РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 462/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 21 май 2013 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1060/2009 относно агенциите за кредитен рейтинг
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 114 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета (4) изисква от агенциите за кредитен рейтинг да спазват правила на поведение с цел да бъдат ограничени възможни конфликти на интереси и да се осигуряват достатъчно високо качество и прозрачност на кредитните рейтинги и на процеса на определяне на рейтинги. След измененията, въведени с Регламент (ЕО) № 513/2011 на Европейския парламент и на Съвета (5), Европейският надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (ЕОЦКП), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6), е упълномощен да регистрира и да упражнява надзор над агенциите за кредитен рейтинг. Настоящият регламент допълва действащата регулаторна рамка за агенциите за кредитен рейтинг. По някои от най-важните проблеми, като например конфликтите на интереси, произтичащи от модела „емитентът плаща“ и оповестяването на информация за структурирани финансови инструменти, бяха предприети мерки и рамката ще трябва да бъде преразгледана, след като е функционирала достатъчно време, за да се оцени дали разрешава изцяло тези проблеми. Междувременно необходимостта от преразглеждане на прозрачността, процедурните изисквания и графика на публикуване, по-специално за държавните рейтинги, беше подчертана от настоящата криза с държавния дълг.
(2)
Резолюцията на Европейският парламент от 8 юни 2011 г. относно агенциите за кредитен рейтинг: перспективи (7) призовава за засилване на правилата за агенциите за кредитен рейтинг. На неофициална си среща на 30 септември и 1 октомври 2010 г., Съветът ЕКОФИН призна необходимостта от допълнителни усилия за решаване на редица проблеми, свързани с дейностите по определяне на кредитен рейтинг, в това число риска от предоверяване на кредитните рейтинги и риска от конфликт на интереси, произтичащи от модела, по който се определят възнагражденията на агенциите за кредитен рейтинг. Европейският съвет от 23 октомври 2011 г. направи заключението, че е необходим напредък за ограничаване на предоверяването на кредитни рейтинги.
(3)
На международно равнище Съветът за финансова стабилност (СФС), в който Европейската централна банка (ЕЦБ) е институционален член одобри на 20 октомври 2010 г. принципи за намаляване на зависимостта на органите на властта и финансовите институции от кредитните рейтинги (по-нататък наричани „принципи на СФС“). Принципите на СФС бяха одобрени на срещата на върха на Г-20 в Сеул през ноември 2010 г. Следователно е уместно секторните компетентни органи да оценят практиките на участниците на пазара и да насърчат тези участници на пазара да смекчат въздействието на подобни практики. Секторните компетентни органи следва да вземат решение относно мерките за насърчаване. ЕОЦКП, когато е уместно в сътрудничество с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (8), и с Европейския надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (9), следва да предприема действия за улесняване на конвергенцията на надзорните практики в съответствие с Регламент (ЕС) № 1095/2010 и в рамките на настоящия регламент.
(4)
Агенциите за кредитен рейтинг следва да осведомят инвеститорите за данните относно вероятността за неизпълнение на кредитните рейтинги и рейтинговите перспективи на базата на резултатите от минали периоди, публикувани в създадения от ЕОЦКП централен регистър.
(5)
Съгласно принципите на СФС „централните банки следва да извършват собствени кредитни преценки относно финансовите инструменти, които ще приемат при пазарни операции както като гаранции, така и за пряко закупуване. Политиките на централните банки следва да избягват механични подходи, които биха могли да доведат до ненужно резки и големи промени в допустимостта на финансовите инструменти и нивото на намаленията, които може да изострят „ефекта на срутването“. Освен това ЕЦБ заявява в своето становище от 2 април 2012 г., че се ангажира да подкрепя общата цел за намаляване на предоверяването на кредитни рейтинги. В това отношение ЕЦБ докладва редовно относно различните мерки, предприети от Евросистемата, за да се намали доверяването на кредитни рейтинги. Съгласно член 284, параграф 3 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС), ЕЦБ изпраща до Европейския парламент, Съвета и Комисията, а също и до Европейския съвет, годишен доклад за дейностите на Европейската система на централните банки (ЕСЦБ) и за паричната политика както за предходната, така и за текущата година. Председателят на ЕЦБ представя този доклад на Европейския парламент, който може да проведе общ дебат по него, и на Съвета. Освен това, ЕЦБ би могла в тези доклади да опише как е прилагала принципите на СФС, а също и алтернативните механизми за оценяване, които използва.
(6)
Като първи етап, Съюзът се стреми към преразглеждане на позоваванията на кредитни рейтинги в правото на Съюза, които водят или има опасност да доведат до доверяване единствено или механично на кредитни рейтинги, и като втори етап, на всички позовавания на кредитни рейтинги за регулаторни цели, с оглед да бъдат премахнати до 2020 г., при условие че бъдат идентифицирани и приложени подходящи алтернативи за оценка на кредитния риск.
(7)
Значението на рейтинговите перспективи за емитентите и инвеститорите и тяхното въздействие върху пазара са съпоставими с приложимостта и последиците от кредитните рейтинги. Следователно всички изисквания на Регламент (ЕО) № 1060/2009, които имат за цел да гарантират, че рейтинговите действия са точни и прозрачни и при тях няма конфликт на интереси, следва да се прилагат също и за рейтинговите перспективи. Според сегашните надзорни практики някои изисквания на този регламент се прилагат спрямо рейтинговите перспективи. Настоящият регламент следва да изясни правилата и да създаде правна сигурност, като въвежда определение за рейтинговите перспективи и пояснява конкретно кои разпоредби се прилагат към тези перспективи. Определението за рейтингова перспектива следва да обхваща също така и становища по отношение на вероятната посока на промяна на кредитния рейтинг в краткосрочен план, често наричани кредитни наблюдения.
(8)
В средносрочен план следва да се обмислят по-нататъшни действия за заличаване на позоваванията на кредитни рейтинги, използвани за регулаторни цели във финансовото регулиране и замяна на рисковото тегло на активите чрез кредитни рейтинги. Засега обаче агенциите за кредитен рейтинг са важни участници на финансовите пазари. Вследствие на това независимостта и морала на агенциите за кредитен рейтинг и техните дейности по определяне на кредитен рейтинг са от особено значение, за да се гарантира тяхната надеждност по отношение на пазарните участници, по-специално инвеститорите и други потребители на кредитни рейтинги. Регламент (ЕО) № 1060/2009 предвижда, че агенциите за кредитен рейтинг трябва да бъдат регистрирани и контролирани, тъй като техните услуги оказват сериозно влияние върху интересите на обществото. Кредитните рейтинги, за разлика от инвестиционните проучвания, не са просто становища относно стойността или цената на финансов инструмент или на финансово задължение. Агенциите за кредитен рейтинг не са просто финансови анализатори или инвестиционни консултанти. Кредитните рейтинги имат регулаторна стойност за регулираните инвеститори, като кредитни институции, застрахователни дружества и други институционални инвеститори. Въпреки че се ограничават стимулите за предоверяване на кредитните рейтинги, кредитните рейтинги продължават да направляват инвестиционния избор, по-специално поради информационната асиметрия и за целите на ефективността. В този контекст агенциите за кредитен рейтинг трябва да бъдат независими и да бъдат възприемани като такива от участниците на пазара, а техните методи за определяне на рейтинга трябва да бъдат прозрачни и възприемани като такива.
(9)
Следва да се намали предоверяването на кредитните рейтинги и постепенно да се премахнат всички автоматични ефекти, произтичащи от кредитните рейтинги. Следва да се насърчават кредитните институции и инвестиционните посредници да въвеждат вътрешни процедури за извършване на своя собствена оценка на кредитния риск и да се насърчават инвеститорите да извършват финансов и правен анализ. В тази рамка настоящият регламент предвижда финансовите институции да не се доверяват единствено или механично на кредитните рейтинги. Поради това тези институции следва да избягват да сключват договори, при които те се доверяват единствено или механично на кредитните рейтинги, и следва да избягват употребата им в договори като единствен параметър за оценка на кредитоспособността на инвестициите или за вземане на решение дали да инвестират или да се освободят от съответните активи.
(10)
Регламент (ЕС) № 1060/2009 вече представи първи кръг от мерки за разрешаване на въпроса за независимостта и морала на агенциите за кредитен рейтинг и техните дейности по определяне на кредитен рейтинг. Целите за гарантиране на независимостта на агенциите за кредитен рейтинг и установяване, управление и доколкото е възможно, избягване на конфликти на интереси, които биха могли да възникнат, вече са обхванати от няколко разпоредби на посочения регламент. Подборът и възнаграждението на агенцията за кредитен рейтинг от страна на оценяваното предприятие (моделът „емитентът плаща“) поражда конфликти на интереси. При този модел има стимули агенциите за кредитен рейтинг да присъждат надценени рейтинги на емитента с цел осигуряване на дългогодишни стопански взаимоотношения, гарантиращи приходи, или осигуряващи на допълнителна работа и приходи. Освен това връзките между акционерите на агенциите за кредитен рейтинг и оценяваните лица могат да доведат до възникване на конфликти на интереси, които не са достатъчно обхванати от съществуващите правила. В резултат на това кредитните рейтинги, присъдени в рамките на модела „емитентът плаща“, могат да бъдат възприемани като кредитните рейтинги, които са от полза за емитента, а не като кредитните рейтинги, необходими на инвеститора. Важно е да се подобрят условията за независимост, които се прилагат по отношение на агенциите за кредитен рейтинг, за да се повиши равнището на надеждност на кредитните рейтинги, присъдени в рамките на модела „емитентът плаща“.
(11)
За да се засили конкуренцията на пазар, доминиран до момента от три агенции за кредитен рейтинг, следва да се вземат мерки за поощряване на използването на услугите на по-малки агенции за кредитен рейтинг. В последно време емитентите или свързани трети страни имат практиката да искат кредитен рейтинг от две или повече агенции за кредитен рейтинг и затова, когато иска два или повече кредитни рейтинга, емитентът или свързаната трета страна следва да обмисли ангажирането на поне една агенция за кредитен рейтинг, която не притежава повече от 10 % от общия пазарен дял и която би могла да бъде оценена от емитента или свързаната трета страна като способна да определи рейтинг за съответната емисия или лице.
(12)
Пазарът на кредитни рейтинги показва, че по традиция агенциите за кредитен рейтинг и оценяваните лица поддържат дългосрочни отношения. Това повишава риска от сближаване, като агенцията за кредитен рейтинг може да стане твърде благосклонно настроена към желанията на оценяваното лице. При тези обстоятелства безпристрастността на агенциите за кредитен рейтинг с течение на времето може да бъде поставена под въпрос. Наистина, агенции за кредитен рейтинг, които са ангажирани и получават плащания от корпоративен емитент, са стимулирани да издават завишени благоприятни рейтинги за оценяваното лице или за дългови инструменти с цел поддържане на стопански отношения с емитента. За емитентите също има стимули, които са в полза на трайни взаимоотношения, като например „ефекта на заключването“, при който емитентът се въздържа от промяна на агенцията за кредитен рейтинг, тъй като промяната би могла да доведе до безпокойство у инвеститорите по отношение на кредитоспособността на емитента. Този проблем вече бе установен в Регламент (ЕС) № 1060/2009 г., който изисква агенциите за кредитен рейтинг да прилагат ротационен механизъм за постепенни промени в аналитичните екипи и в комитетите за определяне на кредитни рейтинги, така че независимостта на рейтинговите анализатори и лицата, одобряващи кредитните рейтинги, да не бъде накърнена. Успехът на тези правила обаче е силно зависим от вътрешните практики в агенциите за кредитен рейтинг, а именно реалната независимост и професионализъм на служителите на агенцията за кредитен рейтинг, съпоставена със стопанските интереси на самата агенция за кредитен рейтинг. Тези правила не бяха разработени така, че да предоставят достатъчна гаранция по отношение на трети страни и да намалят ефективно или да предотвратят конфликтите на интереси, произтичащи от дългогодишни взаимоотношения. Един начин за постигане на това би могъл да бъде ограничаване на периода, през който дадена агенция за кредитен рейтинг може да предоставя без прекъсване кредитни рейтинги на един и същ емитент или на негови дългови инструменти. Определянето на максималната продължителност на договорните отношения между емитента, който е оценяван или който е издал оценявани дългови инструменти, и агенцията за кредитен рейтинг следва да премахне стимулите за издаването на благоприятни кредитни рейтинги за този емитент. Освен това утвърждаването на изискването за ротация на агенциите за кредитен рейтинг като нормална и редовна пазарна практика следва също да доведе до смекчаване на „ефекта на заключване“. Накрая, ротацията на агенциите за кредитен рейтинг следва да окаже положително влияние върху пазара на кредитни рейтинги, тъй като тя би улеснила навлизането на пазара на нови участници и предлага на съществуващите агенции за кредитен рейтинг възможност да разширят своята дейност върху нови области.
(13)
Същевременно е важно прилагането на ротационния механизъм да е уредено така, че ползите от механизма да бъдат по-големи от отрицателните последици, които той би могъл да породи. Честата ротация например би могла да доведе до по-големи разходи за емитентите и агенциите за кредитен рейтинг, тъй като разходите, свързани с оценяване на нов субект или финансов инструмент, са по правило по-високи от разходите за наблюдение на вече присъден кредитен рейтинг. Също така установяването на агенция за кредитен рейтинг отнема значително време и ресурси, независимо дали става дума за специализиран в определена ниша участник или за агенция за кредитен рейтинг, покриваща всички класове активи. Освен това постоянната ротация на агенции за кредитен рейтинг би могла да има значително въздействие върху качеството и последователността на кредитните рейтинги. Не по-малко важно е ротационният механизъм да бъде прилаган с достатъчни предпазни мерки, които да позволят на пазара да се адаптира постепенно преди евентуалното засилване на механизма в бъдеще. Това би могло да се постигне чрез ограничаване на обхвата на механизма до пресекюритизации, което е ограничен източник на банково финансиране, като същевременно се позволи наблюдението на вече присъдените кредитни рейтинги да продължи при поискване, дори и след като ротацията стане задължителна. По този начин и като общо правило ротацията следва да засегне единствено новите пресекюритизации с базови активи на един и същ инициатор. Комисията следва да преразгледа дали е уместно да се запази ограничен ротационен механизъм и дали той да бъде приложен за други класове активи, и ако това е така, дали за другите класове е оправдано различно третиране по отношение, например, на дължината на максималния срок на договорните отношения. Когато ротационният механизъм е установен за други класове активи, Комисията следва да оцени дали е необходимо да се въведе задължение за агенцията за кредитен рейтинг при изтичането на максималната продължителност на договорните отношения да предостави информация за емитента и за оценяваните финансови инструменти (предавателно досие) на застъпващата агенция за кредитен рейтинг.
(14)
Подходящо е да се въведе ротация на пазара за кредитен рейтинг за пресекюритизации. Първо, това е сегмент от европейския пазар на секюритизации, който има по-ниски от очакваните резултати след финансовата криза, и следователно необходимостта от мерки по отношение на конфликти на интереси е най-голяма за него. Второ, макар кредитният риск по дългови инструменти, издадени например от корпоративни субекти, да зависи във висока степен от капацитета за обслужване на дълг на самия емитент, кредитният риск при пресекюритизациите е обикновено уникален за всяка трансакция. Следователно когато се прави пресекюритизация, няма голям риск от загуба на знание при наемането на нова агенция за кредитен рейтинг. С други думи, макар понастоящем да съществува само ограничен брой агенции за кредитен рейтинг, извършващи дейност на пазара за кредитен рейтинг за пресекюритизация, този пазар е по-естествено отворен за конкуренция и един ротационен механизъм би могъл да бъде движеща сила за повече динамика на този пазар. И накрая, пазарът за кредитен рейтинг за пресекюритизация се доминира от няколко големи агенции за кредитен рейтинг, но съществуват и други участници, които натрупват експертен опит в тази област.
(15)
Редовната ротация на агенциите за кредитен рейтинг, които присъждат кредитен рейтинг за пресекюритизации, следва да доведе до повече многообразие при оценяването на кредитоспособността. Многобройните и различни виждания, перспективи и методологии, използвани от агенциите за кредитен рейтинг, следва да водят до присъждане на по-разнообразни кредитни рейтинги и в крайна сметка да подобрят качеството на оценката на кредитоспособността на пресекюритизациите. За да има това многообразие въздействие и за да се избегне рискът от самодоволство както на инициаторите, така и на агенциите за кредитен рейтинг, максималната продължителност, за която на агенцията за кредитен рейтинг се допуска да оценява пресекюритизации от един и същ инициатор, трябва да бъде ограничена до равнище, което да гарантира редовни актуални прегледи на кредитоспособността. Периодът от четири години е подходящ, като се имат предвид тези фактори, както и необходимостта да се осигури приемственост по отношение на кредитните рейтинги. Когато са ангажирани най-малко четири агенции за кредитен рейтинг, целите на ротационния механизъм вече са изпълнени, поради което изискването за ротация не следва да се прилага. За да се гарантира истинска конкуренция, освобождаване следва да се прилага само когато най-малко четири от ангажираните агенции за кредитен рейтинг оценяват определен дял от подлежащите на оценка финансови инструменти на инициатора.
(16)
Уместно е ротационният механизъм за пресекюритизациите да се структурира с оглед на инициатора. Пресекюритизациите се издават от дружество със специално предназначение без никакъв значителен капацитет за обслужване на дълга. Следователно при структуриране на ротацията с оглед на емитента механизмът би се оказал неефективен. И обратно, структуриране на ротацията с оглед на спонсора би означавало на практика почти винаги да се прилага освобождаването.
(17)
Един ротационен механизъм би бил важен инструмент за намаляване на бариерите пред навлизането на пазара за кредитен рейтинг за пресекюритизации. Същевременно обаче това би могло да затрудни допълнително новите участници на пазара да си осигурят място на пазара, защото не би им било разрешено да задържат клиентите си. Поради това е целесъобразно да се въведе освобождаване от ротационния механизъм за малки агенции за кредитен рейтинг.
(18)
За да бъде ефективен, ротационният механизъм трябва да бъде прилаган по надежден начин. Изискването за ротация няма да може да изпълни целите си, ако напускащата агенция за кредитен рейтинг получи право отново да присъжда рейтинг за пресекюритизации от същия инициатор в рамките на твърде кратък период от време. Следователно е необходимо да се предвиди подходящ срок, в рамките на който напускащата агенция за кредитен рейтинг да не може да бъде ангажирана да оценява пресекюритизации от същия инициатор отново. Този период следва да бъде достатъчно дълъг, за да позволи на застъпващата агенция за кредитен рейтинг да предостави ефективно своите услуги за кредитен рейтинг, за да се гарантира, че пресекюритизациите са наистина обект на нов контрол, следващ различен подход, и да се гарантира, че кредитните рейтинги, присъдени от новата агенция за кредитен рейтинг, осигуряват достатъчна приемственост. Същевременно, за да може ротационният механизъм да функционира правилно, продължителността на периода е ограничена от предлагането на агенции за кредитен рейтинг, разполагащи с достатъчно експертен опит в областта на пресекюритизациите. Следователно дължината на периода следва да бъде пропорционална и следва като цяло да бъде равна на дължината на изтеклия договор на напускащата агенция за кредитен рейтинг, но да не надвишава четири години.
(19)
Изискването за редовна ротация на агенциите за кредитен рейтинг е пропорционално на преследваната цел. Изискването се прилага само за регистрирани агенции за кредитен рейтинг, които са регулирани и които предоставят услуга, засягаща обществените интереси (кредитни рейтинги, които могат да бъдат използвани за регулаторни цели) при модела „емитентът плаща“ и за определен клас активи (пресекюритизации). Привилегията да извършваш услуги, за които се признава, че играят важна роля в регулирането на пазара на финансови услуги, и да бъдеш одобрен да изпълняваш тази функция, поражда необходимостта от спазване на някои задължения, за да се гарантира независимостта и усещането за независимост при всякакви обстоятелства. Агенция за кредитен рейтинг, която няма право да присъжда рейтинг на пресекюритизации на определен инициатор, въпреки това ще може да присъжда рейтинги на пресекюритизации от други инициатори, както и да присъжда рейтинги на други класове активи. В пазарен контекст, в който правилото за ротация се прилага спрямо всички пазарни участници, възможностите за стопанска дейност също ще се увеличат, тъй като всички агенции за кредитен рейтинг ще трябва да се сменят. Освен това агенциите за кредитен рейтинг могат да издават непоискани кредитни рейтинги на пресекюритизации от един и същ инициатор, като използват натрупания опит. Непоисканите кредитни рейтинги не са ограничени от модела „емитентът плаща“ и следователно теоретично са по-слабо засегнати от потенциални конфликти на интереси. За клиентите на агенциите за кредитен рейтинг максималната продължителност на договорните отношения с агенция за кредитен рейтинг и изискването за наемане на повече от една агенция за кредитен рейтинг също представляват ограничения на свободата им да извършват своя собствена стопанска дейност. Тези ограничения обаче са необходими с оглед на интересите на обществото, като се има предвид влиянието на модела „емитентът плаща“ върху необходимата независимост на агенциите за кредитен рейтинг, за да се осигурят независими кредитни рейтинги, които могат да се използват от инвеститорите за регулаторни цели. В същото време тези ограничения не надхвърлят това, което е необходимо, и трябва да се разглеждат по-скоро като повишаващи кредитоспособността на пресекюритизациите по отношение на останалите участници и в крайна сметка на целия пазар.
(20)
Независимостта на агенцията за кредитен рейтинг по отношение на оценяваното лице също е засегната от възможен конфликт на интереси на нейни значими акционери спрямо оценяваното лице. Акционер в агенция за кредитен рейтинг може да бъде член на административния или надзорния съвет на оценявано лице или на свързана с него трета страна. Регламент (ЕО) № 1060/2009 разглежда този случай единствено по отношение на конфликти на интереси, причинени от рейтинговите анализатори, лицата, одобряващи кредитните рейтинги, или други лица, наети в агенциите за кредитен рейтинг. Посоченият регламент обаче не казва нищо по отношение на потенциални конфликти на интереси във връзка с акционери или членове на агенциите за кредитен рейтинг. С оглед подобряване на разбирането за независимост на агенциите за кредитен рейтинг спрямо лица, на които се присъжда рейтинг, е целесъобразно да се разширят съществуващите правила, установени в посочения регламент, приложими за конфликти на интереси, причинени от служителите на агенциите за кредитен рейтинг и за онези, причинени от акционери или членове, които имат важна позиция в рамките на агенцията за кредитен рейтинг. Ето защо агенциите за кредитен рейтинг следва да се въздържат от присъждане на кредитни рейтинги или следва да обявяват, че кредитният рейтинг може да бъде засегнат, когато акционер или член, притежаващ 10 % от правата на глас в тази агенция, е също така член на административния или надзорния съвет на оценяваното лице или е инвестирал в оценявано лице, когато инвестицията достига определен размер. Освен това, фактът че акционер или член, притежаващ най-малко 5 % от правата на глас на тази агенция за кредитен рейтинг, е инвестирал в оценяваното лице или е член на административния или надзорния съвет на оценяваното лице, следва да се оповести пред обществеността, най-малкото ако инвестицията достигне определен размер. Освен това, когато акционер или съдружник е в състояние да упражни съществено влияние върху дейността на агенцията за кредитен рейтинг, това лице не следва да предоставя консултантски или съвещателни услуги на оценяваното лице или на свързана трета страна по отношение на корпоративната или правна структура, активите, пасивите или дейността.
(21)
За да се осигури практическо прилагане на правилата за независимост и предотвратяване на конфликти на интереси, установени в Регламент (ЕО) № 1060/2009 и за да се предотврати тяхната неефективност, е необходим немалък брой агенции за кредитен рейтинг, които не са свързани нито с напускащата агенция за кредитен рейтинг в случая на ротацията, нито с агенция, предоставяща паралелно услуги за кредитен рейтинг на същия емитент. Целесъобразно е да се изисква строго разделение между напускащата агенция и застъпващата агенция в случай на ротация, както и на двете агенции за кредитен рейтинг, предоставящи паралелно услуги за кредитен рейтинг на един и същ емитент. Агенциите за кредитен рейтинг не следва да бъдат свързани помежду си чрез контролно управление, бидейки част от една и съща група от агенции за кредитен рейтинг, чрез акционерно участие или членство, чрез упражняване на права на глас в някоя от останалите агенции за кредитен рейтинг, както и чрез възможността да се назначават членове на административните или надзорните съвети на някоя от останалите агенции за кредитен рейтинг.
(22)
Агенциите за кредитен рейтинг следва да създадат, поддържат, прилагат и документират ефективна структура за вътрешен контрол за прилагане на политики и процедури за превенция и контрол на евентуални конфликти на интереси и за гарантиране на независимостта на кредитните рейтинги, рейтинговите анализатори и рейтинговите екипи по отношение на акционери, административни органи и органи за управление, и продажбени и маркетингови дейности. Във връзка с корпоративното управление, с организационни въпроси и въпроси, свързани с управлението на конфликти на интереси, следва да бъдат въведени стандартни работни процедури. Стандартните работни процедури следва периодично да бъдат преразглеждани и наблюдавани за да се оцени тяхната ефективност и необходимостта от актуализирането им.
(23)
Разбирането за независимост на агенциите за кредитен рейтинг ще бъде особено засегнато в случай, че едни и същи акционери или членове инвестират в различни агенции за кредитен рейтинг, които не принадлежат към една и съща група от агенции за кредитен рейтинг, или поне ако тази инвестиция достигне определен размер, който би могъл да позволи на тези акционери или членове да упражняват известно влияние върху дейността на агенцията за кредитен рейтинг. Ето защо с цел да се гарантира независимостта (и разбирането за независимост) на агенциите за кредитен рейтинг, е уместно да се предвидят по-строги правила относно отношенията между агенциите за кредитен рейтинг и техните акционери или членове. По тази причина никое лице не следва едновременно да има участие от 5 или повече процента в повече от една агенция за кредитен рейтинг, освен ако засегнатите агенции за кредитен рейтинг принадлежат към една и съща група.
