РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 990/2013 НА КОМИСИЯТА
от 15 октомври 2013 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1187/2009 по отношение на износа на мляко и млечни продукти в Съединените американски щати и Доминиканската република
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1), и по-специално член 161, параграф 3, член 170 и член 171, параграф 1 във връзка с член 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
В раздел 2, глава III от Регламент (ЕО) № 1187/2009 на Комисията (2) се определят разпоредби по отношение на лицензиите за износ за сирената, които следва да се изнасят за Съединените щати в рамките на някои квоти на ГАТТ. Опитът при някои от тези квоти показа, че, поради непрекъснато променящите се пазарни обстоятелства, по-специално голямата нестабилност на цените, засилената конкуренция и промените в обменните валутни курсове, които настъпват в дългия промеждутък от време между периода за подаване на заявления за лицензии за износ („заявленията за лицензии“) и момента на износ, износителите могат да не са в състояние да използват своите лицензии и в резултат на това губят свързаните с тях гаранции. За да не загубят износителите стимул да подават заявления за квотите, за които времевият промеждутък е определен със съгласието на органите на Съединените американски щати, е необходимо да се намали приложимият размер на гаранцията, като се започне от квотната 2015 г.
(2)
В член 22, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 1187/2009 се предвижда, че за квотите, открити от страна на Съединените американски щати, заедно със заявленията за лицензии се депозира гаранция в съответствие с член 9 от посочения регламент. Член 9, като част от глава „Общи правила“ от Регламент (ЕО) № 1187/2009, определя механизма за изчисляване на гаранцията за износ, който не се ползва от търговски преференции, предоставени от трети страни. Следователно, с оглед на опита с преференциалните квоти, открити от САЩ и за да бъдат в по-голяма степен привлечени към тях износителите, е необходимо, освен намаляването на ставката на гаранцията, да се уточни, че член 9 в своята цялост не следва да се прилага към тези квоти.
(3)
В раздел 3, глава III от Регламент (ЕО) № 1187/2009 се уреждат условията и процедурата, с които трябва да се съобразяват износителите, за да участват в квотата за мляко на прах, открита от Доминиканската република. Макар квотата да е била винаги използвана докрай, от въвеждането ѝ до квотната 2010-2011 година, изглежда, че от квотната 2011-2012 година общите заявени количества са по-ниски от наличните квотни количества.
(4)
С цел максималното използване на квотата, през следващите години е необходимо да се коригират правилата по отношение на допустимостта, приложимите количества, периодите за подаване на заявления за лицензии и внасяне на гаранции.
(5)
Освен това, за по-лесен достъп до квотата за износителите, следва да се облекчат изискванията, свързани с минималните показатели на търговията в миналото, когато се подават заявления за частта от квотата, посочена в член 28, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) № 1187/2009.
(6)
С цел максималното използване на квотата и с оглед опростяване, максималните количества, за които могат да се подават заявления за лицензии, предвидени в член 28, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 1187/2009, следва да се увеличат до нивото на квотните количества. Минималното количество, за което може да се подават заявления за лицензии, следва да се определи на 20 тона.
(7)
Дългият промеждутък от време между периода за подаване на заявления за лицензии, предвиден в член 29 от Регламент (ЕО) № 1187/2009, и квотната година, по време на която се извършва износът, както и голямата нестабилност на цените в сектора на млякото и млечните продукти и засилената конкуренция по отношение на млякото на прах в Доминиканската република, повишиха риска за износителите да останат с лицензии, които не са или са само частично използвани, което води до загуба на съответната гаранция. Следователно е целесъобразно да се отложи подаването на заявленията за лицензии от месец април до месец май и да се предвиди втори период на разпределение.
(8)
Освен това намаляването на гаранцията, посочена в член 28, параграф 3, ще стимулира операторите да подават заявления за лицензии и следователно е необходимо да се предвиди подобно намаляване. Необходимо е също така да се уточни, че член 9 не следва да се прилага за преференциалната квота, открита от Доминиканската република, с оглед на това квотата да стане по-привлекателна за износителите.
(9)
Поради това Регламент (ЕО) № 1187/2009 следва да бъде съответно изменен.
