ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 231/2013 НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
за допълване на Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета по отношение на освобождаванията, общите условия във връзка с дейността, депозитарите, ливъриджа, прозрачността и надзора
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове, и за изменение на директиви 2003/41/ЕО и 2009/65/ЕО и на регламенти (ЕО) № 1060/2009 и (ЕС) № 1095/2010 (1), и по-специално член 3, параграф 6, член 4, параграф 3, член 9, параграф 9, член 12, параграф 3, член 14, параграф 4, член 15, параграф 5, член 16, параграф 3, член 17, член 18, параграф 2, член 19, параграф 11, член 20, параграф 7, член 21, параграф 17, член 22, параграф 4, член 23, параграф 6, член 24, параграф 6, член 25, параграф 9, член 34, параграф 2, член 35, параграф 11, член 36, параграф 3, член 37, параграф 15, член 40, параграф 11, член 42, параграф 3 и член 53, параграф 3 от нея,
като взе предвид становището на Европейската централна банка,
като има предвид, че:
(1)
Директива 2011/61/ЕС оправомощава Комисията да приема делегирани актове, определящи по-специално правилата относно изчисляването на прагове и ливъридж, условията във връзка с дейността на лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (по-долу „ЛУАИФ“), включително управлението на риска и ликвидността, оценяването и делегирането, подробни изисквания относно функциите и задълженията на депозитарите на алтернативни инвестиционни фондове (по-долу „АИФ“), правилата за прозрачност и специфичните изисквания по отношение на трети държави. От съществено значение е всички тези допълващи правила да започнат да се прилага едновременно с Директива 2011/61/ЕС, така че наложените на ЛУАИФ нови изисквания да бъдат ефективно приведени в действие. Разпоредбите на настоящия регламент са тясно обвързани помежду си, тъй като те се отнасят до издаването на разрешения, текущата дейност и прозрачността на ЛУАИФ, управляващи и/или предлагащи АИФ в Съюза, и съответно неразривно свързани с елементи от процеса на предприемане и осъществяване на дейност по управление на активи. С оглед на съгласуването на посочените разпоредби, които следва да влязат в сила едновременно, и на осигуряването на възможност за цялостен поглед и лесен достъп до тях за лицата, които трябва да спазват произтичащите от тях задължения, включително установените извън Съюза инвеститори, е уместно всички делегирани актове, изисквани съгласно Директива 2011/61/ЕС, да бъдат включени в един регламент.
(2)
За да се насърчи целостта на вътрешния пазар и да се осигури правна сигурност на участниците в него, в т.ч. институционални инвеститори, компетентни органи и други заинтересовани страни, е важно чрез приемането на регламент да бъде гарантирано, че целите на Директива 2011/61/ЕС ще бъдат постигнати в еднаква степен във всички държави членки. Чрез своята правна форма регламентът ще осигури съгласувана рамка за всички участници на пазара и ще предостави оптимални гаранции за равнопоставеност, еднакви условия на конкуренция и подходящи съвместни стандарти за защита на инвеститорите. Освен това той гарантира прякото прилагане на подробни единни правила по отношение на дейността на ЛУАИФ, които по своя характер са пряко приложими, и следователно не налагат по-нататъшно транспониране на национално равнище. Използването на регламент позволява в допълнение да се избегне отложеното прилагане на Директива 2011/61/ЕС в държавите членки.
(3)
Тъй като в делегирания регламент се определят задачите и отговорностите на „управителния орган“ и на „висшето ръководство“, е важно да се поясни значението на тези понятия, особено фактът, че даден управителен орган може да обхваща няколко висши ръководни поста. Освен това, тъй като настоящият регламент въвежда също понятието „надзорна функция“, в определението за управителен орган следва да се поясни, че това е органът, който обхваща управленската функция, в случай че надзорните и управленските функции са разделени в съответствие с националното дружествено право. Директива 2011/61/ЕС изисква ЛУАИФ да предоставят определена информация на компетентните органи, включително процента на активите на АИФ, които са обект на специални процедури поради нисколиквидния си характер. Настоящият регламент изяснява значението на тези специални процедури, за да бъдат ЛУАИФ наясно точно каква информация следва да предоставят на компетентните органи.
(4)
Директива 2011/61/ЕС предвижда облекчен режим, приложим за тези ЛУАИФ, които управляват портфейли от АИФ, чиито общи размери на управлявани активи не надвишават съответните прагове. Необходимо е да се поясни начинът, по който следва да се изчислява общата стойност на управляваните активи. В тази връзка е особено важно да се посочат стъпките, необходими за изчисляване на общата стойност на активите, да се определи ясно кои активи не се включват в изчислението, да се изясни начинът на оценяване на активите, придобити чрез използване на ливъридж, както и да се осигурят правила за разглеждане на случаите на кръстосани участия между АИФ, управлявани от едно ЛУАИФ.
(5)
Общата стойност на управляваните активи трябва да се изчислява поне веднъж годишно, като се използва актуална информация. Поради това стойността на активите следва да бъде определена през дванадесетте месеца, предхождащи датата на изчисляване на общата стойност на управляваните активи, и възможно най-близо до тази дата.
(6)
За да се гарантира, че ЛУАИФ продължават да спазва условията за прилагане на по-лекия режим, предвиден в Директива 2011/61/ЕС, следва да се въведе процедура, която позволява да се извършва текущо наблюдение на общата стойност на управляваните активи. При оценка на вероятността от превишаване на прага или на необходимостта от допълнителни изчисления ЛУАИФ може да отчитат видовете управлявани АИФ и различните класове активи, в които се инвестира.
(7)
Ако престанат да спазват свързаните с праговете условия, ЛУАИФ следва да уведомят своя компетентен орган и в срок от 30 календарни дни да поискат съответното разрешение. Когато обаче превишението или спадането под праговете настъпва случайно в рамките на дадена календарна година и тези ситуации се считат за временни, ЛУАИФ не следва да бъдат задължени да искат съответното разрешение. В тези случаи ЛУАИФ следва да уведомят компетентния орган за превишаването на прага и да обяснят защо считат, че това превишение е с временен характер. Ситуация, която продължава повече от три месеца, не може да се счита за временна. При оценяване на временния характер на ситуацията ЛУАИФ следва да вземат предвид очаквания обем на сделките по записване и обратно изкупуване или ако е приложимо, акумулирането и разпределението на капитал. В рамките на тази оценка ЛУАИФ не следва да използват очакваното развитие на пазарите.
(8)
Не е необходимо данните, използвани от ЛУАИФ при изчисляване на общата стойност на управляваните активи, да бъдат предоставяни на разположение на обществеността или на инвеститорите. Компетентните органи обаче трябва да са в състояние да потвърдят, че ЛУАИФ изчислява правилно и следи общата стойност на управляваните активи, включително оценката на случаите, при които общата стойност на управляваните активи надхвърля съответния праг, и следователно трябва при поискване да получава достъп до тези данни.
(9)
От съществено значение е ЛУАИФ, които се ползват от облекчения режим по Директива 2011/61/ЕС, да предоставят на компетентните органи актуална информация към момента на регистрация. Не всички видове ЛУАИФ могат да разполагат с актуализирани документи за предлагане, в които са отразени най-актуалните събития по отношение на управляваните от тях АИФ, и за тези ЛУАИФ може да бъде практически по-целесъобразно да излагат необходимата информация в отделен документ, описващ инвестиционната стратегия на фонда. Това може да се отнася за фондовете за дялово участие или за рисков капитал, които често набират средства чрез договаряне с потенциални инвеститори.
(10)
Не следва да се счита, че АИФ, притежаващ единствено акции на дружества, които са допуснати до търговия на регулиран пазар, използва ливъридж, освен когато акциите са придобити чрез заем. Когато същият АИФ закупува опции върху индекс на капиталови инструменти, следва да се счита, че той използва ливъридж, тъй като е била увеличена експозицията на АИФ към дадената инвестиция.
(11)
За да се осигури съгласуваното прилагане на задълженията на ЛУАИФ за предоставяне на обективен преглед на използвания ливъридж, е необходимо да се предвидят два метода за изчисляване на ливъридж. Проучванията на пазара показаха, че най-добрите резултати могат да бъдат постигнати чрез комбиниране на т.нар. „брутен“ метод и метода на „задълженията“.
(12)
За да получат подходящата информация за мониторинг на системните рискове и да придобият пълна представа за използването на ливъридж от ЛУАИФ, на компетентните органи и инвеститорите следва да бъде предоставяна информация относно експозициите на ЛУАИФ, изчислени както по брутния, така и по метода на задълженията, и поради това всички ЛУАИФ следва да изчисляват експозициите си по двата метода. Брутният метод показва общата експозиция на АИФ, докато методът на задълженията разкрива използваните от ЛУАИФ техники за хеджиране и нетиране; следователно и двата метода трябва да се разглеждат заедно. По-специално, полезна информация може да бъде получена от степента на отклонение при изчисляване на общата експозиция по брутния метод и по метода на задълженията. Ако е необходимо, за да се гарантира, че всяко увеличение на експозицията на АИФ бива адекватно отразено, Комисията може да приеме допълнителни делегирани актове относно допълнителен незадължителен метод за изчисляване на ливъридж.
(13)
При изчисляване на експозицията следва първоначално да бъдат включени всички позиции на АИФ, в т.ч. къси и дълги активи и пасиви, заеми, дериватни инструменти и всички други увеличаващи експозициите техники, при които рисковете и печалбите от активите или пасивите се поемата от АИФ, както и всички други позиции, които формират нетната стойност на активите.
(14)
Сключените от АИФ кредитни споразумения следва да бъдат изключени, ако са с временен характер и са свързани и изцяло покрити от капиталови ангажименти на инвеститорите. Не следва да се счита, че револвиращите кредитни инструменти са с временен характер.
(15)
Освен чрез брутния метод всички ЛУАИФ следва да изчисляват експозициите и посредством метода на задълженията. В съответствие с метода на задълженията дериватните финансови инструменти следва да се преобразуват в еквивалентни позиции в базовите активи. Когато обаче АИФ инвестират в определени деривати, за да компенсират пазарния риск на други активи, в които АИФ са инвестирали, тези деривати следва при определени условия да не бъдат преобразувани в еквивалентни позиции в базовите активи, тъй като експозициите по двете инвестиции се компенсират. Такъв например би бил случаят, когато АИФ инвестира в определен индекс и притежава дериватен суапов инструмент, заменящ промяната в стойността на този индекс с промяната в стойността на друг индекс, което би било аналогично на притежаването на експозиция към втория индекс и следователно нетната стойност на активите на АИФ няма да зависи от промяната в стойността на първия индекс.
(16)
При изчисляване на експозициите по метода на задълженията деривативите, отговарящи на посочените в настоящия регламент критерии, не създават допълнителни експозиции. Следователно, ако АИФ инвестира във фючърсни договори върху индекс и притежава касова позиция, равна на общата базова пазарна стойност на фючърсните договори, това би било аналогично на пряка инвестиция в акциите от индекса и следователно фючърсният договор върху индекс не следва да бъде вземан под внимание при изчисляване на експозицията на АИФ.
(17)
При изчисляване на експозициите по метода на задълженията на ЛУАИФ следва да бъде позволено да отчитат споразуменията за нетиране и хеджиране, при условие че изпълняват свързаните с метода на задълженията критерии.
(18)
Изискването, според което споразуменията за нетиране трябва да се отнасят до един и същ базов актив, следва да бъде стриктно тълкувано, така че активите, които ЛУАИФ счита за еквивалентни или с висока степен на корелация, например различни класове акции или облигации, емитирани от един емитент, не следва да се считат за идентични за целите на споразуменията за нетиране. С определението на споразуменията за нетиране се цели да се гарантира, че ще бъдат взети предвид само онези сделки, при които се компенсират свързаните с други сделки рискове и не остава съществен остатъчен риск. За споразумения за нетиране не следва да се считат комбинациите от сделки, с които се цели генериране на макар и малки печалби чрез намаляване на някои рискове при запазване на други, както и арбитражните инвестиционни стратегии, целящи генериране на печалба чрез използване на ценовите различия между дериватни инструменти върху един и същ базов актив, но с различни падежи.
(19)
Практиката при управление на портфейла, с която се цели намаляване на дюрационния риск чрез съчетаване на инвестиции в облигации с дълъг матуритет с лихвен суап или намаляване на дюрацията на портфейл от облигации на АИФ чрез откриване на къса позиция във фючърсни договори върху облигации, представителни за лихвения риск на портфейла (дюрационно хеджиране), следва да се разглежда като споразумение за хеджиране, при условие че то отговаря на критериите за хеджиране.
(20)
Следва да се счита, че практиката на управление на портфейла, с която се цели компенсиране на значителните рискове, свързани с инвестиция в добре диверсифициран портфейл от акции, чрез поемането на къса позиция във фючърс върху борсов индекс, когато съставът на портфейла от акции е много близък до този на борсовия индекс и между възвръщаемостта на портфейла и индекса съществува висока степен на корелация и когато късата позиция във фючърса върху борсов индекс позволява неоспоримо намаление на свързания с портфейла от акции общ пазарен риск, а специфичният риск е незначителен, като например бета-хеджиране на добре диверсифициран портфейл от акции, при което специфичният риск се счита за незначителен, отговаря на критериите за хеджиране.
(21)
Следва да се счита, че практиката на управление на портфейла, с която се цели компенсиране на риска, свързан с инвестиция в облигации с фиксиран лихвен процент, чрез комбиниране на дълга позиция в суап за кредитно неизпълнение и лихвен суап, заменящ фиксирания лихвен процент с подходящ референтен процент на паричния пазар плюс лихвен спред, представлява споразумение за хеджиране, при което по принцип са спазени всички критерии за хеджиране по метода на задълженията.
(22)
Следва да се счита, че практиката на управление на портфейла, с която се цели компенсиране на свързания с определена акция риск чрез поемането на къса позиция посредством дериватен договор върху друга акция, силно корелираща с първата акция, не отговаря на критериите за хеджиране. Въпреки че тази стратегия се основава на поемането на противоположни позиции в един и същ клас активи, тя не хеджира специфичния риск, свързан с инвестицията в определена акция. Поради това тя не следва да се счита за споразумение за хеджиране, както е посочено в свързаните с метода на задълженията критерии.
(23)
Следва да се счита, че практиката на управление на портфейла, с която се цели поддържане на алфа-коефициента на кошница от акции (обхващаща ограничен брой акции) чрез комбиниране на инвестициите в тази кошница от акции с бета-коригираната къса позиция във фючърс върху борсов индекс, не отговаря на критериите за хеджиране. Тази стратегия не цели компенсиране на значителните рискове, свързани с инвестицията в тази кошница от акции, а компенсиране на бета-коефициента (пазарния риск) на тази инвестиция и поддържане на алфа-коефициента. Алфа-коефициентът на кошницата от акции може да доминира над бета-коефициента и по този начин да доведе до загуби на равнище АИФ. По тази причина тази стратегия не следва да се счита за споразумение за хеджиране.
(24)
При стратегията за арбитраж на сливането се съчетават къса позиция в акция с дълга позиция в друга акция. С тази стратегия се цели хеджиране на бета-коефициента (пазарния риск) на позициите и генериране на възвръщаемост, свързана с относителната промяна в цената на двете акции. Аналогично, алфа-коефициентът на кошницата от акции може да доминира над бета-коефициента и по този начин да доведе до загуби на равнище АИФ и тази стратегия не следва да се счита за споразумение за хеджиране, както е посочено в свързаните с метода на задълженията критерии.
(25)
Стратегия, с която се цели хеджиране на дълга позиция в акция или облигация със закупена кредитна защита на същия емитент, се отнася до два различни класа активи и поради това не следва да се счита за споразумение за хеджиране.
(26)
При използването на методи, водещи до увеличаване на експозицията на АИФ, ЛУАИФ следва да спазват общи принципи, като например да отчитат както правната форма, така и същността на сделката. Особено по отношение на сделките по обратно изкупуване ЛУАИФ следва да вземат предвид дали рисковете и печалбите от съответните активи са прехвърлени или остават за АИФ. ЛУАИФ следва също да проучат базовите активи, стоящи в основата на дериватните инструменти или други договорни споразумения, за да определят евентуалните бъдещи ангажименти на АИФ, произтичащи от тези сделки.
(27)
Тъй като при метода на задълженията лихвените проценти с различни срокове до падеж се разглеждат като различни базови активи, АИФ, които в съответствие със своята основна инвестиционна политика инвестират предимно в лихвени деривати, могат да използват правила за нетиране на дюрацията, за да бъде отчетена корелацията между падежните интервали на кривата на лихвения процент. Когато установяват своята инвестиционна политика и профил на риска, АИФ следва да могат да определят нивото на лихвения риск и следователно да посочат своята целева дюрация. При вземането на инвестиционни решения АИФ следва да отчитат предварително определената целева дюрация. Когато дюрацията на портфейла се отклонява от целевата дюрация, стратегията не следва да се разглежда като споразумение за нетиране на дюрацията, както е посочено в свързаните с метода на задълженията критерии.
(28)
Правилата за нетиране на дюрацията позволяват дълги позиции да бъдат нетирани с къси позиции, чиито базови активи са различни лихвени проценти. Падежните интервали са разделени на две, седем и петнадесет години. Нетиране на позициите се позволява във всеки един падежен интервал.
(29)
Нетиране на позиции между два различни падежни интервала следва да бъде частично позволено. За да бъде позволено частично нетиране, спрямо нетираните позиции трябва да бъдат наложени санкции. Те следва да бъдат под формата на проценти, зависещи от средната корелация между падежните интервали за две, пет, десет и тридесет години от кривата на лихвения процент. С нарастване на разликата между падежите на позициите се повишава и необходимостта от санкциониране на тяхното нетиране и следователно процентите трябва да бъдат увеличени.
(30)
Позициите, чиято модифицирана дюрация надвишава значително модифицираната дюрация на съвкупния портфейл, не съответстват на инвестиционната стратегия на АИФ и тяхното пълно нетиране не следва да бъде допускано. Следователно няма да се допуска къса позиция с падеж 18 месеца (от падежен интервал 1) да бъде нетирана с дълга позиция с падеж 10 години (от падежен интервал 3), ако целевата дюрация на АИФ е около 2 години.
(31)
При изчисляване на експозицията АИФ могат първо да установят споразуменията за хеджиране. Дериватните инструменти, които са част от тези споразумения, се изключват от изчисляването на глобалната експозиция. При споразуменията за хеджиране АИФ следва да разчитат на точни изчисления. При изчисляване на хеджирането АИФ не следва да използват правила за нетиране на дюрацията. Правилата за нетиране на дюрацията могат да се използват за трансформиране на останалите лихвени деривати в техните еквивалентни позиции от базови активи.
(32)
Съгласно Директива 2011/61/ЕС ЛУАИФ трябва да гарантират, че евентуалните рискове, свързани с професионалната отговорност, която може да бъде породена в резултат на осъществяваните от тях дейности, са покрити в подходяща степен посредством допълнителен собствен капитал или чрез застраховка за професионална отговорност. Единното прилагане на тази разпоредба изисква да бъде постигнато общоприето разбиране на евентуалните рискове, свързани с професионалната отговорност, които трябва да бъдат обхванати. Общата спецификация на рисковете, свързани с породената от професионална небрежност на ЛУАИФ отговорност, следва да определи характеристиките на съответните рискови събития и да установи обхвата на потенциалната професионална отговорност, включително щетите или загубите, причинени от лица, пряко извършващи дейности, за които ЛУАИФ носи правна отговорност, като например управители, служители и персонал на ЛУАИФ, както и лица, извършващи дейности по силата на споразумение за делегиране с ЛУАИФ. В съответствие с разпоредбите на Директива 2011/61/ЕС отговорността на ЛУАИФ не следва да бъде засегната от делегиране или вторично делегиране на правомощия и ЛУАИФ следва да предоставят необходимото покритие за професионалните рискове, свързани с тези трети страни, с които те са правно обвързани.
(33)
За осигуряването на общоприето разбиране на общата спецификация следва да се използва списък с примери като отправна точка за установяването на евентуални рискови събития, свързани с професионалната отговорност. Този списък следва да включва широк набор от събития, породени от небрежност, грешки или пропуски, като например загуба на документи, удостоверяващи правото на собственост върху инвестиции, въвеждане в заблуждение или нарушение на различните задължения или задачи на ЛУАИФ. Той следва да включва и пропуски при предотвратяването, чрез подходящи системи за вътрешен контрол, на измами в рамките на организацията на ЛУАИФ. Вредата, причинена от факта, че дадена инвестиция не е преминала през необходимата комплексна проверка и впоследствие се оказва измамна, спада към професионалната отговорност на ЛУАИФ и следва да бъде обхваната по подходящ начин. При все това загубите, настъпили поради обезценяването на инвестиция вследствие на неблагоприятни пазарни условия, не следва да бъдат обхванати. Списъкът следва да включва и неправомерно извършени оценки, които следва да се третират като пропуски при оценяването в нарушение на член 19 от Директива 2011/61/ЕС и съответните делегирани актове.
(34)
В съответствие със своите задължения по управление на риска ЛУАИФ следва да разполагат с подходящи качествени механизми за вътрешен контрол с цел избягване или намаляване на оперативните пропуски, включително свързани с професионалната отговорност рискове. Поради това в рамките на своята политика за управление на риска ЛУАИФ следва да имат подходящи политики и процедури за управление на операционния риск, съответстващи на естеството, мащаба и сложността на тяхната дейност. Тези процедури и политики следва при всички положения да позволяват изграждането на вътрешна база данни за загубите, служеща за оценяване на профила на операционния риск.
(35)
За да се гарантира, че допълнителният собствен капитал и застраховката за професионална отговорност покриват по целесъобразен начин евентуалните рискове, свързани с професионалната отговорност, следва да бъдат установени минимални количествени критерии, определящи подходящото ниво на покритие. Тези количествени критерии следва да бъдат установени от ЛУАИФ като определен процент от стойността на портфейлите на управляваните АИФ, изчислени като сума от абсолютната стойност на всички активи на всички управлявани АИФ, независимо от това дали те са придобити чрез използването на ливъридж, или със средства на инвеститорите. В тази връзка дериватните инструменти следва да се оценяват по тяхната пазарна стойност, защото това е цената, по която те биха могли да бъдат заменени. По своя характер покритието, осигурено чрез застраховка за професионална отговорност, е по-несигурно отколкото покритие чрез допълнителен собствен капитал и поради това следва да се прилагат различни проценти за двата различни инструмента, използвани за покриване на риска.
(36)
За да се гарантира, че застраховката за професионална отговорност покрива ефективно възникналите вследствие на застрахователните събития загуби, тя следва да бъде извършена от застрахователно предприятие, което е получило разрешение да предоставя застраховка за професионална отговорност. Това са застрахователни предприятия от и извън ЕС, на които е позволено да предоставят такава застрахователна услуга съгласно правото на Съюза или националното право.
(37)
С цел осигуряване на известна гъвкавост при изготвянето на подходяща застраховка за професионална отговорност следва да бъде позволено на ЛУАИФ и застрахователното предприятие да договорят клауза, съгласно която определена сума от настъпилата загуба ще се поема първо ЛУАИФ (фиксирано самоучастие). Когато е договорено такова фиксирано самоучастие, ЛУАИФ следва да осигури собствен капитал, съответстващ на фиксирания размер на загубата, която ще се поема от ЛУАИФ. Този собствен капитал следва да допълва началния капитал на ЛУАИФ и собствения капитал, осигурен от ЛУАИФ съгласно член 9, параграф 3 от Директива 2011/61/ЕС.
(38)
По правило адекватността на покритието, предоставено чрез допълнителен собствен капитал или застраховка за професионална отговорност, следва да се преразглежда най-малко веднъж годишно. Въпреки това ЛУАИФ следва да разполагат с процедури, които осигуряват текущ мониторинг на общата стойност на портфейлите на управляваните АИФ и текущи корекции на размера на покритието на рискове, свързани с професионалната отговорност, при установяване на значителни несъответствия. Освен това компетентните органи на държавата членка по произход на ЛУАИФ могат да намалят или увеличат минимално изисквания допълнителен собствен капитал, след като бъде отчетен рисковият профил на ЛУАИФ, данните за загубата му от отминали периоди и адекватността на неговия допълнителен собствен капитал или застраховка за професионална отговорност.
(39)
Директива 2011/61/ЕС изисква ЛУАИФ да действат в най-добрия интерес на АИФ, на инвеститорите в АИФ и на целостта на пазара. Поради това ЛУАИФ следва да прилагат подходящи политики и процедури, които им позволяват да предотвратяват злоупотреби, като избор на пазарен момент или късно търгуване. При избора на пазарен момент се използват неактуални или остарели цени за ценни книжа от портфейла, които влияят върху нетната стойност на активите на АИФ, или в рамките на няколко дни се закупуват и изкупуват обратно дялове от АИФ, като се извлича полза от начина, по който АИФ изчисляват активите си. Късното търгуване предполага възлагане на поръчки за покупка или обратно изкупуване на дялове от АИФ след определения момент на приключване на търговия, но по цени към момент на приключване. Тези злоупотреби вредят на интересите на дългосрочните инвеститори, тъй като намаляват техните печалби, и оказват отрицателно въздействие върху възвръщаемостта на АИФ, тъй като повишават трансакционните разходи и пречат на управлението на портфейла. ЛУАИФ следва също така да установят подходящи процедури, осигуряващи ефективното управление на АИФ, и следва да действат по начин, предотвратяващ начисляването на излишни разходи за АИФ и техните инвеститори.
(40)
В съответствие с подхода, прилаган от управляващите ПКИПЦК лица, ЛУАИФ следва да полагат висока степен на старание при избора и мониторинга на инвестициите. Те трябва да разполагат с необходимия професионален експертен опит и знания относно активите, в които средствата на АИФ биват инвестирани. За да се гарантира, че инвестиционните решения се вземат в съответствие с инвестиционната стратегия и, където е приложимо, с праговете на риска на управляваните АИФ, ЛУАИФ следва да установят и прилагат писмени политики и процедури за комплексна проверка. Тези политики и процедури се преразглеждат и актуализират редовно. Когато ЛУАИФ инвестират в специфични видове активи с голяма дюрация или в по-слабо ликвидни активи като недвижимо имущество или дружествени дялове, изискванията за комплексна проверка следва да се прилага и за етапа на договаряне. Дейностите, извършвани от ЛУАИФ преди сключване на споразумението, следва да бъдат подробно документирани, за да бъде удостоверена тяхната съгласуваност с икономическия и финансов план и следователно с дюрацията на АИФ. ЛУАИФ следва да съхраняват протоколите от съответните заседания, подготвителната документация и икономическия и финансов анализ, изготвени с цел оценка на осъществимостта на проекта и договорните ангажименти.
(41)
Изискването към ЛУАИФ да действат с необходимите умения, грижа и внимание следва да се прилага също в случаите, когато ЛУАИФ определят основен борсов посредник или контрагент. ЛУАИФ следва да избират и определят само тези основни борсови посредници и контрагенти, които подлежат на постоянен надзор, финансово стабилни са и разполагат с необходимата организационна структура в съответствие с услугите, които трябва да бъдат предоставени на ЛУАИФ или на АИФ. За да бъде осигурена подходящата защита на интересите на инвеститорите, е необходимо да се уточни, че един от критериите, по които ще се оценява финансовата стабилност, е дали основните борсови посредници или контрагенти подлежат на съответното пруденциално регулиране, включително адекватни капиталови изисквания и ефективен надзор.
(42)
В съответствие с Директива 2011/61/ЕС, която изисква ЛУАИФ да действа честно, коректно и с необходимите умения, лицата, които на практика управляват дейността на ЛУАИФ, и членовете на управителния орган или на висшето ръководство, при липсата на управителен орган, следва да притежават необходимите за изпълнението на своите задължения знания, умения и опит, т.е. да разбират рисковете, свързани с дейността на ЛУАИФ. В съответствие със Зелената книга на Комисията относно корпоративното управление във финансовия сектор (2) лицата, които на практика управляват стопанската дейност на ЛУАИФ, следва също да отделят достатъчно време за изпълнението на задълженията си в ЛУАИФ и да действат честно, почтено и независимо, за да могат, наред с другото, правилно да оценяват и да оспорват решенията на висшето ръководство.
(43)
За да гарантират правилното изпълнение на съответните дейности, ЛУАИФ следва да наемат персонал, притежаващ необходимите умения, знания и опит за осъществяване на възложените му задачи.
(44)
ЛУАИФ, които предоставят услуги по управление на индивидуални портфейли, следва да спазват правилата по отношение на финансовите стимули, установени в Директива 2006/73/ЕО на Комисията от 10 август 2006 г. за прилагане на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания и условията за извършване на дейност от инвестиционните посредници и за даването на определения за целите на посочената директива (3). От съображения за съгласуваност тези принципи следва да се прилагат и за ЛУАИФ, които предоставят услуги по колективно управление и предлагане на портфейли. Наличието, естеството и размерът на таксата, комисионата или стимула или, когато размерът не може да бъде установен, методът за изчисляване на сумата следва да бъдат ясно оповестени в годишния отчет на ЛУАИФ.
(45)
Инвеститорите в АИФ следва да се ползват от защита, подобна на тази на клиентите на ЛУАИФ, на които ЛУАИФ предоставят услуги по индивидуално управление на портфейла, като в такъв случай те трябва да прилагат правилата за най-добро изпълнение, изложени в Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти, за изменение на директиви 85/611/ЕИО и 93/6/ЕИО на Съвета и Директива 2000/12/ЕО на Европейския парламент и на Съвета и за отмяна на Директива 93/22/ЕИО на Съвета (4) и Директива 2006/73/ЕО. Разликите между различните видове активи, в които се инвестират АИФ, следва обаче да бъдат взети предвид, тъй като принципът на най-доброто изпълнение не е подходящ, когато например ЛУАИФ инвестират в недвижими имоти или дружествени дялове и инвестицията е направена след продължително договаряне на условията по споразумението. Когато липсват алтернативи по отношение на местата на изпълнение, ЛУАИФ следва да може да удостовери пред компетентните органи и одиторите тази липса на алтернативи.
(46)
От съображения за съгласуваност с изискванията, които се прилагат към управляващите ПКИПЦК лица, при извършването на колективно управление на портфейл ЛУАИФ следва да спазват правила за обработката на поръчки и за обединяването и разпределянето на поръчки за търговия. Тези правила обаче не следва да се прилагат, когато инвестицията в активи е направена след продължително договаряне на условията по споразумението, като например инвестиции в недвижими имоти, дружествени дялове или некотирани дружества, тъй като в такива случаи не се изпълнява поръчка.
(47)
От съществено значение е да се посочат случаите, при които има вероятност да настъпи конфликт на интереси, особено когато е налице възможност за реализиране на финансови печалби или избягване на финансови загуби или когато съществуват финансови или други стимули, влияещи върху поведението на ЛУАИФ по начин, облагодетелстващ конкретни интереси в ущърб на интересите на други страни, като например друг АИФ, неговите клиенти, предприятия за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) или други клиенти на ЛУАИФ.
(48)
В установената от ЛУАИФ политика по отношение на конфликтите на интереси следва да се посочат случаите, при които извършваните от ЛУАИФ дейности могат да представляват конфликти на интереси, водещи или не до потенциални рискове от нарушаване на интересите на АИФ или на техните инвеститори. При установяването на тези случаи ЛУАИФ следва да вземат предвид не само дейността по колективно управление на портфейли, но също така и другите дейности, за чието провеждане те са получили разрешение, включително дейностите на техните подизпълнители, вторични подизпълнители, външни оценители или контрагенти.
(49)
В съответствие с подхода, приложим спрямо дружествата, управляващи ПКИПЦК, посочен в Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (5), и спрямо инвестиционните посредници от Директива 2004/39/ЕО, ЛУАИФ следва да приемат процедури и мерки, гарантиращи че заинтересованите лица, участващи в различни стопански дейности, които могат да доведат до евентуални конфликти на интереси, се ползват с независимост при извършването на тези дейности, която отговаря на мащаба и дейностите на ЛУАИФ.
(50)
От съществено значение е да се осигури обща рамка, съгласно която да бъдат управлявани и оповестявани евентуалните конфликти на интереси. Подробните стъпки и процедури, които трябва да се спазват в такива случаи, следва да бъдат уточнени във въведената от ЛУАИФ политика по отношение на конфликтите на интереси.
(51)
Един от основните елементи на система за управление на риска е поддържането на постоянна функция по управление на риска. С оглед на съгласуваността нейните задачи и отговорности следва да бъдат подобни на възложените на постоянното звено за управление на риска в управляващите ПКИПЦК дружества съгласно Директива 2010/43/ЕС на Комисията от 1 юли 2010 г. за прилагане на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания, конфликтите на интереси, правилата за поведение, управлението на риска и съдържанието на споразумението между депозитар и управляващо дружество (6). На тази функция следва да бъде отредена първостепенна роля при формулиране на политика за управление на риска на АИФ, както и при мониторинга и оценката на риска, за да се гарантира, че нивото на риска постоянно съответства на рисковия профил на АИФ. Постоянната функция по управление на риска има необходимите правомощия, достъп до цялата необходима информация и редовни контакти с висшето ръководство и управителния орган на ЛУАИФ, като им предоставя актуализирана информация, която позволява предприемане на незабавни коригиращи мерки при необходимост.
(52)
Политиката за управление на риска е друг стълб на системата за управление на риска. Тази политика следва да бъде надлежно документирана и по подходящ начин да разяснява по-специално мерките и процедурите, използвани за измерване и управление на риска, гаранциите за независимостта на функцията по управление на риска, техниките, използвани за управление на риска, както и данните за разпределението на отговорностите в рамките на ЛУАИФ при управление на риска и оперативните процедури. За да гарантира нейната ефективност, висшето ръководство следва да преразглежда политиката за управление на риска най-малко веднъж годишно.
(53)
Както се изисква в Директива 2011/61/ЕС, функцията по управление на риска следва да бъде функционално и йерархично отделена от оперативните звена. Поради това следва да се поясни, че това отделяне следва да обхваща цялата структура до управителния орган на ЛУАИФ и че лицата, участващи във функцията по управление на риска, не трябва да извършват несъвместими задачи или да бъдат поднадзорни на лица, отговорни за несъвместими функции.
(54)
От съществено значение е да се посочат гаранциите, които трябва да бъдат използвани от ЛУАИФ, с цел осигуряване на независимостта на функцията по управление на риска и конкретно да се уточни, че на лицата, изпълняващи функцията по управление на риска, не следва да се възлагат несъвместими задължения, че те следва да вземат решения въз основа на данни, които могат да оценят по подходящ начин, и че процесът на вземане на решения следва да подлежи на преразглеждане.
(55)
Въпреки че Директива 2011/61/ЕС не налага ограничения по отношение на инвестициите на АИФ, рисковете, поети от всеки АИФ, не могат да бъдат ефективно управлявани, ако ЛУАИФ не установят предварително прагове на риска. Праговете на риска следва да бъдат съобразени с рисковия профил на АИФ и да бъдат оповестени пред инвеститорите в съответствие с Директива 2011/61/ЕС.
(56)
От съображения за съгласуваност изискванията за установяване, измерване и мониторинг на риска са основани на сходните разпоредби по Директива 2010/43/ЕС. ЛУАИФ следва да вземат целесъобразни мерки по отношение на възможните слабости в своите техники за измерване на риска и модели на риска чрез извършване на стрес тестове, бек-тестове и сценариен анализ. Когато стрес тестовете и сценарийният анализ разкриват слабости по отношение на конкретна комбинация от обстоятелства, ЛУАИФ следва да предприеме незабавни мерки и коригиращи действия.
(57)
Директива 2011/61/ЕС изисква от Комисията да посочи системите и процедурите за управление на ликвидността, които позволяват на ЛУАИФ да наблюдават риска по отношение на ликвидността на АИФ, освен при неизползващи ливъридж АИФ от затворен тип, и да обезпечат съответствието на ликвидния профил на инвестициите на АИФ с поетите задължения. Следователно от съществено значение е да се определят основните общи изисквания към всички ЛУАИФ, чието прилагане следва да бъде съобразено с размера, структурата и естеството на АИФ, управлявани от съответните ЛУАИФ.
(58)
ЛУАИФ следва да могат да удостоверят пред съответните им компетентни органи, че са въвели подходящи и ефективни политики и процедури за управление на ликвидността. Това изисква да бъде отделено дължимото внимание на естеството на АИФ, включително вида на съответните базови активи и размера на ликвидния риск, на който АИФ е изложен, на мащаба и сложността на АИФ или на сложността на процеса на ликвидация или продажба на активи.
(59)
Системите и процедурите за управление на ликвидността могат да позволят на ЛУАИФ да прилагат инструменти и мерки, необходими за справяне с проблемите, свързани с неликвидните активи и тяхната оценка при изпълнение на искания за обратно изкупуване. Тези инструменти и мерки могат да включват, когато това е разрешено от националното законодателство, ограничения при обратното изкупуване („gates“), частично обратно изкупуване, временни заеми, срокове за предизвестие и групи от ликвидни активи. Сметките от типа „side-pockets“, както и другите механизми, при които определени активи на АИФ подлежат на подобни договорености между АИФ и неговите инвеститори, следва да се разглеждат като „специални процедури“, тъй като те засягат специфичните права на обратно изкупуване на инвеститорите в АИФ. Спирането на АИФ не следва да се счита за специална процедура, тъй като това се прилага за всички активи на АИФ и за всички инвеститори в АИФ. Използването на инструменти и специални процедури за управление на ликвидността следва също да бъде обвързано с конкретни обстоятелства и следва да е съобразено с естеството, мащаба и инвестиционната стратегия на АИФ.
(60)
Изискването за мониторинг на управлението на ликвидността на базовите предприятия за колективно инвестиране, в които инвестират АИФ, заедно с изискванията за установяване на инструменти и мерки за управление на ликвидния риск и за установяване, управление и мониторинг на конфликтите на интереси между инвеститорите не следва да се прилагат за ЛУАИФ, които управляват АИФ от затворен тип, независимо от това дали се счита, че те използват ливъридж. Освобождаването от тези свързани с обратното изкупуване изисквания за управление на ликвидността следва да бъде съобразено с разликите между общите условия на обратно изкупуване за инвеститорите в АИФ от затворен и отворен тип.
(61)
За някои видове ЛУАИФ използването на минимални прагове по отношение на ликвидността или неликвидността на АИФ може да представлява ефективен инструмент за мониторинг. Само по себе си надхвърлянето на прага може да не налага действие от страна на ЛУАИФ при отчитане на фактите и обстоятелствата, както и на допустимите отклонения, установени от ЛУАИФ. Следователно праговете могат на практика да бъдат използвани при мониторинга на среднодневния обем на обратно изкупените дялове спрямо дневната ликвидност на фонда за същия период. Те биха могли да се използват и за мониторинг на концентрацията на инвеститорите в подкрепа на сценариите при стрес тест. Тези прагове биха могли да задействат осъществяването на постоянен мониторинг или коригиращи мерки в зависимост от обстоятелствата.
(62)
Стрес тестовете следва по целесъобразност да симулират недостиг на ликвидни активи, както и нетипични по обем искания за обратно изкупуване. Актуалните и очакваните бъдещи обеми на записване и обратно изкупуване следва да бъдат взети предвид заедно с въздействието на очакваните показатели на АИФ на фона на показателите на другите фондове, опериращи в тази област. В симулираните сценарии при стрес теста ЛУАИФ следва да анализират периода от време, необходим за изпълнение на исканията за обратно изкупуване. ЛУАИФ следва също така да подлагат на стрес тестове пазарни фактори като например промени във валутните курсове, които могат съществено да повлияят върху кредитния профил на ЛУАИФ или на АИФ, а следователно и върху изискванията към обезпечението. В своя подход по отношение на стрес тестовете и сценарийния анализ ЛУАИФ следва да отчитат чувствителността на оценката при неблагоприятни пазарни условия.
(63)
Честотата на провеждане на стрес тестове следва да зависи от естеството на АИФ, инвестиционната стратегия, ликвидния профил, вида инвеститори и политиката за обратно изкупуване на АИФ. Очаква се обаче тези тестове да бъдат извършвани най-малко веднъж годишно. Когато стрес тестовете предполагат значително по-висок от очаквания ликвиден риск, ЛУАИФ следва да действат в най-добрия интерес на всички инвеститори в АИФ, като вземат предвид ликвидния профил на активите на АИФ, равнището на исканията за обратно изкупуване и ако е уместно - адекватността на политиките и процедурите за управление на ликвидността.
(64)
Директива 2011/61/ЕС изисква Комисията да определи начина на съгласуване на инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката на обратно изкупуване. Съгласуваност между тези три елемента ще бъде осигурена, когато инвестициите на инвеститорите могат да бъдат изкупени обратно в съответствие с политиката за обратно изкупуване на АИФ, която следва да обхваща условията за обратно изкупуване както при обичайни, така и при извънредни обстоятелства, по начин, осигуряващ справедливо третиране на инвеститорите.
(65)
Директива 2011/61/ЕС изисква междусекторна съгласуваност и премахване на несъответствията между интересите на инициаторите, които преструктурират кредити в търгуеми ценни книжа, и ЛУАИФ, които инвестират в тези ценни книжа или финансови инструменти от името на АИФ. За да се постигне тази цел, бяха взети предвид съответните разпоредби на Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (7), определящи количествените и качествените изисквания към инвеститорите, изложени на кредитен риск във връзка със секюритизация, инициатори и спонсори. Тъй като както настоящият регламент, така и съответните разпоредби на Директива 2006/48/ЕО имат за цел съгласуване на интересите на инициатора или спонсора и на инвеститорите, от съществено значение е формулировките в двата правни акта да бъдат използвани последователно и поради това бе направена препратка към определенията от Директива 2006/48/ЕО. Като се има предвид, че Комитетът на европейските банкови надзорници - предшественикът на Европейския банков орган, предостави подробни насоки относно тълкуването на съответните разпоредби на Директива 2006/48/ЕО (8), постигането на междусекторна съгласуваност изисква настоящите разпоредби, целящи хармонизиране на интересите на инициаторите, спонсорите и ЛУАИФ, да бъдат тълкувани в светлината на тези насоки.
(66)
От съществено значение е трансакциите, които преобразуват заеми в търгуеми ценни книжа, да не бъдат структурирани по начин, позволяващ да се избегне прилагането на изискванията, свързани с инвестиции в секюритизационни позиции. Поради това позоваването на инвестиция в търгуеми ценни книжа или други финансови инструменти, основани на преструктурирани заеми, не следва да се тълкува стриктно като правно валидно и обвързващо прехвърляне на право на собственост върху такива инструменти, а като инвестиция в материален или икономически смисъл, така че всякакви други форми на синтетични инвестиции да бъдат обхванати и да подлежат на тези специфични изисквания. За да бъдат избегнати недоразуменията и да се хармонизира терминологията с използваната в банковото законодателство, вместо „инвестиция в търгуеми ценни книжа или други финансови инструменти, основани на преструктурирани заеми“, следва да бъде използван понятието „поемане на експозиция към кредитен риск по секюритизация“.
(67)
Изискванията, които трябва да бъдат изпълнени от институциите, действащи като инициатори, спонсори или първоначални кредитори по секюритизация, биват пряко налагани по силата на Директива 2006/48/ЕО. Поради това е важно да се постановят съответните задължения на ЛУАИФ, поемащи експозиция към секюритизации. Затова ЛУАИФ следва да поемат експозиция към секюритизации, само ако инициаторът, спонсорът или първоначалният кредитор е оповестил изрично пред ЛУАИФ запазването на значителен икономически интерес в базовия актив, т.нар. изискване за запазване. Освен това ЛУАИФ следва да гарантират, че са спазени различните качествени изисквания, наложени на спонсорите и инициаторите по силата на Директива 2006/48/ЕО. Освен това самите ЛУАИФ следва да отговарят на качествени изисквания, позволяващи им да познават задълбочено и в детайли секюритизацията и нейните базови експозиции. За тази цел ЛУАИФ следва да взима своето инвестиционно решение, единствено след като са извършили внимателна комплексна проверка, която им е осигурила адекватна информация и познания относно съответната секюритизация.
(68)
Съществуват обстоятелства, при които дадени лица отговарят на определението за инициатор или спонсор, или изпълняват ролята на първоначален кредитор; въпреки това друго лице, което не отговаря на определението за спонсор или инициатор и не изпълнява ролята на оригинален кредитор - но чиито интереси са почти оптимално съгласувани с тези на инвеститорите - може да се стреми към покриване на изискването за запазване. С оглед постигане на правна сигурност не следва от това лице да се изисква да отговаря на изискването за запазване, ако то вече е било изпълнено от инициатора, спонсора или първоначалния кредитор.
(69)
При неспазване на изискването за запазване или на качествените изисквания ЛУАИФ следва да обмислят предприемането на коригиращи действия, като например хеджиране, продажба или намаляване на експозицията или установяване на контакт със страната, която нарушава изискването за запазване, с оглед възстановяване на съответствието. Тези коригиращи действия трябва винаги да са в интерес на инвеститорите, без да налагат преки задължения за продажба на активи, непосредствено след като нарушението е било установено, за да бъдат избегнати спешните принудителни продажби. ЛУАИФ следва да вземат предвид нарушението, когато обмислят извършването на нова инвестиция в друга сделка, в която участва нарушилата изискването за запазване страна.
(70)
С цел изпълнение на изискванията по Директива 2011/61/ЕС за определяне на вътрешни процедури и организационни механизми, които всяко ЛУАИФ следва да прилага, на ЛУАИФ следва да бъде наложено да изградят добре документирана организационна структура, в която са набелязани ясно отговорностите и определени контролните механизми и която осигурява добър обмен на информация между всички участващи страни. ЛУАИФ следва също да въведат системи за съхраняване на информация и за гарантиране на непрекъснатостта на дейността. При въвеждането на тези процедури и структури ЛУАИФ следва да вземат предвид принципа на пропорционалност, който позволява процедурите, механизмите и организационната структура да бъдат съобразени с естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на ЛУАИФ, както и с естеството и обхвата на дейностите, извършвани в хода на тяхната стопанска дейност.
(71)
Оповестяването на информация пред инвеститорите е от първостепенно значение за защитата на тези инвеститори и поради това ЛУАИФ следва да прилагат подходящи политики и процедури, за да се гарантира, че приложимите за определен АИФ условия на обратно изкупуване се оповестяват достатъчно подробно и явно пред инвеститорите както преди самата инвестиция, така и при настъпване на съществени промени. Това би могло да включва оповестяване на сроковете за предизвестие при обратно изкупуване, подробности относно сроковете на блокиране („lock-up periods“), обстоятелствата, при които обичайните механизми за обратно изкупуване може да не се прилагат или да бъдат временно преустановени, както и подробности относно всички мерки, които могат да бъдат разгледани от управителния орган, като например ограничения при обратното изкупуване („gates“) и сметки от типа „side-pockets“, тъй като те оказват въздействие върху специфичните права на обратно изкупуване на инвеститорите в съответния АИФ.
(72)
С оглед гарантиране на правилното изпълнение на съответните дейности ЛУАИФ следва по-конкретно да използват подходящи електронни системи, за да изпълнят изискванията за регистриране на трансакциите от портфейла или поръчките за записване и за обратно изкупуване, както и да установят, прилагат и поддържат счетоводни политики и процедури, които осигуряват изчисляването на нетната стойност на активите в съответствие с изискванията по Директива 2011/61/ЕС и настоящия регламент.
(73)
За да се осигури съгласуваност с изискванията, наложени на управляващите ПКИПЦК лица с Директива 2009/65/ЕО, на управителния орган, висшето ръководство или при необходимост на надзорната функция на ЛУАИФ следва да бъдат възложени сходни задачи, във връзка с които следва да бъдат разпределени съответните отговорности. Това разпределение на отговорностите следва обаче да съответства на ролята и отговорностите на управителния орган, на висшето ръководство и на надзорната функция съгласно приложимото национално законодателство. Към висшето ръководство може да спадат всички или част от членовете на управителния орган.
(74)
Изискването за установяване на постоянна и ефективна функция по съответствието следва да се спазва постоянно от ЛУАИФ, независимо от размера и сложността на тяхната дейност. Елементите на техническата организация и личния състав, ангажиран с функцията по съответствието, следва обаче да бъдат съобразени с естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на ЛУАИФ, както и с естеството и обхвата на неговите услуги и дейности. ЛУАИФ не следва да бъдат задължени да създават независимо звено, следящо за спазване на съответствието, ако това изискване е непропорционално с оглед на размера на ЛУАИФ или на естеството, мащаба и сложността на неговата стопанска дейност.
(75)
Стандартите за оценка се различават между различните юрисдикции и категории активи. Настоящият регламент следва да допълни съвместните общи правила и да определи критерии за ЛУАИФ при разработването и прилагането на подходящи и съгласувани политики и процедури за точна и независима оценка на активите на АИФ. Политиките и процедурите следва да описват задълженията, ролята и отговорностите на всички участващи в оценяването страни, включително на външните оценители.
(76)
Стойността на активите може да бъде определена по различни начини, например чрез препратка към наблюдаваните цени на действащ пазар или приблизителна оценка, която използва други методи на оценяване в съответствие с националното законодателство, устава или учредителните документи на АИФ. Тъй като стойността на отделните активи и пасиви може да бъде определена по различни методи и да бъде извлечена от различни източници, ЛУАИФ следва да определят и опишат използвания от тях метод на оценяване.
(77)
Когато за оценяване на активите се използва модел, процедурите и политиките за оценка следва да посочват основните характеристики на модела. Преди да бъде използван, този модел следва да премине процес на утвърждаване, провеждан от вътрешно или външно лице, което не е участвало в разработването на модела. Счита се, че дадено лице отговаря на изискванията за провеждане на процес по утвърждаване на модел, използван за оценяване на активи, ако то притежава необходимата компетентност и опит в оценяването на активи посредством такива модели; това лице може да бъде одитор.
(78)
Тъй като средата, в която работят АИФ, е динамична и инвестиционните стратегии може да претърпят промени с течение на времето, процедурите и политиките за оценяване следва да се преразглеждат поне веднъж годишно и при всички положения преди АИФ да започне да използва нова инвестиционна стратегия или нов вид актив. Всяка промяна в процедурите и политиките за оценяване, включително методи на оценяване, следва да се извършва по предварително определена процедура.
(79)
ЛУАИФ следва да гарантират, че отделните активи на АИФ са били оценени правилно в съответствие с процедурите и политиките за оценяване. Рискът от неправилно оценяване е по-висок за някои активи, най-вече сложни и неликвидни финансови инструменти. В тази връзка ЛУАИФ следва да въведат необходимите контролни механизми, осигуряващи подходяща степен на обективност при оценката на активите на АИФ.
(80)
Изчисляването на нетната стойност на активите на дял или акция се регламентира от националното законодателство и/или устава или учредителните документи на фонда. Настоящият регламент обхваща само процедурата, а не методологията на изчисление. ЛУАИФ могат сами да изчисляват нетната стойност на активите на дял или акция в рамките на административните функции, които изпълняват за АИФ. Като алтернатива може да бъде посочена трета страна, която да изпълнява административните функции, включително изчислението на нетната стойност на активите. За целите на Директива 2011/61/ЕС не следва да се счита, че трета страна, извършваща изчислението на нетната стойност на активите на АИФ, е външен оценител, доколкото тя не оценява индивидуалните активи, включително тези, за които се налага субективна преценка, а при изчислението използва стойности, които са получени от ЛУАИФ, ценови източници или външен оценител.
(81)
Съществуват процедури за оценка, които могат да се извършват ежедневно, като например оценка на финансовите инструменти, но също така има процедури за оценка, които не могат да се извършват с честотата на емитиране, записване, обратно изкупуване и обезсилване, например при оценка на недвижимата собственост. Честотата на оценяване на активите, притежавани от фонд от отворен тип, следва да е съобразена с разликите в процедурите за оценка на видовете активи, притежавани от АИФ.
(82)
В Директива 2011/61/ЕС са установени строги изисквания и ограничения, които трябва да бъдат спазени, когато ЛУАИФ възнамеряват да делегират изпълнението на функции. ЛУАИФ продължат да носят във всеки един момент цялата отговорност за доброто изпълнение на делегираните функции и тяхната съвместимост с Директива 2011/61/ЕС и мерките за прилагането ѝ. ЛУАИФ следва поради това да гарантират, че подизпълнителят използва и прилага такива стандарти за качество, каквито и самите ЛУАИФ биха прилагали. Също така, ако е необходимо да се гарантира, че делегираните функции се изпълняват винаги съгласно високи стандарти, ЛУАИФ трябва да бъдат в състояние да прекратят делегирането и споразумението за делегиране, което налага предоставяне на гъвкави права на прекратяване на ЛУАИФ. Изискванията и ограниченията по отношение на делегирането следва да се прилагат към посочените в приложение I към Директива 2011/61/ЕС функции по управление, докато помощните задачи, като административни или технически функции, подпомагащи управленската дейност, например логистична подкрепа под формата на почистване, кетъринг и доставка на основни услуги или продукти, не следва да бъдат считани за делегиране на функциите на ЛУАИФ. Други примери за технически или административни функции са покупката на стандартен, предлаган в търговската мрежа софтуер и ползването на услуги на доставчици на софтуер по ad hoc оперативна помощ във връзка с предлагани в търговската мрежа система или по предоставяне на човешки ресурси под формата на временно заети лица или на услуги по администриране на заплатите.
(83)
Целият процес на делегиране следва да се основава на обективни критерии, за да се гарантира високо равнище на защита на инвеститорите в допълнение към по-високата ефективност на осъществяване на дейност на ЛУАИФ. Когато оценяват тези критерии, компетентните органи следва да отчитат структурата на делегирането и нейното въздействие върху структурата на ЛУАИФ, както и взаимодействието между делегираните дейности и дейностите, които продължават да се извършват от ЛУАИФ.
(84)
За да се установи дали лицето, което на практика управлява дейността на подизпълнителя, има достатъчно добра репутация, следва да се провери начинът, по който то осъществява дейността си, и наличието на нарушения във връзка с неговите финансови операции. При оценка на изискването за достатъчно добра репутация следва да бъде взета предвид всяка друга приложима информация относно личните качества, която може да повлияе неблагоприятно върху способността на лицето да осъществява дейност, като например съмнения относно неговата честност и почтеност.
(85)
Не се счита, че инвестиционните дружества, получили разрешение в съответствие с Директива 2009/65/ЕО, са предприятия, които са получили разрешение или са регистрирани за целите на управлението на активи и подлежат на надзор, тъй като те нямат право да участват в дейности, различни от колективното управление на портфейли по тази директива. Аналогично, вътрешно управляваните АИФ не следва да бъдат класифицирани като такива предприятия, тъй като те не следва да извършват друга дейност, освен вътрешното управление на АИФ.
(86)
Когато делегирането обхваща управление на портфейли или управление на риска, което представлява основна дейност на ЛУАИФ и поради това е особено важно за защитата на инвеститорите и системния риск, в допълнение към изискванията по член 20, параграф 1, буква в) от Директива 2011/61/ЕС компетентният орган на държавата членка по произход на ЛУАИФ и надзорният орган по отношение на предприятието от третата държава следва да са сключили основано на писмен договор споразумение за сътрудничество. Споразумението следва да бъде прието преди делегирането. Елементите на това споразумение следва да отчитат съществуващите международни стандарти.
(87)
Писмените договори следва да предоставят на компетентните органи правото да извършват проверки на място, включително когато изискват надзорният орган по отношение на предприятието от третата държава, на което са делегирани функции, да извърши проверки на място и когато искат разрешение от надзорния орган на третата държава сами да извършат проверка или да придружат служителите на надзорния орган на третата държава, за да ги подпомогнат в осъществяването на проверки на място.
(88)
Въз основа на задълженията, установени в Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ следва винаги да действат в най-добрия интерес на АИФ или на инвеститорите в управляваните от тях АИФ. Поради това делегирането следва да бъде допустимо, само когато не възпрепятства ЛУАИФ да действат или да управляват АИФ в най-добрия интерес на инвеститорите.
(89)
За да се поддържа високо ниво на защита на инвеститорите, при всяко делегиране следва да бъдат отчетени възможните случаи на конфликт на интереси. Няколко критерия следва да бъдат определени за установяване на ситуациите, които биха довели до съществен конфликт на интереси. Този списък на критерии не следва да се приема за изчерпателен, т.е. за целите на Директива 2011/61/ЕС са от значение и несъществени конфликти на интереси. Ето защо следва да се счита, че осъществяването на функцията по съответствието или на одитната функция влиза в конфликт с дейностите по управление на портфейла, а поддържането на пазара или поемането на емисии - с управлението на портфейла или на риска. Това задължение не засяга задължението на подизпълнителя да осигурява функционалното и йерархично отделяне на функциите по управление на риска от управлението на портфейла в съответствие с разпоредбите по член 15 от Директива 2011/61/ЕС.
(90)
Изискванията по отношение на делегиране на изпълнението на функции от името на ЛУАИФ следва да се прилагат mutatis mutandis, когато подизпълнителят делегира вторично всяка от делегираните му функции, а също и при всички допълнителни случаи на вторично делегиране.
(91)
За да се гарантира, че при всички положения функциите по управление на инвестициите се изпълняват от ЛУАИФ, не трябва да се допуска такова делегиране на техните функции, при което по същество те вече не може да бъдат считани за лица, управляващи АИФ, т.е. те се превръщат в т.нар. дружества „пощенска кутия“. ЛУАИФ следва постоянно да разполагат с необходимите ресурси, позволяващи ефективен контрол на делегираните функции. От своя страна ЛУАИФ трябва да изпълняват функциите по управление на инвестициите, да притежават необходимите познания и ресурси, да запазват правомощията за вземане на решения, попадащи сред отговорностите на висшето ръководство, и да изпълняват функциите на висшето ръководство, които могат да включват изпълнение на общата инвестиционна политика и инвестиционни стратегии.
(92)
Оценката на структурата по делегиране е сложна задача, която трябва да се основава на редица критерии, за да могат компетентните органи да формират своята оценка. Необходимо е в комбинацията от критерии да бъде отчетено разнообразието от фондови структури и инвестиционни стратегии в целия Съюз. ЕОЦКП може да разработи насоки, за да се гарантира последователната оценка на структурите по делегиране в рамките на Съюза.
(93)
Комисията извършва мониторинг на начина на прилагане на критериите и тяхното влияние върху пазарите. Комисията прави преглед на ситуацията след две години и, ако е необходимо, предприема подходящи мерки за допълнително уточняване на условията, при които се смята, че ЛУАИФ е делегирало функциите си в такава степен, че се е превърнало в дружество „пощенска кутия“ и вече не може да бъдат считано за лице, управляващо АИФ.
(94)
За да се гарантира високо ниво на защита на инвеститорите, в Директива 2011/61/ЕС е установен обширен набор от изисквания относно депозитаря на АИФ. Съответните конкретни права и задължения на депозитаря, на ЛУАИФ и/или на АИФ и на третите страни следва да бъдат изрично посочени. Писменият договор следва да включва всички елементи, необходими за подходящото съхраняване на всички активи на АИФ от депозитаря или от трето лице, на което са делегирани функции по съхранение в съответствие с Директива 2011/61/ЕС, и за правилното осъществяване на надзорните и контролните функции на депозитаря. За да може депозитарят да оценява и наблюдава свързания с отговорното пазене риск, договорът следва да съдържа достатъчно подробна информация относно категориите активи, в които може да инвестират АИФ, и да обхваща географските региони, в които АИФ планират да инвестират. Договорът следва да съдържа също информация за поетапна процедура. Следователно депозитарят следва да предупреди ЛУАИФ за всеки съществен риск, установен в системата за сетълмент на даден пазар. По отношение на прекратяването на договора следва да се отчете фактът, че прекратяването на договора представлява крайна мярка за депозитаря, ако не е удовлетворен от съществуващата степен на защита на активите. Той следва също да предотвратява моралния риск, при който ЛУАИФ би взел инвестиционни решения, пренебрегвайки свързаните с отговорното пазене рискове, тъй като отговорността ще бъде поета в повечето случаи от депозитаря. За да се поддържа високо ниво на защита на инвеститорите, изискването за установяване на подробни правила за мониторинг на трети страни следва да се прилага спрямо цялата верига от услуги по отговорно пазене.
(95)
Депозитар, който е установен в трета държава, следва да подлежи на публично пруденциално регулиране и пруденциален надзор от страна на надзорен орган, който е натоварен с осъществяването на текущ надзор, провеждането на разследвания и налагането на санкции. Когато надзорът върху депозитаря се осъществява от няколко надзорни органа, един от тях следва да действа като лице за контакт за целите на Директива 2011/61/ЕС и всички приети съгласно нея делегирани актове и мерки за прилагане.
(96)
Оценката на правото на третата държава съгласно член 21, параграф 6, последна алинея от Директива 2011/61/ЕС следва да бъде направена от Европейската комисия чрез сравняване на критериите за издаване на разрешение и текущите условия във връзка с дейността, приложими спрямо депозитаря в третата държава, със съответните изисквания, приложими съгласно правото на Съюза спрямо кредитните институции и/или инвестиционните посредници, относно достъпа до осъществяване на депозитарна дейност и извършване на депозитарни функции, с цел да се установи дали местните критерии пораждат същото въздействие като установените с правото на Съюза. Депозитар, който не е кредитна институция или инвестиционен посредник, но е обект на пруденциален надзор и е лицензиран в трета държава, може да бъде оценен от Европейската комисия, с цел да се установи дали съответните разпоредби на правото на третата държава пораждат същото въздействие като разпоредбите, установени от правото на Съюза относно кредитните институции и/или инвестиционните посредници.
(97)
За да може депозитарят при всички случаи да получи ясна представа за всички входящи и изходящи парични потоци на АИФ, ЛУАИФ следва да гарантират, че депозитарят своевременно получава точна информация за всички парични потоци, включително от всяка трета страна, при която е открита парична сметка на АИФ.
(98)
С оглед осъществяването на целесъобразен мониторинг на паричните потоци на АИФ депозитарят е задължен да гарантира, че са въведени и ефективно прилагани процедури за целесъобразен мониторинг на паричните потоци на АИФ, които биват периодично преразглеждани. Депозитарят следва по-специално да провери процедурата по равнение, за да се увери, че процедурата е подходяща за АИФ и се провежда на подходящи интервали, отчитайки естеството, мащаба и сложността на АИФ. При тази процедура следва например да се сравнят отделните движения, отчетени в банковите извлечения, с паричните потоци, регистрирани по сметките на АИФ. Когато равнението се извършва ежедневно, както е при повечето АИФ от отворен тип, депозитарят следва също да извършва равнението ежедневно. Депозитарят следва конкретно да следи за откритите в рамките на процедурите по равнение несъответствия и за предприетите коригиращи мерки, за да може своевременно да уведоми ЛУАИФ за всяка аномалия, която не е била отстранена, и да извърши цялостен преглед на процедурите по равнение. Този преглед следва да се извършва най-малко веднъж годишно. Депозитарят следва също своевременно да идентифицира значителните парични потоци и по-специално тези, които биха могли да несъответстват на операциите на АИФ, като промени в позициите от активи на АИФ или в записванията и обратното изкупуване, и следва периодично да получава извлечения от паричните сметки и да проверява съответствието между собствените си данни по паричните позиции и тези на ЛУАИФ. Депозитарят следва да актуализира своите регистри в съответствие с член 21, параграф 8, буква б) от Директива 2011/61/ЕС.
(99)
Депозитарят трябва да гарантира, че всички плащания, извършени от или от името на инвеститорите при записването на акции или дялове от АИФ, са били получени и заведени по една или повече парични сметки в съответствие с Директива 2011/61/ЕС. ЛУАИФ следва да гарантират, че депозитарят разполага със съответната информация, която му е необходима за целесъобразния мониторинг на плащанията, получени от инвеститорите. ЛУАИФ трябва да гарантират, че тази информация достига своевременно до депозитаря, когато третата страна е получила поръчка за обратно изкупуване или емитиране на акции или дяловете от АИФ. Поради това лицето, което отговаря за записването и обратното изкупуване на акции или дялове от АИФ, следва в края на работния ден да предаде тази информация на депозитаря, за да се избегне злоупотребата с плащания на инвеститорите
(100)
В зависимост от вида си активите могат или да бъдат държани на отговорно пазене, например финансови инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, или да бъдат физически предадени на депозитаря в съответствие с Директива 2011/61/ЕС, или да подлежат на проверка на собствеността и водене на регистри. Депозитарят следва да държи на отговорно пазене всички финансови инструменти на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, които могат да бъдат регистрирани или заведени по сметка пряко или непряко на името на депозитаря или на трета страна, на която са делегирани функции по отговорно пазене, особено на равнище централен депозитар на ценни книжа. Освен това на отговорно пазене се държат тези финансови инструменти, които са единствено пряко регистрирани при самия емитент или негов агент на името на депозитаря или на трета страна, на която са делегирани функции по отговорно пазене. Тези финансови инструменти, които в съответствие с приложимото национално законодателство, са единствено регистрирани на името на АИФ при емитента или негов агент, например инвестиции на фондове за дялово участие и рисков капитал в некотирани дружества, не следва да се държат на отговорно пазене. Всички финансови инструменти, които могат да бъдат физически предадени на депозитар, следва да се държат на отговорно пазене. Когато са изпълнени условията, при които финансовите инструменти трябва да бъдат държани на отговорно пазене, финансовите инструменти, които са предоставени като обезпечение на трета страна или са предоставени от трета страна в полза на АИФ, трябва също да бъда държани на отговорно пазене от самия депозитар или от трета страна, на която са делегирани функции по отговорно пазене, при условие че те са собственост на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ. Също така финансовите инструменти, които са собственост на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, за които АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, е дал съгласието си за повторна използване от страна на депозитаря, остават на отговорно пазене до упражняване на правото на повторно използване.
(101)
Спрямо финансовите инструменти, които са държани на отговорно пазене, следва във всеки един момент да бъдат полагани дължимите грижи и защита. За да се осигури правилната оценка на свързания с отговорното пазене риск, при полагане на дължимите грижи депозитарят следва конкретно да е наясно кои трети страни участват по веригата от услуги по отговорно пазене, да гарантира, че задълженията за извършване на комплексна проверка и отделяне се спазват по цялата верига, да гарантира, че разполага с необходимите права за достъп до счетоводните отчети и документацията на третите страни, на които са делегирани функции по отговорно пазене, да осигури съблюдаването на тези изисквания и да документира всички тези задължения, като предоставя достъп и докладва тези документи пред ЛУАИФ.
(102)
С цел да се избегне заобикалянето на изискванията на Директива 2011/61/ЕС, депозитарят следва да прилага задълженията за съхранение спрямо базовите активи на финансовите структури и/или правно-организационните структури, контролирани пряко или непряко от АИФ или от ЛУАИФ, действащо от името на АИФ. Този подход на прозрачност не следва да се прилага за фонд, инвестиращ в други фондове, или структура от типа главен фонд - захранващи фондове, при условие че те използват депозитар, съхраняващ по подходящ начин активите на фонда.
(103)
Депозитарят следва във всеки един момент да има цялостен поглед върху всички държани на отговорно пазене активи, които не са финансови инструменти. Тези активи биха подлежали на задължението за проверка на собствеността и водене на регистри съгласно Директива 2011/61/ЕС. Такива са например материалните активи, които не могат да бъдат класифицирани като финансови инструменти съгласно Директива 2011/61/ЕС или не могат да бъдат физически предадени на депозитаря, в т.ч. финансови договори, например деривати, парични депозити или инвестиции в частни дружества и дружествени дялове.
(104)
За да бъде напълно сигурен, че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, действително е собственик на активите, депозитарят следва да се увери, че е получил цялата информация, която счита за необходима, за да се убеди, че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, притежава правото на собственост върху актива. Тази информация може да бъде копие на официален документ, удостоверяващ, че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, е собственик на актива, или всяко документално и надеждно доказателство, което депозитарят счита за подходящо. При необходимост депозитарят следва да поиска допълнителни доказателства от АИФ или ЛУАИФ или според случая от трета страна.
(105)
Депозитарят следва да води регистър за всички активи, за които е убеден, че са собственост на АИФ. Той може да установи процедура за получаване на информация от трети страни, като по отношение на АИФ, които рядко сключват сделки и/или чиито сделки подлежат на предхождащо сетълмента договаряне, се допускат процедури, с които се гарантира, че активите не може да бъдат прехвърлени без депозитарят или третата страна, на която са делегирани функции по съхранение, да бъдат информирани за тези сделки. Изискването третата страна да предоставя достъп до документални доказателства за всяка сделка би било подходящо за по-често търгуващите АИФ, например които инвестират в котирани деривати.
(106)
За да се гарантира, че депозитарят е в състояние да изпълнява своите задължения, е необходимо да се изяснят задачите, предвидени в член 21, параграф 9 от Директива 2011/61/ЕС, и по-специално второто ниво на осъществяваните от депозитаря контролни функции. Тези задачи не следва да възпрепятстват депозитаря от провеждането на предварителни проверки, когато той счита това за уместно и в съгласие с ЛУАИФ. С цел да се гарантира, че депозитарят е в състояние да изпълнява своите задължения, той следва да установи своя собствена поетапна процедура, регламентираща случаите на разкриване на нередности. Тази процедура следва да гарантира уведомяването на компетентните органи за всяко съществено нарушение. Определените с настоящия регламент надзорни отговорности на депозитарите по отношение на трети страни не засягат отговорностите на ЛУАИФ по Директива 2011/61/ЕС.
(107)
Депозитарят следва да проверява съответствието между броя емитирани дялове или акции и получените приходи от записване. Освен това, за да гарантира, че плащанията, извършени след записване от страна на инвеститорите, са получени, депозитарят следва също да осигури извършването на равнение между поръчките за и приходите от записването. Същото равнение следва да се извърши и по отношение на поръчките за обратно изкупуване. Депозитарят следва още да провери дали броят дялове или акции по сметките на АИФ отговаря на броя на нереализираните дялове или акции в регистъра на АИФ. Депозитарят следва да адаптира процедурите си съобразно честотата на записване и обратно изкупуване.
(108)
Депозитарят следва да предприеме всички необходими стъпки, за да гарантира, че съответните процедури и политики за оценка на активите на АИФ биват ефективно прилагани, като извършва извадкови проверки или съпоставя във времето промяната на изчислената нетна стойност на активите спрямо сравнителен показател. При установяване на своите процедури депозитарят следва да има ясна представа за методите на оценяване на активите на АИФ, използвани от ЛУАИФ или външния оценител. Честотата на тези проверки следва да бъде съгласувана с честота на оценяване на активите на АИФ.
(109)
По силата на своите надзорни задължения съгласно Директива 2011/61/ЕС депозитарят следва да въведе процедура за последваща проверка дали АИФ спазва приложимото законодателство и разпоредби, както и своя устав и учредителни документи. Това включва проверка дали инвестициите на АИФ съответстват на неговите инвестиционни стратегии, описани в устава и документите за предлагане на АИФ, и осигуряване спазването на съществуващите инвестиционни ограничения на АИФ. Депозитарят следва да следи сделките на АИФ, като проучва необичайните между тях. Ако не бъдат спазени праговете или ограниченията, установени в приложимото национално законодателство и нормативни актове или в устава и учредителните документи на АИФ, депозитарят следва например да получи указания от ЛУАИФ за отмяна на сделката, която е била в нарушение, за негова собствена сметка. Настоящият регламент не възпрепятства депозитаря от приемане на предварителен подход, когато той счита това за уместно и в съгласие с ЛУАИФ.
(110)
Депозитарят следва да гарантира, че в съответствие с Директива 2011/61/ЕС приходите се изчисляват акуратно. За тази цел депозитарят трябва да гарантира, че разпределението на приходите е целесъобразно, а при установяването на грешка, че ЛУАИФ ще предприеме подходящите коригиращи мерки. След като това бъде гарантирано, депозитарят следва да провери пълнотата и точността на разпределението на приходите и по-специално на изплащането на дивиденти.
(111)
Когато съгласно Директива 2011/61/ЕС се делегират функции по съхранение, свързани с други активи, е вероятно делегирането в повечето случаи да засегне и административни функции. Следователно, когато депозитарят делегира функции по съхранение, от него ще се изисква да въведе и прилага подходяща документирана процедура, осигуряваща във всеки един момент спазването от страна на подизпълнителя на изискванията по член 21, параграф 11, буква г) от Директива 2011/61/ЕС. За да се осигури необходимото ниво на защита на активите, е необходимо да се определят някои принципи, които следва да се прилагат по отношение на делегирането на функции по съхранение. При делегиране на отговорно пазене е важно да се определят някои основни принципи, които трябва ефективно да се прилагат в рамките на процеса на делегиране. Тези принципи не следва да се считат за изчерпателни нито по отношение определянето на всички елементи на прилаганите от депозитаря необходими умения, грижа и внимание, нито по отношение установяването на всички стъпки, които депозитарят следва да предприеме във връзка с тези принципи. Задължението за текущ мониторинг върху третата страна, на която са делегирани функции по съхранение, следва да се състои от проверка дали тази трета страна извършва правилно всички делегирани функции и дали съблюдава договора за делегиране. Третата страна следва да действа честно, добросъвестно и в най-добър интерес на АИФ и неговите инвеститори съгласно регулаторните и надзорните изисквания и да прилага необходимата грижа, внимание и умения, които при сравними обстоятелства обикновено се очакват от упражняващите тази финансова професия субекти, които са доказали своята предпазливост. Депозитарят следва, inter alia, да разгледа елементите, оценени по време на процеса на избор и определяне, като ги поставя в перспектива, сравнявайки ги с развитието на пазара. Редовният преглед следва да отразява обстоятелствата, така че депозитарят да може да оцени по подходящ начин рисковете, свързани с решението за поверяване на активи на трета страна. Честотата на прегледа следва да бъде адаптирана, така че винаги да се запазва съответствието с пазарните условия и приложимите рискове. За да може депозитарят да реагира ефективно на евентуална несъстоятелност на третата страна, той следва да планира действията при непредвидени ситуации, включително разработване на алтернативни стратегии или по целесъобразност евентуален избор на алтернативни доставчици. Въпреки че тези мерки могат да намалят свързания с отговорното пазене риск, поет от депозитаря, те не променят задължението за възстановяване на финансовите инструменти или за изплащане на съответната сума при тяхната загуба, което зависи от това дали са изпълнени изискванията по член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС.
(112)
Когато делегира функции по съхранение, депозитарят следва да гарантира, че са изпълнени изискванията по член 21, параграф 11, буква г), подточка iii) от Директива 2011/61/ЕС и активите на АИФ, които са клиенти на депозитаря, са целесъобразно отделени. С това задължение следва конкретно да се гарантира, че активите на АИФ няма да бъдат загубени при несъстоятелност на третата страна, на която са делегирани функции по съхранение. С цел този риск да бъде сведен до минимум в държавите, в които законодателството в областта на несъстоятелността не признава последствията от отделянето, депозитарят следва да предприеме допълнителни мерки. Депозитарят може да оповести това пред АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, за да бъдат тези аспекти на свързания с отговорното пазене риск надлежно отчетени при инвестиционното решение, или да предприеме такива мерки, които са позволени в местните юрисдикции и предоставят максимална защита от неплатежоспособност съгласно местното законодателство. Освен това депозитарят би могъл да забрани временните дефицити по клиентските активи, да използва буфери или да приеме правила, забраняващи нетирането на кредитни и дебитни клиентски салда. Въпреки че тези мерки могат да намалят свързания с отговорното пазене риск, поет от депозитаря при делегиране на функции по отговорно пазене, те не променят задължението за възстановяване на финансовите инструменти или за изплащане на съответната сума при тяхната загуба, което зависи от това дали са изпълнени изискванията по Директива 2011/61/ЕС.
(113)
Отговорността на депозитаря по член 21, параграф 12, втора алинея от Директива 2011/61/ЕС се задейства при загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене при самия депозитар или при трета страна, на която са били делегирани функции по отговорното пазене, при условие че депозитарят не може да докаже, че загубата е резултат от външно събитие, което е извън неговия контрол и чиито последици биха били неизбежни независимо от всички разумни усилия за предотвратяването им. Следва да се прави разлика между тази загуба и инвестиционната загуба, претърпяна от инвеститорите поради намаление в стойността на активите след вземане на инвестиционното решение.
(114)
За да бъде установена като такава, загубата трябва да е окончателна и да няма изгледи за възстановяване на финансовия актив. Поради това случаите, при които даден финансов инструмент само временно не е на разположение или е замразен, следва да не се считат за загуба по смисъла на член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС. От друга страна, съществуват три вида ситуации, при които загубата следва да се счита за окончателна: финансовият инструмент вече не съществува или никога не е съществувал; финансовият инструмент съществува, но АИФ е загубил окончателно правото си на собственост върху него; АИФ има правото на собственост, но вече окончателно не може да прехвърля собствеността или да създава ограничени права на собственост върху финансовия инструмент.
(115)
Счита се, че финансов инструмент вече не съществува, ако например той е загубен вследствие на счетоводна грешка, която не може да бъде коригирана, или ако никога не е съществувал, т.е. собствеността на АИФ е била регистрирана въз основа на фалшифицирани документи. Случаите, при които загубата на финансови инструменти е причинена от измама, следва да се считат за загуба.
(116)
Не може да бъде установена загуба, когато финансовият инструмент е бил заменен от или преобразуван в друг финансов инструмент, например когато акции биват анулирани и заменени с емисия на нови акции при реорганизация на дружество. Не следва да се счита, че АИФ е лишен завинаги от правото си на собственост върху финансов инструмент, ако АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, е прехвърлил(о) по законен път собствеността на трета страна. Когато се прави разграничение между юридическата собственост и действителната собственост върху активите, определението за загуба следва да се отнася до загубата на право на действителна собственост.
(117)
Единствено при външно събитие, което е извън неговия контрол и чиито последици биха били неизбежни независимо от всички разумни усилия за предотвратяването им, депозитарят може да избегне подвеждане под отговорност по член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС. За да бъде освободен от отговорност, депозитарят следва да докаже, че тези условия са били едновременно изпълнени.
(118)
Първоначално следва да се определи дали довелото до загубата събитие е външно. Отговорността на депозитаря не следва да се влияе от делегирането и поради това едно събитие следва да се счита за външно, ако то не е настъпило в резултат на действие или бездействие от страна на депозитаря или третата страна, на която е било делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, държани на отговорно пазене. След това следва да се прецени дали събитието е било извън контрола на депозитаря, като се провери дали един предпазлив депозитар би могъл по някакъв начин да предотврати възникването на събитието. Съгласно тези изисквания, както природните явления, така и действията на публичните органи могат да се считат за външни събития извън възможния контрол. Следователно за външно събитие, което е извън възможния контрол, се счита ситуацията, когато при неплатежоспособност на трета страна, на която са делегирани функции по отговорно пазене, законодателството на държавата, в която инструментите са държани на отговорно пазене, не признава последствията от целесъобразно прилагано отделяне. От друга страна, загуба, предизвикана от неприлагане на изискванията за отделяне по член 21, параграф 11, буква г), подточка iii) от Директива 2011/61/ЕС, или загуба на активи поради прекъсване на дейността на третата страна вследствие на нейната неплатежоспособност не могат да се считат за външни събития извън възможния контрол.
(119)
И накрая, депозитарят следва да докаже, че загубата би била неизбежна независимо от всички разумни усилия за предотвратяването ѝ. В тази връзка депозитарят следва да информира ЛУАИФ и да предприеме подходящи действия в зависимост от обстоятелствата. Например, когато депозитарят смята, че единственото подходящо действие е да се освободи от финансовите инструменти, той следва надлежно да информира за това ЛУАИФ, което от своя страна трябва да даде писмени указания на депозитаря дали да запази или да се освободи от финансовите инструменти. Всяко указание до депозитаря за запазване на собствеността върху активите следва да бъде своевременно докладвано на инвеститорите в АИФ. ЛУАИФ или АИФ следва да отдели дължимото внимание на препоръките на депозитаря. В зависимост от обстоятелствата, ако въпреки неколкократните предупреждения депозитарят продължава да бъде загрижен относно недостатъчното ниво на защита на финансовия инструмент, той следва да обмисли евентуални допълнителни действия, например прекратяване на договора, като съгласно националното законодателство на АИФ се предоставя време да намери друг депозитар.