(24)
Целта да се гарантира достатъчна независимост на агенциите за кредитен рейтинг изисква инвеститорите да не притежават едновременно инвестиции от 5 % или повече в повече от една агенция за кредитен рейтинг. Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 декември 2004 г. относно хармонизиране изискванията за прозрачност по отношение на информацията за емитентите, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар (10) предвижда лицата, контролиращи най-малко 5 % от правата на глас в дружество, регистрирано на борсата, да оповестяват публично този факт с оглед, наред с другото, на интереса на инвеститорите да са наясно със структурата за гласуване в подобно дружество. Смята се, че 5 % са сериозен дял, чрез който може да се влияе върху структурата на гласуване в дадено дружество. Следователно е уместно използването на прага от 5 % с цел ограничаване на едновременното инвестиране в повече от една агенция за кредитен рейтинг. Тази мярка не може да се смята за непропорционална, като се има предвид, че никоя от регистрираните агенции за кредитен рейтинг в Съюза не е допусната до търговия на регулиран пазар и следователно не е обект на правилата за прозрачност и процедурните правила, които се прилагат спрямо дружествата, допуснати до търговия на регулиран пазар в Съюза в съответствие с Директива 2004/109/ЕО. Често предприятията, които не са допуснати до търговия на регулиран пазар се управляват посредством акционерни протоколи или споразумения, а броят на акционерите или членовете обикновено е незначителен. Следователно, макар и миноритарен, делът в агенция за кредитен рейтинг, която не е допусната до търговия на регулиран пазар може да окаже влияние. Независимо от това, с цел да се гарантира възможността за чисто икономически инвестиции в агенциите за кредитен рейтинг, това ограничение за едновременно инвестиране в повече от една агенция за кредитен рейтинг няма да обхваща инвестиции, реализирани чрез колективни инвестиционни схеми, управлявани от трети страни, независими от инвеститора и извън обхвата на влиянието на инвеститора.
(25)
Разпоредбите на настоящия регламент относно конфликти на интереси по отношение на структурата на акционерите не следва да се отнасят само за пряко, а и за непряко притежаване на дялове, тъй като в противен случай тези правила биха били лесни за заобикаляне. Агенциите за кредитен рейтинг следва да положат всички усилия да познават непреките си акционери, така че да могат да избягват всички потенциални конфликти на интереси в това отношение.
(26)
Ефективността на правилата за независимост и предотвратяване на конфликти на интереси, които изискват от агенциите за кредитен рейтинг да не предоставят за дълъг период от време услуги за кредитни рейтинги на един и същ емитент, може да бъдат накърнени, ако агенциите за кредитен рейтинг придобият правото да стават значими акционери или членове на други агенции за кредитен рейтинг.
(27)
Важно е да се гарантира, че промените на рейтингови методологии не водят до по-благосклонни методологии. За тази цел емитентите, инвеститорите и други заинтересовани страни следва да имат възможност да изразят мненията си за всякакви планирани промени в рейтинговите методологии. Това ще им помогне да разберат логиката на новите методологии и на съответната промяна. Коментарите, предоставени от емитентите и инвеститорите по проекта за методологии, могат да дадат ценни идеи на агенциите за кредитен рейтинг при определяне на техните методологии. ЕОЦКП следва също да бъде уведомяван за планирани промени. Въпреки че Регламент (ЕО) № 1060/2009 възложи на ЕОЦКП правомощието да се уверява, че използваните от агенциите за кредитен рейтинг методологии са строги, систематични, последователни и подлежат на утвърждаване въз основа на историческия опит, включително бек-тестване, този процес на проверка не следва да дава на ЕОЦКП правомощия да преценява целесъобразността на предложената методология или съдържанието на кредитните рейтинги, присъдени след прилагането на методологии. Когато е уместно, рейтинговите методологии следва да вземат предвид финансовите рискове, произтичащи от опасностите за околната среда.
(28)
Поради сложността на структурираните финансови инструменти агенциите за кредитен рейтинг не винаги успяваха да осигурят достатъчно високо качество на кредитните рейтинги, присъждани за инструменти. Това доведе до загуба на доверието на пазара в този тип кредитни рейтинги. С цел възвръщане на доверието би било подходящо да се изисква от емитентите или от свързани трети страни да ангажират най-малко две различни агенции за кредитен рейтинг при предоставяне на кредитни рейтинги за структурирани финансови инструменти, които биха могли да присъдят различни и конкурентни оценки. Това би могло да намали и прекалената зависимост от един единствен кредитен рейтинг.
(29)
Предложението за директива относно достъпа до дейността на кредитни институции и пруденциалния надзор на кредитните институции и инвестиционните посредници и предложението за регламент относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници, които трябва да заменят Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (11) и Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно капиталовата адекватност на инвестиционните посредници и кредитните институции (12), въвеждат изискване за банките и инвестиционните посредници да оценяват кредитния риск във връзка със субекти и финансови инструменти, в които те самите инвестират, а не просто да се доверяват в това отношение на кредитни рейтинги. Това изискване следва да бъде разширено, така че да обхване другите участници на финансовия пазар, регламентирани в правото на Съюза, включително инвестиционните управители. За всички участници на финансовия пазар обаче това изискване следва да се прилага по пропорционален начин, като се отчитат естеството, мащабът и сложността на съответния участник. Държавите-членки не следва да имат право да налагат или запазват правила, които позволяват по-строга зависимост на тези инвеститори от кредитните рейтинги.
(30)
Освен това ще се подобри способността на инвеститора да направи информирана оценка на кредитното качество на структурираните финансови инструменти, ако инвеститорите разполагат с достатъчно информация относно тези инструменти. Например, тъй като рискът по структурирани финансови инструменти зависи в голяма степен от качеството и показателите за резултати на базовите активи, би следвало да се предостави на инвеститорите повече информация за базовите активи. Това би намалило зависимостта на инвеститорите от кредитните рейтинги. Освен това разкриването на съответната информация относно структурираните финансови инструменти вероятно ще засили конкуренцията между агенциите за кредитен рейтинг, тъй като това може да доведе до увеличаване на броя на непоисканите кредитни рейтинги. До януари 2016 г. Комисията следва да преразгледа и да докладва относно целесъобразността на разширяването на обхвата на това изискване за разкриване, за да се обхванат други финансови продукти. Например, съществуват други финансови продукти, като обезпечените облигации и други обезпечени дългови инструменти, при които рискът зависи в голяма степен от характеристиките на базовите активи и при които би могло да е подходящо да се предостави повече информация на инвеститорите за обезпечението.
(31)
Инвеститори, емитенти и други заинтересовани страни следва да имат достъп до актуална рейтингова информация на основна страница в интернет. Европейската рейтингова платформа следва да бъде създадена от ЕОЦКП и следва да позволи на инвеститорите лесно да сравняват всички съществуващи кредитни рейтинги за конкретно лице, на което се прави оценка. Важно е страницата в интернет на Европейската рейтингова платформа да показва всички налични кредитни рейтинги за даден инструмент, за да може да позволи на инвеститорите да отчетат цялото многообразие от мнения, преди да вземат сами инвестиционно решение. Същевременно, за да няма отрицателно въздействие върху възможността кредитните агенции да оперират по модела „инвеститорът плаща“, тези кредитни рейтинги не следва да се включват в Европейската рейтингова платформа. Европейската рейтингова платформа следва да помогне на по-малките и новите агенции за кредитен рейтинг да бъдат по-забележими. Европейската рейтингова платформа следва да включи централния регистър на ЕОЦКП, за да създаде една платформа за всички налични кредитни рейтинги за даден инструмент и за информацията за резултатите от минали периоди, публикувана от централния регистър. Европейският парламент подкрепи публикуването на кредитни рейтинги в своята резолюция относно агенциите за кредитен рейтинг от 8 юни 2011 г.
(32)
Кредитните рейтинги, независимо от това дали са присъдени с регулаторна цел или не, имат значително влияние върху инвестиционните решения и върху имиджа и финансовата привлекателност на емитентите. Ето защо агенциите за кредитен рейтинг носят сериозна отговорност пред инвеститорите и емитентите да гарантират, че спазват Регламент (ЕО) № 1060/2009, така че техните кредитни рейтинги да бъдат независими, обективни и с подходящо качество. Инвеститорите и емитентите обаче не винаги могат да изискат прилагането на отговорността на агенцията за кредитен рейтинг спрямо тях. Особено трудно може да бъде да се установи гражданска отговорност на агенция за кредитен рейтинг при липсата на договорни отношения между агенция за кредитен рейтинг и например инвеститор или емитент, на които са присъдени непоискани рейтинги. Емитентите могат също да се сблъскат с трудности при прилагането на гражданската отговорност на агенциите за кредитен рейтинг спрямо тях, дори когато имат договорно отношение със съответните агенции за кредитен рейтинг: понижаването на кредитен рейтинг например, за което решението е взето в нарушение на Регламент (ЕО) № 1060/2009, извършено умишлено или поради груба небрежност, може да има отрицателно отражение върху репутацията и разходите за финансиране на емитент и така да му нанесе щети, дори когато не е обект на отговорност по договор. Ето защо е важно да се осигури адекватно право на регресен иск за инвеститори, които с разумно основание са се доверявали на кредитен рейтинг, присъден в нарушение на Регламент (ЕО) № 1060/2009, както и за емитенти, понесли щети поради кредитен рейтинг, присъден в нарушение на Регламент (ЕО) № 1060/2009. Инвеститорът и емитентът следва да могат да държат отговорна агенцията за кредитен рейтинг за щети, нанесени поради нарушение на този регламент, което е оказало влияние върху рейтинговата оценка. Макар инвеститорите и емитентите, които имат договорни отношения с агенция за кредитен рейтинг, да могат да предпочетат да предявят иск срещу тази агенция за кредитен рейтинг на основание нарушаване на договор, възможността за търсене на компенсация за нарушаването на Регламент (ЕО) № 1060/2009 следва да бъде достъпно за всички инвеститори и емитенти, независимо дали между страните съществуват договорни отношения.
(33)
Следва да е възможно агенциите за кредитен рейтинг да носят отговорност, ако нарушават с умисъл или поради груба небрежност правилата, наложени от Регламент (ЕО) № 1060/2009. Този стандарт за грешка е подходящ, тъй като дейността на агенциите за кредитен рейтинг включва известна степен на оценка на сложни икономически фактори и прилагането на различни методологии може да доведе до различни рейтингови резултати, нито един от които не може да бъде считан за неправилен. Освен това е уместно агенциите за кредитен рейтинг да носят потенциално неограничена отговорност само когато нарушават Регламент (ЕО) № 1060/2009 умишлено или поради груба небрежност.
(34)
Инвеститорът или емитентът, предявяващ иск за нарушаването на Регламент (ЕО) № 1060/2009, следва да представи точна и подробна информация, която сочи, че агенцията за кредитен рейтинг е извършила подобно нарушение на правилата на посочения регламент. Това следва да се оцени от компетентния съд, като се взема предвид това, че инвеститорът или емитентът може да няма достъп до информация, която е изцяло в сферата на агенцията за кредитен рейтинг.
(35)
Въпроси на гражданската отговорност на дадена агенция за кредитен рейтинг, които не са обхванати или определени от настоящия регламент, включително причинността и понятието „груба небрежност“, следва да се решават с помощта на приложимото национално право и с оглед на съответните правила на международното частно право. По-конкретно, държавите-членки следва да разполагат с възможността да поддържат национални режими на гражданската отговорност, които да са по-благоприятни за инвеститорите или емитентите и да не се основават на нарушаване на Регламент (ЕО) № 1060/2009. Компетентният съд, който решава относно иска за гражданска отговорност, внесен от даден инвеститор или емитент, следва да бъде определен от съответните правила на международното частно право.
(36)
Фактът, че институционалните инвеститори, включително инвестиционните мениджъри, са задължени да правят собствена оценка на кредитното качество на активи, не следва да възпрепятства съдилищата да установяват, че нарушение на Регламент (ЕО) № 1060/2009 от дадена агенция за кредитен рейтинг е причинило щети на инвеститор, за които агенцията за кредитен рейтинг носи отговорност. Въпреки че този регламент ще подобри възможностите на инвеститорите да направят собствена оценка на риска, те ще продължат да имат по-ограничен достъп до информация в сравнение с агенциите за кредитен рейтинг. Освен това е възможно по-специално по-малките инвеститори да нямат възможност за критична оценка на кредитен рейтинг, присъден от агенции за кредитен рейтинг.
(37)
Държавите-членки и ЕОЦКП следва да гарантират, че всички санкции, наложени съгласно Регламент (ЕО) № 1060/2009, се оповестяват публично само когато това публично оповестяване би било съразмерно.
(38)
С цел по-нататъшно смекчаване на конфликтите на интереси и улесняване на лоялната конкуренция на пазара за кредитен рейтинг е важно да се гарантира, че таксите, начислявани от агенциите за кредитен рейтинг на клиентите, не са дискриминационни. Разлики в таксите, събирани за един и същи вид услуга, следва да бъдат оправдани само поради различие в действителните разходи за предоставянето на тази услуга на различни клиенти. Освен това таксите, начислявани за услуги за кредитен рейтинг на даден емитент, не следва да зависят от резултатите или крайния продукт от извършената работа, нито от предоставянето на свързани (допълнителни) услуги. Освен това, с цел да се даде възможност за ефективен надзор на тези правила, агенциите за кредитен рейтинг следва да оповестяват пред ЕОЦКП таксите, получени от всеки един клиент, и общата ценова политика.
(39)
С цел да се допринесе за присъждането на актуални и достоверни държавни рейтинги и да се улесни разбирането от страна на потребителите, е важно редовното преразглеждане на тези рейтинги. Важно е също така да се повиши прозрачността за извършваната проучвателна дейност, персонала, ангажиран с подготовката на държавните рейтинги и допусканията, на които се основават кредитните рейтинги, направени от агенциите за кредитен рейтинг във връзка с държавен дълг.
(40)
Съществено е инвеститорите да имат подходяща информация, за да оценяват кредитоспособността на държави-членки. В рамките на своето наблюдение на икономическите и фискалните политики на държавите-членки Комисията събира и обработва данни за икономическото, финансовото и фискалното състояние и резултати на всички държави-членки, повечето от които са публикувани от Комисията и следователно могат да се използват от инвеститорите за оценка на потенциалната кредитоспособност на държави-членки. Когато е уместно и когато съществуват данни, при спазване на съответните приложими правила за поверителност в рамките на своето наблюдение на икономическите и фискалните политики на държавите-членки Комисията следва да допълва съществуващото докладване относно икономическите резултати на държавите-членки с евентуални допълнителни фактори или показатели, които могат да помогнат на инвеститорите да оценят кредитоспособността на държави-членки. Тези фактори следва да се предоставят на обществеността, като допълват съществуващите публикации и друга публично оповестявана информация, с оглед да се дадат на инвеститорите допълнителни данни, които да им помогнат да оценят кредитоспособността на суверенни субекти и тяхната информация относно задлъжнялостта. Като се има предвид горепосоченото, Комисията следва да разгледа възможността за разработване на европейска оценка на кредитоспособността, за да даде възможност на инвеститорите да извършат безпристрастна и обективна оценка на кредитоспособността на държавите-членки, като отчита конкретното икономическо и социално развитие. При необходимост Комисията следва да представи подходящи законодателни предложения.
(41)
Действащите правила предвиждат кредитните рейтинги да бъдат съобщавани на оценяваното лице 12 часа преди публикуването им. С цел да се избегне съобщаването на тази информация в извънработно време и да се остави достатъчно време на оценяваното лице за проверка на точността на данните, на които се основава кредитният рейтинг, че информацията, предоставяна на оценяваното лице, следва да бъде на разположение един цял работен ден преди публикуването на кредитния рейтинг или на рейтинговите перспективи. Списъкът с лица, които могат да получат тази информация, следва да е ограничен и ясно определен от оценявания субект.
(42)
С оглед на особеностите на държавните рейтинги и с цел намаляване на риска от неустойчивост, е необходимо и пропорционално да се изисква от агенциите за кредитен рейтинг да публикуват тези рейтинги едва след приключването на търговията на местата за търговия, установени в Съюза, както и поне един час преди тяхното отваряне. На същото основание е уместно и пропорционално и това, в края на декември агенциите за кредитен рейтинг да публикуват календар за следващите 12 месеца, посочващ датите на публикуване на държавни рейтинги и съответстващите им дати за публикуване на свързани с тях рейтингови перспективи, когато е приложимо. Подобни дати следва да се определят за петъчни дни. Само по отношение на непоискани държавни рейтинги броят на публикуванията в календара следва да бъде ограничен на между две и три. Когато това е необходимо за изпълнение на законовите им задължения, на агенциите за кредитен рейтинг следва да се позволява да се отклоняват от обявения от тях календар, като обясняват подробно причините за подобно отклонение. Подобно отклонение обаче не следва да се извършва рутинно.
(43)
На основата на развитието на пазара Комисията следва да представи доклад до Европейския парламент и до Съвета, в който се проучва доколко е уместно и по какъв начин да се подкрепи Европейска публична агенция за кредитен рейтинг, предназначена да оценява кредитоспособността на държавния дълг на държавите-членки, и/или Европейска фондация за кредитен рейтинг за всички други кредитни рейтинги. Ако е необходимо, Комисията следва да внесе съответните законодателни предложения.
(44)
С оглед спецификата на държавните рейтинги и за да се избегне рискът от „заразяване“ в рамките на Съюза, изявления, обявяващи преразглеждане на рейтингите на дадена група от държави, следва да се забранят, ако не са придружени от индивидуални доклади за държавите. Освен това, с оглед да се повиши достоверността и достъпността на източниците на информация, използвани от агенциите за кредитен рейтинг в публичните съобщения относно потенциални промени на държавни рейтинги, различни от кредитни рейтинги, рейтингови перспективи и придружаващите ги съобщения за пресата, подобни съобщения следва винаги да се основават на информация от сферата на оценявания субект, която е оповестена със съгласието на оценявания субект, освен ако информацията не е налична от общодостъпни източници. Когато правната рамка, приложима за оценявания субект, предвижда, че оценяваният субект не трябва да оповестява подобна информация, като например вътрешна информация съгласно определението в член 1, точка 1 от Директива 2003/6/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2003 година относно търговията с вътрешна информация и манипулирането на пазара (пазарна злоупотреба) (13), оценяваният субект не трябва да дава съгласието си.
(45)
За целите на прозрачността при публикуване на своите държавни рейтинги агенциите за кредитен рейтинг трябва да обяснят в съобщенията си за пресата или докладите си ключовите фактори в основата на тези кредитни рейтинги. Прозрачността за държавните рейтинги обаче не следва да бъде от окончателно значение за посоката на националните политики (икономически, в областта на труда и други). Ето защо, макар тези политики да могат да служат за фактор, според който агенцията за кредитен рейтинг да оценява кредитоспособността на суверенен субект или на неговите финансови инструменти, и да могат да се използват за обяснение на основните причини за даден държавен рейтинг, не следва да се позволяват преки или изрични изисквания или препоръки от агенции за кредитен рейтинг към суверенни субекти относно тези политики. Агенциите за кредитен рейтинг следва да се въздържат от всякакви преки или изрични препоръки относно политиките на суверенни субекти.
(46)
Техническите стандарти в сектора на финансовите услуги следва да осигурят адекватната защита на вложителите, инвеститорите и потребителите в целия Европейски съюз. Като на орган с високоспециализиран експертен опит би било ефикасно и целесъобразно на ЕОЦКП да се възложи разработването и предоставянето на Комисията на проекти за регулаторни и технически стандарти за изпълнение, които не включват политически избор.
(47)
Комисията следва да приеме проекта на регулаторни технически стандарти, разработен от ЕОЦКП относно съдържанието, честотата и представянето на информацията, която трябва да се предостави от страна на емитентите за структурирани финансови инструменти, представянето на информацията, включително структурата, формата, методиката и периода на отчитане, която агенциите за кредитен рейтинг следва да предоставят на ЕОЦКП по отношение на Европейската рейтингова платформа и съдържанието и формата на периодичното докладване за такси, начислявани от агенциите за кредитен рейтинг, за целите на текущия надзор от ЕОЦКП. Комисията следва да одобри тези стандарти посредством делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС и в съответствие с разпоредбите на членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
(48)
Регламент (ЕО) № 1060/2009 разрешава кредитни рейтинги, присъдени в трети държави, да бъдат използвани за регулаторни цели, ако те са присъдени от агенции за кредитен рейтинг, сертифицирани в съответствие с посочения регламент, или одобрени от агенции за кредитен рейтинг, установени в Съюза в съответствие с посочения регламент. Сертифицирането изисква Комисията да е приела решение за еквивалентност по отношение на регулаторния режим на трета държава спрямо агенциите за кредитен рейтинг, а признаването изисква действията на агенцията за кредитен рейтинг от трета държава да бъдат в съответствие с изисквания, които са най-малко толкова строги, колкото съответните правила на Съюза. Някои от разпоредбите на настоящия регламент не следва да се прилагат за оценките за еквивалентност и признаване. Това се отнася за онези разпоредби, които утвърждават задължения само за емитентите, но не и за агенциите за кредитен рейтинг. Освен това разпоредби, които се отнасят по-скоро до структурата на пазара на кредитни рейтинги в рамките на Съюза, а не за установяването на правила за поведение на агенциите за кредитен рейтинг, не следва да бъдат взимани под внимание в този контекст. За да може да се даде достатъчно време на трети държави да преразгледат регулаторните си рамки по отношение на оставащите нови разпоредби по същество, последните трябва да се прилагат само за целите на оценките на еквивалентността и признаването от 1 юни 2018 г. В тази връзка е важно да се припомни, че регулаторният режим на трета държава не следва да има еднакви правила като правилата, предвидени от настоящия регламент. Както вече е предвидено в Регламент (ЕО) № 1060/2009, за да бъде смятан за еквивалентен на регулаторния режим на Съюза или също толкова строг, регулаторният режим на третата държава следва да бъде достатъчен за постигането на практика на същите цели и резултати.
(49)
Тъй като целите на настоящия регламент, а именно - засилване на независимостта на агенциите за кредитен рейтинг, насърчаване на благоразумните процеси и методи на присъждане на кредитни рейтинги, смекчаване на рисковете, свързани с държавните рейтинги, намаляване на риска от предоверяване на кредитните рейтинги за участниците на пазара, както и гарантиране на правото на регресен иск за инвеститорите - не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите-членки и следователно, с оглед на общоевропейската структура и въздействие на дейностите по определяне на кредитен рейтинг, които ще подлежат на надзор, могат да бъдат постигнати по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, установен в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(50)
До края на 2013 г. Комисията следва да представи доклад относно осъществимостта на мрежа от по-малки агенции за кредитен рейтинг с цел засилване на конкуренцията на пазара. Този доклад следва да извършва оценка на европейската финансова и нефинансова подкрепа, както и на стимулите за създаване на такава мрежа, като се отчитат потенциални конфликти на интереси, произтичащи от подобно публично финансиране.
(51)
Европейският надзорен орган за защита на данните беше консултиран в съответствие с член 28, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (14) и прие становище (15).
(52)
С оглед на гореизложеното Регламент (ЕО) № 1060/2009 следва да бъде съответно изменен,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменения на Регламент (ЕО) № 1060/2009
Регламент (ЕО) № 1060/2009 се изменя, както следва:
1)
Член 1 се заменя със следното:
„Член 1
Предмет
С настоящия регламент се въвежда общ регулаторен подход за повишаване на добросъвестността, прозрачността, отговорността, доброто управление и независимостта на дейностите по определяне на кредитен рейтинг, допринасящ за качеството на кредитните рейтинги, присъждани в Съюза и за доброто функциониране на вътрешния пазар, като в същото време се постига високо ниво на защита на потребителите и инвеститорите. С него се установяват условия за присъждане на кредитни рейтинги и правила за организацията и функционирането на агенциите за кредитен рейтинг, включително техните акционери и съдружници, с цел да се насърчи независимостта на агенциите за кредитен рейтинг, избягването на конфликти на интереси и подобряването на защита на потребителите и инвеститорите.
Настоящият регламент също така определя задълженията на емитентите, инициаторите и спонсорите, установени в Съюза, във връзка със структурираните финансови инструменти.“
2)
В член 2, параграф 1, член 3, параграф 1, буква м), член 4, параграф 2, параграф 3, уводна част, параграф 4, първа и втора алинея, член 5, параграф 1, уводна част, член 14, параграф 1 и приложение II, точка 1, думата„Общността“ се заменя със „Съюза“, а думата „общностното“ се заменя с „на Съюза“.
3)
Член 3 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се изменя, както следва:
i)
буква ж) се заменя със следното:
„ж)
„регулаторни цели“ означава използването на кредитни рейтинги с конкретната цел да бъде спазено правото на Съюза или правото на Съюза, така както то се прилага чрез националното законодателство на държавите-членки;“
ii)
добавят се следните букви:
„па)
„кредитна институция“ означава кредитна институция съгласно определението по член 4, точка 1 от Директива 2006/48/ЕО;
пб)
„инвестиционен посредник“ означава инвестиционен посредник съгласно определението по член 4, параграф 1, точка 1 от Директива 2004/39/ЕО;
пв)
„застрахователно предприятие“ означава застрахователно предприятие съгласно определението по член 13, точка 1 от Директива 2009/138/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 25 ноември 2009 година относно започването и упражняването на застрахователна и презастрахователна дейност (Платежоспособност II) (16);
пг)
„презастрахователно предприятие“ означава презастрахователно предприятие съгласно определението по член 13, точка 4 от Директива 2009/138/ЕО;
пд)
„институция за професионално пенсионно осигуряване“ означава институция за професионално пенсионно осигуряване съгласно определението по член 6, буква а) от Директива 2003/41/ЕО;
пе)
„управляващо дружество“ означава управляващо дружество съгласно определението по член 2, параграф 1, буква б) от Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (17);
пж)
„инвестиционно дружество“ означава инвестиционно дружество което е получило разрешение в съответствие с Директива 2009/65/ЕО;
пз)
„лице, управляващо алтернативен инвестиционен фонд“ означава ЛУАИФ съгласно определението по член 4, параграф 1, буква б) от Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (18);
пи)
„централен контрагент“ означава централен контрагент съгласно определението по член 2, точка 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции (19), който е получил разрешение в съответствие с член 14 от посочения регламент;
пй)
„проспект“ означава проспект, публикуван съгласно Директива 2003/71/ЕО и Регламент (ЕО) № 809/2004;
iii)
букви р) и с) се заменят със следното:
„р)
„секторно законодателство“ означава законодателните актове на Съюза, посочени в букви па)-пй);
с)
„секторни компетентни органи“ означава националните компетентни органи, определени съгласно съответното секторно законодателство за надзор на кредитните институции, инвестиционните посредници, застрахователните предприятия, презастрахователните предприятия,, институциите за професионално пенсионно осигуряване,управляващите дружества, инвестиционните дружества лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове,централните контрагенти и проспектите.“;
iv)
добавят се следните букви:
„т)
„емитент“ означава емитент съгласно определението по член 2, параграф 1, буква з) от Директива 2003/71/ЕО;
у)
„инициатор“ означава инициатор съгласно определението по член 4, точка 41 от Директива 2006/48/ЕО;
ф)
„спонсор“ означава спонсор съгласно определението по член 4, точка 42 от Директива 2006/48/ЕО;
х)
„държавен рейтинг“ означава:
i)
кредитен рейтинг, който е присъден на държава или на регионален или местен орган на държавно управление;
ii)
кредитен рейтинг, при който емитентът на дълг или финансово задължение, дългова ценна книга или друг финансов инструмент е държава или регионален или местен орган на държавно управление, или дружество със специално предназначение за дадена държава или регионален или местен орган;
iii)
кредитен рейтинг, при който емитентът е международна финансова институция, създадена от две или повече държави, която има за цел да мобилизира финансиране и да осигурява финансова подкрепа в полза на членовете на тази международна финансова институция, които са засегнати или заплашени от тежки финансови проблеми;
ц)
„рейтингова перспектива“ означава становище по отношение на вероятната посока на изменение на кредитния рейтинг в краткосрочен или средносрочен план или и двете.“;
ч)
„непоискан кредитен рейтинг“ и „непоискан държавен рейтинг“означава съответно кредитен рейтинг или държавен рейтинг, присъждан от агенция за кредитен рейтинг, без това да бъде поискано;
ш)
„кредитна оценка“ означава мярка за кредитоспособност, получена от обобщаване и изразяване на данни, основани единствено на предварително зададена статистическа система или модел, без да се добавя съществен, специфичен за рейтинга, аналитичен принос от рейтингов анализатор;
щ)
„регулиран пазар“ означава регулиран пазар по смисъла на член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО, който е установен в Съюза;
аа)
„пресекюритизация“ означава пресекюритизация съгласно определението по член 4, точка 40а от Директива 2006/48/ЕО.“;
б)
добавя се следният параграф:
„3. За целите на настоящия регламент терминът „акционер“ включва и действителни бенефициери съгласно определението в член 3, точка 6 от Директива 2005/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 октомври 2005 г. за предотвратяване използването на финансовата система за целите на изпирането на пари и финансирането на тероризъм (20);
4)
Член 4 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Кредитните институции, инвестиционните посредници, застрахователните предприятия, презастрахователните предприятия,, институциите за професионално пенсионно осигуряване, управляващите дружества, инвестиционните дружества, лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове, и централните контрагенти, могат да използват кредитните рейтинги за регулаторни цели единствено ако са присъдени от агенции за кредитен рейтинг, установени в Съюза и регистрирани в съответствие с настоящия регламент.