(10)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет за общата организация на селскостопанските пазари,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Изменение на Регламент (ЕО) № 1187/2009
Глава III от Регламент (ЕО) № 1187/2009 се изменя, както следва:
1)
Раздел 2 се изменя, както следва:
а)
в член 22 параграф 3 се заменя със следното:
„3. При подаването на заявленията за лицензии се внася гаранция от 3 EUR/100 kg.“;
б)
член 26 се заменя със следния текст:
„Член 26
Прилага се глава II с изключение на членове 7, 9 и 10.“
2)
Раздел 3 се заменя със следното:
„РАЗДЕЛ 3
Износ за доминиканската република
Член 27
1. За износ на мляко на прах за Доминиканската република в рамките на квотата, предвидена в допълнение 2 към приложение III към Споразумението за икономическо партньорство между държавите от КАРИФОРУМ и Европейския съюз и нейните държави членки, се изисква пред компетентните органи на Доминиканската република да се представи заверено копие от лицензията за износ, издадена в съответствие с настоящия раздел, и копие от декларацията за износ за всяка пратка с надлежните вписвания.
2. Заявленията за лицензии за износ („заявления за лицензии“) могат да се подават за всички продукти с кодове по КН 0402 10, 0402 21 и 0402 29.
Продуктите трябва да са произведени изцяло в рамките на ЕС. По искане на компетентните органи заявителите представят всякаква допълнителна документация, считана от компетентните органи за необходима за издаването на лицензии, и приемат при необходимост извършването от упоменатите органи на проверки на счетоводството и обстоятелствата, свързани с производството на съответните продукти.
Член 28
1. Квотата, посочена в член 27, параграф 1, е в размер на 22 400 тона за 12-месечен период, започващ на 1 юли. Квотата се разделя на две части:
а)
първата част, в размер на 80 % или 17 920 тона, се разпределя между износителите от ЕС, които могат да докажат, че са изнасяли продуктите по член 27, параграф 2 за Доминиканската република поне през една от четирите календарни години, предхождащи периода за подаване на заявления за лицензии;
б)
втората част, в размер на 20 % или 4 480 тона, се запазва за заявители, които са различни от посочените в буква а) и които могат да докажат към момента на подаване на заявлението за лицензия, че са участвали през последните 12 месеца в търговски операции с трети държави с млечните продукти, изброени в глава 4 от Комбинираната номенклатура.
Доказателството за извършване на търговия в съответствие с първата алинея се представя в съответствие с член 5, втори параграф от Регламент (ЕО) № 1301/2006.
2. Заявленията за лицензии трябва да се отнасят най-малко за 20 тона и не могат да се отнасят, за всеки заявител, за повече от:
а)
съответните количества, посочени в параграф 1, първа алинея, букви а) и б) по отношение на периода за подаване на заявления за лицензии, посочен в член 29, първи параграф;
б)
общите оставащи количества от двете части на квотата, посочени в параграф 1, първа алинея, букви а) и б) по отношение на периода за подаване на заявления за лицензии, посочен в член 29, втори параграф.
Заявленията за лицензии за общите оставащи количества, посочени в първа алинея, в буква б), могат да се подават от износителите, посочени в параграф 1, първа алинея, буква а), или от заявителите, посочени в параграф 1, първа алинея, буква б).
Заявленията за лицензии за количества над таваните по първа алинея, букви а) и б), се отхвърлят.
3. За да бъде допустимо, може да се подава само по едно заявление за лицензия за всеки период за подаване на заявления, посочен в член 29, за един продуктов код от Комбинираната номенклатура. Всеки заявител подава всички заявления за лицензии едновременно до компетентния орган на една-единствена държава членка.
Заявленията за лицензии отговарят на условията за приемане единствено ако заявителите, едновременно с подаването на заявленията:
a)
внесат гаранция от 3 EUR/100 kg;
б)
за частта, посочена в параграф 1, първа алинея, буква а), посочат количеството продукти по член 27, параграф 2, което са изнесли за Доминиканската република през една от четирите календарни години, предхождащи съответния период за подаване на заявления за лицензии, посочен в член 29, и могат да докажат това пред компетентния орган на съответната държава членка. За тази цел операторът, чието име е вписано в съответната декларация за износ, се счита за износител;
в)
за частта, посочена в параграф 1, първа алинея, буква б), могат да докажат пред компетентния орган в съответната държава членка, че изпълняват предвидените в посочената разпоредба условия.
