нареждането на всяко едно от отговарящите места за изпълнение на нареждания.
2. Инвестиционните посредници не получават никакво възнаграждение, отстъпка или непарична облага за насочване на нареждания до конкретно място на търговия или изпълнение на нареждания, което би нарушило изискванията относно конфликтите на интереси или предоставянето на стимули съгласно параграф 1 от настоящия член и член 16, параграф 3, членове 23 и 24.
3. Държавите членки изискват за инструментите, които подлежат на задължението за търговия по членове 23 и 28 от Регламент (ЕС) № 600/2014, всяко място на търговия и систематичен участник, а за други финансови инструменти - всяко място за изпълнение на нареждания, да предоставя безплатно на обществеността сведения за качеството на изпълнение на сделките на това място най-малко веднъж годишно, а след изпълнението на сделка от името на клиент, инвестиционният посредник да информира клиента за това на кое място е било изпълнено нареждането. В редовно предоставяните сведения се включват подробности за цената, разходите, скоростта и вероятността за изпълнение при отделните финансови инструменти.
4. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да въвеждат и прилагат ефективни правила за изпълнението на параграф 1. По-специално, държавите членки изискват от инвестиционните посредници да формират и прилагат политика за изпълнение на нареждания, която прави възможно получаването на най-добрия резултат за нарежданията на техните клиенти в съответствие с параграф 1.
5. Политиката за изпълнението на нареждания включва по отношение на всеки клас финансови инструменти информация за различните места, където инвестиционният посредник изпълнява нарежданията на клиентите си, и факторите, които засягат избора на място за изпълнение. Тя включва поне тези места, които позволяват на инвестиционния посредник трайно да получава възможно най-добрия резултат за изпълнението на нарежданията на своите клиенти.
Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да предоставят подходяща информация на своите клиенти за политиката си за изпълнението на нареждания. В тази информация се посочва ясно, с достатъчно подробности и разбираемо за клиентите начинът, по който инвестиционният посредник ще изпълнява нарежданията на клиента си. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да получават предварителното съгласие на своите клиенти за политиката за изпълнение на нарежданията.
Когато политиката за изпълнение на нареждания предвижда възможността нарежданията на клиентите да могат да бъдат изпълнявани извън място на търговия, държавите членки изискват от инвестиционните посредници да информират по-специално клиентите си за тази възможност. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да получават предварително изрично съгласие на клиентите си преди да пристъпят към изпълнение на нарежданията им извън място на търговия. Инвестиционните посредници могат да получат такова съгласие или под формата на принципно съгласие или като съгласие по отношение на отделни сделки.
6. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници, които изпълняват нареждания на клиенти, да обобщават и публикуват веднъж годишно информация за всеки клас финансови инструменти, за първите пет места за изпълнение на нареждания по отношение на обема на търговските сделки, на които те са изпълнявали нареждания на клиенти през предходната година, както и информация за качеството на изпълнението.
7. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници, които изпълняват нареждания на клиенти, да наблюдават ефективността на правилата си за изпълнение на нареждания и на политиката за изпълнение, за да идентифицират и при необходимост да коригират евентуалните недостатъци. По-специално те регулярно оценяват дали местата за изпълнение, включени в политиката за изпълнение на нареждания, осигуряват възможно най-добрия резултат за клиента и дали е необходимо да направят промени в мерките си за изпълнение, като вземат предвид, inter alia, информацията, публикувана съгласно параграфи 3 и 6. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да уведомяват клиентите, с които имат текущи взаимоотношения, за съществени промени в правилата си за изпълнение на нареждания или политиката за изпълнение.
8. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да могат да докажат пред своите клиенти, по тяхно искане, че са изпълнили нарежданията им в съответствие с политиката си за изпълнение, и да докажат пред компетентния орган, по негово искане, че са изпълнили изискванията на настоящия член.
9. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 относно:
а)
критериите за определяне на относителната значимост на различните фактори, които съгласно параграф 1 могат да бъдат отчетени при определяне на възможно най-добрия резултат, като се вземат предвид обемът и типът на нареждането и дали клиентът е непрофесионален или професионален клиент;
б)
факторите, които могат да бъдат отчетени от инвестиционен посредник, когато преразглежда правилата си за изпълнение и обстоятелствата, при които промени на тези правила могат да бъдат подходящи. По-специално, това са факторите за определяне на местата, които позволяват на инвестиционните посредници трайно да получават възможно най-добрия резултат при изпълнението на нарежданията на клиенти;
в)
естеството и обхвата на информацията, която трябва да се предоставя на клиентите за политиките на инвестиционните посредници за изпълнението на нарежданията съгласно параграф 5.
10. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се определя:
а)
конкретното съдържание, форматът и периодичността на данните за качеството на изпълнението на нарежданията, които трябва да се публикуват съгласно параграф 3, като се отчита видът на мястото за изпълнение и видът на съответния финансов инструмент;
б)
съдържанието и форматът на информацията, която трябва да бъде публикувана от инвестиционните посредници съгласно параграф 6.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 28
Правила за обработка на нареждания на клиенти
1. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници, които имат лиценз за изпълнение на нареждания за сметка на клиенти, да прилагат процедури и правила, които осигуряват незабавно и честно изпълнение на нарежданията на клиенти в сравнение с други нареждания на клиенти или с търговските интереси на инвестиционния посредник.
Тези процедури или правила позволяват изпълнението на нареждания на клиенти, които са сравними в други отношения, по реда на тяхното получаване от инвестиционния посредник.
2. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници, в случай на лимитирани нареждания на клиенти по отношение на акции, допуснати до търговия на регулиран пазар или на място на търговия, които не са изпълнени незабавно съобразно актуалните пазарни условия, да предприемат мерки, освен ако клиентът изрично не даде друга инструкция, за улесняване възможно най-бързото изпълнение на това нареждане, като веднага оповестяват публично ограниченото нареждане на клиента по начин, който е лесно достъпен за другите участници на пазара. Държавите членки могат да решат, че инвестиционните посредници изпълняват това задължение чрез предаването на ограниченото нареждане на клиента на място на търговия. Държавите членки предвиждат възможността компетентните органи да отменят задължението за публично оповестяване на ограничено нареждане, което е голямо по обем в сравнение с нормалния пазарен обем, определен в член 4 от Регламент (ЕС) № 600/2014.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 89, с които се определят:
а)
условията и характерът на процедурите и правилата, които водят до незабавно и честно изпълнение на нарежданията на клиенти, и ситуациите или типовете сделки, за които инвестиционните посредници основателно могат да се отклонят от изискването за незабавно изпълнение, за да постигнат по-благоприятни условия за клиентите;
б)
различните приемливи методи за изпълнение на задължението от страна на инвестиционен посредник за оповестяване на пазара на лимитираните нареждания на клиенти, които не могат да бъдат изпълнени веднага.
Член 29
Задължения на инвестиционните посредници, когато назначават обвързани агенти
1. Държавите членки разрешават на инвестиционния посредник да назначава обвързани агенти за целите на насърчаването на продажбите на услуги на инвестиционния посредник, отправяне на покани за сделки или приемането на нареждания от клиенти или потенциални клиенти и предаването им, пласирането на финансови инструменти и предоставянето на съвети по отношение на тези финансови инструменти и услуги, предлагани от инвестиционния посредник.
2. Когато инвестиционен посредник реши да назначи обвързан агент, държавите членки изискват инвестиционният посредник да остане изцяло и безусловно отговорен за всяко действие или пропуск от страна на обвързания агент, когато той действа от името на инвестиционния посредник. Държавите членки изискват от инвестиционния посредник да гарантира, че обвързаният агент разкрива качеството, в което действа, и инвестиоционния посредник, когото представлява, когато установява контакт или преди да търгува с клиент или потенциален клиент.
Държавите членки могат в съответствие с член 16, параграфи 6, 8 и 9 да разрешават на обвързаните агенти, които са регистрирани на тяхната територия, да съхраняват парични средства и/или финансови инструменти на клиенти от името на и при изключителната отговорност на инвестиционния посредник, за когото действат на тяхната територия, или в случай на трансгранична операция, на територията на държавата членка, която разрешава на обвързания агент да съхранява парични средства на клиенти.
Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да наблюдават дейността на своите обвързани агенти, за да гарантират, че и когато действат чрез обвързани агенти, продължават да спазват настоящата директива.
3. Обвързаните агенти се вписват в публичния регистър на държавата членка, в която са установени. ЕОЦКП публикува на своята интернет страница данните или препратка към публичните регистри, създадени съгласно настоящия член от държавите членки, които са взели решение да допуснат назначаването на обвързани агенти от страна на инвестиционните посредници.
Държавите членки гарантират, че обвързаните агенти се вписват в публичния регистър само ако е установено, че те са с достатъчно добра репутация и притежават подходящите общи, търговски и професионални знания и компетентност, така че да могат да извършват инвестиционната услуга или допълнителната услуга и да съобщават коректно всяка съответна информация относно предложената услуга на клиента или потенциалния клиент.
Държавите членки могат да решат, при упражняването на съответен контрол, инвестиционните посредници да удостоверяват дали обвързаните агенти, които са назначили, са с достатъчно добра репутация и притежават знанията и компетентността, посочени във втора алинея.
Регистърът се актуализира периодично. Той е на разположение на обществеността за извършването на справки.
4. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници, които назначават обвързани агенти, да предприемат адекватни мерки с оглед избягване на всякакво негативно влияние, което дейностите на обвързания агент, които не са обхванати от настоящата директива, биха могли да имат върху дейностите, извършвани от обвързания агент от името на инвестиционния посредник.
Държавите членки могат да разрешат на компетентните органи да си сътрудничат с инвестиционните посредници и кредитните институции, техните асоциации и други субекти при регистрирането на обвързаните агенти и при наблюдението на изпълнението на изискванията на параграф 3 от страна на обвързаните агенти. По-специално, обвързаните агенти могат да бъдат регистрирани от инвестиционен посредник, кредитна институция или техните асоциации и други субекти под надзора на компетентния орган.
5. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници да назначават само обвързани агенти, които са вписани в публичните регистри, посочени в параграф 3.
6. Държавите членки могат да приемат или да запазят разпоредби, които са по-строги от установените в този член или да добавят допълнителни изисквания за обвързаните агенти, регистрирани под тяхната юрисдикция.
Член 30
Сделки с приемливи насрещни страни
1. Държавите членки гарантират, че инвестиционните посредници, които имат лиценз за изпълнение на нареждания за сметка на клиенти и/или за извършване на търговия за собствена сметка и/или за приемане и предаване на нареждания, могат да извършват или да встъпват в сделки с приемливи насрещни страни, без да бъдат задължени да спазват задълженията съгласно член 24, с изключение на параграфи 4 и 5), член 25, с изключение на параграф 6, член 27 и член 28, параграф 1 по отношение на тези сделки или по отношение на всяка допълнителна услуга, която е пряко свързана с тези сделки.
Държавите членки гарантират, че в отношенията си с приемливи насрещни страни инвестиционните посредници действат честно, коректно и професионално и предават информация, която е коректна, ясна и не е подвеждаща, като вземат предвид характера и дейността на приемливата насрещна страна.
2. Държавите членки признават като приемливи насрещни страни за целите на настоящия член инвестиционни посредници, кредитни институции, застрахователни дружества, ПКИПЦК и техните управляващи дружества, пенсионни фондове и техните управляващи дружества, други финансови институции, които имат лиценз или са регулирани от правото на Съюза или от националното право на държава членка, национални правителства и техните съответни служби, включително публични органи, които управляват публичен дълг на национално равнище, централни банки и наднационални организации.
Класифицирането като приемлива насрещна страна съгласно първа алинея не накърнява правото на тези субекти да искат, в обща форма или за всяка отделна сделка, да бъдат третирани като клиенти, за чиято дейност с инвестиционния посредник се прилагат членове 24, 25, 27 и 28.
3. Държавите членки могат да признават като приемлива насрещна страна и други предприятия, които изпълняват предварително определените пропорционални изисквания, включително количествени прагове. В случай на сделка, при която бъдещите контрагенти се намират в различни юрисдикции, инвестиционният посредник се съобразява със статута на другото предприятие, както е определен от правото или мерките на държавата членка, в която е установено това предприятие.
Държавите членки гарантират, че когато инвестиционният посредник встъпва в сделки с такива предприятия в съответствие с параграф 1, той получава изричното потвърждение от бъдещата приемлива насрещна страна, че е съгласна да бъде третирана като приемлива насрещна страна. Държавите членки разрешават на инвестиционния посредник да получава това потвърждение под формата на принципно съгласие или за всяка отделна сделка.
4. Държавите членки могат да признават като приемлива насрещна страна субекти от трети държави, равностойни на тези категории субекти, които са посочени в параграф 2.
Държавите членки могат също да признават като приемлива насрещна страна дружества от трети държави, подобни на тези, които са посочени в параграф 3, при същите условия и при изпълнението на същите изисквания като определените в параграф 3.
5. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се определят:
а)
процедурите за искане на третиране като клиенти съгласно параграф 2;
б)
процедурите за получаване на изричното потвърждение от бъдещите насрещни страни съгласно параграф 3;
в)
предварително определените пропорционални изисквания, включително количествените прагове, които биха позволили на предприятието да бъде считано за приемлива насрещна страна съгласно параграф 3.
Раздел 3
Прозрачност и почтеност на пазара
Член 31
Мониторинг върху изпълнението на правилата на МСТ или ОСТ и другите правни задължения
1. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да въвеждат и поддържат ефективни правила и процедури, релевантни за МСТ или ОСТ, за осъществяването на редовен мониторинг върху изпълнението на правилата ѝ от нейните членове, участници или потребители. Инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, извършват мониторинг на изпратените нареждания, включително отменените нареждания, сделките, осъществявани от техни членове, участници или потребители чрез техните системи, с оглед да идентифицират нарушения на тези правила, извършване на търговия в нарушение на установения ред, поведение, което може да е показателно за наличието на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014, или срив в системата по отношение на финансов инструмент, и използват необходимите ресурси, за да гарантират ефективността на този мониторинг.
2. Държавите членки изискват от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, незабавно да информират техния компетентен орган за значителни нарушения на установените правила, за извършване на търговия в нарушение на установения ред, за поведение, което може да е показателно за наличието на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014, или за срив в системата по отношение на финансов инструмент.
Компетентните органи на инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, уведомяват ЕОЦКП и компетентните органи на другите държави членки относно информацията, посочена в първа алинея.
По отношение на поведение, което може да е показателно за наличието на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014, даден компетентен орган трябва да е убеден, че подобно поведение се осъществява или е била осъществено, преди той да уведоми за това компетентните органи на другите държави членки и ЕОЦКП.
3. Държавите членки изискват също от инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ или ОСТ, да предоставят без необосновано забавяне и информацията, посочена по параграф 2, на компетентния орган за разследването и наказателното преследване на пазарната злоупотреба и да оказват пълно съдействие на този орган при разследването и наказателното преследване на пазарната злоупотреба, възникваща в рамките на или чрез неговите системи.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се определят обстоятелствата, при наличието на които се изисква предаване на посочената в параграф 2 от настоящия член информация.
Член 32
Спиране на търговията с финансови инструменти и отстраняване на финансови инструменти от търговия в МСТ или ОСТ
1. Без да се засяга правото на компетентния орган съгласно член 69, параграф 2, да изисква спиране или отстраняване на финансов инструмент от търговия, инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ МСТ или ОСТ, може да спре или отстрани от търговия финансов инструмент, който вече не отговаря на правилата на МСТ или ОСТ, освен ако съществува вероятност такова спиране или отстраняване съществено да навреди на интересите на инвеститорите или на нормалното функциониране на пазара.
2. Държавите членки изискват от инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ МСТ или ОСТ, който спира или отстранява от търговия финансов инструмент, да спре или отстрани и дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4-10, които са свързани с този финансов инструмент, когато това е необходимо, за да подкрепят целите на спирането или отстраняването на базовия финансов инструмент. Инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ МСТ или ОСТ, публикува своето решение за спирането или отстраняването от търговия на финансовия инструмент или друг свързан с него дериват и съобщава съответните решения на неговия компетентен орган.
Компетентният орган, под чиято юрисдикция се извършва спирането или отстраняването, изисква от регулираните пазари, както и от други МСТ, ОСТ и систематични участници, които попадат под неговата юрисдикция и търгуват със същия финансов инструмент или с дериватите по приложение I, раздел В, точки 4 - 10 към настоящата директива, свързани с този финансов инструмент или основани на него, също да спрат или отстранят този финансов инструмент или деривати от търговия, когато спирането или отстраняването е свързано със съмнение за пазарна злоупотреба, търгово предложение или неразкриване на вътрешна информация за емитента или финансовия инструмент в нарушение на членове 7 и 17 от Регламент (ЕС) № 596/2014, с изключение на случаите, когато това спиране или отстраняване би могло да доведе до съществено увреждане на интересите на инвеститорите или нарушаване на нормалното функциониране на пазара.
Компетентният орган незабавно оповестява това решение и го съобщава на ЕОЦКП и на компетентните органи на другите държави членки.
Уведомените компетентни органи на другите държави членки трябва да изискват от регулираните пазари, както и от други МСТ, ОСТ и систематични участници, които попадат под тяхната юрисдикция и търгуват със същия финансов инструмент или с дериватите по приложение I, раздел В, точки 4 - 10, свързани с този финансов инструмент или основани на него, също да спрат или отстранят този финансов инструмент или деривати от търговия, когато спирането или отстраняването е свързано със съмнение за пазарна злоупотреба, търгово предложение или неразкриване на вътрешна информация за емитента или финансовия инструмент, в нарушение на членове 7 и 17 от Регламент (ЕС) № 596/2014, с изключение на случаите, когато това спиране или отстраняване би могло да доведе до съществено увреждане на интересите на инвеститорите или нарушаване на нормалното функциониране на пазара.
Всеки уведомен компетентен орган съобщава на ЕОЦКП и на другите компетентни органи своето решение и дава обяснение, ако решението е да не спира или отстранява от търговия финансовия инструмент или дериватите по приложение I, раздел В, точки 4-10, свързани с този финансов инструмент или основани на него.
Настоящият параграф се прилага също така при отменяне на спирането от търговия на финансов инструмент или на дериватите по приложение I, раздел В, точки 4-10, свързани с този финансов инструмент или основани на него.
Процедурата по уведомление, посочена в настоящия параграф, се прилага и в случаите, когато решението за спиране или отстраняване от търговия на финансов инструмент или на дериватите по приложение I, раздел В, точки 4-10, свързани с този финансов инструмент или основани на него, е взето от компетентния орган съгласно член 69, параграф 2, букви м) и н).
С цел да се гарантира пропорционално прилагане на задължението за спиране или отстраняване от търговия на такива деривати, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за допълнително уточняване на случаите, при които връзката между даден дериват по приложение I, раздел В, точки 4-10, свързан или основан на финансов инструмент, който е спрян или отстранен от търговия, и първоначалния финансов инструмент налага дериватът също да бъде спрян или отстранен от търговия, за да се постигне целта на спирането или отстраняването на базовия финансов инструмент.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение, с които се определя формата и времето на съобщенията и публикациите, предвидени в параграф 2.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се изброяват ситуациите, представляващи съществено увреждане на интересите на инвеститорите и нарушаване на нормалното функциониране на пазара съгласно параграфи 1 и 2 от настоящия член.
Раздел 4
Пазари за Растеж на МСП
Член 33
Пазари за растеж за МСП
1. Държавите членки гарантират, че операторът на МСТ може да подаде заявление до компетентния орган в държавата членка по произход неговата МСТ да бъде регистрирана като пазар за растеж на МСП.
2. Държавите членки предвиждат компетентният орган в държавата членка по произход да може да регистрира МСТ като пазар за растеж на МСП, ако получи заявление съгласно параграф 1 и ако е убеден, че изискванията по параграф 3 са спазени по отношение на съответната МСТ.
3. Държавите членки гарантират, че за МСТ се изискват ефективни правила, системи и процедури, които гарантират спазването на следните условия:
а)
най-малко 50 % от емитентите, чиито финансови инструменти са допуснати до търговия на МСТ, са МСП в момента на регистриране на МСТ като пазар за растеж на МСП и през следващите календарни години;
б)
въведени са целесъобразни критерии за първоначално и текущо допускане на финансовите инструменти на емитентите до търговия на пазара;
в)
при първоначалното допускане на финансовите инструменти до търговия на пазара има достатъчно публикувана информация, за да могат инвеститорите да вземат информирано решение дали да инвестират в тези финансови инструменти - или подходящ документ за допускане, или проспект, ако предвидените в Директива 2003/71/ЕО изисквания се прилагат по отношение на публично предлагане, свързано с първоначално допускане до търговия на финансов инструмент на МСТ;
г)
има подходящи периодични финансови отчети, изготвени от емитента или от негово име, например одитирани и заверени годишни отчети;
д)
емитентите на пазара, както са определени в член 3, параграф 1, точка 21 от Регламент (ЕС) № 596/2014 лицата, които изпълняват ръководни функции, както са определени в член 3, параграф 1, точка 25 от Регламент (ЕС) № 596/2014 и тясно свързаните с тях лица, както са определени в член 3, параграф 1, точка 26 от Регламент (ЕС) № 596/2014 отговарят на съответните изисквания, приложими за тях съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014;
е)
регулаторната информация за емитентите на пазара се съхранява и се разпространява публично;
ж)
има ефективни системи и механизми за контрол, предназначени за предотвратяване и установяване на злоупотребите на съответния пазар, както се изисква от Регламент (ЕС) № 596/2014.
4. Критериите по параграф 3 не засягат изискването инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ МСТ, да спазва другите задължения по настоящата директива, свързани с функционирането на МСТ. Те също така не пречат на инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ МСТ, да наложи допълнителни изисквания освен определените в посочения параграф.
5. Държавите членки предвиждат компетентният орган в държавата членка по произход да може да заличава регистрацията на дадена МСТ като пазар за растеж на МСП във всеки от следните случаи:
а)
инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ пазара, подаде заявление за заличаването на регистрацията;
б)
когато вече не се спазват изискванията по параграф 3, свързани със съответната МСТ.
6. Държавите членки изискват от компетентния орган по произход да уведоми възможно най-бързо ЕОЦКП, когато регистрира или заличи регистрацията на дадена МСТ като пазар за растеж на МСП съгласно настоящия член. ЕОЦКП публикува на страницата си в интернет списък на пазарите за растеж на МСП и го актуализира периодично.
7. Държавите членки изискват, когато финансов инструмент на даден емитент е допуснат до търговия на един пазар за растеж на МСП, този инструмент да може да се търгува и на друг пазар за растеж на МСП единствено ако емитентът е бил уведомен и не е възразил. В такъв случай обаче спрямо емитента не се прилагат задълженията за корпоративното управление или за първоначално или текущо разкриване или разкриване по конкретен повод на информация във връзка с втория пазар за растеж на МСП.
8. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове съгласно член 89, с които допълнително се уточняват изискванията по параграф 3 от настоящия член. В мерките се отчита необходимостта чрез изискванията да се осигури високо равнище на защита на инвеститорите с цел повишаване на доверието им в тези пазари, като едновременно с това се сведе до минимум административната тежест за емитентите на пазара, както и да не се заличават регистрации, нито да се отказват регистрации в резултат само на временно неизпълнение на условията, посочени в параграф 3, буква а) от настоящия член.
ГЛАВА III
Права на инвестицонните посредници
Член 34
Свободно предоставяне на инвестиционни услуги и извършване на инвестиционни дейности
1. Държавите членки гарантират, че всеки инвестиционен посредник, който е лицензиран от и е под надзора на компетентните органи на друга държава членка в съответствие с настоящата директива, а по отношение на кредитните институции - в съответствие с Директива 2013/36/ЕС, може свободно да предоставя на техните територии инвестиционни услуги и/или да извършва инвестиционни дейности, както и допълнителни услуги, при условие че тези услуги и дейности са обхванати от лиценза му. Допълнителни услуги могат да бъдат предоставяни само заедно с инвестиционна услуга и/или дейност.
Държавите членки не могат да налагат допълнителни изисквания на такъв инвестиционен посредник или такава кредитна институция по отношение на въпросите, които са уредени от настоящата директива.
2. Всеки инвестиционен посредник, който за първи път иска да предоставя услуги или да извършва дейности в рамките на територията на друга държава членка или който иска да промени обхвата на услугите или дейностите, предоставяни или извършвани по този начин, предава следната информация на компетентните органи на своята държава членка по произход:
а)
държавата членка, в която възнамерява да извършва дейност;
б)
програма за дейността, в която се посочват по-специално инвестиционните услуги и/или дейности, както и допълнителните услуги, които възнамерява да предоставя на територията на посочената държава членка, и дали възнамерява да ги предоставя, като използва обвързани агенти, установени в неговата държава членка по произход. Когато инвестиционният посредник възнамерява да използва обвързани агенти, той съобщава на компетентния орган на своята държава членка по произход кои са тези агенти.
Когато даден инвестиционен посредник възнамерява да използва обвързани агенти, установени в неговата държава членка по произход, на територията на държавите членки, в които възнамерява да предоставя услуги, в срок от един месец от получаването на цялата информация компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник съобщава на компетентния орган на приемащата държава членка, определен за звено за контакти съгласно член 79, параграф 1, кои са обвързаните агенти, които инвестиционният посредник възнамерява да използва за предоставянето на инвестиционни услуги и дейности в тази държава членка. Приемащата държава членка публикува тази информация. ЕОЦКП може да поиска достъп до тази информация в съответствие с процедурата и при условията, установени в член 35 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. Компетентният орган на държавата членка по произход предава информацията в срок от един месец от нейното получаване на компетентния орган на приемащата държава членка, определен като звено за контакти в съответствие с член 79, параграф 1. След това инвестиционният посредник може да започне да предоставя съответните инвестиционни услуги и дейности в приемащата държава членка.
4. В случай на промяна на обстоятелство, съобщено в съответствие с параграф 2, инвестиционният посредник уведомява компетентния орган на държавата членка по произход за тази промяна в писмена форма поне един месец преди прилагането на промяната. Компетентният орган на държавата членка по произход уведомява компетентния орган на приемащата държава членка за тази промяна.
5. Всяка кредитна институция, която желае да предоставя инвестиционни услуги или да извършва инвестиционни дейности, както и да предоставя допълнителни услуги, в съответствие с параграф 1 чрез обвързани агенти, съобщава на компетентния орган в своята държава членка по произход кои са тези обвързани агенти.
Когато кредитната институция възнамерява да използва обвързани агенти, установени в нейната държава членка по произход, на територията на държавите членки, в които възнамерява да предоставя услуги, в срок от един месец от получаването на цялата информация компетентният орган на държавата членка по произход на кредитната институция съобщава на компетентния орган на приемащата държава членка, определен за звено за контакти съгласно член 79, параграф 1, кои са обвързаните агенти, които кредитната институция възнамерява да използва за предоставянето на услуги в тази държава членка. Приемащата държава членка публикува тази информация.
6. Без да бъде налагано допълнително правно или административно изискване, държавите членки разрешават на инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ и ОСТ, от други държави членки да вземат подходящи мерки на своята територия за улесняване на достъпа и търговията на тези пазари от дистанционни потребители, членове или участници, установени на тяхната територия.
7. Инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ МСТ или ОСТ, съобщава на компетентния орган на своята държава членка по произход в коя държава членка възнамерява да вземе такива мерки. Компетентният орган на държавата членка по произход съобщава в срок от един месец тази информация на компетентния орган на държавата членка, в която МСТ или ОСТ възнамерява да предприеме такива мерки.
Компетентният орган на държавата членка по произход на МСТ съобщава, по искане на компетентния орган на приемащата за МСТ държава членка и без необосновано забавяне, кои са дистанционните членове или участници в МСТ, установени в тази държава членка.
8. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, която трябва да бъде съобщена в съответствие с параграфи 2, 4, 5 и 7.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
9. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за предаването на информация в съответствие с параграфи 3, 4, 5 и 7.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 31 декември 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 35
Установяване на клон
1. Държавите членки гарантират, че инвестиционни услуги и/или дейности, както и допълнителни услуги, могат да бъдат предоставяни или извършвани в рамките на техните територии в съответствие с настоящата директива и с Директива 2013/36/ЕС чрез правото на установяване, независимо дали посредством установяване на клон или посредством използване на обвързан агент, установен в държава членка, различна от държавата членка по произход, при условие че тези услуги и дейности са обхванати от лиценза, издаден на инвестиционния посредник или кредитната институция в държавата членка по произход. Допълнителни услуги могат да бъдат предоставяни само заедно с инвестиционна услуга и/или дейност.
Държавите членки не могат да налагат допълнителни изисквания, с изключение на изискванията съгласно параграф 8, за организацията и функционирането на клона по отношение на въпросите, уредени от настоящата директива.
2. Държавите членки изискват от всеки инвестиционен посредник, който иска да установи клон на територията на друга държава членка или да използва обвързани агенти, установени в друга държава членка, в която той не е установил клон, първо да уведоми компетентния орган на своята държава членка по произход и да му предостави следната информация:
а)
държавата членка, на чиято територия планира да установи клон, или държавата членка, в която не е установил клон, но планира да използва обвързани агенти, установени там;
б)
програма за дейността, в която, inter alia, се посочват инвестиционните услуги и/или дейности, както и допълнителните услуги, които ще бъдат предлагани;
в)
ако е установен - организационната структура на клона и дали клонът възнамерява да използва обвързани агенти, както и кои са тези обвързани агенти;
г)
ако трябва да се използват обвързани агенти в държава членка, в която инвестиционният посредник не е установил клон - описание на това как възнамерява да използва обвързания агент или обвързаните агенти и организационната структура, включително линиите на докладване, посочващи какво ще е мястото на агента или агентите в корпоративната структура на инвестиционния посредник;
д)
адреса в приемащата държава членка, от който могат да бъдат получавани документи;
е)
имената на отговорните за управлението на клона лица или на обвързания агент.
Когато инвестиционен посредник използва обвързан агент, установен в държава членка, различна от държавата членка по произход, този обвързан агент се приравнява на клон, ако такъв е установен, и във всички случаи за него се прилагат разпоредбите на настоящата директива, отнасящи се до клоновете.
3. Ако компетентният орган на държавата членка по произход няма причини да се съмнява в адекватността на административната структура или финансовото състояние на инвестиционния посредник, имайки предвид планираните дейности, в срок от три месеца от получаването на цялата информация той я съобщава на компетентния орган на приемащата държава членка, определен като звено за контакти в съответствие с член 79, параграф 1, и съответно информира заинтересования инвестиционен посредник.
4. В допълнение към посочената в параграф 2 информация компетентният орган на държавата членка по произход съобщава подробни данни за одобрената схема за обезщетение на инвеститорите, в която инвестиционният посредник е член в съответствие с Директива 97/9/ЕО, на компетентния орган на приемащата държава членка. В случай на промяна на данните компетентният орган на държавата членка по произход информира съответно компетентния орган на приемащата държава членка.
5. Когато компетентният орган на държавата членка по произход отказва да съобщи информацията на компетентния орган на приемащата държава членка, той излага мотивите за отказа си пред заинтересования инвестиционен посредник в срок от три месеца от получаването на цялата информация.
6. Клонът може да бъде установен и да започне дейност след получаването на съобщение от компетентния орган на приемащата държава членка, а когато такова съобщение не бъде получено - най-късно до два месеца от датата на предаването на съобщението от компетентния орган на държавата членка по произход.
7. Всяка кредитна институция, която желае да използва обвързан агент, установен в държава членка, различна от нейната държава членка по произход, за предоставянето на инвестиционни услуги и/или извършването на инвестиционни дейности, както и на допълнителни услуги в съответствие с настоящата директива, уведомява компетентния орган на своята държава членка по произход и му предоставя информацията, посочена в параграф 2.
Ако компетентният орган на държавата членка по произход няма причини да се съмнява в адекватността на административната структура или финансовото състояние на кредитната институция, в срок от три месеца от получаването на цялата информация той я съобщава на компетентния орган на приемащата държава членка, определен като звено за контакти в съответствие с член 79, параграф 1, и съответно информира заинтересованата кредитна институция.
Когато компетентният орган на държавата членка по произход отказва да съобщи информацията на компетентния орган на приемащата държава членка, той излага мотивите за отказа си пред заинтересованата кредитна институция в срок от три месеца от получаването на цялата информация.
Обвързаният агент може да започне дейност след получаването на съобщение от компетентния орган на приемащата държава членка, а ако такова съобщение не бъде получено - най-късно до два месеца от датата на предаването на съобщението от компетентния орган на държавата членка по произход. За такъв обвързан агент се прилагат разпоредбите на настоящата директива, отнасящи се до клоновете.
8. Компетентният орган на държавата членка, в която се намира клонът, се задължава да осигурява, че услугите, предоставяни от клона на нейната територия, са в съответствие със задълженията, установени в членове 24, 25, 27 и 28 от настоящата директива и членове 14-26 от Регламент (ЕС) № 600/2014, както и с мерките, приемани съгласно тях от приемащата държава членка, където това е позволено в съответствие с член 24, параграф 12.
Компетентният орган на държавата членка, в която се намира клонът, има правото да проверява правилата на клона и да изисква такива промени, каквито са крайно необходими, за да може компетентният орган да налага спазването на задълженията съгласно членове 24, 25, 27 и 28 от настоящата директива и членове 14-26 от Регламент (ЕС) № 600/2014, както и в мерките, приемани съгласно тях, по отношение на услугите и/или дейностите, предоставяни или извършвани от клона на нейната територия.
9. Всяка държава членка предвижда, че когато инвестиционният посредник, който е получил лиценз в друга държава членка, е установил клон на нейната територия, компетентният орган на държавата членка по произход на инвестиционния посредник може да извършва проверки на място в този клон при изпълнението на отговорностите си и след информиране на компетентния орган на приемащата държава членка.
10. В случай на промяна на обстоятелство, съобщено в съответствие с параграф 2, инвестиционният посредник уведомява компетентния орган на държавата членка по произход за тази промяна писмено най-малко един месец преди прилагането на промяната. Компетентният орган на приемащата държава членка също бива информиран за тази промяна от компетентния орган на държавата членка по произход.
11. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, която трябва да бъде съобщена в съответствие с параграфи 2, 4, 7 и 10.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
12. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за предаването на информация в съответствие с параграфи 3, 4, 7 и 10.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 36
Достъп до регулирани пазари
1. Държавите членки изискват инвестиционните посредници от други държави членки, които имат лиценз да изпълняват нареждания на клиенти или да извършват търговия за собствена сметка, да имат правото на членство или да имат достъп до регулираните пазари, създадени на тяхна територия, по един от следните начини:
а)
пряко, чрез откриване на клонове в приемащите държави членки;
б)
като станат дистанционни членове или като имат дистанционен достъп до регулиран пазар, без да е необходимо да са установени в държавата членката по произход на регулирания пазар, когато процедурите и системите за търговия на въпросния пазар не изискват физическо присъствие за сключването на сделки на пазара.
2. Държавите членки неналагат допълнителни регулаторни или административни изисквания по отношение на въпроси, които са обхванати от настоящата директива, на инвестиционни посредници, които упражняват правото, предоставено от параграф 1.
Член 37
Достъп до централен контрагент, система за клиринг и сетълмент и право на избор на система за сетълмент
1. Без да се засягат дялове III, IV или V от Регламент (ЕС) № 648/2012, държавите членки изискват инвестиционните посредници от други държави членки да имат на тяхната територия право на пряк и непряк достъп до централен контрагент и до системи за клиринг и сетълмент за целите на приключването или уреждането на приключването на сделките с финансови инструменти.
Държавите членки изискват прекият или непрекият достъп на тези инвестиционни посредници до такива системи да бъде въз основа на същите недискриминационни, прозрачни и обективни критерии, каквито се прилагат към местните членове или участници. Държавите членки не могат да ограничават използването на тези системи за клиринг и сетълмент на сделки с финансови инструменти, сключени на място на търговия на тяхната територия.
2. Държавите членки изискват от регулираните пазари на тяхната територия да предоставят на всички свои членове или участници правото да определят системата за сетълмент на сделките с финансови инструменти, сключвани на този регулиран пазар, при спазване на следните условия:
а)
съществуват такива връзки и договорености между определената система за сетълмент и всяка друга система или механизъм, каквито са необходими за осигуряване на ефикасния и икономичен сетълмент на съответната сделка;
б)
има съгласие от компетентния орган, отговорен за надзора на регулирания пазар, че техническите условия за сетълмента на сделките, които се сключват на регулирания пазар чрез система за сетълмент, различна от определената от регулирания пазар, са такива, че да позволяват безпрепятственото и нормално функциониране на финансовите пазари.
Тази оценка на органа, компетентен за надзора върху регулирания пазар, не засяга правомощията на националните централни банки да упражняват надзор върху системите за сетълмент или правомощията на други надзорни органи, компетентни по отношение на тези системи. Компетентният орган взема предвид контрола/надзора, който вече е упражнен от тези институции, с оглед избягването на ненужно дублиране на контрола.
Член 38
Разпоредби относно договорености за централен контрагент, клиринг и сетълмент по отношение на МСТ
1. Държавите членки не възпрепятстват инвестиционните посредници и пазарните оператори, организиращи МСТ, да сключват подходящи договорености с централен контрагент или клирингова къща и система за сетълмент на друга държава членка с цел да предоставят клиринга и/или сетълмента на някои или всички търговски сделки, сключвани от членовете или участниците чрез техните системи.
2. Компетентният орган за инвестиционни посредници и пазарни оператори, организиращи МСТ, не може да възрази срещу използването на централен контрагент, клирингови къщи и/или системи за сетълмент в друга държава членка, освен ако това възражение е очевидно необходимо за поддържането на функционирането на тази МСТ по установения ред и с оглед на определените в член 37, параграф 2 условия за системите за сетълмент.
С оглед избягване на ненужното дублиране на контрол, компетентният орган взема предвид контрола и надзора върху системата за клиринг и сетълмент, който вече е упражнен от централните банки, които осъществяват надзор върху системи за клиринг и сетълмент, или от други надзорни органи с компетентност по отношение на тези системи.
ГЛАВА IV
Предоставяне на инвестиционни услуги и дейности от дружества от трети държави
Раздел 1
Предоставяне на услуги или извършване на дейности чрез установяване на клон
Член 39
Установяване на клон
1. Дадена държава членка може да изиска от дружество от трета държава, което възнамерява да предоставя инвестиционни услуги или да извършва инвестиционни дейности, със или без допълнителни услуги, за непрофесионални или професионални клиенти по смисъла на раздел II от приложение II, на нейна територия, да установи клон в тази държава членка.
2. Когато държава членка изисква от дружество от трета държава, което възнамерява да предлага инвестиционни услуги или да извършва инвестиционни дейности със или без допълнителни услуги на нейната територия, да установи клон, клонът получава предварителен лиценз от компетентните органи на тази държава членка в съответствие със следните условия:
а)
за предоставянето на услуги, за които дружеството от трета държава иска лиценз, се изисква издаване на лиценз и упражняване на надзор в третата държава, в която е установено дружеството, и то е получило изисквания лиценз, като компетентният орган взема надлежно предвид всички препоръки на специалната група за финансови действия (FATF) във връзка с борбата срещу изпирането на пари и финансирането на тероризма;
б)
между компетентните органи на държавата членка, в която ще бъде установен клонът, и компетентните надзорни органи на третата държава, в която е установено дружеството, има сключени споразумения за сътрудничество, които включват разпоредби, уреждащи обмена на информация с цел опазване на целостта на пазара и защита на инвеститорите;
в)
клонът разполага свободно с достатъчен начален капитал;
г)
едно или повече лица са назначени да отговарят за управлението на клона, и всички те спазват изискванията, определени в член 9, параграф 1;
д)
третата държава, където е установено дружеството от трета държава, е подписала споразумение с държавата членка, където ще бъде установен клонът, което споразумение е напълно съобразено със стандартите, предвидени в член 26 от Модела на данъчна конвенция относно дохода и капитала на ОИСР, и гарантира ефективен обмен на информация по данъчни въпроси, включително по многостранни данъчни споразумения, ако такива съществуват;
е)
дружеството принадлежи към схема за обезщетение на инвеститорите, получила лиценз или призната в съответствие с Директива 97/9/ЕО.
3. Дружеството от трета държава, посочено в параграф 1, подава заявление до компетентния орган на държавата членка, в която възнамерява да установи клон.
Член 40
Задължение за представяне на информация
Дружество от трета държава, което възнамерява да получи лиценз за предоставяне на инвестиционни услуги или извършване на инвестиционни дейности, със или без допълнителни услуги, на територията на дадена държава членка, посредством клон, предоставя на компетентния орган на тази държава членка следното:
а)
наименованието на органа, отговарящ за надзора върху него в съответната трета държава. Когато за надзора върху него отговарят няколко органа, се представят подробни сведения за съответните области на компетентност;
б)
всички относими сведения за дружеството (наименование, правна форма, седалище и адрес на управление, членове на ръководния орган, съответни акционери) и програма за дейността, в която се посочват инвестиционните услуги и/или дейности и допълнителните услуги, които ще бъдат предоставяни или извършвани, както и организационната структура на клона, включително описание на основни оперативни функции, възложени на трети страни;
в)
имената на лицата, които отговарят за управлението на клона, и съответните документи, с които се доказва спазването на изискванията по член 9, параграф 1;
г)
информация за началния капитал, с който клонът разполага свободно.
Член 41
Издаване на лиценз
1. Компетентният орган на държавата членка, в която дружеството от третата държава е установило или възнамерява да установи клон, издава лиценз само ако е убеден, че:
а)
условията по член 39 са изпълнени; и
б)
клонът на дружеството от трета държава ще може да спазва разпоредбите, посочени в параграф 2;
В срок от шест месеца от подаването на пълното заявление компетентният орган уведомява дружеството от трета държава дали е издаден лицензът.
2. Клонът на дружеството от трета държава, лицензиран в съответствие с параграф 1, спазва задълженията, предвидени в членове 16 -20, 23, 24, 25 и 27, член 28, параграф 1 и членове 30, 31 и 32 от настоящата директива и в членове 3-26 от Регламент (ЕС) № 600/2014, както и мерките, приети въз основа на тях, и подлежи на надзор от компетентния орган в държавата членка, в която е издаден лицензът.
Държавите членки не подлагат организацията и функционирането на клона на допълнителни изисквания по отношение на въпросите, уредени с настоящата директива, и не следва да предоставят на клоновете на дружества от трети държави по-благоприятно третиране, отколкото предоставяното на посредниците от Съюза.
Член 42
Предоставяне на услуги по изрична инициатива на клиента
Държавите членки гарантират, че когато непрофесионален или професионален клиент по смисъла на раздел II от приложение II, установен или намиращ се на територията на Съюза, предизвиква по негова изрична инициатива предоставянето на инвестиционна услуга или извършването на инвестиционна дейност от дружество от трета държава, изискването за лиценз по член 39 не важи за предоставянето на тази услуга или извършването на тази дейност от дружеството от третата държава в полза на това лице, включително по отношение на установяването на отношения, имащи конкретна връзка с предоставянето на тази услуга или извършването на тази дейност. Инициативата на такива клиенти не дава право на дружеството от трета държава да им продава нови видове инвестиционни продукти или инвестиционни услуги по друг начин, освен чрез клон, когато националното право изисква наличието на такъв клон.
Раздел 2
Отнемане на лиценз
Член 43
Отнемане на лиценз
Компетентният орган, който е издал лиценз на дружество от трета държава по член 41, може да му го отнеме в следните случаи:
а)
ако дружеството от трета държава не започне да извършва разрешените с лиценза услуги или дейности в срок от 12 месеца, ако изрично се откаже от лиценза или ако не е предоставял никакви инвестиционни услуги или не е извършвал никаква инвестиционна дейност през предходните шест месеца, освен ако в такива случаи съответната държава членка е предвидила обезсилване на лиценза;
б)
е получил лиценза посредством неверни твърдения или по друг незаконен начин;
в)
вече не отговаря на условията, при които е бил издаден лиценза;
г)
ако дружеството грубо и системно нарушава разпоредбите, приети съгласно настоящата директива, които уреждат условията за извършване на дейност за инвестиционните посредници и които се прилагат за дружествата от трети държави;
д)
ако дружеството попада в някой от случаите, за които националното право предвижда отнемане на лиценза във връзка с въпроси извън обхвата на настоящата директива.
ДЯЛ III
РЕГУЛИРАНИ ПАЗАРИ
Член 44
Лиценз и приложимо право
1. Държавите членки издават лиценз за регулиран пазар на тези системи, които спазват настоящия дял.
Лиценз за регулиран пазар се издава само когато компетентният орган е убеден, че и пазарният оператор и системите на регулирания пазар изпълняват най-малкото изискванията, определени в настоящия дял.
В случай на регулиран пазар, който е юридическо лице и който се управлява или организира от пазарен оператор, различен от самия регулиран пазар, държавите членки предвиждат по какъв начин различните задължения, наложени на пазарния оператор съгласно настоящата директива, следва да се разпределят между регулирания пазар и пазарния оператор.
Пазарният оператор предоставя цялата информация, включително програма за дейността, в която, inter alia, се посочват видовете планирана дейност и организационната структура, необходима на компетентния орган, за да се убеди, че регулираният пазар е създал към момента на първоначалното издаване на лиценз всички необходими условия за изпълнението на задълженията си съгласно настоящия дял.
2. Държавите членки изискват от пазарния оператор да изпълнява задачи, свързани с организацията и функционирането на регулирания пазар, под надзора на компетентния орган. Държавите членки гарантират, че компетентните органи извършват редовно проверка на спазването на настоящия дял от регулираните пазари. Те също така гарантират, че компетентните органи следят дали регулираните пазари спазват непрекъснато условията за първоначалното издаване на лиценз, определени съгласно настоящия дял.
3. Държавите членки гарантират, че пазарният оператор е отговорен за осигуряване изпълнението на изискванията, установени в настоящия дял от страна на регулирания пазар, който той управлява.
Държавите членки гарантират също така, че пазарният оператор е оправомощен да упражнява правата, които са свързани с управлявания от него регулиран пазар по силата на настоящата директива.
4. Без да се засягат съответните разпоредби на Регламент (ЕС) № 596/2014 или на Директива 2014/57/ЕС, публичното право, което регулира сделките, извършвани чрез системите на регулирания пазар, е правото на държавата членка по произход на регулирания пазар.
5. Компетентният орган може да отнеме лиценза, издаден на регулиран пазар, в следните случаи:
а)
ако не започне да извършва дейност в срок от 12 месеца, ако изрично се откаже от лиценза или ако не е извършвал дейност през последните шест месеца, освен ако съответната държава членка е предвидила обезсилване на лиценза в такива случаи;
б)
е получил лиценза посредством неверни твърдения или по друг незаконен начин;
в)
вече не отговаря на условията, при които е бил издаден лиценза;
г)
ако грубо и системно е нарушавал разпоредбите, приети съгласно настоящата директива или Регламент (ЕС) № 600/2014;
д)
ако попада в някой от случаите, при които националното право предвижда отнемане.
6. ЕОЦКП се уведомява за всеки отнет лиценз.
Член 45
Изисквания по отношение на ръководния орган на пазарен оператор
1. Държавите членки изискват всички членове на ръководния орган на пазарен оператор да се ползват по всяко време с достатъчно добра репутация, да притежават необходимите знания, умения и опит за изпълнение на своите задължения.Целият състав на ръководния орган отразява по адекватен начин широк спектър от опит.
2. Членовете на ръководния орган отговарят по-специално на следните изисквания:
а)
всички членове на ръководния орган отделят достатъчно време за изпълнение на задълженията си в пазарния оператор. Броят на директорските длъжности, които член на ръководния орган може да заема едновременно в което и да е юридическо лице, зависи от конкретните обстоятелства и от естеството, обхвата и сложността на дейностите на пазарния оператор.
Ако не представляват държава членка, членовете на ръководния орган на пазарни оператори, които са значими от гледна точка на размера, вътрешната организация, както и от гледна точка на естеството, обхвата и сложността на техните дейности, не могат да изпълняват едновременно повече от една от следните комбинации длъжности:
i)
една длъжност на изпълнителен директор с две длъжности на директор без изпълнителни функции;
ii)
четири длъжности на директор без изпълнителни функции.
Директорски длъжности с изпълнителни или без изпълнителни функции, заемани в рамките на една и съща група или в предприятия, в които пазарният оператор притежава квалифицирано дялово участие, се считат за една директорска длъжност.
Компетентните органи могат да разрешат на членове на ръководен орган да заемат една допълнителна директорска длъжност без изпълнителни функции. Компетентните органи редовно информират ЕОЦКП за такива разрешения.
Ограничението за броя директорски длъжности, които членовете на ръководния орган могат да заемат, не важи за директорските длъжности в организации, които не преследват основно търговски цели.
б)
ръководният орган като колективен орган притежава необходимите знания, умения и опит, които му позволяват да разбира дейността на пазарния оператор, включително основните рискове.
в)
всеки член на ръководния орган действа честно, почтено и независимо, за да прави оценка и да се противопоставя ефективно на решенията на висшето ръководство, ако се наложи, и да упражнява ефективен контрол и наблюдение по отношение на вземането на решения.
3. Пазарните оператори отделят достатъчно човешки и финансови ресурси за въвеждането в работата и обучението на членовете на ръководния орган.
4. Държавите членки гарантират, че пазарните оператори, които са значими по своя размер и вътрешна организация, както и по естеството, обхвата и сложността на своите дейности, създават комитет за подбор на кандидати, съставен от членове на ръководния орган, които нямат изпълнителни функции в съответния пазарен оператор.
Комитетът за подбор на кандидати извършва следните дейности:
а)
набелязва и препоръчва за одобрение от страна на ръководния орган или на общото събрание кандидати за попълване на свободните места в състава на ръководния орган. В този процес комитетът за подбор на кандидати оценява баланса на знанията, уменията, многообразието и опита на членовете на ръководния орган. Освен това комитетът подготвя описание на функциите и изискванията за дадено назначение и изчислява времето, което се очаква да отделя бъдещият член на ръководния орган. Освен това комитетът за подбор на кандидати взема решения относно целта за представителството на по-слабо представения пол в рамките на ръководния орган и разработва политика за увеличаване броя на представителите на по-слабо представения пол в рамките на ръководния орган за постигане на посочената цел;
б)
оценява периодично и поне веднъж годишно структурата, размера, състава и резултатите от работата на ръководния орган и отправя препоръки към него за евентуални промени;
в)
оценява периодично и поне веднъж годишно знанията, уменията и опита на членовете на ръководния орган поотделно и на ръководния орган като цяло и информира ръководния орган за тази оценка;
г)
периодично прави преглед на политиката на ръководния орган за подбор и назначаване на висшето ръководство и отправя препоръки към ръководния орган.
При изпълнението на задълженията си комитетът за подбор на кандидати отчита редовно и във възможно най-голяма степен необходимостта от гарантиране, че процесът на вземане на решения на ръководния орган не се влияе от отделно лице или малка група лица по начин, който може да накърни интересите на пазарния оператор като цяло.
При изпълнението на задълженията си комитетът за подбор на кандидати има възможност да използва всички видове ресурси, които счита за подходящи, включително и консултации с външни експерти.
Настоящият параграф не се прилага, когато съгласно националното право ръководният орган не разполага с компетентност в процеса на подбор и назначаване на който и да било от своите членове.
5. Държавите членки или компетентните органи изискват от пазарните оператори и техните съответни комитети за подбор на кандидати да включат широк набор от качества и умения, когато назначават членове в ръководния орган, като за тази цел разработят политика за насърчаване на многообразието в ръководния орган.
6. Държавите членки гарантират, че ръководният орган на пазарен оператор определя и контролира изпълнението на правилата за управление, обезпечаващи ефективно и разумно управление на дадена организация, включително разделението на задълженията в рамките на организацията и предотвратяване на конфликти на интереси, и по начин, който подпомага целостта на пазара.
Държавите членки гарантират, че ръководният орган наблюдава и периодично оценява ефективността на правилата за управление на пазарния оператор и предприема необходимите мерки, за да отстрани слабостите.
Членовете на ръководния орган имат достъп до достатъчно информация и документи, които са необходими за упражняването на надзор и наблюдение на процеса на вземане на решения от страна на ръководството.
7. Компетентният орган отказва лиценз, ако не е убеден, че членовете на ръководния орган на пазарния оператор са с достатъчно добра репутация, притежават достатъчно знания, умения и опит и отделя достатъчно време на изпълнението на задълженията си, или ако са налице обективни и очевидни причини да се счита, че ръководният орган на пазарния оператор може да представлява заплаха за неговото ефективно, стабилно и разумно управление, както и за адекватното съблюдаване на целостта на пазара.
Държавите членки гарантират, че при издаването на лиценз за регулиран пазар се приема, че лицето или лицата, които действително ръководят дейността и операциите на регулиран пазар, който вече е лицензиран в съответствие с настоящата директива, отговарят на предвидените в параграф 1 изисквания.
8. Държавите членки изискват от пазарния оператор да уведоми компетентния орган за самоличността на всички членове на своя ръководен орган, както и за всяка промяна в техния състав, а също и да предостави цялата информация, необходима с оглед да се прецени дали пазарният оператор спазва параграфи 1 - 5.
9. ЕОЦКП издава насоки относно следното:
а)
понятието за отделяне на достатъчно време от страна на член на ръководния орган за изпълнението на неговите задължения във връзка с конкретните обстоятелства и естеството, обхвата и сложността на дейността на пазарния оператор;
б)
понятието за подходящи знания, умения и опит на ръководния орган като цяло съгласно посоченото в параграф 2, буква б);
в)
понятията за честност, почтеност и независимост на член на ръководния орган съгласно посоченото в параграф 2, буква в);
г)
понятието за достатъчно човешки и финансови ресурси, насочени за въвеждането в работата и обучението на членовете на ръководния орган съгласно посоченото в параграф 3;
д)
понятието за многообразие, което трябва да се взема предвид при подбора на членовете на ръководния орган съгласно посоченото в параграф 5.
ЕОЦКП следва да издаде тези насоки до 3 януари 2016 г.
Член 46
Изисквания, отнасящи се до лицата, които упражняват значително влияние върху управлението на регулирания пазар
1. Държавите членки изискват от лицата, които се намират в положение, от което упражняват, пряко или косвено, значително влияние върху управлението на регулирания пазар, да бъдат подходящи.
2. Държавите членки изискват от пазарния оператор на регулирания пазар:
а)
да предоставя на компетентния орган и да оповестява публично информация относно собствеността на регулирания пазар и/или пазарния оператор, и по-специално самоличността и обхвата на участията на всички лица, които се намират в положение, от което упражняват значително влияние върху управлението;
б)
да информира компетентния орган и да оповестява публично всяко прехвърляне на собственост, което поражда промяна в самоличността на лицата, упражняващи значително влияние върху управлението на регулирания пазар.
3. Компетентният орган отказва да одобри предложените промени на контролиращото участие на регулирания пазар и/или пазарния оператор, когато са налице обективни и очевидни причини да се счита, че те биха представлявали заплаха за стабилното и разумно управление на регулирания пазар.
Член 47
Организационни изисквания
1. Държавите членки изискват от регулирания пазар:
а)
да взема мерки за ясното идентифициране и справяне с потенциалните неблагоприятни последствия за функционирането на регулирания пазар или за неговите членове или участници, произтичащи от всякакъв конфликт на интереси между интересите на регулирания пазар, неговите собственици или неговия пазарен оператор и правилното функциониране на регулирания пазар, и по-специално когато такива конфликти на интереси могат да се окажат в ущърб на изпълнението на които и да е функции, делегирани на регулирания пазар от компетентния орган;
б)
да разполага с необходимите ресурси, за да се справя с рисковете, на които е изложен, да прилага подходящи мерки и системи за идентифицирането на всички значителни рискове за неговото функциониране и да постави в действие ефективни мерки за смекчаването на тези рискове;
в)
да взема мерки за правилното управление на техническите операции на системата, включително създаването на ефективни спешни мерки за справяне с рисковете от срив в системите;
г)
да има прозрачни и недискриминационни правила и процедури, които осигуряват коректно и по установения ред търгуване и създават обективни критерии за ефикасно изпълнение на нарежданията;
д)
да взема ефективни мерки за улесняване ефикасното и навременно приключване на сделките, които се изпълняват чрез неговите системи;
е)
да разполага към момента на издаване на лиценза и текущо с достатъчно финансови ресурси за улесняване на своето нормално функциониране, като се има предвид естеството и обхватът на сделките, които се сключват на пазара, както и обхватът и степента на рисковете, на които е изложен.
2. Държавите членки не разрешават на пазарните оператори да изпълняват нареждания на клиенти срещу собствения им капитал или да извършват търговия за собствена сметка, опосредствана чрез насрещни сделки на някой от регулираните пазари, които те организират.
Член 48
Устойчивост на системата, временно преустановяване на търговията и електронна търговия
1. Държавите членки изискват всеки регулиран пазар да разполага с ефективни системи, процедури и правила за гарантиране, че системите за търговия са устойчиви, имат достатъчен капацитет да обработят обемите от нареждания за търговия и съобщения в най-натоварените моменти, могат да осигурят търговия по установения ред в условия на голяма нестабилност на пазара, минали са проверки, които са доказали, че отговарят на тези условия, и прилагат ефективни правила за непрекъснатост на дейността, за да се гарантира непрекъснато предоставяне на услугите на регулирания пазар при нестабилност на системите му за търговия.
2. Държавите членки изискват от регулирания пазар наличието на:
а)
писмени споразумения с всички инвестиционни посредници, които следват стратегия за маркет мейкинг на регулирания пазар;
б)
схеми за гарантиране участието на достатъчен брой инвестиционни посредници в такива споразумения, които изискват от тях обявяването на обвързващи конкурентни котировки, като по този начин се осигурява постоянна и предвидима ликвидност на пазара, когато това изискване е целесъобразно предвид естеството и обхвата на търговията на този регулиран пазар.
3. Писменото споразумение, посочено в параграф 2, уточнява най-малко:
а)
задълженията на инвестиционния посредник във връзка с осигуряването на ликвидност и, където е приложимо, всякакви други задължения, произтичащи от участие в схемата, посочена в параграф 2, буква б);
б)
всякакви стимули, свързани с отстъпки, или други стимули, предлагани от регулирания пазар на инвестиционен посредник, с цел осигуряване на постоянна и предвидима ликвидност на пазара и, когато е приложимо, всякакви други права, произтичащи за инвестиционния посредник в резултат от участието му в схемата, посочена в параграф 2, буква б).
Регулираният пазар наблюдава и осигурява, че инвестиционният посредник изпълнява изискванията на обвързващите писмени споразумения. Регулираният пазар уведомява компетентния орган за съдържанието на обвързващото писмено споразумение и, при поискване, предоставя на компетентния орган всякаква необходима допълнителна информация, за да може компетентният орган да се увери, че регулираният пазар спазва изискванията на настоящия параграф.
4. Държавите членки изискват всеки регулиран пазар да разполага с ефективни системи, процедури и правила за отказ да бъдат изпълнени нареждания, които превишават предварително определените количествени и ценови прагове или са безспорно грешни.
5. Държавите членки изискват всеки регулиран пазар да може спира или ограничава търговията при наличието на съществено ценово движение за даден финансов инструмент на този пазар или на свързан пазар за кратък период от време, а в извънредни случаи и да отменя, променя или коригира дадена сделка. Държавите членки изискват всеки регулиран пазар да гарантира, че параметрите за спиране на търговията са приспособени по подходящ начин, който отчита ликвидността на различните класове и подкласове активи, естеството на пазарния модел и видовете потребители и е достатъчен, за да избегне значителни смущения при правилното осъществяване на търговията.
Държавите членки гарантират, че всеки регулиран пазар докладва по последователен и сравним начин параметрите за спиране на търговията и всички съществени промени на тези параметри пред компетентния орган, който на свой ред ги докладва пред ЕОЦКП. Когато даден регулиран пазар, който е значим по отношение на ликвидността на този финансов инструмент, спре търговия в която и да било държава членка, държавите членки изискват това място на търговия да разполага с необходимите системи и процедури, за да гарантира уведомяването на компетентните органи, с цел те да координират ответните действия за целия пазар и определят дали е целесъобразно спирането на търговията и на други места, където финансовият инструмент се търгува, до възобновяване на търговията на първоначалния пазар.
6. Държавите членки изискват всеки регулиран пазар да разполага с ефективни системи, процедури и правила, включително съдържащи изисквания членовете или участниците да извършват съответно изпитване на алгоритмите и създаващи среда за улесняване на такова изпитване, за да гарантира, че алгоритмичните системи за търговия или системите за високочестотна търговия не могат да създадат условия или да допринесат за извършване на търговия в нарушение на установения ред, и за да управлява всички условия за извършване на търговия в нарушение на установения ред, произтичащи от тези алгоритмични системи за търговия, включително като се предвидят системи за ограничаване на съотношението между неизпълнените нареждания и сделките, които член или участник може да въведе в системата; да може да забавя потока от нареждания за търговия, ако съществува риск от това капацитетът на системата да бъде достигнат, и да ограничава и прилага минималната стъпка на котиране, която може да се изпълнява на пазара.
7. Държавите членки изискват всеки регулиран пазар, до който е разрешен пряк електронен достъп, да разполага с ефективни системи, процедури и правила, за да гарантира, че членовете или участниците имат право да предоставят такива услуги само ако са инвестиционни посредници, лицензирани съгласно настоящата директива, или кредитни институции, лицензирани съгласно Директива 2013/36/ЕС, че са приети и се прилагат подходящи критерии за определяне на това доколко лицата, на които може да се предостави подобен достъп, отговарят на изискванията, и че членовете или участниците носят отговорност за нареждания и сделки, извършени при ползване на такава услуга във връзка с изискванията на настоящата директива.
Държавите членки изискват също регулираният пазар да наложи подходящи стандарти относно контрола върху риска и прагове за търговия, извършвана посредством такъв достъп, и да може да разграничава между нареждания или сделки, извършвани от лице, използващо пряк електронен достъп, и други нареждания или сделки на член или участник и, ако е необходимо, да спира нарежданията и сделките на първия.
Регулираният пазар разполага с механизми за спиране или прекратяване предоставянето на пряк електронен достъп от член или участник на клиент при неспазване на изискванията на настоящия параграф.
8. Държавите членки изискват регулираният пазар да гарантира, че неговите правила относно услугите за съвместно ползване на инфраструктура са прозрачни, справедливи и недискриминационни.
9. Държавите членки изискват регулираният пазар да гарантира, че структурата на таксите му, включително таксите за изпълнение, допълнителните такси и отстъпките, е прозрачна, справедлива и недискриминационна и не създава стимули за въвеждане, промяна или отмяна на нареждания или за изпълнение на сделки по начин, който допринася за извършване на търговия в нарушение на установения ред или за пазарна злоупотреба. По-специално държавите членки изискват от регулирания пазар да налага задължения за маркет мейкинг при отделни акции или подходяща кошница от акции, в замяна на всякакви предоставени отстъпки.
Държавите членки разрешават на регулирания пазар да коригира таксите си за отменени нареждания в зависимост от продължителността от време, през което дадено нареждане е било в сила, преди да бъде отменено, както и да приспособява таксите за всеки финансов инструмент, за който те са приложими.
Държавите членки могат да разрешат на даден регулиран пазар да налага по-високи такси за нареждане, което впоследствие е било отменено, отколкото за изпълнено нареждане, и да налага по-високи такси на участници, при които има високо съотношение на отменени нареждания спрямо изпълнени нареждания, както и на участници, прилагащи високочестотни способи за алгоритмична търговия, за да се отчете допълнителната тежест върху капацитета на системата.
10. Държавите членки изискват даден регулиран пазар да може да идентифицира посредством обозначаване от членовете или участниците нарежданията, генерирани при алгоритмична търговия, различните алгоритми, използвани за създаването на нареждания, както и съответните лица, издали тези нареждания. Тази информация се предоставя на компетентните органи при поискване.
11. Държавите членки изискват при поискване от компетентния орган на държавата членка по произход на даден регулиран пазар регулираните пазари да предоставят на компетентния орган данни относно дневника за нареждания или достъп до него, така че компетентният орган да може да наблюдава търговията.
12. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се уточняват допълнително:
а)
изискванията с оглед гарантиране, че системите за търговия на регулираните пазари са устойчиви и имат подходящ капацитет;
б)
съотношението, посочено в параграф 6, като се вземат предвид фактори като стойността на неизпълнените нареждания във връзка със стойността на извършените сделки;
в)
проверките относно прекия електронен достъп, с цел да се гарантира, че прилаганият към спонсориран достъп контрол е най-малкото равностоен на контрола, който се прилага за пряк достъп до пазара;
г)
изискванията, за да се гарантира, че услугите за съвместно ползване на инфраструктура и структурата на таксите са справедливи и недискриминационни и че структурата на таксите не създава стимули за извършване на търговия в нарушение на установения ред или пазарна злоупотреба;
д)
определянето кога даден регулиран пазар е значим по отношение на ликвидността на този финансов инструмент;
е)
изискванията, за да се гарантира, че схемите за поддържане на пазара са справедливи и недискриминационни и да се установят минимални задължения за маркет мейкинг, които регулираните пазари трябва да изпълняват при разработването на схема за маркет мейкинг, както и условията, при които изискването за обезпечаване на такава схема е нецелесъобразно предвид естеството и обхвата на търговията на този регулиран пазар, включително дали той допуска или осигурява възможност за извършването на алгоритмична търговия чрез неговите системи;
ж)
изискванията, за да се осигури подходящо изпитване на алгоритмите, за да се гарантира, че алгоритмичните системи за търговия, включително системите за високочестотна алгоритмична търговия не могат да създадат условия или да допринесат за извършването на търговия в нарушение на установения ред.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
13. До 3 януари 2016 г. ЕОЦКП разработва насоки за подходящо калибриране на спиране на търговията съгласно параграф 5, като взема предвид факторите, посочени в същия параграф.
Член 49
Стъпки на котиране
1. Държавите членки изискват регулираните пазари да приемат режими за стъпки на котиране за акции, депозитарни разписки, борсово-търгувани фондове, сертификати и други подобни финансови инструменти, както и за всеки друг финансов инструмент, за който са разработени регулаторни технически стандарти в съответствие с параграф 4.
2. Режимите за стъпки на котиране, посочени в параграф 1:
а)
се калибрират, за да отразяват ликвидния профил на финансовия инструмент на различните пазари и средната разлика между спредовете „продава“ и „купува“, като се взема предвид дали е желателно да се разрешат разумно стабилни цени, без неправомерно да се ограничи допълнителното стесняване на спредовете;
б)
адаптират съответната стъпка на котиране за всеки финансов инструмент.
3. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на минимална стъпка на котиране или режими за стъпки на котиране за специфични акции, депозитарни разписки, борсово-търгувани фондове, сертификати и други подобни финансови инструменти, когато това е необходимо, за да се гарантира нормалното функциониране на пазарите в съответствие с факторите по параграф 2 и с цената, спредовете и степента на ликвидност на финансовите инструменти.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. ЕОЦКП може да разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на минимална стъпка на котиране или режими за стъпки на котиране за специфични финансови инструменти, различни от изброените в параграф 3, когато това е необходимо, за да се гарантира нормалното функциониране на пазарите в съответствие с факторите по параграф 2 и с цената, спредовете и степента на ликвидност на финансовите инструменти.
ЕОЦКП представя на Комисията такива проекти на регулаторни технически стандарти до 3 януари 2016 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 50
Синхронизиране на бизнес часовниците
1. Държавите членки изискват от всички места на търговия и техните членове или участници да синхронизират използваните от тях бизнес часовници за регистриране на датата и времето на всяко подлежащо на отчитане събитие.
2. ЕОЦКП разработва проект на регулаторни технически стандарти за уточняване на степента на точност, с която часовниците трябва да бъдат синхронизирани в съответствие с международните стандарти.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 51
Допускане на финансови инструменти до търговия
1. Държавите членки изискват от регулираните пазари да имат ясни и прозрачни правила за допускането на финансови инструменти до търговия.
Тези правила гарантират, че всички финансови инструменти, допускани до търговия на регулирания пазар, са подходящи за търговия по коректен, надлежен и ефикасен начин, а в случай на прехвърлими ценни книжа - са свободно прехвърлими.
2. В случай на деривати правилата, посочени в параграф 1, гарантират по-специално, че структурата на договора за дериват позволява надлежното формиране на цена, както и за наличието на ефективни условия за сетълмент.
3. В допълнение към задълженията, посочени в параграфи 1 и 2, държавите членки изискват от регулирания пазар да създава и поддържа ефективни мерки за извършването на проверка дали емитентите на прехвърлими ценни книжа, които са допуснати до търговия на регулирания пазар, спазват задълженията си съгласно правото на Съюза по отношение на първоначалните, текущите или ad hoc задължения за разкриване.
Държавите членки гарантират, че регулираният пазар създава мерки, които улесняват неговите членове или участници при получаването на достъп до информацията, която се оповестява публично съгласно правото на Съюза.
4. Държавите членки гарантират, че регулираните пазари са създали необходимите мерки за редовен преглед за спазването на изискванията за допускане на финансовите инструменти, които те допускат до търговия.
5. Прехвърлима ценна книга, която е била допусната до търговия на регулиран пазар, впоследствие може да бъде допусната до търговия на други регулирани пазари, дори без съгласието на емитента и съгласно съответните разпоредби на Директива 2003/71/ЕО. Емитентът се информира от регулирания пазар за факта, че неговите ценни книжа се търгуват на този регулиран пазар. Емитентът няма каквото и да е задължение да предоставя пряко на регулиран пазар, който е допуснал до търговия ценните книжа на емитента без неговото съгласие, информацията, изисквана съгласно параграф 3.
6. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, които:
а)
определят характеристиките на различните класове финансови инструменти, които следва да се вземат предвид от регулирания пазар, когато оценява дали даден финансов инструмент е емитиран по начин, който е съвместим с условията, установени в параграф 1, втора алинея, за допускане до търговия на различните пазарни сегменти, които организира;
б)
изясняват правилата, които регулираният пазар трябва да прилага, за да се счита, че е изпълнил задължението си да проверява дали емитентът на прехвърлима ценна книга изпълнява задълженията си съгласно правото на Съюза по отношение на първоначалните, текущите или ad hoc задължения за разкриване;
в)
изясняват правилата, които регулираният пазар следва да установи съгласно параграф 3, с оглед да улесни своите членове или участници при получаването на достъп до информацията, която е публично оповестена съгласно условията, установени в правото на Съюза.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 52
Спиране на търговията с финансови инструменти и отстраняване на финансови инструменти от търговия на регулиран пазар
1. Без да се засяга правото на компетентния орган по член 69, параграф 2 да изисква спиране или отстраняване на финансов инструмент от търговия, пазарният оператор може да спре или отстрани от търговия финансов инструмент, който вече не отговаря на правилата на регулирания пазар, освен ако е вероятно такова спиране или отстраняване да доведе до съществено увреждане на интересите на инвеститорите или нарушаване на нормалното функциониране на пазара.
2. Държавите членки изискват от пазарния оператор, който спира или отстранява от търговия финансов инструмент, също така да спре или отстрани и дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4-10, които са свързани с този финансов инструмент или са основани на него, когато това е необходимо, за да се подкрепят целите на спирането или отстраняването на базовия финансов инструмент. Пазарният оператор оповестява своето решение за спирането или отстраняването от търговия на финансовия инструмент или друг свързан с него дериват и съобщава съответните решения на своя компетентен орган.
Компетентният орган, под чиято юрисдикция се извършва спирането или отстраняването на финансов инструмент, изисква от други регулирани пазари, МСТ, ОСТ и систематични участници, които попадат под неговата юрисдикция и търгуват със същия финансов инструмент или с дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4-10 към настоящата директива, свързани с този финансов инструмент или основани на него, също да спрат или отстранят този финансов инструмент или деривати от търговия, когато спирането или отстраняването е свързано със съмнение за пазарна злоупотреба, търгово предложение или неразкриване на вътрешна информация за емитента или финансовия инструмент в нарушение на членове 7 и 17 от Регламент (ЕС) № 596/2014, с изключение на случаите, когато такова спиране или отстраняване би могло да доведе до съществено увреждане на интересите на инвеститорите или нарушаване на нормалното функциониране на пазара.
Всеки уведомен компетентен орган съобщава на ЕОЦКП и на другите компетентни органи своето решение и дава обяснение, ако решението е да не спира или отстранява от търговия финансовия инструмент или дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4-10, свързани с този финансов инструмент или основани на него.
Компетентният орган незабавно оповестява това решение и го съобщава на ЕОЦКП и на компетентните органи на другите държави членки.
Уведомените компетентни органи на другите държави членки изискват от регулираните пазари, както и от други МСТ, ОСТ и систематични участници, които попадат под тяхната юрисдикция и търгуват със същия финансов инструмент или с дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4 - 10 от настоящата директива, свързани с този финансов инструмент или основани на него, също да спрат или отстранят този финансов инструмент или деривати от търговия, когато спирането или отстраняването е свързано със съмнение за пазарна злоупотреба, търгово предложение или неразкриване на вътрешна информация за емитента или финансовия инструмент в нарушение на членове 7 и 17 от Регламент (ЕС) № 596/2014, с изключение на случаите, когато спирането или отстраняването би могло да доведе до съществено увреждане на интересите на инвеститорите или нарушаване на нормалното функциониране на пазара.
Настоящият параграф се прилага също така и при отменяне на решението за спиране от търговия на финансов инструмент или на дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4-10, свързани с този финансов инструмент или основани на него.
Процедурата по уведомяване, посочена в настоящия параграф, се прилага и в случаите, когато решението за спиране или отстраняване от търговия на финансов инструмент или на дериватите, посочени в приложение I, раздел В, точки 4-10, свързани с този финансов инструмент или основани на него, е взето от компетентния орган съгласно член 69, параграф 2, букви м) и н).
С цел да се гарантира пропорционално прилагане на задължението за спиране или отстраняване от търговия на такива деривати, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за допълнително уточняване на случаите, при които връзката между даден дериват, свързан или основан на финансов инструмент, който е спрян или отстранен от търговия, и първоначалния финансов инструмент предполага дериватът също да бъде спрян или отстранен от търговия, за да се постигне целта на спирането или отстраняването на базовия финансов инструмент.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. ЕОЦКП разработва проект на технически стандарти за изпълнение, с които се определя формата и времето на съобщенията и публикациите, предвидени в параграф 2.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се определят обстоятелствата, които водят до съществено увреждане на интересите на инвеститорите и нарушаване на нормалното функциониране на пазара, посочени в параграфи 1 и 2.
Член 53
Достъп до регулирания пазар
1. Държавите членки изискват от регулирания пазар да създава, прилага и поддържа прозрачни и недискриминационни правила, които се основават на обективни критерии, регулиращи достъпа до или членството в регулирания пазар.
2. Тези правила, посочени в параграф 1, определят всякакви задължения за членовете или участниците, произтичащи от:
а)
създаването и администрирането на регулирания пазар;
б)
правилата относно сделките на пазара;
в)
професионалните стандарти, наложени на персонала на инвестиционните посредници или кредитните институции, които оперират на пазара;
г)
установените съгласно параграф 3 условия за членовете или участниците, различни от инвестиционни посредници и кредитни институции;
д)
правилата и процедурите за клиринга и сетълмента на сделките, сключени на регулирания пазар.
3. Регулираните пазари могат да приемат за членове или участници инвестиционни посредници, кредитни институции, лицензирани съгласно Директива 2013/36/ЕС, и други лица, които:
а)
имат достатъчно добра репутация;
б)
имат в достатъчна степен умения, компетентност и опит в търговията;
в)
разполагат, когато е приложимо, с адекватни организационни мерки;
г)
имат достатъчно ресурси за изпълнението на функциите си, като се вземат предвид различните финансови механизми, които регулираният пазар може да е създал с оглед гарантирането на адекватния сетълмент на сделките.
4. Държавите членки гарантират, че членовете и участниците не са задължени да изпълняват задълженията си един към друг, установени в членове 24, 25, 27 и 28, за сделките, които са сключени на регулирания пазар. Членовете или участниците в регулирания пазар обаче спазват задълженията, предвидени в членове 24, 25, 27 и 28 по отношение на клиентите си, когато, действайки от името на клиентите си, изпълняват техните нареждания за търговия на регулиран пазар.
5. Държавите членки гарантират, че правилата за достъп до или членство в или участие в регулирания пазар осигуряват прякото или дистанционното участие на инвестиционни посредници и кредитни институции.
6. Без допълнителни правни или административни изисквания държавите членки разрешават на регулираните пазари от други държави членки да предвиждат подходящи мерки на тяхната територия, за да улесняват достъпа и търговията на тези пазари от дистанционни членове или участници, установени на тяхната територия.
Регулираният пазар съобщава на компетентния орган на неговата държава членка по произход държавата членка, в която възнамерява да предвиди такива мерки. В срок от един месец компетентният орган на държавата членка по произход съобщава тази информация на държавата членка, в която регулираният пазар възнамерява да предвиди такива мерки. ЕОЦКП може да поиска достъп до тази информация в съответствие с процедурата и при условията, установени в член 35 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
По искане на компетентния орган на приемащата държава членка и без необосновано забавяне компетентният орган на държавата членка по произход на регулирания пазар съобщава самоличността на членовете или участниците в регулирания пазар, които са установени в тази държава членка.
7. Държавите членки изискват от пазарния оператор да съобщава регулярно на компетентния орган на регулирания пазар списъка с членовете или участниците в регулирания пазар.
Член 54
Мониторинг върху спазването на правилата на регулирания пазар и другите правни задължения
1. Държавите членки изискват от регулираните пазари да създават и поддържат ефективни мерки и процедури, включително необходимите ресурси за регулярния мониторинг върху изпълнението на правилата им от техните членове или участници. Регулираните пазари извършват мониторинг на нарежданията, включително отменените нареждания и осъществяваните съгласно техните системи от техните членове или участници сделки, с оглед идентифицирането на нарушения на тези правила, извършване на търговия в нарушение на установения ред или поведение, което може да е показателно за наличието на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014 или за срив в системата по отношение на финансов инструмент.
2. Държавите членки изискват от пазарните оператори на регулираните пазари незабавно да информират техните компетентни органи за значителни нарушения на техните правила или за извършване на търговия в нарушение на установения ред или за поведение, което може да е показателно за наличието на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014 или за срив в системата по отношение на финансов инструмент.
Компетентните органи на регулираните пазари съобщават на ЕОЦКП и на компетентните органи на другите държави членки информацията, посочена в първа алинея.
По отношение на поведение, което може да е показателно за наличието на поведение, което е забранено съгласно Регламент (ЕС) № 596/2014, даден компетентен орган трябва да е убеден, че подобно деяние се извършва или е извършено преди да уведоми за това компетентните органи на другите държави членки и ЕОЦКП.
3. Държавите членки изискват от пазарния оператор да предоставя без необосновано забавяне съответната информация на органа, компетентен за разследването и наказателното преследване на пазарна злоупотреба на регулирания пазар, както и да предоставя пълно съдействие на последния при разследването и наказателното преследване на пазарна злоупотреба, възникваща в рамките или чрез системите на регулирания пазар.
4. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 за определяне на обстоятелствата, при наличието на които се изисква предаване на посочената в параграф 2 от настоящия член информация.
Член 55
Разпоредби относно договореностите за централен контрагент, клиринг и сетълмент
1. Без да се засягат дялове III, IV или V от Регламент (ЕС) № 648/2012, държавите членки не възпрепятстват регулираните пазари да сключват подходящи договорености с централния контрагент или клирингова къща и система за сетълмент на друга държава членка, с оглед да се извърши клиринг и/или сетълмент на някои или на всички сделки, сключени от участниците на пазара чрез техните системи.
2. Без да се засягат дялове III, IV или V от Регламент (ЕС) № 648/2012, органът, компетентен за регулирания пазар, не може да възрази на използването на централен контрагент, клирингови къщи и/или системи за сетълмент в друга държава членка, освен ако това е очевидно необходимо за поддържането на функционирането на този регулиран пазар по установения ред, и като се вземат предвид условията за системите за сетълмент, установени в член 37, параграф 2 от настоящата директива.
С оглед избягване на ненужното дублиране на контрол, компетентният орган взема предвид контрола/надзора върху системата за клиринг и сетълмент, който вече е упражняван от централните банки, които осъществяват надзор върху системи за клиринг и сетълмент, или от други надзорни органи, които имат компетенции по отношение на тези системи.
Член 56
Списък на регулирани пазари
Всяка държава членка съставя списък на регулираните пазари, за които тя е държава членка по произход, и изпраща този списък на другите държави членки и ЕОЦКП. Подобно уведомяване се прави по отношение на всяка промяна в списъка. ЕОЦКП публикува и поддържа актуален списък на всички регулирани пазари на своята интернет страница. Този списък съдържа уникален код, установен от ЕОЦКП в съответствие с член 65, параграф 6, за определяне на регулираните пазари, с цел използване в докладите в съответствие с член 65, параграф 1, буква ж) и с член 65, параграф 2, буква ж) от настоящата директива и с членове 6, 10 и 26 от Регламент (ЕС) № 600/2014.
ДЯЛ IV
ОГРАНИЧЕНИЯ НА ПОЗИЦИИТЕ, РЕЖИМ ЗА УПРАВЛЕНИЕ НА ПОЗИЦИИТЕ В СТОКОВИ ДЕРИВАТИ И ДОКЛАДВАНЕ
Член 57
Ограничения на позициите и режим за управление на позициите в стокови деривати
1. Държавите членки гарантират, че компетентните органи в съответствие с определената от ЕОЦКП методология на изчисление, въвеждат и прилагат ограничения на позициите по отношение на размера на нетна позиция, държана от лице непрекъснато за стокови деривати, търгувани на места на търговия, както и за икономически еквивалентни извънборсови договори. Ограниченията се определят въз основа на всички позиции, държани от дадено лице, както и на позициите, държани за негова сметка на равнището на обединена група, с цел да се:
а)
предотврати пазарна злоупотреба, или;
б)
да се подпомогне правилното ценообразуване и условията за сетълмент, включително предотвратяване на позиции, водещи до изкривяване на пазара, както и да се гарантира по-специално сближаване между цените на дериватите през месеца на доставка и спот цените за базовата стока, без да се засяга разкриването на цените на пазара за базовата стока;
Ограниченията на позициите не се прилагат за позиции, държани от или от името на нефинансов субект, които са обективно измерими като водещи до намаляване на рисковете, пряко свързани с търговската дейност на този нефинансов субект.
2. Ограниченията на позициите определят точни количествени прагове за максималния размер на дадена позиция за стоков дериват, който може да бъде държан от лица.
3. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на методологията на изчисление, която компетентните органи трябва да прилагат при определяне на ограниченията за месечната спот позиция и за другите месечни позиции за стокови деривати, които са със сетълмент с физическа доставка и с паричен сетълмент, въз основа на характеристиките на съответния дериват. При методологията за изчисление се вземат предвид най-малко следните фактори:
а)
падежа на договорите за стокови деривати;
б)
подлежащата на доставка наличност на базовата стока;
в)
общо откритите позиции по този договор и общо откритите позиции по други финансови инструменти за същата базова стока;
г)
нестабилността на съответните пазари, включително пазарите на заменяеми деривати и базови стоки;
д)
броя и размера на участниците на пазара;
е)
характеристиките на основния стоков пазар, включително моделите на производство, потребление и транспорт до пазара;
ж)
разработването на нови договори.
ЕОЦКП взема предвид опита във връзка с ограниченията на позициите за инвестиционните посредници или пазарните оператори, организиращи място на търговия, както и за други юрисдикции.
ЕОЦКП представя на Комисията посочените в първа алинея проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приеме посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие по членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. Компетентните органи определят ограничения за всеки договор със стокови деривати, търгувани на места на търговия, въз основа на методологията за изчисление, въведена от ЕОЦКП в съответствие с параграф 3. Тези ограничения на позициите включват икономически еквивалентни извънборсови договори.
Компетентните органи преразглеждат ограниченията на позициите при наличието на значителна промяна на доставяните стоки или откритите позиции или друга значителна промяна на пазара, основана на оценката им за доставяните стоки и откритите позиции, и възстановяват ограниченията на позициите в съответствие с методологията на изчисление, разработена от ЕОЦКП.
5. Компетентните органи уведомяват ЕОЦКП за точните ограничения на позициите, които възнамеряват да определят в съответствие с методологията за изчисление, разработена от ЕОЦКП съгласно параграф 3. В срок от два месеца след получаване на уведомлението ЕОЦКП предава на съответния компетентен орган становище за съвместимостта на ограниченията на позициите с целите на параграф 1, както и с методологията на изчисление, определена от ЕОЦКП съгласно параграф 3. ЕОЦКП публикува становището на своята интернет страница. Съответният компетентен орган променя ограниченията на позициите в съответствие със становището на ЕОЦКП или предоставя на ЕОЦКП обосновка за това защо счита, че промяната не е необходима. Ако компетентният орган наложи ограничения въпреки становището на ЕОЦКП, той публикува на своята интернет страница съобщение, с което обстойно обяснява причините за действията си.
Ако ЕОЦКП прецени, че ограниченията на позициите не съответстват на методологията за изчисление по параграф 3, той предприема действия в съответствие с правомощията си по член 17 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
6. Когато един стоков дериват се търгува в значителни обеми на места на търговия в рамките на повече от една юрисдикция, компетентният орган на мястото на търговия, където се реализира най-голям обем на търговия (централният компетентен орган) определя ограниченията за единната позиция, които следва да се прилагат при търговията по този договор. Централният компетентен орган се консултира с компетентните органи на други места на търговия, на които този дериват се търгува в значителни обеми, относно ограниченията за единната позиция, които следва да се прилагат, както и относно евентуално преразглеждане на ограниченията за единната позиция. Когато компетентните органи не са съгласни, те посочват подробно, в писмена форма, всички причини, поради които считат, че изискванията по параграф 1 не са изпълнени. ЕОЦКП решава всички спорове, които произтичат от евентуални разногласия между компетентните органи в съответствие с неговите правомощия по член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Компетентните органи на местата на търговия, където се търгува стоковият дериват, и компетентните органи на държавите, където се намират лицата, държащи позиция за този стоков дериват, приемат съвместно споразумения за сътрудничество, включително обмен на съответни данни, с цел осигуряване на възможности за мониторинг и прилагане на ограниченията за единната позиция.
7. Най-малко веднъж годишно ЕОЦКП извършва мониторинг на начина, по който компетентните органи прилагат ограниченията на позициите, определени в съответствие с методологията за изчисление, разработена от ЕОЦКП съгласно параграф 3. По този начин ЕОЦКП гарантира, че ограниченията за единната позиция се прилагат ефективно за този договор, независимо от мястото на търговия в съответствие с параграф 6.
8. Държавите членки гарантират, че инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ място на търговия, на което се търгуват стокови деривати, прилага режим за управление на позициите. Този режим включва най-малко правомощията на мястото на търговия:
а)
да наблюдава отворените позиции на лицата;
б)
да осигурява достъп до информацията, включително до цялата относима документация, от лицата относно размера и целта на формираната позиция или експозиция, информацията относно бенефициерите или основните притежатели, всякакви уговорки за съгласувани действия и всякакви свързани активи или пасиви на базовия пазар;
в)
да поиска дадено лице да прекрати или намали определена позиция временно или постоянно според това, което се налага в конкретния случай, и едностранно да предприеме необходимите действия, за да осигури прекратяването или намаляването, в случай че лицето не изпълни изискването; и
г)
при необходимост, да поиска от дадено лице да предостави обратно на пазара ликвидни средства на договорена цена и в договорен обем, на временна основа и с изричното намерение да се смекчи въздействието на голяма по размер или доминираща позиция.
9. Ограниченията на позициите и режимът за управление на позициите са прозрачни и недискриминационни, като указват начина, по който се прилагат спрямо лицата, и отчитат естеството и състава на участниците на пазара, както и целите, за които те използват допуснатите до търговия договори.
10. Инвестиционният посредник или пазарният оператор, организиращ мястото на търговия, информира компетентния орган относно подробностите във връзка с режима за управление на позициите.
Компетентният орган предава същата информация, наред с подробности относно въведените от него ограничения на позициите, на ЕОЦКП, който публикува и поддържа на уебсайта си база данни с обобщения за ограниченията на позициите и режимите за управление на позициите.
11. Ограниченията на позициите по параграф 1 се налагат от компетентните органи съгласно член 69, параграф 2, буква п).
12. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на:
а)
критериите и методите за определяне дали едно положение може да се окачестви като намаляване на рисковете, пряко свързани с търговската дейност;
б)
методите за определяне кога позициите на дадено лице трябва да бъдат обединени в една група;
в)
критериите за определяне на това дали даден договор е икономически еквивалентен извънборсов договор спрямо този, който се търгува на мястото на търговия, посочено в параграф 1, по начин, улесняващ отчитането на позициите по еквивалентни извънборсови договори пред съответния компетентен орган, както е определено в член 58, параграф 2;
г)
определението на това какво представлява един и същ стоков дериват и какво са значителни обеми съгласно параграф 6 от настоящия член;
д)
методологията на обединяване и нетиране на извънборсови и търгувани на дадено място на търговия позиции на стокови деривати, с оглед определяне на нетната позиция за целите на оценката за спазването на ограниченията. Такива методологии предвиждат критерии, определящи кои позиции могат да бъдат нетирани едни спрямо други и не улеснява установяването на позиции по начин, който е несъвместим с целите, посочени в параграф 1 от настоящия член;
е)
процедурата за определяне на начините, чрез които лицата могат да кандидатстват за освобождаване по параграф 1, втора алинея от настоящия член, и начините за одобряване на тези кандидатури от съответния компетентен орган;
ж)
методът на изчисление за определяне на мястото, където е реализиран най-голям обем на търговия със стокови деривати и най-значителни обеми съгласно параграф 6 от настоящия член.
ЕОЦКП представя на Комисията посочените в първа алинея проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
13. Компетентните органи не налагат ограничения, които са по-строги от ограниченията, приети съгласно параграф 1, освен в изключителни случаи, когато те са обективно обосновани и съразмерни, като се вземе предвид ликвидността на конкретния пазар и нормалното му функциониране. Компетентните органи публикуват на своята интернет страница подробности относно по-строгите ограничения на позициите, които са решили да наложат и които са в сила за първоначален срок, не по-дълъг от шест месеца от датата, на която са публикувани на интернет страницата. По-строгите ограничения на позициите могат да бъдат подновявани за допълнителни срокове, всеки от които е не по-дълъг от шест месеца, ако причините за ограниченията продължават да са приложими. Ако ограничението не бъде подновено след края на шестмесечния период, действието му се прекратява автоматично.
Когато компетентните органи решат да наложат по-строги ограничения на позициите, те уведомяват за това ЕОЦКП. Уведомлението съдържа обосновка на по-строгите ограничения на позициите. ЕОЦКП излиза със становище в рамките на 24 часа относно това дали смята, че по-строгите ограничения на позициите са необходими за справяне с извънредния случай. Становището се публикува на интернет страницата на ЕОЦКП.
Ако компетентният орган наложи ограничения въпреки становището на ЕОЦКП, той публикува на своята интернет страница съобщение, с което обстойно обяснява причините за действията си.
14. Държавите членки предвиждат, че компетентните органи могат да упражняват своите правомощия за налагане на санкции съгласно настоящата директива за нарушения във връзка с ограниченията на позициите, определени в съответствие с настоящия член, по отношение на:
а)
позиции, държани от лица, намиращи се или действащи на тяхна територия или в чужбина, които надхвърлят ограниченията за договорите за стокови деривати, определени от компетентния орган във връзка с договорите, изпълнявани на места на търговия, намиращи се или действащи на тяхна територия, или икономически еквивалентни извънборсови договори;
б)
позиции, държани от лица, намиращи се или действащи на тяхна територия, които надхвърлят ограниченията за договорите за стокови деривати, определени от компетентните органи в други държави членки.