Когато проспект съдържа препратка към кредитен рейтинг или кредитни рейтинги, емитентите, предлагащите страни или лицата, които искат да бъдат допуснати до търговия на регулиран пазар се уверяват, че проспектът съдържа също така на видно място ясна информация относно това дали кредитният рейтинг е присъден от кредитна агенция, установена в Съюза и регистрирана съгласно настоящия регламент.“;
б)
в параграф 3 буква б) се заменя със следното:
„б)
агенцията за кредитен рейтинг е проверила и е в състояние да докаже във всеки момент пред Европейския надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) („ЕОЦКП“), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (21), че извършените дейности по определяне на кредитен рейтинг от агенция за кредитен рейтинг от трета държава, в резултат на които е присъден подлежащият на признаване кредитен рейтинг, отговарят на изисквания, които са най-малко толкова строги, колкото изискванията, предвидени в членове 6-12 и приложение I, с изключение на членове 6а, 6б, 8а, 8б, 8в и 11а, приложение I, раздел Б, точка 3, буква ба) и точки 3а и 3б.
5)
Член 5 се изменя, както следва:
а)
в параграф 6, втора алинея, буква б) се заменя със следното:
„б)
агенциите за кредитен рейтинг в тази трета държава са подчинени на правно обвързващи правила, които са еквивалентни на правилата, посочени в членове 6-12 и приложение I, с изключение на членове 6а, 6б, 8а, 8б, 8в и 11а, приложение I, раздел Б, точка 3, буква ба) и точки 3а и 3б; както и“;
б)
параграф 8 се заменя със следното:
„8. Членове 20, 23б и 24 се прилагат по отношение на агенциите за кредитен рейтинг, сертифицирани съгласно член 5, параграф 3 и присъдените от тях кредитни рейтинги.“;
6)
в дял I се създават следните членове:
„Член 5а
Предоверяване на финансовите институции в кредитните рейтинги
1. Субектите, посочени в член 4, параграф 1, изготвят своя собствена оценка на кредитния риск и при определянето на кредитоспособността на дадено лице или финансов инструмент не се доверяват единствено или механично на кредитните рейтинги.
2. Секторните компетентни органи, отговорни за надзора на субектите, посочени в член 4, параграф 1, като отчитат естеството, мащаба и сложността на техните дейности, наблюдават адекватността на процесите им за кредитна оценка на риска, оценяват използването на договорни позовавания на кредитни рейтинги и по целесъобразност насърчават смекчаването на въздействието на подобни позовавания, с оглед да се намали единственото и механично доверяване на кредитни рейтинги, в съответствие със специфичното секторно законодателство.
Член 5б
Доверяване на Европейските надзорни органи и на Европейския съвет за системен риск в кредитните рейтинги
1. Европейският надзорен орган (Европейски банков орган) (ЕБО), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (22), Европейският надзорен орган (Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) (ЕОЗППО), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (23), и ЕОЦКП не се позовават на кредитни рейтинги в своите насоки, препоръки и проекти на технически стандарти, когато подобни позовавания биха могли да накарат компетентните органи, секторните компетентни органи, субектите, посочени в член 4, параграф 1 или други участници на финансовите пазари да започнат да се доверяват единствено или механично на кредитните рейтинги. Ето защо до 31 декември 2013 г. ЕБО, ЕОЗППО и ЕОЦКП преразглеждат и премахват, където е уместно, всички такива позовавания на кредитни рейтинги в съществуващите насоки и препоръки.
2. Европейският съвет за системен риск (ЕССР), създаден с Регламент (ЕС) № 1092/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за пруденциалния надзор върху финансовата система на Европейския съюз на макроравнище и за създаване на Европейски съвет за системен риск (24), не се позовава на кредитни рейтинги в своите предупреждения и препоръки, когато подобни позовавания биха могли да предизвикат доверяване единствено или механично на кредитните рейтинги.
Член 5в
Предоверяване на кредитните рейтинги в правото на Съюза
Без да се засяга правото ѝ на инициатива, Комисията продължава да извършва преглед на позоваванията на кредитни рейтинги в правото на Съюза, които водят или могат да доведат до доверяване единствено или механично на кредитните рейтинги от страна на компетентните органи, секторните компетентни органи, субектите, посочени в член 4, параграф 1 или други участници на финансовия пазар, с цел премахване на всяко позоваване на кредитни рейтинги за регулаторни цели в правото на Съюза до 1 януари 2020 г., при условие че са идентифицирани и приложени подходящи алтернативи за оценка на кредитния риск.
7)
Член 6 се изменя, както следва:
а)
параграф 1 се заменя със следното:
„1. Агенцията за кредитен рейтинг предприема всички необходими мерки, за да гарантира, че върху присъждането на кредитен рейтинг или рейтингова перспектива не оказва влияние никакъв съществуващ или потенциален конфликт на интереси или стопански отношения, в които участва агенцията за кредитен рейтинг, която присъжда кредитния рейтинг или рейтинговата перспектива, нейните акционери, управители, рейтингови анализатори, служители, както и всяко друго физическо лице, чиито услуги са предоставени на разположение или са под контрола на агенцията за кредитен рейтинг, или лице, което пряко или косвено е свързано с нея чрез контрол.“;
б)
в параграф 3 уводната част се заменя със следното:
„3. По искане на агенция за кредитен рейтинг ЕОЦКП може да я освободи от спазване на изискванията по приложение I, раздел А, точки 2, 5, 6 и 9 и член 7, параграф 4, ако агенцията за кредитен рейтинг може да докаже, че тези изисквания са непропорционални предвид естеството, мащаба и сложността на нейната стопанска дейност, както и предвид естеството и различните видове присъждани кредитни рейтинги, както и че:“;
в)
добавя се следният параграф:
„4. Агенциите за кредитен рейтинг създават, поддържат, прилагат и документират ефективна структура за вътрешен контрол за прилагане на политики и процедури за превенция и смекчаване на евентуални конфликти на интереси и за гарантиране на независимостта на кредитните рейтинги, рейтинговите анализатори и рейтинговите екипи по отношение на акционери, административни органи и органи за управление и продажбени и маркетингови дейности. Агенциите за кредитен рейтинг установяват стандартни оперативни процедури (СОП) по отношение на корпоративното управление, организацията и управлението на конфликти на интереси. Те периодично следят и преглеждат тези СОП, за да оценяват ефективността им и преценяват дали трябва да бъдат актуализирани.“
8)
Вмъкват се следните членове:
„Член 6а
Конфликти на интереси във връзка с инвестиции в агенции за кредитен рейтинг
1. На акционер или съдружник в агенция за кредитен рейтинг, който притежава най-малко 5 % от капитала или правата на глас в тази агенция за кредитен рейтинг или в дружество, което разполага с възможността да упражнява контрол или доминиращо влияние върху тази агенция за кредитен рейтинг се забранява да:
а)
притежава 5 % или повече от капитала на друга агенция за кредитен рейтинг;
б)
има правото или правомощието да упражнява 5 % или повече от правата на глас в друга агенция за кредитен рейтинг;
в)
има правото или правомощието да назначава или отстранява членове на административния или надзорния съвет на друга агенция за кредитен рейтинг;
г)
бъде член на административния или надзорния съвет на друга агенция за кредитен рейтинг;
д)
упражнява или да има правомощието да упражнява контрол или доминиращо влияние върху друга агенция за кредитен рейтинг.
Забраната, посочена в първа алинея, буква а), не се прилага спрямо участия в диверсифицирани колективни инвестиционни схеми, включително управлявани фондове като пенсионни фондове и фондове, свързани с животозастраховането, при условие че участието в такива схеми не позволява на акционер или съдружник в агенция за кредитен рейтинг да упражнява значително влияние върху стопанските дейности на тези схеми.
2. Настоящият член не се прилага за инвестиции в други агенции за кредитен рейтинг, принадлежащи към същата група от агенции за кредитен рейтинг.
Член 6б
Максимална продължителност на договорните отношения с агенция за кредитен рейтинг
1. Когато агенция за кредитен рейтинг сключва договор за присъждане на кредитни рейтинги относно пресекюритизации, тя не присъжда кредитни рейтинги относно нови пресекюритизации с базови активи от същия инициатор за срок, надхвърлящ четири години.
2. Когато агенция за кредитен рейтинг сключва договор за присъждане на рейтинг на пресекюритизации, тя иска от емитента:
а)
да определи броя на агенциите за кредитен рейтинг,които имат договорни отношения за присъждане на кредитни рейтинги относно пресекюритизации с базови активи от същия инициатор;
б)
да изчисли процента на общия брой на пресекюритизациите с кредитен рейтинг с базови активи от същия инициатор, за които всяка агенция за кредитен рейтинг присъжда кредитни рейтинги.
Когато всяка от най-малко четири агенции за кредитен рейтинг присъжда кредитни рейтинги на повече от 10 % от общия брой на пресекюритизациите с кредитен рейтинг, ограниченията, посочени в параграф 1, не се прилагат.
Освобождаването, предвидено във втора алинея продължава да се прилага поне докато агенцията за кредитен рейтинг сключи нов договор за присъждане на кредитен рейтинг за пресекюритизации с базови активи от същия инициатор. Когато критериите, предвидени във втора алинея не са изпълнени при сключването на такъв договор, срокът, посочен в параграф 1, се изчислява считано от датата на сключване на новия договор.
3. Считано от датата на изтичане на договора по параграф 1, агенцията за кредитен рейтинг не сключва нов договор за присъждане на кредитен рейтинг за пресекюритизации с базови активи от същия инициатор за срок, равен на продължителността на изтеклия договор, но не по-дълъг от четири години.
Първата алинея се прилага и по отношение на:
а)
агенциите за кредитен рейтинг, принадлежащи към същата група от агенции за кредитен рейтинг, в която участва и посочената в параграф 1 агенция за кредитен рейтинг;
б)
агенциите за кредитен рейтинг, които са акционер или съдружник в посочената в параграф 1 агенция за кредитен рейтинг;
в)
агенциите за кредитен рейтинг, в които посочената в параграф 1 агенция за кредитен рейтинг е акционер или съдружник.
4. Независимо от параграф 1, когато се присъжда кредитен рейтинг на пресекюритизация преди изтичането на максималния срок на договорните отношения, посочени в параграф 1, агенцията за кредитен рейтинг може да продължи да наблюдава и актуализира тези кредитни рейтинги, при поискване, за срока на пресекюритизацията.
5. Настоящият член не се прилага за агенциите за кредитен рейтинг, които имат по-малко от 50 служители на равнище група, участващи в предоставянето на дейности по кредитен рейтинг, или които имат годишен оборот по-малко от 10 милиона евро на равнище група.
6. Когато агенция за кредитен рейтинг сключва договор за присъждането на кредитни рейтинги относно пресекюритизации преди 20 юни 2013 г., срокът, посочен в параграф 1, се изчислява считано от тази дата.“
9)
Член 7, параграф 5 се заменя със следното:
„5. Възнагражденията и оценката на резултатите от дейността на служителите, участващи в дейностите по определянe на кредитен рейтинг или рейтингови перспективи, както и лицата, одобряващи кредитните рейтинги или рейтинговите перспективи, не се определят в зависимост от размера на приходите, които агенцията за кредитен рейтинг получава от оценяваните лица или от свързани с тях трети лица.“
10)
Член 8 се изменя, както следва:
а)
параграф 2 се заменя със следното:
„2. Агенциите за кредитен рейтинг приемат, въвеждат и прилагат подходящи мерки, за да гарантират, че кредитните рейтинги и рейтинговите перспективи, които присъждат, се основават на задълбочен анализ на цялата информация, с която разполагат и която е от значение за анализа им съгласно приложимите рейтингови методологии. Те вземат всички необходими мерки, така че информацията, която използват при определянето на кредитните рейтинги и рейтинговите перспективи, да е с необходимото качество и да е от надеждни източници. Агенцията за кредитен рейтинг присъждат кредитни рейтинги и рейтингови перспективи, като посочва, че рейтингът е мнение на агенцията за кредитен рейтинг и на него следва да се разчита до ограничена степен.
2а. Промени в кредитните рейтинги се присъждат съгласно публикуваните рейтингови методологии на агенцията за кредитен рейтинг.“;
б)
в параграф 5 се добавя следната алинея:
„Държавните рейтинги се преразглеждат най-малко на всеки шест месеца.“;
в)
вмъква се следният параграф:
„5а. Агенциите за кредитен рейтинг, които възнамеряват да направят съществени промени или да използват нови рейтингови методологии, модели или ключови рейтингови допускания, които могат да имат въздействие върху даден кредитен рейтинг, публикуват предложените съществени промени или предложените нови рейтингови методологии на своята страница в интернет, като приканват всички заинтересовани страни да представят своите коментари в рамките на един месец, заедно с подробно обяснение на основанията и последиците от предложените съществени промени или предложените нови рейтингови методологии.“;
г)
параграф 6 се изменя, както следва:
i)
уводната част се заменя със следното:
„6. При промяна на рейтинговите методологии, моделите или ключовите рейтингови допускания, използвани в дейностите по определяне на кредитен рейтинг, в съответствие с член 14, параграф 3, агенциите за кредитен рейтинг:“;
ii)
вмъкват се следните букви:
„аа)
незабавно осведомяват ЕОЦКП и публикуват на своята страница в интернет резултатите от консултацията и новите рейтингови методологии заедно с тяхното подробно разяснение, и датата на прилагането им;
аб)
незабавно публикуват на своята страница в интернет отговорите на консултацията, посочена в параграф 5а, освен в случаите, в които лицето, отговарящо на консултацията изисква поверителност на консултацията;“
д)
добавя се следният параграф:
„7. Ако агенциите за кредитен рейтинг узнаят за грешки в своите рейтингови методологии или в начина на тяхното прилагане, те незабавно:
а)
уведомяват ЕОЦКП и всички засегнати лица, на които е бил присъден рейтинг, относно тези грешки, като разясняват въздействието върху присъжданите от тях рейтинги, включително необходимостта от преразглеждане на вече присъдени рейтинги;
б)
публикуват тези грешки на своята страница в интернет, когато грешките имат въздействие върху присъжданите от тях кредитни рейтинги;
в)
коригират тези грешки в рейтинговите методологии; както и
г)
прилагат мерките, посочени в параграф 6, букви а), б) и в).“
11)
Вмъкват се следните членове:
„Член 8а
Държавни рейтинги
1. Държавните рейтинги се присъждат по начин, който гарантира, че е извършен анализ на индивидуалната специфика на определена държава-членка. Изявление, което обявява преразглеждането на конкретна група държави, се забранява, ако не е придружено от индивидуални национални доклади. Тези доклади се оповестяват публично.
2. Публични оповестявания, различни от кредитни рейтинги, рейтингови перспективи или придружаващите ги изявления в пресата или доклади, посочени в приложение I, раздел Г, част I, точка 5, които са свързани с евентуални промени на държавните рейтинги, не се основават на информация от сферата на оценяваното лице, която е оповестена без съгласието на оценяваното лице, освен ако тя произтича от общо достъпни източници или не съществуват основателни причини оценяваното лице да не дава съгласието си за оповестяване на такава информация.
3. Агенциите за кредитен рейтинг, вземайки предвид член 8, параграф 5, втора алинея, ежегодно публикуват на страницата си в интернет и представят на ЕОЦКП, съгласно приложение I, раздел Г, част III, точка 3, календар в края на месец декември за следващите 12 месеца, посочващ най-много три дати за публикуване на непоискани държавни рейтинги и свързаните с тях рейтингови перспективи и посочващ датите за публикуване на поискани държавни рейтинги и свързаните с тях рейтингови перспективи. Такива дати се определят за петъчни дни.
4. Отклонението на публикуването на държавен рейтинг или свързаните с него рейтингови перспективи от календара е възможно единствено когато това е необходимо, за да изпълни агенцията за кредитен рейтинг задълженията си съгласно член 8, параграф 2, член 10, параграф 1 и член 11, параграф 1, и се придружава от подробно обяснение на причините за отклонение от обявения календар.
Член 8б
Информация за структурирани финансови инструменти
1. Установените в Съюза емитент, инициатор и спонсор на структуриран финансов инструмент публикуват съвместно на страницата в интернет, създадена от ЕОЦКП в съответствие с параграф 4, информацията за кредитното качество и показателите на базовите активи на структурирания финансов инструмент, за структурата на секюритизационната сделка, за паричните потоци или за обезпечението по дадена секюритизационна експозиция, както и всяка друга информация, необходима за провеждането на всеобхватни тестове за устойчивост, основаващи се на достатъчно данни, по отношение на паричните потоци и обезпеченията във връзка с базовите експозиции.
2. Задължението за публикуване на информация по параграф 1 не предполага публикуването на такава информация, когато това би нарушило националното право или правото на Съюза, уреждащо защитата на поверителността на източниците на информация или обработката на лични данни.
3. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на:
а)
информацията, която посочените в параграф 1 лица трябва да публикуват с цел спазване на задълженията по параграф 1, в съответствие с изискванията, посочени в параграф 2;
б)
честотата, с която информацията, посочена в буква а), се актуализира;
в)
представянето на информацията, посочена в буква а), чрез стандартизиран образец за оповестяване.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 21 юни 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с процедурата, предвидена в членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. ЕОЦКП създава страница в интернет за публикуване на информацията относно структурираните финансови инструменти, както е посочено в параграф 1.
Член 8в
Двоен кредитен рейтинг на структурирани финансови инструменти
1. Когато емитент или свързана трета страна възнамеряват да поиска присъждането на кредитен рейтинг на структуриран финансов инструмент, те ангажират за целта най-малко две агенции за кредитен рейтинг, които да присъдят кредитни рейтинги независимо една от друга.
2. Посоченият в параграф 1 емитент или свързана трета страна гарантират, че ангажираните агенции за кредитен рейтинг отговарят на следните условия:
а)
те не трябва да принадлежат към една и съща група от агенции за кредитен рейтинг;
б)
те не трябва да бъдат акционер или съдружник в някоя от другите агенции за кредитен рейтинг;
в)
те не трябва да имат правото или правомощието да упражняват права на глас в някоя от другите агенции за кредитен рейтинг;
г)
те не трябва да имат правото или правомощието да назначават или отстраняват членове на административния или надзорния съвет на някоя от другите агенции за кредитен рейтинг;
д)
никой от членовете на административния или надзорния съвет на агенция за кредитен рейтинг не трябва да бъде член на административния или надзорния съвет на някоя от другите агенции за кредитен рейтинг;
е)
те не трябва да упражняват или да имат правото да упражняват контрол или доминиращо влияние върху някоя от другите агенции за кредитен рейтинг.
Член 8г
Използване на много агенции за кредитен рейтинг
1. В случаите когато емитент или свързано трета страна възнамерява да ангажира поне две агенции за кредитен рейтинг за оценка на една емисия или лице, емитентът или свързана трета страна разглежда възможността за ангажиране на поне една кредитна агенция, която не притежава повече от 10 % от общия пазарен дял и която може да бъде оценена от емитента или свързана трета страна като способна да присъди рейтинг на съответната емисия или лице, при условие че въз основа на списъка на ЕОКЦКП, посочен в параграф 2, има на разположение агенция за кредитен рейтинг за оценка на специфичната емисия или лице. Когато емитентът или свързана трета страна не ангажира поне една кредитна агенция, която не притежава повече от 10 % от общия пазарен дял, този факт се документира.
2. С оглед улесняване на оценката от страна на емитента или свързана трета страна в съответствие с параграф 1, ЕОЦКП ежегодно публикува на страницата си в интернет списък на регистрираните агенции за кредитен рейтинг, като посочва общия им пазарен дял и видовете присъждани кредитни рейтинги, и този списък може да се използва от емитента като начална точка за неговата оценка.
3. За целите на настоящия член общият пазарен дял се измерва спрямо годишния оборот, генериран от дейностите по определяне на кредитен рейтинг и допълнителни услуги, на равнище група.“
12)
В член 10 параграфи 1 и 2 се заменят със следния текст:
„1. Агенциите за кредитен рейтинг оповестяват своевременно и без да прилагат избирателен подход всички кредитни рейтинги или рейтингови перспективи, както и всички решения за прекратяване на кредитен рейтинг. При решения за прекратяване на кредитен рейтинг оповестената информация сдържа пълна обосновка на решението.
Първа алинея се прилага и по отношение на кредитни рейтинги, които се разпространяват чрез абонамент.
2. Агенциите за кредитен рейтинг гарантират, че кредитните рейтинги и рейтинговите перспективи се представят и обработват в съответствие с изискванията, изложени в приложение I, раздел Г, и не представят фактори извън тези, които са свързани с кредитните рейтинги.
2а. До оповестяването на кредитните рейтинги, рейтинговите перспективи и свързаната с тях информация, те се считат за вътрешна информация, както е определено в, и в съответствие с Директива 2003/6/ЕО.
Член 6, параграф 3 от тази директива се прилага mutatis mutandis за агенциите за кредитен рейтинг по отношение на тяхното задължение за поверителност, задължението им за поддържане на списък на лицата, които имат достъп до техните кредитни рейтинги, рейтингови перспективи и свързаната с тях информация преди оповестяването.
Списъкът на лицата, на които кредитните рейтинги, рейтинговите перспективи и свързана с тях информация са съобщени, преди да бъдат оповестени, следва да се ограничи до лица, определени за целта от всяко оценявано лице.“
13)
В член 10, параграф 5, първата алинея се заменя със следното:
„5. Когато дадена агенция за кредитен рейтинг присъжда непоискан кредитен рейтинг, тя посочва на видно място в него, като използва ясно различим различен цветен код за категорията рейтинг, дали оценяваното лице или свързана трета страна са участвали в процеса на определяне на кредитния рейтинг и дали агенцията за кредитен рейтинг е имала достъп до счетоводните сметки, управленческите и други представляващи интерес вътрешни документи на оценяваното лице или на свързана трета страна.“
14)
Член 11, параграф 2 се заменя със следното:
„2. Регистрирана или сертифицирана агенция за кредитен рейтинг предоставя на разположение в създадения от ЕОЦКП централен регистър информация за резултатите от своята дейност за минали периоди, включително относно честотата на промяна на рейтингите, както и информация относно присъждани в миналото кредитни рейтинги и промяната на тези рейтинги. Такава агенция за кредитен рейтинг предоставя информацията в регистъра съгласно стандартен образец, установен от ЕОЦКП. ЕОЦКП осигурява публичен достъп до тази информация и публикува на годишна основа обобщена информация за наблюдаваните основни тенденции.“
15)
Вмъква се следният член:
„Член 11а
Европейска рейтингова платформа
1. При присъждане на кредитен рейтинг или рейтингова перспектива всички регистрирани и сертифицирани агенции за кредитен рейтинг представят на ЕОЦКП информация за рейтинга, включваща кредитния рейтинг и рейтинговата перспектива на оценявания инструмент, информация относно вида кредитен рейтинг и вида действия за неговото определяне, както и дата и час на публикуване.
2. ЕОЦКП публикува на страница в интернет („Европейска рейтингова платформа“) отделните рейтинги, които са му били предоставени съгласно параграф 1.
Централният регистър, посочен в член 11, параграф 2, се включва в Европейската рейтингова платформа.
