ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) 2015/560 НА КОМИСИЯТА
от 15 декември 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на схемата за разрешаване на лозови насаждения
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. за установяване на обща организация на пазарите на селскостопански продукти и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 922/72, (ЕИО) № 234/79, (ЕО) № 1037/2001 и (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (1), и по-специално член 69 от него,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1306/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. относно финансирането, управлението и мониторинга на общата селскостопанска политика и за отмяна на регламенти (ЕИО) № 352/78, (ЕО) № 165/94, (ЕО) № 2799/98, (ЕО) № 814/2000, (ЕО) № 1290/2005 и (ЕО) № 485/2008 на Съвета (2), и по-специално член 64, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
В част II, дял I, глава III от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се съдържат правила относно схема за разрешаване на лозови насаждения, която отменя и заменя преходния режим за правата на засаждане, посочен в част II, дял I, глава III, раздел IVa, подраздел II от Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета (3), считано от 1 януари 2016 г. Тази глава определя правилата по отношение на продължителността, управлението и контрола на схемата за разрешаване на лозови насаждения, а Комисията се оправомощава да приема делегирани актове във връзка с управлението на схемата. Преходният режим за правата на засаждане, посочен в част II, дял I, глава III, раздел IVa, подраздел II от Регламент (ЕО) № 1234/2007 продължава да се прилага до 31 декември 2015 г. в съответствие с член 230, параграф 1, буква б), подточка ii) от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
(2)
В член 62 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се определя общото изискване за държавите членки да издават разрешение за засаждане на лозя след подаването на заявление от страна на производителите, които имат намерение да засаждат или презасаждат лози. В параграф 4 от същия член обаче се предвижда, че някои области са освободени от схемата за разрешения за лозови насаждения и следователно от това общо изискване. Необходимо е да се определят правила относно условията за прилагане на тези изключения. Площите, предназначени за експериментални цели или за лозов посадъчен материал, следва да бъдат използвани само за предвидените цели, за да се избегнат случаи на заобикаляне на новата схема, а лозаро-винарските продукти, произведени от такива площи, не следва да бъдат пускани на пазара, освен ако държавите членки счетат, че няма опасност от смущения на пазара. Вече започналите експерименти в областта на лозарството и отглеждането на лозов посадъчен материал следва да продължат при условията на съществуващите правила, за да се гарантира плавен преход между режима на правата на засаждане и новата схема за разрешаване на лозови насаждения. Площите, от които се произвеждат вино или лозаро-винарски продукти, предназначени единствено за консумация в домакинството на производителя, следва да се ползват от такова освобождаване, тъй като при определени условия те не влияят на пазара. По същата причина такова освобождаване следва да обхване и организациите, които не извършват търговска дейност и отговарят на същите условия. Площите, засадени от производител, който е загубил площи с лозови насаждения в резултат на отчуждаване на имоти в обществен интерес в съответствие с националното право, следва също да се възползват от освобождаването, като се има предвид, че загубата на площи с лозови насаждения в такива случаи не зависи от волята на производителя. Следва обаче да бъде поставено условие относно максимално допустимите нови площи, за да не бъдат накърнени общите цели на схемата за разрешения за лозови насаждения.
(3)
В член 64, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се определят правилата за издаване на разрешения за нови лозови насаждения и се определят критерии за допустимост и приоритетност, които държавите членки могат да прилагат. Следва да бъдат определени специални условия, свързани с някои от критериите за допустимост и приоритетност, за да се създадат равни условия за тяхното изпълнение, както и за да се избегне заобикалянето на режима на разрешения от производителите, които вече имат разрешение. Следва да се добавят три нови критерия: нов критерий за допустимост за злоупотреба с престижа на защитени географски указания; нов критерий за приоритетност в полза на производителите, които спазват правилата на схемата и не са изоставяли лозя в стопанството си; както и нов критерий за приоритетност в полза на организациите с идеална цел в социалната област, които са получили земи, конфискувани в случай на актове на тероризъм и други видове престъпления. Новият критерий за допустимост е в отговор на необходимостта от опазване на престижа на специфични географски указания, както се опазва този на наименованията за произход - чрез гаранции, че те няма да бъдат застрашени от нови насаждения. Първият от новите критерии за приоритетност е в полза на някои кандидати въз основа на предисторията на спазване на правилата по схемите за издаване на разрешения, която показва, че те не кандидатстват за разрешения за нови насаждения, като същевременно разполагат с лозя без селскостопанско предназначение, което би им осигурило разрешения за презасаждане. Вторият нов критерий за приоритетност е насочен към насърчаване на организациите с идеална цел в социалната област, които са получили земи, конфискувани в случай на актове на тероризъм и други видове престъпления, с цел да се стимулира използването за социални цели на земята, която иначе има опасност да бъде извадена от селскостопанска употреба.
(4)
Като се има предвид член 118 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 и с цел икономическите участници в тези различни области в рамките на конкретна територия да вземат под внимание природните и социално-икономическите различия и различните стратегии за растеж, на държавите членки следва да се разреши на регионално равнище за специфични площи, които отговарят на критериите за допустимост за защитено географско указание или за площи без географско указание, да прилагат по различен начин критериите за допустимост и критериите за приоритетност, посочени в член 64, параграфи 1 и 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, както и новите критерии за допустимост и приоритетност, които ще бъдат добавени с настоящия регламент. Тези разлики в прилагането на критериите в различните площи на дадена територия следва винаги да се основават на различията между площите.