Член 58
Докладване на позициите по категории притежатели на позиции
1. Държавите членки гарантират, че инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ място на търговия, търгуващо със стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати:
а)
публикуват седмичен доклад със съвкупните позиции, държани от различните категории лица, по различните стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати, търгувани на тяхното място на търговия, посочвайки броя на дългите и къси позиции по тези категории, извършените промени след последния доклад, процента на общо откритите позиции, представен за всяка категория, както и броя на лицата, държащи позиции за всяка категория, в съответствие с параграф 4, и предоставят този доклад на компетентния орган и на ЕОЦКП; ЕОЦКП пристъпва към централизирана публикация на информацията, включена в тези доклади;
б)
най-малко веднъж дневно представя на компетентния орган подробна разбивка на позициите на всички лица, включително членовете или участниците и техните клиенти, на това място на търговия.
Предвиденото в буква а) задължение се прилага само когато както броят на лицата, така и техните отворени позиции превишават минималните прагове.
2. Държавите членки гарантират, че инвестиционните посредници, които търгуват със стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати извън място на търговия, предоставят на компетентния орган на мястото на търговия, където стоковите деривати или квотите за емисии или техните деривати се търгуват, или на централния компетентен орган, когато стоковите деривати или квотите за емисии или техните деривати се търгуват в значителни обеми на места на търговия в рамките на повече от една юрисдикция, най-малко веднъж дневно пълна разбивка на техните позиции за стоковите деривати или квотите за емисии или техните деривати, търгувани на място на търговия, и за икономически еквивалентните извънборсови договори, както и за позициите на техните клиенти и клиентите на тези клиенти, докато се достигне до крайния клиент в съответствие с член 26 от Регламент (ЕС) № 600/2014 и, където е приложимо, член 8 от Регламент (ЕС) № 1227/2011.
3. За да може да се извършва наблюдение на спазването на член 57, параграф 1, държавите членки изискват членовете или участниците на регулираните пазари, МСТ и клиентите на ОСТ най-малко веднъж дневно да отчитат пред инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ мястото на търговия, подробностите за собствените им позиции, държани чрез договори, търгувани на това място на търговия, както и за позициите на техните клиенти и клиентите на тези клиенти, докато се достигне до крайния клиент.
4. Лицата, които държат позиции в стокови деривати или квоти за емисии или техни деривати, се класифицират от инвестиционния посредник или пазарния оператор, организиращ място на търговия, в съответствие с естеството на тяхната основна стопанска дейност, като се взема предвид действащият лиценз, или като:
а)
инвестиционни посредници или кредитни институции;
б)
инвестиционни фондове, или като предприятия за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) по смисъла на Директива 2009/65/ЕО, или като лица, управляващи алтернативни инвестиционни фондове по смисъла на Директива 2011/61/ЕС;
в)
други финансови институции, включително застрахователни и презастрахователни дружества по смисъла на Директива 2009/138/ЕО и институции за професионално пенсионно осигуряване по смисъла на Директива 2003/41/ЕО;
г)
търговски предприятия;
д)
в случай на квоти за емисии или техни деривати - оператори със задължение за спазване на изискванията от Директива 2003/87/ЕО.
В посочените съгласно параграф 1, буква а) доклади се посочва броят на дългите и късите позиции по категории лица, всякакви настъпили от предходния доклад промени по тях, процентът на общо откритите позиции, представен за всяка категория, и броят на лицата във всяка категория.
В докладите, посочени в параграф 1, буква а) и в разбивките, посочени в параграф 2, се прави разграничение между:
а)
позиции, установени като позиции, които по обективно измерим начин намаляват рисковете, пряко свързани с търговските дейности; и
б)
другите позиции.
5. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на формата на посочените в параграф 1, буква а) доклади и на посочените в параграф 2 разбивки.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
По отношение на квотите за емисии или техни деривати докладите не нарушават задълженията за спазване на изискванията съгласно Директива 2003/87/ЕО.
6. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 за уточняване на праговете, посочени в параграф 1, втора алинея от настоящия член, при отчитане на общия брой на откритите позиции и техния размер и общия брой на лицата, които държат позиция.
7. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение, за да определи мерките, по силата на които всички посочени в параграф 1, буква а) доклади трябва да се изпращат на ЕОЦКП ежеседмично в точно определено време, за да бъдат централизирано публикувани от органа.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ДЯЛ V
УСЛУГИ, СВЪРЗАНИ С ДОКЛАДВАНЕТО НА ДАННИ
Раздел 1
Лицензионни процедури за доставчиците на услуги за докладване на данни
Член 59
Изискване относно лиценза
1. Държавите членки изискват предоставянето на описаните в приложение I, раздел Г услуги за докладване на данни, извършвано като обичайна професионална или стопанска дейност, да бъде предмет на предварително лицензиране в съответствие с настоящия раздел. Лицензът се издава от определения в съответствие с член 67 компетентен орган на държавата членка по произход.
2. Чрез дерогация от параграф 1 държавите членки разрешават на инвестиционен посредник или пазарен оператор, организиращ място на търговия, да извършват услугите по докладване на данни като ОМП, ДКД и ОМД след предварителна проверка на това дали спазват настоящия дял. Тази услуга се включва в техния лиценз.
3. Държавите членки регистрират всички доставчици на услуги за докладване на данни. Регистърът е публичен и съдържа информация за услугите, за които е лицензиран доставчикът на услуги за докладване на данни. Той се актуализира периодично. ЕОЦКП бива уведомяван за всеки издаден лиценз.
ЕОЦКП съставя списък на всички доставчици на услуги за докладване на данни в Съюза. Списъкът съдържа информация за услугите, за които е лицензиран доставчикът на услуги за докладване на данни, и периодично се актуализира. ЕОЦКП публикува този списък на своята интернет страница и го актуализира.
В случаите, когато компетентен орган е отнел лиценз в съответствие с член 62, отнемането на лиценза се публикува в списъка за срок от 5 години.
4. Държавите членки изискват от доставчиците на услуги за докладване на данни да предоставят услугите си под надзора на компетентния орган. Държавите членки правят необходимото компетентните органи да извършват редовен преглед във връзка със спазването от страна на доставчиците на услуги за докладване на данни на настоящия дял. Те правят и необходимото компетентните органи да следят за това доставчиците на услуги за докладване на данни да спазват по всяко време условията за първоначалното издаване на лиценз, установени в настоящия дял.
Член 60
Обхват на лиценза
1. Държавата членка по произход гарантира, че в лиценза е определена услугата за докладване на данни, която доставчикът на услуги за докладване на данни е лицензиран да предоставя. Доставчик на услуги за докладване на данни, който иска да разшири обхвата на дейността си, като включи допълнителни услуги за докладване на данни, подава заявление за разширяване на лиценза.
2. Лицензът е валиден за цялата територия на Съюза и позволява на доставчик на услуги за докладване на данни да предоставя в целия Съюз услугите, за които е бил лицензиран.
Член 61
Процедури за одобряване и отхвърляне на искания за издаване на лиценз
1. Компетентният орган не издава лиценз, ако не е и докато не бъде напълно удовлетворен от изпълнението от страна на кандидата на всички изисквания, предвидени в приетите съгласно настоящата директива разпоредби.
2. Доставчикът на услуги за докладване на данни представя цялата информация - включително програма за дейността, в която излага, inter alia, видовете услуги, които планира да предоставя, и организационната структура - необходима за това компетентният орган да се увери, че към момента на първоначалното лицензиране доставчикът на услуги за докладване на данни е създал необходимата организация, за да изпълни задълженията си съгласно разпоредбите на настоящия дял.
3. Кандидатът бива информиран в рамките на шест месеца от подаването на пълното заявление дали е издаден лицензът.
4. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се определя:
а)
информацията, която трябва да бъде предоставена на компетентните органи съгласно параграф 2, включително програмата на дейността;
б)
информацията, включена в уведомленията съгласно член 63, параграф 3.
ЕОЦКП представя на Комисията посочените в първа алинея проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
5. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за въвеждане на стандартни формуляри, образци и процедури за уведомлението или предоставянето на информацията, предвидени в параграф 2 от настоящия член и член 63, параграф 4.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 62
Отнемане на лиценз
Компетентният орган може да отнеме лиценз, издаден на доставчик на услуги за докладване на данни, ако доставчикът:
а)
не използва лиценза в рамките на 12 месеца, изрично се откаже от него или през последните шест месеца не е предоставял услуги за докладване на данни, освен ако съответната държава членка е предвидила в такива случаи лицензът да се обезсилва;
б)
е получил лиценза посредством неверни твърдения или по друг незаконен начин;
в)
вече не отговаря на условията, при които е бил издаден лицензът;
г)
грубо и системно е нарушавал разпоредбите на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014.
Член 63
Изисквания към ръководния орган на доставчика на услуги за докладване на данни
1. Държавите членки изискват всички членове на ръководния орган на всеки доставчик на услуги за докладване на данни да се ползват по всяко време с достатъчно добра репутация, да притежават необходимите знания, умения и опит и да отделят достатъчно време за изпълнение на своите задължения.
Членовете на ръководния орган притежават заедно необходимите знания, умения и опит, които им позволяват да разбират дейността на доставчика на услуги за докладване на данни. Всеки член на ръководния орган действа честно, почтено и независимо, за да може при необходимост ефективно да оспорва решенията на висшето ръководство, както и при необходимост ефективно да следи и наблюдава вземането на решения на управленско равнище.
Ако пазарен оператор кандидатства за лиценз, за да упражнява дейност като ОМП, ДКД или ОМД и членовете на ръководния орган на ОМП, ДКД или ОМД са същите като членовете на ръководния орган на регулирания пазар, се приема, че тези лица изпълняват изискванията по първа алинея.
2. До 3 януари 2016 г. ЕОЦКП разработва насоки за оценка на това дали членовете на описания в параграф 1 ръководен орган са подходящи да извършват тази дейност, като се вземат предвид поверените им различни роли и функции, както и необходимостта от избягване на конфликти на интереси между членовете на ръководния орган и потребителите на ОМП, ДКД или ОМД.
3. Държавите членки изискват от доставчика на услуги за докладване на данни да уведоми компетентния орган относно членовете на своя ръководен орган и за всяка промяна в техния състав, както и да предостави необходимата информация, за да се прецени дали юридическото лице отговаря на параграф 1.
4. Държавите членки гарантират, че ръководният орган на доставчик на услуги за докладване на данни определя и упражнява надзор върху изпълнението на правилата за управление, обезпечаващи ефективно и разумно управление на дадена организация, включително разделение на задълженията в организацията и предотвратяване на конфликти на интереси, и по начин, който подпомага целостта на пазара и е в интерес на неговите клиенти.
5. Компетентният орган отказва да издаде лиценз, ако не е убеден, че лицето или лицата, които фактически ще ръководят дейността на доставчика на услуги за докладване на данни, притежават достатъчно добра репутация и опит или ако са налице обективни и очевидни причини да счита, че предложените в управлението на доставчика промени може да представляват заплаха за неговото ефективно, правилно и разумно управление и за правилно зачитане на интересите на клиентите и целостта на пазара.
Раздел 2
Условия за ОМП
Член 64
Организационни изисквания
1. Държавата членка по произход изисква от ОМП да е установил подходящи политики и механизми за публично оповестяване на информацията, изисквана съгласно членове 20 и 21 от Регламент (ЕС) № 600/2014, толкова близо до оповестяването в реално време, колкото е технически възможно, и при подходящи търговски условия. Информацията се предоставя безплатно 15 минути, след като е била публикувана от ОМП. Държавата членка по произход изисква ОМП да може ефективно и последователно да разпространява тази информация, така че да гарантира бърз достъп до нея, на недискриминационна основа и във форма, която улеснява консолидирането на подобни данни, получени от други източници.
2. Информацията, оповестена публично от ОМП в съответствие с параграф 1, включва най-малко следните сведения:
а)
кода за идентифициране на финансовия инструмент;
б)
цената, на която е извършена сделката;
в)
обема на сделката;
г)
времето на извършване на сделката;
д)
времето, в което сделката е била докладвана;
е)
паричната единица на сделката;
ж)
кода на мястото на търговия, на което е извършена сделката, или ако сделката е извършена посредством систематичен участник кода „SI“ или в противен случай кода „OTC“;
з)
ако е приложимо, показател, че сделката е предмет на специални условия.
3. Държавата членка по произход изисква от ОМП да прилага и поддържа ефективни административни правила, приети с цел да се избегнат конфликти на интереси с неговите клиенти. По-специално ОМП, който упражнява дейност и като пазарен оператор или инвестиционен посредник, обработва цялата събрана информация по недискриминационен начин, като въвежда и поддържа подходящи процедури за разделяне на различните стопански функции.
4. Държавата членка по произход изисква от ОМП да има работещи механизми за сигурност, с които да гарантира сигурността на средствата, чрез които се предава информацията, да сведе до минимум риска от подправяне на данните и непозволения достъп и да предотврати изтичането на информация преди публикуването ѝ. ОМП поддържа необходимите ресурси и разполага с резервно оборудване, за да може да предлага и поддържа услугите по всяко време.
5. Държавата членка по произход изисква от ОМП да разполага със системи, посредством които може успешно да се провери пълнотата на докладите за извършената търговия, да се установят пропуски и груби грешки и да се изиска повторното предаване на такива грешни доклади.
6. ЕОЦКП разработва проекти за регулаторни технически стандарти, с които се определят общите формати, стандартите за данните и техническите правила, които да улеснят консолидирането на посочената в параграф 1 информация.
ЕОЦКП представя на Комисията посочените в първа алинея проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
7. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се уточнява какво представляват подходящи търговски условия за публично оповестяване на посочената в параграф 1 от настоящия член информация.
8. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се уточняват:
а)
средствата, с които ОМП може да изпълни предвиденото в параграф 1 задължение за предоставяне на информация;
б)
съдържанието на публикуваната съгласно параграф 1 информация, включително най-малко посочената в параграф 2 информация по начин, който да предостави възможност за публикуването на информацията, изисквана съгласно член 64;
в)
конкретните организационни изисквания, посочени в параграфи 3, 4 и 5.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Раздел 3
Условия за ДКД
Член 65
Организационни изисквания
1. Държавата членка по произход изисква от ДКД да е установил подходящи политики и механизми за събирането на информацията, която е оповестена публично в съответствие с членове 6 и 20 от Регламент (ЕС) № 600/2014, да я консолидира в постоянен поток от електронни данни и да я предоставя на обществеността толкова бързо в реално време, колкото е технически възможно, и при подходящи търговски условия.
Информацията съдържа поне следните сведения:
а)
кода за идентифициране на финансовия инструмент;
б)
цената, на която е извършена сделката;
в)
обема на сделката;
г)
времето на извършване на сделката;
д)
времето, в което сделката е била докладвана;
е)
паричната единица на сделката;
ж)
кода на мястото на търговия, на което е извършена сделката, или ако сделката е извършена посредством систематичен участник кода „SI“ или в противен случай кода „OTC“;
з)
където е приложимо, фактът, че компютърен алгоритъм в рамките на инвестиционния посредник е бил отговорен за решението да се инвестира и за сключването на сделката;
и)
ако е приложимо, показател, че сделката е предмет на специални условия;
й)
ако задължението за публично оповестяване на информацията, посочено в член 3, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 600/2014, е отменено в съответствие с член 4, параграф 1, буква а) или буква б) от посочения регламент, обозначение за указване кое от тези освобождавания се прилага за съответната сделка.
Информацията се предоставя безплатно 15 минути, след като е била публикувана от ДКД. Държавата членка по произход изисква от ДКД да може ефективно и последователно да разпространява тази информация, така че да гарантира бърз достъп до нея, на недискриминационна основа и във форма, която е лесно достъпна и използваема от участниците на пазара.
2. Държавата членка по произход изисква от ДКД да е установил подходящи политики и механизми за събирането на информацията, която е оповестена публично в съответствие с членове 10 и 21 от Регламент (ЕС) № 600/2014, да я консолидира в постоянен поток от електронни данни и да предоставя следната информация на обществеността толкова бързо в реално време, колкото е технически възможно, и при подходящи търговски условия, като информацията съдържа поне следните сведения:
а)
кода за идентифициране на финансовия инструмент;
б)
цената, на която е извършена сделката;
в)
обема на сделката;
г)
времето на извършване на сделката;
д)
времето, в което сделката е била докладвана;
е)
паричната единица на сделката;
ж)
кода на мястото на търговия, на което е извършена сделката, или ако сделката е извършена посредством систематичен участник кода „SI“ или в противен случай кода „OTC“;
з)
ако е приложимо, показател, че сделката е предмет на специални условия.
Информацията се предоставя безплатно 15 минути, след като е била публикувана от ДКД. Държавата членка по произход изисква от ДКД да може ефективно и последователно да разпространява тази информация, така че да гарантира бърз достъп до нея, на недискриминационна основа и в общоприета форма, която е взаимно съвместима, лесно достъпна и използваема от участниците на пазара.
3. Държавата членка по произход изисква от ДКД да гарантира, че предоставените данни са консолидирани въз основа на информацията, публикувана от всички регулирани пазари, МСТ, ОСТ и ОМП, във връзка с финансовите инструменти, посочени в регулаторните технически стандарти съгласно параграф 8, буква в).
4. Държавата членка по произход изисква от ДКД да въведе и поддържа ефективни административни правила, приети с цел да се избегнат конфликти на интереси. По-специално пазарен оператор или ОМП, който упражнява дейност и като ДКД, обработва събраната информация по недискриминационен начин, като въвежда и поддържа подходящи процедури за разделяне на различните стопански функции.
5. Държавата членка по произход изисква от ДКД да има работещи механизми за сигурност, с които да гарантира сигурността на средствата, чрез които се предава информацията, да сведе до минимум риска от подправяне на данните и непозволения достъп. Държавата членка по произход изисква от ДКД да поддържа необходимите ресурси и да разполага с резервно оборудване, за да може да предлага и поддържа услугите си по всяко време.
6. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на стандартите, на които трябва да отговаря информацията, която трябва да бъде публикувана в съответствие с членове 6, 10, 20 и 21 от Регламент (ЕС) № 600/2014, и формата, в която трябва да бъде представена - включително кода за идентификация на финансовия инструмент, цената, количеството, времето, паричната единица, кода на мястото на търговия и показатели за специалните условия, които се прилагат по отношение на сделката - както и за определяне на технически процедури, спомагащи за ефективното и последователно разпространяване на тази информация, така че да е лесно достъпна и използваема от участниците на пазара, както се предвижда в параграфи 1 и 2, включително посочването на допълнителните услуги, които ДКД би могъл да изпълнява, които повишават ефективността на пазара.
ЕОЦКП представя на Комисията посочените в първа алинея проекти на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г. по отношение на информацията, публикувана в съответствие с член 6 и член 20 от Регламент (ЕС) № 600/2014, и до 3 юли 2015 г. по отношение на информацията, публикувана в съответствие с член 10 и член 21 от Регламент (ЕС) № 600/2014.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
7. Комисията приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се уточнява какво представляват подходящи търговски условия за предоставяне на достъп до потоците от данни, както е посочено в параграфи 1 и 2 от настоящия член.
8. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се уточняват:
а)
средствата, с които ДКД може да изпълни предвиденото в параграфи 1 и 2 задължение за предоставяне на информация;
б)
съдържанието на публикуваната съгласно параграфи 1 и 2 информация;
в)
финансовите инструменти, информация за които трябва да бъде включена в потока от данни, и за некапиталовите инструменти местата на търговия и ОМП, които трябва да бъдат включени;
г)
други средства, посредством които се гарантира, че публикуваните от различни ДКД данни съответстват и могат да бъдат подробно съпоставени и свързани с подобни данни от други източници, както и могат да бъдат обобщени на равнището на Съюза;
д)
конкретните организационни изисквания, посочени в параграфи 4 и 5.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Раздел 4
Условия за ОМД
Член 66
Организационни изисквания
1. Държавата членка по произход изисква от ОМД да разполага с подходящи политики и процедури за отчитане на информацията, изисквана съгласно член 26 от Регламент (ЕС) № 600/2014, възможно най-бързо и не по-късно от края на работния ден след деня на осъществяване на сделката. Тази информация се отчита в съответствие с изискванията на член 26 от Регламент (ЕС) № 600/2014.
2. Държавата членка по произход изисква от ОМД да прилага и поддържа ефективни административни правила, приети с цел да се избегнат конфликти на интереси с неговите клиенти. По-специално ОМД, който извършва дейност и като пазарен оператор или инвестиционен посредник, обработва цялата събрана информация по недискриминационен начин, като въвежда и поддържа подходящи процедури за разделяне на различните стопански функции.
3. Държавата членка по произход изисква от ОМД да има работещи механизми за сигурност, с които да гарантира сигурността и удостоверяването на автентичността на средствата, чрез които се предава информацията, да сведе до минимум риска от подправяне на данните и непозволен достъп и да предотврати изтичането на информация, като осигури поверителността на данните по всяко време. Държавата членка по произход изисква от ОМД да поддържа необходимите ресурси и да разполага с резервно оборудване, за да може да предлага и поддържа услугите си по всяко време.
4. Държавата членка по произход изисква от ОМД да разполага със системи, посредством които може успешно да се провери пълнотата на докладите е за извършената търговия, да се установят пропуски и груби грешки, допуснати от посредника, и при възникването на такава грешка или пропуск да се съобщават подробни данни за грешката или пропуска на инвестиционния посредник и да се изиска повторното предаване на такива грешни доклади.
Освен това държавата членка по произход изисква от ОМД да разполага със системи, които да му позволяват да открива допуснати от него грешки или пропуски и да му дават възможност да поправя и предава или препредава, според случая на компетентния орган правилни и пълни доклади за сделките.
5. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, с които се уточняват:
а)
средствата, по които ОМД може да изпълни предвиденото в параграф 1 задължение за предоставяне на информация; и
б)
конкретните организационни изисквания, посочени в параграфи 2, 3 и 4.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегират правомощия да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ДЯЛ VI
КОМПЕТЕНТНИ ОРГАНИ
ГЛАВА I
Процедури за определяне на компетентните органи, правомощия и процедури за обжалване
Член 67
Определяне на компетентните органи
1. Всяка държава членка определя компетентните органи, които изпълняват всяко от задълженията, предвидени съгласно различните разпоредби на Регламент (ЕС) № 600/2014 и на настоящата директива. Държавите членки информират Комисията, ЕОЦКП и компетентните органи на другите държави членки за определените компетентни органи, отговорни за осигуряване на изпълнението на всяко едно от тези задължения, както и за разпределението на тези задължения, ако има такова.
2. Компетентните органи, посочени в параграф 1, са публични органи, без да се засяга възможността за делегиране на задачи на други субекти, когато това е изрично предвидено в член 29, параграф 4.
Всяко делегиране на задачи на органи, които са различни от посочените в параграф 1, не може да бъде свързано нито с упражняването на правомощие, дадено от държавата, нито с използването на дискреционни правомощия за вземане на решение. Преди делегирането държавите членки изискват от компетентните органи да предприемат всички разумни стъпки, за да се гарантира, че органът, на който се делегират задачи, има капацитета и ресурсите да изпълнява ефективно задачите, и че делегирането се извършва само ако е създадена ясно дефинирана и документирана рамка за изпълнението на каквито и да е делегирани задачи, в която са посочени задачите, които следва да се поемат, и условията, при които те следва да бъдат осъществявани. Тези условия включват клауза, задължаваща въпросния орган да действа и да бъде организиран по такъв начин, че да избягва конфликт на интереси и получаваната информация от осъществяването на делегираните задачи да не бъде използвана некоректно или за възпрепятстване на конкуренцията. Окончателната отговорност за надзора върху съблюдаването на настоящата директива и на мерките за нейното прилагане пада върху компетентния орган или органите, определени в съответствие с параграф 1.
Държавите членки информират Комисията, ЕОЦКП и компетентните органи на другите държави членки за всякакви договорености, постигнати във връзка с делегирането на задачи, включително точните условия, които уреждат това делегиране.
3. ЕОЦКП публикува на своята интернет страница и поддържа актуален списък на компетентните органи, посочени в параграфи 1 и 2.
Член 68
Сътрудничество между органите от една и съща държава членка
Ако държава членка определи повече от един компетентен орган за прилагане на разпоредба на настоящата директива или Регламент (ЕС) № 600/2014, то техните конкретни функции биват ясно дефинирани и съответните органи си сътрудничат тясно.
Всяка държава членка изисква такова сътрудничество да се осъществява и между компетентните органи за целите на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014 и компетентните органи, отговорни за надзора върху кредитни и други финансови институции, пенсионни фондове, ПКИПЦК, застрахователни и презастрахователни посредници и застрахователни предприятия в тази държава членка.
Държавите членки изискват от компетентните органи да обменят всяка информация, която е съществена или се отнася за упражняването на техните функции и изпълнението на задълженията им.
Член 69
Надзорни правомощия
1. На компетентните органи се предоставят всички надзорни правомощия, включително правомощия за осъществяването на разследвания и правомощия за налагането на корективни мерки, необходими за изпълняване на задълженията им съгласно настоящата директива и съгласно Регламент (ЕС) № 600/2014.
2. Правомощията, посочени в параграф 1, включват най-малко следните:
а)
правомощие на достъп до всякакви документи или други данни от всякакъв вид, които компетентният орган счита, че биха могли да бъдат важни за изпълнението на неговите задължения, и получаването или вземането на копие от тях;
б)
правомощие да изискват или да отправят запитване относно предоставянето на информация от всяко лице, а ако е необходимо - призоваване и разпитване на лице с цел получаване на информацията;
в)
правомощие да извършват проверки на място или разследвания;
г)
правомощие да изискват съществуващите записи на телефонни разговори или електронни комуникации или други записи на пренос на данни, държани от инвестиционен посредник или от кредитна институция или от друг субект, които се регулират от настоящата директива или от Регламент (ЕС) № 600/2014;
д)
правомощие да изискват запорирането или конфискуването на активи; или и двете;
е)
правомощие да наложат временна забрана за извършване на професионална дейност;
ж)
правомощие да изискват от одиторите на лицензирани инвестиционни посредници, на регулирани пазари и на доставчици на услуги за докладване на данни да предоставят информация;
з)
правомощие да отнасят въпроси за наказателно преследване;
и)
правомощие да разрешават на одитори или експерти да извършват проверки или разследвания;
й)
правомощие да изискват или да отправят запитване относно предоставянето на информация, включително цялата съответна документация от всяко лице относно размера и целта на позицията или експозицията, която е формирана посредством стоковия дериват, и относно активи или пасиви на базовия пазар;
к)
правомощие да изискват временното или постоянното прекратяване на практики или поведение, които компетентният орган счита, че са в нарушение на разпоредбите на Регламент (ЕС) № 600/2014 и на разпоредбите, приети с оглед на изпълнение на настоящата директива, и предотвратяване на подобно поведение или практика в бъдеще;
л)
правомощие да приемат всякакъв вид мерки, за да гарантират, че инвестиционните посредници, регулираните пазари и другите лица, към които се прилага настоящата директива или Регламент (ЕС) № 600/2014, продължават да спазват законовите изисквания;
м)
правомощие да изискват спирането на финансов инструмент от търговия;
н)
правомощие да изискват отстраняването на финансов инструмент от търговия, независимо от това дали се търгува на регулиран пазар или чрез други търговски системи;
о)
правомощие да изискват от всяко лице да предприеме стъпки за намаляване на размера на позицията или експозицията;
п)
правомощие да ограничават способността на всяко лице да сключва договори за стокови деривати, включително като въвеждат ограничения по отношение на размера на дадена позиция, която всяко лице може да държи по всяко време в съответствие с член 57 от настоящата директива;
р)
правомощие да публикуват съобщения;
с)
правомощие да изискват, доколкото е позволено от националното право, съществуващи записи на пренос на данни, съхранявани от далекосъобщителен оператор, когато съществува основателно подозрение за нарушение и когато такива записи могат да бъдат от значение за разследване на нарушение на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014;
т)
правомощие да спрат предлагането или продажбата на финансови инструменти или структурирани депозити, когато са изпълнени условията на членове 40, 41 или 42 от Регламент (ЕС) № 600/2014;
у)
правомощие да спрат предлагането или продажбата на финансови инструменти или структурирани депозити, ако инвестиционният посредник не е разработил или приложил ефективен процес на одобрение на продукта или по друг начин не е успял да спази член 16, параграф 3 от настоящата директива;
ф)
правомощие да изискват отстраняването на физическо лице от ръководния орган на инвестиционен посредник или пазарен оператор.
До 3 юли 2016 г. държавите членки уведомяват Комисията и ЕОЦКП относно законовите, подзаконовите и административните разпоредби, които транспонират параграфи 1 и 2. Те уведомяват без необосновано забавяне Комисията и ЕОЦКП за всякакви последващи изменения на тези разпоредби.
Държавите членки гарантират, че имат работещи механизми, които да гарантират, че обезщетение може да бъде платено или може да бъде предприето друго действие за компенсиране в съответствие с националното право за всяка финансова загуба или вреда, понесена в резултат от нарушение на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014.
Член 70
Санкции за нарушения
1. Без да се засягат надзорните правомощия, включително правомощията за осъществяването на разследвания и правомощията за налагането на корективни мерки на компетентните органи в съответствие с член 69 и правото на държавите членки да предвиждат и налагат наказателноправни санкции, държавите членки определят правилата относно тях и гарантират, че техните компетентни органи могат да налагат административни санкции и мерки, приложими за всички нарушения на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014 и националните разпоредби, приети в изпълнение на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014, и предприемат всички мерки, необходими за гарантиране на тяхното изпълнение. Тези санкции и мерки са ефективни, пропорционални и възпиращи и се прилагат за нарушения дори когато те не са конкретно посочени в параграфи 3, 4 и 5.
Държавите членки могат да решат да не установяват правила за административни санкции за нарушения, които подлежат на наказателноправни санкции съгласно националното право. В този случай държавите членки съобщават на Комисията съответните разпоредби от наказателното право.
До 3 юли 2016 г. държавите членки уведомяват Комисията и ЕОЦКП относно законовите, подзаконовите и административните разпоредби, които транспонират настоящия член, включително всички съответни разпоредби от наказателното право. Държавите членки уведомяват без необосновано забавяне Комисията и ЕОЦКП за всякакви последващи изменения на тези разпоредби.
2. Държавите членки гарантират, че при нарушаване на задълженията, които са в сила за инвестиционните посредници, пазарните оператори, доставчиците на услуги за докладване на данни, кредитните институции във връзка с инвестиционни услуги или инвестиционни дейности и допълнителни услуги и клоновете на дружества от трети държави в случай на нарушение, могат да бъдат наложени санкции и мерки на членовете на ръководния орган на инвестиционните посредници и на пазарните оператори в зависимост от условията, определени в националното право в области, които не са хармонизирани от настоящата директива, както и на всяко друго физическо или юридическо лице, което съгласно националното право носи отговорност за нарушението.
3. Държавите членки гарантират, че поне нарушение на следните разпоредби от настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014 се счита за нарушение на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014:
а)
по отношение на настоящата директива:
i)
член 8, буква б);
ii)
член 9, параграфи 1 - 6;
iii)
член 11, параграфи 1 и 3;
iv)
член 16, параграфи 1 - 11;
v)
член 17, параграфи 1- 6;
vi)
член 18, параграфи 1 - 9 и член 18, параграф 10, първо изречение;
vii)
членове 19 и 20;
viii)
член 21, параграф 1;
ix)
член 23, параграфи 1, 2 и 3;
х)
член 24, параграфи 1 - 5 и 7 - 10 и член 24 параграф 11, първа и втора алинеи;
xi)
член 25, параграфи 1 - 6,
xii)
член 26, параграф 1, второ изречение и член 26, параграфи 2 и 3;
xiii)
член 27, параграфи 1 - 8;
xiv)
член 28, параграфи 1 и 2;
xv)
член 29, параграф 2, първа алинея, член 29, параграф 2, трета алинея, член 29, параграф 3, първо изречение, член 29, параграф 4, първа алинея и член 29, параграф 5;
xvi)
член 30, параграф 1, втора алинея, член 30, параграф 3, втора алинея, първо изречение;
xvii)
член 31, параграф 1, член 31, параграф 2, първа алинея и член 31, параграф 3;
xviii)
член 32, параграф 1, член 32, параграф 2, първа, втора и четвърта алинеи;
xix)
член 33, параграф 3;
xx)
член 34, параграф 2, член 34, параграф 4, първо изречение, член 34, параграф 5, първо изречение, член 34, параграф 7, първо изречение;
xxi)
член 35, параграф 2, член 35, параграф 7, първа алинея, член 35, параграф 10, първо изречение;
xxii)
член 36, параграф 1;
xxiii)
член 37, параграф 1, първа алинея и втора алинея, първо изречение и член 37, параграф 2, първа алинея;
xxiv)
член 44, параграф 1, четвърта алинея, член 44, параграф 2, първо изречение, член 44, параграф 3, първа алинея и член 44, параграф 5, буква б);
xxv)
член 45, параграфи 1 - 6 и параграф 8;
xxvi)
член 46, параграф 1, член 46, параграф 2, букви а) и б);
xxvii)
член 47;
xxviii)
член 48, параграфи 1 - 11;
xxix)
член 49, параграф 1;
xxx)
член 50, параграф 1;
xxxi)
член 51, параграфи 1 - 4 и член 51, параграф 5, второ изречение;
xxxii)
член 52, параграф 1, член 52, параграф 2, първа, втора и пета алинеи;
xxxiii)
член 53, параграфи 1, 2 и 3, член 53, параграф 6, втора алинея, първо изречение и член 53, параграф 7;
xxxiv)
член 54, параграф 1, член 54, параграф 2, първа алинея и член 54, параграф 3;
xxxv)
член 57, параграфи 1 и 2, член 57, параграф 8 и член 57, параграф 10, първа алинея;
xxxvi)
член 58, параграфи 1 - 4;
xxxvii)
член 63, параграфи 1, 3 и 4;
xxxviii)
член 64, параграфи 1 - 5;
xxxix)
член 65, параграфи 1 - 5;
xxxx)
член 66, параграфи 1 - 4; и
б)
по отношение на Регламент (ЕС) № 600/2014:
i)
член 3, параграфи 1 и 3;
ii)
член 4, параграф 3, първа алинея;
iii)
член 6;
iv)
член 7, параграф 1, първо изречение;
v)
член 8, параграфи 1, 3 и 4;
vi)
член 10;
vii)
член 11, параграф 1, трета алинея, първо изречение и член 11, параграф 3, трета алинея;
viii)
член 12, параграф 1;
ix)
член 13, параграф 1;
х)
член 14, параграф 1 и член 14, параграф 2, първо изречение и член 14, параграф 3, второ, трето и четвърто изречение;
xi)
член 15, параграф 1, първа алинея и втора алинея, първо и трето изречение, член 15, параграф 2 и член 15, параграф 4, второ изречение;
xii)
член 17, параграф 1, второ изречение;
xiii)
член 18, параграфи 1 и 2, член 18, параграф 4, първо изречение, член 18, параграф 5, първо изречение, член 18, параграф 6, първа алинея и член 18, параграфи 8 и 9;
xiv)
член 20, параграф 1 и член 20, параграф 2, първо изречение;
xv)
член 21, параграфи 1, 2 и 3;
xvi)
член 22, параграф 2;
xvii)
член 23, параграфи 1 и 2;
xviii)
член 25, параграфи 1 и 2;
xix)
член 26, параграф 1, първа алинея, член 26, параграфи 2- 5, член 26, параграф 6, първа алинея, член 26, параграф 7, първа - пета алинея и осма алинея;
хх)
член 27, параграф 1;
ххi)
член 28, параграф 1 и член 28, параграф 2, първа алинея;
ххii)
член 29, параграфи 1 и 2;
xxiii)
член 30, параграф 1;
xxiv)
член 31, параграфи 2 и 3;
xxv)
член 35, параграфи 1, 2 и 3;
xxvi)
член 36, параграфи 1, 2 и 3;
xxvii)
член 37, параграфи 1 и 3;
xxviii)
членове 40, 41 и 42.
4. За нарушение се счита също предоставянето на инвестиционни услуги или извършването на инвестиционни дейности без изисквания лиценз или одобрение в съответствие със следните разпоредби от настоящата директива или с Регламент (ЕС) № 600/2014:
а)
член 5 или член 6, параграф 2 или членове 34, 35, 39, 44 или 59 от настоящата директива; или
б)
член 7, параграф 1, трето изречение или член 11, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 600/2014.
5. Отказ да се окаже съдействие или да се спазят изискванията при разследване или проверка или искане, обхванати от член 69, също се счита за нарушение на настоящата директива.
6. В случаи на нарушения, посочени в параграфи 3, 4 и 5, държавите членки в съответствие с националното право, предвиждат, че компетентните органи имат правомощия да предприемат и налагат най-малкото следните административни санкции и мерки:
а)
публично изявление, в което се посочва физическото или юридическото лице и естеството на нарушението в съответствие с член 71;
б)
разпореждане, с което се изисква физическото или юридическото лице да прекрати виновното поведение и да не извършва повторно нарушение;
в)
за инвестиционен посредник, пазарен оператор, лицензиран да организира МСТ или ОСТ, регулиран пазар, ОМП, ДКД и ОМД - отнемане или спиране на действието на лиценза на институцията в съответствие с членове 8, 43 и 65;
г)
временна или, за многократни тежки нарушения, постоянна забрана за член на ръководния орган на инвестиционния посредник или за всяко друго физическо лице, за което се счита, че носи отговорност, да заема управленски длъжности в инвестиционни посредници;
д)
временна забрана за инвестиционен посредник да бъде член или участник на регулирани пазари или МСТ или клиент на ОСТ;
е)
за юридическо лице - максимални административни глоби в размер на най-малко 5 000 000 EUR или в държавите членки, чиято парична единица не е евро, съответната равностойност в националната парична единица към 2 юли 2014 г. или до 10 % от общия годишен оборот на юридическото лице, посочен в последните налични счетоводни отчети, одобрени от ръководния орган; когато юридическото лице е предприятие майка или дъщерно предприятие на предприятие майка, задължено да изготвя консолидирани финансови отчети в съответствие с Директива 2013/34/ЕС, приложимият общ годишен оборот е общият годишен оборот или съответстващият вид приходи в съответствие с приложимите счетоводни законодателни актове, посочени в последните налични консолидирани отчети, одобрени от ръководния орган на предприятието майка, което ръководи останалите предприятия;
ж)
за физическо лице - максимални административни глоби в размер на поне 5 000 000 EUR или - в държавите членки, чиято парична единица не е евро, равностойността в националната парична единица към 2 юли 2014 г.;
з)
максимални административни глоби на стойност най-малко двойния размер на ползата, извлечена вследствие на нарушението, когато размерът на тази полза може да бъде определен, дори този размер да надхвърля максималните суми по букви е) и ж).
7. Държавите членки могат да оправомощят компетентните органи да налагат видове санкции в допълнение към посочените в параграф 6 или да налагат глоби, които надхвърлят сумите, посочени в параграф 6, букви е), ж) и з).
Член 71
Публикуване на решения
1. Държавите членки предвиждат задължението компетентните органи своевременно да публикуват на своята официална интернет страница всяко решение, с което се налага административна санкция или мярка във връзка с нарушения на Регламент (ЕС) № 600/2014 или на националните разпоредби, приети за изпълнението на настоящата директива, след като санкционираното лице бъде уведомено за това решение. При публикуването се посочва най-малко информация за вида и естеството на нарушението и самоличността на отговорните лица. Това задължение не се прилага за решения, с които се налагат мерки за целите на разследване.
Когато обаче на базата на извършена оценка за всеки конкретен случай относно съразмерността на публикуването на личните данни, компетентният орган счита оповестяването на идентификационните данни на юридическите лица или на личните данни на физическите лица за несъразмерно или когато публикуването застрашава стабилността на финансовите пазари или текущо разследване, държавите членки правят необходимото компетентните органи:
а)
да отложат публикуването на решението за налагане на санкцията или мярката до момента, в който основанията те да не бъдат публикувани престанат да съществуват;
б)
да публикуват решението за налагане на санкцията или мярката анонимно по начин, който да съответства на националното право, ако подобно анонимно публикуване гарантира ефективна защита на въпросните лични данни;
в)
изобщо не публикуват решението за налагане на санкция или мярка, в случай че възможностите, посочени в букви а) и б), се считат за недостатъчни, за да се гарантира:
i)
че стабилността на финансовите пазари не би била изложена на опасност;
ii)
пропорционалността на публикуването на такива решения по отношение на мерките, за които се счита, че са от незначителен характер.
Когато се вземе решение за анонимно публикуване на санкция или мярка, публикуването на съответните данни може да бъде отложено за разумен срок, ако се предвижда в рамките на този срок основанията за анонимното публикуване да престанат да съществуват.
2. Когато решението за налагане на санкция или мярка подлежи на обжалване пред съответните съдебни или други органи, компетентните органи публикуват също така незабавно на своята официална интернет страница тази информация и всяка последваща информация относно резултата от това обжалване. Освен това се публикува и всяко решение, с което се отменя предходно решение за налагане на санкция или мярка.
3. Компетентните органи правят необходимото публикуваната в съответствие с настоящия член информация да остане на тяхната официална интернет страница за срок от минимум пет години след публикуването ѝ. Личните данни, които се съдържат в публикацията, се съхраняват на официалната интернет страница на компетентния орган само за необходимия срок в съответствие с приложимите правила за защита на данните.
Компетентните органи информират ЕОЦКП относно всички административни санкции, които са наложени, но не са публикувани в съответствие с параграф 1, буква в), включително всяко обжалване във връзка с тях и резултата от него. Държавите членки правят необходимото компетентните органи да получат информация и окончателното съдебно решение във връзка с всяка наложена наказателноправна санкция и да го представят на ЕОЦКП. ЕОЦКП поддържа централна база данни за санкции, които са му били съобщени, единствено за целите на обмена на информация между компетентните органи. Тази база данни е достъпна само за компетентните органи и се актуализира въз основа на информацията, предоставена от компетентните органи.
4. Държавите членки ежегодно предоставят на ЕОЦКП обобщена информация относно всички санкции и мерки, наложени в съответствие с параграфи 1 и 2. Това задължение не се прилага за мерки за целите на разследване. ЕОЦКП публикува информацията в годишен доклад.
Когато държавите членки са избрали, в съответствие с член 70, да определят наказателноправни санкции за нарушения на разпоредбите, указани в посочения член, техните компетентни органи ежегодно предоставят на ЕОЦКП анонимни и обобщени данни относно всички предприети наказателни разследвания и всички наложени наказателноправни санкции. ЕОЦКП публикува данни относно наложените наказателни санкции в годишен доклад.
5. Когато компетентният орган оповестява административна мярка, санкция или наказателноправна санкция, той едновременно докладва за това на ЕОЦКП.
6. Когато публикуваната наказателоправна или административна санкция е наложена на инвестиционен посредник, пазарен оператор, доставчик на услуги за докладване на данни, кредитна институция във връзка с инвестиционни услуги и дейности или допълнителни услуги или клон на дружества от трети държави, лицензирани в съответствие с настоящата директива, ЕОЦКП отбелязва публикуваната санкция в съответния регистър.
7. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение относно процедурите и формулярите за предоставянето на информацията, посочена в настоящия член.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 72
Упражняване на правомощията за надзор и за налагане на санкции
1. Компетентните органи упражняват също така правомощията за надзор, правомощията за осъществяването на разследвания и правомощията за налагането на корективни мерки, посочени в член 69, и правомощията за налагане на санкции, посочени в член 70, в съответствие с техните национални правни рамки:
а)
пряко;
б)
в сътрудничество с други органи;
в)
на своя отговорност като ги делегират на субекти, на които са делегирани задачи съгласно член 67, параграф 2; или
г)
чрез отнасяне на въпросите пред компетентните съдебни органи.
2. Държавите членки гарантират, че при определянето на вида и размера на административна санкция или мярка, наложена при упражняването на правомощията за налагането на санкции по член 70, компетентните органи отчитат всички относими обстоятелства, включително, ако е необходимо:
а)
тежестта и продължителността на нарушението;
б)
степента на отговорност на физическото или юридическото лице, което е отговорно за нарушението;
в)
финансовите възможности на отговорното физическо или юридическо лице, определени по-специално според общия оборот на отговорното юридическо лице или годишния доход и нетните активи на отговорното физическо лице;
г)
размера на реализираната печалба или избегнатата загуба от отговорното физическо или юридическо лице, доколкото размерът им може да бъде определен;
д)
загубите, произтекли за трети страни в резултат на нарушението, доколкото могат да бъдат определени;
е)
степента на съдействие, която отговорното физическо или юридическо лице оказва на компетентния орган, без да се засяга необходимостта за осигуряване на принудително връщане от това лице на реализираните печалби или избегнатите загуби;
ж)
предходни нарушения на отговорното физическо или юридическо лице.
Компетентните органи могат да вземат предвид допълнителни фактори като посочените в първа алинея, когато определят вида и размера на административните санкции и мерки.
Член 73
Сигнализиране за нарушения
1. Държавите членки гарантират, че компетентните органи създават ефективни механизми, с които да се предостави възможност за подаването на сигнали до компетентните органи за потенциални или действителни нарушения на разпоредбите на Регламент (ЕС) № 600/2014 и на националните разпоредби, приети в изпълнение на настоящата директива.
Механизмите, посочени в първа алинея, включват най-малко:
а)
специфични процедури за получаване на сигнали за потенциални или действителни нарушения и тяхното проследяване, включително установяване на сигурни канали за комуникация за тези сигнали;
б)
подходяща защита за служителите на финансови институции, които сигнализират за нарушения, извършени в рамките на финансовата институция, най-малкото срещу ответни мерки, дискриминация или друг тип несправедливо отношение;
в)
защита на самоличността на лицето, което подава сигнал за нарушение, и на физическото лице, за което се предполага, че е отговорно за нарушението, на всички етапи от производството, освен ако разкриването на самоличността се изисква от националното право във връзка с допълнително разследване или последващо административно или съдебно производство.
2. Държавите членки задължават инвестиционните посредници, пазарните оператори, доставчиците на услуги за докладване на данни, кредитните институции във връзка с инвестиционни услуги или инвестиционни дейности и допълнителни услуги и клоновете на дружества от трети държави да имат действащи подходящи процедури, за да могат служителите им да сигнализират по определен независим и автономен ред за потенциални или действителни нарушения в рамките на институцията.
Член 74
Право на обжалване
1. Държавите членки гарантират, че всяко решение, което е взето съгласно разпоредбите на Регламент (ЕС) № 600/2014 или съгласно законовите, подзаконовите или административните разпоредби, приети съгласно настоящата директива, е надлежно мотивирано и може да бъде обжалвано пред правораздавателен орган. Правото на обжалване пред правораздавателен орган се прилага също и когато не е взето решение в рамките на шест месеца от подаването на искане за лиценз, което съдържа всички необходими данни.
2. Държавите членки гарантират, че един или повече от следните органи, определени от националното право, също могат да предприемат действия в интерес на потребителите и в съответствие с националното право пред съдилищата или компетентните административни органи за осигуряване на прилагането на Регламент (ЕС) № 600/2014 и на националните разпоредби, приети в изпълнение на настоящата директива:
а)
публични органи или техни представители;
б)
организации на потребителите, които имат законен интерес от защита на потребителите;
в)
професионални организации, които имат законен интерес от действия в защита на членовете си.
Член 75
Извънсъдебен механизъм за жалби на потребители
1. Държавите членки гарантират въвеждането на ефективни процедури за обжалване и обезщетяване в рамките на извънсъдебно уреждане на потребителски спорове относно инвестиционни и допълнителни услуги, предоставяни от инвестиционни посредници, като се използват, когато е уместно, съществуващите органи. Държавите членки гарантират също така, че всички инвестиционни посредници си сътрудничат с един или повече от тези органи, прилагащи процедури за обжалване и обезщетяване.
2. Държавите членки гарантират, че тези органи активно си сътрудничат с аналогичните на тях органи в други държави членки при разрешаването на трансгранични спорове.
3. Компетентните органи уведомяват ЕОЦКП относно посочените в параграф 1 процедури за обжалване и обезщетяване, които съществуват в рамките на тяхната компетентност.
ЕОЦКП публикува на своята интернет страница и поддържа актуален списък на всички извънсъдебни механизми.
Член 76
Професионална тайна
1. Държавите членки гарантират, че компетентните органи, всички лица, които работят или са работили за компетентните органи, или органите, на които са делегирани задачи съгласно член 67, параграф 2, както и одитори и експерти, действащи по нареждане на компетентните органи, са обвързани от задължението за професионална тайна. Те не разкриват никаква поверителна информация, която могат да получават при изпълнението на задълженията си, освен в съкратена или обобщена форма, така че отделните инвестиционни посредници, пазарните оператори, регулираните пазари или всяко друго лице да не могат да бъдат идентифицирани, без да се засягат изискванията на националното наказателно или данъчно право или другите разпоредби на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014.
2. Когато инвестиционен посредник, пазарен оператор или регулиран пазар е обявен в несъстоятелност или е открито производство по ликвидация, поверителната информация, която не засяга трети лица, може да бъде разгласявана в граждански или търговски съдебни производства, ако е необходима за провеждането на производствата.
3. Без да се засягат изискванията на националното наказателно или данъчно право, компетентните органи, институции или физически или юридически лица, различни от компетентните органи, които получават поверителна информация съгласно настоящата директива или съгласно Регламент (ЕС) № 600/2014, могат да я използват единствено при изпълнението на задълженията си и за упражняването на функциите си, а в случая на компетентните органи - съгласно обхвата на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014, или в случая на други органи, институции или физически или юридически лица - за целите, за които такава информация им е била предоставена и/или в контекста на административни или съдебни производства, които са конкретно свързани с упражняването на тези функции. Когато обаче компетентният орган или друг орган, институция или лице, което предава информацията, изрази съгласие, органът, който получава информацията, може да я използва за други цели.
4. Всяка поверителна информация, която се получава, обменя или предава съгласно настоящата директива или съгласно Регламент (ЕС) № 600/2014, е предмет на правилата за професионална тайна, установени в настоящия член. Независимо от това този член не препятства компетентните органи да обменят или предават поверителна информация в съответствие с настоящата директива или с Регламент (ЕС) № 600/2014 и с други директиви или регламенти, приложими към инвестиционни посредници, кредитни институции, пенсионни фондове, ПКИПЦК, АИФ, застрахователни и презастрахователни посредници, застрахователни предприятия, регулирани пазари или пазарни оператори, ЦК, ЦДЦК, или по друг начин - със съгласието на компетентния орган или друг орган, институция или физическо или юридическо лице, което е съобщило информацията.
5. Настоящият член не препятства компетентните органи да обменят или предават поверителна информация в съответствие с националното право, която не е получена от компетентния орган на друга държава членка.
Член 77
Отношения с одитори
1. Държавите членки гарантират, че всяко лице, което е оправомощено по смисъла на Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (49), осъществяващо в инвестиционен посредник, регулиран пазар или доставчик на услуги за докладване на данни задачата, описана в член 34 от Директива 2013/34/ЕС или член 73 от Директива 2009/65/ЕО или всяка друга определена със закон задача, има най-малкото задължението своевременно да съобщава на компетентните органи всеки факт или решение относно това предприятие, с които това лице се е запознало при осъществяването на тази задача и които могат да:
а)
представляват съществено нарушение на законовите, подзаконовите или административните разпоредби, съдържащи условията, които регулират лицензирането или осъществяването на дейността на инвестиционните посредници;
б)
засягат непрекъснатото функциониране на инвестиционния посредник;
в)
водят до отказ за заверяване на отчетите или до изразяването на резерви.
Това лице има също и задължението да съобщава всякакви факти и решения, с които се запознава при осъществяването на една от посочените в първата алинея задачи в предприятие, което има тесни връзки с инвестиционния посредник, в което лицето осъществява тази задача.
2. Добросъвестното съобщаване пред компетентните органи на всякакъв факт или решение, посочени в параграф 1, от лица, които са оправомощени по смисъла на Директива 2006/43/ЕО, няма да представлява нарушение на каквото и да е договорно или правно ограничение за разгласяването на информация и няма за последица каквато и да е отговорност за тези лица.
Член 78
Защита на данните
Обработването на лични данни, събрани при или за упражняването на надзорни правомощия, включително правомощия за разследване, съгласно настоящата директива, се извършва в съответствие с националното право за изпълнение на Директива 95/46/ЕО и в съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001, където е приложимо.
ГЛАВА II
Сътрудничество между компетентните органи на държавите членки и с ЕОЦКП
Член 79
Задължение за сътрудничество
1. Компетентните органи на различните държави членки си сътрудничат помежду си, когато това е необходимо за изпълнението на задълженията им съгласно настоящата директива или съгласно Регламент (ЕС) № 600/2014, като използват правомощията си, независимо дали са установени в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 600/2014, или в националното право.
Когато държавите членки са избрали в съответствие с член 70 да определят наказателноправни санкции за нарушения на разпоредбите, указани в посочения този член, те гарантират, че са въведени подходящи мерки, така че компетентните органи да разполагат с всички необходими правомощия да осъществяват връзка със съдебните органи в рамките на тяхната юрисдикция, за да получават конкретна информация относно наказателните разследвания или производства, започнати по възможни нарушения на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014, и да я предоставят на други компетентни органи и на ЕОЦКП, за да изпълнят задължението си да си сътрудничат помежду си и с ЕОЦКП за целите на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014.
Компетентните органи съдействат на компетентните органи на другите държави членки. По-специално, те обменят информация и си сътрудничат във всякакви дейности, свързани с разследване или надзор.
Компетентните органи могат също да сътрудничат с компетентните органи на други държави членки по отношение на улесняването на събирането на глоби.
За да се улесни и ускори сътрудничеството, и по-специално обменът на информация, държавите членки определят един компетентен орган като звено за контакт за целите на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014. Държавите членки съобщават на Комисията, ЕОЦКП и на другите държави членки наименованията на органите, определени да получават искания за обмен на информация или за сътрудничество съгласно настоящия параграф. ЕОЦКП публикува на своята интернет страница и поддържа актуален списък на тези органи.
2. Когато, като се вземе предвид ситуацията на пазарите на ценни книжа в приемащата държава членка, операциите на място на търговия, което е установило клонове в приемащата държава членка, са станали от значителна важност за функционирането на пазарите на ценни книжа и за защитата на инвеститорите в тази приемаща държава членка, компетентните за мястото на търговия органи в държавата членка по произход и в приемащата държава членка предприемат необходимите мерки за сътрудничество.
3. Държавите членки предприемат необходимите административни и организационни мерки за улесняване на помощта, предвидена в параграф 1.
Компетентните органи могат да използват правомощията си за целите на сътрудничеството, дори когато поведението, което е предмет на разследване, не представлява нарушение на която и да е разпоредба в сила в тази държава членка.
4. Когато компетентният орган има основателни причини да се съмнява, че субекти, върху които не упражнява надзор, извършват или са извършили на територията на друга държава членка действия, които са в нарушение на разпоредбите на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014, той по възможно най-точен начин уведомява компетентния орган на другата държава членка и ЕОЦКП за това. Уведоменият компетентен орган на другата държава членка предприема подходящи действия. Той информира уведомяващия компетентен орган и ЕОЦКП за резултата от действията и, доколкото е възможно, за важни събития, които са настъпили междувременно. Настоящият параграф не засяга правомощията на уведомяващия компетентен орган.
5. Без да се накърняват параграфи 1 и 4, компетентните органи уведомяват ЕОЦКП и други компетентни органи относно подробности за:
а)
искания за намаляване на размера на позиция или експозиция съгласно член 69, параграф 2, буква о);
б)
ограничаване на правото на лица да сключват договори за стоков дериват съгласно член 69, параграф 2, буква п).
Уведомлението включва по целесъобразност подробности относно искането или запитването по член 69, параграф 2, буква ѝ), включително името на лицето или лицата, до които е отправено, и причините за него, както и обхвата на ограниченията, въведени съгласно член 69, параграф 2, буква п), включително засегнатото лице, приложимите финансови инструменти, всякакви ограничения за размера на позициите, които лицето може да държи по всяко време, всякакви изключения от ограниченията, предоставени в съответствие с член 57, и основанията за тях.
Уведомяването се извършва най-малко 24 часа преди момента, от който се планира действията или мерките да влязат в сила. При извънредни обстоятелства компетентният орган може да извърши уведомяването по-малко от 24 часа преди момента, от който се планира мярката да влезе в сила, ако не може да даде предизвестие от 24 часа.
Компетентният орган на държава членка, който получи уведомление по настоящия параграф, може да вземе мерки в съответствие с член 69, параграф 2, буква о) или буква п), ако счита, че мярката е необходима, за да може другият компетентен орган да постигне целта си. Компетентният орган също дава предизвестие съгласно настоящия параграф, когато планира да вземе мерки.
Когато действие съгласно буква а) или б) от първата алинея на настоящия параграф се отнася до енергийни продукти на едро, компетентният орган уведомява и Агенцията за сътрудничество между регулаторите на енергия, създадена съгласно Регламент (ЕО) № 713/2009.
6. По отношение на квотите на емисии компетентните органи си сътрудничат с публичните органи, отговарящи за надзора на спот пазарите и пазарите за търгове, както и с компетентните органи, администраторите на регистри и други публични органи, отговарящи за надзора на спазването на изискванията по Директива 2003/87/ЕО, за да са сигурни, че могат да получат консолидирана информация за пазарите за търговия с квоти на емисии.
7. По отношение на селскостопанските стокови деривати компетентните органи докладват и сътрудничат на публичните органи, компетентни за надзора, администрирането и регулирането на физическите селскостопански пазари съгласно Регламент (ЕС) № 1308/2013.
8. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 за определяне на критериите, въз основа на които операциите на място на търговия в приемащата държава членка биха могли да се считат за операции от съществено значение за функционирането на пазарите на ценни книжа и за защитата на инвеститорите в тази приемаща държава членка.
9. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за договореностите за сътрудничество, посочени в параграф 2.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 80
Сътрудничество между компетентните органи по дейности за надзор, проверки на място или разследвания
1. Компетентният орган на дадена държава членка може да поиска сътрудничество от компетентния орган на друга държава членка в надзорна дейност, в проверка на място или при разследване. В случая на инвестиционни посредници, които са отдалечени членове или участници на регулиран пазар, органът, компетентен за регулирания пазар, може да избере да се обърне към тях пряко, при което информира по съответен начин компетентния орган на държавата членка по произход на отдалечения член или участник.
Когато компетентен орган получи искане за проверка на място или разследване, в рамките на правомощията си той:
а)
самостоятелно извършва проверките или разследванията;
б)
разрешава на запитващия орган да извърши проверката или разследването;
в)
разрешава на одитори или експерти да извършат проверката или разследването.
2. С цел сближаване на надзорните практики ЕОЦКП може да участва в дейностите на колегиите от надзорни орани, включително при проверки на място или разследвания, провеждани съвместно от два или повече компетентни органа в съответствие с член 21 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти с цел определяне на информацията, която се обменя между компетентните органи при сътрудничеството в областта на надзорната дейност, проверките на място или разследванията.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 3 юли 2015 г.
На Комисията се делегира правомощието да приема посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за сътрудничеството между компетентните органи в областта на надзорната дейност, проверките на място и разследванията.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 81
Обмен на информация
1. Компетентните органи на държавите членки, които са определени като звена за контакт за целите на настоящата директива и на Регламент (ЕС) № 600/2014 в съответствие с член 79, параграф 1 от настоящата директива, незабавно предоставят един на друг необходимата информация за целите на изпълнението на задълженията на компетентните органи, които са определени в съответствие с член 67, параграф 1, от настоящата директива, изложени в разпоредбите, приети съгласно настоящата директива или Регламент (ЕС) № 600/2014.
Компетентните органи, които обменят информация с други компетентни органи съгласно настоящата директива или Регламент (ЕС) № 600/2014, могат да посочват в момента на предаването, че тази информация не трябва да бъде публикувана без тяхното изрично съгласие, в който случай информацията може да бъде обменяна единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си.
2. Компетентният орган, който е определен като звено за контакт в съответствие с член 79, параграф 1, може да предава информацията, получена съгласно параграф 1 от настоящия член и членове 77 и 88, на органите, посочени в член 67, параграф 1. Последните не я предават на други органи или физически или юридически лица без изричното съгласие на компетентния орган, който я е предал, и единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си, освен при надлежно обосновани обстоятелства. В последния случай звеното за контакт незабавно уведомява звеното за контакт, което е изпратило информацията.
3. Органите, посочени в член 71, както и други органи или физически и юридически лица, които получават поверителна информация съгласно параграф 1 от настоящия член или съгласно членове 77 и 88, могат да я използват единствено при изпълнението на задълженията си, и по-специално:
а)
да проверяват дали условията, уреждащи започването на дейност на инвестиционни посредници, са изпълнени и да улесняват мониторинга, на неконсолидирана или консолидирана основа, върху извършването на тази дейност, особено по отношение на изискванията за капиталова адекватност, наложени от Директива 2013/36/ЕС, административните и счетоводните процедури и механизмите за вътрешен контрол;
б)
да извършват мониторинг на правилното функциониране на местата на търговия;
в)
да налагат санкции;
г)
в административни жалби срещу решения на компетентните органи;
д)
в съдебни производства, възбудени по член 74;
е)
в извънсъдебния механизъм за жалби на инвеститори, предвиден в член 75.
4. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за обмена на информация.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
5. Нито настоящият член, нито член 76 или член 88 не възпрепятстват компетентния орган да предава на ЕОЦКП, на Европейския съвет за системен риск, на централните банки, на ЕСЦБ и на ЕЦБ, в качеството им на парични институции и, когато е уместно, на други публични органи, които отговорят за надзора върху платежните системи и системите за сетълмент, поверителна информация, предназначена за изпълнението на техните задачи. По същия начин тези органи или институции не са възпрепятствани да предават такава информация на компетентните органи, когато последните се нуждаят от нея за изпълнението на функциите си, предвидени в настоящата директива или в Регламент (ЕС) № 600/2014.
Член 82
Обвързваща медиация
1. Компетентните органи могат да уведомят ЕОЦКП за случаи на отхвърляне или на непредприемане на действия в разумен срок по направено искане за едно от следните:
а)
за извършване на надзорна дейност, проверка на място или разследване, както е предвидено в член 80; или
б)
за обмен на информация, както е предвидено в член 81.
2. В посочените в параграф 1 случаи ЕОЦКП може да предприеме действия в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010, без да се засягат възможностите за отказ от предприемане на действия по искане за информацията, предвидена в член 83 от настоящата директива, и възможността ЕОЦКП да предприеме действия в съответствие с член 17 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 83
Отказ за сътрудничество
Компетентният орган може да откаже да действа при искане за сътрудничество при извършването на разследване, проверка на място или надзорна дейност, както е предвидено в член 84, или да обменя информация, както е предвидено в член 81, само когато:
а)
вече са възбудени съдебни производства по отношение на същите действия и същите лица пред органите на държавата членка, към която е отправено искането;
б)
вече е постановено окончателно съдебно решение по отношение на същите лица и същите действия в държавата членка, към която е отправено искането.
В случай на такъв отказ компетентният орган уведомява съответно запитващия компетентен орган и ЕОЦКП, като предоставя възможно най-подробна информация.
Член 84
Консултация преди издаване на лиценз
1. Компетентните органи на другата засегната държава членка се консултират преди издаването на лиценз на инвестиционен посредник, който е някое от следните:
а)
дъщерно предприятие на инвестиционен посредник или пазарен оператор или кредитна институция с лиценз в друга държава членка;
б)
дъщерно предприятие на предприятието майка на инвестиционния посредник или кредитната институция с лиценз в друга държава членка;
в)
контролиран от същите физически или юридически лица, които контролират инвестиционен посредник или кредитна институция с лиценз в друга държава членка.
2. Компетентният орган на държавата членка, отговорна за надзора върху кредитни институции или застрахователни предприятия, се консултира преди издаването на лиценз на инвестиционен посредник или на пазарен оператор, който е някое от следните:
а)
дъщерно предприятие на кредитна институция или застрахователно предприятие, лицензирани в Съюза;
б)
дъщерно предприятие на предприятието майка на кредитна институция или застрахователно предприятие, лицензирани в Съюза;
в)
контролиран от същото лице, физическо или юридическо, което контролира кредитната институция или застрахователното предприятие, лицензирани в Съюза.
3. Съответните компетентни органи, посочени в параграфи 1 и 2, по-специално се консултират един с друг, когато оценяват уместността на акционерите или членовете и репутацията и опита на лицата, които действително управляват стопанската дейност на друго предприятие от същата група. Те обменят цялата информация относно уместността на акционерите или членовете и репутацията и опита на лицата, които действително управляват стопанската дейност, която е от значение за другите засегнати компетентни органи по отношение на издаването на лиценз, както и на текущата оценка на изпълнението на оперативните условия.
4. ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение с цел установяване на стандартни формуляри, образци и процедури за консултации с други компетентни органи преди издаването на лиценз.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на технически стандарти за изпълнение до 3 януари 2016 г.
На Комисията се предоставя правомощието да приема посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 85
Правомощия на приемащите държави членки
1. Приемащите държави членки предвиждат, че за статистически цели компетентният орган може да изисква от всички инвестиционни посредници с клонове на тяхна територия периодичен отчет за дейността на тези клонове.
2. При изпълнението на отговорностите си съгласно настоящата директива приемащите държави членки предвиждат, че компетентният орган може да изисква от клоновете на инвестиционни посредници да предоставят необходимата информация за извършването на мониторинг върху съблюдаването от тях на стандартите, определени от приемащата държава членка, които се прилагат към тях в случаите, предвидени в член 35, параграф 8. Тези изисквания не могат да бъдат по-строги от тези, които същата държава членка прилага към установените предприятия за извършването на мониторинг върху спазването от тях на същите стандарти.
Член 86
Предпазни мерки, които следва да се предприемат от приемащите държави членки
1. Когато компетентният орган на приемащата държава членка има ясни и очевидни причини да счита, че инвестиционен посредник, който действа на неговата територия, нарушава при свободното предоставяне на услугите задълженията, произтичащи от разпоредбите, приети съгласно настоящата директива, или че инвестиционен посредник, който има клон на неговата територия, нарушава задълженията, произтичащи от разпоредбите, приети съгласно настоящата директива, които не дават правомощия на компетентния орган на приемащата държава членка, той отнася тези разкрития пред компетентния орган на държавата членка по произход.
Ако въпреки мерките, предприети от компетентния орган на държавата членка по произход, или тъй като тези мерки са неподходящи, инвестиционният посредник продължава да действа по начин, който несъмнено е във вреда на интересите на инвеститорите на приемащата държава членка или за нормалното функциониране на пазарите, се прилага следното:
а)
след като информира компетентния орган на държавата членка по произход, компетентният орган на приемащата държава членка предприема всички подходящи мерки, необходими за защита на инвеститорите и за правилното функциониране на пазарите, като те включват възможността за предотвратяване на извършването от инвестиционните посредници - нарушители на всякакви последващи сделки на техните територии. Комисията и ЕОЦКП се уведомяват за тези мерки без необосновано забавяне; и
б)
компетентният орган на приемащата държава членка може да отнесе въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
2. Когато компетентните органи на приемащата държава членка установят, че инвестиционен посредник с клон на територията ѝ нарушава правните или подзаконовите разпоредби, приети в тази държава членка съгласно разпоредбите на настоящата директива и даващи правомощия на компетентните органи на приемащата държава членка, тези органи изискват от съответния инвестиционен посредник да преустанови неправомерното положение.
Ако съответният инвестиционен посредник не предприеме необходимите мерки, компетентните органи на приемащата държава членка предприемат всички необходими мерки, за да се осигури преустановяването от съответния инвестиционен посредник на неправомерното положение. Характерът на тези мерки се съобщава на компетентните органи на държавата членка по произход.
Ако въпреки мерките, предприети от приемащата държава членка, инвестиционният посредник продължава да нарушава посочените в първа алинея правни или подзаконови разпоредби, които са в сила в приемащата държава членка, компетентният орган на приемащата държава членка, след като информира компетентния орган на държавата членка по произход, предприема всички подходящи мерки, необходими за защита на инвеститорите и за правилното функциониране на пазарите. Комисията и ЕОЦКП биват уведомявани за тези мерки без необосновано забавяне.
Освен това компетентният орган на приемащата държава членка може да отнесе въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. Когато компетентният орган на приемащата държава членка за регулирания пазар, МСТ или ОСТ има ясни и очевидни причини да счита, че такъв регулиран пазар, МСТ или ОСТ нарушават задълженията, произтичащи от разпоредбите, приети съгласно настоящата директива, той отнася тези разкрития пред компетентния орган на държавата членка по произход на регулирания пазар, МСТ или ОСТ.
Ако въпреки мерките, предприети от компетентния орган на държавата членка по произход, или тъй като тези мерки са неподходящи, този регулиран пазар или МСТ или ОСТ продължава да действа по начин, който несъмнено е във вреда на интересите на инвеститорите на приемащата държава членка или на нормалното функциониране на пазарите, компетентният орган на приемащата държава членка, след като информира компетентния орган на държавата членка по произход, предприема всички необходими мерки за защита на инвеститорите и на правилното функциониране на пазарите, като това включва възможността за предотвратяване на предоставянето на системите на този регулиран пазар или МСТ или ОСТ на отдалечени членове или участници, установени в приемащата държава членка. Комисията и ЕОЦКП биват уведомявани за тези мерки без необосновано забавяне.
Освен това компетентният орган на приемащата държава членка може да отнесе въпроса до ЕОЦКП, който може да предприеме действия в съответствие с правомощията, които са му предоставени съгласно член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. Всяка мярка, приета съобразно параграфи 1, 2 или 3, включваща санкции или ограничения за дейността на инвестиционен посредник или на регулиран пазар, бива надлежно мотивирана и съобщавана на съответния инвестиционен посредник или регулиран пазар.
Член 87
Сътрудничество и обмен на информация с ЕОЦКП
1. Компетентните органи си сътрудничат с ЕОЦКП за целите на настоящата директива в съответствие с Регламент (ЕС) № 1095/2010.
2. Компетентните органи предоставят на ЕОЦКП без необосновано забавяне цялата необходима информация за изпълнение на задълженията му съгласно настоящата директива и съгласно Регламент (ЕС) № 600/2014 и в съответствие с членове 35 и 36 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ГЛАВА III
Сътрудничество с трети държави
Член 88
Обмен на информация с трети държави
1. Държавите членки и - в съответствие с член 33 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 - ЕОЦКП могат да сключват споразумения за сътрудничество, предвиждащи обмен на информация с компетентните органи на трети държави, само ако по отношение на разкриваната информация са осигурени гаранции за запазване на професионалната тайна, които са най-малкото еквивалентни на тези, изисквани съгласно член 76. Този обмен на информация трябва да има за цел изпълнение на задачите на тези компетентни органи.
Държавите членки предават лични данни на трета държава в съответствие с глава IV от Директива 95/46/ЕО.
ЕОЦКП предава лични данни на трета държава в съответствие с член 9 от Регламент (ЕС) № 45/2001.
Държавите членки и ЕОЦКП могат също така да сключват споразумения за сътрудничество, предвиждащи обмен на информация с органи, институции и физически или юридически лица на трети държави, които отговарят за една или повече от следните дейности:
а)
надзор върху кредитни институции, други финансови институции, застрахователни предприятия и надзор върху финансовите пазари;
б)
ликвидация и несъстоятелност на инвестиционни посредници и други подобни процедури;
в)
извършване на законоустановени одити на счетоводните баланси на инвестиционни посредници и други финансови институции, кредитни институции и застрахователни предприятия, при изпълнението на техните надзорни функции, или управление на компенсационни схеми, при изпълнението на техните функции;
г)
надзор върху органи, участващи в ликвидацията и несъстоятелността на инвестиционни посредници и други подобни процедури;
д)
надзор върху лица, натоварени с извършването на законоустановен одит на счетоводните баланси на застрахователни предприятия, кредитни институции, инвестиционни посредници и други финансови институции;
е)
надзор върху лица, търгуващи на пазарите за търговия с квоти с емисии, с цел да се осигури консолидиран преглед на финансовите пазари и спот пазарите;
ж)
надзор върху лица, търгуващи на пазарите за селскостопански стокови деривати, с цел да се осигури консолидиран преглед на финансовите пазари и спот пазарите.
Посочените в трета алинея споразумения за сътрудничество могат да бъдат сключени само ако по отношение на разкриваната информация са осигурени гаранции за запазване на професионалната тайна, които са най-малкото еквивалентни на тези, изисквани съгласно член 76. Този обмен на информация има за цел изпълнението на задачите на тези органи, институции, физически или юридически лица. Ако споразумението за сътрудничество включва предаване на лични данни от държава членка, то е в съответствие сспазва глава IV от Директива 95/46/ЕО, а в случай на предаване на лични данни от ЕОЦКП - на Регламент (ЕО) № 45/2001.
2. Когато информацията е с произход от друга държава членка, тя не може да бъде разкривана без изричното съгласие на компетентните органи, които са я предали, и, когато е подходящо, единствено за целите, за които тези органи са дали съгласието си. Същата разпоредба се прилага за информацията, предоставена от компетентните органи на трета държава.
ДЯЛ VII
ДЕЛЕГИРАНИ АКТОВЕ
Член 89
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 2, параграф 3, член 4, параграф 1, точка 2, втора алинея, член 4, параграф 2, член 13, параграф 1, член 16, параграф 12, член 23, параграф 4, член 24, параграф 13, член 25, параграф 8, член 27, параграф 9, член 28, параграф 3, член 30, параграф5, член 31, параграф 4, член 32, параграф 4, член 33, параграф 8, член 52, параграф 4, член 54, параграф 4, член 58, параграф 6, член 64, параграф 7, член 65, параграф 7 и член 79, параграф 8, се предоставя на Комисията за неопределен срок, считано от 2 юли 2014 г.
3. Делегирането на правомощия, посочено в член 2, параграф 3, член 4, параграф 1, точка 2, втора алинея член 4, параграф 2, член 13, параграф 1, член 16, параграф 12, член 23, параграф 4, член 24, параграф 13, член 25, параграф 8, член 27, параграф 9, член 28, параграф 3, член 30, параграф5, член 31, параграф 4, член 32, параграф 4, член 33, параграф 8, член 52, параграф 4, член 54, параграф 4, член 58, параграф 6, член 64, параграф 7, член 65, параграф 7 и член 79, параграф 8, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията уведомява за акта едновременно Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 2, параграф 3, член 4, параграф 1, точка 2 втора алинея, член 4, параграф 2, член 13, параграф 1, член 16, параграф 12, член 23, параграф 4, член 24, параграф 13, член 25, параграф 8, член 27, параграф 9, член 28, параграф 3, член 30, параграф5, член 31, параграф 4, член 32, параграф 4, член 33, параграф 8, член 52, параграф 4, член 54, параграф 4, член 58, параграф 6, член 64, параграф 7, член 65, параграф 7 и член 79, параграф 8, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца след уведомяването на Европейския парламент и Съвета за акта или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 90
Доклади и преглед
1. Преди 3 март 2019 г. Комисията, след консултации с ЕОЦКП, представя доклад пред Европейския парламент и Съвета относно:
а)
функционирането на ОСТ, включително специфичното използване от тяхна страна на търговия за собствена сметка, опосредена чрез насрещни сделки, като взема предвид надзорния опит, придобит от компетентните органи, броя на лицензираните ОСТ в Съюза и техния пазарен дял, и по-конкретно като проучва дали са необходими корекции в определението на ОСТ и дали наборът от финансови инструменти, обхванати от категорията ОСТ, продължава да бъде целесъобразен;
б)
функционирането на режима на пазарите за растеж на МСП, като се вземе предвид броят на МСТ, регистрирани като пазари за растеж на МСП, броят на действащите на тези пазари емитенти и съответните търгувани обеми.
По-специално в доклада се прави оценка дали прагът по член 33, параграф 3, буква а) продължава да е подходящият минимум за постигането на целите за пазарите за растеж на МСП, както е посочено в настоящата директива;
в)
влиянието на изискванията по отношение на алгоритмичната търговия, включително високочестотния способ за алгоритмична търговия;
г)
опита с механизма за забрана на някои продукти или практики, като се вземе предвид броят на случаите, при които механизмите са били използвани и тяхното отражение;
д)
прилагането на административните и наказателноправните санкции, и по-специално необходимостта от по-нататъшно хармонизиране на административните санкции, установени за нарушаването на изискванията, определени в настоящата директива и в Регламент (ЕС) № 600/2014;
е)
въздействието от прилагането на ограниченията за позициите и управлението на позициите относно ликвидността, пазарната злоупотреба и правилното ценообразуване и условията за сетълмент на пазарите за стокови деривати;
ж)
развитието при цените съгласно данните, необходими за прозрачността преди и след сключването на сделките, получени от регулирани пазари, МСТ, ОСТ и ОМП;
з)
въздействието на изискването за оповестяване на всякакви такси, комисиони и непарични облаги във връзка с предоставянето на инвестиционна услуга или на допълнителна услуга на клиента в съответствие с член 24, параграф 9, включително неговото въздействие върху правилното функциониране на вътрешния пазар във връзка с трансграничните инвестиционни съвети.
2. Комисията, след консултации с ЕОЦКП, представя доклади пред Европейския парламент и Съвета относно функционирането на консолидираните отчети, установени в съответствие с дял V. Докладът във връзка с член 65, параграф 1 се представя до 3 септември 2018 г.. Докладът във връзка с член 65, параграф 2 се представя до 3 септември 2020 г.
Докладите, посочени в алинея първа, оценяват функционирането на консолидираните отчети съгласно следните критерии:
а)
достъпността и навременното предоставяне на информация след сключването на сделки в консолидирана форма, обхващаща всички сделки независимо от това дали са осъществени или не са осъществени на места за търговия;
б)
достъпността и навременното предоставяне на пълната и частичната информация след сключването на сделката, която е с високо качество, във формат, който да е лесно достъпен и използваем за всички участници на пазара при подходящи търговски условия.
Когато Комисията излезе със заключение, че ДКД не са предоставили информация по начин, който да отговаря на критериите съгласно втора алинея, Комисията придружава доклада си с искане до ЕОЦКП за започване на съгласувана процедура за определяне, посредством ръководена от ЕОЦКП процедура за възлагане на обществена поръчка, на търговско образувание, което да изготвя консолидирани отчети. ЕОЦКП започва процедурата, след като получи искането на Комисията, като спазва посочените в искането на Комисията условия и в съответствие с Регламент (ЕС, Евратом) № 966/2012 на Европейския парламент и на Съвета (50).
3. Когато е започната процедурата, посочена в параграф 2, на Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89, с които се изменят членове 59 - 65 и приложение I, раздел Г от настоящата директива, както и член 2, параграф 1, точка 19 от Регламент (ЕС) № 600/2014, като се уточняват мерки за:
а)
определяне на срока на договора за назначаване на търговското образувание, което да изготвя консолидирани отчети, и реда и условията за подновяване на договора и за откриване на нова процедура за възлагане на обществена поръчка;
б)
постановяване, че търговското образувание, изготвящо консолидирани отчети, има изключителните правомощия да извършва тази дейност и никое друго образувание няма лиценз да работи като ДКД в съответствие с член 59;
в)
предоставяне на правомощия на ЕОЦКП да гарантира спазването на условията по търга от страна на търговското образувание, определено чрез възлагане на обществена поръчка да изготвя консолидирани отчети;
г)
гарантиране, че информацията след сключването на сделката, предоставена от търговското образувание, което изготвя консолидирания отчет, е с високо качество, във формат, който е лесно достъпен и използваем за всички пазарни участници, и в консолидирана форма, която обхваща целия пазар;
д)
гарантиране, че информацията след сключването на сделката се предоставя при подходящи търговски условия, както в консолидирана, така и в неконсолидирана форма, и отговаря на потребностите на ползвателите на тази информация в целия Съюз;
е)
гарантиране, че местата на търговия и ОМП предоставят достъп до своята търговска информация на търговското образувание, изготвящо консолидирани отчети, и определено чрез процедура на възлагане на обществена поръчка, управлявана от ЕОЦКП, на разумна цена;
ж)
уточняване на механизъм за действие, приложим, когато търговското образувание, определено чрез възлагане на обществена поръчка да изготвя консолидирани отчети, не спазва условията по търга;
з)
уточняване на механизъм, съгласно който ДКД, лицензирани по член 59, могат да продължат да изготвят консолидирани отчети, когато правомощието, предвидено в буква б) от настоящия параграф, не е използвано или когато не е определено образувание чрез възлагане на обществена поръчка до приключването на нова процедура за възлагане на обществена поръчка и определянето на търговско образувание, което да изготвя консолидирани отчети.
4. До 1 януари 2018 г. Комисията изготвя доклад, след консултации с ЕОЦКП и Агенцията за сътрудничество между регулаторите на енергия, за оценка на потенциалното въздействие върху цените на енергията и върху функционирането на енергийния пазар, както и приложимостта и ползите по отношение на намаляването на рисковете от контрагента и системните рискове и преките разходи, свързани с договорите за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6, които подлежат на задължението за клиринг, посочено в член 4 от Регламент (ЕС) № 648/2012, на техниките за намаляване на риска, посочени в член 11, параграф 3 от посочения регламент, и тяхното включване при изчисляването на клиринговия праг в съответствие с член 10 от посочения регламент.
Ако счете, че включването на тези договори не би било приложимо и полезно, Комисията представя, по целесъобразност, законодателно предложение пред Европейския парламент и Съвета. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 89 от настоящата директива за удължаване на 42-месечния срок, посочен в член 95, параграф 1 от настоящата директива, веднъж с две години и още веднъж с една година.
Член 91
Изменения на Директива 2002/92/ЕО
Директива 2002/92/ЕО се изменя, както следва:
1)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
в точка 3, втората алинея се заменя със следното:
„С изключение на глава III A от настоящата директива дейностите, когато се предприемат от застрахователно предприятие или от служител на застрахователно предприятие, действащо на отговорност на застрахователното предприятие, не се смятат за застрахователно посредничество или застрахователно разпространение“;
б)
добавя се следната точка:
„13)
За целите на глава IIIA „инвестиционен застрахователен продукт“ означава застрахователен продукт, който предлага стойност на падеж или откупна стойност, които са изцяло или частично изложени, пряко или непряко, на колебанията на пазара и не включва:
а)
общозастрахователни продукти, както са изброени в приложение I от Директива 2009/138/ЕО (Класове общо застраховане);
б)
животозастрахователни договори, при които обезщетенията съгласно договора се изплащат само в случай на смърт или по отношение на неработоспособност поради злополука, заболяване или недъг;
в)
пенсионни продукти, които съгласно националното право са признати като имащи основната цел да осигурят на инвеститора доходи след пенсионирането и които му дават правото на определени доходи;
г)
официално признати схеми за професионално пенсионно осигуряване, които попадат в обхвата на Директива 2003/41/ЕО или Директива 2009/138/ЕО;
д)
индивидуални пенсионни продукти, които съгласно националното право изискват финансов принос от работодателя и при които работодателят или работникът не може да избира пенсионния продукт или доставчик.“;
2)
Създава се следната глава:
„ГЛАВА IIIА
Допълнителни изисквания за защита на клиентите във връзка с инвестиционните застрахователни продукти
Член 13а
Обхват
При спазване на изключението в член 2, параграф 3, втора алинея настоящата глава установява допълнителни изисквания за дейностите по застрахователно посредничество и за преките продажби, извършвани от застрахователни предприятия, когато те се извършват във връзка с продажбата на основаващи се на застраховане инвестиционни продукти. Тези дейности се разглеждат като дейности по разпространението на застраховки.
Член 13б
Предотвратяване на конфликти на интереси
Всеки застрахователен посредник или всяко застрахователно предприятие поддържа и прилага ефективни организационни и административни разпоредби с оглед на предприемането на всички разумни мерки за предотвратяването на конфликти на интереси, както са определени в член 13в, които по неблагоприятен начин засягат интересите на неговите клиенти.
Член 13в
Конфликти на интереси
1. Държавите членки изискват от застрахователните посредници и застрахователните предприятия да предприемат всички подходящи мерки за установяване на конфликтите на интереси между тях, включително техните ръководители, служители и обвързани застрахователни посредници, или всяко лице, пряко или косвено свързано с тях чрез отношение на контрол, и техните клиенти или между отделните клиенти, които възникват в процеса на извършването на дейностите по разпространението на застраховки.
2. Когато организационните или административните правила, въведени от застрахователен посредник или застрахователно предприятие в съответствие с член 13б за управлението на конфликти на интереси, не са достатъчни да гарантират с необходимата сигурност, че ще бъдат предотвратени рискове от накърняване на интересите на клиенти, то застрахователният посредник или застрахователното предприятие разкрива по ясен начин на клиента общия характер и/или източниците на конфликти на интереси преди да сключи сделки за негова сметка.
3. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 13д за:
а)
определяне на мерките, които може основателно да се очаква да бъдат предприети от застрахователните посредници или застрахователните предприятия за идентифициране, предотвратяване, управление и разкриване на конфликтите на интереси, когато извършват дейности по разпространението на застраховки;
б)
установяване на подходящи критерии за определяне на видовете конфликти на интереси, чието наличие може да увреди интересите на клиентите или на потенциалните клиенти на застрахователния посредник или на застрахователното предприятие.
Член 13г
Общи принципи и предоставяне на информация на клиентите
1. Държавите членки гарантират, че при извършване на дейности по разпространението на застраховки застрахователните посредници или застрахователните предприятия действат честно, коректно и професионално съгласно най-добрия интерес на клиентите си.
2. Всяка информация, включително маркетингови съобщения, предавана от застрахователния посредник или застрахователното предприятие на клиенти или потенциални клиенти, трябва да е вярна и ясна и да не е подвеждаща. Маркетинговите съобщения трябва да са ясно означени като такива.
3. Държавите членки могат да забранят приемането или получаването на такси, комисиони или други парични облаги, платени или предоставени на застрахователни посредници или на застрахователни предприятия, от всяка трета страна или лице, действащо за сметка на трета страна, във връзка с разпространението на основаващи се на застраховане инвестиционни продукти на клиенти.
Член 13д
Упражняване на делегирането
1. На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове при спазване на условията, предвидени в настоящия член.
2. На Комисията се предоставят правомощия за приемане на делегирани актове, посочени в член 13в, за неопределен срок, считано от 2 юли 2014 г.
3. Делегираните правомощия по член 13в може да бъдат оттеглени по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията уведомява за акта едновременно Европейския парламент и Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно член 13в, влиза в сила само ако нито Европейският парламент нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца след уведомяването на Европейския парламент и Съвета за акта или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“
Член 92
Изменения на Директива 2011/61/ЕС
Директива 2011/61/ЕС се изменя, както следва:
1)
В член 4, параграф 1, буква с) се създава следната буква:
„vii)
държава членка, различна от държавата членка по произход, в която лице, управляващо АИФ от ЕС, предоставя услугите, посочени в член 6, параграф 4;“;
2)
Член 33 се изменя, както следва:
а)
заглавието се заменя със следното:
„Условия за управление на АИФ от ЕС, установени в други държави членки, и за предоставяне на услуги в други държави членки“;
б)
параграфи 1 и 2 се заменя със следното:
„1. Държавите членки гарантират, че лицензирано лице, управляващо АИФ от ЕС, може пряко или чрез установяване на клон:
а)
да управлява АИФ от ЕС, установени в друга държава членка, при условие че лицето, управляващо АИФ, има лиценз за управление на този вид АИФ;
б)
да предоставя в друга държава членка услугите, посочени в член 6, параграф 4, за които то е получило лиценз.
2. Лице, управляващо АИФ, което възнамерява да предоставя дейностите и услугите, посочени в параграф 1, за пръв път, съобщава на компетентните органи на своята държава членка по произход следната информация:
а)
държавата членка, в която то възнамерява да управлява АИФ пряко или да установи клон, и/или да предоставя услугите, посочени в член 6, параграф 4;
б)
програма на предвижданите дейности, в която се посочват по-специално услугите, които възнамерява да предоставя, и/или идентификационни данни на АИФ, които възнамерява да управлява.“
Член 93
Транспониране
1. Държавите членки приемат и публикуват до 3 юли 2016 г. законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за спазването на настоящата директива. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези мерки.
Държавите членки прилагат тези мерки, считано от 3 януари 2017 г., с изключение на разпоредбите, с които се транспонира член 65, параграф 2, които се прилагат от 3 септември 2018 г.
Когато държавите членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки. Те включват също така декларацията, че позоваванията в действащи законови, подзаконови и административни разпоредби на директивите, отменени с настоящата директива, се считат за позовавания на настоящата директива. Условията и редът на позоваване и формулирането на посочената декларация се определят от държавите членки.
2. Държавите членки прилагат мерките, посочени в член 92, считано от 3 юли 2015 г.
3. Държавите членки съобщават на Комисията и ЕОЦКП текстовете на основните разпоредби от националното си право, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 94
Отмяна
Директива 2004/39/ЕО, изменена с актовете, изброени в приложение III, част А от настоящата директива, се отменя, считано от 3 януари 2017 г., без да се засягат задълженията на държавите членки относно сроковете за транспониране в националното право на директивите, посочени в приложение III, част Б от настоящата директива.
Позоваванията на Директива 2004/39/ЕО или на Директива 93/22/ЕИО се считат за позовавания на настоящата директива или на Регламент (ЕС) № 600/2014 и се четат съгласно таблицата на съответствието, посочена в приложение IV към настоящата директива.
Позоваванията на понятията, определени в Директива 2004/39/ЕО или Директива 93/22/ЕИО, или на членове от тези директиви се считат за позовавания на еквивалентното понятие, определено в настоящата директива, или на член от нея.
Член 95
Преходни разпоредби
1. До 3 юли 2020 г.:
а)
задължението за клиринг, посочено в член 4 от Регламент (ЕС) № 648/2012, и техниките за намаляване на риска, посочени в член 11, параграф 3 от посочения регламент, не се прилагат за договорите за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6, които са сключени от нефинансови контрагенти, отговарящи на условията на член 10, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012, или от нефинансови контрагенти, лицензирани за пръв път като инвестиционни посредници, считано от 3 януари 2017 г.; както и
б)
такива договори за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6, не се считат за договори за извънборсови деривати за целите на клиринговия праг, определен в член 10 от Регламент (ЕС) № 648/2012.
Договорите за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6, които се ползват от преходния режим по първа алинея, се подчиняват на всички други изисквания, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012.
2. Изключението, посочено в параграф 1 от настоящия член, се предоставя от съответния компетентен орган. Компетентният орган уведомява ЕОЦКП относно договорите за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6, които са получили освобождаване съгласно параграф 1, и ЕОЦКП публикува на своята интернет страница списък с тези договори за енергийни деривати, посочени в раздел В, точка 6.
Член 96
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 97
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 15 май 2014 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON DIREKTIIVI 2014/65/EU,
annettu 15 päivänä toukokuuta 2014,
rahoitusvälineiden markkinoista sekä direktiivin 2002/92/EY ja direktiivin 2011/61/EU muuttamisesta
(uudelleenlaadittu)
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 53 artiklan 1 kohdan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottavat huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (2),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (3),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2004/39/EY (4) on muutettu useita kertoja ja huomattavilta osin (5). Koska siihen on määrä tehdä uusia muutoksia, se olisi selkeyden vuoksi laadittava uudelleen.