3. Настоящият член не се прилага за кредитни рейтинги или рейтингови перспективи, които са изготвени срещу такса, предназначени са единствено за инвеститори и са оповестени само на тях.“
16)
В член 14, параграф 3 се добавя следната алинея:
„Без да се засяга втората алинея, агенцията за кредитен рейтинг уведомява ЕОЦКП за планираните съществени промени в рейтинговите методологии, модели или ключови рейтингови допускания или за предлаганите нови рейтингови методологии, модели или ключови рейтингови допускания, когато агенцията за кредитен рейтинг публикува предлаганите промени или предлага нови рейтингови методологии на своята страница в интернет в съответствие с член 8, параграф 5а. След изтичането на срока за консултации агенцията за кредитен рейтинг уведомява ЕОЦКП за всички промени, направени в резултат на консултациите.“
17)
Член 18, параграф 2 се заменя със следното:
„2. ЕОЦКП съобщава на Комисията, ЕБО, ЕОЗППО, компетентните органи и секторните компетентни органи всяко решение по член 16, 17 или 20.“
18)
Член 19, параграф 1 се заменя със следното:
„1. ЕОЦКП начислява такса на агенциите за кредитен рейтинг в съответствие с настоящия регламент и регламента на Комисията, посочен в параграф 2. Тази такса изцяло покрива разходите на ЕОЦКП по регистрацията, сертифицирането и надзора на агенциите за кредитен рейтинг и по възстановяване на разходите, които могат да възникнат за компетентните органи съгласно настоящия регламент, по-специално в резултат на делегиране на задачи в съответствие с член 30.“
19)
Член 21 се изменя, както следва:
а)
параграф 4 се изменя, както следва:
i)
уводната част се заменя със следното:
„4. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на:“;
ii)
буква д) се заменя със следното:
„д)
съдържанието и формата на периодично отчитаните данни за кредитните рейтинги, които ще бъдат изисквани от регистрираните и сертифицираните агенции за кредитен рейтинг за целите на текущия надзор, упражняван от ЕОЦКП.“;
iii)
след буква д) се добавят следните алинеи:
„ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 21 юни 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с процедурата, предвидена в членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.“;
б)
вмъкват се следните параграфи:
„4а. ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти за определяне на:
а)
съдържанието и представянето на информацията, включително структура, формат, метод и график на отчитане, която агенциите за кредитен рейтинг оповестяват пред ЕОЦКП съгласно член 11а, параграф 1; както и
б)
съдържанието и формата на периодично отчитаните данни за таксите, начислявани от агенциите за кредитен рейтинг, за целите на упражнявания от ЕОЦКП текущ надзор.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 21 юни 2014 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с процедурата, предвидена в членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4б. ЕОЦКП докладва относно възможността за създаване на една или повече съпоставки на кредитни рейтинги, предоставени в съответствие с член 11а, параграф 1, и предава доклада по този въпрос на Комисията до 21 юни 2015 г. Този доклад оценява по-специално:
а)
възможността, цената и ползите от изготвянето на една или повече съпоставки;
б)
начините една или повече съпоставки да бъдат изготвени, без да се даде погрешна представа за кредитните рейтинги в контекста на различните методологии;
в)
евентуалните последици, които съпоставките биха могли да имат върху регулаторните технически стандарти, разработени до момента във връзка с член 21, параграф 4а, букви а) и б).
ЕОЦКП се консултира с ЕБО и ЕОЗППО по отношение на първа алинея, букви а) и б).“;
в)
параграф 5 се заменя със следното:
„5. ЕОЦКП публикува ежегоден доклад за прилагането на настоящия регламент. Докладът съдържа по-специално оценка на прилагането на приложение I от страна на агенциите за кредитен рейтинг, регистрирани съгласно настоящия регламент, и оценка на прилагането на механизма на признаване, посочен в член 4, параграф 3.“
20)
В член 22а заглавието се заменя със следното:
„Проверка на спазването на методологическите изисквания“.
21)
Член 25а се заменя със следното:
„Член 25а
Секторни компетентни органи, отговорни за надзора и прилагането на член 4, параграф 1, и членове 5а, 8б, 8в и 8г
Секторните компетентни органи отговарят за надзора и прилагането на член 4, параграф 1, и членове 5а, 8б, 8в и 8г, в съответствие с приложимото секторно законодателство.“
22)
Вмъква се следният дял:
„ДЯЛ IIIА
ГРАЖДАНСКА ОТГОВОРНОСТ НА АГЕНЦИИТЕ ЗА КРЕДИТЕН РЕЙТИНГ
Член 35а
Гражданска отговорност
1. Когато агенцията за кредитен рейтинг е извършила умишлено или поради груба небрежност някое от изброените в приложение III нарушения, оказващи въздействие върху кредитен рейтинг, инвеститорът или емитентът могат да предявят иск за обезщетение срещу съответната агенция за кредитен рейтинг за вреди, причинени им поради това нарушение.
Инвеститорът може да предяви иск за обезщетение съгласно настоящия член, когато установи, че основателно е разчитал, в съответствие с член 5а, параграф 1 или по друг начин с дължимата грижа, на кредитен рейтинг за решение с цел да инвестира, да задържи или да продаде даден финансов инструмент, обхванат от този кредитен рейтинг.
Емитент може да предяви иск за обезщетение съгласно настоящия член, когато установи, че той или неговите финансови инструменти са обхванати от кредитния рейтинг и че нарушението не произтича от подвеждаща и неточна информация, предоставена от емитента на агенцията за кредитен рейтинг, пряко или посредством публично достъпна информация.
2. Отговорност на инвеститора или на емитента е да представи точна и подробна информация, сочеща, че агенцията за кредитен рейтинг е извършила нарушение на настоящия регламент и че това нарушение е оказало въздействие върху присъдения кредитен рейтинг.
Какво представлява точна и подробна информация се оценява от компетентния национален съд, като се отчита фактът, че инвеститорът или емитентът може да не са имали достъп до информация, която е чисто от сферата на агенцията за кредитен рейтинг.
3. Посочената в параграф 1 гражданска отговорност на агенциите за кредитен рейтинг е ограничена предварително единствено когато това ограничение е:
а)
разумно и пропорционално; и
б)
допустимо съгласно приложимото национално право,, в съответствие с параграф 4.
Когато ограничението на гражданската отговорност не е съобразено с условията, посочени в първата алинея, то няма правно действие.
4. Термините „вреди“, „умисъл“, „груба небрежност“, „основателно е разчитал“, „дължима грижа“, „въздействие“, „разумно“ и „пропорционално“, които са посочени в настоящия член, но нямат определения в него, се тълкуват и прилагат в съответствие с приложимото национално право, както е определено от съответните правила на международното частно право. Въпроси относно гражданската отговорност на дадена агенция за кредитен рейтинг, които не са обхванати от настоящия регламент, се решават с помощта на приложимото национално право, както е определено от съответните правила на международното частно право. Компетентният съд, който решава относно иска за гражданска отговорност, внесен от даден инвеститор или емитент, се определя от съответните правила на международното частно право.
5. Настоящият член не изключва допълнителни искове, свързани с гражданска отговорност, в съответствие с националното право.
6. Правото на обезщетение, уредено в този член, не възпрепятства ЕОЦКП от пълно изпълняване на правомощията му, предвидени в член 36а.“
23)
Член 36а, параграф 2, първа алинея се изменя, както следва:
а)
букви а) и б) се заменят със следното:
„а)
за нарушения по точки 1-5, 11-15, 19, 20, 23, 26а-26г, 28, 30, 32, 33, 35, 41, 43, 50, 51 и 55-62 от приложение III, раздел I, глобите са в размер на най-малко 500 000 EUR, но не повече от 750 000 EUR;
б)
за нарушения по точки 6, 7, 8, 16, 17, 18, 21, 22, 22а, 24, 25, 27, 29, 31, 34, 37-40, 42, 42а, 42б, 45-49а, 52, 53 и 54 от приложение III, раздел I, глобите са в размер на най-малко 300 000 EUR, но не повече от 450 000 EUR;“
б)
букви г) и д) се заменят със следното:
„г)
за нарушения по точки 1, 6, 7, 8 и 9 от приложение III, раздел II, глобите са в размер на най-малко 50 000 EUR, но не повече от 150 000 EUR;
д)
за нарушения по точки 2, 3а-5 от приложение III, раздел II, глобите са в размер на най-малко 25 000 EUR, но не повече от 75 000 EUR;“
в)
буква з) се заменя със следното:
„з)
за нарушения по точка 20а от приложение III, раздел I, точки 4-4в, 6, 8 и 10 от приложение III, раздел III, глобите са в размер на най-малко 90 000 EUR, но не повече от 200 000 EUR;“.
24)
Член 39 се изменя, както следва:
а)
параграфи 1 и 3 се заличават;
б)
добавят се следните параграфи:
„4. Комисията, след техническа консултация с ЕОЦКП, прави преглед на ситуацията на пазара на кредитни рейтинги за структурирани финансови инструменти, по-специално пазара на кредитни рейтинги за пресекюритизации. До 1 юли 2016 г., след този преглед, Комисията внася доклад в Европейския парламент и в Съвета, придружен, по целесъобразност, от законодателно предложение, оценяващ по-специално:
а)
наличието на достатъчно голям избор, така че да са изпълнени изискванията по членове 6б и 8в;
б)
дали е целесъобразно да се съкрати или удължи максималната продължителност на договорните отношения, посочена в член 6б, параграф 1, както и посоченият в член 6б, параграф 3 минимален срок, преди агенциите за кредитен рейтинг да могат да сключват отново договор с даден емитент или свързана трета страна за присъждането на кредитни рейтинги относно пресекюритизации;
в)
дали е целесъобразно да се измени освобождаването по член 6б, параграф 2, втора алинея.
5. До 1 януари 2016 г. Комисията, след техническа консултация с ЕОЦКП, прави преглед на състоянието на пазара на кредитни рейтинги. След този преглед Комисията внася доклад в Европейския парламент и в Съвета, придружен, по целесъобразност, от законодателно предложение, оценяващ по-специално:
а)
дали е необходимо включването в обхвата на задълженията, посочени в член 8б и на други финансови кредитни продукти;
б)
дали изискванията, посочени в членове 6, 6а и 7 са смекчили в достатъчна степен конфликтите на интереси;
в)
дали в обхвата на ротационния механизма, посочен в член 6б следва да се включат и други класове активи и дали е целесъобразно да се използват различни срокове за отделните класове активи;
г)
целесъобразността на действащите и алтернативните модели за възнаграждения;
д)
дали е необходимо прилагане на други мерки за стимулиране на конкуренцията на пазара на кредитни рейтинги;
е)
целесъобразността на допълнителни инициативи за насърчаване на конкуренцията на пазара на кредитни рейтинги в контекста на развитието на структурата на сектора;
ж)
дали е необходимо предлагане на мерки срещу предоверяването на кредитни рейтинги при договорите;
з)
степента на пазарна концентрация, рисковете, произтичащи от висока концентрация, и въздействието върху цялостната стабилност на финансовия сектор.
6. Най-малко веднъж годишно Комисията информира Европейския парламент и Съвета за нови решения за еквивалентност, посочени в член 5, параграф 6, които са приети през отчетния период.“
25)
Член 39а се заменя със следното:
„Член 39а
Персонал и ресурси на ЕОЦКП
До 21 юни 2014 г. ЕОЦКП прави оценка на своите потребности от персонал и ресурси, които възникват от поемането на неговите правомощия и задължения по настоящия регламент, и представя доклад пред Европейския парламент, Съвета и Комисията.“
26)
Вмъква се следният член:
„Член 39б
Задължения за отчитане
1. До 31 декември 2015 г. Комисията внася доклад до Европейския парламент и до Съвета относно:
а)
стъпките, предприети с цел премахване на позоваванията на кредитните рейтинги, които водят или могат да доведат до единствено или механично доверяване на тях; както и
б)
алтернативните инструменти, които дават възможност на инвеститорите да направят своя собствена оценка на кредитния риск на емитентите и на финансовите инструменти,
с цел премахване на всяко позоваване на кредитни рейтинги за регулаторни цели в правото на Съюза до 1 януари 2020 г., при условие че са идентифицирани и приложени подходящи алтернативи. ЕОЦКП предоставя техническа консултация на Комисията в рамките на настоящия параграф.
2. Вземайки предвид положението на пазара, Комисията, до 31 декември 2014 г., представя доклад на Европейския парламент и на Съвета относно целесъобразността на създаването на европейска оценка за кредитоспособността за държавния дълг.
Вземайки предвид констатациите в доклада, посочен в първата алинея, и положението на пазара, Комисията до 31 декември 2016 г. внася доклад до Европейския парламент и до Съвета относно целесъобразността и осъществимостта на създаването на Европейска агенция за кредитен рейтинг, посветена на оценката на кредитоспособността на държавния дълг на държавите-членки, и/или Европейска фондация за кредитен рейтинг за всички останали кредитни рейтинги.
3. До 31 декември 2013 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад относно осъществимостта на мрежа от по-малки агенции за кредитен рейтинг, за да се увеличи конкуренцията на пазара. Този доклад извършва оценка на финансовата и нефинансовата подкрепа за създаване на такава мрежа, като се отчитат потенциалните конфликти на интереси, произтичащи от подобно публично финансиране. В светлината на констатациите на този доклад и вследствие на техническа консултация с ЕОЦКП, Комисията може да направи повторна оценка и да предложи изменение на член 8г.“
27)
Приложение I се изменя в съответствие с приложение I към настоящия регламент.
28)
Приложение III се изменя в съответствие с приложение II към настоящия регламент.
Член 2
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Независимо от първата алинея,
1)
член 1, точка 7, буква а), точки 9 и10, точка 11 във връзка с член 8г от Регламент (ЕО) № 1060/2009, и точки 12 и 27 от настоящия регламент обаче се прилагат от 1 юни 2018 г. за целите на оценката, посочена във:
а)
член 4, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕО) № 1060/2009, за установяване дали изискванията на трета държава са най-малко толкова строги, колкото изискванията, посочени в тази буква; както и
б)
член 5, параграф 6, втора алинея, буква б) от Регламент (ЕО) № 1060/2009, за установяване дали агенциите за кредитен рейтинг в трета държава са подчинени на правно обвързващи правила, които са еквивалентни на правилата, посочени в тази буква;
2)
член 1, точка 8 от настоящия регламент във връзка с член 6а, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1060/2009 се прилага от 21 юни 2014 г. по отношение на акционерите или съдружниците в агенция за кредитен рейтинг, които към 15 ноември 2011 г. са притежавали 5 % или повече от капитала на повече от една агенция за кредитен рейтинг;
3)
член 1, точка 15 се прилага от 21 юни 2015 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 21 май 2013 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 462/2013,
annettu 21 päivänä toukokuuta 2013,
luottoluokituslaitoksista annetun asetuksen (EY) N:o 1060/2009 muuttamisesta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 114 artiklan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottavat huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (2),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (3),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Luottoluokituslaitoksista annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 (4) edellytetään, että luottoluokituslaitokset noudattavat menettelytapasääntöjä, jotta vähennetään mahdollisia eturistiriitoja sekä varmistetaan luottoluokitusten ja luokitusprosessin korkea laatu ja riittävä avoimuus. Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 513/2011 (5) tehtyjen muutosten myötä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1095/2010 (6) perustettu Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen, EAMV) valtuutettiin rekisteröimään ja valvomaan luottoluokituslaitoksia. Tällä asetuksella täydennetään luottoluokituslaitosten nykyistä sääntelykehystä. Joihinkin tärkeimpiin ongelmiin, kuten liikkeeseenlaskija maksaa -mallista johtuvat eturistiriidat ja strukturoituihin rahoitusvälineisiin liittyvien tietojen antaminen, on puututtu, ja kehystä onkin tarkasteltava uudelleen sen jälkeen, kun se on ollut voimassa kohtuullisen pitkän ajan, jotta voidaan arvioida, ratkeavatko nämä ongelmat kokonaan sen avulla. Nykyinen valtionvelkakriisi on kuitenkin korostanut tarvetta tarkastella uudelleen erityisesti julkisyhteisöjen luottoluokitusten avoimuutta, menettelyvaatimuksia ja julkaisemisajankohtaa.
(2)
Euroopan parlamentti vaati luottoluokituslaitosten sääntelyn parantamista 8 päivänä kesäkuuta 2011 antamassaan päätöslauselmassa luottoluokituslaitoksista: tulevaisuudennäkymät (7). Ecofin-neuvosto totesi 30 päivänä syyskuuta ja 1 päivänä lokakuuta 2010 pidetyssä epävirallisessa kokouksessaan, että olisi ryhdyttävä uusiin toimiin, jotta voitaisiin ratkaista useat luottoluokitustoimintaan liittyvät kysymykset, kuten liiallisesta luottoluokituksiin tukeutumisesta aiheutuva riski ja luottoluokituslaitosten maksumallista johtuva eturistiriitojen riski. Eurooppa-neuvosto totesi 23 päivänä lokakuuta 2011, että liiallisen luottoluokituksiin tukeutumisen vähentämisessä olisi edistyttävä.
(3)
Finanssimarkkinoiden vakauden valvontaryhmä (FSB), jonka jäsen Euroopan keskuspankki on, vahvisti 20 päivänä lokakuuta 2010 kansainvälisellä tasolla periaatteet, joiden mukaisesti voitaisiin vähentää viranomaisten ja rahoituslaitosten tukeutumista luottoluokituksiin, jäljempänä ’FSB:n periaatteet’. FSB:n periaatteet vahvistettiin myös Soulissa marraskuussa 2010 pidetyssä G20-huippukokouksessa. Onkin tarpeen, että alakohtaiset toimivaltaiset viranomaiset arvioivat markkinatoimijoiden käytäntöjä ja kannustavat niitä lieventämään tällaisten käytäntöjen vaikutusta. Alakohtaisten toimivaltaisten viranomaisten olisi päätettävä kannustustoimista. EAMV:n, tarvittaessa yhteistyössä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1093/2010 (8) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan pankkiviranomainen) sekä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1094/2010 (9) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen) olisi ryhdyttävä toimiin edistääkseen valvontakäytäntöjen lähentymistä asetuksessa (EU) N:o 1095/2010 tarkoitetulla tavalla ja tässä asetuksessa säädetyn mukaisesti.
(4)
Luottoluokituslaitosten olisi kiinnitettävä sijoittajien huomio tietoihin luottoluokitusten ja luokitusnäkymien maksukyvyttömyystodennäköisyydestä, jotka perustuvat EAMV:n keskustietokannassa julkaistuihin aikaisempaa toimintaa koskeviin tietoihin.
(5)
FSB:n periaatteiden mukaan ”keskuspankkien olisi arvioitava itse markkinaoperaatioihin - sekä vakuuksina että suoriin ostoihin - hyväksymiensä rahoitusvälineiden luottokelpoisuus” ja ”keskuspankkipolitiikassa olisi vältettävä mekaanisia toimintatapoja, jotka voivat johtaa sellaisiin tarpeettoman jyrkkiin ja suuriin muutoksiin rahoitusvälineiden vakuuskelpoisuudessa ja arvon alenemisiin, että muutokset saattavat pahentaa tavanomaista jyrkempiä vaikutuksia”. Lisäksi Euroopan keskuspankki on todennut 2 päivänä huhtikuuta 2012 antamassaan lausunnossa, että se antaa tukensa finanssimarkkinoiden vakauden valvontaryhmän ja komission yhteiselle tavoitteelle vähentää liiallista tukeutumista luottoluokituksiin. Keskuspankki raportoikin säännöllisesti erilaisista eurojärjestelmän toteuttamista toimenpiteistä, joiden tarkoituksena on luottoluokituksiin tukeutumisen vähentäminen. Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 284 artiklan 3 kohdassa määrätään, että Euroopan keskuspankki laatii vuosittain Euroopan keskuspankkijärjestelmän (EKPJ) toiminnasta sekä edellisen ja kuluvan vuoden rahapolitiikasta kertomuksen Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle sekä Eurooppa-neuvostolle. Euroopan keskuspankin puheenjohtaja esittelee tämän kertomuksen Euroopan parlamentille, joka voi käydä yleiskeskustelun sen pohjalta, ja neuvostolle. Lisäksi Euroopan keskuspankki voisi kyseisissä kertomuksissa kuvata sitä, kuinka se on pannut täytäntöön FSB:n periaatteita, ja selvittää käyttämiään vaihtoehtoisia arviointimenettelyjä.
(6)
Unioni pyrkii tarkastelemaan uudelleen ulkoisiin luottoluokituksiin viittaamista unionin oikeudessa, mikä ensimmäisessä vaiheessa koskee viittauksia, joka johtavat tai saattavat johtaa yksinomaiseen tai mekaaniseen luottoluokituksiin tukeutumiseen, ja toisessa vaiheessa unionin oikeuden säännöksiä, jotka edellyttävät luottoluokitusten käyttöä tai antamista sääntelytarkoituksiin tai sallivat luottoluokitusten käytön tai antamisen sääntelytarkoituksiin; tarkoituksena on kumota tällaiset säännökset vuoteen 2020 mennessä edellyttäen, että vaihtoehtoisia luottoriskin arviointitapoja on tunnistettu ja otettu käyttöön.
(7)
Luokitusnäkymien merkitys sijoittajille ja liikkeeseenlaskijoille ja niiden vaikutukset markkinoihin ovat verrattavissa luottoluokitusten merkitykseen ja vaikutuksiin. Sen vuoksi kaikkia asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 säädettyjä vaatimuksia, joilla pyritään varmistamaan luokitustoimien täsmällisyys, avoimuus ja eturistiriidattomuus, olisi sovellettava myös luokitusnäkymiin. Nykyisen valvontakäytännön mukaisesti useita kyseisen asetuksen vaatimuksia sovelletaan luokitusnäkymiin. Tässä asetuksessa olisi selvennettävä sääntöjä ja luotava oikeusvarmuutta vahvistamalla luokitusnäkymien määritelmä ja selventämällä, mitä erityissäännöksiä kyseisiin luokitusnäkymiin sovelletaan. Luokitusnäkymien määritelmän olisi katettava myös näkemykset luottoluokituksen todennäköisestä kehityksestä lyhyellä aikavälillä (ns. tarkkailulistat, credit watches).
(8)
Keskipitkällä aikavälillä olisi arvioitava muita toimia, joiden avulla voitaisiin poistaa viittaukset luottoluokituksiin rahoitusalan sääntelyssä ja päästä eroon luottoluokituksiin perustuvasta omaisuuserien riskipainotuksesta. Toistaiseksi luottoluokituslaitokset ovat kuitenkin tärkeitä toimijoita rahoitusmarkkinoilla. Sen vuoksi luottoluokituslaitosten ja niiden luokitustoimintojen riippumattomuus ja integriteetti on erityisen tärkeää, jotta markkinatoimijat, erityisesti sijoittajat ja muut luottoluokitusten käyttäjät, pitäisivät niitä uskottavina. Asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 säädetään, että luottoluokituslaitokset on rekisteröitävä ja niitä on valvottava, koska niiden palveluilla on huomattava vaikutus yleiseen etuun. Luottoluokitukset, toisin kuin sijoitusselvitykset, eivät ole pelkkiä näkemyksiä rahoitusvälineen tai rahoitusvelvoitteen arvosta tai hinnasta. Luottoluokituslaitokset eivät ole pelkkiä rahoitusanalyytikkoja tai sijoitusneuvojia. Luottoluokituksilla on sääntelyyn liittyvää arvoa sääntelykehyksessä toimiville sijoittajille, kuten luottolaitoksille, vakuutusyhtiöille tai muille institutionaalisille sijoittajille. Vaikka liiallisen luottoluokituksiin tukeutumisen kannustimia ollaan vähentämässä, luottoluokitukset ohjaavat edelleen sijoitusvalintoja, erityisesti tiedon epäsymmetrisen jakautumisen vuoksi ja tehokkuussyistä. Tässä toimintaympäristössä luottoluokituslaitosten on oltava riippumattomia, ja myös markkinatoimijoiden on miellettävä ne riippumattomiksi, ja niiden luokitusmenetelmien on oltava avoimia, ja myös oltava miellettävissä sellaisiksi.
(9)
Liiallista tukeutumista luottoluokituksiin olisi vähennettävä, ja kaikki luokituksista johtuvat automaattiset vaikutukset olisi poistettava asteittain. Luottolaitoksia ja sijoituspalveluyrityksiä olisi kannustettava ottamaan käyttöön sisäisiä menettelyjä, jotta ne voisivat tehdä omat luottoriskiarviointinsa, ja niiden olisi kannustettava sijoittajia suorittamaan due diligence -tarkastuksia. Tämän mukaisesti tässä asetuksessa säädetään, että rahoituslaitosten ei pitäisi käyttää tukeutua luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti. Sen vuoksi rahoituslaitosten olisi vältettävä tekemästä sopimuksia, joissa ne tukeutuvat luottoluokituksiin mekaanisesti tai yksinomaisesti, ja rahoituslaitosten olisi vältettävä niiden käyttöä sopimuksissa yksinomaisena perusteena arvioidessaan sijoitusten luottokelpoisuutta tai päättäessään sijoituksista tai niistä luopumisesta.
(10)
Asetuksella (EY) N:o 1060/2009 säädettiin ensimmäisistä toimenpiteistä, jotka liittyvät luottoluokituslaitosten ja niiden luottoluokitustoimintojen riippumattomuuteen ja integriteettiin. Jo useiden kyseisen asetuksen säännösten taustalla oli tavoite taata luottoluokituslaitosten riippumattomuus sekä tunnistaa, hallita ja mahdollisuuksien mukaan välttää mahdolliset eturistiriidat. Eturistiriitojen syntyminen on väistämätöntä, kun luottoluokiteltava yhteisö valitsee luottoluokituslaitoksen ja maksaa sille (liikkeeseenlaskija maksaa -malli). Tämä malli kannustaa luottoluokituslaitosta antamaan liikkeeseenlaskijasta sitä tyydyttäviä luokituksia pitkäaikaisen tuottoisan liiketoimintasuhteen tai uusien toimeksiantojen ja tulojen varmistamiseksi. Lisäksi luottoluokituslaitosten osakkeenomistajien ja luottoluokiteltavien yhteisöjen välinen suhde voi aiheuttaa eturistiriitoja, joihin nykyisissä säännöissä ei riittävästi puututa. Liikkeeseenlaskija maksaa -mallin mukaisesti annetut luottoluokitukset voidaankin nähdä pikemmin liikkeeseenlaskijan tarkoituksiin soveltuvina kuin sijoittajien tarvitsemina luottoluokituksina. Luottoluokituslaitoksiin sovellettavia riippumattomuuden ehtoja on ehdottomasti vahvistettava, jotta liikkeeseenlaskija maksaa -mallia noudattaen annettujen luottoluokitusten uskottavuutta voidaan parantaa.
(11)
Jotta voitaisiin lisätä kilpailua kolmen luottoluokituslaitoksen hallitsemilla markkinoilla, olisi toteutettava toimenpiteitä, joilla kannustetaan käyttämään pienempiä luottoluokituslaitoksia. Liikkeeseenlaskijoiden tai asianomaisten kolmansien osapuolten käytäntönä on viime aikoina ollut pyytää luottoluokituksia kahdelta tai useammalta luottoluokituslaitokselta; kun luottoluokituksia on pyydetty kaksi tai useampia, liikkeeseenlaskijan tai asianomaisten kolmansien osapuolten olisi sen vuoksi harkittava toimeksiannon antamista ainakin yhdelle sellaiselle luottoluokituslaitokselle, jonka kokonaismarkkinaosuus on enintään kymmenen prosenttia ja jonka liikkeeseenlaskija tai asianomainen kolmas osapuoli voisi katsoa kykeneväksi antamaan luottoluokituksen kyseisestä liikkeeseenlaskusta tai yhteisöstä.
