ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 342/2014 НА КОМИСИЯТА
от 21 януари 2014 година
за допълване на Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета и Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета, по отношение на регулаторните технически стандарти за приложение на методите за изчисляване на изискванията за капиталова адекватност на финансовите конгломерати
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 година относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници и за изменение на Регламент (ЕС) № 648/2012 (1), и по-специално член 49, параграф 6 от него,
като взе предвид Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2002 година относно допълнителния надзор на кредитните институции, застрахователните предприятия и на инвестиционните посредници към един финансов конгломерат и за изменение на Директиви 73/239/ЕИО, 79/267/ЕИО, 92/49/ЕИО, 92/96/ЕИО, 93/6/ЕИО и 93/22/ЕИО на Съвета и Директиви 98/78/ЕО и 2000/12/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (2), и по-специално член 21а, параграф 3 от нея,
като има предвид, че:
(1)
Следва да бъдат премахнати възможностите финансовите конгломерати със значителна банкова или инвестиционна и застрахователна дейност да използват многократно капиталови елементи, т.е. допустими при изчисляването на собствените средства, на равнище финансов конгломерат, както и да създават неправомерно собствен капитал в рамките на групата, за да се получи точна картина на собствените средства на конгломерата за покриване на загуби и да се осигури допълнителна капиталова адекватност на равнище финансов конгломерат.
(2)
Важно е да се гарантира, че собствените средства над изискуемите според изискванията за платежоспособност на равнище сектор се включват на равнище финансов конгломерат само ако не съществуват пречки за прехвърлянето на активи и изплащането на задължения между различните субекти в него, включително между различните сектори.
(3)
При изчислението на собствените си средства финансовият конгломерат следва да включва собствените средства над изискуемите според изискванията за платежоспособност на равнище сектор само ако тези средства са прехвърлими между субектите в неговите рамки.
(4)
Фактът, че специфичните за сектора капиталови изисквания са изготвени съобразно рисковете, свързани с дадения сектор, а не с оглед покриването на рискове извън него, следва да бъде взет предвид посредством подходящи правила.
(5)
С оглед осигуряването на последователен подход при изчисляването на допълнителната капиталова адекватност следва да бъдат изброени секторните изисквания, които включват изисквания за платежоспособност за тази цел. Тези изисквания следва да не засягат разпоредбите относно необходимите мерки при нарушаване на изискванията за платежоспособност на равнище сектор. По-специално при недостиг на равнище финансов конгломерат, породен от нарушаване на комбинираното изискване за буфер по дял VII, глава 4 от Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (3), необходимите мерки следва да произтичат от посочените в тази глава.
(6)
При изчисляването на допълнителните изисквания за капиталова адекватност на даден финансов конгломерат следва да се изчислява изискването както за платежоспособност по дефиниция, така и за собствени средства по дефиниция за неговите нерегламентирани финансови дружества.
(7)
В приложение I, част II от Директива 2002/87/ЕО са посочени три метода за изчисляване на изискванията за капиталова адекватност на равнище финансов конгломерат: „счетоводно консолидиране“ (метод 1), „дедукция и агрегация“ (метод 2) и метод, комбиниращ методи 1 и 2 (метод 3). С оглед последователното прилагане на методи 1 и 2 те следва да бъдат уточнени. Същото се отнася и за условията за използването на метод 3, като следва да се гарантира, че компетентните органи разрешават използването на този метод при сходни обстоятелства, прилагат общи критерии и изискват еднообразното му прилагане при всички финансови конгломерати. Компетентните органи следва да разрешават прилагане на метод 3 само когато даден финансов конгломерат може да докаже, че самостоятелното прилагане на метод 1 или 2 не би било разумно осъществимо. Използването на метод 3 следва да бъде последователно във времето, така че да се осигурят равностойни условия. Изчислителните методи са в съответствие с посочените в приложение I, част I от Директива 2002/87/ЕО принципи, поради което последните следва също да бъдат уточнени.
(8)
Метод 1 за изчисляване на платежоспособността на група в Директива 2009/138/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4) и метод 1 за изчисляване на допълнителните изисквания за капиталова адекватност в Директива 2002/87/ЕО следва да се приемат за равностойни, тъй като и двата са в съответствие с основните цели на допълнителния надзор. И двата метода изключват, от една страна, създаването в рамките на групата на собствени средства, а от друга - осигуряват изчисляване на собствените средства, което е в съответствие с определенията и ограниченията съобразно съответните секторни правила.
(9)
Предоставеното по член 49, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 575/2013 право за приемане на регулаторни технически стандарти е тясно свързано с правото по член 21а, параграф 3 от Директива 2002/87/ЕО, тъй като и двата случая се отнасят за последователното прилагане на посочените в приложението към директивата изчислителни методи. Постигането на последователност при посочените методи за целите на тези законодателни актове и улесняване постигането на цялостен поглед и компактен достъп до тях от подотчетните лица прави желателно определянето на породените от посочените правомощия регулаторни технически стандарти в един единствен регламент.
(10)
Настоящият регламент следва да се основава на новите режими за платежоспособност на равнище сектор, установени в Съюза с оглед постигането на възможно най-последователно прилагане на изчислителните методи. Поради това настоящият регламент следва да се прилага не по-рано от датата на прилагане на Регламент (ЕС) № 575/2013. Правилата, чието прилагане е свързано с прилагането на Директива 2009/138/ЕО, следва да се прилагат от датата на нейното прилагане. В областите, останали нехармонизирани от настоящия регламент преди пълното му влизане в сила, следва да продължи използването на действащите национални практики на изчисляване на допълнителните изисквания за капиталова адекватност, като съответните основани на правилата за застрахователния сектор изчисления ще се основават на тези от тях, които се прилагат към момента на изчисляването.
(11)
Настоящият регламент е изготвен въз основа на проектите на регулаторни технически стандарти, представени на Комисията съвместно от Европейските надзорни органи - Европейски банков орган (ЕБО), Европейски орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване (ЕОЗППО) и Европейски орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП).