(120)
За осигуряване на идентично равнище на защита на инвеститорите същите съображения следва да се прилагат също така спрямо подизпълнители, на които депозитарят договорно е прехвърлил отговорността си. Поради това, за да бъде освободен от отговорност по член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС, подизпълнителят следва да удостовери, че едновременно изпълнява същите условия.
(121)
На депозитар е разрешено при определени обстоятелства да се освободи от отговорност за загубата на финансови инструменти, държани на отговорно пазене от трета страна, на която са делегирани функции по отговорно пазене. Такова освобождаване от отговорност може да бъде позволено, когато съществува обективна причина за договаряне на такова освобождаване, която се приема както от депозитаря, така и от АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ. За всяко освобождаване от отговорност следва да се установи обективна причина, като се вземат предвид конкретните обстоятелства, при които е било делегирано отговорното пазене.
(122)
При установяване на обективните причини следва да се намери точният баланс, осигуряващ ефективното прилагане на договорното освобождаване при нужда и необходимите гаранции за предотвратяване на злоупотребата с договорното освобождаване от отговорност от страна на депозитаря. Договорното освобождаване от отговорност не следва при никакви обстоятелства да бъде използвано за заобикаляне на изискванията по отношение на отговорността на депозитаря съгласно Директива 2011/61/ЕС. Депозитарят следва да удостовери, че е бил принуден от конкретните обстоятелства да делегира отговорното пазене на трета страна. Договорното освобождаване следва да служи винаги в най-добрия интерес на АИФ или на инвеститорите в него, а АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, следва ясно да заяви, че също действат в този най-добър интерес. Ситуациите, при които може да се счита, че даден депозитар не е имал друг избор и е трябвало да делегира отговорното пазене на трета страна, трябва да се посочат чрез примерни сценарии.
(123)
За компетентните органи е от съществено значение да получават нужната им подходяща информация, за да упражняват целесъобразен и непрекъснат надзор върху дейностите на ЛУАИФ и свързаните с тях рискове. Освен това, тъй като дейностите на ЛУАИФ биха могли да имат трансгранично въздействие и да повлияят на финансовите пазари, компетентните органи следва да следят отблизо ЛУАИФ и АИФ, за да предприемат действия, необходими за избягване натрупването на системни рискове. С повишаването на прозрачността и съгласуваността посредством разпоредби относно докладването и оповестяването на съответната информация, посочена в мерките за изпълнение, следва да се даде възможност на компетентните органи да установяват и реагират на рискове на финансовите пазари.
(124)
За инвеститорите е от съществено значение да получават необходимото им минимално количество информация относно отделните АИФ, ЛУАИФ и тяхната структура, за да могат да вземат правилното инвестиционно решение, съобразено с техните потребностите и склонност за поемане на риск. Тази информация следва да бъде ясна, надеждна, лесно разбираема и нагледна, като нейната полезност нараства, ако може да бъде съпоставена информацията за отделните ЛУАИФ, АИФ и различните периоди. ЛУАИФ не следва да се ангажира с дейности, които биха могли да попречат на обективното разбиране и практическо използване на информацията преди нейното оповестяване пред инвеститорите, като например разкрасяване на финансовото състояние („window dressing“).
(125)
Необходимо е да се установи рамка, която предвижда минимални стандарти по отношение на изискванията за годишна отчетност, включително ключови елементи и неизчерпателен списък на позиции. Съществените промени в информацията, посочени в член 22, параграф 2, буква г) от Директива 2011/61/ЕС, следва да бъдат оповестявани в годишния отчет към финансовите отчети. Към неизчерпателния списък от основни позиции могат да се включат допълнителни позиции, редове и общи суми, когато представянето на тези позиции е от полза за разбирането на цялостното финансово състояние или резултати на АИФ. Позиции от несходен характер или функция биха могли да бъдат обединени, при условие че поотделно тези позиции не са съществено значими. Тези позиции могат да бъдат обобщени в категорията „други“, като например „други активи“ или „други пасиви“. Позициите, които не са приложими за даден АИФ, не трябва да бъдат представени. Независимо от счетоводните стандарти, прилагани в съответствие с Директива 2011/61/ЕС, всички активи следва да бъдат оценявани най-малко веднъж годишно. Счетоводният баланс или отчетът за активите и пасивите по Директива 2011/61/ЕС следва да включва, наред с другото, парични средства и парични еквиваленти. Следователно за целите на изчисляване на експозицията на АИФ паричните еквиваленти следва да се считат за високоликвидни инвестиции.
(126)
По отношение съдържанието и формата на отчета за дейността за финансовата година, който трябва да бъде част от годишния отчет по Директива 2011/61/ЕС, отчетът следва да включва балансиран преглед на дейностите на АИФ, описващ главните рискове, инвестиции или икономически несигурности, пред които фондът е изправен. Това оповестяване не следва да води до публикуване на поверителна информация на АИФ, което би навредило на АИФ и на инвеститорите в него. Поради това, ако публикуването на определена поверителна информация би имало неблагоприятни последствия, тя би могло да се обобщи до равнище, при което тези последствия ще бъдат избегнати, като например няма да е необходимо да се представят показателите или статистически данни на отделно дружество или инвестиция от портфейла, което може да доведе до оповестяване на поверителна информация на АИФ. Тази информация следва да бъде част от отчета за управлението, който обикновено се представя успоредно с финансовите отчети.
(127)
По отношение съдържанието и формата на отчета за възнаграждението, в който информацията е представена на равнище ЛУАИФ, следва да се представи допълнителна информация, включваща разпределението или разбивката на общото възнаграждение за съответния АИФ. Това би могло да се постигне посредством оповестяване на общите данни за възнаграждението на ЛУАИФ, разделени на постоянни и променливи компоненти, декларация, че тези данни се отнасят за цялото ЛУАИФ, а не за АИФ, броя на управляваните от ЛУАИФ АИФ и ПКИПЦК и общия размер на управляваните активи на тези АИФ и ПКИПЦК, с преглед на политиката на възнаграждение и препратка към източника, от който пълната политика на възнаграждение на ЛУАИФ може да бъде получена при поискване от инвеститорите. Допълнителни подробности могат да бъдат предоставени чрез оповестяване на общия размер на променливото възнаграждение, финансирано от АИФ чрез заплащаните от него такси за постигнати резултати или отсрочени възнаграждения. В допълнение към отчета за възнаграждението може да е целесъобразно ЛУАИФ да предостави информация относно финансовите и нефинансовите критерии на политиките и практиките на възнаграждение за отделните категории персонал, за да се даде възможност на инвеститорите да оценят съществуващите стимули.
(128)
Когато АИФ емитира дялове, прехвърлянето на активи по сметки от типа „side-pockets“ следва да се изчисли към момента на прехвърлянето, като броят на дяловете, разпределени за прехвърлянето на активи, се умножава по стойността на един дял. Основата на оценката следва при всякакви обстоятелства да бъде ясно оповестена и да включва датата, на която оценката е била извършена.
(129)
С цел управление на ликвидността на ЛУАИФ следва да бъде позволено да сключват кредитни споразумения от името на управляваните от тях АИФ. Тези споразумения могат да бъдат краткосрочни или с по-дългосрочен характер. Във втория случай е по-вероятно те да са под формата на специални споразумения за управление на неликвидни активи.
(130)
В съответствие с принципа на диференциация и като бъдат отчетени различните видове АИФ, изискванията към ЛУАИФ за оповестяване на информация пред инвеститорите следва да варират според вида АИФ и биха зависили от други фактори като инвестиционна стратегия и състав на портфейла.
(131)
Директива 2011/61/ЕС изисква ЛУАИФ редовно да предоставят определена информация на компетентния орган на своята държава членка по произход за всеки управляван от тях АИФ от ЕС, както и за всеки АИФ, който предлагат в Съюза. Поради това е важно да се уточни допълнително информацията, която трябва да бъде предоставяна, и честотата на докладване, която зависи от стойността на управляваните активи в портфейлите на АИФ, управлявани от дадено ЛУАИФ. Следва да бъдат предвидени стандартни образци за докладване, които да се попълват от ЛУАИФ за управляваните от него АИФ. Когато лице, получило разрешение да упражнява дейност като ЛУАИФ, предлага АИФ, които се управляват от друго ЛУАИФ, то не действа като лице, управляващо тези АИФ, а като посредник каквито са инвестиционните посредници, попадащи в обхвата на Директива 2004/39/ЕО. Поради това от него не следва да се изисква да докладва за тези АИФ, тъй като това ще доведе до дублиране на докладваната информация. Това изискване за докладване следва обаче да важи за ЛУАИФ от трета държава, които управляват предлагани в Съюза АИФ.
(132)
Предвиденият в настоящия регламент праг се отнася единствено до изискванията за докладване, посочени в член 24, параграф 4 от Директива 2011/61/ЕС. Не следва да се счита, че АИФ, чието съотношение на ливъридж, изчислено по метода на задълженията, не надхвърля три пъти нетната стойност на неговите активи, използва значителен ливъридж. Въпреки това компетентните органи могат да изискват допълнителна информация, когато това е необходимо за ефективния мониторинг на системния риск. С определянето на праг във връзка със задълженията за докладване се гарантира също така, че в целия ЕС информацията, отнасяща се до натрупването на системен риск, се събира по последователен начин и се осигурява сигурност за ЛУАИФ.
(133)
Надзорните правомощия на компетентния орган по член 25, параграф 3 от Директива 2011/61/ЕС се упражняват в рамките на нова система за надзор, която е част от текущите надзорни процеси и оценки на системния риск, на които компетентните органи и европейските надзорни органи подлагат ЛУАИФ във връзка със стабилността и целостта на финансовата система. Компетентните органи следва да използват по подходящ начин информацията, която те получават, и да налагат лимити на използвания от ЛУАИФ ливъридж или други ограничения върху управлението на АИФ, когато считат това за необходимо за осигуряване на стабилността и целостта на финансовата система. Оценката на системния риск вероятно ще се променя в зависимост от икономическата среда, като всяко ЛУАИФ, по отношение на управляваните от него АИФ, има потенциал да бъде системно важна институция. Следователно от основно значение е компетентните органи да получават цялата необходима информация за оценка на тези ситуации по подходящ начин, за да се избегне натрупването на системен риск. Компетентните органи следва да оценяват надлежно информацията и да предприемат необходимите мерки.
(134)
За да могат ЛУАИФ от ЕС да управляват и да предлагат АИФ от трета държава, както и ЛУАИФ от трета държава да управляват и предлагат АИФ в Съюза, Директива 2011/61/ЕС изисква да бъдат сключени подходящи споразумения за сътрудничество със съответните надзорни органи на третата държава, в която е установен АИФ от третата държава и/или ЛУАИФ от третата държава. Тези споразумения за сътрудничество следва да осигуряват най-малко ефикасния обмен на информация, позволяващ на компетентните органи от Съюза да изпълняват своите задължения съгласно Директива 2011/61/ЕС.
(135)
Споразуменията за сътрудничество следва да позволяват на компетентните органи да изпълняват своите надзорни и правоприлагащи задължения по отношение на лица от трети държави. Поради това споразуменията за сътрудничество следва да установяват ясен и точен режим за достъпа до информация, за провеждането на проверки на място, както и за предоставянето на помощ от органите на трети държави. Споразуменията за сътрудничество следва да гарантират, че получената информация може да бъде споделена с други заинтересовани компетентни органи, както и с ЕОЦКП и ЕССР.
(136)
За да се позволи на компетентните органи, ЛУАИФ и депозитарите да се адаптират към съдържащите се в настоящия регламент нови изисквания, с оглед те да бъдат ефективно и ефикасно прилагани, началната дата за прилагане на настоящия регламент следва да бъде съгласувана с датата за транспониране на Директива 2011/61/ЕС,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Определения
В допълнение към определенията, установени в член 2 от Директива 2011/61/ЕС, за целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„капиталов ангажимент“ означава договорно задължение на инвеститор да предостави на алтернативен инвестиционен фонд (АИФ) договорена по размер инвестиция по искане на ЛУАИФ;
2)
„заинтересовано лице“ във връзка с ЛУАИФ е едно от следните лица:
а)
директор, съдружник или подобно лице, или управител на ЛУАИФ;
б)
служител на ЛУАИФ или всяко друго физическо лице, чиито услуги са предоставени на разположение или са под контрола на ЛУАИФ и което участва в предоставянето на услуги по колективно управление на портфейли от страна на ЛУАИФ;
в)
физическо или юридическо лице, което участва пряко в предоставянето на услуги на ЛУАИФ по силата на споразумение за делегиране на трети страни за целите на колективното управление на портфейли от страна на ЛУАИФ;
3)
„висше ръководство“ е/са лицето или лицата, които ефективно ръководят стопанската дейност на ЛУАИФ в съответствие с член 8, параграф 1, буква в) от Директива 2011/61/ЕС и в зависимост от случая, изпълнителният член или членове на управителния орган;
4)
„управителен орган“ е органът, който носи крайната отговорност за вземане на решения в ЛУАИФ и изпълнява надзорната и управленската функция или само управленската, в случай че двете функции са отделени;
5)
„специална процедура“ е договореност, която възниква като пряко следствие от нисколиквидния характер на активите на АИФ, оказва въздействие върху специфичните права на обратно изкупуване на инвеститорите в определен вид дялове или акции на АИФ и представлява индивидуална процедура, отделена от общите права на обратно изкупуване на инвеститорите.
ГЛАВА II
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
РАЗДЕЛ 1
Изчисляване на управляваните активи
(член 3, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 2
Изчисляване на общата стойност на управляваните активи
1. За да се ползва от освобождаването, предвидено в член 3, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ трябва:
а)
да установи всички АИФ, по отношение на които е назначен за външно ЛУАИФ, или АИФ, на които е ЛУАИФ, когато правно-организационната форма на АИФ позволява вътрешно управление в съответствие с член 5 от Директива 2011/61/ЕС;
б)
да установи за всеки управляван АИФ портфейла от активи и в съответствие с правилата за оценяване, предвидени в законодателството на държавата, в която АИФ е установен, и/или в устава или учредителните документи на АИФ, да определи съответната стойност на всички управлявани активи, включително всички активи, придобити чрез използване на ливъридж;
в)
да сумира определените стойности на управляваните активи за всички управлявани АИФ и да сравни получената обща стойност на управляваните активи със съответния праг, предвиден в член 3, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС.
2. За целите на параграф 1 в изчислението не се включват предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (по-долу „ПКИПЦК“), по отношение на които ЛУАИФ действа като посочено управляващо дружество съгласно Директива 2009/65/ЕО.
За целите на параграф 1 в изчислението се включват АИФ, управлявани от ЛУАИФ, за които ЛУАИФ е делегирал функции в съответствие с член 20 от Директива 2011/61/ЕС. От изчислението обаче се изключват портфейлите на АИФ, които ЛУАИФ управлява чрез делегиране.
3. С цел изчисляване на общата стойност на управляваните активи всяка позиция в дериватен инструмент, включително всеки включен в прехвърлими ценни книжа дериват, се преобразува в неговата еквивалентна позиция в базовите активи на този дериват, като се използват посочените в член 10 методи на преобразуване. Абсолютната стойност на еквивалентната позиция се използва впоследствие за изчисляване на общата стойност на управляваните активи.
4. Когато даден АИФ инвестира в други АИФ, управлявани от същото външно посочено ЛУАИФ, тази инвестиция може да бъде изключена от изчислението на управляваните от ЛУАИФ активи.
5. Когато едно подразделение на вътрешно или външно управляван АИФ инвестира в друго подразделение на този АИФ, тази инвестиция може да бъде изключена от изчислението на управляваните от ЛУАИФ активи.
6. Общата стойност на управляваните активи се изчислява в съответствие с параграфи 1-4 най-малко веднъж годишно, като се използват най-актуалните стойности на активите. Най-актуалната стойност на активите за всеки АИФ се изготвя през дванадесетте месеца, предхождащи датата за изчисляване на прага съгласно първото изречение от настоящия параграф. ЛУАИФ определя дата за изчисляване на прага и я прилага по последователен начин. Всяка последваща промяна на определената дата трябва да бъде обоснована пред компетентния орган. При избора на дата за изчисляване на прага ЛУАИФ взема предвид момента и честотата на оценяване на управляваните активи.
Член 3
Текущ мониторинг на управляваните активи
ЛУАИФ установява, прилага и използва процедури за текущ мониторинг на общата стойност на управляваните активи. Мониторингът представлява актуален преглед на управляваните активи и включва наблюдение на сделките по записване и обратно изкупуване или по целесъобразност на акумулирането и разпределението на капитал и на стойността на активите, инвестирани за всеки АИФ.
Близостта на общата стойност на управляваните активи до прага, определен в член 3, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС, и очакваният обем на сделките по записване и обратно изкупуване трябва да бъдат отчетени, за да се оцени необходимостта от по-често изчисляване на общата стойност на управляваните активи.
Член 4
Случайно превишаване на прага
1. ЛУАИФ разглежда ситуациите, при които общата стойност на управляваните активи надхвърля съответния праг, с цел да определи дали те са с временен характер.
2. Когато общата стойност на управляваните активи надхвърля съответния праг и ЛУАИФ счита, че превишението не е с временен характер, ЛУАИФ трябва незабавно да уведоми компетентния орган за това и в срок от 30 календарни дни да поиска разрешение в съответствие с член 7 от Директива 2011/61/ЕС.
3. Когато общата стойност на управляваните активи надхвърля съответния праг и ЛУАИФ счита, че превишението е с временен характер, ЛУАИФ трябва незабавно да уведоми компетентния орган, декларирайки временния характер на ситуацията. Уведомлението включва допълнителна информация, подкрепяща оценката на ЛУАИФ относно временния характер на ситуацията, включително описание на ситуацията и обяснение на причините, за да се счита тя за временна.
4. Ситуацията не се счита за временна, когато е вероятно тя да продължи за период, надхвърлящ три месеца.
5. Три месеца след датата, на която общата стойност на управляваните активи е надхвърлила съответния праг, ЛУАИФ преизчислява общата стойност на управляваните активи, за да удостовери, че тя е под съответния праг или за да докаже пред компетентния орган, че ситуацията, при която управляваните активи са превишили съответния праг, е преустановена и не е необходимо да иска съответното разрешение.
Член 5
Информация, която се предоставя при регистрация
1. Като част от изискването по член 3, параграф 3, буква б) от Директива 2011/61/ЕС ЛУАИФ съобщават на компетентните органи общата стойност на управляваните активи, изчислена съгласно посочената в член 2 процедура.
2. Като част от изискването по член 3, параграф 3, буква в) от Директива 2011/61/ЕС ЛУАИФ предоставят документа за предлагане на всеки АИФ, съответното извлечение от документа за предлагане или общо описание на инвестиционната стратегия. Съответното извлечение от документа за предлагане или описанието на инвестиционната стратегия включват най-малко следната информация:
а)
основните категории активи, в които може да инвестира АИФ;
б)
промишлени, географски или други пазарни сектори или определени класове активи, към които е насочена инвестиционната стратегия;
в)
описание на политиката на АИФ по отношение на заемането на средства и използването на ливъридж.
3. Информацията, която трябва да бъде предоставена от ЛУАИФ съгласно член 3, параграф 3, буква г) от Директива 2011/61/ЕС, е изброена в член 110, параграф 1 от настоящия регламент. Тя се предоставя чрез стандартните образци за докладване, посочени в приложение IV.
4. Информацията, събирана в съответствие с член 3, параграф 3, буква г) от Директива 2011/61/ЕС, се споделя между компетентните органи в Съюза, Европейския орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП) и Европейския съвет за системен риск (ЕССР), когато това е необходимо за изпълнението на техните задължения.
5. Информацията, която се изисквана при регистрация, се актуализира и предоставя на годишна база. По причини, свързани с упражняването на техните правомощия по член 46 от Директива 2011/61/ЕС, компетентните органи могат да изискват от ЛУАИФ да предоставят по-често информацията, посочена в член 3 от Директива 2011/61/ЕС.
РАЗДЕЛ 2
Изчисляване на ливъридж
(член 4, параграф 3 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 6
Общи разпоредби относно изчисляването на ливъридж
1. Използваният от АИФ ливъридж се изразява като съотношение между експозицията на АИФ и нетната стойност на неговата активи.
2. ЛУАИФ изчислява експозицията на управляваните АИФ в съответствие с брутния метод, посочен в член 7, и метода на задълженията, посочен в член 8.
За да вземе решение дали тези методи са достатъчни и подходящи за всички видове АИФ, или е необходимо да се разработи допълнителен незадължителен метод за изчисляването на ливъридж, Комисията преразглежда не по-късно от 21 юли 2015 г. изчислителните методи, посочени в първата алинея, отчитайки развитието на пазара.
3. В изчислението се включват експозициите във всички финансови или правно-организационни структури, в които участват трети страни, контролирани от съответния АИФ, когато въпросните структури са създадени специално с цел пряко или непряко увеличение на експозицията на равнище АИФ. За АИФ, чиято основна инвестиционна политика се състои в придобиване на контрол върху некотирани дружества или емитенти, ЛУАИФ не включва в изчислението на ливъриджа експозициите, които съществуват на нивото на тези некотирани дружества и емитенти, при условие че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, не трябва да понесе потенциалните загуби, надхвърлящи неговата инвестиция в съответното дружество или емитент.
4. ЛУАИФ изключват сключените кредитни споразумения, когато те са с временен характер и са изцяло покрити от капиталови ангажименти на инвеститорите в АИФ.
5. ЛУАИФ разполага с надлежно документирани процедури за изчисляване на експозицията на всеки управляван от него АИФ в съответствие с брутния метод и метода на задълженията. Изчислението се прилага последователно във времето.
Член 7
Брутен метод за изчисляване на експозицията на АИФ
Изчислената по брутния метод експозиция на АИФ е сумата на абсолютните стойности на всички позиции, оценени в съответствие с член 19 от Директива 2011/61/ЕС и всички приети съгласно нея делегирани актове.
Когато изчислява експозицията на АИФ по брутния метод, ЛУАИФ:
а)
изключва стойността на всички парични средства и парични еквиваленти, представляващи високоликвидни инвестиции в основната валута на АИФ, които лесно могат да бъдат превърнати в определен размер парични средства, носят незначителен риск от промяна на стойността и осигуряват възвръщаемост, която не надхвърля възвръщаемостта по тримесечни висококачествени държавни облигации;
б)
преобразува дериватните инструменти в еквивалентната позиция в базовите им активи, като използва посочените в член 10 методи на преобразуване и методите, определени в параграфи 4-9 и 14 от приложение I;
в)
изключва паричните заеми, които остават в парични средства или парични еквиваленти, посочени в буква а), и по които са известни дължимите суми;
г)
включва експозициите, произтичащи от реинвестиране на парични заеми, изразени като по-високата стойност от пазарната стойност на извършената инвестиция или общия размер на заетите парични средства по параграфи 1 и 2 от приложение I;
д)
включва позициите по репо или обратно репо сделки, сделките по предоставяне/получаване в заем на ценни книжа или по други споразумения в съответствие с параграфи 3 и 10-13 от приложение I.
Член 8
Метод на задълженията за изчисляване на експозицията на АИФ
1. Изчислената по метода на задълженията експозиция на АИФ е сумата на абсолютните стойности на всички позиции, оценени в съответствие с член 19 от Директива 2011/61/ЕС и всички приети съгласно нея делегирани актове, при спазване на посочените в параграфи 2-9 критерии.
2. Когато изчислява експозицията на АИФ по метода на задълженията, ЛУАИФ:
а)
преобразува всяка позиция в дериватен инструмент в еквивалентна позиция в базовите активи на този дериват, като използва посочените в член 10 и параграфи 4-9 и 14 от приложение II методи на преобразуване;
б)
прилага споразумения за нетиране и хеджиране;
в)
изчислява експозицията, създадена чрез реинвестиране на заеми, когато това реинвестиране увеличава експозицията на АИФ, както е описано в параграфи 1 и 2 от приложение I;
г)
включва в изчисленията и други споразумения в съответствие с параграфи 3 и 10-13 от приложение I.
3. За целите на изчисляването на експозицията на АИФ по метода на задълженията:
а)
споразуменията за нетиране включват комбинации от сделки с дериватни инструменти или позиции от ценни книжа, които се отнасят до един и същ базов актив, независимо от датата на падежа при дериватните инструменти, когато тези сделки с дериватни инструменти или позиции от ценни книжа са сключени единствено с цел премахване на рисковете по позициите, открити в резултат на други дериватни инструменти или позиции от ценни книжа;
б)
споразуменията за хеджиране включват комбинации от сделки с дериватни инструменти или позиции от ценни книжа, които не винаги се отнасят до един и същ базов актив, когато тези сделки с дериватни инструменти или позиции от ценни книжа са сключени единствено с цел компенсиране на рисковете по позициите, открити в резултат на други дериватни инструменти или позиции от ценни книжа.
4. Чрез дерогация от параграф 2, дериватен инструмент не се преобразува в еквивалентна позиция в базовия актив, ако притежава всяка една от следните характеристики:
а)
той заменя резултатите от финансовите активи в портфейла на АИФ с резултатите от други референтни финансови активи;
б)
той компенсира напълно рисковете по заменените активи в портфейла на АИФ, така че резултатите на АИФ да не зависят от резултатите на заменените активи;
в)
в сравнение с прякото притежание на референтните финансови активи той не съдържа никакви допълнителни факултативни елементи, клаузи за използване на ливъридж или други допълнителни рискове.
5. Чрез дерогация от параграф 2 дериватен инструмент не се преобразува в еквивалентна позиция в базовия актив при изчисляване на експозицията по метода на задълженията, ако изпълнява едновременно следните две условия:
а)
АИФ притежава комбинация от свързан с финансов актив дериватен инструмент и парични средства, инвестирани в паричен еквивалент по член 7, буква а), която е еквивалентна на притежаването на дълга позиция в даден финансов актив;
б)
дериватният инструмент не създава допълнителни експозиции, ливъридж или риск.
6. Споразуменията за хеджиране се вземат предвид при изчисляване на експозицията на АИФ само ако изпълняват едновременно следните условия:
а)
участващите в хеджирането позиции нямат за цел да генерират печалба, а общите и специфичните рискове са компенсирани;
б)
съществува доказано намаление на пазарния риск на равнище АИФ;
в)
евентуалните общи и специфични рискове, свързани с дериватните инструменти, са компенсирани;
г)
споразуменията за хеджиране се отнасят за един и същ клас активи;
д)
те са ефективни и при неблагоприятни пазарни условия.
7. При спазване на разпоредбите по параграф 6 в изчислението не се включват дериватни инструменти, които са използвани за хеджиране на валута и не създават допълнителни експозиции, ливъридж или други рискове.
8. ЛУАИФ нетират следните позиции:
а)
между дериватни инструменти, при условие че те се отнасят до един и същ базов актив, дори ако датите им на падежа се различават;
б)
между дериватен инструменти, чийто базов актив е прехвърлима ценна книга, инструмент на паричния пазар или дялове в предприятие за колективно инвестиране, както е посочено в раздел В, точки 1-3 от приложение I към Директива 2004/39/ЕО, и същия базов актив.
9. ЛУАИФ, управляващи АИФ, които в съответствие със своята основна инвестиционна политика инвестират предимно в лихвени деривати, могат съгласно член 11 да използват специфични правила за нетиране на дюрацията, за да бъде отчетена корелацията между падежните интервали на кривата на лихвения процент.
Член 9
Методи за увеличаване на експозицията на АИФ
При изчисляване на експозициите ЛУАИФ използват методите, изложени в приложение I, по отношение на посочените в него случаи.
Член 10
Методи на преобразуване за дериватни инструменти
ЛУАИФ използва методите на преобразуване, посочени в приложение II, за посочените в него дериватни инструменти.
Член 11
Правила за нетиране на дюрация
1. При изчисляване на експозицията на АИФ в съответствие с член 8, параграф 9 ЛУАИФ прилагат правила за нетиране на дюрацията.
2. Правилата за нетиране на дюрацията не се използват, когато те биха доведи до въвеждане в заблуждение относно рисковия профил на АИФ. ЛУАИФ, които прилагат тези правила за нетиране, не включват в своята стратегия по отношение на лихвените проценти други източници на риск като например променливост. Следователно в стратегиите за лихвен арбитраж не трябва да се прилагат тези правила за нетиране.
3. Използването на тези правила за нетиране на дюрацията не трябва да води до необосновано високо равнище на ливъридж вследствие на инвестиции в краткосрочни позиции. Краткосрочните лихвени деривати не трябва да бъдат основният източник на печалба за средносрочен АИФ, използващ правилата за нетиране на дюрацията.
4. Лихвените деривати се преобразуват в еквивалентната им позиция в базовия актив и се нетират в съответствие с приложение III.
5. АИФ, който използва правилата за нетиране на дюрацията, може все пак да прилага правилата за хеджиране. Правилата за нетиране на дюрацията може да се прилагат само за лихвените деривати, които не са включени в споразуменията за хеджиране.
РАЗДЕЛ 3
Допълнителен собствен капитал и застраховка за професионална отговорност
(член 9, параграф 7 и член 15 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 12
Рискове, свързани с професионалната отговорност
1. Свързаните с професионалната отговорност рискове, които трябва да бъдат обхванати по член 9, параграф 7 от Директива 2011/61/ЕС, представляват рискове от щета или загуби, причинена от съответното лице вследствие на небрежно изпълнение на дейностите, за които ЛУАИФ носи правна отговорност.
2. Рисковете, които съгласно определението по параграф 1 са свързани с професионалната отговорност, включват, наред с другото:
а)
риск от загуба на документи, удостоверяващи собствеността на АИФ върху активи;
б)
риск от въвеждане в заблуждение или подвеждащи твърдения пред АИФ или неговите инвеститори;
в)
риск от действия, грешки или пропуски, водещи до нарушаване на:
i)
законови и регулаторни задължения;
ii)
задължения за полагане на необходимата грижа и умения спрямо АИФ или неговите инвеститори;
iii)
доверителни задължения;
iv)
задължения за поверителност;
v)
устава или учредителните документи на АИФ;
vi)
условията, при които АИФ е определил ЛУАИФ;
г)
риск от пропуски в установяването, прилагането и поддържането на адекватни процедури за предотвратяване на непочтени, измамни или злонамерени действия;
д)
риск от неправомерно извършена оценка на активи или изчисление на цената на дял/акция;
е)
риск от загуби вследствие на прекъсване на дейността, неизправности на системата, пропуски в обработката на трансакции или управлението на процеси.
3. Рисковете, свързани с професионалната отговорност, трябва във всеки един момент да бъдат покрити от необходимия допълнителен собствен капитал, определен в съответствие с член 14, или чрез подходяща застраховка за професионална отговорност, определена в съответствие с член 15.
Член 13
Качествени изисквания относно рисковете, свързани с професионалната отговорност
1. ЛУАИФ прилага ефективни вътрешни политики и процедури за управление на оперативния риск с цел целесъобразно идентифициране, измерване, управление и мониторинг на оперативните рискове, включително свързаните с професионалната отговорност рискове, на които ЛУАИФ е или е логично да бъде изложено. Дейностите по управление на оперативния риск се извършват независимо в рамките на политиката за управление на риска.
2. ЛУАИФ създава база данни за загуби от отминали периоди, в която се регистрират всички претърпени оперативни пропуски, загуби и щети. В тази база данни се регистрират, наред с другото, всички настъпили рискове, свързани с професионалната отговорност, посочени в член 12, параграф 2.
3. При управлението на риска ЛУАИФ използва своята вътрешна база данни за загуби от отминали периоди и по целесъобразност външни данни, сценариен анализ и фактори, отразяващи стопанската среда и системите за вътрешен контрол.
4. Експозициите и претърпените загуби от оперативен риск подлежат на непрекъснат мониторинг и на редовно вътрешно докладване.
5. Политиките и процедурите за управление на оперативния риск на ЛУАИФ са надлежно документирани. ЛУАИФ разполага с механизми за гарантиране на съответствието със своите политики за управление на оперативния риск, както и с ефективни мерки за действие при неспазване на тези политики. ЛУАИФ разполага с процедури за предприемане на подходящи коригиращи действия.
6. Политиките и процедурите за управление на оперативния риск и системите за измерване на риска подлежат на редовен, най-малко ежегоден, преглед.
7. ЛУАИФ поддържа финансови ресурси, които са съобразени с оценката на рисковия му профил.
Член 14
Допълнителен собствен капитал
1. Настоящият член се прилага за ЛУАИФ, които са избрали да покриват рисковете, свързани с професионалната отговорност, чрез допълнителен собствен капитал.
2. ЛУАИФ осигурява допълнителен собствен капитал за покриване на рисковете, свързани с отговорността, породена от професионална небрежност, който е равен най-малко на 0,01 % от стойността на управляваните от него портфейли на АИФ.
Стойността на управляваните портфейли на АИФ представлява сумата от абсолютната стойност на всички активи на всички управлявани от ЛУАИФ АИФ, включително тези придобити чрез използването на ливъридж, като дериватните инструменти се оценяват по тяхната пазарна стойност.
3. Изискваният допълнителен собствен капитал, посочен в параграф 2, се преизчислява в края на всяка финансова година и размерът на допълнителния собствен капитал съответно се коригира.
ЛУАИФ установява, прилага и използва процедури за текущ мониторинг на стойността на портфейлите на управляваните АИФ, изчислена в съответствие с посоченото във втората алинея на параграф 2. Когато упоменатата в първата алинея стойност на портфейлите на управляваните АИФ нарасне значително преди годишното преизчисляване, ЛУАИФ своевременно преизчислява изисквания допълнителен собствен капитал и съответно коригира размера на допълнителния собствен капитал.
4. Компетентният орган на държавата членка по произход на ЛУАИФ може да разреши на ЛУАИФ да заделя допълнителен собствен капитал, чийто размер е по-нисък от упомената в параграф 2 стойност, само когато той е убеден - въз основа на базата данни на ЛУАИФ за загуби от отминали периоди, съхранявана за период от най-малко три години преди оценката, че ЛУАИФ разполага с необходимия допълнителен собствен капитал, адекватно покриващ свързаните с професионалната отговорност рискове. Разрешеният по-нисък размер на допълнителния собствен капитал не трябва да е по-малък от 0,008 % от стойността на портфейлите на АИФ, управлявани от ЛУАИФ.
5. Компетентният орган на държавата членка по произход на ЛУАИФ може да изиска от ЛУАИФ да разполага с допълнителен собствен капитал, чийто размер е по-висок от упомената в параграф 2 стойност, когато той не е убеден, че ЛУАИФ разполага с необходимия допълнителен собствен капитал, адекватно покриващ свързаните с професионалната отговорност рискове. Компетентният орган посочва причините, поради които счита, че допълнителният собствен капитал на ЛУАИФ е недостатъчен.
Член 15
Застраховка за професионална отговорност
1. Настоящият член се прилага за ЛУАИФ, които са избрали да покриват рисковете, свързани с професионалната отговорност, чрез застраховка за професионална отговорност.
2. ЛУАИФ сключва и поддържа във всеки един момент застраховка за професионална отговорност:
а)
чийто първоначален срок е най-малко една година;
б)
чийто срок за предизвестие при прекратяване е най-малко 90 дни;
в)
която покрива свързаните с професионалната отговорност рискове, посочени в член 12, параграфи 1 и 2;
г)
която е сключена с предприятие от ЕС или от трета държава, получило разрешение да предоставя застраховка за професионална отговорност в съответствие със законодателството на Съюза или националното законодателство;
д)
която се предоставя от трето лице.
Всяко договорено фиксирано самоучастие се покрива изцяло със собствен капитал, допълващ собствения капитал, който трябва да бъде заделен в съответствие с член 9, параграфи 1 и 3 от Директива 2011/61/ЕС.
3. Покритието на застраховката за индивидуална претенция трябва да е най-малко 0,7 % от стойността на портфейлите на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, изчислена съгласно предвиденото по член 14, параграф 2, втора алинея.
4. Покритието на застраховката за претенции на годишна база трябва да е най-малко 0,9 % от стойността на портфейлите на АИФ, управлявани от ЛУАИФ, изчислена съгласно предвиденото по член 14, параграф 2, втора алинея.
5. ЛУАИФ прави преглед на полицата по застраховката за професионална отговорност и проверява дали спазва задълженията си по настоящия член най-малко веднъж годишно и при всяка промяна, която оказва влияние върху съответствието на полицата с изискванията по настоящия член.
ГЛАВА III
УСЛОВИЯ ВЪВ ВРЪЗКА С ДЕЙНОСТТА НА ЛУАИФ
РАЗДЕЛ 1
Общи принципи
(член 12, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 16
Общи задължения на компетентните органи
Когато оценяват дали ЛУАИФ спазват изискванията по член 12, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС, компетентните органи използват най-малко посочените в настоящия раздел критерии.
Член 17
Задължение за действие в най-добрия интерес на АИФ или на инвеститорите в АИФ и на целостта на пазара
1. ЛУАИФ прилагат политики и процедури, имащи за цел да предотвратят злоупотреби, включително такива, които основателно може да се очаква да засегнат неблагоприятно стабилността и целостта на пазара.
2. ЛУАИФ гарантират, че на управляваните от тях АИФ или на инвеститорите в тези АИФ не се начисляват излишни разходи.
Член 18
Комплексна проверка
1. ЛУАИФ полагат висока степен на старание при избора и текущия мониторинг на инвестициите.
2. ЛУАИФ гарантират, че разполагат с адекватни познания и разбиране на активите, в които инвестира АИФ.
3. ЛУАИФ установяват, прилагат и използват писмени политики и процедури за комплексна проверка и прилагат ефективни организационни мерки за гарантиране, че взетите от името на АИФ инвестиционни решения съответстват на целите, инвестиционната стратегия и по целесъобразност на праговете на риска на АИФ.
4. Политиките и процедурите за комплексна проверка, посочени в параграф 3, се преразглеждат и актуализират редовно.
Член 19
Комплексна проверка при инвестиции в активи с ограничена ликвидност
1. Когато ЛУАИФ инвестират в активи с ограничена ликвидност и тази инвестиция е предшествана от етап на договаряне, в допълнение към изискванията по член 18 ЛУАИФ трябва във връзка с договарянето:
а)
да изготвят и редовно да актуализират бизнес план, съобразен с дюрацията на АИФ и с пазарните условия;
б)
да търсят и избират евентуалните трансакции, които съответстват на посочения в буква а) бизнес план;
в)
да оценяват избраните трансакции с оглед на евентуалните възможности и на свързаните с тях рискове, всички приложими правни, данъчни, финансови или други влияещи върху стойността фактори, човешки и материални ресурси, както и стратегии, включително изходни стратегии;
г)
да извършат комплексна проверка на дейностите, свързани с трансакциите, преди да пристъпят към изпълнение;
д)
да следят изпълнението на посочения в буква а) бизнес план от страна на АИФ.
2. ЛУАИФ съхраняват данни за дейностите, извършвани в съответствие с параграф 1, за период от най-малко пет години.
Член 20
Комплексна проверка при избора и определянето на контрагенти и основни борсови посредници
1. При избора и определянето на контрагенти и основни борсови посредници ЛУАИФ проявяват необходимите умения, грижа и внимание преди и редовно след сключването на договор, отчитайки пълният набор и качеството на техните услуги.
2. При избора на основни борсови посредници или контрагенти на ЛУАИФ или на АИФ по сделка с извънборсови деривати, предоставяне в заем на ценни книжа или по репо сделка, ЛУАИФ гарантират, че тези основни борсови посредници или контрагенти удовлетворяват всяко едно от следните условия:
а)
те подлежат на постоянен надзор от страна на публичен орган;
б)
те са финансово стабилни;
в)
те разполагат с необходимата организационна структура и ресурси за осъществяване на услугите, които трябва да предоставят на ЛУАИФ или АИФ.
3. При оценката на финансовата стабилност, посочена в параграф 2, буква б), ЛУАИФ вземат предвид дали основният борсов посредник или контрагентът подлежи на пруденциално регулиране, включително подходящи капиталови изисквания, и на ефективен надзор.
4. Списъкът на избраните основни борсови посредници се одобрява от висшето ръководство на ЛУАИФ. По изключение могат да бъдат определени основни борсови посредници, които не са включени в списъка, при условие че те отговарят на установените в параграф 2 изисквания и са били одобрени от висшето ръководство. ЛУАИФ трябва да могат да удостоверят причините за подобен избор и комплексната проверка, извършена при избора и мониторинга на невключените в списъка основни борсови посредници.
Член 21
Честност, коректност и необходими умения
Когато установяват дали ЛУАИФ действа честно, коректно и с необходимите умения, компетентните органи оценяват дали са изпълнени най-малко следните условия:
а)
управителният орган на ЛУАИФ притежава необходимите колективни знания, умения и опит, за да може да разбере дейностите на ЛУАИФ, по-специално основните рискове, свързани с тези дейности, и активите, в които е инвестирал АИФ;
б)
членовете на управителния орган отделят достатъчно време за целесъобразното изпълнение на задълженията си в ЛУАИФ;
в)
всеки член на управителния орган действа честно, почтено и независимо;
г)
ЛУАИФ отделя достатъчно ресурси за въвеждане в работния процес и обучение на членовете на управителния орган.
Член 22
Ресурси
1. ЛУАИФ наемат достатъчно персонал, притежаващ необходимите умения, знания и опит за изпълнение на възложените им отговорности.
2. За целите на параграф 1, ЛУАИФ вземат предвид естеството, мащаба и сложността на дейността си, както и естеството и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
Член 23
Равностойно третиране на инвеститорите в АИФ
1. ЛУАИФ гарантират, че техните процедури за вземане на решение и организационна структура, посочени в член 57, осигуряват равностойно третиране на инвеститорите.
2. Всяко одобрено от ЛУАИФ преференциално третиране на един или повече инвеститори не трябва като цяло да поставя другите инвеститори в неизгодно положение.
Член 24
Стимули
1. Счита се, че ЛУАИФ не действат честно, коректно и в съответствие с най-добрия интерес на управляваните от тях АИФ или на инвеститорите в тези АИФ, ако във връзка с дейностите, извършени при изпълнение на посочените в приложение I към Директива 2011/61/ЕС функции, те плащат или получават такса или комисиона, или предоставят или получават непарични стимули, освен:
а)
такса, комисиона или непаричен стимул, платени или предоставени на или от АИФ или лице, действащо от името на АИФ;
б)
такса, комисиона или непаричен стимул, платени или предоставени на или от трета страна или лице, действащо от името на трета страна, когато ЛУАИФ може да докаже, че са изпълнени следните условия:
i)
съществуването, естеството и размерът на таксата, комисионата или стимула или когато размерът не може да бъде установен, методът за изчисляване на сумата, са ясно оповестени пред инвеститорите в АИФ по изчерпателен, точен и разбираем начин, преди да бъде предоставена съответната услуга;
ii)
плащането на таксата или комисионата или предоставянето на непаричната облага има за цел да подобри качеството на съответната услуга, а не да възпрепятства спазването на задължението на ЛУАИФ да действа в най-добрия интерес на управляваните от него АИФ или на инвеститорите в АИФ;
в)
подходящи такси, които подпомагат или са необходими за предоставянето на съответната услуга, включително такси за отговорно пазене, такси за сетълмент и обмяна на валута, законови налози или правни такси, и които по своя характер не могат да доведат до конфликти със задълженията на ЛУАИФ да действа честно, коректно и в съответствие с най-добрия интерес на управляваните от него АИФ или на инвеститорите в АИФ.
2. Оповестяването в обобщена форма на основните условия на споразуменията относно таксите, комисионите или непаричните облаги се счита за задоволително за целите на параграф 1, буква б), подточка i), когато ЛУАИФ е поело ангажимент да оповестява допълнителни подробности по искане на инвеститорите в АИФ и този ангажимент бива спазван.
Член 25
Ефективно използване на ресурси и процедури - обработка на поръчки
1. ЛУАИФ установяват, прилагат и използват процедури и мерки, които осигуряват надлежно, правилно и бързо изпълнение на поръчките от името на АИФ.
2. Посочените в параграф 1 процедури и мерки отговарят на следните изисквания:
а)
те осигурят незабавното и точно регистриране и разпределяне на поръчките, изпълнени от името на АИФ;
б)
те извършват последователно и надлежно сравнимите поръчки на АИФ, освен ако това е трудно осъществимо поради характеристиките на поръчката или съществуващите пазарни условия или ако интересите на АИФ или на инвеститорите в АИФ изискват друго.
3. Финансовите инструменти, паричните суми или други активи, получени при сетълмент на изпълнените поръчки, се превеждат или регистрират незабавно и точно по сметката на съответния АИФ.
4. ЛУАИФ не злоупотребяват с информацията, свързана с неизпълнените поръчки на АИФ, и предприемат всички необходими мерки за предотвратяване на злоупотребата с такава информация от съответните му заинтересовани лица.
Член 26
Задължения за докладване по отношение на изпълнението на поръчки за записване и обратно изкупуване
1. Когато ЛУАИФ изпълняват поръчка на инвеститор за записване или евентуално обратно изкупуване, те незабавно му предоставят на траен носител основната информация относно изпълнението на поръчката или съответно приемането на предложението за записване.
2. Параграф 1 не се прилага, когато потвърждението относно изпълнението на поръчката трябва да бъде предоставено на инвеститора от трето лице и когато потвърждението съдържа основната информация.
ЛУАИФ гарантират, че третото лице съблюдава своите задължения.
3. Основната информация, посочена в параграфи 1 и 2, включва следното:
а)
идентификационни данни на ЛУАИФ;
б)
идентификационни данни на инвеститора;
в)
дата и час на получаване на поръчката;
г)
дата на изпълнение;
д)
идентификационни данни на АИФ;
е)
брутната стойност на поръчката, включително такси за записване или нетната сума след таксите за обратно изкупуване.
4. ЛУАИФ предоставят на инвеститора, при поискване, информация относно статута на поръчката или приемането на предложението за записване, или и двете в зависимост от случая.
Член 27
Изпълнение на решения за търгуване от името на управлявания АИФ
1. ЛУАИФ действат в най-добрия интерес на АИФ или на инвеститорите в управляваните от тях АИФ, когато изпълняват решения за търгуване от името на управлявания АИФ в рамките на управлението на техните портфейли.
2. Когато ЛУАИФ купуват или продават финансови инструменти или други активи, за които се прилага принципът на най-доброто изпълнение, както и за целите на параграф 1, те предприемат всички необходими мерки, за да получат възможно най-добрия резултат за управляваните от тях АИФ или инвеститорите в тези АИФ, като се вземат предвид цената, разходите, срокът, вероятността за изпълнение и сетълмент, обемът и естеството на поръчката или всяко друго съображение, свързано с нейното изпълнение. За определяне на съответното значение на тези фактори се прилагат следните критерии:
а)
целите, инвестиционната политика и специфичните рискове за АИФ, както е посочено в правилника или устава на АИФ, проспекта или документите за предлагане на АИФ;
б)
характеристиките на поръчката;
в)
характеристиките на финансовите инструменти или другите активи, които са предмет на тази поръчка;
г)
характеристиките на мястото на изпълнение, към което може да бъде отнесена поръчката.
3. ЛУАИФ установяват и изпълняват ефективни организационни мерки за спазване на задължението по параграфи 1 и 2. По-специално ЛУАИФ установяват и прилагат писмена политика за изпълнение, която позволява на АИФ и техните инвеститори да получават възможно най-добрия резултат за поръчките на АИФ в съответствие с параграф 2.
4. ЛУАИФ редовно следят за ефективността на своите организационни мерки и политика за изпълнение на поръчките с оглед установяване и при необходимост отстраняване на слабостите.
5. ЛУАИФ ежегодно преглеждат политиката за изпълнение на поръчките. Преглед се извършва и при наличието на съществена промяна, която влияе на способността на ЛУАИФ да продължи да постига възможно най-добрите резултати за управляваните АИФ.
6. ЛУАИФ трябва да бъдат в състояние да удостоверят, че са изпълнили поръчките от името на АИФ в съответствие със своята политика за изпълнение.
7. Когато липсват алтернативи по отношение на местата на изпълнение, разпоредбите по параграфи 2-5 не се прилагат. ЛУАИФ трябва обаче да бъдат в състояние да удостоверят, че не съществуват други алтернативни места на изпълнение.
Член 28
Възлагане на поръчки за търгуване от името на АИФ на други изпълняващи субекти
1. Когато ЛУАИФ купува или продава финансови инструменти или други активи, за които се прилага принципът на най-доброто изпълнение, то действа в най-добрия интерес на управляваните от него АИФ или инвеститорите в АИФ, когато при управлението на техните портфейли възлага поръчки за търгуване от името на АИФ на други изпълняващи субекти.
2. ЛУАИФ предприемат всички необходими мерки, за да постигнат възможно най-добрия резултат за АИФ или инвеститорите в АИФ, като се вземат предвид цената, разходите, срокът, вероятността за изпълнение и сетълмент, обемът и естеството на поръчката или всяко друго съображение, свързано с нейното изпълнение. За определяне на съответното значение на тези фактори се прилагат изискванията по член 27, параграф 2.
ЛУАИФ установяват, прилагат и използват политика, позволяваща им да спазват посоченото в първата алинея задължение. Политиката установява по отношение на всеки клас инструменти субектите, на които могат да бъдат възлагани поръчки. ЛУАИФ сключва споразумения за изпълнение на поръчка, само ако тези споразумения отговарят на задълженията по настоящия член. ЛУАИФ предоставя на инвеститорите в управляваните от него АИФ подходяща информация относно установената в съответствие с настоящия параграф политика, както и всякакви съществени промени в тази политика.
3. ЛУАИФ редовно следят за ефективността на установената в съответствие с параграф 2 политика и по-специално за качеството на изпълнението от страна на определените в тази политика субекти и при необходимост отстраняват евентуалните слабости.
Освен това ЛУАИФ ежегодно преглеждат тази политика. Такъв преглед се извършва и при наличието на съществена промяна, която влияе на способността на ЛУАИФ да продължи да постига възможно най-добрите резултати за управляваните АИФ.
4. ЛУАИФ трябва да бъдат в състояние да удостоверят, че са възлагали поръчки от името на АИФ в съответствие с установената по параграф 2 политика.
5. Когато липсват алтернативи по отношение на местата на изпълнение, разпоредбите по параграфи 2-5 не се прилагат. ЛУАИФ трябва обаче да бъдат в състояние да удостоверят, че не съществуват други алтернативни места на изпълнение.
Член 29
Обединяване и разпределяне на поръчки за търговия
1. ЛУАИФ може да изпълняват поръчка на АИФ, обединена с поръчка на друг АИФ, ПКИПЦК или клиент или с поръчка, свързана с инвестирането на неговия собствен капитал, когато:
а)
може разумно да се очаква, че обединяването на поръчките няма да накърнява интересите на АИФ, ПКИПЦК или клиентите, чиито поръчки са обединени;
б)
е установена и ефективно се прилага политика за разпределяне на поръчките, която съдържа достатъчно конкретни правила за справедливото разпределяне на обединените поръчки, включително за това как обемът и цената на поръчките определят разпределянето и обработването на частични изпълнения.
2. Когато ЛУАИФ обединява поръчка на АИФ с една или повече поръчки на други АИФ, ПКИПЦК или клиенти и обединената поръчка е частично изпълнена, ЛУАИФ разпределя съответните търговски трансакции в съответствие със своята политика за разпределяне на поръчки.
3. Когато ЛУАИФ обединява трансакциите си за собствена сметка с една или повече поръчки на АИФ, ПКИПЦК или клиенти, ЛУАИФ не трябва да разпределя съответните търговски трансакции по начин, ощетяващ АИФ, ПКИПЦК или клиент.
4. Когато ЛУАИФ обединява поръчка на АИФ, ПКИПЦК или друг клиент с трансакция за собствена сметка и обединената поръчка е частично изпълнена, ЛУАИФ разпределя съответните търговски трансакции приоритетно на АИФ, ПКИПЦК или клиентите, преди да разпредели трансакциите за своя собствена сметка.
Ако ЛУАИФ обаче е в състояние да обоснове разумно пред АИФ или клиент, че, без да бъде обединена, поръчката нямаше да може да бъде изпълнена при такива изгодни условия или въобще да бъде изпълнена, ЛУАИФ може да разпредели пропорционално трансакцията за своя собствена сметка в съответствие с политиката, посочена в параграф 1, буква б).
РАЗДЕЛ 2
Конфликти на интереси
(член 14 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 30
Видове конфликти на интереси
Когато определят видовете конфликти на интереси, възникващи в хода на управлението на АИФ, ЛУАИФ вземат под внимание конкретно дали ЛУАИФ, заинтересовано лице или лице, пряко или косвено свързано чрез упражняване на контрол върху ЛУАИФ:
а)
може да реализира финансова печалба или да избегне финансова загуба за сметка на АИФ или неговите инвеститори;
б)
има интерес от резултата от предоставяната на АИФ, на неговите инвеститори или на клиент услуга или дейност или от трансакция, извършена от името на АИФ или клиент, който е различен от интереса на АИФ от такъв резултат;
в)
има финансов или друг стимул да предпочете:
-
интереса на ПКИПЦК, на клиент или група от клиенти или на друг АИФ пред интереса на АИФ;
-
интереса на един инвеститор пред интереса на друг инвеститор или група от инвеститори в същия АИФ;
г)
извършва същата дейност за АИФ и за друг АИФ, ПКИПЦК или клиент; или
д)
получава или ще получи от лице, различно от АИФ или неговите инвеститори, стимули във връзка с предоставяните на АИФ дейности по колективно управление на портфейли, под формата на пари, стоки или услуги, различни от стандартната комисиона или такса за такава услуга.
Член 31
Политика по отношение на конфликти на интереси
1. ЛУАИФ установява, прилага и използва ефективна политика по отношение на конфликтите на интереси. Тази политика е изготвена в писмена форма и отговаря на размера и организационната структура на ЛУАИФ, както и на естеството, мащаба и сложността на неговата дейност.
Ако ЛУАИФ е член на група, политиката отчита и всички обстоятелства, с които ЛУАИФ е или следва да бъде запознато, които могат да породят конфликти на интереси, произтичащи от структурата и стопанската дейност на другите членове на групата.
2. Политиката по отношение на конфликти на интереси, установена в съответствие с параграф 1, включва следното:
а)
по отношение на извършваните от ЛУАИФ или от негово име дейности, в т.ч. дейности, извършвани от подизпълнител, вторичен подизпълнител, външен оценител или контрагент, определяне на обстоятелствата, които представляват или могат да породят конфликт на интереси, водещ до значителен риск от увреждане на интересите на АИФ или на неговите инвеститори;
б)
процедури, които трябва да бъдат прилагани, и мерки, които трябва да бъдат приети, с цел предотвратяване, управление и мониторинг на такива конфликти на интереси.
Член 32
Конфликти на интереси, свързани с обратното изкупуване
ЛУАИФ, което управлява АИФ от отворен тип, установява, управлява и следи конфликтите на интереси, възникващи между инвеститори, които желаят техните инвестиции да бъдат обратно изкупени, и инвеститори, които желаят да запазят своите инвестиции в АИФ, както и евентуалните конфликти между стимулите за ЛУАИФ да инвестира в неликвидни активи и политиката за обратно изкупуване на АИФ в съответствие с неговите задължения по член 14, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 33
Процедури и мерки за предотвратяване или управление на конфликти на интереси
1. Установените за предотвратяване или управление на конфликти на интереси процедури и мерки имат за цел да гарантират, че заинтересованите лица, участващи в различни дейности, свързани с риск от конфликти на интереси, упражняват тези дейности в степен на независимост, която отговаря на мащаба и дейностите на ЛУАИФ и на групата, към която то принадлежи, както и на значимостта на риска от увреждане на интересите на АИФ или неговите инвеститори.
2. Когато е необходимо и целесъобразно за ЛУАИФ да гарантира изискваната степен на независимост, процедурите, които трябва да бъдат прилагани, и мерките, които трябва да бъдат приети, по член 31, параграф 2, буква б) включват следното:
а)
ефективни процедури за предотвратяване или контрол на обмена на информация между заинтересованите лица, участващи в дейности по колективно управление на портфейли или други дейности по член 6, параграфи 2 и 4 от Директива 2011/61/ЕС, свързани с риск от конфликт на интереси, когато такъв обмен на информация може да увреди интересите на един или повече АИФ и техните инвеститори;
б)
обособен надзор на заинтересованите лица, чиито основни функции са свързани с извършване на дейности по колективно управление на портфейли от името на клиенти или на инвеститори или по предоставяне на услуги на клиенти или на инвеститори, чиито интереси могат да бъдат в конфликт, или които представляват по друг начин различни интереси, които могат да бъдат в конфликт включително с интересите на ЛУАИФ;
в)
премахване на всякаква пряка връзка между възнаграждението на заинтересованите лица, участващи главно в извършването на дадена дейност, и възнаграждението на различни заинтересовани лица, участващи главно в извършването на друга дейност, или приходите, създадени от тях, когато може да се породи конфликт на интереси относно тези дейности;
г)
мерки за предотвратяване или ограничаване на което и да е лице да упражнява неуместно влияние върху начина, по който заинтересовано лице извършва дейности по колективно управление на портфейли;
д)
мерки за предотвратяване или контрол на едновременно или последователно участие на заинтересовано лице в отделни дейности по колективно управление на портфейли или други дейности по член 6, параграфи 2 и 4 от Директива 2011/61/ЕС, когато такова участие може да попречи на правилното управление на конфликтите на интереси.
Ако приемането или прилагането на една или няколко от тези мерки и процедури не осигурява необходимата степен на независимост, ЛУАИФ приема такива алтернативни или допълнителни мерки и процедури, каквито са необходими и подходящи за тези цели.
Член 34
Управление на конфликти на интереси
Когато установените от ЛУАИФ организационни или административни механизми не са достатъчни, за да гарантират с необходимата сигурност предотвратяването на рисковете от накърняване на интересите на АИФ или на инвеститорите в АИФ, висшето ръководство или друг компетентен вътрешен орган на ЛУАИФ бива незабавно информиран, за да може да вземе всички необходими решения или действия, с които да се гарантира, че ЛУАИФ действа в най-добрия интерес на АИФ или инвеститорите в този АИФ.
Член 35
Мониторинг на конфликти на интереси
1. ЛУАИФ поддържа и редовно актуализира регистър на видовете дейности, извършвани от ЛУАИФ или от негово име, при които е възникнал или - в случай на текуща дейност - може да възникне конфликт на интереси, пораждащ значителен риск от увреждане на интересите на един или няколко АИФ или на техните инвеститори.
2. Висшето ръководство получава редовно и най-малко веднъж годишно писмени отчети относно посочените в параграф 1 дейности.
Член 36
Оповестяване на конфликти на интереси
1. Информацията, която трябва да бъде оповестена пред инвеститорите по член 14, параграфи 1 и 2 от Директива 2011/61/ЕС, се предоставя на инвеститорите на траен носител или посредством интернет страница.
2. Когато посочената в параграф 1 информация се предоставя посредством интернет страница и не е адресирана лично до инвеститора, трябва да бъдат изпълнени следните условия:
а)
инвеститорът е бил уведомен за адреса на интернет страницата и мястото на интернет страницата, от където може да бъде получен достъп до информацията, и е дал съгласието си информацията да бъде предоставена по такъв начин;
б)
информацията трябва да бъде актуална;
в)
информацията трябва да бъде непрекъснато достъпна посредством посочената интернет страница за срок, в рамките на който клиентът може да има основателна причина да я провери.
Член 37
Стратегии за упражняване на право на глас
1. ЛУАИФ разработва подходящи и ефективни стратегии за определяне на времето и начина, по който ще бъде упражнявано правото на глас, притежавано в управляваните от АИФ портфейли, в изключителния интерес на съответния АИФ или неговите инвеститори.
2. В посочената в параграф 1 стратегия се определят мерките и процедурите за:
а)
мониторинг на съответните корпоративни действия;
б)
гарантиране, че упражняването на право на глас е в съответствие с инвестиционните цели и политика на съответния АИФ;
в)
предотвратяване или управление на всякакви конфликти на интереси, възникващи от упражняването на правото на глас.
3. Обобщено описание на стратегиите, както и подробности за действията, предприети въз основа на тези стратегии, се предоставят на инвеститорите при поискване.
РАЗДЕЛ 3
Управление на риска
(член 15 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 38
Системи за управление на риска
За целите на настоящия раздел под системи за управление на риска се разбират системи, състоящи се от съответните елементи на организационната структура на ЛУАИФ, в която централна роля се отрежда на постоянната функцията за управление на риска, от политиките и процедурите, свързани с управлението на риска по всяка инвестиционна стратегия на АИФ, и от организационните мерки, процеси и техники, свързани с оценката и управлението на риска, прилагани от ЛУАИФ по отношение на всеки управляван от него АИФ.
Член 39
Постоянна функция по управление на риска
1. ЛУАИФ установя и поддържа постоянна функция по управление на риска, която:
а)
прилага ефективни политики и процедури за управление на риска, с цел текущо идентифициране, измерване, управление и мониторинг на всички рискове по всяка инвестиционна стратегия на АИФ, на които всеки АИФ е или може да бъде изложен;
б)
гарантира, че оповестеният пред инвеститорите в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС рисков профил на АИФ съответства на праговете на риска, установени в съответствие с член 44 от настоящия регламент;
в)
следи за спазването на установените в съответствие с член 44 прагове на риска и своевременно уведомява управителния орган и функцията по надзора на ЛУАИФ, ако има такава, когато счита, че рисковият профил на АИФ не съответства на тези прагове или вижда значителен риск от възникване на бъдещо несъответствие между тях;
г)
предоставя на управителния орган и функцията по надзора на ЛУАИФ, ако има такава, актуална информация с честота, която съответства на естеството, мащаба и сложността на дейностите на АИФ или на ЛУАИФ, относно:
i)
съответствието и спазването на праговете на риска по член 44 от страна на рисковия профил на АИФ, оповестен в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС;
ii)
адекватността и ефективността на процеса за управление на риска, като конкретно се посочва дали са или ще бъдат предприети съответни коригиращи мерки в случай на действителни или очаквани пропуски;
д)
предоставя на висшето ръководство актуална информация относно текущото ниво на риск, поет от всеки управляван АИФ, и всички действителни или очаквани нарушения на праговете на риска по член 44, с което да осигури предприемането на навременни и подходящи действия.
2. Функцията по управление на риска разполага с необходимите правомощия и достъп до съответната информация, необходима за изпълнение на посочените в параграф 1 задачи.
Член 40
Политика за управление на риска
1. ЛУАИФ изработва, прилага и поддържа подходяща и документирана политика за управление на риска, с помощта на която се установяват всички съответни рискове, на които са изложени или могат да бъдат изложени управляваните от него АИФ.
2. Политиката за управление на риска включва необходимите процедури, които позволяват на ЛУАИФ да оцени за всеки управляван от него АИФ до каква степен е изложен на пазарен риск, ликвиден риск и риск от контрагента, както и на всички други рискове, включително оперативни рискове, които могат да бъдат съществени за всеки управляван от него АИФ.
3. Политиката за управление на риска на ЛУАИФ съдържа най-малко следните елементи:
а)
техники, инструменти и мерки, които позволяват да се постигне съответствие с изискванията на член 45;
б)
техники, инструменти и мерки, които позволят да се оцени и наблюдава ликвидният риск на АИФ при обичайни и при извънредни обстоятелства, включително чрез провеждането на редовни стрес-тестове в съответствие с разпоредбите на член 48;
в)
разпределяне в рамките на ЛУАИФ на свързаните с управление на риска отговорности;
г)
праговете на риска, установени съгласно член 44 от настоящия регламент, както и обосновка на начина, по който те са съобразени с рисковия профил на АИФ, оповестен на инвеститорите в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС;
д)
условията, съдържанието, честотата и лицата, на които посоченото в член 39 постоянна функция по управление на риска докладва.
4. Политиката за управление на риска включва описание на гаранциите, посочени в член 43, и по-специално:
а)
естеството на евентуални конфликти на интереси;
б)
предприети коригиращи мерки;
в)
причините, поради които се очаква тези мерки да доведат до независима работа на функцията по управление на риска;
г)
начина, по който ЛУАИФ възнамерява да гарантира, че гаранциите са винаги ефективни.
5. Политиката за управление на риска, посочена в параграф 1, е съобразена с естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на ЛУАИФ и на управлявания от него АИФ.
Член 41
Оценяване, контрол и преглед на политиката за управление на риска
1. ЛУАИФ оценява, контролира и периодично, поне веднъж годишно, прави преглед на:
а)
адекватността и ефективността на политиката за управление на риска и на мерките, процесите и техниките, посочени в член 45;
б)
степента до която ЛУАИФ съблюдава политиката за управление на риска и на мерките, процесите и техниките, посочени в член 45;
в)
адекватността и ефективността на мерките, предприети за отстраняване на слабостите във функционирането на процеса за управление на риска;
г)
постигнатите от функцията по управление на риска резултати;
д)
адекватността и ефективността на мерките, насочени към осигуряване на функционално и йерархично отделяне на функцията по управление на риска в съответствие с член 42.
Висшето ръководство определя в съответствие с принципа на пропорционалност колко често ще се извършва предвидения в първа алинея периодичен преглед, в зависимост от естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на ЛУАИФ и на управлявания от него АИФ.
2. В допълнение към периодичния преглед, посочен в параграф 1, системите за управление на риска подлежат на преглед, когато:
а)
са въведени съществени промени в политиките и процедурите за управление на риска и в мерките, процесите и техниките, посочени в член 45;
б)
вътрешни или външни събития показват, че е необходим допълнителен преглед;
в)
са направени съществени промени в инвестиционната стратегия и цели на управлявания АИФ.
3. ЛУАИФ актуализира системите за управление на риска въз основа на резултатите от прегледа, посочен в параграфи 1 и 2.
4. ЛУАИФ уведомява компетентния орган на своята държава членка по произход за всякакви съществени промени в политиката за управление на риска и в мерките, процесите и техниките, посочени в член 45.
Член 42
Функционално и йерархично отделяне на функцията по управление на риска
1. Смята се, че функцията по управление на риска е функционално и йерархично отделена от оперативните подразделения, включително от функцията по управление на портфейла, само когато са изпълнени всички от следните условия:
а)
лицата, ангажирани с функцията по управление на риска, не са подчинени на лицата, отговарящи за дейността на оперативните подразделения на ЛУАИФ, включително звеното за управление на портфейла;
б)
лицата, ангажирани с функцията по управление на риска, не са ангажирани с изпълнението на дейностите в рамките на оперативните подразделения, включително на звеното по управление на портфейла;
в)
възнагражденията на лицата, ангажирани с функцията по управление на риска, се определят в съответствие с постигането на целите на функцията, независимо от работата на оперативните подразделения, включително на функцията по управление на портфейла;
г)
възнагражденията на висшите служители, работещи във функцията за управление на риска, се контролират пряко от комитета по възнагражденията, когато има такъв.
2. Функционалното и йерархично отделяне на функцията по управление на риска в съответствие с параграф 1 се извършва по цялата йерархична структура на ЛУАИФ до управителния орган. Тя подлежи на преглед от управителния орган и от звеното на ЛУАИФ с функции по надзора, ако има такова.
3. Компетентните органи на държавата членка по произход на ЛУАИФ проверяват начина, по който ЛУАИФ изпълнява разпоредбите на параграфи 1 и 2 въз основа на критериите, посочени в член 15, параграф 1, втора алинея от Директива 2011/61/ЕС.
Член 43
Гаранции срещу конфликти на интереси
1. Гаранциите срещу конфликти на интереси, посочени в член 15, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС, гарантират най-малко, че:
а)
решенията, взети от функцията по управление на риска, се основават на надеждни данни, които се проверяват в необходимата степен от функцията по управление на риска;
б)
възнаграждението на лицата, ангажирани с функцията по управление на риска, отразява постигането на целите на функцията по управление на риска, независимо от резултатите на оперативните сектори, в които участват;
в)
функцията по управление на риска е предмет на подходящ независим преглед, за да се гарантира, че решенията са вземат независимо;
г)
функцията по управление на риска е представена в управителния орган или звеното по надзор, когато съществува такова, най-малко със същите правомощия както звеното по управление на портфейл;
д)
всички задължения, които влизат в конфликт с работата на функцията, са правилно отделени.
2. Когато е целесъобразно, като се отчитат естеството, мащабът и сложността на дейността на ЛУАИФ, посочените в параграф 1 гаранции предвиждат, че:
а)
извършването на функцията по управление на риска се разглежда редовно от звеното за вътрешен одит или ако не съществува такова - от външно лице, назначено от управителния орган;
б)
в случаите, в които е създаден комитет по риска, той е обезпечен с необходимите ресурси и неговите членове, които не са независими, не оказват неправомерно влияние върху работата на функцията по управление на риска.
3. Управителният орган на ЛУАИФ и звеното по надзора, когато има такова, въвеждат гаранции срещу конфликтите на интереси, посочени в параграфи 1 и 2, редовно правят преглед на тяхната ефективност и своевременно предприемат коригиращи действия за отстраняване на евентуални недостатъци.
Член 44
Прагове на риска
1. ЛУАИФ определя и прилага количествени или качествени, или и двата вида прагове на риска за всеки управляван от него АИФ, като взема предвид всички съответни рискове. Когато са определени само количествени прагове, ЛУАИФ трябва да може да обоснове този подход пред компетентния орган.
2. Качествените и количествените прагове на риска за всеки АИФ обхващат най-малкото следните рискове:
а)
пазарни рискове;
б)
кредитни рискове;
в)
ликвидни рискове;
г)
рискове от контрагента;
д)
оперативни рискове.
3. При определяне на праговете на риска ЛУАИФ взема предвид стратегиите и активите, използвани по отношение на всеки управляван от него АИФ, както и националните норми, приложими за всеки от тези АИФ. Тези прагове на риска са съобразени с рисковия профил на АИФ, оповестен на инвеститорите в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС, и се одобряват от управителния орган.
Член 45
Измерване и управление на риска
1. ЛУАИФ въвежда подходящи и ефективни организационни мерки, процеси и техники с цел да:
а)
установява, измерва, управлява и контролира по всяко време рисковете, на които са или могат да бъдат изложени управляваните от него АИФ;
б)
осигурява спазване на праговете, определени в съответствие с разпоредбите на член 44.
2. Посочените в параграф 1 мерки, процеси и техники са съобразени с естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на ЛУАИФ и на всеки управляван от него АИФ и отговарят на рисковия профил на АИФ, оповестен на инвеститорите в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС.
3. За целите на параграф 1 ЛУАИФ предприема следните действия за всеки управляван от него АИФ:
а)
въвежда организационни мерки, процеси и техники за измерване на риска, необходими да гарантират, че рисковете, свързани с откритите позиции, и техният принос към общия рисков профил са правилно измерени въз основа на ясни и надеждни данни и че мерките, процесите и техниките за измерване на риска са адекватно документирани;
б)
извършва периодични бек-тестове за преглед на валидността на мерките за измерване на риска, които включват базирани на модел прогнози и оценки;
в)
извършва периодични подходящи стрес-тестове и анализи на сценария с цел да набележи мерки в отговор на рисковете, възникващи от евентуални промени в пазарните условия, които може да повлияят неблагоприятно на АИФ;
г)
гарантира, че настоящото ниво на риск отговаря на праговете на риска в съответствие с член 44;
д)
установява, прилага и поддържа подходящи процедури, които в случай на действителни или очаквани нарушения на праговете на риска от страна на АИФ, водят до своевременни коригиращи действия в интерес на инвеститорите;
е)
осигурява подходящи системи и процедури за управление на ликвидността за всеки АИФ в съответствие с изискванията, определени в член 46.
РАЗДЕЛ 4
Управление на ликвидността
(член 16 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 46
Система и процедури за управление на ликвидността
ЛУАИФ са в състояние да докажат пред компетентните органи на своята държава членка по произход, че са въведени подходяща система и ефективни процедури за управление на ликвидността, както е посочено в член 16, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС, съобразени с инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката на обратно изкупуване на дялове от всеки АИФ.
Член 47
Контрол и управление на ликвидния риск
1. Посредством системата и процедурите за управление на ликвидността, посочени в член 46, се гарантира най-малко, че:
а)
ЛУАИФ поддържа равнище на ликвидност в АИФ, съобразено с поетите задължения, което се основава на оценка на относителната ликвидност на активите на АИФ на пазара, като се отчита необходимото време за ликвидация и цената или стойността, на която тези активи могат да бъдат ликвидирани, и степента, до която те се влияят от други пазарни рискове или фактори;
б)
ЛУАИФ контролира ликвидния профил на портфейла от активи на АИФ, като взема предвид пределния дял на отделните активи, които може да имат съществено въздействие върху ликвидността, както и съществените пасиви и задължения, в т.ч. и условни, които АИФ може да има по отношение на поетите задължения. За тази цел ЛУАИФ взема предвид профила на инвеститорите в АИФ, включително вида на инвеститорите, относителния размер на инвестициите и условията на обратно изкупуване на дялове, приложими по отношение на тези инвестиции;
в)
когато АИФ инвестира в други предприятия за колективно инвестиране, ЛУАИФ контролира подхода, възприет от управителите на тези предприятия за колективно инвестиране, по отношение на управлението на ликвидността, включително като прави периодични прегледи с цел да наблюдава промените на клаузите за обратно изкупуване на базовите дялове в предприятия за колективно инвестиране, в които инвестира АИФ. При спазване на разпоредбите на член 16, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС това задължение не се прилага, когато другите предприятия за колективно инвестиране, в които инвестира АИФ, се търгуват активно на регулиран пазар по смисъла на член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО или на еквивалентен пазар на трета страна;
г)
ЛУАИФ прилага и поддържа подходяща мерки и процедури за измерване на ликвидността, за да оцени количествените и качествените рискове по позициите и по планираните инвестиции, които имат съществено въздействие върху ликвидния профил на портфейла на активите на АИФ, за да може тяхното въздействие върху цялостния профил на ликвидността да бъде измерено по подходящ начин. Използваните за целта процедури гарантират, че ЛУАИФ притежава необходимите познания и разбиране за ликвидността на активите, в които е инвестирал или възнамерява да инвестира АИФ, включително, когато е приложимо, за обема на търговията и чувствителността на цените и/или за спредовете на отделните активи при обичайни и извънредни обстоятелства, свързани с ликвидността;
д)
ЛУАИФ разглежда и привежда в действие инструменти и процедури, включително специални процедури, необходими за управлението на ликвидния риск на всеки управляван от него АИФ. За всеки управляван от него АИФ ЛУАИФ определя случаите, при които тези инструменти и мерки могат да се използват при обичайни и извънредни обстоятелства, като взема предвид справедливото третиране на всички инвеститори на АИФ във връзка с всеки управляван от него АИФ. ЛУАИФ може да използва подобни инструменти и процедури само при тези обстоятелства и ако съответните оповестявания са направени в съответствие с член 108.
2. ЛУАИФ документира своите политики и процедури за управление на ликвидността, както е посочено в параграф 1, като ги преразглежда най-малко веднъж годишно и ги актуализира с всяко изменение или нова процедура.
3. В системата и процедурите си за управление на ликвидността, посочени в параграф 1, ЛУАИФ включва подходящи поетапни мерки с цел да реагира при очаквани или действителни затруднения с ликвидността или друго влошаване на ситуацията на АИФ.
4. Параграф 1, буква д) не се прилага, когато ЛУАИФ управлява АИФ от затворен тип, използващ ливъридж.
Член 48
Прагове при управлението на ликвидност и стрес-тестове
1. Като имат предвид естеството, мащаба и сложността на всеки управляван от тях АИФ, ЛУАИФ, когато е уместно, прилагат и поддържат адекватни прагове за ликвидност или неликвидност на АИФ, съответстващи на поетите от фонда задължения и политиката за обратно изкупуване на дялове и в съответствие с изискванията, определени в член 44, свързани с количествените и качествените прагове на риска.
ЛУАИФ следят за спазването на тези прагове и когато те са надвишени или има вероятност да бъдат надвишени, те определят изисквания (или необходимия) курс на действие. При определяне на подходящи действия ЛУАИФ преценяват адекватността на политиките и процедурите за управление на ликвидността, целесъобразността на ликвидния профил на активите на АИФ и влиянието на нетипични нива на искове за обратно изкупуване.
2. ЛУАИФ редовно провеждат стрес-тестове при обичайни и извънредни условия, свързани с ликвидността, с помощта на които оценяват ликвидния риск на всеки управляван от тях АИФ. Тестовете за устойчивост:
а)
се извършват въз основа на надеждна и актуална информация, в количествено изражение или в случаите, когато това не е подходящо - в качествено изражение;
б)
когато е уместно, се симулира недостиг на ликвидност на активите на АИФ и нетипични искания за обратно изкупуване;
в)
обхващат пазарни рискове и свързани с тях евентуални последици, включително искане за допълнително изплащане (margin calls), изисквания за обезпечения и кредитни линии;
г)
отразяват чувствителността на оценяването при неблагоприятни пазарни условия;
д)
се извършват с честота, която е съобразена с естеството на АИФ, като се вземат предвид инвестиционната стратегия, ликвидният профил, видът на инвеститорите и политиката за обратно изкупуване на дялове на АИФ, но поне веднъж годишно.
3. ЛУАИФ действат в най-добрия интерес на инвеститорите съобразно резултатите от стрес-тестовете.
Член 49
Съответствие между инвестиционна стратегия, ликвиден профил и политика за обратно изкупуване
1. За целите на член 16, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС се счита, че между инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката за обратно изкупуване на дялове на всеки управляван АИФ съществува съответствие, когато инвеститорите могат да поискат техните инвестиции да бъдат обратно изкупени по начин, отговарящ на справедливото третиране на всички инвеститори на АИФ и в съответствие с политиката за обратно изкупуване на АИФ и неговите задължения.
2. При оценяването на съответствието между инвестиционната стратегия, ликвидния профил и политиката за обратно изкупуване ЛУАИФ взема предвид и въздействието, което обратното изкупуване може да окаже върху базисните цени или спредовете на отделните активи на АИФ.
РАЗДЕЛ 5
Инвестиране в секюритизационни позиции
(член 17 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 50
Определения
За целите на настоящия раздел:
а)
„секюритизация“ означава секюритизация по смисъла на член 4, параграф 36 от Директива 2006/48/ЕО;
б)
„секюритизационна позиция“ означава секюритизационна позиция по смисъла на член 4, параграф 40 от Директива 2006/48/ЕО;
в)
„спонсор“ означава спонсор по смисъла на член 4, параграф 42 от Директива 2006/48/ЕО;
г)
„транш“ означава транш по смисъла на член 4, параграф 39 от Директива 2006/48/ЕО.
Член 51
Изисквания за запазен интерес
1. ЛУАИФ откриват експозиция към кредитния риск, свързан със секюритизация от името на един или повече управлявани от тях АИФ, само ако инициаторът, спонсорът или първоначалният кредитор изрично е оповестил на ЛУАИФ, че запазва постоянно значителен нетен икономически интерес, който по принцип не трябва да бъде по-малък от 5 %.
За запазване на значителен нетен икономически интерес от най-малко 5 % се смята само някое от следните:
а)
запазване на не по-малко от 5 % от номиналната стойност на всеки от траншовете, продадени или прехвърлени на инвеститори;
б)
в случай на секюритизация на револвиращи експозиции - запазване на интереса на инициатора в размер не по-малко от 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции;
в)
запазване на произволно избрани експозиции, съответстващи на не по-малко от 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции, ако в противен случай тези експозиции биха били секюритизирани при секюритизацията, при условие че броят на потенциално секюритизираните експозиции при инициирането е не по-малък от 100;
г)
запазване на транша за първа загуба и при необходимост на други траншове със същия или по-висок рисков профил от траншовете, прехвърлените или продадените на инвеститори, и чийто падеж не настъпва по-рано от падежа на траншовете, прехвърлени или продадени на инвеститори, така че запазването да се равнява общо на не по-малко от 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции;
д)
запазване на експозицията за първа загуба в размер на не по-малко от 5 % от всяка секюритизирана експозиция в схемата на секюритизация.
