ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 148/2013 НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции във връзка с регулаторните технически стандарти относно минималните данни, отчитани пред регистри на трансакции
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции (2), и по-специално член 9, параграф 5 от него,
като има предвид, че:
(1)
С оглед на осигуряването на по-голяма гъвкавост контрагентите следва да могат да делегират отчитането за договор на другия контрагент или на трета страна. Контрагентите следва също така да могат да се договарят да делегират докладването на общо трето лице, включително на централен контрагент (ЦК), като последното подава пред регистъра на трансакции отчет, включващ таблица с необходимите полета. При тези обстоятелства и с цел да се гарантира качеството на данните, в отчета следва да се посочи, че той е от името на двамата контрагенти и че съдържа пълния набор от данни, които биха били посочени, ако те отчетат договора поотделно.
(2)
За да се избегнат несъответствия в таблиците с общи данни, всеки от контрагентите по договор за дериват следва да гарантира, че за отчитаните общи данни двете страни по трансакцията са постигнали споразумение. Единен идентификационен код на трансакцията ще помогне за съгласуване на данните, в случай че контрагентите се отчитат пред различни регистри на трансакции.
(3)
За да се избегне двойното отчитане и за да се намали тежестта по отчитането, когато един контрагент или ЦК отчита трансакция от името на двамата контрагенти, контрагентът или ЦК следва да може да изпраща един отчет пред регистъра на трансакции, съдържащ съответната информация.
(4)
Остойностяването на договорите за деривати е от съществено значение, за да се даде възможност на регулаторните органи да изпълняват своите задължения, по-специално когато става въпрос за финансовата стабилност. Оценката на договора по пазарна стойност или оценката на базата на модел показва вида и размера на експозициите, свързани с този договор, и допълва информацията за първоначалната стойност, посочена в договора.
(5)
Събирането на информация относно обезпечението, свързано с конкретен договор, е от голямо значение за подсигуряването на подходящо проследяване на експозициите. За тази цел контрагентите, които обезпечават своите трансакции, следва да отчитат подробностите за тези обезпечения на ниво трансакция. Когато обезпечението се изчислява на базата на нетните позиции, произтичащи от пакет от договори, и следователно не се предоставя на база трансакция, а на база портфейл, контрагентите следва да са в състояние да отчитат портфейла с помощта на единен код или система на номериране, определена от контрагента. Този единен код следва да обозначава конкретния портфейл, за който се разменят обезпечения, когато контрагентът има повече от един портфейл, а също така следва да гарантира, че договор за дериват може да бъде обвързан с даден портфейл, за който има обезпечение.
(6)
Настоящият регламент се основава на проектите на регулаторни технически стандарти, представени от Европейския орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП) на Комисията, и отразява значението на ролята на регистрите на трансакции за подобряване прозрачността на пазарите за гражданите и регулаторните органи, за данните, които трябва да бъдат предавани и предоставяни от регистрите на трансакции в зависимост от класа деривати и естеството на трансакцията.
(7)
ЕОЦКП се консултира със съответните органи и членовете на Европейската система на централните банки (ЕСЦБ), преди да представи проектите на регулаторни технически стандарти, на които се основава настоящият регламент. Съгласно член 10 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (3) ЕОЦКП също така проведе открити обществени консултации по тези проекти на регулаторни технически стандарти, анализира потенциалните свързани с тях разходи и ползи и поиска становището на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, създадена в съответствие с член 37 от посочения регламент,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Подробни данни, които трябва да бъдат посочени при отчитането по член 9, параграф 1 и параграф 3 от Регламент (ЕС) № 648/2012
1. Отчетите за регистрите на трансакции включват:
а)
данните, посочени в таблица 1 от приложението, която съдържа информация, отнасяща се за контрагентите по договор;
б)
информацията, посочена в таблица 2 от приложението, в която се съдържат подробни данни, отнасящи се до договор за дериват, сключен между двама контрагенти.
2. За целите на параграф 1 сключването на договор означава „изпълнение на сделка“, както е посочено в член 25, параграф 3 от Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4).