(12)
ЕБО, ЕОЗППО и ЕОЦКП проведоха открити обществени консултации във връзка със залегналите в основата на настоящия регламент проекти на регулаторни технически стандарти и анализираха потенциалните разходи и ползи в съответствие с член 10 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (5), член 10 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6) и член 10 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (7), като също така потърсиха становището на създадената по силата на член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 Група на участниците от банковия сектор, създадената по силата на член 37 от Регламент (ЕС) № 1094/2010 Група на участниците от застрахователния сектор и създадената по силата на член 37 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 Група на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет
С настоящия регламент се определят посочените в приложение I към Директива 2002/87/ЕО принципи и изчислителни методи за целите на алтернативи на изискването за приспадане по член 49, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, както и с оглед изчисляването на собствените средства и на допълнителните изисквания за капиталова адекватност по член 6, параграф 2 от Директива 2002/87/ЕО.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„принципно застрахователен финансов конгломерат“ е финансов конгломерат, чийто най-съществен финансов сектор е секторът на застрахователната дейност - в съответствие с посоченото в член 3, параграф 2 от Директива 2002/87/ЕО;
2)
„принципно банков или инвестиционен финансов конгломерат“ е финансов конгломерат, чийто най-съществен финансов сектор е секторът на инвестиционни или на банкови услуги - в съответствие с посоченото в член 3, параграф 2 от Директива 2002/87/ЕО.
ГЛАВА II
ПРИНЦИПИ
Член 3
Изключване на многократното използване на капиталови елементи и на създаването в рамките на групата на собствени средства
Собствените средства в резултат, пряко или непряко, от операции в рамките на групата, не се включват при изчисляването на допълнителните изисквания за капиталова адекватност на равнище финансов конгломерат.
Член 4
Прехвърлимост и достъпност на собствените средства
1. Собствените средства, признати на равнище регламентиран субект, които надхвърлят необходимите според изискванията по член 9 за платежоспособност на равнище сектор, не се включват в изчисляването на собствените средства на даден финансов конгломерат, нито в сбора на собствените средства на всички регламентирани и нерегламентирани субекти от финансовия сектор, принадлежащи към такъв конгломерат, освен ако съществува настояща пречка от практическо или правно естество - или се очаква такава - за прехвърлянето на средства между субекти от конгломерата.
2. Когато в съответствие с член 6, параграф 2, пета алинея от Директива 2002/87/ЕО регламентиран субект по същата алинея представя на координатора резултатите от изчислението и съответните данни, на които то се основава, той потвърждава пред координатора, предоставяйки му необходимите доказателства, че параграф 1 е спазен.
Член 5
Собствени средства, специфични за даден сектор
1. Собствените средства по параграф 2, които са налични на равнище регламентиран субект, са допустими за покриването на рисковете в сектор, който признава тези собствени средства. Те не са допустими за покриването на рискове в други финансови сектори.
2. Собствените средства по параграф 1 са собствените средства, които не са елементи на:
а)
базовия собствен капитал от първи ред, допълнителния капитал от първи ред или капитала от втори ред по смисъла на Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
основните собствени средства на предприятията, обхванати от Директива 2009/138/ЕО, когато тези елементи са причислени, в съответствие с член 94, параграфи 1 и 2 от нея, към капитала от първи или втори ред.
Член 6
Недостиг на собствени средства на равнище финансов конгломерат
1. Недостигът на собствени средства на равнище финансов конгломерат се запълва само със собствените средства, които са допустими според правилата както за банковия, така и за застрахователния сектор.
2. Собствените средства по параграф 1 са:
а)
базовият собствен капитал от първи ред по член 50 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
елементите на основните собствени средства, когато, в съответствие с член 94, параграф 1 от Директива 2009/138/ЕО, са причислени към капитала от първи ред без ограничение, наложено от приет в съответствие с член 99 от нея делегиран акт;
в)
допълнителният собствен капитал от първи ред по член 61 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
г)
елементите на основните собствени средства, когато, в съответствие с член 94, параграф 1 от Директива 2009/138/ЕО, са причислени към капитала от първи ред, като причисляването е ограничено от приет в съответствие с член 99 от нея делегиран акт;
д)
капиталът от втори ред по член 71 от Регламент (ЕС) № 575/2013; както и
е)
елементите на основните собствени средства, когато, в съответствие с член 94, параграф 2 от Директива 2009/138/ЕО, са причислени към капитала от втори ред.
3. Използването на елементи на собствените средства за запълване на недостига е съобразено с член 4, параграф 1.
Член 7
Последователност
Регулираните субекти или смесеният финансов холдинг, принадлежащи към финансов конгломерат, прилагат изчислителния метод последователно във времето.
Член 8
Консолидиране
По отношение на принципно застрахователните финансови конгломерати, ако обхватът на груповия надзор по дял III от Директива 2009/138/ЕО не се различава съществено от този на допълнителния надзор по глава II от Директива 2002/87/ЕО, метод 1 за изчисляване на груповата платежоспособност на застрахователните и презастрахователните предприятия, както е посочено в членове 230, 231 и 232 от Директива 2009/138/ЕО, се приема за равностоен на метод 1 за изчисляване на допълнителните изисквания за капиталова адекватност на регламентираните субекти във финансов конгломерат, както е посочено в приложение I към Директива 2002/87/ЕО.
Член 9
Изискване за платежоспособност
1. За целите на изчисляването на допълнителните изисквания за капиталова адекватност при прилагането на правилата за застрахователния сектор, за изискване за платежоспособност се приема капиталовото изискване за платежоспособност по членове 100 и 218 от Директива 2009/138/ЕО, включително всяко добавяне на капитал в съответствие с член 37 от нея в резултат на член 216, параграф 4, член 231, параграф 7, член 232, член 233, параграф 6 и член 238, параграфи 2 и 3 от нея.
2. За целите на изчисляването на допълнителните изисквания за капиталова адекватност при прилагането на правилата за банковия или инвестиционния сектор, за изисквания за платежоспособност се приемат капиталовите изисквания в трета част, дял I, глава 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013 и задълженията, по силата на посочения регламент или Директива 2013/36/ЕС, за наличие на собствени средства в допълнение към тези изисквания, включително задължението в резултат на вътрешна оценка на капиталовата адекватност по член 73 от посочената директива, евентуално наложеното от компетентен орган задължение по член 104, параграф 1, буква а) от нея, комбинираното изискване за буфер по член 128, параграф 6 от нея и мерките, приети по силата на членове 458 или 459 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Член 10
Капиталови изисквания и изисквания за платежоспособност по отношение на финансов конгломерат
1. В съответствие с член 14, параграфи 7-9 капиталовите изисквания и изискванията за платежоспособност по отношение на финансов конгломерат се изчисляват съобразно границите и определенията в съответните секторни правила.