Член 29
Заявленията за лицензии се подават от 20 до 30 май всяка година за износ през квотната година в периода от 1 юли до 30 юни на следващата година;
Ако след срока за подаване на заявления за лицензии, посочен в първия параграф, са налице остатъчни количества, заявления за лицензии се подават от 1 до 10 ноември всяка година за износ през оставащия период от текущата квотна година.
Член 30
Заявленията за лицензии и лицензиите съдържат следните текстове:
а)
в клетка 7 - текстът „Доминиканска република - DO“;
б)
в клетки 17 и 18 - количеството, за което се отнася заявлението за лицензия или лицензията;
в)
в клетка 20 - един от текстовете, изброени в приложение III.
Лицензиите, издадени съгласно настоящия раздел, пораждат задължение за износ към Доминиканската република.
Член 31
1. По отношение на заялвенията за лицензии, посочени в член 29, първи параграф, държавите членки уведомяват Комисията, ежегодно и до 6 юни, за всяка от двете части на квотата и за всеки продуктов код от Комбинираната номенклатура - количествата, за които са били подадени заявления за лицензии, или съответно, че такива не са били подадени.
2. Комисията решава възможно най-бързо в каква степен могат да бъдат предоставени лицензии за количествата, за които са били подадени заявления, и определя коефициенти на разпределение за всяка част от квотата. Резултатът от прилагането на коефициента на разпределение се закръглява надолу с точност до килограм.
3. Когато за поне една от двете части на квотата са подадени заявления за лицензии за количества, по-малки от количествата, посочени в член 28, параграф 1, Комисията включва в решението си, посочено в параграф 2, общите оставащи количества, за които могат да се подават заявления за лицензии през периода, посочен член 29, втори параграф.
По отношение на заялвенията за лицензии, посочени в член 29, втори параграф, държавите членки уведомяват Комисията, ежегодно и до 17 ноември, за всеки продуктов код от Комбинираната номенклатура - количествата, за които са били подадени заявления за лицензии, или съответно, че такива не са били подадени.
Комисията решава възможно най-бързо в каква степен могат да бъдат предоставени лицензии за количествата, за които са били подадени заявления, и определя коефициент на разпределение. Резултатът от прилагането на коефициента на разпределение се закръглява надолу с точност до килограм.
Ако количествата, за които са били подадени заявления в съответствие с първа алинея, не достигат до общо оставащите количества, Комисията разпределя, съгласно решението, посочено в трета алинея, оставащите количества пропорционално на количествата, за които са били подадени заявления.
Заявителите уведомяват компетентния орган дали приемат допълнителните количества в срок от една седмица от деня на публикуването на решението на Комисията, посочено в трета алинея. Предоставената гаранция се увеличава съответно. Компетентният орган уведомява Комисията, най-късно до 31 декември, за допълнителното количество, което е било прието.
4. Преди да пристъпят към уведомяването по параграф 1 и параграф 3, втора алинея, държавите членки проверяват дали условията по член 27, параграф 2 и член 28 са били изпълнени.
5. Ако в резултат на прилагането на коефициента на разпределение се е получило количество за един заявител, което е по-малко от 20 тона, заявителите могат да оттеглят заявленията си за лицензии. В такива случаи те уведомяват компетентния орган в срок от три работни дни след публикуването на решенията на Комисията, посочени в параграф 2 и параграф 3, трета алинея. Гаранцията се освобождава незабавно. Компетентният орган уведомява Комисията в срок от десет дни след публикуването на решението за количествата, за които са били оттеглени заявленията за лицензии и за които гаранцията е била освободена, с разбивка по продуктов код от Комбинираната номенклатура.
Член 32
1. Лицензии за износ се издават до 30 юни и до 31 декември, когато това е приложимо, след публикуването на решението на Комисията съответно по член 31, параграф 2 и член 31, параграф 3, трета алинея.
Те се издават единствено на оператори, чиито заявления за лицензии са били взети предвид за количествата, съобщени от държавите членки в съответствие с член 31, параграф 1 и член 31, параграф 3, трета алинея.
Ако се установи, че информацията, предоставена от стопански субект с издадена лицензия, е невярна, лицензията се анулира, а гаранцията се задържа.
2. Лицензиите за износ, издадени в съответствие с настоящия раздел, са валидни от деня на действителното им издаване по смисъла на член 22, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 376/2008 до 30 юни през годината на квотата, за която е подадено заявлението за лицензия.
За целите на член 6, параграф 2 лицензията за износ е валидна също за всеки от продуктите, класирани под кодовете, посочени в член 27, параграф 2, първа алинея.