Нетният икономически интерес се изчислява при инициирането и се поддържа постоянно. По отношение на нетния икономически интерес, включително запазените позиции, интерес или експозиции, не може да се извършва редуциране на кредитния риск, поемане на къси позиции или други действия за хеджиране и той не може да бъде продаван. Нетният икономически интерес се определя по номиналната стойност на задбалансовите позиции.
Не се допуска многократно прилагане на изискванията за запазване при никоя схема за секюритизация.
2. Параграф 1 не се прилага, ако секюритизираните експозиции представляват вземания или условни вземания към институциите, посочени в член 122а, параграф 3, първа алинея от Директива 2006/48/ЕО, или са изцяло, безусловно и неотменяемо гарантирани от тези институции, и не се прилага за сделките, изброени в член 122а, параграф 3, втора алинея от Директива 2006/48/ЕО.
Член 52
Качествени изисквания относно спонсорите и инициаторите
Преди ЛУАИФ да открие експозиция към кредитен риск във връзка със секюритизация от името на един или повече от управляваните от него АИФ, той гарантира, че спонсорът и инициаторът:
а)
предоставят кредити въз основа на разумни и ясно определени критерии и имат ясно определен процес за одобряване, изменение, подновяване и рефинансиране на кредити за експозиции, които предстоят да бъдат секюритизирани, какъвто прилагат и по отношение на експозициите, които държат;
б)
са въвели и прилагат ефективни системи за управление на текущото администриране и наблюдение на техните рискови кредитни портфейли и експозиции, включително и за идентифициране и управление на проблемни кредити и за извършване на адекватни корекции на стойността и заделяне на провизии;
в)
адекватно диверсифицират всеки кредитен портфейл въз основа на целевия пазар и на цялостната кредитна стратегия;
г)
имат писмена политика за кредитния риск, която включва прагове за поемане на риск и политика по провизиране и описва по какъв начин този риск се измерва, наблюдава и контролира;
д)
предоставят лесен достъп до всички данни от съществено значение относно кредитното качество и резултатите от отделните базисни експозиции, паричните потоци и обезпечението на секюритизационните експозиции и такава информация, която е необходима за извършване на цялостни и добре информирани стрес-тестове на паричните потоци и на стойността на обезпеченията в подкрепа на базисните експозиции. За тази цел данните от съществено значение се определят към датата на секюритизацията, а при необходимост и след това с оглед на естеството на секюритизацията;
е)
предоставят лесен достъп до всички други данни от съществено значение, необходими на ЛУАИФ да спази изискванията, определени в член 53;
ж)
оповестяват размера на техния запазен нетен икономически интерес, както е посочено в член 51, както и всички въпроси, които биха могли да попречат на поддържането на задължителния минимален нетен икономически интерес, както е посочено в същия член.
Член 53
Качествени изисквания относно ЛУАИФ, притежаващи експозиции в секюритизации
1. Преди да бъдат изложени на кредитен риск във връзка със секюритизация от името на един или повече АИФ, а по целесъобразност и след това, ЛУАИФ доказват на компетентните органи за всяка от секюритизационните си позиции, че познават комплексно и задълбочено тези позиции и са приложили формалните политики и процедури за анализиране и вписване, подходящи за рисковия профил на съответните инвестиции на АИФ в секюритизирани позиции:
а)
информацията, оповестена от инициаторите или спонсорите съгласно член 51, в която се посочва нетният икономически интерес, поддържан постоянно от тях в схемата за секюритизация;
б)
рисковите параметри на отделната секюритизационна позиция;
в)
рисковите параметри на базовите експозиции, съставляващи секюритизационната позиция;
г)
репутацията и понесените загуби от страна на инициаторите или спонсорите при предишни секюритизации в съответните класове базови експозиции, съставляващи секюритизационната позиция;
д)
декларациите и оповестената информация от страна на инициаторите или спонсорите, или техните представители или консултанти за извършения от тях надлежен комплексен анализ по отношение на секюритизираните експозиции и - в съответните случаи - по отношение на качеството на обезпечението на секюритизираните експозиции;
е)
по целесъобразност - методологията и концепциите, на които се основава оценката на обезпеченията на секюритизираните експозиции, както и приетите от инициатора или спонсора правила за гарантиране на независимостта на оценителя;
ж)
всички структурни елементи на схемата за секюритизация, които могат значително да повлияят на представянето на секюритизационната позиция на АИФ, като договорните условия за разпределяне на приходите към различните траншове на секюритизацията и свързаните с тях задействащи механизми, кредитни улеснения, ликвидни улеснения, фактори, влияещи на пазарната стойност, и специфични за сделката определения за неизпълнение.
2. Когато ЛУАИФ е открил експозиция, която представлява значителна стойност от кредитния риск във връзка със секюритизация от името на един или повече АИФ, той редовно провежда стрес-тестове, подходящи за такива секюритизационни позиции в съответствие с член 15, параграф 3, буква б) от Директива 2011/61/ЕС. Стрес-тестът е съобразен с естеството, мащаба и сложността на риска, който е присъщ на секюритизационните позиции.
ЛУАИФ въвеждат официални процедури за наблюдение в съответствие с принципите, установени в член 15 от Директива 2011/61/ЕС, съобразени с рисковия профил на АИФ, по отношение на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция, за да наблюдават постоянно и своевременно информацията за представянето на експозициите, свързани с тези секюритизационни позиции. Тази информация включва (ако е свързана с конкретния вид секюритизация и без да се ограничава само до описаната тук информация) вида експозиция, процента на заеми с повече от 30, 60 и 90 дни на просрочие, проценти на неизпълнение, процент на предплащане, заемите, предмет на принудително изпълнение, вида на обезпечението и каква част от него се дава под наем, честотата на разпределение на кредитните оценки или други мерки, свързани с качеството на кредита в базисните експозиции, секторна и географска диверсификация, честотата на разпределение на съотношенията заем/стойност в граници, които позволяват да се направи лесно подходящ анализ на чувствителността. Когато самите базови експозиции представляват секюритизационни позиции, ЛУАИФ разполагат с посочената в настоящата алинея информация не само по отношение на базовите секюритизационни траншове, например името и кредитното качество на емитента, но и по отношение на характеристиките и показателите на базовите пулове, съставляващи тези секюритизационни траншове.
ЛУАИФ прилагат същите стандарти за анализ на дяловите участия и/или записаните емисии в секюритизации, които са закупили от трети лица.
3. За целите на съответния риск и управлението на ликвидността ЛУАИФ, които откриват експозиция към кредитен риск във връзка със секюритизация от името на един или повече АИФ, правилно идентифицират, измерват, наблюдават, управляват, контролират и докладват рисковете, които възникват поради несъответствия между активите и пасивите на съответния АИФ, риска от концентрация или инвестиционния риск, произтичащ от тези инструменти. ЛУАИФ гарантират, че рисковият профил на тези секюритизационни позиции съответства на размера и цялостната структура на портфейла, инвестиционните стратегии и целите на съответния АИФ, както е предвидено в устава на АИФ или в учредителните документи, проспекта и документите за предлагане.
4. ЛУАИФ гарантират в съответствие с изискванията, установени в член 18 от Директива 2011/61/ЕС, че е налице адекватна степен на вътрешно отчитане пред висшето ръководство, така че висшето ръководство да е напълно информирано при съществено поемане на експозиция във връзка със секюритизации, и че рисковете, произтичащи от тези експозиции, се управляват по задоволителен начин.
5. В докладите и оповестяванията, които се подават в съответствие с членове 22, 23 и 24 от Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ включват подходяща информация за експозициите към кредитен риск от секюритизация и техните процедури за управление на риска в тази област.
Член 54
Коригиращо действие
1. Когато, след като са открили експозиция към секюритизация, ЛУАИФ установят, че определянето и оповестяването на запазения интерес не отговарят на предвидените в настоящия регламент изисквания, те предприемат такива коригиращи действия, които са в най-добрия интерес на инвеститорите в съответния АИФ.
2. ЛУАИФ предприемат такива коригиращи действия, които са в най-добрия интерес на инвеститорите в съответния АИФ, когато към даден момент след поемане на експозицията запазеният интерес падне под 5 % и това не се дължи на естествения механизъм на плащане на сделката.
Член 55
Клауза за запазване на придобитите права
Членове 51-54 се прилагат по отношение на нови схеми за секюритизация, емитирани на или след 1 януари 2011 г. Членове 51-54 се прилагат след 31 декември 2014 г. по отношение на съществуващите схеми за секюритизация в случай на прибавяне на нови базисни експозиции или тяхната замяна след тази дата.
Член 56
Тълкуване
При липса на специално тълкувание, дадено от ЕОЦКП или от Съвместния комитет на Европейските надзорни органи, разпоредбите на настоящия раздел се тълкуват съобразно съответните разпоредби на Директива 2006/48/ЕО, както и насоките към член 122а на Директивата за капиталовите изисквания от 31 декември 2010 г. (9), издадени от Комитета на европейските банкови надзорници, и техните последващи изменения
РАЗДЕЛ 6
Организационни изисквания - общи принципи
(членове 12 и 18 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 57
Общи изисквания
1. ЛУАИФ:
а)
въвеждат, прилагат и поддържат процедури за вземане на решения и организационна структура, в която ясно са определени и документирани йерархичните връзки и са разпределени функциите и отговорностите;
б)
гарантират, че заинтересованите лица са запознати с процедурите, които трябва да се спазват за правилното изпълнение на своите служебни задължения;
в)
въвеждат, прилагат и поддържат адекватни механизми за вътрешен контрол, предназначени да осигурят спазването на решенията и процедурите на всички равнища в ЛУАИФ;
г)
въвеждат, прилагат и поддържат ефективно вътрешно докладване и съобщаване на информация на всички съответни нива в ЛУАИФ и ефективен информационен обмен с всяка заинтересована трета страна;
д)
поддържат подходяща и стриктна документация за своята стопанска дейност и вътрешна организация.
ЛУАИФ вземат предвид естеството, мащаба и сложността на дейността си, както и естеството и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
2. ЛУАИФ въвеждат, прилагат и поддържат системи и процедури, които осигуряват сигурността, целостта и поверителността на информацията, като се има предвид естеството на въпросната информация.
3. ЛУАИФ установяват, прилагат и поддържат адекватна политика за непрекъснатост на стопанската дейност, която има за цел, в случай на прекъсване на работата на техните системи и процедури, да предпази основната информация и функции, както и да поддържа услугите и дейностите или, когато това е невъзможно, своевременното възстановяване на информацията и функциите и своевременното възобновяване на техните услуги и дейности.
4. ЛУАИФ установяват, прилагат и поддържат счетоводни политики и процедури, както и правила за оценяване, които им дават възможност при искане от компетентния орган да му предоставят своевременно финансови отчети, които дават вярна и точна представа за тяхното финансово състояние и които отговарят на всички приложими счетоводни стандарти и норми.
5. ЛУАИФ въвеждат подходящи политики и процедури, за да гарантират, че политиките за обратно изкупуване на АИФ се оповестяват достатъчно подробно на инвеститорите преди да инвестират в АИФ и в случай на съществени промени.
6. ЛУАИФ наблюдават и редовно оценяват адекватността и ефективността на своите системи, механизми за вътрешен контрол и процедури, установени в съответствие с параграфи 1-5, и предприемат подходящи мерки за отстраняване на пропуски.
Член 58
Обработване на електронни данни
1. ЛУАИФ правят всичко необходимо за осигуряването на електронни системи, които да способстват за своевременното и правилно регистриране на всяка портфейлна трансакция или на записване за нова емисия или обратно изкупуване, когато е приложимо.
2. ЛУАИФ осигуряват висока степен на сигурност по време на обработката на електронните данни, както и целостта и поверителността на записаната информация, когато е необходимо.
Член 59
Счетоводни процедури
1. ЛУАИФ използват счетоводни политики и процедури, както се посочва в член 57, параграф 4, за да осигурят защитата на инвеститорите. Счетоводното отчитане се извършва по начин, който позволява всички активи и пасиви на АИФ да бъдат директно идентифицирани по всяко време. Ако даден АИФ има различни инвестиционни подразделения, се поддържат отделни сметки за тези инвестиционни подразделения.
2. ЛУАИФ въвеждат, прилагат и поддържат политики и процедури за отчитане и оценяване, за да гарантират, че нетната стойност на активите на всеки АИФ е точно изчислена въз основа на приложимите счетоводни норми и стандарти.
Член 60
Контрол от страна на управителния орган, висшето ръководство и звеното по надзора
1. При вътрешното разпределение на функциите ЛУАИФ гарантират, че управителният орган, висшето ръководство и звеното по надзора, ако има такова, отговарят за спазването от страна на ЛУАИФ на задълженията му съгласно Директива 2011/61/ЕС.
2. ЛУАИФ гарантира, че неговото висше ръководство:
а)
отговаря за изпълнението на общата инвестиционна политика за всеки управляван от него АИФ, както е описано съответно в устава или учредителните инструменти, проспекта или документите за предлагане на фонда;
б)
контролира одобрението на инвестиционните стратегии за всеки управляван от него АИФ;
в)
гарантира, че са установени и се прилагат политиките и процедурите за оценяване по член 19 от Директива 2011/61/ЕС;
г)
гарантира, че ЛУАИФ има постоянно действащо и ефективно звено за проверка на съответствието, дори ако тази функция се изпълнява от трета страна;
д)
осигурява и проверява периодично дали общата инвестиционна политика, инвестиционните стратегии и праговете на риска за всеки управляван АИФ се прилагат и спазват правилно и ефективно, дори ако функцията по управление на риска се изпълнява от трети страни;
е)
одобрява и преглежда периодично адекватността на вътрешните процедури за вземането на инвестиционни решения за всеки управляван от него АИФ, за да гарантира, че тези решения отговарят на одобрените инвестиционни стратегии;
ж)
одобрява и разглежда периодично политиката за управление на риска и процедурите, процесите и техниките за прилагане на тази политика, включително системата за ограничаване на риска за всеки управляван от него АИФ;
з)
отговаря за изготвянето и прилагането на политиката на възнаграждения в съответствие с приложение II към Директива 2011/61/ЕС.
3. ЛУАИФ гарантира също така, че висшето му ръководство и когато е уместно, неговият управителен орган или звеното по надзора:
а)
оценяват и периодично разглеждат ефективността на политиките, организацията и процедурите, установени с цел спазване на задълженията по Директива 2011/61/ЕС;
б)
вземат подходящи мерки за отстраняване на слабостите.
4. ЛУАИФ гарантира, че неговото висше ръководство получава редовно и най-малко веднъж годишно писмени отчети относно съответствието, вътрешния одит и управлението на риска, в които се посочва по-специално дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на пропуски.
5. ЛУАИФ гарантира, че неговото висше ръководство получава редовно доклади относно изпълнението на инвестиционните стратегии и на вътрешните процедури за вземане на инвестиционни решения, посочени в параграф 2, букви б)-д).
6. ЛУАИФ гарантира, че управителният орган или звеното по надзора, ако има такова, получава редовно писмени доклади по въпросите, посочени в параграф 4.
Член 61
Постоянно звено за проверка на съответствието
1. ЛУАИФ въвеждат, прилагат и поддържат адекватни политики и процедури, предназначени да установят всякакъв риск от неспазване от страна на ЛУАИФ на задълженията му по силата на Директива 2011/61/ЕС, и свързаните с това рискове, и въвеждат адекватни мерки и процедури, за да сведат до минимум този риск, както и да позволят на компетентните органи да упражняват ефективно правомощията си съгласно същата директива.
ЛУАИФ взема предвид естеството, мащаба и сложността на дейността си, както и естеството и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
2. ЛУАИФ установява и поддържа постоянно и ефективно действащо звено за проверка на съответствието, което функционира независимо и има следните отговорности:
а)
да наблюдава и редовно да оценява адекватността и ефективността на въведените в съответствие с параграф 1 мерки, политики и процедури, както и на действията, предприети за отстраняване на всички пропуски при спазването на задълженията от страна на ЛУАИФ;
б)
да консултира заинтересованите лица, отговорни за изпълнението на услугите и дейностите, и да им оказва помощ при спазване на задълженията на ЛУАИФ съгласно Директива 2011/61/ЕС.
3. С цел да се даде възможност на посоченото в параграф 2 звено да изпълнява задължения си правилно и независимо, ЛУАИФ гарантира, че:
а)
звеното за проверка на съответствието разполага с необходимите правомощия, средства, опит и достъп до всякаква важна информация;
б)
служителят за проверка на съответствието е назначен и отговаря за звеното за проверка на съответствието, както и за редовното докладване, но най-малко веднъж годишно, пред висшето ръководство относно въпросите на съответствието, като при необходимост посочва по-специално дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на установени пропуски;
в)
лицата в звеното за проверка на съответствието не участват в изпълнението на услугите или дейностите, които наблюдават;
г)
възнаграждението на служителя за проверка на съответствието и другите лица в звеното за проверка на съответствието се определя по начин, който не засяга и не е вероятно да засегне тяхната обективност.
ЛУАИФ обаче не е длъжен да спазва буква в) или г) от първа алинея, ако може да докаже, че с оглед естеството, размера или сложността на неговата стопанска дейност, както и на естеството и обхвата на извършваните от него услуги и дейности, това изискване не е оправдано и че звеното му за проверка на съответствието продължава да работи ефективно.
Член 62
Постоянно звено за вътрешен одит
1. ЛУАИФ, когато е уместно и съобразено с естеството, мащаба и сложността на дейността им, както и естеството и обхвата на дейностите по колективно управление на портфейли, извършвани в хода на тази стопанска дейност, установяват и поддържат звено за вътрешен одит, което е отделено и независимо от другите звена и дейности на ЛУАИФ.
2. Звеното за вътрешен одит, посочено в параграф 1:
а)
изработва, прилага и поддържа план за одит, с помощта на който проверява и оценява адекватността и ефективността на системите, механизмите и процедурите за вътрешен контрол на ЛУАИФ;
б)
издава препоръки въз основа на работата, извършена в съответствие с буква а);
в)
проверява съответствието с препоръките по буква б);
г)
докладва по въпроси, свързани с вътрешния одит.
Член 63
Лични сделки
1. За всяко съответно лице, което участва в дейности, които могат да доведат до конфликт на интереси или което има достъп до вътрешна информация по смисъла на член 1, параграф 1 от Директива 2003/6/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2003 г. относно търговията с вътрешна информация и манипулирането на пазара (пазарна злоупотреба) (10) или друга поверителна информация, свързана с АИФ или сделки със или за даден АИФ, ЛУАИФ въвежда, прилага и поддържа адекватни процедури, целта на които е да попречат на тези лица:
а)
да извършват лична сделка с финансови инструменти или други активи, която отговаря на един от следните критерии:
i)
сделката е предмет на член 2, параграф 1 от Директива 2003/6/ЕО;
ii)
сделката е свързана със злоупотреба или с неправомерно разкриване на поверителна информация;
iii)
сделката е в нарушение или има вероятност да наруши задължение на ЛУАИФ съгласно Директива 2011/61/ЕС;
б)
да консултират или да насърчават, освен в рамките на изпълнение на служебните им задължения или на договор за предоставяне на услуги, всяко друго лице да сключи лична сделка, посочена в буква а), подточки i) и ii), или която по друг начин би представлявала неправилно използване на информацията, свързана с висящи поръчки;
в)
да разкриват, освен в рамките на изпълнение на служебните им задължения или на договор за предоставяне на услуги и без да се засяга член 3, буква а) от Директива 2003/6/ЕО - всякаква информация или становище на друго лице, ако съответното лице знае или основателно би следвало да знае, че в резултат на такова разкриване това лице ще предприеме или има вероятност да предприеме едно от следните действия:
i)
да извърши лична сделка, посочена в буква а), подточки i) и ii), с финансови инструменти или други активи или която по друг начин би представлява неправилно използване на информацията, свързана с висящи поръчки;
ii)
да консултира или да насърчи друго лице да сключи такава лична сделка.
2. Мерките, посочени в параграф 1, имат за цел по-специално да гарантират, че:
а)
всяко съответно лице е запознато с ограниченията по отношение на личните сделки, предвидени в параграф 1, и с мерките, установени от ЛУАИФ във връзка с личните сделки и разкриването на информация по силата на параграф 1;
б)
ЛУАИФ е информирано незабавно за всяка лична сделка, сключена от съответно лице по параграф 1, чрез съобщение за такава сделка или чрез други процедури, които позволяват на ЛУАИФ да установи тези сделки;
в)
се води регистър на личните сделки, за които ЛУАИФ е информиран или които е установил, включително всяко разрешение или забрана във връзка с такава сделка.
За целите на буква б) от първа алинея когато някои дейности на ЛУАИФ се изпълняват от трети страни, ЛУАИФ гарантира, че субектът, извършващ дейността, поддържа регистър на личните сделки, извършени от съответното лице, обхванато от параграф 1, и при поискване незабавно предоставя тази информация на ЛУАИФ.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат за лични сделки:
а)
извършени като част от услуга за неограничено управление на портфейл, когато във връзка със сделката няма предварителна комуникация между управителя на портфейла и съответното лице или друго лице, за чиято сметка се извършва сделката;
б)
с ПКИПЦК или АИФ, които са предмет на надзора съгласно законодателството на държава членка, което изисква равностойно равнище на разпределение на риска сред техните активи, когато заинтересованото лице и другото лице, за чиято сметка се извършват сделката, не участват в управлението на това предприятие.
4. За целите на параграф 1 лична сделка също така включва сделка с финансов инструмент или други актив, извършена от името или за сметка на:
а)
заинтересовано лице;
б)
всяко лице, с което заинтересованото лице има семейна връзка или с което заинтересованото лице е в тесни връзки;
в)
лице, чието отношение със заинтересованото лице е такова, че заинтересованото лице има пряк или косвен съществен интерес от резултата от сделката, различен от такса или комисиона за извършването на търговията.
Член 64
Вписване на портфейлни трансакции
1. За всяка портфейлна трансакция, свързана с управляван от него АИФ, ЛУАИФ вписва незабавно информация, която е достатъчна за възстановяване на подробностите по отношение на поръчката и на извършената трансакция или на споразумението.
2. По отношение на портфейлни трансакции, извършени на място за изпълнение, посоченият в параграф 1 запис включва следната информация:
а)
името или друго обозначаване на АИФ и на лицето, действащо от името на АИФ;
б)
активът;
в)
количеството, при необходимост;
г)
видът на поръчката или трансакцията;
д)
цената;
е)
за поръчки - датата и точното време на предаване на поръчката, както и името или друго обозначаване на лицето, на което е предадена поръчката, или за трансакции - датата и точното време на решението за търгуване и извършване на трансакцията;
ж)
когато е приложимо, името на лицето, предаващо поръчката или извършващо трансакцията;
з)
причините за отмяна на поръчката, когато е приложимо;
и)
за извършени трансакции - контрагентът и идентификация на мястото на извършване на поръчката.
3. По отношение на портфейлни трансакции от АИФ, извършени извън място за изпълнение, посоченият в параграф 1 запис включва следната информация:
а)
името или друго обозначаване на АИФ;
б)
правната и друга документация, която е основание за портфейлната трансакция, включително по-специално изпълненото споразумение;
в)
цената.
4. За целите на параграфи 2 и 3 мястото на извършване на трансакция включва системен интернализатор, както е посочено в член 4, параграф 1, точка 7 от Директива 2004/39/ЕО, регулиран пазар, както е посочено в член 4, параграф 1, точка 14 от посочената директива, многостранна търговска система, както е посочено в член 4, параграф 1, точка 15 от посочената директива, създател на пазарна ликвидност, както е посочено в член 4, параграф 1, точка 8 от посочената директива, или друго предоставящо ликвидност лице или предприятие, което в трета страна извършва функция, подобна на функциите, изпълнявани от някое от изброените по-горе.
Член 65
Вписване на поръчките за записване и за обратно изкупуване
1. ЛУАИФ предприемат всички разумни стъпки, за да гарантират, че получените записвания за нова емисия на АИФ и, когато е приложимо, поръчки за обратно изкупуване се вписват без неоправдано забавяне след получаването на такава поръчка.
2. Този запис съдържа информация за следното:
а)
съответното АИФ;
б)
лицето, даващо или предаващо поръчката;
в)
лицето, получаващо поръчката;
г)
датата и часът на поръчката;
д)
условията и начинът на плащане;
е)
видът на поръчката;
ж)
датата на извършване на поръчката;
з)
броят на заявените или обратно изкупените дялове или акции или съответните суми;
и)
продажната или когато е приложимо, цената на обратно изкупуване на всеки дял или акция, или когато е приложимо, размерът на заявения и платен капитал;
й)
общата стойност на записваните или откупените дялове;
к)
брутната стойност на поръчката, включително такси за записване или нетната сума след таксата за обратно изкупуване.
Информацията по букви и), й) и к) се записва веднага щом стане налична.
Член 66
Изисквания относно поддържането на записите
1. ЛУАИФ гарантират, че всички записи, изисквани по членове 64 и 65, се запазват за период от поне пет години.
Въпреки това компетентните органи могат да изискат от ЛУАИФ да гарантира, че някой или всички от тези записи се съхраняват за по-дълъг период от време, като се взема предвид естеството на актива или портфейлната трансакция, ако това е необходимо, за да може компетентният орган да упражнява своите функции по надзора съгласно Директива 2011/61/ЕС.
2. След прекратяване на разрешение на ЛУАИФ за упражняване на дейност записите се запазват поне за оставащия период от петгодишния срок по параграф 1. Компетентните органи могат да изискат записите да бъдат съхранени за по-дълъг период.
Ако ЛУАИФ прехвърли отговорностите си по отношение на АИФ на друго ЛУАИФ, то гарантира, че записите по параграф 1 са достъпни за другото ЛУАИФ.
3. Записите се съхраняват на носител, който позволява съхранение на информацията за бъдещи справки от компетентния орган, и в такъв формат и по начин, които:
а)
позволяват на компетентния орган лесен достъп и възпроизвеждане на всички основни етапи от обработка на всяка портфейлна трансакция;
б)
позволяват извършването на корекции или други изменения, като съдържанието на записите преди такива корекции и изменения може да бъдат лесно установено;
в)
не позволяват никакви други манипулации или промени.
РАЗДЕЛ 7
Оценяване
(член 19 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 67
Политики и процедури по оценяване на активите на АИФ
1. ЛУАИФ установяват, поддържат, прилагат и разглеждат за всеки управляван от тях АИФ политики и процедури в писмена форма, с които се осигурява стабилен, прозрачен, разбираем и съответно документиран процес за оценяване. Политиката и процедурите за оценяване обхващат всички съществени аспекти на процеса на оценяване и процедурите за оценяване и контрол по отношение на съответния АИФ.
Без да се засягат изискванията на националното право и устава на АИФ и учредителните документи, ЛУАИФ гарантира, че по отношение на управляваните от него АИФ се прилагат справедливи, подходящи и прозрачни методи за оценяване. С политиките и процедурите по оценяване се установяват и изпълняват методите за оценяване, използвани за всеки вид актив, в който АИФ може да инвестира в съответствие с приложимото национално законодателство, устава на АИФ и учредителните документи. ЛУАИФ не може да инвестира в конкретен вид актив за първи път, освен ако е определен съответен метод или методи за оценяване за този конкретен вид актив.
Политиките и процедурите, с които се определят методите за оценяване, включват входящи данни, модели и критериите за подбор за ценообразуване и източници на пазарни данни. В тях се предвижда, че, когато е възможно и уместно, цените се получават от независими източници. Процесът на подбор на конкретна методика включва оценка на съответните налични методики, като се отчете чувствителността им към измененията на променливите величини и начинът, по който специфичните стратегии определят относителната стойност на активите в портфейла.
2. В политиките по оценяване се определят задълженията, ролите и отговорностите на всички заинтересовани страни в процеса на оценяване, включително на висшето ръководство на ЛУАИФ. Процедурите отразяват организационната структура, както е посочена в политиките по оценяване.
В политиките и процедурите по оценяване се разглежда най-малко следното:
а)
компетентността и независимостта на персонала, който оценява на практика активите;
б)
специфичните инвестиционни стратегии на АИФ и активите, в които АИФ може да инвестира;
в)
контролът върху избора на входящи данни, източниците и методите, използвани при оценяването;
г)
поетапни процедури за премахване на разликите в резултатите, получени при оценяване на стойността на активите;
д)
оценяване на корекции във връзка с размера и ликвидността на позиции или с промени в пазарните условия, в зависимост от случая;
е)
подходящото време за счетоводното приключване за целите на оценяването;
ж)
подходящата честота на оценяване на активите.
3. Когато е назначен външен оценител, в политиките и процедурите по оценяване се определя процедурата за обмен на информация между ЛУАИФ и външния оценител, за да се гарантира, че е предоставена цялата информация, необходима за извършване на оценяването.
С политиките и процедурите по оценяване се гарантира, че ЛУАИФ провежда първоначално и периодично комплексни проверки на третите страни, на които е възложил оценяването.
4. Когато самото ЛУАИФ извършва оценяването, политиките включват описание на гаранциите за функционално независимото изпълнение на задачата по оценяване в съответствие с член 19, параграф 4, буква б) от Директива 2011/61/ЕС. Тези гаранции предвиждат мерки за предотвратяване или ограничаване на действията на което и да е лице за упражняване на непозволено влияние върху начина, по който дадено лице извършва оценяването.
Член 68
Използване на модели за оценяване на активи
1. Ако за оценяване на активите на АИФ се използва модел, той и основните му характеристики се обясняват и обосноват в политиките и процедурите по оценяване. Причината за избора на модела, основните данни, използваните в модела допускания и обосновката за тяхното използване, както и ограниченията на базиращата се на модела оценка се отбелязват по подходящ начин.
2. С политиките и процедурите по оценяване се гарантира, че преди да се използва даден модел, той се утвърждава от лице с достатъчно опит, което не е участвало в изработването на модела. Процесът на утвърждаване се документира по подходящ начин.
3. Моделът подлежи на предварително одобрение от висшето ръководство на ЛУАИФ. Когато моделът е използван от ЛУАИФ, което само извършва оценяването, въпреки одобрението от висшето ръководство компетентният орган има право да изиска моделът да бъде заверен от външен оценител или одитор съгласно член 19, параграф 9 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 69
Последователно прилагане на политиките и процедурите по оценяване
1. ЛУАИФ гарантира, че политиките и процедурите по оценяване, както и определените методики за оценяване се прилагат последователно.
2. Политиките и процедурите по оценяване, както и определените методики се прилагат по отношение на всички активи в рамките на АИФ, като се има предвид инвестиционната стратегия, вида актив и, ако е приложимо, използването на различни външни оценители.
3. Ако не се налага извършаване на актуализация, политиките и процедурите се прилагат последователно във времето и източниците и правилата за оценяване остават непроменени във времето.
4. Процедурите по оценяване и определените методики на оценяване се прилагат последователно за всички АИФ, управлявани от ЛУАИФ, като се вземат под внимание инвестиционните стратегии и видовете активи, държани от АИФ, и, ако е приложимо, използването на различни външни оценители.
Член 70
Периодичен преглед на политиките и процедурите по оценяване
1. В политиките по оценяване се предвижда извършването на периодичен преглед на политиките и процедурите, включително на методиките за оценяване. Прегледът се провежда най-малко веднъж годишно и преди АИФ да започне да прилага нова инвестиционна стратегия или да придобие нов вид актив, който не е обхванат от действащата политика по оценяване.
2. В политиките и процедурите по оценяване се посочва как може да бъде извършена промяна в политиката по оценяване, включително в методиката, и в какви случаи това би било подходящо. Препоръките за промени в политиките и процедурите се представят на висшето ръководство, което преглежда и одобрява всяка промяна.
3. Функцията по управление на риска, посочена в член 38, разглежда и ако е необходимо, предоставя подходяща подкрепа относно политиките и процедурите за оценяване на активи.
Член 71
Преглед на отделни стойности на активи
1. ЛУАИФ гарантира, че всички активи, държани от АИФ, са справедливо и правилно оценени. ЛУАИФ документира по видове активи начина, по който са оценени уместността и точността на отделните стойности. ЛУАИФ е в състояние по всяко време да докаже, че портфейлите на управляваните от него АИФ са правилно оценени.
2. В политиките и процедурите за оценяване се установява процес на преразглеждане на индивидуалните стойности на активите, когато съществува значителен риск от неправилно оценяване, например в следните случаи:
а)
оценката се основава на цени, предоставени само от един единствен контрагент или брокер;
б)
оценката се основава на неликвидни борсови цени;
в)
оценката е повлияна от страни, свързани с ЛУАИФ;
г)
оценката е повлияна от други субекти, които могат да имат финансови интереси от представянето на АИФ;
д)
оценката се основава на цени, предоставени от контрагента, който е инициатор на инструмент, по-специално когато инициаторът финансира също позицията на АИФ в инструмента;
е)
оценката е повлияна от едно или повече лица в рамките на ЛУАИФ.
3. В политиките и процедурите по оценяване се описва процесът на извършване на преглед, включително достатъчно и подходящи проверки и контрол върху обосноваността на индивидуалните стойности. Обосноваността се оценява от гледна точка на наличието на подходяща степен на обективност. Тези проверки и контрол включват поне:
а)
проверка на стойностите чрез сравняването им със ценовите котировки на контрагенти и във времето;
б)
валидиране на стойностите чрез сравнение на реализираните цени с последните балансови стойности;
в)
отчитане на репутацията, последователността и качеството на източника на оценяване;
г)
сравнение със стойностите, генерирани от трета страна;
д)
проверка и документиране на изключенията;
е)
отбелязване и проучване на всякакви разлики, които изглеждат необичайни или се различават от показателя за оценка, установен за вида актив;
ж)
изпитване на неактуализирани цени и имплицитни параметри;
з)
сравнение с цените на всички свързани активи или техните хеджирани стойности;
и)
преглед на входящите данни, използвани от модела за ценообразуване, по-специално тези, към които получените чрез модела цени показват значителна чувствителност.
4. Политиките и процедурите по оценяване включват подходящи поетапни мерки за преодоляване на различията или други проблеми при оценяване на активите.
Член 72
Изчисляване на нетната стойност на активи на дял или акция
1. ЛУАИФ гарантира, че за всеки управляван от него АИФ нетната стойност на активите на дял или акция се изчислява при всяко емитиране, записване, обратно изкупуване или обезсилване на дялове или акции, но най-малко веднъж годишно.
2. ЛУАИФ гарантира, че процедурите и методите за изчисляване на нетната стойност на активите на дял или акция са изцяло документирани. ЛУАИФ редовно проверява процедурите и методите за изчисляване, както и тяхното прилагане, като съответно актуализира документацията.
3. ЛУАИФ гарантират, че в случай на неправилното изчисление на нетната стойност на актив съществуват коригиращи процедури.
4. ЛУАИФ гарантира, че броят на емитираните дялове или акции подлежи на редовни проверки, поне толкова често, колкото се изчислява цената на дял или акция.
Член 73
Професионални гаранции
1. Външните оценители предоставят, при поискване, професионални гаранции, с които доказват своята способност да изпълняват задачите по оценяване. Външните оценители предоставят професионалните гаранции в писмена форма.
2. Професионалните гаранции съдържат доказателства за квалификацията и способността на външния оценител да извърши точна и независима оценка, включително най-малко доказателства за:
а)
наличието на достатъчен персонал и технически ресурси;
б)
адекватни процедури, гарантиращи точна и независима оценка;
в)
адекватни познания и разбиране на инвестиционната стратегия на АИФ и на активите, които външният оценител трябва да оцени;
г)
достатъчно добра репутация и достатъчен опит в оценяването.
3. Когато външният оценител подлежи на задължителна професионална регистрация към компетентния орган или друг орган на държавата, в която е установен, в професионалната гаранция се посочва името на този орган или субект, включително съответните данни за контакт. В професионалната гаранция се посочват ясно законовите или подзаконовите разпоредби или норми за професионално поведение, които са задължителни за външния оценител.
Член 74
Честота на оценяването на активи, държани от АИФ от отворен тип
1. Оценяването на финансовите инструменти, държани от АИФ от отворен тип, се извършва всеки път, когато нетната стойност на активите на дял или акция се изчислява в съответствие с член 72, параграф 1.
2. Оценяването на други активи, държани от АИФ от отворен тип, се извършва най-малко веднъж годишно и всеки път, когато има доказателства, че последно определената стойност вече не е справедлива или вярна.
РАЗДЕЛ 8
Делегиране на функциите на ЛУАИФ
(член 20, параграфи 1, 2, 4 и 5 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 75
Общи принципи
Когато делегират задачата за извършване от тяхно име на една или повече функции, ЛУАИФ спазват в частност следните общи принципи:
а)
структурата по делегиране не позволява на ЛУАИФ да избегне отговорностите или задълженията си;
б)
задълженията на ЛУАИФ по отношение на АИФ и неговите инвеститори не се променят в резултат от делегирането;
в)
условията, които ЛУАИФ трябва да спазва, за да получи разрешение и да извършва дейности в съответствие с Директива 2011/61/ЕС, не са нарушени;
г)
процедурите по делегиране са под формата на писмено споразумение, сключено между ЛУАИФ и подизпълнителя;
д)
ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят изпълнява делегираните функции ефективно и в съответствие с действащите законови и регулаторни изисквания, и трябва да определи методи и процедури за текущ преглед на услугите, предоставяни от подизпълнителя. ЛУАИФ предприема подходящо действие, ако изглежда, че подизпълнителят не може да изпълнява функциите ефективно и в съответствие с действащите законови и нормативни изисквания;
е)
ЛУАИФ контролира ефективно работата на подизпълнителя и управлява рисковете, свързани с делегирането. За тази цел ЛУАИФ разполага по всяко време с необходимите експертни знания и ресурси за контрол на делегираните задачи. ЛУАИФ включва в споразумението правото да получава информация, да извършва проверки, правото на приемане и достъп, както и правото да издава инструкции и да контролира подизпълнителя. ЛУАИФ гарантира също така, че подизпълнителят контролира правилно изпълнението на делегираните задачи и управлява адекватно свързаните с делегирането рискове;
ж)
ЛУАИФ гарантира, че непрекъснатостта и качеството на делегираните функции или на делегираната задача по изпълнение на функциите се запазват и в случай на прекратяване на делегирането или чрез прехвърляне на делегираните функции или на делегираната задача по изпълнение на функциите към друга трета страна, или чрез поемане на тяхното изпълнение;
з)
съответните права и задължения на ЛУАИФ и на подизпълнителя са ясно разграничени и изложени в споразумението. По-специално ЛУАИФ гарантира договорно правото си да издава указания и да прекратява споразумението, правото си да получава информация, както и правото си да извършва проверки и правото на достъп до счетоводната документация и до помещенията. В споразумението се отбелязва, че подизпълнителят може да делегира задачи на друг подизпълнител само със съгласието на ЛУАИФ;
и)
когато делегирането е свързано с управлението на портфейл, то е в съответствие с инвестиционната политика на АИФ. Подизпълнителят получава инструкции от ЛУАИФ как да прилага инвестиционната политика и ЛУАИФ постоянно следи дали подизпълнителят ги спазва;
й)
ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят разкрива пред ЛУАИФ всяка промяна, която може да има съществено въздействие върху способността на подизпълнителя да изпълнява възложените функции ефективно и в съответствие с приложимите законови и нормативни изисквания;
к)
ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят пази всяка поверителна информация, свързана с ЛУАИФ, с АИФ, засегнат от делегирането, и с инвеститорите в този АИФ;
л)
ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят изработва, прилага и поддържа план за действие за възстановяване при бедствени ситуации и периодично изпробва системите за архивиране на данни, като взема предвид делегираните функции.
Член 76
Обективни причини за делегиране
1. ЛУАИФ предоставя на компетентните органи подробно описание, обяснение и доказателство за обективните причини, довели до делегирането. При оценяване на това дали цялата структура по делегирането се основава на обективни причини по смисъла на член 20, параграф 1, буква а) от Директива 2011/61/ЕС, се разглеждат следните критерии:
а)
оптимизиране на стопанските функции и процеси;
б)
икономии на разходи;
в)
експертният опит на подизпълнителя по отношение на администриране или на конкретни пазари или инвестиции;
г)
достъпът на подизпълнителя до световни търговски инструменти.
2. По искане от страна на компетентните органи ЛУАИФ предоставя допълнителни разяснения и документи, доказващи, че цялата структура по делегирането се основава на обективни причини.
Член 77
Характеристики на подизпълнителя
1. Подизпълнителят разполага с достатъчно ресурси и наема достатъчно персонал, притежаващ необходимите умения, знания и опит за правилното изпълнение на делегираните задачи, и има подходяща организационна структура, подпомагаща изпълнението на делегираните задачи.
2. Лицата, които действително извършват делегираните от ЛУАИФ дейности имат достатъчно опит, подходящи теоретични знания и практически опит в съответните функции. Професионалната им подготовка и естеството на функциите, които са изпълнявали в миналото, са подходящи за извършване на дейността.
3. Няма да се счита, че лицата, които действително управляват стопанската дейност на подизпълнителя, имат достатъчно добра репутация, ако съществува изобличаваща информация относно оценката за добра репутация и за доброто изпълнение на делегираните задачи, или ако има друга съществена информация, която се отразява върху тяхната добра репутация. Тази изобличаваща информация включва, но не се ограничава до престъпления, съдебни производства или административни санкции, които са от значение за изпълнението на делегираните задачи. Специално внимание трябва да се отдели на всички престъпления, свързани с финансови дейности, включително, но не само задължения, свързани с предотвратяване на изпирането на пари, непочтеност, измама или финансови престъпления, несъстоятелност или неплатежоспособност. Друга полезна информация включва информация, която показва, че лицето не е надеждно или почтено.
Когато професионални услуги, предоставяни от подизпълнителя, са регулирани в рамките на Съюза, изискванията, посочени в първа алинея, се считат за изпълнени, когато съответният надзорен орган е преразгледал критерия за „добра репутация“ в рамките на процедурата за издаване на разрешително за извършване на дейност, освен ако няма доказателства за противното.
Член 78
Делегиране на управлението на портфейл и управлението на риск
1. Настоящият член се прилага при делегиране на управлението на портфейл или управлението на риск.
2. Следните субекти се считат, че са получели разрешение или са регистрирани за целите на управлението на активи и подложат на надзор в съответствие с член 20, параграф 1, буква в) от Директива 2011/61/ЕС:
а)
управляващи дружества, получили разрешение по Директива 2009/65/ЕО;
б)
инвестиционни посредници, получили разрешение по Директива 2004/39/ЕО да извършват управление на портфейл;
в)
кредитни институции, лицензирани съгласно Директива 2006/48/ЕО, които имат разрешение по силата на Директива 2004/39/ЕО да извършват услуги по управление на портфейли;
г)
външни ЛУАИФ, получили разрешение по Директива 2011/61/ЕС;
д)
субекти на трети страни, получили разрешение или регистрирани за целите на управлението на активи и действително контролирани от компетентния орган на тези държави.
3. Когато за подизпълнител е определено предприятие от трета държава, трябва да бъдат изпълнени следните условия в съответствие с член 20, параграф 1, буква г) от Директива 2011/61/ЕС:
а)
наличието на писмено споразумение между компетентните органи на държавата членка по произход на ЛУАИФ и надзорните органи на предприятието подизпълнител;
б)
по отношение на предприятието подизпълнител споразумението по буква а) позволява на компетентните органи да:
i)
получат при поискване важна информация, необходима за изпълнение на техните надзорни функции, както е предвидено в Директива 2011/61/ЕС;
ii)
да получат достъп до документи, които са от значение за изпълнението на надзорните им задачи и се съхраняват в третата държава;
iii)
да извършват проверки на място в помещенията на предприятието подизпълнител. Практическите процедури за проверките на място се описват подробно в писменото споразумение;
iv)
да получават във възможно най-кратки срокове информация от надзорния орган в третата държава с цел разследване на предполагаеми нарушения на изискванията на Директива 2011/61/ЕС и мерките за прилагането ѝ;
v)
да си сътрудничат при принудително изпълнение в съответствие с националното и международното право, приложими по отношение на надзорния орган на третата държава и компетентните органи на ЕС в случаи на нарушение на изискванията на Директива 2011/61/ЕС и на мерките за нейното прилагане и съответното национално право.
Член 79
Ефективен надзор
Приема се, че делегирането възпрепятства ефективния контрол от страна на ЛУАИФ, когато:
а)
ЛУАИФ, неговите одитори и компетентните органи не разполагат с ефективен достъп до информацията, свързана с възложените функции, и до служебните помещения на подизпълнителя, или компетентните органи не са в състояние да упражняват тези права на достъп;
б)
подизпълнителят не си сътрудничи с компетентните органи на ЛУАИФ във връзка с делегираните функции;
в)
ЛУАИФ не предоставя на компетентните органи при поискване цялата необходима информация, за да могат органите да контролират дали изпълнението на делегираните функции съответства на изискванията на Директива 2011/61/ЕС и мерките по прилагането ѝ.
Член 80
Конфликт на интереси
1. В съответствие с член 20, параграф 2, буква б) от Директива 2011/61/ЕС критериите, спрямо които се преценява дали делегирането е в конфликт с интересите на ЛУАИФ или на инвеститор в АИФ, включват поне следното:
а)
когато ЛУАИФ и подизпълнителят са членове на една и съща група или имат други договорни отношения, степента до която подизпълнителят контролира ЛУАИФ или разполага с възможността да влияе на действията му;
б)
когато подизпълнителят и инвеститор в съответния АИФ са членове на една и съща група или имат други договорни отношения, степента до която инвеститорът контролира подизпълнителя или има възможността да влияе върху действията му;
в)
вероятността подизпълнителят да получи финансова печалба или да избегне финансова загуба за сметка на АИФ или на инвеститорите в АИФ;
г)
вероятността подизпълнителят да има интерес от резултата от услуга или дейност, предоставяна на ЛУАИФ или на АИФ;
д)
вероятността подизпълнителят да има финансов или друг стимул да предпочете интереса на друг клиент пред интересите на АИФ или на инвеститорите в АИФ;
е)
вероятността подизпълнителят да получава или да получи в бъдеще от лице, различно от ЛУАИФ, облага по отношение на дейностите по колективно управление на портфейл, предоставени на ЛУАИФ и на управляваните от него АИФ, под формата на пари, стоки или услуги, различни от стандартната комисиона или такса за такава услуга.
2. Функцията по управление на портфейл или риск може да се счита за функционално и йерархично отделена от други потенциално конфликтни задачи само когато са изпълнени следните условия:
а)
лицата, заети с изпълнение на задачите по управление на портфейла, не са ангажирани в изпълнението на потенциално несъвместими задачи, например свързани с упражняване на контрол;
б)
лицата, заети с изпълнението на задачи по управление на риска, не са ангажирани в изпълнението на потенциално конфликтни задачи, като оперативни задачи;
в)
лицата, заети с изпълнение на функции по управление на риска, не са обект на надзор от лицата, отговарящи за изпълнение на оперативните задачи;
г)
разделянето се гарантира по цялата йерархична структура на подизпълнителя до управителния орган и се разглежда от управителния орган и от звеното по надзора на подизпълнителя, когато има такова.
3. Приема се, че евентуални конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкривани на инвеститорите в АИФ само ако:
а)
ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят предприема всички разумни стъпки, за да установи, управлява и наблюдава потенциални конфликти на интереси, които могат да възникнат между него и ЛУАИФ, АИФ или инвеститорите в АИФ. ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят разполага с процедури, съответстващи на изискваните съгласно членове 31-34;
б)
ЛУАИФ гарантира, че подизпълнителят разкрива пред него потенциалните конфликти на интереси, както и процедурите и мерките, които трябва да приеме с цел преодоляване на такива конфликти на интереси, и ЛУАИФ ги оповестява пред АИФ и инвеститорите в АИФ в съответствие с член 36.
Член 81
Съгласие и уведомяване за възлагане на вторичен подизпълнител
1. Подизпълнителят може да възложи на друг подизпълнител, след като ЛУАИФ е изразил съгласието си в писмена форма.
Общо съгласие, дадено предварително от ЛУАИФ, не се счита за съгласие в съответствие с член 20, параграф 4, буква а) от Директива 2011/61/ЕС.
2. Съгласно член 20, параграф 4, буква б) от Директива 2011/61/ЕС уведомлението съдържа подробности за подизпълнителя, името на компетентния орган, ако вторичният подизпълнител е получил разрешение или е регистриран, вторично делегираните функции, засегнатите от вторичното възлагане АИФ, копие от писменото съгласие на ЛУАИФ и датата, на която вторичното възлагане влиза в сила.
Член 82
Случаи, в които вече не се смята,че дружество „пощенска кутия“ и ЛУАИФ управляват АИФ
1. Счита се, че ЛУАИФ се е превърнало в дружество „пощенска кутия“ и не може вече да управлява АИФ поне в една от следните ситуации:
а)
ЛУАИФ не разполага повече с необходимите експертни познания и ресурси да упражнява ефективен контрол върху делегираните задачи и да управлява свързаните с делегирането рискове;
б)
ЛУАИФ няма вече правомощия за вземане на решения в ключови области, които попадат под отговорността на висшето ръководство, или вече няма правомощия да изпълнява висши ръководни функции, по-специално във връзка с изпълнението на общата инвестиционна политика и инвестиционните стратегии;
в)
ЛУАИФ губи договорните си права да разпитва или проверява подизпълнителите си, да има достъп до тях или да издава указания или упражняването на тези права става невъзможно на практика;
г)
ЛУАИФ делегира изпълнението на функции по управление на инвестиции, до степен, която значително превишава упражняваните от самото ЛУАИФ функции по управление на инвестиции. При оценяването на степента на делегиране компетентните органи оценяват цялата структура по делегирането, като вземат под внимание не само активите, управлявани чрез делегиране, но и следните качествени критерии:
i)
видовете активи, в които е инвестирал АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, и значението, което управляваните чрез делегиране активи имат за профила на риска и за възвръщаемостта на АИФ;
ii)
значението на активите, управлявани чрез делегиране, за постигането на инвестиционните цели на АИФ;
iii)
географския и секторния обхват на инвестициите на АИФ,
iv)
рисковия профил на АИФ;
v)
вида на инвестиционните стратегии на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ;
vi)
видовете на делегираните задачи спрямо запазените задачи; както и
vii)
съвкупността от подизпълнители и техните вторични подизпълнители, тяхната географска сфера на действие и корпоративната им структура, включително дали за подизпълнител е определен субект, принадлежащ към същата корпоративна група като ЛУАИФ.
2. Комисията следи прилагането на настоящия член в контекста на развитието на пазара. Комисията извършва преглед на ситуацията след две години и, ако е необходимо, предприема подходящи мерки за допълнително уточняване на условията, при които се смята, че ЛУАИФ е делегирало функциите си в такава степен, че се е превърнало в дружество „пощенска кутия“ и вече не може да бъдат считано за лице, управляващо АИФ.
3. ЕОЦКП може да издаде насоки, за да се гарантира последователната оценка на структурите по делегиране в рамките на Съюза.
ГЛАВА IV
ДЕПОЗИТАР
РАЗДЕЛ 1
Особености на писмения договор
(член 21, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 83
Договорни особености
1. Между депозитаря, от една страна, и ЛУАИФ и/или АИФ, от друга страна се сключва договор, с които депозитарят се определя в съответствие с член 21, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС и който включва най-малко следните елементи:
а)
описание на услугите, които ще бъдат предоставяни от депозитаря, както и процедурите, които трябва да бъдат приети за всеки вид актив, в който АИФ може да инвестира, и които впоследствие се поверяват на депозитаря;
б)
описание на начина, по който функцията по съхранението и надзора трябва да бъде извършена, в зависимост от вида активи и географските региони, в които АИФ планира да инвестира. По отношение на задълженията по отговорно пазене в описанието се включват списъци със страните и процедурите за добавяне и/или премахване на страни от този списък. Това е в съответствие с информацията, предоставена в устава на АИФ, в учредителните документи и в документите за предлагането по отношение на активите, в които АИФ може да инвестира;
в)
заявление, в което се посочва, че отговорността на депозитаря не се променя от делегирането на функциите по отговорно пазене освен ако се е отказал от отговорността си в съответствие с член 21, параграф 13 или 14 от Директива 2011/61/ЕС;
г)
срокът на валидност и условията за изменение и прекратяване на договора, включително ситуациите, които могат да доведат до прекратяване на договора, и подробности относно процедурата по прекратяване и, ако е приложимо, процедурите, посредством които депозитарят следва да предаде цялата съществена информация на своя правоприемник;
д)
задълженията за поверителност, приложими по отношение на страните съгласно съответните законови и подзаконови разпоредби. Тези задължения не възпрепятстват възможността на компетентните органи да имат достъп до важни документи и информация;
е)
средствата и процедурите, посредством които депозитарят предава на ЛУАИФ или на АИФ цялата информация, необходима за изпълнение на техните задължения, включително упражняването на всички права, свързани с активи, и за да могат ЛУАИФ и АИФ да имат своевременна и точна представа за сметките на АИФ;
ж)
средствата и процедурите, посредством които ЛУАИФ или АИФ предават цялата необходима информация или гарантират, че депозитарят има достъп до цялата информация, от която се нуждае, за да изпълнява своите задължения, включително процедурите, гарантиращи, че депозитарят ще получава информация от други лица, назначени от АИФ или ЛУАИФ;
з)
информация дали депозитарят или трета страна, на която са делегирани функции по съхранение в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС, може повторно да използва активите, които са ѝ поверени, и условията, свързани с такава повторна употреба, ако има такива;
и)
процедурите, които се прилагат при планирането на изменение на устава на АИФ, учредителните документи или документите за предлагане, като подробно се описват ситуациите, при които депозитарят следва да бъде информиран или при които е необходимо предварително съгласие на депозитаря, за да се пристъпи към изменението;
й)
цялата необходима информация, която трябва да се обмени между АИФ, ЛУАИФ, трета страна, действаща от името на АИФ, или ЛУАИФ, от една страна, и депозитаря, от друга страна, свързана с продажбата, записването, обратното изкупуване, емитирането, анулирането и откупуването на дялове или акции от АИФ;
к)
цялата необходима информация, която трябва да се обмени между АИФ, ЛУАИФ, трета страна, действаща от името на АИФ или ЛУАИФ, и депозитаря, свързана с изпълнението от депозитаря на функцията по надзор и контрол;
л)
когато страните по договора възнамеряват да възложат на трета страна да изпълнява техните съответни задължения - ангажимент редовно да предоставят подробности на избраната трета страна и, при поискване, информация относно критериите, използвани при избора на третата страна, и предвидените стъпки за контрол на дейностите, извършвани от избраната трета страна;
м)
информация относно задачите и отговорностите на страните по споразумението по отношение на задълженията в областта на предотвратяване изпирането на пари и борбата с финансовия тероризъм;
н)
информация за всички парични сметки, открити на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, и процедурите, гарантиращи, че депозитарят ще бъде информиран при отварянето на нова сметка на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ;
о)
подробности относно поетапните процедури на депозитаря, включително идентифициране на лицата в АИФ и/или ЛУАИФ, към които депозитарят трябва да се обърне, когато започва такава процедура;
п)
ангажимент от страна на депозитаря да уведомява ЛУАИФ, когато научи, че разделението на активите не е или вече не е достатъчно, за да се осигури защита от несъстоятелност на третата страна, на която са делегирани функции по съхранение в дадена юрисдикция, в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС;
р)
процедурите, гарантиращи, че във връзка със задълженията си депозитарят може да прави запитвания относно дейността на ЛУАИФ и/или на АИФ, и да оценява качеството на предадената информация, включително чрез получаване на достъп до счетоводните книги на АИФ и/или ЛУАИФ или чрез посещения на място;
с)
процедурите, гарантиращи, че ЛУАИФ и/или АИФ може да разглежда работата на депозитаря във връзка с договорните му задължения.
2. Подробностите на средствата и процедурите, посочени в букви а)-с), се описват в договора за определяне на депозитар или във всяко последващо изменение на договора.
3. Договорът за избор на депозитаря или последващото изменение на договора, посочено в параграф 2, се изготвя в писмена форма.
4. Страните могат да се споразумеят да предават по електронен път цялата или част от информацията, която се обменя между тях, при условие че е гарантирано нейното правилно документиране.
5. Не е необходимо отделно писмено споразумение да се сключва за всеки АИФ, освен ако не е предвидено друго в националното законодателство; съществува възможност ЛУАИФ и депозитарят да сключат рамково споразумение, в което са изброени АИФ, управлявани от ЛУАИФ, по отношение на които се прилага споразумението.
6. Националното право, приложимо към договора, с който се определя депозитарят и всяко последващо споразумение, следва да бъдат уточнени.
РАЗДЕЛ 2
Общи критерии за оценка на пруденциалното регулиране и надзор, приложими за депозитарите в трети държави
(член 21, параграф 6, буква б) от Директива 2011/61/ЕС)
Член 84
Критерии за оценка на пруденциалното регулиране и надзор, приложими за депозитар в трета държава
За целите на член 21, параграф 6, буква б) от Директива 2011/61/ЕС, ефективността на пруденциалното регулиране и надзор, приложими за депозитар в трета държава, преценка дали те имат същия ефект като регулирането, предвидено в правото на Съюза, и ефективното му прилагане се оценяват по следните критерии:
а)
депозитарят трябва да получи разрешение и подлежи на текущ надзор от публичния компетентен орган, който разполага с адекватни ресурси за изпълнение на задачите си;
б)
в законодателството на третата държава са определени критерии за издаване на разрешение за упражняване на дейност на депозитар, които имат същия ефект като критериите, предвидени за упражняване на дейността на кредитни институции или инвестиционни посредници в рамките на Съюза;
в)
капиталовите изисквания, наложени на депозитаря в третата държава, имат същите последици като тези, прилагани в Съюза, в зависимост от това дали депозитарят е по същество еднакъв с кредитна институция или инвестиционен посредник в Съюза;
г)
оперативните условия, приложими по отношение на депозитаря в трета държава, имат същите последици като предвидените за кредитни институции или инвестиционни посредници в Съюза, в зависимост от естеството на депозитаря;
д)
изискванията по отношение на изпълнение на специфичните задължения като депозитар на АИФ, установени в законодателството на третата държава, имат същите последици като предвидените в член 21, параграфи 7-15 от Директива 2011/61/ЕС, мерките за нейното прилагане и съответното национално законодателство;
е)
в законодателството на третата държава се предвижда прилагането на достатъчно възпиращи правоприлагащи действия в случай на нарушение от страна на депозитаря на изискванията и условията, посочени в букви а)-д).
РАЗДЕЛ 3
Функции на депозитаря, задължения за надлежна проверка и за разделяне на активите
(член 21, параграфи 7-9 и член 21, параграф 11, буква в) и буква г), подточка iii) от Директива 2011/61/ЕС)
Член 85
Наблюдение на паричните потоци - общи изисквания
1. Когато парична сметка се поддържа или открива при един от субектите, посочени в член 21, параграф 7 от Директива 2011/61/ЕС, на името на АИФ, на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, или на името на депозитаря, действащ от името на АИФ, ЛУАИФ гарантира, че депозитарят получава при поемане на задълженията си и непрекъснато след това цялата информация, необходима за изпълнение на задълженията му.
2. За да има достъп до цялата информация, свързана с паричните сметки на АИФ, и да получи ясна представа за всички парични потоци на АИФ, депозитарят най-малко:
а)
бива информиран при назначаването му за всички съществуващи парични сметки, открити на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ;
б)
бива информиран при откриването на всяка нова парична сметка от АИФ или от ЛУАИФ, действащо от името на АИФ;
в)
получава цялата информация, свързана с паричните сметки, открити при субект на трета страна, директно от тези трети страни.
Член 86
Наблюдение на паричните потоци на АИФ
Депозитарят гарантира ефективното и правилно наблюдение на паричните потоци на АИФ и по-специално той най-малко:
а)
гарантира, че всички парични средства на АИФ са осчетоводени по сметки, открити при субекти, посочени в член 18, параграф 1, букви а), б) и в) от Директива 2006/73/ЕО, на съответните пазари, на които паричните сметки се изискват за целите на дейностите на АИФ, като тези субекти са обект на пруденциално регулиране и надзор, които имат същите последици като правото на Съюза, прилагат се ефективно и са в съответствие с принципите, установени в член 16 от Директива 2006/73/ЕО;
б)
прилага ефективни и подходящи процедури за равнение на всички движения на паричните потоци и прави такива равнения ежедневно или, в случай на редки движения на паричните потоци - когато движението на паричните потоци е факт;
в)
прилага подходящи процедури за определяне в края на работния ден на значителните парични потоци и по-специално тези, които могат да бъдат несъвместими с дейностите на АИФ;
г)
преразглежда периодично адекватността на тези процедури, включително чрез пълен преглед поне веднъж годишно на процедурата за равнение и гарантира, че паричните сметки, открити на името на АИФ, на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, или на името на депозитаря, действащ от името на АИФ, са включени в процедурата за равнение;
д)
следи текущо резултатите от процедурата по равнение и действията, предприети в резултат на несъответствия от процедурите за равнение и уведомява ЛУАИФ, ако дадено несъответствие не е било отстранено без неоправдано забавяне, а също така компетентните органи, ако ситуацията не може да бъде изяснена и/или коригирана;
е)
проверява съответствието между собствената си документация за паричните позиции с тази на ЛУАИФ. ЛУАИФ гарантира, че всички указания и цялата информация, свързана с паричната сметка, открита в трета страна, се изпращат на депозитаря, така че депозитарят е в състояние да извършва своя собствена процедура по равнение.
Член 87
Задачи във връзка записвания на дялове или акции
ЛУАИФ гарантира, че депозитарят предоставя информация относно плащанията, извършени от или от името на инвеститорите при записването на дялове или акции на АИФ в края на всеки работен ден, когато ЛУАИФ, АИФ или страна, действаща от негово име като посредник, отговарящ за администрирането на ценни книжа, получи такива плащания или нареждане от инвеститора. ЛУАИФ гарантира, че депозитарят получава всякаква друга важна информация, която му е необходима, за да гарантира, че плащанията се осчетоводяват по парични сметки, открити на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, или на името на депозитаря в съответствие с разпоредбите на член 21, параграф 7 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 88
Финансови инструменти, които се държат на отговорно пазене
1. Финансови инструменти, принадлежащи на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, които не могат да бъдат физически предадени на депозитаря, се включват в обхвата на задълженията по отговорно пазене на депозитаря, когато са изпълнени всички от следните изисквания:
а)
те са прехвърляеми ценни книжа, включително такива, които съдържат внедрени деривати, посочени в последната алинея на член 51, параграф 3 от Директива 2009/65/ЕО и член 10 от Директива 2007/16/ЕО на Комисията (11), инструменти на паричния пазар или дялове на предприятия за колективно инвестиране;
б)
те могат да бъдат регистрирани или държани в сметка пряко или косвено на името на депозитаря.
2. На отговорно пазене не могат да се държат финансови инструменти, които в съответствие с приложимото национално законодателство са само пряко регистрирани на името на АИФ със самия емитент или неговия агент, като лице по вписванията или посредник, отговарящ за администрирането на ценни книжа.
3. Финансови инструменти, принадлежащи на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, които могат да бъдат физически предадени на депозитаря, винаги се включват в обхвата на задълженията по отговорно пазене на депозитаря.
Член 89
Задължения по съхраняване на активите, държани на отговорно пазене
1. С цел да спази задълженията, предвидени в член 21, параграф 8, буква а) от Директива 2011/61/ЕС по отношение на финансови инструменти, държани на отговорно пазене, депозитарят гарантира най-малко, че:
а)
финансовите инструменти са надлежно регистрирани в съответствие с член 21, параграф 8, буква а), подточка ii) от Директива 2011/61/ЕС;
б)
записите и разделените сметки се поддържат по начин, осигуряващ тяхната точност, и по-специално отразяват съответствието с финансовите инструменти и паричните средства, държани за АИФ;
в)
равнението се прави редовно между вътрешните сметки и документацията на депозитаря и тези на всяка трета страна, на която са делегирани функции по отговорно пазене в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС;
г)
във връзка с финансовите инструменти, държани на отговорно пазене, се упражнява надлежна грижа с цел да се осигури висока степен на защита на инвеститорите;
д)
всички рискове, свързани с отговорното пазене по веригата на попечителските услуги, се оценяват и наблюдават и ЛУАИФ е информиран за всеки установен съществен риск;
е)
въведени са адекватни организационни мерки, за да се сведе до минимум рискът от загуба или намаляване на финансовите инструменти или на права във връзка с тези финансови инструменти в резултат на измама, лошо управление, неподходяща регистрация или небрежност;
ж)
проверява се правото на собственост на АИФ върху активите или правото на собственост на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ.
2. Изискванията на параграф 1, букви б)-д) от настоящия член продължават да се прилагат по отношение на депозитар, който е делегирал функциите по отговорно пазене на трета страна в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС. Той следва също да гарантира, че третата страна изпълнява изискванията на параграф 1, букви б)-ж) от настоящия член и задължението за разделяне, посочено в член 99.
3. Задълженията на депозитаря по съхраняване, посочени в параграфи 1 и 2, се прилагат прозрачно за базови активи, държани от финансови и/или правно-организационни структури, пряко или косвено контролирани от АИФ или от ЛУАИФ, действащо от името на АИФ.
Изискването, посочено в първа алинея, не се прилага по отношение на фондове, инвестиращи в други инвестиционни фондове (fund of funds), или фондове, организирани на принципа „основен фонд и захранващи фондове“ (master-feeder structures), когато базовите фондове имат депозитар, който държи на отговорно пазене активите на тези фондове.
Член 90
Задължения по съхраняване при проверката на собствеността и водене на регистри
1. ЛУАИФ предоставя на депозитаря, при поемане на неговите задължения и текущо след това, цялата информация, необходима на депозитаря да изпълнява своите задължения съгласно член 21, параграф 8, буква б) от Директива 2011/61/ЕС, и гарантира, че депозитарят получава цялата необходима информация от трети страни.
2. С оглед спазване на задълженията, посочени в член 21, параграф 8, буква б) от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят най-малко:
а)
има достъп, без излишно забавяне, до цялата важна информация, която му е необходима, за да може да изпълнява задълженията си по проверка на собствеността и водене на регистри, включително съответната информация, която трети страни трябва да предоставят на депозитаря;
б)
притежава достатъчна и надеждна информация, която потвърждава правото на собственост на АИФ или правото на собственост на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, върху активите;
в)
поддържа регистър за активите, за които е убеден, че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, има право на собственост. За да изпълни това свое задължение, депозитарят:
i)
вписва в регистъра, под името на този АИФ, активите, включително техните съответни условни суми, за които е убеден, че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, има право на собственост;
ii)
в състояние е да представи по всяко време всеобхватен и актуален опис на активите на АИФ, включително техните съответни условни суми.
За целите на параграф 2, буква в), подточка ii) депозитарят гарантира, че е въвел процедури, така че регистрираните активи не могат да бъдат записани, прехвърлени, обменени или доставени без депозитаря или неговия подизпълнител да бъде уведомен за тези сделки, и депозитарят има достъп, без неоправдано забавяне, до документни доказателства за всяка сделка и позиция от съответната трета страна. ЛУАИФ гарантира, че съответната трета страна предоставя на депозитаря, без необосновано забавяне, удостоверения или други писмени доказателства при всяка продажба или придобиване на активи или при корпоративно действие, произтичащо от емитирането на финансови инструменти, и поне веднъж годишно.
3. Във всеки случай депозитарят гарантира, че ЛУАИФ разполага и прилага подходящи процедури, чрез които проверява дали активите, придобити от управлявания от него АИФ, са надлежно регистрирани на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, и проверява съответствието между позициите в документацията на ЛУАИФ и активите, за които депозитарят е убеден, че АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, има право на собственост. ЛУАИФ гарантира, че всички указания и приложима информация, свързана с активите на АИФ, се изпращат на депозитаря, така че депозитарят да може да извършва собствена проверка или процедура по равнение.
4. Депозитарят изготвя и прилага поетапни процедура за случаите, когато се установи несъответствие, включваща уведомяване на ЛУАИФ и компетентните органи, ако ситуацията не може да бъде изяснена и/или коригирана.
5. Посочените в параграфи 1-4 задължения на депозитаря за водене на регистър се прилагат на прозрачен принцип върху базови активи, държани от финансови и/или правно-организационни структури, учредени от АИФ или от ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, с цел инвестиране в базовите активи и които се контролират пряко или косвено от АИФ или от ЛУАИФ, действащо от името на АИФ.
Изискването, посочено в първа алинея, не се прилага по отношение на фондове, инвестиращи в други инвестиционни фондове, или фондове, организирани на принципа „основен и захранващи фондове“, когато базовите фондове имат депозитар, който изпълнява функциите по проверка на собствеността и водене на регистър за активите на този фонд.
Член 91
Задължения на основните борсови посредници за докладване
1. Когато основен борсов посредник е назначен, ЛУАИФ гарантира, че, считано от датата на назначаване, е сключено споразумение, съгласно което основният борсов посредник е длъжен да предоставя на депозитаря в частност декларация на траен носител, съдържаща следната информация:
а)
стойностите на елементите, изброени в параграф 3, в края на всеки работен ден;
б)
подробности относно всякакви други въпроси, които са необходими, за да се гарантира, че депозитарят на АИФ получава актуална и точна информация относно стойността на активите, чието съхранение му е възложено в съответствие с член 21, параграф 11 на Директива 2011/61/ЕС.
2. Декларацията, посочена в параграф 1, се предоставя на депозитаря на АИФ не по-късно от края на следващия работен ден, за който тя се отнася.
3. Елементите, посочени в параграф 1, буква а), включват:
а)
общата стойност на активите, държани от основния борсов посредник за АИФ, когато функциите по съхранение са делегирани в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС, стойността на всеки от следните елементи:
i)
парични заеми, отпуснати на АИФ, и начислените по тях лихви;
ii)
ценни книжа, които трябва да бъдат доставени отново от АИФ при открити къси позиции, сключени от името на АИФ;
iii)
текущи суми за сетълмент, които трябва да бъдат платени от АИФ по силата на фючърсни договори;
iv)
паричните постъпления от къса продажба, държани от основния борсов посредник във връзка с къси позиции, сключени от името на АИФ;
v)
маржове на парични средства, държани от основния борсов посредник във връзка с открити фючърсни договори, сключени от името на АИФ. Това задължение е в допълнение към задълженията по членове 87 и 88;
vi)
пазарна стойност на експозиции при приключване на извънборсова трансакция, сключена от името на АИФ;
vii)
общата стойност на обезпечените задължения на АИФ спрямо основния борсов посредник; както и
viii)
всички други активи, свързани с АИФ;
б)
стойността на други активи, посочени в член 21, параграф 8, буква б) от Директива 2011/61/ЕС, държани като обезпечение от основния борсов посредник във връзка с обезпечени сделки, сключени по силата на споразумение за услуги на основен борсов посредник;
в)
стойността на активите на АИФ, във връзка с които основният борсов посредник е упражнил правото на ползване;
г)
списък на всички институции, в които основният борсов посредник държи или може да държи парични средства на АИФ в сметка, открита на името на АИФ или на името на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, в съответствие с член 21, параграф 7 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 92
Задължения по надзор - общи изисквания
1. В момента на неговото назначаване депозитарят оценява рисковете, свързани с естеството, мащаба и сложността на стратегията на АИФ и организацията на ЛУАИФ, за да изработи процедури по надзора, които са подходящи за АИФ и активите, в които той инвестира, и които след това въвежда и прилага. Тези процедури се актуализират редовно.
2. При изпълнението на своите задължения по надзора съгласно член 21, параграф 9 от Директива 2011/61/ЕС депозитарят извършва последващи проверки и проверки на процесите и процедурите, за които отговарят ЛУАИФ, АИФ или определена трета страна. При всички обстоятелства депозитарят гарантира, че съществува подходяща процедура за проверка и равнение, която е въведена, прилага се и често се преразглежда. ЛУАИФ гарантира, че всички указания, свързани с активи и дейности на АИФ, се изпращат на депозитаря, така че депозитарят да може да провежда собствена проверка или процедура по равнение.
3. Депозитарят въвежда ясна и подробна поетапна процедура за справяне със ситуации, при които в хода на изпълнение на задълженията си по надзора е констатирал потенциални пропуски, като при поискване предоставя на компетентните органи на ЛУАИФ подробности за процедурата.
4. Когато депозитарят започва да изпълнява задълженията си и текущо след това, ЛУАИФ му предоставя цялата информация, от която депозитарят се нуждае, за да изпълнява задълженията си съгласно член 21, параграф 9 от Директива 2011/61/ЕС, включително информацията, която трябва да се предоставя на депозитаря от трети страни. ЛУАИФ гарантира по-специално, че депозитарят има достъп до счетоводните книги и извършва проверки на място в помещенията на ЛУАИФ и в помещенията на всеки доставчик на услуги, назначен от АИФ или ЛУАИФ, като например администратори или външни оценители, и/или разглежда доклади и отчети от признати външни заверки, извършени от независими квалифицирани одитори или други експерти, с цел да осигури адекватността и целесъобразността на действащите процедури.
Член 93
Задължения във връзка със записвания и откупувания
За да спази разпоредбите на член 21, параграф 9, буква а) от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят изпълнява следните изисквания:
1)
Депозитарят гарантира, че АИФ, ЛУАИФ или посоченият субект е въвел, изпълнява и прилага подходяща и последователна процедура за:
i)
равнение на поръчките за записване с постъпленията от записвания, както и броя на дяловете или акциите, емитирани с получените от АИФ постъпления от записванията;
ii)
равнение на поръчките за обратно изкупуване с платените сделки по обратно изкупуване, както и броя на дялове или акции, отменени с платените от АИФ откупувания;
iii)
редовна проверка на целесъобразността на процедурата по равнение.
За целите на подточки i), ii) и iii) депозитарят редовно проверява по-специално съответствието между общия брой на дяловете или акциите по сметките на АИФ и общия брой на акциите или дяловете в обращение, които се съдържат в регистъра на АИФ.
2)
Депозитарят гарантира и редовно проверява съответствието на процедурите по продажба, емисия, обратно изкупуване, откупуване и анулиране на акции или дялове на АИФ с приложимото национално право и с устава или учредителните документи на АИФ и проверява дали тези процедури се прилагат ефективно.
3)
Честотата, с която депозитарят извършва проверките, съответства на честотата на записванията и обратното изкупуване.
Член 94
Задължения по оценяване на акции/дялове
1. С цел да спази изискванията на член 21, параграф 9, буква б) от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят:
а)
проверява текущо наличието и прилагането на подходящи и съгласувани процедури за оценка на активите на АИФ в съответствие с член 19 от Директива 2011/61/ЕС, с мерките за нейното прилагане, устава на АИФ и учредителните документи, както и
б)
гарантира, че политиките и процедурите за оценяване се прилагат ефективно и редовно се преразглеждат.
2. Депозитарят извършва процедурите толкова често, колкото това е предвидено в политиката по оценяване на АИФ, определена в член 19 от Директива 2011/61/ЕС и мерките за прилагането ѝ.
3. Когато депозитарят смята, че изчисляването на стойността на акциите или дяловете на АИФ не е било направено в съответствие с приложимото законодателство или устава на АИФ, или с член 19 от Директива 2011/61/ЕС, той уведомява ЛУАИФ и/или АИФ и гарантира, че се предприемат навременни коригиращи действия в най-добрия интерес на инвеститорите в АИФ.
4. Когато външен оценител е назначен, депозитарят проверява дали назначението на външния оценител е в съответствие с член 19 от Директива 2011/61/ЕС и мерките за прилагането ѝ.
Член 95
Задължения за изпълнение на указанията на ЛУАИФ
С цел да спази разпоредбите на член 21, параграф 9, буква в) от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят най-малко:
а)
изработва и прилага подходящи процедури, за проверка на спазването от АИФ или ЛУАИФ на приложимите законови и подзаконови актове, както и на устава на АИФ и учредителните документи. По-специално депозитарят следи за спазването от АИФ на ограниченията относно инвестициите и праговете за използване на ливъридж, посочени в документите за предлагане на АИФ. Тези процедури са съобразени с естеството, мащаба и сложността на АИФ;
б)
изработва и прилага поетапна процедура, ако АИФ е нарушил един от праговете или ограниченията, посочени в буква а).
Член 96
Задължения за навременен сетълмент на трансакции
1. С цел да спази разпоредбите на член 21, параграф 9, буква г) от Директива 2011/61/ЕС депозитарят въвежда процедура за констатиране на всяка ситуация, при която възнаграждение, свързано с операции, включващи активите на АИФ или на ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, не е преведено на АИФ в обичайните срокове, уведомява ЛУАИФ и, когато ситуацията не е била отстранена, изисква възстановяване на финансовите инструменти от страна на контрагента, когато това е възможно.
2. Когато трансакциите не се извършват на регулиран пазар, обичайните срокове се оценяват предвид условията, свързани с трансакциите (договори за извънборсови деривати или инвестиции в недвижимо имущество или в частни дружества).
Член 97
Задължения, свързани с разпределянето на прихода на АИФ
1. С цел да спази разпоредбите на член 21, параграф 9, буква д) от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят:
а)
гарантира, че изчисляването на нетния приход, деклариран от ЛУАИФ, се прилага в съответствие с устава на АИФ, учредителните документи и приложимото национално законодателство;
б)
гарантира, че са предприети подходящи мерки, когато одиторите на АИФ са изразили резерви по отношение на годишните финансови отчети. АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, предоставя на депозитаря цялата информация относно изразените във финансовите отчети резерви; както и
в)
проверява пълнотата и точността на плащанията на дивиденти, след като те са декларирани от ЛУАИФ, и, когато е уместно, на натрупаната лихва.
2. Когато депозитарят счита, че приходът не е бил изчислен в съответствие с приложимото право и с устава или учредителните документи на АИФ, той уведомява ЛУАИФ и/или АИФ и гарантира, че своевременно са били взети коригиращи мерки в най-добрия интерес на инвеститорите в АИФ.
Член 98
Надлежна проверка
1. С цел да изпълни задълженията, предвидени в член 21, параграф 11, буква в) от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят въвежда и прилага подходящо документирана процедура за надлежна проверка на избора и текущия контрол на подизпълнителя. Тази процедура се преразглежда редовно, поне веднъж годишно, и при поискване се предоставя на разположение на компетентните органи.
2. При избора и назначаването на трета страна, на която са делегирани функции по съхранение в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС, депозитарят упражнява всички надлежни умения, грижа и старание, за да се гарантира, че поверяването на финансови инструменти на тази трета страна осигурява адекватно ниво на защита. Той най-малко:
а)
оценява регулаторната и правната уредба, включително риска на държавата, риска при попечителство и привеждането в сила на договорите на третата страна. Тази оценка по-специално дава възможност депозитарят да определи потенциалните последици от несъстоятелност на третата страна върху активите и правата на АИФ. Ако депозитарят разбере, че разделението на активи не е достатъчно, за да се осигури защита от несъстоятелност поради законодателството на държавата, в която се намира третата страна, той незабавно уведомява за това ЛУАИФ;
б)
оценява дали практиките, процедурите и вътрешният контрол на третата страна са адекватни, за да се гарантира, че финансовите инструменти на АИФ или ЛУАИФ, действащо от името на АИФ, подлежат на грижи и закрила от висок стандарт;
в)
оценява дали финансовата стабилност и репутацията на третата страна са в съответствие с делегираните задачи. Тази преценка се основава на информацията, предоставена от евентуалната трета страна, както и други данни и информация, когато е налична;
г)
гарантира, че въпросната трета страна разполага с оперативните и технологични възможности да изпълнява делегираните задачи по отговорно пазене със задоволителна степен на защита и сигурност.