(2)
Neuvoston direktiivin 93/22/ETY (6) tarkoituksena oli vahvistaa edellytykset, joiden täyttyessä toimiluvan saaneet sijoituspalveluyritykset ja pankit voisivat kotijäsenvaltion myöntämän toimiluvan ja sen harjoittaman valvonnan perusteella tarjota tiettyjä palveluja tai perustaa sivuliikkeitä muissa jäsenvaltioissa. Direktiivillä pyrittiin siten yhdenmukaistamaan sijoituspalveluyritysten toimiluvan myöntäminen ja näiden yritysten toiminnalle asetettavat vaatimukset, liiketoiminnan menettelytapasäännöt mukaan luettuina. Sillä yhdenmukaistettiin lisäksi eräitä säänneltyjen markkinoiden toiminnalle asetettuja ehtoja.
(3)
Viime vuosina yhä useammat sijoittajat ovat alkaneet toimia rahoitusmarkkinoilla, ja sijoittajille on tarjolla entistä moninaisempi ja runsaampi palvelujen ja rahoitusvälineiden valikoima. Tämän kehityksen vuoksi unionin oikeudellisen kehyksen olisi katettava kaikki sijoittajiin kohdistuva toiminta. Tämän saavuttamiseksi on tarpeen säätää yhdenmukaistamisesta siinä laajuudessa, jossa se on tarpeen, jotta sijoittajille voitaisiin tarjota korkeatasoinen suoja ja sijoituspalveluyrityksille mahdollisuus palvelujen tarjoamiseen kaikkialla unionissa sen muodostamilla sisämarkkinoilla kotijäsenvaltion harjoittaman valvonnan perusteella. Direktiivi 93/22/ETY korvattiin tämän vuoksi direktiivillä 2004/39/EY.
(4)
Finanssikriisi on tuonut esiin heikkouksia rahoitusmarkkinoiden toiminnassa ja avoimuudessa. Rahoitusmarkkinoiden kehitys on tuonut esiin tarpeen vahvistaa rahoitusvälineiden markkinoiden sääntelykehystä myös silloin, kun tällaisilla markkinoilla käydään kauppaa johdannaisilla pörssin ulkopuolella (OTC-johdannaiset), jotta voidaan lisätä avoimuutta, parantaa sijoittajansuojaa, vahvistaa luottamusta, puuttua sääntelemättömiin osa-alueisiin ja varmistaa, että valvontaviranomaisille annetaan riittävät valtuudet tehtäviensä hoitamiseksi.
(5)
Sääntelyelimet ovat kansainvälisesti yhtä mieltä siitä, että puutteet rahoituslaitosten ohjaus- ja hallintojärjestelmissä, muun muassa tehokkaiden sisäisten tarkastusten ja valvontatoimien puuttuminen, on ollut osasyy finanssikriisiin. Liiallinen ja varomaton riskinotto voi johtaa yksittäisten rahoituslaitosten konkursseihin ja järjestelmäongelmiin jäsenvaltioissa ja muualla maailmassa. Asiakkaille palveluja tarjoavien yritysten epäasianmukainen menettely voi aiheuttaa vahinkoa sijoittajille ja heikentää sijoittajien luottamusta. Jotta näiden ohjaus- ja hallintojärjestelmien heikkouksien potentiaalisiin haittavaikutuksiin voitaisiin puuttua, direktiiviä 2004/39/EY olisi täydennettävä yksityiskohtaisemmilla periaatteilla ja vähimmäisvaatimuksilla. Näitä periaatteita ja vaatimuksia olisi sovellettava ottaen huomioon sijoituspalveluyritysten toiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus.
(6)
EU:n rahoitusvalvontaa käsittelevä korkean tason työryhmä on kehottanut unionia yhdenmukaistamaan finanssilainsäädäntöä. Tulevaa eurooppalaista valvontarakennetta 18 ja 19 päivänä kesäkuuta 2009 pohtinut Eurooppa-neuvosto painotti myös tarvetta laatia yhteinen eurooppalainen sääntökirja, jota sovellettaisiin kaikkiin rahoituslaitoksiin sisämarkkinoilla.
(7)
Direktiivi 2004/39/EY olisi nyt näin ollen osittain laadittava uudelleen täksi direktiiviksi ja osittain korvattava Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 600/2014 (7). Näiden kahden säädöksen olisi yhdessä muodostettava oikeudellinen kehys, jolla säännellään vaatimuksia, joita sovelletaan sijoituspalveluyrityksiin, säänneltyihin markkinoihin, raportointipalvelujen tarjoajiin ja kolmansien maiden yrityksiin, jotka tarjoavat sijoituspalveluja tai harjoittavat sijoitustoimintaa unionissa. Sen vuoksi tätä direktiiviä olisi luettava yhdessä kyseisen asetuksen kanssa. Direktiivin olisi sisällettävä säännökset, jotka koskevat toimilupaa liiketoiminnan harjoittamiseksi, huomattavien omistusosuuksien hankkimista, sijoittautumisvapauden ja palvelujen tarjoamisen vapauden käyttöä, sijoituspalveluyritysten toimintaedellytyksiä sijoittajansuojan varmistamiseksi, kotijäsenvaltion ja vastaanottavan jäsenvaltion valvontaviranomaisten toimivaltuuksia sekä seuraamusten määräämistä koskevaa järjestelmää. Koska tämän direktiivin pääasiallisena tavoitteena ja kohteena on yhdenmukaistaa kansalliset säännökset mainituilla aloilla, sen olisi perustuttava Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 53 artiklan 1 kohtaan. Säädöksen antaminen direktiivinä on tarkoituksenmukaista, jotta täytäntöönpanosäännökset voidaan tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvilla aloilla tarvittaessa mukauttaa vastaamaan kunkin jäsenvaltion markkina- ja oikeusjärjestelmien erityispiirteitä.
(8)
On tarkoituksenmukaista sisällyttää rahoitusvälineiden luetteloon hyödyke- ja muut johdannaiset, jotka on muodostettu ja joilla käydään kauppaa siten, että niiden sääntelyyn liittyy samankaltaisia kysymyksiä kuin perinteisten rahoitusvälineiden sääntelyyn.
(9)
Rahoitusvälineisiin luetaan myös kohde-etuus luovuttaen toteutettavat energiasopimukset, joilla käydään kauppaa organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä, lukuun ottamatta sopimuksia, joita jo säännellään Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1227/2011 (8). Useita toimenpiteitä on toteutettu näillä tuotteilla kauppaa käyvien yritysten sisällyttämisen vaikutuksen lieventämiseksi. Nämä yritykset on nykyään vapautettu Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EU) N:o 575/2013 (9) säädetystä omien varojen vaatimuksesta, ja tätä vapautusta tarkastellaan uudelleen mainitun asetuksen 493 artiklan 1 kohdan nojalla ennen kyseisen vapautuksen voimassaolon päättymistä viimeistään vuoden 2017 lopussa. Koska nämä sopimukset ovat rahoitusvälineitä, rahoitusmarkkinalainsäädännön mukaisia vaatimuksia sovellettaisiin alusta alkaen, joten positiolimiittejä, liiketoimista ilmoittamista ja markkinoiden väärinkäyttöä koskevia vaatimuksia sovellettaisiin tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 soveltamispäivästä. Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EU) N:o 648/2012 (10) säädetyn määritysvelvollisuuden ja siinä säädettyjen vakuusvaatimusten soveltamisen aloittamisen osalta on kuitenkin säädetty 42 kuukauden siirtymäkaudesta.
(10)
Soveltamisalaa olisi rajoitettava sellaisten kohde-etuus luovuttaen toteutettavien hyödykejohdannaisten osalta, joilla käydään kauppaa organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä, jotta estetään sellaisen porsaanreiän muodostuminen, joka saattaisi johtaa sääntelyn katvealueiden hyväksikäyttöön. Sen vuoksi on tarpeen säätää, että annetaan delegoitu säädös, jossa määritellään, mitä tarkoitetaan ilmaisulla ”on toteutettava kohde-etuus luovuttamalla”, ja otettava huomioon vähintään sellaisen täytäntöönpanokelpoisen ja sitovan velvoitteen luominen, joka edellyttäisi kohde-etuuden toimittamisen kautta tapahtuvaa toteuttamista, joka ei ole purettavissa ja johon ei liity oikeutta nettoarvon tilityksen kautta tapahtuvaan toteutukseen tai liiketoimien hyvittämiseen, jos kyseessä ei ole ylivoimainen este, maksukyvyttömyys tai muu vilpittömässä mielessä toimien syntynyt kykenemättömyys suoriutua velvoitteista.
(11)
Päästöoikeuksien jälkimarkkinoiden spot-kaupassa on esiintynyt vilpillisiä menettelyjä, jotka voivat heikentää luottamusta Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivillä 2003/87/EY (11) luotuun päästökauppajärjestelmään, ja parhaillaan toteutetaan toimenpiteitä, joilla pyritään vahvistamaan päästöoikeusrekisterijärjestelmää ja edellytyksiä, jotka on asetettu tilin avaamiselle päästöoikeuskauppaa varten. Kyseisten markkinoiden eheyden tukemiseksi ja niiden tehokkaan toiminnan takaamiseksi, mukaan lukien kaupankäynnin kattava valvonta, on aiheellista täydentää direktiivin 2003/87/EY nojalla toteutettavia toimenpiteitä sisällyttämällä päästöoikeudet kaikilta osin tämän direktiivin ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 600/2014 (12) soveltamisalaan luokittelemalla ne rahoitusvälineiksi.
(12)
Tämän direktiivin on tarkoitus kattaa yritykset, joiden tavanomaisena ammatti- tai liiketoimintana on ammattimainen sijoituspalvelujen tarjoaminen ja/tai sijoitustoiminnan harjoittaminen. Sen soveltamisalan ulkopuolelle olisi tämän vuoksi jätettävä henkilöt, jotka harjoittavat muuta ammattitoimintaa.
(13)
On tarpeen luoda kattava sääntelyjärjestelmä, jota sovelletaan rahoitusvälineitä koskevien liiketoimien toteuttamiseen näiden liiketoimien toteuttamisessa käytettävistä kaupankäyntimenetelmistä riippumatta, jotta voidaan varmistaa sijoittajien liiketoimien laadukas toteutus sekä säilyttää rahoitusjärjestelmän eheys ja yleinen tehokkuus. Olisi luotava johdonmukaiset ja riskit huomioon ottavat puitteet Euroopan rahoitusmarkkinoilla toimeksiantojen toteuttamista varten nykyisin käytössä olevien tärkeimpien järjestelyjen sääntelemiseksi. On tarpeen ottaa huomioon säänneltyjen markkinoiden rinnalle kehittyneet uudentyyppiset organisoidut kaupankäyntijärjestelmät, joilta olisi edellytettävä rahoitusmarkkinoiden tehokkaan ja asianmukaisen toiminnan varmistamiseksi asetettujen velvoitteiden noudattamista, sekä varmistaa, etteivät tällaiset organisoidut kaupankäyntijärjestelmät hyödynnä sääntelyssä olevia aukkoja.
(14)
Kaikkien kauppapaikkojen eli säänneltyjen markkinoiden, monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien ja organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien olisi vahvistettava avoimet ja syrjimättömät säännöt kauppapaikkaan pääsystä. Säänneltyihin markkinoihin ja monenkeskisiin kaupankäyntijärjestelmiin olisi edelleen sovellettava samanlaisia vaatimuksia siitä, kenet ne voivat hyväksyä jäseneksi tai osapuoleksi, ja organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien olisi voitava määrittää pääsy ja rajoittaa sitä muun muassa sen perusteella, mikä rooli ja mitkä velvoitteet niillä on suhteessa asiakkaisiinsa. Kauppapaikkojen olisi tässä mielessä voitava määritellä järjestelmää sääntelevät parametrit, kuten vähimmäislatenssi, edellyttäen, että tämä tehdään avoimesti ja läpinäkyvästi eikä kauppapaikan ylläpitäjä harjoita syrjintää.
(15)
Asetuksessa (EU) N:o 648/2012 keskusvastapuoli määritellään oikeushenkilöksi, joka asettuu sellaisten osapuolten väliin, joiden välisillä sopimuksilla käydään kauppaa yhdellä tai useammalla rahoitusmarkkinalla, ja joka tulee jokaiseen myyjään nähden ostajaksi ja jokaiseen ostajaan nähden myyjäksi. Tässä direktiivissä määritelty termi organisoitu kaupankäyntijärjestelmä ei kata keskusvastapuolia.
(16)
Henkilöitä, joilla on pääsy säännellyille markkinoille tai monenkeskisiin kaupankäyntijärjestelmiin, viitataan sanalla jäsen tai osapuoli. Molempia termejä voidaan käyttää samassa merkityksessä. Nämä termit eivät kata käyttäjiä, joilla on pääsy kauppapaikkoihin vain suoralla sähköisellä markkinoillepääsyllä.
(17)
Kauppojen sisäiset toteuttajat olisi määriteltävä sijoituspalveluyrityksiksi, jotka suunnitelmallisesti, säännöllisesti, järjestelmällisesti ja merkittävissä määrin käyvät kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakkaiden toimeksiantoja säänneltyjen markkinoiden, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ulkopuolella. Sen varmistamiseksi, että tätä määritelmää sovelletaan objektiivisesti ja tehokkaasti sijoituspalveluyrityksiin, kaikki asiakkaiden kanssa harjoitettu kahdenvälinen kauppa olisi katsottava relevantiksi ja kauppojen sisäisiksi toteuttajiksi rekisteröitävien sijoituspalveluyritysten yksilöimiseksi olisi otettava käyttöön kriteerit. Kauppapaikat ovat palveluja, joissa useiden kolmansien osapuolten osto- ja myynti-intressit ovat keskenään vuorovaikutuksessa järjestelmässä, kun taas kauppojen sisäisellä toteuttajalla ei saisi olla oikeutta koota yhteen kolmansien osapuolten osto- ja myynti-intressejä toiminnallisesti samalla tavalla kuin kauppapaikassa.
(18)
Henkilöt, jotka hallinnoivat omia varojaan, ja yritykset, jotka eivät tarjoa muita sijoituspalveluja tai harjoita muuta sijoitustoimintaa kuin sellaisten rahoitusvälineiden kaupankäyntiä omaan lukuunsa, jotka eivät ole hyödykejohdannaisia taikka päästöoikeuksia tai niiden johdannaisia, olisi jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle, elleivät nämä ole markkinatakaajia tai säännellyn markkinan tai monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän jäseniä tai osapuolia tai elleivät nämä käytä suoraa sähköistä markkinoillepääsyä kauppapaikkaan, sovella huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää tai toteuta asiakkaiden toimeksiantoja käymällä kauppaa omaan lukuunsa.
(19)
G20-maiden valtiovarainministerit ja keskuspankkien johtajat antoivat 15 päivänä huhtikuuta 2011 julkilausuman, jonka mukaan hyödykejohdannaisten markkinoiden osapuoliin olisi sovellettava asianmukaista sääntelyä ja valvontaa, ja sen vuoksi joitakin vapautuksia direktiivin 2004/39/EY soveltamisesta on muutettava.
(20)
Henkilöt, jotka käyvät kauppaa hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla omaan lukuunsa, mukaan lukien markkinatakaajat, lukuun ottamatta henkilöitä, jotka käyvät kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakkaiden toimeksiantoja, tai henkilöt, jotka tarjoavat hyödykejohdannaisiin taikka päästöoikeuksiin tai niiden johdannaisiin liittyviä sijoituspalveluja pääasiallisen liiketoimintansa kohteena oleville asiakkaille tai toimittajille olisi jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle edellyttäen, että tämä toiminta on näiden henkilöiden pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintaa ryhmätasolla ja että tämä pääasiallinen liiketoiminta ei ole tässä direktiivissä tarkoitettua sijoituspalvelujen tarjontaa tai Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2013/36/EU (13) tarkoitettua pankkitoimintaa tai markkinatakaustoimintaa hyödykejohdannaisissa eivätkä nämä henkilöt sovella huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää. Tekniset kriteerit sille, milloin toiminta on pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintaa, olisi selvennettävä teknisissä sääntelystandardeissa tässä direktiivissä määritetyt kriteerit huomioon ottaen.
Näillä kriteereillä olisi varmistettava, että finanssialan ulkopuoliset yritykset, joiden kaupankäynti rahoitusvälineillä on suhteettoman suurta verrattuna pääasialliseen liiketoimintaan tehtyjen sijoitusten tasoon, kuuluvat tämän direktiivin soveltamisalaan. Näissä kriteereissä olisi sen vuoksi otettava huomioon vähintään vaatimus, että oheistoiminta on toiminnassa vähemmistönä ryhmätasolla, sekä oheistoiminnan kaupankäynnin volyymi verrattuna kokonaismarkkinoiden kaupankäyntitoimintaan kyseisessä omaisuuseräluokassa. Ei ole asianmukaista, että toimivaltaisten viranomaisten unionin oikeuden tai kansallisten lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti tai kauppapaikkojen edellyttäessä likviditeetin tarjoamista kauppapaikalle koskevien velvoitteiden täyttämistä, näiden velvoitteiden täyttämiseksi toteutettuja liiketoimia ei olisi otettava huomioon arvioitaessa sitä, onko toiminta oheistoimintaa.
(21)
Kun sovelletaan tätä direktiiviä ja asetusta (EU) N:o 600/2014, joilla säännellään asetuksessa (EU) N:o 600/2014 tarkoitettuja OTC-johdannaisia ja pörssilistattuja johdannaisia, toimintaa, jonka katsotaan voivan objektiivisesti mitattavalla tavalla vähentää kaupalliseen toimintaan tai rahoitustoimintaan välittömästi liittyviä riskejä, sekä konsernin sisäisiä transaktioita olisi tarkasteltava asetuksen (EU) N:o 648/2012 kanssa johdonmukaisella tavalla.
(22)
Henkilöt, jotka käyvät kauppaa hyödykejohdannaisilla sekä päästöoikeuksilla ja niiden johdannaisilla, voivat käydä kauppaa myös muilla rahoitusvälineillä osana kaupalliseen rahoitukseen liittyvää riskinhallintatoimintaansa esimerkiksi valuuttakurssiriskien kaltaisilta riskeiltä suojautuakseen. Tästä syystä on tärkeää selventää, että poikkeuksia sovelletaan kumulatiivisesti. Esimerkiksi 2 artiklan 1 kohdan j alakohdassa säädettyä poikkeusta voidaan käyttää yhdessä 2 artiklan 1 kohdan d alakohdassa säädetyn poikkeuksen kanssa.
(23)
Poikkeusten mahdollisen väärinkäytön välttämiseksi rahoitusvälineiden markkinatakaajien, jotka ovat muiden kuin hyödykejohdannaisten taikka päästöoikeuksien tai niiden johdannaisten markkinatakaajia, edellyttäen että niiden markkinatakaustoiminta on niiden pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintaa ryhmätasolla tarkasteltuna ja edellyttäen että ne eivät sovella huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää, olisi kuitenkin kuuluttava tämän direktiivin soveltamisalaan eikä niihin olisi sovellettava minkäänlaista poikkeusta. Henkilöiden, jotka käyvät kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakkaiden toimeksiantoja tai jotka soveltavat huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää, olisi myös kuuluttava tämän direktiivin soveltamisalaan eikä niihin olisi sovellettava mitään poikkeuksia.
(24)
Myös sellaisten yritysten, jotka toteuttavat eri asiakkaiden toimeksiantoja täsmäyttämällä kauppoja (back-to-back trading), olisi katsottava harjoittavan kaupankäyntiä omaan lukuunsa asiakkaiden toimeksiantoja toteuttamalla ja toimivan päämiehenä, ja niihin olisi sovellettava tämän direktiivin vaatimuksia, jotka koskevat sekä toimeksiantojen toteuttamista asiakkaiden lukuun että kaupankäyntiä omaan lukuun.
(25)
Kaupankäynniksi omaan lukuun asiakkaiden toimeksiantoja toteutettaessa ei olisi katsottava sellaista rahoitusvälineisiin liittyvien toimeksiantojen toteuttamista, jota harjoitetaan kahden sellaisen henkilön välisenä oheistoimintana, joiden pääasiallinen liiketoiminta ei ryhmätasolla ole tässä direktiivissä tarkoitettua sijoituspalvelujen tarjontaa eikä direktiivissä 2013/36/EU tarkoitettua pankkitoimintaa.
(26)
Viittauksilla henkilöihin tarkoitetaan tekstissä sekä luonnollisia henkilöitä että oikeushenkilöitä.
(27)
Ne henki- ja vahinkovakuutusyritykset, joiden toiminta on toiminnan vakauden valvonnasta vastaavien toimivaltaisten viranomaisten harjoittaman asianmukaisen valvonnan alaista ja joihin sovelletaan Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2009/138/EY (14), olisi jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle silloin, kun ne harjoittavat kyseisessä direktiivissä tarkoitettua toimintaa.
(28)
Tätä direktiiviä ei pitäisi soveltaa henkilöihin, jotka eivät tarjoa palveluja kolmansille osapuolille, vaan joiden liiketoiminta koostuu sijoituspalvelujen tarjonnasta ainoastaan niiden omille emoyrityksille, tytäryrityksille tai emoyritysten muille tytäryrityksille.
(29)
Osa unionin päästökauppajärjestelmään kuuluvista paikallisista energialaitoksista ja teollisuuslaitosten toiminnanharjoittajista yhdistää ja ulkoistaa kaupankäyntitoimintojaan suojatakseen konsolidoimattomia tytäryrityksiä kaupallisilta riskeiltä. Nämä yhteisyritykset eivät tarjoa mitään muita palveluja ja hoitavat aivan samoja tehtäviä kuin johdanto-osan 28 kappaleessa tarkoitetut henkilöt. Tasapuolisten toimintaedellytysten varmistamiseksi tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle olisi voitava jättää myös direktiivin 2003/87/EY 3 artiklan f alakohdan soveltamisalaan kuuluvien paikallisten energialaitosten tai toiminnanharjoittajien yhteisyritykset, jotka eivät tarjoa muita palveluja kuin sijoituspalveluja direktiivin 2003/87/EY 3 artiklan f alakohdan soveltamisalaan kuuluville energialaitoksille tai toiminnanharjoittajille, edellyttäen lisäksi, että näitä paikallisia energialaitoksia tai toiminnanharjoittajia koskee 2 artiklan 1 kohdan j alakohdan mukainen poikkeus, jos ne suorittavat nämä sijoituspalvelut itse. Jotta kuitenkin voidaan varmistaa, että sovelletaan asianmukaisia suojatoimia ja että sijoittajat ovat asianmukaisesti suojattuja, jäsenvaltioiden, jotka päättävät vapauttaa tällaiset yhteisyritykset, olisi sovellettava niihin vaatimuksia, jotka vähintäänkin vastaavat tässä direktiivissä vahvistettuja vaatimuksia, erityisesti kun ollaan myöntämässä toimilupaa, kun arvioidaan niiden mainetta ja kokemusta ja mahdollisten osakkeenomistajien sopivuutta ja kun tarkastellaan toimiluvan myöntämisen ja jatkuvan valvonnan edellytyksiä ja menettelytapavelvoitteita.
(30)
Henkilöt, jotka tarjoavat sijoituspalveluja ainoastaan satunnaisesti ammattitoimintansa yhteydessä, olisi niin ikään jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle edellyttäen, että tämä toiminta on säänneltyä ja ettei tämä sääntely estä sijoituspalvelujen tarjoamista satunnaisesti.
(31)
Tätä direktiiviä ei pitäisi soveltaa henkilöihin, joiden tarjoamat sijoituspalvelut koostuvat ainoastaan työntekijöiden osallistumisjärjestelmien hallinnoinnista ja jotka eivät näin ollen tarjoa sijoituspalveluja kolmansille osapuolille.
(32)
Tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle on tarpeen jättää keskuspankit ja muut vastaavanlaista toimintaa harjoittavat yhteisöt sekä julkiset elimet, joiden tehtävänä on hoitaa julkista velkaa tai jotka osallistuvat kyseisen velan hoitoon, kun tämä käsittää myös sen sijoittamisen, lukuun ottamatta valtion osittain tai kokonaan omistamia yhteisöjä, joiden tehtävä on kaupallinen tai liittyy omistusosuuksien hankintaan.
(33)
Vapautusten soveltamisen selventämiseksi Euroopan keskuspankkijärjestelmän (EKPJ) sekä muiden sellaisten vastaavanlaista toimintaa harjoittavien kansallisten yhteisöjen ja elinten osalta, joiden tehtävänä on hoitaa julkista velkaa, tällaiset vapautukset on syytä rajoittaa sellaisiin elimiin ja laitoksiin, jotka hoitavat tehtäviään jonkin jäsenvaltion lainsäädännön tai unionin oikeuden mukaisesti sekä kansainvälisiin elimiin, joiden jäseninä on kaksi tai useampia jäsenvaltioita ja joiden tarkoituksena on hankkia rahoitusta ja antaa rahoitustukea niille jäsenilleen, joilla on tai joille uhkaa tulla vakavia rahoitusongelmia, kuten Euroopan vakausmekanismi.
(34)
Tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle on tarpeen jättää yhteissijoitusyritykset ja eläkerahastot riippumatta siitä, onko ne sovitettu unionin tasolla yhteen, sekä tällaisten yritysten säilytysyhteisöt ja omaisuudenhoitajat, koska heihin sovelletaan heidän toimintaansa suoraan mukautettuja erityissääntöjä.
(35)
Tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle on tarpeen jättää Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/72/EY (15) 2 artiklan 4 kohdassa tai Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/73/EY (16) 2 artiklan 4 kohdassa tarkoitetut siirtoverkonhaltijat niiden hoitaessa kyseisten direktiivien, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 714/2009 (17), Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 715/2009 (18) tai näiden säädösten nojalla hyväksyttyjen verkkosääntöjen ja suuntaviivojen mukaisia tehtäviään. Mainittujen säädösten mukaisesti siirtoverkonhaltijoilla on erityiset velvoitteet ja vastuut, niihin sovelletaan erityistä sertifiointia ja niitä valvovat alakohtaiset toimivaltaiset viranomaiset. Siirtoverkonhaltijoihin olisi sovellettava tällaista vapautusta myös silloin, kun ne käyttävät palveluntarjoajina niiden puolesta toimivia muita henkilöitä mainittujen säädösten tai mainittujen asetusten nojalla hyväksyttyjen verkkosääntöjen ja suuntaviivojen mukaisten tehtäviensä suorittajina. Siirtoverkonhaltijoilla ei saisi olla mahdollisuutta hyötyä tällaisesta vapautuksesta, kun ne tarjoavat rahoitusvälineisiin liittyviä sijoituspalveluja tai harjoittavat niihin liittyvää sijoitustoimintaa, mukaan lukien kun ne ylläpitävät kauppapaikkaa jälkimarkkinoilla käytävää finanssisiirto-oikeuksien kauppaa varten.
(36)
Jotta henkilöön voidaan soveltaa tässä direktiivissä säädettyjä poikkeuksia, henkilön on täytettävä jatkuvasti tällaisten poikkeusten myöntämistä koskevat edellytykset. Erityisesti, jos henkilö tarjoaa sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa siten, että tämä jää tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle sillä perusteella, että nämä palvelut tai toimet ovat ryhmätasolla tarkasteltuna kyseisen henkilön pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintoja, oheistoimintoja koskevaa poikkeusta ei enää sovelleta kyseiseen henkilöön, jos kyseiset palvelut tai toimet lakkaavat olemasta tämän henkilön pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintoja.
(37)
Tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvia sijoituspalveluja tarjoavien ja/tai sijoitustoimintaa harjoittavien henkilöiden toiminnan olisi sijoittajien suojaamiseksi ja rahoitusjärjestelmän vakauden varmistamiseksi oltava näiden henkilöiden kotijäsenvaltion antaman toimiluvan varaista.
(38)
Direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saaneet luottolaitokset eivät tarvitse toista, tämän direktiivin mukaista toimilupaa tarjotakseen sijoituspalveluja tai harjoittaakseen sijoitustoimintaa. Jos luottolaitos päättää tarjota sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa, toimivaltaisten viranomaisten olisi ennen direktiivin 2013/36/EU mukaisen toimiluvan myöntämistä tarkistettava, että se täyttää tämän direktiivin mukaiset vaatimukset.
(39)
Strukturoidut talletukset ovat nousseet esiin uutena sijoitustuotteena, mutta ne eivät kuulu sijoittajansuojaa koskevien säädösten piiriin unionin tasolla, vaikka kyseiset säädökset kattavat muut strukturoidut sijoitukset. Sen vuoksi on asianmukaista vahvistaa sijoittajaluottamusta ja yhdenmukaistaa vähittäismarkkinoille tarkoitettujen eri paketoitujen sijoitustuotteiden tarjonnan sääntelyä, jotta voidaan varmistaa riittäväntasoinen sijoittajansuoja kaikkialla unionissa. Tästä syystä strukturoidut talletukset on syytä sisällyttää tämän direktiivin soveltamisalaan. Tässä yhteydessä on tarpeen selventää, että koska strukturoidut talletukset ovat sijoitustuote, ne eivät sisällä pelkästään korkoon, kuten Euriboriin tai Liboriin, kytkettyjä yksinkertaisia talletuksia riippumatta siitä, onko korko vahvistettu ennalta tai onko se kiinteä vai vaihteleva. Tällaiset talletukset olisi sen vuoksi jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle.
(40)
Tämän direktiivin soveltaminen sijoituspalveluyrityksiin ja luottolaitoksiin niiden myydessä strukturoituja talletuksia tai antaessa niihin liittyvää neuvontaa, olisi rinnastettava toimimiseen välittäjinä näille tuotteille, jotka ovat direktiivin 2013/36/EU mukaisesti talletusten vastaanottamiseen oikeutettujen luottolaitosten liikkeeseen laskemia.
(41)
Arvopaperikeskukset ovat järjestelmän kannalta merkittäviä laitoksia rahoitusmarkkinoille, sillä ne hoitavat arvopaperien ensimmäisen kirjaamisen, liikkeeseen laskettuihin arvopapereihin liittyvien tilien ylläpidon ja käytännöllisesti katsoen kaikkien arvopaperikauppojen selvittämisen. Arvopaperikeskuksia säännellään erityisesti unionin oikeudessa ja niihin sovelletaan erityisesti toimiluvan myöntämistä ja toiminnan harjoittamista koskevia edellytyksiä. Arvopaperikeskukset saattavat kuitenkin muussa unionin oikeudessa tarkoitettujen ydinpalvelujen lisäksi tarjota sijoituspalveluja ja harjoittaa sijoitustoimintaa, joita säännellään tällä direktiivillä.
Sen varmistamiseksi, että kaikkiin sijoituspalveluja tarjoaviin ja sijoitustoimintaa harjoittaviin yhteisöihin sovelletaan samaa sääntelykehystä, on syytä varmistaa, että tällaisiin arvopaperikeskuksiin ei sovelleta tämän direktiivin vaatimuksia, jotka koskevat toimiluvan myöntämistä ja tiettyjä toiminnan harjoittamista koskevia edellytyksiä, mutta arvopaperikeskuksia sellaisenaan sääntelevässä unionin oikeudessa olisi varmistettava, että niihin sovelletaan tämän direktiivin säännöksiä niiden tarjotessa sijoituspalveluja tai harjoittaessa sijoitustoimintaa kyseisessä unionin oikeudessa tarkoitettujen palvelujen lisäksi.
(42)
Sijoittajansuojan vahvistamiseksi unionissa on aiheellista rajoittaa olosuhteita, joissa jäsenvaltiot voivat jättää tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle henkilöt, jotka tarjoavat sijoituspalveluja asiakkaille, joilla ei siitä syystä ole tämän direktiivin mukaista suojaa. Erityisesti on syytä vaatia jäsenvaltioita soveltamaan kyseisiin henkilöihin vaatimuksia, jotka vähintäänkin vastaavat tässä direktiivissä vahvistettuja vaatimuksia, erityisesti kun ollaan myöntämässä toimilupaa, kun arvioidaan näiden mainetta ja kokemusta ja mahdollisten osakkeenomistajien sopivuutta ja kun tarkastellaan toimiluvan myöntämisen ja jatkuvan valvonnan edellytyksiä ja menettelytapavelvoitteita.
Tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle jätettyjen henkilöiden olisi lisäksi kuuluttava Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 97/9/EY (19) mukaisesti tunnustettuun sijoittajien korvausjärjestelmään, tai niillä olisi oltava ammatillinen vastuuvakuutus, joka takaa vastaavan suojan niiden asiakkaille mainitun direktiivin soveltamisalaan kuuluvissa tilanteissa.
(43)
Jos sijoituspalveluyritys satunnaisesti tarjoaa yhtä tai useampaa sellaista sijoituspalvelua tai harjoittaa yhtä tai useampaa sellaista sijoitustoimintaa, joka ei kuulu sen toimiluvan piiriin, sen ei pitäisi tarvita tähän tämän direktiivin mukaista uutta toimilupaa.
(44)
Tätä direktiiviä sovellettaessa toimeksiantojen vastaanottamiseen ja välittämiseen olisi kuuluttava myös kahden tai useamman sijoittajan saattaminen yhteen niin, että näiden välillä on mahdollista toteuttaa liiketoimi.
(45)
Sijoituspalveluyrityksiin ja luottolaitoksiin, jotka tarjoavat itse liikkeeseen laskemiaan rahoitusvälineitä, olisi sovellettava tätä direktiiviä siltä osin kuin ne antavat sijoitusneuvontaa asiakkailleen. Epävarmuuden poistamiseksi ja sijoittajansuojan vahvistamiseksi on aiheellista säätää, että tätä direktiiviä sovelletaan myös silloin, kun sijoituspalveluyritykset ja luottolaitokset tarjoavat itse liikkeeseen laskemiaan rahoitusvälineitä ensimarkkinoilla antamatta neuvontaa. Tätä varten olisi laajennettava sellaisen palvelun määritelmää, joka muodostuu toimeksiantojen toteuttamisesta asiakkaiden lukuun.
(46)
Vastavuoroisen tunnustamisen ja kotijäsenvaltion suorittaman valvonnan periaatteet edellyttävät, että minkään jäsenvaltion toimivaltaiset viranomaiset eivät saisi myöntää toimilupaa tai että niiden olisi peruutettava toimilupa tapauksissa, joissa esimerkiksi toimintaohjelmien sisällön, toiminnan alueellisen jakautumisen tai tosiasiassa harjoitetun toiminnan perusteella on ilmeistä, että sijoituspalveluyritys on valinnut jonkin jäsenvaltion oikeusjärjestelmän kiertääkseen ankarammat vaatimukset, jotka ovat voimassa siinä jäsenvaltiossa, jonka alueella se pääasiallisesti aikoo harjoittaa tai harjoittaa toimintaansa. Sijoituspalveluyrityksellä, joka on oikeushenkilö, olisi oltava sen jäsenvaltion myöntämä toimilupa, jossa sen sääntömääräinen kotipaikka on. Sijoituspalveluyrityksellä, joka ei ole oikeushenkilö, olisi oltava sen jäsenvaltion myöntämä toimilupa, jossa sen päätoimipaikka sijaitsee. Lisäksi jäsenvaltioiden olisi edellytettävä, että sijoituspalveluyrityksen päätoimipaikka sijaitsee aina sen kotijäsenvaltiossa ja että se tosiasiallisesti toimii siellä.
(47)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2007/44/EY (20) vahvistetaan yksityiskohtaiset perusteet sijoituspalveluyrityksessä ehdotetun hankinnan arvioimiseksi toiminnan vakauden kannalta sekä menettely näiden perusteiden soveltamiseksi. Arviointiprosessin ja sen tulosten oikeusvarmuuden, selkeyden ja ennustettavuuden turvaamiseksi on aiheellista vahvistaa mainitussa direktiivissä säädetyt toiminnan vakauden arviointiperusteet ja -prosessi.
Toimivaltaisten viranomaisten olisi erityisesti arvioitava hankkijaehdokkaan sopivuus ja ehdotetun hankinnan taloudellinen järkevyys kaikkien seuraavien perusteiden avulla: hankkijaehdokkaan maine, niiden henkilöiden maine ja kokemus, joiden on tarkoitus johtaa sijoituspalveluyrityksen liiketoimintaa aiotun hankinnan seurauksena, hankkijaehdokkaan taloudellinen vakaus sekä se, pystyykö sijoituspalveluyritys täyttämään tähän direktiiviin ja muihin direktiiveihin, erityisesti Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiveihin 2002/87/EY (21) ja 2013/36/EU, perustuvat toiminnan vakautta koskevat vaatimukset, ja onko perusteltua syytä epäillä, että ehdotetun hankinnan yhteydessä syyllistytään tai pyritään tai on syyllistytty tai pyritty Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2005/60/EY (22) 1 artiklassa tarkoitettuun rahanpesuun tai terrorismin rahoitukseen tai että ehdotettu hankinta saattaisi lisätä näiden vaaraa.
(48)
Kotijäsenvaltioltaan toimiluvan saaneella sijoituspalveluyrityksellä olisi oltava oikeus tarjota sijoituspalveluja ja/tai harjoittaa sijoitustoimintaa kaikkialla unionissa ilman, että sen tarvitsee hakea erillistä toimilupaa sen jäsenvaltion toimivaltaiselta viranomaiselta, jossa se haluaa tarjota tällaisia palveluja tai harjoittaa tällaista toimintaa.
(49)
Koska eräät sijoituspalveluyritykset on vapautettu tietyistä direktiivissä 2013/36/EU asetetuista velvoitteista, niiltä olisi vaadittava joko tietyn suuruista vähimmäispääomaa tai ammatillista vastuuvakuutusta tai näiden yhdistelmää. Edellä mainitun vakuutuksen määrien mukautuksissa olisi otettava huomioon Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/92/EY (23) mukaiset mukautukset. Tämä omien varojen riittävyyden osalta sovellettava erityiskohtelu ei kuitenkaan saisi vaikuttaa päätöksiin, jotka koskevat näiden yritysten asianmukaista kohtelua omien varojen riittävyyttä koskevan unionin oikeuden tulevien muutosten nojalla.
(50)
Koska toiminnan vakauden valvontaa koskevan sääntelyn soveltamisala olisi rajoitettava yhteisöihin, jotka pitävät ammattimaisesti yllä kaupankäyntivarastoa ja muodostavat näin muille markkinaosapuolille vastapuoliriskin, tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle olisi jätettävä yhteisöt, jotka käyvät omaan lukuunsa kauppaa muilla rahoitusvälineillä kuin hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla, edellyttäen, että ne eivät ole markkinatakaajia, ne eivät käy kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakkaiden toimeksiantoja, ne eivät ole säännellyn markkinan tai monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän jäseniä tai osapuolia, ne eivät käytä suoraa sähköistä markkinoillepääsyä kauppapaikkaan eivätkä ne sovella huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää.
(51)
Sijoittajan omistusoikeuksien ja muiden vastaavanlaisten arvopapereihin kohdistuvien oikeuksien sekä yritykselle uskottuihin varoihin kohdistuvien sijoittajan oikeuksien suojaamiseksi nämä oikeudet olisi pidettävä erillään yrityksen oikeuksista. Tämän periaatteen ei kuitenkaan olisi estettävä yritystä toimimasta omissa nimissään vaan sijoittajan lukuun ja suostumuksella silloin, kun liiketoimen luonne sitä edellyttää, kuten osakkeiden lainauksessa.
(52)
Asiakkaan varojen suojaamista koskevat vaatimukset ovat olennainen väline asiakkaiden suojaamiseksi palvelujen tarjonnassa ja toiminnan harjoittamisessa. Näiden vaatimusten soveltamisesta voidaan luopua, jos sijoituspalveluyritykselle siirretään varojen ja rahoitusvälineiden koko omistusoikeus nykyisten tai tulevien, tosiasiallisten tai ehdollisten taikka mahdollisten velvoitteiden kattamiseksi. Tämä laaja mahdollisuus voi aiheuttaa epävarmuutta ja vaarantaa asiakkaan varojen suojaamista koskevien vaatimusten tehokkuuden. Sen vuoksi on aiheellista rajoittaa sijoituspalveluyritysten mahdollisuutta tehdä Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2002/47/EY (24) määriteltyjä omistusoikeuden siirtäviä rahoitusvakuusjärjestelyjä, joissa sijoituspalveluyritys varmistaa tai muutoin kattaa velvoitteitaan, ainakin siltä osin kuin on kyse yksityisasiakkaiden varoista.
(53)
On tarpeen vahvistaa sijoituspalveluyritysten, säänneltyjen markkinoiden ja raportointipalvelujen tarjoajien ylimpien hallintoelinten roolia yritysten järkevän ja vakaan hoidon varmistamisessa sekä markkinoiden eheyden ja sijoittajien etujen edistämisessä. Sijoituspalveluyrityksen, säänneltyjen markkinoiden ja raportointipalvelujen tarjoajien ylimmän hallintoelimen olisi varattava aina riittävästi aikaa ja sillä olisi oltava kokonaisuutena riittävästi tietoja, taitoja ja kokemusta, jotta se kykenee ymmärtämään yrityksen toimintaa, tärkeimmät riskit mukaan luettuina. Jotta vältyttäisiin ryhmäajattelulta ja helpotettaisiin itsenäistä mielipiteenmuodostusta ja kriittistä kyseenalaistamista, ylimpien hallintoelinten olisi oltava riittävän heterogeenisia jäsentensä iän, sukupuolen, maantieteellisen jakautumisen sekä koulutus- ja ammattitaustan suhteen edustaakseen erilaisia mielipiteitä ja kokemuksia. Työntekijöiden edustusta ylimmissä hallintoelimissä voitaisiin myös pitää myönteisenä keinona lisätä monimuotoisuutta, sillä näin lisätään uusi keskeinen näkökulma ja aitoa tietämystä yritysten sisäisestä työskentelystä. Monimuotoisuuden olisi sen vuoksi oltava yksi ylimpien hallintoelinten kokoonpanon perusteista. Monimuotoisuuteen olisi kiinnitettävä huomiota myös yleisemmin yritysten rekrytointipolitiikassa. Rekrytointipolitiikan olisi esimerkiksi kannustettava yrityksiä valitsemaan ehdokkaita esivalinnan jälkeen laadituista luetteloista, joissa molemmat sukupuolet ovat edustettuina. Yritysten ohjaus- ja hallintojärjestelmien johdonmukaisuuden vuoksi on toivottavaa yhdenmukaistaa sijoituspalveluyrityksiä koskevat vaatimukset mahdollisimman pitkälti direktiiviin 2013/36/EU sisältyvien vaatimusten kanssa.
(54)
Sijoituspalveluyritysten, säänneltyjen markkinoiden ja raportointipalvelujen tarjoajien toimintojen tehokasta valvontaa varten ylimmän hallintoelimen olisi vastattava yrityksen yleisestä strategiasta ja otettava huomioon yrityksen liiketoiminta ja riskiprofiili. Ylimmällä hallintoelimellä olisi oltava selkeät vastuut yrityksen suhdannesyklissä, yrityksen strategisten tavoitteiden, riskistrategian ja sisäisen ohjauksen ja hallinnon yksilöinnissä ja määrittelyssä, sen sisäisen organisaation hyväksymisessä, mukaan lukien kriteerit henkilöstön valintaa ja koulutusta varten, toimivan johdon tehokkaassa valvonnassa sekä palvelujen tarjoamiseen ja toimintojen harjoittamiseen sovellettavien yleisten toimintaperiaatteiden määrittelyssä, mukaan lukien myyntihenkilöstön palkkaus ja asiakkaille tarjottavien uusien tuotteiden hyväksyminen. Yritysten strategisten tavoitteiden, sisäisen organisaation sekä palvelujen tarjontaan ja toimintojen harjoittamiseen sovellettavien toimintaperiaatteiden säännöllisellä seurannalla ja arvioinnilla olisi varmistettava, että sijoituspalveluyritykset kykenevät jatkuvasti huolehtimaan järkevästä ja vakaasta liiketoiminnan hoidosta markkinoiden eheyden ja sijoittajansuojan etujen mukaisesti. Liian monen johtotehtävän hoitaminen on omiaan estämään ylimmän hallintoelimen jäsentä käyttämästä riittävästi aikaa valvontatehtävänsä hoitamiseen.
Sen vuoksi on tarpeen rajoittaa niiden johtotehtävien määrää, jotka laitoksen ylimmän hallintoelimen jäsenellä voi olla samaan aikaan eri yhteisöissä. Tällaista rajoitusta sovellettaessa ei kuitenkaan tulisi ottaa lukuun johtotehtäviä organisaatioissa, joilla ei ole ensisijaisesti kaupallisia tavoitteita, kuten voittoa tavoittelemattomat tai hyväntekeväisyysjärjestöt.
(55)
Jäsenvaltioissa on käytössä erilaisia ohjaus- ja hallintorakenteita. Useimmiten käytetään yksi- tai kaksiportaista rakennetta. Tässä direktiivissä käytetyillä määritelmillä pyritään kattamaan kaikki olemassa olevat rakenteet painottamatta mitään erityistä rakennetta. Ne ovat puhtaasti toiminnallisia, ja niiden tarkoituksena on vahvistaa säännöt tietyn tuloksen saavuttamiseksi huolimatta sitä, mitä kansallista yhtiölakia laitokseen sovelletaan kussakin jäsenvaltiossa. Määritelmät eivät näin ollen saisi vaikuttaa kansallisen yhtiölain mukaiseen yleiseen toimivallan jakautumiseen.
(56)
Koska monet sijoituspalveluyritykset harjoittavat samanaikaisesti yhä useampia toimintoja, näiden erilaisten toimintojen ja yritysten asiakkaiden välisten eturistiriitojen mahdollisuus on lisääntynyt. Tämän vuoksi on tarpeen vahvistaa säännöt sen varmistamiseksi, etteivät tällaiset ristiriidat vahingoita niiden asiakkaiden etua. Yritysten velvollisuus on toteuttaa tehokkaita toimia eturistiriitojen havaitsemiseksi, estämiseksi ja hallitsemiseksi ja näiden riskien mahdollisten vaikutusten vähentämiseksi mahdollisuuksien mukaan. Jos vielä kuitenkin on olemassa riski asiakkaan etujen vahingoittumisesta, asiakkaalle on selkeästi ilmoitettava eturistiriidan yleinen luonne ja/tai sen aiheuttajat, ja näiden riskien vähentämiseksi olisi ryhdyttävä toimiin ennen liiketoimien aloittamista asiakkaan lukuun.
(57)
Komission direktiivin 2006/73/EY (25) nojalla jäsenvaltiot voivat edellyttää sijoituspalveluyritysten toiminnan järjestämistä koskevina vaatimuksina asiakkaiden toimeksiantoihin liittyvien puhelinkeskustelujen tai niihin liittyvän sähköisen viestinnän tallentamista Asiakkaiden toimeksiantoihin liittyvien puhelinkeskustelujen tai sähköisen viestinnän tallentaminen on sopusoinnussa Euroopan unionin perusoikeuskirjan, jäljempänä ’perusoikeuskirja’, kanssa ja perusteltua sijoittajansuojan vahvistamiseksi, markkinoiden valvonnan parantamiseksi ja oikeusvarmuuden lisäämiseksi sijoituspalveluyritysten ja niiden asiakkaiden etujen mukaisesti. Tällaisten tallenteiden merkitykseen viitataan myös Euroopan arvopaperimarkkinavalvojien komitean komissiolle 29 päivänä heinäkuuta 2010 antamissa teknisissä lausunnoissa. Tällaisilla tallenteilla olisi varmistettava, että on olemassa todisteita, joilla näytetään toteen asiakkaiden antamien toimeksiantojen ehdot ja se, vastaavatko sijoituspalveluyritysten toteuttamat liiketoimet asiakkaan toimeksiantoa, ja havaitaan markkinoiden väärinkäytön kannalta mahdollisesti merkityksellinen toiminta, myös yritysten toimiessa omaan lukuunsa.
Tästä syystä tallenteet ovat tarpeen kaikista keskusteluista, joihin yrityksen edustajat osallistuvat käydessään tai aikoessaan käydä kauppaa omaan lukuunsa. Kun asiakas tekee toimeksiannon muulla tavoin kuin puhelimitse, toimeksianto olisi toimitettava pysyvällä välineellä, kuten postilähetyksellä, faksilla, sähköpostiviestillä tai kokouksissa tehtyjä asiakkaan toimeksiantoja koskevilla asiakirjoilla. Asiakkaan kanssa kasvokkain käytyjen asiaa koskevien keskustelujen sisältö voitaisiin esimerkiksi tallentaa pöytäkirjaa tai kirjallisia muistiinpanoja käyttäen. Tällaisten toimeksiantojen olisi katsottava vastaavan puhelimitse vastaanotettuja toimeksiantoja. Kun asiakkaan kanssa kasvokkain käydyistä keskusteluista pidetään pöytäkirjaa, jäsenvaltioiden olisi varmistettava, että sovelletaan asianmukaisia suojatoimia, jotta varmistetaan, että asiakas ei jää häviölle sen vuoksi, että osapuolten välinen keskustelu on kirjattu epätarkasti pöytäkirjaan. Tällaisiin suojatoimiin ei saisi sisältyä oletusta asiakkaan vastuusta.
Oikeusvarmuuden aikaansaamiseksi velvoitteen soveltamisalasta on tarkoituksenmukaista soveltaa sitä kaikkiin yrityksen toimittamiin laitteisiin tai laitteisiin, joita sijoituspalveluyrityksellä on lupa käyttää, ja edellyttää sijoituspalveluyritysten toteuttavan kohtuulliset toimenpiteet sen varmistamiseksi, että liiketoimiin ei käytetä yksityisomistuksessa olevia laitteita. Näiden tallenteiden olisi oltava toimivaltaisten viranomaisten saatavilla niiden toteuttaessa valvontatehtäväänsä ja suorittaessa tämän direktiivin, asetuksen (EU) N:o 600/2014, asetuksen (EU) N:o 596/2014 sekä Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2014/57/EU (26) mukaisia lainvalvontatoimia, joilla pyritään auttamaan toimivaltaisia viranomaisia havaitsemaan toimintaa, joka ei ole sijoituspalveluyritysten toimintaa sääntelevän oikeudellisen kehyksen mukaista. Näiden tallenteiden olisi oltava myös sijoituspalveluyritysten ja asiakkaiden saatavilla, jotta niiden välisen suhteen kehittyminen voidaan osoittaa asiakkaiden antamien toimeksiantojen ja sijoituspalveluyritysten toteuttamien liiketoimien osalta. Näistä syistä tässä direktiivissä on tarkoituksenmukaista vahvistaa periaatteet yleiselle järjestelmälle, joka koskee asiakkaiden toimeksiantoihin liittyvien puhelinkeskustelujen tai niihin liittyvän sähköisen viestinnän tallentamista.
(58)
Neuvoston kesäkuussa 2009 antamien Euroopan finanssivalvonnan vahvistamista koskevien päätelmien mukaisesti unioni on sitoutunut soveltuvin osin minimoimaan jäsenvaltioiden käytössä olevan harkintavallan kaikessa unionin rahoituspalvelulainsäädännössä, mikä luo osaltaan yhteistä säännöstöä unionin finanssimarkkinoille, auttaa tasapuolisten toimintaedellytysten luomisessa jäsenvaltioille ja markkinaosapuolille, tehostaa sijoittajansuojaa sekä parantaa valvontaa ja täytäntöönpanoa. Sen lisäksi, että tässä direktiivissä otetaan käyttöön yhteinen järjestelmä asiakkaiden toimeksiantoihin liittyvien puhelinkeskustelujen tai niihin liittyvän sähköisen viestinnän tallentamiseksi, on tarkoituksenmukaista vähentää toimivaltaisten viranomaisten mahdollisuutta delegoida valvontatehtäviä tietyissä tapauksissa ja rajoittaa harkintavaltaa vaatimuksissa, joita sovelletaan sidonnaisasiamiehiin ja sivuliikkeistä raportointiin.
(59)
Kaupankäyntiteknologian käyttö on kehittynyt merkittävästi viimeksi kuluneen vuosikymmenen aikana, ja kaupankäyntiteknologia on nyt laajalti markkinaosapuolten käytössä. Monet markkinaosapuolet käyttävät nyt algoritmista kaupankäyntiä, jossa tietokonealgoritmi määrittää automaattisesti toimeksiannon osatekijöitä niin, että ihmisen työpanosta tarvitaan vain vähän tai ei lainkaan. Algoritmisesta kaupankäynnistä aiheutuvia riskejä olisi säänneltävä. Algoritmien käyttö kaupan jälkeiseen toteutettujen liiketoimien käsittelyyn ei ole algoritmista kaupankäyntiä. Algoritmista kaupankäyntiä harjoittavan sijoituspalveluyrityksen, joka käyttää markkinatakausstrategiaa, olisi toteutettava markkinatakausta keskeytyksettä tietyn osan kauppapaikan kaupankäyntiajasta. Teknisissä sääntelystandardeissa olisi selvennettävä, mitä tarkoitetaan tietyllä osalla kauppapaikan kaupankäyntiajasta, ja varmistettava, että tämä osa on merkittävä koko kaupankäyntiaikaan verrattuna, kun otetaan huomioon kyseisten markkinoiden likviditeetti, laajuus ja luonne sekä kaupankäynnin kohteena olevan rahoitusvälineen ominaispiirteet.
(60)
Sijoituspalveluyrityksillä, jotka harjoittavat algoritmista kaupankäyntiä ja toteuttavat markkinatakausstrategiaa, olisi oltava käytettävissä asianmukaiset järjestelmät ja valvontatoimet tätä toimintaa varten. Tällainen toiminta olisi ymmärrettävä erityisellä tavalla sen asiayhteyden ja tarkoituksen suhteen. Tällaisen toiminnan määritelmä on näin ollen riippumaton sellaisista määritelmistä kuten Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EU) No 236/2012 (27) oleva ”markkinatakaustoiminnan” määritelmä.
(61)
Algoritmisen kaupankäynnin alalaji on huippunopea algoritminen kaupankäynti, jossa kaupankäyntijärjestelmä analysoi markkinatietoa tai -signaaleja nopeasti ja sitten lähettää tai päivittää suuria määriä toimeksiantoja erittäin lyhyessä ajassa kyseisen analyysin perusteella. Huippunopeaan algoritmiseen kaupankäyntiin voi sisältyä muun muassa toimeksiannon aloittaminen, tuottaminen, tiettyyn kohteeseen ohjaaminen ja toteuttaminen järjestelmän määrittämällä tavalla ilman, että ihminen osallistuu jokaiseen yksittäiseen kauppaan tai toimeksiantoon, positioiden vahvistaminen ja rahaksi muuttaminen lyhyen ajan sisällä, suuri päivittäinen salkun kiertonopeus, korkea päivänsisäinen toimeksiannosta kauppaan -suhde ja kaupankäyntipäivän päättäminen nettopositioon tai lähelle sitä. Huippunopean algoritmisen kaupankäynnin piirteisiin kuuluu muun muassa korkea päivänsisäinen viestimäärä, joka koostuu toimeksiannoista, hintatarjouksista tai peruutuksista. Korkeiden päivänsisäisten viestimäärien määrittelemisessä olisi otettava huomioon toiminnan taustalla olevan asiakkaan henkilöllisyys, tarkkailujakson pituus, vertaaminen kokonaismarkkinoiden toimintaan kyseisellä jaksolla ja toiminnan suhteellinen keskittyminen tai pirstoutuminen. Huippunopeaa algoritmista kauppaa käyvät tyypillisesti pörssikauppiaat, jotka käyttävät omaa pääomaansa kaupankäyntiin, ja siinä ei ole kyse erillisestä strategiasta vaan yleensä pitkälle kehitetyn teknologian käytöstä perinteisten kaupankäyntistrategioiden, kuten markkinatakaustoiminnan tai arbitraasin, toteuttamiseksi.
(62)
Teknologian kehitys on mahdollistanut huippunopean tietokoneistetun kaupankäynnin ja liiketoimintamallien kehittymisen. Huippunopeaa tietokoneistettua kaupankäyntiä helpottaa se, että markkinaosapuolten järjestelmät ovat fyysisesti lähellä kauppapaikan täsmäytysjärjestelmää. Jotta voidaan varmistaa asianmukainen ja hyvän kauppatavan mukainen kaupankäynti, on tarpeen edellyttää, että kauppapaikat tarjoavat tällaisia konesalipalveluja syrjimättömästi, tasapuolisesti ja avoimesti. Kaupankäyntiteknologian käyttö on lisännyt sijoittajien harjoittaman kaupankäynnin nopeutta, kapasiteettia ja monimutkaisuutta. Sen avulla markkinaosapuolet ovat myös voineet helpottaa asiakkaidensa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä tarjoamalla kauppakäyntijärjestelmiensä käyttömahdollisuutta, välitöntä markkinoillepääsyä tai sponsoroitua markkinoillepääsyä. Kaupankäyntiteknologia on yleisesti hyödyttänyt markkinoita ja markkinaosapuolia, koska markkinaosallistuminen on laajentunut, likviditeetti on lisääntynyt, kurssierot ovat kaventuneet, lyhyen aikavälin volatiliteetti on vähentynyt ja asiakkaiden toimeksiannot on voitu toteuttaa paremmin. Toisaalta kaupankäyntiteknologia aiheuttaa myös potentiaalisia riskejä, joita ovat lisääntynyt riski kauppapaikkojen järjestelmien ylikuormittumisesta toimeksiantojen suuren määrän vuoksi sekä riskit algoritmisen kaupankäynnin synnyttämistä päällekkäisistä tai virheellisistä toimeksiannoista tai muista toimintahäiriöistä, jotka saattavat johtaa markkinoiden tavanomaisesta poikkeavaan toimintaan.
Lisäksi riskinä on, että algoritmiset kaupankäyntijärjestelmät ylireagoivat muihin markkinoiden tapahtumiin, mikä voi lisätä volatiliteettia tilanteessa, jossa markkinaongelma on jo ilmennyt. Algoritminen tai huippunopea algoritminen kaupankäyntimenetelmä voi muiden kaupankäynnin muotojen tavoin johtaa myös tietyntyyppiseen asetuksen (EU) N:o 596/2014 nojalla kiellettyyn toimintaan. Koska huippunopea tietokoneistettu kaupankäynti tarjoaa sitä harjoittaville tiedonsaantiin liittyvän edun, se voi myös saada sijoittajia toteuttamaan kauppoja kauppapaikoissa, joissa nämä voivat välttää vuorovaikutuksen huippunopeaa tietokoneistettua kauppaa käyvien kanssa. On aiheellista soveltaa erityistä sääntelyvalvontaa sellaisiin huippunopeisiin algoritmisiin kaupankäyntimenetelmiin, jotka hyödyntävät tiettyjä erityisominaisuuksia. Kyseiset menetelmät perustuvat pääasiassa omaan lukuun käytävään kauppaan, mutta tällaista valvontaa olisi sovellettava silloinkin, kun menetelmän käyttö on järjestetty siten, että voidaan välttää omaan lukuun tapahtuva toteuttaminen.
(63)
Teknologian kasvaneen käytön potentiaalisia riskejä voidaan parhaiten lieventää yhdistämällä toimenpiteitä ja erityisiä riskinhallintamenetelmiä, jotka kohdistetaan algoritmista kaupankäyntiä tai huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää käyttäviin yrityksiin ja niihin, jotka tarjoavat suoran sähköisen markkinoillepääsyn, sekä muita toimenpiteitä, jotka kohdistetaan tällaisten yritysten käyttämien kauppapaikkojen ylläpitäjiin. Näissä toimenpiteissä olisi otettava huomioon Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1095/2010 (28) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen), jäljempänä ’arvopaperimarkkinaviranomainen’, helmikuussa 2012 kaupankäyntijärjestelmille, sijoituspalveluyrityksille ja toimivaltaisille viranomaisille antamat tekniset ohjeet automatisoidun kaupankäyntiympäristön järjestelmistä ja tarkastuksista (ESMA/2012/122) ja kehitettävä näitä ohjeita, jotta voidaan vahvistaa markkinoiden sietokykyä teknologian kehityksen varalta. On aiheellista varmistaa, että kaikilla huippunopeaa algoritmista kauppaa käyvillä yrityksillä on toimilupa. Tällä toimiluvan myöntämisellä olisi varmistettava, että näihin yrityksiin sovelletaan tämän direktiivin mukaisia toiminnan järjestämistä koskevia vaatimuksia ja että niitä valvotaan asianmukaisesti. Finanssialaa sääntelevän unionin oikeuden mukaisesti toimiluvan saaneilta ja valvotuilta yhteisöiltä, jotka on jätetty tämän direktiivin soveltamisen ulkopuolelle, mutta jotka käyttävät algoritmista tai huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää, ei kuitenkaan pitäisi edellyttää tämän direktiivin mukaisen toimiluvan saamista, ja niihin olisi sovellettava ainoastaan tämäntyyppisestä kaupankäynnistä aiheutuvien erityisten riskien vähentämiseen tarkoitettuja toimenpiteitä ja valvontaa. Tältä osin arvopaperimarkkinaviranomaisella olisi oltava merkittävä koordinoiva rooli asianmukaisten hinnanmuutosvälien määrittämiseksi, jotta voidaan varmistaa unionin tason markkinoiden asianmukainen toiminta.
(64)
Sekä sijoituspalveluyritysten että kauppapaikkojen olisi varmistettava, että käytössä on tehokkaat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että algoritmisen kaupankäynnin tai huippunopean algoritmisen kaupankäynnin menetelmät eivät luo tavanomaisesta poikkeavia markkinaolosuhteita ja ettei niitä voida käyttää markkinoiden väärinkäyttöön liittyviin tarkoituksiin. Kauppapaikkojen olisi myös varmistettava kaupankäyntijärjestelmien häiriönsietokyky ja asianmukainen testaus, jotta ne voivat käsitellä kasvaneet toimeksiantovirrat ja selviytyä markkinoiden stressiolosuhteista, ja niiden olisi myös varmistettava, että kauppapaikoilla on käytössä kauppojen hintavaihtelurajat (circuit breakers) kaupankäynnin pysäyttämiseksi tai rajoittamiseksi väliaikaisesti, jos esiintyy yhtäkkisiä odottamattomia hinnanmuutoksia.
(65)
On myös tarpeen varmistaa, että kauppapaikkojen palkkiorakenteet ovat avoimia, syrjimättömiä ja tasapuolisia ja että niitä ei suunnitella tavalla, joka edistää tavanomaisesta poikkeavia markkinaolosuhteita. Sen vuoksi on tarpeen sallia, että kauppapaikat mukauttavat peruutettuja toimeksiantoja koskevia palkkioitaan sen mukaan, miten kauan toimeksianto oli voimassa, ja mitoittavat palkkiot kuhunkin rahoitusvälineeseen, johon niitä sovelletaan. Jäsenvaltioiden olisi myös voitava sallia, että kauppapaikat vahvistavat suurempia palkkioita sellaisten toimeksiantojen tekemisestä, jotka myöhemmin peruutetaan, tai osapuolille, joilla on suuri peruutettujen toimeksiantojen osuus, sekä osapuolille, jotka käyttävät huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää, jotta voidaan ottaa huomioon järjestelmän kapasiteettiin kohdistuva ylimääräinen rasitus ilman, että se välttämättä hyödyttää muita markkinaosapuolia.
(66)
Algoritmiseen tai huippunopeaan algoritmiseen kaupankäyntimenetelmään liittyvien toimenpiteiden lisäksi on aiheellista kieltää sijoituspalveluyritysten asiakkailleen tarjoama suora sähköinen markkinoillepääsy, jos tällaiseen pääsyyn ei sovelleta asianmukaisia järjestelmiä ja valvontaa. Riippumatta siitä, missä muodossa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä tarjotaan, tällaista pääsyä tarjoavien yritysten olisi arvioitava ja tarkistettava tätä palvelua käyttävien henkilöiden sopivuus ja varmistettava, että palvelun käyttöön sovelletaan riskinvalvontaa ja että näillä yrityksillä säilyy vastuu asiakkaidensa niiden järjestelmiä tai kaupankäyntikoodeja käyttäen toteuttamasta kaupankäynnistä. Näihin kaupankäynnin uusiin muotoihin liittyvät toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset on aiheellista vahvistaa yksityiskohtaisemmin teknisissä sääntelystandardeissa. Näin varmistettaisiin, että vaatimuksia voidaan tarvittaessa mukauttaa tämän alan tuleviin innovaatioihin kehitykseen.
(67)
Jotta varmistetaan valvonnan tehokkuus ja jotta toimivaltaiset viranomaiset voivat ajoissa ryhtyä asianmukaisiin toimenpiteisiin virheellisten tai huonojen algoritmisten strategioiden torjumiseksi, on tarpeen merkitä kaikki algoritmisessa kaupankäynnissä tehdyt toimeksiannot. Tunnusmerkintöjen avulla toimivaltaisten viranomaisten olisi pystyttävä tunnistamaan ja erottamaan eri algoritmeista peräisin olevat toimeksiannot sekä rekonstruoimaan tehokkaasti ja arvioimaan strategiat, joita algoritmikauppaa harjoittavat välittäjät käyttävät. Tämä pienentäisi riskiä, että toimeksiantoja ei yhdistettäisi yksiselitteisesti johonkin algoritmiseen strategiaan ja pörssivälittäjään. Merkitsemisen avulla toimivaltaiset viranomaiset voivat tehokkaasti ja vaikuttavasti torjua sellaisia algoritmisia kaupankäyntistrategioita, joissa syyllistytään väärinkäyttöön tai joista aiheutuu riskejä markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
(68)
Sen varmistamiseksi, että rahoitusmarkkinoiden eheys säilyy niiden kehittyessä teknisesti, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi säännöllisesti käännyttävä kansallisten asiantuntijoiden puoleen, jotta nämä voivat esittää näkemyksiään kaupankäyntiteknologian kehityksestä, mukaan lukien huippunopea kaupankäynti, sekä uusista käytännöistä, jotka voivat muodostua markkinoiden väärinkäytöksi, jotta määritellään ja edistetään tehokkaita strategioita tällaisen väärinkäytön estämiseksi ja siihen puuttumiseksi.
(69)
Unionissa toimii nykyään suuri määrä kauppapaikkoja, joista monet käyvät kauppaa keskenään samanlaisilla rahoitusvälineillä. Sijoittajien etuihin kohdistuvien potentiaalisten riskien minimoimiseksi on tarpeen virallistaa ja edelleen sovittaa yhteen prosesseja muille kauppapaikoille aiheutuvien seurausten osalta siinä tapauksessa, että jotakin kauppapaikkaa ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä päättää keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin tietyllä rahoitusvälineellä. Oikeusvarmuuden vuoksi ja eturistiriitojen ratkaisemiseksi asianmukaisesti siinä tapauksessa, että kaupankäynti rahoitusvälineillä päätetään keskeyttää tai lopettaa, olisi varmistettava, että jos jotakin kauppapaikkaa ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä lopettaa kaupankäynnin sen sääntöjen noudattamatta jättämisen vuoksi, myös muut noudattavat kyseistä päätöstä, jos kunkin osalta toimivaltainen viranomainen niin päättää, paitsi jos kaupankäynnin jatkaminen on perusteltua poikkeuksellisten olosuhteiden vuoksi. Lisäksi on tarpeen virallistaa ja parantaa tiedonvaihtoa ja yhteistyötä toimivaltaisten viranomaisten välillä, kun rahoitusvälineillä kauppapaikalla käytävä kauppa keskeytetään tai lopetetaan. Näitä järjestelyjä olisi sovellettava siten, että kauppapaikkoja estetään käyttämästä kaupallisiin tarkoituksiin tietoja, jotka on toimitettu rahoitusvälineillä käytävän kaupan keskeyttämisen tai lopettamisen yhteydessä.
(70)
Yhä useammat sijoittajat ovat alkaneet toimia rahoitusmarkkinoilla, ja sijoittajille on tarjolla aiempaa moninaisempi ja runsaampi palvelujen ja rahoitusvälineiden valikoima; tämän kehityksen vuoksi on tarpeen säätää yhdenmukaistamisesta sellaisessa laajuudessa, että sijoittajille voidaan tarjota korkeatasoinen suoja kaikkialla unionissa. Kun direktiivi 2004/39/EY annettiin, sijoittajien kasvava riippuvuus henkilökohtaisista suosituksista edellytti, että sijoitusneuvonta oli saatettava toimiluvanvaraiseksi sijoituspalveluksi, johon sovelletaan erityisiä menettelytapavelvoitteita. Henkilökohtaisten suositusten jatkuva merkitys asiakkaille ja palvelujen ja rahoitusvälineiden kasvava monimutkaisuus edellyttävät menettelytapavelvoitteiden tehostamista sijoittajansuojan vahvistamiseksi.
(71)
Jäsenvaltioiden olisi varmistettava, että sijoituspalveluyritykset toimivat asiakkaiden edun mukaisesti ja että ne pystyvät täyttämään tämän direktiivin mukaiset velvoitteensa. Tämän vuoksi sijoituspalveluyritysten olisi ymmärrettävä tarjottujen ja suositeltujen rahoitusvälineiden ominaispiirteet ja niiden olisi luotava ja tarkistettava tehokkaita toimintatapoja ja järjestelyjä, joiden avulla voidaan selvittää, mille asiakkaiden luokalle tuotteita ja palveluja on määrä tarjota. Jäsenvaltioiden olisi varmistettava, että sijoituspalveluyritykset, jotka valmistavat rahoitusvälineitä asiakkaille myytäviksi, varmistavat, että nämä tuotteet valmistetaan siten, että ne täyttävät yksilöidyn loppuasiakkaiden kohdemarkkinan tarpeet asiaankuuluvassa asiakkaiden luokassa ja että rahoitusvälineet tarjotaan tälle määritellylle kohdemarkkinalle ja tarkistetaan tämän kohdemarkkinan yksilöinti ja kyseisen yrityksen tarjoamien tuotteiden toimivuus määrävälein. Sijoituspalveluyrityksillä, jotka tarjoavat tai suosittelevat asiakkailleen rahoitusvälineitä, joita ne eivät ole itse valmistaneet, olisi myös oltava käytössä asianmukaiset järjestelyt, joiden avulla ne hankkivat ja ymmärtävät tuotteiden hyväksymistä koskevaan menettelyyn liittyvät asiaankuuluvat tiedot, mukaan lukien niiden tarjoaman tai suositteleman tuotteen yksilöity kohdemarkkina ja ominaisuudet. Tätä velvoitetta olisi sovellettava rajoittamatta asianmukaisuuden tai sopivuuden arviointia, jonka sijoituspalveluyritys mahdollisesti tekee myöhemmin tarjotessaan sijoituspalveluja asiakkailleen heidän henkilökohtaisten tarpeidensa, ominaisuuksiensa ja tavoitteidensa perusteella.
Sen varmistamiseksi, että rahoitusvälineitä tarjotaan ja suositellaan ainoastaan silloin, kun se on asiakkaan edun mukaista, tämän direktiivin mukaisten tuotevalvontavaatimusten soveltamisalaan kuulumattomien yritysten tai kolmansien maiden yritysten valmistamia tuotteita tarjoavilla tai suosittelevilla sijoituspalveluyrityksillä olisi myös oltava käytössään asianmukaiset järjestelyt saadakseen riittävästi tietoa näistä rahoitusvälineistä.
(72)
Kaiken merkityksellisen tiedon antamiseksi sijoittajille on aiheellista velvoittaa sijoitusneuvontaa tarjoavat sijoituspalveluyritykset ilmoittamaan neuvonnan kustannukset, selventämään tarjoamansa neuvonnan lähtökohdat ja erityisesti se, mitkä tuotteet ne ottavat huomioon antaessaan yksilöllisiä suosituksia asiakkaille, tarjoavatko ne sijoitusneuvontaa riippumattomasti ja tarjoavatko ne asiakkaille määrävälein arviointia suositeltujen rahoitusvälineiden sopivuudesta. Lisäksi on aiheellista velvoittaa sijoituspalveluyritykset selittämään asiakkailleen syyt neuvontaan, jota ne tarjoavat heille.
(73)
Sijoitusneuvonnan tarjoamisen sääntelykehyksen vahvistamiseksi tarkemmin, jättäen kuitenkin valinnanvaraa sijoituspalveluyrityksille ja asiakkaille, on aiheellista vahvistaa edellytykset tämän palvelun tarjoamiselle tapauksissa, joissa yritykset ilmoittavat asiakkaille, että palvelu tarjotaan riippumattomasti. Kun neuvontaa tarjotaan riippumattomasti, riittävän laaja valikoima erilaisten tuotteiden tarjoajien tuotteita olisi arvioitava ennen yksilöllisen suosituksen tekemistä. Neuvonantajan ei tarvitse arvioida kaikkien tuotteiden tarjoajien tai liikkeeseenlaskijoiden markkinoilla olevia sijoitustuotteita, mutta rahoitusvälineiden valikoimaa ei saisi rajata vain rahoitusvälineisiin, jotka ovat sellaisten yhteisöjen liikkeeseen laskemia tai tarjoamia, joilla on sijoituspalveluyritykseen läheiset sidokset tai muu oikeudellinen tai taloudellinen suhde, kuten sopimussuhde, jotka ovat niin läheisiä, että ne voivat vaarantaa neuvonannon riippumattomuuden.
(74)
Jotta vahvistetaan sijoittajansuojaa ja jotta asiakkailla olisi selkeämpi käsitys saamastaan palvelusta, on myös aiheellista rajoittaa riippumatonta sijoitusneuvontapalvelua tai salkunhoitopalvelua tarjoavien yritysten mahdollisuutta hyväksyä ja pitää itsellään välityspalkkioita, provisioita tai muita rahallisia tai ei-rahallisia etuja kolmansilta osapuolilta ja erityisesti liikkeeseenlaskijoilta tai tuotteiden tarjoajilta. Tämä tarkoittaa, että kaikki palkkiot, provisiot ja rahalliset edut, joita kolmas osapuoli on maksanut tai antanut, on palautettava täysimääräisesti asiakkaalle mahdollisimman pian sen jälkeen, kun kyseinen yritys on nämä maksut vastaanottanut, ja yritys ei saisi hyvittää kolmannen osapuolen maksuja palkkioista, jotka asiakkaan on määrä maksaa yritykselle. Asiakkaalle olisi annettava tarvittaessa määrävälein tietoja kaikista palkkioista, provisioista ja eduista, jotka yritys on saanut asiakkaalle annetun sijoituspalvelun yhteydessä ja siirtänyt hänelle. Riippumatonta neuvontaa tai salkunhoitoa tarjoavien yritysten olisi myös osana toiminnan järjestämistä koskevia vaatimuksia määriteltävä menettelytavat, joilla varmistetaan, että kolmannelta osapuolelta saadut maksut jaetaan ja siirretään asiakkaille. Ainoastaan vähäiset ei-rahalliset edut olisi sallittava edellyttäen, että niistä ilmoitetaan selkeästi asiakkaalle, että ne voivat parantaa palvelun laatua ja että niiden ei voida katsoa haittaavan sijoituspalveluyritysten kykyä toimia asiakkaidensa edun mukaisesti.
(75)
Riippumatonta sijoitusneuvontapalvelua tai salkunhoitopalvelua tarjottaessa henkilön asiakkaan puolesta maksamien tai tarjoamien palkkioiden, provisioiden tai muiden kuin rahallisten etujen olisi oltava sallittuja ainoastaan, jos henkilö on tietoinen siitä, että tällaisia maksuja on suoritettu hänen puolestaan ja että maksun määrästä ja maksamisvälistä on sovittu asiakkaan ja sijoituspalveluyrityksen välillä eivätkä ne ole kolmannen osapuolen määrittämiä. Tämä vaatimus täyttyy muun muassa silloin, kun asiakas maksaa suoraan yrityksen laskun tai lasku maksetaan toimien ainoastaan asiakkaan ohjeiden mukaisesti ja kun asiakas neuvottelee palkkion sellaisen riippumattoman kolmannen osapuolen tarjoamasta palvelusta, jolla ei ole yhteyksiä sijoituspalveluyritykseen asiakkaalle tarjotun palvelun osalta ja joka on sijoituspalveluyritys, ja maksaa kyseisen palkkion. Tämä koskisi yleensä kirjanpitäjiä ja juristeja, jotka toimivat asiakkaan antaman selkeän maksuohjeistuksen mukaisesti, tai tapauksia, joissa henkilö toimii pelkästään maksukanavana.
(76)
Tässä direktiivissä säädetään edellytyksistä ja menettelyistä, joita jäsenvaltioiden on noudatettava aikoessaan asettaa lisävaatimuksia. Tällaisiin vaatimuksiin voi kuulua se, että kielletään tarjoamasta tai hyväksymästä välityspalkkioita, provisioita tai muita rahallisia ja ei-rahallisia etuja, jotka kolmas osapuoli tai kolmannen osapuolen puolesta toimiva henkilö maksaa tai tarjoaa asiakkaalle tarjotun palvelun yhteydessä, taikka tiukennetaan niiden tarjoamista tai hyväksymistä koskevia rajoituksia.
(77)
Kuluttajien suojelemiseksi on lisäksi aiheellista varmistaa, että sijoituspalveluyritykset eivät palkitse tai arvioi henkilöstöään tavalla, joka on vastoin yrityksellä olevaa velvollisuutta toimia asiakkaidensa edun mukaisesti, esimerkiksi ottamalla käyttöön palkkioita, myyntitavoitteita tai muita toimintatapoja, jotka kannustavat henkilöstöä suosittamaan tai myymään tiettyä rahoitusvälinettä tapauksissa, joissa toinen tuote saattaisi vastata paremmin asiakkaan tarpeita.
(78)
Kun muun unionin oikeuden mukaisesti on tarjottu riittävästi tietoja itse rahoitusvälineeseen liittyvistä kuluista ja liitännäisistä veloituksista tai riskeistä, nämä tiedot olisi katsottavat asianmukaisiksi tämän direktiivin mukaisesti asiakkaille tietoja annettaessa. Kyseistä rahoitusvälinettä tarjoavien sijoituspalveluyritysten tai luottolaitosten olisi kuitenkin lisäksi ilmoitettava asiakkailleen kaikista muista kuluista ja liitännäisistä veloituksista, jotka liittyvät sijoituspalvelujen tarjoamiseen kyseisen rahoitusvälineen osalta.
(79)
Sijoitustuotteiden monimutkaisuuden ja niiden suunnitteluun liittyvän jatkuvan innovoinnin vuoksi on niin ikään tärkeää varmistaa, että yksityisasiakkaille sijoitustuotteita koskevaa neuvontaa antavalla tai niitä myyvällä henkilöstöllä on tarjottuihin tuotteisiin liittyvät asianmukaiset tiedot ja taidot. Sijoituspalveluyritysten olisi annettava henkilöstölleen riittävästi aikaa ja resursseja saada tällaiset tiedot ja taidot sekä soveltaa niitä palvelujen tarjoamiseen asiakkaille.
(80)
Sijoituspalveluyritykset voivat tarjota sijoituspalveluja, jotka koostuvat pelkästään asiakkaan toimeksiantojen toteuttamisesta ja/tai näiden toimeksiantojen vastaanottamisesta ja välittämisestä, ilman että niiden tarvitsee pyytää tietoja asiakkaan tietämyksestä ja kokemuksesta, jotta ne voivat arvioida palvelun tai rahoitusvälineen sopivuuden asiakkaalle. Koska näissä palveluissa asiakkaan suoja vähenee vastaavasti, on aiheellista parantaa niiden tarjoamisen edellytyksiä. Erityisesti on syytä poistaa mahdollisuus tarjota näitä palveluja yhdessä sellaisen oheispalvelun kanssa, joka muodostuu luoton- tai lainanannosta sijoittajille sellaisen liiketoimen toteuttamiseksi, johon sijoituspalveluyritys osallistuu, koska tämä lisää liiketoimen monimutkaisuutta ja vaikeuttaa siihen liittyvien riskien ymmärtämistä. Lisäksi on syytä määritellä tarkemmin niiden rahoitusvälineiden valintaperusteet, joihin näiden palvelujen olisi liityttävä, jotta voidaan sulkea pois tietyt rahoitusvälineet, jotka sisältävät johdannaisia tai ovat rakenteeltaan sellaisia, että asiakkaan on vaikea ymmärtää niihin liittyviä riskejä, sellaisten yritysten osakkeet, jotka eivät ole yhteissijoitusyrityksiä (yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavat yritykset, jotka eivät ole yhteissijoitusyrityksiä), sekä komission asetuksen (EU) N:o 583/2010 (29) 36 artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettujen strukturoitujen yhteissijoitusyritysten osakkeet. Tiettyjen yhteissijoitusyritysten kohtelu monimutkaisina tuotteina ei saisi vaikuttaa tulevaan unionin oikeuteen, jossa määritellään tällaisiin tuotteisiin sovellettavien sääntöjen soveltamisala.
(81)
Ristiinmyyntikäytännöt ovat yleinen strategia vähittäisrahoituspalvelujen tarjoajien keskuudessa kaikkialla unionissa. Nämä käytännöt voivat tarjota etuja yksityisasiakkaille, mutta niissä voi myös olla kyse käytännöistä, joissa asiakkaan etua ei oteta riittävästi huomioon. Esimerkiksi tietyt ristiinmyyntikäytäntöjen muodot, ennen muuta niin kutsuttu sitominen, jossa vähintään kaksi rahoituspalvelua myydään yhdessä paketissa ja ainakin yksi näistä palveluista ei ole saatavilla erikseen, voivat vääristää kilpailua ja vaikuttaa kielteisesti asiakkaiden liikkuvuuteen ja heidän mahdollisuuksiinsa tehdä tietoon perustuvia valintoja. Yhtenä esimerkkinä sitomisesta on pakollinen käyttötilin avaaminen, kun sijoituspalvelu tarjotaan yksityisasiakkaalle. Niputuskäytännöt, joissa yksi tai useampi rahoituspalvelu myydään yhdessä paketissa, mutta kukin niistä voidaan myös ostaa erikseen, voivat nekin vääristää kilpailua ja vaikuttaa kielteisesti asiakkaiden liikkuvuuteen ja mahdollisuuksiin tietoon perustuvia valintoja, mutta ne ainakin jättävät asiakkaalle valinnanvaraa, minkä vuoksi niihin voi liittyä vähäisempi riski siitä, etteivät sijoituspalveluyritykset noudata tämän direktiivin mukaisia velvoitteitaan. Tällaisten käytäntöjen käyttöä olisi arvioitava huolellisesti, jotta voidaan edistää kilpailua ja kuluttajien valinnanvaraa.
(82)
Sijoituspalveluyrityksen olisi sijoitusneuvontaa tarjotessaan täsmennettävä kirjallisessa sopivuutta koskevassa lausunnossa, miten sen antama neuvonta vastaa yksityisasiakkaan mieltymyksiä, tarpeita ja muita ominaisuuksia. Lausunto olisi toimitettava pysyvällä välineellä, mukaan lukien sähköisessä muodossa. Sijoituspalveluyritys vastaa sopivuuden arvioinnista ja tarkan sopivuutta koskevan selvityksen antamisesta asiakkaalle, ja käytössä olisi oltava asianmukaiset suojatoimet, jotta varmistetaan, että asiakkaalle ei aiheudu tappiota sen vuoksi, että henkilökohtainen suositus esitetään selvityksessä epätarkasti tai vilpillisesti, mukaan lukien selvitys siitä, kuinka annettu suositus sopii asiakkaalle ja mitä huonoja puolia suositellulla menettelytavalla on.
(83)
Määrittäessään, milloin tiedot katsotaan annetuiksi hyvissä ajoin ennen tässä direktiivissä säädettyä ajankohtaa, sijoituspalveluyrityksen olisi myös tilanteen kiireellisyys huomioon ottaen kiinnitettävä huomiota siihen, että asiakkaalla on riittävästi aikaa tietojen lukemiseen ja ymmärtämiseen ennen sijoituspäätöksen tekemistä. Asiakas tarvitsee todennäköisesti enemmän aikaa tutustuakseen tietoihin, jotka koskevat monimutkaista tai asiakkaalle vierasta tuotetta tai palvelua, tai sellaista tuotetta tai palvelua, josta asiakkaalla ei ole kokemusta, verrattuna asiakkaaseen, joka harkitsee yksinkertaisempaa tai tutumpaa tuotetta tai palvelua tai jolla on jo aiempaa kokemusta asiasta.
(84)
Tässä direktiivissä sijoituspalveluyrityksiä ei olisi velvoitettava antamaan viipymättä ja samanaikaisesti kaikkia vaadittuja tietoja sijoituspalveluyrityksestä, rahoitusvälineistä, kuluista ja liitännäisistä veloituksista tai asiakkaan rahoitusvälineiden tai varojen suojaamisesta, jos ne noudattavat yleistä velvollisuuttaan antaa kyseiset tiedot hyvissä ajoin ennen tässä direktiivissä säädettyä ajankohtaa. Jos kyseiset tiedot annetaan asiakkaalle hyvissä ajoin ennen palvelujen tarjoamista, tässä direktiivissä sijoituspalveluyrityksiä ei velvoiteta siihen, että tieto olisi annettava erikseen tai sisällytettävä asiakassopimukseen.
(85)
Palvelu olisi katsottava annetun asiakkaan aloitteesta, paitsi jos asiakas pyytää palvelua yrityksestä tai yrityksen puolesta kyseiselle asiakkaalle lähetetyn henkilökohtaisen viestin perusteella, joka sisältää kehotuksen tai jonka tarkoituksena on vaikuttaa asiakkaan päätökseen tietyn rahoitusvälineen tai liiketoimen osalta. Palvelu voidaan katsoa asiakkaan aloitteesta annetuksi, vaikka asiakas pyytää sitä sellaisen rahoitusvälineitä koskevan mainoksen tai tarjouksen sisältävän viestin perusteella, joka on kohdistettu yleisölle tai jollekin suuremmalle asiakkaiden tai potentiaalisten asiakkaiden ryhmälle tai luokalle mitä tahansa luonteeltaan yleistä viestintävälinettä käyttäen.
(86)
Tämän direktiivin yhtenä tavoitteena on sijoittajien suojaaminen. Sijoittajien suojaa koskevat toimenpiteet olisi mukautettava kunkin sijoittajaryhmän (ei-ammattimaisten eli vähittäis- tai yksityissijoittajien, ammattimaisten sijoittajien ja vastapuolten) erityispiirteiden mukaisiksi. Jotta voidaan tehostaa palvelujen tarjontaan sovellettavaa säätelykehystä asiakasryhmistä riippumatta, on kuitenkin aiheellista ilmaista selvästi, että periaatteita rehellisestä, tasapuolisesta ja ammattimaisesta toiminnasta sekä rehellisestä, selkeästä ja harhaanjohtamattomasta viestinnästä sovelletaan kaikkiin asiakassuhteisiin.
(87)
Vakuutussopimuksia sisältäviä sijoituksia tarjotaan usein asiakkaille tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvien rahoitusvälineiden mahdollisina vaihtoehtoina tai niitä korvaavina sijoituksina. Yksityisasiakkaiden suojelemiseksi johdonmukaisesti ja erilaisten tuotteiden tasapuolisten toimintaedellytysten varmistamiseksi on tärkeää soveltaa asianmukaisia vaatimuksia vakuutuspohjaisiin sijoitustuotteisiin. Vaikka tässä direktiivissä vahvistettuja sijoittajansuojaa koskevia vaatimuksia olisi tämän vuoksi sovellettava yhtäläisesti näihin vakuutussopimuksiin paketoituihin sijoituksiin, niiden erilaisten markkinarakenteiden ja tuoteominaisuuksien vuoksi olisi asianmukaisempaa asettaa yksityiskohtaiset vaatimukset direktiivin 2002/92/EY käynnissä olevan tarkistamisen yhteydessä kuin tässä direktiivissä. Vakuutusedustajia ja -yrityksiä sääntelevässä tulevassa unionin oikeudessa olisi sen vuoksi asianmukaisesti varmistettava johdonmukaisen lähestymistavan soveltaminen sellaisten erilaisten rahoitustuotteiden tarjontaan, jotka vastaavat samanlaisiin sijoittajien tarpeisiin ja sen vuoksi johtavat vastaavanlaisiin sijoittajasuojaa koskeviin haasteisiin. Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1094/2010 (30) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen), jäljempänä ’vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen’, ja arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi toimittava yhdessä mahdollisimman suuren johdonmukaisuuden varmistamiseksi näitä investointituotteita koskevissa menettelytapasäännöissä. Näistä uusista vakuutuspohjaisia sijoitustuotteita koskevista vaatimuksista olisi säädettävä direktiivissä 2002/92/EY.
(88)
Direktiiviä 2002/92/EY olisi muutettava siten, että yhdenmukaistetaan säännöt, jotka koskevat eturistiriitoja, yleisiä periaatteita ja tietojen antamista asiakkaille, ja että jäsenvaltioille annetaan mahdollisuus asettaa vakuutusedustajien palkkioita koskevia rajoituksia.
(89)
Vakuutuspohjaiset sijoitustuotteet, jotka eivät tarjoa sijoitusmahdollisuuksia, ja talletukset, jotka ovat alttiina ainoastaan korkoriskille, olisi jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle. Yksilölliset eläketuotteet ja lisäeläketuotteet, joiden pääasiallinen tarkoitus on eläketulojen tarjoaminen sijoittajalle, olisi jätettävä tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle niiden erityispiirteiden ja tavoitteiden vuoksi.
(90)
Poiketen periaatteesta, jonka mukaan kotijäsenvaltio myöntää sivuliikkeiden toimiluvat sekä vastaa niiden toimintaa säätelevien velvoitteiden täytäntöönpanosta ja valvonnasta, on tarkoituksenmukaista, että vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen ottaa vastuun tiettyjen tämän direktiivin mukaisten velvoitteiden täytäntöönpanosta, kun liiketoimet toteutetaan sivuliikkeen kautta sen jäsenvaltion alueella, jossa sivuliike sijaitsee, koska tämä viranomainen on lähimpänä sivuliikettä ja pystyy paremmin havaitsemaan sivuliikkeen toimia koskevien sääntöjen rikkomisen ja puuttumaan siihen.
(91)
On tarpeen asettaa tehokas ”parasta toteutusta” (best execution) koskeva velvoite, jotta sijoituspalveluyritykset toteuttavat asiakkaiden toimeksiannot asiakkaalle mahdollisimman edullisin ehdoin. Tätä velvoitetta olisi sovellettava, kun yrityksellä on sopimus- tai asiamiessuhteen perusteella velvoitteita asiakasta kohtaan.
(92)
Koska unionissa on käytettävissä entistä suurempi valikoima toteuttamispaikkoja, on aiheellista parantaa yksityissijoittajia koskevan parhaan toteutuksen edellytyksiä. Parhaan toteutuksen seurantaa koskevan teknologian kehitys olisi otettava huomioon sovellettaessa parhaan toteutuksen edellytyksiä 27 artiklan 1 kohdan toisen ja kolmannen alakohdan mukaisesti.
(93)
Määritettäessä parasta toteutusta yksityisasiakkaiden toimeksiantojen osalta toteuttamiskulujen olisi sisällettävä asiakkaalta veloitettavia sijoituspalveluyrityksen omia provisioita tai palkkioita vain rajoitetusti silloin, kun toimeksianto voidaan toteuttaa sijoituspalveluyrityksen toteuttamispolitiikan mukaan useammassa kuin yhdessä toteuttamispaikassa. Tällaisissa tapauksissa sijoituspalveluyrityksen omat provisiot ja kulut, jotka se veloittaa toimeksiannon toteuttamisesta kussakin kyseeseen tulevassa toteuttamispaikassa, olisi otettava huomioon arvioitaessa ja verrattaessa asiakkaan kannalta tuloksia, jotka saavutettaisiin toimeksiannon toteuttamisesta kussakin näistä toteuttamispaikoista. Tarkoituksena ei ole kuitenkaan edellyttää, että sijoituspalveluyrityksen olisi verrattava tuloksia, jotka asiakkaan kannalta saavutettaisiin sijoituspalveluyrityksen oman toteuttamispolitiikan ja sen veloittamien omien provisioiden ja palkkioiden perusteella, sellaisiin tuloksiin, jotka toinen sijoituspalveluyritys voisi saavuttaa samalle asiakkaalle noudattamalla eri toteuttamispolitiikkaa tai soveltamalla erilaista provisio- tai palkkiorakennetta. Tarkoituksena ei ole myöskään edellyttää, että sijoituspalveluyritys vertaa omien provisioidensa eroja, jotka perustuvat asiakkaille tarjottavien sijoituspalvelujen luonteen eroihin.
