ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 152/2013 НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета във връзка с регулаторните технически стандарти относно капиталовите изисквания за централните контрагенти
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 година относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции (2), и по-специално член 16, параграф 3 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕС) № 648/2012 г. определя, наред с други въпроси, пруденциалните изисквания по отношение на централните контрагенти (ЦК), за да се гарантира, че те са сигурни и стабилни и че винаги спазват капиталовите изисквания. Като се има предвид, че до голяма степен рисковете, произтичащи от клирингови дейности, се покриват със специални финансови ресурси, такива капиталови изисквания следва да подсигурят, че ЦК винаги разполага с достатъчно капитал срещу кредитен риск, риск от контрагента, пазарен риск, операционен риск, правен риск и бизнес риск, които не са покрити от споменатите специални финансови ресурси, и че той е в състояние при необходимост организирано да преустанови или преструктурира своите операции.
(2)
Разпоредбите относно капитала на кредитните институции и инвестиционните посредници следва по-специално да бъдат взети предвид във връзка с техническите стандарти, тъй като при изпълнение на дейности без покритие ЦК са изложени на рискове, сходни с рисковете, на които са изложени кредитните институции и инвестиционните посредници. Съответните части на Принципите за инфраструктурата на финансовите пазари, издадени от Комитета по платежни и сетълмент системи и Международната организация на комисиите по ценни книжа („принципи CPSS - IOSCO“), също следва да бъдат взети предвид. За да се гарантира, че те са в състояние да извършат организирано преустановяване на дейността или преструктуриране на своите дейности, ЦК следва да разполагат с достатъчно финансови ресурси, за да посрещнат оперативните си разходи за определен период от време. ЦК следва да могат през този период да въвеждат всякакви мерки, за да реорганизират най-важните си операции, включително посредством рекапитализация, смяна на ръководството, преразглеждане на бизнес стратегиите, структурата на разходите или таксите, преструктуриране на предоставяните услуги, ликвидация на клиринговия портфейл или сливане или прехвърляне на техните клирингови дейности на друг ЦК. В периода на преустановяване или преструктуриране е необходимо ЦК да продължава дейността си. Въпреки че в този случай някои разходи, като маркетинговите например, може да намалеят, други разходи, като например правните, може да се повишат. Поради това използването на брутните годишни оперативни разходи се счита за уместно приближение до действителните разходи при преустановяване или преструктуриране на операциите на ЦК. С цел да се вземе предвид разнообразието на счетоводните практики на различните ЦК, оперативните разходи следва да се разглеждат в съответствие с международните стандарти за финансово отчитане (МСФО), приети в съответствие с Регламент (ЕО) № 1606/2002 на Европейския парламент и на Съвета от 19 юли 2002 г. за прилагането на международните счетоводни стандарти (3), или в съответствие с редица ограничени други правила, приложими в тази област, както е посочено в правото на Съюза.
(3)
Тъй като капиталът във всеки един момент следва да бъде достатъчен, за да осигури организирано преустановяване на дейността и подходяща защита срещу евентуални рискове, както се изисква от член 16, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 648/2012, е необходимо да се създаде инструмент за ранно предупреждение, за да се даде възможност на компетентните органи да получат информация достатъчно време преди да възникне ситуация, при която капиталът на ЦК е близо до капиталовото изискване, чрез въвеждане на праг за уведомяване на равнище 110 % от размера на капиталовото изискване.
(4)
Въпреки трудностите при количественото определяне на експозицията към операционен риск, Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (4) е подходяща база са сравнение с цел определяне на капиталовото изискване за ЦК. В съответствие с Директива 2006/48/ЕО определението на операционния риск следва да включва правния риск по отношение на техническите стандарти за капиталовите изисквания за централните контрагенти.
(5)
Директива 2006/48/ЕО и Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно капиталовата адекватност на инвестиционните посредници и кредитните институции (5) са подходяща база за сравнение за целите на определянето на капиталовите изисквания за покриване на кредитни рискове, рискове от контрагента и пазарни рискове, които не са покрити със специални финансови ресурси, тъй като те са сходни на рисковете, поемани от кредитните институции или инвестиционните посредници.