3. Когато даден отчет е изготвен от името на двамата контрагенти, той съдържа информацията, посочена в таблица 1 от приложението, във връзка с всеки от контрагентите. Информацията, посочена в таблица 2 от приложението, се подава само веднъж.
4. Когато даден отчет е изготвен от името на двама контрагенти, в него се посочва този факт, както е указано в поле 9 от таблица 1 от приложението.
5. Когато единият от контрагентите отчита подробни данни за договор пред регистъра на трансакции от името на другия контрагент или когато трето лице отчита договора пред регистъра на трансакции от името на единия или на двамата контрагенти, отчитаните подробности включват пълния набор от данни, който би бил предаден, ако договорите се отчитат пред регистъра на трансакции от всеки контрагент поотделно.
6. Когато договор за дериват включва характеристики, типични за повече от един базов актив, както е посочено в таблица 2 от приложението, в отчета се посочва класът активи, на който в най-голяма степен прилича договорът и за който контрагентите са постигнали съгласие преди изпращането на отчета.
Член 2
Трансакции, преминали през клиринг
1. Когато на съществуващ договор впоследствие е направен клиринг от централен контрагент, клирингът се отчита като промяна на съществуващия договор.
2. В случаите, когато договорът е сключен на място за търговия и е преминал през клиринг от ЦК по такъв начин, че контрагентът не знае кой е другият контрагент, отчитащият се контрагент определя ЦК като свой контрагент.
Член 3
Отчитане на експозиции
1. Данните за изискваното обезпечение съгласно таблица 1 от приложението включват цялото предоставено обезпечение.
2. Когато контрагентът не прави обезпечение на ниво трансакции, контрагентите отчитат пред регистъра на трансакции обезпечението, предоставено на база портфейл.
3. Когато обезпечението, свързано с договор, се отчита на база портфейл, отчитащият се контрагент посочва пред регистъра на трансакции кода, идентифициращ портфейла от предоставени обезпечения за другия контрагент, свързан с отчитания договор.
4. От нефинансови контрагенти, различни от посочените в член 10 от Регламент (ЕС) № 648/2012, не се изисква докладване на обезпечение, пазарна оценка или оценка на база модел за договорите, посочени в таблица 1 от приложението.
5. За договори, преминали през клиринг от ЦК, пазарната оценка се осигурява само от ЦК.
Член 4
Дневник за отчетите
Промените на данни, вписани в регистрите на трансакции, се отбелязват в дневник, като се посочват лицето или лицата, които са поискали промяната, включително, ако е приложимо, самият регистър на трансакции, причината или причините за такава промяна, датата и часа и ясно описание на промените, включително старото и новото съдържание на съответните данни, както е указано в полета 58 и 59 от таблица 2 от приложението.
Член 5
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година.
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) N:o 148/2013,
annettu 19 päivänä joulukuuta 2012,
OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 täydentämisestä kauppatietorekistereihin ilmoitettavien tietojen vähimmäisyksityiskohtia koskevien teknisten sääntelystandardien osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottaa huomioon OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä 4 päivänä heinäkuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (2) ja erityisesti sen 9 artiklan 5 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Jotta voitaisiin toimia joustavasti, vastapuolen olisi voitava antaa sopimuksesta ilmoittaminen toisen vastapuolen tai kolmannen osapuolen tehtäväksi. Vastapuolten olisi myös voitava sopia, että ne antavat ilmoittamisen tehtäväksi yhteiselle kolmannelle yhteisölle, mukaan lukien keskusvastapuoli, joka antaa kauppatietorekisteriin yhden ilmoituksen, mukaan lukien asianomainen kenttiä koskeva taulukko. Tämän vuoksi ja tietojen laadun varmistamiseksi ilmoituksessa olisi mainittava, että se annetaan molempien vastapuolten puolesta, ja sen olisi sisällettävä kaikki yksityiskohtaiset tiedot, jotka olisi ilmoitettu, jos sopimuksesta olisi ilmoitettu erikseen.
