РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2015/293 НА КОМИСИЯТА
от 24 февруари 2015 година
за вписване на наименование в регистъра на защитените наименования за произход и защитените географски указания (Liliputas (ЗГУ)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1151/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 21 ноември 2012 г. относно схемите за качество на селскостопанските продукти и храни (1), и по-специално член 15, параграф 2 и член 52, параграф 3, буква б) от него,
като има предвид, че:
(1)
В съответствие с член 50, параграф 2, буква а) от Регламент (ЕС) № 1151/2012 заявлението за регистрация на наименованието „Liliputas“, подадено от Литва, бе публикувано в Официален вестник на Европейския съюз (2).
(2)
С уведомление за възражение от 13 септември 2013 г. и мотивирано възражение от 8 ноември 2013 г. Полша възрази срещу регистрацията съгласно член 51, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012. Възражението бе счетено за допустимо.
(3)
С писма от 8 януари 2014 г. Комисията прикани заинтересованите страни да проведат необходимите консултации, за да постигнат съгласие в съответствие с техните вътрешни процедури.
(4)
Литва и Полша не успяха да се споразумеят.
(5)
Съответно Комисията следва да приеме решение в съответствие с процедурата по член 52, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕС) № 1151/2012.
(6)
В съответствие с член 10, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 1151/2012 възразяващата страна твърди, че регистрацията на „Liliputas“ като защитено географско указание би поставило под въпрос съществуването на друго отчасти идентично наименование, на търговски марки и продукти, които са законно на полския пазар доста по-дълго от пет години преди датата, на която заявлението за регистрация на наименованието „Liliputas“ като защитено географско указание е било публикувано в Официален вестник на Европейския съюз (15 юни 2013 г.); според възразяващата страна, тази регистрация би била заплаха за съществуването на продукт с наименование „Liliput“, който представлява полско сирене с характеристики, подобни на тези на сиренето „Liliputas“ и чието име е подобно във фонетичен план на наименованието „Liliputas“.
(7)
Възразяващата страна твърди, че терминът „Liliput“ се използва обикновено в Полша за продукти с малък размер и се използва също за сирена. Сирене с наименование „Liliput“ се произвежда и търгува законно в Полша от 1971 г. В различни фирмени стандарти, технически инструкции и норми за използване на суровини сиренето „Liliput“ се посочва наред с други видове сирена, като Gouda, Edam и Emmental. Този термин, с който се нарича полското сирене, е добре известен на полските потребители и по никакъв начин не е свързан с литовското сирене. Следователно той трябва да се разглежда като родов термин за родово сирене в Полша. Що се отнася до продукта, полското сирене „Liliput“ притежава характеристики, външен вид и размери, сходни с тези на литовското сирене „Liliputas“. Освен това възразяващата страна твърди, че „Liliput“ и „Liliputas“ са сходни продукти с родови наименования. Следователно регистрацията на наименованието „Liliputas“ като защитено географско указание би попречило на полските производители да търгуват своите сирена „Liliput“ или, във всеки случай, да използват наименованието „Liliput“ за сирене.
(8)
Възразяващата страна твърди също така, че предложените за регистрация продукт и наименование не отговарят на изискванията по член 5, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012. Както е посочено в публикувания единен документ, сиренето е наречено „Liliputas“ заради размерите си. Следователно наименованието „Liliputas“ не указва, че продуктът произхожда от точно определено място, а както и полското сирене „Liliput“ се отнася само до малкия размер на сиренето. В допълнение, качествата на продукта не се дължат на географския му произход, а се дължат просто на зреенето му на малки пити. Приносът на местната микроскопична плесен Penicillium pallidum Smith за органолептичните характеристики на „Liliputas“ не е доказан. Освен това фактът, че продуктът е бил произвеждан съгласно държавния стандарт на СССР потвърждава, че производството му е било възможно навсякъде в СССР и че не е обвързано с определения географски район. Най-сетне „Liliputas“ следва да се смята за генеричен продукт.