3. Държавите членки уведомяват Комисията до 15 юли или до 15 януари, когато това е приложимо, за количествата, за които са били издадени лицензии, с разбивка по продуктов код от Комбинираната номенклатура.
4. Гаранцията се освобождава само в един от следните случаи:
а)
при представянето на доказателството по член 32, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 376/2008 заедно с транспортния документ по член 17, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 612/2009, в който като местоназначение е посочена Доминиканската република;
б)
за количествата, обхванати от заявления, за които не може да се издаде лицензия.
Гаранцията за количествата, които не са изнесени, се задържа.
5. Чрез дерогация от член 8 от Регламент (ЕО) № 376/2008 лицензии не се прехвърлят.
6. В срок до 31 август всяка година държавите членки съобщават на Комисията - за всяка от двете части на посочената в член 28, параграф 1 квота и за предходния 12-месечен период по член 28, параграф 1, с разбивка по продуктов код от Комбинираната номенклатура:
а)
количеството, за което не са били издадени лицензии или лицензиите са били анулирани,
б)
изнесеното количество.
Член 33
1. Прилага се глава II, с изключение на членове 7, 9 и 10.
2. Уведомленията до Комисията, посочени в настоящата глава, се извършват в съответствие с Регламент (ЕО) № 792/2009 на Комисията (3).
Член 2
Преходни мерки
По отношение на износа за Доминиканската република за квотната 2013-2014 година, общото оставащо количество, както е посочено в член 28, параграф 2, първа алинея, буква б) от Регламент (ЕО) № 1187/2009, изменен с член 1, точка 2 от настоящия регламент, е 9 018 тона.
Заявленията за лицензии за износ, отнасящи се до количеството, посочено в първата алинея от настоящия член, могат да се подават от 1 до 10 ноември 2013 г. в съответствие с раздел 3 от глава III от Регламент (ЕО) № 1187/2009, изменен с член 1, точка 2 от настоящия регламент.
Член 3
Влизане в сила и приложение
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 1, точка 1 се прилага от квотната 2015 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 15 октомври 2013 година.
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOASETUS (EU) N:o 990/2013,
annettu 15 päivänä lokakuuta 2013,
asetuksen (EY) N:o 1187/2009 muuttamisesta maidon ja maitotuotteiden Amerikan yhdysvaltoihin ja Dominikaaniseen tasavaltaan viennin osalta
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon maatalouden yhteisestä markkinajärjestelystä ja tiettyjä maataloustuotteita koskevista erityissäännöksistä (yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus) 22 päivänä lokakuuta 2007 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1234/2007 (1) ja erityisesti sen 161 artiklan 3 kohdan, 170 artiklan ja 171 artiklan 1 kohdan yhdessä sen 4 artiklan kanssa,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Komission asetuksen (EY) N:o 1187/2009 (2) III luvun 2 jaksossa säädetään Yhdysvaltoihin tietyissä GATT-kiintiöissä vietävien juustojen vientitodistuksista. Joistakin näistä kiintiöistä saatu kokemus on osoittanut, että jatkuvasti muuttuvien markkinaolosuhteiden vuoksi, erityisesti hintojen suuren vaihtelun, lisääntyneen kilpailun ja sellaisten valuuttakurssien muutosten vuoksi, jotka ilmenevät vientitodistushakemusten, jäljempänä ’todistushakemukset’, jättöajan ja viennin toteutumisajankohdan välisellä pitkällä ajanjaksolla, viejät eivät mahdollisesti kykene käyttämään todistuksiaan ja menettävät sen seurauksena niihin liittyvät vakuudet. Jotta viejät säilyttäisivät kiinnostuksensa hakea näitä kiintiöitä, joiden osalta kuluva aika vahvistetaan yhteisymmärryksessä Yhdysvaltain viranomaisten kanssa, on tarpeen alentaa sovellettavaa vakuutta kiintiövuodesta 2015 alkaen.