3. Депозитарят упражнява всички надлежни умения, грижа и старание при периодичния преглед и непрекъснато наблюдение, за да гарантира, че съответната трета страна продължава да спазва критериите, предвидени в параграф 1 от настоящия член, и условията, определени в член 21, параграф 11, буква г) от Директива 2011/61/ЕС. За тази цел депозитарят най-малко:
а)
наблюдава работата на третата страна и спазването от нейна страна на стандартите на депозитаря;
б)
гарантира, че въпросната трета страна упражнява високо ниво на грижи, предпазливост и старание при изпълнение на своите задачи по отговорно пазене и по-специално, че ефективно отделя финансовите инструменти в съответствие с изискванията на член 99;
в)
разглежда рисковете от попечителството, свързани с решението активите да се възложат на трета страна, и без неоправдано забавяне уведомява АИФ или ЛУАИФ за всяка промяна в тези рискове. Тази преценка се основава на информация, предоставена от третата страна, и други налични данни и информация. По време на сътресения на пазара или когато е установен риск, този преглед се извършва по-често и в по-голям обхват. Ако депозитарят узнае, че разделението на активи вече не е достатъчно, за да се осигури защита от несъстоятелност поради законодателството на държавата, в която се намира третата страна, тя незабавно уведомява за това ЛУАИФ.
4. Когато третата страна допълнително делегира някоя от функциите, които са ѝ делегирани, условията и критериите, посочени в параграфи 1, 2 и 3, се прилагат mutatis mutandis.
5. Депозитарят следи за спазването на член 21, параграф 4 от Директива 2011/61/ЕС.
6. Депозитарят разработва планове за действие в непредвидени ситуации за всеки пазар, на който определя трета страна да изпълнява задълженията по съхраняване в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС. Такъв план за действие в извънредни ситуации включва определяне на алтернативен доставчик, ако има такива.
7. Ако подизпълнителят вече не отговаря на изискванията, депозитарят взема мерки, включително прекратяване на договора, които са в най-добрия интерес на АИФ и неговите инвеститори.
Член 99
Задължение по разделяне
1. Когато функциите по съхранение са възложени изцяло или частично на трета страна, депозитарят гарантира, че третата страна, на която са делегирани функции по съхранение в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС, действа в съответствие със задължението за разделяне на активите, предвидено в член 21, параграф 11, буква г), подточка iii) от Директива 2011/61/ЕС, като проверява дали третата страна:
а)
води необходимата отчетност, за да може по всяко време и незабавно да бъдат разграничавани активите на АИФ, които са клиенти на депозитаря, от собствените му активи, активите на други клиенти, активите, държани от депозитаря за негова собствена сметка, и активите, държани за клиентите на депозитаря, които не са АИФ;
б)
поддържа отчетност по начин, осигуряващ нейната точност, и по-специално съответствие с активите, съхранявани за клиентите на депозитаря;
в)
редовно извършва равнение на своите вътрешни сметки и записи с тези на третата страна, на която е делегирал функции по съхранение в съответствие с член 21, параграф 11, трета алинея от Директива 2011/61/ЕС;
г)
въвежда подходящи организационни мерки, за да се сведе до минимум рискът от загуба или намаляване на финансовите инструменти или на права във връзка с тези финансови инструменти в резултат на злоупотреба с финансови инструменти, измама, лошо управление, неподходящо водене на регистри или небрежност;
д)
когато третата страна е субект, посочен в член 18, параграф 1, букви а), б) и в) от Директива 2006/73/ЕО, който подлежи на ефективно пруденциално регулиране и надзор, които имат същите последици като правото на Съюза и се прилагат ефективно, депозитарят взема необходимите мерки, за да гарантира, че паричните средства на АИФ се държат в сметка или сметки в съответствие с член 21, параграф 7 от Директива 2011/61/ЕС.
2. Когато депозитарят е делегирал функциите по отговорно пазене на трета страна в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС, контролът върху спазването от третата страна на задълженията по разделяне на активите има за цел да гарантира, че финансовите инструменти на клиентите са защитени от неплатежоспособност на тази трета страна. Ако съгласно приложимото право, включващо по-специално правото, уреждащо собствеността или несъстоятелността, изискванията, посочени в параграф 1, не са достатъчни, за да се постигне тази цел, депозитарят преценява какви допълнителни мерки трябва да се вземат с цел да се сведе до минимум рискът от загуба и да се поддържа необходимата степен на защита.
3. Параграфи 1 и 2 се прилагат mutatis mutandis, когато третата страна, на която са делегирани функции по съхранение в съответствие с член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС, е решила да делегира всички или част от своите функции по съхранение на друга трета страна в съответствие с член 21, параграф 11, трета алинея от Директива 2011/61/ЕС.
РАЗДЕЛ 4
Загуба на финансови инструменти, освобождаване от отговорност и обективни причини
(член 21, параграфи 12 и 13 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 100
Загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене
1. Смята се, че е настъпила загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене по смисъла на член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС, когато по отношение на финансов инструмент, държан на отговорно пазене от депозитаря или от трета страна, на която е делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, е изпълнено някое от следните условия:
а)
декларираното право на собственост на АИФ е доказано за невалидно, защото или е престанало да съществува, или никога не е съществувало;
б)
АИФ е окончателно лишен от правото си на собственост върху финансовия инструмент;
в)
АИФ безспорно не е в състояние пряко или косвено да се разпорежда с финансовия инструмент.
2. Установяването от ЛУАИФ на загубата на финансов инструмент се извършва по документиран процес, който е на разположение на компетентните органи. След като загубата е установена, инвеститорите се уведомяват незабавно посредством траен носител.
3. Финансов инструмент, държан на отговорно пазене, не се счита за загубен по смисъла на член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС, когато АИФ е окончателно лишен от правото си на собственост по отношение на конкретен инструмент, но този инструмент се замества със или е преобразувани в друг финансов инструмент или инструменти.
4. В случай на несъстоятелност на третата страна, на която е делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, загубата на финансов инструмент, държан на отговорно пазене, се установява от ЛУАИФ, ако едно от условията, посочени в параграф 1 е изпълнено със сигурност.
Най-късно в края на процедурата по несъстоятелност трябва да има правна сигурност по отношение на това дали някое от условията, определени в параграф 1, е изпълнено. ЛУАИФ и депозитарят следят отблизо производството по несъстоятелност, за да преценят дали всички или някои от финансовите инструменти, възложени на третата страна, на която е делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, са реално загубени.
5. Загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене, е налице, независимо от това дали условията, посочени в параграф 1, са изпълнени вследствие на измама, небрежност или друго преднамерено или неумишлено поведение.
Член 101
Освобождаване от отговорност съгласно член 21, параграф 12 от Директива 2011/61/ЕС.
1. Депозитарят не попада под отговорността, предвидена в член 21, параграф 12, втора алинея от Директива 2011/61/ЕС, при условие че може да докаже, че са изпълнени всички от следните условия:
а)
събитието, довело до загубата, не е резултат от действие или бездействие на депозитаря или на трета страна, на която е било делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, държани на отговорно пазене в съответствие с член 21, параграф 8, буква а) от Директива 2011/61/ЕС;
б)
не съществува разумна възможност депозитарят да предотврати възникването на събитието, което е довело до загубата, въпреки че е предприел всички предпазни мерки, характерни за надлежен депозитар, както е отразено в общите практики в сектора;
в)
депозитарят не е могъл да предотврати загубата, въпреки стриктната и изчерпателна надлежна проверка.
Това условие може да се счита за изпълнено, когато депозитарят е гарантирал, че депозитарят и третата страна, на която е делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, държани на отговорно пазене в съответствие с член 21, параграф 8, буква а) от Директива 2011/61/ЕС, са предприели всички от следните действия:
i)
създаване, въвеждане, прилагане и поддържане на структури и процедури и осигуряване на експертен опит, които са подходящи и съобразени с естеството и сложността на активите на АИФ, с цел да се установи навреме и да се следят редовно външни събития, които могат да доведат до загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене;
ii)
текущо оценяване на това, дали някое от събитията, посочени в подточка i), представляват значителен риск от загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене;
iii)
информиране на ЛУАИФ за констатираните значителни рискове и предприемане на подходящи действия, ако има такива, за да се предотврати или смекчи загубата на финансови инструменти, държани на отговорно пазене, когато са установени действителни или евентуални външни събития, за които се смята, че представляват значителен риск от загуба на финансов инструмент, държан на отговорно пазене.
2. Изискванията, посочени в параграф 1, букви а) и б), се считат за изпълнени в следните случаи:
а)
природни явления извън човешкия контрол или влияние;
б)
приемането на закон, указ, наредба, решение или заповед от правителство или държавен орган, включително съд или трибунал, които засягат финансовите инструменти, държани на отговорно пазене;
в)
война, бунтове или други големи внезапни драстични промени.
3. Изискванията, посочени в параграф 1, букви а) и б), не се считат за изпълнени в случай на счетоводна грешка, оперативна грешка, измама, неприлагане на изискването за отделяне на нивото на депозитаря или на третата страна, на която е било делегирано отговорното пазене на финансови инструменти, държани на отговорно пазене в съответствие с член 21, параграф 8, буква а) от Директива 2011/61/ЕС.
4. Настоящият член се прилага mutatis mutandis по отношение на подизпълнителя, когато депозитарят е сключил договор за прехвърляне на своята отговорност в съответствие с член 21, параграфи 13 и 14 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 102
Обективни причини за депозитаря да сключи договор за освобождаване от отговорност
1. Обективни причини за сключване на договор за освобождаване от отговорност в съответствие с член 21, параграф 13 от Директива 2011/61/ЕС са:
а)
ограничени до точни и конкретни обстоятелства, характерни за дадена дейност;
б)
в съответствие с политиките и решенията на депозитаря.
2. Обективните причини се определят всеки път, когато депозитарят възнамерява да се освободи от отговорност.
3. Смята се, че депозитарят има обективни причини за сключване на договор за освобождаване от отговорност в съответствие с член 21, параграф 13 от Директива 2011/61/ЕС, когато депозитарят може да докаже, че няма друга възможност, освен да делегира задълженията си по отговорно пазене на трета страна. По-специално такъв е случаят, когато:
а)
правото на третата страна изисква определени финансови инструменти да се държат на отговорно пазене от местен субект и съществуват местни субекти, които отговарят на критериите за делегиране, определени в член 21, параграф 11 от Директива 2011/61/ЕС; или
б)
ЛУАИФ настоява за поддържане на инвестиция в дадена юрисдикция въпреки предупрежденията на депозитаря, че това води до повишен риск.
ГЛАВА V
ИЗИСКВАНИЯ ЗА ПРОЗРАЧНОСТ, ЛИВЪРИДЖ, ПРАВИЛА, СВЪРЗАНИ С ТРЕТИ ДЪРЖАВИ, И ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ ЗА ПОТЕНЦИАЛНИТЕ ПОСЛЕДИЦИ ОТ ДЕЙНОСТТА НА ЛУАИФ
РАЗДЕЛ 1
Годишен доклад, оповестяване на информация на инвеститорите и докладване пред компетентните органи
(член 22, параграф 2, букви а)-д), член 23, параграф 4 и член 24, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 103
Общи принципи за годишния доклад
Цялата информация, предоставена в годишния доклад, включително информацията, посочена в настоящия раздел, се представя по начин, който осигурява важна по същество, надеждна, сравнима и разбираема информация. Годишният доклад съдържа информацията, която е необходима на инвеститорите във връзка с отделните структури на АИФ.
Член 104
Съдържание и форма на счетоводния баланс или отчета за активите и пасивите и отчета за приходите и разходите
1. Счетоводният баланс или отчетът за активите и пасивите съдържа най-малко следните елементи и съответните позиции съгласно член 22, параграф 2, буква а) от Директива 2011/61/ЕС:
а)
„активи“, включващи ресурсите, контролирани от АИФ в резултат на минали събития, от които се очаква АИФ да получи бъдещи икономически изгоди. Активите се класифицират допълнително в съответствие със следните позиции:
i)
„инвестиции“, включващи, но не само, дългови и капиталови ценни книжа, недвижими имоти и собственост и техните деривати;
ii)
„пари и парични еквиваленти“, включващи, но не само, касови наличности, безсрочни депозити и отговарящи на условията краткосрочни ликвидни инвестиции;
iii)
„вземания“, включващи, но не само вземания по отношение на дивиденти и лихви, продадени инвестиции, суми, дължими от брокери, и „предоставени аванси“, включително, но не само суми, платени предварително във връзка с разходи на АИФ;
б)
„пасиви“, включващи настоящи задължения на АИФ, произтичащи от минали събития, уреждането на които се очаква да доведе до изходящ поток на ресурси от АИФ, носещи икономически ползи. Пасиви се класифицират допълнително в съответствие със следните позиции:
i)
„задължения“, включващи, но не само, суми, платими във връзка с покупката на инвестиции или обратно изкупуване на дялове или акции в АИФ, и суми, дължими на брокери и „начислени разходи“, включително, но не само, задължения за управленските такси, консултантски такси, такси за постигнати резултати, лихви и други разходи, направени в хода на операциите на АИФ;
ii)
„заеми“, включващи, но не само суми, дължими на банки и други контрагенти;
iii)
„други пасиви“, включващи, но не само суми, дължими на контрагентите за обезпечение при връщането на ценни книжа, предоставени в заем, отложени приходи и платими дивиденти и разпределения;
в)
„нетни активи“, представляващи остатъчния дял в активите на АИФ след приспадане на всички негови пасиви.
2. Отчетът за приходите и разходите съдържа най-малко следните елементи и съответните позиции:
а)
„приход“, представляващ всяко увеличение на икономическите ползи през отчетния период под формата на входящ поток или увеличение на активите, или намаление на пасивите, което води до увеличение на нетните активи, различни от увеличенията, свързани с вноските на инвеститорите. Приходът се класифицира допълнително в съответствие със следните позиции:
i)
„инвестиционен приход“, който може да бъде допълнително класифициран като:
-
„приход от дивиденти“ по отношение на дивидентите по капиталови инвестиции, на които АИФ има право,
-
„приход от лихви“ по отношение на лихви по дългови инвестиции и парични средства, на които АИФ има право,
-
„приход от отдаване под наем“, свързан с прихода от наеми от инвестиции в недвижима собственост, на който АИФ има право;
ii)
„реализирана печалба от инвестиции“, която представлява печалба от освобождаването от инвестиции;
iii)
„нереализирана печалба от инвестиции“, която представлява печалба от преоценката на инвестиции; както и
iv)
„друг приход“, включващ, но не само, приходи от такси от ценни книжа, предоставени в заем, и от други източници;
б)
„разходи“, представляващи намаления на икономическите ползи през отчетния период под формата на изходящи потоци или изчерпване на активи или натрупването на пасиви, което води до намаляване на нетните активи, различни от тези, свързани с разпределянето към инвеститорите. Разходите се класифицират допълнително в съответствие със следните позиции:
-
„такси за инвестиционно консултиране или управление“, които представляват договорни такси, дължими на консултанта или ЛУАИФ,
-
„други разходи“, включително, но без да се ограничава до административни такси, професионални хонорари, попечителски такси и лихва. Отделни позиции, ако са съществени по характер, следва да се оповестяват отделно,
-
„реализирана загуба от инвестиции“, която представлява загуба от освобождаването от инвестициите,
-
„нереализирана загуба от инвестиции“, която представлява загуба от преоценката на инвестиции;
в)
„нетен приход или нетен разход“, което в зависимост от случая представлява превишението на прихода над разхода или на разхода над прихода.
3. Структурата, номенклатурата и терминологията на позициите е в съответствие с приложимите счетоводни стандарти или с приетите от АИФ правила, както и със законодателството приложимо на територията, на която е установен АИФ. Тези позиции могат да бъдат изменени или допълнени, за да се гарантира съответствие с гореизложеното.
4. Допълнителни позиции, заглавия и междинни сборове се представят, когато такова представяне е важно за разбиране на финансовото състояние на АИФ в счетоводния баланс или отчета за активите и пасивите или за разбирането на финансовите резултати на АИФ в съдържанието и формата на отчета за приходите и разходите. При необходимост допълнителната информация се представя в пояснителните бележки към финансовите отчети. Целта на бележките е да представят текстово описание или разбивка на позициите, представени в първичните отчети, и информация за позициите, които не отговарят на условията за признаване в тези отчети.
5. Всеки съществен клас от сходни позиции се представя отделно. Отделни позиции, ако са съществени, се оповестяват. Съществеността се оценява в съответствие с изискванията на приетата отчетна рамка.
6. Представянето и класификацията на позициите в счетоводния баланс или отчета за активите и пасивите се запазват от един отчетен или счетоводен период за следващия период, освен ако е очевидно, че друго представяне или класификация ще бъдат по-подходящи, когато например промяна в инвестиционната стратегия води до различни търговски модели или счетоводен стандарт налага промяна в представянето.
7. По отношение на съдържанието и формата на отчета за приходите и разходите, посочени в приложение IV, всички позиции приходи и разходи се признават в даден период в отчета за приходите и разходите, освен ако даден счетоводен стандарт, приет от АИФ, не изисква друго.
Член 105
Доклад за дейностите през финансовата година
1. Докладът за дейността през финансовата година включва най-малко:
а)
преглед на инвестиционните дейности по време на годината или периода и преглед на портфейла на АИФ в края на годината или в края на периода;
б)
преглед на резултатите от представянето на АИФ през годината или периода;
в)
съществени промени, както е определено по-долу в информацията, посочена в член 23 от Директива 2011/61/ЕС, които не са представени във финансовите отчети.
2. Докладът включва справедлив и балансиран преглед на дейностите и резултатите от представянето на АИФ, като съдържа и описание на главните рискове и инвестиционната или икономическа несигурност, пред които може да е изправен АИФ.
3. Анализът включва основни финансови и нефинансови показатели за представяне, свързани с този АИФ, доколкото това е необходимо за разбирането на инвестиционните дейности на АИФ или неговите резултати. Информацията, представена в доклада, е в съответствие с националните норми на държавата, в която е установен АИФ.
4. Информацията в доклада за дейността през финансовата година е част от доклада на съвета на директорите или на управителите на инвестиции, тъй като той обикновено се представя заедно с финансовите отчети на АИФ.
Член 106
Съществени промени
1. Всякакви промени в информацията се считат за съществени по смисъла на член 22, параграф 2, буква г) от Директива 2011/61/ЕС, ако има значителна вероятност, че разумен инвеститор, като се запознае с тази информация, би преразгледал своята инвестиция в АИФ, включително, тъй като тази информация може да се отрази на способността на инвеститора да упражни правата си във връзка с инвестицията или по друг начин да накърни интересите на един или повече инвеститори в АИФ.
2. С цел да спази разпоредбите на член 22, параграф 2, буква г) от Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ преценява промените в информацията, посочена в член 23 от Директива 2011/61/ЕС, през финансовата година в съответствие с параграф 1 от настоящия член.
3. Информацията се оповестява в съответствие с изискванията на счетоводните стандарти и счетоводните норми, приети от АИФ, заедно с описание на всяко евентуално или очаквано въздействие върху АИФ и/или инвеститорите в АИФ. Допълнителни оповестявания се правят, когато спазването на конкретни изисквания на счетоводните стандарти и счетоводните норми може да се окаже недостатъчно, за да могат инвеститорите да разберат ефекта от промяната
4. Когато информацията, която трябва да бъде оповестена в съответствие с параграф 1, не е обхваната от приложимите за АИФ счетоводни стандарти или неговите счетоводни норми, се предоставя описание на съществените промени заедно с всяко евентуално или очаквано въздействие върху АИФ и/или инвеститорите в АИФ.
Член 107
Оповестяване на възнаграждения
1. Когато се предоставя информация, изисквана съгласно член 22, параграф 2, буква д) от Директива 2011/61/ЕС, се посочва дали общото възнаграждение е свързано с някое от следните:
а)
общото възнаграждение по отношение на целия персонал на ЛУАИФ, като се посочва броят на бенефициерите;
б)
общото възнаграждение на персонала на ЛУАИФ, който изцяло или частично участва в дейностите на АИФ, като се посочва броят на бенефициерите;
в)
делът на общото възнаграждение на персонала на ЛУАИФ, който може да бъде отнесен към АИФ, като се посочва броят на бенефициерите.
2. Когато е уместно, в общия размер на възнагражденията за финансовата година се посочва и натрупаната лихва, платена от АИФ.
3. Когато информацията се разкрива на равнището на ЛУАИФ, се предоставя разпределение или разбивка за всеки АИФ, доколкото тази информация е налице или е леснодостъпна. Като част от това оповестяване се включва описание на начина, по който е направено разпределението или разбивката.
4. ЛУАИФ предоставя обща информация относно финансовите и нефинансовите критерии на политиките и практиките за определяне на възнагражденията за съответните категории персонал, за да даде възможност на инвеститорите да оценят съществуващите стимули. В съответствие с принципите, посочени в приложение II към Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ оповестява най-малко информацията, необходима, за да се разбере рисковият профил на АИФ и мерките, които приема, за да избегне или управлява конфликтите на интереси.
Член 108
Периодично оповестяване на информация пред инвеститорите
1. Информацията, посочена в член 23, параграф 4 от Директива 2011/61/ЕС, се представя по ясен и разбираем начин.
2. Когато оповестява процента на активите на АИФ, които подлежат на специални процедури поради неликвидния им характер в съответствие с член 23, параграф 4, буква а) от Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ:
а)
предоставя преглед на всички специални процедури, включително дали те се отнасят до видове сметки, използвани за разделяне на неликвидни активи от по-ликвидни инвестиции (side pockets), ограничения върху откупувания (gates) или други подобни механизми, методологията за оценяване, прилагана към активите, които са предмет на такива условия, и начинът, по който се прилагат таксите за управление и за постигнати резултати по отношение на тези активи;
б)
оповестява тази информация като част от периодичното докладване във връзка с АИФ на инвеститорите, както се изисква от устава или учредителните документи на АИФ, или едновременно с проспекта и документите за предлагане и - като минимум - едновременно с годишния доклад в съответствие с член 22, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС.
Процентът на активите на АИФ, които подлежат на специалните процедури, посочени в член 1, параграф 5, се изчислява като нетната стойност на тези активи, които са предмет на специални процедури, се разделя на нетната стойност на активите на съответния АИФ.
3. За всеки нов подход за управление на ликвидността на АИФ в съответствие с член 23, параграф 4, буква б) от Директива 2011/61/ЕС ЛУАИФ:
а)
за всеки управляван от тях АИФ, който не е от затворен тип и не използва ливъридж, уведомят инвеститорите, когато правят промени в системите и процедурите за управление на ликвидността, посочени в член 16, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС, които са от съществено значение по смисъла на член 106, параграф 1;
б)
незабавно уведомяват инвеститорите, когато активират механизми за разделяне на неликвидни активи от по-ликвидни инвестиции като (side pockets), ограничения върху откупуванията (gates) или други подобни специални процедури или когато решат да преустановят обратното изкупуване;
в)
правят преглед на промените в правилата относно ликвидността, независимо дали последните представляват специални процедури. Когато е приложимо, в прегледа се включват условията, при които е разрешено обратно изкупуване, и обстоятелствата, при които се прилага преценка на ръководството. Също така се включва всяко гласуване или други ограничения, които могат да бъдат упражнявани, продължителността на периода на блокиране (lock-up) или разпоредба относно „първи по ред“ или „процентно изискване“ във връзка с ограниченията при обратно изкупуване (gates) и при преустановяване на обратното изкупуване.
4. При оповестяването на рисковия профил на АИФ в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС се посочват:
а)
мерки за оценка на чувствителността на портфейла на АИФ към най-важните рискове, на които АИФ е или може да бъде изложен;
б)
ако установените от ЛУАИФ прагове на риска са били или е вероятно да бъдат надвишени и когато тези прагове са били превишени, описание на обстоятелствата и предприетите коригиращи мерки.
Информацията се оповестява на инвеститорите като част от периодичното докладване във връзка с АИФ, както се изисква от устава или учредителните документи на АИФ, или по едно и също време с проспекта и документа за предлагане и - като минимум - едновременно с годишния доклад, предоставян в съответствие с член 22, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС.
5. В системите за управление на риска, прилагани от ЛУАИФ в съответствие с член 23, параграф 4, буква в) от Директива 2011/61/ЕС, се посочват основните характеристики на системите за управление на риска, прилагани от ЛУАИФ за управление на рисковете, на които е или може да бъде изложен всеки управляван от тях АИФ. В случай на промяна оповестяването включва информация, свързана с промяната и очаквания от нея ефект върху АИФ и неговите инвеститори.
Информацията се оповестява като част от периодичното докладвана във връзка с АИФ на инвеститорите, както се изисква от устава или учредителните документи на АИФ, или едновременно с проспекта и документите за предлагане и - като минимум - едновременно с годишния доклад в съответствие с член 22, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 109
Редовно оповестяване на информация пред инвеститорите
1. Информацията, посочена в член 23, параграф 5 от Директива 2011/61/ЕС, се представя по ясен и разбираем начин.
2. Информация за промени в максималното равнище на ливъридж, изчислен в съответствие с брутния метод и метода на задълженията, и всички права за повторно използване на обезпечение или на гаранция по силата на договорености във връзка с ливъридж, се предоставя без необосновано забавяне и включва:
а)
първоначалното и преразгледаното максимално равнище на ливъридж, изчислен в съответствие с членове 7 и 8, при който равнището на ливъридж се изчислява като експозиция, разделена на нетната стойност на активите на АИФ;
б)
естеството на предоставените права за повторно използване на обезпечение;
в)
естеството на предоставените гаранции, и
г)
подробни данни за промените при всички доставчици на услуги, които се отнасят до една от точките по-горе.
3. Информация за общия размер на ливъриджа, изчислен в съответствие с използваните от АИФ брутен метод и метод на задълженията се оповестява като част от периодичното докладвана във връзка с АИФ на инвеститорите, както се изисква от устава или учредителните документи на АИФ, или едновременно с проспекта и документите за предлагане и - като минимум - едновременно с годишния доклад в съответствие с член 22, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС.
Член 110
Докладване пред компетентните органи
1. С цел да бъдат изпълнени изискванията на член 24, параграф 1, втора алинея и на член 3, параграф 3, буква г) от Директива 2011/61/ЕС, ЛУАИФ предоставя следната информация, когато докладва пред компетентните органи:
а)
основните инструменти, с които търгува, включително разбивка на финансовите инструменти и другите активи, включително инвестиционните стратегии на АИФ и географската и секторната ориентация на инвестициите му;
б)
пазарите, на които участва или на които търгува активно;
в)
диверсификацията на портфейла на АИФ, включително, но не само, основните му експозиции и най-важните концентрации.
Информацията се предоставя във възможно най-кратък срок и не по-късно от един месец след края на срока, посочен в параграф 3. Когато АИФ е фонд, инвестиращ в други фондове, ЛУАИФ може да удължи срока с 15 дни.
2. За всеки от управляваните от тях АИФ от ЕС и за всеки АИФ, който предлагат в Съюза, ЛУАИФ предоставят на компетентните органи на тяхната държава членка по произход следната информация в съответствие с член 24, параграф 2 от Директива 2011/61/ЕС:
а)
процента на активите на АИФ, които подлежат на специалните процедури, посочени в член 1, параграф 5 от настоящия регламент, поради неликвидния им характер, както е посочено в член 23, параграф 4, буква а) от Директива 2011/61/ЕС;
б)
всички нови подходи за управление на ликвидността на АИФ;
в)
системите за управление на риска, използвани от ЛУАИФ за управление на пазарния риск, ликвидния риск, риска от контрагента и на други рискове, включително оперативния риск;
г)
текущия рисков профил на АИФ, включително:
i)
пазарния рисков профил на инвестициите на АИФ, включително очакваната възвръщаемост и волатилността на АИФ в нормални пазарни условия;
ii)
ликвидния профил на инвестициите на АИФ, включително ликвидния профил на активите на АИФ, профила на сроковете на обратно изкупуване и условията на финансиране, предоставяно от контрагенти на АИФ;
д)
информация за основните категории активи, в които е инвестирал АИФ, включително съответните пазарна стойност на къса позиция и пазарна стойност на дълга позиция, оборота и показателите от представянето по време на отчетния период; както и
е)
резултатите от провежданите периодично стрес-тестове при обичайни и извънредни обстоятелства, извършени в съответствие с член 15, параграф 3, буква б) и член 16, параграф 1, втора алинея от Директива 2011/61/ЕС.
3. Информацията, посочена в параграфи 1 и 2, се докладва, както следва:
а)
на всеки шест месеца от ЛУАИФ, управляващи портфейли на АИФ, чиито управлявани активи, изчислени в съответствие с член 2, надвишават общо прага съответно от 100 млн. евро или 500 млн. евро, предвидени в член 3, параграф 2, букви а) и б) от Директива 2011/61/ЕС, но не надвишават 1 млрд. евро за всеки от управляваните от тях АИФ от ЕС, и за всеки АИФ, който предлагат в Съюза;
б)
на всеки три месеца от ЛУАИФ, управляващи портфейли от АИФ, чиито управлявани активи, изчислени в съответствие с член 2, надвишават общо 1 млрд. евро за всеки един от управляваните от тях АИФ от ЕС, и за всеки АИФ, който предлагат в Съюза;
в)
на всеки три месеца от ЛУАИФ, които са предмет на изискванията, посочени в буква а) от настоящия параграф, за всеки АИФ, чийто управлявани активи, включително активи, придобити чрез използването на ливъридж, надвишават общо 500 млн. евро за този АИФ;
г)
годишно от ЛУАИФ по отношение на всеки управляван от тях АИФ, който не използва ливъридж и който, в съответствие с основната си инвестиционна политика, инвестира в дружества и емитенти, които не са допуснати за търговия на организиран пазар, за да придобие контрол.
4. Чрез дерогация от параграф 3 компетентният орган на държавата членка по произход на ЛУАИФ може да сметне за подходящо и необходимо за упражняване на функциите си да изиска цялата или част от информацията да бъде докладвана по-често.
5. ЛУАИФ, управляващи един или повече АИФ, за които са преценили, че използват ливъридж в значителна степен в съответствие с член 111 от настоящия регламент, представят информацията, изисквана съгласно член 24, параграф 4 от Директива 2011/61/ЕС, едновременно с информацията, изисквана съгласно параграф 2 от настоящия член.
6. ЛУАИФ предоставят информацията, посочена в параграфи 1, 2 и 5, в съответствие със стандартния образец за докладване, посочен в приложение IV.
7. В съответствие с член 42, параграф 1, буква а) от Директива 2011/61/ЕС за ЛУАИФ извън ЕС, всяко позоваване на компетентните органи на държавата членка по произход, означава компетентният орган на референтната държава членка.
Член 111
Използване на ливъридж в значителна степен
1. Приема се, че ливъридж се използва в значителна степен за целите на член 24, параграф 4 от Директива 2011/61/ЕС, когато експозицията на АИФ, изчислена в съответствие с метода на задълженията съгласно член 8 от настоящия регламент, надхвърля три пъти нетната стойност на неговите активи.
2. Когато изискванията, посочени в параграф 1 от настоящия член, са изпълнени, ЛУАИФ предоставят информация в съответствие с член 24, параграф 4 от Директива 2011/61/ЕС на компетентните органи на техните държави членки по произход, в съответствие с принципите, определени в член 110, параграф 3 от настоящия регламент.
РАЗДЕЛ 2
ЛУАИФ, управляващи АИФ, които използват ливъридж
(член 25, параграф 3 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 112
Ограничения върху управлението на АИФ
1. Определените в настоящия член принципи се прилагат, за да се уточнят обстоятелствата, при които компетентните органи упражняват своите правомощия да налагат на ЛУАИФ ограничения върху използването на ливъридж или други ограничения.
2. Когато се прави оценка на информацията, получена съгласно член 7, параграф 3, член 15, параграф 4, член 24, параграф 4 или 5 от Директива 2011/61/ЕС, компетентният орган взема предвид степента, в която използването на ливъридж от дадено ЛУАИФ или неговото взаимодействие с група от ЛУАИФ или други финансови институции може да допринесат за натрупване на систематичен риск във финансовата система или на риск от създаване на нестабилност на пазарите.
3. При оценката си компетентните органи вземат под внимание най-малко следните аспекти:
а)
обстоятелствата, при които експозицията на АИФ или няколко АИФ, включително тези експозиции, произтичащи от финансиране или инвестиционни позиции, поети от ЛУАИФ за негова сметка или от името на АИФ, биха могли да представляват важен източник на пазарен риск, ликвиден риск или риск от контрагента за финансовата институция;
б)
обстоятелствата, при които дейността на ЛУАИФ или неговото взаимодействие, например, с група от ЛУАИФ или други финансови институции, по-специално по отношение на вида на активите, в които инвестира АИФ, и използваните от ЛУАИФ техники чрез използването на ливъридж допринасят или биха могли да допринесат до срив в цените на финансовите инструменти или други активи по начин, който заплашва жизнеспособността на такива финансови инструменти или други активи;
в)
критерии, като вида на АИФ, инвестиционната стратегия на ЛУАИФ по отношение на управляваните АИФ, пазарните условия, в които действат ЛУАИФ и АИФ, и всякакви възможни проциклични ефекти, които биха могли да произтекат от налагането от компетентните органи на прагове или други ограничения за използването на ливъридж от съответното ЛУАИФ;
г)
критерии, като например размера на АИФ или няколко АИФ и всяко свързано с него въздействие върху конкретен пазарен сектор, концентрациите на риск в определени пазари, на които АИФ или няколко АИФ инвестират, риск от разрастване на проблема от пазар, на който е бил установен риск, към други пазари; проблеми с ликвидността на определени пазари в даден момент, мащабът на несъответствието актив/пасив в инвестиционната стратегия на даден ЛУАИФ или необичайни движения на цените на активите, в които АИФ може да инвестира.
РАЗДЕЛ 3
Специални правила, отнасящи се за трети държави
(член 34, параграф 1, член 35, параграф 2, член 36, параграф 1, член 37, параграф 7, буква г), член 40, параграф 2, буква а) и член 42, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 113
Общи изисквания
1. Договореностите за сътрудничество обхващат всички възможни ситуации и участници, предвидени в глава VII от Директива 2011/61/ЕС, като се взема предвид местонахождението на ЛУАИФ и на АИФ, както и дейността на ЛУАИФ.
2. Договорености за сътрудничество се сключват в писмена форма.
3. С договореностите за сътрудничество се определя конкретна рамка за консултации, сътрудничество и обмен на информация за целите на надзора и правоприлагането между компетентните органи на ЕС и надзорните органи на третата държава.
4. В договореностите за сътрудничество се съдържа специална клауза, предвиждаща предаване на информация, получена от компетентен орган от Съюза от надзорен орган в трета държава, на други компетентни органи на Съюза, на ЕОЦКП или на ЕССР, както се изисква в Директива 2011/61/ЕС.
Член 114
Механизми, инструменти и процедури
1. В договореностите за сътрудничество се определят необходимите механизми, инструменти и процедури, за да се даде възможност на компетентните органи от Съюза да имат достъп до цялата информация, необходима за изпълнението на техните задължения съгласно Директива 2011/61/ЕС.
2. В договореностите за сътрудничество се определят необходимите механизми, инструменти и процедури, за да се даде възможност за извършване на проверки на място, когато такива се налагат, за да може компетентният орган от Съюза да изпълни задълженията си съгласно Директива 2011/61/ЕС. Проверки на място се извършват пряко от компетентния орган от Съюза или от компетентния орган на третата държава с помощта на компетентния орган от Съюза.
3. В договореностите за сътрудничество се определят необходимите механизми, инструменти и процедури, за да може компетентният орган на третата държава да съдейства на компетентните органи от Съюза, когато това е необходимо, да наложат в съответствие с приложимото за този орган национално и международно право, принудително изпълнение на законодателството на Съюза и националното правоприлагащо законодателство, когато са нарушени от субект, установен в третата държава.
Член 115
Защита на данните
Договореностите за сътрудничество гарантират, че предаването на трети държави на данни и анализи на данни се осъществява само в съответствие с член 52 от Директива 2011/61/ЕС.
РАЗДЕЛ 4
Обмен на информация относно евентуални последствия за системата от дейността на ЛУАИФ
(член 53, параграф 1 от Директива 2011/61/ЕС)
Член 116
Обмен на информация относно евентуални последствия за системата от дейността на ЛУАИФ
За целите на член 53 от Директива 2011/61/ЕС компетентните органи на държавите членки, които отговарят за издаване на разрешение или за надзора над ЛУАИФ съгласно посочената директива, обменят с компетентните органи на други държави членки, с ЕОЦКП и ЕССР най-малко:
а)
информацията, получена съгласно член 110, когато тази информация може да бъда важна за наблюдението и реакцията при евентуални последици от дейностите на отделни ЛУАИФ или няколко ЛУАИФ заедно за стабилността на значими за системата финансови институции и правилното функциониране на пазарите, на които ЛУАИФ развиват дейност;
б)
информацията, получена от органите на трети държави, когато това е необходимо за наблюдението на систематични рискове;
в)
анализ на информацията, посочена в букви а) и б), и оценка на всяка ситуация, при която се смята, че дейността на едно или повече контролирани ЛУАИФ или на един или повече АИФ под тяхно ръководство допринася за натрупване на систематичен риск във финансовата система, на риск от нестабилност на пазарите или на рискове за дългосрочния растеж на икономиката;
г)
предприетите мерки, когато дейността на един или повече контролирани ЛУАИФ или на един или повече АИФ под тяхното ръководство представлява систематичен риск или застрашава правилното функциониране на пазарите, на които те извършват дейност.
ГЛАВА VI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 117
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 22 юли 2013 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година.
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) N:o 231/2013,
annettu 19 päivänä joulukuuta 2012,
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2011/61/EU täydentämisestä poikkeuksien, yleisten toimintaedellytysten, säilytysyhteisöjen, vivutuksen, avoimuuden ja valvonnan osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajista ja direktiivin 2003/41/EY ja 2009/65/EY sekä asetuksen (EY) N:o 1060/2009 ja (EU) N:o 1095/2010 muuttamisesta 8 päivänä kesäkuuta 2011 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2011/61/EU (1) sekä erityisesti sen 3 artiklan 6 kohdan, 4 artiklan 3 kohdan, 9 artiklan 9 kohdan, 12 artiklan 3 kohdan, 14 artiklan 4 kohdan, 15 artiklan 5 kohdan, 16 artiklan 3 kohdan, 17 artiklan, 18 artiklan 2 kohdan, 19 artiklan 11 kohdan, 20 artiklan 7 kohdan, 21 artiklan 17 kohdan, 22 artiklan 4 kohdan, 23 artiklan 6 kohdan, 24 artiklan 6 kohdan, 25 artiklan 9 kohdan, 34 artiklan 2 kohdan, 35 artiklan 11 kohdan, 36 artiklan 3 kohdan, 37 artiklan 15 kohdan, 40 artiklan 11 kohdan, 42 artiklan 3 kohdan ja 53 artiklan 3 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Direktiivillä 2011/61/EU siirretään komissiolle valta hyväksyä säädösvallan siirron nojalla annettavia delegoituja säädöksiä, joissa määritetään erityisesti rajojen laskentaan, vivutukseen, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toimintaedellytyksiin, mukaan lukien riskien ja maksuvalmiuden hoito, arvonmääritykseen ja toimintojen siirtämiseen liittyvät säännöt, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen säilytysyhteisöjen toimintoja ja tehtäviä koskevat yksityiskohtaiset vaatimukset, avoimuutta koskevat säännöt sekä kolmansiin maihin liittyvät erityisvaatimukset. On tärkeää, että kaikkia näitä täydentäviä sääntöjä aletaan soveltaa samaan aikaan direktiivin 2011/61/EU kanssa, jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajille asetetut uudet vaatimukset voidaan ottaa tehokkaasti käyttöön. Tämän asetuksen säännökset liittyvät läheisesti toisiinsa, koska ne koskevat sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toimilupia, toimintaa ja avoimuutta, jotka hoitavat ja/tai markkinoivat vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja unionissa; nämä seikat ovat erottamaton osa varainhoitotoiminnan aloittamista ja harjoittamista. Jotta varmistettaisiin niiden säännösten yhdenmukaisuus, joiden olisi tultava voimaan samaan aikaan, ja jotta asianomaisten velvoitteiden soveltamisalaan kuuluvien henkilöiden, mukaan lukien sijoittajat, jotka ovat unionin ulkopuolisissa valtioissa asuvia henkilöitä, olisi helpompi saada näistä säännöksistä kattava käsitys ja jotta heillä olisi yhtäläinen mahdollisuus tutustua niihin, on suotavaa, että kaikki direktiivillä 2011/61/EU edellytetyt delegoidut säädökset sisällytetään yhteen asetukseen.
(2)
Asetuksen antamisella on tärkeää varmistaa, että direktiivin 2011/61/EU tavoitteet saavutetaan yhdenmukaisesti kaikissa jäsenvaltioissa, sisämarkkinoiden häiriöttömyyden edistämiseksi ja oikeusvarmuuden tarjoamiseksi sen osapuolille, mukaan lukien institutionaaliset sijoittajat, toimivaltaiset viranomaiset ja muut sidosryhmät. Asetuksella varmistetaan johdonmukaiset puitteet kaikille markkinatoimijoille, ja se on paras mahdollinen tae sille, että toimintaedellytykset ovat tasapuoliset, kilpailuolosuhteet yhdenmukaiset ja sijoittajansuojan taso on yhtenäinen ja asianmukainen. Sillä varmistetaan lisäksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toimintaa koskevien yhdenmukaisten yksityiskohtaisten sääntöjen suora sovellettavuus, sillä kyseiset säännöt ovat luonteeltaan suoraan sovellettavia eivätkä ne sen vuoksi edellytä lisätoimia niiden saattamiseksi osaksi kansallista lainsäädäntöä. Asetuksella voidaan lisäksi välttää se, että direktiivin 2011/61/EU soveltaminen jäsenvaltioissa viivästyy.
(3)
Koska delegoidussa asetuksessa täsmennetään hallintoelimen ja ylimmän johdon tehtävät ja vastuualueet, on tärkeää selkeyttää näiden käsitteiden merkitys ja erityisesti se seikka, että hallintoelin voi koostua ylimmän johdon edustajista. Koska tällä asetuksella otetaan lisäksi käyttöön käsite ”valvontatoiminto”, hallintoelimen määritelmästä olisi käytävä selkeästi ilmi, että kyse on hallintotoimintoa hoitavasta elimestä, jos valvonta- ja hallintotoiminnot on erotettu toisistaan kansallisen yhtiöoikeuden mukaisesti. Direktiivissä 2011/61/EU edellytetään vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien antavan toimivaltaisille viranomaisille tiettyjä tietoja, mukaan lukien niiden varojen prosenttiosuus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoista, joihin sovelletaan niille ominaisen heikon maksuvalmiuden vuoksi erityisjärjestelyjä. Tässä asetuksessa täsmennetään erityisjärjestelyjen merkitys, jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat tietävät tarkalleen, mitä tietoja niiden olisi annettava toimivaltaisille viranomaisille.
(4)
Direktiivissä 2011/61/EU säädetään kevennetystä järjestelmästä, jota sovelletaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, jotka hoitavat sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkuja, joiden hoidetut kokonaisvarat eivät ylitä asetettuja rajoja. On tarpeen määrittää selkeästi, kuinka hoidettujen varojen kokonaisarvo olisi laskettava. Tässä yhteydessä on olennaista määritellä toimet, jotka ovat tarpeen varojen kokonaisarvon laskemiseksi, jotta voidaan määrittää selkeästi varat, joita ei oteta huomioon laskennassa, täsmentää, kuinka vivutuksella hankittujen varojen arvo olisi laskettava, ja antaa säännöt vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen ristiinomistusten käsittelyä varten.
(5)
Hoidettujen varojen kokonaisarvo on tarpeen laskea vähintään vuosittain ja käyttäen ajantasaisia tietoja. Varojen arvo olisi sen vuoksi määritettävä hoidettujen varojen kokonaisarvon laskentapäivää edeltävien 12 kuukauden aikana ja mahdollisimman lähellä kyseistä päivää.
(6)
Jotta voidaan varmistaa, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaan voidaan soveltaa edelleen direktiivissä 2011/61/EU säädettyä kevennettyä järjestelmää, olisi otettava käyttöön menettely, joka mahdollistaa hoidettujen varojen kokonaisarvon jatkuvan seurannan. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi tarkastella hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tyyppejä ja niiden varojen luokkia, joihin se on sijoittanut, arvioidakseen rajan ylittymisen todennäköisyyttä tai lisälaskelmien tarpeellisuutta.
(7)
Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei enää täytä rajoihin liittyviä edellytyksiä, sen olisi ilmoitettava asiasta toimivaltaiselle viranomaiselle ja haettava toimilupaa 30 kalenteripäivän kuluessa. Jos rajat kuitenkin ylitetään tai alitetaan vain tilapäisesti tietyn kalenterivuoden aikana ja kyseisenkaltaiset tilanteet katsotaan väliaikaisiksi, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa ei pitäisi velvoittaa hakemaan toimilupaa. Kyseisissä tilanteissa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle rajan ylittymisestä tai alittumisesta ja perusteltava, miksi se katsoo, että kyse on väliaikaisesta tilanteesta. Yli kolme kuukautta jatkuvaa tilannetta ei voida katsoa väliaikaiseksi. Arvioidessaan, kuinka todennäköistä on, että tilanne on väliaikainen, kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan olisi tarkasteltava ennakoitavissa olevaa merkintä- ja lunastustoimintaa tai tapauksen mukaan pääomanostoja ja -palautuksia. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ei pitäisi käyttää ennakoitua markkinakehitystä arviointiperusteena.
(8)
Tietoja, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat käyttävät hoidettujen varojen kokonaisarvon laskennassa, ei ole tarpeen asettaa yleisön tai sijoittajien saataville. Toimivaltaisten viranomaisten on kuitenkin kyettävä tarkistamaan, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja laskee hoidettujen varojen kokonaisarvon oikein ja seuraa sitä asianmukaisesti, mukaan lukien sellaisten tilanteiden arviointi, joissa hoidettujen varojen kokonaisarvo ylittää väliaikaisesti asetetun rajan; sen vuoksi toimivaltaisten viranomaisten olisi saatava kyseiset tiedot pyynnöstä.
(9)
On tärkeää, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat, joihin sovelletaan direktiivissä 2011/61/EU säädetyn kevennetyn järjestelmän mukaisia säännöksiä, antavat toimivaltaisille viranomaisille ajantasaisia tietoja rekisteröitymisen aikaan. Kaikilla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajilla ei välttämättä ole ajantasaisia tarjousasiakirjoja, joista nähtäisiin niiden hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen viimeaikaisimmat kehitysnäkymät, ja kyseiset sijoitusrahastojen hoitajat saattavat pitää käytännöllisempänä ratkaisuna vaadittujen tietojen antamista erillisessä asiakirjassa, jossa kuvaillaan rahastojen sijoitusstrategiaa. Tilanne voisi olla tällainen private equity- ja venture capital -rahastojen tapauksessa, sillä ne hankkivat usein varoja käymällä neuvotteluja mahdollisten sijoittajien kanssa.
(10)
Vaihtoehtoista sijoitusrahastoa, jolla on vain oman pääoman ehtoisia osakkeita listatuissa yhtiöissä, ei pitäisi katsoa vivutetuksi edellyttäen, että oman pääoman ehtoisia osakkeita ei ole hankittu lainaamalla. Jos sama vaihtoehtoinen sijoitusrahasto hankkii optioita osakeindeksistä, se olisi katsottava vivutetuksi, koska se on lisännyt positiotaan tietyssä sijoituksessa.
(11)
Jotta voidaan varmistaa, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien velvoitteita antaa objektiivinen käsitys käytetystä vivutuksesta noudatetaan yhdenmukaisesti, on tarpeen säätää kahdesta vivutuksen laskentamenetelmästä. Kuten markkinatutkimukset osoittavat, parhaisiin tuloksiin päästään bruttokirjausmenetelmän ja sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän yhdistelmällä.
(12)
Asianmukaisten tietojen saamiseksi järjestelmäriskien valvontaa varten ja kattavan käsityksen saamiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan käyttämästä vivutuksesta toimivaltaisille viranomaisille ja sijoittajille olisi annettava tietoja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positiosta sekä bruttokirjausmenetelmän että sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän perusteella, ja kaikkien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi sen vuoksi laskettava positio käyttäen sekä bruttokirjausmenetelmää että sijoitusasteeseen perustuvaa menetelmää. Bruttokirjausmenetelmän avulla saadaan käsitys vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kokonaispositiosta, kun taas sijoitusasteeseen perustuvalla menetelmällä saadaan selville vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan käyttämät suojaus- ja nettoutustekniikat; sen vuoksi molempia menetelmiä on tarkasteltava yhdessä. Erityisesti siitä, missä määrin bruttokirjausmenetelmällä ja sijoitusasteeseen perustuvalla menetelmällä saadut kokonaispositiot eroavat toisistaan, voidaan saada hyödyllistä tietoa. Jos se on tarpeen sen varmistamiseksi, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen position lisäys otetaan asianmukaisesti huomioon, komissio voi antaa myös muita delegoituja säädöksiä täydentävästä, valinnaisesta vivutuksen laskentamenetelmästä.
(13)
Position laskennassa olisi aluksi otettava huomioon vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kaikki positiot, mukaan lukien lyhyt- ja pitkäaikaiset varat ja vastuut, lainat, johdannaisinstrumentit ja mahdolliset muut menetelmät, jotka lisäävät positiota, kun varoista tai vastuista johtuvat riskit ja edut kuuluvat vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle, sekä kaikki muut positiot, jotka sisältyvät nettoarvoon.
(14)
Vaihtoehtoiset sijoitusrahaston tekemät lainajärjestelyt olisi jätettävä laskelmien ulkopuolelle, jos ne ovat luonteeltaan väliaikaisia ja liittyvät sijoittajien pääomasitoumuksiin, jotka kattavat kyseiset järjestelyt kokonaisuudessaan. Jatkuvia luottojärjestelyitä ei pitäisi katsoa luonteeltaan väliaikaisiksi.
(15)
Sen lisäksi, että kaikki vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat laskevat position bruttokirjausmenetelmällä, niiden olisi laskettava se myös sijoitusasteeseen perustuvalla menetelmällä. Sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaan rahoitusjohdannaisinstrumentit olisi muunnettava vastaaviksi positioiksi kohde-etuudessa. Jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto kuitenkin sijoittaa tiettyihin johdannaisiin kuitatakseen muihin sellaisiin varoihin liittyvän markkinariskin, joihin se on sijoittanut, kyseisiä johdannaisia ei pitäisi tietyin edellytyksin muuntaa vastaavaksi positioksi kohde-etuudessa, koska kyseisten kahden sijoituksen positiot tasapainottavat toisiaan. Tilanteen pitäisi olla tällainen esimerkiksi silloin, kun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston salkku sijoittaa tiettyyn osakeindeksiin ja pitää hallussaan johdannaisinstrumenttia, jolla kyseisen indeksin suorituskyky vaihdetaan toisen indeksin suorituskykyyn, jolloin kyse on ikään kuin positiosta osakesalkussa olevassa toisessa indeksissä, minkä vuoksi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nettoarvo ei riippuisi ensimmäisen indeksin suorituskyvystä.
(16)
Laskettaessa positiota sijoitusasteeseen perustuvalla menetelmällä tässä asetuksessa vahvistetut perusteet täyttävät johdannaiset eivät lisää positiota. Tästä seuraa, että jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoittaa osakeindeksifutuurisopimuksiin ja sen kassatilanne vastaa futuurisopimusten perustana olevaa kokonaismarkkina-arvoa, tilanne vastaa suorien sijoitusten tekemistä osakeindeksin osakkeisiin, minkä vuoksi osakeindeksifutuurisopimusta ei pitäisi ottaa huomioon vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position laskennassa.
(17)
Laskettaessa positiota sijoitusasteeseen perustuvalla menetelmällä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi annettava harkita suojaus- ja nettoutusjärjestelyjä edellyttäen, että järjestelyt täyttävät sijoitusasteeseen perustuvaan menetelmään liittyvät perusteet.
(18)
Vaatimusta siitä, että nettoutusjärjestelyjen on koskettava samaa kohde-etuutta, olisi tulkittava tiukasti, minkä vuoksi omaisuuseriä, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja pitää vastaavina tai vahvasti korreloivina, kuten eri osakelajit tai saman liikkeeseenlaskijan eri joukkolainat, ei pitäisi katsoa identtisiksi nettoutusjärjestelyjen kannalta. Nettoutusjärjestelyjen määritelmällä pyritään varmistamaan, että huomioon otetaan vain ne kaupat, joilla kuitataan muihin kauppoihin liittyvät riskit ilman jäljelle jäävää huomattavaa jäännösriskiä. Sellaisten kauppojen yhdistelmiä, joiden tarkoituksena on tuottaa vähäistäkin voittoa hillitsemällä joitakin riskejä mutta pitäen muut riskit ennallaan, ei pitäisi katsoa nettoutusjärjestelyiksi, kuten ei myöskään arbitraasisijoitusstrategioita, joiden tarkoituksena on tuottaa voittoa hyödyntämällä eroja sellaisten johdannaisinstrumenttien hinnoittelussa, joiden kohde-etuus on sama mutta matureetit erit.
(19)
Salkunhoitokäytäntö, jolla pyritään pienentämään duraatioriskiä yhdistämällä sijoitus pitkäaikaiseen joukkolainan koronvaihtosopimukseen tai lyhentämään vaihtoehtoisen sijoitusrahaston joukkolainasalkun duraatiota ottamalla lyhyt positio joukkovelkakirjafutuurisopimuksissa, jotka edustavat sijoitussalkun korkoriskiä (duraation suojaus), olisi katsottava suojausjärjestelyksi edellyttäen, että se noudattaa suojausperusteita.
(20)
Salkunhoitokäytännön, jonka tarkoituksena on hyvin hajautettuun salkkuun tehtävään sijoitukseen liittyvien merkittävien riskien kattaminen ottamalla osakeindeksifutuuria koskeva lyhyt positio, kun osakesalkun sisältö on hyvin samankaltainen osakeindeksin kanssa ja sen tuotto korreloi vahvasti osakeindeksin tuoton kanssa ja kun osakeindeksifutuuria koskeva lyhyt positio mahdollistaa kiistattomasti osakesalkkuun liittyvän yleisen markkinariskin pienentämisen ja erityisriski on vähäinen, kuten hyvin hajautetun osakesalkun beetariskin suojauksen tapauksessa, jolloin erityisriski katsotaan vähäiseksi, olisi katsottava noudattavan suojausperusteita.
(21)
Salkunhoitokäytäntö, jonka tavoitteena on kompensoida kiinteäkorkoiseen joukkolainasijoitukseen liittyvä riski yhdistämällä pitkä positio luottoriskinvaihtosopimuksessa koronvaihtosopimukseen, jolla kyseinen kiinteä korko vaihdetaan asianmukaista rahamarkkinoiden viitekorkoa vastaavaan korkoon tuottoerolla lisättynä, olisi katsottava suojausjärjestelyksi, jos periaatteessa noudatetaan kaikkia sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaisia suojausperusteita.
(22)
Salkunhoitokäytännön, jonka tavoitteena on kompensoida tiettyyn osakkeeseen liittyvää riskiä ottamalla lyhyt positio johdannaisen avulla jossakin toisessa osakkeessa, joka korreloi voimakkaasti kyseisen osakkeen kanssa, ei pitäisi katsoa noudattavan suojausperusteita. Vaikka strategia perustuu vastakkaisten positioiden ottamiseen samassa omaisuuslajissa, siinä ei suojata osakkeeseen kohdistuvan sijoituksen erityistä riskiä. Sen vuoksi sitä ei pitäisi katsoa sijoitusasteeseen perustuvaan menetelmään liittyvien perusteiden mukaiseksi suojausjärjestelyksi.
(23)
Salkunhoitokäytännön, jossa pyritään säilyttämään osakekorin (joka koostuu rajallisesta määrästä osakkeita) alfa yhdistämällä kyseiseen osakekoriin beta-korjattu lyhyt positio osakemarkkinaindeksi-futuurissa, ei pitäisi katsoa noudattavan suojausperusteita. Kyseisellä strategialla ei pyritä kompensoimaan kyseiseen osakekoriin sijoittamiseen liittyviä merkittäviä riskejä vaan kompensoimaan sijoituksen betaa (markkinariski) ja pitämään sen alfa. Osakekorin alfa-komponentin vaikutus voi olla beta-komponenttia voimakkaampi, mikä voi johtaa tappioihin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tasolla. Tästä syystä sitä ei pitäisi katsoa suojausjärjestelyksi.
(24)
Fuusioarbitraasistrategiassa yhdistetään lyhyt positio jossakin osakkeessa pitkään positioon toisessa osakkeessa. Tällaisella strategialla pyritään suojaamaan positioiden beta (markkinariski) ja saavuttamaan samaan aikaan molempien osakkeiden suhteelliseen kehitykseen kytkeytyvää tuottoa. Myös tässä tapauksessa osakekorin alfa-komponentin vaikutus voi olla beta-komponenttia voimakkaampi, mikä voi johtaa tappioihin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tasolla. Sitä ei pitäisi katsoa sijoitusasteeseen perustuvaan menetelmään liittyvien perusteiden mukaiseksi suojausjärjestelyksi.
(25)
Strategia, jossa pyritään suojaamaan pitkä osake- tai joukkolainapositio ostamalla luottosuoja samalle liikkeeseenlaskijalle, liittyy kahteen eri omaisuuslajiin, minkä vuoksi sitä ei pitäisi katsoa suojausjärjestelyksi.
(26)
Kun käytetään menetelmiä, jotka lisäävät vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positiota, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi noudatettava yleisiä periaatteita, kuten periaatetta, jonka mukaan liiketoimen oikeudellisen muodon lisäksi otetaan huomioon myös liiketoimen sisältö. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi arvioitava erityisesti repo-operaatioiden osalta, siirtääkö vaihtoehtoinen sijoitusrahasto kyseisiin varoihin liittyvät riskit ja edut vai pitääkö se ne itsellään. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi tarkasteltava myös johdannaisinstrumentteja tai muita kohde-etuuteen liittyviä sopimusjärjestelyjä määrittääkseen kyseisistä liiketoimista johtuvat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston mahdolliset tulevat sitoumukset.
(27)
Koska sijoitusasteeseen perustuva menetelmä johtaa siihen, että korkoja eri maturiteeteissa pidetään eri kohde-etuuksina, vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, jotka keskeisen sijoituspolitiikkansa mukaan sijoittavat pääasiassa korkojohdannaisiin, voivat käyttää erityisiä duraation nettoutusta koskevia sääntöjä voidakseen ottaa huomioon korkokäyrän eri maturiteettisegmenttien välisen korrelaation. Sijoituspolitiikkaansa ja riskiprofiiliaan yksilöidessään vaihtoehtoisen sijoitusrahaston olisi kyettävä määrittelemään korkoriskin taso ja sen jälkeen arvioimaan tavoiteduraationsa. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston olisi otettava huomioon ennalta määrätty tavoiteduraatio tehdessään sijoituspäätöksiään. Kun salkun duraatio poikkeaa tavoiteduraatiosta, strategiaa ei pitäisi katsoa sijoitusasteen mittausmenetelmään liittyvien perusteiden mukaiseksi duraation nettoutusjärjestelyksi.
(28)
Duraation nettoutussäännöt mahdollistavat sellaisten pitkien ja lyhyiden positioiden nettouttamisen, joiden kohde-etuudet ovat eripituisia korkoja. Maturiteettien kynnysarvoina käytettävät maturiteetit ovat kaksi, seitsemän ja 15 vuotta. Positioiden nettouttaminen olisi sallittava kunkin maturiteettivälin sisällä.
(29)
Positioiden nettouttaminen kahden maturiteettivälin välillä olisi sallittava osittain. Nettoutettuihin positioihin on sovellettava joitakin vähennyksiä osittaisen nettoutuksen mahdollistamiseksi. Ne olisi ilmaistava prosenttilukuina, jotka perustuvat kahden, viiden, kymmenen ja 30 vuoden maturiteettien keskimääräisiin korrelaatioihin korkokäyrällä. Mitä suurempi ajallinen ero positioiden maturiteettien välillä on, sitä suurempaa vähennystä niiden väliseen nettoutukseen on sovellettava, minkä vuoksi prosenttiosuuksien on kasvettava.
(30)
Sellaiset positiot, joiden modifioitu duraatio on paljon pidempi kuin koko salkun modifioitu duraatio, eivät ole vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategian mukaisia, joten niiden täydellistä täsmäytystä ei pitäisi sallia. Tämän vuoksi ei pitäisi hyväksyä maturiteetiltaan 18 kuukauden lyhyen position (ryhmässä 1) täsmäyttämistä maturiteetiltaan kymmenen vuoden pitkän position kanssa (ryhmässä 3), jos vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tavoiteduraatio on noin kaksi vuotta.
(31)
Position laskennan yhteydessä vaihtoehtoiset sijoitusrahastot voivat ensin yksilöidä suojausjärjestelyt. Sen jälkeen näissä järjestelyissä käytetyt johdannaiset jätetään huomiotta kokonaisposition laskennassa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen olisi käytettävä suojausjärjestelyissä täsmällistä laskentaa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen ei pitäisi käyttää suojauslaskennassa duraation nettoutusta koskevia sääntöjä. Duraation nettoutusta koskevia sääntöjä voidaan käyttää jäljellä olevien korkojohdannaisten muuntamiseksi vastaaviksi kohde-etuuspositioiksi.
(32)
Direktiivin 2011/61/EU nojalla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen toiminnasta aiheutuviin ammatillisiin vastuihin liittyvät mahdolliset riskit katetaan asianmukaisesti joko omilla lisävaroilla tai ammatillisella vastuuvakuutuksella. Tämän säännöksen yhdenmukainen soveltaminen edellyttää yhteisymmärrystä katettaviin ammatillisiin vastuihin liittyvistä mahdollisista riskeistä. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ammattitoimintaan liittyvästä huolimattomuudesta aiheutuvien riskien yleisessä määritelmässä olisi määritettävä asianomaisten riskitapahtumien piirteet ja yksilöitävä mahdollisen ammatillisen vastuun soveltamisala, mukaan lukien sellaisten henkilöiden, kuten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan johtajien, toimihenkilöiden tai henkilöstön, aiheuttamat vahingot tai tappiot, jotka harjoittavat suoraan toimintaa, josta kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja on oikeudellisessa vastuussa, sekä sellaisten henkilöiden aiheuttamat vahingot tai tappiot, jotka harjoittavat toimintaa tehtävien siirtämistä koskevien järjestelyjen mukaisesti. Direktiivin 2011/61/EU säännösten mukaisesti sen, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on siirtänyt tehtäviä tai siirtänyt niitä edelleen, ei pitäisi vaikuttaa kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan vastuuseen, ja vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan olisi katettava riittävässä määrin sellaisiin kolmansiin osapuoliin liittyvät ammatilliset riskit, joista se on oikeudellisesti vastuussa.
(33)
Yhteisymmärryksen varmistamiseksi yleisestä määritelmästä ammatillisiin vastuihin liittyvien mahdollisten riskitapahtumien yksilöinnissä olisi käytettävä vertailukohtana esimerkkiluetteloa. Luettelossa olisi oltava laaja valikoima tapahtumia, jotka johtuvat huolimattomuudesta, virheistä tai laiminlyönneistä, kuten sijoitusoikeuden osoittavien asiakirjojen kadottamisesta ja väärien tietojen antamisesta, tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle kuuluvien velvoitteiden rikkomisesta tai tehtävien hoitamatta jättämisestä. Luettelossa olisi mainittava myös epäonnistuminen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toiminnan järjestämisessä ilmenevän petollisen toiminnan ehkäisemisessä riittävien sisäisten valvontajärjestelmien avulla. Vahinko, joka aiheutuu epäonnistumisesta riittävän asianmukaisen huolellisuuden noudattamisessa petollisiksi osoittautuneeseen sijoitukseen nähden, aktivoisi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan vastuun ammatillisista vastuista, ja kyseinen vahinko olisi katettava asianmukaisesti. Tappioita, jotka johtuvat sijoituksen arvon alenemisesta epäsuotuisien markkinaolosuhteiden vuoksi, ei kuitenkaan pitäisi kattaa. Luettelossa olisi oltava myös epäasianmukaisesti suoritetut arvonmääritykset, jotka olisi tulkittava direktiivin 2011/61/EU 19 artiklaa ja vastaavia delegoituja säädöksiä rikkoviksi arvonmäärityksen laiminlyönneiksi.
(34)
Riskienhallintavelvoitteidensa mukaisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajilla olisi oltava asianmukaiset laadulliset sisäiset valvontajärjestelmät toiminnallisten häiriöiden, mukaan lukien ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit, välttämiseksi tai niiden vaikutusten lieventämiseksi. Sen vuoksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi sisällytettävä riskienhallintapolitiikkaansa riittävät operatiivisten riskien hallintaa koskevat politiikat ja menettelyt, jotka ovat asianmukaisia sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen nähden. Tällaisten menettelyjen ja politiikkojen olisi aina mahdollistettava sisäisten tappiotietokantojen luominen operatiivisen riskiprofiilin arviointia varten.
(35)
Jotta voidaan varmistaa, että omat lisävarat ja ammatillinen vastuuvakuutus ovat riittävät ammatillisiin vastuihin liittyvien mahdollisten riskien kattamiseksi, olisi otettava käyttöön määrälliset vähimmäisvaatimukset asianmukaisen kattavuuden määrittämistä varten. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi määritettävä tällaiset määrälliset vaatimukset erityisenä prosenttiosuutena hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvosta, laskettuna kaikkien hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen varojen absoluuttisen arvon summana, riippumatta siitä, onko varat hankittu käyttämällä vivutusta vai sijoittajien varoin. Tällöin johdannaisinstrumentit olisi arvostettava niiden markkinahintaan, sillä ne voitaisiin korvata kyseisellä hinnalla. Koska riskien kattaminen ammatillisella vastuuvakuutuksella on luonteeltaan omiin lisävaroihin perustuvaa kattamista epävarmempi vaihtoehto, ammatillisiin vastuihin liittyvän riskin kattamiseen käytettyihin kahteen eri välineeseen olisi sovellettava eri prosenttiosuuksia.
(36)
Jotta voidaan varmistaa, että ammatillisella vastuuvakuutuksella voidaan kattaa tehokkaasti vakuuttamattomista tapahtumista johtuvat tappiot, se olisi otettava vakuutusyhtiöltä, jolla on toimilupa ammatillisten vastuuvakuutusten antamiseen. Tämä kattaa EU:n vakuutusyhtiöt ja EU:n ulkopuoliset yhtiöt siltä osin kuin niillä on unionin tai kansallisen lainsäädännön nojalla lupa tarjota tällaista vakuutuspalvelua.
(37)
Jotta riittävän ammatillisen vastuuvakuutuksen suunnitteluun jätettäisiin jonkin verran joustovaraa, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja vakuutusyhtiön olisi voitava sopia lausekkeesta, jonka mukaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja maksaa määritellyn omavastuuosuuden tappioista (määritelty omavastuu). Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ja vakuutusyhtiö ovat sopineet määritellystä omavastuusta, kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan omien varojen määrän olisi vastattava sen vastuulla olevaa määriteltyä tappio-osuutta. Tällaisilla omilla varoilla olisi täydennettävä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan perustamispääomaa ja omia varoja, jotka sillä on oltava direktiivin 2011/61/EU 9 artiklan 3 kohdan nojalla.
(38)
Sitä, katetaanko riskit riittävän laajasti omilla lisävaroilla tai ammatillisella vastuuvakuutuksella, olisi periaatteessa tarkasteltava uudelleen vähintään kerran vuodessa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla olisi kuitenkin oltava käytössä menettelyt, joilla varmistetaan hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen kokonaisarvon jatkuva valvonta sekä jatkuvien mukautusten tekeminen ammatillisiin vastuihin liittyvien riskien kattavuuteen, jos siinä havaitaan olennaisia puutteita. Lisäksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi höllentää tai tiukentaa omia lisävaroja koskevaa vähimmäisvaatimusta kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan riskiprofiilin, aiempien tappioiden ja omien lisävarojen tai ammatillisen vastuuvakuutuksen riittävyyden perusteella.
(39)
Direktiivissä 2011/61/EU edellytetään vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen ja niiden sijoittajien parhaat edut ja markkinoiden häiriöttömyys huomioiden. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi sen vuoksi noudatettava asianmukaisia politiikkoja ja menettelyjä, joiden avulla ne voivat estää markkina-ajoituksen tai myöhäisen kaupankäynnin kaltaisia väärinkäytöksiä. Markkina-ajoituksen käyttäjät hyödyntävät sijoitussalkkuun kuuluvien vanhentuneiden tai vaikeasti myytävissä olevien arvopapereiden hintoja, jotka vaikuttavat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nettoarvon laskentaan, tai ostavat ja lunastavat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osuuksia joidenkin päivien kuluttua käyttäen hyväkseen tapaa, jolla kyseinen sijoitusrahasto laskee nettoarvonsa. Myöhäisessä kaupankäynnissä on kyse vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen osuuksien ostoa tai lunastusta koskevien toimeksiantojen tekemisestä asetetun koontipäivän jälkeen koontipäivän mukaisella hinnalla. Molemmat väärinkäytökset vahingoittavat pitkäaikaisten sijoittajien etuja, sillä ne pienentävät niiden saamaa voittoa ja vaikuttavat haitallisesti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston voittoihin kasvattamalla transaktiokustannuksia ja häiritsemällä salkunhoitoa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi myös otettava käyttöön asianmukaiset menettelyt varmistaakseen, että vaihtoehtoista sijoitusrahastoa hoidetaan tehokkaasti, ja toimittava tavalla, jolla estetään perusteettomien kustannusten veloittaminen vaihtoehtoiselta sijoitusrahastolta ja sen sijoittajilta.
(40)
Yhteissijoitusyritysten rahastonhoitajiin sovellettavan lähestymistavan mukaisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi varmistettava, että sijoitusten valinnassa ja valvonnassa noudatetaan suurta huolellisuutta. Niillä olisi oltava asianmukaista ammatillista asiantuntemusta ja tietämystä varoista, joihin vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja sijoitetaan. Varmistaakseen, että sijoituspäätökset tehdään sijoitusstrategian ja tarvittaessa hoidettavien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen riskirajojen mukaisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi otettava käyttöön ja pantava täytäntöön asianmukaista huolellisuutta koskevia kirjallisia politiikkoja ja menettelyjä. Näitä politiikkoja ja menettelyjä olisi tarkasteltava uudelleen ja päivitettävä säännöllisin väliajoin. Kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat sijoittavat pitkäksi aikaa tietyntyyppisiin maksuvalmiudeltaan heikkoihin varoihin, kuten kiinteistöihin tai yhtiömiesosuuksiin, huolellisuusvaatimuksia olisi noudatettava myös neuvotteluvaiheessa. Toiminnot, jotka vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on toteuttanut ennen sopimuksen lopullista tekemistä, olisi dokumentoitava hyvin, jotta niiden voidaan osoittaa olevan talous- ja rahoitussuunnitelman sekä sen vuoksi myös vaihtoehtoisen sijoitusrahaston duraation mukaisia. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi pidettävä pöytäkirjaa kyseisissä kokouksissa, laadittava valmisteluasiakirjoja sekä talous- ja rahoitusanalyyseja, joiden perusteella arvioidaan hankkeen toteutettavuutta ja sopimussitoumusta.
(41)
Vaatimusta, jonka mukaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toimittava noudattaen asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta, olisi sovellettava myös silloin, kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja nimeää päävälittäjän tai vastapuolen. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi valittava ja nimettävä vain sellaisia päävälittäjiä ja vastapuolia, jotka ovat jatkuvan valvonnan kohteena ja vakavaraisia sekä joiden organisaatiorakenne on asianmukainen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle tai vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tarjottavien palvelujen kannalta. Jotta voidaan varmistaa, että sijoittajien eduilla on riittävä suoja, on tärkeää tarkentaa, että yksi perusteista, joiden mukaan vakavaraisuutta olisi arvioitava, on se, sovelletaanko päävälittäjiin tai vastapuoliin asianmukaista toiminnan vakautta koskevaa säätelyä, mukaan lukien riittävät pääomavaatimukset, ja tehokasta valvontaa.
(42)
Direktiivissä 2011/61/EU säädetään, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toimittava rehellisesti, oikeudenmukaisesti ja noudattaen asianmukaista pätevyyttä; tämän perusteella henkilöillä, jotka johtavat tosiasiallisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoimintaa, jotka ovat hallintoelimen tai ilman hallintoelintä toimivien yhteisöjen tapauksessa ylimmän johdon jäseniä, olisi oltava riittävä tietämys, taito ja kokemus hoitaakseen tehtävänsä ja erityisesti ymmärtääkseen kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan toimintaan liittyvät riskit. Rahoituslaitosten hallinto- ja ohjausjärjestelmiä koskevan komission vihreän kirjan (2) mukaisesti henkilöiden, jotka johtavat tosiasiallisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoimintaa, olisi myös käytettävä riittävästi aikaa toimintojensa hoitamiseen vaihtoehtoisessa sijoitusrahastojen hoitajassa sekä toimittava rehellisesti, luotettavasti ja riippumattomasti muun muassa arvioidakseen tehokkaasti ylimmän johdon päätöksiä ja hakeakseen niihin muutoksia.
(43)
Varmistaakseen, että kyseiset toiminnot toteutetaan asianmukaisesti, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi palkattava henkilöstöä, jolla on sille annettujen tehtävien hoidon edellyttämiä taitoja, tietoja ja asiantuntemusta.
(44)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien, jotka tarjoavat yksilöllistä salkunhoitoa koskevia palveluja, on noudatettava Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/39/EY täytäntöönpanosta sijoituspalveluyritysten toiminnan järjestämistä koskevien vaatimusten, toiminnan harjoittamisen edellytysten ja kyseisessä direktiivissä määriteltyjen käsitteiden osalta 10 päivänä elokuuta 2006 annetussa komission direktiivissä 2006/73/EY (3) säädettyjä kannustinsääntöjä. Johdonmukaisuuden vuoksi kyseiset periaatteet olisi laajennettava koskemaan myös niitä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia, jotka tarjoavat yhteistä salkunhoitoa ja markkinointia koskevia palveluja. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan vuosikertomuksessa olisi annettava tiedot maksusta, palkkiosta tai edusta ja sen luonteesta ja määrästä, tai kun määrää ei pystytä määrittämään, määrän laskentamenetelmästä.
(45)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoittajien olisi saatava samankaltainen suoja kuin ne vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan asiakkaat, joille vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat tarjoavat yksilöllistä salkunhoitoa koskevaa palvelua, koska niiden on tuolloin noudatettava rahoitusvälineiden markkinoista sekä neuvoston direktiivien 85/611/ETY ja 93/6/ETY ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/12/EY muuttamisesta ja neuvoston direktiivin 93/22/ETY kumoamisesta 21 päivänä huhtikuuta 2004 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2004/39/EY (4) vahvistettuja parasta toteutusta koskevia sääntöjä. Erot erityyppisissä omaisuuserissä, joihin vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja sijoitetaan, olisi kuitenkin otettava huomioon, koska parhaalla toteutuksella ei ole merkitystä esimerkiksi silloin, kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja sijoittaa kiinteistöihin tai yhtiömiesosuuksiin ja kun sijoitus tehdään sopimusehdoista käytyjen kattavien neuvottelujen jälkeen. Kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla ei ole mahdollisuutta tehdä valintaa eri toimeksiantojen toteutuspaikkojen välillä, sen olisi kyettävä osoittamaan toimivaltaisille viranomaisille ja tilintarkastajille, ettei tällaista valinnanmahdollisuutta ole.
(46)
Johdonmukaisuus yhteissijoitusyritysten rahastonhoitajiin sovellettavien vaatimusten kanssa edellyttää toimeksiantojen käsittelyä sekä kaupankäyntitoimeksiantojen yhdistämistä ja kohdentamista koskevien sääntöjen soveltamista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, kun nämä harjoittavat yhteistä salkunhoitoa. Kyseisiä sääntöjä ei kuitenkaan pitäisi soveltaa, jos omaisuuseriin tehtävä sijoitus tehdään sopimusehdoista käytyjen kattavien neuvottelujen jälkeen, kuten kiinteistöihin, yhtiömiesosuuksiin tai listaamattomiin yhtiöihin tehtävän sijoituksen tapauksessa, koska tuolloin ei toteuteta toimeksiantoa.
(47)
On tärkeää tarkentaa tilanteet, joissa eturistiriitojen ilmeneminen on todennäköistä, erityisesti silloin, kun odotettavissa on taloudellinen voitto tai pyritään välttämään taloudellinen tappio tai kun annetaan taloudellisia tai muita kannustimia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan käyttäytymisen ohjaamiseksi siten, että se suosii tiettyjä etuja muiden osapuolten, kuten toisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, sen asiakkaiden, arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten (yhteissijoitusyritysten) tai muiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan asiakkaiden, etujen kustannuksella.
(48)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan käyttöön ottamassa eturistiriitoja koskevassa politiikassa olisi yksilöitävä tilanteet, joissa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan harjoittama toiminta voisi aiheuttaa eturistiriitoja, jotka saattavat mahdollisesti vahingoittaa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etuja. Tällaisten tilanteiden yksilöimiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi otettava huomioon yhteisen salkunhoidon lisäksi myös muut toiminnot, joiden harjoittamiseen sillä on toimilupa, mukaan lukien toiminta, jota harjoittavat ne, joille tehtävät siirretään, ne, joille tehtävät siirretään edelleen, ulkopuolinen arvonmäärittäjä tai vastapuoli.
(49)
Kuten siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 13 päivänä heinäkuuta 2009 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2009/65/EY (5) säädetään yhteissijoitusyritysten rahastoyhtiöiden osalta ja direktiivissä 2004/39/EY sijoituspalveluyritysten osalta, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi otettava käyttöön menettelyjä ja toimenpiteitä, joilla varmistetaan, että relevantit henkilöt, jotka osallistuvat erilaisiin liiketoimintoihin, jotka voivat sisältää eturistiriitoja, harjoittavat kyseisiä toimintoja riippumattomasti ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan koon ja toimintojen kannalta asianmukaisella tasolla.
(50)
On tärkeää säätää yleisistä puitteista, joiden mukaan mahdollisesti ilmenevät eturistiriidat olisi hoidettava ja ilmoitettava. Tällaisissa tilanteissa noudatettavat yksityiskohtaiset vaiheet ja menettelyt olisi täsmennettävä eturistiriitoja koskevassa politiikassa, jonka vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja laatii.
(51)
Pysyvä riskienhallintatoiminto on yksi riskienhallintajärjestelmän pääkomponenteista. Johdonmukaisuuden vuoksi kyseisen toiminnon tehtävien ja vastuualueiden olisi oltava luonteeltaan samankaltaisia kuin tehtävät ja vastuualueet, jotka Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY täytäntöönpanosta organisaatiovaatimusten, eturistiriitojen, liiketoiminnan harjoittamisen, riskienhallinnan sekä säilytysyhteisön ja rahastoyhtiön välisen sopimuksen sisällön osalta 1 päivänä heinäkuuta 2010 annetulla komission direktiivillä 2010/43/EU (6) annetaan yhteissijoitusyritysten rahastoyhtiöiden pysyvälle riskienhallintatoiminnolle. Tämän toiminnon olisi oltava keskeisessä asemassa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskienhallintapolitiikan laadinnassa, riskien valvonnassa ja riskienmittauksessa, jotta voidaan varmistaa, että riskitaso on jatkuvasti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilin mukainen. Pysyvällä riskienhallintatoiminnolla olisi oltava tarvittavat valtuudet, kaikkien olennaisten tietojen käyttöoikeudet ja säännölliset yhteydet vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ylimpään johtoon ja hallintoelimeen antaakseen niille ajantasaisia tietoja, jotta ne voivat toteuttaa tarvittaessa nopeasti korjaustoimia.
(52)
Riskienhallintapolitiikka muodostaa riskienhallintajärjestelmän toisen keskeisen osan. Riskienhallintapolitiikka olisi dokumentoitava asianmukaisesti, ja siinä olisi ilmoitettava erityisesti toimenpiteet ja menettelyt, joita käytetään riskien mittaamiseen ja hallintaan, riskienhallintatoiminnon riippumattomassa toteutuksessa käytettävät suojatoimet, riskienhallintatekniikat sekä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan sisäistä vastuunjakoa koskevat yksityiskohdat riskienhallinnan ja operatiivisten menettelyjen osalta. Jotta riskienhallintapolitiikka olisi tehokas, ylimmän johdon olisi tarkasteltava sitä uudelleen vähintään kerran vuodessa.