2. Собствените средства на дружествата за управление на активи се изчисляват в съответствие с член 2, параграф 1, буква л) от Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (8). Изискванията за платежоспособност на дружествата за управление на активи са упоменатите в член 7, параграф 1, буква а) от посочената директива.
3. Собствените средства на алтернативните инвестиционни фондове се изчисляват в съответствие с член 4, параграф 1, буква аг) от Директива 2011/61/ЕС (9). Изискванията за платежоспособност на алтернативните инвестиционни фондове са упоменатите в член 9 от посочената директива.
Член 11
Третиране на междусекторни позиции
1. Когато субект в принципно банков или инвестиционен финансов конгломерат има позиция в принадлежащо към застрахователния сектор финансово дружество, приспадната в съответствие с член 14, параграф 3 или член 15, параграф 3, тази позиция не поражда допълнително изискване за капиталова адекватност на равнището на конгломерата.
2. Когато прилагането на параграф 1 непосредствено изменя размера на очакваната загуба при вътрешнорейтинговия подход по трета част, дял II, глава 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, към собствените средства на финансовия конгломерат се добавя сума, равна на това изменение.
Член 12
Собствени средства по дефиниция и изисквания за платежоспособност по дефиниция за нерегламентирани субекти от финансовия сектор
1. Когато смесен финансов холдинг има позиция в нерегламентиран субект от финансовия сектор, собствените средства по дефиниция и изискванията за платежоспособност по дефиниция на този субект се изчисляват в съответствие със секторните правила, приложими към най-съществения сектор във финансовия конгломерат.
2. За нерегламентиран субект от финансовия сектор, различен от посочения в параграф 1, собствените средства по дефиниция и изискванията за платежоспособност по дефиниция се изчисляват в съответствие със секторните правила, приложими към най-близкия до този субект финансов сектор. Най-близкият финансовия сектор се определя въз основа на обхвата на дейността на съответния субект и степента, в която той я упражнява. Ако не е възможно ясно да се определи най-близкият финансов сектор, се прибягва до секторните правила, приложими към най-съществения сектор във финансовия конгломерат.
Член 13
Приложими на секторно равнище преходни разпоредби и разпоредби във връзка със заварено положение
Приложимите при изчисляването на допълнителните изисквания за капиталова адекватност на равнище сектор правила включват приложимите на същото равнище преходни разпоредби или такива във връзка със заварено положение.
ГЛАВА III
ИЗЧИСЛИТЕЛНИ МЕТОДИ
Член 14
Уточняване на изчисляването при метод 1 по Директива 2002/87/ЕО
1. Собствените средства на финансов конгломерат се изчисляват въз основа на консолидираните отчети, изготвени според приложимите с оглед допълнителния надзор по Директива 2002/87/ЕО счетоводни норми, като, където е приложимо, се взима предвид параграф 5.
2. При изчисляването на собствените средства на финансов конгломерат, неконсолидираните инвестиции на принципно банков или инвестиционен такъв конгломерат се третират по следния начин:
а)
значителните неконсолидирани инвестиции в субект от финансовия сектор по смисъла на член 43 от Регламент (ЕС) № 575/2013 се приспадат изцяло от собствените средства на конгломерата, когато субектът принадлежи към застрахователния сектор;
б)
в съответствие с член 46 от Регламент (ЕС) № 575/2013 неконсолидираните инвестиции, различни от посочените в буква а), в субект от финансовия сектор, който принадлежи към застрахователния сектор, се приспадат изцяло от собствените средства на конгломерата.
3. При спазване на параграф 2, собствените средства, емитирани от субект от финансов конгломерат и държани от друг субект от същия конгломерат, се приспадат от собствените средства на конгломерата, ако вече не са били премахнати при счетоводното консолидиране.
4. Предприятие, което е съвместно контролирано предприятие за целите на съответната нормативна уредба на счетоводното отчитане, се третира в съответствие със секторните правила за пропорционална консолидация или включване на пропорционален дял.
5. Когато обхванат от Директива 2009/138/ЕО субект принадлежи към финансов конгломерат, изчисляването на допълнителните изисквания за капиталова адекватност на равнището на конгломерата се основава на активите и пасивите, остойностени в съответствие с дял I, глава VI, раздели 1 и 2 от посочената директива.
6. Когато по отношение на стойността на актив или пасив се прилагат пруденциални филтри и приспадания в съответствие с втора част, дял I от Регламент (ЕС) № 575/2013, използваната за изчисляване на допълнителните изисквания за капиталова адекватност стойност е относимата към съответния субект, обхванат от настоящия регламент, като се изключват активите и пасивите, относими към останалите субекти от конгломерата.
7. Когато секторните правила налагат изчисляването на праг или ограничение, прагът или ограничението на равнище конгломерат се изчислява въз основа на консолидираните данни на финансовия конгломерат и след приспаданията, изисквани от параграфи 2 и 3.
8. При изчисляването на праговете и ограниченията регламентираните субекти във финансов конгломерат, които са включени в консолидираната основа по първа част, дял II, глава 2, раздел 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, се разглеждат заедно.
9. При изчисляването на праговете и ограниченията регламентираните субекти във финансов конгломерат, които са включени в надзора на равнище група по дял III от Директива 2009/138/ЕО, се разглеждат заедно.
10. При изчисляването на праговете и ограниченията на равнище регламентиран субект, регламентираните субекти във финансов конгломерат, за които параграфи 8 и 9 не се прилагат, ги изчисляват на индивидуална основа в съответствие с приложимите секторни правила.
11. При сумирането на съответните изисквания за платежоспособност на равнище сектор се извършва единствено корекцията по член 11 или породената в резултат от корекциите на секторните прагове и ограничения по силата на параграф 7.
Член 15
Уточняване на изчисляването при метод 2 по Директива 2002/87/ЕО
1. Когато приложимите секторни правила налагат пруденциален филтър на собствените средства на регламентиран субект, се използва някое от следните третирания:
а)
ако филтрираният размер, т.е. нетният размер, който се взима при изчисляването на собствените средства на участията, увеличава изискуемия капитал, той се добавя към балансовата стойност на участията в съответствие с член 6, параграф 4, втора алинея от Директива 2002/87/ЕО;
б)
ако филтрираният размер по буква а) намалява изискуемия капитал, той се приспада от балансовата стойност на участията в съответствие с член 6, параграф 4, втора алинея от Директива 2002/87/ЕО.