(2)
Asetuksen (EY) N:o 1187/2009 22 artiklan 3 kohdassa säädetään, että Yhdysvaltojen avaamia kiintiöitä koskevien todistushakemusten esittäminen edellyttää vakuuden asettamista saman asetuksen 9 artiklan mukaisesti. Koska 9 artikla on osa asetuksen (EY) N:o 1187/2009 yleisiä sääntöjä koskevaa lukua, siinä vahvistetaan vakuuden laskutapa viennissä, jolle kolmannet maat eivät myönnä tullietuuksia. Sen vuoksi, kun otetaan huomioon Yhdysvaltojen avaamista etuuskohtelukiintiöistä saadut kokemukset, ja niiden houkuttavuuden lisäämiseksi viejien keskuudessa, vakuuden alentamisen lisäksi on tarpeen täsmentää, ettei 9 artiklaa pitäisi soveltaa kokonaisuudessaan näihin kiintiöihin.
(3)
Asetuksen (EY) N:o 1187/2009 III luvun 3 jaksossa säädetään niistä edellytyksistä ja menettelystä, joilla viejät voivat päästä osallisiksi Dominikaanisen tasavallan maitojauheelle avaamasta kiintiöstä. Vaikka kiintiö on käytetty kokonaisuudessaan sen käyttöönotosta alkaen kiintiövuoteen 2010/2011 saakka, vaikuttaa siltä, että kiintiövuodesta 2011/2012 alkaen haetut kokonaismäärät ovat alhaisemmat kuin käytettävissä olevan kiintiön määrä.
(4)
Kiintiön mahdollisimman tehokkaan käytön varmistamiseksi seuraavina vuosina, on tarpeen mukauttaa sääntöjä hyväksyttävyyden, sovellettavien määrien, todistushakemusten jättämisaikojen ja vakuuden suhteen.
(5)
Jotta kiintiöstä osalliseksi pääsy olisi viejille helpompaa, historiallista kaupankäynnin vähimmäismäärää koskevia vaatimuksia olisi lievennettävä haettaessa asetuksen (EY) N:o 1187/2009 28 artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettua osakiintiötä.
(6)
Kiintiön mahdollisimman tehokkaan käytön varmistamiseksi ja yksinkertaistamisen vuoksi enimmäismääriä, joiden osalta todistushakemuksia voi jättää, sellaisina kuin ne ovat vahvistettuina asetuksen (EY) N:o 1187/2009 28 artiklan 2 kohdassa, olisi korotettava kiintiön määrän tasoille. Vähimmäismääräksi, jonka osalta todistushakemuksia voi jättää, olisi vahvistettava 20 tonnia.
(7)
Pitkä ajanjakso todistushakemusten asetuksen (EY) N:o 1187/2009 29 artiklan mukaisen jättöajan ja sen kiintiövuoden välillä, jonka aikana vienti tapahtuu, sekä hintojen suuri vaihtelu maitoalalla ja maitojauhealan kilpailun lisääntyminen Dominikaanisessa tasavallassa ovat lisänneet riskiä siitä, etteivät viejät saa vientitodistuksiaan käytettyä lainkaan tai kokonaan, mistä syystä niihin liittyvä vakuus menetetään. Siksi on aiheellista lykätä todistushakemusten jättämisaikaa huhtikuusta toukokuuhun sekä säätää toisesta hakujaksosta.
(8)
Lisäksi 28 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun vakuuden alentamisella kannustettaisiin toimijoita niin, etteivät he jättäisi hakematta vientitodistuksia, ja tästä olisi myös säädettävä. On myös syytä tarkentaa, ettei 9 artikla pitäisi soveltaa Dominikaanisen tasavallan avaamaan etuuskohtelukiintiöön, jotta tämä kiintiö olisi viejille houkuttelevampi.
(9)
Sen vuoksi asetusta (EY) N:o 1187/2009 olisi muutettava.
(10)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat maatalouden yhteisen markkinajärjestelyn hallintokomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Asetuksen (EY) N:o 1187/2009 muuttaminen
Muutetaan asetuksen (EY) N:o 1187/2009 III luku seuraavasti:
1)
Muutetaan 2 jakso seuraavasti:
a)
Korvataan 22 artiklan 3 kohta seuraavasti:
”3. Hakemusten esittäminen edellyttää, että asetetaan vakuus, joka on 3 euroa 100 kilogrammalta.”
b)
Korvataan 26 artikla seuraavasti:
”26 artikla
Sovelletaan II luvun säännöksiä, lukuun ottamatta 7, 9 ja 10 artiklan säännöksiä.”