(6)
ЦК не следва да държат капитал за експозицията към търговски риск и за вноските в гаранционния фонд, които възникват по силата на споразумение за оперативна съвместимост, когато са изпълнени изискванията по членове 52 и 53 от Регламент (ЕС) № 648/2012. Когато обаче тези изисквания не са изпълнени, връзките между различни ЦК биха могли да ги изложат на допълнителни рискове, ако предоставеното от тях обезпечение не е напълно защитено, а несъстоятелността достатъчно отдалечена, или ако вноските в гаранционния фонд са изложени на риск в случай на изпадане в несъстоятелност на клирингов член на получаващ ЦК. Следователно в такива случаи капиталовите изисквания следва да се прилагат по отношение на вноските в гаранционния фонд, както и по отношение на експозицията към търговски риск спрямо други ЦК. С цел да се избегне ефектът на доминото правилата за вноските в гаранционния фонд към други ЦК следва по принцип да бъдат по-консервативни от правилата за експозицията на кредитните институции спрямо ЦК. Собствените ресурси на ЦК, използвани за вноски в гаранционен фонд на друг ЦК, не трябва да се вземат предвид за целите на член 16, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 648/2012, тъй като те не са инвестирани в съответствие с неговата инвестиционна политика. Също така те не следва да бъдат отчитани два пъти за целите на изчисляването на размера на рисково претеглената експозиция, произтичаща от тези вноски.
(7)
Времето, необходимо за организирано преустановяване на дейността, е строго зависимо от клиринговите услуги, предоставяни от ЦК, и от пазарната среда, в която той действа, особено в случаите, когато друг ЦК може да поеме неговите услуги. Поради това броят на месеците, необходими за преустановяване на дейността, следва да се основава на собствената оценка на ЦК, която следва да бъде одобрена от компетентния орган. Следва да бъде изискан като минимум шестмесечен период с цел да се осигури разумно равнище на капиталовите изисквания.
(8)
Бизнес риск е рискът, който даден ЦК поема поради своята ефективност и потенциалните промени в общите стопански условия, което е вероятно да накърни неговото финансово състояние в резултат на спад в приходите или увеличение на разходите, водещи до загуба, която трябва да се приспадне от неговия капитал. Тъй като равнището на бизнес риска е силно зависимо от конкретното състояние на всеки ЦК и е обусловено от различни фактори, като например неефективни процедури, неблагоприятни пазарни условия, неподходящ отговор на технологичния напредък или лошо изпълнение на бизнес стратегиите, капиталовото изискване следва да се основава на собствената оценка на ЦК, която се одобрява от компетентния орган. Необходимо е да бъде въведен долен праг с цел да се осигури разумно равнище на капиталовите изисквания.
(9)
Европейският банков орган (ЕБО) работи в тясно сътрудничество с Европейската система на централните банки (ЕСЦБ) и се консултира с Европейския орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП), преди да представи проектите на технически стандарти, на които се основава настоящият регламент. Той също така проведе открити обществени консултации по проектите на регулаторни технически стандарти, анализира свързаните с тях възможни разходи и ползи и поиска становището на Групата на участниците от банковия сектор, създадена в съответствие с член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6).
(10)
Настоящият регламент се основава на проектите за регулаторни технически стандарти, представени от Европейския надзорен орган (Европейския банков орган) на Европейската комисия,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Капиталови изисквания
1. ЦК държи капитал, включително неразпределена печалба и резерви, който във всеки един момент е по-голям или равен на сбора от:
а)
капиталовите изисквания за ЦК за преустановяване или преструктуриране на дейността, изчислени в съответствие с член 2;
б)
капиталовите изисквания за ЦК за операционни и правни рискове, изчислени в съответствие с член 3;
в)
капиталовите изисквания за ЦК за кредитен риск, риск от контрагента и пазарен риск, изчислени в съответствие с член 4;
г)
капиталовите изисквания за ЦК за бизнес риск, изчислен в съответствие с член 5.
2. ЦК разполага с процедури за определяне на всички източници на рискове, които може да окажат въздействие върху текущото му функциониране, и взема под внимание вероятността от потенциални неблагоприятни последици за приходите или разходите си и равнището на своя капитал.
3. Ако размерът на капитала, държан от ЦК в съответствие с параграф 1, е по-нисък от 110 % от капиталовите изисквания или по-нисък от 110 % от 7,5 млн. евро („праг за уведомяване“), ЦК уведомява незабавно компетентния орган и актуализира представената информация поне веднъж седмично, докато размерът на капитала, държан от ЦК, отново надхвърли прага за уведомяване.
4. Уведомлението се прави в писмена форма и съдържа следните елементи:
а)
причините за спадане на капитала на ЦК под прага за уведомяване и описание на краткосрочната перспектива пред финансовото състояние на ЦК;
б)
подробно описание на мерките, които ЦК възнамерява да предприеме, за да подсигури текущото спазване на капиталовите изисквания.
Член 2
Капиталови изисквания за преустановяване или преструктуриране на дейността
1. ЦК разделя своите годишни брутни оперативни разходи на дванадесет, за да се изчислят неговите месечни брутни оперативни разходи, и умножава полученото число с продължителността на периода на преустановяване или преструктуриране на дейността, определен в съответствие с параграф 2. Резултатът от това изчисление представлява капиталът, необходим за подсигуряване на организирано преустановяване или преструктуриране на дейността на ЦК.