(9)
Няколко полски производители на сирене са получили защитени търговски марки, съдържащи думата „Liliput“, като регистрираната марка със словни и фигуративни елементи „Cheesland Liliput“ и „Ser Liliput“ и заявената словна марка „Serenada Liliput“. Производството на полски „Liliput“ е значително: 2 762 тона през 2013 г., произведени в промишлени мащаби и предлагани на пазара в цяла Полша в 2 250 магазина, а 4,8 % от продукцията е била за износ към пазара на ЕС. 90 % от произведеното сирене „Liliput“ е защитено с някаква търговска марка. Според възразяващата страна регистрирането на наименованието „Liliputas“ като защитено географско указание би представлявало заплаха за съществуването на тези търговски марки.
(10)
Независимо от посочените по-горе твърдения, представени от възразяващата страна, регистрирането на наименованието „Liliputas“ като защитено географско указание е целесъобразно по следните причини.
(11)
Макар наименованието „Liliputas“ да се корени в малкия размер на сиренето, към което то се отнася, в Литва, след половин век употреба, е видно, че то вече не препраща към размера, а и успоредно с това се е изградила силна връзка с района на производство. Понастоящем в Литва наименованието „Liliputas“ безспорно се свързва с ръчно изработеното полутвърдо ферментирало висококачествено сирене, което се произвежда в село Belvederis. Литовските потребители не свързват това наименование с някое полско сирене или със стандартизирано индустриално производство на сирене. Поради това, макар да отсъства географска част, наименованието „Liliputas“ отговаря на определението по член 5, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, според което защитеното географско указание е наименование, което идентифицира продукт с произход от специфично място, регион или държава.
(12)
Предвид гореизложеното „Liliputas“ не може да се разглежда като родово наименование. Наименованията, които са родови, макар да имат историческа връзка с мястото, в което продуктите, към които те се отнасят, са били произвеждани или търгувани най-напред, днес не са свързани по никакъв начин с този първоначално географски произход. За „Liliputas“ важи точно обратното. Отначало наименованието не е било свързвано с географски произход, но сега е тясно свързано със своя район на производство.
(13)
Качествата и реномето на продукта се отдават на неговия географски произход. Макар в публикувания единен документ да се посочва, че сиренето е получило наименованието „Liliputas“ заради размерите си, там все пак се уточнява, че неговият специфичен вкус и аромат се дължат на зреенето му на малки пити под въздействието на вътрешна микрофлора и микроскопичната плесен Penicillium pallidum Smith, която расте в избите в географския район. Тази плесен, която е специфична за избите в село Belvederis, е отговорна за млечната киселина, свежия вкус и характерния аромат на сиренето „Liliputas“. Районът притежава специални условия, които благоприятстват за запазването на тази плесен. Освен това фактът, че сиренето се произвежда ръчно, без машини, допринася за запазването и растежа на плесента. Освен това „Liliputas“ притежава доказана и солидна репутация на най-известния от всички литовски млечни продукти. Това е точно описано в публикувания единен документ.
(14)
Съответно разликите между „Liliputas“ и „Liliput“ са съвсем очевидни. „Liliputas“ не може да бъде разглеждан като генеричен продукт.
(15)
Що се отнася до твърдението, че след като „Liliputas“ е било регулирано от държавни стандарти на СССР, то е можело да се произвежда навсякъде в СССР, следва да се отбележи, че по онова време регулирането на продуктите с подобни стандарти е било задължително. В допълнение това обстоятелство не означава, че продуктът, както е описан в стандарта, посочен по инициатива на Литва, е бил произвеждан другаде. Във всеки случай, от 1969 г. до 1979 г. той получава множество награди, грамоти, медали и отличия за качество и е добре познат като литовско сирене, произвеждано в село Belvederis.
(16)
Терминът „Liliput“ е подобен във фонетичен план на термина „Liliputas“, за който е подадено заявление за регистрация. И двете наименования се коренят в малките размери на сиренето. Макар„Liliputas“ да е продукт с много отличителни характеристики, качества и репутация, в някои отношения сиренето „Liliput“ е подобно на сиренето „Liliputas“. Предвид близостта в наименованията и приликата между продуктите, прилагането на защитата по член 13 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, при условие че наименованието „Liliputas“ бъде регистрирано, може да попречи на полските производители на сирене да използват термина „Liliput“.