2. За принципно банковите или инвестиционни финансови конгломерати съществените инвестиции, които не са участия, в субекти от финансовия сектор по смисъла на член 43 от Регламент (ЕС) № 575/2013, които принадлежат към застрахователния сектор, се приспадат изцяло от собствените средства на субекта, който държи инвестицията, в съответствие с приложимите секторни правила.
3. Вътрешногруповите инвестиции в капиталови инструменти, които според секторните правила могат да бъдат елементи на собствените средства, се приспадат или изключват, като се вземат предвид съответните секторни граници, от изчисляването на собствените средства.
4. Изчисляването на допълнителните капиталови изисквания се извършва по формулата в приложението.
Член 16
Уточняване на обстоятелствата, при които се използва метод 3 по Директива 2002/87/ЕО
1. Компетентните органи могат да разрешат използването на метод 3 по приложение I към Директива 2002/87/ЕО при наличието на някое от следните обстоятелства:
а)
не е разумно осъществимо прилагането към всички регламентирани субекти във финансов конгломерат на методи 1 или 2 по приложение I към Директива 2002/87/ЕО, по-специално поради факта, че метод 1 е неприложим за един или повече от тях, тъй като някой е извън консолидацията или е установен в трета държава, което прави невъзможно получаването на достатъчно информация за прилагането към него на метод 1;
б)
субектите, които ще прилагат някой от методите, представляват, взети заедно, незначителен интерес за целите на надзора на регламентираните субекти във финансов конгломерат.
2. Метод 1 или 2 се използват от всички регламентирани субекти във финансов конгломерат, които не са посочени в параграф 1.
3. Финансовият конгломерат прилага разрешения му от компетентния орган метод 3 последователно във времето.
ГЛАВА IV
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 17
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 5, член 6, параграф 2, член 8, член 9, параграф 1 и член 14, параграфи 5 и 9 се прилагат от посочената в член 309, параграф 1 от Директива 2009/138/ЕО дата.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 21 януари 2014 година.
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) N:o 342/2014,
annettu 21 päivänä tammikuuta 2014,
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/87/EY ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 täydentämisestä finanssiryhmittymien vakavaraisuusvaatimusten laskentamenetelmien soveltamista koskevilla teknisillä sääntelystandardeilla
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvaatimuksista ja asetuksen (EU) N:o 648/2012 muuttamisesta 26 päivänä kesäkuuta 2013 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 (1) ja erityisesti sen 49 artiklan 6 kohdan,
ottaa huomioon finanssiryhmittymään kuuluvien luottolaitosten, vakuutusyritysten ja sijoituspalveluyritysten lisävalvonnasta sekä neuvoston direktiivien 73/239/ETY, 79/267/ETY, 92/49/ETY, 92/96/ETY, 93/6/ETY ja 93/22/ETY ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivien 98/78/EY ja 2000/12/EY muuttamisesta 16 päivänä joulukuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/87/EY (2) ja erityisesti sen 21 a artiklan 3 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Olisi estettävä se, että finanssiryhmittymät, joihin kuuluu merkittävää pankki- tai sijoitustoimintaa sekä vakuutustoimintaa, käyttävät omien varojen laskentaan soveltuvia osuuksia moninkertaisesti finanssiryhmittymän tasolla (pääoman moninkertainen hyväksikäyttö) ja luovat omia varoja epäasianmukaisesti ryhmittymän sisällä, jotta saataisiin tarkka käsitys siitä, onko ryhmittymillä omia varoja kattamaan tappiot ja täyttämään omia varoja koskevat lisävaatimukset finanssiryhmittymän tasolla.
(2)
On tärkeää varmistaa, että omat varat, jotka ylittävät alakohtaisten vakavaraisuusvaatimusten täyttämiseen tarvittavat omat varat, otetaan huomioon ryhmittymän tasolla vain, jos varojen siirrolle ryhmittymään kuuluvien yhteisöjen välillä - tai alalta toiselle - ei ole esteitä.
(3)
Finanssiryhmittymän olisi otettava omien varojen laskennassa huomioon omat varat, jotka ylittävät alakohtaisten vakavaraisuusvaatimusten täyttämiseen tarvittavat omat varat, vain silloin, kun kyseiset varat ovat siirrettävissä finanssiryhmittymään kuuluvien yhteisöjen välillä.
(4)
Olisi annettava asianmukaiset säännöt, joissa otetaan huomioon, että alakohtaiset omien varojen vaatimukset on suunniteltu kattamaan kyseiseen alaan liittyvät riskit eikä sen ulkopuolisia riskejä.
(5)
Jotta voitaisiin varmistaa lisävakavaraisuusvaatimusten johdonmukainen soveltaminen, olisi ilmoitettava alakohtaiset vaatimukset, joihin kuuluvat myös laskentaan liittyvät vakavaraisuusvaatimukset. Kyseiset vaatimukset eivät saisi rajoittaa sellaisten alakohtaisten säännösten soveltamista, joissa säädetään, mitä toimenpiteitä on toteutettava alakohtaisten vakavaraisuusvaatimusten rikkomisen johdosta. Erityisesti, kun finanssiryhmittymän tasolla syntyy vaje, joka johtuu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2013/36/EU (3) VII osaston 4 luvun mukaisen yhteenlasketun puskurivaatimuksen rikkomisesta, tarvittavien toimenpiteiden olisi perustuttava mainitussa luvussa vahvistettuihin toimenpiteisiin.
(6)
Laskettaessa finanssiryhmittymän lisävakavaraisuusvaatimusta finanssiryhmittymään kuuluville sääntelemättömille rahoitusalan yhteisöille olisi laskettava sekä laskennallinen vakavaraisuusvaatimus että laskennallinen omien varojen määrä.