(94)
Tämän direktiivin säännöksiä, joiden mukaan toteuttamiskulujen on sisällettävä sijoituspalveluyrityksen omat provisiot tai palkkiot, joita se veloittaa asiakkaalta sijoituspalvelun tarjoamisesta, ei olisi sovellettava määritettäessä, mitkä toteuttamispaikat olisi sisällytettävä sijoituspalveluyrityksen toteuttamispolitiikkaan tämän direktiivin 27 artiklan 5 kohtaa sovellettaessa.
(95)
Sijoituspalveluyrityksen olisi katsottava muodostavan tai perivän provisionsa toteuttamispaikkoja asiattomasti syrjien, jos se veloittaa asiakkailta toteuttamisesta eri provision tai hintaeron eri toteuttamispaikoissa eikä ero perustu sijoituspalveluyritykselle toimeksiannon toteuttamisesta kyseisissä toteuttamispaikoissa aiheutuvien kustannusten todellisiin eroihin.
(96)
Jotta voidaan parantaa olosuhteita, joissa sijoituspalveluyritykset noudattavat velvoitettaan toteuttaa toimeksiannot asiakkailleen mahdollisimman edullisin ehdoin tämän direktiivin mukaisesti, on aiheellista vaatia, että asetuksen (EU) N:o 600/2014 23 ja 28 artiklassa säädetyn kaupankäyntivelvollisuuden piiriin kuuluvien rahoitusvälineiden osalta kukin kauppapaikka ja kauppojen sisäinen toteuttaja ja muiden rahoitusvälineiden osalta kukin toteuttamispaikka julkistaa tiedot toimeksiantojen toteuttamisen laadusta kussakin toteuttamispaikassa.
(97)
Tiedot, jotka sijoituspalveluyritykset antavat asiakkailleen toimeksiantojen toteuttamispolitiikastaan, ovat usein yleisiä vakiotietoja, joiden perusteella asiakkaat eivät saa käsitystä siitä, miten toimeksiannot toteutetaan, eivätkä voi todentaa, noudattavatko yritykset velvoitettaan toteuttaa toimeksiannot asiakkailleen mahdollisimman edullisin ehdoin. Sijoittajansuojan parantamiseksi on aiheellista määrittää periaatteet, joiden mukaisesti sijoituspalveluyritykset antavat asiakkailleen tiedot toteuttamispolitiikastaan, sekä velvoittaa yritykset julkistamaan vuosittain kunkin rahoitusvälineluokan osalta tiedot viidestä tärkeimmästä toteuttamispaikasta, joissa ne toteuttivat asiakkaiden toimeksiantoja edellisvuoden aikana, ja ottamaan huomioon kyseiset tiedot ja kauppapaikkojen toteutuksen laadusta julkistamat tiedot parasta toteutusta koskevissa toimintaperiaatteissaan.
(98)
Sopiessaan liikesuhteesta asiakkaan kanssa sijoituspalveluyritys voi pyytää asiakasta tai potentiaalista asiakasta hyväksymään samalla kertaa sekä toimeksiantojen toteuttamispolitiikan että mahdollisuuden, että kyseisen henkilön toimeksianto voidaan toteuttaa kauppapaikan ulkopuolella.
(99)
Henkilöiden, jotka tarjoavat sijoituspalveluja useamman kuin yhden sijoituspalveluyrityksen puolesta, ei olisi katsottava olevan sidonnaisasiamiehiä vaan sijoituspalveluyrityksiä, jos ne sisältyvät tämän direktiivin määritelmän piiriin, lukuun ottamatta tiettyjä henkilöitä, jotka voidaan jättää sen soveltamisalan ulkopuolelle.
(100)
Tämä direktiivi ei saisi vaikuttaa sidonnaisasiamiesten oikeuteen harjoittaa muiden direktiivien piiriin kuuluvaa toimintaa tai siihen liittyvää toimintaa, joka koskee rahoituspalveluja tai -tuotteita, jotka eivät kuulu tämän direktiivin soveltamisalaan, myöskään silloin, kun tämä tapahtuu saman finanssiryhmän osien lukuun.
(101)
Tätä direktiiviä ei tulisi soveltaa sijoituspalveluyrityksen toimitilojen ulkopuolella harjoitettavan toiminnan (ovelta ovelle -myynti) edellytyksiin.
(102)
Jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten olisi evättävä rekisteröinti tai peruutettava se, mikäli tosiasiassa harjoitetun toiminnan perusteella on ilmeistä, että sidonnaisasiamies on valinnut yhden jäsenvaltion oikeusjärjestelmän kiertääkseen sen jäsenvaltion ankarammat vaatimukset, jossa se pääasiallisesti aikoo harjoittaa tai jo harjoittaa toimintaansa.
(103)
Hyväksyttyjen vastapuolten olisi tätä direktiiviä sovellettaessa katsottava toimivan asiakkaina.
(104)
Finanssikriisi on osoittanut, että muiden kuin yksityisasiakkaiden kyky arvioida sijoituksiinsa liittyviä riskejä on rajallinen. Olisi vahvistettava liiketoiminnan menettelytapasäännöt eniten suojelua tarvitsevien asiakkaiden osalta, mutta samalla on aiheellista mitoittaa paremmin eri asiakasryhmiin sovellettavia vaatimuksia. Tältä osin on aiheellista laajentaa jotkin tieto- ja ilmoittamisvaatimukset koskemaan myös suhteita hyväksyttäviin vastapuoliin. Asianomaisten vaatimusten pitäisi erityisesti koskea asiakkaiden rahoitusvälineiden ja varojen suojaamista samoin kuin monimutkaisempiin rahoitusvälineisiin ja liiketoimiin liittyvää tietoa ja ilmoittamista. Kuntien ja paikallisviranomaisten luokittelun määrittämiseksi paremmin on aiheellista sulkea ne selkeästi pois hyväksyttävien vastapuolten luettelosta ja ammattimaisiksi katsottujen asiakkaiden luettelosta, mutta näillä asiakkailla pitäisi edelleen olla mahdollisuus tulla pyynnöstä kohdelluksi ammattimaisina asiakkaina.
(105)
Hyväksyttävien vastapuolten kesken toteutettavien liiketoimien osalta olisi velvoitetta julkistaa asiakkaan rajahintatoimeksiannot sovellettava ainoastaan, jos vastapuoli nimenomaisesti lähettää rajahintatoimeksiannon sijoituspalveluyrityksen toteutettavaksi.
(106)
Jäsenvaltioiden olisi varmistettava henkilötietojen suojan noudattaminen Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 95/46/EY (31) sekä direktiivin 2002/58/EY ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/58/EY (32) mukaisesti, joissa säännellään henkilötietojen käsittelyä tätä direktiiviä sovellettaessa. Arvopaperiviranomaisen tätä direktiiviä soveltaessaan suorittamaan henkilötietojen käsittelyyn sovelletaan Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 45/2001/EY (33).
(107)
Kaikilla sijoituspalveluyrityksillä olisi oltava samat mahdollisuudet tulla säänneltyjen markkinoiden jäseniksi tai päästä niille kaikkialla unionissa. Riippumatta siitä, miten liiketoimet on tällä hetkellä jäsenvaltioissa järjestetty, on tärkeää poistaa tekniset ja oikeudelliset rajoitukset, jotka koskevat pääsyä säännellyille markkinoille.
(108)
Rajatylittävien liiketoimien loppuunsaattamisen helpottamiseksi on niin ikään tarkoituksenmukaista tarjota sijoituspalveluyrityksille mahdollisuus käyttää selvitysjärjestelmiä kaikkialla unionissa siitä riippumatta, onko liiketoimet toteutettu kyseisen jäsenvaltion säännellyillä markkinoilla. Sijoituspalveluyritysten, jotka haluavat suoraan osallistua muiden jäsenvaltioiden selvitysjärjestelmiin, olisi täytettävä jäsenyydelle asetetut asianmukaiset toiminnalliset ja kaupalliset vaatimukset sekä toiminnan vakauden valvontatoimenpiteitä koskevat vaatimukset rahoitusmarkkinoiden moitteettoman ja asianmukaisen toiminnan ylläpitämiseksi.
(109)
Kolmansien maiden yritysten unionissa tarjoamiin palveluihin sovelletaan kansallisia järjestelmiä ja vaatimuksia. Niiden mukaisesti toimiluvan saaneilla yrityksillä ei ole palvelujen tarjoamisen vapautta eikä sijoittautumisvapautta muissa jäsenvaltioissa kuin siinä, johon ne ovat sijoittautuneet. Jäsenvaltion katsoessa, että sen yksityisasiakkaiden tai niiden yksityisasiakkaiden, jotka ovat pyytäneet tulla kohdelluiksi ammattimaisina asiakkaina, asianmukaisen suojelun taso voidaan saavuttaa siten, että kolmannen maan yritys perustaa sivuliikkeen, unionissa on aiheellista ottaa käyttöön vähimmäistasoinen yhteinen sääntelykehys, joka koskee näihin sivuliikkeisiin sovellettavia vaatimuksia ja jossa otetaan huomioon periaate, että kolmansien maiden yrityksiä ei saisi kohdella edullisemmin kuin unionin yrityksiä.
(110)
Jäsenvaltioiden olisi tämän direktiivin säännöksiä täytäntöön pannessaan otettava asianmukaisesti huomioon rahanpesun vastaisen toimintaryhmän (FATF) suositukset lainkäyttöalueista, joilla on strategisia rahanpesun ja terrorismin rahoituksen torjuntaan liittyviä puutteita ja joihin sovelletaan vastatoimia, tai lainkäyttöalueista, joilla on strategisia rahanpesun ja terrorismin rahoituksen torjuntaan liittyviä puutteita ja jotka eivät ole edistyneet riittävästi näiden puutteiden korjaamisessa tai eivät ole sitoutuneet FATF:n kanssa laadittuun toimintasuunnitelmaan näiden puutteiden korjaamiseksi.
(111)
Tämän direktiivin säännökset, joita sovelletaan kolmansien maiden yritysten unionissa tarjoamiin sijoituspalveluihin tai harjoittamaan sijoitustoimintaan, eivät saisi vaikuttaa unioniin sijoittautuneiden henkilöiden mahdollisuuteen saada sijoituspalveluja kolmannen maan yritykseltä omasta yksinomaisesta aloitteestaan. Kun kolmannen maan yritys tarjoaa palveluja unioniin sijoittautuneelle henkilölle tämän omasta yksinomaisesta aloitteesta, palveluja ei saisi katsoa unionin alueella tarjotuiksi. Kun kolmannen maan yritys hakee asiakkaita tai potentiaalisia asiakkaita unionissa tai mainostaa sijoituspalveluja tai -toimintaa yhdessä oheispalvelujen kanssa unionissa, tätä ei pitäisi katsoa palveluksi, joka tarjotaan asiakkaan omasta yksinomaisesta aloitteesta.
(112)
Säännellyn markkinan ylläpitoa koskevan toimiluvan olisi katettava kaikki toimet, jotka liittyvät suoraan toimeksiantojen nähtävilläpitoon, käsittelyyn, toteuttamiseen, vahvistamiseen ja niistä ilmoittamiseen siitä lukien, kun säännelty markkina vastaanottavaa toimeksiannon, ja päättyen siihen, kun toimeksianto toimitetaan loppuun saatettavaksi, sekä toimet, jotka liittyvät rahoitusvälineiden kaupankäynnin kohteeksi ottamiseen. Tähän olisi sisällytettävä myös liiketoimet, jotka toteutetaan säänneltyjen markkinoiden nimeämien markkinatakaajien välityksellä näiden markkinoiden järjestelmien puitteissa ja kyseistä järjestelmää sääntelevien sääntöjen mukaisesti. Kaikkia säänneltyjen markkinoiden, monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien tai organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien jäsenten tai puolten toteuttamia liiketoimia ei ole katsottava toteutetuiksi säänneltyjen markkinoiden, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän järjestelmien puitteissa. Liiketoimia, jotka jäsenet tai osapuolet toteuttavat kahdenvälisesti ja jotka eivät täytä kaikkia säännellyille markkinoille, monenkeskiselle kaupankäyntijärjestelmälle tai organisoidulle kaupankäyntijärjestelmälle tämän direktiivin mukaisesti säädettyjä velvoitteita, olisi pidettävä kauppojen sisäisten toteuttajien määritelmää sovellettaessa liiketoimina, jotka on toteutettu säänneltyjen markkinoiden, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ulkopuolella. Tällöin sijoituspalveluyrityksen olisi oltava velvollinen julkistamaan sitovat hintatarjoukset, jos tässä direktiivissä ja asetuksessa (EU) N:o 600/2014 säädetyt edellytykset täyttyvät.
(113)
Koska likviditeetin tarjoaminen on tärkeää markkinoiden asianmukaisen ja tehokkaan toiminnan kannalta, algoritmiseen kaupankäyntiin markkinatakausstrategiaa toteuttaakseen osallistuvilla sijoituspalveluyrityksillä olisi oltava kauppapaikkojen kanssa kirjallisia sopimuksia, joissa selvitetään niiden velvoitteet, jotka koskevat likviditeetin tarjoamista markkinoille.
(114)
Tässä direktiivissä ei olisi edellytettävä toimivaltaisten viranomaisten hyväksyvän tai tarkastelevan sellaisen säänneltyjen markkinoiden ja sijoituspalveluyrityksen välisen kirjallisen sopimuksen sisältöä, jollaista edellytetään markkinatakausjärjestelmään osallistujilta. Se ei kuitenkaan estä viranomaisia antamasta tällaista hyväksyntää tai suorittamasta tällaista tarkastelua, jos niiden perustana on ainoastaan säänneltyjen markkinoiden 48 artiklan mukaisten velvoitteiden noudattaminen.
(115)
Markkinoiden perustietoja tarjoavien palvelujen, jotka ovat keskeisen tärkeitä, jotta käyttäjät voivat saada halutun yleiskäsityksen kaupankäyntitoiminnasta unionin rahoitusmarkkinoilla ja jotta toimivaltaiset viranomaiset voivat saada tarkat ja kattavat tiedot liiketoimista, olisi oltava toimiluvan varaisia ja sääntelyn alaisia tarvittavan laatutason varmistamiseksi.
(116)
Hyväksyttyjen julkistamisjärjestelyiden käyttöönoton olisi parannettava organisoidun kaupankäyntijärjestelmän yhteydessä julkaistavia avoimuusvaatimusten mukaisia kauppaa koskevia tietoja ja merkittävästi autettava varmistamaan, että tällaiset tiedot julkaistaan tavalla, joka helpottaa niiden konsolidointia kauppapaikkojen julkistamiin tietoihin.
(117)
Koska käytössä on markkinarakenne, joka sallii useiden kauppapaikkojen välisen kilpailun, on välttämätöntä ottaa mahdollisimman pian käyttöön tehokkaat ja kattavat konsolidoidut kaupankäyntitiedot. Kaupallisen ratkaisun käyttöönotto konsolidoitujen kaupankäyntitietojen keräämiselle osakkeiden ja oman pääoman ehtoisten rahoitusvälineiden osalta edistäisi yhdennetympien eurooppalaisten markkinoiden luomista ja helpottaisi sitä, että markkinaosapuolet saavat kokonaiskäsityksen saatavilla olevista avoimuusvaatimusten mukaisista kauppaa koskevista tiedoista. Johdonmukaisten ja täsmällisten markkinatietojen saatavuuden varmistamiseksi ja markkinoiden palvelemiseksi mahdollisimman hyvin kaavailtu ratkaisu perustuu toimiluvan myöntämiseen ennalta määriteltyjen ja valvottujen parametrien mukaisesti työskenteleville tarjoajille, jotka kilpailevat keskenään toimittaakseen teknisesti pitkälle kehitettyjä ja innovatiivisia ratkaisuja. Edellyttämällä, että kaikki konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajat konsolidoivat kaikista hyväksytyistä julkistamisjärjestelyistä ja kauppapaikoista saadut tiedot, varmistetaan, että kilpailu toteutuu asiakkaille tarjottavien palvelujen laadun eikä niinkään tietojen laajuuden perusteella. On silti aiheellista varautua tässä vaiheessa siihen, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen ylläpito järjestetään julkisen hankintamenettelyn kautta, jos kaupallinen ratkaisu ei johda osakkeita ja oman pääoman ehtoisia rahoitusvälineitä koskevien tehokkaiden ja kattavien konsolidoitujen kaupankäyntitietojen oikea-aikaiseen tarjoamiseen.
(118)
Konsolidoitujen kaupankäyntikäyntitietojen keräämistä muista kuin oman pääoman ehtoisista rahoitusvälineistä pidetään vaikeampana toteuttaa kuin konsolidoitujen kaupankäyntitietojen keräämistä oman pääoman ehtoisista rahoitusvälineistä, ja tällaisten kaupankäyntitietojen potentiaalisten tarjoajien olisi ensin voitava saada kokemusta oman pääoman ehtoisten rahoitusvälineiden osalta. Konsolidoitujen kaupankäyntitietojen asianmukaisen keräämisen helpottamiseksi muiden kuin oman pääoman ehtoisten rahoitusvälineiden osalta olisi siksi huolehdittava siitä, että niiden toimenpiteiden toteuttamiselle, joilla kyseisen säännös saatetaan osaksi kansallista lainsäädäntöä, asetetaan pidennetty määräaika. On silti aiheellista varautua tässä vaiheessa siihen, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen ylläpito järjestetään julkisen hankintamenettelyn kautta, jos kaupallinen ratkaisu ei johda muita kuin oman pääoman ehtoisia rahoitusvälineitä koskevien tehokkaiden ja kattavien konsolidoitujen kaupankäyntitietojen oikea-aikaiseen tarjoamiseen.
(119)
Kun arvopaperimarkkinaviranomainen määrittää muiden kuin oman pääoman ehtoisten rahoitusvälineiden osalta kauppapaikkoja ja hyväksyttyjä julkistamisjärjestelyjä, joiden on sisällyttävä konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajien levittämiin kaupanteon jälkeisiin tietoihin, sen olisi varmistettava, että tavoite yhdennettyjen unionin markkinoiden perustamisesta näitä rahoitusvälineitä varten saavutetaan ja että hyväksyttyjä julkistamisjärjestelyjä ja kauppapaikkoja kohdellaan syrjimättömästi.
(120)
Omien varojen vaatimuksia koskevassa unionin oikeudessa olisi vahvistettava ne vähimmäispääomavaatimukset, jotka säänneltyjen markkinoiden olisi täytettävä toimiluvan saamiseksi, ja näin tehtäessä olisi otettava huomioon näihin markkinoihin liittyvien riskien erityinen luonne.
(121)
Säänneltyjen markkinoiden ylläpitäjien olisi voitava ylläpitää myös monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää tämän direktiivin asiaankuuluvien säännösten mukaisesti.
(122)
Tämän direktiivin säännösten, jotka koskevat rahoitusvälineiden ottamista kaupankäynnin kohteeksi säännellyn markkinan sääntöjen mukaisesti, ei tulisi vaikuttaa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2001/34/EY (34) ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/71/EY (35) säännösten soveltamiseen. Säännellyn markkinan olisi voitava soveltaa tässä direktiivissä asetettuja vaatimuksia tiukempia vaatimuksia sellaisten rahoitusvälineiden liikkeeseenlaskijoihin, joita tämä markkina harkitsee ottavansa kaupankäynnin kohteeksi.
(123)
Jäsenvaltioiden olisi voitava nimetä eri toimivaltaisia viranomaisia vastaamaan tässä direktiivissä säädettyjen moninaisten velvoitteiden täytäntöönpanosta. Näiden viranomaisten olisi oltava luonteeltaan julkisia, millä taataan niiden riippumattomuus taloudellisista toimijoista ja vältetään eturistiriidat. Jäsenvaltioiden olisi kansallisen lainsäädännön mukaisesti varmistettava toimivaltaisen viranomaisen asianmukainen rahoitus. Vaikka valvontaan on nimetty julkiset viranomaiset, valvontatehtävien olisi oltava siirrettävissä toimivaltaisen viranomaisen vastuulla.
(124)
Tehokkaan ja ajoissa tapahtuvan toimivaltaisten viranomaisten välisen viestinnän varmistamiseksi keskeytyksistä, poistoista, toimintahäiriöistä, tavanomaisesta poikkeavista kaupankäynnin edellytyksistä ja olosuhteista, jotka voivat viitata markkinoiden väärinkäyttöön, tarvitaan toimivat, kansallisten toimivaltaisten viranomaisten väliset viestintä- ja yhteensovittamismenettelyt, jotka toteutetaan arvopaperimarkkinaviranomaisen kehittämien järjestelyjen avulla.
(125)
Pittsburghissa 25 päivänä syyskuuta 2009 pidetyssä G20-huippukokouksessa G20-johtajat sopivat parantavansa rahoitus- ja hyödykemarkkinoiden sääntelyä, toimintaa ja avoimuutta, jotta hyödykkeiden hintojen liialliseen heilahteluun voitaisiin puuttua. Lokakuun 28 päivänä 2009 annetussa komission tiedonannossa Toimivampi elintarvikeketju Eurooppaan ja 2 päivänä helmikuuta 2011 annetussa komission tiedonannossa Perushyödykemarkkinoihin ja raaka-aineisiin liittyviin haasteisiin vastaaminen hahmotellaan toimenpiteitä, jotka on määrä toteuttaa direktiivin 2004/39/EY tarkistamisen yhteydessä. Kansainvälinen arvopaperimarkkinavalvojien yhteisö julkaisi syyskuussa 2011 hyödykejohdannaismarkkinoiden sääntelyä ja valvontaa koskevat periaatteet. Nämä periaatteet hyväksyttiin Cannesissa 4 päivänä marraskuuta 2011 G20-huippukokouksessa, jossa vaadittiin markkinoiden sääntelyviranomaisille muodollisia positionhoitovaltuuksia, mukaan lukien valtuudet asettaa positiolimiitit tarvittaessa etukäteen.
(126)
Toimivaltaisille viranomaisille annettuja valtuuksia olisi täydennettävä nimenomaisilla valtuuksilla saada keneltä tahansa henkilöltä tietoja hyödykkeisiin liittyvän johdannaissopimusposition suuruudesta ja käyttötarkoituksesta sekä pyytää henkilöä toteuttamaan toimenpiteitä johdannaissopimusposition koon pienentämiseksi.
(127)
On tarpeen ottaa käyttöön yhdenmukaistettu positiolimiittijärjestelmä, jotta varmistetaan G20-sopimuksen soveltamisen tehokkaampi koordinointi ja suurempi johdonmukaisuus erityisesti koko unionissa kaupankäynnin kohteena olevien sopimusten osalta. Sen vuoksi toimivaltaisille viranomaisille olisi annettava nimenomaiset valtuudet vahvistaa arvopaperimarkkinaviranomaisen määrittelemää laskentamenetelmää käyttäen limiitit, jotka koskevat hyödykejohdannaissopimuksen positiota, joka henkilöllä enintään voi ryhmätasolla kaikkina aikoina olla, jotta estetään markkinoiden väärinkäyttö, myös markkinoiden nurkkaaminen, ja tuetaan asianmukaisia hinnoittelu- ja toimitusedellytyksiä, mukaan lukien markkinoita vääristävien positioiden estäminen. Tällaisten limiittien olisi edistettävä kyseisen johdannaisen ja kohde-etuutena olevan hyödykkeen markkinoiden eheyttä rajoittamatta kuitenkaan hinnanmuodostusta kohde-etuutena olevan hyödykkeen markkinoilla, eikä niitä saisi soveltaa positioihin, jotka objektiivisesti vähentävät hyödykkeeseen liittyvään kaupalliseen toimintaan välittömästi liittyviä riskejä. Olisi selvennettävä hyödykkeitä koskevien spot-sopimusten ja hyödykejohdannaissopimusten välistä eroa. Yhdenmukaisen järjestelmän luomiseksi on myös tarpeen, että arvopaperimarkkinaviranomainen seuraa positiolimiittien toteutumista ja että toimivaltaiset viranomaiset huolehtivat yhteistyöjärjestelyistä, jotka koskevat muun muassa asiaan liittyvien tietojen vaihtamista niiden kesken ja joiden avulla voidaan huolehtia positiolimiittien seurannasta ja täytäntöönpanosta.
(128)
Kaikilla kauppapaikoilla, jotka tarjoavat kaupankäyntiä hyödykejohdannaisilla, olisi oltava käytössä asianmukaiset positioiden hoidon valvontatoimenpiteet ja niiden edellyttämät valtuudet vähintään seurata ja arvioida hyödykejohdannaispositioita koskevaa tietoa, vaatia näiden positioiden pienentämistä tai sulkemista ja vaatia, että likviditeettiä tarjotaan takaisin markkinoille suuren tai määräävän position vaikutusten lieventämiseksi. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi julkaistava luettelo, jossa on tiivistelmät kaikista voimassa olevista positiolimiiteistä ja positioiden hoidon valvontatoimenpiteistä, ja pidettävä tätä luetteloa yllä. Näitä limiittejä ja järjestelyjä olisi sovellettava johdonmukaisella tavalla ja kyseisten markkinoiden erityisominaisuudet huomioon ottaen. Niissä olisi määriteltävä selkeästi, kuinka niitä sovelletaan ja mitkä ovat asianomaiset määrälliset kynnysarvot, joista limiitit muodostuvat tai jotka voivat laukaista muita velvoitteita.
(129)
Kauppapaikkojen olisi julkaistava viikoittain kootut erittelyt eri luokkiin kuuluvien henkilöiden positioista niiden eri hyödykejohdannaissopimusten sekä päästöoikeuksien ja niiden johdannaisten osalta, joilla käydään kauppaa niiden kauppapaikoissa. Kattava ja yksityiskohtainen kaikkien henkilöiden positioiden erittely olisi annettava toimivaltaisten viranomaisten käyttöön vähintään päivittäin. Tässä direktiivissä säädetyissä ilmoittamisjärjestelyissä olisi soveltuvin osin otettava huomioon asetuksen (EU) N:o 1227/2011 8 artiklassa jo säädetyt ilmoitusvaatimukset.
(130)
Vaikka positiolimiittien laskennassa käytetty menetelmä ei saisi luoda esteitä uusien hyödykejohdannaisten kehittämiselle, arvopaperiviranomaisen olisi laskentamenetelmää määrittäessään varmistettava, että uusien hyödykejohdannaisten kehittämistä ei voida käyttää positiolimiittijärjestelmän kiertämiseen.
(131)
Positiolimiitti olisi asetettava kullekin yksittäiselle hyödykejohdannaissopimukselle. Jotta vältettäisiin positiolimiittijärjestelmän kiertäminen kehitteillä olevilla uusilla hyödykejohdannaissopimuksilla, arvopaperiviranomaisen olisi varmistettava, että laskentamenetelmässä estetään tällainen kiertäminen ottamalla huomioon sellaisten muiden hyödykejohdannaisten avoinna olevien sopimusten määrä, joissa kohde-etuutena on sama hyödyke.
(132)
Olisi helpotettava pienten ja keskisuurten yritysten (pk-yritykset) mahdollisuuksia saada pääomaa ja sellaisten erityismarkkinoiden kehitystä, joiden tarkoituksena on palvella pienten ja keskisuurten liikkeeseenlaskijoiden tarpeita. Nämä markkinat, jotka yleensä toimivat tämän direktiivin nojalla monenkeskisinä kaupankäyntijärjestelminä, tunnetaan yleisesti pk-yritysten kasvumarkkinoina, kasvumarkkinoina tai nuorina markkinoina. Uuden pk-yritysten kasvumarkkinoiden alaluokan luomisen monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien luokkaan sekä näiden markkinoiden rekisteröinnin olisi lisättävä niiden näkyvyyttä ja profiilia ja edesautettava yhteisten sääntelystandardien kehittämistä unionissa näille markkinoille. Olisi kiinnitettävä huomiota siihen, miten tulevalla lainsäädännöllä voidaan edistää näiden markkinoiden käyttöä siten, että niistä tulee sijoittajien kannalta houkuttelevia, ja miten voidaan vähentää hallinnollista rasitetta ja luoda pk-yrityksille uusia kannustimia, jotta ne pääsevät pääomamarkkinoille pk-yritysten kasvumarkkinoiden kautta.
(133)
Tähän uuteen markkinoiden luokkaan sovellettavien vaatimusten on oltava riittävän joustavia, jotta voidaan ottaa huomioon kaikki nykyiset menestyksekkäät markkinamallit Euroopassa. Niissä on myös löydettävä oikea tasapaino siten, että voidaan säilyttää sijoittajansuojan korkea taso, mikä on edellytyksenä sijoittajien luottamuksen kasvulla näiden markkinoiden liikkeeseenlaskijoihin, ja samalla vähentää näiden markkinoiden liikkeeseenlaskijoille aiheutuvaa tarpeetonta hallinnollista rasitetta. Pk-yritysten kasvumarkkinoita koskevat vaatimukset, muun muassa kaupankäynnin kohteeksi ottamista koskevat perusteet näillä markkinoilla, ehdotetaan määriteltävän yksityiskohtaisemmin delegoiduissa säädöksissä tai teknisissä standardeissa.
(134)
Koska on tärkeää välttää kielteiset seuraukset nykyisille menestyksekkäille markkinoille, pienille ja keskisuurille liikkeeseenlaskijoille tarkoitettujen markkinoiden ylläpitäjillä olisi edelleen oltava mahdollisuus päättää jatkaa tällaisen markkinan ylläpitämistä tämän direktiivin vaatimuksia noudattaen ilman, että niiden tarvitsee hakea rekisteröintiä pk-yritysten kasvumarkkinana. Jos liikkeeseenlaskija on pk-yritys, sillä ei pitäisi olla velvoitetta hakea rahoitusvälineensä ottamista kaupankäynnin kohteeksi pk-yritysten kasvumarkkinoilla.
(135)
Vähintään 50 prosentin liikkeeseenlaskijoista, joiden rahoitusvälineillä käydään kauppaa pk-yritysten kasvumarkkinoilla, olisi oltava pk-yrityksiä, jotta tämä uusi markkinoiden luokka hyödyttäisi pk-yrityksiä. Tämä arviointi olisi tehtävä vuosittain. Tämä 50 prosentin kriteeri olisi pantava täytäntöön joustavasti. Tämän kriteerin tilapäisen täyttämättä jättämisen ei pitäisi merkitä velvoitetta poistaa kauppapaikka välittömästi rekisteristä tai evätä sen rekisteröityminen pk-yritysten kasvumarkkinana, jos sen voi kohtuudella odottaa täyttävän 50 prosentin kriteerin seuraavasta vuodesta alkaen. Arviointi siitä, onko liikkeeseenlaskija pk-yritys, olisi tehtävä kolmen edeltävän kalenterivuoden markkina-arvon perusteella. Tämän pitäisi taata näiden liikkeeseenlaskijoiden osalta joustavampi siirtyminen näiltä erityismarkkinoilta päämarkkinoille.
(136)
Jonkin jäsenvaltion yhteysviranomaisen toisen jäsenvaltion yhteysviranomaiselta saamia luottamuksellisia tietoja ei olisi pidettävä pelkästään kyseistä maata koskevina.
(137)
On tarpeen lähentää toimivaltaisten viranomaisten valtuuksia, jotta valvonta olisi vaikutuksiltaan samankaltaista kaikkialla yhdentyneillä rahoitusmarkkinoilla. Kaikille yhteisin vähimmäisvaltuuksin ja niihin yhdistetyin riittävin resurssein olisi voitava taata tehokas valvonta. Tämän vuoksi tässä direktiivissä olisi säädettävä valvontaa ja tutkintaa koskevista vähimmäisvaltuuksista, jotka jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille olisi annettava kansallisen lainsäädännön mukaisesti. Näitä valtuuksia olisi käytettävä, kun kansallinen lainsäädäntö sitä edellyttää, soveltamalla niitä toimivaltaisiin oikeusviranomaisiin. Tämän direktiivin mukaisia valtuuksiaan käyttäessään toimivaltaisten viranomaisten olisi toimittava puolueettomasti ja riippumattomasti ja niiden olisi oltava itsenäisiä päätöksenteossaan.
(138)
Vaikka tässä direktiivissä vahvistetaan ne vähimmäisvaltuudet, jotka toimivaltaisilla viranomaisilla olisi oltava, näitä valtuuksia olisi käytettävä jäsenvaltioiden oikeusjärjestelmien mukaisesti, mikä takaa perusoikeuksien kunnioittamisen, oikeus yksityisyyteen mukaan luettuna. Käyttääkseen kyseisiä valtuuksia, jotka voivat vaikuttaa merkittävästi yksityis- ja perhe-elämän, kodin ja viestinnän kunnioitusta koskevaan oikeuteen, jäsenvaltioilla olisi oltava käytössään asianmukaisia ja tehokkaita suojatoimia, jotka suojaavat mahdolliselta väärinkäytöltä, tapauksen mukaan esimerkiksi kyseisen jäsenvaltion oikeusviranomaisten antama ennakkolupa. Jäsenvaltioiden olisi annettava toimivaltaisille viranomaisille mahdollisuus käyttää kyseisiä rajoittavia valtuuksia siinä määrin kuin on tarpeen vakavien tapausten asianmukaiseksi tutkimiseksi, kun ei ole olemassa vastaavia keinoja, joilla samaan lopputulokseen päästäisiin tehokkaasti.
(139)
Mikään toimivaltaisen viranomaisen tai arvopaperimarkkinaviranomaisen tehtäviään hoitaessaan toteuttama toimi ei saisi suoraan tai välillisesti syrjiä jotakin jäsenvaltiota tai jäsenvaltioiden ryhmää missä hyvänsä valuutassa tarjottavien sijoituspalvelujen ja harjoitettavan sijoitustoiminnan suorituspaikkana.
(140)
Erilaisten monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien merkittävän vaikutuksen ja markkinaosuuden vuoksi on aiheellista varmistaa, että monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän osalta toimivaltaisen viranomaisen ja sen lainkäyttöalueen toimivaltaisen viranomaisen, jolla monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä tarjoaa palveluja, välille luodaan riittävät yhteistyöjärjestelyt. Vastaavan kehityksen ennakoimiseksi tämä vaatimus olisi laajennettava koskemaan myös organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä.
(141)
Sen varmistamiseksi, että sijoituspalveluyritykset, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ylläpitoon toimiluvan saaneet markkinoiden ylläpitäjät, säännellyt markkinat, hyväksytyt julkistamisjärjestelyt, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajat ja hyväksytyt ilmoitusjärjestelmät, niiden liikkeenjohdosta tosiasiallisesti vastaavat johtajat ja niiden ylimmän hallintoelimen jäsenet noudattavat tästä direktiivistä ja asetuksesta (EU) N:o 600/2014 johtuvia velvoitteita ja että niitä kohdellaan samalla tavoin koko unionissa, jäsenvaltiot olisi velvoitettava säätämään seuraamuksista ja toimenpiteistä, jotka ovat tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia. Jäsenvaltioiden vahvistamien hallinnollisten seuraamusten ja toimenpiteiden olisi täytettävä tietyt keskeiset vaatimukset, jotka koskevat tällaisten seuraamusten ja toimenpiteiden osoittamista niiden kohteena oleville, seuraamuksen tai toimenpiteen soveltamisessa huomioon otettavia kriteerejä, niiden julkistamista sekä keskeisiä seuraamusten määräämistä koskevia valtuuksia ja hallinnollisten sakkojen suuruutta.
(142)
Toimivaltaisille viranomaisille olisi erityisesti annettava valtuudet määrätä sakkoja, jotka ovat riittävän suuria ylittääkseen todennäköiset hyödyt ja joilla on varoittava vaikutus myös suurempiin laitoksiin ja niiden johtajiin.
(143)
Toimivaltaisten viranomaisten on lisäksi voitava päästä luonnollisten henkilöiden ja oikeushenkilöiden tiloihin kansallista lainsäädäntöä ja perusoikeuskirjaa noudattaen. Kyseisiin tiloihin pääsy on välttämätöntä, kun on olemassa perusteltu epäily, että tutkinnan kohteena olevaan asiaan liittyviä asiakirjoja ja muuta tietoa on olemassa ja niillä voi olla merkitystä tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisen osoittamiseksi. Kyseisiin tiloihin pääsy on välttämätöntä myös silloin, kun henkilö, jolle on jo esitetty tietopyyntö, laiminlyö tällaisen pyynnön noudattamisen kokonaan tai osittain tai kun on perusteltu syy epäillä, että mahdollisesti esitettävää pyyntöä ei noudatettaisi tai tietopyynnön kohteena olevat asiakirjat tai tiedot siirrettäisiin pois, niitä muutettaisiin tai ne tuhottaisiin. Mikäli kansallisen lain mukaan tarvitaan kyseisen jäsenvaltion oikeusviranomaisen ennalta myöntämä lupa, valtuuksia tiloihin pääsystä olisi käytettävä oikeusviranomaisen ennakkoluvan saamisen jälkeen.
(144)
Liiketoimia toteuttavien ja niiden toteuttamista dokumentoivien sijoituspalveluyritysten olemassa olevat puhelinkeskustelutallenteet ja tietoliikennetiedot samoin kuin televiestintäoperaattoreiden olemassa olevat puhelu- ja tietoliikennetiedot ovat ratkaisevan tärkeitä ja toisinaan ainoita todisteita, joiden avulla markkinoiden väärinkäyttö voidaan havaita ja näyttää toteen sekä tarkistaa, noudattavatko yritykset tässä direktiivissä tai asetuksessa (EU) N:o 600/2014 säädettyjä sijoittajansuoja- ja muita vaatimuksia. Toimivaltaisten viranomaisten olisi sen vuoksi voitava vaatia sijoituspalveluyrityksen tai luottolaitoksen hallussa olevia tallenteita puhelinkeskusteluista ja sähköisestä viestinnästä sekä tietoliikennetietoja. Pääsy puhelu- ja muihin tietoihin on välttämätöntä, jotta markkinoiden väärinkäyttö ja tämän direktiiviin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomiset voidaan havaita ja määrätä niistä seuraamuksia.
Jotta unionissa olisi yhtäläiset edellytykset tutustua televiestintäoperaattorin hallussa oleviin puhelutietoihin ja olemassa oleviin tietoliikennetietoihin tai sijoituspalveluyrityksen hallussa oleviin olemassa oleviin puhelinkeskustelujen tallenteisiin ja tietoliikennetietoihin, toimivaltaisilla viranomaisilla olisi oltava kansallisen lainsäädännön mukaisesti oikeus pyytää televiestintäoperaattorin hallussa olevia olemassa olevia puhelu- ja tietoliikennetietoja kansallisen lainsäädännön sallimissa puitteissa sekä sijoituspalveluyrityksen hallussa olevia olemassa olevia puhelinkeskustelujen tallenteita sekä tietoliikennetietoja silloin, kun voidaan perustellusti epäillä, että tällaisilla tarkastuksen tai tutkinnan aiheeseen liittyvillä tiedoilla voi olla merkitystä asetuksen (EU) N:o 596/2014 nojalla kielletyn menettelyn taikka tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 vaatimusten rikkomisen toteen näyttämiseksi. Pääsyn televiestintäoperaattorin hallussa oleviin puhelu- ja tietoliikennetietoihin ei olisi pidettävä sisällään pääsyä puhelimitse välitettyjen ääniviestien sisältöön.
(145)
Seuraamusten yhdenmukaisen soveltamisen varmistamiseksi kaikkialla unionissa jäsenvaltiot olisi velvoitettava varmistamaan, että päättäessään hallinnollisten seuraamusten tai toimenpiteiden tyypistä ja hallinnollisten sakkojen suuruudesta toimivaltaiset viranomaiset ottavat huomioon kaikki merkitykselliset olosuhteet.
(146)
Jotta voidaan varmistaa, että toimivaltaisten viranomaisten päätöksillä on varoittava vaikutus suureen yleisöön, ne olisi yleensä julkistettava. Päätösten julkistaminen on toimivaltaisille viranomaisille myös tärkeä väline, jolla saatetaan markkinaosapuolten tietoon, millaista menettelyä pidetään tämän direktiivin rikkomisena, ja edistetään laajemmin hyviä toimintatapoja markkinaosapuolten keskuudessa. Jos julkistaminen aiheuttaa kohtuutonta vahinkoa asianomaisille henkilöille taikka vaarantaa rahoitusmarkkinoiden vakauden tai meneillään olevan tutkinnan, toimivaltaisen viranomaisen olisi julkistettava seuraamukset ja toimenpiteet anonyymisti kansallisen lainsäädännön mukaisella tavalla tai lykättävä julkistamista.
Toimivaltaisilla viranomaisilla olisi oltava mahdollisuus jättää seuraamukset julkistamatta, jos anonyymiä julkistamista tai julkistamisen lykkäämistä ei pidetä riittävänä sen varmistamiseksi, että rahoitusmarkkinoiden vakaus ei vaarannu. Toimivaltaisia viranomaisia ei olisi vaadittava julkistamaan vähäisiksi katsottuja toimenpiteitä, jos julkistaminen olisi kohtuutonta. On aiheellista ottaa käyttöön menettely julkistamattomien seuraamusten ilmoittamiseksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle, jotta toimivaltaiset viranomaiset voivat ottaa ne huomioon meneillään olevassa valvonnassa. Tässä direktiivissä ei edellytetä mutta siinä ei myöskään olisi estettävä tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisista määrättyjen rikosoikeudellisten seuraamusten julkistamista.
(147)
Mahdollisten rikkomisten havaitsemiseksi toimivaltaisilla viranomaisilla olisi oltava tarvittavat tutkintavaltuudet, ja niiden olisi luotava tehokkaat ja luotettavat mekanismit, joilla kannustetaan ilmoittamaan mahdollisista tai tosiasiallisista rikkomisista, mukaan lukien sellaisten työntekijöiden suojelu, jotka ilmoittavat rikkomisista omassa laitoksessaan. Nämä mekanismit eivät saisi rajoittaa riittävän suojan takaamista syytetyille. Olisi otettava käyttöön asianmukaiset menettelyt, joilla varmistetaan syytetyn henkilön asianmukainen suojaaminen, erityisesti tämän oikeus henkilötietojen suojaan, ja menettelyt, joilla varmistetaan syytetyn henkilön oikeus puolustukseen ja oikeus tulla kuulluksi ennen häntä koskevan päätöksen tekemistä sekä oikeus hakea tuomioistuimelta muutosta häntä koskevaan päätökseen.
(148)
Tässä direktiivissä olisi käsiteltävä sekä seuraamuksia että toimenpiteitä, jotta sen soveltamisalaan kuuluisivat kaikki toimet, joita sovelletaan rikkomisen jälkeen ja joilla pyritään estämään uudet rikkomiset, riippumatta siitä, pidetäänkö niitä kansallisessa lainsäädännössä seuraamuksina vai toimenpiteinä.
(149)
Tämän direktiivin ei olisi vaikutettava jäsenvaltioiden rikosoikeudellisia seuraamuksia koskevaan lainsäädäntöön.
(150)
Vaikka mikään ei estä jäsenvaltioita antamasta sääntöjä hallinnollisista ja rikosoikeudellisista seuraamuksista, joita määrätään samoista rikkomisista, jäsenvaltioita ei pitäisi vaatia antamaan sääntöjä tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisesta määrättävistä hallinnollisista seuraamuksista, jos rikkomiseen sovelletaan kansallista rikoslainsäädäntöä. Kansallisen lainsäädännön mukaisesti jäsenvaltiot eivät ole velvollisia määräämään sekä hallinnollisia että rikosoikeudellisia seuraamuksia samasta rikkomisesta, mutta niiden olisi voitava tehdä niin, jos niiden kansallinen lainsäädäntö mahdollistaa sen. Se, että säilytetään mahdollisuus määrätä tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisesta rikosoikeudellisia seuraamuksia hallinnollisten seuraamusten sijasta, ei kuitenkaan saisi vähentää toimivaltaisten viranomaisten mahdollisuuksia tehdä tätä direktiiviä tai asetusta (EU) N:o 600/2014 sovellettaessa yhteistyötä, päästä tietoihin ja vaihtaa tietoja oikea-aikaisesti muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten kanssa eikä muullakaan tavoin vaikuttaa näihin mahdollisuuksiin, myöskään sen jälkeen, kun asianomaiset rikkomiset on saatettu toimivaltaisten oikeusviranomaisten käsiteltäviksi syytetoimia varten.
(151)
Asiakkaiden suojaamiseksi ja rajoittamatta asiakkaan oikeutta saattaa asia tuomioistuimen käsiteltäväksi on tarkoituksenmukaista, että jäsenvaltiot varmistavat, että tuomioistuinten ulkopuolista riita-asiain ratkaisua varten perustetaan julkisia tai yksityisiä elimiä tekemään yhteistyötä rajatylittävien riitojen ratkaisemisessa ottaen huomioon komission suositus 98/257/EY (36) ja komission suositus 2001/310/EY (37). Kun jäsenvaltiot panevat täytäntöön säännöksiä, jotka koskevat valitus- ja muutoksenhakumenettelyjä tuomioistuinten ulkopuolisia riitoja ratkaistaessa, niitä olisi rohkaistava käyttämään nykyisiä rajatylittäviä yhteistyöjärjestelmiä ja etenkin rahoituspalvelualan riitojenratkaisuverkostoa (FIN-Net).
(152)
Kaiken toimivaltaisten viranomaisten, muiden viranomaisten, elinten tai henkilöiden välisen tietojen vaihdon tai toimittamisen olisi tapahduttava henkilötietojen siirtoa kolmansiin maihin koskevien sääntöjen mukaisesti, joista on säädetty direktiivissä 95/46/EY. Kaiken arvopaperimarkkinaviranomaisen ja kolmansien maiden välisen henkilötietojen vaihdon tai toimittamisen olisi tapahduttava asetuksessa (EY) N:o 45/2001 säädettyjen henkilötietojen siirtoa koskevien sääntöjen mukaisesti.
(153)
On tarpeen tehostaa säännöksiä, jotka koskevat kansallisten toimivaltaisten viranomaisten välistä tiedonvaihtoa sekä vahvistaa niiden keskinäisiä avunanto- ja yhteistyövelvoitteita. Toimivaltaisten viranomaisten olisi rajatylittävän toiminnan lisääntymisen vuoksi annettava toisilleen tehtäviensä hoitamisen edellyttämät tiedot, jotta ne voivat varmistaa tämän direktiivin tehokkaan täytäntöönpanon myös silloin, kun säännösten rikkominen tai epäilys niiden rikkomisesta saattaa olla kahden tai useamman jäsenvaltion viranomaisten asia. Tiedonvaihto edellyttää ehdotonta salassapitovelvollisuutta, jotta voidaan varmistaa toimiva tietojenvaihto sekä henkilöiden oikeuksien suoja.
(154)
Kun kauppapaikka on toteuttanut järjestelyjä vastaanottavassa jäsenvaltiossa ja sen toiminnasta siellä on tullut kyseisen vastaanottavan jäsenvaltion arvopaperimarkkinoiden toiminnan ja sijoittajansuojan kannalta merkittävää, käyttöön otettavien oikeasuhteisten yhteistyöjärjestelyjen olisi muodoltaan vastattava kotijäsenvaltion ja vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten mahdollisia yhteistyökäytäntöjä ja oltava oikeasuhteiset rajatylittävän valvontayhteistyön tarpeisiin nähden erityisesti, kun otetaan huomioon vastaanottavan jäsenvaltion arvopaperimarkkinoihin ja sijoittajansuojaan kohdistuvan vaikutuksen luonne ja laajuus, jolloin kyseeseen tulisi esimerkiksi tilapäinen tai määrävälein tapahtuva tietojen vaihto, kuuleminen ja avustaminen.
(155)
Tämän direktiivin tavoitteiden saavuttamiseksi komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan mukaisesti säädösvallan siirron nojalla annettavia delegoituja säädöksiä, jotka koskevat poikkeusten yksityiskohtaisia sääntöjä, määritelmien täsmentämistä, perusteita sijoituspalveluyrityksen ehdotetun hankinnan arvioimiseksi, sijoituspalveluyritysten toiminnan järjestämistä koskevia vaatimuksia, hyväksyttyjä julkistamisjärjestelyjä ja konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajia, eturistiriitojen hallintaa, sijoituspalvelujen tarjoamisen menettelytapavelvoitteita, toimeksiantojen toteuttamista asiakkaan kannalta mahdollisimman edullisin ehdoin, asiakkaiden toimeksiantojen käsittelyä, hyväksyttävien vastapuolten kanssa toteutettavia liiketoimia, tilanteita, joissa monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävillä sijoituspalveluyrityksillä ja markkinoiden ylläpitäjillä ja säänneltyjen markkinoiden ylläpitäjillä on ilmoitusvelvollisuus, tilanteita, joista aiheutuu merkittävää haittaa sijoittajien eduille ja markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle, kun kyse on rahoitusvälineellä monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä, organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä tai säännellyllä markkinalla käytävän kaupan keskeyttämisestä ja lopettamisesta, pk-yritysten kasvumarkkinoita, kynnysarvoja, joiden ylittyessä sovelletaan positiosta ilmoittamista koskevia velvoitteita, sekä perusteita, joiden nojalla vastaanottavan jäsenvaltion kauppapaikan toiminnan voitaisiin katsoa olevan merkittävää arvopaperimarkkinoiden toiminnan ja sijoittajien suojan kannalta. On erityisen tärkeää, että komissio asiaa valmistellessaan toteuttaa asianmukaiset kuulemiset, myös asiantuntijatasolla. Komission olisi delegoituja säädöksiä valmistellessaan ja laatiessaan varmistettava, että asianomaiset asiakirjat toimitetaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle yhtäaikaisesti, hyvissä ajoin ja asianmukaisesti.
(156)
Finanssipalvelujen teknisillä standardeilla olisi varmistettava yhdenmukaistaminen johdonmukaisella tavalla sekä sijoittajien, mukaan lukien strukturoituihin talletuksiin sijoittavien sijoittajien, ja kuluttajien riittävä suoja koko unionissa. Koska arvopaperimarkkinaviranomaisella on pitkälle menevää erityisasiantuntemusta, olisi tehokasta ja asianmukaista antaa sen tehtäväksi laatia komissiolle toimitettavat luonnokset sääntelystandardeiksi ja teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joihin ei liity poliittisia valintoja. Sijoittajien ja kuluttajien johdonmukaisen suojan varmistamiseksi kaikilla finanssipalvelujen aloilla, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi hoidettava tehtäviään niin pitkälle kuin mahdollista läheisessä yhteistyössä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1093/2010 (38) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan pankkiviranomainen), jäljempänä ’pankkiviranomainen’, ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen kanssa.
(157)
Komission olisi hyväksyttävä arvopaperimarkkinaviranomaisen laatimat luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, jotka koskevat pääasiallisen liiketoiminnan oheistoiminnaksi katsottavaan toimintaan liittyviä poikkeuksia, sijoituspalveluyritysten toimilupien myöntämiseksi ja epäämiseksi sovellettavien menettelyjen yhteydessä toimitettavia tietoja ja tiettyjä vaatimuksia, huomattavien omistusosuuksien hankkimista, algoritmista kaupankäyntiä, velvoitetta toteuttaa asiakkaiden toimeksiannot heille mahdollisimman edullisin ehdoin, rahoitusvälineellä säännellyllä markkinalla, monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä tai organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä käytävän kaupan keskeyttämistä ja lopettamista, vapautta tarjota sijoituspalveluja ja harjoittaa sijoitustoimintaa, sivuliikkeen perustamista, järjestelmien häiriönsietokykyä, kauppojen hintavaihtelurajoja ja sähköistä kaupankäyntiä, hinnanmuutosvälejä, liiketoimintakellojen synkronointia, rahoitusvälineiden ottamista kaupankäynnin kohteeksi, hyödykejohdannaisten positiolimiittejä ja positioiden hoidon valvontatoimenpiteitä, raportointipalvelujen tarjoajien toimilupien myöntämistä ja epäämistä, hyväksytyille julkistamisjärjestelyille, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajille ja hyväksytyille ilmoitusjärjestelmille asetettavia toiminnan järjestämistä koskevia vaatimuksia sekä toimivaltaisten viranomaisten välistä yhteistyötä. Komission olisi hyväksyttävä nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset delegoiduilla säädöksillä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan ja asetuksen (EU) N:o 1093/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
(158)
Komissiolle olisi myös siirrettävä toimivalta hyväksyä teknisiä täytäntöönpanostandardeja Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 291 artiklan mukaisilla täytäntöönpanosäädöksillä ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti. Arvopaperimarkkinaviranomaiselle olisi annettava tehtäväksi laatia ja toimittaa komissiolle luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, jotka koskevat menettelyjä sijoituspalveluyritysten toimilupien myöntämiseksi ja epäämiseksi, huomattavien omistusosuuksien hankkimista, kaupankäyntimenettelyä ja liiketoimien loppuunsaattamista monenkeskisissä kaupankäyntijärjestelmissä ja organisoiduissa kaupankäyntijärjestelmissä, rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämistä ja lopettamista, vapautta tarjota sijoituspalveluja ja harjoittaa sijoituspalvelutoimintaa, sivuliikkeen perustamista, positioista ilmoittamista positioiden haltijoiden luokkien mukaan, raportointipalvelujen tarjoajien toimilupien myöntämistä ja epäämistä, päätösten julkaisemiseen liittyvien tietojen toimittamista koskevia menettelyjä ja lomakkeita, yhteistyövelvoitetta, toimivaltaisten viranomaisten välistä yhteistyötä, tiedonvaihtoa sekä kuulemista ennen toimiluvan myöntämistä sijoituspalveluyritykselle.
(159)
Komission olisi annettava Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomus, jossa arvioidaan organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien toimintaa, pk-yritysten kasvumarkkinoiden järjestelmän toimintaa, automatisoidulle ja huippunopealle tietokoneistetulle kaupankäynnille asetettujen vaatimusten vaikutusta, tiettyjen tuotteiden tai käytäntöjen kieltämismenettelystä saatuja kokemuksia sekä hyödykejohdannaismarkkinoihin kohdistuvien toimenpiteiden vaikutusta.
(160)
Komission olisi annettava viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2018 kertomus, jossa arvioidaan, mitä potentiaalista vaikutusta energiahintoihin ja energiamarkkinoiden toimintaan on ollut asetuksessa (EU) N:o 648/2012 säädettyjen määritysvelvollisuuden ja vakuusvaatimusten soveltamista koskevan siirtymäajan päättymisellä. Komission olisi tarvittaessa esitettävä lainsäädäntöehdotus asiaa koskevan lainsäädännön antamiseksi tai muuttamiseksi, mukaan lukien alakohtainen erityslainsäädäntö kuten asetus (EU) N:o 1227/2011.
(161)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2011/61/EU (39) säädetään, että jäsenvaltiot voivat antaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajille toimiluvan tarjota vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen yhteisen hoidon lisäksi tiettyjä sijoituspalveluja, kuten sijoitussalkkujen hoitoa, sijoitusneuvontaa, yhteissijoitusyritysten osakkeiden tai osuuksien säilytystä ja hallinnointia sekä rahoitusvälinettä koskevien toimeksiantojen vastaanottamista ja välittämistä. Koska näiden palvelujen tarjoamista sääntelevät vaatimukset on yhdenmukaistettu unionissa, niihin yhteissijoitusrahastojen hoitajiin, joille niiden kotijäsenvaltion toimivaltaiset viranomaiset ovat antaneet toimiluvan tarjota näitä palveluja, ei olisi sovellettava vastaanottavassa jäsenvaltiossa mitään täydentävää toimilupamenettelyä tai mitään muuta vaikutukseltaan vastaavaa toimenpidettä.
(162)
Voimassa olevaa oikeudellista kehystä sovellettaessa niiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien, joille on annettu toimilupa tarjota näitä palveluja ja jotka aikovat tarjota niitä muussa jäsenvaltiossa kuin omassa kotijäsenvaltiossaan, on täytettävä kansalliset lisävaatimukset, mukaan lukien erillisen oikeushenkilön perustaminen. Jotta poistettaisiin esteet yhdenmukaistettujen sijoituspalvelujen tarjoamiselta yli rajojen ja varmistettaisiin samoja sijoituspalveluja samojen oikeudellisten vaatimusten mukaisesti tarjoavien yhteisöjen tasapuoliset toimintaedellytykset, näiden palvelujen tarjoamiseen toimiluvan saaneen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi voitava tarjota näitä palveluja yli rajojen asianmukaisten ilmoitusvaatimusten mukaisesti kotijäsenvaltionsa toimivaltaisten viranomaisten antaman toimiluvan nojalla.
(163)
Direktiiviä 2011/61/EU olisi sen vuoksi muutettava vastaavasti.
(164)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän direktiivin tavoitetta, joka on sellaisten yhdentyneiden rahoitusmarkkinoiden luominen, joilla sijoittajilla on tehokas suoja ja joilla markkinoiden tehokkuus ja eheys on yleisesti turvattu, ja joka edellyttää sellaisten yhteisten sääntelyvaatimusten asettamista, joita sovelletaan sijoituspalveluyrityksiin siitä riippumatta, missä ne ovat unionissa saaneet toimiluvan, ja joilla säännellään säänneltyjen markkinoiden ja muiden kaupankäyntijärjestelmien toimintaa sen ehkäisemiseksi, että avoimuuden puute ja toiminnan häiriöt yksittäisillä markkinoilla vaarantaisivat unionin koko rahoitusjärjestelmän tehokkaan toiminnan, vaan se voidaan tämän direktiivin laajuuden ja vaikutusten vuoksi saavuttaa paremmin unionin tasolla. Sen vuoksi unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä direktiivissä ei ylitetä sitä, mikä on tarpeen tämän tavoitteen saavuttamiseksi.
(165)
Kun otetaan huomioon tästä direktiivistä ja asetuksesta (EU) N:o 600/2014 aiheutuva arvopaperimarkkinaviranomaisen tehtävien lisääntyminen, Euroopan parlamentin, neuvoston ja komission olisi varmistettava, että saatavilla on riittävät henkilöstöresurssit ja taloudelliset resurssit.
(166)
Tässä direktiivissä kunnioitetaan perusoikeuksia ja noudatetaan perusoikeuskirjassa tunnustettuja periaatteita, varsinkin oikeutta henkilötietojen suojaan, elinkeinonvapautta, oikeutta kuluttajansuojaan, oikeutta tehokkaisiin oikeussuojakeinoihin ja puolueettomaan tuomioistuimeen sekä oikeutta siihen, ettei oikeudenkäynnissä voida syyttää ja rangaista kahdesti samasta rikoksesta, ja tämä direktiivi olisi pantava täytäntöön näiden oikeuksien ja periaatteiden mukaisesti.
(167)
Euroopan tietosuojavaltuutettua on kuultu asetuksen (EY) N:o 45/200128 artiklan 2 kohdan mukaisesti, ja hän antoi lausunnon 10 päivänä helmikuuta 2012 (40).
(168)
Jäsenvaltiot ovat selittävistä asiakirjoista 28 päivänä syyskuuta 2011 annetun jäsenvaltioiden ja komission yhteisen poliittisen lausuman (41) mukaisesti sitoutuneet perustelluissa tapauksissa liittämään ilmoitukseen toimenpiteistä, jotka koskevat direktiivin saattamista osaksi kansallista lainsäädäntöä, yhden tai useamman asiakirjan, joista käy ilmi direktiivin osien ja kansallisen lainsäädännön osaksi saattamiseen tarkoitettujen välineiden vastaavien osien suhde. Tämän direktiivin osalta lainsäätäjä pitää tällaisten asiakirjojen toimittamista perusteltuna.
(169)
Velvollisuus saattaa tämä direktiivi osaksi kansallista lainsäädäntöä rajoittuu säännöksiin, joilla muutetaan aiempien direktiivien säännöksiä. Velvollisuus saattaa sisällöltään muuttumattomat säännökset osaksi kansallista lainsäädäntöä perustuu aiempiin direktiiveihin.
(170)
Tällä direktiivillä ei ole vaikutusta jäsenvaltioiden velvollisuuteen noudattaa liitteessä III olevassa B osassa olevia määräaikoja, joiden kuluessa niiden on saatettava siinä mainitut direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöä, ja tuossa osassa mainittuja soveltamispäiviä,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN DIREKTIIVIN:
I OSASTO
SOVELTAMISALA JA MÄÄRITELMÄT
1 artikla
Soveltamisala
1. Tätä direktiiviä sovelletaan sijoituspalveluyrityksiin, markkinoiden ylläpitäjiin, raportointipalvelujen tarjoajiin ja kolmansien maiden yrityksiin, jotka tarjoavat sijoituspalveluja tai harjoittavat sijoitustoimintaa unionissa sinne perustetun sivuliikkeen välityksellä.
2. Tässä direktiivissä vahvistetaan vaatimukset seuraaville:
a)
sijoituspalveluyritysten toimiluvan myöntämistä ja toiminnan harjoittamista koskevat edellytykset;
b)
sijoituspalvelujen tarjoaminen tai sijoitustoiminta, jota kolmansien maiden yritykset harjoittavat sivuliikkeen perustamisen välityksellä;
c)
säänneltyjen markkinoiden toimiluvan myöntäminen ja toiminta;
d)
raportointipalvelujen tarjoajien toimiluvan myöntäminen ja toiminta; ja
e)
toimivaltaisten viranomaisten toteuttama valvonta, yhteistyö ja täytäntöönpano.
3. Seuraavia säännöksiä sovelletaan myös direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saaneisiin luottolaitoksiin siltä osin kuin ne tarjoavat yhtä tai useampaa sijoituspalvelua ja/tai harjoittavat sijoitustoimintaa:
a)
2 artiklan 2 kohta, 9 artiklan 3 kohta sekä 14 ja 16-20 artikla;
b)
II osaston II luku lukuun ottamatta 29 artiklan 2 kohdan toista alakohtaa;
c)
II osaston III luku lukuun ottamatta 34 artiklan 2 ja 3 kohtaa ja 35 artiklan 2-6 ja 9 kohtaa;
d)
67-75 sekä 80, 85 ja 86 artikla.
4. Seuraavia säännöksiä sovelletaan myös sijoituspalveluyrityksiin ja direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saaneisiin luottolaitoksiin siltä osin kuin ne myyvät strukturoituja talletuksia tai tarjoavat asiakkaille niihin liittyvää neuvontaa:
a)
9 artiklan 3 kohta, 14 artikla ja 16 artiklan 2, 3 ja 6 kohta;
b)
23-26 ja 28 artikla, 29 artikla lukuun ottamatta sen 2 kohdan toista alakohtaa, ja 30 artikla; ja
c)
67-75 artikla.
5. Jäljempänä olevia 17 artiklan 1-6 kohtaa sovelletaan myös säänneltyjen markkinoiden ja monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien jäseniin tai osapuoliin, joilta ei 2 artiklan 1 kohdan a, e, i ja j alakohdan nojalla edellytetä tämän direktiivin mukaista toimilupaa.
6. Jäljempänä olevia 57 ja 58 artiklaa sovelletaan myös henkilöihin, joita koskee 2 artiklassa säädetty poikkeus.
7. Kaikkien rahoitusvälineillä kauppaa käyvien monenkeskisten järjestelmien on toiminnassaan noudatettava joko monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä tai organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä koskevia II osaston säännöksiä tai säänneltyjä markkinoita koskevia III osaston säännöksiä.
Sijoituspalveluyritysten, jotka suunnitelmallisesti, toistuvasti, järjestelmällisesti ja oleellisesti käyvät kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakastoimeksiantoja säännellyn markkinan, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ulkopuolella, on toiminnassaan noudatettava asetuksen (EU) N:o 600/2014 III osastoa.
Kaikissa ensimmäisessä ja toisessa alakohdassa tarkoitetuissa rahoitusvälineitä koskevissa liiketoimissa, joita ei toteuteta monenkeskisessä järjestelmässä tai kauppojen sisäisessä toteuttajassa, on noudatettava asetuksen (EU) N:o 600/2014 III osaston asiaankuuluvia säännöksiä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) N:o 600/2014 23 ja 28 artiklan soveltamista.
2 artikla
Poikkeukset
1. Tätä direktiiviä ei sovelleta seuraaviin:
a)
vakuutusyritykset tai direktiivissä 2009/138/EY tarkoitettua jälleen- tai edelleenvakuutustoimintaa harjoittavat yritykset siltä osin kuin ne harjoittavat mainitussa direktiivissä tarkoitettua toimintaa;
b)
henkilöt, jotka tarjoavat sijoituspalveluja yksinomaan emoyrityksilleen, tytäryrityksilleen tai emoyritystensä muille tytäryrityksille;
c)
henkilöt, jotka tarjoavat sijoituspalvelua, kun tätä palvelua tarjotaan satunnaisesti ammattitoiminnan yhteydessä ja kun tätä ammattitoimintaa säännellään lain säännöksin tai hallinnollisin määräyksin tai ammattikunnan eettisin säännöin, joissa ei suljeta pois tällaisen palvelun tarjoamista;
d)
henkilöt, jotka käyvät kauppaa omaan lukuunsa muilla rahoitusvälineillä kuin hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla ja jotka eivät tarjoa muita sijoituspalveluja tai harjoita muuta sijoitustoimintaa muilla rahoitusvälineillä kuin hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla, paitsi siinä tapauksessa, että nämä henkilöt:
i)
ovat markkinatakaajia;
ii)
ovat säännellyn markkinan tai monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän jäseniä tai osapuolia tai käyttävät suoraa sähköistä markkinoillepääsyä kauppapaikkaan;
iii)
soveltavat huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää; tai
iv)
käyvät kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakastoimeksiantoja;
Henkilöiden, joihin sovelletaan a, i tai j alakohdassa säädettyä poikkeusta, ei poikkeuksen soveltamiseksi tarvitse täyttää tässä alakohdassa säädettyjä edellytyksiä;
e)
toiminnanharjoittajat, joille on asetettu direktiivin 2003/87/EY noudattamista koskevia velvoitteita ja jotka päästöoikeuksilla kauppaa käydessään eivät toteuta asiakastoimeksiantoja eivätkä tarjoa muita sijoituspalveluja tai harjoita muuta sijoitustoimintaa kuin kaupankäyntiä omaan lukuunsa, edellyttäen, että kyseiset henkilöt eivät sovella huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää;
f)
henkilöt, joiden tarjoamat sijoituspalvelut muodostuvat yksinomaan työntekijöiden osallistumisjärjestelmien hallinnoinnista;
g)
henkilöt, joiden tarjoamat sijoituspalvelut koostuvat ainoastaan sekä työntekijöiden osallistumisjärjestelmien hallinnoinnista että yksinomaan niiden emoyrityksille, niiden tytäryrityksille tai niiden emoyritysten muille tytäryrityksille tarjotuista sijoituspalveluista;
h)
EKPJ:n jäsenet ja muut kansalliset elimet, jotka harjoittavat vastaavanlaista toimintaa unionissa, muut julkiset elimet, joiden vastuulla on julkisen velan hoito tai jotka osallistuvat sen hoitoon unionissa, sekä kansainväliset kahden tai useamman jäsenvaltion perustamat kansainväliset rahoituslaitokset, joiden tarkoituksena on hankkia rahoitusta ja antaa rahoitustukea niille jäsenilleen, joilla on tai joille uhkaa tulla vakavia rahoitusongelmia;
i)
yhteissijoitusyritykset ja eläkerahastot riippumatta siitä, koordinoidaanko niitä unionin tasolla, sekä näiden yritysten tai rahastojen säilytysyhteisöt ja omaisuudenhoitajat;
j)
henkilöt, jotka
i)
käyvät kauppaa hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla omaan lukuunsa, mukaan lukien markkinatakaajat, lukuun ottamatta henkilöitä, jotka käyvät kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakastoimeksiantoja; tai
ii)
tarjoavat muussa kuin omaan lukuunsa käytävässä kaupassa sijoituspalveluja, jotka liittyvät hyödykejohdannaisiin taikka päästöoikeuksiin tai niiden johdannaisiin, pääasiallisen liiketoimintansa kohteena oleville asiakkaille tai toimittajille,
edellyttäen, että
-
kunkin mainitun tapauksen osalta erikseen ja kokonaisuutena tämä tapahtuu ryhmätasolla tarkasteltuna niiden pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintana ja että niiden pääasiallinen liiketoiminta ei ole tässä direktiivissä tarkoitettua sijoituspalvelujen tarjoamista tai direktiivissä 2013/36/EU tarkoitettua pankkitoimintaa tai hyödykejohdannaisiin liittyvää markkinatakaajana toimimista;
-
nämä henkilöt eivät sovella huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää; ja
-
nämä henkilöt ilmoittavat asianomaiselle toimivaltaiselle viranomaiselle vuosittain, että ne soveltavat kyseistä poikkeusta, ja ilmoittavat pyynnöstä toimivaltaiselle viranomaiselle, millä perusteella ne katsovat, että niiden i ja ii alakohdan mukainen toiminta on niiden pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintaa;
k)
henkilöt, jotka tarjoavat sijoitusneuvontaa muun tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolisen ammattitoiminnan yhteydessä edellyttäen, ettei tämä neuvonta ole maksullista;
l)
tanskalaisten ja suomalaisten eläkerahastojen perustamat yhdistykset, joiden ainoana tarkoituksena on hoitaa jäseninään olevien eläkerahastojen varoja;
m)
agente di cambio -nimiset välittäjät, joiden toimintaa ja tehtäviä säännellään 24 päivänä helmikuuta 1998 annetun Italian kansallisen asetuksen nro 58 201 artiklassa;
n)
direktiivin 2009/72/EY 2 artiklan 4 kohdassa tai direktiivin 2009/73/EY 2 artiklan 4 kohdassa tarkoitetut siirtoverkonhaltijat niiden hoitaessa kyseisten direktiivien tai asetuksen (EY) N:o 714/2009 tai asetuksen (EY) N:o 715/2009 tai mainittujen asetusten nojalla hyväksyttyjen verkkosääntöjen tai suuntaviivojen mukaisia tehtäviään, henkilöt, jotka toimivat niiden puolesta palveluntarjoajina ja hoitavat niiden kyseisten säädösten tai kyseisten asetusten nojalla hyväksyttyjen verkkosääntöjen ja suuntaviivojen mukaisia tehtäviä, sekä energiantasausjärjestelmän, johtoverkoston tai muun energian tarjonnan ja käytön pitämiseksi tasapainossa tarkoitetun järjestelmän ylläpitäjät tai hallinnoijat niiden hoitaessa kyseisiä tehtäviä.
Tätä poikkeusta on sovellettava tässä alakohdassa tarkoitettua toimintaa harjoittaviin henkilöihin ainoastaan siltä osin kuin ne harjoittavat hyödykejohdannaisiin liittyvää sijoitustoimintaa tai tarjoavat niihin liittyviä sijoituspalveluja kyseisen toiminnan harjoittamiseksi. Tätä poikkeusta ei sovelleta jälkimarkkinoiden toimintaan, mukaan lukien kauppapaikka jälkimarkkinoilla käytävää finanssisiirto-oikeuksien kauppaa varten;
o)
arvopaperikeskukset, joita säännellään sellaisina unionin oikeudessa, siinä määrin kuin niitä säännellään kyseisessä unionin oikeudessa.
2. Tässä direktiivissä annettuja oikeuksia ei uloteta palvelujen tarjoamiseen vastapuolena sellaisissa liiketoimissa, joiden toteuttajina ovat valtionvelkaa hoitavat julkiset laitokset tai EKPJ:n jäsenet, jotka hoitavat tehtäviään Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen sekä Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännöstä tehdyn pöytäkirjan N:o 4 mukaisesti tai hoitavat vastaavia tehtäviä kansallisten säännösten mukaisesti.
3. Komissio hyväksyy 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä 1 kohdan c alakohdan soveltamiseksi sen selventämiseksi, milloin toimintaa harjoitetaan satunnaisesti.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii 1 kohdan j alakohdan soveltamiseksi luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään perusteet sen selvittämiseksi, milloin toiminta on ryhmätasolla katsottava pääasiallisen liiketoiminnan oheistoiminnaksi.
Näissä perusteissa on otettava huomioon ainakin seuraavat osatekijät:
a)
vaatimus, että oheistoiminta on toiminnassa vähemmistönä ryhmätasolla;
b)
oheistoiminnan kaupankäynnin volyymi verrattuna kokonaismarkkinoiden kaupankäyntitoimintaan kyseisessä omaisuuseräluokassa.
Määrittäessään, onko oheistoiminta toiminnassa vähemmistönä ryhmätasolla, arvopaperimarkkinaviranomainen voi päättää, että oheistoiminnan harjoittamisessa käytetty pääoma suhteessa pääasiallisen liiketoiminnan harjoittamiseen käytettyyn pääomaan on otettava huomioon. Tämä seikka ei kuitenkaan missään tapauksessa riitä osoittamaan, että toiminta on ryhmän pääasiallisen liiketoiminnan oheistoimintaa.
Tässä kohdassa tarkoitettua toimintaa on tarkasteltava ryhmätasolla.
Toisessa ja kolmannessa alakohdassa tarkoitettuihin osatekijöihin eivät kuulu:
a)
asetuksen (EU) N:o 648/2012 3 artiklassa tarkoitetut konsernin sisäiset transaktiot, joiden tarkoituksena on koko konsernia koskeva likviditeetin tai riskien hallinta;
b)
johdannaisia koskevat liiketoimet, jotka vähentävät suoraan liiketoimintaan tai rahoitustoimintaan liittyviä riskejä objektiivisesti mitattavalla tavalla;
c)
hyödykejohdannaisia ja päästöoikeuksia koskevat liiketoimet, jotka toteutetaan likviditeetin tarjoamista kauppapaikalle koskevien velvoitteiden täyttämiseksi, kun tällaisten velvoitteiden täyttämistä edellyttävät joko sääntelyviranomaiset unionin oikeuden tai kansallisten lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten mukaisesti taikka kauppapaikat.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3 artikla
Valinnaiset poikkeukset
1. Jäsenvaltiot voivat päättää olla soveltamatta tätä direktiiviä sellaisiin henkilöihin, joiden kotijäsenvaltioita ne ovat, edellyttäen, että nämä henkilöt ovat saaneet toimiluvan ja näiden henkilöiden toimintaa säännellään kansallisella tasolla ja että nämä henkilöt
a)
eivät saa pitää hallussaan asiakkaiden varoja tai asiakkaiden arvopapereita eivätkä tämän vuoksi koskaan saa olla velkaa asiakkailleen;
b)
saavat tarjota ainoastaan sijoituspalvelua, joka muodostuu siirtokelpoisia arvopapereita ja yhteissijoitusyritysten osuuksia koskevien toimeksiantojen vastaanottamisesta ja välittämisestä ja/tai kyseisiin rahoitusvälineisiin liittyvän sijoitusneuvonnan tarjoamisesta; ja
c)
kyseistä palvelua tarjotessaan voivat välittää toimeksiantoja ainoastaan
i)
tämän direktiivin mukaisesti toimiluvan saaneille sijoituspalveluyrityksille;
ii)
direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saaneille luottolaitoksille;
iii)
kolmansissa maissa toimiluvan saaneiden sijoituspalveluyritysten ja luottolaitosten sivuliikkeille, joihin sovelletaan ja jotka noudattavat toiminnan vakautta koskevia sääntöjä, joiden toimivaltaiset viranomaiset katsovat olevan vähintään yhtä tiukat kuin ne, joista on säädetty tässä direktiivissä, asetuksessa (EU) N:o 575/2013 tai direktiivissä 2013/36/EU;
iv)
yhteissijoitusyrityksille, joille on jonkin jäsenvaltion lain nojalla annettu lupa markkinoida rahasto-osuuksia yleisölle, ja tällaisten yritysten omaisuudenhoitajille; tai
v)
kiinteän pääoman sijoitusyhtiöille, sellaisina kuin ne on määritelty Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2012/30/EU (42) 17 artiklan 7 kohdassa, joiden arvopaperit on listattu tai joiden arvopapereilla käydään kauppaa jonkin jäsenvaltion säännellyllä markkinalla; tai
d)
tarjoavat yksinomaan hyödykkeisiin, päästöoikeuksiin ja/tai niiden johdannaisiin liittyviä sijoituspalveluja ainoana tarkoituksenaan suojata asiakkaidensa kaupalliset riskit, jos nämä asiakkaat ovat yksinomaan direktiivin 2009/72/EY 2 artiklan 35 kohdassa määriteltyjä paikallisia sähköalan yrityksiä ja/tai direktiivin 2009/73/EY 2 artiklan 1 kohdassa määriteltyjä maakaasualan yrityksiä, edellyttäen, että näillä asiakkailla on yhteisesti hallussaan 100 prosenttia kyseisten henkilöiden pääomasta tai äänioikeuksista, ne käyttävät yhteistä määräysvaltaa ja niitä koskee tämän direktiivin 2 artiklan 1 kohdan j alakohdassa tarkoitettu poikkeus, jos ne tarjoavat kyseiset sijoituspalvelut itse; tai
e)
tarjoavat yksinomaan päästöoikeuksiin ja/tai niiden johdannaisiin liittyviä sijoituspalveluja ainoana tarkoituksenaan suojata asiakkaidensa kaupalliset riskit, jos nämä asiakkaat ovat yksinomaan direktiivin 2003/87/EY 3 artiklan f alakohdassa määriteltyjä toiminnanharjoittajia, edellyttäen, että näillä asiakkailla on yhteisesti hallussaan 100 prosenttia kyseisten henkilöiden pääomasta tai äänioikeuksista, ne käyttävät yhteistä määräysvaltaa ja niitä koskee tämän direktiivin 2 artiklan 1 kohdan j alakohdassa tarkoitettu poikkeus, jos ne tarjoavat kyseiset sijoituspalvelut itse.
2. Jäsenvaltioiden järjestelmissä 1 kohdassa tarkoitettuihin henkilöihin on sovellettava vaatimuksia, jotka vähintään vastaavat seuraavia tämän direktiivin vaatimuksia:
a)
toimiluvan myöntämistä ja jatkuvaa valvontaa koskevat edellytykset ja menettelyt, joista säädetään 5 artiklan 1 ja 3 kohdassa, 7-10, 21, 22 ja 23 artiklassa sekä vastaavissa delegoiduissa säädöksissä, jotka komissio hyväksyy 89 artiklan mukaisesti;
b)
menettelytapavelvoitteet, joista säädetään 24 artiklan 1, 3, 4, 5, 7 ja 10 kohdassa, 25 artiklan 2, 5 ja 6 kohdassa ja, jos kansallisessa järjestelmässä sallitaan näiden henkilöiden nimetä sidonnaisasiamiehiä, 29 artiklassa sekä vastaavissa täytäntöönpanotoimenpiteissä;
c)
toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset, joista säädetään 16 artiklan 3 kohdan ensimmäisessä, kuudennessa ja seitsemännessä alakohdassa ja 16 artiklan 6 ja 7 kohdassa sekä vastaavissa delegoiduissa säädöksissä, jotka komissio hyväksyy 89 artiklan mukaisesti.
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle tämän artiklan 1 kohdan nojalla jätetyt henkilöt kuuluvat direktiivin 97/9/EY mukaisesti hyväksyttyyn sijoittajien korvausjärjestelmään. Jäsenvaltiot voivat sallia, että sijoituspalveluyritykset eivät kuulu tällaiseen järjestelmään, edellyttäen, että niillä on ammatillinen vastuuvakuutus, joka soveltamisalan ulkopuolelle tämän artiklan 1 kohdan nojalla jätettyjen henkilöiden koon, riskiprofiilin ja oikeudellisen luonteen huomioon ottaen varmistaa vastaavan suojan niiden asiakkaille.
Poiketen siitä, mitä tämän kohdan toisessa alakohdassa säädetään, jäsenvaltiot, jotka ovat jo antaneet tällaisia lakeja, asetuksia tai hallinnollisia määräyksiä ennen 2 päivää heinäkuuta 2014, voivat 3 päivään heinäkuuta 2019 saakka vaatia, että kun tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle tämän artiklan 1 kohdan nojalla jätetyt henkilöt tarjoavat sijoituspalveluja yhteissijoitusyritysten osuuksiin liittyvien toimeksiantojen vastaanottamiseksi ja välittämiseksi ja/tai sijoitusneuvonnan tarjoamiseksi ja toimivat välittäjinä direktiivissä 2009/65/EY määritellyn rahastoyhtiön kanssa, nämä henkilöt ovat yhteisvastuussa rahastoyhtiön kanssa kaikista näihin palveluihin liittyvistä asiakkaalle aiheutuvista vahingoista.
3. Tämän direktiivin soveltamisalan ulkopuolelle 1 kohdan nojalla jätettyjä henkilöitä ei koske 34 artiklassa säädetty sijoituspalvelujen tarjoamisen tai sijoitustoiminnan harjoittamisen vapaus eikä 35 artiklassa säädetty vapaus perustaa sivuliikkeitä.
4. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle, käyttävätkö ne tämän artiklan mukaista vaihtoehtoa, ja varmistettava, että kussakin 1 kohdan mukaisesti myönnetyssä toimiluvassa mainitaan, että se on myönnetty tämän artiklan mukaisesti.
5. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle kansalliset säännökset, jotka vastaavat 2 kohdassa lueteltuja tämän direktiivin vaatimuksia.
4 artikla
Määritelmät
1. Tässä direktiivissä tarkoitetaan
1)
’sijoituspalveluyrityksellä’ oikeushenkilöä, jonka tavanomaisena ammatti- tai liiketoimintana on yhden tai useamman sijoituspalvelun ammattimainen tarjoaminen kolmansille osapuolille ja/tai yhden tai useamman sijoitustoimen ammattimainen harjoittaminen.
Jäsenvaltiot voivat sisällyttää sijoituspalveluyritysten määritelmään yrityksiä, jotka eivät ole oikeushenkilöitä, jos:
a)
niiden oikeudellinen asema varmistaa kolmansien osapuolten eduille oikeushenkilön tarjoamaa suojaa vastaavan suojan; ja
b)
niiden toiminnan vakautta valvotaan tehokkaasti niiden oikeudellista muotoa vastaavalla tavalla.
Jos luonnollinen henkilö tarjoaa palveluja, joihin liittyy kolmansien osapuolten varojen tai siirtokelpoisten arvopapereiden hallintaa, kyseistä henkilöä voidaan kuitenkin pitää tätä direktiiviä ja asetusta (EU) N:o 600/2014 sovellettaessa sijoituspalveluyrityksenä ainoastaan, jos kyseinen henkilö täyttää seuraavat edellytykset, rajoittamatta kuitenkaan muiden tässä direktiivissä, asetuksessa (EU) N:o 600/2014 ja direktiivissä 2013/36/EU asetettujen vaatimusten noudattamista:
a)
kolmansien osapuolten omistusoikeus välineisiin ja varoihin on suojattava erityisesti yrityksen tai sen omistajien maksukyvyttömyystilanteessa taikka takavarikon, kuittauksen tai yrityksen tai sen omistajien velkojien muiden toimien yhteydessä;
b)
yrityksen on oltava sellaisten sääntöjen alainen, joiden tarkoituksena on valvoa sen ja sen omistajien vakavaraisuutta;
c)
yhden tai useamman sellaisen henkilön, jolla on kansallisen lainsäädännön nojalla valtuudet tilintarkastusten suorittamiseen, on vuosittain tarkastettava yrityksen tilinpäätös;
d)
jos yrityksellä on vain yksi omistaja, tämän henkilön on suojattava sijoittajat sen varalta, että yrityksen toiminta lakkaa omistajan kuoleman tai toimintakyvyttömyyden tai muun vastaavan tapahtuman vuoksi;
2)
’sijoituspalveluilla ja -toiminnalla’ liitteessä I olevassa A osassa lueteltuja palveluja ja toimintaa, jotka liittyvät liitteessä I olevassa C osassa lueteltuihin välineisiin.
Komissio hyväksyy 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä toimenpiteistä, joilla määritetään
a)
liitteessä I olevan C osan 6 kohdassa tarkoitetut johdannaissopimukset, jotka ovat luonteeltaan tukkutason energiatuotteiden kaltaisia ja jotka on fyysisesti selvitettävä, ja C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimukset;
b)
liitteessä I olevan C osan 7 kohdassa tarkoitetut johdannaissopimukset, jotka ovat luonteeltaan muiden johdannaisrahoitusvälineiden kaltaisia;
c)
liitteessä I olevan C osan 10 kohdassa tarkoitetut johdannaissopimukset, jotka ovat luonteeltaan muiden johdannaisrahoitusvälineiden kaltaisia, ottaen huomioon muun muassa se, käydäänkö niillä kauppaa säännellyllä markkinalla, monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä tai organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä;
3)
’oheispalveluilla’ mitä tahansa liitteessä I olevassa B osassa lueteltua palvelua;
4)
’sijoitusneuvonnalla’ joko asiakkaan pyynnöstä tai sijoituspalveluyrityksen aloitteesta tapahtuvaa yksilöllisten suositusten antamista asiakkaalle yhdestä tai useammasta rahoitusvälineisiin liittyvästä liiketoimesta;
5)
’toimeksiantojen toteuttamisella asiakkaiden lukuun’ toimimista sopimusten tekemiseksi yhden tai useamman rahoitusvälineen ostosta tai myynnistä asiakkaan lukuun, ja tähän kuuluu sijoituspalveluyrityksen tai luottolaitoksen liikkeeseenlaskemien rahoitusvälineiden myymistä koskevien sopimusten tekeminen niiden liikkeeseenlaskun ajankohtana;
6)
’kaupankäynnillä omaan lukuun’ omaa pääomaa vastaan tapahtuvaa kaupankäyntiä, jonka tuloksena on yhtä tai useampaa rahoitusvälinettä koskevien liiketoimien toteuttaminen;
7)
’markkinatakaajalla’ henkilöä, joka rahoitusmarkkinoilla tarjoutuu käymään kauppaa jatkuvasti omaan lukuunsa ostamalla ja myymällä rahoitusvälineitä omaa pääomaansa vastaan itse määrittäminsä hinnoin;
8)
’salkunhoidolla’ sijoitusten hoitamista asiakkaiden antaman valtuutuksen mukaan harkinnanvaraisesti sekä asiakaskohtaisesti, jos kyseiseen salkkuun kuuluu yksi tai useampi rahoitusväline;
9)
’asiakkaalla’ luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, jolle sijoituspalveluyritys tarjoaa sijoitus- tai oheispalveluja;
10)
’ammattimaisella asiakkaalla’ asiakasta, joka täyttää liitteessä II vahvistetut perusteet;
11)
’yksityisasiakkaalla’ asiakasta, joka ei ole ammattimainen asiakas;
12)
’pk-yritysten kasvumarkkinalla’ monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää, joka on rekisteröity pk-yritysten kasvumarkkinaksi 33 artiklan mukaisesti;
13)
’pienillä ja keskisuurilla yrityksillä’ tätä direktiiviä sovellettaessa yrityksiä, joiden keskimääräinen markkina-arvo oli alle 200 000 000 euroa kolmen edellisen kalenterivuoden lopun hintatarjousten perusteella;
14)
’rajahintatoimeksiannolla’ rahoitusvälineen osto- tai myyntitoimeksiantoa, joka annetaan toteutettavaksi sille määrättyyn rajahintaan tai tätä parempaan hintaan sekä tietyn suuruisena;
15)
’rahoitusvälineellä’ liitteessä I olevassa C osassa eriteltyjä välineitä;
16)
’C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimuksilla’ liitteessä I olevan C osan 6 kohdassa mainittuja hiileen tai öljyyn liittyviä optioita, futuureja, swapeja ja muita johdannaissopimuksia, joilla käydään kauppaa organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä ja jotka on fyysisesti selvitettävä;
17)
’rahamarkkinavälineillä’ välinelajeja, joilla tavallisesti käydään kauppaa rahamarkkinoilla, kuten esimerkiksi valtion velkasitoumuksia, talletustodistuksia ja yritystodistuksia, lukuun ottamatta maksuvälineitä;
18)
’markkinoiden ylläpitäjällä’ yhtä tai useampaa henkilöä, joka hallinnoi ja/tai ylläpitää säännellyn markkinan liiketoimintaa ja joka voi olla säännelty markkina itse;
19)
’monenkeskisellä järjestelmällä’ järjestelmää, jossa useiden kolmansien osapuolten rahoitusvälineitä koskevat osto- ja myynti-intressit voivat olla keskenään vuorovaikutuksessa;
20)
’kauppojen sisäisellä toteuttajalla’ sijoituspalveluyritystä, joka suunnitelmallisesti, säännöllisesti, järjestelmällisesti ja merkittävässä määrin käy kauppaa omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakkaiden toimeksiantoja säänneltyjen markkinoiden taikka monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ulkopuolella ylläpitämättä monenkeskistä järjestelmää;
Kaupankäynnin säännöllisyyttä ja järjestelmällisyyttä mitataan niiden OTC-kauppojen lukumäärällä, jotka sijoituspalveluyritys tekee rahoitusvälineessä omaan lukuunsa toteuttaessaan asiakastoimeksiantoja. Kaupankäynnin merkittävää määrää mitataan joko vertaamalla sijoituspalveluyrityksen OTC-kaupan suuruutta suhteessa sijoituspalveluyrityksen tietyn rahoitusvälineen kokonaiskauppaan taikka vertaamalla sijoituspalveluyrityksen OTC-kaupan suuruutta suhteessa tietyn rahoitusvälineen kokonaiskauppaan unionissa. Kauppojen sisäisen toteuttajan määritelmää sovelletaan ainoastaan, jos sekä kaupankäynnin säännöllisyyttä ja järjestelmällisyyttä että sen merkittävää määrää koskevat edellytykset täyttyvät tai jos sijoituspalveluyritys päättää osallistua kauppojen sisäisen toteuttajan järjestelmään;
21)
’säännellyllä markkinalla’ markkinoiden ylläpitäjän ylläpitämää ja/tai hallinnoimaa monenkeskistä järjestelmää, jossa järjestelmän ehdottomien sääntöjen mukaisesti saatetaan yhteen rahoitusvälineitä koskevia useiden kolmansien osapuolten osto- ja myynti-intressejä tai helpotetaan niiden yhteen saattamista siten, että tuloksena on sopimus kaupankäynnin kohteeksi markkinan sääntöjen ja/tai järjestelmien mukaisesti otetuista rahoitusvälineistä, jolla on toimilupa ja joka toimii säännöllisesti ja tämän direktiivin III osaston mukaisesti;
22)
’monenkeskisellä kaupankäyntijärjestelmällä’ sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän ylläpitämää monenkeskistä järjestelmää, jossa järjestelmän ehdottomien sääntöjen mukaisesti saatetaan yhteen rahoitusvälineitä koskevia useiden kolmansien osapuolten osto- ja myynti-intressejä siten, että tuloksena on sopimus tämän direktiivin II osaston mukaisesti;
23)
’organisoidulla kaupankäyntijärjestelmällä’ monenkeskistä järjestelmää, joka ei ole säännelty markkina tai monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä ja jossa useiden kolmansien osapuolten joukkovelkakirjoja, strukturoituja rahoitustuotteita, päästöoikeuksia tai johdannaisia koskevat osto- ja myynti-intressit voivat olla keskenään vuorovaikutuksessa siten, että tuloksena on sopimus tämän direktiivin II osaston mukaisesti;
24)
’kauppapaikalla’ mitä tahansa säänneltyä markkinaa, monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää;
25)
’likvideillä markkinoilla’ rahoitusvälineen tai rahoitusvälinelajin markkinoita, joilla on jatkuvasti valmiita ja halukkaita ostajia ja myyjiä ja joita arvioidaan seuraavin perustein ottaen huomioon kyseisen rahoitusvälineen tai rahoitusvälinelajin erityiset markkinarakenteet:
a)
liiketoimien keskimääräinen toteutustiheys ja keskikoko eri markkinaehtojen vallitessa ja ottaen huomioon rahoitusvälinelajiin kuuluvien tuotteiden luonne ja elinkaari;
b)
markkinaosapuolten lukumäärä ja tyyppi, mukaan lukien markkinaosapuolten lukumäärä suhteessa kaupankäynnin kohteena olevien rahoitusvälineiden lukumäärään tietyn tuotteen markkinoilla;
c)
osto- ja myyntihintojen keskimääräinen erotus, jos se on saatavilla;
26)
’toimivaltaisella viranomaisella’ kunkin jäsenvaltion 67 artiklan mukaisesti nimeämää viranomaista, jollei tässä direktiivissä toisin säädetä;
27)
’luottolaitoksella’ asetuksen (EU) N:o 575/2013 4 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa määriteltyä luottolaitosta;
28)
’yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiöllä’ Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY (43) 2 artiklan 1 kohdan b alakohdassa määriteltyä rahastoyhtiötä;
29)
’sidonnaisasiamiehellä’ luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, joka toimii vain yhden ainoan sijoituspalveluyrityksen lukuun ja sen täydellisellä ja ehdottomalla vastuulla, markkinoi sijoitus- ja/tai oheispalveluja asiakkaille tai mahdollisille asiakkaille, vastaanottaa ja välittää sijoituspalveluihin tai rahoitusvälineisiin liittyviä asiakkaan ohjeita tai toimeksiantoja, välittää rahoitusvälineitä asiakkaille tai mahdollisille asiakkaille tai tarjoaa asiakkaille tai mahdollisille asiakkaille kyseisiä rahoitusvälineitä tai palveluja koskevaa neuvontaa;
30)
’sivuliikkeellä’ muuta sellaista liiketoimipaikkaa kuin päätoimipaikkaa, joka on osa sijoituspalveluyritystä, joka ei ole oikeushenkilö ja joka tarjoaa sijoituspalveluja ja/tai harjoittaa sijoitustoimintaa ja voi myös tarjota oheispalveluja, joiden tarjoamiseen sijoituspalveluyritys on saanut toimiluvan; kaikkia sijoituspalveluyrityksen samaan jäsenvaltioon perustamia liiketoimipaikkoja pidetään yhtenä sivuliikkeenä silloin, kun sijoituspalveluyrityksen päätoimipaikka on toisessa jäsenvaltiossa;
31)
’huomattavalla omistusosuudella’ suoraa tai välillistä omistusosuutta sijoituspalveluyrityksessä, kun tämä osuus on vähintään 10 prosenttia pääomasta tai äänioikeuksista Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/109/EY (44) 9 ja 10 artiklan mukaisesti, kun otetaan huomioon mainitun direktiivin 12 artiklan 4 ja 5 kohdassa vahvistetut osuuksien yhteen laskemista koskevat ehdot, tai kun sen nojalla on mahdollista vaikuttaa huomattavasti sen sijoituspalveluyrityksen johtamiseen, jossa omistusosuus on;
32)
’emoyrityksellä’ Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2013/34/EU (45) 2 artiklan 9 kohdassa ja 22 artiklassa tarkoitettua emoyritystä;
33)
’tytäryrityksellä’ direktiivin 2013/34/EU 2 artiklan 10 kohdassa ja 22 artiklassa tarkoitettua tytäryritystä, mukaan lukien kaikki perimmäisen emoyrityksen tytäryrityksen tytäryritykset;
34)
’konsernilla’ direktiivin 2013/34/EU 2 artiklan 11 kohdassa määriteltyä konsernia;
35)
’läheisillä sidoksilla’ tilannetta, jossa kahden tai useamman luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön välillä on sidoksena
a)
omistusyhteys eli suora tai määräysvallan kautta välillinen vähintään 20 prosentin omistusosuus yrityksen äänioikeuksista tai pääomasta;
b)
’määräysvalta’ eli emoyrityksen ja tytäryrityksen välinen yhteys kaikissa direktiivin 2013/34/EU 22 artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitetuissa tapauksissa taikka samankaltainen luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön ja yrityksen välinen yhteys, siten että mahdollinen tytäryrityksen tytäryritys katsotaan näiden yritysten johdossa olevan emoyrityksen tytäryrityksiksi;
c)
molempien tai kaikkien pysyvä sidos samaan henkilöön määräysvallan kautta;
36)
’ylimmällä hallintoelimellä’ sijoituspalveluyrityksen, markkinoiden ylläpitäjän tai raportointipalvelujen tarjoajan yhtä tai useampaa kansallisen lainsäädännön mukaisesti nimettyä elintä, jolla on toimivalta vahvistaa yhteisön strategia, tavoitteet ja yleinen johtaminen, joka valvoo ja seuraa johdon päätöksentekoa ja johon kuuluu yhteisön liiketoimintaa tosiasiallisesti johtavia henkilöitä.