(5)
С цел да бъдат обхванати и случаите на заобикаляне, които не са предвидени от този акт, държавите членки следва да предприемат мерки за предотвратяване на заобикалянето на критериите за допустимост или критериите за приоритетност от заявителите с искане за разрешения, когато действията им не са обхванати от специалните разпоредби за предотвратяване на заобикалянето, предвидени в настоящия регламент по отношение на специфичните критерии за допустимост и приоритетност.
(6)
В член 66, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се предвижда възможност за едновременно наличие на лозови насаждения, които производителят се е ангажирал да изкорени, и на новозасадени лози. С цел да се предотвратят нередности, държавите членки следва да разполагат с възможността да гарантират чрез подходящи средства изпълнението на задължението за изкореняване, включително изискването за представяне на гаранция при предоставяне на разрешението за предварително презасаждане. Освен това е необходимо да се уточни, че в случай че изкореняването не е осъществено в рамките на четиригодишния срок, определен от тази разпоредба, лозята, засадени в съответната площ, трябва да се разглеждат като неполучили разрешение.
(7)
Съгласно член 66, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 държавите членки могат да ограничат презасаждането на площи, които отговарят на условията за производство на вина със защитени наименования за произход или защитени географски указания, въз основа на препоръки от признати и представителни професионални организации. Следва да се определят основанията или мотивите за тези решения за ограничаване, за да се уточни техният обхват, като същевременно се подсигури последователност на схемата и се избегне заобикалянето ѝ. По-специално следва да се гарантира, че автоматичното издаване на разрешения за презасаждане, установено в член 66, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, не възпрепятства възможността на държавите членки да ограничават издаването на разрешения за специфични площи в съответствие с член 63, параграф 2, буква б) и член 63, параграф 3. Следва обаче да се поясни, че някои специфични случаи не може да се разглеждат като заобикаляне на схемата.
(8)
В член 64 от Регламент (ЕС) № 1306/2013 се предвиждат административни санкции в случаите на неспазване на критериите за допустимост, ангажиментите или други задължения, произтичащи от прилагането на секторното законодателство в областта на селското стопанство. За да се гарантира възпиращият ефект, държавите членки следва да бъдат в състояние да съобразят размера на тези санкции с търговската стойност на виното, произведено от съответните лозя. В съответствие с член 71, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 следва да бъдат предвидени административни санкции по отношение на неразрешените насаждения, за да се осигури възпиращ ефект. Минималният размер на тези санкции следва да е съобразен със средния годишен доход на хектар засадени с лозя площи на равнището на Съюза, изразен в брутна печалба на хектар засадени с лозя площи. Въз основа на този минимален размер се изчислява постепенното нарастване на размера на санкциите в зависимост от периода на неизпълнение. На държавите членки следва да се даде възможност да прилагат по-висок минимален размер на санкциите спрямо производителите в даден район, когато минималният размер, установен на равнището на Съюза, е по-малък от прогнозния среден годишен доход на хектар от съответната площ. Това увеличение на минималния размер на санкциите следва да бъде пропорционално на прогнозния среден годишен доход на хектар за площите, в които се намират неразрешените площи с лозови насаждения,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Площи, освободени от прилагането на схемата за разрешаване на лозови насаждения
1. Схемата за разрешения за лозови насаждения, установена в част II, дял I, глава III от Регламент (ЕС) № 1308/2013, не се прилага за засаждането или презасаждането на площите по член 62, параграф 4 от същия регламент, отговарящи на съответните условия, посочени в параграфи 2, 3 и 4 от настоящия член.
2. За засаждането или презасаждането на площи, предназначени за експериментални цели или за лозов посадъчен материал, се изисква предварително изпращане на уведомление до компетентните органи. В уведомлението се включва цялата необходима информация относно съответните площи, както и периодът, през който ще се проведе експериментът, или периодът, през който ще се произвежда лозовият посадъчен материал. Удължаването на тези периоди също се съобщава на компетентните органи.
Когато не са налице рискове от смущения на пазара, държавите членки могат да решат, че в рамките на сроковете, посочени в първа алинея, произведеното от тези площи грозде и лозаро-винарските продукти, получени от това грозде, могат да бъдат пуснати на пазара. В края на тези периоди производителят:
а)
или получава разрешение в съответствие с член 64 или 68 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 за съответната площ, така че гроздето, произведено в този район, и лозаро-винарските продукти, получени от това грозде, да могат да бъдат пуснати на пазара; или
б)
изкоренява лозята от съответните площи на свои разноски в съответствие с член 71, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Всички площи, предназначени за експерименти или за лозов посадъчен материал, засадени преди 1 януари 2016 г. след предоставянето на нови права за засаждане, продължават и след тази дата да отговарят на изискванията на всяко от условията, определени за използването на тези права, до края на периода на експеримента или на периода за отглеждане на лозовия посадъчен материал, за който са били издадени. След изтичането на тези периоди се прилагат правилата, определени в първа и втора алинея.