2. С цел да се определи продължителността на периода за преустановяване или преструктуриране на дейността, посочен в параграф 1, ЦК предоставя за одобрение на компетентния орган и в съответствие с правомощията на този компетентен орган съгласно дял III от Регламент (ЕС) № 648/2012 своята собствена оценка за подходящия период от време за преустановяване или преструктуриране на дейността. Периодът, определен с оценката, трябва да бъде достатъчен, за да подсигури, в това число и при неблагоприятни пазарни условия, организирано спиране или преструктуриране на дейността на ЦК чрез реорганизация на дейността, ликвидация на неговия клирингов портфейл или прехвърляне на клиринговата дейност към друг ЦК. Оценката следва да отчита ликвидността, падежната структура и потенциалните трансгранични пречки за позициите на ЦК и видовете продукти, подлежащи на клиринг. Продължителността на периода за преустановяване или преструктуриране на дейността, използван за изчисляването на капиталовото изискване, е най-малко шест месеца.
3. ЦК актуализира своята оценка за подходящия период от време за преустановяване или преструктуриране на дейността, когато е налице значителна промяна в допусканията, стоящи в основата на оценката, и представя тази актуализирана оценка за одобрение от компетентния орган.
4. За целите на настоящия член оперативните разходи следва да се разглеждат в съответствие с международните стандарти за финансово отчитане (МСФО), приети съгласно Регламент (ЕО) № 1606/2002, или в съответствие с директиви 78/660/ЕИО (7), 83/349/ЕИО (8) и 86/635/ЕИО на Съвета (9), или в съответствие с общоприетите счетоводни принципи на трета държава, които са приети за еквивалентни на МСФО в съответствие с Регламент (ЕО) № 1569/2007 на Комисията (10), или със счетоводните стандарти на трета държава, чието използване е разрешено в съответствие с член 4 от същия регламент, в зависимост от случая. ЦК използват най-новата проверена от одитор информация от своя годиш финансов отчет.
Член 3
Капиталови изисквания за операционни и правни рискове
1. ЦК изчислява капиталовите си изисквания за операционни рискове, включително правни рискове, споменати в член 1, като използва подхода на базисния индикатор или усъвършенстваните подходи за измерване, както е предвидено в Директива 2006/48/ЕО, при спазване на ограниченията, предвидени в параграфи 2-7.
2. ЦК може да използва подхода на базисния индикатор за изчисляване на капиталовите си изисквания за операционен риск в съответствие с член 103 от Директива 2006/48/ЕО.
3. ЦК разполага с добре документирана система за оценка и управление на операционния риск, с ясно определени отговорности за тази система. Той оценява експозициите си към операционен риск и проследява важните за операционния риск данни, включително за претърпени съществени загуби. Тази система е обект на редовен преглед, който се извършва от независимо лице, притежаващо необходимите знания за извършване на този преглед.
4. Системата на ЦК за оценка на операционния риск трябва да бъде тясно интегрирана в процеса за управление на рисковете на ЦК. Нейните резултати са неразделна част от процеса за наблюдение и контрол на профила на операционния риск на ЦК.
5. ЦК въвежда система за докладване на висшето ръководство, чрез която се представя информация за операционния риск на съответните звена в ЦК. ЦК разполага с процедури за предприемане на подходящи действия според информацията в докладите за ръководството.
6. ЦК може също така да поиска от съответния компетентен орган разрешение да използва усъвършенствани подходи за измерване. Компетентният орган може да даде на ЦК разрешение за използване на усъвършенствани подходи за измерване, основани на неговите собствени системи за измерване на операционния риск, в съответствие с член 105 от Директива 2006/48/ЕО.
7. ЦК, които използват усъвършенстваните подходи за измерване, посочени в параграф 6, за изчисляването на капиталовите си изисквания за операционен риск, притежават капитал, който е във всички случаи по-голям или равен на 80 % от капитала, изискван при подхода на базисния индикатор в съответствие с параграф 2.
Член 4
Капиталови изисквания за кредитен риск, кредитен риск от контрагента и пазарен риск, които не са обхванати от специални финансови ресурси, посочени в членове 41-44 от Регламент (ЕС) № 648/2012
1. ЦК изчислява капиталовите си изисквания, посочени в член 1, като сума от 8 % от размера на рисково претеглените експозиции за кредитен риск и кредитен риск от контрагента и неговите капиталови изисквания за пазарен риск, изчислени в съответствие с директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО, при спазване на ограниченията, предвидени в параграфи от 2 до 5.
2. За изчисляване на капиталовите изисквания за пазарен риск, който не е покрит със специални финансови ресурси, посочени в членове 41-44 от Регламент (ЕС) № 648/2012, ЦК използват методите, предвидени в приложения от I до IV към Директива 2006/49/ЕО.