(53)
Kuten direktiivissä 2011/61/EU edellytetään, riskienhallintatoiminto olisi erotettava toiminnallisesti ja hierarkkisesti toimintayksiköistä. Sen vuoksi olisi tarkennettava, että riskienhallintatoiminnon erottamisen olisi ulotuttava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallintoelimen tasolle ja että riskienhallintatoimintoa hoitavat eivät saisi hoitaa mahdollisesti eturistiriitoja aiheuttavia tehtäviä eivätkä toimia eturistiriitoja aiheuttavista toiminnoista vastuussa olevan henkilön valvonnassa.
(54)
On olennaista tarkentaa suojatoimet, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on käytettävä aina riskienhallintatoiminnon riippumattoman hoidon varmistamiseksi, ja erityisesti tarkentaa, että riskienhallintatoimintoa hoitaville ei pitäisi antaa eturistiriitoja aiheuttavia tehtäviä, riskienhallintatoimintoa hoitavien olisi tehtävä päätökset sellaisten tietojen perusteella, jotka ne voivat arvioida asianmukaisesti, ja päätöksentekoprosessin olisi oltava uudelleentarkastelukelpoinen.
(55)
Vaikka direktiivissä 2011/61/EU ei aseteta vaihtoehtoisille sijoitusrahastoille sijoituksia koskevia rajoituksia, kullekin vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle aiheutuvia riskejä ei voida hoitaa tehokkaasti, jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat eivät ole vahvistaneet riskirajoja ennakkoon. Riskirajojen olisi oltava linjassa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilin kanssa, ja ne olisi ilmoitettava sijoittajille direktiivin 2011/61/EU mukaisesti.
(56)
Johdonmukaisuuden vuoksi riskien tunnistamiseen, mittaamiseen ja valvontaan liittyvät vaatimukset perustuvat direktiivin 2010/43/EU samankaltaisiin säännöksiin. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi puututtava asianmukaisesti riskienmittaustekniikoissaan ja -malleissaan mahdollisesti oleviin heikkouksiin tekemällä stressitestejä, toteumatestejä ja skenaarioanalyyseja. Jos stressitesteissä ja skenaarioanalyyseissa paljastuu tiettyihin olosuhteisiin liittyviä puutteita, sijoitusrahastojen hoitajien olisi toteutettava nopeasti korjaustoimia.
(57)
Direktiivissä 2011/61/EU edellytetään, että komissio täsmentää maksuvalmiuden hoitoa koskevat järjestelmät ja menettelyt, jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi valvoa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiusriskiä, lukuun ottamatta niitä vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja, jotka ovat vivuttamattomia suljettuja vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja, ja varmistaa, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusten maksuvalmiusprofiili vastaa sen velvoitteita. Tämän vuoksi on tärkeää asettaa yleisiä perusvaatimuksia, jotka koskevat kaikkia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia ja joiden soveltaminen olisi mukautettava kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien sijoitusrahastojen kokoon, rakenteeseen ja luonteeseen.
(58)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi kyettävä osoittamaan toimivaltaisille viranomaisille, että niillä on käytössään asianmukaiset ja tehokkaat maksuvalmiuden hoitoa koskevat periaatteet ja menettelyt. Tämä edellyttää asianmukaisen huomion kiinnittämistä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonteeseen, mukaan lukien kohde-etuuksien tyyppi ja sen maksuvalmiusriskin suuruus, jolle vaihtoehtoinen sijoitusrahasto altistuu, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston laajuus ja monitahoisuus tai omaisuuserien rahaksi muuttamisessa tai myynnissä noudatettavan prosessin monitahoisuus.
(59)
Maksuvalmiuden hoitoa koskevat järjestelmät ja menettelyt voivat mahdollistaa sen, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat voivat käyttää välineitä ja järjestelyjä, jotka ovat tarpeen maksuvalmiudeltaan heikkojen varojen käsittelemiseksi ja niihin liittyvien arvonmääritysongelmien ratkaisemiseksi, jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat voivat vastata lunastustoimeksiantoihin. Tällaisia välineitä ja järjestelyjä voivat olla kansallisen lainsäädännön niin salliessa lunastusrajat (”gates”), osittaiset lunastukset, väliaikaiset lainat, irtisanomisajat ja likvideistä varoista muodostuvat poolit. Maksuvalmiudeltaan heikkojen varojen kokoojajärjestelyt (”side pockets”) ja muut järjestelyt, joissa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tietyt varat ovat sen ja sen sijoittajien välisten samankaltaisten järjestelyjen kohteena, olisi katsottava erityisjärjestelyiksi, koska ne vaikuttavat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien erityisiin lunastusoikeuksiin. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston väliaikaista sulkemista (suspensiota) ei pitäisi katsoa erityisjärjestelyksi, koska se kattaa kyseisen sijoitusrahaston kaikki varat ja sijoittajat. Välineiden ja erityisjärjestelyjen käyttö maksuvalmiuden hallintaan olisi tehtävä riippuvaiseksi konkreettisista olosuhteista, ja käytössä olisi otettava huomioon vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonne, laajuus ja sijoitusstrategia.
(60)
Niiden kohde-etuutena olevien yhteissijoitusyritysten, joihin vaihtoehtoiset sijoitusrahastot sijoittavat, maksuvalmiuden hallintaa koskevaa vaatimusta sekä vaatimuksia välineiden ja järjestelyjen käyttöönotosta maksuvalmiusriskin hallintaa ja sijoittajien välisten eturistiriitojen yksilöintiä, hallitsemista ja valvontaa varten ei pitäisi soveltaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, jotka hoitavat tyypiltään suljettuja vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja, riippumatta siitä, katsotaanko niiden käyttävän vivutusta. Kyseisten lunastuksiin liittyvien maksuvalmiuden hallintaa koskevien vaatimusten soveltamista koskevien poikkeusten myöntämisen olisi perustuttava eroihin yleisissä lunastusehdoissa, joita sovelletaan tyypiltään suljettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoittajiin verrattuna tyypiltään avointen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoittajiin.
(61)
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiutta tai heikkoa maksuvalmiutta koskevien vähimmäisrajojen käyttö voi olla tehokas tietyntyyppisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien valvontaväline. Rajan ylittäminen ei sinänsä välttämättä edellytä toimia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalta, sillä toimien tarpeellisuus riippuu tosiseikoista ja olosuhteista sekä kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan asettamista toleransseista. Sen vuoksi rajoja voitaisiin käyttää käytännössä valvottaessa keskimääräisiä päivittäisiä lunastuksia verrattuna rahaston päiväkohtaiseen maksuvalmiuteen saman jakson aikana. Niitä voitaisiin käyttää myös stressitestiskenaarioiden tukena valvottaessa sijoittajien keskittymistä. Kyseisten rajojen perusteella voitaisiin olosuhteista riippuen käynnistää jatkuvia valvonta- tai korjaustoimia.
(62)
Stressitesteillä olisi tarvittaessa simuloitava varojen heikkoa maksuvalmiutta ja epätyypillisiä lunastustoimeksiantoja. Testeissä olisi otettava huomioon viimeaikaiset ja odotettavissa olevat tulevat merkinnät ja lunastukset sekä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ennakoidun tuloksen vaikutukset suhteessa kyseistä toimintaa koskeviin vertaisarviointeihin. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi analysoitava ajanjaksoa, joka tarvitaan lunastustoimeksiantojen toteuttamiseksi simuloiduissa stressitestiskenaarioissa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi tehtävä stressitestejä myös markkinoihin vaikuttavilla tekijöillä, kuten kurssimuutoksilla, jotka voisivat vaikuttaa tuntuvasti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luottoprofiiliin ja siten myös vakuusvaatimuksiin. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi otettava huomioon arvonmääritykseen liittyvät herkkyydet stressitilanteissa suunnitellessaan stressitestien tai skenaarioanalyysien toteutusta.
(63)
Stressitestien toteutusvälin olisi riiputtava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonteesta, sijoitusstrategiasta, maksuvalmiusprofiilista, sijoittajan tyypistä ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lunastuspolitiikasta. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien odotetaan kuitenkin tekevän testejä vähintään kerran vuodessa. Jos stressitestit viittaavat huomattavasti odotettua suurempaan maksuvalmiusriskiin, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi toimittava kaikkien vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien parhaan edun mukaan ottaen huomioon kyseisen sijoitusrahaston varojen maksuvalmiusprofiili, lunastustoimeksiantojen määrä ja tarvittaessa maksuvalmiuden hallintapolitiikkojen ja -menettelyjen asianmukaisuus.
(64)
Direktiivissä 2011/61/EU edellytetään, että komissio täsmentää, kuinka sijoitusstrategia, maksuvalmiusprofiili ja lunastuspolitiikka mukautetaan toisiinsa. Näiden kolmen tekijän yhdenmukaisuus saadaan varmistettua, jos sijoittajat kykenevät lunastamaan sijoituksensa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lunastuspolitiikan mukaisesti; lunastuspolitiikan olisi katettava lunastusedellytykset sekä tavanomaisissa että poikkeuksellisissa olosuhteissa ja tavalla, joka on sopusoinnussa sijoittajien tasapuolisen kohtelun kanssa.
(65)
Direktiivissä 2011/61/EU edellytetään yhdenmukaisuutta eri aloilla ja ristiriitojen poistamista sellaisten alullepanijoiden, jotka uudelleenpaketoivat lainoja kaupattaviksi arvopapereiksi, ja sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien, jotka sijoittavat näihin arvopapereihin tai muihin rahoitusvälineisiin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun, etujen väliltä. Tämän tavoitteen saavuttamiseksi on otettu huomioon luottolaitosten liiketoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta 14 päivänä kesäkuuta 2006 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2006/48/EY (7) vahvistetut asian kannalta merkitykselliset säännökset, joissa säädetään määrällisistä ja laadullisista vaatimuksista, jotka arvopaperistamisen luottoriskille altistuneiden sijoittajien, alullepanijoiden ja järjestäjien on täytettävä. Koska tällä asetuksella ja direktiivin 2006/48/EY asian kannalta merkityksellisillä säännöksillä on sama tavoite eli alullepanijan tai järjestäjän etujen ja sijoittajien etujen yhdenmukaistaminen, on olennaista, että käsitteitä käytetään johdonmukaisesti molemmissa säädöksissä, minkä vuoksi viittauskohteiksi otetaan direktiivissä 2006/48/EY annetut määritelmät. Ottaen huomioon, että Euroopan pankkiviranomaisen edeltäjä eli Euroopan pankkivalvontaviranomaisten komitea on antanut yksityiskohtaiset ohjeet direktiivin 2006/48/EY merkityksellisten säännösten tulkinnasta (8), yhdenmukaisuus eri aloilla edellyttää, että nyt annettavilla säännöksillä pyritään yhdenmukaistamaan alullepanijoiden, järjestäjien ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien edut tulkittuina kyseisten ohjeiden kannalta.
(66)
On tärkeää, että liiketoimia, joissa uudelleenpaketoidaan lainoja kaupattaviksi arvopapereiksi, ei strukturoida tavalla, jolla pyrittäisiin välttämään arvopaperistettuihin omaisuuseriin tehtäviin sijoituksiin liittyvien vaatimusten soveltaminen. Tämän vuoksi viittausta sijoitukseen, joka tehdään kaupattaviin arvopapereihin tai muihin uudelleenpaketoituihin lainoihin perustuviin rahoitusvälineisiin, ei pitäisi tulkita tiukasti kyseisten välineiden omistusoikeuden oikeudellisesti pätevänä ja velvoittavana siirtona vaan sijoituksena, joka tehdään aiheellisessa taloudellisessa mielessä, minkä vuoksi erityisvaatimusten olisi katettava kaikki muut synteettisten sijoitusten muodot. Väärinkäsitysten välttämiseksi ja kieliasun yhdenmukaistamiseksi pankkilainsäädännössä käytettyjen käsitteiden kanssa ilmaisun ”sijoitus, joka tehdään kaupattaviin arvopapereihin tai muihin uudelleenpaketoituihin lainoihin perustuviin rahoitusvälineisiin” sijaan olisi käytettävä ilmaisua ”arvopaperistamisen luottoriskiin liittyvän vastuun siirtäminen”.
(67)
Vaatimukset, jotka arvopaperistamisen alullepanijoina, järjestäjinä tai alkuperäisinä luotonantajina toimivien laitosten on täytettävä, asetetaan suoraan kyseisille laitoksille direktiivillä 2006/48/EY. Sen vuoksi on tärkeää säätää sellaisen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan vastaavista velvoitteista, joka altistuu arvopaperistamisiin liittyvälle vastuulle. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi otettava arvopaperistamisiin liittyvä vastuu vain silloin, kun alullepanija, järjestäjä tai alkuperäinen luotonanataja on nimenomaisesti antanut kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle tietoja merkittävän taloudellisen edun säilyttämisestä kohde-etuudessa; tätä käytäntöä kutsutaan säilyttämisvaatimukseksi. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi lisäksi varmistettava, että vaatimukset, jotka direktiivillä 2006/48/EY asetetaan järjestäjälle ja alullepanijalle, täyttyvät. Myös vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan itsensä olisi täytettävä laatuvaatimukset, jotta sillä olisi kattava ja perusteellinen käsitys arvopaperistamiseen tehtävästä sijoituksesta ja sen kohde-etuuteen liittyvästä riskistä. Tämän tavoitteen saavuttamiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi tehtävä sijoituspäätöksensä vasta sen jälkeen, kun ne ovat toteuttaneet asianmukaisen huolellisuuden prosessin, jotta niillä olisi riittävästi tietoja ja tietämystä kyseisistä arvopaperistamisista.
(68)
Tietyissä olosuhteissa yhteisöt voivat olla alullepanijan tai järjestäjän määritelmän mukaisia tai hoitaa alkuperäisen luotonantajan tehtäviä; toinen yhteisö, joka ei ole järjestäjän tai alullepanijan määritelmän mukainen eikä hoida alkuperäisen luotonantajan tehtäviä mutta jonka edut vastaavat parhaalla mahdollisella tavalla sijoittajien etuja, saattaa kuitenkin pyrkiä täyttämään säilyttämisvaatimuksen. Oikeusvarmuuden vuoksi tällaiselta toiselta yhteisöltä ei pitäisi vaatia säilyttämisvaatimuksen täyttämistä, jos alullepanija, järjestäjä tai alkuperäinen luotonantaja täyttää kyseisen vaatimuksen.
(69)
Säilyttämisvaatimuksen tai laatuvaatimusten laiminlyönnin tapauksessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi harkittava korjaavien toimien toteuttamista, kuten position suojaamista, myymistä tai hillitsemistä taikka yhteyden ottamista säilyttämisvaatimuksen laiminlyövään osapuoleen, jotta vaatimukset täyttyisivät jälleen. Tällaisten korjaavien toimien olisi aina oltava sijoittajien etujen mukaisia eikä niihin saisi liittää suoraa velvoitetta omaisuuserien myyntiin välittömästi laiminlyönnin havaitsemisen jälkeen pikaisen myynnin (”fire sale”) välttämiseksi. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi otettava laiminlyönti huomioon harkitessaan toisen sijoituksen tekemistä myöhempään liiketoimeen, johon vaatimuksen laiminlyövä osapuoli osallistuu.
(70)
Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU vaatimuksia niiden sisäisten menettelyjen ja organisaatiojärjestelyjen täsmentämisestä, joita jokaisen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi noudatettava, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia olisi vaadittava ottamaan käyttöön hyvin dokumentoitu organisaatiorakenne, jossa jaetaan selkeästi vastuualueet, määritellään valvontajärjestelmät ja varmistetaan tietojen sujuva vaihto kaikkien osapuolten välillä. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi myös otettava käyttöön järjestelmät tietojen suojaamiseksi ja toiminnan jatkuvuuden varmistamiseksi. Ottaessaan käyttöön kyseisiä menettelyjä ja rakenteita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi otettava huomioon suhteellisuusperiaate, jotta menettelyt, järjestelyt ja organisaatiorakenne voitaisiin mitoittaa kyseisten sijoitusrahastojen hoitajien liiketoiminnan luonteen, laajuuden ja monitahoisuuden sekä niiden liiketoiminnan aikana harjoitettavien toimintojen luonteen ja laajuuden mukaan.
(71)
Tiedonantovelvollisuus sijoittajia kohtaan on olennaisen tärkeä sijoittajien suojaamiseksi, minkä vuoksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi noudatettava asianmukaisia politiikkoja ja menettelyjä varmistaakseen, että tiettyyn vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon sovellettavat lunastusehdot annetaan riittävän yksityiskohtaisesti ja näkyvästi tiedoksi sijoittajille ennen sijoitusten tekemistä ja ehtoihin tehtävien olennaisten muutosten jälkeen. Tämä voisi kattaa tietojen antamisen lunastusten irtisanomisajoista, myyntirajoituksia koskevista yksityiskohdista, olosuhteista, joissa ei välttämättä sovelleta tavanomaisia lunastusjärjestelyjä tai joissa niiden käyttöä lykätään, ja toimenpiteistä, joita hallintoelin saattaa harkita (kuten lunastusrajat tai side pockets -järjestelyt), koska nämä tekijät vaikuttavat sijoittajien lunastusoikeuksiin tietyssä vaihtoehtoisessa sijoitusrahastossa.
(72)
Jotta voidaan varmistaa toimintojen asianmukainen toteuttaminen, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi erityisesti käytettävä tarkoituksenmukaisia sähköisiä järjestelmiä noudattaakseen salkkutapahtumien sekä merkintä- ja lunastustoimeksiantojen kirjaamista koskevia vaatimuksia ja ottaakseen käyttöön, pannakseen täytäntöön ja pitääkseen yllä kirjanpitoperiaatteita ja -menettelyjä sen varmistamiseksi, että nettoarvon laskenta suoritetaan direktiivin 2011/61/EU ja tämän asetuksen vaatimusten mukaisesti.
(73)
Jotta voidaan varmistaa yhdenmukaisuus yhteissijoitusyritysten rahastonhoitajille direktiivillä 2009/65/EY asetettuihin vaatimuksiin nähden, hallintoelimelle, ylimmälle johdolle tai mahdolliselle vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan valvojalle olisi annettava samantyyppisiä tehtäviä, joihin liittyvät vastuut olisi jaettava asianmukaisesti. Vastuunjaon olisi kuitenkin oltava sopusoinnussa niiden tehtävien ja vastuualueiden kanssa, jotka kuuluvat hallintoelimelle, ylimmälle johdolle ja valvontatoiminnolle sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti. Ylimpään johtoon voivat kuulua kaikki hallintoelimen jäsenet tai osa sen jäsenistä.
(74)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi aina noudatettava vaatimusta pysyvän ja tehokkaan vaatimusten noudattamista koskevan toiminnon käyttöönotosta riippumatta liiketoimintansa koosta ja monitahoisuudesta. Vaatimusten noudattamista koskevan toiminnon teknistä ja henkilöstöorganisaatiota koskevat yksityiskohdat olisi kuitenkin mitoitettava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoiminnan luonteen, laajuuden ja monitahoisuuden sekä sen palvelujen ja toimintojen luonteen ja laajuuden mukaan. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa ei saisi vaatia perustamaan riippumatonta vaatimusten noudattamisesta vastaavaa yksikköä, jos kyseinen vaatimus olisi suhteeton kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan kokoon tai sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen nähden.
(75)
Arvonmääritysstandardit vaihtelevat oikeudenkäyttöalueittain ja omaisuusluokittain. Tällä asetuksella olisi täydennettävä yhteisiä yleissääntöjä ja vahvistettava vaatimukset, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi noudatettava kehittäessään ja pannessaan täytäntöön tarkoituksenmukaisia ja yhdenmukaisia politiikkoja ja menettelyjä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen varojen asianmukaista ja riippumatonta arvonmääritystä varten. Politiikoissa ja menettelyissä olisi kuvailtava kaikkien arvonmääritykseen osallistuvien osapuolten, mukaan lukien ulkopuoliset arvonmäärittäjät, velvoitteet, tehtävät ja vastuualueet.
(76)
Varojen arvo voidaan määrittää eri tavoilla, kuten toimivilla markkinoilla havaittavissa olevien hintojen perusteella tai käyttäen muilla kansallisen lainsäädännön, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöjen tai sen perustamiskirjan mukaisilla arvonmääritysmenetelmillä saatua arviota. Koska yksittäisten varojen ja velkojen arvo voidaan määrittää eri menetelmillä ja ottaa eri lähteistä, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi määritettävä käyttämänsä arvonmääritysmenetelmät ja kuvailtava niitä.
(77)
Jos varojen arvonmäärityksessä käytetään mallia, arvonmääritysmenettelyissä ja -politiikoissa olisi ilmoitettava mallin pääpiirteet. Ennen mallin käyttöä se on validoitava prosessilla, jonka toteuttaa sisäinen tai ulkoinen henkilö, joka ei ole osallistunut mallin suunnitteluprosessiin. Henkilöllä olisi katsottava olevan varojen arvonmäärityksessä käytetyn mallin validoinnin edellyttämä kelpoisuus, jos hänellä on riittävästi pätevyyttä ja kokemusta varojen arvonmäärityksen suorittamiseen kyseisenkaltaisten mallien avulla; kyseinen henkilö voisi olla tilintarkastaja.
(78)
Koska vaihtoehtoiset sijoitusrahastot toimivat dynaamisessa ympäristössä, jossa noudatettava sijoitusstrategiat saattavat muuttua ajan mittaan, arvonmäärityspolitiikkoja ja -menettelyjä olisi tarkasteltava uudelleen vähintään kerran vuodessa ja kaikissa tapauksissa ennen kuin vaihtoehtoiset sijoitusrahastot ottavat käyttöön uuden sijoitusstrategian tai uudentyyppisen omaisuuserän. Arvonmäärityspolitiikkojen ja -menettelyjen, mukaan lukien arvonmääritysmenetelmät, muuttamisessa olisi noudatettava ennalta määritettyä prosessia.
(79)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston yksittäisten varojen arvo on määritetty asianmukaisesti noudattaen arvonmäärityspolitiikkoja ja -menettelyjä. Joihinkin varoihin, erityisesti monitahoisiin ja maksuvalmiudeltaan heikkoihin rahoitusvälineisiin, liittyy suurempi epäasianmukaisen arvonmäärityksen riski. Tällaisten tilanteiden varalta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi tehtävä riittävästi tarkastuksia varmistaakseen, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen arvo on määritetty riittävän objektiivisesti.
(80)
Osuus- tai osakekohtaisen nettoarvon laskentaan sovelletaan kansallista lainsäädäntöä ja/tai joko rahaston sääntöjä tai perustamisasiakirjoja. Tämä asetus kattaa vain laskentamenettelyn muttei laskentamenetelmiä. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi suorittaa osuus- tai osakekohtaisen nettoarvon laskennan itse osana hallintotoimintoja, joista se huolehtii vaihtoehtoisen sijoitusrahaston puolesta. Vaihtoehtoisesti hallinnosta, mukaan lukien nettoarvon laskenta, huolehtimaan voidaan nimetä kolmas osapuoli. Kolmatta osapuolta, joka suorittaa nettoarvon laskennan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun, ei pitäisi katsoa direktiivissä 2011/61/EU tarkoitetuksi ulkopuoliseksi arvonmäärittäjäksi edellyttäen, että kyseinen kolmas osapuoli ei suorita yksittäisten varojen, mukaan lukien subjektiivista arviointia edellyttävät varat, arvonmäärityksiä vaan käyttää laskentaprosessissa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalta, hintatietolähteiltä tai ulkopuoliselta arvonmäärittäjältä saatuja arvoja.
(81)
On olemassa arvonmääritysmenettelyjä, joita voidaan käyttää päivittäin, kuten rahoitusvälineiden arvonmääritystä, mutta myös menettelyjä, joita ei voida käyttää yhtä tihein väliajoin liikkeeseenlaskuihin, merkintöihin, lunastuksiin ja peruutuksiin liittyvistä syistä; esimerkkinä voidaan mainita kiinteistöjen arvonmääritys. Avointen rahastojen hallussa olevien varojen arvonmäärityksen aikavälissä olisi otettava huomioon erot vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hallussa olevien erityyppisten varojen arvonmääritysmenettelyissä.
(82)
Direktiivissä 2011/61/EU vahvistetaan tiukat vaatimukset ja rajoitukset, joita on noudatettava, kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja aikoo siirtää toimintojen toteuttamiseen liittyvät tehtävänsä. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on aina edelleen täysi vastuu siirretyistä tehtävistä ja siitä, että ne ovat direktiivin 2011/61/EU ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden mukaisia. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi sen vuoksi varmistettava, että se, jolle tehtävät siirretään, noudattaa laatustandardeja, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja itse noudattaisi. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on myös kyettävä purkamaan toimintojen siirtäminen, minkä vuoksi siirtojärjestelyissä olisi annettava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle joustavat purkamisoikeudet, jos se on tarpeen sen varmistamiseksi, että siirretyt toiminnot hoidetaan jatkuvasti tiukkojen standardien mukaisesti. Toimintojen siirtämistä koskevia rajoituksia ja vaatimuksia olisi sovellettava direktiivin 2011/61/EU liitteessä I mainittuihin sijoitustenhoitotoimintoihin, kun taas tukitehtävissä, kuten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitotehtäviensä osana suorittamissa hallinnollisissa tai teknisissä toiminnoissa, kuten siivous- ja ateriahuoltotoiminnoissa taikka peruspalvelujen tai -tuotteiden hankinnassa, ei pitäisi katsoa olevan kyse vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimintojen siirrosta. Muita esimerkkejä teknisistä tai hallinnollisista toiminnoista ovat kaupallisten standardiohjelmistojen osto ja ohjelmistotoimittajien käyttö kaupallisiin järjestelmiin liittyvän tapauskohtaisen toiminnallisen avun saamiseksi tai henkilöstöhallinnon tukitoiminnot, kuten lyhytaikaisessa työsuhteessa olevien työntekijöiden etsintä tai palkkakulujen käsittely.
(83)
Sijoittajansuojan korkean tason varmistamiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoiminnan tehostamisen ohella toimintojen siirtämisen olisi perustuttava kokonaisuudessaan objektiivisiin perusteisiin. Arvioidessaan näitä perusteita toimivaltaisten viranomaisten olisi tarkasteltava siirtorakennetta ja sen vaikutuksia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan rakenteeseen sekä siirrettyjen toimintojen vuorovaikutusta kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle jäävien toimintojen kanssa.
(84)
Jotta voitaisiin arvioida, onko sen, jolle tehtävät siirretään, liiketoimintaa tosiasiallisesti harjoittava henkilö riittävän hyvämaineinen, olisi tarkistettava kyseisen henkilön liiketoiminnan harjoittaminen sekä se, onko henkilö syyllistynyt rikkomuksiin finanssialan toiminnassa. Riittävää hyvämaineisuutta koskevan vaatimuksen arvioinnissa olisi otettava huomioon kaikki muut merkitykselliset tiedot henkilökohtaisista ominaisuuksista, jotka voisivat vaikuttaa haitallisesti siihen, kuinka henkilö harjoittaa liiketoimintaa, kuten henkilön rehellisyyteen ja vilpittömyyteen liittyvät epäilykset.
(85)
Direktiivin 2009/65/EY nojalla toimiluvan saaneita sijoitusyhtiöitä ei katsota yrityksiksi, joilla on toimilupa tai jotka on rekisteröity varainhoitoa varten ja jotka kuuluvat valvonnan piiriin, koska niiden ei sallita harjoittavan muita toimintoja kuin mainitussa direktiivissä tarkoitettua yhteistä salkunhoitoa. Vastaavasti sisäisesti hoidettua vaihtoehtoista sijoitusrahastoa ei pitäisi katsoa kyseisenkaltaiseksi yritykseksi, koska sen ei pitäisi harjoittaa muuta toimintaa kuin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sisäistä hoitoa.
(86)
Jos siirto koskee salkunhoitoa tai riskienhallintaa, jotka ovat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan pääasiallista liiketoimintaa ja sen vuoksi erittäin merkityksellisiä sijoittajansuojan ja järjestelmäriskien kannalta, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen ja kolmannen maan yrityksen valvontaviranomaisen välillä olisi oltava kirjalliseen sopimukseen perustuva yhteistyöjärjestely sen lisäksi, että niiden olisi noudatettava direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 1 kohdan c alakohdan mukaisia vaatimuksia. Järjestely olisi otettava käyttöön ennen toimintojen siirtämistä. Sopimuksen yksityiskohdissa olisi otettava huomioon kansainväliset standardit.
(87)
Kirjallisissa järjestelyissä olisi annettava toimivaltaisille viranomaisille oikeus tehdä paikalla toimitettavia tarkastuksia, mukaan lukien tilanteet, joissa kyseiset viranomaiset pyytävät sen kolmannen maan valvontaviranomaiselta, jossa yritys, jolle toimintoja siirrettiin, sijaitsee, tekemään paikalla toimitettavia tarkastuksia, ja tilanteet, joissa viranomaiset pyytävät kolmannen maan valvontaviranomaisilta lupaa tarkastuksen tekemiseen itse tai lupaa saada olla kolmannen maan valvontaviranomaisen henkilökunnan mukana avustamassa tätä paikalla toimitettavien tarkastusten tekemisessä.
(88)
Direktiivissä 2011/61/EU säädettyjen velvoitteiden perusteella vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi otettava toiminnassaan huomioon hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai niiden sijoittajien paras etu. Sen vuoksi toimintojen siirtäminen olisi hyväksyttävä vain silloin, kun se ei estä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa toimimasta tai hoitamasta vaihtoehtoista sijoitusrahastoa sijoittajien parhaiden etujen mukaan.
(89)
Sijoittajansuojan korkean tason säilyttämiseksi toimintojen siirtämisessä on otettava huomioon mahdolliset eturistiriidat. Olennaisen eturistiriidan aiheuttavien tilanteiden yksilöintiä koskevien vaatimusten asettamisessa olisi käytettävä monia perusteita. Kyseisten perusteiden luetteloa ei pitäisi katsoa tyhjentäväksi, mikä merkitsee, että myös muut kuin olennaiset eturistiriidat ovat merkityksellisiä sovellettaessa direktiiviä 2011/61/EU. Vaatimusten noudattamista tai tarkastuksia koskevien toimintojen olisi sen vuoksi katsottava olevan ristiriidassa salkunhoitotehtävien kanssa ja markkinatakaus- tai merkintätoiminnan ristiriidassa salkunhoidon tai riskienhallinnan kanssa. Kyseinen velvoite ei rajoita sen, jolle tehtävät siirretään, velvoitetta erottaa salkunhoito- ja riskienhallintatoiminnot toiminnallisesti ja hierarkkisesti toisistaan direktiivin 2011/61/EU 15 artiklan mukaisesti.
(90)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimintojen siirtämiseen sovellettavia vaatimuksia olisi sovellettava soveltuvin osin, jos se, jolle tehtävät siirretään, siirtää sille siirrettyjä toimintoja edelleen, ja myös silloin, kun se, jolle tehtävät siirretään edelleen, siirtää tehtäviä edelleen.
(91)
Jotta voidaan varmistaa, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja hoitaa kaikissa tapauksissa sijoitusten hoitoon liittyviä toimintoja, sen ei pitäisi siirtää toimintojaan niin laajasti, että sen ei enää käytännössä katsottaisi olevan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitaja ja että siitä tulee postilaatikkoyhteisö. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla olisi aina oltava riittävät resurssit valvoakseen siirrettyjä toimintoja tehokkaasti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on hoidettava itse sijoitusten hoitoon liittyvät toiminnot, sillä on oltava tarvittava asiantuntemus ja tarvittavat resurssit sekä valtuudet tehdä päätöksiä, jotka kuuluvat ylimmän johdon vastuulle, ja sen on hoidettava ylimmälle johdolle kuuluvia toimintoja, kuten yleisen sijoituspolitiikan ja yleisten sijoitusstrategioiden täytäntöönpano.
(92)
Tehtävien siirtämistä koskevien järjestelyiden arviointi on monimutkainen prosessi, jonka lähtökohdaksi on otettava monia perusteita, jotta toimivaltaiset viranomaiset voivat muodostaa näkemyksen järjestelyistä. Tämä on tarpeen, jotta voidaan ottaa huomioon rahastorakenteiden ja sijoitusstrategioiden moninaisuus eri puolilla unionia. EAMV voi laatia ohjeita varmistaakseen tehtävien siirtämistä koskevien järjestelyiden johdonmukaisen arvioinnin kaikkialla unionissa.
(93)
Komissio valvoo mainittujen perusteiden soveltamista ja niiden vaikutuksia markkinoihin. Komissio tarkastelee tilannetta uudelleen kahden vuoden kuluttua ja, jos se osoittautuu tarpeelliseksi, toteuttaa aiheelliset toimenpiteet täsmentääkseen edelleen edellytyksiä, joiden täyttyessä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on katsottava siirtäneen toimintojaan niin laajasti, että siitä tulee postilaatikkoyhteisö eikä sen enää voida katsoa olevan kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitaja.
(94)
Direktiivissä 2011/61/EU asetetaan monia vaatimuksia vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säilytysyhteisölle sijoittajansuojan korkean tason varmistamiseksi. Säilytysyhteisön, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja/tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja kolmansien osapuolten konkreettiset oikeudet ja velvoitteet olisi sen vuoksi vahvistettava selkeästi. Kirjallisessa sopimuksessa olisi oltava yksityiskohtaiset tiedot, jotka ovat tarpeen, jotta säilytysyhteisö tai kolmas osapuoli, jolle säilytystoiminnot siirretään direktiivin 2011/61/EU mukaisesti, voi säilyttää asianmukaisesti sijoitusrahaston kaikki varat ja jotta säilytysyhteisö voi hoitaa asianmukaisesti valvontatoimintonsa. Jotta säilytysyhteisö voi arvioida ja valvoa säilytysriskiä, sopimuksessa olisi oltava riittävän yksityiskohtaiset tiedot omaisuusluokista, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi sijoittaa, ja tiedot maantieteellisistä alueista, joilla vaihtoehtoinen sijoitusrahasto suunnittelee harjoittavansa sijoitustoimintaa. Sopimuksessa olisi oltava myös yksityiskohtaiset tiedot eskalointimenettelystä. Sen vuoksi säilytysyhteisön olisi varoitettava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa tiettyjen markkinoiden selvitysjärjestelmässä havaituista olennaisista riskeistä. Sopimuksen irtisanomisen olisi perustuttava siihen seikkaan, että se on säilytysyhteisön viimeinen keino tilanteessa, jossa se on tyytymätön varojen suojatason riittävyyteen. Sopimuksella olisi ehkäistävä myös moraalikato, jonka myötä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tekisi sijoituspäätöksiä välittämättä säilytysriskeistä sillä perusteella, että säilytysyhteisö vastaisi riskeistä useimmissa tapauksissa. Sijoittajansuojan tason säilyttämiseksi korkeana vaatimusta kolmansien osapuolten valvonnasta olisi sovellettava koko säilytysketjuun.
(95)
Kolmanteen maahan sijoittautuneeseen säilytysyhteisöön olisi kohdistettava sellaisen valvontaviranomaisen harjoittamaa toiminnan vakautta koskevaa sääntelyä ja valvontaa, jolla on toimivalta harjoittaa jatkuvaa valvontaa, suorittaa tutkimuksia ja määrätä seuraamuksia. Jos säilytysyhteisön valvontaan osallistuu useita valvontaviranomaisia, yhden viranomaisen olisi toimittava direktiivissä 2011/61/EU ja kaikissa sen nojalla annetuissa delegointi- ja täytäntöönpanosäädöksissä tarkoitettuna yhteyspisteenä.
(96)
Euroopan komission olisi arvioitava kolmannen maan lainsäädäntö direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 6 kohdan viimeisen alakohdan mukaisesti vertaamalla kolmannen maan säilytysyhteisöön sovellettavia toimiluvan myöntämisperusteita ja jatkuvia toimintaedellytyksiä vastaaviin vaatimuksiin, joita sovelletaan unionin lainsäädännön nojalla luottolaitoksiin ja/tai sijoituspalveluyrityksiin, jotka pyrkivät harjoittamaan säilytykseen liittyvää liiketoimintaa ja hoitamaan säilytystoimintoja, jotta saataisiin varmuus siitä, ovatko paikallisten perusteiden ja unionin lainsäädännön nojalla asetettujen perusteiden vaikutukset samat. Euroopan komissio voi arvioida säilytysyhteisön, joka on toiminnan vakauden valvonnan kohteena ja saanut toimiluvan kolmannessa maassa muussa paikallisessa luokassa kuin luottolaitoksena tai sijoituspalveluyrityksenä, saadakseen varmuuden siitä, ovatko kolmannen maan lainsäädännön asianomaisten säännösten ja luottolaitoksia ja/tai sijoituspalveluyrityksiä koskevien unionin lainsäädännön säännösten vaikutukset samat.
(97)
Jotta säilytysyhteisöllä olisi koko ajan selkeä käsitys rahavarojen virtauksesta vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon ja pois sijoitusrahastosta, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi varmistettava, että säilytysyhteisö saa ilman perusteettomia viiveitä tarkkoja tietoja kaikista kassavirroista, mukaan lukien kassavirrat mahdollisilta kolmansilta osapuolilta, joiden kanssa on avattu vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käteistili.
(98)
Jotta vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kassavirtoja valvottaisiin asianmukaisesti, säilytysyhteisön velvoitteisiin kuuluu varmistaa, että käytössä on tehokkaasti täytäntöönpannut menettelyt vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kassavirtojen riittävää valvonta varten ja että menettelyjä tarkastellaan uudelleen säännöllisin väliajoin. Säilytysyhteisön olisi tarkasteltava erityisesti täsmäytysmenettelyä varmistaakseen, että se on sijoitusrahaston kannalta tarkoituksenmukainen ja että sitä käytetään asianmukaisin väliajoin ottaen huomioon vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonne, laajuus ja monitahoisuus. Täsmäytysmenettelyssä olisi esimerkiksi verrattava kutakin yksittäistä tiliotteisiin kirjattua kassavirtaa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tileihin kirjattuihin kassavirtoihin. Jos täsmäytykset suoritetaan päivittäin, kuten useimpien avoimien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tapauksessa, säilytysyhteisön olisi suoritettava täsmäytyksensä myös päivittäin. Säilytysyhteisön olisi erityisesti valvottava täsmäytysmenettelyissä havaittuja eroja ja toteutettuja korjaustoimenpiteitä voidakseen ilmoittaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle viipymättä poikkeamista, joita ei ole korjattu, ja voidakseen tarkastella täsmäytysmenettelyjä uudelleen kaikilta osin. Tällainen uudelleentarkastelu olisi suoritettava vähintään kerran vuodessa. Säilytysyhteisön olisi myös yksilöitävä riittävän ajoissa merkittävät kassavirrat ja erityisesti ne kassavirrat, jotka voisivat olla epäjohdonmukaisia vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimintojen kannalta, kuten muutokset positioissa kyseisen sijoitusrahaston varoissa tai merkinnöissä ja lunastuksissa, ja sen olisi saatava säännöllisin väliajoin käteistiliotteet ja tarkistettava, onko sen oma käteispositiokirjanpito yhdenmukainen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kirjanpidon kanssa. Direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan b alakohdan mukaisesti säilytysyhteisön olisi pidettävä kirjanpitonsa ajan tasalla.
(99)
Säilytysyhteisön on varmistettava, että kaikki maksut, jotka sijoittajat suorittavat tai jotka näiden lukuun suoritetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osuuksien tai osakkeiden merkitsemisen yhteydessä, on vastaanotettu ja kirjattu yhdelle tai useammalle käteistilille direktiivin 2011/61/EU mukaisesti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi sen vuoksi varmistettava, että säilytysyhteisölle toimitetaan tarvittavat tiedot sijoittajien maksujen vastaanottamisen valvomiseksi asianmukaisesti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että säilytysyhteisö saa nämä tiedot viipymättä, kun kolmas osapuoli vastaanottaa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osakkeiden tai osuuksien lunastusta tai liikkeeseenlaskua koskevan toimeksiannon. Yhteisön, joka on vastuussa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osakkeiden tai osuuksien merkinnästä tai lunastuksesta, olisi sen vuoksi toimitettava nämä tiedot säilytysyhteisölle pankkipäivän päätteeksi sijoittajien maksujen väärinkäytön välttämiseksi.
(100)
Riippuen säilytettävien varojen tyypistä varat on joko säilytettävä, kuten rahoitusvälineet, jotka voidaan kirjata rahoitusvälinetilille tai jotka voidaan fyysisesti toimittaa säilytysyhteisölle direktiivin 2011/61/EU mukaisesti, tai niiden omistus on todennettava ja ne on kirjattava. Säilytysyhteisön olisi säilytettävä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kaikkia rahoitusvälineitä, jotka voidaan kirjata tai pitää tilillä suoraan tai välillisesti säilytysyhteisön tai sellaisen kolmannen osapuolen nimissä, jolle siirretään säilytystoimintoja, erityisesti arvopaperikeskuksen tasolla. Tällaisten tilanteiden lisäksi on säilytettävä myös sellaisia rahoitusvälineitä, jotka kirjataan vain suoraan liikkeeseenlaskijalle itselleen tai sen edustajalle säilytysyhteisön tai sellaisen kolmannen osapuolen nimissä, jolle siirretään säilytystoimintoja. Niitä rahoitusvälineitä, jotka kirjataan sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nimissä vain liikkeeseenlaskijalle tai sen edustajalle, kuten private equity -rahastojen ja venture capital -rahastojen tekemät sijoitukset listaamattomiin yhtiöihin, ei pitäisi säilyttää. Kaikki rahoitusvälineet, jotka voitaisiin fyysisesti toimittaa säilytysyhteisölle, olisi säilytettävä. Edellyttäen, että rahoitusvälineiden säilyttämiselle asetetut edellytykset täyttyvät, säilytysyhteisön itsensä tai kolmannen osapuolen, jolle siirretään säilytystoimintoja, on säilytettävä myös rahoitusvälineitä, jotka annetaan vakuutena kolmannelle osapuolelle tai jotka kolmas osapuoli antaa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston eduksi, kunhan vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen puolesta toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on niiden omistaja. Myös vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen puolesta toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan omistamat rahoitusvälineet, jotka säilytysyhteisö voi uudelleenkäyttää vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen puolesta toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan suostumuksen perusteella, on säilytettävä niin kauan kuin uudelleenkäyttöoikeutta ei ole käytetty.
(101)
Säilytettäviä rahoitusvälineitä olisi aina käsiteltävä noudattaen asianmukaista huolellisuutta ja suojaa. Säilytysriskin asianmukaisen arvioinnin varmistamiseksi säilytysyhteisön olisi asianmukaista huolellisuutta noudattaessaan erityisesti oltava tietoinen säilytysketjuun kuuluvista kolmansista osapuolista, varmistettava, että asianmukaista huolellisuutta ja varojen erottelemista koskevia velvoitteita on noudatettu koko säilytysketjussa, varmistettava, että sillä on asianmukainen oikeus tutustua niiden kolmansien osapuolten kirjanpitoon ja tietoihin, joille siirretään säilytystoimintoja, varmistettava kyseisten vaatimusten noudattaminen, dokumentoitava kaikki kyseiset tehtävät ja asetettava kyseiset asiakirjat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan saataville ja raportoitava niistä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle.
(102)
Jotta voidaan välttää direktiivin 2011/61/EU vaatimusten kiertäminen, säilytysyhteisön olisi noudatettava säilytysvelvoitteita rahoituksellisten rakenteiden ja/tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan määräysvallassa suoraan tai välillisesti olevien oikeudellisten rakenteiden kohde-etuuksiin nähden. Tätä erillisjaottelusäännöstä ei pitäisi soveltaa rahasto-osuusrahastoihin eikä hallinnointi-markkinointirahastoihin (”master-feeder-rakenteisiin”) edellyttäen, että niillä on säilytysyhteisö, joka säilyttää rahaston varoja asianmukaisesti.
(103)
Säilytysyhteisöllä olisi aina oltava kattava käsitys kaikista säilytettävistä varoista, jotka eivät ole rahoitusvälineitä. Kyseisiin varoihin olisi sovellettava direktiivin 2011/61/EU nojalla omistajuuden todentamista ja kirjanpitoa koskevaa velvoitetta. Esimerkkejä tällaisista varoista ovat aineellinen omaisuus, jota ei katsota rahoitusvälineeksi direktiivin 2011/61/EU nojalla tai jota ei voida toimittaa fyysisesti säilytysyhteisölle, rahoitussopimukset, kuten johdannaiset, käteistalletukset tai -sijoitukset yksityisessä omistuksessa oleviin yrityksiin ja osuudet kumppanuuksissa.
(104)
Jotta saadaan riittävä varmuus siitä, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on varojen tosiasiallinen omistaja, säilytysyhteisön olisi varmistettava, että se saa kaikki tarpeellisiksi katsomansa tiedot, joiden perusteella se voi todeta, että vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla tai sen lukuun toimivalla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on kyseisen omaisuuserän omistusoikeus. Tällaisia tietoja voivat olla jäljennös virallisesta asiakirjasta, joka on todisteena siitä, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on omaisuuserän omistaja, tai mikä tahansa säilytysyhteisön asianmukaiseksi katsoma virallinen ja luotettava todiste. Tarvittaessa säilytysyhteisön olisi pyydettävä lisätodisteita vaihtoehtoiselta sijoitusrahastolta tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalta tai tapauksen mukaan kolmannelta osapuolelta.
(105)
Säilytysyhteisön olisi pidettävä kirjaa kaikista varoista, joiden osalta sillä on varmuus siitä, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on niiden omistaja. Se voi ottaa käyttöön menettelyn tietojen saamiseksi kolmansilta osapuolilta, ja sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tapauksessa, jotka suorittavat liiketoimia harvoin ja/tai liiketoimia, joista käydään selvitystä edeltäviä neuvotteluja, voidaan käyttää menettelyä, jolla varmistetaan, että varoja ei olisi voitu siirtää, jollei liiketointa olisi ilmoitettu säilytysyhteisölle tai kolmannelle osapuolelle, jolle siirretään säilytystoimintoja. Vaatimus, jonka mukaan jokaisesta liiketoimesta on saatava asiakirjatodisteet kolmannelta osapuolelta, voisi olla asianmukainen sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tapauksessa, jotka harjoittavat säännöllisempää salkkukaupankäyntiä muun muassa tekemällä sijoituksia listattuihin johdannaisiin.
(106)
Jotta voidaan varmistaa, että säilytysyhteisö kykenee täyttämään velvoitteensa, on tarpeen tarkentaa direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdassa säädetyt tehtävät ja erityisesti säilytysyhteisön tehtäviin kuuluvat toisen tason tarkastukset. Tällaiset tehtävät eivät saisi estää säilytysyhteisöä tekemästä tarpeellisiksi katsomiaan ennakkotarkastuksia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan suostumuksella. Jotta voidaan varmistaa, että säilytysyhteisö kykenee täyttämään velvoitteensa, sen olisi otettava käyttöön oma eskalointimenettely puuttuakseen tilanteisiin, joissa on havaittu sääntöjenvastaisuuksia. Eskalointimenettelyllä olisi varmistettava, että olennaisista sääntöjenvastaisista tilanteista ilmoitetaan toimivaltaisille viranomaisille. Tässä asetuksessa täsmennetyt säilytysyhteisön valvontavastuut kolmansia osapuolia kohtaan eivät vaikuta vastuualueisiin, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on direktiivin 2011/61/EU nojalla.
(107)
Säilytysyhteisön olisi tarkistettava, että liikkeeseenlaskettujen osuuksien tai osakkeiden lukumäärä ja merkintätulot vastaavat toisiaan. Jotta voidaan lisäksi varmistaa, että sijoittajien merkinnän aikaan suorittamat maksut on saatu, säilytysyhteisön olisi myös varmistettava, että merkintätoimeksiannot ja merkintätulot täsmäytetään keskenään. Lunastustoimeksiannoille olisi tehtävä vastaava täsmäytys. Säilytysyhteisön olisi myös varmistettava, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tileillä olevien osuuksien tai osakkeiden lukumäärä vastaa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston rekisterissä olevien liikkeellä olevien osuuksien tai osakkeiden lukumäärää. Säilytysyhteisön olisi mukautettava menettelyjään tämän mukaisesti ottaen huomioon merkintä- ja lunastusväli.
(108)
Säilytysyhteisön olisi toteutettava kaikki tarvittavat toimet varmistaakseen, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoihin sovellettavat asianmukaiset arvonmäärityspolitiikat ja -menettelyt pannaan tehokkaasti täytäntöön tekemällä otantatarkastuksia tai vertaamalla nettoarvon laskennassa ajan mittaan tapahtuneen muutoksen johdonmukaisuutta vertailuarvon johdonmukaisuuteen. Menettelyjä käyttöön ottaessaan säilytysyhteisöllä olisi oltava selkeä käsitys menetelmistä, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tai ulkopuolinen arvonmäärittäjä käyttää määrittääkseen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen arvon. Tällaisten tarkastusten aikavälin ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen arvonmääritysvälin olisi oltava yhdenmukaiset keskenään.
(109)
Direktiivin 2011/61/EU mukaisen valvontavelvoitteensa perusteella säilytysyhteisön olisi otettava käyttöön menettely, jolla tarkistetaan jälkikäteen, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto noudattaa sovellettavaa lainsäädäntöä ja sovellettavia asetuksia sekä rahaston sääntöjä ja perustamisasiakirjoja. Tämä kattaa muun muassa sen tarkistamisen, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitukset ovat sen säännöissä ja tarjousasiakirjoissa kuvailtujen sijoitusstrategioiden mukaiset, ja sen varmistamisen, ettei kyseinen sijoitusrahasto riko sille mahdollisesti asetettuja sijoitusrajoituksia. Säilytysyhteisön olisi valvottava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston liiketoimia ja tutkittava mahdolliset epätavanomaiset liiketoimet. Jos sovellettavassa kansallisessa lainsäädännössä tai sovellettavissa kansallisissa asetuksissa taikka vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöissä ja perustamisasiakirjoissa asetettuja rajoja tai rajoituksia rikotaan, säilytysyhteisön olisi saatava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalta ohjeet sääntöjenvastaisen liiketoimen mitätöimisestä tämän omalla kustannuksella. Tämä asetus ei estä säilytysyhteisöä ottamasta käyttöön tarpeellisiksi katsomiaan ennakkomenettelyjä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan suostumuksella.
(110)
Säilytysyhteisön olisi varmistettava, että tulot lasketaan asianmukaisesti direktiivissä 2011/61/EU säädetyllä tavalla. Tätä varten säilytysyhteisön on varmistettava, että tulonjako tapahtuu asianmukaisesti, ja jos se havaitsee siinä virheen, sen on huolehdittava siitä, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja toteuttaa asianmukaisia korjaustoimia. Varmistuttuaan tästä säilytysyhteisön olisi tarkistettava tulon- ja erityisesti osingonjaon täydellisyys ja täsmällisyys.
(111)
Siirrettäessä muihin varoihin liittyviä säilytystoimintoja direktiivin 2011/61/EU mukaisesti siirto koskee todennäköisesti useimmissa tapauksissa hallinnollisia toimintoja. Jos säilytysyhteisö siirtää tietojen kirjaamista koskevia toimintoja, sitä vaadittaisiin tämän vuoksi panemaan täytäntöön asianmukainen dokumentoitu menettely ja soveltamaan kyseistä menettelyä varmistaakseen, että se, jolle tehtävät siirretään, noudattaa direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan d alakohdan vaatimuksia. Jotta varoille varmistettaisiin riittäväntasoinen suoja, on tarpeen vahvistaa tietyt periaatteet, joita olisi noudatettava säilytystehtävien siirron yhteydessä. On tärkeää, että säilytystehtävien siirrolle vahvistetaan joitakin pääperiaatteita, joita on sovellettava tehokkaasti koko siirtoprosessin ajan. Kyseisiä periaatteita ei pitäisi katsoa tyhjentäviksi siltä osin, että niissä vahvistettaisiin kaikki säilytysyhteisön asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta koskevaan velvoitteeseen liittyvät yksityiskohdat, tai siltä osin, että niissä mainittaisiin kaikki toimet, jotka säilytysyhteisön olisi toteutettava suhteessa mainittuihin periaatteisiin. Kolmannen osapuolen, jolle säilytystoiminnot on siirretty, jatkuvaa valvontaa koskevan velvoitteen olisi katettava sen tarkistaminen, että kyseinen kolmas osapuoli hoitaa asianmukaisesti kaikki siirretyt toiminnot ja noudattaa siirtosopimusta. Kolmannen osapuolen olisi toimittava rehellisesti, vilpittömässä mielessä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja sen sijoittajien parhaiden etujen turvaamiseksi, noudattaen sääntely- ja valvontavaatimuksia sekä toimien varovasti, huolellisesti ja pätevästi tavalla, jolla erittäin varovainen kyseisen finanssialan ammatin harjoittaja toimisi vastaavanlaisissa olosuhteissa. Säilytysyhteisön olisi tarkasteltava uudelleen muun muassa seikkoja, jotka on arvioitu valinta- ja nimeämismenettelyn aikana, ja suhteutettava ne vertaamalla niitä markkinakehitykseen. Säännöllisen uudelleentarkastelun muoto olisi valittava olosuhteiden mukaan, jotta säilytysyhteisö kykenee arvioimaan asianmukaisesti riskit, joita liittyy päätökseen varojen uskomisesta kolmannen osapuolen hoidettaviksi. Uudelleentarkasteluväli olisi mukautettava aina johdonmukaisella tavalla markkinaolosuhteisiin ja niihin liittyviin riskeihin. Jotta säilytysyhteisö voi reagoida tehokkaasti kolmannen osapuolen mahdolliseen maksukyvyttömyyteen, sen olisi laadittava valmiussuunnitelmia, mukaan lukien vaihtoehtoisten strategioiden suunnittelu ja vaihtoehtoisten palveluntarjoajien valinta tarpeen mukaan. Vaikka tällaisilla toimenpiteillä voidaan pienentää säilytysyhteisölle aiheutuvaa säilytysriskiä, ne eivät vaikuta velvoitteeseen palauttaa rahoitusvälineet tai maksaa vastaava summa rahoitusvälineen katoamisen tapauksessa sen mukaan, täyttyvätkö direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdan vaatimukset.
(112)
Siirtäessään säilytystoimintoja säilytysyhteisön olisi varmistettava, että direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan d alakohdan iii alakohdan vaatimukset täytetään ja että säilytysyhteisön säilyttämät vaihtoehtoisen sijoitusrahaston asiakkaiden varat erotellaan asianmukaisesti. Tällä velvoitteella pyritään erityisesti varmistamaan, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoja ei menetetä sellaisen kolmannen osapuolen maksukyvyttömyyden vuoksi, jolla siirretään säilytystoimintoja. Minimoidakseen riskin varojen menettämisestä maissa, joiden maksukyvyttömyyslainsäädännössä ei tunnusteta varojen erottelemisen vaikutuksia, säilytysyhteisön olisi toteutettava jatkotoimia. Säilytysyhteisö voisi antaa tietoja vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle ja sen lukuun toimivalle vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla, jotta tällaiset säilytysriskiin liittyvät näkökohdat otetaan asianmukaisesti huomioon sijoituspäätöksessä, tai toteuttaa toimenpiteitä, joita on mahdollista toteuttaa paikallisilla oikeudenkäyttöalueilla, jotta varat on suojattu paikallisen lainsäädännön mukaan mahdollisimman hyvin maksukyvyttömyyden varalta. Lisäksi säilytysyhteisö voisi kieltää väliaikaiset vajeet asiakasvaroissa, käyttää pääomapuskureita tai ottaa käyttöön järjestelyjä, joilla kielletään jonkin asiakkaan debetsaldon käyttö toisen asiakkaan saamasaldon tasaamiseen. Vaikka tällaisilla toimenpiteillä voidaan pienentää säilytysriskiä, joka säilytysyhteisölle aiheutuu säilytystoimintojen siirron yhteydessä, ne eivät vaikuta velvoitteeseen palauttaa rahoitusvälineet tai maksaa vastaava summa rahoitusvälineestä aiheutuvien tappioiden tapauksessa sen mukaan, täyttyvätkö direktiivin 2011/61/EU vaatimukset.
(113)
Direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdan toisen alakohdan mukainen säilytysyhteisön vastuu aktivoituu, jos säilytysyhteisön itsensä tai kolmannen osapuolen, jolle säilytystoiminto on siirretty, säilyttämästä rahoitusvälineestä aiheutuu tappioita, edellyttäen, että säilytysyhteisö ei pysty osoittamaan, että tappiot ovat seurausta ulkopuolisesta tapahtumasta, johon se ei ole kohtuudella voinut vaikuttaa ja jonka seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta. Tällainen tappio olisi erotettava sijoittajille aiheutuvasta sijoitustappiosta, joka johtuu varojen arvon alenemisesta sijoituspäätöksen seurauksena.
(114)
Sen varmistamiseksi, että kyse on rahoitusvälineestä aiheutuvasta tappiosta, on tärkeää, että tappio on lopullinen eikä odotettavissa ole, että rahoitusomaisuus voitaisiin saada takaisin. Sen vuoksi tilanteita, joissa rahoitusvälinettä ei ole väliaikaisesti saatavilla tai se on jäädytetty väliaikaisesti, ei pitäisi katsoa direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdassa tarkoitetuiksi tappioiksi. Voidaan kuitenkin yksilöidä kolme tilannetta, joissa tappiot olisi katsottava lopullisiksi. Näistä ensimmäinen on tilanne, jossa rahoitusväline ei ole enää olemassa tai ei ole koskaan ollut olemassa, toinen on tilanne, jossa rahoitusväline on olemassa, mutta vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on menettänyt lopullisesti omistusoikeutensa siihen, ja kolmas on tilanne, jossa vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla on omistusoikeus mutta se ei voi enää siirtää kyseistä oikeutta tai luoda pysyvästi rajallisia omistusoikeuksia rahoitusvälineeseen.
(115)
Rahoitusvälineen ei katsota enää olevan olemassa esimerkiksi silloin, kun se on kadonnut sellaisen kirjanpitovirheen seurauksena, jota ei voida oikaista, tai kun se ei ole koskaan ollut olemassa, koska vaihtoehtoisen sijoitusrahaston omistajuus rekisteröitiin väärennettyjen asiakirjojen perusteella. Tilanteet, joissa rahoitusvälineistä aiheutuvat tappiot johtuvat petollisesta toiminnasta, olisi katsottava tappioiksi.
(116)
Tappiota ei voida todeta, kun rahoitusväline on korvattu toisella rahoitusvälineellä tai muunnettu toiseksi rahoitusvälineeksi, esimerkiksi tilanteissa, joissa osakkeet perutaan ja korvataan uusien osakkeiden liikkeeseenlaskulla yhtiön velkasaneerauksessa. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ei pitäisi katsoa menettäneen pysyvästi omistusoikeuttaan rahoitusvälineeseen, jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on siirtänyt omistajuuden laillisesti kolmannelle osapuolelle. Jos laillinen omistusoikeus erotetaan varojen tosiasiallisesta omistusoikeudesta, tappion määritelmässä olisi viitattava tosiasiallisen omistusoikeuden menetykseen.
(117)
Säilytysyhtiö voi välttyä direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdassa tarkoitetulta vastuulta vain tilanteessa, jossa tappiot ovat seurausta ulkopuolisesta tapahtumasta, johon säilytysyhteisö ei ole kohtuudella voinut vaikuttaa ja jonka seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta. Säilytysyhteisön olisi esitettävä todisteet kaikkien näiden edellytysten täyttymisestä vapautuakseen vastuusta.
(118)
Ensiksi olisi määritettävä, oliko tappion aiheuttanut tapahtuma ulkopuolinen. Toimintojen siirtäminen ei saisi vaikuttaa säilytysyhteisön vastuuseen, minkä vuoksi tapahtuma olisi katsottava ulkopuoliseksi, jos se ei johdu säilytysyhteisön tai kolmannen osapuolen, jolle säilytettävien rahoitusvälineiden säilytys on siirretty, toiminnasta tai laiminlyönnistä. Seuraavaksi olisi arvioitava, oliko kyse tapahtumasta, johon säilytysyhteisö ei ole kohtuudella voinut vaikuttaa, todentamalla, että varovainen säilytysyhteisö ei olisi voinut kohtuudella tehdä mitään estääkseen tapahtuman. Sekä luonnonilmiöt että viranomaisen toimet voidaan katsoa ulkopuolisiksi tapahtumiksi, joihin ei olisi voitu kohtuudella vaikuttaa. Tämän vuoksi sellaisen kolmannen osapuolen maksukyvyttömyystilanteessa, jolle säilytystehtävä siirrettiin, lainsäädäntö maassa, jossa välineitä säilytetään, katsotaan ulkopuoliseksi tapahtumaksi, johon ei olisi voitu kohtuudella vaikuttaa, jos kyseisen maan lainsäädännössä ei tunnusteta varojen erottelemisen vaikutuksia. Sitä vastoin tappiota, joka johtuu direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan d alakohdan iii alakohdassa säädettyjen erotteluvaatimusten noudattamisen laimin lyömisestä, tai varojen menettämisestä kolmannen osapuolen toiminnassa ilmenneen, kolmannen osapuolen maksukyvyttömyyteen liittyvän häiriön vuoksi, ei voida katsoa ulkopuolisiksi tapahtumiksi, joihin ei olisi voitu kohtuudella vaikuttaa.
(119)
Säilytysyhteisön olisi lisäksi osoitettava, että tappiota ei olisi voitu välttää kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta. Tällaisessa tilanteessa säilytysyhteisön olisi ilmoitettava asiasta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ja toteutettava asianmukaisia toimia olosuhteista riippuen. Esimerkiksi tilanteessa, jossa säilytysyhteisö katsoo, että ainoa asianmukainen toimi on luopuminen rahoitusvälineistä, sen olisi ilmoitettava asiasta asianmukaisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle, jonka on puolestaan annettava säilytysyhteisölle kirjalliset ohjeet siitä, olisiko sen pidettävä rahoitusvälineet hallussaan vai luovuttava niistä. Säilytysyhteisölle annettavista ohjeista jatkaa varojen hallussapitoa olisi ilmoitettava viipymättä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajille. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston olisi otettava säilytysyhteisön suositukset asianmukaisesti huomioon. Jos säilytysyhteisö on toistuvista varoituksista huolimatta edelleen huolissaan siitä, että rahoitusvälineen suojataso on riittämätön, sen olisi harkittava olosuhteista riippuen mahdollisia jatkotoimia, kuten sopimuksen irtisanominen, edellyttäen, että vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle annetaan kansallisen lainsäädännön mukaisesti aikaa löytää toinen säilytysyhteisö.
(120)
Saman sijoittajansuojan tason varmistamiseksi kyseisiä näkökohtia olisi sovellettava myös siihen, jolle säilytysyhteisö on siirtänyt vastuun sopimusperusteisesti. Vapautuakseen vastuusta direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdan nojalla sen, jolle vastuu siirretään, olisi sen vuoksi osoitettava, että se täyttää samat edellytykset kaikilta osin.
(121)
Säilytysyhteisön on tietyissä olosuhteissa mahdollista vapautua vastuusta, joka liittyy sellaisen kolmannen osapuolen säilyttämistä rahoitusvälineistä aiheutuvaan tappioon, jolle säilytystoiminto siirrettiin. Jotta tällainen vastuusta vapautuminen olisi mahdollista, sopimusperusteiseen vapautumiseen vastuusta on oltava objektiivinen syy, jonka sekä säilytysyhteisö että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja hyväksyvät. Jokaiselle vastuusta vapautumiselle olisi vahvistettava objektiivinen syy ottaen huomioon konkreettiset olosuhteet, joissa säilytystoiminto on siirretty.
(122)
Tarkasteltaessa objektiivista syytä olisi löydettävä oikea tasapaino seuraavien kahden tavoitteen välille: on pyrittävä varmistamaan, että sopimusperusteiseen vapautumiseen voidaan tarvittaessa turvautua konkreettisesti ja että käyttöön otetaan riittävät suojatoimet, joilla voidaan välttää se, että säilytysyhteisö käyttäisi väärin sopimusperusteista vastuusta vapautumista. Sopimusperusteista vapautumista vastuusta ei pitäisi missään olosuhteissa käyttää direktiivin 2011/61/EU mukaisten säilytysyhteisön vastuuta koskevien vaatimusten kiertämiseen. Säilytysyhteisön olisi osoitettava, että erityiset olosuhteet pakottivat sen siirtämään säilytystoiminnon kolmannelle osapuolelle. Sopimusperusteisen vastuusta vapautumisen olisi aina oltava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien parhaan edun mukaista, ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan olisi ilmoitettava nimenomaisesti, että ne toimivat tällaisen parhaan edun mukaan. Eri skenaarioista annettavissa esimerkeissä olisi kuvailtava tilanteita, joissa voidaan katsoa, ettei säilytysyhteisöllä ole muuta vaihtoehtoa kuin siirtää säilytystoiminto kolmansille osapuolille.
(123)
On tärkeää, että toimivaltaiset viranomaiset saavat tarkoituksenmukaisia ja riittäviä tietoja valvoakseen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toimintaa ja siihen liittyviä riskejä asianmukaisesti ja johdonmukaisesti. Koska vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toiminnan vaikutukset voivat ulottua rajojen yli ja kohdistua finanssimarkkinoihin, toimivaltaisten viranomaisten olisi valvottava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia ja vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja tiiviisti toteuttaakseen toimia järjestelmäriskien välttämiseksi. Raportointia ja merkityksellisten tietojen antamista koskevilla säännöksillä parannetaan avoimuutta ja johdonmukaisuutta täytäntöönpanotoimenpiteiden avulla, ja näiden säännösten olisi mahdollistettava se, että toimivaltaiset viranomaiset voivat havaita finanssimarkkinoilla olevat riskit ja reagoida niihin.
(124)
On olennaista, että sijoittajat saavat vähimmäistiedot, jotka ne tarvitsevat tietyistä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajista ja vaihtoehtoisista sijoitusrahastoista ja niiden rakenteesta voidakseen tehdä tarpeidensa ja riskinottohalukkuutensa kannalta oikean sijoituspäätöksen. Kyseisten tietojen olisi oltava selkeitä, luotettavia, helposti ymmärrettäviä ja selkeästi esitettyjä; tietojen käyttökelpoisuus paranee, kun eri vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia ja vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja koskevia tietoja eri jaksoilta verrataan toisiinsa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei saisi osallistua toimintaan, joka voi haitata sijoittajille annettavien tietojen objektiivista tulkintaa ja konkreettista käyttöä ennen tietojen antamista, kuten todellisen taloudellisen aseman peittely (”window dressing”).
(125)
On tarpeen vahvistaa puitteet, jotka sisältävät vähimmäisstandardit vuosikertomuksen antamista koskeville vaatimuksille, mukaan lukien keskeiset tiedot ja tilinpäätöseräluettelo, joka ei ole tyhjentävä. Direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 2 kohdan d alakohdassa tarkoitetut tietoja koskevat olennaiset muutokset olisi ilmoitettava vuosikertomukseen sisältyvässä tilinpäätöksessä. Kohdetilinpäätöseristä laaditun ei-tyhjentävän luettelon lisäksi vuosikertomukseen voidaan sisällyttää lisätilinpäätöseriä, budjettikohtia ja välisummia, jos näillä tilinpäätöserillä on merkitystä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston yleisen rahoitusaseman tai tuloksen tulkinnassa. Tilinpäätöserät, joiden luonne tai tehtävä eroavat toisistaan, voidaan yhdistää toisiinsa edellyttäen, että kyseiset erät eivät ole olennaisen tärkeitä yksittäin tarkasteltuina. Nämä erät voitaisiin yhdistää toisiinsa kohdassa ”muu luokka”, kuten ”muut varat” tai ”muut velat”. Jos tilinpäätöserät eivät koske lainkaan tiettyä vaihtoehtoista sijoitusrahastoa, niitä ei ole tarpeen esittää. Riippumatta direktiivin 2011/61/EU mukaisesti noudatetuista tilinpäätösstandardeista, kaikkien varojen arvo olisi määritettävä vähintään kerran vuodessa. Direktiivissä 2011/61/EU tarkoitetussa taseessa tai varoja ja velkoja koskevassa selvityksessä olisi oltava muun muassa rahavarat. Sen vuoksi rahavarat olisi katsottava erittäin maksuvalmiiksi sijoituksiksi laskettaessa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positiota.
(126)
Vuosikertomukseen direktiivin 2011/61/EU nojalla sisällytettävän tilikauden toimintakertomuksen sisällön ja muodon osalta toimintakertomuksessa olisi oltava oikeudenmukainen ja tasapainoinen arviointi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminnasta sekä kuvaus tärkeimmistä riskeistä ja sijoituksista tai sen kohtaamista taloudellisista epävarmuustekijöistä. Näiden tietojen antaminen ei saisi johtaa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa koskevien omistusoikeuden suojaamien tietojen julkistamiseen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja sen sijoittajien kannalta epäedullisella tavalla. Jos tiettyjen omistusoikeuden suojaamien tietojen julkistamisella olisi tällainen vaikutus, ne voitaisiin yhdistää toisiinsa siten, että haitallinen vaikutus voitaisiin välttää eikä tiedoissa olisi tarpeen esittää esimerkiksi yksittäisen sijoitusyhtiön tai sijoituksen suorituskykyä eikä tilastoja, joiden esittäminen voisi johtaa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa koskevien omistusoikeuden suojaamien tietojen antamiseen. Tällaiset tiedot olisi esitettävä johdon tilannekatsauksessa, joka annetaan yleensä tilinpäätöksen ohella.
(127)
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tasolla esitettävien palkka- ja palkkiotietojen sisällön ja muodon osalta olisi annettava lisätietoja asianomaisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kokonaispalkkojen ja -palkkioiden kohdentamisesta tai jakautumisesta. Tiedot voitaisiin antaa esittämällä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärä eriteltynä kiinteään ja muuttuvaan palkanosaan, antamalla lausunto siitä, että kyseiset tiedot koskevat koko vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa eivätkä kyseistä vaihtoehtoista sijoitusrahastoa, ilmoittamalla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen ja yhteissijoitusyritysrahastojen lukumäärä sekä näiden sijoitusrahastojen ja yhteissijoitusyritysten hoitamien varojen kokonaismäärä, kuvaamalla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja ilmoittamalla, milloin kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan palkka- ja palkkiopolitiikka on kokonaisuudessaan saatavilla sijoittajien pyynnöstä. Lisätietoja voidaan antaa kokonaispalkan ja -palkkioiden muuttuvasta osasta, jonka vaihtoehtoinen sijoitusrahasto rahoittaa tapauksen mukaan tulosperusteisilla palkkioilla tai voitonjako-osuudella. Palkka- ja palkkiotietojen antamisen lisäksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien voi olla aiheellista antaa tietoja palkka- ja palkkiopolitiikan ja -käytäntöjen taloudellisista ja muista perusteista kyseisen henkilöstöryhmän osalta, jotta sijoittajat voivat arvioida käytössä olevia kannustimia.
(128)
Jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto laskee liikkeeseen osuuksia, varojensiirrot side pockets -järjestelyihin olisi laskettava siirron aikaan varojensiirtoon osoitettujen osuuksien lukumäärän perusteella kerrottuna osuuskohtaisella hinnalla. Arvonmääritysperusta olisi ilmoitettava selkeästi kaikissa olosuhteissa, ja siinä olisi mainittava päivä, jona arvomääritys tehtiin.
(129)
Maksuvalmiuden hallitsemiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien olisi sallittava tehdä lainajärjestelyjä hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun. Kyseiset järjestelyt voivat olla lyhytaikaisia tai pysyvämpiä. Jälkimmäisessä tapauksessa on todennäköisempää, että kyse on erityisjärjestelystä maksuvalmiudeltaan heikkojen varojen hoitamiseksi.
(130)
Eriyttämisperiaatteen mukaisesti ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen monimuotoisuuden ottamiseksi huomioon vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tiedonantovelvollisuuden sijoittajia kohtaan olisi vaihdeltava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tyypin mukaan ja riiputtava myös muista tekijöistä, kuten sijoitusstrategiasta ja sijoitussalkun koostumuksesta.
(131)
Direktiivissä 2011/61/EU edellytetään vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien antavan säännöllisesti tiettyjä tietoja kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle kustakin EU:hun sijoittautuneesta vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta, jota ne hoitavat, ja kustakin vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta, jota ne markkinoivat unionissa. Sen vuoksi on tärkeää täsmentää annettavat tiedot ja raportointiväli niiden varojen arvon mukaan, jotka ovat hoidettavina tietyn vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoitussalkuissa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajille olisi toimitettava proformaraportointimalleja, jotka niiden olisi täytettävä kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimiluvan saanut yhteisö markkinoi muiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien hoitamia vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja, se ei toimi kyseisten sijoitusrahastojen hoitajana vaan direktiivin 2004/39/EY kattamien sijoituspalveluyritysten kaltaisena välittäjänä. Tämän vuoksi sitä ei pitäisi vaatia raportoimaan kyseisistä vaihtoehtoisista sijoitusrahastoista, koska se johtaisi kaksin- tai moninkertaiseen raportointiin. Tätä raportointivaatimusta olisi kuitenkin sovellettava EU:n ulkopuolelle sijoittautuneisiin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, jotka hoitavat unionissa markkinoitavia vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja.
(132)
Tässä asetuksessa säädetty raja kattaa vain direktiivin 2011/61/EU 24 artiklan 4 kohdassa säädetyt raportointivaatimukset. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, jonka sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaan laskettu vivutusaste on alle kolminkertainen verrattuna sen nettoarvoon, ei katsottaisi hyödyntävän vivutusta merkittävässä määrin. Toimivaltaiset viranomaiset voivat kuitenkin tarvittaessa pyytää lisätietoja järjestelmäriskien tehokasta valvontaa varten. Raportointirajan asettamisella varmistetaan myös, että järjestelmäriskin lisääntymiseen liittyvät tiedot kerätään koko unionissa yhdenmukaisella tavalla, ja luodaan varmuutta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajille.
(133)
Direktiivin 2011/61/EU 25 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuja toimivaltaisen viranomaisen valvontavaltuuksia käytetään uudessa valvontajärjestelmässä, joka on osa toimivaltaisten viranomaisten ja eurooppalaisen valvontaviranomaisten harjoittamaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien jatkuvaa valvontaa ja järjestelmäriskien arviointia rahoitusjärjestelmän vakauden ja eheyden varmistamiseksi. Toimivaltaisten viranomaisten olisi hyödynnettävä asianmukaisesti saamiaan tietoja ja asetettava rajoja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan käyttämälle vivutukselle tai muita rajoituksia vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoidolle kunkin sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta katsoessaan sen tarpeelliseksi rahoitusjärjestelmän vakauden ja eheyden varmistamiseksi. Järjestelmäriskin arviointi vaihtelee todennäköisesti taloudellisen ympäristön mukaan, sillä jokainen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on mahdollisesti järjestelmän kannalta merkityksellinen hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen osalta. Perusvaatimuksena on sen vuoksi, että toimivaltaiset viranomaiset saavat kaikki tarvitsemansa tiedot arvioidakseen kyseiset tilanteet asianmukaisesti järjestelmäriskin lisääntymisen välttämiseksi. Toimivaltaisten viranomaisten olisi arvioitava tiedot sen jälkeen perusteellisesti ja toteutettava asianmukaisia toimenpiteitä.
(134)
Jotta EU:hun sijoittautuneet vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat voivat hoitaa ja markkinoida unionin ulkopuolelle sijoittautuneita vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja ja EU:n ulkopuoliset vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat hoitaa ja markkinoida vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja EU:ssa, direktiivissä 2011/61/EU edellytetään asianmukaisten yhteistyöjärjestelyjen käyttöönottoa sen kolmannen maan valvontaviranomaisten kanssa, johon EU:n ulkopuolinen vaihtoehtoinen sijoitusrahasto ja/tai EU:n ulkopuolinen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on sijoittautunut. Tällaisilla yhteistyöjärjestelyillä olisi varmistettava vähintään tehokas tietojenvaihto, jonka avulla unionin toimivaltaiset viranomaiset voivat hoitaa direktiivin 2011/61/EU mukaiset tehtävänsä.
(135)
Yhteistyöjärjestelyillä olisi mahdollistettava se, että toimivaltaiset viranomaiset voivat hoitaa valvonta- ja täytäntöönpanotehtävänsä suhteessa kolmansien maiden yhteisöihin. Yhteistyöjärjestelyillä olisi sen vuoksi vahvistettava selkeät puitteet tietojen saannille, paikalla toimitettavien tarkastusten tekemiselle ja kolmansien maiden viranomaisten tarjoamalle avulle. Yhteistyöjärjestelyillä olisi varmistettava, että saadut tiedot voidaan jakaa muiden asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten sekä EAMV:n ja Euroopan järjestelmäriskikomitean kanssa.
(136)
Jotta toimivaltaiset viranomaiset, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat ja säilytysyhteisöt voivat sopeutua tähän asetukseen sisältyviin uusiin vaatimuksiin siten, että vaatimuksia voidaan soveltaa tehokkaasti ja vaikuttavasti, päivämäärä, jona tätä asetusta aletaan soveltaa, olisi mukautettava direktiivin 2011/61/EU osaksi kansallista lainsäädäntöä saattamiselle asetettuun määräaikaan,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
I LUKU
MÄÄRITELMÄT
1 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa sovelletaan direktiivin 2011/61/EU 2 artiklassa vahvistettuja määritelmiä, ja lisäksi tässä asetuksessa tarkoitetaan:
1)
’pääomasitoumuksella’ sijoittajan sopimussitoumusta, jonka mukaan se antaa vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle sovitun sijoitussumman vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan pyynnöstä;
2)
’relevantilla henkilöllä’ suhteessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaan jotakuta seuraavista:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallituksen jäsentä, yhtiökumppania tai vastaavaa taikka johtajaa;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan työntekijää tai muuta luonnollista henkilöä, jonka tarjoamat palvelut ovat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan käytettävissä ja valvonnassa ja joka osallistuu vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan harjoittamaan yhteiseen salkunhoitoon;
c)
luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, joka osallistuu suoraan palvelujen tarjoamiseen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle sellaisen järjestelyn nojalla, jolla tehtäviä siirretään kolmansille osapuolille, jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi harjoittaa yhteistä salkunhoitoa;
3)
’ylimmällä johdolla’ yhtä tai useampaa henkilöä, jotka tosiasiallisesti harjoittavat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoimintaa direktiivin 2011/61/EU 8 artiklan 1 kohdan c alakohdan mukaisesti, ja tapauksen mukaan hallintoelimen toimivan johdon jäsentä tai jäseniä;
4)
’hallintoelimellä’ vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan lopullista päätöksentekovaltaa käyttävää elintä, joka hoitaa valvonta- ja johtotoimintoja tai vain johtotoimintoa, jos kyseiset toiminnot erotetaan toisistaan;
5)
’erityisjärjestelyllä’ järjestelyä, joka on suoraan seurausta vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen heikosta maksuvalmiudesta, joka vaikuttaa sijoittajien erityisoikeuksiin vaatia tiettyjä osuuksia tai osakkeita koskevaa lunastusta ja joka on tiettyä tarkoitusta varten suunniteltu tai sijoittajien yleisistä lunastusoikeuksista erillinen järjestely.