3. Засаждането или презасаждането на площи, чиито лозаро-винарски продукти са предназначени единствено за консумация в домакинството на производителя, отговаря на следните условия:
а)
съответната площ не превишава 0,1 ha;
б)
съответният производител не се занимава с производство на вино с търговска цел или в производство с търговска цел на други лозаро-винарски продукти.
За целите на настоящия параграф държавите членки могат да разглеждат някои организации без търговска дейност като равностойни на домакинството на производителя.
Държавите членки могат да решат, че е необходимо да се изпращат уведомления за насажденията, посочени в първа алинея.
4. Производител, който е загубил определена засадена с лозя площ в резултат на отчуждаване на имоти в обществен интерес в съответствие с националното законодателство, има право да засади нова площ, при условие че новозасадената площ не надвишава 105 % от изгубената площ що се отнася до чистата реколта. Новозасадената площ се вписва в лозарския регистър.
5. Изкореняването на площи, ползващи се от освобождаването, посочено в параграфи 2 и 3, не води до разрешение за повторно засаждане съгласно член 66 от Регламент (ЕС) № 1308/2013. Такова разрешение обаче може да бъде издадено в случай на изкореняване на новозасадени площи съгласно изключението по параграф 4.
Член 2
Критерии за издаване на разрешения
1. Когато държавите членки прилагат критерия за допустимост, посочен в член 64, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, се прилагат правилата, установени в част А от приложение I към настоящия регламент.
Държавите членки могат също така да прилагат допълнителния обективен и недискриминационен критерий - от заявлението да не произтича сериозен риск от злоупотреба с престижа на определено защитено географско указание, което условие се приема за изпълнено по подразбиране, освен в случаите, когато публичните органи са доказали наличието на такъв риск. Правилата във връзка с прилагането на този допълнителен критерий са определени в част Б от приложение I.
2. Ако държавите членки решат да прилагат един или повече от критериите за допустимост, посочени в член 64, параграф 1, букви а)-в) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, както и допълнителния критерий, посочен в параграф 1 от настоящия член, при издаване на разрешения за нови лозови насаждения те могат да прилагат подобни критерии на национално или на по-ниско териториално равнище.
3. Когато държавите членки прилагат един или няколко критерия за приоритетност от посочените в член 64, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, се прилагат правилата, установени в части А-З от приложение II към настоящия регламент.
Държавите членки могат също така да прилагат допълнителния обективен и недискриминационен критерий, свързан с предисторията на спазване на правилата от производители и организации с идеална цел в социалната област, които са получили земи, конфискувани в случаи, свързани с тероризъм и други форми на престъпност. Правилата във връзка с прилагането на тези допълнителни критерии са определени в част И от приложение II.
4. Ако държавите членки решат да прилагат един или повече от критериите за приоритетност, посочени в член 64, параграф 2, букви а)- з) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, както и допълнителния критерий, посочен в параграф 3 от настоящия член, при издаването на разрешения за нови лозови насаждения те могат да прилагат по еднообразен начин подобни критерии на национално равнище или с различна степен на значимост в различите области на държавите членки.
5. Използването на един или няколко от критериите, посочени в член 64, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, като критерии за допустимост на някое от географските равнища, посочени в член 63, параграф 2, се счита за надлежно обосновано за целите на член 64, параграф 1, буква г), ако използването им цели преодоляването на определен проблем в лозаро-винарския сектор на съответното географско равнище, който може да бъде решен само чрез подобно ограничение.
6. Без да се засягат правилата, установени в приложения I и II по отношение на специфичните критерии за допустимост и приоритетност, държавите членки приемат допълнителни мерки, когато е необходимо, за да се избегне заобикалянето от страна на заявителите на критериите за допустимост и приоритетност, включени в тези приложения.
Член 3
Разрешения за предварително презасаждане
Държавите членки могат да обвържат издаването на разрешение за производители, които се ангажират да изкоренят лозовите насаждения от дадена площ в съответствие с член 66, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, с предоставянето на гаранция.
Във всички случаи, ако изкореняването не бъде извършено от производителите до края на четвъртата година, считано от датата, на която са засадени новите лозови насаждения, по отношение на набелязаната площ, която не е била изкоренена, се прилага член 71 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Член 4
Ограничения за презасаждане
Държавите членки могат да ограничат презасаждането въз основа на член 66, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1308/2013, когато съответната площ, която ще бъде презасадена, е част от площи, за които издаването на разрешения за нови насаждения е ограничено в съответствие с член 63, параграф 2, буква б) от Регламент (ЕС) № 1308/2013, и при условие че решението е обосновано от нуждата да се избегне доказан риск от значително обезценяване на определено защитено наименование за произход или защитено географско указание.
Рискът от значително обезценяване, посочен в първа алинея, не е налице, ако:
а)
съответната площ, която ще бъде презасадена, се намира в същата област на защитено наименование за произход или защитено географско указание като изкоренената площ и презасаждането на лозя отговаря на спецификацията на защитеното наименование за произход или защитеното географско указание, приложима за изкоренената площ;
б)
презасаждането е насочено към производството на вина без географско указание, при условие че заявителят поема същите ангажименти като определените в точка 2 от части А и Б от приложение I към настоящия регламент по отношение на новите насаждения.