3. За изчисляване на размера на рисково претеглените експозиции за кредитен риск, който не е обхванат от специални финансови ресурси, посочени в членове 41-44 от Регламент (ЕС) № 648/2012, ЦК прилага стандартизирания подход за кредитен риск, предвиден в членове от 78 до 83 от Директива 2006/48/ЕО.
4. За изчисляване на размера на рисково претеглените експозиции за кредитен риск от контрагента, който не е покрит със специални финансови ресурси, посочени в членове 41-44 от Регламент (ЕС) № 648/2012, ЦК използват подхода на оценяване по пазарна стойност, предвиден в приложение III, част 3 към Директива 2006/48/ЕО, както и разширения метод за финансово обезпечение, като прилагат надзорните корекции за променливост, предвидени в приложение VIII, част 3 към Директива 2006/48/ЕО.
5. Ако не са изпълнени всички условия, посочени в членове 52 и 53 от Регламент (ЕС) № 648/2012, и ако ЦК не използват собствените си ресурси, ЦК прилагат рисково тегло в размер на 1 250 % към експозицията си, произтичаща от вноските в гаранционния фонд на друг ЦК, и рисково тегло от 2 % към търговските си експозиции спрямо друг ЦК.
Член 5
Капиталови изисквания за бизнес риск
1. ЦК предоставят на компетентния орган за одобрение в съответствие с неговите правомощия съгласно дял III от Регламент (ЕС) № 648/2012 своята собствена оценка на капитала, необходим за покриване на загуби в резултат на бизнес риск, въз основа на разумно предвидими неблагоприятни сценарии, съобразени с техните бизнес модели.
2. Капиталовото изискване за бизнес риск е равно на одобрената оценка, но не по-малко от 25 % от годишните брутни оперативни разходи. За целите на настоящия член брутните оперативни разходи се разглеждат в съответствие с член 2, параграф 4.
Член 6
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) N:o 152/2013,
annettu 19 päivänä joulukuuta 2012,
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 täydentämisestä keskusvastapuolten pääomavaatimuksia koskevien teknisten sääntelystandardien osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottaa huomioon OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä 4 päivänä heinäkuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (2) ja erityisesti sen 16 artiklan 3 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksessa (EU) N:o 648/2012 muun muassa vahvistetaan keskusvastapuolia koskevat vakavaraisuusvaatimukset sen varmistamiseksi, että kyseiset keskusvastapuolet ovat luotettavia ja vakaita ja että ne noudattavat aina pääomavaatimuksia. Koska määritystoiminnasta aiheutuvat riskit suurelta osin katetaan erityisillä rahoitusvaroilla, tällaisilla pääomavaatimuksilla olisi varmistettava, että keskusvastapuolella on aina riittävästi pääomaa luotto-, vastapuoli- ja markkinariskien, toiminnallisten ja oikeudellisten riskien sekä yritysriskien varalta siltä osin kuin niitä ei ole katettu erityisillä rahoitusvaroilla ja että se voi tarvittaessa lopettaa tai järjestää toimintansa uudelleen hallitulla tavalla.
(2)
Luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten pääomakohtelu olisi erityisesti otettava huomioon teknisissä standardeissa, koska harjoittaessaan toimintaa, jota ei kateta erityisillä rahoitusvaroilla, keskusvastapuolet altistuvat samankaltaisille riskeille kuin luottolaitokset ja sijoituspalveluyritykset. Maksu- ja selvitysjärjestelmäkomitean (CPSS) ja kansainvälisen arvopaperimarkkinavalvojien yhteisön (IOSCO) julkaisemien finanssimarkkinoiden rakenteita koskevien periaatteiden (”CPSS-IOSCO-periaatteet”) merkitykselliset osat olisi myös otettava huomioon. Sen varmistamiseksi, että keskusvastapuolet pystyvät lopettamaan tai järjestämään toimintansa uudelleen hallitulla tavalla, niillä olisi oltava riittävät rahoitusvarat, jotta ne selviävät toimintamenoista kohtuullisen ajan kuluessa. Keskusvastapuolen olisi pystyttävä kyseisen ajan kuluessa ottamaan käyttöön jokin järjestely järjestääkseen uudelleen kriittiset toimintonsa, mukaan lukien pääomittaminen, johdon vaihtaminen, liiketoimintastrategioiden ja kustannus- tai maksurakenteiden tarkistaminen, tarjottujen palvelujen järjestäminen uudelleen, määrityssalkun realisointi tai yhdistäminen - tai määritystoiminnan siirtäminen - toiseen keskusvastapuoleen. Toiminnan lopettamisen tai uudelleenjärjestämisen aikana keskusvastapuolen on edelleen jatkettava toimintaansa. Tässä tapauksessa jotkin kustannukset, esimerkiksi markkinointikustannukset, saattavat alentua, mutta toiset kustannukset, esimerkiksi oikeudelliset kulut, saattavat kasvaa. Tämän vuoksi bruttomääräisten vuotuisten toimintakustannusten katsotaan antavan asianmukaisen kuvan menoista, joita tosiasiallisesti aiheutuu keskusvastapuolen toiminnan lopettamisen tai uudelleenjärjestämisen aikana. Jotta voidaan ottaa huomioon keskusvastapuolen käyttämien kirjanpitokäytäntöjen moninaisuus, toimintamenoja olisi arvioitava noudattaen kansainvälisten tilinpäätösstandardien soveltamisesta 19 päivänä heinäkuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1606/2002 (3) nojalla hyväksyttyjä IFRS-standardeja tai rajallista määrää muita tällä alalla sovellettavia sääntöjä sen mukaan, mitä unionin lainsäädännössä säädetään.