II LUKU
YLEISET SÄÄNNÖKSET
1 JAKSO
Hoidettujen varojen laskenta
(direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 2 kohta)
2 artikla
Hoidettujen varojen kokonaisarvon laskenta
1. Jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaan voitaisiin soveltaa direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 2 kohdassa säädettyä poikkeusta, sen on
a)
yksilöitävä kaikki vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, joiden ulkopuoliseksi hoitajaksi se nimetään, tai se vaihtoehtoinen sijoitusrahasto, jonka hoitaja se on, jos vaihtoehtoisen sijoitusrahaston oikeudellinen muoto mahdollistaa sisäisen hoitamisen direktiivin 2011/61/EU 5 artiklan mukaisesti;
b)
yksilöitävä kunkin hoidetun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta varallisuussalkku ja määritettävä sen maan lainsäädännössä, johon kyseisen sijoitusrahasto on sijoittautunut, ja/tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjoissa vahvistettujen arvonmäärityssääntöjen mukaisesti hoidettujen varojen vastaava arvo, mukaan lukien kaikki vivutuksella hankitut varat;
c)
laskettava yhteen kaikkien hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoidetuille varoille määritetyt arvot ja verrattava näin saatua hoidettujen varojen kokonaisarvoa direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 2 kohdassa säädettyyn rajaan.
2. Sovellettaessa 1 kohtaa laskennassa ei oteta huomioon arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyrityksiä), joiden nimettynä rahastoyhtiönä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja toimii direktiivin 2009/65/EY nojalla.
Sovellettaessa 1 kohtaa laskennassa on otettava huomioon vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamat vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, joille kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja on siirtänyt toimintoja direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan mukaisesti. Laskennan ulkopuolelle on kuitenkin jätettävä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkut, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja hoitaa toimintojen siirron yhteydessä.
3. Laskettaessa hoidettujen varojen kokonaisarvoa jokainen rahoitusjohdannaispositio, mukaan lukien siirtokelpoisiin arvopapereihin sisältyvät johdannaiset, on muunnettava sen vastaavaksi positioksi kyseisen johdannaisen kohde-etuuksissa käyttäen 10 artiklassa vahvistettuja muuntomenetelmiä. Kyseisen vastaavan position absoluuttista arvoa on sen jälkeen käytettävä hoidettujen varojen kokonaisarvon laskennassa.
4. Jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoittaa muihin saman ulkopuolelta nimetyn vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamiin vaihtoehtoisiin sijoitusrahastoihin, kyseinen sijoitus voidaan jättää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien varojen laskennan ulkopuolelle.
5. Jos ulkopuolelta tai sisäisesti hoidetun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston alarahasto sijoittaa kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiseen alarahastoon, kyseinen sijoitus voidaan jättää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien varojen laskennan ulkopuolelle.
6. Hoidettujen varojen kokonaisarvo on laskettava 1-4 kohdan mukaisesti vähintään kerran vuodessa ja käyttäen varojen viimeisimpiä saatavilla olevia arvoja. Kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen viimeisin saatavilla oleva arvo on määritettävä rajan laskentapäivää edeltäneiden 12 kuukauden aikana tämän kohdan ensimmäisen virkkeen mukaisesti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on määritettävä rajan laskentapäivä ja sovellettava sitä johdonmukaisesti. Kaikki valittuun päivään myöhemmin tehtävät muutokset on perusteltava toimivaltaiselle viranomaiselle. Valitessaan rajan laskentapäivää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava huomioon hoidettujen varojen arvonmääritykseen tarvittava aika ja arvonmääritysväli.
3 artikla
Hoidettujen varojen jatkuva valvonta
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen on otettava käyttöön, pantava täytäntöön ja sovellettava menettelyjä, joilla valvotaan jatkuvasti hoidettujen varojen kokonaisarvoa. Valvonnan on perustuttava ajantasaiseen katsaukseen hoidetuista varoista, ja sen yhteydessä on tarkasteltava merkintä- ja lunastustoimintaa tai tarvittaessa pääomanostoja, pääomapalautuksia ja sijoitettujen varojen arvoa kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta.
Se, että hoidettujen varojen kokonaisarvo on lähellä direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 2 kohdassa säädettyä rajaa, sekä ennakoitu merkintä- ja lunastustoiminta on otettava huomioon arvioitaessa, onko hoidettujen varojen kokonaisarvon laskentaväliä tarpeen tihentää.
4 artikla
Rajan tilapäinen ylittäminen
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on arvioitava tilanteet, joissa hoidettujen varojen kokonaisarvo ylittää asetetun rajan, määrittääkseen, ovatko ylitykset luonteeltaan tilapäisiä.
2. Jos hoidettujen varojen kokonaisarvo ylittää asetetun rajan ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja katsoo, ettei tilanne ole luonteeltaan tilapäinen, kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on ilmoitettava asiasta viipymättä toimivaltaiselle viranomaiselle todeten, ettei tilanteen katsota olevan luonteeltaan tilapäinen, ja haettava toimilupaa 30 kalenteripäivän kuluessa direktiivin 2011/61/EU 7 artiklan mukaisesti.
3. Jos hoidettujen varojen kokonaisarvo ylittää asetetun rajan ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja katsoo tilanteen luonteeltaan tilapäiseksi, kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on ilmoitettava asiasta viipymättä toimivaltaiselle viranomaiselle todeten, että tilanne katsotaan luonteeltaan tilapäiseksi. Ilmoituksessa on oltava taustatietoja, jotka tukevat vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan arviointia tilanteen tilapäisestä luonteesta, mukaan lukien tilannekuvaus ja selvitys syistä, joiden vuoksi tilanne katsotaan tilapäiseksi.
4. Tilannetta ei katsota luonteeltaan tilapäiseksi, jos sen odotetaan jatkuvan yli kolmen kuukauden pituisen jakson ajan.
5. Kolmen kuukauden kuluttua päivästä, jona hoidettujen varojen kokonaisarvo ylitti asetetun rajan, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on laskettava hoidettujen varojen kokonaisarvo uudelleen osoittaakseen, että se alittaa asetetun rajan, tai osoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle, että tilanne, jonka tuloksena hoidettujen varojen kokonaisarvo ylitti rajan, on rauennut eikä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalta vaadita toimilupahakemusta.
5 artikla
Rekisteröinnin yhteydessä annettavat tiedot
1. Osana direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 3 kohdan b alakohdassa säädettyä vaatimusta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on ilmoitettava toimivaltaisille viranomaisille 2 artiklassa vahvistetun menettelyn mukaan laskettu hoidettujen varojen kokonaisarvo.
2. Osana direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 3 kohdan c alakohdassa säädettyä vaatimusta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toimitettava kustakin vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta tarjousasiakirja tai asiaa koskeva ote tarjousasiakirjasta taikka yleinen kuvaus sijoitusstrategiasta. Asiaa koskevassa otteessa tarjousasiakirjasta ja sijoitusstrategian kuvauksessa on oltava vähintään seuraavat tiedot:
a)
tärkeimmät varojen luokat, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi sijoittaa;
b)
toimialat, maantieteelliset alueet tai muut markkinasektorit tai tietyt varojen luokat, jotka ovat sijoitusstrategian painopisteitä;
c)
kuvaus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston laina- tai vivutuspolitiikasta.
3. Tiedot, jotka vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on toimitettava direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 3 kohdan d alakohdan nojalla, luetellaan tämän asetuksen 110 artiklan 1 kohdassa. Tiedot on toimitettava liitteessä IV olevan proformaraportointimallin mukaisesti.
4. Direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 3 kohdan d alakohdan mukaisesti kerätyt tiedot on jaettava unionin toimivaltaisten viranomaisten, Euroopan arvopaperimarkkinaviranomaisen (EAMV) ja Euroopan järjestelmäriskikomitean kesken, jos se on tarpeen niiden velvoitteiden täyttämiseksi.
5. Rekisteröintitarkoituksia varten vaadittavat tiedot on päivitettävä ja toimitettava vuosittain. Direktiivin 2011/61/EU 46 artiklassa tarkoitettujen valtuuksien käyttöön liittyvistä syistä toimivaltaiset viranomaiset voivat vaatia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa toimittamaan direktiivin 2011/61/EU 3 artiklassa tarkoitetut tiedot tiheämmin väliajoin.
2 JAKSO
Vivutuksen laskenta
(direktiivin 2011/61/EU 4 artiklan 3 kohta)
6 artikla
Vivutuksen laskentaa koskevat yleiset säännökset
1. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston vivutus on ilmaistava sen position ja nettoarvon välisenä suhteena.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on laskettava hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen positio käyttäen 7 artiklan mukaista bruttokirjausmenetelmää tai 8 artiklan mukaista sijoitusasteeseen perustuvaa menetelmää.
Komissio tarkastelee uudelleen ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuja laskentamenetelmiä markkinakehityksen perusteella viimeistään 21 päivänä heinäkuuta 2015 päättääkseen, ovatko kyseiset menetelmät riittäviä ja tarkoituksenmukaisia kaikentyyppisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen kannalta, ja jos näin ei ole, olisi kehitettävä valinnainen lisämenetelmä vivutuksen laskentaa varten.
3. Position laskennassa on otettava huomioon positio rahoitusrakenteissa tai oikeudellisissa rakenteissa, joissa on mukana asianomaisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston määräysvallassa olevia kolmansia osapuolia, jos tällaiset rakenteet on nimenomaisesti perustettu suoraan tai välillisesti lisäämään positiota vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tasolla. Niiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen osalta, joiden keskeisenä sijoituspolitiikkana on määräysvallan hankkiminen listaamattomissa yhtiöissä tai liikkeeseenlaskijoissa, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei saa ottaa kyseisissä listaamattomissa yhtiöissä ja liikkeeseenlaskijoissa olevia positioita huomioon vivutuksen laskennassa edellyttäen, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei joudu vastaamaan mahdollisista tappioista kyseiseen yhtiöön tai liikkeeseenlaskijaan tekemäänsä sijoitusta suuremmalla osuudella.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on jätettävä tehdyt lainajärjestelyt laskelmien ulkopuolelle, jos kyse on luonteeltaan väliaikaisista järjestelyistä, jotka vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien tekemät sopimuksiin perustuvat pääomasitoumukset kattavat kokonaisuudessaan.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on oltava asianmukaisesti dokumentoidut menettelyt laskeakseen kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position bruttokirjausmenetelmän ja sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaisesti. Laskenta on suoritettava johdonmukaisesti pidemmällä aikavälillä.
7 artikla
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position laskennassa käytettävä bruttokirjausmenetelmä
Bruttokirjausmenetelmän mukaan laskettu vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positio on kaikkien niiden positioiden absoluuttisten arvojen summa, joiden arvo on määritetty direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan ja sen nojalla hyväksyttyjen delegoitujen säädösten mukaisesti.
Jotta vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positio voidaan laskea bruttokirjausmenetelmän mukaan, vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan on
a)
jätettävä laskelmien ulkopuolelle rahavarat, jotka ovat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston perusvaluutan määräisiä erittäin maksuvalmiita sijoituksia, jotka ovat helposti tietyksi rahamääräksi muunnettavia, joihin liittyy vähäinen arvon muuttumisen riski ja joista saatava tuotto vastaa korkeintaan kolmen kuukauden korkealaatuisen joukkolainan korkoa;
b)
muunnettava johdannaisinstrumentit vastaavaksi positioksi kohde-etuudessa käyttäen 10 artiklassa vahvistettuja muuntomenetelmiä sekä liitteessä I olevassa 4-9 ja 14 kohdassa vahvistettuja menetelmiä;
c)
jätettävä laskelmien ulkopuolelle käteislainat, jotka pysyvät a alakohdassa tarkoitettuina rahavaroina ja joista maksettavat summat ovat tiedossa;
d)
otettava huomioon positio, joka johtuu käteislainojen uudelleensijoituksesta, ilmaistuina tehdyn sijoituksen markkina-arvona tai liitteessä I olevassa 1 ja 2 kohdassa tarkoitetulla tavalla lainatun käteisen kokonaismääränä sen mukaan, kumpi on suurempi;
e)
otettava huomioon positiot takaisinosto- tai takaisinmyyntisopimuksissa sekä arvopapereiden lainaksi antaminen tai ottaminen taikka muut liitteessä I olevan 3 ja 10-13 kohdan mukaiset järjestelyt.
8 artikla
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position laskennassa käytettävä sijoitusasteeseen perustuva menetelmä
1. Sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaan laskettu vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positio on kaikkien niiden positioiden absoluuttisten arvojen summa, joiden arvo on määritetty direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan ja sen nojalla hyväksyttyjen delegoitujen säädösten mukaisesti, jollei 2-9 kohdassa säädetyistä perusteista muuta johdu.
2. Jotta vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positio voidaan laskea sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaan, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on
a)
muunnettava johdannaisinstrumenttipositio vastaavaksi positioksi kyseisen johdannaisen kohde-etuudessa käyttäen 10 artiklassa vahvistettuja muuntomenetelmiä sekä liitteessä II olevassa 4-9 ja 14 kohdassa vahvistettuja menetelmiä;
b)
sovellettava nettoutus- ja suojajärjestelyjä;
c)
laskettava lainojen uudelleensijoituksen kautta luotu positio, jos uudelleensijoitus lisää vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positiota liitteessä I olevassa 1 ja 2 kohdassa määritellyllä tavalla;
d)
otettava huomioon muut liitteessä I olevan 3 ja 10-13 kohdan mukaiset laskentajärjestelyt.
3. Laskettaessa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positiota sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaan
a)
nettoutusjärjestelyjen on katettava sellaisten johdannaisinstrumetteja tai arvopaperipositioita koskevien kauppojen yhdistelmät, joilla on sama kohde-etuus, riippumatta - johdannaisinstrumenttien tapauksessa - johdannaisinstrumenttien eräpäivästä, jos kyseiset johdannaisinstrumentteja tai arvopaperipositioita koskevat kaupat tehdään ainoastaan sellaisiin positioihin liittyvien riskien poistamiseksi, jotka on otettu muiden johdannaisinstrumenttien tai arvopaperijohdannaisten välityksellä;
b)
suojausjärjestelyjen on katettava sellaisten johdannaisinstrumetteja tai arvopaperipositioita koskevien kauppojen yhdistelmät, joilla ei välttämättä ole samaa kohde-etuutta, jos kyseiset johdannaisinstrumentteja tai arvopaperipositioita koskevat kaupat tehdään ainoastaan sellaisiin positioihin liittyvien riskien kompensoimiseksi, jotka on otettu muiden johdannaisinstrumenttien tai arvopaperijohdannaisten välityksellä.
4. Poiketen siitä, mitä 2 kohdassa säädetään, johdannaisinstrumenttia ei muunneta vastaavaksi positioksi kohde-etuudessa, jos sillä on kaikki seuraavat ominaisuudet:
a)
sillä vaihdetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston salkussa olevan rahoitusomaisuuden suorituskyky muun viiterahoitusomaisuuden suorituskykyyn;
b)
se kompensoi kokonaisuudessaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston salkussa olevaan vaihdettuun omaisuuteen liittyvät riskit siten, että kyseisen sijoitusrahaston suorituskyky ei riipu vaihdetun omaisuuden suorituskyvystä;
c)
se ei sisällä valinnaisia lisäominaisuuksia, vivutuslausekkeita eikä muita lisäriskejä verrattuna viiterahoitusomaisuuden suoraan omistukseen.
5. Poiketen siitä, mitä 2 kohdassa säädetään, johdannaisinstrumenttia ei muunneta vastaavaksi positioksi kohde-etuudessa laskettaessa positiota sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaisesti, jos kyseinen instrumentti täyttää molemmat seuraavat edellytykset:
a)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston rahoitusomaisuuteen liittyvä johdannaisinstrumentti ja 7 artiklan a alakohdan määritelmän mukaiset muihin rahavaroihin sijoitettavat rahavarat vastaavat yhdessä pitkää positiota tietyssä rahoitusomaisuudessa;
b)
johdannaisinstrumentti ei lisää positiota eikä vivutusta tai riskiä.
6. Suojausjärjestelyt on otettava huomioon vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position laskennassa vain, jos ne täyttävät kaikki seuraavat edellytykset:
a)
suojaussuhteeseen sisältyvien positioiden tarkoituksena ei ole tuottaa voittoa ja yleiset ja erityiset riskit kompensoidaan;
b)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tasolla on todennettavissa oleva markkinariskin pieneneminen;
c)
johdannaisinstrumentteihin mahdollisesti liittyvät yleiset ja erityiset riskit kompensoidaan;
d)
suojausjärjestelyt liittyvät samaan omaisuuslajiin;
e)
järjestelyt ovat tehokkaita markkinoiden stressitilanteissa.
7. Jollei 6 kohdasta muuta johdu, laskennassa ei oteta huomioon valuuttasuojaukseen käytettäviä johdannaisinstrumentteja, joilla ei lisätä positiota, vivutusta eikä muita riskejä.
8. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on nettoutettava positiot seuraavissa tapauksissa:
a)
johdannaisinstrumenttien välillä edellyttäen, että niillä on sama kohde-etuus, vaikka johdannaisinstrumenttien eräpäivä olisi eri;
b)
johdannaisinstrumentin, jonka kohde-etuus on direktiivin 2004/39/EY liitteessä I olevassa C osassa olevassa 1-3 kohdassa tarkoitettu siirtokelpoinen arvopaperi, rahamarkkinainstrumentti tai yhteissijoitusyritysten osuus, ja saman vastaavan kohde-etuuden välillä.
9. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien, joiden hoitamat vaihtoehtoiset sijoitusrahastot sijoittavat keskeisen sijoituspolitiikkansa mukaisesti pääasiassa korkojohdannaisiin, on käytettävä 11 artiklan mukaisesti erityisiä duraation nettoutussääntöjä ottaakseen huomioon korkokäyrän eri maturiteettisegmenttien välisen korrelaation.
9 artikla
Menetelmät vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position lisäämiseksi
Laskiessaan positiota vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on käytettävä liitteen I mukaisia menetelmiä kyseisessä liitteessä tarkoitetuissa tilanteissa.
10 artikla
Johdannaisinstrumenttien muuntomenetelmät
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on käytettävä liitteen II mukaisia menetelmiä, kun on kyse mainitussa liitteessä tarkoitetuista johdannaisinstrumenteista.
11 artikla
Duraation nettoutussäännöt
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on sovellettava duraation nettoutussääntöjä laskiessaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston positiota 8 artiklan 9 kohdan mukaisesti.
2. Duraation nettoutussääntöjä ei voida käyttää, jos tämä johtaisi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilin virheelliseen arviointiin. Nettoutussääntöjä käyttävät vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat eivät saa käyttää korkostrategiassaan muita riskin lähteitä, kuten volatiliteettia. Tämän vuoksi nettoutussääntöjä ei saa soveltaa korkoarbitraasistrategioissa.
3. Duraation nettoutussääntöjen käyttö ei saa aiheuttaa kohtuuttoman korkeaa vipua lyhyisiin positioihin tehtävien sijoitusten kautta. Lyhytaikaiset korkojohdannaiset eivät voi olla sellaisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tuoton päälähde, jonka salkun duraatio on keskipitkä, jos se käyttää duraation nettoutussääntöjä.
4. Korkojohdannaiset on muunnettava vastaavaksi positioksi kohde-etuudessa ja nettoutettava liitteen III mukaisesti.
5. Duraation nettoutussääntöjä käyttävä vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi edelleen käyttää myös suojauskehikkoa. Duraation nettoutussääntöjä voidaan soveltaa vain sellaisiin korkojohdannaisiin, jotka eivät sisälly suojausjärjestelyihin.
3 JAKSO
Omat lisävarat ja ammatillinen vastuuvakuutus
(direktiivin 2011/61/EU 9 artiklan 7 kohta ja 15 artikla)
12 artikla
Ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit
1. Direktiivin 2011/61/EU 9 artiklan 7 kohdan nojalla katettavat ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit ovat riskejä tappiosta tai vahingosta, jonka relevantti henkilö aiheuttaa sellaisen toiminnan huolimattoman harjoittamisen vuoksi, josta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on oikeudellisessa vastuussa.
2. Edellä 1 kohdassa määriteltyjä ammatillisiin vastuihin liittyviä riskejä ovat seuraavat rajoittumatta kuitenkaan näihin:
a)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen omistusoikeudesta todisteena olevien asiakirjojen katoaminen;
b)
vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai sen sijoittajille esitetyt totuudenvastaisuudet tai harhaanjohtava lausunnot;
c)
teot, virheet tai puutteet, joiden vuoksi rikotaan
i)
lainsäädännöllisiä ja sääntelyyn liittyviä velvoitteita;
ii)
velvollisuutta toimia noudattaen pätevyyttä ja varovaisuutta vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon ja sen sijoittajiin nähden;
iii)
luottamusvelvollisuuksia;
iv)
salassapitovelvoitteita;
v)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöjä tai perustamisasiakirjoja;
vi)
ehtoja, joiden mukaan vaihtoehtoinen sijoitusrahasto nimeää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan;
d)
epärehellisten, petollisten tai ilkivaltaisten tekojen estämistä koskevien asianmukaisten menettelyjen käyttöönottoa, täytäntöönpanoa ja ylläpitoa koskevan velvoitteen laiminlyönti;
e)
epäasianmukaisesti suoritettu varojen arvonmääritys tai osuuden/osakkeen hintojen laskenta;
f)
liiketoiminnassa ilmenevistä häiriöistä, järjestelmävioista ja tapahtumakäsittelyssä tai prosessijohtamisessa ilmenevistä häiriöistä johtuvat tappiot.
3. Ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit on katettava aina joko 14 artiklan mukaisesti määritetyillä asianmukaisilla omilla lisävaroilla tai 15 artiklan mukaisesti määritetyllä asianmukaisella ammatillisella vastuuvakuutuksella.
13 artikla
Ammatillisiin vastuihin liittyviä riskien kattamista koskevat laatuvaatimukset
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on noudatettava tehokasta sisäistä operatiivisten riskien hallintapolitiikkaa ja -menettelyjä tunnistaakseen, mitatakseen, hallitakseen ja valvoakseen asianmukaisesti operatiivisia riskejä, mukaan lukien ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit, joille vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja altistuu tai joille sen voitaisiin kohtuudella olettaa altistuvan. Operatiivisten riskien hallinnan on tapahduttava riippumattomasti osana riskienhallintapolitiikkaa.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on perustettava aiempia tappioita koskeva tietokanta, johon tallennetaan operatiivisia häiriöitä, tappioita ja vahinkoja koskevat tiedot. Tietokantaan on tallennettava 12 artiklan 2 kohdassa tarkoitetut ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit, jotka ovat toteutuneet, rajoittumatta kuitenkaan näihin.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on käytettävä riskienhallintapuitteissa aiempia tappioita koskevia sisäisiä tietoja sekä tarvittaessa ulkopuolisia tietoja, skenaarioanalyysejä ja seikkoja, jotka kuvaavat liiketoimintaympäristöä ja sisäisiä valvontajärjestelmiä.
4. Altistumista operatiivisille riskeille ja tappiokehitystä on valvottava jatkuvasti, ja niistä on annettava säännöllisesti sisäisiä raportteja.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan operatiivisten riskien hallintapolitiikka ja -menettelyt on dokumentoitava hyvin. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön järjestelyt, joilla varmistetaan, että se noudattaa operatiivisten riskien hallintapolitiikkaansa, ja tehokkaat toimenpiteet siltä varalta, ettei se noudatakaan kyseistä politiikkaa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön menettelyt tarkoituksenmukaisten korjaustoimien toteuttamiseksi.
6. Operatiivisten riskien hallintapolitiikkaa ja -menettelyjä sekä riskien mittausjärjestelmiä on tarkasteltava uudelleen säännöllisesti, vähintään kerran vuodessa.
7. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on oltava sen arvioidun riskiprofiilin kannalta riittävät taloudelliset resurssit.
14 artikla
Omat lisävarat
1. Tätä artiklaa sovelletaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, jotka päättävät kattaa ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit omilla lisävaroilla.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on oltava ammattitoimintaan liittyvästä huolimattomuudesta aiheutuviin vastuihin liittyvien riskien kattamiseksi omia lisävaroja määrä, joka on vähintään 0,01 prosenttia suhteessa hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvoon.
Hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvo on kaikkien hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen kaikkien varojen absoluuttisen arvon summa, mukaan lukien varat, jotka on hankittu käyttämällä vivutusta, jolloin johdannaisinstrumenttien arvo on määritettävä niiden markkina-arvon mukaan.
3. Edellä 2 kohdassa tarkoitettu omia lisävaroja koskeva vaatimus on laskettava uudelleen kunkin tilikauden päättyessä, ja omien lisävarojen määrää on mukautettava tämän mukaisesti.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen on otettava käyttöön, pantava täytäntöön ja sovellettava menettelyjä valvoakseen jatkuvasti hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvoa, joka on laskettu 2 kohdan toisen alakohdan mukaisesti. Jos hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvo nousee olennaisesti ennen ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua uudelleenlaskentaa, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on viipymättä laskettava uudelleen omia lisävaroja koskeva vaatimus ja mukautettava omien lisävarojen määrää tämän mukaisesti.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi antaa luvan siihen, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on omia lisävaroja 2 kohdassa tarkoitettua määrää alhaisempi määrä, vain silloin, kun kyseisellä viranomaisella on (havaintojaksolta, joka kattaa vähintään arviointia edeltäneet kolme vuotta, kerättyjen tappioita koskevien tietojen perusteella) varmuus siitä, että kyseisellä sijoitusrahastojen hoitajalla on riittävästi omia lisävaroja kattamaan asianmukaisesti ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit. Hyväksytyn omien lisävarojen alhaisemman määrän on oltava vähintään 0,008 prosenttia suhteessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvoon.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi pyytää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa varaamaan 2 kohdassa tarkoitettua määrää suuremman määrän omia lisävaroja, jos sillä ei ole varmuutta siitä, että kyseisellä sijoitusrahastojen hoitajalla on riittävästi omia lisävaroja kattamaan asianmukaisesti ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit. Toimivaltaisen viranomaisen on esitettävä syyt siihen, miksi se katsoo vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan omien lisävarojen määrän riittämättömäksi.
15 artikla
Ammatillinen vastuuvakuutus
1. Tätä artiklaa sovelletaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, jotka päättävät kattaa ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit ammatillisella vastuuvakuutuksella.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava ammatillinen vastuuvakuutus ja pidettävä koko ajan yllä ammatillista vastuuvakuutusta,
a)
jonka voimassaoloaika on aluksi vähintään yksi vuosi;
b)
jonka irtisanomisaika on vähintään 90 päivää;
c)
joka kattaa 12 artiklan 1 ja 2 kohdan määritelmän mukaiset ammatillisiin vastuihin liittyvät riskit;
d)
joka otetaan EU:hun tai sen ulkopuolelle sijoittautuneelta yritykseltä, jolla on toimilupa ammatillisen vastuuvakuutuksen tarjoamiseen unionin tai kansallisen lainsäädännön mukaisesti;
e)
jonka tarjoaja on kolmas yhteisö.
Mahdollisesti sovittu ja määritelty omavastuu on katettava kokonaisuudessaan omilla varoilla, jotka lisätään direktiivin 2011/61/EU 9 artiklan 1 ja 3 kohdan mukaisiin omiin varoihin.
3. Yksittäisen vaateen vakuutussuojan on oltava vähintään 0,7 prosenttia suhteessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvoon, joka on laskettu 14 artiklan 2 kohdan toisen alakohdan mukaisesti.
4. Vuositasolla yhteenlaskettujen vaateiden vakuutussuojan on oltava vähintään 0,9 prosenttia suhteessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvoon, joka on laskettu 14 artiklan 2 kohdan toisen alakohdan mukaisesti.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on tarkasteltava uudelleen ammatillista vastuuvakuutusta koskevaa politiikkaansa ja tässä artiklassa säädettyjen vaatimusten noudattamista vähintään kerran vuodessa ja aina, kun se havaitsee muutoksia, jotka vaikuttavat siihen, noudattaako kyseinen politiikka tässä artiklassa säädettyjä vaatimuksia.
III LUKU
VAIHTOEHTOISTEN SIJOITUSRAHASTOJEN HOITAJIEN TOIMINTAEDELLYTYKSET
1 JAKSO
Yleiset periaatteet
(direktiivin 2011/61/EU 12 artiklan 1 kohta)
16 artikla
Toimivaltaisten viranomaisten yleiset velvoitteet
Arvioidessaan, noudattaako vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja direktiivin 2011/61/EU 12 artiklan 1 kohtaa, toimivaltaisten viranomaisten on käytettävä vähintään tässä jaksossa säädettyjä perusteita.
17 artikla
Velvollisuus toimia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai niiden sijoittajien etu ja markkinoiden häiriöttömyys huomioiden
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on noudatettava politiikkaa ja menettelyjä, joilla estetään väärinkäytökset, mukaan lukien väärinkäytökset, joiden voidaan kohtuudella olettaa vaikuttavan haitallisesti markkinoiden vakauteen ja häiriöttömyyteen.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava, että niiden hoitamilta vaihtoehtoisilta sijoitusrahastoilta tai niiden sijoittajilta ei veloiteta kohtuuttomia kustannuksia.
18 artikla
Asianmukainen huolellisuus (due diligence)
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on noudatettava suurta huolellisuutta sijoitusten valinnassa ja jatkuvassa valvonnassa.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava, että niillä on riittävät tiedot varoista, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoitetaan, sekä varojen riittävä tuntemus.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön, pantava täytäntöön ja sovellettava asianmukaista huolellisuutta koskevia kirjallisia politiikkoja ja menettelyjä sekä toteutettava tehokkaita järjestelyjä sen varmistamiseksi, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun tehtävät sijoituspäätökset tehdään vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tavoitteiden, sijoitusstrategian ja tarvittaessa riskirajojen mukaisesti.
4. Edellä 3 kohdassa tarkoitettuja asianmukaista huolellisuutta koskevia politiikkoja ja menettelyjä on tarkasteltava uudelleen ja päivitettävä säännöllisesti.
19 artikla
Asianmukainen huolellisuus sijoitettaessa varoihin, joiden maksuvalmius on vähäinen
1. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat sijoittavat varoihin, joiden maksuvalmius on vähäinen, ja sijoitusta edeltää neuvotteluvaihe, sijoitusrahastojen hoitajien on noudatettava neuvotteluvaiheessa 18 artiklassa säädettyjä vaatimuksia ja toimittava lisäksi seuraavasti:
a)
niiden on laadittava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston keston ja markkinaolosuhteiden kannalta tarkoituksenmukainen liiketoimintasuunnitelma ja päivitettävä sitä säännöllisesti;
b)
niiden on etsittävä ja valittava mahdollisia liiketoimia, jotka ovat tarkoituksenmukaisia a alakohdassa tarkoitetun liiketoimintasuunnitelman kannalta;
c)
niiden on arvioitava valittuja liiketoimia niiden tarjoamien mahdollisuuksien ja niihin liittyvien kokonaisriskien, kaikkien merkityksellisten lainsäädännöllisten, verotukseen liittyvien, taloudellisten tai muiden arvoon vaikuttavien tekijöiden, inhimillisten ja materiaalisten resurssien sekä strategioiden, mukaan lukien irtautumisstrategiat, kannalta;
d)
niiden on toteutettava liiketoimiin liittyvät asianmukaista huolellisuutta koskevat toiminnot ennen liiketoimien toteutuksen järjestämistä;
e)
niiden on valvottava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston suorituskykyä a kohdassa tarkoitetun liiketoimintasuunnitelman kannalta.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on säilytettävä 1 kohdan nojalla toteutetuista toiminnoista kirjatut tiedot vähintään viiden vuoden ajan.
20 artikla
Asianmukainen huolellisuus vastapuolten ja päävälittäjien valinnassa ja nimeämisessä
1. Valitessaan ja nimetessään vastapuolia ja päävälittäjiä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on noudatettava asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta ennen sopimuksen tekemistä ja jatkuvasti sen tekemisen jälkeen ottaen huomioon kyseisten vastapuolten ja päävälittäjien koko palveluvalikoima ja palvelujen laatu.
2. Valitessaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston päävälittäjiä tai vastapuolia OTC-johdannaiskaupassa, arvopaperilainauksessa tai takaisinostosopimuksessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava, että päävälittäjät ja vastapuolet täyttävät kaikki seuraavat edellytykset:
a)
ne ovat viranomaisen jatkuvan valvonnan kohteena;
b)
ne ovat taloudellisesti vakaita;
c)
niillä on tarvittavat organisaatiorakenteet ja resurssit suorittaakseen palvelut, jotka niiden on tarkoitus tarjota sijoitusrahastojen hoitajalle tai sijoitusrahastolle.
3. Arvioidessaan 2 kohdan b alakohdassa tarkoitettua taloudellista vakautta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava huomioon se, kohdistetaanko päävälittäjään tai vastapuoleen toiminnan vakautta koskevaa sääntelyä, mukaan lukien riittävää pääomaa koskevat vaatimukset, ja valvotaanko niitä tehokkaasti.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ylimmän johdon on hyväksyttävä valittujen päävälittäjien luettelo. Poikkeustapauksissa voidaan nimittää päävälittäjiä luettelon ulkopuolelta edellyttäen, että ne täyttävät 2 kohdassa säädetyt vaatimukset ja ylin johto hyväksyy ne. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on kyettävä esittämään syyt tällaiseen valintaan ja osoittamaan, että se on noudattanut asianmukaista huolellisuutta luettelon ulkopuolisten päävälittäjien valinnassa ja valvonnassa.
21 artikla
Toimiminen rehellisesti, oikeudenmukaisesti ja pätevästi
Selvittääkseen, toimiiko vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja rehellisesti, oikeudenmukaisesti ja pätevästi, toimivaltaisten viranomaisten on arvioitava vähintään seuraavien edellytysten täyttymistä:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallintoelimellä on kokonaisuutena riittävä tietämys, taidot ja kokemus, jotta se voi ymmärtää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimintaa ja erityisesti siihen liittyviä tärkeimpiä riskejä sekä varoja, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoitetaan;
b)
hallintoelimen jäsenet käyttävät riittävästi aikaa hoitaakseen asianmukaisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaan liittyvät toimintonsa;
c)
hallintoelimen jokainen jäsen toimii rehellisesti, lahjomattomasti ja riippumattomasti;
d)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja osoittaa riittävästi resursseja hallintoelimen jäsenten tehtävään asettamiseen ja koulutukseen.
22 artikla
Resurssit
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava palvelukseensa riittävästi henkilöstöä, jolla on osoitettujen vastuualueiden hoitamisen edellyttämät taidot, tietämys ja asiantuntemus.
2. Sovellettaessa 1 kohtaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava huomioon liiketoimintansa luonne, laajuus ja monitahoisuus sekä kyseisen liiketoiminnan osana toteutettujen palvelujen ja toiminnan luonne ja laajuus.
23 artikla
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien tasapuolinen kohtelu
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen 57 artiklassa tarkoitetuilla päätöksentekomenettelyillä ja organisaatiorakenteella varmistetaan sijoittajien tasapuolinen kohtelu.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan yhdelle tai useammalle sijoittajalle mahdollisesti myöntämä erityiskohtelu ei saa asettaa muita sijoittajia yleisesti ottaen olennaisesti epäedulliseen asemaan.
24 artikla
Kannustimet
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien ei katsota toimivan rehellisesti, oikeudenmukaisesti ja hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai niiden sijoittajien etujen mukaisesti direktiivin 2011/61/EU liitteessä I tarkoitettujen toimintojen hoitamisen yhteydessä toteuttamiensa toimien osalta, jos ne maksavat tai niille maksetaan maksu tai palkkio tai jos ne tarjoavat tai saavat muun kuin rahallisen edun lukuun ottamatta seuraavia:
a)
vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai sen lukuun toimivalle henkilölle maksettu tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan henkilön maksama maksu tai palkkio taikka vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai sen lukuun toimivalle henkilölle tarjottu tai näiden tarjoama muu kuin rahallinen etu;
b)
kolmannelle osapuolelle tai sen lukuun toimivalle henkilölle maksettu tai kolmannen osapuolen tai sen lukuun toimivan henkilön maksama maksu tai palkkio taikka kolmannelle osapuolelle tai sen lukuun toimivalle henkilölle tarjottu tai näiden tarjoama muu kuin rahallinen etu, kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi osoittaa seuraavien edellytysten täyttyvän:
i)
maksusta, palkkiosta tai edusta ja sen luonteesta ja määrästä tai, kun määrää ei pystytä määrittämään, määrän laskentamenetelmästä on ennen asianomaisen palvelun tarjoamista annettava vaihtoehtoisten sijoitusrahaston sijoittajille selkeässä muodossa kattavat, paikkansapitävät ja ymmärrettävät tiedot;
ii)
maksun tai palkkion maksamisen tai muun kuin rahallisen edun tarjoamisen on tarkoitus parantaa kyseisen palvelun laatua, eikä se saa haitata sen velvollisuuden noudattamista, jonka mukaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on toimittava hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etujen mukaisesti;
c)
varsinaiset maksut, joilla mahdollistetaan asianomaisen palvelun tarjoaminen tai jotka ovat tarpeen sen tarjoamiseksi, mukaan luettuina säilytyspalkkiot, selvitys- ja vaihtopalkkiot sekä lakisääteiset verot ja maksut, ja jotka eivät luonteensa vuoksi voi johtaa ristiriitaan rehellistä, oikeudenmukaista ja hoidettavien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai niiden sijoittajien etujen mukaista toimintaa koskevien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan velvollisuuksien kanssa.
2. Maksuun, palkkioon tai muuhun kuin rahalliseen etuun liittyvien järjestelyjen tärkeimpien ehtojen julkistaminen tiivistelmänä katsotaan tyydyttäväksi sovellettaessa 1 kohdan b alakohdan i alakohtaa edellyttäen, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja sitoutuu julkistamaan yksityiskohtaisia lisätietoja hoidettavan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajan pyynnöstä ja että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja täyttää kyseisen sitoumuksen.
25 artikla
Resurssien ja menettelyjen tehokas käyttö - Toimeksiantojen käsittely
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön, pantava täytäntöön ja sovellettava menettelyjä ja järjestelyjä, joiden avulla toimeksiannot voidaan toteuttaa viipymättä, oikeudenmukaisesti ja nopeasti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettujen menettelyjen ja järjestelyjen on noudatettava seuraavia vaatimuksia:
a)
niillä on varmistettava, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun toteutetut toimeksiannot kirjataan ja kohdennetaan viipymättä ja oikein;
b)
niillä on toteutettava toisiaan vastaavat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimeksiannot järjestyksessä ja viipymättä, jollei tämä ole toimeksiannon erityispiirteiden tai vallitsevien markkinaolosuhteiden kannalta epätarkoituksenmukaista tai jollei vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etu muuta vaadi.
3. Toteutettujen toimeksiantojen selvityksessä saadut rahoitusvälineet, rahasummat tai muut varat on siirrettävä viipymättä ja oikein asianomaisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tilille.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei saa käyttää väärin tietoja, jotka liittyvät kesken oleviin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimeksiantoihin, ja sen on toteutettava kaikki kohtuulliset toimenpiteet estääkseen relevantteja henkilöitään käyttämästä väärin tällaisia tietoja.
26 artikla
Merkintä- ja lunastustoimeksiantojen toteuttamiseen liittyvät raportointivelvollisuudet
1. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat ovat toteuttaneet sijoittajalta saadun merkintätoimeksiannon tai mahdollisen lunastustoimeksiannon, niiden on annettava sijoittajalle pysyvällä välineellä viipymättä olennaiset tiedot kyseisen toimeksiannon toteutuksesta tai merkintätarjouksen hyväksymisestä tapauksen mukaan.
2. Edellä olevaa 1 kohtaa ei sovelleta, jos kolmannen osapuolen edellytetään antavan sijoittajalle vahvistuksen toimeksiannon toteuttamisesta ja vahvistus sisältää olennaiset tiedot.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että kyseinen kolmas osapuoli noudattaa velvoitteitaan.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitettujen olennaisten tietojen on sisällettävä seuraavat tiedot:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tunnistetiedot;
b)
sijoittajan tunnistetiedot;
c)
päivämäärä ja kellonaika, jolloin toimeksianto on vastaanotettu;
d)
toimeksiannon toteutuspäivä;
e)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tunnistetiedot;
f)
toimeksiannon bruttoarvo, mukaan lukien merkintäpalkkiot, tai nettomäärä lunastuspalkkioiden vähentämisen jälkeen.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on sijoittajan pyynnöstä annettava tälle tiedot siitä, missä vaiheessa toimeksiannon toteuttaminen tai merkintätarjouksen hyväksyminen on, tai tapauksen mukaan tiedot molemmista.
27 artikla
Hoidetun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun käytävää kauppaa koskevien päätösten täytäntöönpano
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toimittava hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai näiden sijoittajien etujen mukaisesti pannessaan niiden sijoitussalkkujen hoidon yhteydessä täytäntöön päätöksiä, jotka koskevat hoidetun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun käytävää kauppaa.
2. Kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat ostavat tai myyvät rahoitusvälineitä tai muita varoja, joiden kannalta parhaalla toteutuksella on merkitystä, ja sovellettaessa 1 kohtaa niiden on toteutettava kaikki kohtuulliset toimet päästäkseen hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai niiden sijoittajien kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen ottaen huomioon hinta, kustannukset, nopeus, toimeksiannon toteuttamisen ja selvityksen todennäköisyys, toimeksiannon suuruus, luonne tai muut toimeksiannon toteuttamisen kannalta olennaiset seikat. Näiden tekijöiden suhteellinen merkitys on määritettävä seuraavin perustein:
a)
tavoitteet, sijoituspolitiikka ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston erityiset riskit sellaisina kuin ne on esitetty vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjassa taikka sen esitteessä tai tarjousasiakirjoissa;
b)
toimeksiannon ominaispiirteet;
c)
toimeksiannon kohteena olevien rahoitusvälineiden tai muiden varojen ominaispiirteet;
d)
niiden toteuttamispaikkojen ominaispiirteet, joihin toimeksianto voidaan ohjata.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön toimivat järjestelyt 1 ja 2 kohdassa tarkoitettujen velvoitteiden täyttämiseksi. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on erityisesti laadittava kirjallisesti toimeksiantojen toteuttamista koskeva politiikka ja pantava se täytäntöön, jotta vaihtoehtoiset sijoitusrahastot ja niiden sijoittajat saavuttavat 2 kohdan mukaisesti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimeksiantojen kannalta parhaan mahdollisen tuloksen.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on valvottava säännöllisesti toimeksiantojen toteuttamista koskevien järjestelyjen ja politiikan toimivuutta havaitakseen ja tarvittaessa korjatakseen mahdolliset puutteet.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on tarkasteltava vuosittain uudelleen toimeksiantojen toteuttamista koskevaa politiikkaansa. Uudelleentarkastelu on suoritettava myös silloin, kun tapahtuu olennainen muutos, joka vaikuttaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kykyyn päästä hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen.
6. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on voitava osoittaa, että ne ovat toteuttaneet toimeksiannot vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun toimeksiantojen toteuttamista koskevan politiikkansa mukaisesti.
7. Kun valittavana ei ole eri toteuttamispaikkoja, 2-5 kohtaa ei sovelleta. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on kuitenkin kyettävä osoittamaan, ettei valittavana ole eri toteuttamispaikkoja.
28 artikla
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun toteutettavien toimeksiantojen antaminen muiden yhteisöjen toteutettavaksi
1. Kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ostaa tai myy rahoitusvälineitä tai muita varoja, joiden kannalta parhaalla mahdollisella toteutuksella on merkitystä, sen on toimittava hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tai niiden sijoittajien etujen mukaisesti antaessaan niiden sijoitussalkkujen hoidon yhteydessä toimeksiantoja muiden yhteisöjen toteutettavaksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun käytävää kauppaa varten.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toteutettava kaikki kohtuulliset toimet päästäkseen hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien kannalta parhaaseen mahdolliseen tulokseen ottaen huomioon hinta, kustannukset, nopeus, toimeksiannon toteuttamisen ja selvityksen todennäköisyys, toimeksiannon suuruus, luonne tai muut toimeksiannon toteuttamisen kannalta olennaiset seikat. Näiden tekijöiden suhteellinen merkitys on määritettävä 27 artiklan 2 kohdassa säädetyin perustein.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön politiikka sekä sovellettava sitä noudattaakseen ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua velvollisuutta. Politiikassa on yksilöitävä kunkin rahoitusvälinelajin osalta yhteisöt, joille toimeksiannot voidaan antaa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja saa toteuttaa toimeksiantoa koskevat järjestelyt ainoastaan, jos ne ovat tässä artiklassa asetettujen velvoitteiden mukaiset. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on asetettava hoitamiensa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoittajien saataville asianmukaista tietoa tämän kohdan mukaisesti vahvistetusta politiikasta ja siinä tapahtuneista olennaisista muutoksista.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on valvottava säännöllisesti 2 kohdan mukaisesti käyttöön otetun politiikan tehokkuutta ja erityisesti siinä yksilöityjen yhteisöjen toteuttamien toimeksiantojen laatua sekä tarvittaessa korjattava mahdolliset puutteet.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on lisäksi tarkasteltava kyseistä politiikkaa vuosittain uudelleen. Uudelleentarkastelu on suoritettava myös silloin, kun tapahtuu olennainen muutos, joka vaikuttaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kykyyn päästä hoidettujen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen kannalta parhaaseen mahdolliseen tulokseen.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on voitava osoittaa, että ne ovat antaneet toimeksiannot vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun 2 kohdan nojalla käyttöön otetun politiikan mukaisesti.
5. Kun valittavana ei ole eri toteuttamispaikkoja, 2-5 kohtaa ei sovelleta. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on kuitenkin kyettävä osoittamaan, ettei valittavana ole eri toteuttamispaikkoja.
29 artikla
Kaupankäyntitoimeksiantojen yhdistäminen ja kohdentaminen
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat voivat toteuttaa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimeksiantoja yhdessä toisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, yhteissijoitusyrityksen tai asiakkaan toimeksiannon tai omien varojensa sijoittamisen yhteydessä tehdyn toimeksiannon kanssa ainoastaan, jos
a)
voidaan kohtuudella olettaa, että toimeksiantojen yhdistäminen ei ole kokonaistuloksen kannalta epäedullista jollekin niistä vaihtoehtoisista sijoitusrahastoista, yhteissijoitusyrityksistä tai asiakkaista, joiden toimeksiannot on tarkoitus yhdistää;
b)
käyttöön otetaan toimeksiantojen kohdentamispolitiikka, joka pannaan täytäntöön ja jossa määritetään riittävän tarkkaan se, miten yhdessä toteutetut toimeksiannot kohdennetaan tasapuolisesti, mukaan lukien se, miten toimeksiantojen määrä ja hinta vaikuttavat kohdentamiseen ja miten osittaista toteuttamista käsitellään.
2. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja yhdistää vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimeksiannon muiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen, yhteissijoitusyritysten tai asiakkaiden yhden tai useamman toimeksiannon kanssa ja yhdistetty toimeksianto toteutetaan osittain, sen on kohdennettava asianomaiset kaupat toimeksiantojen kohdentamispolitiikkansa mukaisesti.
3. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja yhdistää liiketoimia omaan lukuunsa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen, yhteissijoitusyritysten tai asiakkaiden yhden tai useamman toimeksiannon kanssa, se ei saa kohdentaa asianomaisia kauppoja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, yhteissijoitusyrityksen tai asiakkaan kannalta haitallisella tavalla.
4. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja yhdistää vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, yhteissijoitusyrityksen tai muun asiakkaan toimeksiannon omaan lukuunsa toteutettavan liiketoimen kanssa ja yhdistetty toimeksianto toteutetaan osittain, sen on annettava asianomaisia kauppoja kohdentaessaan etusija vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle, yhteissijoitusyritykselle tai asiakkaille omaan lukuunsa toteutettavaan liiketoimeen nähden.
Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja kuitenkin pystyy perustellusti osoittamaan kyseiselle vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai asiakkaalle, ettei se olisi ilman yhdistämistä voinut toteuttaa kyseistä toimeksiantoa yhtä edullisin ehdoin tai lainkaan, se saa kohdentaa omaan lukuunsa toteutetun liiketoimen suhteellisesti noudattaen 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettua politiikkaa.
2 JAKSO
Eturistiriidat
(direktiivin 2011/61/EU 14 artikla)
30 artikla
Eturistiriitojen tyypit
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoidon yhteydessä esiintyvien eturistiriitojen toteamiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava huomioon erityisesti se, onko vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitaja, relevantti henkilö tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitajaan määräysvallan kautta suoraan tai välillisesti sidoksissa oleva henkilö jossakin seuraavista tilanteista:
a)
se saa todennäköisesti taloudellista etua tai välttää taloudellisen tappion vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien kustannuksella;
b)
se saa vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai sen sijoittajille tai asiakkaalle tarjotun palvelun tai suoritetun toiminnan taikka kyseisen sijoitusrahaston tai asiakkaan lukuun toteutetun liiketoimen tulokseen liittyvän, kyseisen sijoitusrahaston edusta poikkeavan edun;
c)
sillä on taloudellinen tai muunlainen kannustin suosia
-
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston edun sijaan yhteissijoitusyrityksen, asiakkaan tai asiakasryhmän taikka toisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston etua;
-
saman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toisen sijoittajan tai sijoittajaryhmän edun sijaan jonkin sijoittajan etua;
d)
se suorittaa samat toiminnot vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle ja toiselle vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle, yhteissijoitusyritykselle tai asiakkaalle; tai
e)
se saa tai tulee saamaan muulta henkilöltä kuin vaihtoehtoiselta sijoitusrahastolta tai sen sijoittajilta sellaisen kannustimen rahana, tavarana tai palveluna, joka liittyy vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tarjottavaan yhteiseen salkunhoitoon ja poikkeaa kyseisestä palvelusta tavallisesti perittävästä palkkiosta tai maksusta.
31 artikla
Eturistiriitoja koskeva politiikka
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön eturistiriitoja koskeva politiikka, pantava se täytäntöön ja sovellettava sitä. Tällainen politiikka on laadittava kirjallisesti, ja sen on oltava asianmukainen vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan kokoon ja organisaatioon sekä sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen nähden.
Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja kuuluu ryhmään, politiikassa on otettava huomioon myös kaikki sellaiset olosuhteet, joista kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja on tai joista sen pitäisi olla tietoinen ja jotka voivat ryhmän muiden jäsenten rakenteen ja liiketoiminnan johdosta aiheuttaa eturistiriitoja.
2. Edellä 1 kohdan mukaisesti käyttöön otetussa eturistiriitoja koskevassa politiikassa on määritettävä seuraavat:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan harjoittaman tai sen lukuun harjoitettavan toiminnan, mukaan lukien sen, jolle tehtäviä on siirretty, sen, jolle tehtäviä on siirretty edelleen, ulkopuolisen arvonmäärittäjän tai vastapuolen harjoittama toiminta, osalta erittely olosuhteista, jotka aiheuttavat tai voivat aiheuttaa eturistiriidan, johon liittyy vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etuihin kohdistuva merkittävä vahinkoriski;
b)
tällaisten eturistiriitojen ehkäisemiseksi, hallitsemiseksi ja valvomiseksi noudatettavat menettelyt ja toteutettavat toimenpiteet.
32 artikla
Sijoitusten lunastukseen liittyvät eturistiriidat
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan, joka hoitaa avointa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa, on yksilöitävä, hallittava ja valvottava direktiivin 2011/61/EU 14 artiklan 1 kohdassa säädettyjen velvoitteidensa mukaisesti eturistiriitoja, joita syntyy sellaisten sijoittajien välillä, jotka haluavat lunastaa sijoituksensa ja jotka haluavat pitää sijoituksensa vaihtoehtoisessa sijoitusrahastossa, ja mahdollisia ristiriitoja, joita syntyy vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan kannustimen sijoittaa maksuvalmiudeltaan heikkoihin varoihin ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lunastuspolitiikan välillä.
33 artikla
Eturistiriitojen ehkäisemistä ja hallitsemista koskevat menettelyt ja toimenpiteet
1. Menettelyt ja toimenpiteet, jotka otetaan käyttöön eturistiriitojen ehkäisemiseksi tai hallitsemiseksi, on suunniteltava siten, että niillä voidaan varmistaa, että eturistiriidan riskin sisältävään liiketoimintaan osallistuvat relevantit henkilöt harjoittavat kyseistä toimintaa riippumattomasti siinä määrin kuin se on tarkoituksenmukaista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja ryhmän, johon se kuuluu, koon ja toiminnan sekä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etuihin kohdistuvan vahinkoriskin merkittävyyden kannalta.
2. Jos se on tarpeen ja asianmukaista, jotta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi varmistaa riittävän riippumattomuuden tason, 31 artiklan 2 kohdan b alakohdan mukaisesti noudatettaviin menettelyihin ja toteutettaviin toimenpiteisiin on kuuluttava seuraavat:
a)
tehokkaat menettelyt, joilla estetään tietojenvaihto tai valvotaan sitä sellaista yhteistä salkunhoitoa tai muuta direktiivin 2011/61/EU 6 artiklan 2 ja 4 kohdan mukaista toimintaa harjoittavien relevanttien henkilöiden välillä, johon liittyy eturistiriidan riski, kun kyseisten tietojen vaihtaminen voi vahingoittaa yhden tai useamman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai tällaisten sijoitusrahastojen sijoittajien etua;
b)
sellaisten relevanttien henkilöiden erillinen valvonta, joiden päätoimintoihin kuuluu yhteisen salkunhoidon harjoittaminen sellaisten asiakkaiden tai sijoittajien lukuun tai palvelujen tarjoaminen sellaisille asiakkaille tai sijoittajille, joiden edut saattavat joutua ristiriitaan tai jotka muutoin edustavat eri etuja, jotka saattavat joutua ristiriitaan, mukaan lukien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan edut;
c)
suoran yhteyden poistaminen jostakin toiminnasta pääasiassa vastaaville relevanteille henkilöille maksettavien palkkojen ja palkkioiden ja jostakin toisesta toiminnasta pääasiassa vastaaville muille relevanteille henkilöille maksettavien palkkojen ja palkkioiden tai näiden tuottamien tulojen väliltä, jos kyseisten toimintojen osalta voi syntyä eturistiriita;
d)
toimenpiteet, joilla estetään henkilöä käyttämästä asiatonta vaikutusvaltaa tapaan, jolla relevantti henkilö harjoittaa yhteistä salkunhoitoa, tai joilla rajoitetaan kyseisen vaikutusvallan käyttöä;
e)
toimenpiteet, joilla estetään tai valvotaan relevantin henkilön samanaikaista tai peräkkäistä osallistumista erillisiin yhteisiin salkunhoitotoimintoihin tai muuhun direktiivin 2011/61/EU 6 artiklan 2 ja 4 kohdan mukaiseen toimintaan, jos kyseinen osallistuminen voi heikentää eturistiriitojen asianmukaista hallintaa.
Jos yhden tai useamman edellä mainitun toimenpiteen ja menettelyn käyttöönotolla tai soveltamisella ei voida varmistaa riittävää riippumattomuutta, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön sellaisia vaihtoehtoisia toimenpiteitä ja menettelyjä tai sellaisia lisätoimenpiteitä ja -menettelyjä kuin on tarpeen ja asianmukaista.
34 artikla
Eturistiriitojen hallitseminen
Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan soveltamilla organisaatio- ja hallintojärjestelyillä ei pystytä riittävällä tavalla varmistamaan, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etuihin kohdistuvat vahinkoriskit vältetään, asiasta on ilmoitettava viipymättä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ylimmälle johdolle tai muulle toimivaltaiselle sisäiselle elimelle, jotta ne voivat tehdä tarvittavat päätökset tai toteuttaa tarvittavat toimet sen varmistamiseksi, että kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja toimii vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien parhaiden etujen mukaisesti.
35 artikla
Eturistiriitojen valvominen
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on kirjattava ja saatettava säännöllisesti ajan tasalle tiedot sellaisesta toiminnasta, jota se on harjoittanut tai jota on harjoitettu sen lukuun ja joka on aiheuttanut sellaisen eturistiriidan, johon liittyy yhden tai useamman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etuihin kohdistuva merkittävä vahinkoriski, tai kun on kyse jatkuvasta toiminnasta, joka voi aiheuttaa tällaisen eturistiriidan.
2. Ylimmän johdon on saatava tihein väliajoin ja vähintään kerran vuodessa kirjallisia raportteja 1 kohdassa tarkoitetusta toiminnasta.
36 artikla
Eturistiriidoista ilmoittaminen
1. Tiedot, jotka on annettava sijoittajille direktiivin 2011/61/EU 14 artiklan 1 ja 2 kohdan mukaisesti, on toimitettava sijoittajille pysyvällä välineellä tai verkkosivustolla.
2. Jos 1 kohdassa tarkoitetut tiedot toimitetaan verkkosivuston välityksellä eikä tietoa osoiteta henkilökohtaisesti sijoittajalle, seuraavien ehtojen on täytyttävä:
a)
sijoittajalle on ilmoitettu verkkosivuston osoite ja paikka, jossa tieto on verkkosivustolla saatavilla, ja sijoittaja on antanut suostumuksensa tietojen antamiseen kyseisellä tavalla;
b)
tiedon on oltava ajantasaista;
c)
tiedon on oltava jatkuvasti saatavilla kyseisillä verkkosivuilla niin pitkän ajan kuin sijoittajan voidaan kohtuudella odottaa tarvitsevan siihen tutustumiseen.
37 artikla
Äänioikeuksien käyttöä koskevat strategiat
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on kehitettävä asianmukaiset ja tehokkaat strategiat sen määrittämiseksi, milloin ja millä tavalla sen hoitamissa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston salkuissa olevia äänioikeuksia käytetään yksinomaan kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja sen sijoittajien hyväksi.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetussa strategiassa on määritettävä toimenpiteet ja menettelyt, joilla
a)
valvotaan merkittäviä yhtiötapahtumia;
b)
varmistetaan, että äänioikeuksia käytetään kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitustavoitteiden ja -politiikan mukaisesti;
c)
estetään äänioikeuksien käytöstä syntyvät eturistiriidat tai hallitaan niitä.
3. Tiivistelmä strategioista ja niiden perusteella toteutetuista toimista on asetettava pyynnöstä sijoittajien saataville.
3 JAKSO
Riskienhallinta
(direktiivin 2011/61/EU 15 artikla)
38 artikla
Riskienhallintajärjestelmät
Sovellettaessa tätä jaksoa riskienhallintajärjestelmien on katsottava tarkoittavan järjestelmiä, jotka koostuvat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan organisaatiorakenteen merkityksellisistä osatekijöistä, joissa ovat keskeisessä asemassa pysyvä riskienhallintatoiminto, kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategian kannalta merkitykselliseen riskienhallintaan liittyvät politiikat ja menettelyt sekä riskien mittaamiseen ja hallintaan liittyvät järjestelyt, prosessit ja tekniikat, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja käyttää suhteessa kuhunkin hoitamaansa vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon.
39 artikla
Pysyvä riskienhallintatoiminto
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön pysyvä riskienhallintatoiminto ja pidettävä sitä yllä seuraavia tarkoituksia varten:
a)
pannakseen täytäntöön tehokkaat riskienhallintapolitiikat ja menettelyt, joiden avulla voidaan tunnistaa, mitata, hallita ja valvoa jatkuvasti kaikkia riskejä, jotka ovat merkityksellisiä kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategian kannalta ja joille kukin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto altistuu tai voi altistua;
b)
varmistaakseen, että sijoittajille direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti ilmoitettu vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiili on johdonmukainen tämän asetuksen 44 artiklan mukaisesti asetettujen riskirajojen kannalta;
c)
valvoakseen 44 artiklan mukaisesti asetettujen riskirajojen noudattamista ja ilmoittaakseen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallintoelimelle ja mahdolliselle valvontatoiminnon hoitajalle riittävän ajoissa, jos se katsoo, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiili on epäjohdonmukainen riskirajojen kannalta, tai jos se havaitsee olennaisen riskin siitä, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiili muuttuu epäjohdonmukaiseksi riskirajojen kannalta;
d)
antaakseen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallintoelimelle ja mahdolliselle valvontatoiminnon hoitajalle vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toiminnan luonteen, laajuuden ja monitahoisuuden kannalta tarkoituksenmukaisin väliajoin seuraavat säännöllisesti päivitettävät tiedot:
i)
44 artiklan mukaisesti asetettujen riskirajojen ja sijoittajille direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti ilmoitetun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilin välinen johdonmukaisuus ja kyseisten rajojen noudattaminen;
ii)
riskienhallintaprosessin riittävyys ja tehokkuus, erityisesti maininta siitä, onko todellisten tai ennakoitavissa olevien puutteiden korjaamiseksi toteutettu tai aiottu toteuttaa asianmukaisia toimenpiteitä;
e)
antaakseen ylemmälle johdolle säännöllisesti päivitettyjä tietoja, joissa arvioidaan kunkin hoidetun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nykyistä riskitasoa sekä 44 artiklan mukaisesti asetettujen riskirajojen todellisia tai ennakoitavissa olevia rikkomisia sen varmistamiseksi, että asianmukaisia toimia voidaan toteuttaa nopeasti.
2. Riskienhallintatoiminnolla on oltava valtuudet ja oikeus saada kaikki sellaiset tiedot, jotka se tarvitsee 1 kohdan mukaisten tehtävien hoitamiseksi.
40 artikla
Riskienhallintapolitiikka
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön, pantava täytäntöön ja pidettävä yllä riittävää ja dokumentoitua riskienhallintapolitiikkaa, jossa yksilöidään kaikki merkitykselliset riskit, joille sen hoitamat vaihtoehtoiset sijoitusrahastot altistuvat tai voivat altistua.
2. Riskienhallintapolitiikan on käsitettävä menettelyt, joiden avulla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi arvioida kuhunkin hoitamaansa vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon kohdistuvat markkina-, likviditeetti- ja vastapuoliriskit sekä kaikki muut riskit, mukaan lukien operatiiviset riskit, jotka voivat olla olennaisia kunkin sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kannalta.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava riskienhallintapolitiikassa esille vähintään seuraavat seikat:
a)
tekniikat, välineet ja järjestelyt, joiden avulla se voi noudattaa 45 artiklaa;
b)
tekniikat, välineet ja järjestelyt, joiden avulla vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiusriskiä voidaan arvioida ja valvoa tavanomaisissa ja poikkeuksellisissa maksuvalmiusolosuhteissa, mukaan lukien 48 artiklan mukaisten säännöllisesti suoritettujen stressitestien avulla;
c)
riskienhallintaan liittyvien vastuiden jako vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan sisällä;
d)
tämän asetuksen 44 artiklan mukaisesti asetetut riskirajat ja perustelut, joiden mukaan ne mukautetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiiliin, josta on ilmoitettu sijoittajille direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti;
e)
39 artiklassa tarkoitetun pysyvän riskienhallintatoiminnon antamien raporttien ehdot, sisältö, raportointitiheys ja vastaanottajat.
4. Riskienhallintapolitiikassa on oltava 43 artiklassa tarkoitettujen suojatoimien kuvaus, jossa mainitaan erityisesti seuraavat seikat:
a)
mahdollisten eturistiriitojen luonne;
b)
käyttöön otetut korjaustoimet;
c)
syyt, joiden vuoksi kyseisten toimien olisi kohtuudella oletettava mahdollistavan riskienhallintatoiminnon riippumattoman toteutuksen;
d)
kuinka vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja aikoo varmistaa, että korjaustoimet ovat kauttaaltaan tehokkaita.
5. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun riskienhallintapolitiikan on oltava tarkoituksenmukaista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston liiketoiminnan luonteen, laajuuden ja monitahoisuuden kannalta.
41 artikla
Riskienhallintajärjestelmien arviointi, valvonta ja uudelleentarkastelu
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on arvioitava, valvottava ja tarkasteltava uudelleen säännöllisin väliajoin, kuitenkin vähintään kerran vuodessa,
a)
riskienhallintapolitiikan sekä 45 artiklassa tarkoitettujen järjestelyjen, prosessien ja tekniikoiden riittävyyttä ja tehokkuutta;
b)
sitä, miten hyvin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja noudattaa riskienhallintapolitiikkaa sekä 45 artiklassa tarkoitettuja järjestelyjä, prosesseja ja tekniikoita;
c)
niiden toimenpiteiden riittävyyttä ja tehokkuutta, jotka on toteutettu riskienhallintaprosessissa mahdollisesti havaittujen puutteiden korjaamiseksi;
d)
riskienhallintatoiminnon suorituskykyä;
e)
niiden toimenpiteiden riittävyyttä ja tehokkuutta, joilla varmistetaan riskienhallintatoiminnon toiminnallinen ja hierarkkinen erottaminen 42 artiklan mukaisesti.
Ylin johto päättää ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetun säännöllisen uudelleentarkastelun toteutusvälin suhteellisuusperiaatteen mukaisesti ottaen huomioon vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoiminnan ja sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonne, laajuus ja monitahoisuus.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun säännöllisen uudelleentarkastelun lisäksi riskienhallintajärjestelmiä on tarkasteltava uudelleen, jos
a)
riskienhallintapolitiikkaan sekä 45 artiklassa tarkoitettuihin järjestelyihin, prosesseihin ja tekniikoihin tehdään olennaisia muutoksia;
b)
sisäiset tai ulkopuoliset tapahtumat edellyttävät täydentävää uudelleentarkastelua;
c)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategiaan ja -tavoitteisiin tehdään olennaisia muutoksia.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on päivitettävä riskienhallintajärjestelmät 1 ja 2 kohdassa tarkoitetun uudelleentarkastelun tulosten perusteella.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on ilmoitettava kotijäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle olennaisista muutoksista riskienhallintapolitiikassa sekä 45 artiklassa tarkoitetuista järjestelyistä, prosesseista ja tekniikoista.
42 artikla
Riskienhallintatoiminnon toiminnallinen ja hierarkkinen erottaminen
1. Riskienhallintatoiminto on katsottava toiminnallisesti ja hierarkkisesti erotetuksi toimintayksiköistä, myös salkunhoitotoiminnosta, vain, jos kaikki seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimintayksiköiden toiminnasta, myös salkunhoitotoiminnosta, vastaavat henkilöt eivät valvo riskienhallintatoiminnon toteutukseen osallistuvia henkilöitä;
b)
riskienhallintatoiminnon toteutukseen osallistuvat henkilöt eivät osallistu toimintayksikköjen toimintaan eivätkä salkunhoitotoiminnon toteutukseen;
c)
riskienhallintatoimintoon osallistuvat henkilöt saavat korvauksen kyseiseen toimintoon liittyvien tavoitteiden saavuttamisen perusteella riippumatta toimintayksikköjen, mukaan lukien salkunhoitotoiminto, tuloksesta:
d)
palkka- ja palkkiokomitea, jos sellainen on perustettu, valvoo suoraan riskienhallintatoimintoon liittyvissä tehtävissä toimivien ylempien toimihenkilöiden palkkaa ja palkkioita.
2. On varmistettava, että 1 kohdan mukainen riskienhallintatoiminnon toiminnallinen ja hierarkkinen erottaminen kattaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan koko hierarkkisen rakenteen aina sen hallintoelimeen asti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallintoelimen ja mahdollisen valvontatoiminnon hoitajan on tarkasteltava uudelleen riskienhallintatoiminnon erottamista.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten on tarkasteltava uudelleen tapaa, jolla kyseinen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on soveltanut 1 ja 2 kohtaa, direktiivin 2011/61/EU 15 artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa säädetyin perustein.
43 artikla
Suojatoimet eturistiriitojen varalta
1. Direktiivin 2011/61/EU 15 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuilla suojatoimilla eturistiriitojen varalta on varmistettava vähintään se, että
a)
riskienhallintatoiminnon tekemät päätökset perustuvat luotettaviin tietoihin, joita riskienhallintatoiminto valvoo asianmukaisessa laajuudessa;
b)
riskienhallintatoiminnon toteutukseen osallistuvan henkilöstön saamat palkat ja palkkiot perustuvat riskienhallintatoimintoon liittyvien tavoitteiden saavuttamiseen riippumatta niiden liiketoimintasektorien tuloksesta, joiden toimintaan ne osallistuvat;
c)
riskienhallintatoiminto on asianmukaisen riippumattoman uudelleentarkastelun kohteena, jotta voidaan varmistaa, että päätökset tehdään riippumattomasti;
d)
riskienhallintatoiminto on edustettuna hallintoelimessä tai valvontatoiminnossa, jos sellainen on perustettu, vähintään samoin valtuuksin kuin salkunhoitotoiminto;
e)
keskenään ristiriidassa olevat tehtävät erotetaan asianmukaisesti toisistaan.
2. Jos se on oikeasuhteista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen nähden, 1 kohdassa tarkoitetuilla suojatoimilla on myös varmistettava, että
a)
sisäinen tarkastustoiminto tai, jos sellaista ei ole perustettu, hallintoelimen nimittämä ulkopuolinen osapuoli, tarkastelee säännöllisesti uudelleen riskienhallintatoiminnon tuloksia;
b)
jos riskikomitea on perustettu, sillä on riittävät resurssit ja sen jäsenillä, jotka eivät ole riippumattomia, ei ole kohtuutonta vaikutusvaltaa suhteessa riskienhallintatoimintoon.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hallintoelimen ja, jos sellainen on perustettu, valvontatoiminnon on otettava käyttöön suojatoimet 1 ja 2 kohdan mukaisten eturistiriitojen varalta, tarkasteltava säännöllisesti uudelleen niiden tehokkuutta ja toteutettava oikea-aikaisia korjaustoimia mahdollisten puutteiden poistamiseksi.
44 artikla
Riskirajat
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta määrälliset tai laadulliset riskirajat taikka molemmat ottaen huomioon kaikki merkitykselliset riskit. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja asettaa vain laadullisia rajoja, sen on kyettävä perustelemaan tämä toimivaltaiselle viranomaiselle.
2. Kullekin vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle asetettavien laadullisten ja määrällisten riskirajojen on katettava vähintään seuraavat riskit:
a)
markkinariskit;
b)
luottoriskit;
c)
maksuvalmiusriskit;
d)
vastapuoliriskit;
e)
operatiiviset riskit.
3. Asettaessaan riskirajoja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava huomioon kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tapauksessa käytetyt strategiat ja varat sekä kuhunkin vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon sovellettavat kansalliset säännöt. Kyseiset riskirajat on mukautettava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiiliin, sellaisena kuin se on ilmoitettu sijoittajille direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti, ja hallintoelimen on hyväksyttävä kyseiset riskirajat.
45 artikla
Riskien mittaaminen ja hallinta
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön riittävät ja tehokkaat järjestelyt, prosessit ja tekniikat
a)
yksilöidäkseen, mitatakseen, hallitakseen ja valvoakseen jatkuvasti riskejä, joille niiden hoitamat vaihtoehtoiset sijoitusrahastot altistuvat tai voivat altistua;
b)
varmistaakseen, että 44 artiklan mukaisesti asetettuja rajoja noudatetaan.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettujen järjestelyjen, prosessien ja tekniikoiden on oltava oikeasuhteisia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan liiketoiminnan ja kunkin sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen nähden sekä johdonmukaisia kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilin kannalta, sellaisena kuin se on ilmoitettu sijoittajille direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti.
3. Sovellettaessa 1 kohtaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on toteutettava seuraavat toimet kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta:
a)
otettava käyttöön tarvittavat riskienmittausjärjestelyt, -prosessit ja -tekniikat sen varmistamiseksi, että otettuihin positioihin liittyvät riskit ja niiden vaikutus koko riskiprofiiliin mitataan tarkasti asianmukaisten ja luotettavien tietojen perusteella ja että riskienmittausjärjestelyt, -prosessit ja -tekniikat dokumentoidaan riittävästi;
b)
tehtävä määräaikaisia toteumatestejä tarkistaakseen riskienmittausjärjestelyjen, kuten mallipohjaisten ennusteiden ja estimaattien, validiuden;
c)
tehtävä säännöllisesti asianmukaisia stressitestejä ja skenaarioanalyysejä puuttuakseen markkinaolosuhteiden mahdollisista muutoksista johtuviin riskeihin, jotka saattavat vaikuttaa kielteisesti vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon;
d)
varmistettava, että voimassa oleva riskitaso on 44 artiklan mukaisesti asetettujen riskirajojen mukainen;
e)
otettava käyttöön, pantava täytäntöön ja pidettävä yllä riittäviä menettelyjä, jotka johtavat sijoittajien parhaan edun mukaisiin oikea-aikaisiin korjaustoimiin, jos vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskirajoja tosiasiallisesti rikotaan tai niitä ennakoidaan rikottavan;
f)
varmistettava, että kullakin vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla on 46 artiklassa säädettyjen vaatimusten mukaiset maksuvalmiuden hallintajärjestelmät ja -menettelyt.
4 JAKSO
Maksuvalmiuden hoito
(direktiivin 2011/61/EU 16 artikla)
46 artikla
Maksuvalmiudenhoitojärjestelmät ja -menettelyt
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on kyettävä osoittamaan kotijäsenvaltionsa toimivaltaisille viranomaisille, että ne ovat ottaneet käyttöön direktiivin 2011/61/EU 16 artiklan 1 kohdassa tarkoitetut asianmukaiset maksuvalmiudenhoitojärjestelmät ja tehokkaat menettelyt, joissa on otettu huomioon kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategia, maksuvalmiusprofiili ja lunastuspolitiikka.
47 artikla
Maksuvalmiusriskin valvonta ja hallinta
1. Edellä 46 tarkoitetuilla maksuvalmiudenhoitojärjestelmillä ja -menettelyillä on varmistettava vähintään, että
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja pitää vaihtoehtoisessa sijoitusrahastossa yllä velvoitteidensa kannalta asianmukaista maksuvalmiutta, määritettynä markkinoilla olevien vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen suhteellisen maksuvalmiuden perusteella sekä ottaen huomioon likvidaation edellyttämä aika ja hinta tai arvo, jolla kyseiset varat voidaan likvidoida, ja niiden herkkyys muille markkinariskeille tai markkinoihin vaikuttaville tekijöille;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja valvoo vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varallisuussalkun maksuvalmiusprofiilia ottaen huomioon yksittäisten varojen marginaalinen osuus, jolla voi olla olennainen vaikutus maksuvalmiuteen, sekä vastuita ja sitoumuksia (ehdollisia tai muita), joita vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla voi olla suhteessa velvoitteisiinsa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava näitä tarkoituksia varten huomioon vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajanpohjan profiili, mukaan lukien sijoittajien tyyppi, sijoitusten suhteellinen koko ja sijoituksiin sovellettavat lunastusehdot;
c)
jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoittaa muihin yhteissijoitusyrityksiin, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja valvoo lähestymistapaa, jota kyseisten muiden yhteissijoitusyritysten rahastonhoitajat noudattavat suhteessa maksuvalmiuden hoitoon, myös laatimalla säännöllisiä uudelleenarviointeja, joiden perusteella valvotaan niiden kohde-etuutena olevien yhteissijoitusyritysten lunastuslausekkeisiin tehtäviä muutoksia, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoittaa. Sen estämättä, mitä direktiivin 2011/61/EU 16 artiklan 1 kohdassa säädetään, tätä velvoitetta ei sovelleta, jos muilla yhteissijoitusyrityksillä, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoittaa, käydään aktiivisesti kauppaa direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 14 alakohdassa tarkoitetuilla säännellyillä markkinoilla tai vastaavilla kolmannen maan markkinoilla;
d)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja panee täytäntöön ja pitää yllä asianmukaisia maksuvalmiuden mittausjärjestelyjä ja -menettelyjä arvioidakseen positioihin ja suunniteltuihin sijoituksiin liittyviä määrällisiä ja laadullisia riskejä, joilla on olennainen vaikutus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varallisuussalkun maksuvalmiusprofiiliin, jotta kyseisten riskien vaikutuksia maksuvalmiusprofiiliin kokonaisuutena tarkasteluna voidaan mitata asianmukaisesti. Käytettävillä menettelyillä on varmistettava, että kyseisellä sijoitusrahastojen hoitajalla on riittävät tiedot niiden varojen maksuvalmiudesta, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on sijoittanut tai aikoo sijoittaa, sekä varojen maksuvalmiuden riittävä tuntemus, mukaan lukien tarvittaessa kaupantekovolyymi ja alttius hinnanvaihteluille ja/tai yksittäisten omaisuuserien osto- ja myyntihinnan erotukset tavanomaisissa ja poikkeuksellisissa maksuvalmiusolosuhteissa;
e)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tarkastelee ja ottaa käyttöön välineitä ja järjestelyjä, mukaan lukien erityisjärjestelyt, jotka ovat tarpeen kunkin sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiusriskin hallitsemiseksi. Kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on yksilöitävä olosuhteet, joissa näitä välineitä ja järjestelyjä voidaan käyttää sekä tavanomaisissa että poikkeuksellisissa olosuhteissa, ottaen huomioon kaikkien vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien tasapuolinen kohtelu suhteessa kuhunkin hoidettavaan vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon. Kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja voi käyttää tällaisia välineitä ja järjestelyjä vain kyseisissä olosuhteissa ja vain, jos se on antanut asianmukaiset tiedot 108 artiklan mukaisesti.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on dokumentoitava 1 kohdassa tarkoitetut maksuvalmiudenhoitopolitiikkansa ja -menettelynsä, tarkasteltava niitä uudelleen vähintään kerran vuodessa ja päivitettävä ne mahdollisten muutosten tai uusien järjestelyjen tapauksessa.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on sisällytettävä 1 kohdassa tarkoitettuihin maksuvalmiudenhoitojärjestelmiinsä ja -menettelyihinsä asianmukaiset eskalointitoimenpiteet ennakoitujen tai tosiasiallisten maksuvalmiusvajeiden tai muiden vaihtoehtoisessa sijoitusrahastossa ilmenevien vaikeiden tilanteiden varalta.
4. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja hoitaa vivutettua suljettua vaihtoehtoista sijoitusrahastoa, 1 kohdan e alakohtaa ei sovelleta.
48 artikla
Maksuvalmiuden hoidossa sovellettavat rajat ja stressitestit
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on tarvittaessa pantava täytäntöön ja pidettävä yllä kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonteen, laajuuden ja monitahoisuuden kannalta riittäviä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiutta tai heikkoa maksuvalmiutta koskevia rajoja, jotka ovat niiden velvoitteiden ja lunastuspolitiikan sekä 44 artiklassa säädettyjen määrällisiä ja laadullisia riskirajoja koskevien vaatimusten mukaisia.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on valvottava kyseisten rajojen noudattamista, ja jos rajat ylitetään tai todennäköisesti ylitetään, niiden on määritettävä vaaditut (tai tarvittavat) toimet. Määrittäessään asianmukaisia toimia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on tarkasteltava maksuvalmiudenhoitopolitiikan ja -menettelyjen riittävyyttä, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen maksuvalmiusprofiilin asianmukaisuutta ja epätavallisten lunastustoimeksiantomäärien vaikutusta.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on säännöllisesti suoritettava sellaisia stressitestejä tavanomaisissa ja poikkeuksellisissa maksuvalmiusolosuhteissa, joiden perusteella ne voivat arvioida kunkin hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiusriskiä. Stressitestien on
a)
perustuttava määrälliseltä tai, jos tämä ei ole tarkoituksenmukaista, laadulliselta kannalta luotettaviin ja ajantasaisiin tietoihin;
b)
simuloitava tarvittaessa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen maksuvalmiuden puutteellisuutta ja epätavallisia lunastustoimeksiantoja;
c)
katettava markkinariskit ja niistä johtuvat vaikutukset, myös vakuuksien muutospyyntöihin, vakuusvaatimuksiin tai vakuuslimiitteihin;
d)
otettava huomioon arvonmääritykseen liittyvät herkkyydet stressitilanteissa;
e)
tapahduttava aikavälillä, joka on tarkoituksenmukainen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonteen kannalta ottaen huomioon kyseisen sijoitusrahaston sijoitusstrategia, maksuvalmiusprofiili, sijoittajan tyyppi ja lunastuspolitiikka, ja ne on suoritettava vähintään kerran vuodessa.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toimittava sijoittajien parhaan edun mukaan suhteessa stressitestien tuloksiin.
49 artikla
Sijoitusstrategian, maksuvalmiusprofiilin ja lunastuspolitiikan mukauttaminen toisiinsa
1. Sovellettaessa direktiivin 2011/65/EU 16 artiklan 2 kohtaa kunkin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategia, maksuvalmiusprofiili ja lunastuspolitiikka on katsottava johdonmukaisiksi, kun sijoittajat pystyvät lunastamaan sijoituksensa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kaikkien sijoittajien tasapuolisen kohtelun periaatteen, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lunastuspolitiikan ja sen velvoitteiden mukaisella tavalla.