Член 5
Санкции и възстановяване на разходи
Държавите членки налагат финансови санкции на производителите, които не спазват задължението, предвидено в член 71, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 1308/2013.
Минималният размер на финансовата санкция е:
а)
6 000 евро на хектар, ако производителят изкорени всички неразрешени засаждения в рамките на четири месеца от датата, на която е бил уведомен за нарушението, както е посочено в член 71, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013;
б)
12 000 EUR на хектар, ако производителят изкорени всички неразрешени засаждения през първата година след изтичането на четиримесечния срок;
в)
20 000 EUR на хектар, ако производителят изкорени всички неразрешени засаждения след първата година след изтичането на четиримесечния срок.
Ако годишните приходи, получени от площите със съответните лозя, се оценяват на над 6 000 EUR на хектар, държавите членки могат да увеличат минималните суми, посочени във втората алинея, пропорционално на средния годишен доход на хектар, определен за съответната площ.
Ако държавата членка гарантира изкореняването на неразрешените насаждения със собствени средства, съответните разходи за сметка на производителите съгласно член 71, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1308/2013 се изчисляват обективно, като се вземат под внимание разходите за труд, за използване на машини и транспортните и другите разходи. Тези разходи следва да бъдат добавени към приложимите санкции.
Член 6
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 15 декември 2014 година.
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) 2015/560,
annettu 15 päivänä joulukuuta 2014,
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1308/2013 täydentämisestä viini-istutusten lupajärjestelmän osalta
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon maataloustuotteiden yhteisestä markkinajärjestelystä ja neuvoston asetusten (ETY) N:o 922/72, (ETY) N:o 234/79, (EY) N:o 1037/2001 ja (EY) N:o 1234/2007 kumoamisesta 17 päivänä joulukuuta 2013 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1308/2013 (1) ja erityisesti sen 69 artiklan,
ottaa huomioon yhteisen maatalouspolitiikan rahoituksesta, hallinnoinnista ja seurannasta ja neuvoston asetusten (ETY) N:o 352/78, (EY) N:o 165/94, (EY) N:o 2799/98, (EY) N:o 814/2000, (EY) N:o 1290/2005 ja (EY) N:o 485/2008 kumoamisesta 17 päivänä joulukuuta 2013 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1306/2013 (2) ja erityisesti sen 64 artiklan 6 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 II osan I osaston III luvussa vahvistetaan säännöt viini-istutusten lupajärjestelmästä, jolla kumotaan ja korvataan neuvoston asetuksen (EY) N:o 1234/2007 (3) II osan I osaston III luvun IV a jakson II alajaksossa perustettu istutusoikeuksien siirtymäjärjestely 1 päivästä tammikuuta 2016. Mainitussa luvussa vahvistetaan viini-istutusten lupajärjestelmän kestoa, hallinnointia ja valvontaa koskevat säännöt ja annetaan komissiolle valta hyväksyä järjestelmän hallinnointia koskevia delegoituja säädöksiä. Asetuksen (EY) N:o 1234/2007 II osan I osaston III luvun IV a jakson II alajaksossa perustettua istutusoikeuksien siirtymäjärjestelyä sovelletaan 31 päivään joulukuuta 2015 asti asetuksen (EU) N:o 1308/2013 230 artiklan 1 kohdan b alakohdan ii alakohdan mukaisesti.
(2)
Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 62 artiklassa asetetaan jäsenvaltioille yleinen vaatimus myöntää viini-istutusta koskeva lupa, kun tuottaja, joka aikoo istuttaa tai uudelleenistuttaa viiniköynnöksiä, on jättänyt lupaa koskevan hakemuksen. Mainitun artiklan 4 kohdassa kuitenkin säädetään, että tiettyihin alueisiin ei sovelleta lupajärjestelmää eikä näin ollen myöskään edellä mainittua yleistä vaatimusta. On tarpeen vahvistaa kyseisen vapautuksen soveltamisedellytyksiä koskevat säännöt. Jotta estetään uuden järjestelmän kiertäminen, alueita, jotka on tarkoitettu kokeellisiin tarkoituksiin tai emoviiniköynnösten varttamisoksien viljelyyn, olisi käytettävä yksinomaan määriteltyyn tarkoitukseen, ja tällaisilta alueilta saatuja rypäletuotteita saisi pitää kaupan vain, jos jäsenvaltiot katsovat, ettei markkinahäiriön riskiä ole. Jotta varmistetaan joustava siirtyminen istutusoikeuksien järjestelystä uuteen viini-istutusten lupajärjestelmään, olisi säädettävä, että käynnissä olevaa kokeellista tai emoviiniköynnösten varttamisoksien tuotantoon tarkoitettua viljelyä voidaan jatkaa voimassa olevien sääntöjen mukaisesti. Alueet, joilta saatavat viini tai viinituotteet on tarkoitettu yksinomaan viinintuottajan talouden omaan kulutukseen, olisi vapautettava lupajärjestelmästä, koska ne eivät tiettyjen edellytysten täyttyessä aiheuta markkinahäiriöitä. Samasta syystä vapautus olisi ulotettava koskemaan myös yhteisöjä, joilla ei ole kaupallista toimintaa ja jotka täyttävät samat edellytykset. Vapautus olisi myönnettävä myös silloin, kun tuottaja on menettänyt osan viininviljelyalastaan kansallisen lainsäädännön nojalla yleisen edun vuoksi toteutettujen pakkolunastusten johdosta, jos kyseinen viininviljelyalan menetys on tapahtunut tuottajan tahdosta riippumattomista syistä. Olisi kuitenkin vahvistettava uuden alueen enimmäispinta-alaa koskeva edellytys, jotta viini-istutusten lupajärjestelmän yleiset tavoitteet eivät vaarantuisi.