(3)
Koska pääomaa on aina oltava riittävästi varmistamaan toiminnan hallittu lopettaminen ja riittävä suoja asianomaisia riskejä vastaan, kuten asetuksen (EU) N:o 648/2012 16 artiklan 2 kohdassa edellytetään, on tarpeen perustaa varhaisvaroitusjärjestelmä, jonka avulla toimivaltaiset viranomaiset saavat riittävän ajoissa tiedon tilanteesta, jossa keskusvastapuolen pääoma on lähellä pääomavaatimusta, ottamalla käyttöön ilmoituskynnysarvo, joka on 110 prosenttia pääomavaatimuksesta.
(4)
Siitä huolimatta, että alttiutta toiminnalliselle riskille on vaikea ilmaista määrällisesti, luottolaitosten liiketoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta 14 päivänä kesäkuuta 2006 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2006/48/EY (4) tarjoaa asianmukaisen ohjearvon keskusvastapuolten pääomavaatimuksen vahvistamiseksi. Keskusvastapuolten pääomavaatimuksia koskevien teknisten sääntelystandardien yhteydessä toiminnallisen riskin määritelmän olisi direktiivin 2006/48/EY mukaisesti sisällettävä oikeudellinen riski.
(5)
Direktiivi 2006/48/EY ja sijoituspalveluyritysten ja luottolaitosten omien varojen riittävyydestä 14 päivänä kesäkuuta 2006 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2006/49/EY (5) tarjoavat asianmukaisen ohjearvon pääomavaatimusten vahvistamiseksi sellaisten luotto-, vastapuoli- ja markkinariskien kattamiseksi, joita ei kateta erityisillä rahoitusvaroilla, sillä nämä riskit ovat samankaltaiset kuin ne riskit, joille luottolaitokset ja sijoituspalveluyritykset altistuvat.
(6)
Keskusvastapuolella ei tarvitse olla pääomaa yhteentoimivuusjärjestelystä johtuvien kaupankäyntivastuiden ja maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavien maksujen osalta, jos asetuksen (EU) N:o 648/2012 52 ja 53 artiklassa vahvistetut vaatimukset täyttyvät. Jos nämä vaatimukset eivät kuitenkaan täyty, keskusvastapuolten väliset yhteydet saattavat altistaa ne lisäriskeille, jos niiden asettamia vakuuksia ei ole täysin suojattu eivätkä ne ole konkurssioikeudellisesti erillisiä tai jos maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavat maksut vaarantuvat siinä tapauksessa, että vakuuden saavan keskusvastapuolen määritysosapuoli on maksukyvytön. Tällaisissa tapauksissa olisi sen vuoksi sovellettava pääomavaatimuksia maksukyvyttömyysrahastoon suoritettaviin maksuihin ja muihin keskusvastapuoliin nähden aiheutuviin kaupankäyntivastuihin. Muiden keskusvastapuolien maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavien maksujen käsittelyn olisi leviämisvaikutusten välttämiseksi yleisesti ottaen oltava varovaisempaa kuin luottolaitoksilla keskusvastapuolen suhteen olevien vastuiden käsittelyn. Keskusvastapuolen omia varoja, joilla on suoritettu maksuja toisen keskusvastapuolen maksukyvyttömyysrahastoon, ei tulisi ottaa huomioon asetuksen (EU) N:o 648/2012 16 artiklan 2 kohdan mukaisissa tarkoituksissa, koska niitä ei ole sijoitettu keskusvastapuolen sijoituspolitiikan mukaisesti. Niitä ei myöskään tulisi laskea kahteen kertaan laskettaessa näistä maksuista aiheutuvia riskipainotettuja saamisia.