(12)
Luottoluokitusmarkkinat osoittavat, että luottoluokituslaitosten ja luottoluokiteltujen yhteisöjen suhteet ovat perinteisesti pitkäaikaisia. Tästä aiheutuu tuttuuden riski, kun luottoluokituslaitos voi käydä liian myötämieliseksi luottoluokiteltavan yhteisön toiveiden suhteen. Tällaisissa tilanteissa luottoluokituslaitosten puolueettomuus voi ajan mittaan vaarantua. Toimeksiannon ja maksun saaminen yritykseltä voi todellakin kannustaa luottoluokituslaitosta antamaan liian myönteisiä luottoluokituksia kyseiselle yhteisölle tai sen velkainstrumenteille, jotta liiketoimintasuhde tällaiseen liikkeeseenlaskijaan säilyisi. Myös liikkeeseenlaskijoilla on pitkäaikaisia liiketoimintasuhteita suosivia kannustimia, kuten ns. lukkiutumisvaikutus (lock-in effect), jossa liikkeeseenlaskija jättää vaihtamatta luottoluokituslaitosta sen vuoksi, että vaihtaminen voisi herättää sijoittajissa epäilyksiä liikkeeseenlaskijan luottokelpoisuudesta. Tämä ongelma tunnistettiin jo asetuksessa (EY) N:o 1060/2009, jossa vaadittiin luottoluokituslaitoksia soveltamaan kiertojärjestelmää, jossa analyytikkoryhmät ja luottoluokituskomiteat vaihtuvat vaiheittain, jotta luottoluokitusanalyytikoiden ja luottoluokitukset hyväksyvien henkilöiden riippumattomuus ei vaarantuisi. Näiden sääntöjen vaikuttavuus on kuitenkin ollut täysin riippuvainen luottoluokituslaitoksen sisäiseen toimintaan liittyvistä ratkaisuista, nimittäin luottoluokituslaitoksen henkilöstön todellisesta riippumattomuudesta ja heidän toimintansa ammattimaisuudesta suhteessa itse luottoluokituslaitoksen kaupallisiin intresseihin. Sääntöjä ei suunniteltu antamaan riittäviä takuita kolmansille osapuolille siitä, että pitkistä liiketoimintasuhteista aiheutuvat eturistiriidat tosiasiallisesti vähentyisivät tai että ne vältettäisiin. Tähän voitaisiin päästä esimerkiksi rajoittamalla aikaa, jona luottoluokituslaitos voi yhtäjaksoisesti antaa luottoluokituksia samasta liikkeeseenlaskijasta tai sen velkainstrumenteista. Enimmäiskeston asettaminen luottoluokituslaitoksen sopimussuhteelle liikkeeseenlaskijaan, jolle tai jonka velkainstrumenteille se antaa luottoluokituksen, voisi poistaa kannustimen antaa liikkeeseenlaskijan suhteen suotuisia luottoluokituksia. Jos lisäksi vaaditaan luottoluokituslaitosten vaihtamista tavanomaisena ja säännöllisenä markkinakäytäntönä, voitaisiin myös tehokkaasti ehkäistä lukkiutumisvaikutuksen ongelmaa. Luottoluokituslaitosten kiertojärjestelmällä olisi lisäksi myönteisiä vaikutuksia luottoluokitusmarkkinoihin, koska se helpottaisi uusien toimijoiden pääsyä markkinoille ja tarjoaisi olemassa oleville luottoluokituslaitoksille mahdollisuuden laajentaa liiketoimintaansa uusille aloille.
(13)
On kuitenkin tärkeää, että kiertojärjestelmä suunnitellaan siten, että sen tuomat hyödyt ovat selvästi sen mahdollisia haittavaikutuksia suuremmat. Usein toistuva vaihtaminen voisi esimerkiksi lisätä liikkeeseenlaskijoiden ja luottoluokituslaitosten kustannuksia, sillä uuden yhteisön tai välineen luokituskustannukset ovat yleensä suuremmat kuin jo annetun luottoluokituksen seurantakustannukset. Myös toiminnan vakiinnuttaminen sekä suppeiden erikoistuneiden markkinoiden toimijana että kaikki omaisuusluokat kattavana luottoluokituslaitoksena vaatii huomattavasti aikaa ja resursseja. Jatkuva luottoluokituslaitosten vaihtaminen voisi myös vaikuttaa merkittävästi luottoluokitusten laatuun ja jatkuvuuteen. Yhtä tärkeää on, että kiertojärjestelmä toteutettaisiin riittävin varotoimenpitein, jotta markkinat voivat sopeutua tilanteeseen vaiheittain ennen järjestelmän mahdollista myöhempää tehostamista. Tähän voitaisiin päästä rajoittamalla järjestelmä koskemaan ainoastaan uudelleenarvopaperistamista, joka on rajallinen pankkirahoituksen lähde, ja sallimalla jo annettujen luottoluokitusten seurannan jatkaminen vaatimuksen pohjalta, vaikka vaihtaminen tulisikin pakolliseksi. Pääsääntöisesti vaihtamisen olisi siis vaikutettava vain uusiin uudelleenarvopaperistamisiin, joihin liittyy saman alullepanijan kohde-etuuksia. Komission olisi myöhemmin tarkasteltava uudelleen, onko rajoitetun kiertojärjestelmän säilyttäminen tarpeen vai olisiko järjestelmää mahdollisesti sovellettava myös muihin omaisuusluokkiin, jolloin olisi myös selvitettävä, olisiko näitä muita omaisuusluokkia kohdeltava eri tavoin esimerkiksi sopimussuhteen enimmäiskeston suhteen. Jos kiertojärjestelmää aletaan soveltaa muihin omaisuusluokkiin, komission olisi arvioitava, onko tarpeen velvoittaa luottoluokituslaitos antamaan sopimussuhteen enimmäiskeston päätyttyä uudelle luottoluokituslaitokselle tietoja liikkeeseenlaskijasta ja luottoluokitelluista rahoitusvälineistä (luovutettava aineisto).
(14)
Uudelleenarvopaperistamisen luottoluokitusmarkkinoilla on asianmukaista ottaa käyttöön kiertojärjestelmä. Ensinnäkin juuri tämän Euroopan arvopaperistamismarkkinoiden markkinasegmentin toiminta on ollut heikkoa finanssikriisin alusta lähtien, joten juuri sen puitteissa eturistiriitoihin puuttumisen tarve on suurin. Toiseksi esimerkiksi yritysten liikkeeseen laskemien velkainstrumenttien luottoriski riippuu paljolti itse liikkeeseenlaskijan velanhoitokyvystä, kun taas uudelleenarvopaperistamisen luottoriski on yleensä liiketoimikohtainen. Sen vuoksi uuden uudelleenarvopaperistamisen toteutukseen ei liity suurta riskiä tietojen menettämisestä ryhdyttäessä sopimussuhteeseen uuden luottoluokituslaitoksen kanssa. Toisin sanoen vaikka uudelleenarvopaperistamisen luottoluokitusmarkkinoilla toimii nykyään vain vähän luottoluokituslaitoksia, nämä markkinat ovat luonnostaan avoimempia kilpailulle ja kiertojärjestelmä voisi auttaa niitä kehittymään dynaamisemmiksi. Vaikka uudelleenarvopaperistamisen luottoluokitusmarkkinoita hallitsee muutama suuri luottoluokituslaitos, myös muut toimijat ovat kehittäneet asiantuntemustaan tällä alalla.
(15)
Uudelleenarvopaperistamisen luottoluokituksia antavien luottoluokituslaitosten säännöllinen vaihtaminen monipuolistaa luottokelpoisuuden arviointia. Luottoluokituslaitosten monet erilaiset näkemykset, näkökulmat ja menetelmät tuottavat monimuotoisia luottoluokituksia ja viime kädessä parantavat uudelleenarvopaperistamisen luottokelpoisuuden arviointia. Jotta tällainen monimuotoisuus pääsisi vaikuttamaan ja vältyttäisiin sekä alullepanijoiden että luottoluokituslaitosten miellyttämisen ongelmalta, enimmäisaikaa, jonka luottoluokituslaitos saa luokitella saman alullepanijan uudelleenarvopaperistamista, on rajoitettava siten, että luottokelpoisuudesta voidaan saada säännöllisesti uusia arvioita. Nämä tekijät sekä tarve taata luottoluokituksille tietty lähestymistavallinen jatkuvuus merkitsevät, että neljän vuoden ajanjakso on tarkoituksenmukainen. Jos toimeksianto on annettu vähintään neljälle luottoluokituslaitokselle, kiertojärjestelmän tavoitteet on jo saavutettu eikä vaihtovaatimusta olisi sovellettava. Todellisen kilpailun varmistamiseksi tällaisen poikkeuksen olisi oltava sovellettavissa ainoastaan silloin, kun vähintään neljä toimeksiannon saaneista luottoluokituslaitoksista luokittelee tietyn osuuden alullepanijan liikkeessä olevista rahoitusvälineistä.
(16)
Uudelleenarvopaperistamiseen sovellettava kiertojärjestelmä olisi asianmukaista muodostaa alullepanijan yhteyteen. Uudelleenarvopaperistamisen laskee liikkeeseen erillisyhtiö, jolla ei ole merkittävää velanhoitokykyä. Sen vuoksi kiertojärjestelmän muodostaminen liikkeeseenlaskijan yhteyteen tekisi järjestelmästä tehottoman. Sitä vastoin kiertojärjestelmän muodostaminen järjestäjän yhteyteen merkitsisi, että poikkeusta sovellettaisiin lähes aina.
(17)
Kiertojärjestelmä voisi olla tärkeä keino vähentää uudelleenarvopaperistamisen luottoluokitusmarkkinoille tulemisen esteitä. Samalla kuitenkin uusien markkinatoimijoiden voisi olla vaikeampaa saada jalansijaa markkinoilla, koska ne eivät saisi pitää kiinni asiakkaistaan. Onkin tarpeen säätää pienten luottoluokituslaitosten vapauttamisesta kiertojärjestelmästä.
(18)
Jotta kiertojärjestelmä olisi tehokas, sen täytäntöönpano olisi järjestettävä uskottavalla tavalla. Vaihtamisvaatimuksen tavoitteita ei saavuteta, jos väistyvän luottoluokituslaitoksen sallitaan tarjota luottoluokituksia saman alullepanijan uudelleenarvopaperistamisille liian pian uudelleen. Sen vuoksi on tärkeää säätää tarkoituksenmukaisesta ajanjaksosta, jonka kuluessa väistyvää luottoluokituslaitosta ei saa uudelleen valtuuttaa luokittelemaan saman alullepanijan uudelleenarvopaperistamista. Ajanjakson olisi oltava riittävän pitkä, jotta uusi luottoluokituslaitos tosiasiallisesti voisi antaa luottoluokituspalvelujaan, jotta uudelleenarvopaperistamisia todella voitaisiin tarkastella uudelleen eri näkökulmasta ja jotta uuden luottoluokituslaitoksen antamat luottoluokitukset voisivat turvata riittävän jatkuvuuden. Samalla kiertojärjestelmän toimivuuden kannalta on huomionarvoista, että uudelleenarvopaperistamisen alalla riittävästi asiantuntemusta saavuttaneiden luottoluokituslaitosten tarjonta rajoittaa ajanjakson pituutta. Ajanjakson pituuden olisikin oltava oikeasuhteinen, ja sen olisi yleensä vastattava väistyvän luottoluokituslaitoksen sopimuksen kestoa mutta oltava enintään neljä vuotta.
(19)
Vaatimus vaihtaa säännöllisesti luottoluokituslaitosta on oikeassa suhteessa haluttuun tavoitteeseen nähden. Vaatimus koskee ainoastaan tiettyjä säänneltyjä rekisteröityjä luottoluokituslaitoksia, jotka tarjoavat yleiseen etuun vaikuttavia palveluja (luottoluokituksia, joita voidaan käyttää sääntelytarkoituksiin) liikkeeseenlaskija maksaa -mallin mukaisesti ja tiettyjen omaisuusluokkien (uudelleenarvopaperistaminen) osalta. Koska luottoluokituslaitokset ovat siinä etuoikeutetussa asemassa, että niiden palveluilla tunnustetaan olevan tärkeä asema rahoituspalvelumarkkinoiden sääntelyssä ja ne on hyväksytty suorittamaan tätä tehtävää, niiltä edellytetään tiettyjen velvoitteiden täyttämistä, jotta voidaan taata riippumattomuus ja riippumattomaksi mieltäminen kaikissa tilanteissa. Luottoluokituslaitos, joka ei saa antaa luottoluokituksia tietyn alullepanijan uudelleenarvopaperistamisille, voi silti luokitella muiden alullepanijoiden uudelleenarvopaperistamisia ja muuntyyppisiä omaisuusluokkia. Markkinoilla, joilla vaihtamissääntö koskee kaikkia toimijoita, syntyy uusia liiketoimintamahdollisuuksia, koska kaikilta luottoluokituslaitoksilta edellytetään kiertojärjestelmään osallistumista. Lisäksi luottoluokituslaitokset voivat edelleen kokemustaan hyödyntäen antaa luottoluokituksia saman alullepanijan uudelleenarvopaperistamisille ilman toimeksiantoa. Liikkeeseenlaskija maksaa -mallin ongelmat eivät rasita ilman toimeksiantoa annettuja luottoluokituksia, joten mahdolliset eturistiriidat vaikuttavat niihin vähemmän. Luottoluokituslaitoksen kanssa solmitun sopimussuhteen enimmäiskesto ja vaatimus useamman kuin yhden luottoluokituslaitoksen käytöstä rajoittavat luottoluokituslaitosten asiakkaiden vapautta harjoittaa liiketoimintaansa. Nämä rajoitukset ovat kuitenkin tarpeen yleiseen etuun liittyvien syiden vuoksi, koska liikkeeseenlaskija maksaa -malli murentaa sitä liikkeeseenlaskijoiden riippumattomuutta, joka on välttämätöntä, jotta ne voisivat antaa sijoittajien sääntelytarkoituksiin käyttämiä riippumattomia luottoluokituksia. Rajoituksilla ei kuitenkaan mennä pidemmälle kuin on tarpeen, ja ne olisi nähtävä uudelleenarvopaperistamisen luottokelpoisuuden parantamisena muihin osapuoliin ja viime kädessä markkinoihin nähden.
(20)
Luottoluokituslaitoksen riippumattomuuteen luottoluokitellusta yhteisöstä vaikuttaa myös, jos jollakin sen merkittävällä osakkeenomistajalla on mahdollinen eturistiriita luottoluokitellun yhteisön kanssa. Luottoluokituslaitoksen osakkeenomistaja saattaa olla luottoluokitellun yhteisön tai jonkin asianomaisen kolmannen osapuolen hallinto- tai valvontaelimen jäsen. Asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 säännellään tällaista tilannetta ainoastaan silloin, kun eturistiriita koskee luottoluokitusanalyytikoita, luottoluokitukset hyväksyviä henkilöitä ja muita luottoluokituslaitoksen työntekijöitä. Asetuksessa ei kuitenkaan mainita luottoluokituslaitoksen osakkeenomistajiin tai jäseniin liittyviä mahdollisia eturistiriitoja. Jotta voitaisiin parantaa luottamusta luottoluokituslaitosten riippumattomuuteen luottoluokitelluista yhteisöistä, on tarkoituksenmukaista laajentaa luottoluokituslaitoksen työntekijöihin liittyviä eturistiriitoja koskevia nykyisiä mainitussa asetuksessa vahvistettuja sääntöjä eturistiriitoihin, jotka liittyvät luottoluokituslaitoksen osakkeenomistajiin tai luottoluokituslaitoksessa merkittävässä asemassa oleviin jäseniin. Näin ollen luottoluokituslaitoksen olisi pidättäydyttävä antamasta luottoluokituksia tai ilmoitettava mahdollisesta vaikutuksesta luottoluokitukseen, jos luokituslaitoksen osakkeenomistaja tai jäsen, jolla on hallussaan vähintään kymmenen prosenttia kyseisen luottoluokituslaitoksen äänioikeuksista, on myös luottoluokitellun yhteisön hallinto- tai valvontaelimen jäsen tai on sijoittanut luottoluokiteltuun yhteisöön, jos sijoitus on vähintään tietyn suuruinen. Lisäksi se tieto, että osakkeenomistaja tai jäsen, jolla on hallussaan vähintään viisi prosenttia kyseisen luottoluokituslaitoksen äänioikeuksista, on sijoittanut luottoluokiteltuun yhteisöön tai on luottoluokitellun yhteisön hallinto- tai valvontaelimen jäsen, olisi julkistettava ainakin silloin, jos sijoitus on vähintään tietyn suuruinen. Jos osakkeenomistaja tai jäsen on lisäksi asemassa, jossa hän voi käyttää huomattavaa vaikutusvaltaa luottoluokituslaitoksen liiketoimintaan, kyseinen henkilö ei saisi tarjota luottoluokitellulle yhteisölle tai asianomaiselle kolmannelle osapuolelle konsultointi- tai neuvontapalveluja, jotka koskevat kyseisen luottoluokitellun yhteisön tai kolmannen osapuolen yhtiörakennetta, oikeudellista rakennetta, varoja, velkoja tai toimintoja.
(21)
Jotta asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 vahvistetut riippumattomuutta ja eturistiriitojen ehkäisyä koskevat säännöt toimisivat käytännössä ja jotta niistä ei tule tehottomia, tarvitaan riittävän paljon luottoluokituslaitoksia, jotka eivät ole yhteydessä väistyvään luottoluokituslaitokseen, jos kyseessä on kiertojärjestelmän soveltaminen, eivätkä luottoluokituslaitokseen, joka tuottaa samanaikaisesti luottoluokituspalveluja samalle liikkeeseenlaskijalle. On tarkoituksenmukaista edellyttää, että väistyvä luottoluokituslaitos on tiukasti erillään uudesta luottoluokituslaitoksesta, jos kyseessä on kiertojärjestelmän soveltaminen, ja että kaksi luottoluokituslaitosta, jotka samanaikaisesti tuottavat luottoluokituspalveluja samalle liikkeeseenlaskijalle, ovat tiukasti erillään toisistaan. Asianomaiset luottoluokituslaitokset eivät saisi olla kytköksissä toisiinsa määräysvallan kautta eivätkä myöskään sen johdosta, että ne kuuluvat samaan luottoluokituslaitosten ryhmään tai ovat osakkeenomistajia tai jäseniä taikka käyttävät äänivaltaa jossakin näistä toisista luottoluokituslaitoksista tai että niillä on oikeus nimetä jäseniä toisten luottoluokituslaitosten hallinto- tai valvontaelimeen.
(22)
Luottoluokituslaitosten olisi luotava tehokas sisäinen valvontarakenne, joka kattaa sellaisten toimintatapojen ja menettelyjen täytäntöönpanon, joilla ehkäistään ja seurataan mahdollisia eturistiriitoja ja varmistetaan luottoluokitusten sekä luottoluokitusanalyytikkojen ja -ryhmien riippumattomuus osakkeenomistajista, hallinto- ja johtoelimistä sekä myynti- ja markkinointitoiminnasta, ja pidettävä tätä rakennetta yllä, valvottava sen täytäntöönpanoa ja huolehdittava sen dokumentoinnista. Olisi laadittava vakioidut toimintaohjeet yritysten hyvästä hallintotavasta, organisaatiosta sekä eturistiriitojen hallinnasta. Vakioituja toimintaohjeita olisi seurattava ja tarkistettava määräajoin, jotta voitaisiin arvioida niiden tehokkuutta ja niiden ajantasaistamisen tarvetta.
(23)
Luottoluokituslaitosten riippumattomuuteen kohdistuvaan luottamukseen vaikuttaisi vahingollisesti erityisesti, jos samat osakkeenomistajat tai jäsenet sijoittaisivat luottoluokituslaitoksiin, jotka eivät kuulu samaan luottoluokituslaitosten ryhmään, ainakin silloin, jos tällainen sijoitus olisi niin suuri, että asianomaisilla osakkeenomistajilla tai jäsenillä olisi tiettyä vaikutusvaltaa luottoluokituslaitoksen liiketoimintaan. Sen vuoksi luottoluokituslaitosten riippumattomuudesta (ja luottamuksesta niiden riippumattomuuteen) voidaan huolehtia antamalla tiukempia sääntöjä luottoluokituslaitosten ja niiden osakkeenomistajien tai jäsenten välisistä suhteista. Tästä syystä yhdelläkään henkilöllä ei saisi samanaikaisesti olla viiden prosentin tai sen ylittävää osuutta useammassa kuin yhdessä luottoluokituslaitoksessa, jolleivät luottoluokituslaitokset kuulu samaan ryhmään.
(24)
Tavoite taata luottoluokituslaitosten riittävä riippumattomuus edellyttää, ettei sijoittajilla ole samanaikaisesti viiden prosentin tai sen ylittävää osuutta useammassa kuin yhdessä luottoluokituslaitoksessa. Säännellyillä markkinoilla kaupankäynnin kohteeksi otettavien arvopaperien liikkeeseenlaskijoita koskeviin tietoihin liittyvien avoimuusvaatimusten yhdenmukaistamisesta 15 päivänä joulukuuta 2004 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2004/109/EY (10) säädetään, että henkilöiden, joiden määräysvallassa on vähintään viisi prosenttia jonkin listatun yhtiön äänioikeuksista, julkistavat tämän tiedon muun muassa sen vuoksi, että on sijoittajien edun mukaista olla selvillä tällaisten yhtiöiden äänioikeusrakenteen muutoksista. Sen vuoksi viiden prosentin tasoa pidetään huomattavana omistusosuutena, joka voi vaikuttaa yhtiön äänioikeusrakenteeseen. Onkin tarkoituksenmukaista käyttää viiden prosentin kynnystä rajoittamaan samanaikaisia sijoituksia useampaan kuin yhteen luottoluokituslaitokseen. Tätä ei voida pitää suhteettomana, kun otetaan huomioon, että kaikki unionissa rekisteröidyt luottoluokituslaitokset ovat listaamattomia yhtiöitä, joten niihin ei sovelleta listattuihin yhtiöihin unionissa direktiivin 2004/109/EY mukaisesti sovellettavia avoimuus- ja menettelysääntöjä. Listaamattomien yhtiöiden hallintoon sovelletaan usein osakkeenomistajien toimintakäytäntöjä tai sopimuksia, ja osakkeenomistajia tai jäseniä on tavallisesti vähän. Sen vuoksi jopa vähemmistöasemalla voi olla vaikutusta listaamattomassa luottoluokituslaitoksessa. Jotta kuitenkin varmistetaan, että sijoitukset luottoluokituslaitoksiin puhtaasti taloudellisista syistä ovat yhä mahdollisia, kyseistä rajoitusta sijoittaa samanaikaisesti useampaan kuin yhteen luottoluokituslaitokseen ei tulisi laajentaa sijoituksiin, joita kanavoidaan sijoittajasta riippumattomien ja sijoittajan vaikutusvallan ulkopuolella olevien kolmansien tahojen hoitamien yhteissijoitusjärjestelmien kautta.
(25)
Osakkeenomistajarakenteeseen liittyviä eturistiriitoja koskevissa tämän asetuksen säännöksissä ei pitäisi viitata ainoastaan suoraan vaan myös välilliseen osakeomistukseen, koska muutoin näitä sääntöjä voisi olla helppo kiertää. Luottoluokituslaitosten olisi kaikin tavoin pyrittävä tuntemaan välilliset osakkeenomistajansa, jotta ne voivat tässä suhteessa välttää mahdollisia eturistiriitoja.
(26)
Niiden riippumattomuutta ja eturistiriitojen ehkäisyä koskevien sääntöjen, joissa edellytetään, etteivät luottoluokituslaitokset tuota luottoluokituspalveluja samalle liikkeeseenlaskijalle kovin pitkään, vaikuttavuus saattaisi heikentyä, jos luottoluokituslaitosten sallittaisiin ryhtyä muiden luottoluokituslaitosten merkittäviksi osakkeenomistajiksi tai jäseniksi.
(27)
On tärkeää varmistaa, etteivät luokitusmenetelmien muutokset johda niiden höltymiseen. Tämän vuoksi liikkeeseenlaskijoilla, sijoittajilla ja muilla osapuolilla olisi oltava tilaisuus esittää huomautuksia luokitusmenetelmien suunnitelluista muutoksista. Tämä auttaa niitä pääsemään selvyyteen uusien menetelmien käyttöönoton ja suunnitellun muutoksen perusteista. Liikkeeseenlaskijoiden ja sijoittajien menetelmäluonnoksista esittämät huomautukset saattavat olla arvokas apu luottoluokituslaitoksille menetelmien määrittelyssä. Myös EAMV:lle olisi ilmoitettava suunnitelluista muutoksista. Vaikka asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 annetaan EAMV:lle valtuudet varmistaa, että luottoluokituslaitosten käyttämät menetelmät ovat tiukkoja, järjestelmällisiä ja jatkuvia ja että ne validoidaan aiemman kokemuksen perusteella, myös toteutumatesteillä, EAMV:lle ei tämän tarkastusprosessin myötä pitäisi antaa valtuuksia arvioida ehdotettujen menetelmien tai niiden luottoluokitusten asianmukaisuutta, jotka annetaan sen jälkeen, kun menetelmiä on alettu soveltaa. Luottoluokitusmenetelmissä olisi tarvittaessa otettava huomioon ympäristöön liittyvistä vaaroista aiheutuvat taloudelliset riskit.
(28)
Strukturoitujen rahoitusvälineiden monimutkaisuuden vuoksi luottoluokituslaitokset eivät ole aina onnistuneet varmistamaan niiden luottoluokitusten riittävän korkeaa laatua. Tämä on johtanut siihen, että markkinoiden luottamus tämäntyyppisiin luottoluokituksiin on heikentynyt. Luottamuksen palauttamiseksi olisi tarkoituksenmukaista edellyttää, että liikkeeseenlaskijat tai niihin liittyvät asianomaiset kolmannet osapuolet pyytävät vähintään kahta eri luottoluokituslaitosta antamaan strukturoituja rahoitusvälineitä koskevat luottoluokitukset, mikä voisi johtaa toisistaan poikkeaviin ja keskenään kilpaileviin arviointeihin. Tämä voisi myös vähentää liiallista tukeutumista yhteen ainoaan luottoluokitukseen.