(3)
Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 1 ja 2 kohdassa vahvistetaan uusia istutuksia koskevien lupien myöntämistä koskevat säännöt sekä kelpoisuuskriteerit ja ensisijaisuusperusteet, joita jäsenvaltiot voivat lupien myöntämisessä soveltaa. Joihinkin kelpoisuuskriteereihin ja ensisijaisuusperusteisiin olisi liitettävä erityisedellytyksiä, jotta varmistetaan yhtenäiset lähtökohdat kyseisten kriteerien ja perusteiden täytäntöönpanossa ja estetään se, että tuottajat, joille lupia myönnetään, kiertävät lupajärjestelmää. Lisäksi olisi otettava käyttöön kolme uutta kriteeriä: uusi kelpoisuuskriteeri, jolla pyritään välttämään suojatun maantieteellisen merkinnän maineen väärinkäytön riski; uusi ensisijaisuusperuste, jolla suositaan sellaisia tuottajia, jotka noudattavat järjestelmän sääntöjä eivätkä ole luopuneet tilansa viinitarhoista, sekä uusi ensisijaisuusperuste, jolla suositaan sosiaalisessa tarkoituksessa toimivia voittoa tavoittelemattomia yhteisöjä, jotka ovat saaneet käyttöönsä terrorismin tai muun rikollisen toiminnan vuoksi menetetyksi tuomittuja maa-alueita. Uudella kelpoisuuskriteerillä vastataan tarpeeseen suojata erityisten alkuperänimitysten lisäksi myös erityisten maantieteellisten merkintöjen mainetta ja varmistaa, ettei uusilla istutuksilla vaaranneta tällaisten tuotteiden mainetta. Ensin mainitulla uudella ensisijaisuusperusteella suositaan tiettyjä hakijoita, joiden tausta osoittaa, että ne noudattavat lupajärjestelmän sääntöjä eivätkä hae uusia istutuksia koskevaa lupaa sellaisten viininviljelyalojen perusteella, joilla viljellään tuotannosta poistettuja viiniköynnöksiä ja joiden kautta voitaisiin saada lupia uudelleenistutukseen. Toisen uuden ensisijaisuusperusteen tarkoituksena on suosia sosiaalisissa tarkoituksissa toimivia voittoa tavoittelemattomia yhteisöjä, jotka ovat saaneet käyttöönsä terrorismin tai muun rikollisen toiminnan vuoksi menetetyksi tuomittuja maa-alueita, jotta edistettäisiin tällaisten maa-alueiden, joihin muutoin liittyy tuotannosta poistamisen riski, käyttöä sosiaalisiin tarkoituksiin.
(4)
Asetuksen (EU) N:o 1306/2013 118 artiklan perusteella ja jotta voitaisiin ottaa huomioon tietyn seudun eri alueiden väliset luontoon ja sosioekonomisiin seikkoihin liittyvät erot ja tällaisten alueiden talouden toimijoiden erilaiset kasvustrategiat, jäsenvaltioille olisi annettava mahdollisuus soveltaa asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuja kelpoisuuskriteereitä ja ensisijaisuusperusteita sekä tällä asetuksella käyttöön otettavia uusia kelpoisuuskriteereitä ja ensisijaisuusperusteita eri tavoin eri alueilla, siltä osin kuin kyseessä ovat alueet, jotka soveltuvat suojatulla alkuperänimityksellä varustettujen viinien viljelyyn, alueet, jotka soveltuvat suojatulla maantieteellisellä merkinnällä varustettujen viinien viljelyyn, tai maantieteellistä merkintää vailla olevat alueet. Näiden kriteerien ja perusteiden eriytetyn soveltamisen tulisi aina perustua kyseessä olevien alueiden välisiin eroihin.
(5)
Jotta voitaisiin varautua siihen, että järjestelmää kierretään muulla kuin tässä asetuksessa ennakoidulla tavalla, jäsenvaltioiden olisi hyväksyttävä toimenpiteitä, joiden tarkoituksena on varmistaa, etteivät luvanhakijat kierrä kelpoisuuskriteereitä tai ensisijaisuusperusteita niissä tapauksissa, joissa niiden toimiin ei sovelleta tässä asetuksessa säädettyjä kiertämisen ehkäisemistä koskevia erityisiä säännöksiä.