(7)
Aika, joka vaaditaan keskusvastapuolen toiminnan hallituksi lopettamiseksi, riippuu täysin kyseisen keskusvastapuolen tarjoamista määrityspalveluista ja markkinaympäristöstä, jossa se toimii, varsinkin silloin, jos toinen keskusvastapuoli voi jatkaa sen palveluja. Sen, kuinka monta kuukautta kuluu toiminnan lopettamiseen, olisi tämän vuoksi perustuttava keskusvastapuolen esittämään omaan arvioon, jolle on saatava toimivaltaisen viranomaisen hyväksyntä. Aikajakson olisi oltava vähintään kuusi kuukautta, jotta varmistettaisiin, että pääomavaatimukset ovat varovaisuusperiaatteen mukaisella tasolla.
(8)
Yritysriskillä tarkoitetaan riskiä, joka keskusvastapuolelle aiheutuu riippuen sen tehokkuudesta ja mahdollisista yleisten liiketoimintaedellytysten muutoksista, jotka todennäköisesti heikentävät sen taloudellista tilannetta, koska tulot vähenevät tai menot lisääntyvät aiheuttaen tappiota, joka on rahoitettava pääomasta. Koska yritysriskin suuruus on erittäin riippuvainen kunkin keskusvastapuolen yksittäisestä tilanteesta ja voi johtua useista tekijöistä, kuten tehottomista menettelyistä, epäsuotuisasta markkinaympäristöstä, tehottomuudesta reagoida teknologian kehitykseen tai liiketoimintastrategioiden huonosta toteutuksesta, pääomavaatimuksen olisi perustuttava keskusvastapuolen omaan arvioon, jolle on saatava toimivaltaisen viranomaisen hyväksyntä. Käyttöön on otettava alin taso, jotta varmistettaisiin, että pääomavaatimukset ovat varovaisuusperiaatteen mukaisella tasolla.
(9)
Euroopan pankkiviranomainen (EPV) on tehnyt läheistä yhteistyötä Euroopan keskuspankkijärjestelmän (EKPJ) kanssa ja kuullut Euroopan arvopaperimarkkinaviranomaista (EAMV), ennen kuin se on toimittanut teknisten standardien luonnokset, joihin tämä asetus perustuu. Se on myös järjestänyt avoimia julkisia kuulemisia teknisten sääntelystandardien luonnoksista, analysoinut mahdollisia asiaan liittyviä kustannuksia ja hyötyjä sekä pyytänyt lausunnon Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1093/2010 (6) 37 artiklalla perustetulta pankkialan osallisryhmältä.
(10)
Tämä asetus perustuu teknisten sääntelystandardien luonnoksiin, jotka Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan pankkiviranomainen) on toimittanut Euroopan komissiolle,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Pääomavaatimukset
1. Keskusvastapuolen pääoman, mukaan lukien jakamaton voitto ja rahastot, on aina oltava vähintään yhtä suuri kuin seuraavien summa:
a)
keskusvastapuolen pääomavaatimukset keskusvastapuolen toiminnan lopettamiseksi tai järjestämiseksi uudelleen 2 artiklan mukaisesti laskettuina;
b)
keskusvastapuolen pääomavaatimukset toiminnallisten ja oikeudellisten riskien kattamiseksi 3 artiklan mukaisesti laskettuina;
c)
keskusvastapuolen pääomavaatimukset luotto-, vastapuoli- ja markkinariskien kattamiseksi 4 artiklan mukaisesti laskettuina;
d)
keskusvastapuolen pääomavaatimukset yritysriskin kattamiseksi 5 artiklan mukaisesti laskettuina.
2. Keskusvastapuolella on oltava käytössään menettelyt, joilla voidaan tunnistaa kaikki sellaisten riskien lähteet, jotka voivat vaikuttaa sen tehtävien jatkuvaan hoitoon, ja sen on arvioitava, kuinka todennäköisesti sen tuloihin tai menoihin ja sen pääoman määrään kohdistuu potentiaalisia haittavaikutuksia.
3. Jos keskusvastapuolen 1 kohdan mukainen pääoma alittaa 110 prosenttia pääomavaatimuksista tai 110 prosenttia 7,5 miljoonasta eurosta (”ilmoituskynnysarvo”), keskusvastapuolen on heti ilmoitettava asiasta toimivaltaiselle viranomaiselle ja pidettävä tämä asian suhteen ajan tasalla vähintään viikoittain, kunnes keskusvastapuolen pääoman määrä ylittää taas ilmoituskynnysarvon.
4. Ilmoitus on tehtävä kirjallisesti, ja siinä on oltava seuraavat tiedot:
a)
syyt sille, miksi keskusvastapuolen pääoma alittaa ilmoituskynnysarvon, ja kuvaus keskusvastapuolen taloudellisen tilanteen lyhyen aikavälin näkymistä;
b)
kattava kuvaus toimenpiteistä, jotka keskusvastapuoli aikoo toteuttaa varmistaakseen pääomavaatimusten jatkuvan noudattamisen.