(17)
Въз основа на събраната информация използването на термина „Liliput“ няма за цел въпросният продукт да се възползва от репутацията на наименованието „Liliputas“. Потребителите не са били или не са могли да бъдат подведени относно истинския произход на продуктите. В действителност двата продукта имат два отделни пазара, на които те са добре известни и правилно разпознавани. По тези причини и тъй като бе доказано, че терминът „Liliput“ се е използвал законно, последователно и справедливо най-малко 25 години преди заявлението за регистрация на наименованието „Liliputas“ да бъде подадено до Комисията, в интерес на безпристрастния подход и на общоприетата употреба следва да се предостави максималният преходен период, посочен в член 15, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012.
(18)
Това заключение не предполага обезателно, че ползването на термина „Liliput“ става незаконно. В съответствие с член 41, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, ако бъде установено, като се вземат предвид всички фактори, и по-специално съществуващото положение в районите на потребление и съответните национални или правни актове на Съюза, че наименованието „Liliput“ се е превърнало в родов термин, ползването му няма да бъде препятствано от регистрирането на наименованието „Liliputas“.
(19)
По отношение на търговските марки, съдържащи термина „Liliput“, за които има подадени заявления, които са били регистрирани или които са се наложили в резултат на употреба при безкористното използване на територията на Съюза преди подаването на заявлението за регистрация на „Liliputas“ като защитено географско указание, съгласно член 14, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1151/2012, въпросните марки могат да продължат да се използват и подновяват за съответния продукт, при условие че се изпълняват общите изисквания по законодателството за търговските марки.
(20)
Предвид гореизложеното наименованието „Liliputas“ следва да бъде вписано в регистъра на защитените наименования за произход и защитените географски указания.
(21)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета по политиката за качество на селскостопанските продукти,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регистрира се наименованието „Liliputas“ (ЗГУ).
Наименованието по първата алинея се отнася за продукт от клас 1.3. „Сирена“ от приложение XI към Регламент за изпълнение (ЕС) № 668/2014 на Комисията (3).
Член 2
Терминът „Liliput“ може да се използва за обозначаване на сирене, което не съответства на спецификацията за „Liliputas“, за период от петнадесет години, считано от датата на влизане в сила на настоящия регламент.
Член 3
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 24 февруари 2015 година.
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOASETUS (EU) 2015/293,
annettu 24 päivänä helmikuuta 2015,
nimityksen kirjaamisesta suojattujen alkuperänimitysten ja suojattujen maantieteellisten merkintöjen rekisteriin (Liliputas (SMM))
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon maataloustuotteiden ja elintarvikkeiden laatujärjestelmistä 21 päivänä marraskuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1151/2012 (1) ja erityisesti sen 15 artiklan 2 kohdan ja 52 artiklan 3 kohdan b alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Liettuan hakemus nimityksen ”Liliputas” rekisteröimiseksi julkaistiin Euroopan unionin virallisessa lehdessä (2) asetuksen (EU) N:o 1151/2012 50 artiklan 2 kohdan a alakohdan mukaisesti.
(2)
Syyskuun 13 päivänä 2013 päivätyllä vastaväiteilmoituksella ja marraskuun 8 päivänä 2013 päivätyllä perustellulla vastaväitteellä Puola vastusti rekisteröintiä asetuksen (EU) N:o 1151/2012 51 artiklan 2 kohdan nojalla. Vastaväite otettiin käsiteltäväksi.
(3)
Komissio kehotti 8 päivänä tammikuuta 2014 päivätyillä kirjeillä asianomaisia osapuolia neuvottelemaan ja sopimaan asiasta keskenään sisäisiä menettelyjään noudattaen.
(4)
Liettua ja Puola eivät päässeet sopimukseen.
(5)
Koska sopimukseen ei päästy, komission olisi tehtävä päätös asetuksen (EU) N:o 1151/2012 52 artiklan 3 kohdan b alakohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen.
(6)
Asetuksen (EU) N:o 1151/2012 10 artiklan 1 kohdan c alakohdan mukaisesti vastaväitteen esittäjä väitti, että nimityksen ”Liliputas” rekisteröiminen suojattuna maantieteellisenä merkintänä vaarantaisi nimityksen, joka on osittain sama, tavaramerkkien ja sellaisten tuotteiden olemassaolon, jotka ovat olleet laillisesti Puolan markkinoilla huomattavasti kauemmin kuin viisi vuotta ennen päivämäärää, jona hakemus nimityksen ”Liliputas” rekisteröimiseksi suojattuna maantieteellisenä merkintänä julkaistiin Euroopan unionin virallisessa lehdessä (15 päivänä kesäkuuta 2013); vastaväitteen esittäjän mukaan kyseinen rekisteröinti vaarantaisi ”Liliput”-nimisen tuotteen olemassaolon; kyseinen tuote on puolalainen juusto, jolla on samankaltaiset ominaisuudet kuin ”Liliputas”-juustolla ja jonka nimi on foneettisesti samanlainen kuin ”Liliputas”.