(6)
Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 66 artiklan 2 kohdassa säädetään mahdollisuudesta sallia raivattavien viiniköynnösten samanaikainen esiintyminen vastaistutettujen viiniköynnösten kanssa. Väärinkäytösten estämiseksi jäsenvaltioilla tulisi olla mahdollisuus varmistaa tarpeenmukaisin keinoin, että raivaamista koskevaa sitoumusta noudatetaan, ja edellyttää vakuuden asettamista ennalta myönnettyä uudelleenistutusta koskevan luvan myöntämisen yhteydessä. Lisäksi on tarpeen täsmentää, että tilanteessa, jossa raivausta ei ole toteutettu mainitussa säännöksessä asetetun neljän vuoden määräajan kuluessa, sitoumuksenalaiselle alalle istutettuja viiniköynnöksiä olisi pidettävä luvattomasti istutettuina.
(7)
Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 66 artiklan 3 kohdassa säädetään, että jäsenvaltiot voivat rajoittaa uudelleenistutuksia alueilla, jotka soveltuvat suojatuilla alkuperänimityksillä tai suojatuilla maantieteellisillä merkinnöillä varustettujen viinien viljelyyn, tunnustettujen ja edustavien ammattialajärjestöjen suosituksen perusteella. Tällaiset rajoittamista koskevat päätökset olisi niiden soveltamisalan rajaamiseksi perusteltava, ja samalla olisi varmistettava järjestelmän johdonmukaisuus ja estettävä sen kiertäminen. Erityisesti olisi varmistettava, ettei asetuksen (EU) N:o 1308/2013 66 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen uudelleenistutuksia koskevien lupien automaattinen myöntäminen estä jäsenvaltioiden mahdollisuutta rajoittaa lupien myöntämistä tietyille alueille 63 artiklan 2 kohdan b alakohdan ja 63 artiklan 3 kohdan mukaisesti. Olisi kuitenkin täsmennettävä, että tiettyjä erityistapauksia ei pidetä järjestelmän kiertämisenä.
(8)
Asetuksen (EU) N:o 1306/2013 64 artiklassa säädetään hallinnollisista seuraamuksista sellaisia tapauksia varten, joissa kelpoisuuskriteerejä, sitoumuksia ja muita alakohtaisen maatalouslainsäädännön soveltamisesta johtuvia velvoitteita ei noudateta. Pelotevaikutuksen varmistamiseksi jäsenvaltioiden olisi voitava mukauttaa porrastetusti kyseisiä seuraamuksia asianomaisilla viinitiloilla tuotettujen viinien kaupallisen arvon mukaan. Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 71 artiklan 4 kohdan mukaisesti olisi pelotevaikutuksen varmistamiseksi säädettävä luvattomien istutusten yhteydessä sovellettavista hallinnollisista seuraamuksista. Tällaisten seuraamusten vähimmäismäärän olisi vastattava unionin keskimääräistä vuosituloa viininviljelyhehtaaria kohden, viininviljelyalojen hehtaarikohtaisen bruttomarginaalin perusteella määriteltynä. Olisi säädettävä seuraamusten porrastamisesta vähimmäismäärästä alkaen sen mukaan, kuinka kauan velvoitteen noudattamatta jättäminen on kestänyt. Jäsenvaltioille olisi myös annettava mahdollisuus soveltaa ankarampia vähimmäisseuraamuksia tietyn alueen tuottajiin, jos unionin tasolla vahvistettu vähimmäismäärä on kyseisen alueen arvioitua keskimääräistä hehtaarikohtaista vuosituloa pienempi. Seuraamusten vähimmäismäärän korottaminen olisi suhteutettava sen alueen, jolla luvaton viiniviljelmä sijaitsee, arvioituun keskimääräiseen hehtaarikohtaiseen vuosituloon,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Viini-istutusten lupajärjestelmästä vapautetut alueet
1. Asetuksen (EU) N:o 1308/2013 II osan I osaston III luvussa säädettyä viini-istutusten lupajärjestelmää ei sovelleta istutuksiin tai uudelleenistutuksiin mainitun asetuksen 62 artiklan 4 kohdassa tarkoitetuilla alueilla, jotka täyttävät tämän artiklan 2, 3 ja 4 kohdassa vahvistetut edellytykset.
2. Istutuksista tai uudelleenistutuksista alueilla, jotka on tarkoitettu kokeellisiin tarkoituksiin tai emoviiniköynnösten varttamisoksien viljelyyn, on ilmoitettava ennalta toimivaltaisille viranomaisille. Ilmoituksessa on annettava kaikki asiaankuuluvat tiedot kyseisistä alueista ja ajanjaksoista, joina kokeilu tai emoviiniköynnösten varttamisoksien viljely tapahtuu. Tällaisten ajanjaksojen pidentämisestä on niin ikään ilmoitettava toimivaltaisille viranomaisille.
Jos markkinahäiriöiden riskiä ei katsota olevan, jäsenvaltiot voivat päättää, että kyseisillä alueilla tuotettuja viinirypäleitä ja niistä saatuja rypäletuotteita voi pitää kaupan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuina ajanjaksoina. Tällaisen ajanjakson päättyessä tuottajan on joko
a)
saatava kyseiselle alueelle lupa asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan tai 68 artiklan mukaisesti, jotta alueella tuotettuja viinirypäleitä ja niistä saatuja rypäletuotteita voidaan pitää kaupan; tai
b)
raivattava ala omalla kustannuksellaan asetuksen (EU) N:o 1308/2013 71 artiklan 1 kohdan mukaisesti.