2 artikla
Toiminnan lopettamista tai järjestämistä uudelleen koskevat pääomavaatimukset
1. Keskusvastapuolen on jaettava vuotuiset bruttomääräiset toimintamenonsa kahdellatoista määrittääkseen kuukausittaiset bruttomääräiset toimintamenonsa ja kerrottava tulokseksi saatu numero ajalla, joka kuluu sen toiminnan lopettamiseen tai järjestämiseen uudelleen ja joka määritetään 2 kohdan mukaisesti. Tämän laskelman tulos ilmaisee pääoman, joka vaaditaan keskusvastapuolen toiminnan hallitusti lopettamiseksi tai järjestämiseksi uudelleen.
2. Jotta voidaan määrittää 1 kohdassa tarkoitettu aika, joka kuluu keskusvastapuolen toiminnan lopettamiseen tai järjestämiseen uudelleen, keskusvastapuolen on toimitettava toimivaltaiselle viranomaiselle oma arvionsa kohtuullisesta ajasta, joka kuluu sen toiminnan lopettamiseen tai järjestämiseen uudelleen; toimivaltainen viranomainen hyväksyy kyseisen arvion sille asetuksen (EU) N:o 648/2012 III osaston nojalla kuuluvien toimivaltaisen viranomaisen valtuuksien mukaisesti. Arvioidun ajan on oltava riittävä varmistamaan - myös stressikausien markkinaolosuhteissa - keskusvastapuolen toiminnan hallittu lopettaminen tai järjestäminen uudelleen, sen toimintojen uudelleenorganisointi sekä sen määrityssalkkujen realisointi tai siirto jollekin toiselle keskusvastapuolelle. Arviossa on otettava huomioon keskusvastapuolen positioiden likviditeetti, koko, maturiteettirakenne ja mahdolliset rajatylittävät esteet sekä määritettyjen tuotteiden tyyppi. Pääomavaatimuksen laskennassa käytetty aika, joka kuluu keskusvastapuolen toiminnan lopettamiseen tai järjestämiseen uudelleen, on vähintään kuusi kuukautta.
3. Keskusvastapuolen on päivitettävä arvionsa ajasta, joka kuluu sen toiminnan lopettamiseen tai järjestämiseen uudelleen, aina kun arvion perustana olevat oletukset muuttuvat tuntuvasti, ja toimitettava tämä päivitetty arvio toimivaltaisen viranomaisen hyväksyttäväksi.
4. Tämän artiklan soveltamiseksi toimintamenoja arvioidaan noudattaen tapauksen mukaan asetuksen (EY) N:o 1606/2002 nojalla hyväksyttyjä IFRS-standardeja, neuvoston direktiivejä 78/660/ETY (7), 83/349/ETY (8) ja 86/635/ETY (9), yleisesti hyväksyttyjä kolmannen maan tilinpäätösstandardeja, joiden katsotaan vastaavan IFRS-standardeja komission asetuksen (EY) N:o 1569/2007 (10) mukaisesti, tai kolmannen maan tilinpäätösstandardeja, joiden käyttö on sallittua mainitun asetuksen 4 artiklan mukaisesti. Keskusvastapuolten on käytettävä vuositilinpäätöksestään olevia tuoreimpia tilintarkastettuja tietoja.
3 artikla
Toiminnallisia ja oikeudellisia riskejä koskevat pääomavaatimukset
1. Keskusvastapuolen on laskettava toiminnallista riskiä, myös oikeudellista riskiä, koskevat, 1 artiklassa tarkoitetut pääomavaatimuksensa käyttäen joko direktiivissä 2006/48/EY säädettyä perusmenetelmää tai säädettyjä kehittyneitä menetelmiä, jollei 2-7 kohdassa säädetyistä rajoituksista muuta johdu.
2. Keskusvastapuoli voi käyttää perusmenetelmää laskeakseen toiminnallista riskiä koskevat pääomavaatimuksensa direktiivin 2006/48/EY 103 artiklan mukaisesti.
3. Keskusvastapuolella on oltava hyvin dokumentoitu toiminnallisten riskien arviointi- ja hallintajärjestelmä, jossa vastuualueet on jaettu selvästi. Sen on tunnistettava toiminnalliset riskit ja hankittava toiminnallisiin riskeihin liittyviä merkityksellisiä tietoja mukaan lukien tiedot merkittävistä tappioista. Riippumattoman tahon, jolla on tarvittava tietämys tarkastelun suorittamiseksi, on tarkasteltava järjestelmää säännöllisesti.
4. Keskusvastapuolen toiminnallisten riskien arviointijärjestelmä on integroitava tiiviisti keskusvastapuolen riskienhallintaprosesseihin. Järjestelmän tuottamien tietojen on oltava kiinteä osa prosessia, jolla tarkkaillaan ja valvotaan keskusvastapuolen toiminnallisten riskien profiilia.