(7)
Vastaväitteen esittäjä väittää, että ilmaisua ”Liliput” käytetään yleisesti Puolassa viittaamaan tuotteisiin, joille on ominaista pieni koko, ja että sitä käytetään myös juustosta. ”Liliput”-juustoa on tuotettu ja pidetty kaupan laillisesti Puolassa vuodesta 1971 lähtien. Yritysten sisäisissä standardeissa, teknisissä ohjeissa ja raaka-aineiden käyttönormeissa ”Liliput”-juusto luetellaan muuntyyppisten juustojen, kuten gouda, edam ja emmental, joukkoon. Tämä puolalaiseen juustoon viittaava ilmaisu on suosittu puolalaisten kuluttajien keskuudessa, eikä se ole millään lailla yhteydessä kyseiseen liettualaiseen juustoon. Siksi sitä on pidettävä juustoa yleisellä tasolla koskevana yleisnimenä Puolassa. Tuotetta ajatellen puolalaisen ”Liliput”-juuston ominaisuudet, ulkonäkö ja mittasuhteet muistuttavat liettualaista ”Liliputas”-juustoa. Vastaväitteen esittäjä katsoo lopuksi, että ”Liliput” ja ”Liliputas” ovat samanlaisia tuotteita, joilla on yleisnimet. Sen vuoksi nimityksen ”Liliputas” rekisteröiminen suojattuna maantieteellisenä merkintänä estäisi puolalaisia tuottajia pitämästä kaupan ”Liliput”-juustoaan tai vähintään käyttämästä juustosta nimitystä ”Liliput”.
(8)
Vastaväitteen esittäjä väittää myös, etteivät tuote ja rekisteröitävä nimitys täytä asetuksen (EU) N:o 1151/2012 5 artiklan 2 kohdan vaatimuksia. Kuten julkaistussa yhtenäisessä asiakirjassa todetaan, juusto sai nimen ”Liliputas” kokonsa vuoksi. Sen vuoksi nimi ”Liliputas” ei osoita, että juusto tulisi jostain tietystä paikasta, vaan, kuten puolalainen juusto ”Liliput”, pelkästään viittaa juuston pieneen kokoon. Tuotteen ominaisuudet eivät myöskään johdu maantieteellisestä alkuperästä vaan pelkästään siitä seikasta, että juusto kypsytetään pienissä erissä. Paikallisen Penicillium pallidum Smith -mikrosienen vaikutusta ”Liliputas”-juuston astinvaraisiin ominaisuuksiin ei ole näytetty toteen. Lisäksi se seikka, että tuotetta tuotettiin Neuvostoliiton (Sosialististen neuvostotasavaltojen liitto) valtiollisten normien alaisuudessa vahvistaa sen, että tuotetta voitiin tuottaa missä tahansa Neuvostoliitossa ja ettei kyseiseen rajattuun maantieteelliseen alueeseen ollut erityistä yhteyttä. Näin ollen ”Liliputas”-juusto olisi katsottava geneeriseksi tuotteeksi.
(9)
Useille puolalaisille juustonvalmistajille on myönnetty suoja ”Liliput”-sanan sisältäville tavaramerkeille. Näitä ovat esimerkiksi rekisteröity sana- ja kuviomerkki ”Cheesland Liliput” ja ”Ser liliput” sekä hakemuksen kohteena oleva sanamerkki ”Serenada Liliput”. Puolassa ”Liliput”-juustoa tuotetaan huomattavia määriä: Vuonna 2013 tuotettiin teollisesti 2 762 tonnia juustoa, jota pidettiin kaupan kaikkialla Puolassa yli 2 250 kaupassa; tuotannosta 4,8 prosenttia vietiin EU:n markkinoille. ”Liliput”-juuston tuotannosta 90 prosenttia tapahtuu tavaramerkillä. Vastaväitteen esittäjän mielestä nimityksen ”Liliputas” rekisteröiminen suojattuna maantieteellisenä merkintänä uhkaisi tällaisten tavaramerkkien olemassaoloa.