Alueiden, jotka on tarkoitettu kokeellisiin tarkoituksiin tai emoviiniköynnösten varttamisoksien viljelyyn ja jotka on istutettu ennen 1 päivää tammikuuta 2016 uusien istutusoikeuksien perusteella, on mainitun päivämäärän jälkeen edelleen täytettävä kaikki tällaisten oikeuksien käytölle asetetut edellytykset aina siihen asti, kun kokeellisiin tarkoituksiin tai emoviiniköynnösten varttamisoksien tuottamiseen tarkoitettu viljely, jolle oikeudet on myönnetty, päättyy. Kyseisten ajanjaksojen päättymisen jälkeen sovelletaan ensimmäisessä ja toisessa alakohdassa vahvistettuja sääntöjä.
3. Istutettaviin tai uudelleenistutettaviin aloihin, joilta saatavat viini tai viinituotteet on tarkoitettu yksinomaan viinintuottajan oman talouden käyttöön, sovelletaan seuraavia edellytyksiä:
a)
ala saa olla kooltaan enintään 0,1 hehtaaria;
b)
kyseinen viininviljelijä ei harjoita kaupallista viinintuotantoa tai muiden rypäletuotteiden kaupallista tuotantoa.
Tämän kohdan soveltamiseksi jäsenvaltiot voivat rinnastaa viiniviljelijän omaan talouteen tietyt järjestöt, jotka eivät harjoita kaupallista toimintaa.
Jäsenvaltiot voivat päättää, että ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut istutukset kuuluvat ilmoitusvelvollisuuden piiriin.
4. Tuottajalla, joka on menettänyt tietyn osan viininviljelyalastaan ja kansallisen lainsäädännön nojalla yleisen edun vuoksi toteutettujen pakkolunastusten johdosta, on oikeus istuttaa uusi ala, jos tällainen vastaistutettu ala on todelliselta satotasoltaan enintään 105 prosenttia menetettyyn alaan nähden. Vastaistutettu ala on merkittävä viinitilarekisteriin.
5. Sellaisten alueiden raivaus, joihin sovelletaan 2 ja 3 kohdassa tarkoitettua vapautusta, ei oikeuta asetuksen (EU) N:o 1308/2013 66 artiklan mukaiseen uudelleenistutuksia koskevaan lupaan. Tällainen lupa on kuitenkin myönnettävä, jos kyseessä on 4 kohdassa tarkoitetun vapautuksen nojalla vastaistutettujen alojen raivaus.
2 artikla
Luvan myöntämisperusteet
1. Kun jäsenvaltiot soveltavat asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 1 kohdan c alakohdassa vahvistettua kelpoisuuskriteeriä, sovelletaan tämän asetuksen liitteessä I olevassa A osassa vahvistettuja sääntöjä.
Jäsenvaltiot voivat soveltaa myös puolueetonta ja syrjimätöntä lisäkriteeriä sen varmistamiseksi, ettei hakemus aiheuta erityisten suojattujen alkuperänimitysten maineen väärinkäytön merkittävää riskiä, mikä on oletuksena elleivät viranomaiset osoita tällaisen riskin olemassaoloa. Tällaisen lisäkriteerin soveltamista koskevat säännöt vahvistetaan liitteessä I olevassa B osassa.
2. Jos jäsenvaltiot päättävät uusia istutuksia koskevia lupia myöntäessään soveltaa yhtä tai useampaa asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 1 kohdan a-c alakohdassa tarkoitettua kelpoisuuskriteeriä ja tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitettua lisäkriteeriä, ne voivat soveltaa kyseisiä kriteereitä kansallisella tai sitä alemmalla tasolla.
3. Kun jäsenvaltiot soveltavat yhtä tai useampaa asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 2 kohdassa lueteltua ensisijaisuusperustetta, sovelletaan tämän asetuksen liitteessä II olevassa A-H osassa vahvistettuja sääntöjä.
Jäsenvaltiot voivat soveltaa myös sellaisen tuottajan tai sosiaalisissa tarkoituksissa toimivan voittoa tavoittelemattoman yhteisön, joka on saanut käyttöönsä terrorismin tai muun rikollisen toiminnan vuoksi menetetyksi tuomittuja maa-alueita, aiempaa toimintaa koskevia puolueettomia ja syrjimättömiä lisäperusteita. Tällaisten lisäperusteiden soveltamista koskevat säännöt vahvistetaan liitteessä II olevassa I osassa.
4. Jos jäsenvaltiot päättävät uusia istutuksia koskevia lupia myöntäessään soveltaa yhtä tai useampaa asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 2 kohdan a-h alakohdassa tarkoitettua ensisijaisuusperustetta sekä tämän artiklan 3 kohdassa vahvistettuja lisäperusteita, ne voivat soveltaa kyseisiä perusteita yhtenäisesti kansallisella tasolla tai eriyttää niiden soveltamista aluetasolla antamalla eri perusteille erilainen painoarvo.