2. Arvioidessaan sijoitusstrategian, maksuvalmiusprofiilin ja lunastuspolitiikan johdonmukaisuutta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava huomioon myös vaikutukset, joita lunastuksilla voi olla vaihtoehtoisen sijoitusrahaston yksittäisten omaisuuserien kohde-etuuksien hintaan tai osto- ja myyntihinnan erotuksiin.
5 JAKSO
Sijoittaminen arvopaperistettuihin omaisuuseriin
(direktiivin 2011/61/EU 17 artikla)
50 artikla
Määritelmät
Tässä jaksossa tarkoitetaan
a)
’arvopaperistamisella’ direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 36 kohdassa tarkoitettua arvopaperistamista;
b)
’arvopaperistutulla omaisuuserällä’ direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 40 kohdassa tarkoitettua arvopaperistettua omaisuuserää;
c)
’järjestäjällä’ direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 42 kohdassa tarkoitettua järjestäjää;
d)
’etuoikeusluokalla’ direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 39 kohdassa tarkoitettua etuoikeusluokkaa.
51 artikla
Itsellä pidettyä osuutta koskevat vaatimukset
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava vastuu arvopaperistamiseen liittyvästä luottoriskistä yhden tai useamman hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun vain, jos alullepanija, järjestäjä tai alkuperäinen luotonantaja on ilmoittanut kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle nimenomaisesti, että se pitää jatkuvasti itsellään olennaista nettomääräistä taloudellista osuutta, jonka on aina oltava vähintään viisi prosenttia.
Vähintään viiden prosentin suuruisen olennaisen nettomääräisen taloudellisen osuuden itsellä pitämiseksi katsotaan ainoastaan jokin seuraavista:
a)
vähintään viiden prosentin pitäminen itsellä kunkin myydyn tai sijoittajille siirretyn etuoikeusluokan nimellisarvosta;
b)
uusiutuvien saamisten arvopaperistamisen tapauksessa alullepanijan osuuden, joka on vähintään viisi prosenttia, pitäminen itsellä arvopaperistettujen vastuiden nimellisarvosta;
c)
satunnaisotannalla valittujen vastuiden pitäminen itsellä siten, että ne ovat vähintään viisi prosenttia arvopaperistettujen vastuiden nimellisarvosta siinä tapauksessa, että vastuut olisi muuten arvopaperistettu, edellyttäen, että mahdollisesti arvopaperistettujen vastuiden määrä on alun perin vähintään 100;
d)
suuririskisimmän etuoikeusluokan pitäminen itsellä sekä tarvittaessa muiden etuoikeusluokkien, joilla on sama tai huonompi riskiprofiili kuin sijoittajille siirretyillä tai myydyillä etuoikeusluokilla ja jotka eivät eräänny aikaisemmin kuin sijoittajille siirretyt tai myydyt etuoikeusluokat, pitäminen itsellä siten, että se vastaa kaikkiaan vähintään viittä prosenttia arvopaperistettujen vastuiden nimellisarvosta;
e)
suuririskisimmän omaisuuserän pitämistä itsellä siten, että se on vähintään viisi prosenttia jokaisesta arvopaperistetusta omaisuuserästä arvopaperistamisessa.
Nettomääräinen taloudellinen osuus mitataan alussa, ja se on säilytettävä jatkuvasti. Nettomääräiseen taloudelliseen osuuteen, mukaan lukien itsellä pidetyt omaisuuserät, kertyneet korot tai vastuut, ei sovelleta minkäänlaista luottoriskin vähentämistekniikkaa, lyhyitä positioita eikä muita suojauksia eikä sitä saa myydä. Nettomääräinen taloudellinen osuus määritellään taseen ulkopuolisten erien nimellisarvoa käyttäen.
Itsellä pitämistä koskevia vaatimuksia ei sovelleta mihinkään arvopaperistamiseen moninkertaisesti.
2. Edellä olevaa 1 kohtaa ei sovelleta, jos arvopaperistetut vastuut ovat saamisia tai ehdollisia saamisia direktiivin 2006/48/EY 122 a artiklan 3 kohdan ensimmäisessä alakohdassa luetelluilta tahoilta tai näiden tahojen kokonaan, ehdoitta ja peruuttamattomasti takaamia, eikä sitä sovelleta myöskään direktiivin 2006/48/EY 122 a artiklan 3 kohdan toisessa alakohdassa lueteltuihin tapahtumiin.
52 artikla
Järjestäjiä ja alullepanijoita koskevat laadulliset vaatimukset
Ennen kuin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ottaa vastuun arvopaperistamiseen liittyvästä luottoriskistä yhden tai useamman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun, sen on varmistettava, että järjestäjä ja alullepanija
a)
myöntävät luottoa vakuuttavasti perusteltujen ja hyvin määriteltyjen kriteerien perusteella ja määrittävät selkeästi prosessin, jota ne käyttävät arvopaperistettaviin vastuihin myönnettävien lainojen hyväksymiseen, muuttamiseen, uusimiseen ja jälleenrahoittamiseen ja joka vastaa niiden hallussa pitämiin vastuihin sovellettavaa prosessia;
b)
ovat ottaneet käyttöön tehokkaat järjestelmät luotonannon ja luottoriskillisten vastuiden jatkuvaa hallinnointia ja valvontaa varten, mukaan lukien ongelmaluottojen havaitseminen ja hallinta sekä asianmukaisten arvonoikaisujen ja varausten tekeminen;
c)
hajauttavat jokaista luottoa asianmukaisesti kohdemarkkinoiden ja yleisen luottostrategian perusteella;
d)
ovat laatineet luottoriskiä koskevat kirjalliset toimintaperiaatteet, jotka kattavat niiden hyväksytyt riskirajat ja riskeiltä suojautumisessa noudatettavan politiikan ja joissa kuvaillaan, kuinka ne mittaavat, seuraavat ja valvovat luottoriskiä;
e)
asettavat helposti saataville kaikki olennaisen tärkeät tiedot yksittäisten suojattavien vastuiden luottoluokasta ja kehityksestä sekä arvopaperistettua vastuuta tukevista kassavirroista ja vakuuksista sekä tiedot, jotka ovat tarpeen, jotta voidaan tehdä kattavia ja asiantuntevia stressitestejä suojattavia vastuita tukevista kassavirroista ja vakuusarvoista. Tätä varten olennaisen tärkeät tiedot määritetään arvopaperistamispäivänä ja tarvittaessa arvopaperistamisen luonteen mukaan sen jälkeen;
f)
asettavat helposti saataville kaikki muut tärkeät tiedot, jotka vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tarvitsee noudattaakseen 53 artiklassa säädettyjä vaatimuksia;
g)
ilmoittavat 51 artiklassa tarkoitetut itsellään pitämänsä nettomääräiset taloudelliset osuudet sekä kaikki seikat, jotka voisivat haitata kyseisessä artiklassa tarkoitetun vaaditun nettomääräisen taloudellisen vähimmäisosuuden ylläpitoa.
53 artikla
Arvopaperistamisiin liittyviä vastuita ottaneita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia koskevat laadulliset vaatimukset
1. Ennen kuin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat ottavat yhden tai useamman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun vastuun arvopaperistamisesta aiheutuvasta luottoriskistä ja tarvittaessa tämän jälkeen niiden on pystyttävä osoittamaan toimivaltaisille viranomaisille kunkin yksittäisen arvopaperistetun omaisuuserän osalta, että niillä on kattava ja syvällinen käsitys kyseisistä omaisuuseristä ja että ne ovat ottaneet käyttöön muodolliset toimintatavat ja menettelyt, jotka ovat oikeassa suhteessa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston arvopaperistettuihin omaisuuseriin tekemien sijoitusten riskiprofiiliin, analysoidakseen ja kirjatakseen
a)
alullepanijoiden tai järjestäjien 51 artiklan mukaisesti ilmoittamat tiedot sen täsmentämiseksi, mikä on niiden jatkuvasti säilyttämä nettomääräinen taloudellinen osuus arvopaperistamisesta;
b)
yksittäiseen arvopaperistettuun omaisuuserään liittyvät riskien ominaispiirteet;
c)
arvopaperistetun omaisuuserän perustana oleviin vastuihin liittyvät riskien ominaispiirteet;
d)
alullepanijoiden tai järjestäjien aiempiin arvopaperistamisiin liittyvä maine ja tappiot arvopaperistetun omaisuuserän perustana olevissa asianomaisissa vastuuryhmissä;
e)
alullepanijoiden tai järjestäjien taikka niiden edustajien tai neuvonantajien lausunnot niiden asianmukaisesta huolellisuudesta arvopaperistettujen omaisuuserien yhteydessä ja tapauksen mukaan arvopaperistettujen omaisuuserien vakuuksien laadusta;
f)
tapauksen mukaan menetelmät ja käsitteet, joihin arvopaperistettujen omaisuuserien vakuuksien arviointi perustuu, ja toimintatavat, jotka alullepanija tai järjestäjä on ottanut käyttöön varmistaakseen arvioijan riippumattomuuden;
g)
kaikki arvopaperistamiseen liittyvät rakenteelliset tekijät, jotka voivat olennaisesti vaikuttaa laitoksen arvopaperistetun omaisuuserän kehitykseen, kuten sopimusperusteiset pankkivekselit ja vekseleihin liittyvät laukaisijat, erilliset takaukset, likviditeettisopimukseen edullisesti vaikuttavat takaukset, markkina-arvolaukaisijat ja sopimuskohtaiset maksulaiminlyönnin määritelmät.
2. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on ottanut arvopaperistamiseen liittyvän luottoriskin aineelliseen arvoon liittyvän vastuun yhden tai useamman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun, sen on suoritettava kyseisten arvopaperistettujen omaisuuserien kannalta tarkoituksenmukaisia säännöllisiä stressitestejä direktiivin 2011/61/EU 15 artiklan 3 kohdan b alakohdan mukaisesti. Stressitesti on suhteutettava arvopaperistettuihin omaisuuseriin liittyvän riskin luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön direktiivin 2011/61/EU 15 artiklassa säädettyjen periaatteiden mukaiset muodolliset valvontamenettelyt, jotka on suhteutettu kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiiliin arvopaperistettuun omaisuuserään liittyvän luottoriskin osalta, seuratakseen jatkuvasti ja oikea-aikaisesti tällaisten arvopaperistettujen omaisuuserien perustana olevien vastuiden kehitystä koskevia tietoja. Näissä tiedoissa on ilmoitettava (jos se on tarkoituksenmukaista tietyn arvopaperistamistyypin kannalta eikä rajoitu tietoihin, joita kuvaillaan tässä) vastuun tyyppi, niiden lainojen prosenttiosuus, jotka ovat olleet erääntyneinä yli 30, 60 ja 90 päivää, maksukyvyttömyysasteet, ennakkomaksuasteet, ulosmittauksessa olevat lainat, vakuuksien tyypit ja hallinta, arvopaperistamisen kohteena olleiden vastuiden luottopisteytyksen tai muiden luottokelpoisuusmittareiden mukainen frekvenssijakauma, toimialoittainen tai maantieteellinen hajaantuneisuus sekä lainan ja vakuuden suhdetta koskeva frekvenssijakauma soveltaen luokkarajoja, jotka helpottavat riittävää herkkyysanalyysiä. Jos suojattavat vastuut itse ovat arvopaperistettuja omaisuuseriä, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajilla on oltava tässä alakohdassa mainittujen arvopaperistamisen etuoikeusluokkia koskevien tietojen, kuten liikkeeseenlaskijan nimen ja luottoluokan, lisäksi myös tiedot arvopaperistamisen etuoikeusluokkien suojattavien vastuuryhmien ominaispiirteistä ja kehityksestä.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on myös sovellettava samoja analysointistandardeja kolmansilta osapuolilta ostettuihin arvopaperistamisemissioiden omistusosuuksiin tai merkintäsitoumuksiin.
3. Asianmukaisen riskienhallinnan ja maksuvalmiuden hoidon järjestämiseksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien, jotka ottavat vastuun arvopaperistamiseen liittyvästä luottoriskistä yhden tai useamman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun, on yksilöitävä, mitattava, valvottava ja hallittava riskejä, jotka johtuvat kyseisen sijoitusrahaston varojen ja vastuiden vastaamattomuudesta, keskittymäriskistä tai kyseisistä välineistä johtuvasta sijoitusriskistä, ja raportoitava tällaisista riskeistä. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että tällaisten arvopaperistettujen omaisuuserien riskiprofiili vastaa kyseisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjoissa, esitteessä ja tarjousasiakirjoissa määriteltyjä kokoa, yleistä salkkurakennetta, sijoitusstrategioita ja tavoitteita.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava direktiivin 2011/61/EU 18 artiklassa säädettyjen vaatimusten mukaisesti, että ylimmälle johdolle suunnattu sisäinen raportointi on riittävää, jotta ylimmällä johdolla on kaikki tiedot arvopaperistamisiin liittyvän vastuun ottamisesta ja vastuista johtuvia riskejä hallitaan asianmukaisesti.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on sisällytettävä direktiivin 2011/61/EU 22, 23 ja 24 artiklan mukaisesti annettaviin kertomuksiin ja tietoihin riittävästi tietoa arvopaperistamiseen liittyviä luottoriskejä koskevista vastuistaan sekä tällä alalla noudattamistaan riskienhallintamenettelyistä.
54 artikla
Korjaustoimet
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toteutettava kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien parhaan edun mukaisia korjaustoimia havaitessaan arvopaperistamiseen liittyvän vastuun ottamisen jälkeen, että itsellä pidetyn osuuden määritys ja tiedoksianto eivät täyttäneet tässä asetuksessa säädettyjä vaatimuksia.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toteutettava kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajien parhaan edun mukaisia korjaustoimia, jos itsellä pidetty osuus laskee alle 5 prosenttiin tiettynä ajankohtana vastuun ottamisen jälkeen eikä tämä johdu tapahtuman luonnollisesta maksujärjestelystä.
55 artikla
Saavutettujen etujen säilyttämislauseke
Edellä olevia 51-54 artiklaa sovelletaan uusiin arvopaperistamisiin, jotka on laskettu liikkeeseen 1 päivänä tammikuuta 2011 tai myöhemmin. Edellä olevia 51-54 artiklaa sovelletaan 31 päivän joulukuuta 2014 jälkeen olemassa oleviin arvopaperistamisiin, jos niihin lisätään uusia suojattavia vastuita tai vastuita korvataan kyseisen päivämäärän jälkeen.
56 artikla
Tulkinta
Jos EAMV tai Euroopan valvontaviranomaisten sekakomitea eivät ole antaneet asiasta erityistulkintaa, tämän jakson säännöksiä on tulkittava johdonmukaisesti direktiivin 2006/48/EY vastaavien säännösten ja niiden ohjeiden kanssa, jotka Euroopan pankkivalvontaviranomaisten komitea antoi 31 päivänä joulukuuta 2010 vakavaraisuusdirektiivin 122 a artiklasta (9), sekä kyseisten säännösten ja ohjeiden myöhempien muutosten kanssa.
6 JAKSO
Toiminnan järjestämistä koskevat vaatimukset - yleiset periaatteet
(direktiivin 2011/61/EU 12 ja 18 artikla)
57 artikla
Yleiset vaatimukset
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on
a)
otettava käyttöön ja pantava täytäntöön päätöksentekomenettelyt ja organisaatiorakenne, joista käy selvästi ja dokumentoidusti ilmi raportointisuhteet sekä tehtävienjako ja vastuualueet, ja ylläpidettävä niitä;
b)
varmistettava, että niiden relevantit henkilöt ovat tietoisia menettelyistä, joiden noudattamista kyseisten henkilöiden vastuualueiden asianmukainen hoitaminen edellyttää;
c)
otettava käyttöön ja pantava täytäntöön riittävät sisäiset valvontajärjestelmät, joilla varmistetaan päätösten ja menettelyjen noudattaminen kaikilla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toiminnan tasoilla, ja ylläpidettävä niitä;
d)
otettava käyttöön ja pantava täytäntöön tehokkaat sisäiset raportointi- ja tiedonvälitysjärjestelyt ja ylläpidettävä niitä kaikilla asiaan kuuluvilla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toiminnan tasoilla sekä otettava käyttöön ja pantava täytäntöön tehokkaat tiedonkulkujärjestelyt kaikkien kolmansien osapuolten kanssa ja ylläpidettävä niitä;
e)
säilytettävä riittävän yksityiskohtaiset ja järjestelmälliset tiedot liiketoiminnastaan ja sisäisestä organisaatiostaan.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava huomioon liiketoimintansa luonne, laajuus ja monitahoisuus sekä kyseisen liiketoiminnan osana toteutettujen palvelujen ja toiminnan luonne ja laajuus.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön järjestelmät ja menettelyt, jotka riittävät varmistamaan tietoturvan, tietojen koskemattomuuden ja luottamuksellisuuden kyseessä olevien tietojen luonteen huomioon ottaen, ja ylläpidettävä niitä.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön liiketoiminnan jatkuvuutta koskevat riittävät toimintaperiaatteet, joiden tavoitteena on varmistaa, että keskeiset tiedot ja toiminnot säilyvät ja palveluja ja toimintaa jatketaan järjestelmiin ja menettelyihin liittyvien toimintahäiriöiden yhteydessä tai, jos tämä ei ole mahdollista, joilla varmistetaan tällaisten tietojen ja toimintojen nopea palautuminen ja palvelujen ja toiminnan nopea jatkaminen, ja ylläpidettävä näitä toimintaperiaatteita.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön kirjanpitoperiaatteet ja -menettelyt sekä arvonmäärityssäännöt, joiden avulla ne voivat toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä toimittaa sille nopeasti taloudelliseen raportointiin liittyvät asiakirjat, jotka antavat oikean ja riittävän kuvan niiden taloudellisesta asemasta ja jotka ovat kaikkien sovellettavien tilinpäätösstandardien ja -sääntöjen mukaiset, ja ylläpidettävä näitä periaatteita, menettelyjä ja sääntöjä.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on pantava täytäntöön asianmukaiset periaatteet ja menettelyt varmistaakseen, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lunastuspolitiikasta annetaan riittävän yksityiskohtaiset tiedot sijoittajille ennen kuin ne sijoittavat kyseiseen sijoitusrahastoon ja siinä tapauksessa, että politiikkaan tehdään olennaisia muutoksia.
6. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on valvottava ja arvioitava säännöllisesti 1-5 kohdan mukaisesti käyttöön ottamiensa järjestelmien, sisäisten valvontajärjestelmien ja järjestelyjen riittävyyttä ja tehokkuutta ja toteutettava asianmukaiset toimenpiteet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
58 artikla
Automaattinen tietojenkäsittely
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on tehtävä asianmukaiset ja riittävät järjestelyt tarkoituksenmukaisia sähköisiä järjestelmiä varten, jotta jokainen salkkutapahtuma tai merkintä taikka mahdollinen lunastustoimeksianto voidaan kirjata oikea-aikaisesti ja tarkoituksenmukaisesti.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava korkea turvataso automaattisen tietojenkäsittelyn aikana sekä kirjattujen tietojen koskemattomuus ja luottamuksellisuus siltä osin kuin se on tarpeen.
59 artikla
Kirjanpitomenettelyt
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava 57 artiklan 4 kohdassa tarkoitettujen kirjanpitoperiaatteiden ja -menettelyjen käyttö sijoittajansuojan turvaamiseksi. Kirjanpito on toteutettava niin, että kaikki vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varat ja vastuut ovat aina suoraan yksilöitävissä. Jos vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla on eri alarahastoja, niistä on jokaisesta pidettävä erillistä kirjanpitoa.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön kirjanpitoperiaatteet ja -menettelyt ja ylläpidettävä niitä, jotta varmistetaan, että kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen nettoarvo lasketaan tarkasti sovellettavien tilinpäätössääntöjen ja -standardien mukaisesti.
60 artikla
Hallintoelimen, ylimmän johdon ja valvontatoiminnon harjoittama valvonta
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava sisäisessä tehtävänjaossaan, että niiden hallintoelin, ylin johto ja valvontatoiminto, jos sellainen on olemassa, vastaavat siitä, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja noudattaa direktiivin 2011/61/EU mukaisia velvoitteitaan.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen ylin johto
a)
vastaa kunkin hoidettavan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta yleisen sijoituspolitiikan toteutuksesta, sellaisena kuin kyseinen politiikka on tapauksen mukaan määritelty rahaston säännöissä, perustamisasiakirjoissa, tarjousesitteessä tai tarjousasiakirjoissa;
b)
valvoo kunkin hoidettavan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta sijoitusstrategioiden hyväksymistä;
c)
vastaa sen varmistamisesta, että direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan mukaiset arvonmäärityspolitiikka ja -menettelyt otetaan käyttöön ja pannaan täytäntöön;
d)
vastaa siitä, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on pysyvä ja tehokas vaatimusten noudattamista koskeva toiminto, vaikka tätä toimintoa hoitaisikin kolmas osapuoli;
e)
varmistaa ja todentaa määräajoin, että kunkin hoidettavan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta yleistä sijoituspolitiikkaa, sijoitusstrategioita ja riskirajoja sovelletaan ja noudatetaan asianmukaisesti ja tehokkaasti, vaikka riskienhallintatoimintoa hoitaisivatkin kolmannet osapuolet;
f)
hyväksyy määräajoin niiden sisäisten menettelyjen asianmukaisuuden, joilla tehdään kutakin hoidettavaa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa koskevat sijoituspäätökset, ja tarkastelee uudelleen kyseisten menettelyjen asianmukaisuutta, jotta voidaan varmistaa tällaisten päätösten olevan hyväksyttyjen sijoitusstrategioiden mukaisia;
g)
hyväksyy ja tarkastelee määräajoin uudelleen riskienhallintapolitiikkaa ja sen soveltamiseen liittyviä järjestelyjä, menettelyjä ja tekniikoita, mukaan luettuna kutakin hoidettavaa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa koskeva riskienrajoitusjärjestelmä;
h)
vastaa direktiivin 2011/61/EU liitteen II mukaisen palkka- ja palkkiopolitiikan käytöönotosta ja soveltamisesta.
3. Lisäksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen ylin johto ja tarvittaessa sen hallintoelin tai valvontatoiminto
a)
arvioivat ja määräajoin tarkastelevat uudelleen niiden politiikkojen, järjestelyjen ja menettelyjen tehokkuutta, jotka on otettu käyttöön direktiivissä 2011/61/EU asetettujen velvoitteiden noudattamiseksi;
b)
toteuttavat asianmukaiset toimenpiteet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen ylin johto saa säännöllisesti ja vähintään kerran vuodessa säännösten noudattamiseen, sisäiseen tarkastukseen ja riskienhallintaan kuuluvia asioita koskevat kirjalliset raportit, joissa mainitaan erityisesti, onko asianmukaiset toimenpiteet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi toteutettu.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen ylin johto saa säännöllisesti raportteja 2 kohdan b-e alakohdassa tarkoitettujen sijoitusstrategioiden sekä kyseisissä alakohdissa tarkoitettujen, sijoituspäätösten teossa noudatettavien sisäisten menettelyjen soveltamisesta.
6. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että hallintoelin tai valvontatoiminto, jos sellainen on olemassa, saa säännöllisesti kirjallisia raportteja 4 kohdassa mainituista asioista.
61 artikla
Pysyvä vaatimusten noudattamista koskeva toiminto
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön asianmukaiset politiikat ja menettelyt, joilla tunnistetaan riskit siitä, että kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja ei pysty noudattamaan direktiivin 2011/61/EU mukaisia velvoitteitaan, sekä muut tähän mahdollisuuteen liittyvät riskit, ja ylläpidettävä näitä politiikkoja ja menettelyjä sekä otettava käyttöön asianmukaiset toimenpiteet ja menettelyt, joilla minimoidaan tällaiset riskit ja joiden avulla toimivaltaisilla viranomaisilla on mahdollisuus käyttää tehokkaasti mainitun direktiivin mukaista toimivaltaansa.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava huomioon liiketoimintansa luonne, laajuus ja monitahoisuus sekä kyseisen liiketoiminnan osana toteutettujen palvelujen ja toimintojen luonne ja laajuus.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön pysyvä, tehokas ja itsenäisesti toimiva vaatimusten noudattamista koskeva toiminto, jota se pitää yllä ja joka hoitaa seuraavia tehtäviä:
a)
valvoo ja säännöllisesti arvioi 1 kohdan mukaisesti käyttöön otettujen toimenpiteiden, politiikkojen ja menettelyjen sekä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan velvollisuuksien noudattamisessa esiintyneiden puutteiden korjaamiseksi toteutettujen toimien riittävyyttä ja tehokkuutta;
b)
neuvoo ja avustaa palvelujen tarjoamisesta ja toiminnan harjoittamisesta vastaavia relevantteja henkilöitä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan direktiivin 2011/61/EU mukaisten velvoitteiden noudattamisessa.
3. Jotta 2 kohdassa tarkoitettu vaatimusten noudattamista koskeva toiminto voisi hoitaa tehtävänsä asianmukaisesti ja riippumattomasti, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että
a)
vaatimusten noudattamista koskevalla toiminnolla on tarvittavat valtuudet, resurssit, asiantuntemus ja kaikkien olennaisten tietojen käyttöoikeudet;
b)
nimetään säännösten noudattamista valvova virkailija, joka vastaa vaatimusten noudattamista koskevasta toiminnosta ja kaikista raporteista, joita annetaan ylimmälle johdolle säännösten noudattamiseen liittyvistä asioista säännöllisesti ja vähintään kerran vuodessa ja joissa mainitaan erityisesti, onko mahdollisten puutteiden korjaamiseksi toteutettu asianmukaisia toimenpiteitä;
c)
vaatimusten noudattamista koskevaan toimintoon osallistuvat relevantit henkilöt eivät osallistu valvonnan kohteena olevien palvelujen tarjoamiseen tai valvonnan kohteena olevan toiminnan harjoittamiseen;
d)
vaatimusten noudattamista koskevaan toimintoon osallistuville relevanteille henkilöille maksettavien palkkojen ja palkkioiden määritysmenetelmä ei vaaranna eikä ole omiaan vaarantamaan kyseisten henkilöiden objektiivisuutta.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaa ei kuitenkaan vaadita noudattamaan ensimmäisen alakohdan c tai d alakohdan säännöksiä, jos se pystyy osoittamaan, että kyseinen vaatimus ei ole oikeassa suhteessa sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen eikä sen palvelujen ja toiminnan luonteeseen ja laajuuteen ja että sen vaatimusten noudattamista koskeva toiminto säilyy tehokkaana.
62 artikla
Pysyvä sisäisen tarkastuksen toiminto
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön muista toiminnoistaan ja toiminnastaan erillinen ja riippumaton sisäisen tarkastuksen toiminto ja ylläpidettävä sitä, jos se on kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan liiketoiminnan luonteen, laajuuden ja monitahoisuuden sekä kyseisen liiketoiminnan osana harjoitetun yhteisen salkunhoidon luonteen ja laajuuden perusteella asianmukaista ja oikeasuhteista.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun sisäisen tarkastuksen toiminnon on
a)
otettava käyttöön ja pantava täytäntöön tarkastussuunnitelma, jolla tutkitaan ja arvioidaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan järjestelmien, sisäisten valvontajärjestelmien ja järjestelyjen asianmukaisuutta ja tehokkuutta, ja pidettävä sitä yllä;
b)
annettava suosituksia a alakohdan nojalla suoritetun työn tulosten perusteella;
c)
varmistettava, että b alakohdassa tarkoitettuja suosituksia noudatetaan;
d)
raportoitava sisäistä tarkastusta koskevista asioista.
63 artikla
Henkilökohtaiset liiketoimet
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön asianmukaiset järjestelyt ja ylläpidettävä niitä estääkseen jokaista relevanttia henkilöä, joka osallistuu eturistiriidan mahdollisesti aiheuttaviin toimiin tai jolla on käytettävissään sisäpiirikaupoista ja markkinoiden manipuloinnista (markkinoiden väärinkäyttö) 28 päivänä tammikuuta 2003 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2003/6/EY (10) 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja sisäpiiritietoja tai vaihtoehtoista sijoitusrahastoa tai sen kanssa tai sen lukuun toteutettuja liiketoimia koskevia muita luottamuksellisia tietoja, toteuttamasta seuraavia toimia:
a)
toteuttamasta rahoitusvälineillä tai muilla varoilla henkilökohtaista liiketoimea, joka täyttää yhden seuraavista perusteista:
i)
liiketoimi kuuluu direktiivin 2003/6/EY 2 artiklan 1 kohdan soveltamisalaan;
ii)
liiketoimeen liittyy luottamuksellisen tiedon väärinkäyttö tai asiaton julkistaminen;
iii)
liiketoimi on tosiasiallisesti tai todennäköisesti ristiriidassa direktiivistä 2011/61/EU johtuvan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan velvoitteen kanssa;
b)
neuvomasta tai ohjaamasta, muutoin kuin työtehtäviensä tai palvelusopimuksensa asianmukaisissa puitteissa, jotakin toista henkilöä toteuttamaan a alakohdan i ja ii alakohdassa tarkoitetun henkilökohtaisen liiketoimen tai liiketoimen, joka muutoin merkitsisi kesken oleviin toimeksiantoihin liittyvien tietojen väärinkäyttöä;
c)
antamasta, muutoin kuin työtehtäviensä tai palvelusopimuksensa normaaleissa puitteissa, tietoja tai mielipidettä kenellekään toiselle henkilölle, jos relevantti henkilö tietää tai on kohtuullista odottaa hänen tietävän, että tämä toinen henkilö toteuttaa tai todennäköisesti toteuttaa tämän tiedon tai mielipiteen perusteella jommankumman seuraavista toimenpiteistä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta direktiivin 2003/6/EY 3 artiklan a alakohdan soveltamista:
i)
toteuttaa rahoitusvälineillä tai muilla varoilla a alakohdan i ja ii alakohdassa tarkoitetun liiketoimen tai liiketoimen, joka muutoin merkitsisi kesken oleviin toimeksiantoihin liittyvien tietojen väärinkäyttöä;
ii)
neuvoo tai ohjaa toisen henkilön toteuttamaan tällaisen henkilökohtaisen liiketoimen.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut järjestelyt on suunniteltava varmistamaan erityisesti se, että
a)
jokainen relevantti henkilö on tietoinen 1 kohdassa tarkoitettuja henkilökohtaisia liiketoimia koskevista rajoituksista ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan 1 kohdan mukaisesti käyttöön ottamista toimenpiteistä, jotka liittyvät henkilökohtaisiin liiketoimiin ja tietojen ilmaisemiseen;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tiedoksi annetaan nopeasti kaikki 1 kohdan soveltamisalaan kuuluvat relevantin henkilön toteuttamat henkilökohtaiset liiketoimet joko ilmoittamalla tällaisesta liiketoimesta tai muilla menettelyillä, joiden perusteella vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi yksilöidä tällaiset liiketoimet;
c)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ilmoitettua tai sen havaitsemaa henkilökohtaista liiketoimea koskevat tiedot säilytetään, mukaan lukien tiedot tällaisen liiketoimen hyväksymisestä tai kieltämisestä.
Jos ensimmäisen alakohdan b alakohtaa sovellettaessa kolmannet osapuolet suorittavat tiettyjä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimintoja, kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että tällaista toimintaa suorittava yhteisö säilyttää tietoja 1 kohdan soveltamisalaan kuuluvista relevanttien henkilöjen toteuttamista henkilökohtaisista liiketoimista ja antaa tiedot pyynnöstä viipymättä kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle.
3. Edellä olevia 1 ja 2 kohtaa ei sovelleta henkilökohtaisiin liiketoimiin, jotka
a)
toteutetaan osana harkinnanvaraista salkunhoitoa, jossa salkunhoitajan ja relevantin henkilön tai sellaisen muun henkilön välillä, jonka lukuun liiketoimi toteutetaan, ei vaihdeta ennakolta liiketoimeen liittyviä viestejä;
b)
liittyvät yhteissijoitusyrityksiin tai sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen osuuksiin, jotka ovat sellaisen jäsenvaltion lainsäädännön mukaisen valvonnan kohteena, joka edellyttää varojen osalta vastaavantasoista riskien hajauttamista, kun relevantti henkilö tai muu henkilö, jonka lukuun liiketoimi toteutetaan, ei osallistu kyseisen yrityksen johtamiseen.
4. Sovellettaessa 1 kohtaa henkilökohtaiseksi liiketoimeksi katsotaan myös rahoitusvälineellä tai muilla varoilla toteutettava liiketoimi, joka toteutetaan
a)
relevantin henkilön lukuun;
b)
kenen tahansa sellaisen henkilön lukuun, johon relevantilla henkilöllä on perhesuhde tai läheiset yhteydet;
c)
sellaisen henkilön lukuun, jonka suhde relevanttiin henkilöön on sellainen, että viimeksi mainitulla on muuta suoraa tai välillistä merkittävää etua kaupan toteuttamisesta kuin kaupan toteuttamisesta perittävä maksu tai palkkio.
64 artikla
Salkkutapahtumien kirjaaminen
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on kirjattava jokaisesta hoitamiinsa vaihtoehtoisiin sijoitusrahastoihin liittyvästä salkkutapahtumasta viipymättä riittävät tiedot, joiden perusteella voidaan jälkikäteen todentaa kyseisen toimeksiannon ja toteutetun liiketoimen taikka sopimuksen yksityiskohdat.
2. Toteuttamispaikassa toteutettujen salkkutapahtumien osalta 1 kohdassa tarkoitetuissa tiedoissa on oltava seuraavat tiedot:
a)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja sen lukuun toimivan henkilön nimi tai muut yksilöintitiedot;
b)
omaisuuserä;
c)
tarvittaessa määrä;
d)
toimeksiannon tai liiketoimen tyyppi;
e)
hinta;
f)
toimeksiannoista päivämäärä ja tarkka kellonaika, jolloin toimeksianto on välitetty, sekä sen henkilön nimi tai muut yksilöintitiedot, jolle toimeksianto on välitetty, tai liiketoimista päivämäärä ja tarkka kellonaika, jolloin kaupankäyntiä koskeva päätös on tehty ja jolloin liiketoimi on toteutettu;
g)
tarvittaessa sen henkilön nimi, joka välittää toimeksiannon tai toteuttaa liiketoimen;
h)
tarvittaessa syyt toimeksiannon peruuttamiseen;
i)
toteutetuista liiketoimista vastapuolen ja toteuttamispaikan tunnistetiedot.
3. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toteuttamispaikan ulkopuolella toteuttamien salkkutapahtumien osalta 1 kohdassa tarkoitetuissa tiedoissa on oltava seuraavat tiedot:
a)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nimi tai muut yksilöintitiedot;
b)
salkkutapahtuman perustan muodostavat oikeudelliset ja muut asiakirjat, mukaan lukien erityisesti sopimus sellaisena kuin se on pantu täytäntöön;
c)
hinta.
4. Sovellettaessa 2 ja 3 kohtaa toteuttamispaikaksi katsotaan direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 7 alakohdassa tarkoitettu kauppojen sisäinen toteuttaja, kyseisen direktiivin 4 artiklan 1 kohdan 14 alakohdassa tarkoitetut säännellyt markkinat, kyseisen direktiivin 4 artiklan 1 kohdan 15 alakohdassa tarkoitettu monenkeskinen kaupankäyntijärjestelmä, kyseisen direktiivin 4 artiklan 1 kohdan 8 alakohdassa tarkoitettu markkinatakaaja tai muu likviditeetin tarjoaja tai yhteisö, joka vastaa kolmannessa maassa jostakin edellä mainittujen kaltaisesta toiminnasta.
65 artikla
Merkintä- ja lunastustoimeksiantojen kirjaaminen
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toteutettava kaikki kohtuulliset toimenpiteet sen varmistamiseksi, että vastaanotetut vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen osuuksien merkintä- ja tarvittaessa lunastustoimeksiannot kirjataan välittömästi toimeksiannon vastaanottamisen jälkeen.
2. Kirjattaviin tietoihin on sisällyttävä seuraavat tiedot:
a)
kyseinen vaihtoehtoinen sijoitusrahasto;
b)
henkilö, joka on antanut tai välittänyt toimeksiannon;
c)
henkilö, joka on vastaanottanut toimeksiannon;
d)
toimeksiannon päivämäärä ja kellonaika;
e)
maksuehdot ja -tavat;
f)
toimeksiannon tyyppi;
g)
toimeksiannon toteuttamisen päivämäärä;
h)
osuuksien tai osakkeiden lukumäärä taikka vastaavat merkityt tai lunastetut määrät;
i)
kunkin osuuden tai osakkeen merkintä- tai tarvittaessa lunastushinta taikka tarvittaessa sidotun tai maksetun pääoman määrä;
j)
osuuksien tai osakkeiden koko merkintä- tai lunastusarvo;
k)
toimeksiannon bruttoarvo, mukaan lukien merkintäpalkkiot, tai nettomäärä lunastuspalkkioiden vähentämisen jälkeen.
Edellä olevan i, j ja k alakohdan mukaiset tiedot on kirjattava välittömästi sen jälkeen, kun ne ovat saatavilla.
66 artikla
Tietojen kirjaamista koskevat vaatimukset
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on varmistettava, että 64 ja 65 artiklassa tarkoitettuja tietoja säilytetään vähintään viiden vuoden ajan.
Toimivaltaiset viranomaiset voivat kuitenkin edellyttää, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat säilyttävät jotkin tai kaikki edellä mainituista tiedoista pidemmän ajan, jonka pituuden määrää omaisuuserän tai salkkutapahtuman luonne, kun tämä on tarpeen sen mahdollistamiseksi, että kyseinen viranomainen voi hoitaa valvontatoimintojaan direktiivin 2011/61/EU mukaisesti.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimiluvan voimassaolon päättymisen jälkeen tietoja on säilytettävä vähintään 1 kohdassa tarkoitetusta viiden vuoden jaksosta vielä jäljellä olevan ajan. Toimivaltaiset viranomaiset voivat vaatia tietojen säilyttämistä pitemmän ajan.
Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja siirtää vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon liittyvät velvollisuutensa toiselle vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle, sen on varmistettava, että 1 kohdassa tarkoitetut tiedot ovat kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan saatavilla.
3. Tiedot on säilytettävä välineellä, joka mahdollistaa tietojen säilyttämisen siten, että toimivaltaiset viranomaiset saavat ne käyttöönsä myös vastaisuudessa, ja ne on säilytettävä sellaisessa muodossa ja sellaisella tavalla, että
a)
toimivaltaiset viranomaiset voivat päästä käyttämään tietoja nopeasti ja todentaa kunkin salkkutapahtuman käsittelyn kaikki keskeiset vaiheet;
b)
oikaisut tai muut muutokset sekä säilytettyjen tietojen sisältö ennen tällaisia oikaisuja tai muita muutoksia voidaan selvittää helposti;
c)
tietoja ei ole mahdollista muutoin manipuloida eikä muuttaa.
7 JAKSO
Arvonmääritys
(direktiivin 2011/61/EU 19 artikla)
67 artikla
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen arvonmäärityspolitiikka ja -menettelyt
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön kutakin hoitamaansa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa varten kirjalliset politiikat ja menettelyt, joilla varmistetaan järkevä, läpinäkyvä, kattava ja asianmukaisesti dokumentoitu arvonmääritysprosessi, sekä pidettävä yllä ja tarkasteltava uudelleen kyseisiä politiikkoja ja menettelyjä. Arvonmäärityspolitiikan ja -menettelyjen on katettava arvonmääritysprosessin kaikki olennaiset osa-alueet sekä kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston arvonmääritysmenettelyt ja -tarkastukset.
Rajoittamatta kansallisen lainsäädännön sekä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöjen ja perustamisasiakirjojen mukaisten vaatimusten soveltamista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sen hoitamiin vaihtoehtoisiin sijoitusrahastoihin sovelletaan oikeudenmukaisia, asianmukaisia ja läpinäkyviä arvonmääritysmenetelmiä. Arvonmäärityspolitiikassa on yksilöitävä ja arvonmääritysmenettelyissä on pantava täytäntöön kunkin sellaisen omaisuuserätyypin tapauksessa käytettävät arvonmääritysmenetelmät, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi sijoittaa sovellettavan kansallisen lainsäädännön, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöjen ja perustamisasiakirjojen mukaisesti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei saa sijoittaa ensimmäistä kertaa tietyntyyppiseen omaisuuserään, jollei kyseisentyyppiselle omaisuuserälle ole yksilöity asianmukaista arvonmääritysmenetelmää tai asianmukaisia arvonmääritysmenetelmiä.
Arvonmääritysmenetelmiä koskevissa politiikoissa ja menettelyissä on ilmoitettava hinnoittelua ja markkinatietolähteitä koskevat syötteet, mallit ja valintaperusteet. Politiikoissa ja menettelyissä on edellytettävä, että hinnat on saatava riippumattomista lähteistä aina, kun se on mahdollista ja asianmukaista. Tietyn menetelmän valintaprosessissa on arvioitava saatavilla olevia asianmukaisia menetelmiä sen perusteella, kuinka herkkiä ne ovat muuttujien arvojen muutoksille ja kuinka tietyt strategiat määrittävät sijoitussalkussa olevien varojen suhteellisen arvon.
2. Arvonmäärityspolitiikassa on vahvistettava kaikkien arvonmääritysprosessiin osallistuvien osapuolten, mukaan lukien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ylin johto, velvoitteet, tehtävät ja vastuualueet. Menettelyissä on otettava huomioon arvonmäärityspolitiikkojen mukainen organisaatiorakenne.
Arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on käsiteltävä vähintään seuraavia seikkoja:
a)
varojen arvonmäärityksen tosiasiallisesti suorittavan henkilöstön pätevyys ja riippumattomuus;
b)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston erityiset sijoitusstrategiat ja varat, joihin kyseinen sijoitusrahasto voi sijoittaa;
c)
arvonmäärityksen syötetietojen, tietolähteiden ja menetelmien valintaan kohdistuvat tarkastukset;
d)
eskalointikanavat varojen arvoissa olevia eroja varten;
e)
positioiden kokoon ja likviditeettiin tai markkinaolosuhteissa mahdollisesti tapahtuviin muutoksiin liittyvien arvonoikaisujen arvonmääritys;
f)
arvonmäärityksen kannalta tarkoituksenmukainen tilinpäätöksen valmistumisajankohta;
g)
varojen tarkoituksenmukainen arvonmääritysväli.
3. Jos nimitetään ulkopuolinen arvonmäärittäjä, arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on vahvistettava prosessi, jota noudatetaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja ulkopuolisen arvonmäärittäjän välisessä tietojenvaihdossa, jotta voidaan varmistaa, että prosessissa annetaan kaikki arvonmääritystehtävän hoidossa tarvittavat tiedot.
Arvonmäärityspolitiikoilla ja -menettelyillä on varmistettava, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja noudattaa alussa ja määräajoin asianmukaisen huolellisuuden prosessia suhteessa kolmansiin osapuoliin, jotka nimetään hoitamaan arvonmäärityspalveluihin liittyviä tehtäviä.
4. Jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja huolehtii arvonmäärityksestä itse, politiikoissa on oltava kuvaus suojatoimista, joilla varmistetaan direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan 4 kohdan b alakohdan mukaisesti, että arvonmääritystehtävän hoito tapahtuu toiminnallisesti riippumattomasti. Tällaisiin suojatoimiin on sisällytettävä toimenpiteitä, joilla estetään henkilöitä käyttämästä epäasianmukaista vaikutusvaltaa suhteessa tapaan, jolla arvonmääritystoimintaa harjoitetaan, tai rajoitetaan tällaisen vaikutusvallan käyttöä.
68 artikla
Mallien käyttö varojen arvonmäärityksessä
1. Jos vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen arvonmäärityksessä käytetään mallia, arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on oltava selvitys ja perustelu mallista ja sen pääpiirteistä. Mallin valintaan vaikuttaneet syyt, taustatiedot, mallissa käytetyt oletukset ja perusteet niiden käytölle sekä mallipohjaiseen arvonmääritykseen liittyvät rajoitukset on dokumentoitava asianmukaisesti.
2. Arvonmäärityspolitiikoilla ja -menettelyillä on varmistettava, että ennen mallin käyttöä sen validoi henkilö, jolla on riittävästi asiantuntemusta ja joka ei ole osallistunut kyseisen mallin kehittämisprosessiin. Validointiprosessi on dokumentoitava asianmukaisesti.
3. Mallille on saatava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ylimmän johdon ennakkohyväksyntä. Jos mallia käyttää vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja, joka huolehtii itse arvonmääritystoiminnosta, ylimmän johdon hyväksyntä ei rajoita toimivaltaisen viranomaisen oikeutta edellyttää direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan 9 kohdan mukaisesti, että malli annetaan ulkopuolisen arvonmäärittäjän tai tilintarkastajan tarkastettavaksi.
69 artikla
Arvonmäärityspolitiikkojen ja -menettelyjen johdonmukainen soveltaminen
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että arvonmäärityspolitiikkoja ja -menettelyjä sekä valittuja arvonmääritysmenetelmiä sovelletaan johdonmukaisesti.
2. Arvonmäärityspolitiikkoja ja -menettelyjä sekä valittuja menetelmiä on sovellettava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kaikkiin varoihin ottaen huomioon sijoitusstrategia, omaisuuserän tyyppi ja tarvittaessa ulkopuolisten arvonmäärittäjien olemassaolo.
3. Jos päivitystä ei vaadita, periaatteita ja menettelyjä on sovellettava johdonmukaisesti pidemmällä aikavälillä ja arvonmäärityksen tietolähteiden ja sääntöjen on pysyttävä yhdenmukaisina pidemmällä aikavälillä.
4. Arvonmääritysmenettelyjä sekä valittuja menetelmiä on sovellettava johdonmukaisesti kaikkiin saman vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan hoitamiin vaihtoehtoisiin sijoitusrahastoihin ottaen huomioon sijoitusstrategiat ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hallussa olevan omaisuuserän tyyppi ja tarvittaessa ulkopuolisten arvonmäärittäjien olemassaolo.
70 artikla
Arvonmäärityspolitiikkojen ja -menettelyjen säännöllinen uudelleentarkastelu
1. Arvonmäärityspolitiikoissa on määrättävä politiikkojen ja menettelyjen, mukaan lukien arvonmääritysmenetelmät, säännöllisestä uudelleentarkastelusta. Uudelleentarkastelu on suoritettava vähintään kerran vuodessa ja ennen kuin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto ottaa käyttöön uuden sijoitusstrategian tai uuden omaisuuserätyypin, joka ei kuulu voimassa olevan arvonmäärityspolitiikan soveltamisalaan.
2. Arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on ilmoitettava, kuinka arvonmäärityspolitiikkaan, mukaan lukien arvonmääritysmenetelmä, voidaan tehdä muutoksia ja missä olosuhteissa muutosten tekeminen olisi tarkoituksenmukaista. Politiikkoihin ja menettelyihin tehtäviä muutoksia koskevat suositukset on esitettävä ylimmälle johdolle, joka arvioi mahdollisia muutoksia ja hyväksyy ne.
3. Edellä 38 artiklassa tarkoitetun riskienhallintatoiminnon on tarkasteltava uudelleen varojen arvonmääritystä varten käyttöön otettuja politiikkoja ja menettelyjä sekä annettava tarvittaessa asianmukaista tukea.
71 artikla
Varojen yksittäisten arvojen uudelleentarkastelu
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että kaikkien vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hallussa olevien varojen arvo määritetään oikeudenmukaisesti ja asianmukaisesti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on dokumentoitava omaisuuserätyypeittäin tapa, jolla yksittäisten arvojen asianmukaisuutta ja oikeudenmukaisuutta arvioidaan. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on kyettävä aina osoittamaan, että sen hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen arvo määritetään asianmukaisesti.
2. Arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on määritettävä varojen yksittäisten arvojen uudelleentarkastelussa noudatettava prosessi, kun epäasianmukaisen arvonmäärityksen riski on olennainen, kuten seuraavissa tapauksissa:
a)
arvonmääritys perustuu vain yhdeltä vastapuolelta tai välittäjältä saataviin hintoihin;
b)
arvonmääritys perustuu epälikvideihin pörssihintoihin;
c)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajaan yhteydessä olevat osapuolet vaikuttavat arvonmääritykseen;
d)
muut yhteisöt, joiden taloudelliseen etuun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tulokset voivat vaikuttaa, vaikuttavat arvonmääritykseen;
e)
arvonmääritys perustuu rahoitusvälineen alullepanijana toimineen vastapuolen antamiin hintoihin, erityisesti jos alullepanija rahoittaa myös vaihtoehtoisen sijoitusrahaston position rahoitusvälineessä;
f)
yksi tai useampi vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan piirissä toimiva henkilö vaikuttaa arvonmääritykseen.
3. Arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on kuvailtava uudelleentarkasteluprosessia, mukaan lukien yksittäisten arvojen kohtuullisuutta koskevat riittävät ja asianmukaiset tarkastukset. Kohtuullisuutta on arvioitava prosessin riittävän objektiivisuuden kannalta. Tarkastuksissa on otettava esille vähintään seuraavat seikat:
a)
arvojen tarkistaminen vertaamalla niitä vastapuolilta saatuihin hintoihin ja arvoihin eri pidemmällä aikavälillä;
b)
arvojen validointi vertaamalla toteutuneita hintoja viimeaikaisiin kirjanpitoarvoihin;
c)
arvonmäärityksessä käytetyn tietolähteen maineen, johdonmukaisuuden ja laadun tarkastelu;
d)
vertaaminen kolmannen osapuolen tuottamiin arvoihin;
e)
poikkeusten tutkiminen ja dokumentointi;
f)
epätavallisilta vaikuttavien tai kyseisen omaisuuserätyypin arvonmääritykselle asetetusta vertailuarvosta eroavien poikkeamien osoittaminen ja tutkiminen;
g)
vanhentuneiden hintojen ja implisiittisten muuttujien testaaminen;
h)
vertaaminen mahdollisten asiaan liittyvien varojen tai niiden suojausten hintoihin;
i)
mallipohjaisessa hinnoittelussa käytettyjen syötetietojen ja erityisesti niiden syötetietojen, joille mallin hinta osoittaa merkittävää herkkyyttä, uudelleentarkastelu.
4. Arvonmäärityspolitiikoissa ja -menettelyissä on oltava asianmukaiset eskalointitoimenpiteet varojen arvonmäärityksessä havaittavien erojen tai muiden ongelmien varalta.
72 artikla
Osuus- tai osakekohtaisen nettoarvon laskenta
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että kullekin sen hoitamalle vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle lasketaan osuus- tai osakekohtainen nettoarvo jokaisen osuuksien tai osakkeiden liikkeeseenlaskun, merkinnän, lunastuksen tai peruutuksen yhteydessä, kuitenkin vähintään kerran vuodessa.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että osuus- tai osakekohtaisen nettoarvon laskennassa käytettävät menettelyt ja menetelmät dokumentoidaan kokonaisuudessaan. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on tehtävä säännöllisesti laskentamenettelyjä ja -menetelmiä sekä niiden soveltamista koskevia tarkastuksia, ja asiakirjoja on muutettava tarkastusten tulosten mukaisesti.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että käytössä on korjausmenettelyjä nettoarvon virheellisen laskennan varalta.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että liikkeeseenlaskettavien osuuksien tai osakkeiden lukumäärä tarkastetaan säännöllisesti ja vähintään yhtä usein kuin osuuksien tai osakkeiden hinta lasketaan.
73 artikla
Ammatilliset takeet
1. Ulkopuolisten arvonmäärittäjien on toimitettava pyynnöstä ammatilliset takeet siitä, että ne kykenevät huolehtimaan arvonmääritystoiminnosta. Ulkopuolisten arvonmäärittäjien on toimitettava ammatilliset takeet kirjallisessa muodossa.
2. Ammatillisissa takeissa on oltava todisteet ulkopuolisen arvonmäärittäjän pätevyydestä ja kyvystä suorittaa asianmukainen ja riippumaton arvonmääritys, mukaan lukien vähintään todisteet
a)
riittävästä henkilöstöstä ja teknisistä resursseista;
b)
riittävistä menettelyistä, joilla turvataan asianmukainen ja riippumaton arvonmääritys;
c)
riittävistä tiedoista vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategiasta ja varoista, joiden arvonmääritykseen ulkopuolinen arvonmäärittäjä nimitetään, ja näiden riittävästä tuntemuksesta;
d)
riittävän hyvästä maineesta ja riittävästä kokemuksesta arvonmäärityksestä.
3. Jos ulkopuolinen arvonmäärittäjä on sijoittautumisvaltionsa toimivaltaisen viranomaisen tai muun yhteisön pakollisessa ammatinharjoittajien rekisterissä, ammatillisissa takeissa on ilmoitettava kyseisen viranomaisen tai yhteisön nimi, mukaan lukien sen yhteystiedot. Ammatillisissa takeissa on ilmoitettava selkeästi lait tai muut säädökset tai ammattisäännöt, joita ulkopuoliseen arvonmäärittäjään sovelletaan.
74 artikla
Avointen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hallussa olevien varojen arvonmääritysväli
1. Avointen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hallussa olevien rahoitusvälineiden arvonmääritys on suoritettava aina 72 artiklan 1 kohdan nojalla tehtävän osuus- tai osakekohtaisen nettoarvon laskennan yhteydessä.
2. Avointen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hallussa olevien muiden varojen arvonmääritys on suoritettava vähintään kerran vuodessa ja aina, kun on todisteita siitä, että viimeksi määritetty arvo ei enää ole oikeudenmukainen tai asianmukainen.
8 JAKSO
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimintojen siirtäminen
(direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 1, 2, 4 ja 5 kohta)
75 artikla
Yleiset periaatteet
Kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat siirtävät yhden tai useampia toiminnoistaan, niiden on noudatettava erityisesti seuraavia yleisiä periaatteita:
a)
tehtävien siirtämistä koskevat järjestelyt eivät mahdollista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan vastuualueiden tai velvoitteiden kiertämistä;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan velvoitteet vaihtoehtoista sijoitusrahastoa ja sen sijoittajia kohtaan eivät muutu siirron tuloksena;
c)
edellytyksiä, jotka vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on täytettävä saadakseen toimiluvan ja harjoittaakseen toimintaa direktiivin 2011/61/EU mukaisesti, ei lievennetä;
d)
siirtämistä koskevat järjestelyt toteutetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan ja sen, jolle tehtävät siirretään, välisen kirjallisen sopimuksen muodossa;
e)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että se, jolle tehtävät siirretään, hoitaa siirretyt toiminnot tehokkaasti ja sovellettavan lainsäädännön ja sääntelyvaatimusten mukaisesti, ja kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on otettava käyttöön menetelmät ja menettelyt sen, jolle tehtävät siirretään, tarjoamien palvelujen jatkuvaa uudelleentarkastelua varten. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on toteutettava asianmukaisia toimia, jos ilmenee, että se, jolle tehtävät siirretään, ei voi hoitaa toimintoja tehokkaasti eikä sovellettavan lainsäädännön ja sovellettavien sääntelyvaatimusten mukaisesti;
f)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja valvoo tehokkaasti siirrettyjä toimintoja ja harjoittaa siirtoon liittyvien riskien hallintaa. Tässä tarkoituksessa kyseisellä sijoitusrahastojen hoitajalla on oltava aina siirrettyjen toimintojen valvonnassa tarvittava asiantuntemus ja siinä tarvittavat resurssit. Kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on määritettävä sopimuksessa tiedonsaanti-, tarkastus-, hyväksymis- ja pääsyoikeutensa sekä ohjeistus- ja valvontaoikeutensa siihen nähden, jolle tehtävät siirretään. Kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on myös varmistettava, että se, jolle tehtävät siirretään, valvoo asianmukaisesti siirrettyjen toimintojen hoitamista ja kohdistaa siirtoon liittyviin riskeihin riittävää riskienhallintaa;
g)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että siirrettyjen toimintojen tai toimintojen hoitamista koskevan siirretyn tehtävän jatkuvuus ja laatu säilyvät myös siinä tapauksessa, että siirto lopetetaan siirtämällä joko siirretyt toiminnot tai toimintojen hoitamista koskeva siirretty tehtävä toiselle kolmannelle osapuolelle tai hoitamalla kyseiset toiminnot tai tehtävät itse;
h)
vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan ja sen, jolle tehtävät siirretään, oikeudet ja velvoitteet jaetaan ja vahvistetaan selkeästi sopimuksessa. Kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava sopimuksella erityisesti ohjeiden antamista ja siirron lopettamista koskevat oikeutensa, tiedonsaantioikeutensa, tarkastusoikeutensa ja oikeutensa tutustua kirjanpitoon ja tiloihin. Sopimuksella on varmistettava, että tehtäviä voidaan siirtää edelleen vain kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan suostumuksella;
i)
jos siirto koskee salkunhoitoa, siinä noudatetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoituspolitiikkaa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava sille, jolle tehtävät siirretään, ohjeet sijoituspolitiikan täytäntöönpanosta ja valvottava, että se, jolle tehtävät siirretään, noudattaa jatkuvasti sijoituspolitiikkaa;
j)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että se, jolle tehtävät siirretään, ilmoittaa kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle kehityksestä, joka saattaa vaikuttaa olennaisesti sen, jolle tehtävät siirretään, kykyyn hoitaa siirretyt toiminnot tehokkaasti sekä sovellettavan lainsäädännön ja sovellettavien sääntelyvaatimusten mukaisesti;
k)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että se, jolle tehtävät siirretään, suojaa kyseiseen sijoitusrahastojen hoitajaan, vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon, johon siirto vaikuttaa, ja kyseisen sijoitusrahaston sijoittajiin liittyvät luottamukselliset tiedot;
l)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että se, jolle tehtävät siirretään, ottaa käyttöön ja panee täytäntöön valmiussuunnitelman tietojen palauttamiseksi toimintahäiriötilanteissa ja varmuuskopiointijärjestelyjen testaamiseksi säännöllisesti ja ylläpitää kyseistä suunnitelmaa.
76 artikla
Siirtoa koskevat objektiiviset perusteet
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava toimivaltaisille viranomaisille yksityiskohtainen kuvaus, selvitys ja todisteet siirtoa koskevista objektiivisista perusteista. Arvioitaessa, pohjautuvatko tehtävien siirtämistä koskevat järjestelyt kokonaisuudessaan direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettuihin objektiivisiin perusteisiin, on tarkasteltava seuraavia perusteita:
a)
liiketoimintojen ja liiketoimintaprosessien optimointi;
b)
kustannussäästöt;
c)
sen, jolle tehtävät siirretään, asiantuntemus hallinnoinnista taikka tietyistä markkinoista tai sijoituksista;
d)
sen, jolle tehtävät siirretään, pääsy maailmanlaajuisiin kaupankäyntiresursseihin.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on esitettävä toimivaltaisten viranomaisten pyynnöstä lisäselvityksiä ja asiakirjoja todisteena siitä, että tehtävien siirtämistä koskevat järjestelyt perustuvat kokonaisuudessaan objektiivisiin perusteisiin.
77 artikla
Sen, jolle tehtävät siirretään, piirteet
1. Sillä, jolle tehtävät siirretään, on oltava riittävät resurssit ja riittävästi henkilöstöä, jolla on sille siirrettyjen tehtävien asianmukaiseen hoitamiseen tarvittavat taidot, tiedot ja asiantuntemus, sekä asianmukainen organisaatiorakenne, joka tukee siirrettyjen tehtävien hoitoa.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan siirtämien toimintojen tosiasiallisesta hoidosta vastaavilla henkilöillä on oltava riittävästi kokemusta, asianmukaiset teoreettiset tiedot ja asianmukaista käytännön kokemusta kyseisistä toiminnoista. Henkilöiden ammatillisen koulutuksen ja aiemmin hoidettujen toimintojen on oltava asianmukaisia liiketoiminnan harjoittamisen kannalta.
3. Sen, jolla tehtävät siirretään, liiketoimintaa tosiasiallisesti harjoittavia henkilöitä ei katsota riittävän hyvämaineisiksi, jos heistä on tallennettu kielteisiä rekisteritietoja, joilla on merkitystä sekä hyvämaineisuuden arvioinnin että siirrettyjen tehtävien asianmukaisen hoidon kannalta, tai jos ilmenee muita merkityksellisiä tietoja, jotka vaikuttavat heidän hyvämaineisuuteensa. Tällaisiksi kielteisiksi rekisteritiedoiksi katsotaan esimerkiksi rikokset, oikeudenkäynnit tai hallinnolliset seuraamukset, jotka ovat merkityksellisiä siirrettyjen tehtävien hoidon kannalta. Erityistä huomiota on kiinnitettävä rikoksiin, jotka liittyvät taloudelliseen toimintaan, esimerkiksi rahanpesun, epärehellisen toiminnan, petosten tai talousrikosten torjuntaan, konkursseihin tai maksukyvyttömyyteen liittyviin velvoitteisiin. Muita merkityksellisiä tietoja ovat tiedot henkilön epäluotettavuudesta tai epärehellisyydestä.
Jos sen, jolle tehtävät siirretään, tarjoamia ammatillisia palveluja säännellään unionissa, ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen edellytysten on katsottava täyttyvän, jos asianomainen valvontaviranomainen on tarkastanut toimilupamenettelyssä, että hyvämaineisuutta koskeva peruste täyttyy, jollei ole todisteita siitä, ettei näin ole.
78 artikla
Salkunhoidon tai riskienhallinnan siirto
1. Tätä artiklaa sovelletaan salkunhoidon tai riskienhallinnan siirtoon.
2. Seuraavat yhteisöt on katsottava direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 1 kohdan c alakohdan mukaisesti yhteisöiksi, joilla on toimilupa tai jotka on rekisteröity varainhoitoa varten ja jotka kuuluvat valvonnan piiriin:
a)
direktiivin 2009/65/EY nojalla toimiluvan saaneet rahastoyhtiöt;
b)
sijoituspalveluyritykset, jotka ovat saaneet direktiivin 2004/39/EY nojalla toimiluvan salkunhoidon harjoittamiseen;
c)
direktiivin 2006/48/EY nojalla toimiluvan saaneet luottolaitokset, jotka ovat saaneet direktiivin 2004/39/EY nojalla toimiluvan salkunhoidon harjoittamiseen;
d)
direktiivin 2011/61/EU nojalla toimiluvan saaneet ulkopuoliset vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat;
e)
kolmansista maista olevat yhteisöt, joilla on toimilupa tai jotka on rekisteröity varainhoitoa varten ja joita toimivaltainen viranomainen valvoo tosiasiallisesti kyseisissä maissa.
3. Jos tehtävät siirretään kolmanteen maahan sijoittautuneelle yritykselle, on täytettävä seuraavat edellytykset direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 1 kohdan d alakohdan mukaisesti:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten ja yrityksen, jolle toiminnot siirretään, valvontaviranomaisten välillä on oltava kirjallinen järjestely;
b)
sen yrityksen osalta, jolle toiminnot siirretään, a alakohdassa tarkoitettu järjestely antaa toimivaltaisille viranomaisille mahdollisuuden
i)
saada pyynnöstä direktiivissä 2011/61/EU säädettyjen valvontatehtäviensä hoitamiseen tarvittavat merkitykselliset tiedot;
ii)
saada tutustua kolmannessa maassa olevien valvontatehtäviensä hoidon kannalta merkityksellisiin asiakirjoihin;
iii)
tehdä paikalla toimitettavia tarkastuksia sen yrityksen tiloissa, jolle toiminnot siirrettiin. Paikalla toimitettavien tarkastusten käytännön menettelyt on määritettävä yksityiskohtaisesti kirjallisessa järjestelyssä;
iv)
saada mahdollisimman pian kolmannen maan valvontaviranomaiselta tietoja direktiivin 2011/61/EU ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden mukaisten vaatimusten ilmeisen rikkomisen tutkimista varten;
v)
tehdä täytäntöönpanoa koskevaa yhteistyötä kolmannen maan valvontaviranomaiseen ja EU:n toimivaltaisiin viranomaisiin sovellettavan kansallisen ja kansainvälisen lainsäädännön mukaisesti tapauksissa, joissa direktiivin 2011/61/EU ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden sekä asianomaisen kansallisen lainsäädännön mukaisia vaatimuksia on rikottu.
79 artikla
Tehokas valvonta
Toimintojen siirtämisen on katsottava estävän vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tehokkaan valvonnan, jos
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla, sen tilintarkastajilla ja toimivaltaisilla viranomaisilla ei ole tosiasiallista oikeutta saada siirrettyihin toimintoihin ja sen, jolle tehtävät siirretään, liiketiloihin liittyviä tietoja tai toimivaltaiset viranomaiset eivät pysty käyttämään kyseisiä tiedonsaantioikeuksia;
b)
se, jolle tehtävät siirretään, ei tee yhteistyötä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimivaltaisten viranomaisten kanssa siirrettyjen toimintojen yhteydessä;
c)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ei aseta pyynnöstä toimivaltaisten viranomaisten saataville kaikkia tietoja, jotka ovat tarpeen, jotta viranomaiset voivat valvoa, noudatetaanko siirrettyjen toimintojen hoidon yhteydessä direktiivin 2011/61/EU ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden mukaisia vaatimuksia.
80 artikla
Eturistiriidat
1. Direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 2 kohdan b alakohdan mukaisesti perusteisiin, joilla arvioidaan, onko toimintojen siirto ristiriidassa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajan etujen kanssa, on sisällytettävä vähintään seuraavat:
a)
jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ja se, jolle tehtävät siirretään, ovat saman ryhmän jäseniä tai niiden välillä on jokin muu sopimussuhde, se, kuinka laajaa määräysvaltaa se, jolle tehtävät siirretään, käyttää kyseisessä sijoitusrahastojen hoitajassa tai kuinka laajaa vaikutusvaltaa se, jolle tehtävät siirretään, voi käyttää kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan toimiin nähden;
b)
jos se, jolle tehtävät siirretään, ja asianomaisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittaja ovat saman ryhmän jäseniä tai niiden välillä on jokin muu sopimussuhde, se, kuinka laajaa määräysvaltaa sijoittaja käyttää siinä, jolle tehtävät siirretään, tai kuinka laajaa vaikutusvaltaa sijoittaja voi käyttää sen, jolle tehtävät siirretään, toimiin nähden;
c)
kuinka todennäköistä on, että se, jolle tehtävät siirretään, saa taloudellista voittoa tai välttyy taloudelliselta tappiolta vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien kustannuksella;
d)
todennäköisyys, että sillä, jolle tehtävät siirretään, on etunäkökohtia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle tai vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tarjotun palvelun tai toiminnon tuloksessa;
e)
todennäköisyys, että sillä, jolle tehtävät siirretään, on taloudellinen tai muu kannustin ajaa toisen asiakkaan etua vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen sijoittajien etujen kustannuksella;
f)
todennäköisyys, että se, jolle tehtävät siirretään, saa tai tulee saamaan muulta henkilöltä kuin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalta sellaisen kannustimen rahana, tavarana tai palveluna, joka liittyy kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle ja sen hoitamille vaihtoehtoisille sijoitusrahastoille tarjottavaan yhteiseen salkunhoitoon ja poikkeaa kyseisestä palvelusta tavallisesti perittävästä palkkiosta tai maksusta.
2. Salkunhoito- tai riskienhallintatoiminto voidaan katsoa toiminnallisesti ja hierarkkisesti erotetuksi muista mahdollisesti eturistiriitoja aiheuttavista tehtävistä vain, jos seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
salkunhoitotehtäviin osallistuvat henkilöt eivät osallistu mahdollisesti eturistiriitoja aiheuttavien tehtävien, kuten valvontatehtävien, hoitoon;
b)
riskienhallintatehtäviin osallistuvat henkilöt eivät osallistu mahdollisesti eturistiriitoja aiheuttavien tehtävien, kuten toiminnallisten tehtävien, hoitoon;
c)
toiminnallisten tehtävien hoidosta vastuussa olevat henkilöt eivät valvo riskienhallintatoimintoihin osallistuvia henkilöitä;
d)
erottaminen varmistetaan sen, jolle tehtävät siirretään, koko hierarkiarakenteessa aina hallintoelimeen saakka, ja hallintoelin sekä sen, jolle tehtävät siirretään, valvontatoiminto, jos sellainen on olemassa, tarkastelevat erottamista uudelleen.
3. Mahdolliset eturistiriidat on selvitettävä ja hoidettava, ja niitä on valvottava ja niistä on ilmoitettava asianmukaisesti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittajille vain, jos
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että se, jolle tehtävät siirretään, toteuttaa kaikki kohtuullisiksi katsottavat toimenpiteet sen ja kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai kyseisen sijoitusrahaston sijoittajien välillä mahdollisesti ilmenevien eturistiriitojen tunnistamiseksi, hallitsemiseksi ja valvomiseksi. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että sillä, jolle tehtävät siirretään, on käytössä 31-34 artiklan nojalla edellytettäviä menettelyjä vastaavat menettelyt;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja varmistaa, että se, jolle tehtävät siirretään, ilmoittaa mahdollisesti ilmenevät eturistiriidat sekä menettelyt ja toimenpiteet, jotka sen on otettava käyttöön hallitakseen kyseisenkaltaisia eturistiriitoja, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle, jonka on ilmoitettava ne vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle ja sen sijoittajille 36 artiklan mukaisesti.
81 artikla
Suostumus tehtävien edelleen siirtämiseen ja siitä annettavat ilmoitukset
1. Tehtävien edelleen siirtäminen tulee voimaan, jos vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja osoittaa kirjallisesti suostuvansa siihen.
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan etukäteen antamaa yleistä suostumusta ei katsota direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 4 kohdan a alakohdan mukaiseksi suostumukseksi.
2. Direktiivin 2011/61/EU 20 artiklan 4 kohdan b alakohdan nojalla ilmoituksen on sisällettävä yksityiskohtaiset tiedot siitä, jolle tehtävät siirretään, sen paikan toimivaltaisen viranomaisen nimi, jossa se, jolle tehtävät siirretään edelleen, on saanut toimiluvan tai jossa se on rekisteröity, siirretyt toiminnot, vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, joihin tehtävien edelleen siirtäminen vaikuttaa, jäljennös vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kirjallisesta suostumuksesta sekä tehtävien edelleen siirtämisen suunniteltu voimaantulopäivä.
82 artikla
Postilaatikkoyhteisö ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja, jonka ei enää voida katsoa hoitavan vaihtoehtoista sijoitusrahastoa
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja on katsottava postilaatikkoyhteisöksi eikä sen enää voida katsoa olevan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitaja ainakin seuraavissa tilanteissa:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla ei ole enää asiantuntemusta eikä resursseja, jotka se tarvitsee siirrettyjen tehtävien hoitamiseksi tehokkaasti ja siirtoon liittyvien riskien hallitsemiseksi;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla ei ole enää toimivaltaa tehdä päätöksiä ylimmän johdon vastuualueeseen kuuluvilla keskeisillä aloilla eikä hoitaa varsinkaan yleisten sijoituspolitiikkojen ja -strategioiden toteutukseen liittyviä ylimmän johdon toimintoja;
c)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja menettää sopimusperusteiset oikeutensa tehdä tiedusteluja, tutkia, saada tietoja tai antaa ohjeita niille, joille tehtävät siirretään, tai kyseisenkaltaisten oikeuksien käyttö muuttuu käytännössä mahdottomaksi;
d)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja siirtää sijoitusten hoitoon liittyviä toimintoja siinä määrin, että niiden määrä on huomattavasti sen itsensä hoitamien, sijoitusten hoitoon liittyvien toimintojen määrää suurempi. Arvioidessaan siirron laajuutta toimivaltaisten viranomaisten on arvioitava kaikkia tehtävien siirtämiseen liittyviä järjestelyjä ottaen huomioon siirrettyjen tehtävien yhteydessä hoidettavien varojen määrän lisäksi myös seuraavat laadulliset perusteet:
i)
niiden varojen tyypit, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja sijoittaa, ja siirrettyjen tehtävien yhteydessä hoidettavien varojen merkitys vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riski- ja tuottoprofiilin kannalta;
ii)
siirrettyjen tehtävien yhteydessä hoidettavien varojen merkitys vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitustavoitteiden saavuttamisen kannalta;
iii)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusten maantieteellinen ja alakohtainen jakauma;
iv)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiili;
v)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan noudattamien sijoitusstrategioiden tyyppi;
vi)
siirrettyjen tehtävien tyyppi suhteessa itsellä pidettyihin tehtäviin; sekä
vii)
niiden, joille tehtävät siirretään, ja niiden, joille tehtävät siirretään edelleen, kokoonpano, toiminnan maantieteellinen kattavuus ja yhtiörakenne, mukaan lukien se, siirretäänkö tehtävät vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kanssa samaan yritysryhmään kuuluvalle yhteisölle.
2. Komissio valvoo markkinoiden kehitysnäkymien kannalta tämän artiklan soveltamista. Komissio tarkastelee tilannetta uudelleen kahden vuoden kuluttua ja toteuttaa tarvittaessa aiheelliset toimenpiteet täsmentääkseen edelleen edellytyksiä, joiden täyttyessä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on katsottava siirtäneen toimintojaan niin laajasti, että siitä tulee postilaatikkoyhteisö eikä sen enää voida katsoa olevan kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitaja.
3. EAMV voi antaa ohjeita varmistaakseen tehtävien siirtämistä koskevien järjestelyiden johdonmukaisen arvioinnin kaikkialla unionissa.
IV LUKU
TALLETUSYHTEISÖ
1 JAKSO
Kirjalliseen sopimukseen sisällytettävät tiedot
(direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 2 kohta)
83 artikla
Sopimuksen tiedot
1. Sopimus, jolla säilytysyhteisö nimetään direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 2 kohdan mukaisesti, on laadittava säilytysyhteisön ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja/tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston välillä, ja sen on sisällettävä vähintään seuraavat seikat:
a)
kuvaus palveluista, jotka säilytysyhteisön on tarjottava, ja menettelyt, jotka on otettava käyttöön kunkin sellaisen omaisuuserätyypin osalta, johon vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi sijoittaa ja jotka annetaan säilytysyhteisön säilytettäväksi;
b)
kuvaus tavasta, jolla varojen säilyttäminen ja valvontatoiminto on hoidettava riippuen niiden varojen tyypistä ja niistä maantieteellisistä alueista, joille vaihtoehtoinen sijoitusrahasto aikoo sijoittaa. Säilytystehtävien osalta kuvauksessa on oltava maaluettelot ja menettelyt, joita noudatetaan maiden lisäämisessä luetteloon ja/tai niiden poistamisessa luettelosta. Kuvauksen on oltava johdonmukainen niiden tietojen kanssa, jotka annetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöissä, perustamisasiakirjoissa ja tarjousasiakirjoissa varoista, joihin kyseinen sijoitusrahasto voi sijoittaa;
c)
lausunto, jonka mukaan säilytystoimintojen siirtäminen ei vaikuta säilytysyhteisön vastuuseen, jollei se ole vapautunut vastuustaan direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 13 tai 14 kohdan mukaisesti;
d)
sopimuksen voimassaoloaika ja sen muuttamiselle ja päättämiselle asetetut edellytykset, mukaan lukien tilanteet, jotka voisivat johtaa sopimuksen päättämiseen, sekä yksityiskohtaiset tiedot päättämismenettelystä ja tarvittaessa menettelyistä, joiden mukaisesti säilytysyhteisön olisi lähetettävä kaikki merkitykselliset tiedot seuraajalleen;
e)
sopimuspuoliin asianomaisten lakien ja asetusten mukaisesti sovellettavat luottamuksellisuutta koskevat velvoitteet. Nämä velvoitteet eivät saa heikentää toimivaltaisten viranomaisten kykyä saada käyttöönsä merkitykselliset asiakirjat ja tiedot;
f)
keinot ja menettelyt, joilla säilytysyhteisö toimittaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle tai vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle kaikki olennaiset tiedot, joita tämä tarvitsee tehtäviensä suorittamiseen, mukaan lukien varoihin liittyvien oikeuksien käyttö, ja saadakseen riittävän ajoissa totuudenmukaisen käsityksen kyseisen sijoitusrahaston tileistä;
g)
keinot ja menettelyt, joilla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tai vaihtoehtoinen sijoitusrahasto toimittaa kaikki olennaiset tiedot tai varmistaa, että säilytysyhteisö saa kaikki tarvittavat tiedot tehtäviensä suorittamiseksi, mukaan lukien menettelyt, joilla varmistetaan, että säilytysyhteisö saa tietoja muilta kyseisen sijoitusrahaston tai kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan nimeämiltä osapuolilta;
h)
tieto siitä, voiko säilytysyhteisö tai kolmas osapuoli, jolle säilytystoiminnot siirretään direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti, käyttää sen säilytettäväksi annettuja varoja uudelleen ja tällaiselle uudelleenkäytölle mahdollisesti asetetut edellytykset;
i)
menettelyt, joita on noudatettava, kun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöihin, perustamisasiakirjoihin tai tarjousasiakirjoihin suunnitellaan muutosta, ja yksityiskohtaiset tiedot tilanteista, jotka on annettava tiedoksi säilytysyhteisölle tai joissa muutoksen tekemiseen tarvitaan säilytysyhteisön ennakkosuostumus;
j)
kaikki tarvittavat tiedot, jotka on vaihdettava yhtäältä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan, kyseisen sijoitusrahaston lukuun tai kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan lukuun toimivan kolmannen osapuolen ja toisaalta säilytysyhteisön välillä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osuuksien tai osakkeiden myynnistä, merkinnästä, lunastuksesta, liikkeeseenlaskusta, peruuttamisesta ja takaisinostosta;
k)
kaikki tarvittavat tiedot, jotka on vaihdettava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan, kyseisen sijoitusrahaston lukuun tai kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan lukuun toimivan kolmannen osapuolen ja säilytysyhteisön välillä säilytysyhteisön valvontatoiminnon hoidosta;
l)
jos sopimuspuolet harkitsevat kolmansien osapuolten nimeämistä hoitamaan osia niille kuuluvista tehtävistä, sitoumus, jonka mukaan ne antavat säännöllisesti yksityiskohtaisia tietoja mahdollisesti nimettävästä kolmannesta osapuolesta ja pyynnöstä tietoja kolmannen osapuolen valinnassa käytettävistä perusteista sekä toimenpiteistä, joita sopimuspuolet ovat suunnitelleet valvoakseen valitun kolmannen osapuolen harjoittamaa toimintaa;
m)
tiedot sopimuspuolten tehtävistä ja vastuualueista, jotka koskevat rahanpesun ja terrorismin rahoituksen torjuntaan liittyviä velvoitteita;
n)
tiedot kaikista vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nimissä tai kyseisen sijoitusrahaston lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan nimissä avatuista käteistileistä ja menettelyistä, joilla varmistetaan, että säilytysyhteisölle ilmoitetaan kyseisen sijoitusrahaston nimissä tai kyseisen sijoitusrahaston lukuun toimivan sijoitusrahastojen hoitajan nimissä avatuista uusista tileistä;
o)
yksityiskohtaiset tiedot säilytysyhteisön eskalointimenettelyistä, mukaan lukien niiden vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja/tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan palveluksessa olevien henkilöiden tunnistetiedot, joihin säilytysyhteisön on otettava yhteyttä aloittaessaan eskalointimenettelyn;
p)
säilytysyhteisön antama sitoumus, jonka mukaan se ilmoittaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle saadessaan tietoonsa, että varojen erottaminen ei ole tai ei ole enää riittävä toimenpide sellaisen kolmannen osapuolen suojelemiseksi maksukyvyttömyydeltä, jolle siirretään säilytystoimintoja direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti;
q)
menettelyt, joilla varmistetaan, että säilytysyhteisö voi tutkia tehtäviensä hoidon yhteydessä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja/tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimintaa sekä arvioida toimitettujen tietojen laatua, mukaan lukien käyttämällä oikeutta tutustua kyseisen sijoitusrahaston ja/tai kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan kirjanpitoon tai käymällä paikan päällä tämän tiloissa;
r)
menettelyt, joilla varmistetaan, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja ja/tai vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi tarkastella uudelleen, kuinka säilytysyhteisö suoriutuu sopimusvelvoitteistaan.