(10)
Siitä huolimatta, että vastaväitteen esittäjä on esittänyt edellä mainitut väitteet, on aiheellista rekisteröidä nimitys ”Liliputas” suojattuna maantieteellisenä merkintänä seuraavista syistä.
(11)
Vaikka nimitys ”Liliputas” juontaa alun perin juurensa juuston pienestä koosta, on selvää, että Liettuassa nimitys on puolessa vuosisadassa menettänyt yhteytensä kokoon ja samalla on syntynyt vahva yhteys tuotantoalueeseen. Nykyisin Liettuassa nimitys ”Liliputas” yhdistyy kiistattomasti käsin tehtyyn puolikovaan hapatettuun korkealaatuiseen juustoon, joka tuotetaan Belvederisin kylässä. Liettualaiset kuluttajat eivät yhdistä juustoa puolalaiseen juustoon eivätkä standardoituun teolliseen juustonvalmistukseen. Vaikkei nimityksessä olekaan maantieteellistä osaa, ”Liliputas” noudattaa asetuksen (EU) N:o 1151/2012 5 artiklan 2 kohdassa esitettyä määritelmää, jossa todetaan, että suojatulla maantieteellisellä merkinnällä tarkoitetaan tuotetta, joka on peräisin tietyltä alueelta taikka tietystä paikasta tai maasta.
(12)
Edellä esitetyn perusteella nimitystä ”Liliputas” ei voida pitää yleisnimenä. Vaikka yleisnimillä on historiallinen yhteys paikkaan, jossa tuotetta, johon ne viittaavat, alun perin tuotettiin tai jossa sitä pidettiin kaupan, ne ovat nykyisin täysin menettäneet yhteytensä vanhaan maantieteelliseen alkuperäänsä. ”Liliputas”-juuston kohdalla on käynyt juuri päinvastoin. Juusto ei ollut alun perin yhteydessä maantieteelliseen alkuperäänsä mutta on nykyisin vahvasti yhteydessä tuotantoalueeseensa.
(13)
Tuotteella on ominaisuuksia ja maine, jotka johtuvat sen maantieteellisestä alkuperästä. Vaikka julkaistussa yhtenäisessä asiakirjassa todetaan, että juusto sai ”Liliputas”-nimen kokonsa vuoksi, siinä kuitenkin selvennetään, että juuston erityinen maku ja aromi johtuvat kypsytyksestä asianomaisella maantieteellisellä alueella pienissä erissä kellareissa, joissa esiintyy Penicillium pallidum Smith -mikrosienen itiöitä. Tämä erityisesti Belvederisin kylän kellareissa kasvava homesieni saa aikaan ”Liliputas”-juustolle ominaisen maitohappoisen raikkaan maun ja aromin. Kyseinen alue tarjoaa tälle homesienelle erityiset ominaisuudet selviytyä. Lisäksi se seikka, että juusto valmistetaan käsin muutoin kuin mekaanisesti auttaa osaltaan säilyttämään ja kehittämään homesientä. ”Liliputas”-juustolla on myös hyvin dokumentoitu ja vakaa maine Liettuan meijerituotannon lippulaivana, mitä kuvataan julkaistussa yhtenäisessä asiakirjassa tarkkaan.
(14)
Erot ilmaisujen ”Liliputas” ja ”Liliput” välillä ovatkin siksi aivan ilmeiset. ”Liliputas”-juustoa ei voida pitää geneerisenä tuotteena.
(15)
Sen väitteen osalta, että ”Liliputas”-juustoa voitiin tuottaa missä tahansa Neuvostoliitossa, koska siihen sovellettiin kyseisen maan vahvistamia normeja, olisi todettava, että mainittujen normien soveltaminen tuotteisiin oli pakollista tuohon aikaan. Tämä seikka ei myöskään merkitse sitä, että tuotetta, sellaisena kuin sitä kuvataan Liettuan aloitteesta mukaan liitetyssä standardissa, olisi tuotettu muualla. Juusto on joka tapauksessa saanut vuosina 1969-1979 useita palkintoja, kunniakirjoja, laatumerkkejä ja mitaleja, ja se on selkeästi yksilöity liettualaiseksi Belvederisin kylässä valmistetuksi juustoksi.