5. Yhden tai useamman asetuksen (EU) N:o 1308/2013 64 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun perusteen käyttämistä kelpoisuuskriteerinä jollakin 63 artiklan 2 kohdassa mainitulla maantieteellisellä tasolla pidetään perusteltuna 64 artiklan 1 kohdan d alakohdan soveltamiseksi, jos tarkoituksena on ratkaista kyseisellä maantieteellisellä tasolla ilmenevä viininviljelyalan erityisongelma, jota ei voida ratkaista muulla tavoin kuin tällaista rajoitusta soveltamalla.
6. Jäsenvaltioiden on tarvittaessa hyväksyttävä lisätoimenpiteitä, joilla varmistetaan, etteivät luvanhakijat kierrä liitteissä I ja II vahvistettuja kelpoisuuskriteereitä ja ensisijaisuusperusteita, sanotun kuitenkaan rajoittamatta mainituissa liitteissä erityisten kelpoisuuskriteerien ja ensisijaisuusperusteiden osalta vahvistettujen sääntöjen soveltamista.
3 artikla
Ennalta myönnettyjä uudelleenistutusoikeuksia koskevat luvat
Jäsenvaltiot voivat asettaa luvan myöntämisen edellytykseksi vakuuden asettamista koskevan velvoitteen, kun kyseessä on tuottaja, joka sitoutuu raivaamaan viiniköynnöstä kasvavan alan asetuksen (EU) N:o 1308/2013 66 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Jos tuottaja ei ole suorittanut raivausta viimeistään neljän vuoden kuluttua siitä päivästä, jona uudet viiniköynnökset istutettiin, sitoumuksenalaiseen raivaamattomaan alaan sovelletaan asetuksen (EU) N:o 1308/2013 71 artiklaa.
4 artikla
Uudelleenistutusta koskevat rajoitukset
Jäsenvaltiot voivat rajoittaa uudelleenistutuksia asetuksen (EU) N:o 1308/2013 66 artiklan 3 kohdan perusteella, jos uudelleenistutettava ala sijaitsee alueella, jolla uusia istutuksia koskevien lupien myöntämistä rajoitetaan asetuksen (EU) N:o 1308/2013 63 artiklan 2 kohdan b alakohdan mukaisesti ja jos päätöksen perusteena on tarve välttää selvästi osoitettua tietyn suojatun alkuperänimityksen tai suojatun maantieteellisen merkinnän arvon alenemisen merkittävää riskiä.
Ensimmäisessä kohdassa tarkoitettua merkittävää arvon alenemisen riskiä ei ole, jos
a)
uudelleenistutettava ala sijaitsee samalla alueella, jolla on suojattu alkuperänimitys tai suojattu maantieteellinen merkintä kuin raivattavalla alalla, ja viiniköynnösten uudelleenistutuksessa noudatetaan saman suojatun alkuperänimityksen tai suojatun maantieteellisen merkinnän eritelmää kuin raivattavalla alalla;
b)
uudelleenistutuksen tarkoituksena on sellaisten viinien tuottaminen, joilla ei ole maantieteellistä merkintää, edellyttäen, että hakija tekee uusien istutusten osalta samat sitoumukset kuin ne, jotka vahvistetaan tämän asetuksen liitteessä I olevan A ja B osan 2 kohdassa.
5 artikla
Seuraamukset ja kustannusten periminen
Jäsenvaltioiden on määrättävä taloudellisia seuraamuksia tuottajille, jotka eivät noudata asetuksen (EU) N:o 1308/2013 71 artiklan 1 kohdassa asetettua velvoitetta.
Taloudellisen seuraamuksen vähimmäismäärä on
a)
6 000 euroa hehtaarilta, jos tuottaja raivaa luvattoman istutuksen kokonaisuudessaan neljän kuukauden kuluessa päivästä, jona tuottajalle ilmoitettiin sääntöjenvastaisuudesta, siten kuin asetuksen (EU) N:o 1308/2013 71 artiklan 2 kohdassa tarkoitetaan;
b)
12 000 euroa hehtaarilta, jos tuottaja raivaa luvattoman istutuksen kokonaisuudessaan neljän kuukauden jakson päättymistä seuraavan ensimmäisen vuoden kuluessa;
c)
20 000 euroa hehtaarilta, jos tuottaja raivaa luvattoman istutuksen kokonaisuudessaan neljän kuukauden jakson päättymistä seuraavan ensimmäisen vuoden jälkeen.
Jos alueella, jolla kyseiset viinitilat sijaitsevat, saatavan vuositulon määrän arvioidaan ylittävän 6 000 euroa hehtaarilta, jäsenvaltiot voivat korottaa toisessa alakohdassa vahvistettuja vähimmäismääriä suhteellisesti kyseisen alueen arvioidun hehtaarikohtaisen keskimääräisen vuositulon mukaan.
Jos jäsenvaltio huolehtii itse luvattomien istutusten raivaamisesta, raivaukseen liittyvät, tuottajalta asetuksen (EU) N:o 1308/2013 71 artiklan 2 kohdan mukaisesti perittävät kustannukset lasketaan puolueettomalla tavalla ottaen huomioon työvoimakustannukset, koneiden käyttö ja kuljetukset tai muut aiheutuneet kustannukset. Tällaiset kustannukset lisätään sovellettavaan seuraamukseen.
6 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 15 päivänä joulukuuta 2014.