(2)
Jotta vältettäisiin epäjohdonmukaisuudet yhteisiä tietoja koskevissa taulukoissa, johdannaissopimuksen kummankin vastapuolen olisi varmistettava, että molemmat kaupan osapuolet ovat hyväksyneet ilmoitettavat yhteiset tiedot. Yksilöllinen kauppatunnus helpottaa tietojen täsmäyttämistä siinä tapauksessa, että vastapuolet antavat ilmoitukset eri kauppatietorekistereihin.
(3)
Jos yksi vastapuolista tai keskusvastapuoli antaa ilmoituksen molempien vastapuolten puolesta, kyseisen vastapuolen tai keskusvastapuolen olisi voitava lähettää kauppatietorekisteriin yksi tarvittavat tiedot sisältävä ilmoitus päällekkäisten ilmoitusten välttämiseksi ja ilmoitustaakan vähentämiseksi.
(4)
Johdannaissopimusten arvostaminen on olennaisen tärkeää, jotta sääntelyviranomaiset voisivat täyttää tehtävänsä erityisesti rahoitusjärjestelmän vakauden osalta. Sopimuksen markkinahintaan tai arvostusmallilla tehty arvostus osoittaa sopimukseen liittyvien vastuiden etumerkin ja suuruuden sekä täydentää sopimuksessa täsmennettyjä alkuperäistä arvoa koskevia tietoja.
(5)
Tietojen kerääminen tiettyyn sopimukseen liittyvästä vakuudesta on olennaisen tärkeää vastuiden asianmukaisen seurannan varmistamiseksi. Jotta tämä olisi mahdollista, vastapuolten, jotka kattavat transaktionsa vakuuksilla, olisi ilmoitettava tästä yksityiskohtaiset tiedot transaktiotasolla. Jos vakuus lasketaan sopimuskokonaisuudesta johtuvien nettopositioiden perusteella eikä vakuutta siten aseteta transaktiotasolla vaan salkkuperusteisesti, vastapuolten olisi voitava ilmoittaa salkku yksilöllisellä koodilla tai numerointijärjestelmällä, jonka vastapuoli täsmentää. Kyseisellä yksilöllisellä koodilla olisi yksilöitävä tietty salkku, jonka osalta vakuus vaihdetaan, jos vastapuolella on useampi kuin yksi salkku, ja sillä olisi myös varmistettava, että johdannaissopimus voidaan yhdistää tiettyyn salkkuun, jonka osalta vakuutta pidetään hallussa.
(6)
Tämä asetus perustuu teknisten sääntelystandardien luonnoksiin, jotka Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen (EAMV) on toimittanut komissiolle. Se kuvastaa kauppatietorekistereiden merkitystä pyrittäessä parantamaan markkinoiden avoimuutta suurta yleisöä ja sääntelyviranomaisia kohtaan, ja sen tavoitteena on määrittää tiedot, jotka on ilmoitettava kauppatietorekistereihin ja jotka kauppatietorekisterit keräävät ja antavat saataville riippuen johdannaislajista, ja kuvata kaupan luonnetta.
(7)
EAMV on kuullut asianomaisia viranomaisia ja Euroopan keskuspankkijärjestelmän (EKPJ) jäseniä ennen kuin se on toimittanut teknisten sääntelystandardien luonnokset, joihin tämä asetus perustuu. Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen) perustamisesta 24 päivänä marraskuuta 2010 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1095/2010 (3) 10 artiklan mukaisesti EAMV myös järjesti avoimia julkisia kuulemisia tällaisista teknisten sääntelystandardien luonnoksista, analysoi mahdollisia asiaan liittyviä kustannuksia ja hyötyjä sekä pyysi lausunnon mainitun asetuksen 37 artiklalla perustetulta EAMV:n arvopaperimarkkina-alan osallisryhmältä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Yksityiskohtaiset tiedot, jotka on esitettävä asetuksen (EU) N:o 648/2012 9 artiklan 1 ja 3 kohdan mukaisissa ilmoituksissa
1. Kauppatietorekisteriin annettavan ilmoituksen on sisällettävä seuraavat tiedot:
a)
liitteessä olevassa taulukossa 1 esitetyt yksityiskohtaiset tiedot, jotka koskevat sopimuksen vastapuolia;
b)
liitteessä olevassa taulukossa 2 esitetyt yksityiskohtaiset tiedot, jotka koskevat kyseisten kahden vastapuolen välillä tehdyn johdannaissopimuksen yksityiskohtia.