(16)
Ilmaisu ”Liliput” on foneettisesti samanlainen kuin rekisteröitävä ilmaisu ”Liliputas”. Molemmat ilmaisut juontavat juurensa juuston pienestä koosta. Vaikka ”Liliputas”-juustolla on selkeästi erottuvat ominaispiirteet, laatu ja maine, ”Liliput”-juustolla on ominaisuuksia, jotka tekevät siitä ”Liliputas”-juuston kaltaisen. Koska ilmaisut muistuttavat toisiaan ja tuotteet ovat visuaalisesti samankaltaisia, asetuksen (EU) N:o 1151/2012 13 artiklassa säädetyn suojan soveltaminen voisi johtaa siihen, että ”Liliputas”, jos nimitys rekisteröidään, estäisi puolalaisia juustonvalmistajia käyttämästä ilmaisua ”Liliput”.
(17)
Todisteet osoittavat, ettei ilmaisun ”Liliput” käytön tarkoituksena ole ollut hyötyä ilmaisun ”Liliputas” maineesta. Kuluttajia ei ole johdettu eikä ole voitu johtaa harhaan tuotteiden oikean alkuperän suhteen. Kyseisillä kahdella tuotteella on itse asiassa selkeästi eri markkinat, joilla ne tunnetaan hyvin ja yksilöidään oikein. Näistä syistä ja koska on osoitettu, että ilmaisu ”Liliput” on ollut oikeudellisessa käytössä keskeytyksettä ja oikeudenmukaisesti vähintään 25 vuoden ajan ennen kuin hakemus nimityksen ”Liliputas” rekisteröimiseksi esitettiin komissiolle, olisi oikeudenmukaisuuden ja perinteisen käytön varmistamiseksi myönnettävä asetuksen (EU) N:o 1151/2012 15 artiklan 2 kohdassa säädetty siirtymäkauden enimmäisaika.
(18)
Tämä päätelmä ei välttämättä tarkoita sitä, että ilmaisun ”Liliput” käytöstä tulisi laitonta. Jos voidaan todeta, että ilmaisusta ”Liliput” on tullut yleisnimi ottaen huomioon kaikki asiaankuuluvat tekijät ja erityisesti tilanne alueilla, joilla tuotetta käytetään, ja asiaa koskevat kansalliset tai unionin säädökset, nimityksen ”Liliputas” rekisteröiminen ei asetuksen (EU) N:o 1151/2012 41 artiklan 2 kohdan mukaisesti vaikuttaisi ilmaisun ”Liliput” käyttöön.
(19)
Jos tavaramerkki sisältää ilmaisun ”Liliput” ja sitä koskeva hakemus on tehty tai tavaramerkki on rekisteröity tai sitä koskeva oikeus on saatu asiaa koskevan lainsäädännön mukaisesti unionin alueella vilpittömässä mielessä tapahtuneella käytöllä ennen kuin tehtiin hakemus nimityksen ”Liliputas” rekisteröimiseksi suojattuna maantieteellisenä merkintänä, tavaramerkin käyttöä voidaan asetuksen (EU) N:o 1151/2012 14 artiklan 2 kohdan mukaisesti jatkaa ja tavaramerkki voidaan uusia edellyttäen, että tavaramerkkilainsäädännön yleiset vaatimukset täyttyvät muilta osin.
(20)
Näiden tietojen perusteella nimitys ”Liliputas” olisi lisättävä suojattujen alkuperänimitysten ja suojattujen maantieteellisten merkintöjen rekisteriin.
(21)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat maataloustuotteiden laatupolitiikkakomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Rekisteröidään nimitys ”Liliputas” (SMM).
Ensimmäisessä alakohdassa mainittu nimitys viittaa komission täytäntöönpanoasetuksen (EU) N:o 668/2014 (3) liitteessä XI olevan luokan 1.3 ”Juustot” tuotteeseen.
2 artikla
Ilmaisua ”Liliput” voidaan viidentoista vuoden ajan tämän asetuksen voimaantulosta käyttää kuvaamaan juustoa, joka ei ole ”Liliputas”-tuotteen eritelmän vaatimusten mukaista.
3 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 24 päivänä helmikuuta 2015.