Jos tässä direktiivissä viitataan ylimpään hallintoelimeen ja kansallisessa lainsäädännössä ylimmän hallintoelimen johto- tai valvontatehtävät on annettu eri elimille tai yhden elimen eri jäsenille, jäsenvaltion on yksilöitävä ylimmän hallintoelimen asiasta vastaavat elimet tai jäsenet kansallisen lainsäädäntönsä mukaisesti, jollei tässä direktiivissä toisin säädetä;
37)
’toimivalla johdolla’ luonnollisia henkilöitä, jotka vastaavat sijoituspalveluyrityksen, markkinoiden ylläpitäjän tai raportointipalvelujen tarjoajan päivittäisestä johtamisesta ja ovat siitä tili- ja vastuuvelvollisia ylimmälle hallintoelimelle, mukaan lukien niiden käytänteiden toteuttaminen, jotka koskevat palvelujen ja tuotteiden jakelua asiakkaille yrityksen ja sen henkilöstön toimesta;
38)
’päämiehen lukuun täsmäytetyllä kaupankäynnillä’ liiketoimea, jossa kaupan mahdollistava taho toimii liiketoimen ostajan ja myyjän välillä siten, ettei siihen kohdistu markkinariskiä liiketoimen toteutuksen missään vaiheessa, ja jossa liiketoimen molemmat puolet toteutetaan samanaikaisesti ja liiketoimi toteutetaan hintaan, josta kaupan mahdollistavalle taholle ei koidu muuta voittoa tai tappiota kuin aiemmin ilmoitettu palkkio, maksu tai kulut liiketoimesta;
39)
’algoritmisella kaupankäynnillä’ rahoitusvälineillä tapahtuvaa kaupankäyntiä, jossa tietokonealgoritmi määrittää automaattisesti toimeksiantojen yksittäiset parametrit, kuten toimeksiannon käynnistämisen, ajoituksen, hinnan ja määrän sekä toimeksiantojen hoidon niiden jättämisen jälkeen siten, että ihmisen työpanosta tarvitaan vain vähän tai ei lainkaan; tähän eivät kuulu järjestelmät, joita käytetään ainoastaan toimeksiantojen reitittämiseen yhteen tai useampaan kauppapaikkaan, sellaiseen toimeksiantojen käsittelyyn, johon ei sisälly kaupankäynnin parametrien määritystä, toimeksiantojen vahvistamiseen tai kaupan jälkeiseen toteutettujen liiketoimien käsittelyyn;
40)
’huippunopealla algoritmisella kaupankäyntimenetelmällä’ mitä tahansa algoritmista kaupankäyntimenetelmää, jolle ovat ominaisia
a)
infrastruktuuri, jolla pyritään minimoimaan verkkoon liittyvä ja muuntyyppinen viive ja joka sisältää vähintään yhden seuraavista toimeksiantojen algoritmista kirjausta koskevista palveluista: erilaiset konesalipalvelut (co-location tai proximity hosting) tai huippunopea suora sähköinen markkinoillepääsy;
b)
järjestelmän määrittämä toimeksiantojen käynnistäminen, tuottaminen, reitittäminen tai toteuttaminen siten, että ihminen ei osallistu yksittäisiin liiketoimiin tai toimeksiantoihin; ja
c)
korkea päivänsisäinen viestimäärä, joka koostuu toimeksiannoista, hintatarjouksista tai peruutuksista;
41)
’suoralla sähköisellä markkinoillepääsyllä’ järjestelyä, jossa kauppapaikan jäsen tai osapuoli taikka asiakas antaa henkilölle luvan käyttää sen kaupankäyntikoodia, niin että henkilö voi välittää rahoitusvälineeseen liittyviä toimeksiantoja sähköisesti suoraan kauppapaikkaan, mukaan lukien järjestelyt, joissa kyseinen henkilö käyttää jäsenen tai osapuolen taikka asiakkaan infrastruktuuria tai jäsenen tai osapuolen taikka asiakkaan käyttöön antamaa yhteysjärjestelmää toimeksiantojen välittämiseksi (suora pääsy markkinoille), sekä järjestelyt, joissa henkilö ei käytä tällaista infrastruktuuria (tuettu pääsy);
42)
’ristiinmyyntikäytännöllä’ sijoituspalvelun tarjoamista yhdessä toisen palvelun tai tuotteen kanssa osana pakettia tai ehtona saman sopimuksen tai paketin osalta;
43)
’strukturoidulla talletuksella’ Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2014/49/EU (46) 2 artiklan 1 kohdan c alakohdassa määriteltyä talletusta, jonka pääoma voidaan maksaa kokonaan takaisin talletusajan päätyttyä ehdoin, joiden mukaisesti mahdollinen korko tai lisäkorko maksetaan tai sen maksamiseen kohdistuu riski, noudattaen kaavaa, jossa otetaan huomioon seuraavanlaisia tekijöitä:
a)
indeksi tai indeksien yhdistelmä, lukuun ottamatta vaihtuvakorkoisia talletuksia, joiden tuotto on suoraan sidoksissa korkoindeksiin, kuten Euriboriin tai Liboriin;
b)
rahoitusväline tai rahoitusvälineiden yhdistelmä;
c)
hyödyke tai hyödykkeiden yhdistelmä tai muut aineelliset tai aineettomat omaisuuserät, jotka eivät ole keskenään vaihdettavissa; tai
d)
valuuttakurssi tai valuuttakurssien yhdistelmä;
44)
’siirtokelpoisilla arvopapereilla’ sellaisia arvopaperilajeja maksuvälineitä lukuun ottamatta, jotka ovat vaihdantakelpoisia pääomamarkkinoilla, kuten
a)
yhtiöiden osakkeita ja muita arvopapereita, jotka vastaavat yhtiöiden, henkilöyhtiöiden ja muiden yhteisöjen osakkeita, sekä osaketalletustodistuksia;
b)
joukkovelkakirjoja tai muita arvopaperistettuja velan muotoja, mukaan lukien tällaisia arvopapereita koskevat talletustodistukset;
c)
kaikkia muita arvopapereita, jotka oikeuttavat hankkimaan tai myymään edellä mainitun kaltaisia siirtokelpoisia arvopapereita tai jotka edellyttävät käteissuoritusta, joka määräytyy siirtokelpoisten arvopapereiden, valuuttojen, korkojen tai tuottojen, hyödykkeiden taikka muiden indeksien tai mittareiden perusteella;
45)
’talletustodistuksilla’ sellaisia arvopapereita, jotka ovat vaihdantakelpoisia pääomamarkkinoilla ja jotka edustavat sellaisen liikkeeseenlaskijan arvopaperiomistusta, jonka kotipaikka on muualla, mutta jotka voidaan ottaa kaupankäynnin kohteeksi säännellyillä markkinoilla ja joilla voidaan käydä kauppaa erillään sellaisen liikkeeseenlaskijan arvopapereista, jonka kotipaikka on muualla;
46)
’pörssilistatulla rahastolla’ rahastoa, jonka osuuksista tai osakelajeista vähintään yksi on jatkuvan kaupankäynnin kohteena vähintään yhdessä kauppapaikassa siten, että vähintään yksi markkinatakaaja varmistaa, että sen osuuksien tai osakkeiden hinta kauppapaikassa ei poikkea merkittävästi nettoarvosta ja soveltuvin osin ohjeellisesta nettoarvosta;
47)
’todistuksilla’ asetuksen (EU) N:o 600/2014 2 artiklan 1 kohdan 27 alakohdassa määriteltyjä todistuksia;
48)
’strukturoiduilla rahoitustuotteilla’ asetuksen (EU) N:o 600/2014 2 artiklan 1 kohdan 28 alakohdassa määriteltyjä strukturoituja rahoitustuotteita;
49)
’johdannaisilla’ asetuksen (EU) N:o 600/2014 2 artiklan 1 kohdan 29 alakohdassa määriteltyjä johdannaisia;
50)
’hyödykejohdannaisilla’ asetuksen (EU) N:o 600/2014 2 artiklan 1 kohdan 30 alakohdassa määriteltyjä hyödykejohdannaisia;
51)
’keskusvastapuolella’ asetuksen (EU) N:o 648/2012 2 artiklan 1 kohdassa määriteltyä keskusvastapuolta;
52)
’hyväksytyllä julkistamisjärjestelyllä’ henkilöä, joka on saanut tämän direktiivin mukaisesti toimiluvan tarjota palvelua kauppoja koskevien ilmoitusten julkistamiseksi sijoituspalveluyritysten puolesta asetuksen (EU) N:o 600/2014 20 ja 21 artiklan mukaisesti;
53)
’konsolidoitujen kauppatietojen tarjoajalla’ henkilöä, joka on saanut tämän direktiivin mukaisesti toimiluvan tarjota palvelua asetuksen (EU) N:o 600/2014 6, 7, 10, 12, 13, 20 ja 21 artiklassa lueteltuja rahoitusvälineillä käytäviä kauppoja koskevien ilmoitusten keräämiseksi säännellyiltä markkinoilta, monenkeskisiltä kaupankäyntijärjestelmiltä, organisoiduilta kaupankäyntijärjestelmiltä ja hyväksytyiltä julkistamisjärjestelyilltä sekä ilmoitusten konsolidoimiseksi jatkuvaksi sähköiseksi muuttuvaksi datavirraksi, josta saa kutakin rahoitusvälinettä koskevia reaaliaikaisia hinta- ja määrätietoja;
54)
’hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä’ järjestelmää, jonka mukaan henkilö on saanut tämän direktiivin mukaisesti toimiluvan tarjota palvelua liiketoimia koskevien ilmoitusten antamiseksi toimivaltaisille viranomaisille tai arvopaperimarkkinaviranomaiselle sijoituspalveluyritysten puolesta;
55)
’kotijäsenvaltiolla’
a)
sijoituspalveluyritysten tapauksessa jäsenvaltiota, jossa
i)
sijoituspalveluyrityksen päätoimipaikka sijaitsee, jos yritys on luonnollinen henkilö;
ii)
sijoituspalveluyrityksellä on sääntömääräinen kotipaikka, jos yritys on oikeushenkilö;
iii)
sijoituspalveluyrityksen päätoimipaikka sijaitsee, jos yrityksellä ei sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaan ole sääntömääräistä kotipaikkaa;
b)
säännellyn markkinan tapauksessa jäsenvaltiota, jossa säännelty markkina on rekisteröity tai, jos sillä ei kyseisen jäsenvaltion lainsäädännön mukaan ole sääntömääräistä kotipaikkaa, jäsenvaltiota, jossa säännellyn markkinan päätoimipaikka sijaitsee;
c)
hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kauppatietojen tarjoajan tai hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän tapauksessa jäsenvaltiota, jossa
i)
hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kauppatietojen tarjoajan tai hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän päätoimipaikka sijaitsee, jos se on luonnollinen henkilö;
ii)
hyväksytyllä julkistamisjärjestelyllä, konsolidoitujen kauppatietojen tarjoajalla tai hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä on sääntömääräinen kotipaikka, jos se on oikeushenkilö;
iii)
hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kauppatietojen tarjoajan tai hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän päätoimipaikka sijaitsee, jos sillä ei sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaan ole sääntömääräistä kotipaikkaa;
56)
’vastaanottavalla jäsenvaltiolla’ muuta jäsenvaltiota kuin kotijäsenvaltiota, jossa sijoituspalveluyrityksellä on sivuliike tai jossa se tarjoaa sijoituspalveluja ja/tai harjoittaa sijoitustoimintaa, tai jäsenvaltiota, jossa säännellyllä markkinalla on tarkoituksenmukaisia järjestelyjä, joilla helpotetaan tähän samaan jäsenvaltioon sijoittautuneiden etäkaupankäyntiä harjoittavien jäsenten tai osapuolten kaupankäyntiä sen järjestelmässä;
57)
’kolmannen maan yrityksellä’ yritystä, joka olisi sijoituspalveluja tarjoava tai sijoitustoimintaa harjoittava luottolaitos tai sijoituspalveluyritys, jos sen päätoimipaikka tai sääntömääräinen kotipaikka sijaitsisi unionin alueella;
58)
’tukkutason energiatuotteella’ asetuksen (EU) N:o 1227/2011 2 artiklan 4 kohdassa määriteltyjä tukkutason energiatuotteita;
59)
’maatalousalan hyödykejohdannaisilla’ johdannaissopimuksia, jotka liittyvät Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1308/2013 (47) 1 artiklassa ja liitteessä I olevassa I-XX ja XXIV/1 osassa lueteltuihin tuotteisiin;
60)
’valtionlainan liikkeeseenlaskijalla’ seuraavia velkainstrumenttien liikkeeseen laskijoita:
i)
unioni;
ii)
jäsenvaltio, mukaan lukien mikä hyvänsä jäsenvaltion julkishallinnon yksikkö, virasto tai erillisyhtiö;
iii)
jos jäsenvaltio on liittovaltio, jokin tämän liittovaltion osavaltio;
iv)
useita jäsenvaltioita varten perustettu erillisyhtiö;
v)
kahden tai useamman jäsenvaltion perustama kansainvälinen finanssilaitos, jonka tarkoituksena on hankkia varoja ja antaa rahoitusapua jäsenilleen, joilla on vakavia rahoitusongelmia tai joita sellaiset vaikeudet uhkaavat; tai
vi)
Euroopan investointipankki;
61)
’valtionlainalla’ velkainstrumenttia, jonka valtionlainan liikkeeseenlaskija on laskenut liikkeeseen;
62)
’pysyvällä välineellä’ mitä tahansa välinettä,
a)
jonka avulla asiakas voi tallentaa tälle henkilökohtaisesti osoitettuja tietoja siten, että tiedot ovat saatavilla myöhempää käyttöä varten tietojen käyttötarkoituksen kannalta asianmukaisen ajan; ja
b)
joka mahdollistaa tallennettujen tietojen jäljentämisen muuttumattomina;
63)
’raportointipalvelujen tarjoajalla’ hyväksyttyä julkistamisjärjestelyä, konsolidoitujen kauppatietojen tarjoajaa tai hyväksyttyä ilmoitusjärjestelmää.
2. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla täsmennetään teknisen sisällön osalta 1 kohdassa säädettyjä määritelmiä niiden mukauttamiseksi markkinoiden kehitykseen, tekniseen kehitykseen ja asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kielletystä toiminnasta saatuihin kokemuksiin sekä tämän direktiivin yhdenmukaisen soveltamisen varmistamiseksi.
II OSASTO
SIJOITUSPALVELUYRITYSTEN TOIMILUVAN MYÖNTÄMISTÄ JA TOIMINNAN HARJOITTAMISTA KOSKEVAT EDELLYTYKSET
I LUKU
Toimiluvan myöntämistä koskevat edellytykset ja menettelyt
5 artikla
Toimilupavaatimus
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalvelujen tarjoamiseen ja/tai sijoitustoiminnan harjoittamiseen ammattimaisesti säännöllisenä ammatti- tai liiketoimintana tarvitaan tämän luvun mukainen etukäteen annettava toimilupa. Tällaisen toimiluvan myöntää 67 artiklan mukaisesti nimetty kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, jäsenvaltioiden on myönnettävä kaikille markkinoiden ylläpitäjille toimilupa ylläpitää monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää edellyttäen, että tarkistetaan etukäteen, että ne noudattavat tätä lukua.
3. Jäsenvaltioiden on rekisteröitävä kaikki sijoituspalveluyritykset. Rekisterin on oltava yleisön saatavilla, ja sen on sisällettävä tiedot niistä palveluista tai siitä toiminnasta, joita varten sijoituspalveluyrityksellä on toimilupa. Se on saatettava ajan tasalle säännöllisesti. Jokainen toimilupa on annettava tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luettelon kaikista unionissa olevista sijoituspalveluyrityksistä. Luettelo sisältää tiedot niistä palveluista tai siitä toiminnasta, joita varten kullakin sijoituspalveluyrityksellä on toimilupa, ja se on saatettava ajan tasalle säännöllisesti. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
Jos toimivaltainen viranomainen on peruuttanut toimiluvan 8 artiklan b, c ja d alakohdan mukaisesti, peruuttaminen julkistetaan luettelossa viiden vuoden ajan.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että
a)
sijoituspalveluyrityksellä, joka on oikeushenkilö, on päätoimipaikka samassa jäsenvaltiossa, jossa sen sääntömääräinen kotipaikka on;
b)
sijoituspalveluyrityksellä, joka ei ole oikeushenkilö, tai sijoituspalveluyrityksellä, joka on oikeushenkilö mutta jolla ei kansallisen lainsäädännön mukaisesti ole sääntömääräistä kotipaikkaa, on päätoimipaikka siinä jäsenvaltiossa, jossa se tosiasiallisesti harjoittaa liiketoimintaansa.
6 artikla
Toimiluvan laajuus
1. Kotijäsenvaltion on varmistettava, että toimiluvassa määritetään sijoituspalvelut tai -toiminta, joita varten sijoituspalveluyrityksellä on toimilupa. Toimilupa voi kattaa yhden tai useamman liitteessä I olevassa B osassa luetelluista oheispalveluista. Toimilupaa ei saa missään tapauksessa myöntää yksinomaan oheispalvelujen tarjoamista varten.
2. Jos sijoituspalveluyritys haluaa luvan laajentaa liiketoimintansa muihin sijoituspalveluihin tai muuhun sijoitustoimintaan taikka oheispalveluihin, jotka eivät kuulu sen alkuperäiseen toimilupaan, sen on haettava toimilupansa laajentamista.
3. Toimilupa on voimassa koko unionissa, ja sijoituspalveluyritys voi sen nojalla tarjota niitä sijoituspalveluja tai harjoittaa sitä sijoitustoimintaa, joita varten sillä on toimilupa, kaikkialla unionissa joko sijoittautumisoikeuden, myös sivuliikkeen kautta tapahtuvan, tai palvelujen tarjoamisen vapauden perusteella.
7 artikla
Toimiluvan myöntämisessä ja toimilupahakemusten hylkäämisessä noudatettavat menettelyt
1. Toimivaltainen viranomainen ei saa myöntää toimilupaa, ennen kuin se on täysin varmistunut siitä, että hakija täyttää kaikki tämän direktiivin nojalla annettujen säännösten mukaiset vaatimukset.
2. Sijoituspalveluyrityksen on annettava kaikki sellaiset tiedot, mukaan lukien toimintaohjelma, josta käyvät ilmi muun muassa suunnitellut liiketoimintamuodot ja organisaatiorakenne, joita toimivaltainen viranomainen tarvitsee varmistuakseen siitä, että sijoituspalveluyritys on toimiluvan myöntämisajankohtana ottanut käyttöön kaikki tarvittavat järjestelyt tämän luvun mukaisten velvoitteidensa täyttämiseksi.
3. Hakijalle on ilmoitettava kuuden kuukauden kuluessa täydellisen hakemuksen jättämisestä, onko toimilupa myönnetty.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään
a)
toimivaltaisille viranomaisille tämän artiklan 2 kohdan mukaisesti annettavat tiedot, mukaan lukien toimintaohjelma;
b)
sijoituspalveluyritysten hoitoa 9 artiklan 6 kohdan nojalla koskevat vaatimukset ja 9 artiklan 5 kohdan mukaisissa ilmoituksissa annettavat tiedot;
c)
sellaisia osakkeenomistajia ja jäseniä koskevat vaatimukset, joilla on huomattavia omistusosuuksia, sekä seikat, jotka voivat estää toimivaltaista viranomaista hoitamasta tehokkaasti valvontatehtäviään 10 artiklan 1 ja 2 kohdan mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
5. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa vahvistetaan vakiomuotoiset lomakkeet, mallit ja menettelyt tämän artiklan 2 kohdassa ja 9 artiklan 5 kohdassa tarkoitettujen tietojen ilmoittamista tai toimittamista varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
8 artikla
Toimiluvan peruuttaminen
Toimivaltainen viranomainen voi peruuttaa sijoituspalveluyritykselle myönnetyn toimiluvan, jos sijoituspalveluyritys
a)
ei käytä toimilupaa 12 kuukauden kuluessa, nimenomaisesti luopuu siitä tai ei ole tarjonnut sijoituspalveluja tai harjoittanut sijoitustoimintaa kuuden edeltävän kuukauden aikana, paitsi jos kyseinen jäsenvaltio on säätänyt, että näissä tapauksissa toimilupa raukeaa;
b)
on saanut toimiluvan väärien tietojen perusteella tai muilla sääntöjenvastaisilla keinoilla;
c)
ei enää täytä niitä edellytyksiä, joiden perusteella toimilupa on myönnetty, kuten asetuksessa (EU) N:o 575/2013 säädettyjä edellytyksiä;
d)
on vakavalla ja järjestelmällisellä tavalla rikkonut tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 nojalla annettuja säännöksiä, jotka koskevat sijoituspalveluyritysten toiminnan harjoittamisen edellytyksiä;
e)
kuuluu tapauksiin, joissa kansallisessa lainsäädännössä säädetään toimiluvan peruuttamisesta tämän direktiivin soveltamisalaan kuulumattomien seikkojen perusteella.
Jokainen toimiluvan peruutus on annettava tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
9 artikla
Ylin hallintoelin
1. Toimivaltaisten viranomaisten, jotka myöntävät toimiluvan 5 artiklan mukaisesti, on varmistettava, että sijoituspalveluyritykset ja niiden ylimmät hallintoelimet täyttävät direktiivin 2013/36/EU 88 ja 91 artiklan vaatimukset.
Arvopaperimarkkinaviranomainen ja pankkiviranomainen antavat yhdessä direktiivin 2013/36/EU 91 artiklan 12 kohdassa lueteltuja seikkoja koskevat ohjeet.
2. Toimivaltaiset viranomaiset voivat toimilupaa 5 artiklan mukaisesti myöntäessään antaa ylimmän hallintoelimen jäsenille luvan hoitaa lisäksi yhtä liikkeenjohtoon osallistumattoman johtajan tehtävää direktiivin 2013/36/EU 91 artiklan 3 kohdan mukaisesti sallittujen tehtävien ohella. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle säännöllisesti tällaisista luvista.
Pankkiviranomainen ja arvopaperimarkkinaviranomainen koordinoivat tämän kohdan ensimmäisessä alakohdassa ja direktiivin 2013/36/EU 91 artiklan 6 kohdassa säädettyjen tietojen keruuta sijoituspalveluyritysten osalta.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyrityksen ylin hallintoelin määrittelee ohjaus- ja hallintojärjestelmät, joilla varmistetaan sijoituspalveluyrityksen tehokas ja vakaa hoito, mukaan lukien tehtävien eriyttäminen sijoituspalveluyrityksessä ja eturistiriitojen ehkäiseminen, tavalla, joka edistää markkinoiden eheyttä ja asiakkaiden etuja, ja valvoo näiden järjestelmien täytäntöönpanoa ja vastaa niistä.
Näillä järjestelmillä on myös varmistettava, että ylin hallintoelin määrittelee ja hyväksyy seuraavat seikat sekä valvoo niitä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta direktiivin 2013/36/EU 88 artiklan 1 kohdassa vahvistettujen vaatimusten soveltamista:
a)
sijoituspalvelujen tarjoamiseen ja sijoitustoiminnan harjoittamiseen sekä oheispalvelujen tarjoamiseen käytettävä yrityksen organisaatio, mukaan lukien henkilöstöltä vaadittavat taidot, tietämys ja asiantuntemus sekä palvelujen tarjoamiseen ja toiminnan harjoittamiseen käytettävät resurssit, menettelyt ja järjestelyt ottaen huomioon yrityksen liiketoiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus ja kaikki vaatimukset, joita yrityksen on noudatettava;
b)
tarjottuihin palveluihin ja tuotteisiin ja harjoitettuun toimintaan sovellettavat toimintaperiaatteet yrityksen riskirajan sekä yrityksen asiakkaiden ominaispiirteiden ja tarpeiden mukaisesti, mukaan lukien tarvittaessa asianmukaisten stressitestien suorittaminen;
c)
palvelujen tarjoamiseen asiakkaille osallistuvien henkilöiden palkitsemisjärjestelmät, joiden tavoitteena on kannustaa vastuulliseen liiketoimintaan ja asiakkaiden tasapuoliseen kohteluun ja välttää eturistiriitoja suhteissa asiakkaisiin.
Ylimmän hallintoelimen on valvottava ja määräajoin arvioitava sijoituspalvelujen tarjoamiseen ja sijoitustoiminnan harjoittamiseen sekä oheispalvelujen tarjoamiseen liittyvien yrityksen strategisten tavoitteiden asianmukaisuutta ja täytäntöönpanoa, sijoituspalveluyrityksen ohjaus- ja hallintojärjestelmien tehokkuutta ja palvelujen tarjoamiseen asiakkaille sovellettavien toimintaperiaatteiden asianmukaisuutta sekä toteutettava asianmukaiset toimet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
Ylimmän hallintoelimen jäsenillä on oltava käytössään riittävät tiedot ja asiakirjat, joita se tarvitsee johdon päätöksenteon seuraamiseksi ja valvomiseksi.
4. Toimivaltaisen viranomaisen on evättävä toimilupa, jos se ei katso, että sijoituspalveluyrityksen ylimmän hallintoelimen jäsenet ovat riittävän hyvämaineisia ja heillä on riittävä tietämys, taidot ja kokemus ja he käyttävät riittävästi aikaa tehtäviensä hoitamiseen sijoituspalveluyrityksessä, tai jos on osoitettavissa objektiivisia syitä, joiden perusteella voidaan katsoa, että yrityksen ylin hallintoelin saattaa vaarantaa yrityksen tehokkaan, järkevän ja vakaan hoidon sekä sen asiakkaiden etujen ja markkinoiden eheyden asianmukaisen huomioonottamisen.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritys ilmoittaa toimivaltaiselle viranomaiselle kaikki ylimmän hallintoelimensä jäsenet ja kaikki jäsenten vaihdokset sekä antaa kaikki tarpeelliset tiedot sen arvioimiseksi, täyttääkö yritys 1, 2 ja 3 kohdan vaatimukset.
6. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että vähintään kaksi 1 kohdassa säädetyt edellytykset täyttävää henkilöä tosiasiallisesti johtaa hakemuksen esittäneen sijoituspalveluyrityksen liiketoimintaa.
Poiketen siitä, mitä ensimmäisessä alakohdassa säädetään, jäsenvaltiot voivat myöntää toimiluvan sijoituspalveluyritykselle, joka on luonnollinen henkilö, tai sijoituspalveluyritykselle, joka on oikeushenkilö ja jota johtaa yksi luonnollinen henkilö yrityksen perustamisasiakirjojen ja kansallisen lainsäädännön mukaisesti. Jäsenvaltioiden on kuitenkin edellytettävä, että
a)
käytössä on vaihtoehtoisia järjestelyjä, joilla varmistetaan tällaisten sijoituspalveluyritysten järkevä ja vakaa hoito sekä niiden asiakkaiden etujen ja markkinoiden eheyden asianmukainen huomioonottaminen;
b)
kyseiset luonnolliset henkilöt ovat riittävän hyvämaineisia, heillä on riittävä tietämys, taidot ja kokemus ja he käyttävät riittävästi aikaan tehtäviensä hoitamiseen.
10 artikla
Osakkeenomistajat ja jäsenet, joilla on huomattavia omistusosuuksia
1. Toimivaltaiset viranomaiset eivät saa myöntää sijoituspalveluyritykselle toimilupaa sijoituspalvelujen tarjoamiseen tai sijoitustoiminnan harjoittamiseen ennen kuin niille on ilmoitettu sellaisten suoraan tai välillisesti osakkeenomistajina tai jäseninä olevien luonnollisten henkilöiden tai oikeushenkilöiden nimet, joilla on huomattavia omistusosuuksia, ja näiden osuuksien määrät.
Toimivaltaisten viranomaisten on evättävä toimilupa, jos ne eivät ole varmistuneita niiden osakkeenomistajien tai jäsenten sopivuudesta, joilla on huomattavia omistusosuuksia, kun otetaan huomioon tarve varmistaa sijoituspalveluyrityksen järkevä ja vakaa hoito.
Jos sijoituspalveluyrityksen ja muiden luonnollisten henkilöiden tai oikeushenkilöiden välillä on läheisiä sidoksia, toimivaltainen viranomainen voi myöntää toimiluvan ainoastaan, jos kyseiset sidokset eivät estä sitä hoitamasta tehokkaasti valvontatehtäviään.
2. Toimivaltaisen viranomaisen on evättävä toimilupa, jos yritykseen läheisesti sidoksissa olevaan yhteen tai useampaan luonnolliseen henkilöön tai oikeushenkilöön sovellettavat kolmannen maan lait, asetukset tai hallinnolliset määräykset tai niiden täytäntöönpanoon liittyvät vaikeudet estävät kyseistä viranomaista hoitamasta tehokkaasti valvontatehtäviään.
3. Niissä tapauksissa, joissa 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen henkilöiden käyttämä vaikutusvalta todennäköisesti haittaa sijoituspalveluyrityksen järkevää ja vakaata hoitoa, jäsenvaltioiden on huolehdittava siitä, että toimivaltainen viranomainen toteuttaa tilanteen lopettamiseksi aiheelliset toimenpiteet.
Toimenpiteet voivat olla hakemuksia johtajiin ja yrityksen johdosta vastaaviin kohdistuvien tuomioistuimen määräysten saamiseksi tai seuraamusten asettamiseksi tai kyseisten osakkeenomistajien tai jäsenten omistamiin osakkeisiin tai osuuksiin kuuluvien äänioikeuksien käyttöön kohdistuvia keskeytyksiä.
11 artikla
Ehdotettujen hankintojen ilmoittaminen
1. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön tai tällaisten yhdessä toimivien henkilöiden, jäljempänä ’hankkijaehdokas’, jotka ovat päättäneet hankkia suoraan tai välillisesti huomattavan omistusosuuden sijoituspalveluyrityksestä tai lisätä suoraan tai välillisesti huomattavaa omistusosuuttaan siten, että hankkijaehdokkaan osuus äänioikeuksista tai pääomasta olisi vähintään 20, 30 tai 50 prosenttia, taikka siten, että sijoituspalveluyrityksestä tulee hankkijaehdokkaan tytäryritys, jäljempänä ’ehdotettu hankinta’, on ensin ilmoitettava hankinnasta etukäteen kirjallisesti sen sijoituspalveluyrityksen toimivaltaisille viranomaisille, josta ne pyrkivät hankkimaan huomattavan omistusosuuden tai lisäämään sitä, mainiten samalla aiotun osuuden suuruuden ja antaen 13 artiklan 4 kohdassa tarkoitetut asiaa koskevat tiedot.
Jäsenvaltioiden on säädettävä, että luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön, joka on päättänyt luopua suoraan tai välillisesti huomattavasta omistusosuudestaan sijoituspalveluyrityksessä, on ensin ilmoitettava tästä kirjallisesti kotijäsenvaltion viranomaisille mainiten samalla aiotun osuuden suuruuden. Tällaisen henkilön on ilmoitettava toimivaltaisille viranomaisille myös päätöksestään vähentää huomattavaa omistusosuuttaan siten, että kyseisen henkilön osuus äänioikeuksista tai pääomasta olisi alle 20, 30 tai 50 prosenttia, tai siten, että sijoituspalveluyritys lakkaa olemasta kyseisen henkilön tytäryritys.
Jäsenvaltioiden ei edellytetä soveltavan 30 prosentin raja-arvoa, jos ne soveltavat direktiivin 2004/109/EY 9 artiklan 3 kohdan a alakohdan mukaisesti yhden kolmasosan raja-arvoa.
Määritettäessä, täyttyvätkö 10 artiklassa ja tässä artiklassa tarkoitetut huomattavaa omistusosuutta koskevat arviointiperusteet, jäsenvaltiot eivät saa ottaa huomioon sellaisia äänioikeuksia tai osakkeita, joita sijoituspalveluyrityksillä tai luottolaitoksilla voi olla sen vuoksi, että ne ovat antaneet merkintäsitoumuksen rahoitusvälineiden liikkeeseenlaskuun ja/tai rahoitusvälineiden liikkeeseenlasku on järjestetty liitteessä I olevan A osan 6 kohdassa tarkoitetun merkintätakauksen perusteella, edellyttäen, että kyseisiä oikeuksia ei käytetä eikä niillä muuten vaikuteta liikkeeseenlaskijan johtamiseen ja että niistä luovutaan vuoden kuluessa hankkimisesta.
2. Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on 13 artiklan 1 kohdassa säädettyä arviointia, jäljempänä ’arviointi’, suorittaessaan kuultava toisiaan täysimääräisesti, jos hankkijaehdokas on
a)
luottolaitos, henkivakuutusyritys, vahinkovakuutusyritys, jälleenvakuutusyritys, sijoituspalveluyritys tai yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiö, jolle on myönnetty toimilupa toisessa jäsenvaltiossa tai muulla alalla kuin millä ehdotetun hankinnan kohde toimii;
b)
sellaisen luottolaitoksen, henkivakuutusyrityksen, vahinkovakuutusyrityksen, jälleenvakuutusyrityksen, sijoituspalveluyrityksen tai yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiön emoyritys, jolle on myönnetty toimilupa toisessa jäsenvaltiossa tai muulla alalla kuin millä ehdotetun hankinnan kohde toimii; tai
c)
luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö, jolla on määräysvalta sellaisessa luottolaitoksessa, henkivakuutusyrityksessä, vahinkovakuutusyrityksessä, jälleenvakuutusyrityksessä, sijoituspalveluyrityksessä tai yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiössä, jolle on myönnetty toimilupa toisessa jäsenvaltiossa tai muulla alalla kuin millä ehdotetun hankinnan kohde toimii.
Toimivaltaisten viranomaisten on ilman aiheetonta viivytystä toimitettava toisilleen kaikki arvioinnin kannalta olennaiset tai asiaan vaikuttavat tiedot. Toimivaltaisten viranomaisten on tältä osin toimitettava pyynnöstä toisilleen kaikki asiaan vaikuttavat tiedot ja oma-aloitteisesti kaikki olennaiset tiedot. Ehdotetun hankinnan kohteena olevalle sijoituspalveluyritykselle toimiluvan myöntäneen toimivaltaisen viranomaisen tekemässä päätöksessä on esitettävä hankkijaehdokkaasta vastaavan toimivaltaisen viranomaisen mahdolliset lausunnot ja varaukset.
3. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että jos sijoituspalveluyritys saa tietää sellaisista sen omaa pääomaa koskevista omistusosuuksien hankinnoista tai niistä luopumisista, joiden vuoksi kyseinen omistusosuus muodostuu 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua raja-arvoa suuremmaksi tai pienemmäksi, sen on ilmoitettava tästä toimivaltaiselle viranomaiselle viipymättä.
Sijoituspalveluyritysten on lisäksi vähintään kerran vuodessa ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle sellaisten osakkeenomistajien ja jäsenten nimet, joilla on huomattavia omistusosuuksia, sekä näiden osuuksien suuruudet esimerkiksi sellaisina kuin nämä tiedot esitetään yhtiö- tai vuosikokouksessa tai sellaisina kuin tiedot saadaan sellaisiin yrityksiin sovellettavien säännösten noudattamiseksi, joiden siirtokelpoiset arvopaperit on otettu kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että toimivaltaiset viranomaiset soveltavat 10 artiklan 3 kohdassa säädettyjä toimenpiteitä vastaavia toimenpiteitä henkilöihin, jotka eivät noudata velvoitetta antaa ennakkotietoja huomattavan omistusosuuden hankinnasta tai kasvattamisesta. Jos osuus hankitaan toimivaltaisten viranomaisten vastustuksesta huolimatta, jäsenvaltioiden on riippumatta siitä, otetaanko käyttöön muita mahdollisia seuraamuksia, joko määrättävä keskeytettäväksi osuuksia vastaavien äänioikeuksien käyttäminen tai määrättävä, että annetut äänet ovat mitättömiä taikka että ne voidaan mitätöidä.
12 artikla
Arviointijakso
1. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava hankkijaehdokkaalle kirjallisesti heti ja joka tapauksessa kahden työpäivän kuluessa 11 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetun ilmoituksen vastaanottamisesta sekä tämän artiklan 2 kohdassa tarkoitettujen tietojen mahdollisesta myöhemmästä vastaanottamisesta, että ne ovat vastaanottaneet ilmoituksen tai tiedot.
Toimivaltaisilla viranomaisilla on enintään 60 työpäivää aikaa ilmoituksen ja sellaisten asiakirjojen vastaanottamista koskevan kirjallisen ilmoituksen päiväyksestä, joiden liittämistä ilmoitukseen jäsenvaltio edellyttää 13 artiklan 4 kohdassa tarkoitetun luettelon perusteella, jäljempänä ’arviointijakso’, suorittaa arviointi.
Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava hankkijaehdokkaalle arviointijakson päättymispäivämäärä antaessaan vastaanottamista koskevan ilmoituksen.
2. Toimivaltaiset viranomaiset voivat arviointijakson 50 ensimmäisen työpäivän aikana tarvittaessa pyytää lisätietoja, jotka ovat tarpeen arvioinnin suorittamiseksi. Pyyntö on esitettävä kirjallisesti, ja siinä on yksilöitävä tarvittavat lisätiedot.
Arviointijakso keskeytetään sinä päivänä, jona toimivaltaiset viranomaiset ovat pyytäneet tietoja, siihen päivään saakka, jona hankkijaehdokkaan toimittamat lisätiedot on saatu. Keskeytys ei saa olla pitempi kuin 20 työpäivää. Toimivaltaiset viranomaiset voivat harkintansa mukaan pyytää vielä täydentämään tai tarkentamaan tietoja, mutta tämä ei saa enää keskeyttää arviointijaksoa.
3. Toimivaltaiset viranomaiset voivat pidentää 2 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettua keskeytystä enintään 30 työpäiväksi, jos hankkijaehdokas on jompikumpi seuraavista:
a)
unionin ulkopuolella sijaitseva tai siellä säännelty luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö;
b)
luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö, johon ei sovelleta tämän direktiivin tai direktiivien 2009/65/EY, 2009/138/EY tai 2013/36/EU mukaista valvontaa.
4. Jos toimivaltaiset viranomaiset arvioinnin suoritettuaan päättävät vastustaa ehdotettua hankintaa, niiden on ilmoitettava tästä hankkijaehdokkaalle kirjallisesti kahden työpäivän kuluessa ylittämättä arviointijaksoa ja perusteltava päätöksensä. Jollei kansallisesta lainsäädännöstä muuta johdu, yleisön saataville voidaan hankkijaehdokkaan pyynnöstä saattaa asianmukainen selvitys päätöksen perusteluista. Tämä ei estä jäsenvaltiota sallimasta toimivaltaisen viranomaisen julkistaa tällaisia tietoja ilman hankkijaehdokkaan pyyntöä.
5. Jos toimivaltaiset viranomaiset eivät arviointijakson kuluessa vastusta kirjallisesti ehdotettua hankintaa, se katsotaan hyväksytyksi.
6. Toimivaltaiset viranomaiset voivat määrätä enimmäisajan, jonka kuluessa ehdotettu hankinta on saatettava päätökseen, ja tarvittaessa pidentää tätä määräaikaa.
7. Jäsenvaltiot eivät saa asettaa vaatimuksia, jotka ovat tiukempia kuin tässä direktiivissä säädetyt, sen osalta, miten toimivaltaisille viranomaisille on ilmoitettava äänioikeuksien tai pääoman suorista tai välillisistä hankinnoista tai miten toimivaltaiset viranomaiset hyväksyvät ne.
8. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi tyhjentävän luettelon laatimiseksi niistä 13 artiklan 4 kohdassa tarkoitetuista tiedoista, jotka hankkijaehdokkaiden on sisällytettävä ilmoitukseensa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta tämän artiklan 2 kohdan soveltamista.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
9. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa vahvistetaan vakiomuotoiset lomakkeet, mallit ja menettelyt 11 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten välistä kuulemismenettelyä varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
13 artikla
Arviointi
1. Arvioidessaan 11 artiklan 1 kohdassa edellytettyä ilmoitusta ja 12 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja tietoja toimivaltaisten viranomaisten on hankinnan kohteena olevan sijoituspalveluyrityksen järkevän ja vakaan hoidon varmistamiseksi ja ottaen huomioon hankkijaehdokkaan todennäköinen vaikutus sijoituspalveluyritykseen arvioitava hankkijaehdokkaan sopivuus ja ehdotetun hankinnan taloudellinen järkevyys kaikkien seuraavien perusteiden mukaisesti:
a)
hankkijaehdokkaan maine;
b)
niiden henkilöiden, jotka tulevat johtamaan sijoituspalveluyrityksen liiketoimintaa aiotun hankinnan seurauksena, maine ja kokemus;
c)
hankkijaehdokkaan taloudellinen vakaus erityisesti suhteessa siihen, millaista liiketoimintaa hankinnan kohteena olevassa sijoituspalveluyrityksessä harjoitetaan ja aiotaan harjoittaa;
d)
se, pystyykö sijoituspalveluyritys täyttämään jatkuvasti tähän direktiiviin ja soveltuvin osin muihin direktiiveihin, erityisesti direktiiveihin 2002/87/EY ja 2013/36/EU, perustuvat vakavaraisuusvaatimukset, erityisesti se, onko ryhmällä, jonka osa sijoituspalveluyrityksestä tulee, rakenne, joka mahdollistaa tehokkaan valvonnan, tehokkaan tietojenvaihdon toimivaltaisten viranomaisten välillä ja toimivaltaisten viranomaisten keskinäisen vastuunjaon määrittämisen;
e)
se, onko perusteltua syytä epäillä, että ehdotetun hankinnan yhteydessä syyllistytään tai pyritään tai on syyllistytty tai pyritty direktiivin 2005/60/EY 1 artiklassa tarkoitettuun rahanpesuun tai terrorismin rahoitukseen tai että ehdotettu hankinta saattaisi lisätä tämän vaaraa.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla mukautetaan tämän kohdan ensimmäisessä alakohdassa säädettyjä perusteita.
2. Toimivaltaiset viranomaiset voivat vastustaa ehdotettua hankintaa vain, jos se on perusteltua 1 kohdassa säädettyjen perusteiden nojalla tai jos hankkijaehdokkaan toimittamat tiedot ovat puutteellisia.
3. Jäsenvaltiot eivät saa asettaa ennakkoehtoja sen suhteen, millainen omistusosuuden taso on hankittava, eivätkä sallia toimivaltaisten viranomaistensa tarkastelevan ehdotettua hankintaa markkinoiden taloudellisten tarpeiden pohjalta.
4. Jäsenvaltioiden on julkistettava luettelo tiedoista, jotka tarvitaan arvion tekemiseen ja jotka on toimitettava toimivaltaisille viranomaisille 11 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua ilmoitusta annettaessa. Vaadittavien tietojen on oltava suhteutettuja ja mukautettuja hankkijaehdokkaan ja ehdotetun hankinnan luonteeseen. Jäsenvaltiot eivät saa vaatia tietoja, joilla ei ole merkitystä toiminnan vakauden arvioinnille.
5. Sen estämättä, mitä 12 artiklan 1, 2 ja 3 kohdassa säädetään, toimivaltaisen viranomaisen on kohdeltava hankkijaehdokkaita syrjimättömällä tavalla, jos kyseinen viranomainen on saanut ilmoituksen kahdesta tai useammasta ehdotuksesta hankkia huomattava omistusosuus tai lisätä huomattavaa omistusosuutta samasta sijoituspalveluyrityksestä.
14 artikla
Jäsenyys hyväksytyssä sijoittajien korvausjärjestelmässä
Toimivaltaisen viranomaisen on varmistettava, että kaikki sijoituspalveluyrityksen toimilupaa hakevat yhteisöt täyttävät direktiivin 97/9/EY mukaiset velvoitteensa toimiluvan myöntämisajankohtana.
Ensimmäisessä kohdassa säädetty velvoite on täytettävä strukturoitujen talletusten osalta, jos strukturoidun talletuksen liikkeeseen laskenut luottolaitos on direktiivin 2014/49/EU nojalla tunnustetun talletusten vakuusjärjestelmän jäsen.
15 artikla
Perustamispääoma
Jäsenvaltioiden on varmistettava, etteivät toimivaltaiset viranomaiset myönnä toimilupaa, jos sijoituspalveluyrityksellä ei ole asetuksen (EU) N:o 575/2013 vaatimusten mukaista kyseisen sijoituspalvelun tai -toiminnan edellyttämää riittävää perustamispääomaa.
16 artikla
Toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset
1. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset noudattavat tämän artiklan 2-10 kohdassa ja 17 artiklassa säädettyjä toiminnan järjestämistä koskevia vaatimuksia.
2. Sijoituspalveluyrityksen on otettava käyttöön riittäviä toimintaperiaatteita ja menettelyjä sen varmistamiseksi, että yritys, mukaan lukien sen johto, työntekijät ja sidonnaisasiamiehet, noudattaa tämän direktiivin mukaisia velvoitteitaan, sekä kyseisten henkilöiden henkilökohtaisia liiketoimia koskevia asianmukaisia sääntöjä.
3. Sijoituspalveluyrityksen on pidettävä yllä ja käytettävä tehokkaita organisaatio- ja hallintojärjestelyjä voidakseen ryhtyä kaikkiin kohtuullisiin toimiin, jotta 23 artiklassa määritellyt eturistiriidat eivät vaikuttaisi haitallisesti sen asiakkaiden etuihin.
Sijoituspalveluyrityksen, joka valmistaa rahoitusvälineitä asiakkaille myytäviksi, on pidettävä yllä, käytettävä ja tarkasteltava prosessia, jossa kukin rahoitusväline ja olemassa olevien rahoitusvälineiden merkittävät mukautukset hyväksytään ennen rahoitusvälineen markkinointia tai jakelua asiakkaille.
Tuotteiden hyväksyntää koskevassa menettelyssä on täsmennettävä loppuasiakkaiden yksilöity kohdemarkkina kunkin rahoitusvälineen asiaankuuluvassa asiakkaiden luokassa ja varmistettava, että kaikki tällaisen yksilöidyn kohdemarkkinan kannalta merkitykselliset riskit arvioidaan ja että aiottu jakelustrategia on yksilöidyn kohdemarkkinan mukainen.
Sijoituspalveluyrityksen on myös säännöllisesti tarkasteltava tarjoamiaan tai markkinoimiaan rahoitusvälineitä ottaen huomioon kaikki tapahtumat, jotka voivat olennaisesti vaikuttaa yksilöityyn kohdemarkkinaan kohdistuvaan potentiaaliseen riskiin, ja vähintään arvioitava, onko rahoitusväline edelleen yksilöidyn kohdemarkkinan tarpeiden mukainen ja onko aiottu jakelustrategia edelleen asianmukainen.
Rahoitusvälineitä valmistavan sijoituspalveluyrityksen on asetettava jakelijoiden saataville kaikki asianmukaiset tiedot rahoitusvälineestä ja tuotteiden hyväksymistä koskevasta menettelystä, mukaan lukien tieto rahoitusvälineen yksilöidystä kohdemarkkinasta.
Jos sijoituspalveluyritys tarjoaa tai suosittelee rahoitusvälineitä, joita se ei itse valmista, sillä on oltava käytössään asianmukaiset järjestelyt, joiden avulla voidaan saada viidennessä alakohdassa tarkoitetut tiedot ja saada käsitys kunkin rahoitusvälineen ominaispiirteistä ja tarkoitetusta kohdemarkkinasta.
Tässä kohdassa tarkoitetut toimintaperiaatteet, menettelyt ja järjestelyt eivät rajoita muita tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 mukaisia vaatimuksia, mukaan lukien tietojen julkistamista, soveltuvuutta tai asianmukaisuutta, eturistiriitojen havaitsemista ja hallintaa sekä kannustimia koskevat vaatimukset.
4. Sijoituspalveluyrityksen on toteutettava kohtuulliset toimenpiteet sijoituspalvelujen tarjoamisen ja sijoitustoiminnan harjoittamisen jatkuvuuden ja säännönmukaisuuden turvaamiseksi. Tätä varten sijoituspalveluyrityksen on käytettävä tarkoituksenmukaisia ja oikeasuhteisia järjestelmiä, resursseja ja menettelyjä.
5. Sijoituspalveluyrityksen on antaessaan kolmannen osapuolen suoritettavaksi operatiivisia toimintoja, jotka ovat ratkaisevan tärkeitä jatkuvan ja hyvän palvelun tarjoamiseksi asiakkaille sekä sijoitustoiminnan harjoittamiseksi jatkuvalla ja tyydyttävällä tavalla, varmistettava, että se toteuttaa kohtuulliset toimenpiteet aiheettoman operatiivisen lisäriskin välttämiseksi. Tärkeiden operatiivisten toimintojen ulkoistamista ei saa toteuttaa tavalla, joka heikentäisi olennaisesti yrityksen sisäisen valvonnan laatua ja valvontaviranomaisen mahdollisuuksia seurata, miten yritys täyttää kaikki velvoitteensa.
Sijoituspalveluyrityksellä on oltava moitteettomat hallinto- ja kirjanpitomenettelyt, omat sisäiset valvontamekanismit, tehokkaat riskinarviointimenettelyt sekä tehokkaat valvonta- ja turvajärjestelyt tietojenkäsittelyjärjestelmiä varten.
Sijoituspalveluyrityksellä on oltava käytössään vakaat turvajärjestelmät, joiden avulla voidaan varmistaa tiedonsiirtovälineiden suojaus ja todentaminen, minimoida tiedon turmeltumisen ja luvattoman käytön riski ja estää tietojen vuotaminen ja jotka turvaavat tiedon luottamuksellisuuden kaikissa vaiheissa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta toimivaltaisten viranomaisten mahdollisuutta vaatia viestien käyttöoikeutta tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 mukaisesti.
6. Sijoituspalveluyrityksen on huolehdittava siitä, että sen tarjoamista palveluista, harjoittamasta toiminnasta ja toteuttamista liiketoimista on olemassa riittävää kirjanpitoa, jotta toimivaltainen viranomainen voi hoitaa valvontatehtävänsä ja suorittaa tämän direktiivin, asetuksen (EU) N:o 600/2014, direktiivin 2014/57/EU ja asetuksen (EU) N:o 596/2014 mukaiset lainvalvontatoimet ja erityisesti varmistaa, että sijoituspalveluyritys on täyttänyt kaikki velvoitteensa, mukaan lukien sen asiakkaisiin tai potentiaalisiin asiakkaisiin ja markkinoiden eheyteen liittyvät velvoitteet.
7. Kirjanpidon on sisällettävä tallenteet puhelinkeskusteluista tai sähköisistä viesteistä, jotka liittyvät ainakin toteutettuihin liiketoimiin käytäessä kauppaa omaan lukuun ja asiakastoimeksiantoja koskevien palvelujen tarjoamiseen asiakastoimeksiantojen vastaanottamisen, välittämisen ja toteuttamisen yhteydessä.
Tällaisten puhelinkeskusteluiden ja sähköisten viestien on sisällettävä myös ne, joiden on tarkoitus johtaa toteutettuihin liiketoimiin käytäessä kauppaa omaan lukuun tai asiakastoimeksiantoja koskevien palvelujen tarjoamiseen asiakastoimeksiantojen vastaanottamisen, välittämisen ja toteuttamisen yhteydessä, vaikka tällaiset keskustelut tai viestit eivät johtaisi tällaisten liiketoimien toteuttamiseen tai asiakastoimeksiantoja koskevien palvelujen tarjoamiseen.
Sijoituspalveluyrityksen on tätä varten toteutettava kaikki kohtuulliset toimenpiteet pitääkseen kirjaa asiaa koskevista puhelinkeskusteluista, jotka on käyty, ja sähköisistä viesteistä, jotka on lähetetty tai vastaanotettu, laitteilla, jotka sijoituspalveluyritys on toimittanut työntekijälle tai toimeksisaajalle tai joiden käyttöön työntekijällä tai toimeksisaajalla on sijoituspalveluyrityksen hyväksyntä tai lupa.
Sijoituspalveluyrityksen on ilmoitettava uusille ja nykyisille asiakkaille, että sijoituspalveluyrityksen ja sen asiakkaiden välinen puhelinviestintä tai niiden väliset keskustelut, jotka johtavat tai voivat johtaa liiketoimiin, tallennetaan.
Tällainen ilmoitus voidaan tehdä kerran, ennen sijoituspalvelujen tarjoamista uusille ja nykyisille asiakkaille.
Sijoituspalveluyritys ei saa tarjota sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa puhelimitse asiakkaille, joille ei ole etukäteen ilmoitettu tämän puhelinviestinnän tai näiden keskustelujen tallentamisesta, jos sijoituspalvelut ja sijoitustoiminta liittyvät asiakastoimeksiantojen vastaanottamiseen, välittämiseen ja toteuttamiseen.
Asiakkaat voivat tehdä toimeksiantoja muita kanavia käyttäen, mutta ne on toimitettava pysyvällä välineellä kuten postilähetyksellä, faksilla, sähköpostiviestillä tai kokouksissa tehdyistä asiakastoimeksiannoista laadituilla asiakirjoilla. Erityisesti asiakkaan kanssa kasvokkain käytyjen asiaa koskevien keskustelujen sisältö voidaan tallentaa pöytäkirjaa tai kirjallisia muistiinpanoja käyttäen. Tällaisten toimeksiantojen katsotaan vastaavan puhelimitse vastaanotettuja toimeksiantoja.
Sijoituspalveluyrityksen on toteutettava kaikki kohtuulliset toimenpiteet estääkseen työntekijää tai toimeksisaajaa käymästä, lähettämästä tai vastaanottamasta yksityisomistuksessa olevin laittein asiaa koskevia puhelinkeskusteluja ja sähköisiä viestejä, joista sijoituspalveluyritys ei pysty pitämään kirjaa tai joita se ei pysty jäljentämään.
Tämän kohdan mukaisesti pidetty kirjanpito on toimitettava kyseiselle asiakkaalle pyynnöstä ja säilytettävä viiden vuoden ajan ja toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä enintään seitsemän vuoden ajan.
8. Sijoituspalveluyrityksen, jolla on hallussaan asiakkaille kuuluvia rahoitusvälineitä, on riittävin järjestelyin suojattava asiakkaiden omistusoikeudet erityisesti sijoituspalveluyrityksen maksukyvyttömyyden varalta ja estettävä asiakkaiden rahoitusvälineiden käyttö yrityksen omaan lukuun muutoin kuin asiakkaan nimenomaisella suostumuksella.
9. Sijoituspalveluyrityksen, jolla on hallussaan asiakkaille kuuluvia varoja, on riittävin järjestelyin suojattava asiakkaiden oikeudet ja luottolaitoksia lukuun ottamatta estettävä asiakkaiden varojen käyttö yrityksen omaan lukuun.
10. Sijoituspalveluyritys ei saa tehdä omistusoikeuden siirtäviä rahoitusvakuusjärjestelyjä yksityisasiakkaiden kanssa asiakkaiden nykyisten tai tulevien, tosiasiallisten tai ehdollisten taikka mahdollisten velvoitteiden turvaamiseksi tai kattamiseksi.
11. Kun kyse on sijoituspalveluyritysten sivuliikkeistä, sen jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen, jossa sivuliike sijaitsee, on pantava täytäntöön 6 ja 7 kohdassa säädetty velvoite sivuliikkeen toteuttamien liiketoimien osalta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen mahdollisuutta saada suoraan kyseiset tiedot.
Jäsenvaltiot voivat poikkeustapauksissa asettaa sijoituspalveluyrityksille asiakkaan varojen suojaamista koskevia vaatimuksia 8, 9 ja 10 kohdassa sekä vastaavissa 12 kohdassa tarkoitetuissa delegoiduissa säädöksissä vahvistettujen vaatimusten lisäksi. Tällaisten vaatimusten on oltava objektiivisesti perusteltuja ja oikeasuhteisia, ja niissä on otettava huomioon kyseisen jäsenvaltion markkinarakenteen kannalta erityisen tärkeät sijoittajansuojaa tai markkinoiden eheyttä koskevat erityisriskit, kun sijoituspalveluyritykset suojaavat asiakkaan varoja.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle kaikista vaatimuksista, joita ne aikovat asettaa tämän kohdan mukaisesti, ilman aiheetonta viivytystä ja vähintään kaksi kuukautta ennen kyseisen vaatimuksen aiottua voimaantulopäivää. Ilmoitukseen on liitettävä kyseisen vaatimuksen perustelut. Tällaiset lisävaatimukset eivät saa rajoittaa 34 ja 35 artiklasta johtuvia sijoituspalveluyritysten oikeuksia tai muulla tavoin vaikuttaa niihin.
Komissio antaa kahden kuukauden kuluessa kolmannessa alakohdassa tarkoitetusta ilmoituksesta lausunnon lisävaatimusten oikeasuhteisuudesta ja perusteluista.
Jäsenvaltiot voivat pitää voimassa lisävaatimuksia, edellyttäen että niistä on ilmoitettu komissiolle direktiivin 2006/73/EY 4 artiklan mukaisesti ennen 2 päivää heinäkuuta 2014 ja että kyseisessä artiklassa vahvistetut edellytykset täyttyvät.
Komissio antaa jäsenvaltioille tiedoksi ja julkistaa verkkosivustollaan tämän kohdan mukaisesti asetetut lisävaatimukset.
12. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla määritetään tämän artiklan 2-10 kohdassa vahvistetut toiminnan järjestämistä koskevat käytännön vaatimukset, joita sovelletaan erilaisia sijoituspalveluja tarjoaviin ja/tai sijoitustoimintaa harjoittaviin sekä oheispalveluja taikka niiden yhdistelmiä tarjoaviin sijoituspalveluyrityksiin ja 41 artiklan mukaisesti toimiluvan saaneisiin kolmansien maiden yritysten sivuliikkeisiin.
17 artikla
Algoritminen kaupankäynti
1. Algoritmista kaupankäyntiä harjoittavalla sijoituspalveluyrityksellä on oltava käytössään sen harjoittamaan liiketoimintaan soveltuvat tehokkaat järjestelmät ja riskinhallintamenetelmät, joiden avulla voidaan varmistaa sen kaupankäyntijärjestelmien häiriönsietokyky ja riittävä kapasiteetti sekä asianmukaiset kaupankäynnin raja-arvot ja limiitit sekä estää virheellisten toimeksiantojen lähettäminen tai järjestelmien muu toiminta, joka voi aiheuttaa tai lisätä markkinoiden tavanomaisesta poikkeavaa toimintaa. Tällaisella yrityksellä on myös oltava käytössään tehokkaat järjestelmät ja riskinhallintamenetelmät sen varmistamiseksi, että kaupankäyntijärjestelmiä ei voida käyttää asetuksen (EU) N:o 596/2014 vastaisiin tarkoituksiin tai sen kauppapaikan sääntöjen vastaisesti, johon sillä on yhteys. Sijoituspalveluyrityksellä on oltava käytössään tehokkaat liiketoiminnan jatkuvuutta koskevat järjestelyt, joiden avulla voidaan korjata sen kaupankäyntijärjestelmissä esiintyvät häiriöt, ja sen on varmistettava, että sen järjestelmät ovat kaikilta osin testattuja ja niitä valvotaan asianmukaisesti, jotta ne täyttävät tässä kohdassa säädetyt vaatimukset.
2. Algoritmista kaupankäyntiä jäsenvaltiossa harjoittavan sijoituspalveluyrityksen on ilmoitettava tästä kotijäsenvaltionsa sekä sen kauppapaikan toimivaltaisille viranomaisille, jossa sijoituspalveluyritys kauppapaikan jäsenenä tai osapuolena harjoittaa algoritmista kaupankäyntiä.
Sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi pyytää sijoituspalveluyritystä toimittamaan säännöllisesti tai tapauskohtaisesti kuvauksen sen algoritmisten kaupankäyntistrategioiden luonteesta, yksityiskohtaiset tiedot järjestelmään sovellettavista kaupankäynnin parametreista tai limiiteistä, tiedot keskeisistä vaatimustenmukaisuuden ja riskinhallinnan varmistavista menetelmistä, joita se käyttää varmistaakseen 1 kohdassa säädettyjen edellytysten täyttymisen, sekä sen järjestelmien testausta koskevat tiedot. Sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi milloin tahansa pyytää sijoituspalveluyritykseltä lisätietoja tämän algoritmisesta kaupankäynnistä ja siihen käytettävistä järjestelmistä.
Sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on sen kauppapaikan toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä, jossa sijoituspalveluyritys kauppapaikan jäsenenä tai osapuolena harjoittaa algoritmista kaupankäyntiä, toimitettava ilman aiheetonta viivytystä toisessa alakohdassa tarkoitetut tiedot, jotka se saa algoritmista kaupankäyntiä harjoittavalta sijoituspalveluyritykseltä.
Sijoituspalveluyrityksen on huolehdittava siitä, että tässä kohdassa tarkoitetuista seikoista on olemassa kirjanpitoa, ja varmistettava, että kyseinen kirjanpito on riittävää, jotta sen toimivaltainen viranomainen voi valvoa tämän direktiivin vaatimusten noudattamista.
Huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää soveltavan sijoituspalveluyrityksen on tallennettava hyväksytyssä muodossa kaikkien kauppapaikoissa tekemiensä toimeksiantojen, mukaan lukien peruutetut toimeksiannot, toteutetut toimeksiannot ja hintatarjoukset, tarkka ja aikasekvensoitu kirjanpito ja annettava se pyynnöstä toimivaltaiselle viranomaiselle.
3. Algoritmista kaupankäyntiä markkinatakausstrategian toteuttamiseksi harjoittavan sijoituspalveluyrityksen on, ottaen huomioon kyseisten markkinoiden likviditeetti, laajuus ja luonne sekä kaupankäynnin kohteena olevan välineen ominaispiirteet:
a)
toteutettava tällaista markkinatakausta keskeytymättä tietyn osan kauppapaikan kaupankäyntiajasta poikkeustapauksia lukuun ottamatta siten, että kyseiselle kauppapaikalle tarjotaan likviditeettiä säännöllisesti ja ennakoitavasti;
b)
tehtävä kauppapaikan kanssa sitova kirjallinen sopimus, jossa on määritettävä ainakin a alakohdan mukaiset sijoituspalveluyrityksen velvoitteet; ja
c)
otettava käyttöön tehokkaat järjestelmät ja valvontamenetelmät sen varmistamiseksi, että se aina täyttää b alakohdassa tarkoitetun sopimuksen mukaiset velvoitteensa.
4. Tätä artiklaa ja 48 artiklaa sovellettaessa algoritmista kaupankäyntiä harjoittavan sijoituspalveluyrityksen katsotaan toteuttavan markkinatakausstrategiaa, kun sen ollessa yhden tai useamman kauppapaikan jäsenenä tai osapuolena sen strategiassa, jota se soveltaa käydessään kauppaa omaan lukuunsa, tehdään sitovia, kooltaan vertailukelpoisia ja hinnoiltaan kilpailukykyisiä samanaikaisia osto- ja myyntitarjouksia, jotka koskevat yhtä tai useampaa rahoitusvälinettä yhdessä kauppapaikassa tai eri kauppapaikoissa, siten, että kokonaismarkkinoille tarjotaan likviditeettiä säännöllisesti ja toistuvasti.
5. Sijoituspalveluyrityksellä, joka tarjoaa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä kauppapaikkaan, on oltava käytössään tehokkaat järjestelmät ja valvontamenetelmät, joiden avulla voidaan varmistaa, että kyseistä palvelua käyttävien asiakkaiden sopivuus arvioidaan ja todennetaan asianmukaisesti, että kyseistä palvelua käyttäviä asiakkaita estetään ylittämästä asianmukaisia ennalta asetettuja kaupankäynnin ja luottojen raja-arvoja, että kyseistä palvelua käyttävien asiakkaiden toteuttamaa kaupankäyntiä seurataan asianmukaisesti ja että asianmukaisilla riskinhallintamenetelmillä estetään kaupankäynti, joka voi aiheuttaa riskejä sijoituspalveluyritykselle itselleen tai joka voisi aiheuttaa tai lisätä markkinoiden tavanomaisesta poikkeavaa toimintaa taikka olla asetuksen (EU) N:o 596/2014 tai kauppapaikan sääntöjen vastaista. Suora sähköinen markkinoillepääsy ilman tällaisia valvontamenetelmiä on kielletty.
Sijoituspalveluyritys, joka tarjoaa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä, vastaa siitä, että kyseistä palvelua käyttävät asiakkaat noudattavat tämän direktiivin vaatimuksia ja kauppapaikan sääntöjä. Sijoituspalveluyrityksen on seurattava liiketoimia havaitakseen kyseisten sääntöjen rikkomiset, tavanomaisesta poikkeavan kaupankäynnin tai mahdollisen markkinoiden väärinkäytön, joista on ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle. Sijoituspalveluyrityksen on varmistettava, että yrityksen ja asiakkaan välillä on sitova kirjallinen sopimus palvelun tarjoamiseen liittyvistä keskeisistä oikeuksista ja velvoitteista ja että sopimuksen nojalla sijoituspalveluyrityksellä säilyy tämän direktiivin mukainen vastuu.
Sijoituspalveluyrityksen, joka tarjoaa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä kauppapaikkaan, on ilmoitettava tästä kotijäsenvaltionsa ja sen kauppapaikan toimivaltaisille viranomaisille, johon sijoituspalveluyritys tarjoaa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä.
Sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi pyytää sijoituspalveluyritystä toimittamaan säännöllisesti tai tapauskohtaisesti kuvauksen ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista järjestelmistä ja valvontamenetelmistä sekä todisteet niiden käytöstä.
Sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on sen kauppapaikan toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä, jonka osalta sijoituspalveluyritys tarjoaa suoraa sähköistä markkinoillepääsyä, toimitettava ilman aiheetonta viivytystä neljännessä alakohdassa tarkoitetut tiedot, jotka se saa sijoituspalveluyritykseltä.
Sijoituspalveluyrityksen on huolehdittava siitä, että tässä kohdassa tarkoitetuista seikoista on olemassa kirjanpitoa, ja varmistettava, että kyseinen kirjanpito on riittävää, jotta sen toimivaltainen viranomainen voi valvoa tämän direktiivin vaatimusten noudattamista.
6. Sijoituspalveluyrityksellä, joka toimii yleisenä selvitysosapuolena muille henkilöille, on oltava käytössään tehokkaat järjestelmät ja valvontamenetelmät sen varmistamiseksi, että selvityspalveluja sovelletaan ainoastaan sopiviin ja selkeät perusteet täyttäviin henkilöihin ja että kyseisiin henkilöihin sovelletaan asianmukaisia vaatimuksia sijoituspalveluyritykseen ja markkinoihin kohdistuvien riskien vähentämiseksi. Sijoituspalveluyrityksen on varmistettava, että sijoituspalveluyrityksen ja henkilön välillä on sitova kirjallinen sopimus palvelun tarjoamiseen liittyvistä keskeisistä oikeuksista ja velvoitteista.
7. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään
a)
edellä 1-6 kohdassa vahvistetut toiminnan järjestämistä koskevat yksityiskohtaiset vaatimukset, joita sovelletaan erilaisia sijoituspalveluja tarjoaviin ja/tai sijoitustoimintaa harjoittaviin sekä oheispalveluja taikka niiden yhdistelmiä tarjoaviin sijoituspalveluyrityksiin, jolloin 5 kohdassa vahvistettujen toiminnan järjestämistä koskevien vaatimusten osalta on määritettävä suoraa markkinoillepääsyä ja tuettua pääsyä koskevat erityisvaatimukset siten, että voidaan varmistaa, että tuettuun pääsyyn sovellettavat valvontamenetelmät vastaavat vähintään suoraan markkinoillepääsyyn sovellettavia valvontamenetelmiä;
b)
tilanteet, joissa sijoituspalveluyritys on velvollinen tekemään 3 kohdan b alakohdassa tarkoitetun markkinatakaussopimuksen, sekä tällaisten sopimusten sisältö, mukaan lukien 3 artiklassa vahvistettu osuus kauppapaikan kaupankäyntiajasta;
c)
tilanteet, joita pidetään 3 kohdassa tarkoitettuina poikkeustapauksina, mukaan lukien äärimmäisen vaihtelevat olosuhteet, poliittiset ja makrotaloudelliset kysymykset, järjestelmää koskevat ja operatiiviset seikat sekä olosuhteet, jotka heikentävät sijoituspalveluyrityksen kykyä ylläpitää 1 kohdassa säädettyjä järkeviä riskinhallintakäytäntöjä;
d)
edellä 2 kohdan viidennessä alakohdassa tarkoitetun hyväksytyn muodon sisältö ja esitystapa sekä ajanjakso, jolta sijoituspalveluyrityksellä on oltava tällainen kirjanpito.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
18 artikla
Kaupankäyntimenettely ja liiketoimien loppuunsaattaminen monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä ja organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät 16 artiklassa säädettyjen toiminnan järjestämistä koskevien vaatimusten täyttämisen lisäksi ottavat käyttöön avoimet säännöt ja menettelyt tasapuolista ja asianmukaista kaupankäyntiä varten sekä vahvistavat objektiiviset perusteet toimeksiantojen tehokasta toteuttamista varten. Niillä on oltava järjestelyt, joilla varmistetaan järjestelmän moitteeton tekninen toimivuus, mukaan lukien tehokkaat varajärjestelmät varsinaisen järjestelmän toimintahäiriöihin liittyvien riskien hallitsemiseksi.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät ottavat käyttöön avoimet säännöt niiden rahoitusvälineiden määrittämistä koskevista perusteista, joilla voidaan käydä kauppaa niiden järjestelmissä.
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät tarjoavat riittävästi julkisesti saatavilla olevaa tietoa tai soveltuvin osin varmistuvat tällaisen tiedon saatavuudesta, jotta järjestelmän käyttäjät pystyvät muodostamaan arvion sijoituksesta, ottaen huomioon sekä käyttäjien luonne että kaupankäynnin kohteena olevien rahoitusvälineiden lajit.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät ottavat käyttöön, julkistavat ja pitävät voimassa sekä panevat täytäntöön objektiivisiin perusteisiin perustuvat avoimet ja syrjimättömät säännöt, jotka koskevat pääsyä niiden järjestelmiin.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät ovat ottaneet käyttöön järjestelyt, joilla voidaan selkeästi havaita ja hallita monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän, organisoidun kaupankäyntijärjestelmän, niiden omistajien taikka monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän välisten eturistiriitojen mahdolliset haittavaikutukset monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ylläpitämiselle taikka järjestelmän jäsenille tai osapuolille ja käyttäjille sekä järjestelmien moitteettomalle toiminnalle.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät noudattavat 48 ja 49 artiklan vaatimuksia ja että niillä on sitä varten käytössään kaikki tarvittavat tehokkaat järjestelmät, menettelyt ja järjestelyt.
6. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät tiedottavat selkeästi järjestelmän jäsenille tai osapuolille näiden velvoitteista järjestelmässä toteutettujen liiketoimien toimituksen osalta. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät ovat ottaneet käyttöön tarvittavat järjestelyt kyseisessä monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä tai organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä toteutettujen liiketoimien tehokkaan toimituksen helpottamiseksi.
7. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskisillä kaupankäyntijärjestelmillä tai organisoiduilla kaupankäyntijärjestelmillä on vähintään kolme merkittävässä määrin aktiivista jäsentä tai käyttäjää, joista kullakin on mahdollisuus olla vuorovaikutuksessa kaikkien muiden kanssa hinnanmuodostuksessa.
8. Kun kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla otetulla siirtokelpoisella arvopaperilla käydään kauppaa myös monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä tai organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä ilman liikkeeseenlaskijan suostumusta, liikkeeseenlaskijalla ei ole velvoitetta julkistaa sitä koskevia taloudellisia tietoja ensimarkkinoilla, jatkuvasti eikä tapauskohtaisesti kyseisessä monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä tai organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä.
9. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät noudattavat viipymättä toimivaltaisen viranomaisensa 69 artiklan 2 kohdan mukaisesti antamia ohjeita rahoitusvälineen kaupankäynnin keskeyttämisestä tai lopettamisesta.
10. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät toimittavat toimivaltaiselle viranomaiselle yksityiskohtaisen kuvauksen monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän toiminnasta, mukaan lukien mahdolliset sidokset säänneltyyn markkinaan, monenkeskiseen kaupankäyntijärjestelmään, organisoituun kaupankäyntijärjestelmään tai saman sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän omistamaan kauppojen sisäiseen toteuttajaan taikka sellaisen omistusyhteys, sekä luettelo niiden jäsenistä, osapuolista ja/tai käyttäjistä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 20 artiklan 1, 4 ja 5 kohdan soveltamista. Toimivaltaisten viranomaisten on pyynnöstä asetettava nämä tiedot arvopaperimarkkinaviranomaisen saataville. Kaikki sijoituspalveluyrityksille ja markkinoiden ylläpitäjille myönnetyt toimiluvat ylläpitää monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luettelon kaikista unionissa olevista monenkeskisistä kaupankäyntijärjestelmistä ja organisoiduista kaupankäyntijärjestelmistä. Luettelossa on oltava tiedot monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän tarjoamista palveluista sekä monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän tunnistekoodi, jota käytetään asetuksen (EU) N:o 600/2014 6, 10 ja 26 artiklan mukaisesti annettavissa tiedoissa. Se on saatettava ajan tasalle säännöllisesti. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
11. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa määritetään 10 kohdassa tarkoitetun kuvauksen ja ilmoituksen sisältö ja muoto.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
19 artikla
Monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä koskevat erityisvaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät 16 ja 18 artiklassa säädettyjen vaatimusten täyttämisen lisäksi ottavat käyttöön ja panevat täytäntöön syrjimättömät säännöt järjestelmässä tapahtuvaa toimeksiantojen toteuttamista varten.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskiseen kaupankäyntijärjestelmään pääsyä koskevat 18 artiklan 3 kohdassa tarkoitetut säännöt täyttävät 53 artiklan 3 kohdan mukaiset edellytykset.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävillä sijoituspalveluyrityksillä ja markkinoiden ylläpitäjillä on
a)
riittävät valmiudet hallita siihen kohdistuvia riskejä, panna täytäntöön asianmukaiset järjestelyt ja järjestelmät kaikkien sen ylläpitoon kohdistuvien merkittävien riskien havaitsemiseksi ja toteuttaa tehokkaita toimenpiteitä tällaisten riskien lieventämiseksi;
b)
toimivat järjestelyt, joilla helpotetaan sen järjestelmien välityksellä toteutettujen liiketoimien tehokasta ja oikea-aikaista loppuunsaattamista; ja
c)
käytettävissään toimilupaa myönnettäessä ja sen jälkeen jatkuvasti riittävät taloudelliset resurssit, joilla helpotetaan sen asianmukaista toimintaa, ottaen huomioon markkinoilla toteutettujen liiketoimien luonne ja suuruus sekä siihen kohdistuvien riskien lajit ja suuruus.
4. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 24 ja 25 artiklaa, 27 artiklan 1, 2 ja 4-10 kohtaa sekä 28 artiklaa ei sovelleta järjestelmän käytön osalta monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää koskevien sääntöjen mukaisesti toteutettuihin jäsenten tai osapuolten välisiin liiketoimiin tai monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän ja sen jäsenten tai osapuolten välisiin liiketoimiin. Monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän jäsenten tai osapuolten on kuitenkin täytettävä asiakkaitaan koskevat 24, 25, 27 ja 28 artiklan mukaiset velvoitteet silloin, kun ne toteuttavat asiakkaiden toimeksiantoja niiden lukuun monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän järjestelmien välityksellä.
5. Jäsenvaltiot eivät saa sallia, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset tai markkinoiden ylläpitäjät toteuttavat asiakastoimeksiantoja omaa pääomaa vastaan tai harjoittavat päämiehen lukuun täsmäytettyä kaupankäyntiä.
20 artikla
Organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä koskevat erityisvaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävä sijoituspalveluyritys ja markkinoiden ylläpitäjä ottaa käyttöön järjestelyt, joilla estetään asiakastoimeksiantojen toteuttaminen organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä sitä ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän taikka sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän kanssa samaan konserniin tai oikeushenkilöön kuuluvan yhteisön omaa pääomaa vastaan.
2. Jäsenvaltioiden on sallittava se, että organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä harjoittaa joukkovelkakirjalainojen, strukturoitujen rahoitustuotteiden, päästöoikeuksien ja tiettyjen johdannaisten päämiehen lukuun täsmäytettyä kaupankäyntiä ainoastaan silloin, kun asiakas on antanut suostumuksensa prosessiin.
Organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä ei saa käyttää päämiehen lukuun täsmäytettyä kaupankäyntiä toteuttaakseen asiakastoimeksiantoja organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä sellaisiin johdannaislajeihin kuuluvissa johdannaisissa, joiden on ilmoitettu kuuluvan määritysvelvollisuuden piiriin asetuksen (EU) N:o 648/2012 5 artiklan mukaisesti.
Organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän on otettava käyttöön järjestelyt, joilla varmistetaan, että 4 artiklan 1 kohdan 38 alakohdassa olevaa päämiehen lukuun täsmäytetyn kaupankäynnin määritelmää noudatetaan.
3. Jäsenvaltiot voivat sallia organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän harjoittavan omaan lukuunsa muuta kuin päämiehen lukuun täsmäytettyä kaupankäyntiä ainoastaan sellaisten valtion velkainstrumenttien osalta, joille ei ole likvidejä markkinoita.
4. Jäsenvaltiot eivät saa sallia organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ylläpitoa ja kauppojen sisäistä toteutusta saman oikeussubjektin sisällä. Organisoidulla kaupankäyntijärjestelmällä ei saa olla kauppojen sisäiseen toteuttajaan yhteyttä, joka mahdollistaa organisoidun kaupankäyntijärjestelmän toimeksiantojen ja kauppojen sisäisen toteuttajan toimeksiantojen tai hintatarjousten vuorovaikutuksen. Organisoidulla kaupankäyntijärjestelmällä ei saa olla toiseen organisoituun kaupankäyntijärjestelmään yhteyttä, joka mahdollistaa eri organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien toimeksiantojen vuorovaikutuksen.
5. Jäsenvaltiot eivät saa estää organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävää sijoituspalveluyritystä tai markkinoiden ylläpitäjää antamasta toisen sijoituspalveluyrityksen tehtäväksi toteuttaa tässä organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä markkinatakausta itsenäisesti.
Tätä artiklaa sovellettaessa sijoituspalveluyrityksen ei katsota toteuttavan organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä markkinatakausta itsenäisesti, jos sillä on läheinen sidos organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävään sijoituspalveluyritykseen tai markkinoiden ylläpitäjään.
6. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että toimeksiannot toteutetaan organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä harkinnanvaraisesti.
Organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävällä sijoituspalveluyrityksellä tai markkinoiden ylläpitäjällä on harkintavaltaa vain jommassakummassa tai molemmissa seuraavista tilanteista:
a)
kun se päättää antaa tai peruuttaa toimeksiannon ylläpitämässään organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä;
b)
kun se päättää olla täsmäyttämättä tiettyä asiakastoimeksiantoa muiden järjestelmässä tiettynä ajankohtana olevien toimeksiantojen kanssa edellyttäen, että se noudattaa asiakkaalta saamiaan nimenomaisia ohjeita ja täyttää 27 artiklan mukaiset velvoitteensa.
Organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä voi asiakastoimeksiantoja täsmäyttävän järjestelmän osalta päättää, haluaako se täsmäyttää järjestelmässä vähintään kaksi toimeksiantoa ja milloin ja kuinka suuren määrän se täsmäyttää niitä. Edellä olevien 1, 2, 4 ja 5 kohdan mukaisesti organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä voi liiketoimia muilla kuin oman pääoman ehtoisilla rahoitusvälineillä järjestävän järjestelmän osalta helpottaa asiakkaiden välisiä neuvotteluja saattaakseen yhteen vähintään kaksi mahdollisesti yhteensopivaa liiketoimeen kohdistuvaa kaupankäynti-intressiä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 3 kohdan soveltamista.
Tämä velvoite ei rajoita 18 ja 27 artiklan soveltamista.
7. Toimivaltainen viranomainen voi edellyttää, että joko silloin, kun sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä hakee toimilupaa organisoidun kaupankäyntijärjestelmän ylläpitämiseen, tai tapauskohtaisesti annetaan yksityiskohtainen selvitys siitä, miksi järjestelmä ei vastaa säänneltyä markkinaa, monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai kauppojen sisäistä toteuttajaa eikä voi toimia sellaisena, sekä yksityiskohtainen kuvaus siitä, miten harkintavaltaa käytetään erityisesti silloin, kun organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä annettu toimeksianto voidaan peruuttaa, ja milloin ja miten organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä täsmäytetään vähintään kaksi asiakastoimeksiantoa. Lisäksi organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän on annettava toimivaltaiselle viranomaiselle tiedot, joissa selvitetään sen päämiehen lukuun täsmäytetyn kaupankäynnin käyttö. Toimivaltaisen viranomaisen on valvottava, miten sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä harjoittaa päämiehen lukuun täsmäytettyä kaupankäyntiä, varmistaakseen, että se täyttää edelleen tällaisen kaupankäynnin määritelmän ja että sen harjoittama päämiehen lukuun täsmäytetty kaupankäynti ei aiheuta eturistiriitoja sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän ja sen asiakkaiden välillä.
8. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 24, 25, 27 ja 28 artiklaa sovelletaan organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä toteutettaviin liiketoimiin.
II LUKU
Sijoituspalveluyritysten toiminnan harjoittamista koskevat edellytykset
1 jakso
Yleiset säännökset
21 artikla
Toimiluvan myöntämistä koskevien edellytysten säännöllinen tarkastelu
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että niiden alueella toimiluvan saanut sijoituspalveluyritys täyttää jatkuvasti I luvussa asetetut toimiluvan myöntämistä koskevat edellytykset.
2. Jäsenvaltioiden on vaadittava toimivaltaisia viranomaisia ottamaan käyttöön tarkoituksenmukaiset menetelmät sen valvomiseksi, että sijoituspalveluyritykset täyttävät 1 kohdan mukaisen vaatimuksen. Niiden on vaadittava sijoituspalveluyrityksiä ilmoittamaan toimivaltaisille viranomaisille kaikista toimiluvan myöntämistä koskevien edellytysten olennaisista muutoksista.
Arvopaperimarkkinaviranomainen voi laatia tässä kohdassa tarkoitettuja valvontamenetelmiä koskevia ohjeita.
22 artikla
Jatkuvaa valvontaa koskeva yleinen velvoite
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset valvovat sijoituspalveluyritysten toimintaa arvioidakseen, täyttävätkö ne tässä direktiivissä säädetyt toiminnan harjoittamista koskevat edellytykset. Jäsenvaltioiden on varmistettava asianmukaisten toimenpiteiden toteuttaminen, jotta toimivaltaiset viranomaiset voivat hankkia tarvittavat tiedot arvioidakseen, täyttävätkö sijoituspalveluyritykset edellä mainitut velvoitteet.
23 artikla
Eturistiriidat
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset toteuttavat kaikki asianmukaiset toimenpiteet havaitakseen ja estääkseen tai hallitakseen niiden, mukaan lukien niiden johto, työntekijät ja sidonnaisasiamiehet tai muut niihin määräysvallan kautta suoraan tai välillisesti sidoksissa olevat henkilöt, ja niiden asiakkaiden välisiä eturistiriitoja tai asiakkaiden välisiä eturistiriitoja, joita syntyy sijoitus- tai oheispalvelujen tai niiden yhdistelmien tarjoamisen yhteydessä, mukaan lukien kannustimien vastaanottamisesta kolmansilta osapuolilta tai sijoituspalveluyrityksen omista palkkiorakenteista ja muista kannustinrakenteista aiheutuvat eturistiriidat.
2. Jos sijoituspalveluyrityksen 16 artiklan 3 kohdan mukaisesti soveltamilla organisaatio- tai hallintojärjestelyillä, joiden tavoitteena on estää eturistiriitoja vaikuttamasta haitallisesti sen asiakkaan etuihin, ei pystytä riittävällä tavalla varmistamaan, että asiakkaan etuihin kohdistuvat riskit vältetään, sijoituspalveluyrityksen on selkeästi ilmoitettava asiakkaalle eturistiriitojen yleinen luonne ja/tai lähteet sekä kyseisten riskien pienentämiseksi toteutetut toimenpiteet, ennen kuin se alkaa suorittaa liiketoimia asiakkaan lukuun.
3. Edellä 2 kohdassa tarkoitettuun ilmoitukseen sovelletaan seuraavia vaatimuksia:
a)
se on tehtävä pysyvällä välineellä; ja
b)
sen on sisällettävä asiakkaan kannalta arvioituna riittävästi yksityiskohtaista tietoa, jotta asiakas voi sen pohjalta tehdä sitä palvelua koskevan perustellun päätöksen, jonka yhteydessä eturistiriita aiheutuu.
4. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla
a)
määritetään toimenpiteet, jotka sijoituspalveluyrityksen voidaan kohtuudella edellyttää toteuttavan eturistiriitojen tunnistamiseksi, ehkäisemiseksi, hallitsemiseksi ja ilmoittamiseksi, kun se tarjoaa sijoitus- tai oheispalveluja tai niiden yhdistelmiä;
b)
vahvistetaan asianmukaiset perusteet sellaisten eturistiriitojen määrittämiseksi, jotka saattavat vahingoittaa sijoituspalveluyrityksen asiakkaiden tai potentiaalisten asiakkaiden etuja.
2 jakso
Säännökset, joilla varmistetaan sijoittajansuoja
24 artikla
Yleiset periaatteet ja asiakkaille annettava tieto
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritys toimii rehellisesti, tasapuolisesti ja ammattimaisesti asiakkaidensa etujen mukaisesti tarjotessaan näille sijoituspalveluja tai tarvittaessa oheispalveluja ja noudattaa erityisesti tässä artiklassa ja 25 artiklassa määritettyjä periaatteita.
2. Sijoituspalveluyrityksen, joka valmistaa rahoitusvälineitä asiakkaille myytäviksi, on varmistettava, että kyseiset rahoitusvälineet suunnitellaan siten, että ne täyttävät loppuasiakkaiden yksilöidyn kohdemarkkinan tarpeet asiaankuuluvassa asiakkaiden luokassa, että rahoitusvälineiden jakelustrategia on yhteensopiva yksilöidyn kohdemarkkinan kanssa ja että sijoituspalveluyritys toteuttaa kohtuulliset toimenpiteet varmistaakseen, että rahoitusvälinettä jaetaan yksilöidylle kohdemarkkinalle.