2)
Korvataan 3 jakso seuraavasti:
”3 JAKSO
Vienti Dominikaaniseen tasavaltaan
27 artikla
1. CARIFORUM-valtioiden sekä Euroopan unionin ja sen jäsenvaltioiden välisen talouskumppanuussopimuksen liitteessä III olevassa 2 lisäyksessä määrätyssä kiintiössä tapahtuva maitojauheen vienti Dominikaaniseen tasavaltaan edellyttää, että Dominikaanisen tasavallan toimivaltaisille viranomaisille esitetään kustakin lähetyksestä oikeaksi todistettu jäljennös tämän jakson mukaisesti annetusta vientitodistuksesta ja asianmukaisella vahvistusmerkinnällä varustettu jäljennös vienti-ilmoituksesta.
2. Vientitodistushakemuksia, jäljempänä ’todistushakemus’, voidaan jättää kaikista CN-koodien 0402 10, 0402 21 ja 0402 29 tuotteista.
Tuotteiden on oltava kokonaan unionissa tuotettuja. Hakijan on toimitettava toimivaltaisten viranomaisten pyynnöstä kaikki kyseisten viranomaisten todistuksen antamisen kannalta tarpeellisina pitämät lisäselvitykset ja hyväksyttävä kaikki näiden viranomaisten tarvittaessa tekemät kyseisten tuotteiden kirjanpitoa ja valmistusolosuhteita koskevat tarkastukset.
28 artikla
1. Edellä 27 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu kiintiö on 22 400 tonnia 1 päivänä heinäkuuta alkavana 12 kuukauden jaksona. Kiintiö jaetaan kahteen osaan seuraavasti:
a)
ensimmäinen osa, joka on 80 prosenttia tai 17 920 tonnia, jaetaan sellaisten unionin viejien kesken, jotka voivat osoittaa vieneensä 27 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuja tuotteita Dominikaaniseen tasavaltaan vähintään yhtenä todistushakemusten jättämistä edeltävien neljän kalenterivuoden aikana;
b)
toinen osa, joka on 20 prosenttia tai 4 480 tonnia, varataan muille kuin a alakohdassa tarkoitetuille hakijoille, jotka voivat osoittaa hakemusten jättämishetkenä harjoittaneensa edeltävien 12 kuukauden aikana yhdistetyn nimikkeistön 4 ryhmään kuuluvien maitotuotteiden kauppaa kolmansien maiden kanssa.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu todiste käydystä kaupasta on esitettävä asetuksen (EY) N:o 1301/2006 5 artiklan toisen kohdan mukaisesti.
2. Todistushakemuksen on koskettava vähintään 20:tä tonnia eikä se saa hakijaa kohti koskea seuraavia määriä suurempia määriä:
a)
1 kohdan ensimmäisen alakohdan a ja b alakohdassa tarkoitetut määrät 29 artiklan ensimmäisessä kohdassa tarkoitetun todistushakemusten jättöajan osalta;
b)
1 kohdan ensimmäisen alakohdan a ja b alakohdassa tarkoitetun kummankin osakiintiön jäljelle jääneet määrät 29 artiklan toisessa kohdassa tarkoitetun todistushakemusten jättöajan osalta.
Ensimmäisen kohdan b alakohdassa tarkoitettua jäljellä olevaa kokonaismäärää koskevia todistushakemuksia voivat jättää joko 1 kohdan ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetut viejät tai 1 kohdan ensimmäisen alakohdan b alakohdassa tarkoitetut hakijat.
Sellaiset todistushakemukset hylätään, jotka ylittävät ensimmäisen alakohdan a ja b alakohdassa säädetyt enimmäismäärät.
3. Jotta hakemus voidaan hyväksyä, kutakin yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodia kohden voi jättää vain yhden todistushakemuksen kunakin 29 artiklassa tarkoitettuna hakemusten jättöaikana. Jokaisen hakijan on jätettävä kaikki todistushakemuksensa yhtä aikaa yhden jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
Todistushakemukset hyväksytään ainoastaan, jos hakija hakemusten jättöhetkellä
a)
asettaa vakuuden, jonka suuruus on 3 euroa 100 kilogrammalta;
b)
ilmoittaa 1 kohdan ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetusta osasta niiden 27 artiklan 2 kohdassa tarkoitettujen tuotteiden määrät, jotka hakija on vienyt Dominikaaniseen tasavaltaan yhden 29 artiklassa tarkoitettua vientitodistusten jättöaikaa edeltävien neljän kalenterivuoden aikana, ja esittää tästä todisteen kyseisen jäsenvaltion toimivaltaista viranomaista tyydyttävällä tavalla. Tässä yhteydessä viejänä pidetään toimijaa, jonka nimi mainitaan asianomaisessa vienti-ilmoituksessa;
c)
pystyy 1 kohdan ensimmäisen alakohdan b alakohdassa tarkoitetun osan osalta osoittamaan kyseisen jäsenvaltion toimivaltaista viranomaista tyydyttävällä tavalla täyttävänsä kyseisessä säännöksessä vahvistetut edellytykset.