(29)
Oikeudesta harjoittaa luottolaitostoimintaa sekä luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvalvonnasta annetussa direktiiviehdotuksessa sekä luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvaatimuksista annetussa asetusehdotuksessa, joiden on määrä korvata luottolaitosten liiketoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta 14 päivänä kesäkuuta 2006 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2006/48/EY (11) ja sijoituspalveluyritysten ja luottolaitosten omien varojen riittävyydestä 14 päivänä kesäkuuta 2006 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2006/49/EY (12), vahvistetaan vaatimus, että luottolaitokset ja sijoituspalveluyritykset arvioivat niiden yhteisöjen ja rahoitusvälineiden luottoriskiä, joihin ne itse sijoittavat, ja että ne eivät yksinkertaisesti tukeudu luottoluokituksiin. Tämä vaatimus olisi ulotettava muihin unionin oikeudella säänneltyihin rahoitusmarkkinoiden toimijoihin, mukaan lukien sijoitusten hoitajat. Tätä vaatimusta olisi kuitenkin sovellettava oikeasuhteisesti kaikkiin rahoitusmarkkinoiden toimijoihin ottaen huomioon kunkin toimijan toiminnan luonne, laajuus ja monimutkaisuus. Jäsenvaltioilla ei saisi olla oikeutta antaa tai pitää voimassa sääntöjä, jotka sallivat näiden sijoittajien pidemmälle menevän tukeutumisen luottoluokituksiin.
(30)
Sijoittajilla olisi paremmat mahdollisuudet tehdä tietoon perustuvia arvioita strukturoitujen rahoitusvälineiden luottokelpoisuudesta, jos ne saisivat riittävästi tietoa näistä välineistä. Koska esimerkiksi strukturoituun rahoitusvälineeseen liittyvä riski riippuu paljolti kohde-etuuksien laadusta ja kehityksestä, sijoittajille olisi annettava enemmän tietoa kohde-etuuksista. Tämä vähentäisi sijoittajien riippuvuutta luottoluokituksista. Lisäksi strukturoituja rahoitusvälineitä koskevien merkityksellisten tietojen ilmoittaminen todennäköisesti lisää luottoluokituslaitosten keskinäistä kilpailua, koska se voisi johtaa ilman toimeksiantoa annettujen luottoluokitusten määrän kasvuun. Komission olisi viimeistään tammikuussa 2016 tarkasteltava, onko aiheellista ulottaa kyseinen tietojen antamisvelvoite koskemaan myös muita rahoitustuotteita, ja annettava tätä koskeva kertomus. Tällaisia muita rahoitustuotteita ovat esimerkiksi katetut joukkolainat ja muut vakuudelliset lainat, joissa riski riippuu paljolti käytetyn vakuuden ominaisuuksista ja joissa voisi olla tarpeen antaa enemmän tietoja vakuuksista.
(31)
Sijoittajilla, liikkeeseenlaskijoilla ja muilla osapuolilla olisi oltava mahdollisuus tutustua ajantasaisiin luottoluokitustietoihin keskitetyllä verkkosivustolla. EAMV:n olisi perustettava Euroopan luottoluokitusten tietofoorumi, ja sen olisi annettava sijoittajille mahdollisuus vertailla vaivattomasti kaikkia tietyn luottoluokitellun yhteisön luokituksia. On tärkeää, että tietofoorumin verkkosivuilta käyvät ilmi kaikki kustakin välineestä saatavilla olevat luottoluokitukset, jotta sijoittajat voisivat ottaa kaikki eri näkemykset huomioon ennen oman sijoituspäätöksensä tekemistä. Jotta luottoluokituslaitosten mahdollisuutta toimia sijoittaja maksaa -mallin mukaisesti ei rajoitettaisi, tällaisia luottoluokituksia ei pitäisi sisällyttää tietofoorumiin. Tietofoorumin olisi autettava pieniä ja uusia luottoluokituslaitoksia saamaan näkyvyyttä. Tietofoorumiin olisi liitettävä myös EAMV:n keskustietokanta, jolloin luotaisiin keskitetty tietofoorumi kaikista saatavilla olevista luottoluokituksista välinekohtaisesti sekä keskustietokannassa julkaistuista aikaisempaa toimintaa koskevista tiedoista. Euroopan parlamentti tuki tällaista luottoluokitusten julkistamista 8 päivänä kesäkuuta 2011 antamassaan päätöslauselmassa.
(32)
Riippumatta siitä, onko luottoluokitukset annettu sääntelytarkoituksessa, niillä on huomattava vaikutus sijoituspäätöksiin ja liikkeeseenlaskijoiden imagoon ja taloudelliseen kiinnostavuuteen. Näin ollen luottoluokituslaitoksilla on merkittävä vastuu sijoittajia ja liikkeeseenlaskijoita kohtaan sen varmistamisessa, että ne noudattavat asetusta (EY) N:o 1060/2009 siten, että niiden luottoluokitukset ovat riippumattomia, objektiivisia ja riittävän laadukkaita. Sijoittajat ja liikkeeseenlaskijat eivät kuitenkaan aina ole siinä asemassa, että ne saisivat luottoluokituslaitokset toimimaan vastuidensa mukaisesti niitä kohtaan. Luottoluokituslaitosten saaminen siviilioikeudelliseen vastuuseen voi olla erityisen vaikeaa, jos luottoluokituslaitoksen ja esimerkiksi ilman toimeksiantoa luokitellun sijoittajan tai liikkeeseenlaskijan välillä ei ole sopimussuhdetta. Liikkeeseenlaskijoilla voi myös olla vaikeuksia saada luottoluokituslaitos toimimaan siviilioikeudellisen vastuunsa mukaisesti niitä kohtaan, vaikka niillä olisi sopimussuhde kyseisen luottoluokituslaitoksen kanssa: esimerkiksi luottoluokituksen alentaminen, josta on päätetty tahallisesti tai törkeän huolimattomasti asetuksen (EY) N:o 1060/2009 vastaisesti, voi vaikuttaa kielteisesti liikkeeseenlaskijan maineeseen ja rahoituskustannuksiin ja aiheuttaa näin liikkeeseenlaskijalle haittaa, vaikka sopimusvastuu ei sitä kattaisikaan. Sen vuoksi on tärkeää säätää sijoittajien asianmukaisesta oikeudesta korvaukseen, jos ne ovat kohtuullisella tavalla luottaneet luottoluokitukseen, joka on annettu asetuksen (EY) N:o 1060/2009 vastaisesti, ja myös liikkeeseenlaskijoiden oikeudesta korvaukseen, kun niille aiheutuu siviilioikeudellista vahinkoa asetuksen (EY) N:o 1060/2009 vastaisesti annetusta luottoluokituksesta. Sijoittajan ja liikkeeseenlaskijan olisi voitava saattaa luottoluokituslaitos vastuuseen vahingosta, jos se aiheutuu luokitustulokseen vaikuttaneesta tämän asetuksen rikkomisesta. Sijoittajat ja liikkeeseenlaskijat, joilla on sopimussuhde luottoluokituslaitoksen kanssa, voivat halutessaan perustaa tätä luottoluokituslaitosta vastaan esittämänsä vaatimuksen sopimusrikkomukseen, mutta kaikkien sijoittajien ja liikkeeseenlaskijoiden olisi voitava vaatia korvauksia kärsimästään vahingosta asetuksen (EY) N:o 1060/2009 rikkomisen perusteella riippumatta siitä, onko osapuolten välillä sopimussuhdetta.
(33)
Luottoluokituslaitokset olisi voitava saattaa vastuuseen ainoastaan, jos ne rikkovat niille asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 asetettuja velvoitteita tahallisesti tai törkeän huolimattomasti. Tällainen ”tuottamuksellisuuden” huomioon ottaminen on tarkoituksenmukaista, koska luottoluokitustoimintaan sisältyy jossakin määrin monimutkaisten taloudellisten tekijöiden arviointia ja eri menetelmillä voidaan päätyä erilaisiin luokitustuloksiin, joista yhtäkään ei voida pitää vääränä. Luottoluokituslaitosten asettaminen potentiaalisesti rajattomaan vastuuseen on asianmukaista ainoastaan silloin, kun ne rikkovat asetusta (EY) N:o 1060/2009 tahallisesti tai törkeän huolimattomasti.
(34)
Sijoittajan tai liikkeeseenlaskijan, joka vaatii korvauksia asetuksen (EY) N:o 1060/2009 rikkomisesta, olisi esitettävä täsmällisiä ja yksityiskohtaisia tietoja, jotka osoittavat, että luottoluokituslaitos on syyllistynyt tällaiseen asetuksen rikkomiseen. Toimivaltaisen tuomioistuimen olisi arvioitava asiaa ottaen huomioon, että sijoittajalla tai liikkeeseenlaskijalla ei ehkä ole ollut mahdollisuutta tutustua tietoihin, jotka ovat ainoastaan luottoluokituslaitoksen ulottuvilla.
(35)
Luottoluokituslaitosten siviilioikeudellista vastuuta koskevia asioita, jotka eivät kuulu tämän asetuksen soveltamisalaan tai joita ei määritellä siinä, kuten tahallisuus ja törkeä huolimattomuus, olisi käsiteltävä asiaa koskevien kansainvälisen yksityisoikeuden sääntöjen mukaan määräytyvän sovellettavan kansallisen oikeuden mukaisesti. Jäsenvaltioiden olisi erityisesti voitava säilyttää kansalliset siviilioikeudellista vastuuta koskevat järjestelmänsä, jotka ovat sijoittajien tai liikkeeseenlaskijoiden kannalta edullisemmat tai jotka eivät perustu asetuksen (EY) N:o 1060/2009 rikkomiseen. Sijoittajien tai liikkeeseenlaskijoiden nostamista siviilioikeudellista vastuuta koskevista kanteista päättävän toimivaltaisen tuomioistuimen olisi määräydyttävä kansainvälisen yksityisoikeuden asianomaisten sääntöjen mukaisesti.
(36)
Vaikka institutionaaliset sijoittajat, mukaan lukien sijoitusten hoitajat, velvoitetaan tekemään omat arviointinsa omaisuuserien luottokelpoisuudesta, tämän ei pitäisi estää tuomioistuimia toteamasta, että luottoluokituslaitos on asetusta (EY) N:o 1060/2009 rikkoessaan aiheuttanut sijoittajalle haittaa, josta kyseinen luottoluokituslaitos on vastuussa. Vaikka tällä asetuksella parannetaan sijoittajien mahdollisuuksia tehdä omia riskiarviointejaan, niillä on edelleen vähäisemmät tiedonsaantimahdollisuudet kuin luottoluokituslaitoksilla. Erityisesti pienemmiltä sijoittajilta voi puuttua valmiudet tarkastella luottoluokituslaitosten antamia ulkoisia luottoluokituksia kriittisesti.
(37)
Jäsenvaltioiden ja EAMV:n olisi varmistettava, että asetuksen (EY) N:o 1060/2009 nojalla määrätyt seuraamukset julkistetaan vain, jos tällainen julkistaminen olisi oikeasuhteista.
(38)
Eturistiriitojen lieventämiseksi ja luottoluokitusmarkkinoiden terveen kilpailun edistämiseksi on tärkeää varmistaa, että luottoluokituslaitosten asiakkailta perimät maksut määräytyvät syrjimättömästi. Eri maksujen periminen samantyyppisestä palvelusta olisi perusteltua ainoastaan, jos palvelun tarjoamisesta eri asiakkaille tosiasiallisesti aiheutuu erisuuruisia kustannuksia. Tietyltä liikkeeseenlaskijalta luottoluokituspalveluista perittävät maksut eivät myöskään saa riippua tehdyn työn tuloksista tai seurauksista eivätkä liitännäispalvelujen tarjoamisesta. Jotta näitä sääntöjä voitaisiin valvoa tehokkaasti, luottoluokituslaitosten olisi annettava EAMV:lle tiedot kultakin asiakkaaltaan saaduista maksuista ja yleisestä hinnoittelupolitiikastaan.
(39)
Julkisyhteisöjen luottoluokituksia on tärkeää tarkastella uudelleen säännöllisesti, jotta edistettäisiin näiden luottoluokitusten ajantasaista laadintaa ja niiden uskottavuutta sekä autettaisiin käyttäjiä ymmärtämään niitä. On myös tärkeää, että luottoluokituslaitokset antavat avoimemmin tietoja tehdyistä tutkimuksista, julkisyhteisöjen luottoluokitusten valmisteluun varatusta henkilöstöstä ja julkisyhteisöjen velkaa koskevien luottoluokitusten taustalla olevista olettamuksista.
(40)
On tärkeää, että sijoittajilla on jäsenvaltioiden luottokelpoisuuden arvioimiseen tarvittavat tiedot. Valvoessaan jäsenvaltioiden talous- ja finanssipolitiikkaa komissio kerää ja käsittelee tietoja kaikkien jäsenvaltioiden talous-, rahoitus- ja finanssipoliittisesta tilanteesta ja niiden talouden kunnosta; koska komissio julkaisee suurimman osan näistä tiedoista, sijoittajat voivat käyttää niitä arvioidessaan jäsenvaltioiden potentiaalista luottokelpoisuutta. Komission olisi tarvittaessa ja mahdollisuuksien mukaan täydennettävä nykyistä jäsenvaltioiden talouden kuntoa koskevaa raportointia sellaisilla lisätiedoilla tai -indikaattoreilla, jotka saattaisivat auttaa sijoittajia arvioimaan jäsenvaltioiden luottokelpoisuutta, jollei jäsenvaltioiden talous- ja finanssipolitiikan valvontaan sovellettavia luottamuksellisuutta koskevista säännöistä muuta johdu. Nämä tiedot olisi saatettava yleisön saataville täydentäen näin nykyisiä julkaisuja ja muita julkisesti esitettäviä tietoja, jotta sijoittajille voidaan antaa tietoja, jotka auttavat niitä arvioimaan julkisyhteisöjen luottokelpoisuutta ja niiden velkatietoja. Komission olisikin tarkasteltava mahdollisuuksia kehittää eurooppalaista luottokelpoisuusarviointia, jotta sijoittajat voisivat tehdä puolueettomia ja objektiivisia arvioita jäsenvaltioiden luottokelpoisuudesta ja ottaa huomioon kulloisenkin taloudellisen ja sosiaalisen kehityksen. Komission olisi tarvittaessa esitettävä aiheellisia lainsäädäntöehdotuksia.
(41)
Nykyisissä säännöissä edellytetään luottoluokitusten ilmoittamista luokitellulle yhteisölle 12 tuntia ennen niiden julkistamista. Jotta voitaisiin välttää tällaisten ilmoitusten tekeminen työajan ulkopuolella ja jotta luokitellulle yhteisölle annettaisiin riittävästi aikaa tarkastaa luottoluokituksen taustalla olevien tietojen oikeellisuus, luokitellulle yhteisölle olisi ilmoitettava luokituksesta yhtä kokonaista työpäivää ennen luottoluokituksen tai luokitusnäkymän julkistamista. Luokitellun yhteisön olisi selkeästi määriteltävä ja rajattava luettelo henkilöistä, joilla on valtuudet vastaanottaa tällainen ilmoitus.
(42)
Julkisyhteisöjen luottoluokitusten erityispiirteiden vuoksi ja volatiliteettiriskin vähentämiseksi on tarpeen ja oikeasuhteista vaatia luottoluokituslaitoksia julkaisemaan tällaiset luokitukset vasta unioniin sijoittautuneiden kauppapaikkojen sulkeuduttua ja vähintään tuntia ennen niiden avautumista. Samoin perustein on myös tarpeen ja oikeasuhteista, että luottoluokituslaitosten olisi joulukuun lopussa julkaistava seuraavien 12 kuukauden aikataulu, jossa määritellään julkisyhteisöjen luottoluokitusten ja vastaavasti soveltuvin osin niihin liittyvien luokitusnäkymien julkistamispäivät. Päivät olisi määriteltävä siten, että ne osuvat perjantaihin. Ainoastaan ilman toimeksiantoa annettavien julkisyhteisöjen luottoluokitusten julkistamiskerrat olisi syytä rajoittaa kahteen tai kolmeen. Luottoluokituslaitosten olisi sallittava poiketa ilmoitetusta aikataulusta, jos se on tarpeen niiden oikeudellisten velvoitteiden täyttämisen kannalta ja jos ne perustelevat yksityiskohtaisesti poikkeamisensa. Poikkeamisesta ei kuitenkaan saisi tulla rutiini.
(43)
Komission olisi markkinoiden kehityksen perusteella esitettävä Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomus, jossa tarkastellaan tarvetta perustaa eurooppalainen julkinen luottoluokituslaitos, jonka tehtävänä olisi arvioida jäsenvaltioiden valtionvelan luottokelpoisuutta, ja/tai eurooppalainen luottoluokitussäätiö, jonka tehtävät liittyisivät kaikenlaisiin muihin luottoluokituksiin, sekä selvitetään tapoja tukea tällaista laitosta ja/tai säätiötä. Komission olisi tarvittaessa esitettävä aiheellisia lainsäädäntöehdotuksia.
(44)
Jotta voitaisiin ottaa huomioon julkisyhteisöjen luottoluokitusten erityisyys ja torjua unionin laajuisen tartuntavaikutuksen uhka, olisi kiellettävä ilmoitusten antaminen jotakin maaryhmää koskevista muutoksista, jos ilmoitukseen ei liity maakohtaisia raportteja. Jotta voitaisiin parantaa niiden tietolähteiden asianmukaisuutta ja saatavuutta, joita luottoluokituslaitokset käyttävät julkisessa viestinnässään julkisyhteisöjen luottoluokitusten mahdollisista muutoksista silloin, kun ei ole kyse luottoluokituksista ja luokitusnäkymistä tai niihin liittyvistä lehdistötiedotteista, viestinnän olisi aina perustuttava tietoon, joka on luokitellun yhteisön ulottuvilla ja jonka ilmaisemiseen luokiteltu yhteisö on antanut suostumuksensa, paitsi jos tieto on saatavilla yleisessä käytössä olevista lähteistä. Jos luokitellun yhteisön toimintaa koskevan oikeudellisen sääntelyn perusteella yhteisö ei saa ilmaista tällaista tietoa, kuten sisäpiirikaupoista ja markkinoiden manipuloinnista (markkinoiden väärinkäyttö) 28 päivänä tammikuuta 2003 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/6/EY (13) 1 artiklan 1 alakohdassa tarkoitettua sisäpiiritietoa, luokiteltu yhteisö ei saa antaa suostumustaan.
(45)
Avoimuuden varmistamiseksi luottoluokituslaitosten olisi julkisyhteisöjen luottoluokituksiaan julkaistessaan selvitettävä lehdistötiedotteissaan tai raporteissaan luottoluokitusten tärkeimmät perusteet. Julkisyhteisöjen luottoluokitusten avoimuus ei saisi kuitenkaan vaikuttaa kansallisten politiikkojen (talous-, työmarkkina- ja muiden politiikkojen) suuntaan. Sen vuoksi luottoluokituslaitokset eivät saisi esittää julkisyhteisöille suoria tai nimenomaisia vaatimuksia tai suosituksia niiden politiikoista, vaikka ne voivat käyttää näitä politiikkoja osana aineistoaan arvioidessaan julkisyhteisön tai sen rahoitusinstrumenttien luottokelpoisuutta ja selvittäessään julkisyhteisön luottoluokituksen tärkeimpiä perusteita. Luottoluokituslaitosten olisi pidättäydyttävä esittämästä suoria tai nimenomaisia suosituksia julkisyhteisöjen politiikoista.
(46)
Rahoituspalvelualaa koskevilla teknisillä standardeilla olisi varmistettava tallettajien, sijoittajien ja kuluttajien riittävä suoja koko unionissa. Koska EAMV:lla on pitkälle menevää erityisasiantuntemusta, olisi tehokasta ja asianmukaista antaa sen tehtäväksi laatia ja toimittaa komissiolle luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi ja teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joihin ei liity toimintapoliittisia valintoja.
(47)
Komission olisi hyväksyttävä EAMV:n laatimat luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, jotka koskevat liikkeeseenlaskijan strukturoiduista rahoitusvälineistä antamien tietojen sisältöä sekä esittämisväliä ja -tapaa, niiden tietojen rakennetta ja muotoa sekä esittämismenetelmää ja -aikataulua, jotka luottoluokituslaitosten on ilmoitettava EAMV:lle Euroopan luottoluokitusten tietofoorumia varten, sekä EAMV:n suorittamaa jatkuvaa valvontaa varten toimitettavien luottoluokituslaitosten perimiä maksuja koskevien tietojen sisältöä ja muotoa. Komission olisi hyväksyttävä kyseiset standardit delegoiduilla säädöksillä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan nojalla ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
(48)
Asetuksella (EY) N:o 1060/2009 sallitaan kolmansissa maissa annettujen luottoluokitusten käyttö sääntelytarkoituksiin, jos ne on antanut kyseisen asetuksen mukaisesti sertifioitu luottoluokituslaitos tai jos unioniin sijoittautunut luottoluokituslaitos on vahvistanut ne saman asetuksen mukaisesti. Sertifiointi edellyttää, että komissio on tehnyt kolmannen maan luottoluokituslaitosten sääntelyjärjestelmää koskevan vastaavuuspäätöksen, ja vahvistaminen edellyttää, että kolmannen maan luottoluokituslaitoksen toiminta täyttää vaatimukset, jotka ovat vähintään yhtä tiukat kuin asiaa koskevat unionin säännöt. Joitakin tässä asetuksessa vahvistetuista säännöksistä ei tulisi soveltaa vastaavuutta ja vahvistamista koskeviin arviointeihin. Tällaisia ovat säännökset, joilla vahvistetaan velvoitteita vain liikkeeseenlaskijoille, mutta ei luottoluokituslaitoksille. Tässä yhteydessä ei pitäisi myöskään ottaa huomioon säännöksiä, jotka liittyvät pikemmin luokitusmarkkinoiden rakenteeseen unionissa kuin vahvistavat menettelytapasääntöjä luottoluokituslaitoksille. Jotta kolmansilla mailla olisi riittävästi aikaa tarkastella uudelleen sääntelypuitteitaan muiden uusien sisällöltään asiaan liittyvien säännösten osalta, kyseisiä säännöksiä olisi sovellettava vastaavuutta ja vahvistamista koskeviin arviointeihin vasta 1 päivästä kesäkuuta 2018. Niin ikään on tärkeää muistaa, että kolmannen maan sääntelypuitteiden ei tarvitse sisältää tässä asetuksessa säädettyjen kanssa identtisiä sääntöjä. Kuten jo asetuksessa (EY) N:o 1060/2009 säädettiin, riittää, että kolmannen maan sääntelyjärjestelmällä saavutetaan samat tavoitteet ja saadaan käytännössä aikaan samat vaikutukset, jotta sen katsottaisiin olevan vastaava tai vähintään yhtä tiukka kuin unionin sääntelyjärjestelmä.
(49)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän asetuksen tavoitteita, jotka ovat luottoluokituslaitosten riippumattomuuden lisääminen, järkevien luottoluokitusprosessien ja -menetelmien edistäminen, julkisyhteisöjen luottoluokituksiin liittyvien riskien lieventäminen, liiallisen luottoluokituksiin tukeutumisen ehkäiseminen ja sijoittajien korvausoikeuden varmistaminen, vaan ne voidaan valvottavien luottoluokitustoimintojen unionin laajuisen rakenteen ja vaikutusten vuoksi saavuttaa paremmin unionin tasolla, joten unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä asetuksessa ei ylitetä sitä, mikä on näiden tavoitteiden saavuttamiseksi tarpeen.
(50)
Komission olisi esitettävä vuoden 2013 loppuun mennessä kertomus mahdollisuudesta perustaa pienempien luottoluokituslaitosten verkosto, jotta voitaisiin lisätä kilpailua markkinoilla. Kertomuksessa olisi arvioitava unionin taloudellista ja muuta tukea ja kannustimia tällaisen verkoston luomiselle siten, että otetaan huomioon tällaisesta julkisesta rahoituksesta aiheutuvat mahdolliset eturistiriidat.
(51)
Euroopan tietosuojavaltuutettua on kuultu yksilöiden suojelusta yhteisöjen toimielinten ja elinten suorittamassa henkilötietojen käsittelyssä ja näiden tietojen vapaasta liikkuvuudesta 18 päivänä joulukuuta 2000 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 45/2001 (14) 28 artiklan 2 kohdan mukaisesti, ja hän on antanut lausunnon (15).
(52)
Asetus (EY) N:o 1060/2009 olisi näin ollen muutettava vastaavasti,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Asetuksen (EY) N:o 1060/2009 muuttaminen
Muutetaan asetus (EY) N:o 1060/2009 seuraavasti:
1)
Korvataan 1 artikla seuraavasti:
”1 artikla
Kohde
Tässä asetuksessa säädetään yhteisistä sääntelyperiaatteista, joilla lisätään luottoluokitustoiminnan integriteettiä, avoimuutta, vastuullisuutta, hyvää hallinnointia ja riippumattomuutta, joilla parannetaan unionissa annettavien luottoluokitusten laatua ja edistetään sisämarkkinoiden moitteetonta toimintaa, samalla kun saavutetaan korkeatasoinen kuluttajan- ja sijoittajansuoja. Asetuksessa säädetään luottoluokitusten antamisen edellytyksistä ja luottoluokituslaitosten sekä niiden osakkeenomistajien ja jäsenten organisaatioon ja toiminnan harjoittamiseen sovellettavista säännöistä, joiden tarkoituksena on edistää luottoluokituslaitosten riippumattomuutta, välttää eturistiriidat ja parantaa kuluttajan- ja sijoittajansuojaa.
Tässä asetuksessa vahvistetaan myös unioniin sijoittautuneille liikkeeseenlaskijoille, alullepanijoille ja järjestäjille strukturoituja rahoitusvälineitä koskevia velvoitteita.”
2)
Korvataan 2 artiklan 1 alakohdassa, 5 artiklan 1 kohdan johdantolauseessa ja liitteessä II olevassa 1 kohdassa ilmaisu ”yhteisössä” ilmaisulla ”unionissa” sekä 3 artiklan 1 kohdan m alakohdassa, 4 artiklan 2 kohdassa, 4 artiklan 3 kohdan johdantolauseessa, 4 artiklan 4 kohdan ensimmäisessä ja toisessa alakohdassa ja 14 artiklan 1 kohdassa ilmaisu ”yhteisöön” ilmaisulla ”unioniin”.