Sijoituspalveluyrityksellä on oltava käsitys tarjoamistaan tai suosittelemistaan rahoitusvälineistä, ja sen on arvioitava rahoitusvälineiden yhteensopivuus niiden asiakkaiden tarpeiden kanssa, joille se tarjoaa sijoituspalveluja, ottaen huomioon myös 16 artiklan 3 kohdassa tarkoitettu loppuasiakkaiden yksilöity kohdemarkkina, sekä varmistettava, että rahoitusvälineitä tarjotaan tai suositellaan vain, jos tämä on asiakkaan edun mukaista.
3. Kaiken tiedon, markkinointiviestintä mukaan lukien, jonka sijoituspalveluyritys osoittaa asiakkaille tai potentiaalisille asiakkaille, on oltava tasapuolista ja selkeää eikä se saa olla harhaanjohtavaa. Markkinointiviestinnän on oltava selvästi tunnistettavissa markkinointiviestinnäksi.
4. Asiakkaille tai potentiaalisille asiakkaille on annettava hyvissä ajoin asianmukaista tietoa sijoituspalveluyrityksestä ja sen tarjoamista palveluista, rahoitusvälineistä ja ehdotetuista sijoitusstrategioista, toteuttamispaikoista sekä kaikista kuluista ja liitännäisistä veloituksista. Näihin tietoihin on sisällyttävä seuraavat:
a)
jos sijoitusneuvontaa tarjotaan, sijoituspalveluyrityksen on hyvissä ajoin ennen kuin se tarjoaa sijoitusneuvontaa ilmoitettava asiakkaalle,
i)
tarjotaanko neuvonta riippumattomasti vai ei;
ii)
perustuuko neuvonta laajaan vai rajoitetumpaan analyysiin eri rahoitusvälinelajeista ja erityisesti rajoittuuko valikoima sellaisten yhteisöjen liikkeeseenlaskemiin tai tarjoamiin rahoitusvälineisiin, joilla on sijoituspalveluyritykseen läheinen sidos tai niin läheinen muu oikeudellinen tai taloudellinen suhde, kuten sopimussuhde, että se voi vaarantaa tarjotun neuvonnan riippumattomuuden;
iii)
tarjoaako sijoituspalveluyritys asiakkaalle säännöllistä arviointia kyseiselle asiakkaalle suositeltujen rahoitusvälineiden soveltuvuudesta;
b)
rahoitusvälineitä ja ehdotettuja sijoitusstrategioita koskevien tietojen on sisällettävä asianmukaisia ohjeita ja varoituksia kyseisiin rahoitusvälineisiin tehtäviin sijoituksiin ja erityisiin sijoitusstrategioihin sisältyvistä riskeistä sekä siitä, onko rahoitusväline tarkoitettu yksityisasiakkaille vai ammattimaisille asiakkaille, ottaen huomioon 2 kohdan mukainen yksilöity kohdemarkkina;
c)
kuluja ja liitännäisiä veloituksia koskevien tietojen on sisällettävä sekä sijoitus- että oheispalveluihin liittyvät tiedot, mukaan lukien neuvonnan kulut, asiakkaalle suositellun tai markkinoidun rahoitusvälineen kulut ja se, miten asiakas voi maksaa ne, myös mahdollisten kolmansien osapuolten maksujen osalta.
Tiedot kaikista kuluista ja veloituksista, mukaan lukien sijoituspalvelun ja rahoitusvälineen yhteydessä syntyvät kulut ja veloitukset, jotka eivät aiheudu markkinariskin toteutumisesta, on koottava siten, että asiakas saa käsityksen kokonaiskuluista sekä kumulatiivisesta vaikutuksesta sijoituksen tuottoon, ja asiakkaan pyynnöstä eriteltävä. Tällaiset tiedot on tapauksen mukaan annettava asiakkaalle säännöllisesti, vähintään vuosittain, sijoituksen voimassaoloaikana.
5. Tämän artiklan 4 ja 9 kohdassa tarkoitetut tiedot on annettava ymmärrettävässä muodossa siten, että asiakkaat tai potentiaaliset asiakkaat voivat kohtuullisesti ymmärtää tarjottavan sijoituspalvelun ja tietyn rahoitusvälinelajin luonteen ja siihen sisältyvät riskit ja siten tehdä perusteltuja sijoituspäätöksiä. Jäsenvaltiot voivat sallia, että nämä tiedot esitetään vakiomuodossa.
6. Jos sijoituspalvelu tarjotaan osana rahoitustuotetta, johon jo sovelletaan muita luottolaitoksiin ja kulutusluottoihin liittyviä unionin oikeuden säännöksiä tietoja koskevien vaatimusten osalta, 3, 4 ja 5 kohdassa asetetut velvoitteet eivät koske tätä palvelua.
7. Kun sijoituspalveluyritys ilmoittaa asiakkaalle, että sijoitusneuvonta tarjotaan riippumattomasti,
a)
sijoituspalveluyrityksen on arvioitava riittävä valikoima markkinoilla saatavilla olevia rahoitusvälineitä, joiden on riittävän laajasti edustettava eri lajeja ja liikkeeseenlaskijoita tai tuotteiden tarjoajia sen varmistamiseksi, että asiakkaan sijoitustavoitteet voidaan asianmukaisesti saavuttaa, eivätkä ne saa rajoittua rahoitusvälineisiin, joita laskevat liikkeeseen tai tarjoavat
i)
sijoituspalveluyritys itse tai sellaiset yhteisöt, joilla on läheinen sidos sijoituspalveluyritykseen; tai
ii)
muut yhteisöt, joihin sijoituspalveluyrityksellä on niin läheinen muu oikeudellinen tai taloudellinen suhde, kuten sopimussuhde, että se voi vaarantaa tarjotun neuvonnan riippumattomuuden;
b)
sijoituspalveluyritys ei saa vastaanottaa ja pitää itsellään välityspalkkioita, provisioita tai muita rahallisia tai ei-rahallisia etuja, jotka kolmas osapuoli tai kolmannen osapuolen lukuun toimiva henkilö maksaa tai tarjoaa ja jotka liittyvät kyseisen palvelun tarjoamiseen asiakkaille. Vähäiset ei-rahalliset edut, jotka ovat omiaan parantamaan asiakkaalle tarjottavan palvelun laatua ja jotka ovat laajuudeltaan ja luonteeltaan sellaisia, että niiden ei voida katsoa haittaavan sen velvoitteen noudattamista, jonka mukaan sijoituspalveluyrityksen on toimittava asiakkaan edun mukaisesti, on ilmoitettava selkeästi, eivätkä ne kuulu tämän alakohdan soveltamisalaan.
8. Tarjotessaan salkunhoitoa sijoituspalveluyritys ei saa vastaanottaa ja pitää itsellään välityspalkkioita, provisioita tai muita rahallisia tai ei-rahallisia etuja, jotka kolmas osapuoli tai kolmannen osapuolen lukuun toimiva henkilö maksaa tai tarjoaa ja jotka liittyvät kyseisen palvelun tarjoamiseen asiakkaille. Vähäiset ei-rahalliset edut, jotka ovat omiaan parantamaan asiakkaalle tarjottavan palvelun laatua ja jotka ovat laajuudeltaan ja luonteeltaan sellaisia, että niiden ei voida katsoa haittaavan sen velvoitteen noudattamista, jonka mukaan sijoituspalveluyrityksen on toimittava asiakkaan etujen mukaisesti, on ilmoitettava selkeästi, eivätkä ne kuulu tämän kohdan soveltamisalaan.
9. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritysten ei katsota täyttävän 23 artiklan tai tämän artiklan 1 kohdan mukaisia velvoitteitaan, kun ne maksavat mille tahansa osapuolelle asiakasta tai asiakkaan lukuun toimivaa henkilöä lukuun ottamatta tai saavat tällaiselta osapuolelta välityspalkkion tai provision taikka tarjoavat mille tahansa osapuolelle asiakasta tai asiakkaan lukuun toimivaa henkilöä lukuun ottamatta tai saavat tällaiselta osapuolelta ei-rahallisen edun sijoitus- tai oheispalvelun tarjoamisen yhteydessä, paitsi jos maksu tai etu
a)
on tarkoitettu parantamaan asiaankuuluvan asiakkaalle tarjottavan palvelun laatua; ja
b)
ei haittaa sen velvoitteen noudattamista, jonka mukaan sijoituspalveluyrityksen on toimittava rehellisesti, tasapuolisesti ja ammattimaisesti asiakkaidensa etujen mukaisesti.
Asiakkaalle on ennen asianomaisen sijoitus- tai oheispalvelun tarjoamista annettava selkeässä muodossa kattavat, paikkansapitävät ja ymmärrettävät tiedot ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetun maksun tai edun olemassaolosta, sen luonteesta ja määrästä tai, kun määrää ei pystytä määrittämään, sen laskentamenetelmästä. Sijoituspalveluyrityksen on tapauksen mukaan ilmoitettava asiakkaalle myös mekanismeista, joilla sijoitus- tai oheispalvelun tarjoamisen yhteydessä saatu välityspalkkio, provisio tai rahallinen tai ei-rahallinen etu siirretään asiakkaalle.
Ensimmäisessä alakohdassa asetettuja vaatimuksia ei sovelleta maksuun tai etuun, joka mahdollistaa sijoituspalvelujen tarjoamisen tai on tarpeen niiden tarjoamiseksi, kuten säilytyskulut, toimitus- ja vaihtopalkkiot sekä säännöksiin tai lainsäädäntöön perustuvat verot ja maksut, eikä luonteensa vuoksi voi johtaa ristiriitaan sen velvoitteen kanssa, jonka mukaan sijoituspalveluyrityksen on toimittava rehellisesti, tasapuolisesti ja ammattimaisesti asiakkaidensa etujen mukaisesti.
10. Sijoituspalveluyrityksen, joka tarjoaa asiakkaille sijoituspalveluja, on varmistettava, että se ei palkitse tai arvioi henkilöstöään tavalla, joka on ristiriitainen suhteessa sen velvoitteeseen toimia asiakkaidensa edun mukaisesti. Se ei erityisesti saa ottaa käyttöön palkitsemista, myyntitavoitteita tai muita seikkoja koskevia järjestelyjä, jotka voisivat kannustaa sen henkilöstöä suosittelemaan tiettyä rahoitusvälinettä yksityisasiakkaalle, kun sijoituspalveluyritys voisi tarjota toista rahoitusvälinettä, joka paremmin vastaisi asiakkaan tarpeita.
11. Jos sijoituspalvelu tarjotaan yhdessä toisen palvelun tai tuotteen kanssa osana pakettia tai ehtona samalle sopimukselle tai paketille, sijoituspalveluyrityksen on ilmoitettava asiakkaalle, voidaanko eri osatekijät ostaa erikseen, ja selvitettävä erikseen kunkin osatekijän kulut ja veloitukset.
Jos tällaisesta yksityisasiakkaalle tarjottavasta sopimuksesta tai paketista aiheutuvat riskit todennäköisesti poikkeavat erikseen käsiteltyihin osatekijöihin liittyvistä riskeistä, sijoituspalveluyrityksen on annettava riittävä kuvaus sopimuksen tai paketin eri osatekijöistä ja siitä, miten niiden vuorovaikutus muuttaa riskejä.
Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii yhteistyössä pankkiviranomaisen ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaisen kanssa viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016 ja saattaa määräajoin ajan tasalle ristiinmyyntikäytäntöjen arviointia ja valvontaa koskevat ohjeet, joissa selvitetään erityisesti tilanteet, joissa ristiinmyyntikäytännöt ovat vastoin 1 kohdassa säädettyjä velvoitteita.
12. Jäsenvaltiot voivat poikkeustapauksissa asettaa sijoituspalveluyrityksille lisävaatimuksia tämän soveltamisalaan kuuluvien seikkojen osalta. Tällaisten vaatimusten on oltava objektiivisesti perusteltuja ja oikeasuhteisia, ja niissä on otettava huomioon kyseisen jäsenvaltion markkinarakenteen kannalta erityisen tärkeät sijoittajansuojaa tai markkinoiden eheyttä koskevat erityisriskit.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle kaikista vaatimuksista, joita ne aikovat asettaa tämän kohdan mukaisesti, ilman aiheetonta viivytystä ja vähintään kaksi kuukautta ennen kyseisen vaatimuksen aiottua voimaantulopäivää. Ilmoitukseen on liitettävä kyseisen vaatimuksen perustelut. Tällaiset lisävaatimukset eivät saa rajoittaa tämän direktiivin 34 ja 35 artiklasta johtuvia sijoituspalveluyritysten oikeuksia tai muulla tavoin vaikuttaa niihin.
Komissio antaa kahden kuukauden kuluessa toisessa alakohdassa tarkoitetusta ilmoituksesta lausunnon lisävaatimusten oikeasuhteisuudesta ja perusteluista.
Komissio antaa jäsenvaltioille tiedoksi ja julkistaa verkkosivustollaan tämän kohdan mukaisesti asetetut lisävaatimukset.
Jäsenvaltiot voivat pitää voimassa lisävaatimuksia, jotka on ilmoitettu komissiolle direktiivin 2006/73/EY 4 artiklan mukaisesti ennen 2 päivää heinäkuuta 2014, edellyttäen, että kyseisessä artiklassa vahvistetut edellytykset täyttyvät.
13. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla varmistetaan, että sijoituspalveluyritykset noudattavat tässä artiklassa vahvistettuja periaatteita tarjotessaan asiakkailleen sijoitus- tai oheispalveluja, mukaan lukien:
a)
edellytykset, joka tiedon on täytettävä ollakseen tasapuolista ja selkeää eikä harhaanjohtavaa;
b)
yksityiskohtaiset ohjeet asiakkaille asiakkaiden luokittelusta, sijoituspalveluyrityksistä ja niiden palveluista, rahoitusvälineistä sekä kuluista ja veloituksista annettavan tiedon muodosta ja sisällöstä;
c)
perusteet, jotka koskevat markkinoilla saatavilla olevien rahoitusvälineiden valikoiman arviointia;
d)
perusteet, joiden avulla arvioidaan, ovatko kannustimia vastaanottavat yritykset noudattaneet velvoitetta toimia rehellisesti, tasapuolisesti ja ammattimaisesti asiakkaan etujen mukaisesti.
Määritettäessä vaatimuksia, jotka koskevat 4 kohdan ensimmäisen alakohdan b alakohdan mukaisia tietoja rahoitusvälineistä, on otettava mukaan tiedot tuotteen rakenteesta ja soveltuvin osin otettava huomioon mahdolliset unionin lainsäädännön mukaisesti edellytetyt vakiomuotoiset tiedot.
14. Edellä 13 kohdassa tarkoitetuissa delegoiduissa säädöksissä on otettava huomioon
a)
asiakkaalle tai potentiaaliselle asiakkaalle tarjottavan palvelun tai tarjottavien palvelujen luonne ottaen huomioon liiketoimien laji, kohde, suuruus ja tiheys;
b)
tarjottavien tai harkittavien tuotteiden luonne ja valikoima, mukaan lukien eri rahoitusvälinelajit;
c)
se, onko asiakas tai potentiaalinen asiakas yksityisasiakas vai ammattimainen asiakas, tai 4 ja 5 kohdassa tarkoitetussa tapauksessa asiakkaan luokittelu hyväksyttäväksi vastapuoleksi.
25 artikla
Soveltuvuuden ja asianmukaisuuden arviointi sekä tietojen antaminen asiakkaille
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset varmistavat ja osoittavat toimivaltaisille viranomaisille pyynnöstä, että luonnollisilla henkilöillä, jotka antavat sijoitusneuvontaa tai tietoa rahoitusvälineistä, sijoituspalveluista tai oheispalveluista asiakkaille sijoituspalveluyrityksen lukuun, on tarvittava tietämys ja pätevyys 24 artiklan ja tämän artiklan mukaisten velvoitteidensa täyttämiseksi. Jäsenvaltioiden on julkaistava tällaisen tietämyksen ja pätevyyden arvioimiseksi käytetyt perusteet.
2. Tarjotessaan sijoitusneuvontaa tai salkunhoitoa sijoituspalveluyrityksen on hankittava tarvittavat tiedot asiakkaan tai potentiaalisen asiakkaan tietämyksestä ja kokemuksesta tietystä tuotteesta tai palvelusta sekä tämän taloudellisesta tilanteesta, mukaan lukien tappionsietokyky, ja sijoitustavoitteista, mukaan lukien riskiraja, jotta sijoituspalveluyritys voi suositella asiakkaalle tai potentiaaliselle asiakkaalle soveltuvia ja erityisesti tämän riskirajan ja tappionsietokyvyn mukaisia sijoituspalveluja ja rahoitusvälineitä.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että kun sijoituspalveluyritys tarjoaa sijoitusneuvontaa, jossa suositellaan 24 artiklan 11 kohdan mukaisesti niputettujen palvelujen tai tuotteiden pakettia, koko niputettu paketti on soveltuva.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritys muita kuin 2 kohdassa tarkoitettuja sijoituspalveluja tarjotessaan pyytää asiakasta tai potentiaalista asiakasta antamaan tietoja tietämyksestään ja kokemuksestaan tietystä tarjotusta tai pyydetystä tuotteesta tai palvelusta, jotta yritys voi arvioida, onko suunniteltu sijoituspalvelu tai -tuote asiakkaalle asianmukainen. Kun suunnitellaan 24 artiklan 11 kohdan mukaisesti niputettujen palvelujen tai tuotteiden pakettia, arvioinnissa on otettava huomioon, onko koko niputettu paketti asianmukainen.
Jos sijoituspalveluyritys katsoo ensimmäisen alakohdan mukaisesti saadun tiedon perusteella, että tuote tai palvelu ei ole asiakkaalle tai potentiaaliselle asiakkaalle soveltuva, sen on varoitettava asiakasta tai potentiaalista asiakasta. Varoitus voidaan esittää vakiomuodossa.
Jos asiakkaat tai potentiaaliset asiakkaat eivät anna ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuja tietoja tai antavat riittämättömät tiedot tietämyksestään ja kokemuksestaan, sijoituspalveluyrityksen on varoitettava asiakkaita tai potentiaalisia asiakkaita siitä, että sijoituspalveluyrityksellä ei ole mahdollisuutta määrittää, onko suunniteltu palvelu tai tuote näille soveltuva. Varoitus voidaan esittää vakiomuodossa.
4. Kun sijoituspalveluyritys tarjoaa sijoituspalveluja, jotka koostuvat yksinomaan asiakastoimeksiantojen toteuttamisesta tai näiden toimeksiantojen vastaanottamisesta ja välittämisestä oheispalveluin tai niitä ilman, lukuun ottamatta liitteessä I olevan B osan 1 kohdassa täsmennettyä luoton- tai lainanantoa, joka ei sisällä asiakkaiden nykyisiä lainojen luottorajoja, käyttötilejä ja tilinylitysoikeuksia, jäsenvaltioiden on sallittava kyseisten sijoituspalvelujen tarjoaminen asiakkaille ilman 3 kohdassa säädettyjen tietojen hankkimista tai siinä säädettyä asianmukaisuuden määrittämistä, jos kaikki seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
palvelut liittyvät johonkin seuraavista rahoitusvälineistä:
i)
osakkeet, jotka on otettu kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla tai vastaavalla kolmannen maan markkinalla tai monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä, kun on kyse yhtiöiden osakkeista mutta ei kuitenkaan sellaisten yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osakkeista, jotka eivät ole yhteissijoitusyrityksiä, eikä johdannaisia sisältävistä osakkeista;
ii)
joukkovelkakirjalainat tai muut arvopaperistetut velan muodot, jotka on otettu kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla tai vastaavalla kolmannen maan markkinalla tai monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä, paitsi jos ne sisältävät johdannaisia tai ovat rakenteeltaan sellaisia, että asiakkaan on vaikea ymmärtää niihin liittyviä riskejä;
iii)
rahamarkkinavälineet, paitsi jos ne sisältävät johdannaisia tai ovat rakenteeltaan sellaisia, että asiakkaan on vaikea ymmärtää niihin liittyviä riskejä;
iv)
yhteissijoitusyritysten osakkeet tai osuudet, lukuun ottamatta asetuksen (EU) N:o 583/2010 36 artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettuja strukturoituja yhteissijoitusyrityksiä;
v)
strukturoidut talletukset, paitsi jos ne ovat rakenteeltaan sellaisia, että asiakkaan on vaikea ymmärtää tuottoon liittyvää riskiä tai tuotteen irtisanomisesta ennen määräaikaa aiheutuvia kustannuksia;
vi)
muut yksinkertaiset rahoitusvälineet sovellettaessa tätä kohtaa.
Edellyttäen, että direktiivin 2003/71/EY 4 artiklan 1 kohdan kolmannessa ja neljännessä alakohdassa säädettyjä vaatimuksia ja niiden mukaista menettelyä noudatetaan, kolmansien maiden markkinoita pidetään tätä kohtaa sovellettaessa säänneltyjä markkinoita vastaavina;
b)
palvelu tarjotaan asiakkaan tai potentiaalisen asiakkaan aloitteesta;
c)
asiakkaalle tai potentiaaliselle asiakkaalle on selkeästi ilmoitettu, että sijoituspalveluyrityksellä ei kyseistä palvelua tarjotessaan ole velvoitetta arvioida tarjotun rahoitusvälineen tai palvelun asianmukaisuutta, eikä asiakas tässä tapauksessa näin ollen kuulu liiketoiminnan menettelytapasäännösten antaman suojan piiriin. Tällainen varoitus voidaan esittää vakiomuodossa;
d)
sijoituspalveluyritys täyttää 23 artiklan mukaiset velvoitteensa.
5. Sijoituspalveluyrityksen on luotava arkisto, joka sisältää asiakkaan ja sijoituspalveluyrityksen välillä sovitun asiakirjan tai sovitut asiakirjat, jossa tai joissa määritetään osapuolten oikeudet ja velvoitteet sekä muut sijoituspalveluyrityksen asiakkaalle tarjoamien palvelujen ehdot. Sopimuspuolten oikeudet ja velvoitteet voidaan sisällyttää viitteinä muihin asiakirjoihin tai oikeudellisesti sitoviin teksteihin.
6. Sijoituspalveluyrityksen on annettava asiakkaalle riittävät tiedot tarjotusta palvelusta pysyvällä välineellä. Näihin tietoihin on sisällytettävä säännölliset ilmoitukset asiakkaille ottaen huomioon kyseisten rahoitusvälineiden laji ja monimutkaisuus ja asiakkaalle tarjottavan palvelun luonne, ja niihin on sisällytettävä soveltuvin osin tiedot asiakkaan lukuun suoritettujen liiketoimien ja palvelujen kustannuksista.
Sijoituspalveluyrityksen on sijoitusneuvontaa tarjotessaan toimitettava asiakkaalle ennen liiketoimen toteuttamista pysyvällä välineellä soveltuvuutta koskeva lausunto, jossa täsmennetään, millaista neuvontaa annetaan ja miten se vastaa yksityisasiakkaan mieltymyksiä, tavoitteita ja muita ominaisuuksia.
Kun rahoitusvälineestä tehdään osto- tai myyntisopimus käyttäen etäviestintä, joka estää soveltuvuutta koskevan lausunnon toimittamisen etukäteen, sijoituspalveluyritys voi toimittaa soveltuvuutta koskevan kirjallisen lausunnon pysyvällä välineellä heti sen jälkeen, kun sopimuksesta on tullut kyseistä asiakasta sitova, jos seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
asiakas on antanut suostumuksensa siihen, että soveltuvuutta koskeva lausunto toimitetaan ilman aiheetonta viivytystä liiketoimen toteuttamisen jälkeen; ja
b)
sijoituspalveluyritys on antanut asiakkaalle mahdollisuuden lykätä liiketoimea, jotta asiakas voi saada soveltuvuutta koskevan lausunnon etukäteen.
Kun sijoituspalveluyritys tarjoaa salkunhoitoa tai on ilmoittanut asiakkaalle, että se aikoo tehdä soveltuvuuden säännöllisen arvioinnin, säännöllisesti annettaviin tietoihin on sisällytettävä ajan tasalle saatettu lausunto siitä, miten sijoitus vastaa yksityisasiakkaan mieltymyksiä, tavoitteita ja muita ominaisuuksia.
7. Jos kiinteää asunto-omaisuutta koskeva luottosopimus, johon sovelletaan Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2014/17/EU (48) säädettyjä kuluttajien luottokelpoisuuden arviointia koskevia säännöksiä, edellyttää sellaisen kiinnitystodistuksiin liittyvän sijoituspalvelun tarjoamista samalle kuluttajalle, joka on erityisesti tarkoitettu takaamaan kyseisen kiinteään asunto-omaisuuteen liittyvän luottosopimuksen rahoitus ja jolla on samat ehdot kuin mainitulla sopimuksella, jotta laina voitaisiin maksaa, jälleenrahoittaa tai lunastaa, kyseiseen palveluun ei sovelleta tässä artiklassa asetettuja velvoitteita.
8. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä toimenpiteistä, joilla varmistetaan, että sijoituspalveluyritykset noudattavat tämän artiklan 2-6 kohdassa vahvistettuja periaatteita tarjotessaan asiakkailleen sijoitus- tai oheispalveluja, mukaan lukien tiedot, jotka on saatava arvioitaessa palvelujen ja rahoitusvälineiden soveltuvuutta tai asianmukaisuutta yritysten asiakkaille, yksinkertaisten rahoitusvälineiden arviointiperusteet tämän artiklan 4 kohdan a alakohdan vi alakohtaa sovellettaessa sekä palvelujen tarjoamista asiakkaille koskevien arkistojen ja sopimusten sekä asiakkaille tarjotuista palveluista säännöllisesti annettavien tietojen sisältö ja muoto. Näissä delegoiduissa säädöksissä on otettava huomioon
a)
asiakkaalle tai potentiaaliselle asiakkaalle tarjottavan palvelun tai tarjottavien palvelujen luonne ottaen huomioon liiketoimien laji, kohde, suuruus ja tiheys;
b)
tarjottavien tai harkittavien tuotteiden luonne, mukaan lukien eri rahoitusvälinelajit;
c)
se, onko asiakas tai potentiaalinen asiakas yksityisasiakas vai ammattimainen asiakas, tai 6 kohdassa tarkoitetussa tapauksessa asiakkaiden luokittelu hyväksyttäväksi vastapuoleksi.
9. Arvopaperimarkkinaviranomainen antaa viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016 ohjeita, joissa täsmennetään 1 kohdan mukaisesti edellytetyn tietämyksen ja pätevyyden arviointiperusteet.
10. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016 ja saattaa määräajoin ajan tasalle ohjeita seuraavien arvioinnista:
a)
rahoitusvälineet, jotka ovat 4 kohdan a alakohdan ii ja iii alakohdan mukaisesti rakenteeltaan sellaisia, että asiakkaan on vaikea ymmärtää niihin liittyviä riskejä;
b)
strukturoidut talletukset, jotka ovat 4 kohdan a alakohdan v alakohdan mukaisesti rakenteeltaan sellaisia, että asiakkaan on vaikea ymmärtää tuottoon liittyvää riskiä tai tuotteen irtisanomisesta ennen määräaikaa aiheutuvia kustannuksia.
11. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi laatia ja saattaa määräajoin ajan tasalle ohjeita sellaisten rahoitusvälineiden arvioinnista, jotka luokitellaan yksinkertaisiksi 4 kohdan a alakohdan vi alakohtaa sovellettaessa, ottaen huomioon 8 kohdan nojalla annetut delegoidut säädökset.
26 artikla
Palvelujen tarjoaminen toisen sijoituspalveluyrityksen välityksellä
Jäsenvaltioiden on sallittava, että sijoituspalveluyritys, joka vastaanottaa toisen sijoituspalveluyrityksen välityksellä ohjeen sijoitus- tai oheispalvelujen tarjoamisesta asiakkaan lukuun, voi luottaa välittäjänä toimivalta sijoituspalveluyritykseltä saamiinsa asiakastietoihin. Toimeksiannon välittävä sijoituspalveluyritys vastaa edelleen antamiensa tietojen täydellisyydestä ja oikeellisuudesta.
Sijoituspalveluyrityksen, joka vastaanottaa tällä tavalla annetun ohjeen palvelujen tarjoamisesta asiakkaan lukuun, on myös voitava luottaa palvelua tai liiketoimea koskeviin suosituksiin, jotka toinen sijoituspalveluyritys on antanut asiakkaalle. Toimeksiannon välittävä sijoituspalveluyritys vastaa edelleen asiakkaalle annettujen suositusten tai neuvojen soveltuvuudesta.
Sijoituspalveluyritys, joka vastaanottaa asiakkaan ohjeen tai toimeksiannon toisen sijoituspalveluyrityksen välityksellä, on vastuussa palvelun tai liiketoimen toteuttamisesta tällaisten tietojen tai suositusten perusteella tämän osaston asiaa koskevien säännösten mukaisesti.
27 artikla
Velvoite toteuttaa toimeksiannot asiakkaan kannalta mahdollisimman edullisin ehdoin
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset toteuttavat kaikki riittävät toimet päästäkseen toimeksiantoja toteuttaessaan asiakkaidensa kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen ottaen huomioon hinnan, kustannukset, nopeuden, toteuttamisen ja toimituksen todennäköisyyden, suuruuden, luonteen ja muut toimeksiannon toteuttamisen kannalta olennaiset seikat. Jos asiakas on kuitenkin antanut erityisen ohjeen toimeksiannon toteuttamisesta, sijoituspalveluyrityksen on toteutettava se kyseisen ohjeen mukaisesti.
Kun sijoituspalveluyritys toteuttaa toimeksiannon yksityisasiakkaan lukuun, paras mahdollinen tulos määräytyy kokonaissuorituksen perusteella, joka muodostuu rahoitusvälineen hinnasta ja toimeksiannon toteuttamiseen liittyvistä kustannuksista, joiden on sisällettävä kaikki suoraan toimeksiannon toteuttamisesta asiakkaalle aiheutuvat kulut, mukaan lukien toteuttamispaikan maksut, määritys- ja toimitusmaksut sekä kaikki muut toimeksiannon toteuttamiseen osallistuville kolmansille osapuolille suoritettavat maksut.
Jotta voidaan saavuttaa ensimmäisen alakohdan mukaisesti paras tulos silloin, kun useampi kuin yksi paikka kilpailee rahoitusvälinettä koskevan toimeksiannon toteuttamisesta, ja arvioida ja verrata tuloksia, jotka saavutettaisiin asiakkaan kannalta toteuttamalla toimeksianto kussakin sellaisessa sijoituspalveluyrityksen toimeksiantojen toteuttamisperiaatteiden mukaisessa toteuttamispaikassa, joka pystyy toteuttamaan kyseisen toimeksiannon, arvioinnissa on otettava huomioon sijoituspalveluyrityksen omat provisiot ja kulut toimeksiannon toteuttamisesta kussakin näistä toteuttamispaikoista.
2. Sijoituspalveluyritys ei saa vastaanottaa asiakastoimeksiantojen reitittämisestä tiettyyn kauppapaikkaan tai toteuttamispaikkaan sellaista palkkiota, alennusta tai ei-rahallista etua, joka on tämän artiklan 1 kohdassa, 16 artiklan 3 kohdassa sekä 23 ja 24 artiklassa säädettyjen eturistiriitoja tai kannustimia koskevien vaatimusten vastainen.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että asetuksen (EU) N:o 600/2014 23 ja 28 artiklassa säädetyn kaupankäyntivelvollisuuden piiriin kuuluvien rahoitusvälineiden osalta kukin kauppapaikka ja kauppojen sisäinen toteuttaja ja muiden rahoitusvälineiden osalta kukin toteuttamispaikka asettaa vähintään vuosittain maksutta yleisön käyttöön tiedot liiketoimien toteuttamisen laadusta kyseisessä paikassa ja että sen jälkeen, kun toimeksianto on toteutettu asiakkaan lukuun, sijoituspalveluyritys ilmoittaa asiakkaalle, missä toimeksianto toteutettiin. Säännöllisesti annettaviin tietoihin on sisällyttävä yksityiskohtaiset tiedot toteuttamisen hinnasta, kustannuksista, nopeudesta ja todennäköisyydestä yksittäisten rahoitusvälineiden osalta.
4. Jäsenvaltioiden on velvoitettava sijoituspalveluyritykset laatimaan ja ottamaan käyttöön toimivat järjestelyt 1 kohdan vaatimusten täyttämiseksi. Jäsenvaltioiden on erityisesti edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset laativat ja ottavat käyttöön toimeksiantojen toteuttamisperiaatteet, jotta sijoituspalveluyritykset voivat päästä asiakastoimeksiantojen osalta parhaaseen mahdolliseen tulokseen 1 kohdan mukaisesti.
5. Toimeksiantojen toteuttamisperiaatteisiin on sisällyttävä kunkin rahoitusvälinelajin osalta tiedot niistä paikoista, joissa sijoituspalveluyritys toteuttaa asiakastoimeksiantonsa, sekä toteuttamispaikan valintaan vaikuttavista tekijöistä. Niissä on mainittava ainakin ne paikat, joissa sijoituspalveluyrityksen on mahdollista päästä asiakastoimeksiantojen toteuttamisen kannalta jatkuvasti parhaaseen mahdolliseen tulokseen.
Jäsenvaltioiden on velvoitettava sijoituspalveluyritykset antamaan asiakkailleen asianmukaiset tiedot niiden toimeksiantojen toteuttamisperiaatteista. Näissä tiedoissa on selitettävä selkeästi, riittävän yksityiskohtaisesti ja asiakkaiden kannalta helposti ymmärrettävällä tavalla, miten sijoituspalveluyritys toteuttaa toimeksiannot asiakkaalle. Jäsenvaltioiden on velvoitettava sijoituspalveluyritykset hankkimaan asiakkailtaan etukäteen suostumus toimeksiantojen toteuttamisperiaatteille.
Kun toimeksiantojen toteuttamisperiaatteiden mukaan asiakastoimeksiannot voidaan toteuttaa kauppapaikan ulkopuolella, jäsenvaltioiden on velvoitettava sijoituspalveluyritykset antamaan asiakkailleen tiedot erityisesti tästä mahdollisuudesta. Jäsenvaltioiden on velvoitettava sijoituspalveluyritykset hankkimaan asiakkailtaan etukäteen nimenomainen suostumus toimeksiantojen toteuttamiselle kauppapaikan ulkopuolella. Sijoituspalveluyritykset voivat hankkia tällaisen suostumuksen joko yleisenä suostumuksena tai erikseen kutakin liiketoimea varten.
6. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että asiakastoimeksiantoja toteuttavat sijoituspalveluyritykset laativat tiivistetyssä muodossa ja julkistavat vuosittain kunkin rahoitusvälinelajin osalta viisi kaupankäyntivolyymilla mitattuna tärkeintä toteuttamispaikkaa, joissa ne toteuttivat asiakastoimeksiantoja edellisenä vuonna, sekä tiedot toteutusten laadusta.
7. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että asiakastoimeksiantoja toteuttavat sijoituspalveluyritykset seuraavat toimeksiantojen toteuttamista koskevien järjestelyjensä ja periaatteidensa toimivuutta todetakseen ja tarvittaessa korjatakseen mahdolliset puutteet. Sijoituspalveluyritysten on erityisesti arvioitava säännöllisesti, ovatko toimeksiantojen toteuttamisperiaatteisiin sisältyvät toimeksiantojen toteuttamispaikat sellaisia, että niillä voidaan saavuttaa asiakkaan kannalta paras mahdollinen tulos, ottaen huomioon muun muassa 3 ja 6 kohdan nojalla julkaistut tiedot. Jäsenvaltioiden on velvoitettava sijoituspalveluyritykset ilmoittamaan asiakkailleen, joiden kanssa niillä on jatkuva asiakassuhde, kaikista toimeksiantojen toteuttamista koskeviin järjestelyihin tai periaatteisiin tehtävistä olennaisista muutoksista.
8. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset voivat osoittaa asiakkailleen näiden pyynnöstä, että ne ovat toteuttaneet näiden toimeksiannot sijoituspalveluyrityksen toimeksiantojen toteuttamisperiaatteiden mukaisesti, ja osoittaa toimivaltaiselle viranomaiselle sen pyynnöstä, että ne noudattavat tätä artiklaa.
9. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä seuraavista:
a)
perusteet niiden eri tekijöiden suhteellisen merkityksen arvioimiseksi, jotka 1 kohdan mukaisesti voidaan ottaa huomioon parhaan mahdollisen tuloksen määrittämiseksi, ottaen huomioon toimeksiannon suuruus ja laji sekä se, onko asiakas yksityisasiakas vai ammattimainen asiakas;
b)
tekijät, jotka sijoituspalveluyritys voi ottaa huomioon tarkistaessaan toimeksiantojen toteuttamista koskevia järjestelyjään, sekä tilanteet, joissa muutokset näihin järjestelyihin voivat olla tarkoituksenmukaisia. Tämä koskee erityisesti tekijöitä, joiden perusteella määritetään, missä toteuttamispaikoissa sijoituspalveluyrityksen on mahdollista päästä asiakastoimeksiantojen toteuttamisen kannalta jatkuvasti parhaaseen mahdolliseen tulokseen;
c)
niiden tietojen luonne ja laajuus, jotka asiakkaille annetaan toimeksiantojen toteuttamisperiaatteista 5 kohdan mukaisesti.
10. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään
a)
edellä olevan 3 kohdan mukaisesti julkaistavien toteutuksen laatua koskevien tietojen täsmällinen sisältö, muoto ja jaksottaisuus ottaen huomioon toteuttamispaikan laji ja kyseisen rahoitusvälineen laji;
b)
niiden tietojen sisältö ja muoto, jotka sijoituspalveluyritykset julkaisevat 6 kohdan mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
28 artikla
Asiakastoimeksiantojen käsittelyä koskevat säännöt
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava sijoituspalveluyrityksiä, joilla on toimilupa asiakkaiden lukuun tapahtuvaa toimeksiantojen toteuttamista varten, ottamaan käyttöön menettelyt ja järjestelyt, joiden avulla asiakastoimeksiannot voidaan toteuttaa täsmällisesti, tasapuolisesti ja nopeasti verrattuna muihin asiakastoimeksiantoihin tai sijoituspalveluyrityksen omiin kaupankäynti-intresseihin.
Näiden menettelyjen ja järjestelyjen avulla on voitava toteuttaa keskenään samankaltaisia asiakastoimeksiantoja sen mukaisesti, milloin sijoituspalveluyritys on vastaanottanut toimeksiannon.
2. Jos asiakas on antanut rajahintatoimeksiannon osakkeista, jotka on otettu kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla tai joilla käydään kauppaa kauppapaikassa, eikä toimeksiantoa toteuteta välittömästi vallitsevissa markkinaolosuhteissa, jäsenvaltioiden on vaadittava sijoituspalveluyritystä, paitsi jos asiakas nimenomaan antaa tästä poikkeavat ohjeet, toteuttamaan toimenpiteitä kyseisen toimeksiannon mahdollisimman pikaiseksi toteuttamiseksi julkistamalla välittömästi kyseinen asiakkaan rajahintatoimeksianto tavalla, joka on helposti muiden markkinaosapuolten saatavilla. Jäsenvaltiot voivat päättää, että sijoituspalveluyritykset täyttävät tämän velvoitteen, mikäli ne välittävät asiakkaan rajahintatoimeksiannon kauppapaikkaan. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että toimivaltaiset viranomaiset voivat antaa luvan poiketa velvoitteesta julkistaa rajahintatoimeksianto, kun se on kooltaan suuri asetuksen (EU) N:o 600/2014 4 artiklan mukaisesti määritettyyn tavanomaiseen markkinakokoon verrattuna.
3. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla määritetään
a)
niiden menettelyjen ja järjestelyjen ehdot ja luonne, joiden avulla asiakastoimeksiannot toteutetaan täsmällisesti, tasapuolisesti ja nopeasti, sekä sellaiset tilanteet tai liiketoimien lajit, joiden yhteydessä sijoituspalveluyritykset voivat perustellusti poiketa nopeasta toteutuksesta saavuttaakseen asiakkaiden kannalta edullisemmat ehdot;
b)
eri menetelmät, joita soveltamalla sijoituspalveluyrityksen katsotaan täyttäneen velvoitteensa julkistaa markkinoille tiedot asiakkaan rajahintatoimeksiannoista, joita ei voida toteuttaa välittömästi.
29 artikla
Sijoituspalveluyritysten velvoitteet niiden nimetessä sidonnaisasiamiehiä
1. Jäsenvaltioiden on sallittava, että sijoituspalveluyritys nimeää sidonnaisasiamiehiä edistämään sijoituspalveluyrityksen tarjoamien palvelujen myyntiä, hankkimaan asiakkaita tai ottamaan vastaan toimeksiantoja asiakkailta tai potentiaalisilta asiakkailta ja välittämään niitä, tarjoamaan rahoitusvälineitä sekä tarjoamaan neuvontaa kyseisen sijoituspalveluyrityksen tarjoamista rahoitusvälineistä ja palveluista.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että jos sijoituspalveluyritys päättää nimetä sidonnaisasiamiehiä, sijoituspalveluyritys on yksin ja varauksetta vastuussa näiden asiamiesten toimista tai laiminlyönneistä näiden toimiessa sijoituspalveluyrityksen lukuun. Jäsenvaltioiden on vaadittava sijoituspalveluyritystä varmistamaan, että sidonnaisasiamies ilmoittaa asemansa ja edustamansa sijoituspalveluyrityksen nimen ottaessaan yhteyttä asiakkaaseen tai potentiaaliseen asiakkaaseen tai ennen kaupankäyntiä tämän kanssa.
Jäsenvaltiot voivat 16 artiklan 6, 8 ja 9 kohdan mukaisesti sallia, että niiden alueella rekisteröidyt sidonnaisasiamiehet pitävät hallussaan asiakkaiden varoja ja/tai rahoitusvälineitä sen sijoituspalveluyrityksen lukuun ja sen täydellä vastuulla, jonka puolesta kyseiset asiamiehet toimivat niiden alueella tai, jos kyseessä on rajatylittävä liiketoimi, sen jäsenvaltion alueella, joka sallii sidonnaisasiamiehen pitävän hallussaan asiakkaiden varoja.
Jäsenvaltioiden on vaadittava sijoituspalveluyrityksiä valvomaan sidonnaisasiamiestensä toimintaa sen varmistamiseksi, että yritykset noudattavat jatkuvasti tätä direktiiviä toimiessaan sidonnaisasiamiesten välityksellä.
3. Sidonnaisasiamiehet on rekisteröitävä sen jäsenvaltion julkiseen rekisteriin, johon kyseiset asiamiehet ovat sijoittautuneet. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkaisee verkkosivustollaan viitteet tai hyperlinkit niiden jäsenvaltioiden tämän artiklan mukaisesti perustamiin julkisiin rekistereihin, jotka päättävät sallia, että sijoituspalveluyritykset nimeävät sidonnaisasiamiehiä.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että julkiseen rekisteriin kirjataan vain sellaisia sidonnaisasiamiehiä, jotka on todettu riittävän hyvämaineisiksi ja joilla on asianmukainen yleinen, taloudellinen ja ammatillinen tietämys ja pätevyys, jotta nämä pystyvät tarjoamaan sijoitus- tai oheispalvelun ja antamaan asiakkaalle tai potentiaaliselle asiakkaalle kaikki ehdotettua palvelua koskevat olennaiset tiedot.
Jäsenvaltiot voivat päättää, että sijoituspalveluyritykset voivat asianmukaisen valvonnan perusteella todentaa, ovatko niiden nimeämät sidonnaisasiamiehet riittävän hyvämaineisia ja onko näillä toisessa alakohdassa tarkoitettu tietämys ja pätevyys.
Rekisteri on saatettava säännöllisesti ajan tasalle. Siihen sisältyvien tietojen on oltava julkisesti saatavilla.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sidonnaisasiamiehiä nimeävät sijoituspalveluyritykset toteuttavat asianmukaisia toimenpiteitä niiden kielteisten vaikutusten estämiseksi, joita sidonnaisasiamiehen tämän direktiivin soveltamisalaan kuulumattomalla toiminnalla saattaa olla toimintaan, jota sidonnaisasiamies toteuttaa sijoituspalveluyrityksen lukuun.
Jäsenvaltiot voivat sallia toimivaltaisten viranomaisten tekevän yhteistyötä sijoituspalveluyritysten ja luottolaitosten tai niiden yhteenliittymien ja muiden yhteisöjen kanssa rekisteröidessään sidonnaisasiamiehiä ja valvoessaan, että nämä täyttävät 3 kohdan vaatimukset. Sijoituspalveluyritykset, luottolaitokset tai niiden yhteenliittymät ja muut yhteisöt saavat erityisesti rekisteröidä sidonnaisasiamiehiä toimivaltaisen viranomaisen valvonnassa.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyritykset nimeävät ainoastaan 3 kohdassa tarkoitettuihin julkisiin rekistereihin kirjattuja sidonnaisasiamiehiä.
6. Jäsenvaltiot voivat antaa säännöksiä, jotka ovat tämän artiklan säännöksiä tiukempia, tai pitää tällaiset säännökset voimassa taikka säätää muista vaatimuksista lainkäyttöalueellaan rekisteröidyille sidonnaisasiamiehille.
30 artikla
Hyväksyttävien vastapuolten kanssa toteutettavat liiketoimet
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritykset, joilla on toimilupa asiakkaiden lukuun tapahtuvaa toimeksiantojen toteuttamista ja/tai omaan lukuun tapahtuvaa kaupankäyntiä ja/tai toimeksiantojen vastaanottamista tai välittämistä varten, voivat helpottaa tai toteuttaa liiketoimia hyväksyttävien vastapuolten kanssa ilman, että niiden on noudatettava 24 artiklan, lukuun ottamatta sen 4 ja 5 kohtaa, 25 artiklan, lukuun ottamatta sen 6 kohtaa, 27 artiklan ja 28 artiklan 1 kohdan mukaisia velvoitteita kyseisissä liiketoimissa tai kyseisiin liiketoimiin suoraan liittyvissä oheispalveluissa.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritykset toimivat suhteissaan hyväksyttäviin vastapuoliin rehellisesti, tasapuolisesti ja ammattimaisesti ja viestivät näiden kanssa tavalla, joka on tasapuolinen ja selkeä eikä harhaanjohtava, ottaen huomioon hyväksyttävän vastapuolen ja sen liiketoiminnan luonteen.
2. Jäsenvaltioiden on pidettävä tässä artiklassa tarkoitettuina hyväksyttävinä vastapuolina sijoituspalveluyrityksiä, luottolaitoksia, vakuutusyrityksiä, yhteissijoitusyrityksiä ja niiden rahastoyhtiöitä, eläkesäätiöitä ja niiden rahastoyhtiöitä, muita unionin oikeuden tai jäsenvaltion kansallisen lainsäädännön mukaisesti toimiluvan saaneita tai säänneltyjä rahoituslaitoksia, kansallisia hallituksia ja niiden vastaavia virastoja, mukaan lukien valtionvelkaa kansallisella tasolla hoitavat julkisyhteisöt, keskuspankit ja ylikansalliset organisaatiot.
Ensimmäisen alakohdan mukainen luokittelu hyväksyttäväksi vastapuoleksi ei vaikuta näiden yhteisöjen oikeuteen hakea yleisesti tai kauppakohtaisesti sellaisen asiakkaan asemaa, jonka sijoituspalveluyrityksen kanssa toteuttamiin liiketoimiin sovelletaan 24, 25, 27 ja 28 artiklaa.
3. Jäsenvaltiot voivat pitää hyväksyttävinä vastapuolina myös muita yrityksiä, jotka täyttävät ennalta vahvistetut oikeasuhteiset vaatimukset, kuten määrälliset raja-arvot. Jos liiketoimen mahdolliset osapuolet sijaitsevat eri lainkäyttöalueilla, sijoituspalveluyrityksen on hyväksyttävä toisena osapuolena olevan yrityksen asema sellaisena kuin se määritetään tämän toisen osapuolen sijoittautumisjäsenvaltion lainsäädännössä tai muissa toimenpiteissä.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritys saa ryhtyessään 1 kohdan mukaisesti liiketoimiin tällaisten yritysten kanssa aiotulta vastapuolelta nimenomaisen vahvistuksen, että tämä hyväksyy hyväksyttävän vastapuolen aseman. Jäsenvaltioiden on sallittava, että sijoituspalveluyritys voi hankkia kyseisen vahvistuksen joko yleisenä suostumuksena tai erikseen kutakin liiketoimea varten.
4. Jäsenvaltiot voivat pitää hyväksyttävinä vastapuolina 2 kohdassa tarkoitettuja yhteisöjen ryhmiä vastaavia kolmansien maiden yhteisöjä.
Jäsenvaltiot voivat pitää hyväksyttävinä vastapuolina myös 3 kohdassa tarkoitettujen kaltaisia kolmansien maiden yrityksiä samoin edellytyksin ja vaatimuksin kuin 3 kohdassa säädetään.
5. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla määritetään
a)
menettelyt, joilla haetaan 2 kohdan mukaista asiakkaan asemaa;
b)
menettelyt nimenomaisen vahvistuksen saamiseksi 3 kohdan mukaisilta aiotuilta vastapuolilta;
c)
ennalta vahvistetut oikeasuhteiset vaatimukset, mukaan lukien määrälliset raja-arvot, joiden perusteella yritystä voidaan pitää 3 kohdan mukaisena hyväksyttävänä vastapuolena.
3 jakso
Markkinoiden avoimuus ja eheys
31 artikla
Monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän sääntöjen sekä muiden oikeudellisten velvoitteiden noudattamisen valvonta
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät ottavat käyttöön ja pitävät voimassa monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän kannalta tehokkaat järjestelyt ja menettelyt valvoakseen säännöllisesti, että järjestelmän jäsenet tai osapuolet taikka käyttäjät noudattavat sen sääntöjä. Monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävien sijoituspalveluyritysten ja markkinoiden ylläpitäjien on seurattava lähetettyjä toimeksiantoja, mukaan lukien peruutukset, ja liiketoimia, joita jäsenet tai osapuolet taikka käyttäjät toteuttavat niiden järjestelmiä käyttäen, havaitakseen järjestelmän sääntöjen rikkomisen, tavanomaisesta poikkeavan kaupankäynnin, menettelyn, johon saattaa liittyä asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kiellettyä toimintaa, tai rahoitusvälineeseen liittyviä järjestelmän toimintahäiriöitä, ja niiden on otettava käyttöön tarvittavat resurssit varmistaakseen, että tällainen seuranta on tuloksellista.
2. Jäsenvaltioiden on velvoitettava monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät ilmoittamaan toimivaltaiselle viranomaiselleen välittömästi järjestelmän sääntöjen merkittävästä rikkomisesta, tavanomaisesta poikkeavasta kaupankäynnistä, menettelystä, johon saattaa liittyä asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kiellettyä toimintaa, tai rahoitusvälineeseen liittyvistä järjestelmän toimintahäiriöistä.
Monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävien sijoituspalveluyritysten ja markkinoiden ylläpitäjien toimivaltaisten viranomaisten on toimitettava ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tiedot arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille.
Kun kyseessä on menettely, johon saattaa liittyä asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kiellettyä toimintaa, toimivaltaisen viranomaisen on oltava vakuuttunut siitä, että tällaista toimintaa tapahtuu tai on tapahtunut, ennen kuin se ilmoittaa asiasta muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
3. Jäsenvaltioiden on lisäksi velvoitettava monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät toimittamaan 2 kohdassa tarkoitetut tiedot ilman aiheetonta viivytystä viranomaiselle, joka vastaa markkinoiden väärinkäyttöä koskevista tutkinta- ja syytetoimista, ja avustamaan sitä kaikin tavoin tällaisissa järjestelmissä tai niiden välityksellä tapahtuvaa markkinoiden väärinkäyttöä koskevissa tutkinta- ja syytetoimissa.
4. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä niiden tilanteiden määrittämiseksi, joita koskee tämän artiklan 2 kohdassa tarkoitettu ilmoitusvaatimus.
32 artikla
Rahoitusvälineellä monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä tai organisoidussa kaupankäyntijärjestelmässä käytävän kaupan keskeyttäminen ja lopettaminen
1. Monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä voi keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin rahoitusvälineellä, joka ei enää ole monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän sääntöjen mukainen, paitsi jos tällaisesta keskeyttämisestä tai lopettamisesta todennäköisesti aiheutuu merkittävää haittaa sijoittajien eduille tai markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle, sanotun kuitenkaan rajoittamatta toimivaltaisen viranomaisen oikeutta vaatia 69 artiklan 2 kohdan nojalla rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämistä tai lopettamista.
2. Jäsenvaltioiden on vaadittava monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävää sijoituspalveluyritystä tai markkinoiden ylläpitäjää, joka keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin rahoitusvälineellä, keskeyttämään tai lopettamaan kaupankäynti myös liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, kun tämä on tarpeen kohde-etuutena olevalla rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämisen tai lopettamisen tavoitteiden tukemiseksi. Monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän on julkistettava päätöksensä, joka koskee kyseisellä rahoitusvälineellä tai mahdollisella siihen liittyvällä johdannaisella käytävän kaupan keskeyttämistä tai lopettamista, ja annettava asiaa koskevat päätökset tiedoksi toimivaltaiselle viranomaiselle.
Toimivaltaisen viranomaisen, jonka lainkäyttöalueella kaupankäynnin keskeyttämisestä tai lopettamisesta on päätetty, on myös vaadittava säänneltyjä markkinoita, muita monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä, muita organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä ja kauppojen sisäisiä toteuttajia, jotka kuuluvat sen lainkäyttövaltaan ja käyvät kauppaa samalla rahoitusvälineellä tai tämän direktiivin liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, keskeyttämään tai lopettamaan kaupankäynti kyseisellä rahoitusvälineellä tai johdannaisilla, jos keskeyttäminen tai lopettaminen johtuu epäillystä markkinoiden väärinkäytöstä, ostotarjouksesta tai siitä, että asetuksen (EU) N:o 596/2014 7 ja 17 artiklan vastaisesti liikkeeseenlaskijasta tai rahoitusvälineestä on jätetty julkistamatta sisäpiiritietoa, paitsi jos tällaisesta keskeyttämisestä tai lopettamisesta voisi aiheutua merkittävää haittaa sijoittajien eduille tai markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
Toimivaltaisen viranomaisen on välittömästi julkistettava päätös ja annettava se tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille.
Muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten, joille päätös on annettu tiedoksi, on myös vaadittava säänneltyjä markkinoita, muita monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä, muita organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä ja kauppojen sisäisiä toteuttajia, jotka kuuluvat niiden lainkäyttövaltaan ja käyvät kauppaa samalla rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, keskeyttämään tai lopettamaan kaupankäynti kyseisellä rahoitusvälineellä tai johdannaisilla, jos keskeyttäminen tai lopettaminen johtuu epäillystä markkinoiden väärinkäytöstä, ostotarjouksesta tai siitä, että asetuksen (EU) N:o 596/2014 7 ja 17 artiklan vastaisesti liikkeeseenlaskijasta tai rahoitusvälineestä on jätetty julkistamatta sisäpiiritietoa, paitsi jos tällaisesta keskeyttämisestä tai lopettamisesta voisi aiheutua merkittävää haittaa sijoittajien eduille tai markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
Kunkin toimivaltaisen viranomaisen, jolle päätös on annettu tiedoksi, on annettava päätöksensä tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muille toimivaltaisille viranomaisille sekä perusteltava päätöksensä, jos kaupankäyntiä rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, ei keskeytetä tai lopeteta.
Tätä kohtaa sovelletaan myös siinä tapauksessa, että rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, käytävän kaupan keskeyttäminen lopetetaan.
Tässä kohdassa tarkoitettua tiedoksiantomenettelyä sovelletaan myös siinä tapauksessa, että toimivaltainen viranomainen päättää 69 artiklan 2 kohdan m ja n alakohdan nojalla keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen.
Sen varmistamiseksi, että velvoitetta tällaisilla johdannaisilla käytävän kaupan keskeyttämisestä tai lopettamisesta sovelletaan oikeasuhteisesti, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään tapaukset, joissa yhteys liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetun johdannaisen, joka liittyy tai jossa viitataan rahoitusvälineeseen, jolla käytävä kauppa on keskeytetty tai lopetettu, ja alkuperäisen rahoitusvälineen välillä on sellainen, että myös kaupankäynti johdannaisella on keskeytettävä tai lopetettava kohde-etuutena olevalla rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämisen tai lopettamisen tavoitteiden tukemiseksi.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa määritetään 2 kohdan mukaisten päätösten tiedoksiantamisen ja julkistamisen muoto ja aikataulu.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
4. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa luetellaan tilanteet, joista aiheutuu tämän artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitettua merkittävää haittaa sijoittajien eduille ja markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
4 jakso
Pk-yritysten kasvumarkkinat
33 artikla
Pk-yritysten kasvumarkkinat
1. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän ylläpitäjä voi hakea kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselta viranomaiselta monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän rekisteröintiä pk-yritysten kasvumarkkinana.
2. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi rekisteröidä monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän pk-yritysten kasvumarkkinana, jos toimivaltainen viranomainen vastaanottaa 1 kohdassa tarkoitetun hakemuksen ja katsoo, että 3 kohdan mukaiset vaatimukset täyttyvät monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän osalta.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että monenkeskiseen kaupankäyntijärjestelmään sovelletaan tehokkaita sääntöjä, järjestelmiä ja menettelyjä, joilla varmistetaan seuraavien vaatimusten täyttyminen:
a)
vähintään 50 prosenttia liikkeeseenlaskijoista, joiden rahoitusvälineet otetaan kaupankäynnin kohteeksi monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä, on pk-yrityksiä ajankohtana, jolloin monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä rekisteröidään pk-yritysten kasvumarkkinaksi, ja kaikkina sen jälkeisinä kalenterivuosina;
b)
käytössä on asianmukaiset perusteet, joiden mukaisesti liikkeeseenlaskijoiden rahoitusvälineet otetaan kaupankäynnin kohteeksi ja pidetään kaupankäynnin kohteena markkinalla;
c)
kun rahoitusvälineet otetaan ensimmäisen kerran kaupankäynnin kohteeksi markkinalla, julkaistaan riittävät tiedot, joiden perusteella sijoittajat voivat tehdä perustellun päätöksen sijoittamisesta näihin rahoitusvälineisiin; tiedot julkaistaan joko asianmukaisena listalleottoa koskevana asiakirjana tai esitteenä, jos direktiivissä 2003/71/EY säädettyjä vaatimuksia sovelletaan rahoitusvälineiden ensimmäisen kerran monenkeskisessä kaupankäyntijärjestelmässä kaupankäynnin kohteeksi ottamisen yhteydessä tapahtuvaan rahoitusvälineiden yleisölle tarjoamiseen;
d)
markkinalla toimiva liikkeeseenlaskija antaa tai sen puolesta annetaan asianmukaiset tilinpäätösraportit, kuten tilintarkastajien hyväksymät vuosikertomukset;
e)
asetuksen (EU) N:o 596/2014 3 artiklan 1 kohdan 21 alakohdassa määritellyt markkinoilla toimivat liikkeeseenlaskijat, asetuksen (EU) N:o 596/2014 3 artiklan 1 kohdan 25 alakohdassa määritellyt johtotehtävissä toimivat henkilöt ja asetuksen (EU) N:o 596/2014 3 artiklan 1 kohdan 26 alakohdassa määritellyt näiden lähipiiriin kuuluvat henkilöt noudattavat vaatimuksia, joita heihin sovelletaan asetuksen (EU) N:o 596/2014 nojalla;
f)
markkinalla toimivia liikkeeseenlaskijoita koskevat lakisääteiset tiedot tallennetaan ja levitetään julkisesti;
g)
käytössä on tehokkaat järjestelmät ja valvontamenetelmät, joiden tarkoituksena on estää ja havaita markkinoiden väärinkäyttö asetuksessa (EU) N:o 596/2014 edellytetyllä tavalla.
4. Edellä olevan 3 kohdan mukaiset vaatimukset eivät rajoita monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän velvoitetta noudattaa muita tämän direktiivin mukaisia monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien ylläpitoon liittyviä velvoitteita. Ne eivät myöskään estä monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävää sijoituspalveluyritystä tai markkinoiden ylläpitäjää asettamasta lisävaatimuksia kyseisessä kohdassa mainittujen vaatimusten lisäksi.
5. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi poistaa monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän pk-yritysten kasvumarkkinoiden rekisteristä seuraavissa tapauksissa:
a)
markkinaa ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä hakee sen poistamista rekisteristä;
b)
edellä olevan 3 kohdan mukaiset vaatimukset eivät enää täyty monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän osalta.
6. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että jos kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen rekisteröi monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän pk-yritysten kasvumarkkinana tai poistaa sen rekisteristä tämän artiklan nojalla, sen on mahdollisimman pian ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle rekisteröinnistä tai rekisteristä poistamisesta. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkaisee verkkosivustollaan luettelon pk-yritysten kasvumarkkinoista ja pitää sen ajan tasalla.
7. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että jos liikkeeseenlaskijan rahoitusväline otetaan kaupankäynnin kohteeksi jollakin pk-yritysten kasvumarkkinalla, kyseisellä rahoitusvälineellä voidaan käydä kauppaa myös toisella pk-yritysten kasvumarkkinalla mutta ainoastaan, jos siitä on ilmoitettu liikkeeseenlaskijalle eikä se ole vastustanut tätä. Tässä tapauksessa liikkeeseenlaskijaan ei kuitenkaan sovelleta viimeksi mainitun pk-yritysten kasvumarkkinan osalta velvoitteita, jotka koskevat ohjaus- ja hallintojärjestelmiä tai ensimarkkinoilla tapahtuvaa, jatkuvaa tai tapauskohtaista tietojen julkistamista.
8. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa täsmennetään tämän artiklan 3 kohdassa säädetyt vaatimukset. Toimenpiteissä on otettava huomioon, että vaatimuksilla on ylläpidettävä korkeaa sijoittajansuojan tasoa sijoittajaluottamuksen edistämiseksi kyseisillä markkinoilla ja samalla minimoitava markkinalla toimivalle liikkeeseenlaskijalle aiheutuva hallinnollinen rasite ja ettei rekisteristä poistaminen tai rekisteröinnin epääminen johdu ainoastaan tilapäisestä kyvyttömyydestä täyttää tämän artiklan 3 kohdan a alakohdassa säädetyt vaatimukset.
III LUKU
Sijoituspalveluyritysten oikeudet
34 artikla
Sijoituspalvelujen tarjoamisen ja sijoitustoiminnan harjoittamisen vapaus
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritykset, jotka ovat tämän direktiivin ja luottolaitosten osalta direktiivin 2013/36/EU mukaisesti saaneet toimiluvan toisen jäsenvaltion toimivaltaisilta viranomaisilta ja joita kyseiset viranomaiset valvovat, voivat vapaasti tarjota sijoituspalveluja ja/tai harjoittaa sijoitustoimintaa sekä tarjota oheispalveluja niiden alueella edellyttäen, että mainitut palvelut ja toiminta kuuluvat sijoituspalveluyrityksen toimiluvan piiriin. Oheispalveluja saa tarjota ainoastaan sijoituspalvelun ja/tai -toiminnan yhteydessä.
Jäsenvaltiot eivät saa asettaa tällaiselle sijoituspalveluyritykselle tai luottolaitokselle lisävaatimuksia tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvien asioiden osalta.
2. Sijoituspalveluyrityksen, joka aikoo ensimmäistä kertaa tarjota sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa toisen jäsenvaltion alueella tai joka aikoo muuttaa tarjoamiensa palvelujen tai harjoittamansa toiminnan valikoimaa, on ilmoitettava seuraavat tiedot kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle:
a)
jäsenvaltio, jonka alueella se aikoo toimia;
b)
toimintaohjelma, jossa ilmoitetaan erityisesti sijoituspalvelut, joita se aikoo tarjota, ja/tai sijoitustoiminta, jota se aikoo harjoittaa, sekä oheispalvelut, joita se aikoo tarjota kyseisen jäsenvaltion alueella, sekä se, aikooko yritys käyttää tässä kotijäsenvaltioonsa sijoittautuneita sidonnaisasiamiehiä. Jos sijoituspalveluyritys aikoo käyttää sidonnaisasiamiehiä, sijoituspalveluyrityksen on ilmoitettava kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle kyseisten sidonnaisasiamiesten nimet.
Jos sijoituspalveluyritys aikoo käyttää kotijäsenvaltioonsa sijoittautuneita sidonnaisasiamiehiä sen jäsenvaltion alueella, jossa se aikoo tarjota palveluja, sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on kuukauden kuluessa kaikkien tietojen vastaanottamisesta ilmoitettava vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, joka on nimetty yhteysviranomaiseksi 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti, niiden sidonnaisasiamiesten nimet, joita sijoituspalveluyritys aikoo käyttää sijoituspalvelujen tarjoamiseksi ja sijoitustoiminnan harjoittamiseksi kyseisessä jäsenvaltiossa. Vastaanottavan jäsenvaltion on julkaistava nämä tiedot. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi pyytää saada tutustua näihin tietoihin asetuksen (EU) N:o 1095/2010 35 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen ja siinä asetettujen edellytysten mukaisesti.
3. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava tiedot kuukauden kuluessa niiden vastaanottamisesta vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, joka on nimetty yhteysviranomaiseksi 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti. Sijoituspalveluyritys voi tämän jälkeen ryhtyä tarjoamaan kyseisiä sijoituspalveluja ja harjoittamaan kyseistä sijoitustoimintaa vastaanottavassa jäsenvaltiossa.
4. Jos 2 kohdan mukaisesti ilmoitettuihin tietoihin tulee muutos, sijoituspalveluyrityksen on ilmoitettava muutoksesta kirjallisesti kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle viimeistään kuukautta ennen muutoksen toteuttamista. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava muutoksesta vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
5. Luottolaitoksen, joka aikoo tarjota sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa sekä tarjota oheispalveluja 1 kohdan mukaisesti sidonnaisasiamiesten välityksellä, on ilmoitettava kyseisten sidonnaisasiamiesten nimet kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle.
Jos luottolaitos aikoo käyttää kotijäsenvaltioonsa sijoittautuneita sidonnaisasiamiehiä sen jäsenvaltion alueella, jossa se aikoo tarjota palveluja, luottolaitoksen kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on kuukauden kuluessa kaikkien tietojen vastaanottamisesta ilmoitettava vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, joka on nimetty yhteysviranomaiseksi 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti, niiden sidonnaisasiamiesten nimet, joita luottolaitos aikoo käyttää palvelujen tarjoamiseksi kyseisessä jäsenvaltiossa. Vastaanottavan jäsenvaltion on julkaistava nämä tiedot.
6. Jäsenvaltioiden on ilman oikeudellisia tai hallinnollisia lisävaatimuksia sallittava, että muihin jäsenvaltioihin sijoittautuneet monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä ja organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä ylläpitävät sijoituspalveluyritykset ja markkinoiden ylläpitäjät tarjoavat niiden alueella asianmukaiset järjestelyt siten, että helpotetaan jäsenvaltioiden alueelle sijoittautuneiden etäkäyttäjien, -jäsenten tai -osapuolten pääsyä niiden markkinoille ja kaupankäyntiä näillä markkinoilla.
7. Monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän on ilmoitettava kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle jäsenvaltio, jossa se aikoo tarjota tällaiset järjestelyt. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on annettava tästä kuukauden kuluessa tieto sen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä tai organisoitu kaupankäyntijärjestelmä aikoo tarjota tällaiset järjestelyt.
Monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä ja ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava kyseiseen jäsenvaltioon sijoittautuneiden monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän etäjäsenten tai -osapuolten nimet.
8. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään 2, 4, 5 ja 7 kohdan mukaisesti ilmoitettavat tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
9. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen vahvistamiseksi 3, 4, 5 ja 7 kohdassa tarkoitettua tietojen toimittamista varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
35 artikla
Sivuliikkeen perustaminen
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että sijoituspalveluyritykset voivat tarjota sijoituspalveluja ja/tai harjoittaa sijoitustoimintaa sekä tarjota oheispalveluja niiden alueella tämän direktiivin ja direktiivin 2013/36/EU mukaisesti käyttämällä sijoittautumisoikeutta joko siten, että ne perustavat sivuliikkeen, tai siten, että ne käyttävät muuhun jäsenvaltioon kuin kotijäsenvaltioonsa sijoittautunutta sidonnaisasiamiestä, edellyttäen, että sivuliikkeen tarjoamat palvelut ja sen harjoittama toiminta kuuluvat sijoituspalveluyrityksen tai luottolaitoksen kotijäsenvaltiossaan saaman toimiluvan piiriin. Oheispalveluja saa tarjota ainoastaan sijoituspalvelun ja/tai -toiminnan yhteydessä.
Jäsenvaltiot eivät saa asettaa sivuliikkeen toiminnan järjestämiselle ja toiminnalle muita kuin 8 kohdassa sallittuja lisävaatimuksia tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvien asioiden osalta.
2. Jäsenvaltioiden on vaadittava sijoituspalveluyritystä, joka aikoo perustaa sivuliikkeen toisen jäsenvaltion alueelle tai käyttää sellaiseen toiseen jäsenvaltioon sijoittautuneita sidonnaisasiamiehiä, jonka alueelle se ei ole perustanut sivuliikettä, ilmoittamaan tästä ensin kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle ja antamaan sille seuraavat tiedot:
a)
jäsenvaltiot, joiden alueelle se aikoo perustaa sivuliikkeen, tai jäsenvaltiot, joiden alueelle se ei ole perustanut sivuliikettä mutta joihin sijoittautuneita sidonnaisasiamiehiä se aikoo käyttää;
b)
toimintaohjelma, jossa ilmoitetaan muun muassa tarjottavat sijoituspalvelut ja/tai harjoitettava sijoitustoiminta sekä tarjottavat oheispalvelut;
c)
jos perustetaan sivuliike, sivuliikkeen organisaatiorakenne sekä se, aikooko sivuliike käyttää sidonnaisasiamiehiä, ja näiden sidonnaisasiamiesten nimet;
d)
jos aiotaan käyttää sidonnaisasiamiehiä jäsenvaltiossa, jonka alueelle sijoituspalveluyritys ei ole perustanut sivuliikettä, sellainen kuvaus yhden tai useamman sidonnaisasiamiehen suunnitellusta käytöstä ja organisaatiorakenteesta, joka sisältää myös raportointisuhteet ja josta käy ilmi, miten asiamiehet liittyvät sijoituspalveluyrityksen yhtiörakenteeseen;
e)
vastaanottavassa jäsenvaltiossa oleva osoite, josta asiakirjoja on mahdollista saada;
f)
sivuliikkeen tai sidonnaisasiamiehen johdosta vastuussa olevien nimet.
Jos sijoituspalveluyritys käyttää muuhun jäsenvaltioon kuin kotijäsenvaltioonsa sijoittautunutta sidonnaisasiamiestä, kyseinen sidonnaisasiamies rinnastetaan sivuliikkeeseen, jos sellainen on perustettu, ja sidonnaisasiamieheen sovelletaan kaikissa tapauksissa tämän direktiivin sivuliikkeitä koskevia säännöksiä.
3. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on kolmen kuukauden kuluessa kaikkien tietojen vastaanottamisesta, paitsi jos sillä on syytä epäillä sijoituspalveluyrityksen hallintorakenteen tai taloudellisen tilanteen asianmukaisuutta suunniteltu toiminta huomioon ottaen, ilmoitettava kyseiset tiedot vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, joka on nimetty yhteysviranomaiseksi 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti, ja ilmoitettava tästä sijoituspalveluyritykselle.
4. Edellä 2 kohdassa tarkoitettujen tietojen lisäksi kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle tiedot hyväksytystä korvausjärjestelmästä, johon sijoituspalveluyritys kuuluu direktiivin 97/9/EY mukaisesti. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava tietoihin tulevista muutoksista vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
5. Jos kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen kieltäytyy ilmoittamasta tietoja vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, sen on perusteltava kieltäytymisensä kyseiselle sijoituspalveluyritykselle kolmen kuukauden kuluessa kaikkien tietojen vastaanottamisesta.
6. Sivuliike voidaan perustaa ja liiketoiminta aloittaa, kun vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselta viranomaiselta on saatu asiasta ilmoitus tai, jos kyseiseltä viranomaiselta ei ole saatu ilmoitusta, kahden kuukauden kuluessa siitä, kun kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen on ilmoittanut tiedot.
7. Luottolaitoksen, joka aikoo käyttää muuhun jäsenvaltioon kuin kotijäsenvaltioonsa sijoittautunutta sidonnaisasiamiestä sijoituspalvelujen tarjoamiseksi ja/tai sijoitustoiminnan harjoittamiseksi sekä oheispalvelujen tarjoamiseksi tämän direktiivin mukaisesti, on ilmoitettava tästä kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle ja annettava sille 2 kohdassa tarkoitetut tiedot.
Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on kolmen kuukauden kuluessa kaikkien tietojen vastaanottamisesta, paitsi jos sillä on syytä epäillä luottolaitoksen hallintorakenteen tai taloudellisen tilanteen asianmukaisuutta, ilmoitettava kyseiset tiedot vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, joka on nimetty yhteysviranomaiseksi 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti, ja ilmoitettava tästä luottolaitokselle.
Jos kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen kieltäytyy ilmoittamasta tietoja vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, sen on perusteltava kieltäytymisensä kyseiselle luottolaitokselle kolmen kuukauden kuluessa kaikkien tietojen vastaanottamisesta.
Sidonnaisasiamies voi aloittaa toimintansa, kun vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselta viranomaiselta on saatu asiasta ilmoitus tai, jos kyseiseltä viranomaiselta ei ole saatu ilmoitusta, kahden kuukauden kuluessa siitä, kun kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen on ilmoittanut tiedot. Kyseiseen sidonnaisasiamieheen sovelletaan tämän direktiivin sivuliikkeitä koskevia säännöksiä.
8. Sen jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen, jossa sivuliike sijaitsee, on vastuussa sen varmistamisesta, että sivuliikkeen sen alueella tarjoamat palvelut ovat tämän direktiivin 24, 25, 27 ja 28 artiklassa ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 14-26 artiklassa säädettyjen velvoitteiden sekä vastaanottavan jäsenvaltion niiden nojalla hyväksymien toimenpiteiden mukaisia, jos kyseiset toimenpiteet sallitaan 24 artiklan 12 kohdan mukaisesti.
Sen jäsenvaltion toimivaltaisella viranomaisella, jossa sivuliike sijaitsee, on oikeus tutkia sivuliikkeen järjestelyt ja pyytää niihin muutoksia, jos ne ovat ehdottoman tarpeellisia sen varmistamiseksi, että toimivaltainen viranomainen voi panna täytäntöön tämän direktiivin 24, 25, 27 ja 28 artiklan ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 14-26 artiklan mukaiset velvoitteet sekä niiden nojalla hyväksytyt toimenpiteet sivuliikkeen sen alueella tarjoamien palvelujen ja/tai harjoittaman toiminnan osalta.
9. Kunkin jäsenvaltion on säädettävä, että jos sijoituspalveluyritys on perustanut sivuliikkeen sen alueelle toisen jäsenvaltion myöntämän toimiluvan nojalla, sijoituspalveluyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi tehtäviään hoitaessaan suorittaa sivuliikkeessä tarkastuksia ilmoitettuaan asiasta ensin vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
10. Jos 2 kohdan mukaisesti ilmoitettuihin tietoihin tulee muutos, sijoituspalveluyrityksen on ilmoitettava muutoksesta kirjallisesti kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle viimeistään kuukautta ennen muutoksen toteuttamista. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava muutoksesta vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
11. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään 2, 4, 7 ja 10 kohdan mukaisesti ilmoitettavat tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
12. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen vahvistamiseksi 3, 4, 7 ja 10 kohdassa tarkoitettua tietojen toimittamista varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
36 artikla
Pääsy säännellyille markkinoille
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että muista jäsenvaltioista tulevilla sijoituspalveluyrityksillä, joilla on toimilupa asiakastoimeksiantojen toteuttamista tai omaan lukuun tapahtuvaa kaupankäyntiä varten, on oikeus päästä niiden alueella toimiville säännellyille markkinoille tai liittyä näiden jäseniksi käyttämällä jotakin seuraavista järjestelyistä:
a)
suoraan perustamalla sivuliikkeitä vastaanottaviin jäsenvaltioihin;
b)
tulemalla säännellyn markkinan etäjäseneksi tai hankkimalla etäpääsy säännellylle markkinalle ilman, että niiden on täytynyt sijoittautua säännellyn markkinan kotijäsenvaltioon, jos kyseisen markkinan kaupankäyntimenettelyt ja -järjestelmät eivät edellytä fyysistä läsnäoloa liiketoimien toteuttamiseksi.
2. Jäsenvaltiot eivät saa asettaa 1 kohdassa annettua oikeutta käyttäville sijoituspalveluyrityksille sääntelyyn liittyviä tai hallinnollisia lisävaatimuksia tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvien asioiden osalta.
37 artikla
Pääsy keskusvastapuoli- ja selvitysjärjestelmiin sekä oikeus nimetä selvitysjärjestelmä
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että muista jäsenvaltioista tulevilla sijoituspalveluyrityksillä on oikeus päästä suoraan ja välillisesti niiden alueella toimiviin keskusvastapuoli- ja selvitysjärjestelmiin rahoitusvälineillä toteutettujen liiketoimien loppuunsaattamiseksi tai niiden loppuunsaattamisen järjestämiseksi, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) N:o 648/2012 III, V tai VI osaston soveltamista.
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että näiden sijoituspalveluyritysten suoraa ja välillistä pääsyä tällaisiin järjestelmiin koskevat samat syrjimättömät, avoimet ja objektiiviset perusteet kuin ne, joita sovelletaan paikallisiin jäseniin tai osapuoliin. Jäsenvaltiot eivät saa rajata näiden järjestelmien käyttöä pelkästään omalla alueellaan toimivissa kauppapaikoissa rahoitusvälineillä toteutettujen liiketoimien määritykseen ja toimitukseen.
2. Jäsenvaltioiden on velvoitettava alueellaan toimivat säännellyt markkinat tarjoamaan kaikille jäsenilleen tai osapuolilleen oikeus nimetä selvitysjärjestelmä rahoitusvälineillä kyseisellä säännellyllä markkinalla toteutetuille liiketoimille, jos seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
nimetyn selvitysjärjestelmän ja muiden järjestelmien välillä on kyseisen liiketoimen tehokkaaseen ja taloudelliseen toimitukseen tarvittavat yhteydet ja järjestelyt;
b)
säännellyn markkinan valvonnasta vastaava toimivaltainen viranomainen katsoo, että säännellyllä markkinalla toteutettujen liiketoimien toimitukselle muussa kuin säännellyn markkinan nimeämässä selvitysjärjestelmässä on sellaiset tekniset edellytykset, että rahoitusmarkkinat toimivat joustavasti ja asianmukaisesti.
Tämä säännellyn markkinan toimivaltaisen viranomaisen arvio ei rajoita selvitysjärjestelmien valvojina toimivien kansallisten keskuspankkien tai kyseisten järjestelmien osalta toimivaltaisten muiden valvontaviranomaisten toimivaltaa. Tarpeettoman päällekkäisen valvonnan välttämiseksi toimivaltaisen viranomaisen on otettava huomioon edellä mainittujen laitosten jo suorittama valvonta.
38 artikla
Keskusvastapuolia ja monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien selvitysjärjestelmiä koskevat säännökset
1. Jäsenvaltiot eivät saa estää monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitäviä sijoituspalveluyrityksiä ja markkinoiden ylläpitäjiä tekemästä asianmukaisia järjestelyjä toisessa jäsenvaltiossa toimivan keskusvastapuolen tai selvitysyhteisön ja selvitysjärjestelmän kanssa jäsenten tai osapuolten kyseisten järjestelmien välityksellä toteuttamien joidenkin tai kaikkien kauppojen määrittämiseksi ja/tai toimittamiseksi.
2. Monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää ylläpitävien sijoituspalveluyritysten ja markkinoiden ylläpitäjien toimivaltainen viranomainen ei saa vastustaa toisessa jäsenvaltiossa toimivan keskusvastapuolen, selvitysyhteisön ja/tai selvitysjärjestelmän käyttöä, paitsi jos tämän osoitetaan olevan välttämätöntä kyseisen monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän asianmukaisen toiminnan ylläpitämiseksi ja ottaen huomioon selvitysjärjestelmille 37 artiklan 2 kohdassa asetetut edellytykset.
Tarpeettoman päällekkäisen valvonnan välttämiseksi toimivaltaisen viranomaisen on otettava huomioon selvitysjärjestelmien valvojina toimivien kansallisten keskuspankkien tai kyseisten järjestelmien osalta toimivaltaisten muiden valvontaviranomaisten jo suorittama selvitysjärjestelmän valvonta.
IV LUKU
Kolmansien maiden yritysten tarjoamat sijoituspalvelut ja harjoittama sijoitustoiminta
1 jakso
Palvelujen tarjoaminen tai toiminnan harjoittaminen perustamalla sivuliike
39 artikla
Sivuliikkeen perustaminen
1. Jäsenvaltio voi edellyttää, että kolmannen maan yritys, joka aikoo tarjota sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa oheispalveluin tai ilman niitä yksityisasiakkaille tai liitteessä II olevassa II osassa tarkoitetuille ammattimaisille asiakkaille kyseisen jäsenvaltion alueella, perustaa sivuliikkeen kyseiseen jäsenvaltioon.
2. Kun jäsenvaltio edellyttää, että kolmannen maan yritys, joka aikoo tarjota sijoituspalveluja tai harjoittaa sijoitustoimintaa oheispalveluin tai ilman niitä sen alueella, perustaa sivuliikkeen, sivuliikkeen on hankittava kyseisen jäsenvaltion toimivaltaisilta viranomaisilta etukäteen toimilupa seuraavien edellytysten mukaisesti:
a)
palvelujen tarjoaminen, jota varten kolmannen maan yritys hakee toimilupaa, on toimiluvan varaista ja valvonnan alaista siinä kolmannessa maassa, johon yritys on sijoittautunut, ja lupaa hakevalla yrityksellä on asianmukainen toimilupa, jonka myötä toimivaltainen viranomainen kiinnittää asianmukaista huomiota rahanpesunvastaisen toimintaryhmän (FATF) suosituksiin rahanpesun ja terrorismin rahoituksen torjunnasta;
b)
sen jäsenvaltion toimivaltaisilla viranomaisilla, johon sivuliike on määrä perustaa, ja sen kolmannen maan toimivaltaisilla valvontaviranomaisilla, johon yritys on sijoittautunut, on yhteistyöjärjestelyt, jotka sisältävät säännöt tietojenvaihdosta markkinoiden eheyden ylläpitämiseksi ja sijoittajien suojaamiseksi;
c)
sivuliikkeellä on vapaassa hallinnassaan riittävästi alkupääomaa;
d)
yksi tai useampi henkilö nimetään sivuliikkeen johdosta vastuussa olevaksi, ja kaikki nämä henkilöt täyttävät 9 artiklan 1 kohdassa säädetyt vaatimukset;
e)
kolmas maa, johon kolmannen maan yritys on sijoittautunut, on tehnyt sen jäsenvaltion kanssa, johon sivuliike on määrä perustaa, sopimuksen, joka vastaa täysin OECD:n malliverosopimuksen 26 artiklassa vahvistettuja vaatimuksia ja jolla varmistetaan tehokas tietojenvaihto veroasioissa, mukaan lukien mahdolliset monenväliset verosopimukset;
f)
yritys kuuluu direktiivin 97/9/EY mukaisesti hyväksyttyyn sijoittajien korvausjärjestelmään.
3. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun kolmannen maan yrityksen on jätettävä hakemuksensa sen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, johon se aikoo perustaa sivuliikkeen.
40 artikla
Tiedonantovelvollisuus
Kolmannen maan yritys, joka aikoo hankkia toimiluvan sivuliikkeen välityksellä tapahtuvaa sijoituspalvelujen tarjoamista tai sijoitustoiminnan harjoittamista sekä mahdollista oheispalvelujen tarjoamista varten jäsenvaltion alueella, on annettava kyseisen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle seuraavat tiedot:
a)
sen valvonnasta kyseisessä kolmannessa maassa vastaavan viranomaisen nimi. Jos valvonnasta vastaa useampi kuin yksi viranomainen, on annettava yksityiskohtaiset tiedot niiden vastuualueista;
b)
kaikki olennaiset tiedot yrityksestä (nimi, oikeudellinen muoto, sääntömääräinen kotipaikka ja osoite, ylimmän hallintoelimen jäsenet, merkittävät osakkeenomistajat) ja toimintaohjelma, jossa ilmoitetaan tarjottavat sijoituspalvelut ja/tai harjoitettava sijoitustoiminta sekä tarjottavat oheispalvelut ja sivuliikkeen organisaatiorakenne, mukaan lukien kuvaus mahdollisesta tärkeiden operatiivisten toimintojen ulkoistamisesta kolmansille osapuolille;
c)
sivuliikkeen johdosta vastuussa olevien henkilöiden nimet ja tarvittavat asiakirjat, jotka osoittavat 9 artiklan 1 kohdassa säädettyjen vaatimusten täyttymisen;
d)
tiedot sivuliikkeen vapaassa hallinnassa olevasta alkupääomasta.
41 artikla
Toimiluvan myöntäminen
1. Sen jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen, johon kolmannen maan yritys on perustanut tai aikoo perustaa sivuliikkeensä, saa myöntää toimiluvan ainoastaan, jos toimivaltainen viranomainen katsoo, että
a)
edellä olevan 39 artiklan mukaiset edellytykset täyttyvät; ja
b)
kolmannen maan yrityksen sivuliike pystyy noudattamaan 2 kohdassa tarkoitettuja säännöksiä.
Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava kolmannen maan yritykselle kuuden kuukauden kuluessa täydellisen hakemuksen jättämisestä, onko toimilupa myönnetty.
2. Kolmannen maan yrityksen sivuliikkeen, jolle on myönnetty toimilupa 1 kohdan mukaisesti, on noudatettava velvoitteita, jotka sisältyvät tämän direktiivin 16-20, 23, 24, 25 ja 27 artiklaan, 28 artiklan 1 kohtaan sekä 30, 31 ja 32 artiklaan ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 3-26 artiklaan sekä niiden nojalla hyväksyttyihin toimenpiteisiin, ja kyseinen sivuliike on toimiluvan myöntäneen jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen valvonnan alainen.
Jäsenvaltiot eivät saa asettaa sivuliikkeen toiminnan järjestämiselle ja toiminnalle muita lisävaatimuksia tämän direktiivin soveltamisalaan kuuluvien asioiden osalta, eivätkä ne saa kohdella kolmansien maiden yritysten sivuliikkeitä suotuisammin kuin unionin yrityksiä.
42 artikla
Palvelujen tarjoaminen asiakkaan yksinomaisesta aloitteesta
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että kun kolmannen maan yritys tarjoaa sijoituspalvelua tai harjoittaa sijoitustoimintaa unioniin sijoittautuneelle tai unionissa sijaitsevalle yksityisasiakkaalle tai liitteessä II olevassa II osassa tarkoitetulle ammattimaiselle asiakkaalle tämän omasta yksinomaisesta aloitteesta, 39 artiklan mukaista toimilupavaatimusta ei sovelleta kyseisen palvelun tarjoamiseen tai toiminnan harjoittamiseen kyseiselle henkilölle eikä myöskään kyseisen palvelun tarjoamiseen tai toiminnan harjoittamiseen nimenomaisesti liittyvään suhteeseen. Tällaisen asiakkaan tekemä aloite ei oikeuta kolmannen maan yritystä markkinoimaan muuten kuin sivuliikkeen välityksellä, jos sellaista edellytetään kansallisen lainsäädännön mukaisesti, uusia sijoitustuotteiden tai sijoituspalvelujen lajeja kyseiselle asiakkaalle.
2 jakso
Toimiluvan peruuttaminen
43 artikla
Toimiluvan peruuttaminen
Edellä olevan 41 artiklan mukaisesti toimiluvan myöntänyt toimivaltainen viranomainen voi peruuttaa kolmannen maan yritykselle myönnetyn toimiluvan, jos kyseinen yritys
a)
ei käytä toimilupaa 12 kuukauden kuluessa, nimenomaisesti luopuu siitä tai ei ole tarjonnut sijoituspalveluja tai harjoittanut sijoitustoimintaa kuuden edeltävän kuukauden aikana, paitsi jos kyseinen jäsenvaltio on säätänyt, että näissä tapauksissa toimilupa raukeaa;
b)
on saanut toimiluvan väärien tietojen perusteella tai muilla sääntöjenvastaisilla keinoilla;
c)
ei enää täytä niitä edellytyksiä, joiden perusteella toimilupa on myönnetty;
d)
on vakavalla ja järjestelmällisellä tavalla rikkonut tämän direktiivin nojalla annettuja säännöksiä, jotka koskevat sijoituspalveluyritysten toiminnan harjoittamisen edellytyksiä ja joita sovelletaan kolmansien maiden yrityksiin;
e)
kuuluu tapauksiin, joissa kansallisessa lainsäädännössä säädetään toimiluvan peruuttamisesta tämän direktiivin soveltamisalaan kuulumattomien seikkojen perusteella.
III OSASTO
SÄÄNNELLYT MARKKINAT
44 artikla
Toimiluvan myöntäminen ja sovellettava lainsäädäntö
1. Jäsenvaltioiden on myönnettävä säännellyn markkinan toimilupa vain niille järjestelmille, jotka noudattavat tätä osastoa.
Toimivaltainen viranomainen saa myöntää säännellyn markkinan toimiluvan ainoastaan, jos se katsoo, että säännellyn markkinan ylläpitäjä ja sen järjestelmät täyttävät vähintään tässä osastossa säädetyt vaatimukset.
Jos säännelty markkina on oikeushenkilö ja sitä hallinnoi tai ylläpitää muu markkinoiden ylläpitäjä kuin säännelty markkina itse, jäsenvaltioiden on säädettävä, miten tämän direktiivin mukaiset markkinoiden ylläpitäjän eri velvoitteet jaetaan säännellyn markkinan ja markkinoiden ylläpitäjän kesken.
Markkinoiden ylläpitäjän on annettava kaikki sellaiset tiedot, mukaan lukien toimintaohjelma, josta käyvät ilmi muun muassa suunnitellut liiketoimintamuodot ja organisaatiorakenne, joita toimivaltainen viranomainen tarvitsee varmistuakseen siitä, että säännelty markkina on toimiluvan myöntämisajankohtana toteuttanut kaikki tarvittavat järjestelyt tämän osaston mukaisten velvoitteidensa täyttämiseksi.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että markkinoiden ylläpitäjä suorittaa säännellyn markkinan toiminnan järjestämiseen ja ylläpitoon liittyviä tehtäviä toimivaltaisen viranomaisen valvonnassa. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset seuraavat säännöllisesti, että säännellyt markkinat noudattavat tätä osastoa. Niiden on lisäksi varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset valvovat, että säännellyt markkinat täyttävät jatkuvasti tässä osastossa säädetyt toimiluvan myöntämisen edellytykset.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että markkinoiden ylläpitäjän vastuulla on huolehtia siitä, että sen hallinnoima säännelty markkina täyttää tässä osastossa säädetyt vaatimukset.
Niiden on lisäksi varmistettava, että markkinoiden ylläpitäjällä on oikeus käyttää niitä oikeuksia, jotka tämän direktiivin nojalla kuuluvat sen hallinnoimalle säännellylle markkinalle.
4. Säännellyn markkinan järjestelmiä käyttäen harjoitettuun kaupankäyntiin sovelletaan säännellyn markkinan kotijäsenvaltion julkisoikeudellisia säännöksiä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) No 596/2014 tai direktiivin 2014/…/EU asiaa koskevien säännösten soveltamista.