(7)
Direktiivin 2002/87/EY liitteessä I olevassa II osassa esitetään seuraavat kolme teknistä menetelmää finanssiryhmittymän vakavaraisuusvaatimusten laskemiseksi: tilinpäätösten konsolidointi (menetelmä 1), vähentäminen ja yhteenlaskeminen (menetelmä 2) ja yhdistelmämenetelmä (menetelmä 3), joka mahdollistaa menetelmien 1 ja 2 yhdistämisen. Teknisiä laskentamenetelmiä 1 ja 2 olisi täsmennettävä niiden johdonmukaisen soveltamisen varmistamiseksi. Lisäksi olisi täsmennettävä, missä olosuhteissa menetelmää 3 voidaan käyttää, ja varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset sallivat kyseisen menetelmän käytön samankaltaisissa olosuhteissa, soveltavat yhteisiä perusteita ja edellyttävät, että menetelmää sovelletaan johdonmukaisesti kaikissa finanssiryhmittymissä. Toimivaltaisten viranomaisten olisi sallittava menetelmän 3 soveltaminen vain silloin, kun finanssiryhmittymä voi osoittaa, että menetelmän 1 tai 2 soveltaminen ei yksinään olisi kohtuullisesti katsoen mahdollista. Menetelmän 3 käytön olisi oltava ajan mittaan johdonmukaista sen varmistamiseksi, että edellytykset vastaavat toisiaan. Koska teknisiä laskentamenetelmiä käytetään direktiivin 2002/87/EY liitteessä I olevassa I osassa tarkoitettujen teknisten periaatteiden mukaisesti, olisi täsmennettävä myös kyseisiä periaatteita.
(8)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/138/EY (4) mukaisessa ryhmän vakavaraisuuden laskennassa käytettävän menetelmän 1 ja direktiivin 2002/87/EY mukaisessa lisävakavaraisuusvaatimusten laskennassa käytettävän menetelmän 1 olisi katsottava vastaavan toisiaan, koska molemmat menetelmät ovat lisävalvonnan päätavoitteiden mukaiset. Molemmilla menetelmillä varmistetaan, ettei ryhmittymän sisällä luoda omia varoja ja että omat varat lasketaan asianomaisissa alakohtaisissa säännöissä vahvistettujen määritelmien ja rajojen mukaisesti.
(9)
Asetuksen (EU) N:o 575/2013 49 artiklan 6 kohdassa säädetty säädösvallan siirtäminen teknisten sääntelystandardien hyväksymistä varten liittyy läheisesti direktiivin 2002/87/EY 21 a artiklan 3 kohdassa säädettyyn säädösvallan siirtämiseen, koska molemmissa on kyse mainitun direktiivin liitteessä vahvistettujen laskentamenetelmien johdonmukaisesta soveltamisesta. Jotta varmistettaisiin kyseisissä säädöksissä vahvistettujen laskentamenetelmien johdonmukaisuus ja jotta niiden, jotka kuuluvat kyseisten velvoitteiden soveltamisalaan, olisi helpompi saada näistä säännöksistä kattava käsitys ja tutustua niihin yhtäläisesti, on suotavaa, että kaikki mainittujen säädösvallan siirtojen mukaisesti hyväksytyt tekniset sääntelystandardit sisällytetään yhteen asetukseen.
(10)
Tämän asetuksen olisi perustuttava uusiin alakohtaisiin vakavaraisuusjärjestelyihin, jotka on otettu käyttöön unionissa sen varmistamiseksi, että laskentamenetelmiä sovelletaan mahdollisimman johdonmukaisesti. Sen vuoksi tätä asetusta ei pitäisi soveltaa ennen sitä päivää, jona asetusta (EU) N:o 575/2013 aletaan soveltaa. Sääntöjä, joiden soveltaminen riippuu direktiivin 2009/138/EY soveltamisesta, olisi alettava soveltaa samana päivänä, jona kyseistä direktiiviä aletaan soveltaa. Lisävakavaraisuusvaatimusten nykyisten kansallisten laskentatapojen käyttöä olisi sen vuoksi jatkettava aloilla, joita ei ole yhdenmukaistettu tällä asetuksella, siihen asti, kun asetusta aletaan soveltaa täysimääräisesti, ja vakuutusalan alakohtaisiin sääntöihin perustuvien taustalaskelmien olisi perustuttava laskenta-ajankohtana sovellettaviin vakuutusalan alakohtaisiin sääntöihin.
(11)
Tämä asetus perustuu teknisten sääntelystandardien luonnoksiin, jotka Euroopan valvontaviranomaiset eli Euroopan pankkiviranomainen, jäljempänä ’EPV’, Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen, jäljempänä ’EVLEV’, ja Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen, jäljempänä ’EAMV’, ovat toimittaneet komissiolle.
(12)
EPV, EVLEV ja EAMV ovat järjestäneet avoimet julkiset kuulemiset niistä teknisten sääntelystandardien luonnoksista, joihin tämä asetus perustuu, analysoineet kyseisiin luonnoksiin mahdollisesti liittyviä kustannuksia ja hyötyjä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1093/2010 (5) 10 artiklan, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1094/2010 (6) 10 artiklan ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1095/2010 (7) 10 artiklan mukaisesti sekä pyytäneet lausuntoa asetuksen (EU) N:o 1093/2010 37 artiklan mukaisesti perustetulta pankkialan osallisryhmältä, asetuksen (EU) N:o 1094/2010 37 artiklan mukaisesti perustetulta vakuutusalan osallisryhmältä ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 37 artiklan mukaisesti perustetulta arvopaperimarkkina-alan osallisryhmältä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
I LUKU
KOHDE JA MÄÄRITELMÄT
1 artikla
Kohde
Tässä asetuksessa täsmennetään direktiivin 2002/87/EY liitteessä I lueteltuja teknisiä periaatteita ja teknisiä laskentamenetelmiä asetuksen (EU) N:o 575/2013 49 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja vähentämistä koskevia vaihtoehtoja varten sekä direktiivin 2002/87/EY 6 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua omien varojen ja lisävakavaraisuusvaatimuksen laskentaa varten.
2 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa tarkoitetaan
1)
’vakuutusyrityksen johtamalla finanssiryhmittymällä’ finanssiryhmittymää, jonka tärkein rahoitussektori on vakuutusala direktiivin 2002/87/EY 3 artiklan 2 kohdan mukaisesti;
2)
’pankin tai sijoituspalveluyrityksen johtamalla finanssiryhmittymällä’ finanssiryhmittymää, jonka tärkein rahoitussektori on joko pankkiala tai rahoituspalveluala direktiivin 2002/87/EY 3 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
II LUKU
TEKNISET PERIAATTEET
3 artikla
Pääoman moninkertaisen hyväksikäytön ja ryhmittymän sisäisen omien varojen luomisen estäminen
Omia varoja, jotka ovat suoraan tai välillisesti lähtöisin ryhmittymän sisäisistä liiketoimista, ei oteta huomioon laskettaessa lisävakavaraisuusvaatimuksia finanssiryhmittymän tasolla.