2. Sovellettaessa 1 kohtaa tarkoitetaan sopimuksen tekemisellä Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/39/EY (4) 25 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua ”liiketoimen toteuttamista”.
3. Jos molempien vastapuolten puolesta annetaan yksi ilmoitus, sen on sisällettävä liitteessä olevassa taulukossa 1 esitetyt tiedot kummankin vastapuolen osalta. Liitteessä olevassa taulukossa 2 esitetyt tiedot toimitetaan ainoastaan kerran.
4. Jos molempien vastapuolten puolesta annetaan yksi ilmoitus, tästä on ilmoitettava liitteessä olevan taulukon 1 kentässä 9.
5. Jos yksi vastapuolista ilmoittaa sopimusta koskevat tiedot kauppatietorekisteriin toisen vastapuolen puolesta tai kolmas yhteisö ilmoittaa sopimuksesta kauppatietorekisteriin yhden vastapuolen tai molempien vastapuolten puolesta, ilmoitettuihin tietoihin on sisällyttävä kaikki yksityiskohtaiset tiedot, jotka olisi ilmoitettu, jos kumpikin vastapuoli olisi ilmoittanut sopimuksesta kauppatietorekisteriin erikseen.
6. Jos johdannaissopimus sisältää piirteitä, jotka ovat ominaisia useammalle kuin yhdelle liitteessä olevassa taulukossa 2 täsmennetylle kohde-etuudelle, ilmoituksessa on mainittava, mitä omaisuusluokkaa vastapuolet ennen ilmoituksen lähettämistä kauppatietorekisteriin katsoivat sopimuksen eniten muistuttavan.
2 artikla
Määritetyt kaupat
1. Jos keskusvastapuoli myöhemmin määrittää voimassa olevan sopimuksen, määrityksestä olisi ilmoitettava voimassa olevan sopimuksen muutoksena.
2. Jos sopimus tehdään markkinapaikassa ja keskusvastapuoli määrittää sen eikä vastapuoli tiedä, kuka toinen vastapuoli on, raportoivan vastapuolen on ilmoitettava keskusvastapuoli vastapuolekseen.
3 artikla
Vastuista ilmoittaminen
1. Liitteessä olevan taulukon 1 mukaisesti vakuuksista esitettävien tietojen on sisällettävä kaikki asetetut vakuudet.
2. Jos vastapuoli ei aseta vakuutta transaktiotasolla, vastapuolten on ilmoitettava kauppatietorekisteriin vakuus, joka on asetettu salkkuperusteisesti.
3. Jos sopimukseen liittyvä vakuus ilmoitetaan salkkuperusteisesti, raportoivan vastapuolen on ilmoitettava kauppatietorekisteriin koodi, jolla ilmoitettuun sopimukseen liittyvien, toiselle vastapuolelle asetettujen vakuuksien salkku yksilöidään.
4. Finanssialan ulkopuolisten vastapuolten, joita ei tarkoiteta asetuksen (EU) N:o 648/2012 10 artiklassa, ei tarvitse ilmoittaa liitteessä olevassa taulukossa 1 tarkoitettuja sopimusten vakuuksia eikä arvostuksia markkinahintaan tai arvostusmallilla.
5. Jos keskusvastapuoli määrittää sopimuksen, ainoastaan se toimittaa arvostuksen markkinahintaan.
4 artikla
Raportointiloki
Kauppatietorekistereihin kirjattujen tietojen muutokset on säilytettävä raportointilokissa, jossa yksilöidään muutosta hakenut henkilö tai hakeneet henkilöt, mukaan lukien tarvittaessa itse kauppatietorekisteri, tällaisen muutoksen syy tai syyt, päiväys ja aikaleima sekä selkeä kuvaus muutoksista, mukaan lukien asianomaiset tiedot vanhassa ja uudessa muodossaan, kuten liitteessä olevan taulukon 2 kentissä 58 ja 59 esitetään.
5 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 19 päivänä joulukuuta 2012.