5. Toimivaltainen viranomainen voi peruuttaa säännellylle markkinalle myönnetyn toimiluvan, jos säännelty markkina
a)
ei käytä toimilupaa 12 kuukauden kuluessa, nimenomaisesti luopuu siitä tai ei ole ylläpitänyt säänneltyä markkinaa kuuden edeltävän kuukauden aikana, paitsi jos kyseinen jäsenvaltio on säätänyt, että näissä tapauksissa toimilupa raukeaa;
b)
on saanut toimiluvan väärien tietojen perusteella tai muilla sääntöjenvastaisilla keinoilla;
c)
ei enää täytä niitä edellytyksiä, joiden perusteella toimilupa on myönnetty;
d)
on vakavalla ja järjestelmällisellä tavalla rikkonut tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 nojalla annettuja säännöksiä;
e)
kuuluu tapauksiin, joissa kansallisessa lainsäädännössä säädetään toimiluvan peruuttamisesta.
6. Jokainen toimiluvan peruutus on annettava tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
45 artikla
Markkinoiden ylläpitäjän ylintä hallintoelintä koskevat vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että markkinoiden ylläpitäjän ylimmän hallintoelimen kaikki jäsenet ovat aina riittävän hyvämaineisia ja että heillä on tehtäviensä suorittamiseen riittävä tietämys, taidot ja kokemus. Ylimmän hallintoelimen koostumuksen on myös edustettava kokonaisuudessaan riittävän laaja-alaista kokemusta.
2. Ylimmän hallintoelimen jäsenten on täytettävä erityisesti seuraavat vaatimukset:
a)
Ylimmän hallintoelimen kaikkien jäsenten on käytettävä riittävästi aikaa tehtäviensä hoitamiseen markkinoiden ylläpitäjässä. Ylimmän hallintoelimen jäsenellä missä tahansa oikeussubjektissa olevien samanaikaisten johtajatehtävien sallittavassa lukumäärässä on otettava huomioon yksilölliset olosuhteet ja markkinoiden ylläpitäjän toiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus.
Jos markkinoiden ylläpitäjä on kokonsa, sisäisen organisaationsa sekä toimintansa luonteen, laajuuden ja monimuotoisuuden perusteella merkittävä, sen muut kuin jäsenvaltiota edustavat ylimmän hallintoelimen jäsenet eivät saa hoitaa samanaikaisesti enempää kuin yhtä seuraavista johtotehtävien yhdistelmistä:
i)
yhden liikkeenjohtoon osallistuvan johtajan ja kahden liikkeenjohtoon osallistumattoman johtajan tehtävän yhdistelmä;
ii)
neljän liikkeenjohtoon osallistumattoman johtajan tehtävät.
Liikkeenjohtoon osallistuvien tai osallistumattomien johtajien tehtävät, jotka hoidetaan saman konsernin sisällä tai yrityksissä, joissa markkinoiden ylläpitäjällä on huomattava omistusosuus, lasketaan yhdeksi johtajan tehtäväksi.
Toimivaltaiset viranomaiset voivat antaa ylimmän hallintoelimen jäsenille luvan hoitaa lisäksi yhtä liikkeenjohtoon osallistumattoman johtajan tehtävää. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle säännöllisesti tällaisista luvista.
Johtotehtävät organisaatioissa, joiden tavoitteet eivät ole pääasiallisesti kaupallisia, vapautetaan rajoituksesta, joka koskee ylimmän hallintoelimen jäsenellä olevien johtajatehtävien sallittavaa lukumäärää.
b)
Ylimmällä hallintoelimellä on oltava kokonaisuutena riittävä tietämys, taidot ja kokemus, jotta se voi ymmärtää markkinoiden ylläpitäjän toimintaa, tärkeimmät riskit mukaan lukien.
c)
Ylimmän hallintoelimen kunkin jäsenen on toimittava rehellisesti, lahjomattomasti ja riippumattomasti, jotta hän voi tarvittaessa tehokkaasti arvioida ja kyseenalaistaa toimivan johdon päätökset ja valvoa ja seurata tehokkaasti päätöksentekoa.
3. Markkinoiden ylläpitäjien on osoitettava riittävät henkilöstöresurssit ja taloudelliset resurssit ylimmän hallintoelimen jäsenten tehtävään asettamiseen ja koulutukseen.
4. Jäsenvaltioiden on huolehdittava siitä, että kokonsa, sisäisen organisaationsa sekä toimintansa luonteen, laajuuden ja monimuotoisuuden vuoksi merkittävät markkinoiden ylläpitäjät perustavat nimityskomitean, joka muodostuu ylimmän hallintoelimen jäsenistä, jotka eivät vastaa asianomaisen markkinoiden ylläpitäjän päivittäisestä johtamisesta.
Nimityskomitean on huolehdittava seuraavista tehtävistä:
a)
sen on haettava ja suositeltava ylimmälle hallintoelimelle tai yhtiökokoukselle hyväksyttäväksi ehdokkaita ylimmässä hallintoelimessä avoinna olevia paikkoja täytettäessä. Nimityskomitean on tällöin arvioitava ylimmän hallintoelimen tietämyksen, taitojen, monimuotoisuuden ja kokemuksen kokonaisuutta. Lisäksi komitean on laadittava kuvaus tiettyä nimitystä koskevista tehtävistä ja sen edellyttämistä valmiuksista ja arvioitava, kuinka paljon tehtävän hoito vie aikaa. Lisäksi nimityskomitean on päätettävä ylimmässä hallintoelimessä aliedustetun sukupuolen edustusta koskevasta tavoitteesta ja laadittava toimintasuunnitelma ylimmässä hallintoelimessä aliedustetun sukupuolen osuuden nostamiseksi tämän tavoitteen tasolle;
b)
sen on arvioitava säännöllisesti ja vähintään vuosittain ylimmän hallintoelimen rakennetta, kokoa, kokoonpanoa ja tehtävien hoitoa ja annettava ylimmälle hallintoelimelle suosituksia mahdollisista muutoksista;
c)
sen on arvioitava säännöllisesti ja vähintään vuosittain ylimmän hallintoelimen yksittäisten jäsenten ja koko ylimmän hallintoelimen tietämystä, taitoja ja kokemusta ja annettava tästä tietoa ylimmälle hallintoelimelle;
d)
sen on tarkasteltava säännöllisesti ylimmän hallintoelimen toimivan johdon valinnassa ja nimittämisessä noudattamaa toimintatapaa ja annettava suosituksia ylimmälle hallintoelimelle.
Tehtäviään suorittaessaan nimityskomitean on siinä määrin kuin mahdollista ja jatkuvasti otettava huomioon tarve varmistaa, että ylimmän hallintoelimen päätöksentekoa ei hallitse yksi henkilö tai pieni ryhmä henkilöitä tavalla, joka on vahingollinen markkinoiden ylläpitäjän etujen kannalta kokonaisuutena katsottuna.
Tehtäviään suorittaessaan nimityskomitean on voitava käyttää kaikkia aiheellisiksi katsomiaan resursseja, myös ulkopuolisia neuvonantajia.
Tätä kohtaa ei sovelleta, jos ylin hallintoelin ei kansallisen lain mukaan ole toimivaltainen jäsentensä valinta- ja nimitysmenettelyssä.
5. Jäsenvaltioiden tai toimivaltaisten viranomaisten on vaadittava markkinoiden ylläpitäjiä ja niiden nimityskomiteoita ottamaan huomioon laaja-alaiset ominaisuudet ja taidot ylimmän hallintoelimen jäseniä rekrytoitaessa ja ottamaan tätä varten käyttöön toimintapolitiikka, jolla edistetään monimuotoisuutta ylimmässä hallintoelimessä.
6. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että markkinoiden ylläpitäjän ylin hallintoelin määrittelee ohjaus- ja hallintojärjestelmät, joilla varmistetaan organisaation tehokas ja vakaa hoito, mukaan lukien tehtävien eriyttäminen organisaatiossa ja eturistiriitojen ehkäiseminen, tavalla, joka edistää markkinoiden eheyttä, ja valvoo näiden järjestelmien täytäntöönpanoa.
Jäsenvaltioiden on huolehdittava siitä, että ylin hallintoelin valvoo ja määräajoin arvioi markkinoiden ylläpitäjän ohjaus- ja hallintojärjestelmien tehokkuutta ja toteuttaa asianmukaiset toimet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
Ylimmän hallintoelimen jäsenillä on oltava käytössään riittävät tiedot ja asiakirjat, joita se tarvitsee johdon päätöksenteon seuraamiseksi ja valvomiseksi.
7. Toimivaltaisen viranomaisen on evättävä toimilupa, jos se ei katso, että markkinoiden ylläpitäjän ylimmän hallintoelimen jäsenet ovat riittävän hyvämaineisia ja heillä on riittävä tietämys, taidot ja kokemus ja he käyttävät riittävästi aikaa tehtäviensä hoitamiseen, tai jos on osoitettavissa objektiivisia syitä, joiden perusteella voidaan katsoa, että markkinoiden ylläpitäjän ylin hallintoelin saattaa vaarantaa markkinoiden ylläpitäjän tehokkaan, järkevän ja vakaan hoidon sekä markkinoiden eheyden asianmukaisen huomioonottamisen.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säännellyn markkinan toimilupaa myönnettäessä henkilön tai henkilöiden, jotka tosiasiallisesti johtavat toimiluvan jo saaneen säännellyn markkinan liiketoimintaa ja toimintoja tämän direktiivin mukaisesti, katsotaan täyttävän 1 kohdassa säädetyt vaatimukset.
8. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että markkinoiden ylläpitäjä ilmoittaa toimivaltaiselle viranomaiselle kaikkien ylimmän hallintoelimensä jäsenten nimet ja kaikki jäsenten vaihdokset sekä antaa kaikki tarpeelliset tiedot sen arvioimiseksi, täyttääkö markkinoiden ylläpitäjä 1-5 kohdan vaatimukset.
9. Arvopaperimarkkinaviranomainen antaa ohjeita seuraavista:
a)
se, mikä on riittävä aika, jonka ylimmän hallintoelimen jäsen yksilölliset olosuhteet ja markkinoiden ylläpitäjän toiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus huomioon ottaen tarvitsee tehtäviensä hoitamiseen;
b)
se, mitä ovat 2 kohdan b alakohdassa tarkoitetut ylimmän hallintoelimen riittävä tietämys, taidot ja kokemus;
c)
se, mitä ovat 2 kohdan c alakohdassa tarkoitetut ylimmän hallintoelimen jäsenen rehellisyys, lahjomattomuus ja riippumattomuus;
d)
se, mitä ovat 3 kohdassa tarkoitetut riittävät henkilöstöresurssit ja taloudelliset resurssit ylimmän hallintoelimen jäsenten tehtävään asettamiseen ja koulutukseen;
e)
se, mitä tarkoittaa monimuotoisuus, joka on otettava huomioon valittaessa ylimmän hallintoelimen jäseniä 5 kohdan mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen antaa nämä ohjeet viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
46 artikla
Sellaisia henkilöitä koskevat vaatimukset, jotka huomattavasti vaikuttavat säännellyn markkinan johtamiseen
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että henkilöt, jotka suoraan tai välillisesti voivat huomattavasti vaikuttaa säännellyn markkinan johtamiseen, ovat tehtävään soveltuvia.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säännellyn markkinan markkinoiden ylläpitäjä
a)
antaa toimivaltaiselle viranomaiselle ja julkistaa säännellyn markkinan ja/tai markkinoiden ylläpitäjän omistusta koskevat tiedot ja erityisesti niiden osapuolten nimet, jotka voivat huomattavasti vaikuttaa säännellyn markkinan johtamiseen, sekä näiden osapuolten intressien laajuuden;
b)
toimittaa toimivaltaiselle viranomaiselle ja julkistaa tiedot omistusosuuksien siirroista, joiden johdosta tilanne muuttuu säännellyn markkinan ylläpitämiseen huomattavasti vaikuttavien henkilöiden osalta.
3. Toimivaltaisen viranomaisen on kieltäydyttävä hyväksymästä säännellyn markkinan ja/tai markkinoiden ylläpitäjän määräysvaltaosuuksiin ehdotettuja muutoksia, jos on osoitettavissa objektiivisia syitä, joiden perusteella voidaan katsoa, että muutokset vaarantaisivat säännellyn markkinan järkevän ja vakaan hoidon.
47 artikla
Toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyllä markkinalla on
a)
järjestelyt, joilla voidaan selkeästi havaita ja hallita säännellyn markkinan, sen omistajien tai sen markkinoiden ylläpitäjän ja säännellyn markkinan vakaan toiminnan välisten eturistiriitojen mahdolliset haittavaikutukset säännellyn markkinan ylläpidolle tai sen jäsenille tai osapuolille, erityisesti jos eturistiriidat saattavat haitata toimivaltaisen viranomaisen säännellylle markkinalle siirtämien toimintojen hoitamista;
b)
riittävät valmiudet hallita siihen kohdistuvia riskejä, panna täytäntöön asianmukaiset järjestelyt ja järjestelmät kaikkien sen ylläpitoon kohdistuvien merkittävien riskien havaitsemiseksi ja toteuttaa tehokkaita toimenpiteitä tällaisten riskien lieventämiseksi;
c)
järjestelyt, joilla varmistetaan järjestelmän moitteeton tekninen toimivuus, mukaan lukien tehokkaat varajärjestelmät varsinaisen järjestelmän mahdollisiin toimintahäiriöihin liittyvien riskien hallitsemiseksi;
d)
avoimet ja syrjimättömät säännöt ja menettelyt, joilla mahdollistetaan hyvän kauppatavan mukainen ja asianmukainen kaupankäynti sekä vahvistetaan objektiiviset perusteet toimeksiantojen tehokasta toteuttamista varten;
e)
toimivat järjestelyt, joilla helpotetaan sen järjestelmien välityksellä toteutettujen liiketoimien tehokasta ja oikea-aikaista loppuunsaattamista;
f)
käytettävissään toimilupaa myönnettäessä ja sen jälkeen jatkuvasti riittävät taloudelliset resurssit, joilla helpotetaan sen asianmukaista toimintaa, ottaen huomioon markkinoilla toteutettujen liiketoimien luonne ja suuruus sekä siihen kohdistuvien riskien lajit ja suuruus.
2. Jäsenvaltiot eivät saa sallia, että markkinoiden ylläpitäjät toteuttavat asiakastoimeksiantoja omaa pääomaa vastaan tai harjoittavat päämiehen lukuun täsmäytettyä kaupankäyntiä millään ylläpitämällään säännellyllä markkinalla.
48 artikla
Järjestelmien häiriönsietokyky, kauppojen hintavaihtelurajat ja sähköinen kaupankäynti
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyllä markkinalla on käytössään tehokkaat järjestelmät, menettelyt ja järjestelyt, joiden avulla voidaan varmistaa sen kaupankäyntijärjestelmien häiriönsietokyky, riittävä kapasiteetti toimeksiantojen ja viestien ruuhkahuippujen käsittelyyn ja asianmukainen kaupankäynti markkinoiden vakavissa stressiolosuhteissa sekä se, että kaupankäyntijärjestelmät ovat täysin testattuja kyseisten edellytysten täyttymisen varmistamiseksi ja että käytössä on tehokkaat liiketoiminnan jatkuvuutta koskevat järjestelyt, joiden avulla voidaan varmistaa säännellyn markkinan palvelujen jatkuvuus sen kaupankäyntijärjestelmissä esiintyvien häiriöiden varalta.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyllä markkinalla on
a)
kirjalliset sopimukset kaikkien markkinatakausstrategiaa säännellyllä markkinalla toteuttavien sijoituspalveluyritysten kanssa;
b)
järjestelmät sen varmistamiseksi, että riittävän monet sijoituspalveluyritykset osallistuvat tällaisiin sopimuksiin, joiden perusteella niiden on tehtävä sitovia hintatarjouksia kilpailukykyisillä hinnoilla, jolloin markkinoilla on säännöllisesti ja ennakoitavasti likviditeettiä, jos tällainen vaatimus on tarkoituksenmukainen kyseisellä säännellyllä markkinalla tapahtuvan kaupankäynnin luonteen ja laajuuden vuoksi.
3. Edellä 2 kohdassa tarkoitetussa kirjallisessa sopimuksessa on ainakin täsmennettävä
a)
likviditeetin tarjoamiseen liittyvät sijoituspalveluyrityksen velvoitteet ja soveltuvin osin mahdolliset muut velvoitteet, jotka johtuvat osallistumisesta 2 kohdan b alakohdassa tarkoitettuun järjestelmään;
b)
mahdolliset alennusten muodossa olevat tai muut kannustimet, joita säännelty markkina tarjoaa sijoituspalveluyritykselle likviditeetin tarjoamiseksi markkinoille säännöllisesti ja ennakoitavasti, sekä soveltuvin osin mahdolliset muut oikeudet, joita sijoituspalveluyritykselle aiheutuu osallistumisesta 2 kohdan b alakohdassa tarkoitettuun järjestelmään.
Säännellyn markkinan on seurattava ja valvottava, noudattavatko sijoituspalveluyritykset tällaisten sitovien kirjallisten sopimusten vaatimuksia. Säännellyn markkinan on ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle sitovan kirjallisen sopimuksen sisällöstä ja pyynnöstä annettava toimivaltaiselle viranomaiselle kaikki tarvittavat muut tiedot, jotta se voi varmistua siitä, että säännelty markkina noudattaa tämän kohdan vaatimuksia.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyllä markkinalla on käytössään tehokkaat järjestelmät, menettelyt ja järjestelyt sellaisten tarjousten hylkäämiseksi, jotka ylittävät ennalta määritetyt volyymien ja hintojen raja-arvot tai ovat selvästi virheellisiä.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyllä markkinalla on valmiudet kaupankäynnin pysäyttämiseksi tai rajoittamiseksi väliaikaisesti, jos jossakin rahoitusvälineessä tapahtuu merkittävä hinnanmuutos kyseisellä tai siihen liittyvällä markkinalla lyhyessä ajassa, sekä poikkeuksellisissa tapauksissa minkä tahansa liiketoimen peruuttamiseksi, muuttamiseksi tai korjaamiseksi. Jäsenvaltioiden on vaadittava säänneltyä markkinaa varmistamaan, että kaupankäynnin pysäyttämisen parametrit kalibroidaan tavalla, jossa otetaan huomioon eri omaisuuserien luokkien ja alaluokkien likviditeetti, markkinamallin luonne ja käyttäjien lajit ja joka on riittävä asianmukaisen kaupankäynnin merkittävien toimintahäiriöiden välttämiseksi.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säännelty markkina ilmoittaa kaupankäynnin pysäyttämisen parametrit ja kyseisten parametrien olennaiset muutokset toimivaltaiselle viranomaiselle johdonmukaisella ja vertailukelpoisella tavalla ja että toimivaltainen viranomainen puolestaan ilmoittaa ne arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että kun kyseisen rahoitusvälineen osalta likviditeetillä mitattuna olennainen säännelty markkina pysäyttää kaupankäynnin missä tahansa jäsenvaltiossa, kyseisellä kauppapaikalla on käytössään tarvittavat järjestelmät ja menettelyt sen varmistamiseksi, että se ilmoittaa asiasta toimivaltaisille viranomaisille, jotta ne voivat koordinoida markkinoiden laajuisia toimia ja määrittää, onko aiheellista pysäyttää kaupankäynti muissa kauppapaikoissa, joissa rahoitusvälineellä käydään kauppaa, kunnes kaupankäyntiä jatketaan alkuperäisellä markkinalla.
6. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyllä markkinalla on käytössään tehokkaat järjestelmät, menettelyt ja järjestelyt, mukaan lukien edellytys, että jäsenet tai osapuolet huolehtivat algoritmien asianmukaisesta testauksesta, ja ympäristöjen tarjoaminen tällaisen testauksen helpottamiseksi, sen varmistamiseksi, että algoritmiset kaupankäyntijärjestelmät eivät voi aikaansaada tai lisätä tavanomaisesta poikkeavaa kaupankäyntiä markkinalla, ja tällaisista algoritmisista kaupankäyntijärjestelmistä aiheutuvan tavanomaisesta poikkeavan kaupankäynnin hallinnoimiseksi, mukaan lukien järjestelmät, joilla rajoitetaan toteuttamattomien toimeksiantojen suhteellista osuutta liiketoimista, jotka jäsen tai osapuoli voi kirjata järjestelmään, voidakseen hidastaa toimeksiantojen virtaa, jos järjestelmän kapasiteetti uhkaa ylittyä, ja voidakseen rajoittaa ja valvoa markkinalla sallittavaa pienintä mahdollista hinnanmuutosväliä.
7. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että suoran sähköisen markkinoillepääsyn sallivalla säännellyllä markkinalla on käytössään tehokkaat järjestelmät, menettelyt ja järjestelyt sen varmistamiseksi, että jäsenet ja osapuolet voivat tarjota kyseistä palvelua ainoastaan, jos ne ovat tämän direktiivin mukaisesti toimiluvan saaneita sijoituspalveluyrityksiä tai direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saaneita luottolaitoksia, että niiden henkilöiden sopivuuteen, joille tätä pääsyä voidaan tarjota, sovelletaan asianmukaisesti vahvistettuja perusteita ja että jäsenellä tai osapuolella säilyy vastuu toimeksiannoista ja kaupoista, jotka on toteutettu käyttäen kyseistä palvelua tämän direktiivin vaatimusten mukaisesti.
Jäsenvaltioiden on myös edellytettävä, että säännelty markkina vahvistaa asianmukaiset vaatimukset tällä markkinoillepääsyllä toteutettavan kaupankäynnin riskinhallintamenetelmille ja raja-arvoille ja pystyy erottamaan ja tarvittaessa lopettamaan suoraa sähköistä markkinoillepääsyä käyttävän henkilön toimeksiannot tai kaupankäynnin erillisinä jäsenen tai osapuolen muista toimeksiannoista tai muusta kaupankäynnistä.
Säännellyllä markkinalla on oltava käytössään järjestelyt, joilla keskeytetään tai lopetetaan jäsenen tai osapuolen suora sähköinen markkinoillepääsy asiakkaalle, kun tämän kohdan vaatimuksia ei noudateta.
8. Jäsenvaltioiden on vaadittava säänneltyä markkinaa varmistamaan, että sen konesalipalveluja koskevat säännöt ovat avoimia, tasapuolisia ja syrjimättömiä.
9. Jäsenvaltioiden on vaadittava säänneltyä markkinaa varmistamaan, että sen palkkiorakenteet, mukaan lukien toteutuspalkkiot, oheispalkkiot ja mahdolliset alennukset, ovat avoimia, tasapuolisia ja syrjimättömiä ja että ne eivät luo kannustimia toimeksiantojen tekemiseen, muuttamiseen tai peruuttamiseen tai liiketoimien toteuttamiseen tavalla, joka lisää tavanomaisesta poikkeavaa kaupankäyntiä tai markkinoiden väärinkäyttöä. Jäsenvaltioiden on erityisesti vaadittava säänneltyä markkinaa asettamaan markkinatakausvelvoitteita yksittäisille osakkeille tai soveltuvalle osakekorille vastineeksi myönnettävistä alennuksista.
Jäsenvaltioiden on sallittava, että säännelty markkina mukauttaa peruutettuja toimeksiantoja koskevia palkkioitaan sen mukaan, miten kauan toimeksianto oli voimassa, ja mitoittaa palkkiot kuhunkin rahoitusvälineeseen, johon niitä sovelletaan.
Jäsenvaltiot voivat sallia, että säännelty markkina vahvistaa korkeamman palkkion sellaisen toimeksiannon tekemisestä, joka myöhemmin peruutetaan, kuin toteutetusta toimeksiannosta ja vahvistaa korkeamman palkkion osapuolille, joilla on suuri peruutettujen toimeksiantojen osuus toteutettuihin toimeksiantoihin verrattuna, sekä huippunopeaa algoritmista kaupankäyntimenetelmää soveltaville osapuolille, jotta voidaan ottaa huomioon järjestelmän kapasiteettiin kohdistuva ylimääräinen rasitus.
10. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännelty markkina pystyy jäsenten tai osapuolten tunnusmerkintöjen avulla tunnistamaan algoritmisella kaupankäynnillä tuotetut toimeksiannot, toimeksiantojen luomiseen käytetyt eri algoritmit ja kyseiset toimeksiannot käynnistäneet henkilöt. Toimivaltaisten viranomaisten on pyynnöstä saatava nämä tiedot.
11. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyn markkinan kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä säännellyt markkinat antavat toimivaltaisen viranomaisen käyttöön tiedot tarjouskirjastaan tai pääsyn tarjouskirjaansa, jotta se voi valvoa kaupankäyntiä.
12. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään
a)
vaatimukset, joilla varmistetaan säänneltyjen markkinoiden kaupankäyntijärjestelmien häiriönsietokyky ja riittävä kapasiteetti;
b)
edellä 6 kohdassa tarkoitettu osuus ottaen huomioon esimerkiksi sellaiset tekijät kuin toteuttamattomien toimeksiantojen arvo suhteessa toteutettujen liiketoimien arvoon;
c)
suoraa sähköistä markkinoillepääsyä koskevat valvontamenetelmät sen varmistamiseksi, että tuettuun pääsyyn sovellettavat valvontamenetelmät vastaavat vähintään suoraan markkinoillepääsyyn sovellettavia valvontamenetelmiä;
d)
vaatimukset, joilla varmistetaan, että konesalipalvelut ja palkkiorakenteet ovat tasapuolisia ja syrjimättömiä ja että palkkiorakenteet eivät luo kannustimia tavanomaisesta poikkeavaan kaupankäyntiin tai markkinoiden väärinkäyttöön;
e)
sen määrittäminen, milloin säännelty markkina on kyseisen rahoitusvälineen osalta likviditeetillä mitattuna olennainen;
f)
vaatimukset, joilla varmistetaan, että markkinatakausjärjestelmät ovat tasapuolisia ja syrjimättömiä, ja vahvistetaan vähimmäistason markkinatakausvelvoitteet, jotka säänneltyjen markkinoiden on täytettävä suunnitellessaan markkinatakausjärjestelmää, ja olosuhteet, joissa vaatimus markkinatakausjärjestelmästä ei ole tarkoituksenmukainen ottaen huomioon kaupankäynnin luonne ja laajuus kyseisellä säännellyllä markkinalla, mukaan lukien se, salliiko tai mahdollistaako kyseinen säännelty markkina algoritmisen kaupankäynnin järjestelmiensä välityksellä;
g)
vaatimukset, joilla varmistetaan algoritmien asianmukainen testaus sen varmistamiseksi, että algoritmiset kaupankäyntijärjestelmät, mukaan lukien huippunopeat kaupankäyntijärjestelmät, eivät voi aikaansaada tai lisätä tavanomaisesta poikkeavaa kaupankäyntiä markkinalla.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
13. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016 ohjeita 5 kohdan mukaisten kaupankäynnin pysäyttävien seikkojen asianmukaisesta kalibroinnista ottaen huomioon mainitussa kohdassa tarkoitetut tekijät.
49 artikla
Hinnanmuutosvälit
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännelty markkina ottaa käyttöön hinnanmuutosvälijärjestelyjä osakkeita, talletustodistuksia, pörssilistattuja rahastoja, todistuksia ja muita samankaltaisia rahoitusvälineitä varten sekä sellaisia muita rahoitusvälineitä varten, joista laaditaan teknisiä sääntelystandardeja 4 kohdan mukaisesti.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettujen hinnanmuutosvälijärjestelyjen on oltava sellaisia, että
a)
ne kalibroidaan rahoitusvälineen likviditeettiprofiiliin eri markkinoilla ja osto- ja myyntitarjousten erojen keskiarvoon ottaen huomioon, että on suotavaa mahdollistaa kohtuullisen vakaat hinnat rajoittamatta tarpeettomasti hintaerojen kaventamista edelleen;
b)
niissä mukautetaan hinnanmuutosväli asianmukaisesti kuhunkin rahoitusvälineeseen.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään pienimmät mahdolliset hinnanmuutosvälit tai hinnanmuutosvälijärjestelyt tiettyjä osakkeita, talletustodistuksia, pörssilistattuja rahastoja, todistuksia ja muita samankaltaisia rahoitusvälineitä varten, kun tämä on tarpeen markkinoiden asianmukaisen toiminnan varmistamiseksi, 2 kohdassa säädettyjen tekijöiden sekä rahoitusvälineiden hinnan, hintaerojen ja likviditeetin syvyyden mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään pienimmät mahdolliset hinnanmuutosvälit tai hinnanmuutosvälijärjestelyt tiettyjä muita kuin 3 kohdassa lueteltuja rahoitusvälineitä varten, kun tämä on tarpeen markkinoiden asianmukaisen toiminnan varmistamiseksi, 2 kohdassa säädettyjen tekijöiden sekä rahoitusvälineiden hinnan, hintaerojen ja likviditeetin syvyyden mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
50 artikla
Liiketoimintakellojen synkronointi
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että kaikki kauppapaikat ja niiden jäsenet tai osapuolet synkronoivat liiketoimintakellot, joita käyttäen ne tallentavat kaikkien raportoitavien tapahtumien päiväyksen ja kellonajan.
2. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tarkkuustaso, johon kellot on synkronoitava kansainvälisten vaatimusten mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
51 artikla
Rahoitusvälineiden ottaminen kaupankäynnin kohteeksi
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava säänneltyjä markkinoita laatimaan selkeät ja avoimet säännöt rahoitusvälineiden ottamisesta kaupankäynnin kohteeksi.
Näillä säännöillä on varmistettava, että rahoitusvälineillä, jotka on otettu kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla, voidaan käydä kauppaa hyvää kauppatapaa noudattaen, asianmukaisesti ja tehokkaasti ja, jos kyseessä ovat siirtokelpoiset arvopaperit, että ne ovat vapaasti luovutettavissa.
2. Jos kyseessä ovat johdannaiset, 1 kohdassa tarkoitetuilla säännöillä on erityisesti varmistettava, että johdannaissopimuksen sisältö mahdollistaa kyseisen sopimuksen asianmukaisen hinnoittelun ja toimivat toimitusedellytykset.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa asetettujen velvoitteiden lisäksi jäsenvaltioiden on vaadittava säänneltyä markkinaa ottamaan käyttöön ja pitämään voimassa toimivat järjestelyt sen varmistamiseksi, että säännellyllä markkinalla kaupankäynnin kohteeksi otettujen siirtokelpoisten arvopaperien liikkeeseenlaskijat noudattavat ensimarkkinoilla tapahtuvaa, jatkuvaa tai tapauskohtaista tietojen julkistamista koskevia unionin oikeuden mukaisia velvoitteitaan.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säännelty markkina ottaa käyttöön järjestelyt, joilla helpotetaan sen jäsenten tai osapuolten pääsyä unionin oikeuden nojalla julkistettuihin tietoihin.
4. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säännellyt markkinat ovat ottaneet käyttöön tarvittavat järjestelyt voidakseen tarkistaa säännöllisesti, että niiden kaupankäynnin kohteeksi ottamat rahoitusvälineet ovat kaupankäynnin kohteeksi ottamista koskevien vaatimusten mukaiset.
5. Siirtokelpoinen arvopaperi, joka on otettu kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla, voidaan tämän jälkeen ottaa kaupankäynnin kohteeksi muilla säännellyillä markkinoilla, jopa ilman liikkeeseenlaskijan suostumusta, direktiivin 2003/71/EY asiaa koskevien säännösten mukaisesti. Säännellyn markkinan on ilmoitettava liikkeeseenlaskijalle, että sen arvopapereilla käydään kauppaa kyseisellä säännellyllä markkinalla. Liikkeeseenlaskijalla ei ole velvoitetta antaa 3 kohdan mukaisia tietoja suoraan säännellylle markkinalle, jolla tapahtuvan kaupankäynnin kohteeksi liikkeeseenlaskijan arvopaperit on otettu ilman sen suostumusta.
6. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa
a)
määritetään eri rahoitusvälinelajien ominaispiirteet, jotka säännellyn markkinan on otettava huomioon arvioidessaan, onko rahoitusväline laskettu liikkeeseen tavalla, joka on sopusoinnussa kaupankäynnin kohteeksi ottamiselle säännellyn markkinan ylläpitämillä markkinasegmenteillä 1 kohdan toisessa alakohdassa asetettujen vaatimusten kanssa;
b)
selvennetään ne järjestelyt, jotka säännellyn markkinan on toteutettava, jotta sen katsotaan täyttäneen velvoitteensa tarkastaa, että siirtokelpoisen arvopaperin liikkeeseenlaskija noudattaa ensimarkkinoilla tapahtuvaa, jatkuvaa tai tapauskohtaista tietojen julkistamista koskevia unionin oikeuden mukaisia velvoitteitaan;
c)
selvennetään ne järjestelyt, jotka säännellyn markkinan on otettava käyttöön 3 kohdan mukaisesti helpottaakseen jäsentensä tai osapuoltensa pääsyä unionin oikeuden mukaisesti julkistettuihin tietoihin.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
52 artikla
Rahoitusvälineillä säännellyllä markkinalla käytävän kaupan keskeyttäminen ja lopettaminen
1. Markkinoiden ylläpitäjä voi keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin rahoitusvälineellä, joka ei enää ole säännellyn markkinan sääntöjen mukainen, paitsi jos tällaisesta keskeyttämisestä tai lopettamisesta todennäköisesti aiheutuu merkittävää haittaa sijoittajien eduille tai markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle, sanotun kuitenkaan rajoittamatta toimivaltaisen viranomaisen oikeutta vaatia 69 artiklan 2 kohdan mukaisesti rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämistä tai lopettamista.
2. Jäsenvaltioiden on vaadittava markkinoiden ylläpitäjää, joka keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin rahoitusvälineellä, keskeyttämään tai lopettamaan kaupankäynti myös liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, kun tämä on tarpeen kohde-etuutena olevalla rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämisen tai lopettamisen tavoitteiden tukemiseksi. Markkinoiden ylläpitäjän on julkistettava päätöksensä, joka koskee kyseisellä rahoitusvälineellä tai mahdollisella siihen liittyvällä johdannaisella käytävän kaupan keskeyttämistä tai lopettamista, ja annettava asiaa koskevat päätökset tiedoksi toimivaltaiselle viranomaiselle.
Toimivaltaisen viranomaisen, jonka lainkäyttöalueella kaupankäynnin keskeyttämisestä tai lopettamisesta on päätetty, on myös vaadittava muita säänneltyjä markkinoita, monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä, organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä ja kauppojen sisäisiä toteuttajia, jotka kuuluvat sen lainkäyttövaltaan ja käyvät kauppaa samalla rahoitusvälineellä tai tämän direktiivin liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, keskeyttämään tai lopettamaan kaupankäynti kyseisellä rahoitusvälineellä tai johdannaisilla, jos keskeyttäminen tai lopettaminen johtuu epäillystä markkinoiden väärinkäytöstä, ostotarjouksesta tai siitä, että asetuksen (EU) N:o 596/2014 7 ja 17 artiklan vastaisesti liikkeeseenlaskijasta tai rahoitusvälineestä on jätetty julkistamatta sisäpiiritietoa, paitsi jos tästä keskeyttämisestä tai lopettamisesta voisi aiheutua merkittävää haittaa sijoittajien eduille tai markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
Kunkin toimivaltaisen viranomaisen, jolle päätös on annettu tiedoksi, on annettava päätöksensä tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muille toimivaltaisille viranomaisille sekä perusteltava päätöksensä, jos kaupankäyntiä rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, ei keskeytetä tai lopeteta.
Toimivaltaisen viranomaisen on välittömästi julkistettava päätös ja annettava se tiedoksi arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille.
Muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten, joille päätös on annettu tiedoksi, on myös vaadittava säänneltyjä markkinoita, muita monenkeskisiä kaupankäyntijärjestelmiä, muita organisoituja kaupankäyntijärjestelmiä ja kauppojen sisäisiä toteuttajia, jotka kuuluvat niiden lainkäyttövaltaan ja käyvät kauppaa samalla rahoitusvälineellä tai tämän direktiivin liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, keskeyttämään tai lopettamaan kaupankäynti kyseisellä rahoitusvälineellä tai johdannaisilla, jos keskeyttäminen tai lopettaminen johtuu epäillystä markkinoiden väärinkäytöstä, ostotarjouksesta tai siitä, että asetuksen (EU) N:o 596/2014 7 ja 17 artiklan vastaisesti liikkeeseenlaskijasta tai rahoitusvälineestä on jätetty julkistamatta sisäpiiritietoa, paitsi jos tästä keskeyttämisestä tai lopettamisesta voisi aiheutua merkittävää haittaa sijoittajien eduille tai markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
Tätä kohtaa sovelletaan myös siinä tapauksessa, että rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen, käytävän kaupan keskeyttäminen lopetetaan.
Tässä kohdassa tarkoitettua tiedoksiantomenettelyä sovelletaan myös siinä tapauksessa, että toimivaltainen viranomainen päättää 69 artiklan 2 kohdan m ja n alakohdan nojalla keskeyttää tai lopettaa kaupankäynnin rahoitusvälineellä tai liitteessä I olevan C osan4-10 kohdassa tarkoitetuilla johdannaisilla, jotka liittyvät tai joissa viitataan tähän rahoitusvälineeseen.
Sen varmistamiseksi, että velvoitetta tällaisilla johdannaisilla käytävän kaupan keskeyttämisestä tai lopettamisesta sovelletaan oikeasuhteisesti, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa täsmennetään tapaukset, joissa yhteys johdannaisen, joka liittyy tai jossa viitataan rahoitusvälineeseen, jolla käytävä kauppa on keskeytetty tai lopetettu, ja alkuperäisen rahoitusvälineen välillä on sellainen, että myös kaupankäynti johdannaisella on keskeytettävä tai lopetettava kohde-etuutena olevalla rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämisen tai lopettamisen tavoitteiden tukemiseksi.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa määritetään 2 kohdan mukaisten päätösten tiedoksiantamisen ja julkistamisen muoto ja aikataulu.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
4. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa luetellaan olosuhteet, joista aiheutuu 1 ja 2 kohdassa tarkoitettua merkittävää haittaa sijoittajien eduille ja markkinoiden asianmukaiselle toiminnalle.
53 artikla
Pääsy säännellylle markkinalle
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava säänneltyä markkinaa ottamaan käyttöön, panemaan täytäntöön ja ylläpitämään objektiivisiin perusteisiin perustuvat avoimet ja syrjimättömät säännöt, jotka koskevat pääsyä säännellylle markkinalle tai sen jäsenyyttä.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetuissa säännöissä on määritettävä jäsenten tai osapuolten velvoitteet, jotka johtuvat
a)
säännellyn markkinan muodosta ja hallinnoinnista;
b)
markkinalla toteutettaviin liiketoimiin liittyvistä säännöistä;
c)
markkinalla toimivien sijoituspalveluyritysten tai luottolaitosten henkilökunnalle asetettavista ammatillisista vaatimuksista;
d)
muille jäsenille tai osapuolille kuin sijoituspalveluyrityksille ja luottolaitoksille 3 kohdan mukaisesti asetettavista ehdoista;
e)
säännellyllä markkinalla toteutettujen liiketoimien määritystä ja toimitusta koskevista säännöistä ja menettelyistä.
3. Säännellyt markkinat voivat hyväksyä jäseniksi tai osapuoliksi sijoituspalveluyrityksiä, direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saaneita luottolaitoksia ja muita henkilöitä,
a)
jotka ovat riittävän hyvämaineisia;
b)
joilla on riittävät kaupankäyntivalmiudet ja -taidot ja riittävä kokemus;
c)
joilla on tarvittaessa riittävät organisaatiojärjestelyt; ja
d)
joilla on hoitamaansa tehtävään nähden riittävät resurssit ottaen huomioon eri rahoitusjärjestelyt, joita säännelty markkina on saattanut ottaa käyttöön liiketoimien asianmukaisen toimituksen takaamiseksi.
4. Jäsenvaltioiden on varmistettava, ettei jäsenten ja osapuolten tarvitse säännellyllä markkinalla toteutettujen liiketoimien osalta soveltaa toisiinsa tämän direktiivin 24, 25, 27 ja 28 artiklassa säädettyjä velvoitteita. Säännellyn markkinan jäsenten tai osapuolten on kuitenkin täytettävä 24, 25, 27 ja 28 artiklan mukaiset asiakkaisiinsa kohdistuvat velvoitteet silloin, kun ne toteuttavat toimeksiantoja asiakkaidensa lukuun säännellyllä markkinalla.
5. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että pääsyä säännellylle markkinalle tai sen jäsenyyttä tai sille osallistumista koskevissa säännöissä annetaan sijoituspalveluyrityksille ja luottolaitoksille mahdollisuus osallistua markkinalle suoraan tai etäältä.
6. Jäsenvaltioiden on ilman oikeudellisia tai hallinnollisia lisävaatimuksia annettava toisiin jäsenvaltioihin sijoittautuneille säännellyille markkinoille mahdollisuus tarjota omalla alueellaan asianmukaisia järjestelyjä, joilla helpotetaan jäsenvaltion alueelle sijoittautuneiden etäkäyttäjien tai -osapuolten pääsyä kyseisille markkinoille ja kaupankäyntiä kyseisillä markkinoilla.
Säännellyn markkinan on ilmoitettava kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle jäsenvaltio, jossa se aikoo tarjota tällaisia järjestelyjä. Kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava kuukauden kuluessa tieto tästä jäsenvaltiolle, jossa säännelty markkina aikoo tarjota tällaisia järjestelyjä. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi pyytää saada tutustua näihin tietoihin asetuksen (EU) N:o 1095/2010 35 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen ja siinä asetettujen edellytysten mukaisesti.
Säännellyn markkinan kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä ja ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava kyseiseen jäsenvaltioon sijoittautuneiden säännellyn markkinan jäsenten tai osapuolten nimet.
7. Jäsenvaltioiden on vaadittava markkinoiden ylläpitäjää toimittamaan säännellyn markkinan toimivaltaiselle viranomaiselle säännöllisesti luettelo säännellyn markkinan jäsenistä tai osapuolista.
54 artikla
Säännellyn markkinan sääntöjen ja muiden oikeudellisten velvoitteiden noudattamisen valvonta
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säännellyt markkinat ottavat käyttöön ja pitävät voimassa tehokkaat järjestelyt ja menettelyt, mukaan lukien tarvittavat resurssit, valvoakseen säännöllisesti, että niiden jäsenet tai osapuolet noudattavat niiden sääntöjä. Säänneltyjen markkinoiden on valvottava jäsentensä tai osapuoltensa niiden järjestelmiä käyttäen lähettämiä toimeksiantoja, mukaan lukien peruutukset, ja toteuttamia liiketoimia voidakseen havaita järjestelmän sääntöjen rikkomisen, tavanomaisesta poikkeavan kaupankäynnin, menettelyn, johon saattaa liittyä asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kiellettyä toimintaa, tai rahoitusvälineeseen liittyvät järjestelmän toimintahäiriöt.
2. Jäsenvaltioiden on velvoitettava säänneltyjen markkinoiden ylläpitäjät ilmoittamaan toimivaltaiselle viranomaiselleen välittömästi niiden sääntöjen merkittävästä rikkomisesta, tavanomaisesta poikkeavasta kaupankäynnistä, menettelystä, johon saattaa liittyä asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kiellettyä toimintaa, tai rahoitusvälineeseen liittyvistä järjestelmän toimintahäiriöistä.
Säänneltyjen markkinoiden toimivaltaisten viranomaisten on toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tiedot.
Kun kyseessä on menettely, johon saattaa liittyä asetuksessa (EU) N:o 596/2014 kiellettyä toimintaa, toimivaltaisen viranomaisen on oltava vakuuttunut siitä, että tällaista väärinkäyttöä tapahtuu tai on tapahtunut, ennen kuin se ilmoittaa asiasta muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
3. Jäsenvaltioiden on velvoitettava markkinoiden ylläpitäjä toimittamaan asiaa koskevat tiedot ilman aiheetonta viivytystä toimivaltaiselle viranomaiselle, joka vastaa markkinoiden väärinkäyttöä kyseisellä säännellyllä markkinalla koskevista tutkinta- ja syytetoimista, ja avustamaan sitä kaikin tavoin säännellyn markkinan järjestelmissä tai niiden välityksellä tapahtuvaa markkinoiden väärinkäyttöä koskevissa tutkinta- ja syytetoimissa.
4. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä niiden tilanteiden määrittämiseksi, joita koskee tämän artiklan 2 kohdassa tarkoitettu ilmoitusvaatimus.
55 artikla
Keskusvastapuoli- ja selvitysjärjestelmiä koskevat säännökset
1. Jäsenvaltiot eivät saa estää säänneltyjä markkinoita tekemästä asianmukaisia järjestelyjä toisessa jäsenvaltiossa toimivan keskusvastapuolen tai selvitysyhteisön ja selvitysjärjestelmän kanssa markkinaosapuolten kyseisten järjestelmien välityksellä toteuttamien joidenkin tai kaikkien kauppojen määrittämiseksi ja/tai toimittamiseksi, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) N:o 648/2012 III, IV tai V osaston soveltamista.
2. Säännellyn markkinan toimivaltainen viranomainen ei saa vastustaa toisessa jäsenvaltiossa toimivan keskusvastapuolen, selvitysyhteisön ja/tai selvitysjärjestelmän käyttöä, paitsi jos tämän osoitetaan olevan välttämätöntä kyseisen säännellyn markkinan asianmukaisen toiminnan ylläpitämiseksi ja ottaen huomioon selvitysjärjestelmille tämän direktiivin 37 artiklan 2 kohdassa asetetut edellytykset, sanotun kuitenkaan rajoittamatta asetuksen (EU) N:o 648/2012 III, IV tai V osaston soveltamista.
Tarpeettoman päällekkäisen valvonnan välttämiseksi toimivaltaisen viranomaisen on otettava huomioon selvitysjärjestelmien valvojina toimivien keskuspankkien tai kyseisten järjestelmien osalta toimivaltaisten muiden valvontaviranomaisten jo suorittama selvitysjärjestelmän valvonta.
56 artikla
Luettelo säännellyistä markkinoista
Kunkin jäsenvaltion on laadittava luettelo säännellyistä markkinoista, joiden kotijäsenvaltio se on, ja toimitettava tämä luettelo muille jäsenvaltioille ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Samalla tavalla on tiedotettava kaikista tähän luetteloon tehdyistä muutoksista. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa kaikista säännellyistä markkinoista laaditun luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla. Luettelossa on oltava arvopaperimarkkinaviranomaisen tämän direktiivin 65 artiklan 6 kohdan mukaisesti vahvistama säänneltyjen markkinoiden tunnistekoodi, jota käytetään 65 artiklan 1 kohdan g alakohdan ja 65 artiklan 2 kohdan g alakohdan sekä asetuksen (EU) N:o 600/2014 6, 10 ja 26 artiklan mukaisesti annettavissa tiedoissa.
IV OSASTO
POSITIOLIMIITIT JA HYÖDYKEJOHDANNAISPOSITIOIDEN HOIDON VALVONTATOIMENPITEET SEKÄ RAPORTOINTI
57 artikla
Positiolimiitit ja hyödykejohdannaispositioiden hoidon valvontatoimenpiteet
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset vahvistavat arvopaperimarkkinaviranomaisen määrittelemää laskentamenetelmää käyttäen positiolimiitit, jotka koskevat kauppapaikassa kaupankäynnin kohteena olevien hyödykejohdannaisten ja taloudelliselta kannalta vastaavien OTC-sopimusten muodostaman nettomääräisen position kokoa, joka henkilöllä enintään voi olla kaikkina aikoina, ja että toimivaltaiset viranomaiset soveltavat näitä limiittejä. Limiitit on asetettava henkilön kaikkien positioiden ja koko ryhmän tasolla henkilön lukuun pidettyjen positioiden perusteella, jotta
a)
estetään markkinoiden väärinkäyttö;
b)
tuetaan asianmukaisia hinnoittelu- ja toimitusedellytyksiä, mukaan lukien markkinoita vääristävien positioiden estäminen ja erityisesti johdannaisten toimituskuukauden hintojen ja kohde-etuutena olevan hyödykkeen spot-hintojen lähentymisen varmistaminen, sanotun kuitenkaan rajoittamatta hinnanmuodostusta kohde-etuutena olevan hyödykkeen markkinoilla.
Positiolimiittejä ei sovelleta finanssialan ulkopuolisen yhteisön positioihin tai sen lukuun pidettyihin positioihin, jotka objektiivisesti mitattavalla tavalla vähentävät kyseisen finanssialan ulkopuolisen yhteisön kaupalliseen toimintaan välittömästi liittyviä riskejä.
2. Positiolimiiteissä on määritettävä selkeät määrälliset kynnysarvot, jotka koskevat sellaisen hyödykejohdannaisposition kokoa, joka henkilöillä enintään voi olla.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään laskentamenetelmä, jota toimivaltaisten viranomaisten on sovellettava vahvistaessaan spot-kuukauden positiolimiitit ja toisen kuukauden positiolimiitit, jotka koskevat kohde-etuuden luovuttamisen tai nettoarvon tilityksen kautta toteutettavia hyödykejohdannaisia ja perustuvat kyseisen johdannaisen ominaispiirteisiin. Laskentamenetelmässä on otettava huomioon ainakin seuraavat osatekijät:
a)
hyödykejohdannaissopimusten maturiteetti;
b)
kohde-etuutena olevan hyödykkeen toimitettavissa oleva määrä;
c)
avoinna olevien sopimusten kokonaismäärä ja avoinna olevien sellaisten muiden rahoitusvälineiden kokonaismäärä, joissa kohde-etuutena on sama hyödyke;
d)
volatiliteetti asianomaisilla markkinoilla, mukaan lukien toisensa korvaavat johdannaiset ja kohde-etuutena olevan hyödykkeen markkinat;
e)
markkinaosapuolten lukumäärä ja koko;
f)
kyseisten kohde-etuutena olevan hyödykkeen markkinoiden ominaispiirteet, kuten tuotanto- ja kulutusmallit sekä kuljetus markkinoille;
g)
uusien sopimusten kehittäminen.
Arvopaperimarkkinaviranomainen ottaa huomioon kokemukset, joita on saatu kauppapaikkaa ylläpitävien sijoituspalveluyritysten tai markkinoiden ylläpitäjien positiolimiiteistä ja muilla lainkäyttöalueilla.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
4. Toimivaltaisen viranomaisen on asetettava arvopaperimarkkinaviranomaisen 3 kohdan mukaisesti määrittämää laskentamenetelmää käyttäen limiitit kaikille kauppapaikoissa kaupankäynnin kohteena oleville hyödykejohdannaissopimuksille. Tätä positiolimiittiä on sovellettava myös taloudelliselta kannalta vastaaviin OTC-sopimuksiin.
Toimivaltaisen viranomaisen on tarkasteltava uudelleen positiolimiittejä, kun toimitettavissa olevien hyödykkeiden määrässä tai avoinna olevissa sopimuksissa tapahtuu merkittäviä muutoksia tai markkinoilla tapahtuu muita merkittäviä muutoksia, ja käytettävä tässä perusteena määrittämäänsä toimitettavissa olevien hyödykkeiden määrää ja avoinna olevia sopimuksia sekä asetettava positiolimiitti uudelleen arvopaperimarkkinaviranomaisen kehittämän laskentamenetelmän mukaisesti.
5. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle tarkat positiolimiitit, jotka ne aikovat asettaa arvopaperimarkkinaviranomaisen 3 kohdan mukaisesti määrittämää laskentamenetelmää käyttäen. Arvopaperimarkkinaviranomainen antaa asianomaiselle toimivaltaiselle viranomaiselle kahden kuukauden kuluessa siitä, kun se on vastaanottanut ilmoituksen, lausunnon, jossa arvioidaan, ovatko positiolimiitit 1 kohdassa asetettujen tavoitteiden sekä arvopaperimarkkinaviranomaisen 3 kohdan mukaisesti määrittämän laskentamenetelmän mukaiset. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa lausunnon verkkosivustollaan. Asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen on muutettava positiolimiitit arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunnon mukaisesti tai toimitettava sille perustelut siitä, miksi muutos katsotaan tarpeettomaksi. Jos toimivaltainen viranomainen asettaa arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunnon vastaisia limiittejä, sen on viipymättä julkaistava verkkosivustollaan tiedonanto, jossa selitetään kaikilta osin, miksi se on toiminut näin.
Jos arvopaperimarkkinaviranomainen katsoo, että positiolimiitti ei ole 3 kohdassa määritetyn laskentamenetelmän mukainen, sen on toteutettava toimenpiteitä asetuksen (EU) N:o 1095/2010 17 artiklan mukaisten valtuuksiensa mukaisesti.
6. Jos samalla hyödykejohdannaisella käydyn kaupan volyymi on merkittävä useamman kuin yhden lainkäyttöalueen kauppapaikoilla, sen kauppapaikan osalta toimivaltaisen viranomaisen, jolla kaupankäynti on volyymiltaan suurinta (toimivaltainen keskusviranomainen), on asetettava yhtenäinen positiolimiitti, jota on määrä soveltaa kaikkeen kyseisellä sopimuksella käytävään kauppaan. Toimivaltaisen keskusviranomaisen on kuultava sellaisten muiden kauppapaikkojen osalta toimivaltaisia viranomaisia, joissa tällä johdannaisella käydyn kaupan volyymi on merkittävä, yhtenäisestä positiolimiitistä, jota on määrä soveltaa, sekä tämän yhtenäisen positiolimiitin mahdollisista muutoksista. Jos toimivaltaisten viranomaisten välillä on erimielisyyksiä, niiden on esitettävä kirjallisesti kaikilta osin ja yksityiskohtaisesti syyt, joiden vuoksi ne katsovat, etteivät 1 kohdassa säädetyt vaatimukset täyty. Arvopaperimarkkinaviranomainen ratkaisee toimivaltaisten viranomaisten väliset mahdolliset erimielisyydet asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan mukaisten valtuuksiensa mukaisesti.
Niiden kauppapaikkojen osalta toimivaltaiset viranomaiset, joissa käydään kauppaa samalla hyödykejohdannaisella, sekä tähän hyödykejohdannaiseen liittyvän position haltijoiden osalta toimivaltaisten viranomaisten on huolehdittava yhteistyöjärjestelyistä, jotka koskevat muun muassa asiaan liittyvien tietojen vaihtamista niiden kesken, jotta mahdollistetaan yhtenäisen positiolimiitin seuranta ja täytäntöönpano.
7. Arvopaperimarkkinaviranomainen seuraa vähintään vuosittain sitä, miten toimivaltaiset viranomaiset ovat panneet täytäntöön positiolimiitit, jotka on asetettu käyttäen arvopaperimarkkinaviranomaisen 3 kohdan mukaisesti määrittämää laskentamenetelmää. Arvopaperiviranomaisen on tässä yhteydessä varmistettava, että yhtenäistä positiolimiittiä sovelletaan tosiasiallisesti samaan sopimukseen riippumatta siitä, missä se on kaupankäynnin kohteena 6 kohdassa tarkoitetulla tavalla.
8. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että kauppapaikkaa ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä, joka käy kauppaa hyödykejohdannaisilla, suorittaa positioiden hoidon valvontatoimenpiteitä. Näihin valvontatoimenpiteisiin on sisällyttävä vähintään kauppapaikan valtuudet
a)
valvoa henkilöiden avoinna olevien sopimusten positioita;
b)
saada henkilöiltä käyttöönsä tietoja ja kaikki merkityksellinen dokumentaatio syntyneen position tai vastuun koosta tai käyttötarkoituksesta, tietoja tosiasiallisista edunsaajista tai omistajista, mahdollisista yhteisistä järjestelyistä sekä kaikista asiaan liittyvistä varoista tai veloista kyseisillä markkinoilla;
c)
vaatia henkilöä sulkemaan positio tai pienentämään sitä väliaikaisesti tai pysyvästi tapauksen mukaan ja toteuttamaan yksipuolisesti tarvittavia toimia position sulkemisen tai pienentämisen varmistamiseksi, jos henkilö ei noudata vaatimusta; ja
d)
vaatia tarvittaessa henkilöä tarjoamaan väliaikaisesti likviditeettiä takaisin kyseisille markkinoille sovitulla hinnalla ja volyymillä, jolloin nimenomaisena tarkoituksena on lieventää suuren tai määräävän position vaikutuksia.
9. Positiolimiittien ja positioiden hoidon valvontatoimenpiteiden on oltava avoimia ja syrjimättömiä, ja niissä on täsmennettävä, miten niitä sovelletaan henkilöihin, sekä otettava huomioon markkinaosapuolten luonne ja koostumus ja se, miten ne käyttävät kaupankäynnin kohteeksi otettuja sopimuksia.
10. Kauppapaikkaa ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän on ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle positioiden hoidon valvontatoimenpiteiden yksityiskohdista.
Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava samat tiedot sekä tarkat tiedot vahvistamistaan positiolimiiteistä arvopaperimarkkinaviranomaiselle, joka julkistaa tiivistelmätiedot positiolimiiteistä ja positioiden hoidon valvontatoimenpiteistä sekä pitää verkkosivustollaan yllä nämä tiivistelmät sisältävää tietokantaa.
11. Toimivaltaiset viranomaiset asettavat 1 kohdassa tarkoitetut positiolimiitit 69 artiklan 2 kohdan p alakohdan mukaisesti.
12. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritellään
a)
perusteet ja menetelmät, joilla määritetään, onko position katsottava vähentävän kaupalliseen toimintaan välittömästi liittyviä riskejä;
b)
menetelmät, joilla määritetään, milloin on koottava yhteen henkilön positiot ryhmän sisällä;
c)
perusteet, joiden avulla määritetään, onko sopimus 1 kohdassa tarkoitettu taloudelliselta kannalta kauppapaikassa kaupankäynnin kohteena olevaa sopimusta vastaava OTC-sopimus tavalla, joka helpottaa vastaaviin OTC-sopimuksiin liittyvien positioiden ilmoittamista asiaankuuluvalle toimivaltaiselle viranomaiselle 58 artiklan 2 kohdassa määritetyllä tavalla;
d)
tämän artiklan 6 kohdassa tarkoitettu sama hyödykejohdannainen ja merkittävä volyymi;
e)
menetelmä, jolla kootaan yhteen ja nettoutetaan OTC-hyödykejohdannaisten positiot ja kauppapaikoissa kaupankäynnin kohteena olevien hyödykejohdannaisten positiot nettopositioiden vahvistamiseksi limiittien noudattamisen arviointia varten. Menetelmässä on vahvistettava perusteet, joilla määritetään, mitkä positiot voidaan nettouttaa toisiaan vasten, eikä se saa helpottaa positioiden muodostumista tämän artiklan 1 kohdassa säädettyjen tavoitteiden vastaisella tavalla;
f)
menettely, jonka mukaisesti henkilöt voivat hakea tämän artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa säädettyä poikkeusta ja jossa esitetään, kuinka asiaankuuluva toimivaltainen viranomainen hyväksyy tällaiset hakemukset;
g)
laskentamenetelmä, jolla määritetään tämän artiklan 6 kohdassa tarkoitetut kauppapaikka, jolla hyödykejohdannaisen kaupan volyymi on suurin, sekä merkittävät volyymit.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
13. Toimivaltaiset viranomaiset eivät saa asettaa limiittejä, jotka ovat 1 kohdan nojalla vahvistettuja limiittejä tai järjestelyjä rajoittavampia, paitsi poikkeuksellisissa tapauksissa, joissa ne ovat objektiivisesti perusteltuja ja oikeasuhteisia ottaen huomioon kyseessä olevien markkinoiden likviditeetti ja näiden markkinoiden asianmukainen toiminta. Toimivaltaisten viranomaisten on julkistettava verkkosivustollaan tarkat tiedot rajoittavammista positiolimiiteistä, jotka ne päättävät asettaa, ja rajoitukset ovat voimassa aluksi enintään kuusi kuukautta alkaen päivästä, jona ne julkaistaan verkkosivustolla. Rajoittavammat positiolimiitit voidaan uusia enintään kuudeksi kuukaudeksi kerrallaan, jos rajoituksen perustelut edelleen pätevät. Jos niitä ei uusita kuuden kuukauden ajanjakson päättyessä, ne lakkaavat olemasta voimassa ilman eri toimenpiteitä.
Kun toimivaltaiset viranomaiset päättävät asettaa rajoittavampia positiolimiittejä, niiden on ilmoitettava siitä arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Ilmoituksessa on annettava rajoittavampien positiolimiittien perustelut. Arvopaperimarkkinaviranomainen antaa 24 tunnin kuluessa lausunnon siitä, katsooko se rajoittavammat positiolimiitit tarpeellisiksi kyseisessä poikkeuksellisessa tapauksessa. Lausunto julkistetaan arvopaperimarkkinaviranomaisen verkkosivustolla.
Jos toimivaltainen viranomainen asettaa arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunnon vastaisia limiittejä, sen on viipymättä julkaistava verkkosivustollaan tiedonanto, jossa selitetään kaikilta osin, miksi se on toiminut näin.
14. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että toimivaltaiset viranomaiset voivat soveltaa tämän direktiivin mukaisia valtuuksiaan määrätä seuraamuksia tämän artiklan mukaisten positiolimiittien noudattamatta jättämisestä, kun
a)
sen alueella tai sen alueen ulkopuolella sijaitsevien tai toimivien henkilöiden positiot ylittävät hyödykejohdannaissopimuksia koskevat limiitit, jotka toimivaltainen viranomainen on asettanut sen alueella sijaitsevissa tai toimivissa kauppapaikoissa kaupankäynnin kohteeksi otettaville sopimuksille tai taloudelliselta kannalta vastaaville OTC-sopimuksille;
b)
sen alueella tai sen alueen ulkopuolella sijaitsevien tai toimivien henkilöiden positiot ylittävät hyödykejohdannaissopimuksia koskevat limiitit, jotka toisen jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen on asettanut.
58 artikla
Positioista ilmoittaminen positioiden haltijoiden luokkien mukaan
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että kauppapaikkaa ylläpitävä sijoituspalveluyritys tai markkinoiden ylläpitäjä, joka käy kauppaa hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla
a)
julkistaa viikoittain ilmoituksen eri luokkiin kuuluvien henkilöiden kokonaispositioista niiden eri hyödykejohdannaisten taikka päästöoikeuksien tai niiden johdannaisten osalta, joilla käydään kauppaa niiden kauppapaikoissa 4 kohdan mukaisesti, eritellen pitkien ja lyhyiden positioiden määrä näiden luokkien mukaan sekä näissä määrissä edellisen ilmoituksen jälkeen tapahtuneet muutokset, avoinna olevien sopimusten kokonaismäärän prosenttiosuus kussakin luokassa sekä positioita hallussaan pitävien henkilöiden määrä kussakin luokassa, ja toimittaa tämän ilmoituksen toimivaltaiselle viranomaiselle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle; arvopaperimarkkinaviranomainen ryhtyy julkistamaan keskitetysti näihin ilmoituksiin sisältyvät tiedot;
b)
antaa toimivaltaiselle viranomaiselle vähintään päivittäin täydellisen erittelyn positioista, joita kullakin henkilöllä, mukaan lukien jäsenet tai osapuolet ja näiden asiakkaat, on kyseisessä kauppapaikassa.
Edellä olevan a alakohdan mukaista velvoitetta sovelletaan ainoastaan, jos sekä henkilöiden määrä että heidän avoimet positionsa ylittävät vähimmäiskynnysarvot.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla kauppapaikan ulkopuolella kauppaa käyvät sijoituspalveluyritykset antavat sen kauppapaikan osalta toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla käydään kauppaa, tai toimivaltaiselle keskusviranomaiselle, jos hyödykejohdannaisilla taikka päästöoikeuksilla tai niiden johdannaisilla käydyn kaupan volyymi on merkittävä useamman kuin yhden lainkäyttöalueen kauppapaikoissa, vähintään päivittäin täydellisen erittelyn kauppapaikassa kaupankäynnin kohteena oleviin hyödykejohdannaisiin taikka päästöoikeuksiin tai niiden johdannaisiin ja taloudelliselta kannalta vastaaviin OTC-sopimuksiin liittyvistä omista positioistaan sekä positioista, joita on niiden asiakkailla ja näiden asiakkaiden asiakkailla aina loppuasiakkaaseen saakka asetuksen (EU) N:o 600/2014 26 artiklan ja soveltuvin osin asetuksen (EU) N:o 1227/2011 8 artiklan mukaisesti.
3. Jotta 57 artiklan 1 kohdan noudattamista voidaan valvoa, jäsenvaltioiden on vaadittava, että säänneltyjen markkinoiden ja monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien jäsenet tai osapuolet ja organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien asiakkaat ilmoittavat tätä kauppapaikkaa ylläpitävälle sijoituspalveluyritykselle tai markkinoiden ylläpitäjälle vähintään päivittäin yksityiskohtaiset tiedot positioista, jotka ovat niiden hallussa tässä kauppapaikassa kaupankäynnin kohteena olevien sopimusten kautta, sekä positioista, joita pitävät hallussaan niiden asiakkaat ja näiden asiakkaiden asiakkaat aina loppuasiakkaaseen saakka.
4. Kauppapaikkaa ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän on luokiteltava henkilöt, joilla on hyödykejohdannaisen taikka päästöoikeuden tai sen johdannaisen positioita, niiden pääasiallisen liiketoiminnan luonteen mukaan ja ottaen huomioon mahdolliset sovellettavat toimiluvat joko
a)
sijoituspalveluyrityksinä tai luottolaitoksina;
b)
sijoitusrahastoina, joko direktiivissä 2009/65/EY määriteltynä siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavana yrityksenä (yhteissijoitusyritys) tai direktiivissä 2011/61/EY määriteltynä vaihtoehtoisena sijoitusrahastojen hoitajana;
c)
muina rahoituslaitoksina, kuten direktiivissä 2009/138/EY määriteltyinä vakuutus- ja jälleenvakuutusyrityksinä ja direktiivissä 2003/41/EY määriteltyinä ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavina laitoksina;
d)
kaupallisina yrityksinä;
e)
päästöoikeuksien tai niiden johdannaisten tapauksessa toiminnanharjoittajina, joilla on direktiivin 2003/87/EY mukaisia velvoitteita.
Edellä 1 kohdan a alakohdassa tarkoitetuissa ilmoituksissa on esitettävä pitkien ja lyhyiden positioiden määrä henkilöiden luokan mukaan, näissä määrissä edellisen ilmoituksen jälkeen tapahtuneet muutokset, avoinna olevien sopimusten kokonaismäärä kussakin luokassa sekä henkilöiden määrä kussakin luokassa.
Edellä 1 kohdan a alakohdassa tarkoitetuissa ilmoituksissa ja 2 kohdassa tarkoitetuissa erittelyissä on erotettava toisistaan
a)
sellaisiksi positioiksi katsottavat positiot, jotka objektiivisesti mitattavalla tavalla vähentävät kaupalliseen toimintaan välittömästi liittyviä riskejä; ja
b)
muut positiot.
5. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen ilmoitusten ja 2 kohdassa tarkoitettujen erittelyiden muodon määrittämiseksi.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
Päästöoikeuksien tai niiden johdannaisten tapauksessa ilmoituksen toimittaminen ei rajoita direktiivin 2003/87/EY mukaisten velvoitteiden täyttämistä.
6. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla määritetään tämän artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitetut kynnysarvot ottaen huomioon avointen positioiden kokonaismäärä ja koko sekä positiota hallussaan pitävien henkilöiden kokonaismäärä.
7. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joilla määritellään toimenpiteet, joilla vaaditaan kaikkien 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen ilmoitusten toimittamista arvopaperimarkkinaviranomaiselle määräajankohtana viikoittain, jotta se voi julkistaa ne keskitetysti.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
V OSASTO
RAPORTOINTIPALVELUT
1 jakso
Raportointipalvelujen tarjoajien toimilupamenettelyt
59 artikla
Toimilupavaatimus
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että liitteessä I olevassa D osassa esitettyjen raportointipalvelujen tarjoaminen säännöllisenä ammatti- tai liiketoimintana vaatii ennakolta annettavaa toimilupaa tämän jakson mukaisesti. Toimiluvan myöntää 67 artiklan mukaisesti nimetty kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, jäsenvaltioiden on annettava kauppapaikkaa ylläpitävän sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän ylläpitää hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajan ja hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän raportointipalveluja, edellyttäen että tarkistetaan etukäteen, että ne noudattavat tätä osastoa. Tällainen palvelu on sisällytettävä niiden toimilupaan.
3. Jäsenvaltioiden on rekisteröitävä kaikki raportointipalvelujen tarjoajat. Rekisterin on oltava yleisön saatavilla, ja sen on sisällettävä tiedot niistä palveluista, joiden tarjoamiseen raportointipalvelujen tarjoajalla on toimilupa. Se on saatettava ajan tasalle säännöllisesti. Jokaisesta toimiluvasta on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luettelon kaikista unionissa olevista raportointipalvelujen tarjoajista. Luettelo sisältää tiedot niistä palveluista, joiden tarjoamiseen raportointipalvelujen tarjoajalla on toimilupa, ja se on saatettava säännöllisesti ajan tasalle. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
Jos toimivaltainen viranomainen on peruuttanut toimiluvan 62 artiklan mukaisesti, peruuttaminen pidetään luettelossa julkisesti nähtävänä viiden vuoden ajan.
4. Jäsenvaltioiden on velvoitettava raportointipalvelujen tarjoajat tarjoamaan palvelujaan toimivaltaisen viranomaisen valvonnassa. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset seuraavat säännöllisesti, että raportointipalvelujen tarjoajat noudattavat tätä osastoa. Niiden on lisäksi varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset valvovat, että raportointipalvelujen tarjoajat täyttävät jatkuvasti tässä osastossa säädetyt toimiluvan myöntämisen ehdot.
60 artikla
Toimiluvan laajuus
1. Kotijäsenvaltion on varmistettava, että toimiluvassa määritellään, millaisen raportointipalvelun tarjoamiseen raportointipalvelujen tarjoajalla on lupa. Jos raportointipalvelujen tarjoaja haluaa laajentaa liiketoimintansa muihin raportointipalveluihin, sen on haettava toimilupansa laajentamista.
2. Toimilupa on voimassa koko unionissa, ja raportointipalvelujen tarjoaja voi sen nojalla tarjota niitä palveluja, joihin sillä on toimilupa, kaikkialla unionissa.
61 artikla
Toimiluvan myöntämisessä ja epäämisessä noudatettavat menettelyt
1. Toimivaltainen viranomainen ei saa myöntää toimilupaa ennen kuin se on saanut täyden varmuuden siitä, että hakija täyttää kaikki tämän direktiivin nojalla annettujen säännösten mukaiset vaatimukset.
2. Raportointipalvelujen tarjoajan on annettava kaikki sellaiset tiedot, mukaan luettuna toimintasuunnitelma, joista käyvät ilmi muun muassa suunnitellut palvelumuodot ja organisaatiorakenne ja joita toimivaltainen viranomainen tarvitsee varmistuakseen siitä, että raportointipalvelujen tarjoaja on toimiluvan myöntämisajankohtana toteuttanut kaikki tarvittavat järjestelyt tämän osaston säännösten mukaisten velvoitteidensa täyttämiseksi.
3. Hakijalle on ilmoitettava kuuden kuukauden kuluessa täydellisen hakemuksen jättämisestä, onko toimilupa myönnetty.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritellään
a)
toimivaltaisille viranomaisille 2 kohdan mukaisesti toimitettavat tiedot, mukaan lukien toimintasuunnitelma;
b)
jäljempänä olevan 63 artiklan 3 kohdan mukaisiin ilmoituksiin sisällytettävät tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
5. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen määrittämiseksi tämän artiklan 2 kohdassa ja 63 artiklan 4 kohdassa tarkoitettua tietojen toimittamista varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
62 artikla
Toimiluvan peruuttaminen
Toimivaltainen viranomainen voi peruuttaa raportointipalvelujen tarjoajalle myönnetyn toimiluvan, jos raportointipalvelujen tarjoaja
a)
ei käytä toimilupaa 12 kuukauden kuluessa, nimenomaisesti luopuu siitä tai ei ole tarjonnut raportointipalveluja kuuden edeltävän kuukauden aikana, paitsi jos kyseinen jäsenvaltio on määrännyt, että näissä tapauksissa toimilupa raukeaa;
b)
on saanut toimiluvan väärien tietojen perusteella tai muilla sääntöjenvastaisilla keinoilla;
c)
ei enää täytä niitä edellytyksiä, joiden perusteella toimilupa on myönnetty;
d)
on vakavalla ja järjestelmällisellä tavalla rikkonut tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännöksiä.
63 artikla
Raportointipalvelujen tarjoajan ylintä hallintoelintä koskevat vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että raportointipalvelujen tarjoajan ylimmän hallintoelimen kaikki jäsenet ovat aina riittävän hyvämaineisia, että heillä on riittävä tietämys, taidot ja kokemus ja että he käyttävät riittävästi aikaa tehtäviensä hoitamiseen.
Ylimmällä hallintoelimellä on oltava kokonaisuutena riittävä tietämys, taidot ja kokemus, jotta se pystyy ymmärtämään raportointipalvelujen tarjoajan toimintaa. Ylimmän hallintoelimen kunkin jäsenen on toimittava rehellisesti, lahjomattomasti ja riippumattomasti, jotta hän voi tarvittaessa tehokkaasti kyseenalaistaa toimivan johdon päätökset ja valvoa ja seurata tehokkaasti johdon päätöksentekoa.
Jos markkinoiden ylläpitäjä, joka hakee toimilupaa hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajan tai hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän ylläpitämiseen, ja hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajan ja hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän ylimmän hallintoelimen jäsenet ovat samat kuin säännellyn markkinan ylimmän hallintoelimen jäsenet, kyseisten henkilöiden katsotaan täyttävän ensimmäisessä alakohdassa säädetyt vaatimukset
2. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016 ohjeita 1 kohdassa tarkoitetun ylimmän hallintoelimen jäsenten sopivuuden arvioinnista ottaen huomioon heidän eri asemansa ja tehtävänsä sekä tarpeen välttää eturistiriitoja ylimmän hallintoelimen jäsenten ja hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajan tai hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän käyttäjien välillä.
3. Jäsenvaltioiden on velvoitettava raportointipalvelujen tarjoaja ilmoittamaan toimivaltaiselle viranomaiselle kaikki ylimmän hallintoelimensä jäsenet ja kaikki jäsenten vaihdokset ja antamaan kaikki tarpeelliset tiedot sen arvioimiseksi, noudattaako raportointipalvelujen tarjoaja 1 kohtaa.
4. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että raportointipalvelujen tarjoajan ylin hallintoelin määrittelee ohjaus- ja hallintojärjestelmät, joilla varmistetaan organisaation tehokas ja vakaa hoito, mukaan lukien tehtävien eriyttäminen organisaatiossa ja eturistiriitojen ehkäiseminen, tavalla, joka edistää markkinoiden eheyttä ja asiakkaiden etuja, ja valvoo näiden järjestelmien täytäntöönpanoa.
5. Toimivaltaisen viranomaisen on evättävä toimilupa, jos se ei katso, että raportointipalvelujen tarjoajan tulevaa liiketoimintaa tosiasiallisesti johtava henkilö tai henkilöt ovat riittävän hyvämaineisia, tai jos on osoitettavissa objektiivisia syitä, joiden perusteella voidaan katsoa, että raportointipalvelujen tarjoajan johtoon tehtäväksi ehdotetut muutokset vaarantavat raportointipalvelujen tarjoajan järkevän ja vakaan hoidon sekä sen asiakkaiden etujen ja markkinoiden eheyden asianmukaisen huomioonottamisen.
2 jakso
Hyväksyttyjä julkistamisjärjestelyjä koskevat edellytykset
64 artikla
Toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset
1. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä julkistamisjärjestelyllä on käytössä riittävät toimintaperiaatteet ja järjestelyt asetuksen (EU) N:o 600/2014 20 ja 21 artiklassa vaadittujen tietojen julkistamiseksi niin reaaliaikaisesti kuin on teknisesti mahdollista kohtuullisin kaupallisin ehdoin. Tiedot on annettava käyttöön maksutta 15 minuuttia sen jälkeen, kun hyväksytty julkistamisjärjestely on julkistanut ne. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytty julkistamisjärjestely pystyy tehokkaasti ja johdonmukaisesti levittämään tällaiset tiedot siten, että ne saadaan käyttöön nopeasti, syrjimättömästi ja sellaisessa muodossa, että ne voidaan konsolidoida muista lähteistä saataviin vastaaviin tietoihin.
2. Hyväksytyn julkistamisjärjestelyn 1 kohdan mukaisesti julkistamien tietojen on sisällettävä vähintään seuraavat seikat:
a)
rahoitusvälineen tunniste;
b)
hinta, jolla liiketoimi toteutettiin;
c)
liiketoimen volyymi;
d)
liiketoimen toteuttamisajankohta;
e)
liiketoimen ilmoittamisajankohta;
f)
liiketoimen hinnan merkintätapa;
g)
sen kauppapaikan tunnistekoodi, jossa liiketoimi toteutettiin, tai jos liiketoimi toteutettiin kauppojen sisäisen toteuttajan välityksellä, tunnistekoodi ”SI” taikka muutoin tunnistekoodi ”OTC”;
h)
soveltuvin osin maininta siitä, että liiketoimeen sovellettiin erityisehtoja.
3. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytty julkistamisjärjestely ylläpitää ja käyttää tehokkaita hallintojärjestelyjä, joiden avulla se voi välttää eturistiriitatilanteet asiakkaidensa kanssa. Erityisesti sellaisen hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, joka on myös markkinoiden ylläpitäjä tai sijoituspalveluyritys, on käsiteltävä kaikkia kerättyjä tietoja syrjimättömästi ja pidettävä yllä ja käytettävä asianmukaisia järjestelyjä eri liiketoimintalohkojen erottamiseksi toisistaan.
4. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä julkistamisjärjestelyllä on käytössä vakaat turvajärjestelmät, joiden avulla voidaan varmistaa tiedonsiirtovälineiden suojaus, minimoida tiedon turmeltumisen ja luvattoman käytön riski ja estää tietojen vuotaminen ennen julkistamista. Hyväksytyllä julkistamisjärjestelyllä on oltava riittävät resurssit ja varajärjestelyt palvelujensa tarjoamiseksi ja ylläpitämiseksi jatkuvasti.
5. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä julkistamisjärjestelyllä on käytössä järjestelmät, joiden avulla voidaan tehokkaasti tarkistaa kaupankäynti-ilmoitusten täydellisyys, osoittaa puutteet ja ilmeiset virheet sekä pyytää uudelleenlähettämistä virheellisten ilmoitusten tapauksessa.
6. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään yhteiset muodot, tietoja koskevat vaatimukset ja tekniset järjestelyt, joiden avulla tiedot voidaan konsolidoida muiden tietojen kanssa 1 kohdassa tarkoitetulla tavalla.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
7. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joissa selvennetään, mitä tarkoitetaan kohtuullisilla kaupallisilla ehdoilla tietojen julkistamiseksi tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitetulla tavalla.
8. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään
a)
millä tavoin hyväksytty julkistamisjärjestely voi noudattaa 1 kohdassa tarkoitettua tiedonantovelvoitetta;
b)
edellä olevan 1 kohdan mukaisesti julkistettavien tietojen sisältö, mukaan lukien vähintään 2 kohdassa tarkoitetut tiedot, siten, että 64 artiklassa edellytetty tietojen julkistaminen on mahdollista;
c)
edellä 3, 4 ja 5 kohdassa säädetyt toiminnan järjestämistä koskevat käytännön vaatimukset.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3 jakso
Konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajia koskevat edellytykset
65 artikla
Toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset
1. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajalla on käytössä riittävät toimintaperiaatteet ja järjestelyt, joiden avulla asetuksen (EU) N:o 600/2014 6 ja 20 artiklan mukaisesti julkistetut tiedot voidaan kerätä, konsolidoida jatkuvaksi sähköiseksi tietovirraksi ja asettaa yleisön saataville niin reaaliaikaisesti kuin on teknisesti mahdollista kohtuullisin kaupallisin ehdoin.
Näihin tietoihin on sisällyttävä vähintään seuraavat seikat:
a)
rahoitusvälineen tunniste;
b)
hinta, jolla liiketoimi toteutettiin;
c)
liiketoimen volyymi;
d)
liiketoimen toteuttamisajankohta;
e)
liiketoimen ilmoittamisajankohta;
f)
liiketoimen hinnan merkintätapa;
g)
sen kauppapaikan tunnistekoodi, jossa liiketoimi toteutettiin, tai jos liiketoimi toteutettiin kauppojen sisäisen toteuttajan välityksellä, tunnistekoodi ”SI” taikka muutoin tunnistekoodi ”OTC”;
h)
soveltuvin osin maininta siitä, että sijoituspalveluyrityksessä sijoituspäätöksestä ja liiketoimen toteuttamisesta vastasi tietokonealgoritmi;
i)
soveltuvin osin maininta siitä, että kauppaan sovellettiin erityisehtoja;
j)
jos asetuksen (EU) No 600/2014 4 artiklan 1 kohdan a tai b alakohdan mukaisesti myönnetään vapautus kyseisen asetuksen 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen tietojen julkistamisvelvoitteesta, merkintä, joka osoittaa, mitä näistä vapautuksista liiketoimeen sovellettiin.
Tiedot on annettava käyttöön maksutta 15 minuuttia sen jälkeen, kun konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja on julkistanut ne. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja pystyy tehokkaasti ja johdonmukaisesti levittämään tällaiset tiedot siten, että ne saadaan käyttöön nopeasti, syrjimättömästi ja sellaisessa muodossa, että markkinaosapuolet voivat käyttää niitä helposti.
2. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajalla on käytössä riittävät toimintaperiaatteet ja järjestelyt, joiden avulla asetuksen (EU) N:o 600/2014 10 ja 21 artiklan mukaisesti julkistetut tiedot voidaan kerätä, konsolidoida jatkuvaksi sähköiseksi tietovirraksi ja asettaa yleisön saataville niin reaaliaikaisesti kuin on teknisesti mahdollista kohtuullisin kaupallisin ehdoin, mukaan lukien vähintään seuraavat seikat:
a)
rahoitusvälineen tunniste tai tunnistetiedot;
b)
hinta, jolla liiketoimi toteutettiin;
c)
liiketoimen volyymi;
d)
liiketoimen toteuttamisajankohta;
e)
liiketoimen ilmoittamisajankohta;
f)
liiketoimen hinnan merkintätapa;
g)
sen kauppapaikan tunnistekoodi, jossa liiketoimi toteutettiin, tai jos liiketoimi toteutettiin kauppojen sisäisen toteuttajan välityksellä, tunnistekoodi ”SI” taikka muutoin tunnistekoodi ”OTC”;
h)
soveltuvin osin maininta siitä, että liiketoimeen sovellettiin erityisehtoja.
Tiedot on annettava käyttöön maksutta 15 minuuttia sen jälkeen, kun konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja on julkistanut ne. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja pystyy tehokkaasti ja johdonmukaisesti levittämään tällaiset tiedot siten, että ne saadaan käyttöön nopeasti, syrjimättömästi ja sellaisissa yleisesti hyväksytyissä muodoissa, jotka ovat yhteentoimivia ja helposti markkinaosapuolten käytettävissä.
3. Kotijäsenvaltion on velvoitettava konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja varmistamaan, että tarjotut tiedot kootaan kaikista säännellyistä markkinoista, monenkeskisistä kaupankäyntijärjestelmistä ja hyväksytyistä julkistamisjärjestelyistä ja niiden rahoitusvälineiden osalta, jotka täsmennetään 8 kohdan c alakohdan mukaisissa teknisissä sääntelystandardeissa.
4. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajat ylläpitävät ja käyttävät tehokkaita hallintojärjestelyjä, joiden avulla voidaan välttää eturistiriitatilanteet. Erityisesti sellaisen markkinoiden ylläpitäjän tai hyväksytyn julkistamisjärjestelyn, joka myös tarjoaa konsolidoituja kaupankäyntitietoja, on käsiteltävä kaikkia kerättyjä tietoja syrjimättömästi ja ylläpidettävä ja käytettävä asianmukaisia järjestelyjä eri liiketoimintalohkojen erottamiseksi toisistaan.
5. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajalla on käytössä vakaat turvajärjestelmät, joiden avulla voidaan varmistaa tiedonsiirtovälineiden suojaus sekä minimoida tiedon turmeltumisen ja luvattoman käytön riski. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajalla on riittävät resurssit ja varajärjestelyt palvelujensa tarjoamiseksi ja ylläpitämiseksi jatkuvasti.
6. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään asetuksen (EU) N:o 600/2014 6, 10, 20 ja 21 artiklan mukaisesti julkistettavia tietoja koskevat vaatimukset ja muoto, mukaan lukien rahoitusvälineen tunniste, hinta, määrä, ajankohta, hinnan merkintätapa, kauppapaikan tunniste ja maininnat liiketoimen erityisehdoista samoin kuin tekniset järjestelyt, joilla edistetään tietojen tehokasta ja johdonmukaista levitystä siten, että ne ovat helposti markkinaosapuolten saatavissa ja käytettävissä 1 ja 2 kohdassa tarkoitetulla tavalla, sekä sellaisten markkinoiden tehokuutta lisäävien lisäpalvelujen osoittaminen, joita konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja voisi suorittaa.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015 asetuksen (EU) N:o 600/2014 6 ja 20 artiklan mukaisesti julkistettavien tietojen osalta ja viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015 asetuksen (EU) N:o 600/2014 10 ja 21 artiklan mukaisesti julkistettavien tietojen osalta.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
7. Komissio antaa 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla selvennetään tämän artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut kohtuulliset kaupalliset ehdot tietovirtojen asettamiseksi saataville.
8. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään
a)
millä tavoin konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoaja voi noudattaa 1 ja 2 kohdassa tarkoitettua tiedonantovelvollisuutta;
b)
edellä olevien 1 ja 2 kohdan nojalla julkistettavien tietojen sisältö;
c)
rahoitusvälineet, joita koskevat tiedot on tarjottava tietovirrassa, ja sisällytettävät kauppapaikat ja hyväksytyt julkistamisjärjestelyt muiden kuin oman pääoman ehtoisten rahoitusvälineiden osalta;
d)
muut tavat varmistaa, että eri konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajien julkistamat tiedot ovat johdonmukaisia ja mahdollistavat kattavan kartoituksen ja ristiinviittaukset vastaavien muista lähteistä saatavien tietojen kanssa sekä tietojen yhdistämisen unionin tasolla;
e)
edellä 4 ja 5 kohdassa asetetut toiminnan järjestämistä koskevat käytännön vaatimukset.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen.
4 jakso
Hyväksyttyjä ilmoitusjärjestelmiä koskevat edellytykset
66 artikla
Toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset
1. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä on käytössä riittävät toimintaperiaatteet ja järjestelyt asetuksen (EU) N:o 600/2014 26 artiklassa vaadittujen tietojen ilmoittamiseksi mahdollisimman nopeasti ja viimeistään liiketoimen toteuttamispäivää seuraavan työpäivän aikana. Nämä tiedot on ilmoitettava asetuksen (EU) N:o 600/2014 26 artiklan vaatimusten mukaisesti.
2. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytty ilmoitusjärjestelmä ylläpitää ja käyttää tehokkaita hallintojärjestelyjä, joiden avulla se voi estää eturistiriitatilanteet asiakkaidensa kanssa. Erityisesti sellaisen hyväksytyn ilmoitusjärjestelmän, joka on myös markkinoiden ylläpitäjä tai sijoituspalveluyritys, on käsiteltävä kaikkia kerättyjä tietoja syrjimättömästi ja pidettävä yllä ja käytettävä asianmukaisia järjestelyjä eri liiketoimintalohkojen erottamiseksi toisistaan.
3. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä on käytössä vakaat turvajärjestelmät, joiden avulla voidaan varmistaa tiedonsiirtovälineiden suojaus ja todentaminen, minimoida tiedon turmeltumisen ja luvattoman käytön riski ja estää tietojen vuotaminen ja jotka turvaavat tiedon luottamuksellisuuden kaikissa vaiheissa. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä on riittävät resurssit ja varajärjestelyt palvelujensa tarjoamiseksi ja ylläpitämiseksi jatkuvasti.
4. Kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä on käytössä järjestelmät, joiden avulla voidaan tarkistaa tehokkaasti liiketoimia koskevien ilmoitusten täydellisyys, todeta sijoituspalveluyrityksen aiheuttamat puutteet ja ilmeiset virheet ja ilmoittaa tällaisen virheen tai puutteen ilmetessä sitä koskevat yksityiskohtaiset tiedot sijoituspalveluyritykselle sekä pyytää uudelleen lähettämistä virheellisten ilmoitusten tapauksessa.
Lisäksi kotijäsenvaltion on edellytettävä, että hyväksytyllä ilmoitusjärjestelmällä on käytössä järjestelmät, joiden avulla hyväksytty ilmoitusjärjestelmä voi havaita itse aiheuttamansa virheet tai puutteet ja joiden avulla se voi korjata ja lähettää tai tapauksen mukaan lähettää uudelleen toimivaltaiselle viranomaiselle paikkansapitävät ja täydelliset ilmoitukset liiketoimista.
5. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään
a)
millä tavoin hyväksytty ilmoitusjärjestelmä voi noudattaa 1 kohdassa tarkoitettua tiedonantovelvollisuutta; ja
b)
edellä 2, 3 ja 4 kohdassa säädetyt toiminnan järjestämistä koskevat käytännön vaatimukset.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
VI OSASTO
TOIMIVALTAISET VIRANOMAISET
I LUKU
Nimeäminen, valtuudet ja oikeussuojamenettelyt
67 artikla
Toimivaltaisten viranomaisten nimeäminen
1. Kunkin jäsenvaltion on nimettävä toimivaltaiset viranomaiset hoitamaan kutakin asetuksen (EU) N:o 600/2014 ja tämän direktiivin eri säännöksistä johtuvaa tehtävää. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle, arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille kunkin tehtävän täytäntöönpanosta vastaava toimivaltainen viranomainen ja viranomaisten mahdollinen tehtävänjako.
2. Edellä 1 kohdassa mainittujen toimivaltaisten viranomaisten on oltava julkisia viranomaisia. Tällä ei kuitenkaan rajoiteta mahdollisuutta siirtää tehtäviä muille yhteisöille silloin, kun siitä on nimenomaisesti säädetty 29 artiklan 4 kohdassa.
Tehtävien siirtäminen muille yhteisöille kuin 1 kohdassa tarkoitetuille viranomaisille ei ole mahdollista julkisen vallan tai harkintavallan käytön osalta. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että toimivaltaiset viranomaiset toteuttavat ennen siirtoa kaikki asianmukaiset toimenpiteet sen varmistamiseksi, että yhteisöllä, jolle tehtävät aiotaan siirtää, on riittävä toimintakyky ja voimavarat kaikkien tehtävien tehokkaaseen hoitamiseen ja että tehtävät siirretään vain, jos siirrettyjen tehtävien hoitaminen on selkeästi määritelty ja vahvistettu asiakirjoin, joissa nimetään siirrettävät tehtävät ja edellytykset, joiden mukaisesti tehtävät on suoritettava. Mainittuihin edellytyksiin kuuluu lauseke, joka velvoittaa kyseisen yhteisön toimimaan ja järjestäytymään siten, että ei synny eturistiriitatilannetta ja että siirrettyjen tehtävien suorittamisesta saatuja tietoja ei käytetä epäoikeudenmukaisesti tai kilpailun estämiseen. Lopullinen vastuu tämän direktiivin ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden noudattamisen valvonnasta kuuluu 1 kohdan mukaisesti nimetylle yhdelle tai useammalle toimivaltaiselle viranomaiselle.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle, arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille kaikista tehtävien siirtoa koskevista järjestelyistä, tehtävien siirron tarkat edellytykset mukaan luettuina.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa luettelon 1 ja 2 kohdassa tarkoitetuista toimivaltaisista viranomaisista verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
68 artikla
Samassa jäsenvaltiossa olevien viranomaisten välinen yhteistyö
Jos jäsenvaltio nimeää useamman kuin yhden toimivaltaisen viranomaisen panemaan täytäntöön jonkin tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännöksen, kunkin viranomaisen tehtävät on määriteltävä selvästi ja niiden on toimittava tiiviissä yhteistyössä.