4 artikla
Omien varojen siirrettävyys ja saatavuus
1. Säännellyn yhteisön tasolla hyväksyttyjä omia varoja, jotka ylittävät 9 artiklassa määritettyjen alakohtaisten vakavaraisuusvaatimusten täyttämisen edellyttämän määrän, ei saa ottaa huomioon finanssiryhmittymän eikä kunkin finanssiryhmittymään kuuluvan säännellyn ja sääntelemättömän rahoitusalan yhteisön omien varojen summan laskennassa, jollei varojen siirrolle finanssiryhmittymään kuuluvien yhteisöjen välillä ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
2. Toimittaessaan koordinaattorille direktiivin 2002/87/EY 6 artiklan 2 kohdan viidennessä alakohdassa tarkoitetut laskelman tulokset ja laskelmassa tarvittavat tiedot kyseisessä alakohdassa tarkoitetun yhteisön on vahvistettava koordinaattorille 1 kohdan noudattaminen ja toimitettava koordinaattorille todisteet sen noudattamisesta.
5 artikla
Alakohtaiset omat varat
1. Jäljempänä 2 kohdassa tarkoitettuja säännellyn yhteisön saatavilla olevia omia varoja on oltava mahdollista käyttää kyseiset omat varat hyväksyvän alan aiheuttamien riskien kattamiseen, eikä niitä saa ottaa huomioon muiden rahoitusalojen riskien kattamisessa.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut omat varat ovat muita kuin seuraavia omia varoja:
a)
asetuksessa (EU) N:o 575/2013 tarkoitetut ydinpääoman, ensisijaisen lisäpääoman tai toissijaisen pääoman erät;
b)
direktiivin 2009/138/EY vaatimusten soveltamisalaan kuuluvien yritysten omat perusvarat, kun kyseiset erät sijoitetaan mainitun direktiivin 94 artiklan 1 ja 2 kohdan mukaisesti luokkaan 1 tai luokkaan 2.
6 artikla
Finanssiryhmittymän omien varojen riittämättömyys
1. Jos finanssiryhmittymän omien varojen määrä on riittämätön, vajeen kattamiseen saa käyttää ainoastaan niitä omien varojen eriä, joita voidaan käyttää sekä pankki- että vakuutusalan alakohtaisten sääntöjen nojalla.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetut omat varat ovat seuraavat:
a)
asetuksen (EU) N:o 575/2013 50 artiklassa määritelty ydinpääoma;
b)
perusvarat, kun kyseiset erät sijoitetaan direktiivin 2009/138/EY 94 artiklan 1 kohdan mukaisesti luokkaan 1 eikä näiden erien käyttöä rajoiteta mainitun direktiivin 99 artiklan mukaisesti hyväksytyillä delegoiduilla säädöksillä;
c)
asetuksen (EU) N:o 575/2013 61 artiklassa määritelty ensisijainen lisäpääoma;
d)
perusvarat, kun kyseiset erät sijoitetaan direktiivin 2009/138/EY 94 artiklan 1 kohdan mukaisesti luokkaan 1 ja näiden erien käyttöä rajoitetaan mainitun direktiivin 99 artiklan mukaisesti hyväksytyillä delegoiduilla säädöksillä;
e)
asetuksen (EU) N:o 575/2013 71 artiklassa määritelty toissijainen pääoma; sekä
f)
perusvarat, kun kyseiset erät sijoitetaan direktiivin 2009/138/EY 94 artiklan 2 kohdan mukaisesti luokkaan 2.
3. Vajeen kattamiseen käytettävien omien varojen on oltava 4 artiklan 1 kohdan mukaisia.
7 artikla
Johdonmukaisuus
Säänneltyjen yhteisöjen tai finanssiryhmittymään kuuluvan rahoitusalan sekaholdingyhtiön on sovellettava laskentamenetelmää johdonmukaisesti eri aikoina.
8 artikla
Konsolidointi
Vakuutusyrityksen johtamien finanssiryhmittymien osalta direktiivin 2009/138/EY 230, 231 ja 232 artiklassa säädetyn vakuutus- ja jälleenvakuutusyritysten ryhmän vakavaraisuuden laskennassa käytettävän menetelmän 1 on katsottava vastaavan direktiivin 2002/87/EY liitteen I mukaisessa finanssiryhmittymän säänneltyjen yhteisöjen lisävakavaraisuusvaatimusten laskennassa käytettävää menetelmää 1 edellyttäen, että direktiivin 2009/138/EY III jakson mukaisen ryhmävalvonnan soveltamisala ei poikkea olennaisesti direktiivin 2002/87/EY II luvun mukaisen lisävalvonnan soveltamisalasta.
9 artikla
Vakavaraisuusvaatimus
1. Jos sovelletaan vakuutusalaa koskevia sääntöjä, direktiivin 2009/138/EY 100 ja 218 artiklassa tarkoitetut vakavaraisuuspääomavaatimukset, mukaan lukien kyseisen direktiivin 37 artiklan mukaisesti sovellettavat lisäpääomavaatimukset, jotka perustuvat mainitun direktiivin 216 artiklan 4 kohtaan, 231 artiklan 7 kohtaan, 232 artiklaan, 233 artiklan 6 kohtaan sekä 238 artiklan 2 ja 3 kohtaan, on katsottava vakavaraisuusvaatimuksiksi laskettaessa lisävakavaraisuusvaatimuksia.
2. Jos sovelletaan pankki- tai sijoituspalvelualaa koskevia sääntöjä, asetuksen (EU) N:o 575/2013 kolmannen osan I osaston 1 luvussa säädetyt omien varojen vaatimukset ja kyseisen asetuksen tai direktiivin 2013/36/EU mukaiset vaatimukset, joiden mukaan omien varojen määrän on ylitettävä kyseisten vaatimusten mukainen määrä, mukaan lukien mainitun direktiivin 73 artiklassa säädetystä sisäisen pääoman riittävyyden arviointimenettelystä johtuva vaatimus, kaikki vaatimukset, jotka toimivaltainen viranomainen on asettanut mainitun direktiivin 104 artiklan 1 kohdan a alakohdan nojalla, sekä asetuksen (EU) N:o 575/2013 458 tai 459 artiklan nojalla toteutetut toimenpiteet, on katsottava vakavaraisuusvaatimuksiksi laskettaessa lisävakavaraisuusvaatimuksia.