2. Edellä a-r alakohdassa esitellyt välineet ja menettelyt on kuvailtava yksityiskohtaisesti säilytysyhteisön nimeämisestä tehtävässä sopimuksessa tai siihen myöhemmin mahdollisesti tehtävissä muutoksissa.
3. Edellä 2 kohdassa tarkoitettu säilytysyhteisön nimeämisestä tehtävä sopimus tai siihen myöhemmin tehtävä muutos on tehtävä kirjallisena.
4. Sopimuspuolet voivat sopia, että kaikki tietojenvaihto niiden välillä tai osa siitä hoidetaan sähköisesti edellyttäen, että ne varmistavat, että tiedot tallennetaan asianmukaisesti.
5. Jollei kansallisessa lainsäädännössä toisin säädetä, kaikista vaihtoehtoisista sijoitusrahastoista ei ole pakko tehdä erillisistä kirjallista sopimusta; vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja säilytysyhteisön on voitava tehdä puitesopimus, jossa luetellaan kaikki kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan hoitamat vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, joihin sopimusta sovelletaan.
6. Säilytysyhteisön nimeämisestä tehtävään sopimukseen ja mahdollisiin myöhempiin sopimuksiin sovellettava kansallinen lainsäädäntö on tarkennettava.
2 JAKSO
Yleiset perusteet kolmansien maiden säilytysyhteisöihin sovellettavan toiminnan vakautta koskevan säätelyn ja valvonnan arvioimiseksi
(direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 6 kohdan b alakohta)
84 artikla
Kolmanteen maahan sijoittautuneeseen säilytysyhteisöön sovellettavan toiminnan vakautta koskevan säätelyn ja valvonnan arviointiperusteet
Sovellettaessa direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 6 kohdan b alakohtaa kolmanteen maahan sijoittautuneeseen säilytysyhteisöön sovellettavan toiminnan vakautta koskevan säätelyn ja valvonnan tehokkuutta, sitä, vastaako se vaikutuksiltaan unionin lainsäädäntöä, ja sen täytäntöönpanon tehokasta valvontaa on arvioitava seuraavien perusteiden mukaan:
a)
säilytysyhteisö on saanut toimiluvan toimivaltaiselta viranomaiselta, jolla on riittävät resurssit tehtäviensä hoitamiseksi, ja kyseinen viranomainen valvoo säilytysyhteisöä jatkuvasti;
b)
kolmannen maan lainsäädännössä vahvistetut perusteet säilytysyhteisön toimiluvan saamiseksi vastaavat vaikutuksiltaan perusteita, jotka on asetettu luottolaitosten tai sijoituspalveluyritysten toiminnan aloittamiselle unionissa;
c)
kolmanteen maahan sijoittautuneelle säilytysyhteisölle asetetut pääomavaatimukset vastaavat vaikutuksiltaan pääomavaatimuksia, joita unionissa sovelletaan sen mukaan, vastaako säilytysyhteisö luonteeltaan unionin luottolaitosta vai sijoituspalveluyritystä;
d)
kolmanteen maahan sijoittautuneeseen säilytysyhteisöön sovellettavat toimintaedellytykset vastaavat vaikutuksiltaan toimintaedellytyksiä, joita unionissa sovelletaan luottolaitoksiin tai sijoituspalveluyrityksiin riippuen säilytysyhteisön luonteesta;
e)
kolmannen maan lainsäädännössä vahvistetut vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säilytysyhteisön erityistehtävien hoitoa koskevat vaatimukset vastaavat vaikutuksiltaan direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 7-15 kohdassa ja sen täytäntöönpanotoimenpiteissä sekä asianomaisessa kansallisessa lainsäädännössä säädettyjä vaatimuksia;
f)
kolmannen maan lainsäädännössä säädetään riittävän varoittavien täytäntöönpanon valvontatoimien toteuttamisesta siinä tapauksessa, että säilytysyhteisö ei noudata a-e alakohdassa tarkoitettuja vaatimuksia ja edellytyksiä.
3 JAKSO
Säilytystoiminnot, asianmukaista huolellisuutta koskevat tehtävät ja varojen erottelemista koskeva velvoite
(direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 7-9 kohta sekä 11 kohdan c alakohta ja d alakohdan iii alakohta)
85 artikla
Käteistilien seuranta - yleiset vaatimukset
1. Jos vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan taikka sen lukuun toimivan säilytysyhteisön nimissä pidetään yllä käteistiliä tai avataan käteistili direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 7 kohdassa tarkoitetussa yhteisössä, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että säilytysyhteisölle annetaan sen alkaessa hoitaa tehtäviään ja sen jälkeen jatkuvasti kaikki olennaiset tiedot, jotka se tarvitsee täyttääkseen velvoitteensa.
2. Saadakseen käyttöönsä kaikki tiedot vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käteistileistä ja selkeän käsityksen kyseisen sijoitusrahaston kaikista kassavirroista, säilytysyhteisön on vähintään
a)
saatava nimeämisensä jälkeen tiedot kaikista vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan nimissä avatuista voimassa olevista käteistileistä;
b)
saatava tiedot kaikista vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan avaamista uusista käteistileistä;
c)
saatava kaikki kolmansien osapuolten kolmannessa yhteisössä avaamiin käteistileihin liittyvät tiedot.
86 artikla
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kassavirtojen seuranta
Säilytysyhteisön on huolehdittava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kassavirtojen tehokkaasta ja asianmukaisesta seurannasta, ja sen on erityisesti vähintään
a)
varmistettava, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kaikki käteisvarat kirjataan tileille, jotka avataan direktiivin 2006/73/EY 18 artiklan 1 kohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitetuissa yhteisöissä kyseisillä markkinoilla, joilla edellytetään käteistilejä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimintoja varten, kunhan tällainen yhteisö on sellaisen toiminnan vakautta koskevan säätelyn ja valvonnan alainen, joka vastaa vaikutuksiltaan unionin lainsäädäntöä, jonka täytäntöönpanoa valvotaan tehokkaasti ja joka vastaa direktiivin 2006/73/EY 16 artiklassa säädettyjä periaatteita;
b)
otettava käyttöön tehokkaat ja asianmukaiset menettelyt kassavirtaliikkeiden täsmäyttämiseksi ja tällaisten täsmäytysten tekemiseksi päivittäin tai kassavirtaliikkeiden tapahtumisen aikaan, jos käteisrahaliikenne on vähäistä;
c)
otettava käyttöön asianmukaiset menettelyt merkittävien kassavirtojen ja erityisesti vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimintojen kannalta epäjohdonmukaisten kassavirtojen yksilöimiseksi pankkipäivän päätteeksi;
d)
tarkasteltava säännöllisin väliajoin uudelleen kyseisten menettelyjen riittävyyttä, mukaan lukien täsmäytysprosessin vuotuinen kokonaistarkastus, ja varmistettava, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston, sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tai sen lukuun toimivan säilytysyhteisön nimissä avatut käteistilit sisällytetään täsmäytysprosessiin;
e)
seurattava jatkuvasti täsmäytysten tuloksia ja toimia, jotka toteutetaan täsmäytysmenettelyissä havaittujen poikkeamien perusteella, ja ilmoitettava välittömästi oikaisematta jääneistä säännönvastaisuuksista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ja myös toimivaltaisille viranomaisille, jos tilannetta ei voida selvittää ja/tai korjata;
f)
tarkastettava, ovatko sen itse kirjaamat käteispositiotiedot yhdenmukaisia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kirjaamien tietojen kanssa. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että kaikki kolmannessa osapuolessa avattuun käteistiliin liittyvät ohjeet ja tiedot lähetetään säilytysyhteisölle, jotta tämä pystyy suorittamaan oman täsmäytysmenettelynsä.
87 artikla
Merkintöjä koskevat tehtävät
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että säilytysyhteisölle annetaan jokaisen pankkipäivän päätteeksi tiedot maksuista, joita sijoittajat suorittavat tai joita suoritetaan sijoittajien lukuun vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osuuksien tai osakkeiden merkitsemisen yhteydessä, kun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja, vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva osapuoli, kuten omistustietojen ylläpitäjä, vastaanottaa tällaisia maksuja tai toimeksiantoja sijoittajalta. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että säilytysyhteisö saa kaikki muut olennaiset tiedot, jotka se tarvitsee huolehtiakseen siitä, että maksut kirjataan käteistileille, jotka on avattu vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan taikka säilytysyhteisön nimissä direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 7 kohdan mukaisesti.
88 artikla
Säilytettävät rahoitusvälineet
1. Vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai sen lukuun toimivalle vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle kuuluvat rahoitusvälineet, joita ei voida fyysisesti toimittaa säilytysyhteisölle, on sisällytettävä säilytysyhteisön säilytystehtävien piiriin, jos kaikki seuraavat vaatimukset täyttyvät
a)
rahoitusvälineet ovat siirtokelpoisia arvopapereita, mukaan lukien direktiivin 2009/65/EY 51 artiklan 3 kohdan viimeisessä alakohdassa tai komission direktiivin 2007/16/EY (11) 10 artiklassa tarkoitettuja johdannaisia sisältävät siirtokelpoiset arvopaperit, taikka rahamarkkinavälineitä tai yhteissijoitusyritysten osuuksia;
b)
rahoitusvälineet voidaan kirjata säilytysyhteisön nimiin tai niitä voidaan pitää suoraan tai välillisesti tilillä säilytysyhteisön nimissä.
2. Rahoitusvälineitä, jotka kirjataan sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti vain suoraan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nimissä liikkeeseenlaskijalle itselleen tai tämän edustajalle, kuten kirjaajalle tai omistustietojen ylläpitäjälle, ei voida pitää säilytettävinä.
3. Vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai tämän lukuun toimivalle vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle kuuluvat rahoitusvälineet, jotka voidaan fyysisesti toimittaa säilytysyhteisölle, on sisällytettävä aina säilytysyhteisön säilytystehtävien piiriin.
89 artikla
Säilytettäviä varoja koskevat säilytystehtävät
1. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan a alakohdassa säädettyjä velvoitteita, jotka koskevat säilytettäviä rahoitusvälineitä, säilytysyhteisön on varmistettava vähintään, että
a)
rahoitusvälineet kirjataan asianmukaisesti direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan a alakohdan ii alakohdan mukaisesti;
b)
kirjanpitoa ja erillisiä tilejä hoidetaan tavalla, joka varmistaa niiden oikeellisuuden ja varsinkin sen, että ne vastaavat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun hallussa pidettäviä rahoitusvälineitä ja käteisvaroja;
c)
säilytysyhteisön sisäisten tilien ja kirjanpidon ja sellaisen kolmannen osapuolen tilien ja kirjanpidon, jolle siirretään säilytystoimintoja direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti, välillä tehdään säännöllisesti täsmäytyksiä;
d)
noudatetaan asianmukaista huolellisuutta suhteessa säilytettäviin rahoitusvälineisiin sijoittajansuojan korkean tason varmistamiseksi;
e)
kaikki olennaiset säilytysriskit arvioidaan koko säilytysketjussa ja niitä seurataan ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ilmoitetaan mahdollisesti havaittavat olennaiset riskit;
f)
otetaan käyttöön riittävät organisatoriset järjestelyt, joilla voidaan minimoida riski rahoitusvälineistä tai niihin liittyvistä oikeuksista aiheutuvista tappioista tai rahoitusvälineiden tai niihin liittyvien oikeuksien pienenemisestä petosten, heikon hallinnon, riittämättömän rekisteröinnin tai huolimattomuuden vuoksi;
g)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan omistusoikeus kyseisiin varoihin todennetaan.
2. Jos säilytysyhteisö on siirtänyt säilytystoimintojaan kolmannelle osapuolelle direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti, kyseiseen säilytysyhteisöön on sovellettava edelleen tämän artiklan 1 kohdan b-e alakohdan mukaisia vaatimuksia. Säilytysyhteisön on myös varmistettava, että kolmas osapuoli noudattaa tämän artiklan 1 kohdan b-g alakohdan mukaisia vaatimuksia ja 99 artiklassa säädettyjä varojen erottelemista koskevia velvoitteita.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuja säilytysyhteisön säilytystehtäviä on sovellettava jaotteluperiaatteen perusteella vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan suorassa tai välillisessä määräysvallassa olevien rahoitusrakenteiden ja/tai oikeudellisten rakenteiden hallussa oleviin kohde-etuutena oleviin varoihin.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua vaatimusta ei sovelleta rahasto-osuusrahastoihin eikä hallinnointi-markkinointirahastoihin, jos kohderahastoilla on säilytysyhteisö, joka säilyttää kyseisten rahastojen varoja.
90 artikla
Omistajuuden todentamista ja kirjanpitoa koskevat säilytystehtävät
1. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava säilytysyhteisölle sen alkaessa hoitaa tehtäviään ja sen jälkeen jatkuvasti kaikki olennaiset tiedot, jotka säilytysyhteisö tarvitsee noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan b alakohdan mukaisia velvoitteitaan, ja varmistettava, että kolmannet osapuolet antavat säilytysyhteisölle kaikki olennaiset tiedot.
2. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja velvoitteitaan säilytysyhteisön on vähintään
a)
saatava viipymättä kaikki olennaiset tiedot, jotka se tarvitsee hoitaakseen omistajuuden todentamista ja kirjanpitoa koskevat tehtävänsä, mukaan lukien olennaiset tiedot, jotka kolmansien osapuolten on annettava säilytysyhteisölle;
b)
saatava riittävästi luotettavia tietoja saadakseen varmuuden vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan omistusoikeudesta varoihin;
c)
pidettävä kirjaa varoista, joiden osalta se katsoo, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto tai sen lukuun toimiva vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja omistaa kyseiset varat. Noudattaakseen tätä velvoitetta säilytysyhteisön on
i)
merkittävä kirjanpitoonsa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nimissä varat, mukaan lukien niiden nimelliset määrät, joiden se katsoo olevan kyseisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan omistuksessa;
ii)
kyettävä esittämään milloin tahansa kattava ja ajantasainen omistajaluettelo vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoista, mukaan lukien niiden nimelliset määrät.
Sovellettaessa 2 kohdan c alakohdan ii alakohtaa säilytysyhteisön on varmistettava, että käytössä on menettelyt, joilla varmistetaan, ettei varoja voida delegoida, siirtää, vaihtaa eikä toimittaa ilmoittamatta siitä säilytysyhteisölle tai sille, jolle tehtävät siirretään, ja säilytysyhteisöllä on oltava mahdollisuus saada asianomaiselta kolmannelta osapuolelta viipymättä asiakirjatodisteet kustakin liiketoimesta ja positiosta. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että asianomainen kolmas osapuoli antaa säilytysyhteisölle viipymättä todistukset tai muut asiakirjatodisteet aina, kun varoja myydään tai hankitaan tai toteutetaan yhtiötapahtuma, jonka rahoitusvälineitä lasketaan liikkeeseen, ja vähintään kerran vuodessa.
3. Säilytysyhteisön on joka tapauksessa varmistettava, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalla on käytössä ja että se panee täytäntöön asianmukaiset menettelyt todentaakseen, että sen hoitaman vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hankkimat varat kirjataan asianmukaisesti kyseisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan nimissä, ja tarkastaakseen, että kyseisen sijoitusrahastojen hoitajan kirjanpidossa olevat positiot ja varat, joiden säilytysyhteisö katsoo olevan kyseisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan sijoitusrahastojen hoitajan omistuksessa, ovat yhdenmukaiset. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että kaikki vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoihin liittyvät ohjeet ja olennaiset tiedot lähetetään säilytysyhteisölle, jotta tämä pystyy suorittamaan oman todentamis- tai täsmäytysmenettelynsä.
4. Säilytysyhteisön on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön eskalointimenettely sellaisten tilanteiden varalta, joissa havaitaan poikkeama, mukaan lukien ilmoituksen antaminen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ja toimivaltaisille viranomaisille, jos tilannetta ei voida selvittää ja/tai korjata.
5. Edellä 1-4 kohdassa tarkoitettuja säilytysyhteisön säilytystehtäviä on sovellettava jaotteluperiaatteen perusteella vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan perustamien vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan suorassa tai välillisessä määräysvallassa olevien rahoitusrakenteiden ja/tai oikeudellisten rakenteiden hallussa oleviin kohde-etuutena oleviin varoihin kyseisiin varoihin tehtäviä sijoituksia varten.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua vaatimusta ei sovelleta rahasto-osuusrahastoihin eikä hallinnointi-markkinointirahastoihin, jos kohderahastoilla on säilytysyhteisö, joka hoitaa kyseisen rahaston varoja koskevat omistajuuden todentamis- ja kirjanpitotoiminnot.
91 artikla
Päävälittäjien raportointivelvollisuudet
1. Jos on nimetty päävälittäjä, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että nimeämispäivästä lähtien on voimassa sopimus, jonka nojalla päävälittäjän edellytetään erityisesti antavan säilytysyhteisölle pysyvällä välineellä ilmoituksen, joka sisältää seuraavat tiedot:
a)
3 kohdassa lueteltujen kirjanpitoerien arvo jokaisen pankkipäivän päätteeksi;
b)
yksityiskohtaiset tiedot muista seikoista, jotka ovat tarpeen sen varmistamiseksi, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säilytysyhteisöllä on ajantasaiset ja tarkat tiedot niiden varojen arvosta, joiden säilytys on siirretty direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettu ilmoitus on annettava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säilytysyhteisölle viimeistään sen seuraavan pankkipäivän päättyessä, johon ilmoitus liittyy.
3. Edellä 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettuja kirjanpitoeriä ovat seuraavat:
a)
päävälittäjän vaihtoehtoisen sijoitusrahaston puolesta hallussa pitämien varojen kokonaisarvo, jos säilytystoimintoja siirretään direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti kunkin seuraavista arvo:
i)
vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle annetut käteislainat ja niistä kertynyt korko;
ii)
arvopaperit, jotka vaihtoehtoisen sijoitusrahaston on toimitettava edelleen sen lukuun otettujen avointen lyhyiden positioiden yhteydessä;
iii)
nykyiset selvittämismäärät, jotka vaihtoehtoisen sijoitusrahaston on maksettava mahdollisten futuurisopimusten nojalla;
iv)
lyhyeksimyynnin käteistulot, jotka päävälittäjällä on hallussaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun otettujen lyhyiden positioiden osalta;
v)
käteisvarat, jotka päävälittäjällä on hallussaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun tehtyjen avointen futuurisopimusten osalta. Tämä velvoite täydentää 87 ja 88 artiklan mukaisia velvoitteita;
vi)
laskennalliset sulkeutuvat markkinariskit, jotka liittyvät vaihtoehtoisen sijoitusrahaston lukuun toteutettuihin OTC-liiketoimiin;
vii)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston vakuudelliset kokonaisvelat päävälittäjälle; sekä
viii)
kaikki muut vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon liittyvät varat;
b)
direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan b alakohdassa tarkoitettujen muiden sellaisten varojen arvo, jotka päävälittäjällä on perusarvopapereiden välityssopimuksen nojalla toteutettujen vakuudellisten liiketoimien vakuutena;
c)
sellaisten varojen arvo, joiden osalta päävälittäjä on käyttänyt vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen käyttöoikeutta;
d)
luettelo kaikista laitoksista, joissa päävälittäjällä on tai voi olla vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käteisvaroja tilillä, joka on avattu kyseisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan nimissä direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 7 kohdan mukaisesti.
92 artikla
Valvontatehtävät - yleiset vaatimukset
1. Säilytysyhteisön on arvioitava nimeämishetkellä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston strategia ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan organisaation luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen liittyvät riskit suunnitellakseen valvontamenettelyt, jotka ovat tarkoituksenmukaiset kyseisen sijoitusrahaston ja niiden varojen kannalta, joihin se sijoittaa, ja kyseisten menettelyiden panemiseksi täytäntöön ja soveltamiseksi. Tällaiset menettelyt on päivitettävä säännöllisesti.
2. Hoitaessaan direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan mukaisia valvontatehtäviään säilytysyhteisön on suoritettava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai nimetyn kolmannen osapuolen vastuulla olevien prosessien ja menettelyjen jälkitarkastuksia ja muita tarkastuksia. Säilytysyhteisön on varmistettava kaikissa olosuhteissa, että käytössä on asianmukainen todentamis- ja täsmäytysmenettely, joka pannaan täytäntöön ja jota sovelletaan ja tarkastellaan uudelleen tihein väliajoin. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on varmistettava, että kaikki vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoihin ja toimintoihin liittyvät ohjeet lähetetään säilytysyhteisölle, jotta tämä pystyy suorittamaan oman todentamis- tai täsmäytysmenettelynsä.
3. Säilytysyhteisön on otettava käyttöön selkeä ja kattava eskalointimenettely puuttuakseen tilanteisiin, joissa se havaitsee valvontatehtäviensä hoidon yhteydessä mahdollisia säännönvastaisuuksia, joista on annettava pyynnöstä yksityiskohtaiset tiedot vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toimivaltaisille viranomaisille.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava säilytysyhteisölle sen alkaessa hoitaa tehtäviään ja sen jälkeen jatkuvasti kaikki olennaiset tiedot, jotka säilytysyhteisö tarvitsee noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan mukaisia velvoitteitaan, mukaan lukien tiedot, jotka kolmansien osapuolten on annettava säilytysyhteisölle. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on erityisesti varmistettava, että säilytysyhteisöllä on oikeus tutustua kirjanpitoon ja toimittaa tarkastuksia paikalla vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan tiloissa ja vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan mahdollisesti nimeämien palveluntarjoajien, kuten pesänhoitajien tai ulkopuolisten arvonmäärittäjien, tiloissa ja/tai arvioida pätevien riippumattomien tilintarkastajien tai muiden asiantuntijoiden laatimiin hyväksyttyihin ulkoisiin lausumiin sisältyviä raportteja ja lausuntoja käytössä olevien menettelyjen riittävyyden ja merkityksellisyyden varmistamiseksi.
93 artikla
Merkintää ja lunastuksia koskevat tehtävät
Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan a alakohtaa säilytysyhteisön on täytettävä seuraavat vaatimukset:
1)
Säilytysyhteisön on varmistettava, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja tai nimetty yhteisö on ottanut käyttöön, panee täytäntöön ja soveltaa asianmukaista ja johdonmukaista menettelyä
i)
täsmäyttääkseen merkintätoimeksiannot merkintätulojen kanssa sekä liikkeeseenlaskettujen osuuksien tai osakkeiden lukumäärän vaihtoehtoisen sijoitusrahaston saamien merkintätulojen kanssa;
ii)
täsmäyttääkseen lunastustoimeksiannot maksettujen lunastusten kanssa sekä peruttujen osuuksien tai osakkeiden lukumäärän vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksamien lunastusten kanssa;
iii)
tarkastaakseen säännöllisesti, että täsmäytysmenettely on asianmukainen.
Sovellettaessa i, ii ja iii kohtaa säilytysyhteisön on erityisesti tarkastettava säännöllisesti, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tileillä olevien osuuksien tai osakkeiden kokonaismäärä ja sen rekisterissä olevien liikkeellä olevien osakkeiden tai osuuksien kokonaismäärä ovat johdonmukaiset keskenään.
2)
Säilytysyhteisön on varmistettava ja tarkastettava säännöllisesti, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osakkeiden tai osuuksien myyntiä, liikkeeseenlaskua, takaisinostoa, lunastusta ja peruuttamista koskevat menettelyt ovat kansallisen lainsäädännön sekä kyseisen sijoitusrahaston sääntöjen tai perustamisasiakirjojen mukaiset, ja todennettava menettelyjen tehokas täytäntöönpano.
3)
Säilytysyhteisön tarkastusten toteutusvälin on oltava johdonmukainen merkintöjen ja lunastusten toteutusvälin kanssa.
94 artikla
Osakkeiden/osuuksien arvonmääritystä koskevat tehtävät
1. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan b alakohtaa säilytysyhteisön on
a)
todennettava jatkuvasti, että käyttöön otetaan ja sovelletaan asianmukaisia ja johdonmukaisia menettelyjä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen arvon määrittämiseksi direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden sekä kyseisen sijoitusrahaston sääntöjen ja perustamisasiakirjojen mukaisesti; sekä
b)
varmistettava, että arvonmäärityspolitiikat ja -menettelyt pannaan tehokkaasti täytäntöön ja että niitä tarkastellaan säännöllisesti uudelleen.
2. Säilytysyhteisön menettelyjen toteutusvälin on oltava johdonmukainen direktiivin 2011/61/EU 19 artiklassa ja sen täytäntöönpanotoimenpiteissä määritellyn vaihtoehtoisen sijoitusrahaston arvonmääritysvälin kanssa.
3. Jos säilytysyhteisö katsoo, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osakkeiden tai osuuksien arvon laskentaa ei ole suoritettu sovellettavan lainsäädännön tai kyseisen sijoitusrahaston sääntöjen tai direktiivin 2011/61/EU 19 artiklan mukaisesti, sen on ilmoitettava asiasta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ja/tai kyseiselle sijoitusrahastolle sekä varmistettava kyseisen sijoitusrahaston sijoittajien parhaan edun mukaisen korjaustoimen oikea-aikainen toteutus.
4. Jos on nimetty ulkopuolinen arvonmäärittäjä, säilytysyhteisön on tarkastettava, että kyseisen arvonmäärittäjän nimitys on tapahtunut direktiivin 2011/61/EU ja sen täytäntöönpanotoimenpiteiden mukaisesti.
95 artikla
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan antamien ohjeiden noudattamista koskevat tehtävät
Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan c alakohtaa säilytysyhteisön on vähintään
a)
otettava käyttöön ja pantava täytäntöön asianmukaiset menettelyt todentaakseen, että vaihtoehtoinen sijoitusrahasto ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja noudattavat sovellettavia lakeja ja asetuksia sekä kyseisen sijoitusrahaston sääntöjä ja perustamisasiakirjoja. Säilytysyhteisön on seurattava erityisesti sitä, noudattaako vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sen tarjousasiakirjoissa asetettuja sijoitusrajoituksia ja vivutusrajoja. Kyseisten menettelyjen on oltava oikeassa suhteessa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston luonteeseen, laajuuteen ja monitahoisuuteen;
b)
otettava käyttöön ja pantava täytäntöön eskalointimenettely, jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on rikkonut a kohdassa tarkoitettuja rajoja tai rajoituksia.
96 artikla
Liiketoimien oikea-aikaista selvittämistä koskevat tehtävät
1. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan d alakohtaa säilytysyhteisön on otettava käyttöön menettely sellaisten tilanteiden havaitsemiseksi, joissa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan varoja koskeviin toimiin liittyviä maksuja ei suoriteta kyseiselle sijoitusrahastolle yleensä käytössä olevissa määräajoissa, ilmoitettava asiasta kyseiselle sijoitusrahastojen hoitajalle ja, jos tilannetta ei ole korjattu, pyydettävä vastapuolta palauttamaan mahdollisuuksien mukaan rahoitusvälineet.
2. Jos liiketoimia ei toteuteta säännellyillä markkinoilla, yleensä käytössä olevat määräajat on arvioitava liiketoimiin (OTC-johdannaissopimuksiin taikka kiinteistöomaisuuteen tai yksityisiin yrityksiin tehtäviin sijoituksiin) liittyvien edellytysten kannalta.
97 artikla
Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tulonjakoon liittyvät tehtävät
1. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 9 kohdan e alakohtaa säilytysyhteisön on
a)
varmistettava, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ilmoittamat nettotulot lasketaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöjen, perustamisasiakirjojen ja sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti;
b)
varmistettava asianmukaisten toimenpiteiden toteuttaminen, jos vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tilintarkastajat ovat esittäneet varaumia tilinpäätöksessä. Vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava säilytysyhteisölle kaikki tilinpäätöksessä esitettyjä varaumia koskevat tiedot; sekä
c)
tarkastettava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ilmoittamien osinkomaksujen ja tarvittaessa voitonjako-osuuden täydellisyys ja oikeellisuus.
2. Jos säilytysyhteisö katsoo, ettei tulojen laskentaa ole suoritettu sovellettavan lainsäädännön tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sääntöjen tai perustamisasiakirjojen mukaisesti, sen on ilmoitettava asiasta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle ja/tai vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle sekä varmistettava kyseisen sijoitusrahaston sijoittajien parhaan edun mukaisen korjaustoimen oikea-aikainen toteutus.
98 artikla
Asianmukainen huolellisuus
1. Täyttääkseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan c alakohdassa säädetyt velvoitteensa säilytysyhteisön on pantava täytäntöön dokumentoitu asianmukaista huolellisuutta koskeva menettely sen, jolle tehtävät siirretään, valintaa ja jatkuvaa valvontaa varten ja sovellettava tätä menettelyä. Menettelyä on tarkasteltava uudelleen säännöllisesti, vähintään kerran vuodessa, ja se on asetettava pyynnöstä toimivaltaisten viranomaisten saataville.
2. Valitessaan ja nimetessään kolmannen osapuolen, jolle siirretään säilytystoimintoja direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti, säilytysyhteisön on noudatettava kaikkea asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta sen varmistamiseksi, että rahoitusvälineiden antaminen kyseisen kolmannen osapuolen säilytettäväksi tarjoaa riittävän suojatason. Sen on vähintään
a)
arvioitava sääntelykehystä ja oikeudellista kehystä, mukaan lukien maariski, säilytysriski ja kolmannen osapuolen sopimusten täytäntöönpanokelpoisuus. Arvioinnin on erityisesti mahdollistettava se, että säilytysyhteisö voi määrittää, millaisia vaikutuksia kolmannen osapuolen maksukyvyttömyydellä olisi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoihin ja oikeuksiin. Jos säilytysyhteisö saa tietoonsa, että varojen erottaminen ei ole riittävä toimenpide maksukyvyttömyydeltä suojautumisen varmistamiseksi kolmannen osapuolen sijoittautumismaan lainsäädäntöön liittyvistä syistä, sen on ilmoitettava siitä välittömästi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle;
b)
arvioitava, ovatko kolmannen osapuolen käytännöt, menettelyt ja sisäiset tarkastukset riittävät sen varmistamiseksi, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai sen lukuun toimivan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan rahoitusvälineet ovat korkeatasoisen varovaisuuden ja suojelun kohteena;
c)
arvioitava, ovatko kolmannen osapuolen talous ja maine riittävät sille siirrettyjen tehtävien kannalta. Kyseisen arvioinnin on perustuttava mahdolliselta kolmannelta osapuolelta saatuihin tietoihin sekä tarvittaessa muihin tietoihin;
d)
varmistettava, että kolmannella osapuolella on riittävät toiminnalliset ja teknologiset valmiudet, jotta sille siirretyille säilytystehtäville voidaan taata tyydyttävä suoja- ja turvataso.
3. Säilytysyhteisön on noudatettava kaikkea asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta tarkastellessaan säännöllisesti uudelleen ja valvoessaan jatkuvasti kolmatta osapuolta sen varmistamiseksi, että kolmas osapuoli täyttää edelleen tämän artiklan 1 kohdassa säädetyt perusteet ja direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan d alakohdassa säädetyt edellytykset. Tätä varten säilytysyhteisön on vähintään
a)
valvottava kolmannen osapuolen toiminnan tuloksia ja sitä, kuinka hyvin se noudattaa säilytysyhteisön standardeja;
b)
varmistettava, että kolmas osapuoli toimii erittäin huolellisesti ja varovaisesti hoitaessaan säilytystehtäviään ja erityisesti, että se erottelee rahoitusvälineet tosiasiallisesti 99 artiklan mukaisesti;
c)
tarkasteltava uudelleen säilytysriskejä, joita liittyy päätökseen varojen uskomisesta kolmannen osapuolen säilytettäväksi, ja ilmoitettava vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle viipymättä kyseisissä riskeissä tapahtuvista muutoksista. Kyseisen arvioinnin on perustuttava kolmannelta osapuolelta saatuihin tietoihin sekä tarvittaessa muihin tietoihin. Uudelleentarkastelua on tihennettävä ja sen soveltamisalaa on laajennettava markkinahäiriöiden aikana tai kun on havaittu riski. Jos säilytysyhteisö saa tietoonsa, että varojen erottaminen ei enää ole riittävä toimenpide maksukyvyttömyydeltä suojautumisen varmistamiseksi kolmannen osapuolen sijoittautumismaan lainsäädäntöön liittyvistä syistä, sen on ilmoitettava siitä välittömästi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle.
4. Jos kolmas osapuoli siirtää edelleen jonkin sille siirretyistä toiminnoista, 1, 2 ja 3 kohdassa säädettyjä edellytyksiä ja perusteita sovelletaan soveltuvin osin.
5. Säilytysyhteisön on valvottava direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 4 kohdan noudattamista.
6. Säilytysyhteisön on laadittava valmiussuunnitelmia kaikille markkinoille, joille se nimeää direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti kolmannen osapuolen hoitamaan säilytystehtäviä. Tällaisen valmiussuunnitelman on sisällettävä mahdollisen vaihtoehtoisen palveluntarjoajan tunnistetiedot.
7. Säilytysyhteisön on toteutettava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston ja sen sijoittajien parhaan edun mukaisia toimenpiteitä, mukaan lukien sopimuksen päättäminen, jos se, jolle tehtävät siirretään, ei enää noudata vaatimuksia.
99 artikla
Varojen erottelemista koskeva velvoite
1. Jos säilytystoiminnot on siirretty kokonaan tai osittain kolmannelle osapuolelle, säilytysyhteisön on varmistettava, että kolmas osapuoli, jolle säilytystoiminnot siirretään direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan nojalla, toimii direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan d alakohdan iii alakohdassa säädetyn varojen erottelemista koskevan velvoitteen mukaisesti todentamalla, että kolmas osapuoli
a)
huolehtii tarvittavasta kirjanpidosta ja tileistä siten, että se voi milloin tahansa viipymättä erottaa säilytysyhteisön asiakkaina olevien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen varat omista varoistaan, muiden asiakkaidensa varoista, säilytysyhteisön omaan lukuunsa hallussa pitämistä varoista sekä sellaisten säilytysyhteisön asiakkaiden varoista, jotka eivät ole vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja;
b)
hoitaa kirjanpitoa ja tilejä siten, että niiden oikeellisuus ja erityisesti niiden vastaavuus suhteessa säilytysyhteisön asiakkaiden lukuun säilytettäviin varoihin voidaan varmistaa;
c)
tekee säännöllisesti täsmäytyksiä sisäisten tiliensä ja kirjanpitonsa sekä sellaisen kolmannen osapuolen tilien ja kirjanpidon välillä, jolle se on siirtänyt säilytystoimintoja direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan kolmannen alakohdan mukaisesti;
d)
ottaa käyttöön riittävät organisatoriset järjestelyt, joilla voidaan minimoida riski rahoitusvälineistä tai niihin liittyvistä oikeuksista aiheutuvista tappioista tai rahoitusvälineiden tai niihin liittyvien oikeuksien pienenemisestä rahoitusvälineiden väärinkäytön, petosten, heikon hallinnon, riittämättömän rekisteröinnin tai huolimattomuuden vuoksi;
e)
jos kolmas osapuoli on direktiivin 2006/73/EY 18 artiklan 1 kohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitettu yhteisö, joka on sellaisen tehokkaan toiminnan vakautta koskevan säätelyn ja valvonnan alainen, joka vastaa vaikutuksiltaan unionin lainsäädäntöä ja jonka täytäntöönpanoa valvotaan tehokkaasti, säilytysyhteisön on toteutettava tarvittavat toimenpiteet varmistaakseen, että vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käteisvarat pidetään tilillä tai tileillä direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 7 kohdan mukaisesti.
2. Jos säilytysyhteisö on siirtänyt säilytystoimintonsa kolmannelle osapuolelle direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti, valvonnalla, jolla selvitetään, kuinka hyvin kolmas osapuoli noudattaa varojen erottelemista koskevia velvoitteitaan, on varmistettava, että säilytysyhteisön asiakkaille kuuluvat rahoitusvälineet suojataan kyseisen kolmannen osapuolen mahdolliselta maksukyvyttömyydeltä. Jos sovellettavasta lainsäädännöstä ja erityisesti omaisuus- tai maksukyvyttömyyssäännöksistä seuraa, että 1 kohdassa säädetyt vaatimukset eivät riitä kyseisen tavoitteen saavuttamiseksi, säilytysyhteisön on arvioitava, mitä lisäjärjestelyjä sen on tehtävä minimoidakseen rahoitusvälineiden menettämisen riskin ja pitääkseen yllä riittävää suojatasoa.
3. Edellä olevaa 1 ja 2 kohtaa sovelletaan soveltuvin osin, kun kolmas osapuoli, jolle säilytystoimintoja siirretään direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan mukaisesti, on päättänyt siirtää kaikki säilytystoimintonsa tai osan niistä toiselle kolmannelle osapuolelle direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 11 kohdan kolmannen alakohdan nojalla.
4 JAKSO
Rahoitusvälineistä aiheutuva tappio, vastuusta vapautuminen ja objektiiviset perusteet
(direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 ja 13 kohta)
100 artikla
Säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutuva tappio
1. Direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdassa tarkoitetun säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutuneen tappion katsotaan tapahtuneen, kun jokin seuraavista edellytyksistä täyttyy suhteessa säilytysyhteisön tai kolmannen osapuolen, jolle säilytettävinä olevien rahoitusvälineiden säilyttäminen on siirretty, säilyttämään rahoitusvälineeseen:
a)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston väitetty omistusoikeus osoitetaan pätemättömäksi, koska se on joko lakannut olemasta olemassa tai sitä ei ole koskaan ollut olemassa;
b)
vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on menettänyt lopullisesti omistusoikeutensa rahoitusvälineeseen;
c)
vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on lopullisesti kykenemätön ottamaan rahoitusvälinettä suoraan tai välillisesti haltuunsa.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja toteaa rahoitusvälineestä aiheutuneen tappion noudattaen toimivaltaisten viranomaisten käytettävissä helposti olevaa dokumentoitua prosessia. Kun tappio on todettu, siitä on ilmoitettava välittömästi sijoittajille pysyvällä välineellä.
3. Säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä ei katsota aiheutuneen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdassa tarkoitettua tappiota, jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on menettänyt lopullisesti omistusoikeutensa tiettyyn rahoitusvälineeseen, joka korvataan kuitenkin toisella rahoitusvälineellä tai -välineillä tai muunnetaan toiseksi rahoitusvälineeksi tai -välineiksi.
4. Jos kolmas osapuoli, jolle säilytettävänä olevien rahoitusvälineiden säilytys on siirretty, muuttuu maksukyvyttömäksi, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on todettava säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutunut tappio välittömästi sen jälkeen kun 1 kohdassa luetellut edellytykset täyttyvät varmuudella.
Varmuus siitä, täyttyykö jokin 1 kohdassa vahvistetuista edellytyksistä, on saatava viimeistään maksukyvyttömyysmenettelyn päättyessä. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan ja säilytysyhteisön on seurattava maksukyvyttömyysmenettelyä tiiviisti määrittääkseen, ovatko kolmannelle osapuolelle, jolle rahoitusvälineiden säilytys on siirretty, uskotut rahoitusvälineet menetetty tosiasiallisesti kokonaisuudessaan vai vain osa niistä.
5. Säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutuva tappio on todettava riippumatta siitä, johtuvatko 1 kohdassa luetellut edellytykset petoksesta, huolimattomuudesta taikka muusta tahallisesta tai tahattomasta käyttäytymisestä.
101 artikla
Vapautuminen vastuusta direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdan nojalla
1. Säilytysyhteisöä ei aseteta vastuuseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 12 kohdan toisen alakohdan nojalla edellyttäen, että se voi osoittaa kaikkien seuraavien edellytysten täyttyvän:
a)
tappion aiheuttanut tapahtuma ei johdu säilytysyhteisön tai kolmannen osapuolen, jolle direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan a alakohdan mukaisesti säilytettävinä olevien rahoitusvälineiden säilytys on siirretty, teosta eikä laiminlyönnistä;
b)
säilytysyhteisön ei olisi voitu kohtuudella odottaa estävän tappion aiheuttanutta tapahtumaa, vaikka se oli toteuttanut kaikki huolelliselle säilytysyhteisölle alan yleisen käytännön mukaisesti kuuluvat varotoimenpiteet;
c)
säilytysyhteisö ei olisi voinut estää tappiota huolimatta asianmukaisen huolellisuuden tiukasta ja kattavasta noudattamisesta.
Tämän edellytyksen voidaan katsoa täyttyvän, kun säilytysyhteisö on varmistanut, että säilytysyhteisö ja kolmas osapuoli, jolle direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan a alakohdan mukaisesti säilytettävinä olevien rahoitusvälineiden säilytys on siirretty, ovat toteuttaneet kaikki seuraavat toimet:
i)
sellaisten rakenteiden ja menettelyjen käyttöönotto, täytäntöönpano, soveltaminen ja ylläpito sekä sellaisen asiantuntemuksen varmistaminen, jotka ovat riittäviä ja oikeassa suhteessa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varojen luonteeseen ja monitahoisuuteen ja joilla voidaan havaita riittävän ajoissa ja seurata jatkuvasti ulkopuolisia tapahtumia, jotka saattavat johtaa säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutuvaan tappioon;
ii)
jatkuva arviointi siitä, liittyykö johonkin i kohdassa mainituista tapahtumista merkittävä riski säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutuvasta tappiosta;
iii)
tietojen antaminen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajalle havaituista merkittävistä riskeistä ja tarvittaessa asianmukaisten toimien toteuttaminen säilytettävinä olevista rahoitusvälineistä aiheutuvien tappioiden estämiseksi tai niiden vaikutusten lieventämiseksi, jos on havaittu tosiasiallisia tai mahdollisia ulkopuolisia tapahtumia, joihin uskotaan liittyvän merkittävä riski säilytettävänä olevasta rahoitusvälineestä aiheutuvasta tappiosta.
2. Edellä 1 kohdan a ja b alakohdassa tarkoitettujen vaatimusten voidaan katsoa täyttyvän seuraavissa olosuhteissa:
a)
ihmisen hallinnan tai vaikutusvallan ulkopuolella olevat luonnontapahtumat;
b)
hallituksen tai hallintoelimen, mukaan lukien mikä tahansa tuomioistuin, hyväksymä laki, asetus, päätös tai määräys, joka vaikuttaa säilytettävänä oleviin rahoitusvälineisiin;
c)
sota, mellakat tai muut merkittävät mullistukset.
3. Edellä 1 kohdan a ja b alakohdassa tarkoitettujen vaatimusten ei katsota täyttyvän tilanteissa, joissa on kyse kirjanpitovirheestä, toimintahäiriöstä, petoksesta tai varojen erottelemista koskevien vaatimusten laiminlyönneistä säilytysyhteisön tai sellaisen kolmannen osapuolen tasolla, jolle direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 8 kohdan a alakohdan mukaisesti säilytettävinä olevien rahoitusvälineiden säilytys on siirretty.
4. Tätä artiklaa sovelletaan soveltuvin osin siihen, jolle tehtävät siirretään, kun säilytysyhteisö on siirtänyt vastuunsa sopimuksella direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 13 ja 14 kohdan mukaisesti.
102 artikla
Objektiiviset perusteet säilytysyhteisön vapautumiselle vastuustaan
1. Objektiivisten perusteiden, joita sovelletaan vastuusta vapautumiseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 13 kohdan nojalla, on oltava
a)
rajattuja tietylle toiminnalle ominaisiin täsmällisiin ja konkreettisiin olosuhteisiin;
b)
johdonmukaisia säilytysyhteisön politiikan ja päätösten kanssa.
2. Objektiiviset perusteet on määritettävä joka kerta, kun säilytysyhteisö aikoo vapautua vastuustaan.
3. Säilytysyhteisöllä katsotaan olevan objektiiviset perusteet vastuusta vapautumiseen direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 13 kohdan mukaisesti, kun se voi osoittaa, ettei sillä ollut muuta vaihtoehtoa kuin siirtää säilytystehtävänsä kolmannelle osapuolelle. Tilanne on tällainen erityisesti silloin, kun
a)
kolmannen maan lainsäädännössä edellytetään, että paikallinen yhteisö säilyttää tiettyjä rahoitusvälineitä ja direktiivin 2011/61/EU 21 artiklan 1 kohdassa säädetyt siirtoperusteet täyttäviä paikallisia yhteisöjä on olemassa; tai
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja vaatii sijoituksen säilyttämistä tietyllä oikeudenkäyttöalueella huolimatta varoituksista, joita säilytysyhteisö esittää tähän liittyvästä suuremmasta riskistä.
V LUKU
AVOIMUUTTA KOSKEVAT VAATIMUKSET, VIVUTUS, KOLMANSIIN MAIHIN LIITTYVÄT SÄÄNNÖT JA VAIHTOEHTOISTEN SIJOITUSRAHASTOJEN HOITAJIEN TOIMINNASTA AIHEUTUVIA MAHDOLLISIA SEURAUKSIA KOSKEVIEN TIETOJEN VAIHTO
1 JAKSO
Vuosikertomus, tiedonantovelvollisuus sijoittajia kohtaan ja raportointi toimivaltaisille viranomaisille
(direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 2 kohdan a-e alakohta, 23 artiklan 4 kohta ja 24 artiklan 1 kohta)
103 artikla
Vuosikertomusta koskevat yleiset periaatteet
Kaikki vuosikertomuksessa annettavat tiedot, mukaan lukien tässä jaksossa mainitut tiedot, on esitettävä tavalla, jolla varmistetaan olennaisen tärkeiden, luotettavien, vertailukelpoisten ja selkeiden tietojen saatavuus. Vuosikertomuksessa on oltava tiedot, jotka sijoittajat tarvitsevat tietyn vaihtoehtoisen sijoitusrahaston rakenteista.
104 artikla
Taseen tai varoja ja velkoja koskevan selvityksen sekä tuloslaskelman sisältö ja muoto
1. Taseessa tai varoja ja velkoja koskevassa selvityksessä on oltava vähintään seuraavat tiedot ja kohde-etuutena olevat tase-erät direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 2 kohdan a alakohdan mukaisesti:
a)
varat, jotka kattavat vaihtoehtoisen sijoitusrahaston määräysvallassa aikaisempien tapahtumien seurauksena olevat resurssit, joista vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle odotetaan koituvan taloudellista hyötyä tulevaisuudessa. Varat on eriteltävä tarkemmin seuraavien tase-erien mukaan:
i)
sijoitukset, mukaan lukien muun muassa velkapaperit ja osakkeet, kiinteistöt ja muu varallisuus sekä johdannaiset;
ii)
rahavarat, mukaan lukien muun muassa käteisvarat, avistatili ja vaatimukset täyttävät lyhytaikaiset likvidit sijoitukset;
iii)
saamiset, mukaan lukien muun muassa osinko- ja korkosaamiset, saamiset myydyistä sijoituksista, välittäjiltä ja ennakkomaksuista, mukaan lukien muun muassa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston kuluihin liittyvät ennakkomaksut;
b)
velat, joita ovat aikaisempien tapahtumien seurauksena vaihtoehtoiselle sijoitusrahastolle syntyneet olemassa olevat velvoitteet, joiden täyttämisen odotetaan johtavan taloudellista hyötyä ilmentävien resurssien siirtymiseen pois kyseisestä sijoitusrahastosta. Velat on eriteltävä tarkemmin seuraavien tase-erien mukaan:
i)
maksettavat, mukaan lukien muun muassa sijoitusten oston tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osuuksien tai osakkeiden lunastuksen yhteydessä maksettavat määrät sekä välittäjille suoritettavat määrät, ja siirtovelat, mukaan lukien muun muassa hoitomaksuihin, neuvontapalvelumaksuihin, tulosperusteisiin palkkioihin, korkoihin ja muihin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminnasta kertyneisiin kuluihin liittyvät velat;
ii)
lainat, mukaan lukien muun muassa pankeille ja muille vastapuolille maksettavat määrät;
iii)
muut velat, mukaan lukien muun muassa määrät, jotka on suoritettava vastapuolille lainattujen arvopapereiden vastineeksi annetuista vakuuksista, siirtosaamiset sekä maksettavat osingot ja voitonjaot;
c)
nettovarat edustavat oikeutta osuuteen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoista sen kaikkien velkojen vähentämisen jälkeen.
2. Tuloslaskelmassa on oltava vähintään seuraavat tiedot ja kohde-etuutena olevat tase-erät:
a)
tuotot edustavat tilikauden aikana tapahtuvia taloudellisen hyödyn lisäyksiä, jotka toteutuvat varojen lisääntymisenä tai arvonnousuna taikka velkojen vähentymisenä ja johtavat nettovarojen lisäykseen, joka on muusta kuin sijoittajien rahoitusosuuksista johtuvaa. Tuotot on eriteltävä tarkemmin seuraavien tase-erien mukaan:
i)
sijoitustoiminnan tuotot, jotka voidaan eritellä tarkemmin seuraavien tase-erien mukaan:
-
osinkotuotot, jotka liittyvät oman pääoman ehtoisista sijoituksista saataviin osinkoihin, joihin vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla on oikeus,
-
korkotuotot, jotka liittyvät vieraan pääoman ehtoisista sijoituksista ja käteisvaroista saatavaan korkoon, johon vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla on oikeus,
-
vuokratuotot, jotka liittyvät kiinteistösijoituksista saataviin vuokratuottoihin, joihin vaihtoehtoisella sijoitusrahastolla on oikeus;
ii)
realisoituneet voitot sijoituksista, jotka edustavat sijoituksista saatavia voittoja;
iii)
realisoitumattomat voitot sijoituksista, jotka edustavat sijoitusten arvonkorotuksesta saatavia voittoja; sekä
iv)
muut tuotot, mukaan lukien muun muassa lainaksi annetuista arvopapereista kertyvistä maksuista ja muista lähteistä saatavat tuotot;
b)
kulut edustavat tilikauden aikana tapahtuvia taloudellisen hyödyn vähennyksiä, jotka toteutuvat varojen siirtymisenä pois yrityksestä tai niiden arvon vähenemisenä taikka velkojen lisääntymisenä ja johtavat nettovarojen vähennykseen, joka on muuta kuin sijoittajille tapahtuvasta voitonjaosta johtuvaa. Kulut on eriteltävä tarkemmin seuraavien tase-erien mukaan:
-
sijoitusneuvonta- tai sijoitusten hoitomaksut, jotka edustavat neuvontapalveluntarjoajalla tai vaihtoehtoisten sijoitusrahaston hoitajalle suoritettavia sopimusperusteisia maksuja,
-
muut kulut, mukaan lukien muun muassa hallinnolliset maksut, asiantuntijapalkkiot, säilytyspalkkiot ja korot. Luonteeltaan olennaiset yksittäiset erät olisi ilmoitettava erikseen,
-
realisoituneet tappiot sijoituksista, jotka edustavat sijoituksista aiheutuvia tappioita;
-
realisoitumattomat tappiot sijoituksista, jotka edustavat sijoitusten uudelleenarvostuksesta aiheutuvia tappioita;
c)
nettotulot tai -menot, jotka edustavat mahdollista tulojen ja menojen erotusta.
3. Tase-erien kaavan, nimikkeiden ja ilmaisujen on oltava johdonmukaisia vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon sovellettavien tilinpäätösstandardien tai sen käyttöön ottamien sääntöjen kanssa, ja niiden on oltava kyseisen sijoitusrahaston sijoittautumispaikassa sovellettavan lainsäädännön mukaiset. Tase-eriä voidaan muuttaa tai laajentaa sen varmistamiseksi, että ne noudattavat edellä mainittuja standardeja, sääntöjä ja säännöksiä.
4. Taseessa on esitettävä muita eriä, otsikkoja ja välisummia silloin, kun tällä on merkitystä käsityksen saamiseksi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston taloudellisesta tuloksesta taseen tai varoja ja velkoja koskevan selvityksen perusteella tai kyseisen sijoitusrahaston taloudellisesta asemasta tuloslaskelman sisällön ja muodon perusteella. Mahdolliset lisätiedot on esitettävä tilinpäätöksen liitetiedoissa. Liitetietojen tarkoituksena on sanallisten kuvausten tai erittelyjen esittäminen kyseisiin ensisijaisiin laskelmiin sisältyvistä eristä sekä tietojen antaminen eristä, jotka eivät täytä edellytyksiä niiden kirjaamiseksi kyseisiin laskelmiin.
5. Kaikki olennaiset samankaltaisten erien muodostamat ryhmät on esitettävä tilinpäätöksessä erillisinä. Olennaiset yksittäiset erät on ilmoitettava. Olennaisuutta on arvioitava käyttöön otetun tilinpitokehikon vaatimusten perusteella.
6. Erien esitystapa ja ryhmittely taseessa tai varoja ja velkoja koskevassa selvityksessä on pidettävä ennallaan raportointi- tai tilikaudelta toiselle, jollei ole ilmeistä, että toinen esitys- tai ryhmittelytapa olisi tarkoituksenmukaisempi, kuten silloin, kun sijoitusstrategiassa tapahtuva muutos aiheuttaa muutoksia kaupankäyntimalleissa, tai jos tilinpäätösstandardissa on edellytetty esitystavan muutosta.
7. Liitteessä IV vahvistettujen tuloslaskelman sisällön ja muodon osalta kaikki tuotto- ja kuluerät on vahvistettava tuloslaskelmassa tietyllä jaksolla, jollei vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käyttöön ottamassa tilinpäätösstandardissa toisin edellytetä.
105 artikla
Tilikauden toimintakertomus
1. Tilikauden toimintakertomuksessa on oltava vähintään
a)
katsaus sijoitustoimintaan vuoden tai kauden aikana taikka katsaus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitussalkkuun vuoden tai kauden lopussa;
b)
katsaus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminnan tuloksiin vuoden tai kauden aikana;
c)
sellaiset jäljempänä määritellyt olennaiset muutokset direktiivin 2011/61/EU 23 artiklassa lueteltuihin tietoihin, joita ei esitetä jo tilinpäätöksessä.
2. Toimintakertomuksessa on oltava oikeudenmukainen ja tasapainoinen kuvaus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminnasta ja tuloksista sekä myös kuvaus tärkeimmistä riskeistä ja sijoituksista tai kyseisen sijoitusrahaston mahdollisesti kohtaamista taloudellisista epävarmuustekijöistä.
3. Siltä osin kuin se on tarpeen käsityksen saamiseksi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitustoiminnasta tai sen tuloksista analyysissa on oltava kyseisen sijoitusrahaston kannalta merkitykselliset keskeiset taloudelliset ja muut kuin taloudelliset suoritusindikaattorit Toimintakertomuksessa annettavien tietojen on oltava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittautumismaan kansallisten sääntöjen mukaisia.
4. Tilinkauden toimintakertomuksessa olevien tietojen on sisällyttävä johdon tai sijoitusten hoitajien raporttiin siltä osin kuin ne esitetään yleensä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tilinpäätöksen yhteydessä.
106 artikla
Olennaiset muutokset
1. Tiedoissa tapahtuneet muutokset on katsottava direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 2 kohdan d alakohdassa tarkoitetuiksi olennaisiksi muutoksiksi, jos on erittäin todennäköistä, että järkevä sijoittaja harkitsisi uudelleen sijoitustaan vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon saatuaan tiedon muuttuneista tiedoista, mukaan lukien tilanteet, joissa kyseiset tiedot voisivat vaikuttaa sijoittajan kykyyn käyttää sijoitukseensa liittyviä oikeuksiaan tai vahingoittaisi muulla tavalla vaihtoehtoisen sijoitusrahaston yhden tai useamman sijoittajan etuja.
2. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 2 kohdan d alakohtaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on arvioitava muutoksia mainitun direktiivin 23 artiklassa tarkoitettuihin tietoihin tilikauden aikana tämän artiklan 1 kohdan mukaisesti.
3. Tiedot on annettava vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käyttöön ottamien tilinpäätösstandardien ja -sääntöjen vaatimusten mukaisesti ja samaan aikaan on esitettävä kuvaus muutosten mahdollisista tai ennakoiduista vaikutuksista kyseiseen sijoitusrahastoon ja/tai sen sijoittajiin. Lisätietoja on annettava silloin, kun tilinpäätösstandardien ja -sääntöjen erityisvaatimusten noudattaminen ei riitä antamaan sijoittajille valmiuksia ymmärtää muutoksen vaikutuksia.
4. Jos tiedot, jotka edellytetään annettaviksi 1 kohdan mukaisesti, eivät kuulu vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon sovellettavien tilinpäätösstandardien tai sen tilinpäätössääntöjen soveltamisalaan, on esitettävä kuvaus olennaisesta muutoksesta sekä sen mahdollisista tai ennakoiduista vaikutuksista kyseiseen sijoitusrahastoon ja/tai sen sijoittajiin.
107 artikla
Palkka- ja palkkiotiedot
1. Kun annetaan direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 2 kohdan e alakohdassa edellytetyt tiedot, on määritettävä, liittyykö palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärä johonkin seuraavista:
a)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan koko henkilöstölle maksettujen palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärä sekä edunsaajien lukumäärä;
b)
vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan sen henkilöstön palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärä, joka osallistuu kokonaan tai osittain vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toimintaan, sekä edunsaajien lukumäärä;
c)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osuudeksi katsottava osuus vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan henkilöstön palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärästä sekä edunsaajien lukumäärä.
2. Tarvittaessa tilikauden palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärässä on mainittava myös vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksama voitonjako-osuus.
3. Jos tiedot annetaan vaihtoehtoisen sijoitusrahastojen hoitajan tasolla, niistä on esitettävä erittely tai jaottelu kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta siltä osin kuin sijoitusrahastokohtaisia tietoja on olemassa tai helposti saatavilla. Tällöin on esitettävä lisäksi kuvaus siitä, kuinka erittely tai jaottelu on suoritettu.
4. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava yleisiä tietoja asianomaisiin henkilöstöryhmiin sovellettavista palkka- ja palkkiopolitiikan sekä -käytäntöjen taloudellisista ja muista kuin taloudellisista perusteista, jotta sijoittajat voivat arvioida luotuja kannustimia. Direktiivin 2011/61/EU liitteessä II vahvistettujen periaatteiden mukaisesti vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on annettava vähintään tiedot, jotka ovat tarpeen käsityksen saamiseksi vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilista ja toimenpiteistä, joita se toteuttaa eturistiriitojen välttämiseksi ja hallitsemiseksi.
108 artikla
Tietojen säännöllinen antaminen sijoittajille
1. Direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdassa tarkoitetut tiedot on esitettävä selkeästi ja ymmärrettävästi.
2. Kun annetaan tietoja sellaisten varojen prosenttiosuudesta vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoista, joihin sovelletaan niille ominaisen heikon maksuvalmiuden vuoksi erityisjärjestelyjä direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan a alakohdan mukaisesti, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on
a)
esitettävä katsaus käytössä olevista erityisjärjestelyistä, mukaan lukien tieto siitä, liittyvätkö ne side pockets -järjestelyihin, lunastusrajoihin tai muihin samankaltaisiin järjestelyihin, erityisjärjestelyjen soveltamisalaan kuuluviin varoihin sovellettavat arvonmääritysmenetelmät sekä se, kuinka hoitopalkkioita ja tulosperusteisia palkkioita sovelletaan kyseisiin varoihin;
b)
annettava nämä tiedot osana vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöllistä raportointia sijoittajille, kuten kyseisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjoissa edellytetään, tai samanaikaisesti esitteen ja tarjousasiakirjan kanssa sekä - vähintään - samaan aikaan kuin vuosikertomus asetetaan saataville direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 1 kohdan mukaisesti.
Niiden varojen prosenttiosuus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoista, joihin sovelletaan 1 artiklan 5 kohdan määritelmän mukaisia erityisjärjestelyjä, on laskettava erityisjärjestelyjen kohteina olevien varojen nettoarvona jaettuna kyseisen sijoitusrahaston nettoarvolla.
3. Direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan b alakohdan mukaisten vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiuden hallitsemista koskevien uusien järjestelyjen osalta vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on
a)
ilmoitettava sijoittajille kunkin sellaisen hoitamansa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta, joka ei ole vivuttamaton suljettu vaihtoehtoinen sijoitusrahasto, kaikista muutoksista, joita ne tekevät direktiivin 2011/61/EU 16 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuihin maksuvalmiudenhoitojärjestelmiin ja -menettelyihin ja jotka ovat 106 artiklan 1 kohdan mukaisia olennaisia muutoksia;
b)
ilmoitettava sijoittajille välittömästi, jos ne aktivoivat lunastusrajoja, side pocket -järjestelyjä tai samankaltaisia erityisjärjestelyjä tai jos ne päättävät keskeyttää lunastukset;
c)
esitettävä katsaus maksuvalmiutta koskeviin järjestelyihin tehdyistä muutoksista riippumatta siitä, onko kyse erityisjärjestelyistä. Mukaan on tarvittaessa liitettävä ehdot, joiden täyttyessä lunastukset ovat sallittuja, ja olosuhteet, joilla määritetään, milloin varainhoidossa noudatetaan harkinnanvaraisuutta. Mukaan on liitettävä myös äänioikeuksien käyttöä koskevat rajoitukset tai muut käytettävissä olevat rajoitukset, mahdollisen myyntirajoituksen pituus tai lunastusrajoja ja keskeytyksiä koskevat etusija- tai määräsuhdemääräykset.
4. Direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti annettavissa tiedoissa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston riskiprofiilista on kuvailtava
a)
toimenpiteitä, joilla arvioidaan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston salkun herkkyyttä kaikkein merkityksellisimmille riskeille, joita kyseiseen sijoitusrahastoon kohdistuu tai voisi kohdistua;
b)
sitä, ovatko vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan asettamat riskirajat ylittyneet tai todennäköisesti ylittymässä, ja jos riskirajat ovat ylittyneet, kuvaus olosuhteista, joissa ylittyminen tapahtui, ja toteutetuista korjaustoimenpiteistä.
Tiedot on annettava osana vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöllistä raportointia sijoittajille, kuten kyseisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjoissa edellytetään, tai samanaikaisesti esitteen ja tarjousasiakirjan kanssa sekä - vähintään - samaan aikaan kuin vuosikertomus asetetaan saataville direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 1 kohdan mukaisesti.
5. Riskienhallintajärjestelmissä, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja käyttää direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan c alakohdan mukaisesti, on kuvailtava niiden riskienhallintajärjestelmien pääpiirteitä, joita kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja käyttää hallitakseen kuhunkin hoitamaansa vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon kohdistuvia tai mahdollisesti kohdistuvia riskejä. Jos kyse on muutoksesta, on annettava tiedot muutoksesta ja sen ennakoiduista vaikutuksista vaihtoehtoiseen sijoitusrahastoon ja sen sijoittajiin.
Tiedot on annettava osana vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöllistä raportointia sijoittajille, kuten kyseisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjoissa edellytetään, tai samanaikaisesti esitteen ja tarjousasiakirjan kanssa sekä - vähintään - samaan aikaan kuin vuosikertomus asetetaan saataville tai julkistetaan direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 1 kohdan mukaisesti.
109 artikla
Tietojen säännöllinen antaminen sijoittajille
1. Direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 5 kohdassa tarkoitetut tiedot on esitettävä selkeästi ja ymmärrettävästi.
2. Tiedot muutoksista bruttokirjausmenetelmän ja sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaan laskettuun vivutuksen enimmäistasoon ja vivutusjärjestelyissä mahdollisesti annettavista oikeuksista vakuuksien tai takausten uudelleenkäyttöön on annettava viipymättä, ja niissä on oltava
a)
7 ja 8 artiklan mukaisesti laskettu vivutuksen alkuperäinen ja tarkistettu enimmäistaso, jolloin vivutustaso on laskettava asianomaisina positioina jaettuna vaihtoehtoisen sijoitusrahaston nettoarvolla;
b)
vakuuden uudelleenkäyttöön myönnettyjen oikeuksien luonne;
c)
myönnettyjen takauksien luonne, sekä
d)
yksityiskohtaiset tiedot edellä mainittuihin eriin liittyvissä palveluntarjoajissa tapahtuvista muutoksista.
3. Tiedot vaihtoehtoisen sijoitusrahaston käyttämien bruttokirjausmenetelmien ja sijoitusasteeseen perustuvien menetelmien mukaan lasketusta vivutuksen kokonaismäärästä on annettava osana vaihtoehtoisen sijoitusrahaston säännöllistä raportointia sijoittajille, kuten kyseisen sijoitusrahaston säännöissä tai perustamisasiakirjoissa edellytetään, tai samanaikaisesti esitteen ja tarjousasiakirjan kanssa sekä vähintään samaan aikaan kuin vuosikertomus asetetaan saataville direktiivin 2011/61/EU 22 artiklan 1 kohdan mukaisesti.
110 artikla
Raportointi toimivaltaisille viranomaisille
1. Noudattaakseen direktiivin 2011/61/EU 24 artiklan 1 kohdan toisen alakohdan ja 3 artiklan 3 kohdan d alakohdan vaatimuksia vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava seuraavat tiedot raportoidessaan toimivaltaisille viranomaisille:
a)
tiedot tärkeimmistä välineistä, joilla se käy kauppaa, mukaan lukien rahoitusvälineiden ja muihin varojen erittely, sekä vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategioista ja niiden maantieteellisestä ja alakohtaisesta painotuksesta;
b)
tiedot markkinoista, joiden jäsen se on tai joilla se käy aktiivisesti kauppaa;
c)
tiedot vaihtoehtoisen sijoitusrahaston salkun hajauttamisesta, mukaan lukien muun muassa tärkeimmät sijoituskohteet ja merkittävimmät riskikeskittymät.
Tiedot on annettava mahdollisimman pian ja viimeistään yhden kuukauden kuluttua 3 kohdassa tarkoitetun jakson päättymisestä. Jos vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on rahasto-osuusrahasto, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja voi pidentää tätä jaksoa 15 päivällä.
2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on toimitettava kustakin hoitamastaan unioniin sijoittautuneesta vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta ja kustakin unionissa markkinoimastaan vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta kotijäsenvaltionsa toimivaltaisille viranomaisille seuraavat tiedot direktiivin 2011/61/EU 24 artiklan 2 kohdan mukaisesti:
a)
niiden varojen prosenttiosuus vaihtoehtoisen sijoitusrahaston varoista, joihin sovelletaan tämän asetuksen 1 artiklan 5 kohdan määritelmän mukaisia erityisjärjestelyjä direktiivin 2011/61/EU 23 artiklan 4 kohdan a alakohdassa tarkoitetun niille ominaisen heikon maksuvalmiuden vuoksi;
b)
uudet järjestelyt vaihtoehtoisen sijoitusrahaston maksuvalmiuden hoidossa;
c)
riskienhallintajärjestelmät, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja käyttää markkinariskien, maksuvalmiusriskien, vastapuoliriskien ja muiden riskien, myös operatiivisten riskien, hallinnassa;
d)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston senhetkinen riskiprofiili, mukaan lukien
i)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusten markkinariskiprofiili, mukaan lukien odotettavissa olevat tuotot ja kyseisen sijoitusrahaston volatiliteetti tavanomaisissa markkinaolosuhteissa;
ii)
vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusten maksuvalmiusprofiili, mukaan lukien kyseisen sijoitusrahaston varojen maksuvalmiusprofiili, lunastusehtojen profiili sekä vastapuolten kyseiselle sijoitusrahastolle antaman rahoituksen ehdot;
e)
tiedot tärkeimmistä varojen luokista, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto on sijoittanut, mukaan lukien vastaava lyhyt markkina-arvo ja pitkä markkina-arvo, liikevaihto ja toiminnan tulokset raportointikaudella; sekä
f)
tavanomaisissa ja poikkeuksellisissa olosuhteissa direktiivin 2011/61/EU 15 artiklan 3 kohdan b alakohdan ja 16 artiklan 1 kohdan toisen alakohdan mukaisesti suoritettujen säännöllisten stressitestien tulokset.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut tiedot on raportoitava seuraavasti:
a)
puolivuosittain sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tapauksessa, joiden hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen 2 artiklan mukaisesti lasketut hoidetut varat ylittävät yhteensä joko direktiivin 2011/61/EU 3 artiklan 2 kohdan a alakohdassa säädetyn 100 miljoonan euron rajan tai mainitun direktiivin 3 artiklan 2 kohdan b alakohdassa säädetyn 500 miljoonan euron rajan mutta eivät ylitä 1 miljardin euron rajaa, kustakin niiden hoitamasta unioniin sijoittautuneesta vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta ja kustakin niiden unionissa markkinoimasta vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta;
b)
neljännesvuosittain sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tapauksessa, joiden hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen 2 artiklan mukaisesti lasketut hoidetut varat ovat yhteensä yli 1 miljardia euroa, kustakin niiden hoitamasta unioniin sijoittautuneesta vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta ja kustakin niiden unionissa markkinoimasta vaihtoehtoisesta sijoitusrahastosta;
c)
neljännesvuosittain sellaisten tämän kohdan a alakohdan mukaisten vaatimusten soveltamisalaan kuuluvien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tapauksessa, joiden hoitamien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen salkkujen hoidetut varat, mukaan lukien varat, jotka on hankittu käyttämällä vivutusta, ovat yhteensä yli 500 miljoonaa euroa, kyseisen vaihtoehtoisen sijoitusrahaston osalta;
d)
vuosittain sellaisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tapauksessa, joiden hoitamat vivuttamattomat vaihtoehtoiset sijoitusrahastot sijoittavat keskeisen sijoituspolitiikkansa mukaisesti listaamattomiin yhtiöihin ja liikkeeseenlaskijoihin hankkiakseen määräysvallan.
4. Poiketen siitä, mitä 3 kohdassa säädetään, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kotijäsenvaltion toimivaltainen viranomainen voi katsoa toimintonsa hoitamisen kannalta asianmukaiseksi ja tarpeelliseksi edellyttää, että kaikki tiedot tai osa niistä olisi raportoitava tiheämmin väliajoin.
5. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat, jotka hoitavat sellaista yhtä tai useampaa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa, jonka ne ovat arvioineet tämän asetuksen 111 artiklan mukaisesti käyttävän merkittävässä määrin vivutusta, on annettava direktiivin 2011/61/EU 24 artiklan 4 kohdan nojalla vaadittavat tiedot samaan aikaan kuin tämän artiklan 2 kohdan nojalla vaadittavat tiedot.
6. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on annettava 1, 2 ja 5 kohdassa mainitut tiedot liitteen IV mukaisen proformaraportointimallin mukaan.
7. Direktiivin 2011/61/EU 42 artiklan 1 kohdan a alakohdan mukaisesti EU:n ulkopuolisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien osalta kotijäsenvaltion toimivaltaisilla viranomaisilla tarkoitetaan viitejäsenvaltion toimivaltaista viranomaista.
111 artikla
Vivutuksen käyttö merkittävässä määrin
1. Sovellettaessa direktiivin 2011/61/EU 24 artiklan 4 kohtaa on katsottava, että vivutusta käytetään merkittävässä määrin, kun tämän asetuksen 8 artiklan mukaisen sijoitusasteeseen perustuvan menetelmän mukaisesti laskettu positio on kolminkertainen verrattuna position nettoarvoon.
2. Jos tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitetut vaatimukset täyttyvät, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan on annettava direktiivin 2011/61/EU 24 artiklan 4 kohdan mukaiset tiedot kotijäsenvaltioidensa toimivaltaisille viranomaisille tämän asetuksen 110 artiklan 3 kohdassa säädettyjen periaatteiden mukaisesti.
2 JAKSO
Vivutettuja vaihtoehtoisia sijoitusrahastoja hoitavat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat
(direktiivin 2011/61/EU 25 artiklan 3 kohta)
112 artikla
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitoa koskevat rajoitukset
1. Tässä artiklassa säädettyjä periaatteita sovelletaan niiden olosuhteiden täsmentämiseksi, joissa toimivaltaiset viranomaiset käyttävät valtuuksiaan asettaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajille vivutusrajoja tai muita rajoituksia.
2. Arvioidessaan direktiivin 2011/61/EU 7 artiklan 3 kohdan, 15 artiklan 4 kohdan, 24 artiklan 4 kohdan tai 24 artiklan 5 kohdan nojalla vastaanotettuja tietoja toimivaltaisen viranomaisen on otettava huomioon se, missä määrin vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan vivutuksen käyttö taikka sen vuorovaikutus vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tai muiden rahoituslaitosten ryhmän kanssa voi lisätä rahoitusjärjestelmän järjestelmäriskiä tai markkinahäiriöiden riskejä.
3. Toimivaltaisten viranomaisten on otettava arvioinnissaan huomioon vähintään seuraavat näkökohdat:
a)
olosuhteet, joissa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai useampien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen vastuu, mukaan lukien vastuut, jotka johtuvat vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan omaan lukuunsa tai vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen lukuun ottamista rahoitus- tai sijoituspositioista, voisivat muodostaa merkittävän markkina-, maksuvalmius- tai vastapuoliriskin lähteen rahoituslaitokselle;
b)
olosuhteet, joissa vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminta tai sen vuorovaikutus esimerkiksi vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tai muiden rahoituslaitosten ryhmän kanssa erityisesti sentyyppisten varojen osalta, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto sijoittaa, ja niiden tekniikoiden osalta, joita vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitaja käyttää hyödyntämällä vivutusta, edistää tai voisi edistää rahoitusvälineiden tai muiden varojen hintojen alenemiskehitystä tavalla, joka uhkaa kyseisten rahoitusvälineiden tai muiden varojen elinkelpoisuutta;
c)
perusteet, kuten vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tyyppi, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan kyseisiin sijoitusrahastoihin soveltama sijoitusstrategia, markkinaolosuhteet, joissa kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja ja kyseinen sijoitusrahasto toimivat, ja todennäköiset myötäsykliset vaikutukset, joita voisi aiheutua siitä, että toimivaltaiset viranomaiset asettavat rajoja tai muita rajoituksia sille, missä määrin kyseinen sijoitusrahastojen hoitaja voi käyttää vivutusta;
d)
perusteet, kuten vaihtoehtoisen sijoitusrahaston tai useampien vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen koko ja siihen liittyvät vaikutukset tietyllä markkinasektorilla, riskikeskittymät tietyillä markkinoilla, joilla kyseinen sijoitusrahasto tai kyseiset sijoitusrahastot sijoittavat, riski joillakin markkinoilla havaittujen riskien leviämisestä muille markkinoille, maksuvalmiuskysymykset tietyillä markkinoilla tiettynä ajankohtana, varojen ja vastuiden vastaamattomuuden laajuus tietyssä vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan sijoitusstrategiassa tai sellaisten varojen epäsäännöllinen hintakehitys, joihin vaihtoehtoinen sijoitusrahasto voi sijoittaa.
3 JAKSO
Kolmansia maita koskevat erityissäännöt
(direktiivin 2011/61/EU 34 artiklan 1 kohta, 35 artiklan 2 kohta, 36 artiklan 1 kohta, 37 artiklan 7 kohdan d alakohta, 40 artiklan 2 kohdan a alakohta ja 42 artiklan 1 kohta)
113 artikla
Yleiset vaatimukset
1. Yhteistyöjärjestelyjen on katettava kaikki mahdolliset direktiivin 2011/61/EU VII luvussa mainitut tilanteet ja toimijat ottaen huomioon vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan sijoittautumispaikka, vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoittautumispaikka ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toiminta.
2. Yhteistyöjärjestelyjen on oltava kirjallisessa muodossa.
3. Yhteistyöjärjestelyillä on luotava erityinen kehys valvonta- ja täytäntöönpanotarkoituksia varten EU:n toimivaltaisten viranomaisten ja kolmansien maiden valvontaviranomaisten väliselle kuulemiselle, yhteistyölle ja tietojenvaihdolle.
4. Yhteistyöjärjestelyissä on oltava erityislauseke, joka koskee unionin toimivaltaisen viranomaisen kolmannen maan valvontaviranomaiselta saamien tietojen siirtoa unionin muille toimivaltaisille viranomaisille, EAMV:lle ja Euroopan järjestelmäriskikomitealle direktiivin 2011/61/EU vaatimusten mukaisesti.
114 artikla
Järjestelyt, välineet ja menettelyt
1. Yhteistyöjärjestelyillä olisi otettava käyttöön kaikki järjestelyt, välineet ja menettelyt, jotka ovat edellytyksenä sille, että unionin toimivaltaiset viranomaiset voivat tutustua kaikkiin direktiivin 2011/61/EU mukaisten tehtävien hoidon kannalta tarpeellisiin tietoihin.
2. Yhteistyöjärjestelyillä olisi otettava käyttöön kaikki järjestelyt, välineet ja menettelyt, jotka ovat edellytyksenä paikalla toimitettavien tarkastusten tekemiselle silloin, kun ne ovat edellytyksenä unionin toimivaltaisen viranomaisen direktiivin 2011/61/EU mukaisten tehtävien hoidolle. Paikalla toimitettavien tarkastusten tekemisestä vastaa unionin toimivaltainen viranomainen tai kolmannen maan toimivaltainen viranomainen unionin toimivaltaisen viranomaisen avustamana.
3. Yhteistyöjärjestelyillä on otettava käyttöön järjestelyt, välineet ja menettelyt, jotka ovat edellytyksenä sille, että kolmannen maan toimivaltainen viranomainen voi avustaa kyseiseen viranomaiseen sovellettavan kansallisen ja kansainvälisen lainsäädännön mukaisesti unionin toimivaltaisia viranomaisia tarvittaessa unionin lainsäädännön ja kansallisen täytäntöönpanolainsäännön soveltamisen valvonnassa, kun kolmanteen maahan sijoittautunut yhteisö on rikkonut kyseistä lainsäädäntöä.
115 artikla
Tietosuoja
Yhteistyöjärjestelyillä on varmistettava, että tietojen siirto kolmansille maille ja tietojen analysointi tapahtuu aina direktiivin 2011/61/EU 52 artiklan mukaisesti.
4 JAKSO
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan toiminnasta järjestelmään mahdollisesti aiheutuvia vaikutuksia koskevien tietojen vaihto
(direktiivin 2011/61/EU 53 artiklan 1 kohta)
116 artikla
Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toiminnasta järjestelmään mahdollisesti aiheutuvia vaikutuksia koskevien tietojen vaihto
Sovellettaessa direktiivin 2011/61/EU 53 artiklaa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien toimiluvista tai valvonnasta kyseisen direktiivin nojalla vastaavien jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten on vaihdettava muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten, EAMV:n ja Euroopan järjestelmäriskikomitean kanssa vähintään
a)
110 artiklan nojalla saatuja tietoja, joilla on merkitystä seurattaessa ja ehkäistäessä yksittäisten vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien tai useiden vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien yhdessä harjoittaman toiminnan mahdollisia vaikutuksia järjestelmän kannalta olennaisten rahoituslaitosten vakauteen ja markkinoiden asianmukaiseen toimintaan niillä markkinoilla, joilla kyseiset sijoitusrahastojen hoitajat toimivat;
b)
kolmansien maiden viranomaisilta saatuja tietoja, jotka ovat tarpeen järjestelmäriskien valvomiseksi;
c)
a ja b alakohdassa tarkoitettuja tietoja koskevia analyyseja ja sellaisia tilanteita koskevia arviointeja, joissa yhden tai useamman valvotun vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan taikka yhden tai useamman niiden hoidossa olevan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminnan katsotaan lisäävän rahoitusjärjestelmän järjestelmäriskiä, markkinahäiriöiden riskiä tai talouden pitkän aikavälin kasvulle aiheutuvia riskejä;
d)
toteutettuja toimenpiteitä, kun yhden tai useamman vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajan taikka yhden tai useamman niiden hoidossa olevan vaihtoehtoisen sijoitusrahaston toiminta aiheuttaa järjestelmäriskin tai vaarantaa niiden markkinoiden asianmukaisen toiminnan, joilla ne toimivat.
VI LUKU
LOPPUSÄÄNNÖKSET
117 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 22 päivästä heinäkuuta 2013.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 19 päivänä joulukuuta 2012.