Kunkin jäsenvaltion on edellytettävä, että tällaista yhteistyötä harjoitetaan myös tässä direktiivissä tai asetuksessa (EU) N:o 600/2014 tarkoitettujen toimivaltaisten viranomaisten ja sen luotto- ja muiden rahoituslaitosten, eläkerahastojen, yhteissijoitusyritysten, vakuutus- ja jälleenvakuutusedustajien ja vakuutusyritysten valvonnasta vastaavien toimivaltaisten viranomaisten välillä.
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että toimivaltaiset viranomaiset vaihtavat keskenään tietoja, jotka ovat olennaisia tai merkityksellisiä niille kuuluvien tehtävien ja velvollisuuksien hoitamiseksi.
69 artikla
Valvontavaltuudet
1. Toimivaltaisille viranomaisille on annettava kaikki valvontavaltuudet, mukaan lukien tutkintavaltuudet ja valtuudet määrätä korjaustoimenpiteitä, joita ne tarvitsevat tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 mukaisten tehtäviensä hoitamiseksi.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuihin valtuuksiin on kuuluttava vähintään valtuudet
a)
saada tutustua kaikkiin sellaisiin missä tahansa muodossa oleviin asiakirjoihin tai muihin tietoihin, joilla toimivaltainen viranomainen katsoo voivan olla merkitystä tehtäviensä suorittamisen kannalta, ja saada tai ottaa jäljennös niistä;
b)
pyytää tai vaatia tietojen toimittamista kaikilta henkilöiltä ja tarvittaessa kutsua henkilö kuultavaksi tietojen saamiseksi;
c)
suorittaa paikalla tehtäviä tarkastuksia tai tutkintoja;
d)
pyytää sijoituspalveluyrityksen, luottolaitoksen tai muun tällä asetuksella tai asetuksella (EU) N:o 600/2014 säännellyn yhteisön hallussa olevia tallenteita puhelinkeskusteluista tai sähköisestä viestinnästä taikka muusta tietoliikenteestä;
e)
vaatia varojen jäädyttämistä tai takavarikoimista tai sekä varojen jäädyttämistä että takavarikoimista;
f)
vaatia ammattitoiminnan väliaikaista kieltämistä;
g)
pyytää toimiluvan saaneiden sijoituspalveluyritysten, säänneltyjen markkinoiden ja raportointipalveluiden tarjoajien tilintarkastajia toimittamaan tietoja;
h)
viedä asioita tuomioistuimeen syytetoimia varten;
i)
sallia tilintarkastajien tai asiantuntijoiden suorittamat tarkastukset tai tutkinnat;
j)
pyytää tai vaatia toimittamaan tietoja ja kaikkea merkityksellistä dokumentaatiota keneltä tahansa henkilöltä hyödykejohdannaissopimuksen tekemisen kautta muodostuneen position tai vastuun koosta ja käyttötarkoituksesta sekä kaikista varoista tai veloista kyseisellä markkinalla;
k)
vaatia sellaisen käytännön tai menettelytavan tilapäistä tai pysyvää lopettamista, jonka toimivaltainen viranomainen katsoo olevan ristiriidassa asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten ja tämän direktiivin täytäntöönpanemiseksi annettujen säännösten kanssa, ja estää kyseisen käytännön tai menettelytavan toistuminen;
l)
toteuttaa kaikentyyppisiä toimenpiteitä sen varmistamiseksi, että sijoituspalveluyritykset, säännellyt markkinat ja muut henkilöt, joihin tätä direktiiviä tai asetusta (EU) No 600/2014 sovelletaan, täyttävät jatkuvasti lakisääteiset vaatimukset;
m)
vaatia rahoitusvälineellä käytävän kaupan keskeyttämistä;
n)
vaatia rahoitusvälineen kaupan lopettamista joko säännellyillä markkinoilla tai muiden kauppajärjestelyjen puitteissa;
o)
vaatia ketä tahansa henkilöä toteuttamaan toimenpiteitä position tai vastuun koon pienentämiseksi;
p)
rajoittaa kenen tahansa henkilön mahdollisuuksia tehdä hyödykejohdannaissopimuksia muun muassa asettamalla rajoituksia, jotka koskevat niiden positioiden kokoa, jotka henkilö voi kaikkina aikoina pitää hallussaan tämän direktiivin 57 artiklan mukaisesti;
q)
antaa julkisia tiedonantoja;
r)
pyytää, siinä määrin kuin se sallitaan kansallisessa lainsäädännössä, teleoperaattorin hallussa olevia tietoliikennetietoja, jos voidaan perustellusti epäillä rikkomista ja jos tällaiset tiedot voivat olla merkityksellisiä tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomista koskevan tutkinnan kannalta;
s)
keskeyttää rahoitusvälineiden tai strukturoitujen talletusten markkinointi tai myynti, jos asetuksen (EU) N:o 600/2014 40, 41 tai 42 artiklassa säädetyt ehdot täyttyvät;
t)
keskeyttää rahoitusvälineiden tai strukturoitujen talletusten markkinointi tai myynti, jos sijoituspalveluyritys ei ole kehittänyt tai soveltanut tehokasta tuotteiden hyväksymistä koskevaa menettelyä tai ei ole muuten noudattanut tämän direktiivin 16 artiklan 3 kohtaa;
u)
vaatia luonnollisen henkilön erottamista sijoituspalveluyrityksen tai markkinoiden ylläpitäjän ylimmästä hallintoelimestä.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2016 komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle lakinsa, asetuksensa ja hallinnolliset määräyksensä, joilla 1 ja 2 kohta saatetaan osaksi kansallista lainsäädäntöä. Niiden on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle mahdollisista myöhemmistä muutoksista näihin.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että käytössä on järjestelmät, joilla varmistetaan kansallisen lainsäädännön mukaisesti korvauksen maksaminen tai muiden korjaustoimenpiteiden toteuttaminen sellaisten taloudellisten tappioiden tai muiden vahinkojen korvaamiseksi, joita sijoittajalle on aiheutunut tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisesta.
70 artikla
Rikkomisten johdosta määrättävät seuraamukset
1. Jäsenvaltioiden on asetettava säännöt, jotka koskevat hallinnollisia seuraamuksia ja toimenpiteitä, ja varmistettava, että niiden toimivaltaiset viranomaiset voivat määrätä hallinnollisia seuraamuksia ja toimenpiteitä, joita sovelletaan kaikkeen tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomiseen ja tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 täytäntöönpanemiseksi annettujen kansallisten säännösten rikkomiseen, ja toteutettava kaikki tarvittavat toimenpiteet varmistaakseen, että niitä sovelletaan, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 69 artiklan mukaisia toimivaltaisten viranomaisten valvontavaltuuksia, mukaan lukien tutkintavaltuudet ja valtuudet määrätä korjaustoimenpiteitä, ja jäsenvaltioiden oikeutta säätää ja määrätä rikosoikeudellisia seuraamuksia. Näiden seuraamusten ja toimenpiteiden on oltava tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia, ja niitä on sovellettava rikkomisiin, vaikka niihin ei olisi nimenomaisesti viitattu 3, 4 ja 5 kohdassa.
Jäsenvaltiot voivat päättää, että ne eivät säädä hallinnollisia seuraamuksia koskevia sääntöjä sellaisten rikkomisten osalta, joihin sovelletaan niiden kansallisen lainsäädännön nojalla rikosoikeudellisia seuraamuksia. Tässä tapauksessa jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle asianomaiset rikoslainsäädännön säännökset.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2016 komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle lakinsa, asetuksensa ja hallinnolliset määräyksensä, joilla tämä artikla saatetaan osaksi kansallista lainsäädäntöä, mukaan lukien mahdolliset asianomaiset rikoslainsäädännön säännökset. Jäsenvaltioiden on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle mahdollisista myöhemmistä muutoksista näihin.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että jos velvoitteita sovelletaan sijoituspalveluyrityksiin, markkinoiden ylläpitäjiin, raportointipalvelujen tarjoajiin, sijoituspalvelujen tai -toiminnan ja oheispalvelujen osalta luottolaitoksiin sekä kolmansien maiden yritysten sivuliikkeisiin, seuraamuksia ja toimenpiteitä voidaan rikkomistapauksessa soveltaa sijoituspalveluyritysten ja markkinoiden ylläpitäjien ylimmän hallintoelimen jäseniin ja keneen tahansa muuhun luonnolliseen henkilöön tai mihin tahansa muuhun oikeushenkilöön, joka kansallisen lainsäädännön nojalla on vastuussa rikkomisesta, jollei sellaisista kansallisessa lainsäädännössä säädetyistä ehdoista muuta johdu, joita sovelletaan aloilla, joita tämän direktiivin mukainen yhdenmukaistaminen ei koske.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että vähintään seuraavien tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten rikkomista pidetään tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisena:
a)
tämän direktiivin
i)
8 artiklan b alakohta;
ii)
9 artiklan 1-6 kohta;
iii)
11 artiklan 1 ja 3 kohta;
iv)
16 artiklan 1-11 kohta;
v)
17 artiklan 1-6 kohta;
vi)
18 artiklan 1-9 kohta ja 10 kohdan ensimmäinen virke;
vii)
19 ja 20 artikla;
viii)
21 artiklan 1 kohta;
ix)
23 artiklan 1, 2 kohta ja 3 kohta;
x)
24 artiklan 1-5 ja 7-10 kohta sekä 11 kohdan ensimmäinen ja toinen alakohta;
xi)
25 artiklan 1-6 kohta;
xii)
26 artiklan 1 kohdan toinen virke sekä 26 artiklan 2 ja 3 kohta;
xiii)
27 artiklan 1-8 kohta;
xiv)
28 artiklan 1 ja 2 kohta;
xv)
29 artiklan 2 kohdan ensimmäinen ja kolmas alakohta, 3 kohdan ensimmäinen virke, 4 kohdan ensimmäinen alakohta ja 5 kohta;
xvi)
30 artiklan 1 kohdan toinen alakohta ja 3 kohdan toisen alakohdan ensimmäinen virke;
xvii)
31 artiklan 1 kohta, 2 kohdan ensimmäinen alakohta ja 3 kohta;
xviii)
32 artiklan 1 kohta sekä 2 kohdan ensimmäinen, toinen ja neljäs alakohta;
xix)
33 artiklan 3 kohta:
xx)
34 artiklan 2 kohta, 4 kohdan ensimmäinen virke, 5 kohdan ensimmäinen virke ja 7 kohdan ensimmäinen virke;
xxi)
35 artiklan 2 kohta, 7 kohdan ensimmäinen alakohta ja 10 kohdan ensimmäinen virke;
xxii)
36 artiklan 1 kohta;
xxiii)
37 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta ja toisen alakohdan ensimmäinen virke sekä 2 kohdan ensimmäinen alakohta;
xxiv)
44 artiklan 1 kohdan neljäs alakohta, 2 kohdan ensimmäinen virke, 3 kohdan ensimmäinen alakohta ja 5 kohdan b alakohta;
xxv)
45 artiklan 1-6 ja 8 kohta;
xxvi)
46 artiklan 1 kohta sekä 2 kohdan a ja b alakohta;
xxvii)
47 artikla;
xxviii)
48 artiklan 1-11 kohta;
xxix)
49 artiklan 1 kohta;
xxx)
50 artiklan 1 kohta;
xxxi)
51 artiklan 1-4 kohta ja 5 kohdan toinen virke;
xxxii)
52 artiklan 1 kohta ja 2 kohdan ensimmäinen, toinen ja viides alakohta;
xxxiii)
53 artiklan 1, 2 ja 3 kohta, 6 kohdan toisen alakohdan ensimmäinen virke ja 7 kohta;
xxxiv)
54 artiklan 1 kohta, 2 kohdan ensimmäinen alakohta ja 3 kohta;
xxxv)
57 artiklan 1, 2 ja 8 kohta sekä 10 kohdan ensimmäinen alakohta;
xxxvi)
58 artiklan 1-4 kohta;
xxxvii)
63 artiklan 1, 3 ja 4 kohta;
xxxviii)
64 artiklan 1-5 kohta;
xxxix)
65 artiklan 1-5 kohta;
xxxx)
66 artiklan 1-4 kohta; ja
b)
asetuksen (EU) N:o 600/2014
i)
3 artiklan 1 ja 3 kohta;
ii)
4 artiklan 3 kohdan ensimmäinen alakohta;
iii)
6 artikla;
iv)
7 artiklan 1 kohdan kolmannen alakohdan ensimmäinen virke;
v)
8 artiklan 1, 3 ja 4 kohta;
vi)
10 artikla;
vii)
11 artiklan 1 kohdan kolmannen alakohdan ensimmäinen virke ja 3 kohdan kolmas alakohta;
viii)
12 artiklan 1 kohta;
ix)
13 artiklan 1 kohta;
x)
14 artiklan 1 kohta, 2 kohdan ensimmäinen virke ja 3 kohdan toinen, kolmas ja neljäs virke;
xi)
15 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta ja toisen alakohdan ensimmäinen ja kolmas virke, 2 kohta ja 4 kohdan toinen virke;
xii)
17 artiklan 1 kohdan toinen virke;
xiii)
18 artiklan 1 ja 2 kohta, 4 kohdan ensimmäinen virke, 5 kohdan ensimmäinen virke, 6 kohdan ensimmäinen alakohta sekä 8 ja 9 kohta;
xiv)
20 artiklan 1 kohta ja 2 kohdan ensimmäinen virke;
xv)
21 artiklan 1, 2 ja 3 kohta;
xvi)
22 artiklan 2 kohta;
xvii)
23 artiklan 1 ja 2 kohta;
xviii)
25 artiklan 1 ja 2 kohta;
xix)
26 artiklan 1 kohdan ensimmäinen alakohta, 2-5 kohta, 6 kohdan ensimmäinen alakohta sekä 7 kohdan ensimmäisestä viidenteen ja kahdeksas alakohta;
xx)
27 artiklan 1 kohta;
xxi)
28 artiklan 1 kohta ja 2 kohdan ensimmäinen alakohta;
xxii)
29 artiklan 1 ja 2 kohta;
xxiii)
30 artiklan 1 kohta;
xxiv)
31 artiklan 2 ja 3 kohta;
xxv)
35 artiklan 1, 2 ja 3 kohta;
xxvi)
36 artiklan 1, 2 ja 3 kohta;
xxvii)
37 artiklan 1 ja 3 kohta;
xxviii)
40, 41 ja 42 artikla.
4. Sijoituspalveluiden tarjoamista tai sijoitustoiminnan harjoittamista ilman seuraavien tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten mukaisesti tarvittavaa toimilupaa tai hyväksyntää pidetään myös tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisena:
a)
tämän direktiivin 5 artikla tai 6 artiklan 2 kohta tai 34, 35, 39 tai 59 artikla;
b)
asetuksen (EU) N:o 600/2014 7 artiklan 1 kohdan kolmas virke tai 11 artiklan 1 kohta.
5. Tämän direktiivin rikkomisena pidetään myös kieltäytymistä yhteistyöstä tai tietojen toimittamisesta 69 artiklan mukaisen tutkinnan tai tarkastuksen taikka pyynnön yhteydessä.
6. Jäsenvaltioiden on kansallisen oikeuden mukaisesti säädettävä, että 3, 4 ja 5 kohdassa tarkoitetuissa rikkomistapauksissa toimivaltaisilla viranomaisilla on valta määrätä vähintään seuraavia hallinnollisia seuraamuksia ja toimenpiteitä:
a)
julkinen ilmoitus, josta käy ilmi luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön nimi sekä rikkomisen luonne 71 artiklan mukaisesti;
b)
määräys, jossa kyseistä luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä vaaditaan lopettamaan rikkominen ja olemaan toistamatta sitä;
c)
laitoksen toimiluvan peruuttaminen tai voimassaolon keskeyttäminen 8, 43 ja 65 artiklan mukaisesti, kun on kyse sijoituspalveluyrityksestä, markkinoiden ylläpitäjästä, joilla on toimilupa ylläpitää monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää, säännellyistä markkinoista, hyväksytystä julkistamisjärjestelystä, konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajasta ja hyväksytystä ilmoitusjärjestelmästä;
d)
väliaikainen tai toistuvien vakavien rikkomisten tapauksessa pysyvä kielto, jolla kielletään ketä tahansa sijoituspalveluyrityksen ylimmän hallintoelimen jäsentä tai muuta vastuussa olevana pidettyä luonnollista henkilöä hoitamasta johtotehtäviään sijoituspalveluyrityksissä;
e)
väliaikainen kielto, jolla kielletään sijoituspalveluyritystä olemasta säänneltyjen markkinoiden tai monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien jäsen tai osapuoli tai organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien asiakas;
f)
kun kyse on oikeushenkilöstä, hallinnollinen enimmäissakko, joka on vähintään 5 000 000 euroa, tai jäsenvaltioissa, joiden rahayksikkö ei ole euro, vastaava arvo kansallisena valuuttana 2 päivänä heinäkuuta 2014, tai enintään 10 prosenttia oikeushenkilön ylimmän hallintoelimen hyväksymän viimeisen käytettävissä olevan tilinpäätöksen mukaisesta vuotuisesta kokonaisliikevaihdosta; jos oikeushenkilö on emoyritys tai sellaisen emoyrityksen tytäryritys, jonka on laadittava direktiivin 2013/34/EU mukaisesti konsernitilinpäätös, merkityksellinen vuotuinen kokonaisliikevaihto on johtavan emoyrityksen ylimmän hallintoelimen hyväksymän viimeisen käytettävissä olevan konsernitilinpäätöksen mukainen vuotuinen kokonaisliikevaihto tai vastaava tulotyyppi asianomaisten tilinpäätössäädösten mukaisesti;
g)
kun on kyse luonnollisesta henkilöstä, hallinnollinen enimmäissakko, joka on vähintään 5 000 000 euroa, tai niissä jäsenvaltioissa, joiden rahayksikkö ei ole euro, vastaava arvo kansallisena valuuttana 2 päivänä heinäkuuta 2014;
h)
hallinnollinen enimmäissakko, joka on vähintään kaksi kertaa suurempi kuin rikkomisesta saatu hyöty, jos se voidaan määrittää, vaikka määrä ylittäisi f ja g alakohdan mukaiset enimmäismäärät.
7. Jäsenvaltiot voivat antaa toimivaltaisille viranomaisille valtuudet määrätä myös muuntyyppisiä seuraamuksia 6 kohdassa tarkoitettujen seuraamusten lisäksi tai määrätä sakkoja, jotka ylittävät 6 kohdan f, g ja h alakohdassa tarkoitetut määrät.
71 artikla
Päätösten julkistaminen
1. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että toimivaltaiset viranomaiset julkistavat kaikki asetuksen (EU) N:o 600/2014 rikkomisesta tai tämän direktiivin täytäntöönpanemiseksi annettujen kansallisten säännösten rikkomisesta määrättyjä hallinnollisia seuraamuksia tai toimenpiteitä koskevat päätökset virallisella verkkosivustollaan ilman aiheetonta viivytystä heti sen jälkeen, kun päätöksestä on ilmoitettu henkilölle, jolle seuraamus määrättiin. Julkistettaviin tietoihin on sisällyttävä vähintään tiedot rikkomisen tyypistä ja luonteesta sekä vastuullisten henkilöiden henkilöllisyys. Tätä velvollisuutta ei sovelleta päätöksiin, joissa määrätään luonteeltaan tutkinnallisista toimenpiteistä.
Jos toimivaltainen viranomainen kuitenkin katsoo, että oikeushenkilöiden henkilöllisyyden tai luonnollisten henkilöiden henkilötietojen julkistaminen on tällaisten tietojen julkistamisen oikeasuhteisuudesta tehdyn tapauskohtaisen arvioinnin perusteella kohtuutonta, tai jos julkistaminen vaarantaa rahoitusmarkkinoiden vakauden tai meneillään olevan tutkinnan, jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset
a)
lykkäävät seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevan päätöksen julkistamista, kunnes ei enää ole perusteita olla julkistamatta näitä tietoja;
b)
julkistavat seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevan päätöksen anonyymisti kansallisen lainsäädännön mukaisella tavalla, jos asianomaiset henkilötiedot voidaan tehokkaasti suojata tällaisella anonyymillä julkistamisella;
c)
jättävät seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevan päätöksen kokonaan julkistamatta, jos katsotaan, etteivät a ja b alakohdassa määritetyt vaihtoehdot ole riittäviä varmistamaan,
i)
ettei rahoitusmarkkinoiden vakaus vaarannu;
ii)
että tällaisten päätösten julkistaminen on oikeasuhteista luonteeltaan vähäisiksi katsottaviin toimenpiteisiin nähden.
Jos seuraamus tai toimenpide päätetään julkistaa anonyymisti, asiaankuuluvien tietojen julkistamista voidaan lykätä kohtuullisen pituinen aika, jos arvioidaan, että tuon ajan kuluttua ei enää ole perusteita anonyymille julkistamiselle.
2. Jos seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevaan päätökseen haetaan muutosta asiaankuuluvissa oikeus- tai muissa viranomaisissa, toimivaltaisten viranomaisten on lisäksi viipymättä julkistettava virallisella verkkosivustollaan tällaiset tiedot ja kaikki tällaisen muutoksenhaun lopputulokseen liittyvät myöhemmät tiedot. Lisäksi on julkistettava kaikki päätökset, joilla kumotaan seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskeva aikaisempi päätös.
3. Toimivaltaisten viranomaisten on varmistettava, että tämän artiklan mukaisesti julkistetut tiedot pysyvät niiden virallisella verkkosivustolla vähintään viiden vuoden ajan niiden julkistamisen jälkeen. Julkistettavat henkilötiedot säilytetään toimivaltaisen viranomaisen virallisella verkkosivustolla ainoastaan kulloinkin sovellettavien tietosuojasääntöjen mukaisesti tarvittavan ajan.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle tiedot kaikista määrätyistä hallinnollisista seuraamuksista, joita ei ole julkistettu 1 kohdan c alakohdan mukaisesti, sekä mahdolliset niihin liittyvät muutoksenhaut ja niiden lopputulos. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset saavat mahdollisesti määrättyjä rikosoikeudellisia seuraamuksia koskevat tiedot ja lopulliset tuomiot ja toimittavat ne arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on ylläpidettävä sille ilmoitetuista seuraamuksista keskustietokantaa pelkästään toimivaltaisten viranomaisten välistä tiedonvaihtoa varten. Tietokantaan on pääsy ainoastaan toimivaltaisilla viranomaisilla, ja sitä pidetään ajan tasalla toimivaltaisten viranomaisten toimittamien tietojen perusteella.
4. Jäsenvaltioiden on toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle vuosittain yhdistetyt tiedot kaikista 1 ja 2 kohdan mukaisesti määrätyistä seuraamuksista ja toimenpiteistä. Tätä velvollisuutta ei sovelleta luonteeltaan tutkinnallisiin toimenpiteisiin. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa nämä tiedot vuosikertomuksessa.
Jos jäsenvaltiot ovat päättäneet 70 artiklan mukaisesti määrätä rikosoikeudellisia seuraamuksia kyseisessä artiklassa tarkoitettujen säännösten rikkomisesta, niiden toimivaltaisten viranomaisten on annettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle vuosittain yhdistetyt anonymisoidut tiedot kaikista suoritetuista rikostutkinnoista ja määrätyistä rikosoikeudellisista seuraamuksista. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa määrättyjä rikosoikeudellisia seuraamuksia koskevat tiedot vuosikertomuksessa.
5. Jos toimivaltainen viranomainen on julkistanut hallinnollisen toimenpiteen, seuraamuksen tai rikosoikeudellisen seuraamuksen, sen on ilmoitettava tästä samanaikaisesti arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
6. Jos julkistettu rikosoikeudellinen tai hallinnollinen seuraamus koskee sijoituspalveluyritystä, markkinoiden ylläpitäjää, raportointipalvelujen tarjoajaa, sijoituspalvelujen ja -toiminnan tai oheispalvelujen osalta luottolaitosta tai kolmannen maan yritysten sivuliikettä, jotka ovat saaneet toimiluvan tämän direktiivin mukaisesti, arvopaperimarkkinaviranomainen lisää maininnan julkistetusta seuraamuksesta asianomaiseen rekisteriin.
7. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, jotka koskevat tässä artiklassa tarkoitettujen tietojen toimittamismenettelyjä ja -muotoa.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
72 artikla
Valvontavaltuuksien ja seuraamusten määräämistä koskevien valtuuksien käyttö
1. Toimivaltaisten viranomaisten on käytettävä 69 artiklassa tarkoitettuja valvontavaltuuksia, mukaan lukien tutkintavaltuudet ja valtuudet määrätä korjaustoimenpiteitä, sekä 70 artiklassa tarkoitettuja seuraamusten määräämistä koskevia valtuuksia kansallisten oikeudellisten kehystensä mukaisesti
a)
suoraan;
b)
yhteistyössä muiden viranomaisten kanssa;
c)
omalla vastuullaan antamalla valtuudet yhteisöille, joille tehtävät on siirretty 67 artiklan 2 kohdan nojalla; tai
d)
saattamalla asia toimivaltaisten oikeusviranomaisten käsiteltäväksi.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että kun toimivaltaiset viranomaiset päättävät 70 artiklan mukaisia seuraamusten määräämistä koskevia valtuuksia käyttämällä määräämänsä hallinnollisen seuraamuksen tai toimenpiteen tyypistä ja tasosta, ne ottavat huomioon kaikki merkitykselliset olosuhteet, mukaan lukien tapauksen mukaan seuraavat:
a)
rikkomisen vakavuus ja kesto;
b)
rikkomisesta vastuussa olevan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön vastuun aste;
c)
vastuussa olevan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön taloudellinen asema, jota osoittavat erityisesti vastuussa olevan oikeushenkilön kokonaisliikevaihto tai vastuussa olevan luonnollisen henkilön vuositulot ja nettovarat;
d)
vastuussa olevan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön saamien voittojen tai näiden välttämien tappioiden suuruus, jos ne ovat määritettävissä;
e)
rikkomisen kolmansille osapuolille aiheuttamat tappiot, jos ne ovat määritettävissä;
f)
se, missä määrin vastuussa oleva henkilö on tehnyt yhteistyötä toimivaltaisen viranomaisen kanssa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta tarvetta varmistaa, että kyseinen henkilö joutuu luopumaan saamistaan voitoista tai välttämistään tappioista;
g)
vastuussa olevan luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön aiemmat rikkomiset.
Päättäessään hallinnollisten seuraamusten ja toimenpiteiden tyypistä ja tasosta toimivaltaiset viranomaiset voivat ottaa huomioon ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen tekijöiden lisäksi muita tekijöitä.
73 artikla
Rikkomisista ilmoittaminen
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset luovat tehokkaat mekanismit, joilla voidaan ilmoittaa toimivaltaisille viranomaisille asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten ja tämän direktiivin täytäntöönpanemiseksi annettujen kansallisten säännösten mahdollisista tai tosiasiallisista rikkomisista.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin mekanismeihin on sisällyttävä vähintään
a)
erityismenettelyt mahdollista tai tosiasiallista rikkomista koskevien ilmoitusten vastaanottamista ja niihin liittyviä jatkotoimia varten, mukaan lukien turvallisten viestintäkanavien luominen näitä ilmoituksia varten;
b)
rahoituslaitosten sellaisten työntekijöiden asianmukainen suojelu, jotka ilmoittavat rahoituslaitoksessa tehdyistä rikkomisista, ainakin kostotoimilta, syrjinnältä tai muuntyyppiseltä epäoikeudenmukaiselta kohtelulta;
c)
säännösten rikkomisesta ilmoittavan henkilön henkilöllisyyden suojaaminen ja sen luonnollisen henkilön henkilöllisyyden suojaaminen, jonka väitetään olevan vastuussa rikkomisesta, menettelyjen kaikissa vaiheissa, paitsi jos kansallisessa lainsäädännössä vaaditaan tällaista julkistamista lisätutkinnan tai sitä seuraavan hallinnollisen tai oikeudellisen menettelyn yhteydessä.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sijoituspalveluyrityksillä, markkinoiden ylläpitäjillä, raportointipalvelujen tarjoajilla, sijoituspalvelujen tai -toiminnan ja oheispalvelujen osalta luottolaitoksilla sekä kolmansien maiden yritysten sivuliikkeillä on käytössään asianmukaiset menettelyt työntekijöitään varten, jotta nämä voivat ilmoittaa mahdollisista tai tosiasiallisista rikkomisista sisäisesti erityisen riippumattoman ja itsenäisen kanavan kautta.
74 artikla
Muutoksenhakuoikeus
1. Jäsenvaltioiden on huolehdittava siitä, että asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten nojalla tai tämän direktiivin mukaisesti annettujen lakien, asetusten tai hallinnollisten määräysten nojalla tehdyt päätökset on asianmukaisesti perusteltu ja että niiden osalta voidaan hakea muutosta tuomioistuimessa. Oikeus hakea muutosta tuomioistuimessa koskee myös tapauksia, joissa kaikki vaadittavat tiedot sisältäneestä toimilupahakemuksesta ei ole tehty päätöstä kuuden kuukauden kuluessa hakemuksen jättämisestä.
2. Jäsenvaltioiden on säädettävä, että kansallisen lainsäädännön mukaisesti myös yhdellä tai useammalla seuraavista elimistä on mahdollisuus kuluttajien etuja ajaakseen saattaa asia kansallista lainsäädäntöä noudattaen tuomioistuimen tai toimivaltaisen hallintoelimen käsiteltäväksi sen varmistamiseksi, että asetusta (EU) N:o 600/2014 ja tämän direktiivin täytäntöönpanemiseksi annettuja kansallisia säännöksiä sovelletaan:
a)
julkiset elimet tai niiden edustajat;
b)
kuluttajajärjestöt, joilla on oikeutettu intressi suojella kuluttajia;
c)
elinkeinoelämän järjestöt, joilla on oikeutettu intressi suojella jäseniään.
75 artikla
Kuluttajien valitusten käsittely tuomioistuinten ulkopuolella
1. Jäsenvaltioiden on mahdollisuuksien mukaan jo olemassa olevia elimiä käyttämällä varmistettava tuomioistuinten ulkopuolisten tehokkaiden ja toimivien valitus- ja muutoksenhakumenettelyjen käyttöönotto sijoituspalveluyritysten tarjoamia sijoitus- ja oheispalveluja koskevien kuluttajariitojen käsittelyä varten. Jäsenvaltioiden on myös varmistettava, että kaikki sijoituspalveluyritykset liittyvät yhteen tai useampaan tällaiseen kyseisiä valitus- ja oikeussuojamenettelyjä toteuttavaan elimeen.
2. Jäsenvaltioiden on huolehdittava siitä, että tällaiset elimet tekevät aktiivisesti yhteistyötä muiden jäsenvaltioiden vastaavien elinten kanssa rajat ylittävien riitojen ratkaisemiseksi.
3. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle 1 kohdassa tarkoitetuista valitus- ja muutoksenhakumenettelyistä, jotka ovat käytettävissä niiden lainkäyttöalueella.
Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa kaikista tuomioistuinten ulkopuolisista menettelyistä laaditun luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
76 artikla
Salassapitovelvollisuus
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset, kaikki henkilöt, jotka työskentelevät tai ovat työskennelleet toimivaltaisten viranomaisten tai sellaisten yhteisöjen palveluksessa, joille on siirretty tehtäviä 67 artiklan 2 kohdan nojalla, myös toimivaltaisten viranomaisten määräämät tilintarkastajat ja asiantuntijat, ovat salassapitovelvollisia. Ne eivät saa paljastaa näissä tehtävissä mahdollisesti saamiaan luottamuksellisia tietoja muutoin kuin tiivistetysti tai kootusti niin, ettei siitä voida tunnistaa yksittäisiä sijoituspalveluyrityksiä, markkinoiden ylläpitäjiä, säänneltyjä markkinoita tai muuta henkilöä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kansallisen rikos- tai verolainsäädännön vaatimusten tai tämän direktiivin muiden säännösten tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten soveltamista.
2. Kun sijoituspalveluyritys, markkinoiden ylläpitäjä tai säännelty markkina on asetettu konkurssiin tai pakolliseen selvitystilaan, luottamuksellisia tietoja, jotka eivät koske kolmansia osapuolia, voidaan luovuttaa siviili- tai kauppaoikeudellisessa menettelyssä, jos se on tarpeen menettelyn toteuttamiseksi.
3. Tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 nojalla luottamuksellisia tietoja saavilla toimivaltaisilla viranomaisilla, elimillä sekä muilla luonnollisilla henkilöillä tai oikeushenkilöillä kuin toimivaltaisilla viranomaisilla on oikeus käyttää saamiaan tietoja ainoastaan tehtäviensä hoitamiseen, kun kyseessä ovat toimivaltaiset viranomaiset, ja tässä direktiivissä tai asetuksessa (EU) N:o 600/2014 tarkoitettujen tehtäviensä hoitamiseen tai, kun kyseessä ovat muut viranomaiset, elimet taikka luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, sitä tarkoitusta varten, johon kyseisiä tietoja niille toimitettiin ja/tai kyseisten tehtävien hoitoon nimenomaan liittyvän hallinnollisen tai oikeudellisen menettelyn yhteydessä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kansallisen rikos- tai verolainsäädännön vaatimusten soveltamista. Tiedot vastaanottava viranomainen saa tiedot antavan toimivaltaisen viranomaisen tai muun viranomaisen, elimen tai henkilön suostumuksella kuitenkin käyttää niitä muihinkin tarkoituksiin.
4. Tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 nojalla saatuja, vaihdettuja tai toimitettuja luottamuksellisia tietoja koskee tässä artiklassa säädetty salassapitovelvollisuus. Tämä artikla ei kuitenkaan estä toimivaltaisia viranomaisia vaihtamasta tai toimittamasta tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 ja muiden sijoituspalveluyrityksiin, luottolaitoksiin, eläkerahastoihin, yhteissijoitusyrityksiin, vaihtoehtoisiin sijoitusrahastoihin, vakuutus- ja jälleenvakuutusedustajiin, vakuutusyrityksiin, säänneltyihin markkinoihin, markkinoiden ylläpitäjiin, keskusvastapuoliin tai arvopaperikeskuksiin sovellettavien direktiivien tai asetusten mukaisia tai muuten tiedot välittäneen toimivaltaisen viranomaisen tai muun viranomaisen tai elimen tai luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön suostumuksella annettuja luottamuksellisia tietoja.
5. Tämä artikla ei estä toimivaltaisia viranomaisia vaihtamasta tai toimittamasta kansallisen lainsäädännön mukaisesti luottamuksellisia tietoja, joita ei ole saatu muun jäsenvaltion toimivaltaiselta viranomaiselta.
77 artikla
Suhteet tilintarkastajiin
1. Jäsenvaltioiden on säädettävä vähimmäisvaatimuksena, että jokainen henkilö, joka on Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2006/43/EY (49) mukaisesti valtuutettu ja joka suorittaa sijoituspalveluyrityksessä, säännellyllä markkinalla tai raportointipalvelujen tarjoajan palveluksessa direktiivin 2013/34/EU 34 artiklassa tai direktiivin 2009/65/ETY 73 artiklassa tarkoitettua tehtävää tai muuta lakisääteistä tehtävää, on velvollinen viipymättä ilmoittamaan toimivaltaisille viranomaisille tuota yritystä koskevista seikoista tai päätöksistä, jotka kyseinen henkilö on saanut tietoonsa tehtäväänsä suorittaessaan ja jotka saattavat:
a)
olennaisesti rikkoa lakeja, asetuksia tai hallinnollisia määräyksiä, joissa asetetaan toimiluvan edellytykset tai jotka koskevat erityisesti sijoituspalveluyritysten toiminnan harjoittamista;
b)
vaikuttaa sijoituspalveluyrityksen toiminnan jatkuvuuteen;
c)
johtaa tilien vahvistamatta jättämiseen tai varaumien esittämiseen.
Tällainen henkilö on velvollinen ilmoittamaan myös seikoista ja päätöksistä, jotka hän saa tietoonsa suorittaessaan jotakin ensimmäisessä kohdassa tarkoitettua tehtävää yrityksessä, jolla on läheiset sidokset siihen sijoituspalveluyritykseen, jossa hän suorittaa kyseistä tehtävää.
2. Tietojen luovuttamista koskevaan sopimukseen tai lainsäädäntöön sisältyvän rajoituksen rikkomisena ei pidetä sitä, että direktiivin 2006/43/EY mukaisella tavalla valtuutettu henkilö vilpittömässä mielessä luovuttaa 1 kohdassa tarkoitetun tiedon tai päätöksen toimivaltaiselle viranomaiselle, eikä tästä saa aiheutua kyseiselle henkilölle seuraamusvastuuta.
78 artikla
Tietosuoja
Tämän direktiivin mukaisten valvontavaltuuksien, mukaan lukien tutkintavaltuuksien, käyttämisen aikana tai sitä varten kerättyjä henkilötietoja on käsiteltävä soveltuvin osin direktiivin 95/46/EY täytäntöönpanemiseksi annetun kansallisen lainsäädännön ja asetuksen (EY) N:o 45/2001 mukaisesti.
II LUKU
Jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten ja arvopaperimarkkinaviranomaisen välinen yhteistyö
79 artikla
Yhteistyövelvoite
1. Jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten on toimittava yhteistyössä keskenään, kun se on niiden tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 mukaisten tehtävien suorittamiseksi tarpeen, käyttäen siihen kaikkia joko tässä direktiivissä tai asetuksessa (EU) N:o 600/2014 tai kansallisessa lainsäädännössä säädettyjä valtuuksiaan.
Jos jäsenvaltiot ovat päättäneet 70 artiklan mukaisesti määrätä rikosoikeudellisia seuraamuksia kyseisessä artiklassa mainittujen säännösten rikkomisesta, niiden on varmistettava, että on otettu käyttöön asianmukaisia toimenpiteitä, jotta toimivaltaisilla viranomaisilla on kaikki tarvittavat valtuudet olla yhteydessä oikeusviranomaisiin oikeudenkäyttöalueellaan saadakseen tietoja rikosoikeudellisista tutkinnoista ja menettelyistä, jotka on käynnistetty tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 mahdollisista rikkomisista, ja toimittaa nämä tiedot muille toimivaltaisille viranomaisille ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle täyttääkseen velvoitteensa tehdä yhteistyötä keskenään ja arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa tätä direktiiviä ja asetusta (EU) N:o 600/2014 sovellettaessa.
Toimivaltaisten viranomaisten on avustettava muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisia viranomaisia. Niiden on erityisesti vaihdettava tietoja ja harjoitettava yhteistyötä tutkinta- tai valvontatoiminnassa.
Toimivaltaiset viranomaiset voivat myös tehdä yhteistyötä toisten jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten kanssa helpottaakseen sakkojen perimistä.
Yhteistyön ja erityisesti tietojen vaihdon helpottamiseksi ja nopeuttamiseksi jäsenvaltioiden on nimettävä yksi toimivaltainen viranomainen yhteysviranomaiseksi tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 soveltamiseksi. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle, arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muille jäsenvaltiolle niiden viranomaisten nimet, jotka on nimetty vastaanottamaan tietojenvaihto- tai yhteistyöpyyntöjä tämän kohdan nojalla. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa näistä viranomaisista laaditun luettelon verkkosivustollaan ja pitää sen ajan tasalla.
2. Jos kauppapaikka on toteuttanut järjestelyjä vastaanottavassa jäsenvaltiossa ja sen toiminnasta siellä on tullut kyseisen vastaanottavan jäsenvaltion arvopaperimarkkinoiden toiminnan ja sijoittajien suojan kannalta merkittävää vastaanottavan jäsenvaltion arvopaperimarkkinoiden tilanne huomioon ottaen, kauppapaikan kotijäsenvaltion ja vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten on otettava käyttöön oikeasuhteiset yhteistyöjärjestelyt.
3. Jäsenvaltioiden on toteutettava tarvittavat hallinnolliset ja organisatoriset toimenpiteet 1 kohdassa säädetyn avunannon edistämiseksi.
Toimivaltaiset viranomaiset voivat käyttää valtuuksiaan yhteistyön aikaansaamiseksi myös silloin, kun tutkinnan kohteena oleva toiminta ei riko mitään kyseisessä jäsenvaltiossa voimassa olevaa säännöstä.
4. Jos toimivaltaisella viranomaisella on perusteltu syy epäillä, että sen valvonnan piiriin kuulumattomat yhteisöt harjoittavat tai ovat harjoittaneet tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 säännösten vastaista toimintaa toisen jäsenvaltion alueella, tämän toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava tästä toisen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle mahdollisimman seikkaperäisesti. Ilmoituksen vastaanottaneen toimivaltaisen viranomaisen on toteutettava aiheelliset toimenpiteet. Sen on ilmoitettava asiasta ilmoittaneelle toimivaltaiselle viranomaiselle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle asian ratkaisu ja mahdollisuuksien mukaan merkittävät välivaiheet. Tämä kohta ei rajoita ilmoituksen tehneen toimivaltaisen viranomaisen toimivaltaa.
5. Rajoittamatta 1 ja 4 kohdan soveltamista toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja muille toimivaltaisille viranomaisille tiedot
a)
69 artiklan 2 kohdan o alakohdan mukaisista pyynnöistä pienentää position tai vastuun kokoa;
b)
mahdollisista 69 artiklan 2 kohdan p alakohdan mukaisista rajoituksista, joilla rajoitetaan henkilöiden mahdollisuuksia tehdä rahoitusvälinettä koskevia sopimuksia.
Ilmoituksen on sisällettävä tarvittaessa tiedot 69 artiklan 2 kohdan j alakohdan mukaisesta pyynnöstä tai vaatimuksesta, mukaan lukien sen henkilön tai niiden henkilöiden nimet, joille se on osoitettu, ja pyynnön perustelut, sekä 69 artiklan 2 kohdan p alakohdan mukaisesti asetettujen rajoitusten laajuudesta, mukaan lukien kyseinen henkilö, sovellettavat rahoitusvälineet, mahdolliset niiden positioiden kokoa koskevat rajoitukset, jotka henkilöllä voi olla kaikkina aikoina, siitä 57 artiklan mukaisesti mahdollisesti myönnettävät poikkeukset sekä niiden perustelut.
Ilmoitukset on tehtävä vähintään 24 tuntia ennen kuin toimien tai toimenpiteiden on määrä tulla voimaan. Poikkeuksellisissa tilanteissa toimivaltainen viranomainen voi antaa ilmoituksen alle 24 tuntia ennen ajankohtaa, jona toimenpiteen on määrä tulla voimaan, jos ilmoitusta ei ole mahdollista antaa vähintään 24 tuntia etukäteen.
Jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen, joka vastaanottaa tämän kohdan mukaisen ilmoituksen, voi toteuttaa toimenpiteitä 69 artiklan 2 kohdan o tai p alakohdan mukaisesti, jos se katsoo toimenpiteen tarpeelliseksi kyseisen toisen toimivaltaisen viranomaisen tavoitteen saavuttamiseksi. Toimivaltaisen viranomaisen on myös tehtävä ilmoitus tämän kohdan mukaisesti, jos se aikoo toteuttaa toimenpiteitä.
Jos tämän kohdan ensimmäisen alakohdan a tai b alakohdan mukainen toimi koskee tukkutason energiatuotteita, toimivaltaisen viranomaisen on tehtävä ilmoitus myös asetuksella (EY) N:o 713/2009 perustetulle energia-alan sääntelyviranomaisten yhteistyövirastolle.
6. Toimivaltaisten viranomaisten on tehtävä päästöoikeusasioissa yhteistyötä spot- ja huutokauppamarkkinoiden valvonnasta vastaavien julkisten elinten ja toimivaltaisten viranomaisten, rekisterien valvojien ja muiden direktiivin 2003/87/EY noudattamisen valvonnasta vastaavien julkisten elinten kanssa sen varmistamiseksi, että ne saavat kokonaiskuvan päästöoikeuksien markkinoista.
7. Kun kyse on maatalousalan hyödykejohdannaisista, toimivaltaisten viranomaisten on raportoiva fyysisten maatalousmarkkinoiden valvonnasta, hallinnoinnista ja sääntelystä asetuksen (EU) N:o 1308/2013 nojalla vastaaville julkisille elimille ja tehtävä yhteistyötä niiden kanssa.
8. Siirretään komissiolle valta antaa 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla vahvistetaan perusteet, joiden nojalla kauppapaikan toiminnan vastaanottavassa jäsenvaltiossa voidaan katsoa olevan merkittävää kyseisen vastaanottavan jäsenvaltion arvopaperimarkkinoiden toiminnan ja sijoittajien suojan kannalta.
9. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen luomiseksi 2 kohdassa tarkoitettuja yhteistyöjärjestelyjä varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
80 artikla
Toimivaltaisten viranomaisten yhteistyö valvontatoimissa, paikalla tehtävissä tarkastuksissa tai tutkinnoissa
1. Jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi pyytää toisen jäsenvaltion toimivaltaista viranomaista toimimaan yhteistyössä valvontatoimien tai paikalla tehtävän tarkastuksen tai tutkinnan yhteydessä. Jos sijoituspalveluyritykset ovat säänneltyjen markkinoiden etäkauppaa käyviä jäseniä tai osapuolia, säänneltyjen markkinoiden osalta toimivaltainen viranomainen voi päättää ottaa niihin suoraan yhteyttä, jolloin sen on ilmoitettava asiasta etäkauppaa käyvän jäsenen tai osapuolen kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
Toimivaltaisen viranomaisen saadessa paikalla tehtävää tarkastusta tai tutkintaa koskevan pyynnön, sen on valtuuksiensa sallimissa rajoissa
a)
suoritettava tarkastus tai tutkinta itse;
b)
annettava pyynnön esittäneen viranomaisen suorittaa tarkastus tai tutkinta;
c)
annettava tilintarkastajien tai asiantuntijoiden suorittaa tarkastus tai tutkinta.
2. Valvontakäytäntöjen lähentämiseksi arvopaperimarkkinaviranomainen voi osallistua valvontakollegioiden toimintaan, kahden tai useamman toimivaltaisen viranomaisen asetuksen (EU) N:o 1095/2010 21 artiklan mukaisesti yhteisesti suorittamat paikan päällä tehtävät tarkastukset ja tutkinnat mukaan luettuina.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään tiedot, joita toimivaltaisten viranomaisten on vaihdettava tehdessään yhteistyötä valvontatoimien tai paikan päällä tehtävien tarkastusten ja tutkintojen yhteydessä.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen vahvistamiseksi toimivaltaisten viranomaisten valvontatoimien, paikan päällä tehtävien tarkastusten ja tutkintojen yhteydessä harjoittamaa yhteistyötä varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
81 artikla
Tietojenvaihto
1. Jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten, jotka on tämän direktiivin 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti nimetty yhteysviranomaisiksi tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 soveltamiseksi, on viipymättä toimitettava toisilleen tiedot, jotka ovat tarpeen tämän direktiivin 67 artiklan 1 kohdan mukaisesti nimetyille toimivaltaisille viranomaisille tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 nojalla annetuissa säännöissä osoitettujen tehtävien hoitamiseksi.
Toimivaltaiset viranomaiset, jotka vaihtavat tietoja toisten toimivaltaisten viranomaisten kanssa tämän direktiivin tai asetuksen (EU) N:o 600/2014 mukaisesti, voivat ilmoittaa tietoja välittäessään, ettei kyseisiä tietoja saa luovuttaa ilman niiden nimenomaista suostumusta, jolloin kyseisiä tietoja saa vaihtaa ainoastaan niitä tarkoituksia varten, joihin mainitut viranomaiset ovat antaneet suostumuksensa.
2. Toimivaltainen viranomainen, joka on nimetty yhteysviranomaiseksi 79 artiklan 1 kohdan mukaisesti, voi toimittaa tämän artiklan 1 kohdan sekä 77 ja 88 artiklan mukaisesti saadut tiedot 67 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuille viranomaisille. Ne eivät saa toimittaa tietoja muille elimille tai luonnollisille henkilöille tai oikeushenkilöille ilman tiedot luovuttaneiden toimivaltaisten viranomaisten nimenomaista suostumusta. Tiedot saa toimittaa ainoastaan niitä tarkoituksia varten, joihin mainitut viranomaiset ovat antaneet suostumuksensa, lukuun ottamatta asianmukaisesti perusteltuja olosuhteita. Viimeksi mainitussa tapauksessa yhteysviranomainen ilmoittaa tästä viipymättä sille yhteysviranomaiselle, joka tiedot on lähettänyt.
3. Edellä 71 artiklassa tarkoitetut viranomaiset sekä muut elimet ja luonnolliset henkilöt ja oikeushenkilöt, jotka saavat luottamuksellisia tietoja tämän artiklan 1 kohdan tai 77 ja 88 artiklan mukaisesti, voivat käyttää tietoja ainoastaan tehtäviensä hoitamiseen ja erityisesti
a)
tutkiakseen, täyttyvätkö sijoituspalveluyritysten liiketoiminnan aloittamista koskevat edellytykset, ja helpottaakseen tämän toiminnan harjoittamisen valvontaa joko yrityskohtaisesti tai konsolidoidun tilanteen perusteella, erityisesti direktiivissä 2013/36/EU asetettujen vakavaraisuusvaatimusten sekä hallinto- ja kirjanpitomenettelyjen sekä sisäisen tarkastuksen järjestelmien osalta;
b)
valvoakseen kauppapaikkojen toiminnan asianmukaisuutta;
c)
määrätäkseen seuraamuksia;
d)
haettaessa muutosta toimivaltaisen viranomaisen päätökseen hallintovalitusteitse;
e)
tuomioistuinkäsittelyssä, joka on saatettu vireille 74 artiklan mukaisesti;
f)
75 artiklan mukaisessa tuomioistuinten ulkopuolella tapahtuvassa sijoittajien valitusten käsittelyssä.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen vahvistamiseksi tietojenvaihtoa varten.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
5. Tämä artikla sekä 76 ja 88 artikla eivät estä toimivaltaista viranomaista toimittamasta arvopaperimarkkinaviranomaiselle, Euroopan järjestelmäriskikomitealle, keskuspankeille, EKPJ:lle ja EKP:lle, kun nämä toimivat rahapoliittisina viranomaisina, sekä tarvittaessa muille maksu- ja toimitusjärjestelmien valvonnasta vastuussa oleville viranomaisille niiden tehtävien suorittamista varten tarkoitettuja luottamuksellisia tietoja. Näitä viranomaisia tai elimiä ei myöskään saa estää toimittamasta toimivaltaisille viranomaisille tietoja, joita ne saattavat tarvita tässä direktiivissä tai asetuksessa (EU) N:o 600/2014 säädettyjen tehtäviensä suorittamiseksi.
82 artikla
Sitova sovittelu
1. Toimivaltaiset viranomaiset voivat saattaa arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi tilanteet, joissa jokin seuraavista pyynnöistä on hylätty tai pyyntöön ei ole vastattu kohtuullisessa ajassa:
a)
80 artiklan mukaisen valvontatoimen, paikalla tehtävän tarkastuksen tai tutkinnan suorittamista koskeva pyyntö; tai
b)
81 artiklan mukaista tietojen vaihtoa koskeva pyyntö.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetuissa tilanteissa arvopaperimarkkinaviranomainen voi toimia asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan mukaisesti, sanotun kuitenkaan rajoittamatta tämän direktiivin 83 artiklassa säädettyä mahdollisuutta kieltäytyä toimimasta tietojensaantipyynnön johdosta ja arvopaperimarkkinaviranomaisen mahdollisuutta toimia asetuksen (EU) N:o 1095/2010 17 artiklan mukaisesti.
83 artikla
Yhteistyöstä kieltäytyminen
Toimivaltainen viranomainen voi kieltäytyä pyydetystä yhteistyöstä 84 artiklan mukaisen tutkinnan, valvontatoimen tai paikalla tehtävän tarkastuksen yhteydessä tai 81 artiklassa säädetystä tietojenvaihdosta ainoastaan silloin, kun
a)
samoja toimia ja henkilöitä koskeva oikeudellinen menettely on jo pantu vireille pyynnön saaneen jäsenvaltion viranomaisissa;
b)
pyynnön saaneessa jäsenvaltiossa on jo annettu näitä henkilöitä ja näitä toimia koskeva lainvoimainen päätös.
Kieltäytyessään yhteistyöstä toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava tästä pyynnön esittäneelle toimivaltaiselle viranomaiselle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle sekä annettava mahdollisimman yksityiskohtaiset tiedot asiasta.
84 artikla
Kuuleminen ennen toimiluvan myöntämistä
1. Toisen jäsenvaltion toimivaltaisia viranomaisia on kuultava ennen toimiluvan myöntämistä sijoituspalveluyritykselle, joka on jokin seuraavista:
a)
toisessa jäsenvaltiossa toimiluvan saaneen sijoituspalveluyrityksen, markkinoiden ylläpitäjän tai luottolaitoksen tytäryritys;
b)
toisessa jäsenvaltiossa toimiluvan saaneen sijoituspalveluyrityksen tai luottolaitoksen emoyrityksen tytäryritys;
c)
yritys, jossa määräysvaltaa käyttävät samat luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, joilla on määräysvalta toisessa jäsenvaltiossa toimiluvan saaneessa sijoituspalveluyrityksessä tai luottolaitoksessa.
2. Luottolaitosten tai vakuutusyritysten valvonnasta vastaavia jäsenvaltion toimivaltaisia viranomaisia on kuultava ennen toimiluvan myöntämistä sijoituspalveluyritykselle tai markkinoiden ylläpitäjälle, joka on jokin seuraavista:
a)
unionissa toimiluvan saaneen luottolaitoksen tai vakuutusyrityksen tytäryritys;
b)
unionissa toimiluvan saaneen luottolaitoksen tai vakuutusyrityksen emoyrityksen tytäryritys;
c)
saman luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön määräysvallassa, jolla on määräysvalta unionissa toimiluvan saaneessa luottolaitoksessa tai vakuutusyrityksessä.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitettujen toimivaltaisten viranomaisten on kuultava toisiaan etenkin silloin, kun ne arvioivat osakkeenomistajien tai jäsenten soveltuvuutta sekä saman ryhmän toisen yhteisön johtoon osallistuvien yritystä tosiasiassa johtavien henkilöiden mainetta ja kokemusta. Niiden on annettava toisilleen kaikki tiedot, jotka liittyvät osakkeenomistajien tai jäsenten soveltuvuuteen ja yritystä tosiasiassa johtavien henkilöiden maineeseen ja kokemukseen ja joilla on merkitystä toisille toimivaltaisille viranomaisille toimilupien myöntämisen sekä meneillään olevan toimintaedellytysten täyttymistä koskevan arvioinnin yhteydessä.
4. Arvopaperiviranomainen laatii luonnokset teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi vakiomuotoisten lomakkeiden, mallien ja menettelyjen vahvistamiseksi muiden toimivaltaisten viranomaisten kuulemista varten ennen toimiluvan myöntämistä.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 3 päivänä tammikuuta 2016.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
85 artikla
Vastaanottavien jäsenvaltioiden valtuudet
1. Vastaanottavien jäsenvaltioiden on säädettävä, että toimivaltainen viranomainen voi velvoittaa kaikki sijoituspalveluyritykset, joilla on sivuliike niiden alueella, toimittamaan niille määräajoin sivuliikkeiden liiketoimintaa koskeva kertomus tilastollisia tarkoituksia varten.
2. Hoitaessaan tämän direktiivin mukaisia velvollisuuksiaan vastaanottavien jäsenvaltioiden on säädettävä, että toimivaltainen viranomainen voi velvoittaa sijoituspalveluyritysten sivuliikkeet toimittamaan tarpeelliset tiedot sen valvomiseksi, että ne noudattavat niihin sovellettavia vastaanottavan jäsenvaltion asettamia sääntöjä 35 artiklan 8 kohdassa säädetyissä tapauksissa. Nämä vaatimukset eivät saa olla tiukempia kuin vaatimukset, jotka sama jäsenvaltio on asettanut alueelleen sijoittautuneille yrityksille valvoakseen, että ne noudattavat samoja sääntöjä.
86 artikla
Vastaanottavien jäsenvaltioiden varotoimenpiteet
1. Jos vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisella viranomaisella on selkeät ja todennettavissa olevat perusteet uskoa, että sen alueella palvelujen tarjoamisen vapauden perusteella toimiva sijoituspalveluyritys rikkoo tämän direktiivin nojalla annetuista säännöksistä johtuvia velvoitteita tai että sijoituspalveluyritys, jolla on sivuliike sen alueella, rikkoo sellaisia tämän direktiivin nojalla annetuista säännöksistä johtuvia velvoitteita, jotka eivät anna kyseiselle viranomaiselle toimivaltaa, sen on ilmoitettava tällaiset tiedot kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
Jos sijoituspalveluyritys kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen toteuttamista toimenpiteistä huolimatta tai toimenpiteiden osoittautuessa riittämättömiksi toimii edelleen tavalla, joka on selvästi vastaanottavan jäsenvaltion sijoittajien etujen vastainen tai haittaa markkinoiden asianmukaista toimintaa, sovelletaan seuraavaa:
a)
vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettuaan tästä ensin kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle toteutettava kaikki aiheelliset toimenpiteet, jotka ovat tarpeen sijoittajien suojaamiseksi ja markkinoiden asianmukaisen toiminnan varmistamiseksi, mihin on kuuluttava mahdollisuus estää säännöksiä rikkovia sijoituspalveluyrityksiä aloittamasta uusia liiketoimia sen alueella. Tällaisista toimenpiteistä on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle; ja
b)
vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi saattaa asian arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi, ja tämä voi toimia sille asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan nojalla annettujen valtuuksien mukaisesti.
2. Jos vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaiset viranomaiset toteavat, että sijoituspalveluyritys, jolla on sivuliike sen alueella, rikkoo tuossa jäsenvaltiossa tämän direktiivin niiden säännösten nojalla annettuja säännöksiä ja määräyksiä, joilla annetaan valtuuksia vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille, näiden on vaadittava kyseistä sijoituspalveluyritystä korjaamaan sääntöjenvastainen tilanteensa.
Jos kyseinen sijoituspalveluyritys ei toteuta tarvittavia toimenpiteitä, vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten on toteutettava kaikki aiheelliset toimenpiteet varmistaakseen, että sijoituspalveluyritys korjaa sääntöjenvastaisen tilanteensa. Näiden toimenpiteiden luonteesta on ilmoitettava kotijäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille.
Jos sijoituspalveluyritys vastaanottavan jäsenvaltion toteuttamista toimenpiteistä huolimatta jatkaa vastaanottavassa jäsenvaltiossa voimassa olevien, ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen säännösten tai määräysten rikkomista, vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettuaan tästä ensin kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle toteutettava kaikki aiheelliset toimenpiteet, jotka ovat tarpeen sijoittajien suojaamiseksi ja markkinoiden asianmukaisen toiminnan varmistamiseksi. Tällaisista toimenpiteistä on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Lisäksi vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi saattaa asian arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi, ja tämä voi toimia sille asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan nojalla annettujen valtuuksien mukaisesti.
3. Jos säännellyn markkinan, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisella viranomaisella on selkeät ja todennettavissa olevat perusteet uskoa, että niiden alueella toimiva säännelty markkina, monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä tai organisoitu kaupankäyntijärjestelmä rikkoo tämän direktiivin nojalla annetuista säännöksistä johtuvia velvoitteita, sen on ilmoitettava nämä tiedot säännellyn markkinan, monenkeskisen kaupankäyntijärjestelmän tai organisoidun kaupankäyntijärjestelmän kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
Jos säännellyt markkinat, monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä tai organisoitu kaupankäyntijärjestelmä kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen toteuttamista toimenpiteistä huolimatta tai toimenpiteiden osoittautuessa riittämättömiksi toimii edelleen tavalla, joka on selvästi vastaanottavan jäsenvaltion sijoittajien etujen vastainen tai haittaa markkinoiden asianmukaista toimintaa, vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettuaan tästä ensin kotijäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle toteutettava kaikki aiheelliset toimenpiteet, jotka ovat tarpeen sijoittajien suojaamiseksi ja markkinoiden asianmukaisen toiminnan varmistamiseksi, mihin kuuluu mahdollisuus estää tätä säänneltyä markkinaa tai monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää tai organisoitua kaupankäyntijärjestelmää tarjoamasta järjestelyjään vastaanottavaan jäsenvaltioon sijoittautuneiden etäkaupankäyntiä harjoittavien jäsenten tai markkinaosapuolten käyttöön. Tällaisista toimenpiteistä on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Lisäksi vastaanottavan jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi saattaa asian arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi, ja tämä voi toimia sille asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan nojalla annettujen valtuuksien mukaisesti.
4. Edellä 1, 2 tai 3 kohdan mukaisesti toteutetut toimenpiteet, jotka käsittävät seuraamuksia tai sijoituspalveluyrityksen tai säännellyn markkinan toiminnan rajoittamista, on perusteltava asianmukaisesti ja niistä on ilmoitettava kyseiselle sijoituspalveluyritykselle tai kyseisille säännellylle markkinalle.
87 artikla
Yhteistyö ja tietojen vaihto arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa
1. Toimivaltaisten viranomaisten on tätä direktiiviä sovellettaessa tehtävä yhteistyötä arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa asetuksen (EU) N:o 1095/2010 mukaisesti.
2. Toimivaltaisten viranomaisten on toimitettava ilman aiheetonta viivytystä arvopaperimarkkinaviranomaiselle kaikki tiedot, jotka tämä tarvitsee tämän direktiivin ja asetuksen (EU) N:o 600/2014 mukaisten tehtäviensä suorittamiseksi ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 35 ja 36 artiklan mukaisesti.
III LUKU
Yhteistyö kolmansien maiden kanssa
88 artikla
Tietojenvaihto kolmansien maiden kanssa
1. Jäsenvaltiot ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 33 artiklan mukaisesti arvopaperimarkkinaviranomainen voivat tehdä tietojenvaihtoa koskevia yhteistyösopimuksia kolmansien maiden toimivaltaisten viranomaisten kanssa ainoastaan, jos luovutettuun tietoon sovelletaan vähintään 76 artiklassa säädettyjä salassapitotakeita vastaavia takeita. Tällaisen tietojenvaihdon on palveltava näiden toimivaltaisten viranomaisten tehtävien suorittamista.
Jäsenvaltioiden ja kolmannen maan välisen henkilötietojen toimittamisen on tapahduttava direktiivin 95/46/EY IV luvun mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen ja kolmannen maan välisen henkilötietojen toimittamisen on tapahduttava asetuksen (EY) N:o 45/2001 9 artiklan mukaisesti.
Jäsenvaltiot ja arvopaperimarkkinaviranomainen voivat tehdä myös tietojenvaihtoa koskevia yhteistyösopimuksia sellaisten kolmansien maiden viranomaisten, elinten sekä luonnollisten henkilöiden tai oikeushenkilöiden kanssa, jotka hoitavat yhtä tai useampaa seuraavista tehtävistä:
a)
luottolaitosten, muiden rahoituslaitosten, vakuutusyritysten ja rahoitusmarkkinoiden valvonta;
b)
vastaaminen sijoituspalveluyritysten selvitys- ja konkurssimenettelystä sekä muista samankaltaisista menettelyistä;
c)
valvontatehtävien hoidon yhteydessä sijoituspalveluyritysten ja muiden rahoituslaitosten, luottolaitosten sekä vakuutusyritysten lakisääteisistä tilintarkastuksista vastaaminen tai korvausjärjestelmien hallinnointi tehtäviensä yhteydessä;
d)
sijoituspalveluyritysten selvitys- ja konkurssimenettelyihin sekä muihin samankaltaisiin menettelyihin osallistuvien elinten valvonta;
e)
niiden henkilöiden valvonta, jotka suorittavat vakuutusyritysten, luottolaitosten, sijoituspalveluyritysten ja muiden rahoituslaitosten lakisääteistä tilintarkastusta;
f)
päästöoikeuksien markkinoilla toimivien henkilöiden valvonta kokonaiskuvan saamiseksi rahoitus- ja spot-markkinoista;
g)
maatalousalan hyödykejohdannaisten markkinoilla toimivien henkilöiden valvonta kokonaiskuvan saamiseksi rahoitus- ja spot-markkinoista.
Kolmannessa alakohdassa tarkoitettuja yhteistyösopimuksia voidaan tehdä ainoastaan, jos luovutettuun tietoon sovelletaan vähintään 76 artiklassa säädettyjä salassapitotakeita vastaavia takeita. Tällaisen tietojenvaihdon on palveltava näiden viranomaisten tai elinten taikka luonnollisten henkilöiden tai oikeushenkilöiden tehtävien hoitamista. Jos yhteistyösopimukseen sisältyy henkilötietojen toimittamista jäsenvaltiosta, siinä on noudatettava direktiivin 95/46/EY IV lukua sekä asetusta (EY) N:o 45/2001, jos arvopaperimarkkinaviranomainen osallistuu henkilötietojen toimittamiseen.
2. Jos tiedot ovat lähtöisin toisesta jäsenvaltiosta, ne saa luovuttaa ainoastaan tiedot antaneiden toimivaltaisten viranomaisten nimenomaisella suostumuksella ja soveltuvin osin ainoastaan niihin tarkoituksiin, joita varten viranomaiset ovat antaneet suostumuksensa. Samaa säännöstä sovelletaan kolmansien maiden toimivaltaisten viranomaisten toimittamiin tietoihin.
VII OSASTO
DELEGOIDUT SÄÄDÖKSET
89 artikla
Siirretyn säädösvallan käyttäminen
1. Komissiolle siirrettyä valtaa antaa delegoituja säädöksiä koskevat tässä artiklassa säädetyt edellytykset.
2. Siirretään komissiolle 2 päivästä heinäkuuta 2014 määräämättömäksi ajaksi 2 artiklan 3 kohdassa, 4 artiklan 1 kohdan 2 alakohdan toisessa alakohdassa, 4 artiklan 2 kohdassa, 13 artiklan 1 kohdassa, 16 artiklan 12 kohdassa, 23 artiklan 4 kohdassa, 24 artiklan 13 kohdassa, 25 artiklan 8 kohdassa, 27 artiklan 9 kohdassa, 28 artiklan 3 kohdassa, 30 artiklan 5 kohdassa, 31 artiklan 4 kohdassa, 32 artiklan 4 kohdassa, 33 artiklan 8 kohdassa, 52 artiklan 4 kohdassa, 54 artiklan 4 kohdassa, 58 artiklan 6 kohdassa, 64 artiklan 7 kohdassa, 65 artiklan 7 kohdassa ja 79 artiklan 8 kohdassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
3. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 2 artiklan 3 kohdassa, 4 artiklan 1 kohdan 2 alakohdan toisessa alakohdassa, 4 artiklan 2 kohdassa, 13 artiklan 1 kohdassa, 16 artiklan 12 kohdassa, 23 artiklan 4 kohdassa, 24 artiklan 13 kohdassa, 25 artiklan 8 kohdassa, 27 artiklan 9 kohdassa, 28 artiklan 3 kohdassa, 30 artiklan 5 kohdassa, 31 artiklan 4 kohdassa, 32 artiklan 4 kohdassa, 33 artiklan 8 kohdassa, 52 artiklan 4 kohdassa, 54 artiklan 4 kohdassa, 58 artiklan 6 kohdassa, 64 artiklan 7 kohdassa, 65 artiklan 7 kohdassa ja 79 artiklan 8 kohdassa tarkoitetun säädösvallan siirron. Peruuttamispäätöksellä lopetetaan tuossa päätöksessä mainittu säädösvallan siirto. Peruuttaminen tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona sitä koskeva päätös julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä, tai jonakin myöhempänä, kyseisessä päätöksessä mainittuna päivänä. Peruuttamispäätös ei vaikuta jo voimassa olevien delegoitujen säädösten pätevyyteen.
4. Heti kun komissio on antanut delegoidun säädöksen, komissio antaa sen tiedoksi yhtäaikaisesti Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
5. Edellä olevan 2 artiklan 3 kohdan, 4 artiklan 1 kohdan 2 alakohdan toisen alakohdan, 4 artiklan 2 kohdan, 13 artiklan 1 kohdan, 16 artiklan 12 kohdan, 23 artiklan 4 kohdan, 24 artiklan 13 kohdan, 25 artiklan 8 kohdan, 27 artiklan 9 kohdan, 28 artiklan 3 kohdan, 30 artiklan 5 kohdan, 31 artiklan 4 kohdan, 32 artiklan 4 kohdan, 33 artiklan 8 kohdan, 52 artiklan 4 kohdan, 54 artiklan 4 kohdan, 58 artiklan 6 kohdan, 64 artiklan 7 kohdan, 65 artiklan 7 kohdan ja 79 artiklan 8 kohdan nojalla annettu delegoitu säädös tulee voimaan ainoastaan, jos Euroopan parlamentti tai neuvosto ei ole kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun asianomainen säädös on annettu tiedoksi Euroopan parlamentille ja neuvostolle, ilmaissut vastustavansa sitä tai jos sekä Euroopan parlamentti että neuvosto ovat ennen mainitun määräajan päättymistä ilmoittaneet komissiolle, että ne eivät vastusta säädöstä. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.
LOPPUSÄÄNNÖKSET
90 artikla
Kertomukset ja uudelleentarkastelu
1. Komissio antaa ennen 3 päivää maaliskuuta 2019 arvopaperimarkkinaviranomaista kuultuaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen, jossa käsitellään
a)
organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien toimintaa, mukaan lukien päämiehen lukuun täsmäytetyn kaupankäynnin erityiskäyttö, ottaen huomioon toimivaltaisten viranomaisten valvonnasta saamat kokemukset, unionin toimiluvan saaneiden organisoitujen kaupankäyntijärjestelmien lukumäärä ja niiden markkinaosuus sekä selvittäen erityisesti, onko organisoidun kaupankäyntijärjestelmän määritelmää tarpeen muuttaa ja onko organisoidun kaupankäyntijärjestelmän luokan kattama rahoitusvälinevalikoima edelleen asianmukainen;
b)
pk-yritysten kasvumarkkinoita koskevan järjestelmän toimintaa ottaen huomioon pk-yritysten kasvumarkkinoina rekisteröityjen monenkeskisten kaupankäyntijärjestelmien lukumäärän, niissä olevien liikkeeseenlaskijoiden lukumäärän ja asianomaiset kaupankäyntivolyymit;
Kertomuksessa on erityisesti arvioitava, onko 33 artiklan 3 kohdan a alakohdassa tarkoitettu alaraja edelleen asianmukainen vähimmäismäärä tässä direktiivissä asetettuihin pk-yritysten kasvumarkkinoiden tavoitteisiin pyrkimisessä;
c)
algoritmista kaupankäyntiä, mukaan lukien huippunopeaa algoritmista kaupankäyntiä, koskevien vaatimusten vaikutusta;
d)
tiettyjen tuotteiden tai käytäntöjen kieltämismenettelystä saatuja kokemuksia ottaen huomioon, kuinka monta kertaa menettelyä on jouduttu käyttämään ja tästä aiheutuneet vaikutukset;
e)
hallinnollisten ja rikosoikeudellisten seuraamusten soveltamista ja erityisesti tarvetta yhdenmukaistaa entisestään tässä direktiivissä ja asetuksessa (EU) N:o 600/2014 asetettujen vaatimusten rikkomisesta määrättäviä hallinnollisia seuraamuksia;
f)
positiolimiittien ja positioiden hoidon soveltamisen vaikutuksia hyödykejohdannaismarkkinoiden likviditeettiin, markkinoiden väärinkäyttöön ja asianmukaisiin hinnoittelu- ja toimitusedellytyksiin;
g)
säännellyiltä markkinoilta, monenkeskisiltä kaupankäyntijärjestelmiltä, organisoiduilta kaupankäyntijärjestelmiltä ja hyväksytyiltä julkistamisjärjestelyiltä saatavien avoimuusvaatimusten mukaisten kauppaa edeltävien ja sen jälkeisten tietojen hintakehitystä;
h)
vaikutusta, joka vaatimuksella välityspalkkioiden, provisioiden tai muiden rahallisten etujen ilmoittamisesta asiakkaalle sijoitus- tai oheispalvelun tarjoamisen yhteydessä 24 artiklan 9 kohdan mukaisesti on ollut, mukaan lukien vaatimuksen vaikutus rajatylittävän sijoitusneuvonnan sisämarkkinoiden asianmukaiseen toimintaan.
2. Komissio antaa arvopaperimarkkinaviranomaista kuultuaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen V osaston mukaisesti vahvistettujen konsolidoitujen kaupankäyntitietojen toimivuudesta. Edellä olevaa 65 artiklan 1 kohtaa koskeva kertomus annetaan viimeistään 3 päivänä syyskuuta 2018. Edellä olevaa 65 artiklan 2 kohtaa koskeva kertomus annetaan viimeistään 3 päivänä syyskuuta 2020.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuissa kertomuksissa on arvioitava konsolidoitujen kaupankäyntitietojen toimivuutta seuraavien perusteiden mukaisesti:
a)
konsolidoidussa muodossa esitettyjen kaupanteon jälkeisten tietojen saatavuus ja oikea-aikaisuus kaikkien liiketoimien osalta riippumatta siitä, onko liiketoimet toteutettu kauppapaikoissa vai muualla;
b)
täydellisten ja osittaisten kaupanteon jälkeisten laadukkaiden tietojen saatavuus ja oikea-aikaisuus muodoissa, jotka ovat helposti markkinaosapuolten saatavilla ja käytettävissä sekä saatavilla kohtuullisin kaupallisin ehdoin.
Jos komissio katsoo, että konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajat eivät ole toimittaneet tietoja siten, että ne täyttäisivät toisessa alakohdassa vahvistetut perusteet, se toimittaa kertomuksen yhteydessä arvopaperimarkkinaviranomaiselle pyynnön käynnistää neuvottelumenettely konsolidoitujen kaupankäyntitietojen ylläpidosta huolehtivan kaupallisen yhteisön nimeämiseksi arvopaperimarkkinaviranomaisen hoitaman julkisen hankintamenettelyn avulla. Saatuaan komissiolta pyynnön arvopaperimarkkinaviranomainen käynnistää menettelyn komission pyynnössä esitetyin ehdoin ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU, Euratom) N:o 966/2012 (50) mukaisesti.
3. Jos 2 kohdassa esitetty menettely käynnistetään, komissiolle siirretään valta hyväksyä 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla muutetaan tämän direktiivin 59-65 artiklaa ja liitteessä I olevaa D osaa sekä asetuksen (EU) N:o 600/2014 2 artiklan 1 kohdan 19 alakohtaa, määrittelemällä toimenpiteet, joilla
a)
määrätään konsolidoituja kaupankäyntietoja ylläpitävän kaupallisen yhteisön sopimuksen kestosta, sopimuksen uusimista koskevista menettelyistä ja ehdoista sekä uuden julkisen hankintamenettelyn käynnistämisestä;
b)
määrätään, että konsolidoituja kaupankäyntitietoja ylläpitävän kaupallisen yhteisön on harjoitettava toimintaansa yksinoikeudella ja että millekään muulle yhteisölle ei saa 59 artiklan nojalla myöntää lupaa toimia konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajana;
c)
valtuutetaan arvopaperimarkkinaviranomainen varmistamaan, että julkisella hankintamenettelyllä nimetty konsolidoituja kaupankäyntitietoja ylläpitävä kaupallinen yhteisö noudattaa tarjouskilpailuehtoja;
d)
varmistetaan, että konsolidoituja kaupankäyntitietoja ylläpitävän kaupallisen yhteisön toimittamat kaupanteon jälkeiset tiedot ovat laadukkaita ja että ne esitetään sellaisissa muodoissa, jotka ovat helposti markkinaosapuolten saatavilla ja käytettävissä, sekä konsolidoidussa muodossa koko markkinoista;
e)
varmistetaan, että kaupanteon jälkeiset tiedot toimitetaan kohtuullisin kaupallisin ehdoin, sekä konsolidoidusti että muutoin, ja että ne vastaavat näiden tietojen käyttäjien tarpeita koko unionissa;
f)
varmistetaan, että kauppapaikat ja hyväksytyt julkistamisjärjestelyt tuovat kaupankäyntitietonsa arvopaperimarkkinaviranomaisen hoitamalla julkisella hankintamenettelyllä nimetyn konsolidoituja kaupankäyntitietoja ylläpitävän kaupallisen yhteisön saataville kohtuullisin kustannuksin;
g)
määritetään järjestelyt, joita sovelletaan, kun julkisella hankintamenettelyllä nimetty konsolidoituja kaupankäyntitietoja ylläpitävä kaupallinen yhteisö ei pysty täyttämään tarjouskilpailun ehtoja;
h)
määritetään järjestelyt, joiden mukaisesti 59 artiklan nojalla hyväksytyt konsolidoitujen kaupankäyntitietojen tarjoajat saavat siinä tapauksessa, että tämän kohdan b alakohdan mukaista valtuuttamista ei ole käytetty tai mitään yhteisöä ei ole nimetty julkisella hankintamenettelyllä, jatkaa konsolidoitujen kaupankäyntitietojen ylläpitämistä, kunnes uusi julkinen hankintamenettely on saatettu päätökseen ja jokin kaupallinen yhteisö nimetään ylläpitämään konsolidoituja kaupankäyntitietoja.
4. Komissio antaa viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2018 arvopaperimarkkinaviranomaista ja energia-alan sääntelyviranomaisten yhteistyövirastoa kuultuaan kertomuksen, jossa arvioidaan potentiaalinen vaikutus energiahintoihin ja energiamarkkinoiden toimivuuteen samoin kuin toteutettavuus ja hyödyt vastapuoli- ja järjestelmäriskien pienentämisen kannalta sekä suorat kustannukset, joita aiheutuu C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimusten saattamisesta asetuksen (EU) N:o 648/2012 4 artiklassa tarkoitetun määritysvelvollisuuden ja mainitun asetuksen 11 artiklan 3 kohdassa tarkoitettujen riskienhallintamenettelyjen piiriin ja niiden ottamisesta huomioon mainitun asetuksen 10 artiklassa tarkoitettua määrityskynnysarvoa laskettaessa.
Jos komissio katsoo, että näiden sopimusten huomioon ottaminen ei olisi toteutettavissa ja hyödyllistä, se antaa tarvittaessa lainsäädäntöehdotuksen Euroopan parlamentille ja neuvostolle. Siirretään komissiolle valta antaa tämän direktiivin 89 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla tämän direktiivin 95 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua 42 kuukauden kautta jatketaan kerran kahdella vuodella ja toisen kerran yhdellä vuodella.
91 artikla
Direktiivin 2002/92/EY muuttaminen
Muutetaan direktiivi 2002/92/EY seuraavasti:
1)
Muutetaan 2 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 3 kohdan toinen alakohta seuraavasti:
”Tämän direktiivin III a lukua lukuun ottamatta vakuutusyrityksen tai kyseisen vakuutusyrityksen vastuulla toimivan vakuutusyrityksen työntekijän harjoittamaa tällaista toimintaa ei pidetä vakuutusedustuksena tai vakuutustuotteiden tarjontana.”;
b)
lisätään kohta seuraavasti:
”13)
III a luvussa ’vakuutuspohjaisella sijoitustuotteella’ vakuutustuotetta, johon sisältyy maturiteetti- tai takaisinostoarvo ja jossa markkinoiden vaihtelu vaikuttaa suoraan tai välillisesti koko maturiteetti- tai takaisinostoarvoon tai sen osaan ja johon eivät kuulu
a)
direktiivissä 2009/138/EY olevassa liitteessä I (vahinkovakuutusluokat) luetellut vahinkovakuutustuotteet;
b)
henkivakuutussopimukset, jos sopimuksen mukaiset etuudet maksetaan ainoastaan kuoleman sattuessa tai loukkaantumisesta, sairaudesta tai vammasta johtuvan työkyvyttömyyden vuoksi;
c)
eläketuotteet, joiden pääasialliseksi tarkoitukseksi katsotaan kansallisen lainsäädännön nojalla eläketulojen tarjoaminen sijoittajalle ja jotka antavat sijoittajalle oikeuden tiettyihin etuuksiin;
d)
virallisesti tunnustetut ja direktiivin 2001/41/EY tai direktiivin 2009/138/EY soveltamisalaan kuuluvat lisäeläkejärjestelmät;
e)
yksilölliset eläketuotteet, joiden osalta kansallisessa lainsäädännössä vaaditaan työnantajan rahoitusosuutta ja joissa työnantaja tai työntekijä ei voi valita eläketuotetta tai eläketuotteen tarjoajaa.”
2)
Lisätään luku seuraavasti:
”III A LUKU
Lisävaatimukset asiakkaan suojasta vakuutuspohjaisissa sijoitustuotteissa
13 a artikla
Soveltamisala
Jollei 2 artiklan 3 kohdan toisessa alakohdassa säädetystä poikkeuksesta muuta johdu, tässä luvussa säädetään lisävaatimuksia vakuutusedustustoimintaan sekä vakuutusyritysten suoraan myyntiin silloin, kun suora myynti tapahtuu vakuutuspohjaisten sijoitustuotteiden myynnin yhteydessä. Tähän toimintaan viitataan vakuutustuotteiden tarjontana.
13 b artikla
Eturistiriitojen ehkäisy
Vakuutusedustajan tai -yrityksen on pidettävä yllä ja käytettävä tehokkaita toiminta- ja hallintojärjestelyjä, joiden avulla se voi ryhtyä kaikkiin kohtuullisiin toimenpiteisiin, joiden tarkoituksena on estää 13 c artiklassa tarkoitettuja eturistiriitoja vaikuttamasta haitallisesti sen asiakkaiden etuihin.
13 c artikla
Eturistiriidat
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava, että vakuutusedustajat ja -yritykset toteuttavat kaikki aiheelliset toimet havaitakseen itsensä, mukaan luettuina niiden johto, työntekijät ja sidoksissa olevat vakuutusedustajat tai muut niihin määräysvallan vuoksi suoraan tai epäsuorasti yhteydessä olevat henkilöt, ja asiakkaidensa väliset eturistiriidat tai asiakkaiden väliset eturistiriidat, joita syntyy vakuutustuotteiden tarjonnan yhteydessä.
2. Vakuutusedustajan tai -yrityksen on selvästi ilmoitettava asiakkaalle eturistiriitojen yleinen luonne ja/tai aiheuttajat ennen kuin se alkaa hoitaa liiketoimia asiakkaan lukuun, jos vakuutusedustajan tai -yrityksen 13 b artiklan mukaisesti soveltamat toiminta- ja hallintojärjestelyt, joiden tavoitteena on eturistiriitojen hallinta, eivät ole riittävät varmistamaan, että asiakkaan etuihin kohdistuvilta riskeiltä vältytään.
3. Siirretään komissiolle valta hyväksyä 13 e artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, joilla
a)
määritetään toimenpiteet, jotka vakuutusedustajan tai -yrityksen voidaan kohtuudella edellyttää toteuttavan eturistiriitojen tunnistamiseksi, ehkäisemiseksi, hallitsemiseksi ja ilmoittamiseksi, kun se harjoittaa vakuutustuotteiden tarjontaa;
b)
vahvistetaan tarkoituksenmukaiset perusteet sellaisten eturistiriitojen määrittelemiseksi, jotka saattavat vahingoittaa vakuutusedustajan tai -yrityksen asiakkaiden tai potentiaalisten asiakkaiden etuja.
13 d artikla
Yleiset periaatteet ja asiakkaille annettava tieto
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että vakuutusedustaja tai -yritys toimii vakuutustuotteiden tarjonnassa rehellisesti, tasapuolisesti ja ammattimaisesti asiakkaan parhaan edun mukaisesti.
2. Kaiken tiedon, mukaan lukien markkinointiviestintä, jonka vakuutusedustaja tai -yritys osoittaa asiakkaille tai potentiaalisille asiakkaille, on oltava tasapuolista ja selkeää eikä se saa olla harhaanjohtavaa. Markkinointiviestinnän on oltava selvästi tunnistettavissa markkinointiviestinnäksi.
3. Jäsenvaltiot voivat kieltää kolmannen osapuolen tai kolmannen osapuolen lukuun toimivan henkilön vakuutusedustajalle tai -yritykselle maksamien tai tarjoamien maksujen, palkkioiden tai muiden kuin rahallisten etujen hyväksymisen tai vastaanottamisen vakuutuspohjaisia sijoitustuotteita asiakkaille tarjottaessa.
13 e artikla
Siirretyn säädösvallan käyttäminen
1. Komissiolle siirrettyä valtaa antaa delegoituja säädöksiä koskevat tässä artiklassa säädetyt edellytykset.
2. Siirretään komissiolle 2 päivästä heinäkuuta 2014 määräämättömäksi ajaksi 13 c artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
3. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 13 c artiklassa tarkoitetun säädösvallan siirron. Peruuttamispäätöksellä lopetetaan tuossa päätöksessä mainittu säädösvallan siirto. Peruuttaminen tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona sitä koskeva päätös julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä, tai jonakin myöhempänä, kyseisessä päätöksessä mainittuna päivänä. Peruuttamispäätös ei vaikuta jo voimassa olevien delegoitujen säädösten pätevyyteen.
4. Heti kun komissio on antanut delegoidun säädöksen, komissio antaa sen tiedoksi yhtäaikaisesti Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
5. Edellä olevan 13 c artiklan nojalla annettu delegoitu säädös tulee voimaan ainoastaan, jos Euroopan parlamentti tai neuvosto ei ole kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun asianomainen säädös on annettu tiedoksi Euroopan parlamentille ja neuvostolle, ilmaissut vastustavansa sitä tai jos sekä Euroopan parlamentti että neuvosto ovat ennen mainitun määräajan päättymistä ilmoittaneet komissiolle, että ne eivät vastusta säädöstä. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.”
92 artikla
Direktiivin 2011/61/EU muuttaminen
Muutetaan direktiivi 2011/61/EU seuraavasti:
1)
Lisätään 4 artiklan 1 kohdan r alakohtaan alakohta seuraavasti:
”vii)
jäsenvaltiota, joka ei ole kotijäsenvaltio ja jossa unioniin sijoittautunut vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tarjoaa 6 artiklan 4 alakohdassa tarkoitettuja palveluja.”
2)
Muutetaan 33 artikla seuraavasti:
a)
korvataan otsikko seuraavasti:
”Edellytykset, jotka koskevat niiden unioniin sijoittautuneiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitoa, jotka ovat sijoittautuneet muihin jäsenvaltioihin, sekä niiden muissa jäsenvaltioissa tarjoamia palveluja”;
b)
korvataan 1 ja 2 kohta seuraavasti:
”1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimiluvan saanut, unioniin sijoittautunut vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi suoraan tai perustamalla sivuliikkeen
a)
hoitaa unioniin sijoittautuneita vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja, jotka ovat sijoittautuneet toiseen jäsenvaltioon, edellyttäen että sillä on toimilupa hoitaa kyseisentyyppisiä vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja;
b)
tarjota toisessa jäsenvaltiossa 6 artiklan 4 kohdassa tarkoitettuja palveluja, edellyttäen että sillä on toimilupa tarjota kyseisiä palveluja.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan, joka aikoo ensimmäisen kerran tarjota 1 kohdassa tarkoitettua toimintaa ja palvelua, on toimitettava kotijäsenvaltionsa toimivaltaisille viranomaisille seuraavat tiedot:
a)
jäsenvaltio, jossa se aikoo hoitaa vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja suoraan tai perustaa sivuliikkeen ja/tai tarjota 6 artiklan 4 kohdassa tarkoitettuja palveluja;
b)
toimintaohjelma, josta käyvät ilmi erityisesti palvelut, joita se aikoo tarjota, ja/tai vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, joita se aikoo hoitaa.”
93 artikla
Saattaminen osaksi kansallista lainsäädäntöä
1. Jäsenvaltioiden on hyväksyttävä ja julkaistava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset viimeistään 3 päivänä heinäkuuta 2016. Niiden on viipymättä toimitettava nämä säännökset kirjallisina komissiolle.
Jäsenvaltioiden on sovellettava näitä säännöksiä 3 päivästä tammikuuta 2017 lukuun ottamatta säännöksiä, joilla 65 artiklan 2 kohta saatetaan osaksi kansallista lainsäädäntöä ja joita sovelletaan 3 päivästä syyskuuta 2018.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä on viitattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne julkaistaan virallisesti. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään. Niissä on myös mainittava, että voimassa olevissa laeissa, asetuksissa ja hallinnollisissa määräyksissä olevat viittaukset tällä direktiivillä kumottuihin direktiiveihin on katsottava viittauksiksi tähän direktiiviin. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset ja maininta tehdään.
2. Jäsenvaltioiden on sovellettava 92 artiklassa tarkoitettuja säännöksiä 3 päivästä heinäkuuta 2015.
3. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä säännellyistä kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
94 artikla
Kumoaminen
Kumotaan direktiivi 2004/39/EY, sellaisena kuin se on muutettuna tämän direktiivin liitteessä III olevassa A osassa tarkoitetuilla säädöksillä, 3 päivästä tammikuuta 2017, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta jäsenvaltioiden velvollisuuteen noudattaa määräaikoja, joiden kuluessa niiden on saatettava tämän direktiivin liitteessä III olevassa B osassa mainitut direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöä.
Viittauksia direktiiviin 2004/39/EY tai direktiiviin 93/22/ETY pidetään viittauksina tähän direktiiviin tai asetukseen (EU) N:o 600/2014 tämän direktiivin liitteessä IV olevan vastaavuustaulukon mukaisesti.
Viittauksia direktiivien 2004/39/EY ja 93/22/ETY artikloihin tai niissä annettuihin määritelmiin pidetään viittauksina tämän direktiivin artikloihin tai niissä annettuihin vastaaviin määritelmiin.
95 artikla
Siirtymäsäännökset
1. Heinäkuun 3 päivään 2020 saakka
a)
asetuksen (EU) N:o 648/2012 4 artiklassa tarkoitettua määritysvelvollisuutta ja mainitun asetuksen 11 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuja riskienhallintamenettelyjä ei sovelleta sellaisiin C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimuksiin, joita tekevät asetuksen (EU) N:o 648/2012 10 artiklan 1 kohdan mukaiset edellytykset täyttävät finanssialan ulkopuoliset vastapuolet tai finanssialan ulkopuoliset vastapuolet, jotka ensimmäisen kerran saavat toimiluvan sijoituspalveluyrityksinä 3 päivästä tammikuuta 2017; ja
b)
tällaisia C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimuksia ei katsota OTC-johdannaissopimuksiksi asetuksen (EU) N:o 648/2012 10 artiklassa tarkoitetun määrityskynnysarvon soveltamiseksi.
Ensimmäisessä alakohdassa säädetystä siirtymäjärjestelystä hyötyviin C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimuksiin sovelletaan kaikkia muita asetuksessa (EU) N:o 648/2012 säädettyjä vaatimuksia.
2. Asiaankuuluvan toimivaltaisen viranomaisen on myönnettävä 1 kohdassa tarkoitettu poikkeus. Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimuksista, joille on myönnetty poikkeus 1 kohdan mukaisesti, ja arvopaperimarkkinaviranomaisen on julkistettava verkkosivustollaan luettelo näistä C osan 6 kohdan energiajohdannaissopimuksista.
96 artikla
Voimaantulo
Tämä direktiivi tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
97 artikla
Osoitus
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 15 päivänä toukokuuta 2014.