10 artikla
Finanssiryhmittymän omat varat ja vakavaraisuusvaatimukset
1. Jollei 14 artiklan 7, 8 ja 9 kohdasta muuta johdu, finanssiryhmittymän omat varat ja vakavaraisuusvaatimukset on laskettava asianomaisissa alakohtaisissa säännöissä vahvistettujen määritelmien ja rajojen mukaisesti.
2. Omaisuudenhoitoyhtiöiden omat varat on laskettava Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY (8) 2 artiklan 1 kohdan l alakohdan mukaisesti. Omaisuudenhoitoyhtiöiden vakavaraisuusvaatimukset ovat kyseisen direktiivin 7 artiklan 1 kohdan a alakohdassa vahvistetut vaatimukset.
3. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien omat varat on laskettava Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2011/61/EU (9) 4 artiklan 1 kohdan ad alakohdan mukaisesti. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien vakavaraisuusvaatimukset ovat kyseisen direktiivin 9 artiklassa vahvistetut vaatimukset.
11 artikla
Monialaisten omistusyhteyksien käsittely
1. Jos pankin tai sijoituspalveluyrityksen johtamaan finanssiryhmittymään kuuluvalla yhteisöllä on vakuutusalaan kuuluvassa rahoitusalan yhteisössä omistusyhteys, joka vähennetään 14 artiklan 3 kohdan ja 15 artiklan 3 kohdan nojalla, kyseiseen omistusyhteyteen liittyviä lisävakavaraisuusvaatimuksia ei saa asettaa finanssiryhmittymän tasolla.
2. Jos 1 kohdan soveltaminen aiheuttaa välittömän muutoksen asetuksen (EU) N:o 575/2013 kolmannen osan II osaston 3 luvussa tarkoitetulla sisäisten luottoluokitusten menetelmällä saadussa odotettujen tappioiden määrässä, finanssiryhmittymän omiin varoihin on lisättävä kyseistä muutosta vastaava määrä.
12 artikla
Sääntelemättömien rahoitusalan yhteisöjen laskennalliset omat varat ja laskennalliset vakavaraisuusvaatimukset
1. Jos rahoitusalan sekaholdingyhtiöllä on omistusyhteys sääntelemättömässä rahoitusalan yhteisössä, kyseisen yhteisön laskennalliset omat varat ja laskennalliset vakavaraisuusvaatimukset on laskettava finanssiryhmittymän tärkeimmän sektorin alakohtaisten sääntöjen mukaisesti.
2. Muun kuin 1 kohdassa tarkoitetun sääntelemättömän rahoitusalan yhteisön laskennalliset omat varat ja laskennalliset vakavaraisuusvaatimukset on laskettava sääntelemättömän rahoitusalan yhteisön lähimmän rahoitussektorin alakohtaisten sääntöjen mukaisesti. Lähin rahoitussektori on määritettävä kyseisen yhteisön harjoittamien toimintojen perusteella ja sen perusteella, missä laajuudessa se harjoittaa näitä toimintoja. Jos lähintä rahoitussektoria ei ole mahdollista yksilöidä selkeästi, on käytettävä finanssiryhmittymän tärkeimmän sektorin alakohtaisia sääntöjä.
13 artikla
Alakohtaiset siirtymäsäännökset ja voimassa olevien sääntöjen jatkamista koskevat alakohtaiset järjestelyt
Lisävakavaraisuusvaatimusten laskennassa sovellettavien alakohtaisten sääntöjen on sisällettävä eri aloilla sovellettavat siirtymäsäännökset tai eri aloilla voimassa olevien sääntöjen jatkamista koskevat säännökset.
III LUKU
TEKNISET LASKENTAMENETELMÄT
14 artikla
Direktiivissä 2002/87/EY tarkoitetun menetelmän 1 mukaisen teknisen laskennan täsmentäminen
1. Finanssiryhmittymän omat varat on laskettava konsolidoidun tilinpäätöksen perusteella direktiivin 2002/87/EY mukaisen lisävalvonnan soveltamisalaan sovellettavan tilinpäätössäännöstön mukaisesti, ja niissä on otettava soveltuvin osin huomioon 5 kohta.
2. Laskettaessa finanssiryhmittymän omia varoja pankin tai sijoituspalveluyrityksen johtaman finanssiryhmittymän konsolidoimattomia sijoituksia on käsiteltävä seuraavasti:
a)
asetuksen (EU) N:o 575/2013 43 artiklassa tarkoitetut konsolidoimattomat merkittävät sijoitukset rahoitusalan yhteisössä, joka kuuluu vakuutusalalle, on vähennettävä kokonaan ryhmittymän omista varoista;
b)
muut kuin a alakohdassa tarkoitetut konsolidoimattomat sijoitukset rahoitusalan yhteisössä, joka kuuluu vakuutusalalle, on vähennettävä kokonaan ryhmittymän omista varoista asetuksen (EU) N:o 575/2013 46 artiklan mukaisesti.
3. Jollei 2 kohdasta muuta johdu, finanssiryhmittymään kuuluvan yhteisön liikkeeseen laskemat ja samaan finanssiryhmittymään kuuluvan muun yhteisön hallussaan pitämät omat varat on vähennettävä ryhmittymän omista varoista, jos niitä ei ole jo poistettu tilinpäätöksen konsolidointimenettelyssä.
4. Yritystä, joka on asianomaisen tilinpäätössäännöstön mukainen yhteisessä määräysvallassa oleva yhteisö, on käsiteltävä suhteellista konsolidointia tai suhteellisten osuuksien sisällyttämistä koskevien alakohtaisten sääntöjen mukaisesti.
5. Jos direktiivin 2009/138/EY soveltamisalaan kuuluva yhteisö kuuluu finanssiryhmittymään, finanssiryhmittymän lisävakavaraisuusvaatimusten laskennan on perustuttava direktiivin 2009/138/EY I osaston VI luvun 1 ja 2 jakson mukaisesti laskettuun saamisten ja velkojen arvostukseen.