3)
Muutetaan 3 artikla seuraavasti:
a)
muutetaan 1 kohta seuraavasti:
i)
korvataan g alakohta seuraavasti:
”g)
’sääntelytarkoituksilla’ luottoluokitusten käyttöä unionin lainsäädännön noudattamiseksi tai unionin lainsäädännön noudattamiseksi sellaisena kuin se on pantu täytäntöön jäsenvaltioiden kansallisella lainsäädännöllä;”;
ii)
lisätään alakohdat seuraavasti:
”p a)
’luottolaitoksella’ direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 1 alakohdassa tarkoitettua luottolaitosta;
p b)
’sijoituspalveluyrityksellä’ direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa tarkoitettua sijoituspalveluyritystä;
p c)
’vakuutusyhtiöllä’ vakuutus- ja jälleenvakuutustoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta (Solvenssi II) 25 päivänä marraskuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/138/EY 13 artiklan 1 alakohdassa tarkoitettua vakuutusyhtiötä (16);
p d)
’jälleenvakuutusyhtiöllä’ direktiivin 2009/138/EY 13 artiklan 4 alakohdassa tarkoitettua jälleenvakuutusyhtiötä;
p e)
’ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavilla laitoksilla’ direktiivin 2003/41/EY 6 artiklan a alakohdassa tarkoitettua ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavaa laitosta;
p f)
’rahastoyhtiöllä’ siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 13 päivänä heinäkuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY (17) 2 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettua rahastoyhtiötä;
p g)
’sijoitusyhtiöllä’ direktiivin 2009/65/EY tarkoitettua yhtiöjärjestyksen nojalla perustettua yhteissijoitusyritystä;
p h)
’vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitajalla’ vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajista 8 päivänä kesäkuuta 2011 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2011/61/EU (18) 4 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettua vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitajaa;
p i)
’keskusvastapuolella’ OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä 4 päivänä heinäkuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (19) 2 artiklan 1 alakohdassa tarkoitettua keskusvastapuolta, jolle on myönnetty toimilupa mainitun asetuksen 14 artiklan mukaisesti;
p j)
’esitteellä’ direktiivin 2003/71/EY ja asetuksen (EY) N:o 809/2004 mukaisesti julkaistua esitettä.
iii)
korvataan q ja r alakohta seuraavasti:
”q)
’alakohtaisella lainsäädännöllä’ p a-p j alakohdassa tarkoitettuja unionin säädöksiä;
r)
’alakohtaisilla toimivaltaisilla viranomaisilla’ asiaa koskevan alakohtaisen lainsäädännön nojalla nimettyjä toimivaltaisia kansallisia viranomaisia, joiden tehtävänä on valvoa luottolaitoksia, sijoituspalveluyrityksiä, vakuutusyhtiöitä, jälleenvakuutusyhtiöitä, ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavia laitoksia, rahastoyhtiöitä, sijoitusyhtiöitä, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia, keskusvastapuolia ja esitteitä.”;
iv)
lisätään alakohdat seuraavasti:
”s)
’liikkeeseenlaskijalla’ liikkeeseenlaskijaa siten kuin se on määritelty direktiivin 2003/71/EY 2 artiklan 1 kohdan h alakohdassa;
t)
’alullepanijalla’ alullepanijaa siten kuin se on määritelty direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 41 alakohdassa;
u)
’järjestäjällä’ järjestäjää siten kuin se on määritelty direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 42 alakohdassa;
v)
’julkisyhteisön luottoluokituksella’:
i)
luottoluokitusta, jossa luokiteltava yhteisö on valtio tai valtion alue- tai paikallisviranomainen;
ii)
luottoluokitusta, jossa velan tai rahoitusvelvoitteen, velkapaperin tai muun rahoitusvälineen liikkeeseenlaskija on valtio tai valtion alue- tai paikallisviranomainen taikka valtion tai alue- tai paikallisviranomaisen erillisyhtiö;
iii)
luottoluokitusta, jossa liikkeeseenlaskija on kahden tai useamman valtion perustama kansainvälinen rahoituslaitos, jonka tarkoituksena on hankkia rahoitusta ja antaa rahoitustukea niille kyseisen kansainvälisen rahoituslaitoksen jäsenille, joilla on tai joille uhkaa tulla vakavia rahoitusongelmia;
w)
’luokitusnäkymällä’ näkemystä luottoluokituksen todennäköisestä kehityssuunnasta lyhyellä aikavälillä, keskipitkällä aikavälillä tai sekä lyhyellä että keskipitkällä aikavälillä;
x)
’ilman toimeksiantoa annetulla luottoluokituksella’ tai ’ilman toimeksiantoa annetulla julkisyhteisön luottoluokituksella’ luottoluokitusta tai julkisyhteisön luottoluokitusta, jonka luottoluokituslaitos antaa muuten kuin pyynnöstä;
y)
’luottopisteytyksellä’ luottokelpoisuuden mittaa, joka saadaan koostamalla tai esittämällä pelkästään ennalta vahvistettuun tilastojärjestelmään tai -malliin perustuvia tietoja ilman luokitusanalyytikon luokituskohtaisesti tekemiä merkittäviä analyyseja;
z)
’säännellyllä markkinalla’ säänneltyä markkinaa siten kuin se on määritelty direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 14 alakohdassa;
a a)
’uudelleenarvopaperistamisella’ uudelleenarvopaperistamista siten kuin se on määritelty direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 40 a alakohdassa.”;
b)
lisätään alakohta seuraavasti:
”3. Tätä asetusta sovellettaessa ”osakkeenomistaja” kattaa rahoitusjärjestelmän käytön estämisestä rahanpesutarkoituksiin sekä terrorismin rahoitukseen 26 päivänä lokakuuta 2005 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2005/60/EY (20) 3 artiklan 6 alakohdassa tarkoitetut todelliset omistajat tai edunsaajat.
4)
Muutetaan 4 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 1 kohta seuraavasti:
”1. Luottolaitokset, sijoituspalveluyritykset, vakuutusyhtiöt, jälleenvakuutusyhtiöt, ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavat laitokset, rahastoyhtiöt, sijoitusyhtiöt, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat ja keskusvastapuolet voivat käyttää luottoluokituksia sääntelytarkoituksiin ainoastaan, jos ne on antanut unioniin sijoittautunut ja tämän asetuksen mukaisesti rekisteröity luottoluokituslaitos.
Jos esite sisältää viittauksen luottoluokitukseen tai luottoluokituksiin, arvopapereiden liikkeeseenlaskijan, tarjoajan tai osapuolen, joka hakee niiden ottamista kaupankäynnin kohteeksi säännellyllä markkinalla, on varmistettava, että esitteessä esitetään selvästi ja näkyvästi myös tiedot siitä, onko luottoluokitukset antanut yhteisöön sijoittautunut ja tämän asetuksen mukaisesti rekisteröity luottoluokituslaitos.”;
b)
korvataan 3 kohdan b alakohta seuraavasti:
”b)
luottoluokituslaitos on tarkistanut ja pystyy jatkuvasti osoittamaan Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1095/2010 (21) perustetulle Euroopan valvontaviranomaiselle (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen), jäljempänä ’EAMV’, että vahvistettavan luottoluokituksen antamiseen johtaneessa kolmannen maan luottoluokituslaitoksen luottoluokitustoiminnassa noudatetaan vähintään yhtä tiukkoja vaatimuksia kuin 6-12 artiklassa ja liitteessä I säädetyt vaatimukset, lukuun ottamatta 6 a, 6 b, 8 a, 8 b, 8 c ja 11 a artiklaa sekä liitteessä I olevan B jakson 3 kohdan b a alakohtaa ja 3 a ja 3 b kohtaa;
5)
Muutetaan 5 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 6 kohdan toisen alakohdan b alakohta seuraavasti:
”b)
luottoluokituslaitoksiin kyseisessä kolmannessa maassa sovelletaan sitovia sääntöjä, jotka vastaavat 6-12 artiklan ja liitteen I säännöksiä, lukuun ottamatta 6 a, 6 b, 8 a, 8 b, 8 c ja 11 a artiklaa sekä liitteessä I olevan B jakson 3 kohdan b a alakohtaa ja 3 a ja 3 b kohtaa; ja”;
b)
korvataan 8 kohta seuraavasti:
”8. Tämän asetuksen 20, 23 b ja 24 artiklan säännöksiä sovelletaan 5 artiklan 3 kohdan mukaisesti sertifioituihin luottoluokituslaitoksiin ja niiden antamiin luottoluokituksiin.”
6)
Lisätään I osastoon artiklat seuraavasti:
”5 a artikla
Rahoituslaitosten liiallinen tukeutuminen luottoluokituksiin
1. Edellä olevan 4 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen yhteisöjen on tehtävä omat luottoriskiarviointinsa eivätkä ne saa tukeutua luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti arvioidessaan yhteisön tai rahoitusvälineen luottokelpoisuutta.
2. Edellä 4 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen yhteisöjen valvonnasta vastaavien alakohtaisten toimivaltaisten viranomaisten on, näiden yritysten toiminnan luonne, laajuus ja monimutkaisuus huomioon ottaen ja alakohtaisia määräyksiä noudattaen, valvottava tiiviisti yritysten luottoriskiarviointiprosessien riittävyyttä ja arvioitava luottoluokituksiin viittaamista sopimuksissa ja tarvittaessa rohkaistava näitä yrityksiä tällaisten viittausten vaikutusten lieventämiseen, jotta luokituksiin ei tukeuduttaisi yksinomaisesti ja mekaanisesti.
5 b artikla
Euroopan valvontaviranomaisten ja Euroopan järjestelmäriskikomitean tukeutuminen luottoluokituksiin
1. Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1093/2010 (22) perustettu Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan pankkiviranomainen), jäljempänä ’EPV’, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1094/2010 (23) perustettu Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen), jäljempänä ’EVLEV’, ja EAMV eivät saa laatimissaan ohjeissa, suosituksissa eikä teknisten standardien luonnoksissa viitata luottoluokituksiin, jos tällaiset viittaukset mahdollisesti johtavat siihen, että toimivaltaiset viranomaiset, alakohtaiset toimivaltaiset viranomaiset, 4 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut yhteisöt tai muut rahoitusmarkkinoiden toimijat tukeutuvat luottoluokituksiin yksinomaisesti ja mekaanisesti. EPV:n, EVLEV:n ja EAMV:n on tämän mukaisesti tarkasteltava uudelleen voimassa olevia suuntaviivoja ja suosituksia ja tarvittaessa poistettava niistä kaikki tällaiset viittaukset luottoluokituksiin viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2013.
2. Finanssijärjestelmän makrotason vakauden valvonnasta Euroopan unionissa ja Euroopan järjestelmäriskikomitean perustamisesta 24 päivänä marraskuuta 2010 annetulla Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1092/2010 (24) perustettu Euroopan järjestelmäriskikomitea ei saa viitata luottoluokituksiin antamissaan varoituksissa ja suosituksissa, jos tällaiset viittaukset mahdollisesti johtavat siihen, että luottoluokituksiin tukeudutaan yksinomaisesti tai mekaanisesti.
5 c artikla
Liiallinen luottoluokituksiin tukeutuminen unionin oikeudessa
Komission olisi, rajoittamatta aloiteoikeutensa täysimääräisyyttä, edelleen tarkasteltava johtavatko viittaukset luottoluokituksiin unionin oikeudessa, tai voivatko ne mahdollisesti johtaa, siihen, että toimivaltaiset viranomaiset, alakohtaiset toimivaltaiset viranomaiset, 4 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut yhteisöt tai muut rahoitusmarkkinoiden toimijat tukeutuvat luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti, jotta unionin oikeudesta voitaisiin poistaa kaikki viittaukset luottoluokituksista sääntelytarkoituksiin 1 päivään tammikuuta 2020 mennessä edellyttäen, että vaihtoehtoisia luottoriskin arviointitapoja on tuotu esille ja otettu käyttöön.
7)
Muutetaan 6 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 1 kohta seuraavasti:
”1. Luottoluokituslaitoksen on toteutettava kaikki tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että luottoluokituksen tai luokitusnäkymän antamiseen ei vaikuta mikään olemassa oleva tai mahdollinen eturistiriita tai liiketoimintasuhde, joka liittyy luokituksen tai luokitusnäkymän antavaan luokituslaitokseen, sen osakkeenomistajiin, sen johtajiin, luottoluokitusanalyytikoihin, työntekijöihin tai muihin luonnollisiin henkilöihin, joiden tarjoamat palvelut ovat luottoluokituslaitoksen käytettävissä tai määräysvallassa, taikka kehenkään luokituslaitokseen määräysvallan kautta suoraan tai välillisesti sidoksissa olevaan henkilöön.”;
b)
korvataan 3 kohdan johdantolause seuraavasti:
”3. EAMV voi luottoluokituslaitoksen pyynnöstä vapauttaa luottoluokituslaitoksen liitteessä I olevan A jakson 2, 5, 6 ja 9 kohdan sekä 7 artiklan 4 kohdan vaatimusten noudattamisesta, jos luottoluokituslaitos pystyy osoittamaan, että vaatimukset eivät ole oikeassa suhteessa sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen eivätkä luottoluokitusten antamisen luonteeseen ja laajuuteen ja että:”;
c)
lisätään kohta seuraavasti:
”4. Luottoluokituslaitosten on luotava tehokas sisäinen valvontarakenne, joka kattaa sellaisten toimintatapojen ja menettelyjen täytäntöönpanon, joilla voidaan ehkäistä ja lieventää mahdollisia eturistiriitoja ja varmistaa luottoluokitusten sekä luottoluokitusanalyytikkojen ja -ryhmien riippumattomuus osakkeenomistajista, hallinto- ja johtoelimistä sekä myynti- ja markkinointitoiminnasta; luottoluokituslaitosten on pidettävä tätä rakennetta yllä, valvottava sen täytäntöönpanoa ja huolehdittava sen dokumentoinnista. Luottoluokituslaitosten on laadittava vakioidut toimintaohjeet yritysten hyvästä hallintotavasta, organisaatiosta sekä eturistiriitojen hallinnasta. Niiden on seurattava ja tarkasteltava uudelleen näitä vakioituja toimintaohjeita säännöllisesti, jotta voidaan arvioida, ovatko ne tehokkaita ja olisiko niitä päivitettävä.”
8)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”6 a artikla
Luottoluokituslaitoksiin tehtäviin sijoituksiin liittyvät eturistiriidat
1. Luottoluokituslaitoksen osakkeenomistajan tai jäsenen, jolla on joko vähintään viisi prosenttia luottoluokituslaitoksen pääomasta tai äänioikeuksista tai sellaisen yrityksen pääomasta tai äänioikeuksista, joka voi käyttää määräysvaltaa tai määräävää vaikutusvaltaa rekisteröityyn luottoluokituslaitokseen, on kiellettyä
a)
omistaa viittä prosenttia tai tätä suurempaa osuutta minkään muun luottoluokituslaitoksen pääomasta;
b)
pitää hallussaan oikeutta tai valtaa käyttää viittä prosenttia tai tätä suurempaa osuutta minkään toisen luottoluokituslaitoksen äänioikeuksista;
c)
pitää hallussaan oikeutta tai valtaa nimittää tai erottaa minkään toisen luottoluokituslaitoksen hallinto- tai valvontaelimen jäseniä;
d)
olla minkään toisen luottoluokituslaitoksen hallinto- tai valvontaelimen jäsen;
e)
käyttää tai pitää hallussaan valtaa käyttää määräysvaltaa tai määräävää vaikutusvaltaa missään toisessa luottoluokituslaitoksessa.
Ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitettua kieltoa ei sovelleta omistuksiin hajauttamiseen perustuvissa yhteissijoitusjärjestelmissä, mukaan luettuina hoidetut rahastot, kuten eläkerahastot ja henkivakuutukset, edellyttäen, että omistukset tällaisissa järjestelmissä eivät aseta kyseistä henkilöä asemaan, jossa hän voi käyttää merkittävää vaikutusvaltaa kyseisten järjestelmien liiketoimintaan.
2. Tätä artiklaa ei sovelleta sijoituksiin samaan luottoluokituslaitosten ryhmään kuuluvissa muissa luottoluokituslaitoksissa.
6 b artikla
Luottoluokituslaitoksen kanssa solmittavan sopimussuhteen enimmäiskesto
1. Kun luottoluokituslaitos tekee sopimuksen uudelleenarvopaperistamisten luottoluokittamisesta, se ei saa neljään vuoteen antaa luottoluokituksia uusista uudelleenarvopaperistamisista, joihin liittyy saman alullepanijan kohde-etuuksia.
2. Kun luottoluokituslaitos tekee sopimuksen uudelleenarvopaperistamisten luottoluokittamisesta, se pyytää liikkeeseenlaskijaa
a)
määrittämään sellaisten luottoluokituslaitosten lukumäärä, jotka ovat sopimussuhteessa sellaisten uudelleenarvopaperistamisten luottoluokittamisesta, joihin liittyy saman alullepanijan kohde-etuuksia;
b)
laskemaan mikä prosentuaalinen osuus sellaisten liikkeessä olevien luottoluokiteltujen uudelleenarvopaperistamisten kokonaismäärästä, joihin liittyy saman alullepanijan kohde-etuuksia, on sellaisia, joille kukin luottoluokituslaitos antaa luottoluokituksia.
Kun ainakin neljä luottoluokituslaitosta luokittaa kukin yli kymmentä prosenttia liikkeessä olevien luottoluokiteltujen uudelleenarvopaperistamisten kokonaismäärästä, 1 kohdassa tarkoitettuja rajoituksia ei sovelleta.
Toisessa alakohdassa säädetyn poikkeuksen soveltamista jatketaan vähintään siihen saakka, kun luottoluokituslaitos tekee uuden sopimuksen sellaisten uudelleenarvopaperistamisten luottoluokittamisesta, joihin liittyy saman alullepanijan kohde-etuuksia. Jos toisessa alakohdassa säädetyt perusteet eivät täyty, kun tällainen uusi sopimus tehdään, 1 kohdassa tarkoitettu ajanjakso lasketaan tämän sopimuksen tekopäivästä.
3. Kun sopimuksen voimassaolo lakkaa 1 kohdan mukaisesti, luottoluokituslaitos ei saa tehdä uutta sopimusta sellaisten uudelleenarvopaperistamisten luottoluokittamisesta, joihin liittyy saman alullepanijan kohde-etuuksia, ajanjaksona, joka on kestoltaan päättyneen sopimuksen voimassaoloaikaa vastaava, kuitenkin enintään neljä vuotta.
Ensimmäistä alakohtaa sovelletaan myös
a)
luottoluokituslaitokseen, joka kuuluu samaan luottoluokituslaitosten ryhmään kuin 1 kohdassa tarkoitettu luottoluokituslaitos;
b)
luottoluokituslaitokseen, joka on 1 kohdassa tarkoitetun luottoluokituslaitoksen osakkeenomistaja tai jäsen;
c)
luottoluokituslaitokseen, jonka osakkeenomistaja tai jäsen 1 kohdassa tarkoitettu luottoluokituslaitos on.
4. Sen estämättä, mitä 1 kohdassa säädetään, kun uudelleenarvopaperistamisen luottoluokitus annetaan ennen 1 kohdassa tarkoitetun sopimussuhteen enimmäiskeston päättymistä, luottoluokituslaitos voi jatkaa kyseisten luottoluokitusten seurantaa ja ajantasaistamista toimeksiannon perusteella uudelleenarvopaperistamisen voimassaoloajan.
5. Tätä artiklaa ei sovelleta luottoluokituslaitoksiin, joissa alle 50 työntekijää osallistuu ryhmätasolla luottoluokituspalvelujen tarjoamiseen tai joissa luottoluokituspalveluista saatu vuotuinen liikevaihto on alle 10 miljoonaa euroa ryhmätasolla.
6. Kun luottoluokituslaitos tekee sopimuksen uudelleenarvopaperistamisten luottoluokittamisesta ennen 20 päivää kesäkuuta 2013, 1 kohdassa tarkoitettu ajanjakso lasketaan tästä päivämäärästä.”
9)
Korvataan 7 artiklan 5 kohta seuraavasti:
”5. Luottoluokitustoimintaan tai luokitusnäkymien antamiseen osallistuvien työntekijöiden sekä luottoluokituksia tai luokitusnäkymiä hyväksyvien henkilöiden palkkiot ja tulosarviointi eivät saa olla riippuvaisia sellaisen tuoton määrästä, jonka luottoluokituslaitos saa luottoluokitetuilta yhteisöiltä tai niihin liittyviltä asianomaisilta kolmansilta osapuolilta.”
10)
Muutetaan 8 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 2 kohta seuraavasti:
”2. Luottoluokituslaitoksen on hyväksyttävä, pantava täytäntöön ja sovellettava riittäviä toimenpiteitä varmistaakseen, että sen antamat luottoluokitukset ja luokitusnäkymät perustuvat kaikkien niiden sen saatavilla olevien tietojen perusteelliseen analyysiin, jotka ovat sovellettavien luokitusmenetelmien mukaan merkityksellisiä sen analyysille. Sen on ryhdyttävä kaikkiin tarvittaviin toimenpiteisiin varmistaakseen, että sen luottoluokituksia ja luokitusnäkymiä varten käyttämät tiedot ovat riittävän laadukkaita ja peräisin luotettavista lähteistä. Luottoluokituslaitoksen on luottoluokituksia ja luokitusnäkymiä antaessaan mainittava, että luokitus on luottoluokituslaitoksen näkemys, johon olisi tukeuduttava rajoitetusti.
2 a. Luottoluokitusten muutokset tehdään luottoluokituslaitosten julkaisemienluokitusmenetelmien mukaisesti.”;
b)
lisätään 5 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Julkisyhteisöjen luottoluokitusta tarkastellaan uudelleen vähintään kuuden kuukauden välein.”;
c)
lisätään kohta seuraavasti:
”5 a. Luottoluokituslaitoksen, joka aikoo merkittävästi muuttaa olemassa olevia tai ottaa käyttöön uusia luokitusmenetelmiä tai -malleja tai keskeisiä luokitusoletuksia, jotka saattavat vaikuttaa luottoluokitukseen, on julkaistava ehdottamansa merkittävät muutokset tai uudet luokitusmenetelmät verkkosivustollaan, pyydettävä sidosryhmiä esittämään niistä huomioita yhden kuukauden kuluessa ja annettava samalla yksityiskohtainen selvitys ehdotettujen merkittävien muutosten tai uusien luokitusmenetelmien käyttöönoton syistä ja vaikutuksista.”;
d)
muutetaan 6 kohta seuraavasti:
i)
korvataan johdantolause seuraavasti:
”6. Kun luottoluokitustoiminnassa käytettyjä luokitusmenetelmiä, malleja tai keskeisiä luokitusoletuksia muutetaan 14 artiklan 3 kohdan mukaisesti, luottoluokituslaitoksen on”;
ii)
lisätään alakohdat seuraavasti:
”a a)
välittömästi ilmoitettava EAMV:lle ja julkaistava verkkosivustollaan kuulemisen tulokset, uudet luokitusmenetelmät ja yksityiskohtainen selvitys niistä sekä niiden soveltamispäivämäärä;
a b)
välittömästi julkaistava verkkosivustollaan 5 a kohdassa tarkoitetun kuulemisen tulokset, paitsi jos kuultu taho pyytää luottamuksellisuutta;”;
e)
lisätään kohta seuraavasti:
”7. Jos luottoluokituslaitos havaitsee luokitusmenetelmissään tai niiden soveltamisessa virheitä, sen on viipymättä
a)
ilmoitettava virheistä EAMV:lle ja kaikille luokitelluille yhteisöille, joita virheet koskevat, selvitettävä virheiden vaikutus luokituksiinsa sekä ilmoitettava, onko annettuja luokituksia tarpeen tarkistaa;
b)
julkaistava virheet verkkosivustollaan, jos niillä on vaikutus luottoluokituksiin;
c)
korjattava luokitusmenetelmien virheet sekä
d)
sovellettava 6 kohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitettuja toimenpiteitä.”
11)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”8 a artikla
Julkisyhteisöjen luottoluokitukset
1. Julkisyhteisöjen luottoluokituksia annettaessa on varmistettava, että kyseisen jäsenvaltion erityistilanne on selvitetty. Ilmoituksen antaminen tiettyä maaryhmää koskevista muutoksista on kielletty, jos ilmoitukseen ei liity maakohtaisia raportteja. Nämä raportit on saatettava yleisesti saataville.
2. Julkinen viestintä julkisyhteisöjen luottoluokitusten mahdollisista muutoksista silloin, kun ei ole kyse luottoluokituksista ja luokitusnäkymistä tai liitteessä I olevan D jakson I osan 5 kohdassa tarkoitetuista lehdistötiedotteista tai raporteista, ei saa perustua tietoon, joka on luokitellun yhteisön ulottuvilla, jos luokiteltu yhteisö ei ole antanut suostumustaan tiedon ilmaisemiseen, paitsi jos tieto on saatavilla yleisessä käytössä olevista lähteistä tai jos luokitellulla yhteisöllä ei ole oikeutettua perustetta olla antamatta suostumustaan tietojen ilmaisemiseen.
3. Luottoluokituslaitoksen on otettava huomioon 8 artiklan 5 kohdan toisen alakohdan säännökset ja julkistettava verkkosivustollaan ja lähetettävä EAMV:lle vuosittain liitteessä I olevan D jakson III osan 3 kohdan mukaisesti joulukuun lopussa seuraavien 12 kuukauden aikataulu, jossa määritellään enintään kolme ilman toimeksiantoa annettujen julkisyhteisöjä koskevien luottoluokitusten ja niihin liittyvien luokitusnäkymien julkaisemispäivää sekä toimeksiantoon perustuvien julkisyhteisöjä koskevien luottoluokitusten ja niihin liittyvien luokitusnäkymien julkaisemispäivät. Päivät on määriteltävä siten, että ne osuvat perjantaihin.
4. Julkisyhteisöjä koskevien luottoluokitusten tai luokitusnäkymien julkaisemisaikataulusta poikkeaminen on sallittua ainoastaan, jos se on tarpeen, jotta luottoluokituslaitos voi täyttää 8 artiklan 2 kohdan, 10 artiklan 1 kohdan ja 11 artiklan 1 kohdan mukaiset velvoitteensa, ja luottoluokituslaitoksen on ilmoitetusta aikataulusta poiketessaan annettava yksityiskohtainen selvitys poikkeamisen syistä.
8 b artikla
Strukturoituja rahoitusvälineitä koskevat tiedot
1. Strukturoidun rahoitusvälineen unioniin sijoittautuneen liikkeeseenlaskijan, alullepanijan ja järjestäjän on yhteisesti julkaistava EAMV:n verkkosivustolla 4 kohdan mukaisesti tiedot strukturoidun rahoitusvälineen kohde-etuuksien luottoluokasta ja kehityksestä, arvopaperistamistransaktion rakenteesta ja arvopaperistettua vastuuta tukevista rahavirroista ja vakuuksista sekä muut tiedot, joita tarvitaan tehtäessä kattavia ja tietoon perustuvia stressitestejä kohde-etuuksiin liittyviä vastuita tukeville rahavirroille ja vakuusarvoille.
2. Velvoite julkaista tietoja 1 kohdan mukaisesti ei koske sellaista tietojen julkaisemista, jolla rikottaisiin tietolähteiden luottamuksellisuuden suojaa tai henkilötietojen käsittelyä koskevia kansallisen tai unionin oikeuden säännöksiä.