29 artikla
Todistushakemukset on jätettävä kunkin vuoden 20 ja 30 päivän toukokuuta välisenä aikana 1 päivän heinäkuuta ja seuraavan vuoden 30 päivän kesäkuuta välisen ajan kattavassa kiintiössä tapahtuvaa vientiä varten.
Jos määriä on ensimmäisessä kohdassa tarkoitetun todistushakemusten jättöajan jälkeen käytettävissä, todistushakemukset on jätettävä kunkin vuoden 1 ja 10 päivän marraskuuta välisenä aikana kuluvan kiintiövuoden jäljellä olevana aikana tapahtuvaa vientiä varten.
30 artikla
Todistushakemuksessa ja todistuksessa on oltava
a)
7 kohdassa maininta ”Dominikaaninen tasavalta - DO”;
b)
17 ja 18 kohdassa määrä, jota hakemus tai todistus koskee;
c)
20 kohdassa jokin liitteessä III luetelluista maininnoista.
Tämän jakson mukaisesti annettavat todistukset velvoittavat viemään tuotteet Dominikaaniseen tasavaltaan.
31 artikla
1. Kun kyseessä ovat 29 artiklan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut todistushakemukset, jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle viimeistään kunkin vuoden 6 päivänä kesäkuuta kiintiön molempien osien ja kunkin yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodin osalta todistushakemusten kattamat määrät tai se, ettei hakemuksia ole jätetty.
2. Komissio päättää mahdollisimman pian, missä määrin se voi antaa todistuksia haetuille määrille, ja vahvistaa kunkin osakiintiön jakokertoimet. Kertoimen soveltamisen tuloksena saatava määrä pyöristetään alaspäin lähimpään kilogrammaan.
3. Jos jätetyt todistushakemukset vähintään jommastakummasta kiintiön osasta ovat 28 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja määriä alhaisemmat, komissio sisällyttää 2 kohdassa tarkoitettuun päätökseensä koko jäljellä olevan määrän, jonka osalta todistushakemukset voidaan jättää 29 artiklan toisessa kohdassa tarkoitetun ajanjakson kuluessa.
Kun kyseessä ovat 29 artiklan toisessa alakohdassa tarkoitetut todistushakemukset, jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle viimeistään kunkin vuoden 17 päivänä marraskuuta kunkin yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodin osalta todistushakemusten kattamat määrät tai se, ettei hakemuksia ole jätetty.
Komissio päättää mahdollisimman pian, missä määrin se voi antaa todistuksia haetuille määrille, ja vahvistaa jakokertoimen. Kertoimen soveltamisen tuloksena saatava määrä pyöristetään alaspäin lähimpään kilogrammaan.
Jos ensimmäisen alakohdan mukaisesti haetut määrät eivät yhteensä ole yhtä suuret kuin jäljellä oleva määrä, komissio jakaa kolmannessa alakohdassa tarkoitetun päätöksen nojalla jäljelle jäävän määrän suhteessa haettuihin määriin.
Viikon kuluessa siitä päivästä, jona kolmannessa alakohdassa tarkoitettu komission päätös julkaistaan, hakijoiden on ilmoitettava toimivaltaiselle valvontaviranomaiselle, hyväksyvätkö ne lisämäärän. Asetettua vakuutta korotetaan tällöin vastaavasti. Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava komissiolle viimeistään 31 päivänä joulukuuta hyväksytty lisämäärä.
4. Ennen 1 kohdassa ja 3 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettuja ilmoituksia jäsenvaltioiden on varmistettava, että 27 artiklan 2 kohdassa ja 28 artiklassa tarkoitetut vaatimukset täyttyvät.