6. Jos saamisten tai velkojen arvoihin sovelletaan asetuksen (EU) N:o 575/2013 2 osan I osaston mukaisia omiin varoihin sovellettavia suodattimia ja vähennyksiä, lisävakavaraisuusvaatimusten laskennassa käytettävien saamisten tai velkojen arvojen on oltava asianomaisten yhteisöjen arvoja, lukuun ottamatta finanssiryhmittymän muiden yhteisöjen saamisia ja velkoja.
7. Jos alakohtaisissa säännöissä edellytetään kynnysarvon tai rajan laskentaa, ryhmittymän kynnysarvo tai raja on laskettava finanssiryhmittymän konsolidoitujen tietojen perusteella sekä 2 ja 3 kohdassa edellytettyjen vähennysten jälkeen.
8. Kun lasketaan kynnysarvoja tai rajoja, finanssiryhmittymään kuuluvia säänneltyjä yhteisöjä, jotka kuuluvat asetuksen (EU) N:o 575/2013 ensimmäisen osan II osaston 2 luvun 1 jaksossa tarkoitetun laitoksen konsolidoidun aseman soveltamisalaan, on tarkasteltava yhdessä.
9. Kun lasketaan kynnysarvoja tai rajoja, finanssiryhmittymään kuuluvia säänneltyjä yhteisöjä, jotka kuuluvat direktiivin 2009/138/EY III osaston mukaisen ryhmävalvonnan piiriin, on tarkasteltava yhdessä.
10. Kun lasketaan kynnysarvoja tai rajoja säännellyn yhteisön tasolla, finanssiryhmittymään kuuluvien säänneltyjen yhteisöjen, joihin ei sovelleta 8 eikä 9 kohtaa, on laskettava kynnysarvonsa ja rajansa erikseen, säännellyn yhteisön alakohtaisten sääntöjen mukaan.
11. Kun lasketaan yhteen asianomaisia alakohtaisia vakavaraisuusvaatimuksia, muut kuin 11 artiklassa edellytetyt tai alakohtaisiin kynnysarvoihin ja rajoihin 7 kohdan nojalla tehtävistä mukautuksista johtuvat mukautukset ovat kiellettyjä.
15 artikla
Direktiivissä 2002/87/EY tarkoitetun menetelmän 2 mukaisen teknisen laskennan täsmentäminen
1. Jos säännellyn yhteisön omiin varoihin sovelletaan alakohtaisten sääntöjen nojalla omiin varoihin sovellettavaa suodatinta, on sovellettava yhtä seuraavista käsittelytavoista:
a)
suodatettu määrä, joka on omistusyhteyden omien varojen laskennassa huomioon otettava nettomäärä, on lisättävä direktiivin 2002/87/EY 6 artiklan 4 kohdan toisen alakohdan mukaiseen osuuksien kirjanpitoarvoon, jos suodatettu määrä kasvattaa omien varojen määrää;
b)
a alakohdassa tarkoitettu suodatettu määrä on vähennettävä direktiivin 2002/87/EY 6 artiklan 4 kohdan toisen alakohdan mukaisesta osuuksien kirjanpitoarvosta, jos suodatettu määrä pienentää omien varojen määrää.
2. Pankin tai sijoituspalveluyrityksen johtamien finanssiryhmittymien osalta asetuksen (EU) N:o 575/2013 43 artiklassa tarkoitettu, vakuutusalalle kuuluvassa yhteisössä oleva merkittävä sijoitus, joka ei ole omistusyhteys, on vähennettävä kokonaan välineen omistavan yhteisön omien varojen eristä kyseiseen yhteisöön sovellettavien alakohtaisten sääntöjen mukaisesti.
3. Ryhmittymän sisäiset sijoitukset pääomainstrumenteissa, jotka voidaan katsoa omiksi varoiksi alakohtaisten sääntöjen mukaisesti ottaen huomioon asianomaiset alakohtaiset rajat, on vähennettävä omista varoista tai jätettävä omia varoja koskevien laskelmien ulkopuolelle.
4. Lisäpääomavaatimukset on laskettava liitteessä olevan laskentakaavan mukaisesti.
16 artikla
Direktiivissä 2002/87/EY tarkoitetun menetelmän 3 käyttöolosuhteiden täsmentäminen
1. Toimivaltaiset viranomaiset voivat sallia direktiivin 2002/87/EY liitteessä I tarkoitetun menetelmän 3 soveltamisen vain jommassakummassa seuraavista olosuhteista:
a)
direktiivin 2002/87/EY liitteessä I tarkoitetun menetelmän 1 tai kyseisessä liitteessä tarkoitetun menetelmän 2 soveltaminen kaikkiin finanssiryhmittymään kuuluviin yhteisöihin on kohtuullisesti arvioiden mahdotonta erityisesti siksi, ettei menetelmää 1 voida käyttää yhden tai useamman yhteisön tapauksessa, koska kyseiset yhteisöt kuuluvat konsolidoinnin soveltamisalan ulkopuolelle tai koska säännelty yhteisö on sijoittautunut kolmanteen maahan ja riittävien tietojen hankinta jommankumman menetelmän soveltamiseksi kyseiseen yhteisöön on mahdotonta;
b)
yhteisöillä, jotka soveltaisivat jompaakumpaa menetelmää, on kokonaisuutena tarkasteltuna vähäinen merkitys finanssiryhmittymään kuuluvien säänneltyjen yhteisöjen valvonnalle asetettujen tavoitteiden kannalta.
2. Muiden kuin 1 kohdassa tarkoitettujen finanssiryhmittymään kuuluvien säänneltyjen yhteisöjen on käytettävä joko menetelmää 1 tai menetelmää 2.
3. Kun finanssiryhmittymään sovelletaan toimivaltaisen viranomaisen luvalla menetelmää 3, menetelmän soveltamisen on oltava ajan mittaan johdonmukaista.
IV LUKU
LOPPUSÄÄNNÖKSET
17 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämän asetuksen 5 artiklaa, 6 artiklan 2 kohtaa, 8 artiklaa, 9 artiklan 1 kohtaa sekä 14 artiklan 5 ja 9 kohtaa aletaan soveltaa direktiivin 2009/138/EY 309 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuna päivänä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 21 päivänä tammikuuta 2014.