3. EAMV:n on laadittava luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritellään
a)
mitä tietoja 1 kohdassa tarkoitettujen henkilöiden on julkaistava noudattaakseen 1 kohdasta johtuvaa velvoitetta 2 kohdan mukaisesti;
b)
kuinka usein a alakohdassa tarkoitetut tiedot on päivitettävä;
c)
kuinka a alakohdassa tarkoitetut tiedot esitetään vakiomuotoista mallia käyttäen.
EAMV:n on toimitettava teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 21 päivänä kesäkuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen.
4. EAMV:n on perustettava verkkosivusto strukturoituja rahoitusvälineitä koskevien tietojen 1 kohdan mukaista julkaisemista varten.
8 c artikla
Strukturoitujen rahoitusvälineiden kaksinkertainen luottoluokitus
1. Kun liikkeeseenlaskija tai asianomainen kolmas osapuoli aikoo hakea luottoluokitusta strukturoidulle rahoitusvälineelle, sen on annettava toimeksianto vähintään kahdelle luottoluokituslaitokselle, jotka antavat luottoluokituksia toisistaan riippumatta.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun liikkeeseenlaskijan tai asianomaisen kolmannen osapuolen on varmistettava, että toimeksiannon saanut luottoluokituslaitokset noudattavat seuraavia ehtoja:
a)
ne eivät saa kuulua samaan luottoluokituslaitosten ryhmään;
b)
ne eivät saa olla toisen luottoluokituslaitoksen osakkeenomistajia eikä jäseniä;
c)
niillä ei saa olla oikeutta tai valtaa käyttää äänioikeuksia toisessa luottoluokituslaitoksessa;
d)
niillä ei saa olla oikeutta tai valtaa nimittää tai erottaa toisen luottoluokituslaitoksen hallinto- tai valvontaelimen jäseniä;
e)
niiden hallinto- tai valvontaelimen jäsenet eivät saa olla toisen luottolaitoksen hallinto- tai valvontaelimen jäseniä;
f)
ne eivät saa käyttää eikä niillä saa olla valtaa käyttää määräävää vaikutusvaltaa tai määräysvaltaa toisessa luottoluokituslaitoksessa.
8 d artikla
Useiden luottoluokituslaitosten käyttö
1. Kun liikkeeseenlaskija tai asianomainen kolmas osapuoli aikoo antaa toimeksiannon vähintään kahdelle luottoluokituslaitokselle saman liikkeeseenlaskun tai yhteisön luottoluokitusta varten, liikkeeseenlaskijan tai asianomaisen kolmannen osapuolen on harkittava toimeksiannon antamista ainakin yhdelle sellaiselle luottoluokituslaitokselle, jonka kokonaismarkkinaosuus on enintään kymmenen prosenttia ja jonka liikkeeseenlaskija tai asianomainen kolmas osapuoli voi arvioida kykeneväksi antamaan luottoluokituksen kyseisestä yhteisöstä tai liikkeeseenlaskusta, edellyttäen että 2 kohdassa tarkoitetun EAMV:n luettelon perusteella kyseisen yhteisön tai liikkeeseenlaskun luottoluokittamiseen on käytettävissä luottoluokituslaitos. Jos liikkeeseenlaskija tai asianomainen kolmas osapuoli päättää olla antamatta toimeksiantoa ainakin yhdelle sellaiselle luottoluokituslaitokselle, jonka kokonaismarkkinaosuus on enintään kymmenen prosenttia, tämä on dokumentoitava.
2. EAMV:n on julkaistava vuosittain verkkosivustollaan luettelo rekisteröidyistä luottoluokituslaitoksista ja ilmoitettava, mikä on niiden osuus kokonaismarkkinoista ja minkä tyyppisiä luottoluokituksia ne ovat antaneet, jotta liikkeeseenlaskijan tai asianomaisen kolmannen osapuolen olisi helpompi suorittaa 1 kohdassa tarkoitettu arviointi käyttäen näitä tietoja arviointinsa lähtökohtana.
3. Tätä artiklaa sovellettaessa kokonaismarkkinaosuuden laskenta perustuu luottoluokitustoiminnan ja liitännäispalvelujen liikevaihtoon ryhmätasolla.”
12)
Korvataan 10 artiklan 1 ja 2 kohta seuraavasti:
”1. Luottoluokituslaitoksen on ilmoitettava valikoimatta ja viipymättä kaikista luottoluokituksista ja luokitusnäkymistä sekä kaikista päätöksistä lopettaa luottoluokitus. Jos luottoluokitus päätetään lopettaa, ilmoitettavissa tiedoissa on mainittava kaikki päätöksen perusteet.
Ensimmäistä alakohtaa sovelletaan myös tilauksesta toimitettuihin luottoluokituksiin.
2. Luottoluokituslaitosten on varmistettava, että luottoluokitukset ja luokitusnäkymät esitetään ja niitä käsitellään liitteessä I olevassa D jaksossa säädettyjen vaatimusten mukaisesti ja että niissä ei esitetä muita kuin luottoluokituksiin liittyviä seikkoja.
2 a. Luottoluokitukset, luokitusnäkymät ja niihin liittyvät tiedot katsotaan direktiivissä 2003/6/EY tarkoitetuksi sisäpiiritiedoksi kyseisen direktiivin mukaisesti siihen saakka, kun ne on julkistettu.
Luottoluokituslaitoksiin sovelletaan soveltuvin osin kyseisen direktiivin 6 artiklan 3 kohtaa, joka liittyy niiden velvollisuuteen pitää salassa luottamukselliset tiedot ja ylläpitää luetteloa henkilöistä, joilla on oikeus tutustua niiden luottoluokituksiin, luokitusnäkymiin tai niihin liittyviin tietoihin ennen julkistamista.
Niiden henkilöiden luettelossa, joille luottoluokitustiedot toimitetaan ennen julkistamista, olisi oltava ainoastaan kunkin luottoluokitellun yhteisön tähän tarkoitukseen nimeämät henkilöt.”
13)
Korvataan 10 artiklan 5 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”5. Kun luottoluokituslaitos antaa luottoluokituksen ilman toimeksiantoa, sen on ilmoitettava näkyvästi luottoluokituksessa ja luottoluokituskategorian selvästi yksilöivää värikoodia käyttäen, onko luottoluokiteltu yhteisö tai asianomainen kolmas osapuoli osallistunut luottoluokitusprosessiin ja onko luottoluokituslaitos voinut tutustua luottoluokitellun yhteisön tai asianomaisen kolmannen osapuolen tilinpäätökseen, hallintoasiakirjoihin ja muihin merkityksellisiin sisäisiin asiakirjoihin.”
14)
Korvataan 11 artiklan 2 kohta seuraavasti:
”2. Rekisteröityjen tai sertifioitujen luottoluokituslaitosten on asetettava EAMV:n perustamassa keskustietokannassa saataville tiedot aikaisemmasta toiminnastaan, mukaan luettuina tiedot luokitusten muuttamisvälistä, ja aikaisemmin antamistaan luottoluokituksista ja niiden muutoksista. Tällaisen luottoluokituslaitosten on myös toimitettava tiedot tähän keskustietokantaan EAMV:n määräämässä vakiomuodossa. EAMV:n on asetettava nämä tiedot julkisesti saataville ja julkaistava vuosittain yhteenveto havaituista tärkeimmistä kehityssuunnista.”
15)
Lisätään artikla seuraavasti:
”11 a artikla
Euroopan luottoluokitusten tietofoorumi
1. Rekisteröidyn tai sertifioidun luottoluokituslaitoksen on luottoluokitusta tai luokitusnäkymää antaessaan toimitettava EAMV:lle luokitustiedot, mukaan luettuina luokitellun rahoitusvälineen luottoluokitus ja luokitusnäkymä, sekä tiedot luottoluokituksen ja luokitusta koskevan toimen tyypistä ja julkistamispäivästä ja -ajankohdasta.
2. EAMV:n on julkaistava sille 1 kohdan mukaisesti toimitetut yksittäiset luottoluokitukset verkkosivustolla (’Euroopan luottoluokitusten tietofoorumi’).
Edellä olevassa 11 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu keskustietokanta liitetään Euroopan luottoluokitusten tietofoorumiin.
3. Tätä artiklaa ei sovelleta luotoluokituksiin tai luokitusnäkymiin, jotka on annettu ja julkistettu yksinomaan sijoittajille maksua vastaan.”
16)
Lisätään 14 artiklan 3 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Luottoluokituslaitoksen on ilmoitettava EAMV:lle aiotut merkittävät luokitusmenetelmien muutokset, mallit tai keskeiset luokitusoletukset, taikka ehdotetut uudet luokitusmenetelmät, mallit tai keskeiset luokitusoletukset, kun luottoluokituslaitos julkaisee ehdotetut muutokset tai ehdotetut uudet luokitusmenetelmät verkkosivustollaan 8 artiklan 5 a kohdan mukaisesti, sanotun kuitenkaan rajoittamatta toisen alakohdan soveltamista. Kuulemisajan päätyttyä luottoluokituslaitoksen on ilmoitettava EAMV:lle mahdollisista kuulemisesta aiheutuvista muutoksista.”
17)
Korvataan 18 artiklan 2 kohta seuraavasti:
”2. EAMV:n on ilmoitettava komissiolle, EPV:lle, EVLEV:lle, toimivaltaisille viranomaisille ja alakohtaisille toimivaltaisille viranomaisille 16, 17 tai 20 artiklan mukaisesti tehdyistä päätöksistä.”
18)
Korvataan 19 artiklan 1 kohta seuraavasti:
”1. EAMV perii luottoluokituslaitoksilta maksun tämän asetuksen sekä 2 kohdassa tarkoitetun maksuja koskevan komission asetuksen mukaisesti. Maksulla on katettava kokonaan luottoluokituslaitosten rekisteröinnistä, sertifioinnista ja valvonnasta EAMV:lle aiheutuvat menot sekä korvattava kustannukset, joita tämän asetuksen nojalla suoritettavista tehtävistä ja erityisesti 30 artiklan mukaisesta tehtävien siirtämisestä voi aiheutua toimivaltaisille viranomaisille.”
19)
Muutetaan 21 artikla seuraavasti:
a)
muutetaan 4 kohta seuraavasti:
i)
korvataan johdantolause seuraavasti:
”4. EAMV:n on laadittava luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritellään:”;
ii)
korvataan e alakohta seuraavasti:
”e)
rekisteröidyiltä ja sertifioiduilta luottoluokituslaitoksilta EAMV:n suorittamaa jatkuvaa valvontaa varten edellytettyjen säännöllisesti ilmoitettavien luokitustietojen sisältö ja muoto.”;
iii)
lisätään e alakohdan jälkeen alakohdat seuraavasti:
”EAMV:n on toimitettava teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 21 päivänä kesäkuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen.”;
b)
lisätään kohdat seuraavasti:
”4 a. EAMV:n on laadittava luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritellään:
a)
luottoluokituslaitosten EAMV:lle 11 a artiklan 1 kohdan mukaisesti ilmoitettavien tietojen sisältö ja esitystapa, mukaan luettuina tietojen rakenne ja muoto sekä esittämismenetelmä ja -aikataulu; sekä
b)
luottoluokituslaitoksilta EAMV:n suorittamaa jatkuvaa valvontaa varten edellytettyjen säännöllisesti ilmoitettavien luottoluokituslaitosten perimiä maksuja koskevien tietojen sisältö ja muoto.
EAMV:n on toimitettava teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 21 päivänä kesäkuuta 2014.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklassa säädettyä menettelyä noudattaen.
4 b. EAMV:n on selvitettävä, onko 11 a artiklan 1 kohdan mukaisesti toimitetuista luottoluokituksista mahdollista tehdä yksi tai useampi kartoitus, ja toimitettava tämä selvitys komissiolle viimeistään 21 päivänä kesäkuuta 2015. Selvityksessä on erityisesti arvioitava
a)
mahdollisuutta laatia yksi tai useampi kartoitus sekä niiden kustannukset ja hyödyt;
b)
miten yksi tai useampi kartoitus voidaan toteuttaa tulkitsematta väärin luottoluokituksia luokitusmenetelmien erojen vuoksi;
c)
mitä vaikutuksia kartoituksilla voisi olla tähänastisiin teknisiin sääntelystandardeihin 21 artiklan 4 a kohdan a ja b alakohdan suhteen.
EAMV:n on kuultava EPV:tä ja EVLEV:tä ensimmäisen alakohdan a ja b alakohdan osalta.”;
c)
korvataan 5 kohta seuraavasti:
”5. EAMV:n on julkaistava vuosittain kertomus tämän asetuksen soveltamisesta. Kertomuksessa on erityisesti esitettävä arviointi siitä, miten tämän asetuksen mukaisesti rekisteröidyt luottoluokituslaitokset ovat panneet liitteen I täytäntöön, ja siitä, miten 4 artiklan 3 kohdassa tarkoitettua vahvistusmekanismia on sovellettu.”
20)
Korvataan 22 a artiklan otsikko seuraavasti:
”Menetelmävaatimusten noudattamisen tarkastelu”.
21)
Korvataan 25 a artikla seuraavasti:
”25 a artikla
Alakohtaiset toimivaltaiset viranomaiset, jotka vastaavat 4 artiklan 1 kohdan ja 5 a, 8 b, 8 c ja 8 d artiklan valvonnasta ja täytäntöönpanosta
Alakohtaisten toimivaltaisten viranomaisten on vastattava 4 artiklan 1 kohdan ja 5 a, 8 b, 8 c ja 8 d artiklan valvonnasta ja täytäntöönpanosta asiaa koskevan alakohtaisen lainsäädännön mukaisesti.”
22)
Lisätään osasto seuraavasti:
”III A OSASTO
LUOTTOLUOKITUSLAITOSTEN SIVIILIOIKEUDELLINEN VASTUU
35 a artikla
Siviilioikeudellinen vastuu
1. Jos luottoluokituslaitos on tahallisesti tai törkeän huolimattomasti syyllistynyt johonkin liitteessä III lueteltuun rikkomiseen, joka vaikuttaa luottoluokitukseen, sijoittaja tai liikkeeseenlaskija voi vaatia korvausta kyseiseltä luottoluokituslaitokselta rikkomisen johdosta kärsimäsään vahingosta.
Jos sijoittaja osoittaa, että se on kohtuullisella tavalla, 5 a artiklan 1 kohdan mukaisesti tai muuten asianmukaista huolellisuutta noudattaen, tukeutunut luottoluokitukseen päättäessään sijoittaa rahoitusvälineeseen, säilyttää sijoituksensa tai luopua siitä, se voi tämän artiklan nojalla vaatia korvausta kärsimästään vahingosta.
Jos liikkeeseenlaskija osoittaa, että kyseinen luottoluokitus koskee sitä tai sen rahoitusvälineitä ja että rikkominen ei aiheutunut sellaisista harhaanjohtavista tai epätäsmällisistä tiedoista, jotka luottoluokituslaitos oli saanut liikkeeseenlaskijalta suoraan tai liikkeeseenlaskijan julkistamien tietojen kautta, se voi tämän artiklan nojalla vaatia korvausta kärsimästään vahingosta.
2. Sijoittajan tai liikkeeseenlaskijan vastuulla on esittää täsmällisiä ja yksityiskohtaisia tietoja sen osoittamiseksi, että luottoluokituslaitos on syyllistynyt tämän asetuksen rikkomiseen ja että rikkominen on vaikuttanut annettuun luottoluokitukseen.
Toimivaltainen kansallinen tuomioistuin arvioi, mitä täsmälliset ja yksityiskohtaiset tiedot ovat ottaen huomioon, että sijoittajalla tai liikkeeseenlaskijalla ei ehkä ole ollut mahdollisuutta tutustua tietoihin, jotka ovat ainoastaan luottoluokituslaitosten ulottuvilla.
3. Edellä 1 kohdassa tarkoitettua luottoluokituslaitosten siviilioikeudellista vastuuta voidaan rajoittaa etukäteen, mikäli rajoitus tai poissulkeminen on:
a)
kohtuullinen ja oikeasuhteinen; sekä
b)
sallittu asiaan sovellettavan kansallisen oikeuden nojalla 4 kohdan mukaisesti.
Jos rajoitus ei täytä ensimmäisessä alakohdassa esitettyjä edellytyksiä, tai jos kysymyksessä on siviilioikeudellisen vastuun poissulkeminen, sillä ei ole oikeudellisia vaikutuksia.
4. Ilmaisuja ”vahinko”, ”tahallisuus”, ”törkeä huolimattomuus”, ”kohtuullisella tavalla tukeutuneet”, ”asianmukainen huolellisuus”, ”vaikutus”, ”kohtuullinen” ja ”oikeasuhteinen”, joita käytetään tässä artiklassa mutta joita ei määritellä, on tulkittava ja sovellettava asiaa koskevien kansainvälisen yksityisoikeuden sääntöjen mukaan määräytyvän sovellettavan kansallisen oikeuden mukaisesti. Luottoluokituslaitosten siviilioikeudellista vastuuta koskevia asioita, joita ei kateta tällä asetuksella, on käsiteltävä asiaa koskevien kansainvälisen yksityisoikeuden sääntöjen mukaan määräytyvän sovellettavan kansallisen oikeuden mukaisesti. Sijoittajan tai liikkeeseenlaskijan nostaman siviilioikeudellista vastuuta koskevan kanteen osalta toimivaltainen tuomioistuin määräytyy kansainvälisen yksityisoikeuden asiaa koskevien sääntöjen mukaisesti.
5. Tämän artiklan soveltaminen ei estä muiden siviilioikeudellista vastuuta koskevien vaatimusten esittämistä kansallisen oikeuden mukaisesti.
6. Tässä artiklassa säädetty oikeus korvauksen saamiseen ei estä EAMV:ta käyttämästä täysimääräisesti 36 a artiklassa säädettyjä valtuuksiaan.”
23)
Muutetaan 36 a artiklan 2 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
a)
korvataan a ja b alakohta seuraavasti:
”a)
liitteessä III olevan I jakson 1-5, 11-15, 19, 20, 23, 26 a-d, 28, 30, 32, 33, 35, 41, 43, 50, 51 ja 55-62 kohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 500 000 euroa ja enintään 750 000 euroa;
b)
liitteessä III olevan I jakson 6, 7, 8, 16, 17, 18, 21, 22, 22 a, 24, 25, 27, 29, 31, 34, 37-40, 42, 42 a, 42 b, 45-49 a, 52, 53 ja 54 kohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 300 000 euroa ja enintään 450 000 euroa;”
b)
korvataan d ja e alakohta seuraavasti:
”d)
liitteessä III olevan II jakson 1, 6, 7, 8 ja 9 kohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 50 000 euroa ja enintään 150 000 euroa;
e)
liitteessä III olevan II jakson 2 ja 3 a-5 kohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 25 000 euroa ja enintään 75 000 euroa;”
c)
korvataan h alakohta seuraavasti:
”h)
liitteessä III olevan I jakson 20 a kohdassa, liitteessä III olevan III jakson 4-4 c, 6, 8 ja 10 kohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 90 000 euroa ja enintään 200 000 euroa;”.
24)
Muutetaan 39 artikla seuraavasti:
a)
kumotaan 1 ja 3 kohta;
b)
lisätään kohdat seuraavasti:
”4. Komissio tarkastelee uudelleen EAMV:lta saamansa teknisen neuvonnan pohjalta strukturoitujen rahoitusvälineiden ja erityisesti uudelleenarvopaperistamisten luottoluokitusmarkkinoiden tilannetta. Uudelleentarkastelun jälkeen komissio toimittaa viimeistään 1 päivänä heinäkuuta 2016 Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen, johon tarvittaessa liittyy lainsäädäntöehdotus ja jossa arvioidaan erityisesti
a)
onko valinnanvaraa riittävästi, jotta 6 b ja 8 c artiklassa säädettyjä vaatimuksia voidaan noudattaa;
b)
onko asianmukaista lyhentää tai pidentää 6 b artiklan 1 kohdassa tarkoitettua sopimussuhteen enimmäiskestoa ja 6 b artiklan 3 kohdassa tarkoitettua vähimmäisaikaa, jonka jälkeen luottoluokituslaitos voi tehdä uudelleen sopimuksen liikkeeseenlaskijan tai asiaomaisen kolmannen osapuolten kanssa uudelleenarvopaperistamisten luottoluokitusta varten;
c)
onko 6 b artiklan 2 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettua poikkeusta syytä muuttaa.
5. Komissio tarkastelee uudelleen EAMV:lta saamansa teknisen neuvonnan pohjalta luottoluokitusmarkkinoiden tilannetta. Uudelleentarkastelun jälkeen komissio toimittaa viimeistään 1 päivänä tammikuuta 2016 Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen, johon tarvittaessa liittyy lainsäädäntöehdotus ja jossa arvioidaan erityisesti
a)
onko tarpeen ulottaa 8 b artiklassa asetettujen velvoitteiden soveltamisala koskemaan muita rahoitusalan luottotuotteita;
b)
ovatko 6, 6 a ja 7 artiklassa asetetut vaatimukset vähentäneet riittävästi eturistiriitoja;
c)
olisiko 6 b artiklassa tarkoitettu kiertojärjestelmä ulotettava koskemaan muita omaisuusluokkia ja onko syytä käyttää eripituisia ajanjaksoja eri luokissa;
d)
ovatko nykyiset ja vaihtoehtoiset maksumallit asianmukaisia;
e)
onko tarpeen toteuttaa muita toimenpiteitä kilpailun edistämiseksi luottoluokitusmarkkinoilla;
f)
ovatko uudet luottoluokitusmarkkinoiden kilpailun edistämisaloitteet asianmukaisia alan rakenteellisen kehityksen kannalta;
g)
onko tarpeen ehdottaa toimenpiteitä, joilla voidaan vaikuttaa liialliseen luottoluokituksiin tukeutumiseen sopimuksissa;
h)
miten suurta markkinoiden keskittyminen on, mitä riskejä suureen keskittymiseen liittyy ja miten se vaikuttaa rahoitusalan kokonaisvakauteen.
6. Komissio ilmoittaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle vähintään vuosittain kaikista uusista 5 artiklan 6 kohdassa tarkoitetuista vastaavuuspäätöksistä, jotka on hyväksytty ilmoituksen kattamana aikana.”
25)
Korvataan 39 a artikla seuraavasti:
”39 a artikla
EAMV:n henkilöstö ja resurssit
EAMV:n on arvioitava ennen 21 päivää kesäkuuta 2014 tässä asetuksessa sille annetuista valtuuksista ja tehtävistä aiheutuvat henkilöstö- ja resurssitarpeet ja toimittaa Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle asiaa koskevan kertomuksen.”
26)
Lisätään artikla seuraavasti:
”39 b artikla
Raportointivelvoitteet
1. Komissio antaa viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2015 Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen, jossa vahvistetaan:
a)
toimenpiteet, joita on toteutettu, jotta voitaisiin poistaa sellaiset viittaukset luottoluokituksiin, jotka johtavat tai mahdollisesti johtavat yksinomaiseen tai mekaaniseen luottoluokituksiin tukeutumiseen; sekä
b)
vaihtoehtoiset keinot, joiden avulla sijoittajat voisivat tehdä omat arviointinsa liikkeeseenlaskijoiden ja rahoitusvälineiden luottoriskistä,
jotta voitaisiin poistaa unionin oikeudesta kaikki viittaukset luottoluokituksiin sääntelytarkoituksissa 1 päivään tammikuuta 2020 mennessä edellyttäen, että vaihtoehtoisia luottoriskin arviointitapoja on tuotu esille ja otettu käyttöön. EAMV:n on annettava komissiolle teknistä neuvontaa asioista, joista säädetään tässä kohdassa.
2. Komissio tarkastelee vallitsevaa markkinatilannetta ja antaa viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2014 Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen valtionvelan luottokelpoisuuden eurooppalaisen arvioinnin kehittämisen tarkoituksenmukaisuudesta.
Komissio esittää ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetun kertomuksen havaintojen ja vallitsevan markkinatilanteen perusteella viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2016 Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen siitä, onko tarkoituksenmukaista ja toteuttamiskelpoista tukea eurooppalaista julkista luottoluokituslaitosta, jonka tehtävänä olisi arvioida jäsenvaltioiden valtionvelan luottokelpoisuutta, ja/tai eurooppalaista luottoluokitussäätiötä, jonka tehtävät liittyisivät kaikenlaisiin muihin luottoluokituksiin.
3. Komissio esittää viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2013 kertomuksen Euroopan parlamentille ja neuvostolle mahdollisuuksista perustaa pienten luottoluokituslaitosten verkosto kilpailun lisäämiseksi markkinoilla. Kertomuksessa arvioidaan taloudellisen ja muun tuen antamista tällaisen verkoston perustamiselle ottaen huomioon tällaisesta julkisesta rahoituksesta aiheutuva mahdollinen eturistiriita. Tämän kertomuksen havaintojen ja EAMV:n teknisen neuvonnan perusteella komissio arvioi uudelleen 8 d artiklan säännöksiä ja ehdottaa niihin muutoksia.”
27)
Muutetaan liite I tämän asetuksen liitteen I mukaisesti.
28)
Muutetaan liite III tämän asetuksen liitteen II mukaisesti.
2 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sen estämättä, mitä ensimmäisessä alakohdassa säädetään,
1)
tämän asetuksen 1 artiklan 7 kohdan a alakohtaa, 9 ja 10 kohtaa, 11 kohtaa asetuksen (EY) N:o 1060/2009 8 d artiklan osalta, sekä 12 ja 27 kohtaa sovelletaan 1 päivästä kesäkuuta 2018 arviointiin, josta säädetään
a)
asetuksen (EY) N:o 1060/2009 4 artiklan 3 kohdan b alakohdassa ja jonka tarkoituksena on määritellä, noudatetaanko kolmannessa maassa vähintään yhtä tiukkoja vaatimuksia kuin kyseisessä alakohdassa tarkoitetut vaatimukset; sekä
b)
asetuksen (EY) N:o 1060/2009 5 artiklan 6 kohdan toisen alakohdan b alakohdassa ja jonka tarkoituksena on määritellä, sovelletaanko kolmansien maiden luottoluokituslaitoksiin sitovia sääntöjä, jotka vastaavat kyseisessä alakohdassa tarkoitettuja säännöksiä;
2)
tämän asetuksen 1 artiklan 8 kohtaa, joka koskee asetuksen (EY) N:o 1060/2009 6 a artiklan 1 kohdan a alakohtaa, sovelletaan 21 päivästä kesäkuuta 2014 niihin luottoluokituslaitoksen osakkeenomistajiin tai jäseniin, joilla oli 15 päivänä marraskuuta 2011 hallussaan vähintään viisi prosenttia yhden tai useamman luottoluokituslaitoksen pääomasta;
3)
edellä olevan 1 artiklan 15 kohtaa sovelletaan 21 päivästä kesäkuuta 2015.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 21 päivänä toukokuuta 2013.