5. Jos jakokertoimen soveltaminen johtaa siihen, että hakijakohtainen tuotemäärä olisi alle 20 tonnia, hakija voi peruuttaa todistushakemuksensa. Tällaisissa tapauksissa hakijan on ilmoitettava tästä toimivaltaiselle viranomaiselle kolmen työpäivän kuluessa siitä, kun 2 kohdassa ja 3 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitetut komission päätökset julkaistaan. Vakuus vapautetaan välittömästi. Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava komissiolle kymmenen työpäivän kuluessa päätöksen julkaisemisesta määrät, joita koskevat todistushakemukset on peruutettu ja joita koskevat vakuudet vapautettu, jaoteltuina yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodien mukaan.
32 artikla
1. Vientitodistukset on 31 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun komission päätöksen julkaisemisen jälkeen annettava viimeistään 30 päivänä kesäkuuta ja 31 artiklan 3 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitetun komission päätöksen julkaisemisen jälkeen 31 päivänä joulukuuta.
Niitä annetaan ainoastaan toimijoille, joiden todistushakemukset on otettu huomioon niiden määrien osalta, jotka jäsenvaltiot ovat ilmoittaneet 31 artiklan 1 kohdan ja 31 artiklan 3 kohdan toisen alakohdan mukaisesti.
Jos todetaan, että todistuksen saaneen toimijan toimittamat tiedot ovat virheellisiä, todistus mitätöidään ja vakuus menetetään.
2. Tämän jakson mukaisesti annetut vientitodistukset ovat voimassa niiden asetuksen (EY) N:o 376/2008 22 artiklan 2 kohdassa tarkoitetusta tosiasiallisesta antamispäivästä alkaen sen kiintiövuoden 30 päivään kesäkuuta, jolle todistusta haettiin.
Asetuksen 6 artiklan 2 kohtaa sovellettaessa vientitodistus on voimassa myös kaikkien 27 artiklan 2 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettujen koodien tuotteiden osalta.
3. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava komissiolle tapauksen mukaan viimeistään 15 päivänä heinäkuuta ja 15 päivänä tammikuuta määrät, joille todistuksia on annettu, jaoteltuina yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodien mukaan.
4. Vakuus vapautetaan ainoastaan jommassakummassa seuraavista tapauksista:
a)
esitettäessä asetuksen (EY) N:o 376/2008 32 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu todiste sekä asetuksen (EY) N:o 612/2009 17 artiklan 3 kohdassa tarkoitettu kuljetusasiakirja, jossa määräpaikaksi mainitaan Dominikaaninen tasavalta;
b)
niiden haettujen määrien osalta, joille todistusta ei voitu antaa.
Viemättä jääneiden määrien vakuus menetetään.
5. Poiketen siitä, mitä asetuksen (EY) N:o 376/2008 8 artiklassa säädetään, todistuksia ei voi siirtää.
6. Jäsenvaltioiden on ilmoitettava viimeistään kunkin vuoden 31 päivänä elokuuta komissiolle 28 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuista kiintiön molemmista osista 28 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua edellistä 12 kuukauden jaksoa koskevat seuraavat määrät yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodin mukaan jaoteltuina:
a)
määrät, joille todistuksia ei annettu tai joiden osalta ne peruutettiin,
b)
viety määrä.
33 artikla
1. Sovelletaan II luvun säännöksiä, lukuun ottamatta 7, 9 ja 10 artiklan säännöksiä.
2. Tässä asetuksessa tarkoitetut komissiolle annettavat ilmoitukset on tehtävä komission asetuksen (EY) N:o 792/2009 (3) mukaisesti.
2 artikla
Siirtymätoimenpiteet
Dominikaaniseen tasavaltaan suuntautuvan viennin osalta kiintiövuonna 2013/2014, asetuksen (EY) N:o 1187/2009 28 artiklan 2 kohdan ensimmäisen alakohdan b alakohdassa, sellaisena kuin se on muutettuna tämän asetuksen 1 artiklan 2 kohdalla, tarkoitettu koko jäljellä oleva määrä on 9 018 tonnia.
Vientitodistushakemuksia, jotka koskevat tämän artiklan ensimmäisestä kohdasta tarkoitettua määrää, voi jättää 1 päivästä10 päivään marraskuuta 2013 asetuksen (EY) N:o 1187/2009 III luvun 3 jakson, sellaisena kuin se on muutettuna tämän asetuksen 1 artiklan 2 kohdalla, mukaisesti.
3 artikla
Voimaantulo ja soveltaminen
Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Asetuksen 1 artiklan 1 kohtaa sovelletaan kiintiövuodesta 2015 alkaen.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 15 päivänä lokakuuta 2013.