5. Keskusvastapuolen on otettava käyttöön johdon raportointijärjestelmä, joka tuottaa toiminnallisia riskejä koskevia raportteja laitosten eri toiminnoille. Keskusvastapuolella on oltava käytössä menettelyt, joilla voidaan toteuttaa johdon raporteista saatavien tietojen edellyttämät toimet.
6. Keskusvastapuoli voi myös pyytää toimivaltaiselta viranomaiseltaan lupaa käyttää kehittyneitä menetelmiä. Toimivaltainen viranomainen voi myöntää keskusvastapuolelle luvan käyttää sen omiin toiminnallisten riskien mittaamismenetelmiin perustuvia kehittyneitä menetelmiä direktiivin 2006/48/EY 105 artiklan mukaisesti.
7. Jos keskusvastapuolet käyttävät 6 kohdassa täsmennettyjä kehittyneitä menetelmiä toiminnallista riskiä koskevien pääomavaatimustensa määrittämiseksi, niiden pääoman on aina oltava vähintään 80 prosenttia pääomavaatimuksesta, joka saadaan käyttäen 2 kohdan mukaista perusmenetelmää.
4 artikla
Niitä luotto-, vastapuoliluotto- ja markkinariskejä koskevat pääomavaatimukset, joita ei jo kateta asetuksen (EU) N:o 648/2012 41-44 artiklassa tarkoitetuilla erityisillä rahoitusvaroilla
1. Keskusvastapuolen on määritettävä 1 artiklassa tarkoitetut pääomavaatimuksena laskemalla yhteen 8 prosenttia luotto- ja vastapuoliluottoriskiin liittyvistä riskipainotetuista saamisista ja markkinariskiä koskevat pääomavaatimukset, kun riskit lasketaan direktiivien 2006/48/EY ja 2006/49/EY mukaisesti, jollei 2-5 kohdassa säädetyistä rajoituksista muuta johdu.
2. Niiden markkinariskiä koskevien pääomavaatimusten laskemiseksi, joita ei jo kateta asetuksen (EU) N:o 648/2012 41-44 artiklassa tarkoitetuilla erityisillä rahoitusvaroilla, keskusvastapuolen on käytettävä direktiivin 2006/49/EY liitteissä I-IV vahvistettuja menetelmiä.
3. Niiden luottoriskiin liittyvien riskipainotettujen saamisten laskemiseksi, joita ei jo kateta asetuksen (EU) N:o 648/2012 41-44 artiklassa tarkoitetuilla erityisillä rahoitusvaroilla, keskusvastapuolen on käytettävä direktiivin 2006/48/EY 78-83 artiklassa säädettyä luottoriskin standardimenetelmää.
4. Niiden vastapuoliluottoriskiin liittyvien riskipainotettujen saamisten laskemiseksi, joita ei jo kateta asetuksen (EU) N:o 648/2012 41-44 artiklassa tarkoitetuilla erityisillä rahoitusvaroilla, keskusvastapuolen on käytettävä direktiivin 2006/48/EY liitteessä III olevassa 3 osassa vahvistettua käyvän arvon menetelmää ja direktiivin 2006/48/EY liitteessä VIII olevassa 3 osassa vahvistettua rahoitusvakuuksia koskevaa kattavaa menetelmää, jossa sovelletaan valvojan antamaa vakioarvon leikkausta.
5. Jos kaikki asetuksen (EU) N:o 648/2012 52 ja 53 artiklassa tarkoitetut edellytykset eivät täyty ja jos keskusvastapuoli ei käytä omia varojaan, keskusvastapuolen on sovellettava 1 250 prosentin riskipainoa vastuisiinsa, jotka aiheutuvat toisen keskusvastapuolen maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavista maksuista, ja 2 prosentin riskipainoa kaupankäyntivastuihinsa, jotka aiheutuvat muihin keskusvastapuoliin nähden.
5 artikla
Yritysriskiä koskevat pääomavaatimukset
1. Keskusvastapuolen on toimitettava toimivaltaiselle viranomaiselle oma arvionsa pääomasta, joka tarvitaan kattamaan yritysriskistä johtuvat tappiot, perustuen sen liiketoimintamallin kannalta merkityksellisiin, kohtuullisesti ennakoitaviin epäsuotuisiin skenaarioihin; toimivaltainen viranomainen hyväksyy kyseisen arvion sille asetuksen (EU) N:o 648/2012 III osaston nojalla kuuluvien toimivaltaisen viranomaisen valtuuksien mukaisesti.
2. Yritysriskiä koskeva pääomavaatimus on hyväksytyn arvion suuruinen, ja sen on oltava vähintään 25 prosenttia keskusvastapuolen vuotuisista bruttomääräisistä toimintamenoista. Tämän artiklan soveltamiseksi bruttomääräisiä toimintamenoja arvioidaan 2 artiklan 4 kohdan mukaisesti.
6 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 19 päivänä joulukuuta 2012.