ДИРЕКТИВА 2014/91/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 23 юли 2014 година
за изменение на Директива 2009/65/ЕО относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) по отношение на депозитарните функции, политиката за възнагражденията и санкциите
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 53, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (2),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (3) следва да бъде изменена, за да се отчете развитието на пазара и натрупаният до момента опит на участниците на пазара и надзорните органи, по-специално за отстраняване на несъответствията между националните разпоредби относно задълженията и отговорността на депозитарите, политиката за възнагражденията и санкциите.
(2)
За да се преодолее потенциалното неблагоприятно въздействие на неподходящите схеми за възнагражденията върху разумното управление на риска и върху контрола по отношение на склонността на отделни лица да поемат риск, управляващите дружества на предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) следва да бъдат изрично задължени да създадат и да поддържат за тези категории персонал, чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковите профили на управляваните от тях ПКИПЦК, политики и практики за възнагражденията, които са в съответствие с разумното и ефективното управление на риска. Към тези категории персонал следва да се включат всички служители и други членове на персонала на равнището на фонда или под него, които вземат решения, управляват фондове или са лица, които вземат реални инвестиционни решения, лица, които имат правомощието да упражняват влияние над тези служители или членове на персонала, включително инвестиционни консултанти и анализатори, висшето ръководство, както и всеки служител, чието общо възнаграждение го поставя в същата категория възнаграждения като на висшето ръководство и на вземащите решения. Тези правила следва също да се прилагат спрямо инвестиционните дружества, които не са посочили управляващо дружество, лицензирано съгласно Директива 2009/65/ЕО. Тези политики и практики за възнагражденията следва да се прилагат пропорционално за всяко трето лице, което взема инвестиционни решения, засягащи рисковия профил на ПКИПЦК поради функции, които са били делегирани в съответствие с член 13 от Директива 2009/65/ЕО.
(3)
При условие че управляващите дружества на ПКИПЦК и инвестиционните дружества прилагат всички принципи, ръководещи политиките за възнагражденията, те следва да могат да прилагат тези политики по различен начин, в зависимост от своя размер, размера на управляваните от тях ПКИПЦК, вътрешната им организация и естеството и обхвата и сложността на техните дейности.
(4)
Въпреки че някои действия трябва да се предприемат от ръководния орган, следва да се гарантира, че когато съгласно националното право управляващото или инвестиционното дружество имат различни органи, натоварени с изпълнението на специфични функции, изискванията, насочени към „ръководния орган“ или „ръководния орган в изпълнение на неговите надзорни функции“, следва също или вместо това да се отнасят до посочените органи със специфични функции, като общото събрание.
(5)
Когато прилагат установените с настоящата директива принципи за разумни политики и практики за възнагражденията, държавите членки следва да вземат предвид принципите, установени с Препоръка 2009/384/ЕО на Комисията (4), дейността на Съвета за финансова стабилност и ангажиментите на Г-20 за смекчаване на риска в сектора на финансовите услуги.
(6)
Гарантираното променливо възнаграждение следва да се предоставя по изключение, защото не е съвместимо с разумното управление на риска, нито с принципа за заплащане според резултатите, и следва да бъде ограничено до първата година след назначаването.
(7)
Принципите за разумни политики за възнагражденията следва да се прилагат и за плащания, направени от ПКИПЦК до управляващите или инвестиционните дружества.
(8)
Комисията се приканва да направи анализ на общите разходи на инвестиционните продукти на дребно в държавите членки и да прецени дали е необходимо допълнително хармонизиране на тези разходи, като представи констатациите си на Европейския парламент и на Съвета.
(9)
С цел да се насърчи уеднаквяването на надзорните практики при оценяване на политиките и практиките за възнагражденията, Европейският надзорен орган (Европейският орган за ценни книжа и пазари, ЕОЦКП), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (5), следва да разработи насоки за разумни политики и практики за възнагражденията в сектора на управлението на активи. Европейският надзорен орган (Европейският банков орган, ЕБО), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6), следва да съдейства на ЕОЦКП при разработването на тези насоки. За да се предотврати заобикаляне на разпоредбите за възнагражденията, в тези насоки следва да се включат и допълнителни насоки относно лицата, към които се прилагат политиките и практиките за възнагражденията, както и относно адаптирането на принципите на възнагражденията към размера на управляващите или инвестиционните дружества, размера на управляваните от тях ПКИПЦК, вътрешната им организация и естеството, обхвата и сложността на техните дейности. Насоките на ЕОЦКП за политиките и практиките за възнагражденията следва да бъдат приведени в съответствие, когато е целесъобразно и доколкото е възможно, с насоките за фондовете, регулирани в съответствие с Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (7).
(10)
Разпоредбите за възнагражденията не следва да засягат цялостното упражняване на основните права, гарантирани от Договора за Европейския съюз (ДЕС), Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) и Хартата на основните права на Европейския съюз („Хартата“), спрямо общите принципи на националното договорно и трудово право, приложимото законодателство относно правата и участието на акционерите и общите отговорности на административните и контролните органи на съответните дружества, както и по целесъобразност правото на социалните партньори да сключват и да прилагат колективни трудови договори в съответствие с националното право и обичайна практика.
(11)
С цел да се осигури необходимото ниво на хармонизация на съответните регулаторни изисквания в различните държави членки, следва да се приемат допълнителни правила за определяне на задачите и задълженията на депозитарите, за посочване на юридическите лица, които могат да бъдат определени като депозитари, и за изясняване на отговорността на депозитарите в случай на загуба на активи на ПКИПЦК под тяхно попечителство или при неправилно изпълнение на надзорните им задължения. Такова неправилно изпълнение може да доведе не само до загуба, но също и до обезценяване на активите, например когато депозитарят не предприеме действия по отношение на инвестиции, които не съответстват на правилата на фонда.
(12)
Необходимо е да се поясни, че ПКИПЦК следва да определят един депозитар, който да осъществява общ надзор върху активите на ПКИПЦК. С изискването за определяне на един депозитар следва да се гарантира, че депозитарят има поглед върху всички активи на ПКИПЦК и както управителите на фондове, така и инвеститорите могат да потърсят съдействие от едно лице, в случай че възникнат проблеми по отношение на съхранението на активите или изпълнението на надзорните функции. Съхранението на активи включва попечителство върху активи, а когато естеството на активите не позволява това, проверка на собствеността върху тези активи, както и воденето на регистри за тях.
(13)
При изпълнение на своите задачи депозитарят следва да действа честно, коректно, професионално, независимо и в интерес на ПКИПЦК и на инвеститорите в ПКИПЦК.
(14)
С цел да се гарантира хармонизиран подход при осъществяването на депозитарните задължения във всички държави членки, независимо от правно-организационната форма на ПКИПЦК, е необходимо да се въведе единен списък на надзорните задължения, които да се съблюдават от депозитарите както по отношение на ПКИПЦК от корпоративен тип (инвестиционни дружества), така и на ПКИПЦК от договорен тип.
(15)
Депозитарят следва да отговаря за подходящия мониторинг върху паричните потоци на ПКИПЦК, и по-специално за осигуряване на гаранции за това, че средствата на инвеститорите и на ПКИПЦК се осчетоводяват правилно по сметките, открити на името на ПКИПЦК, на името на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, или на името на депозитаря, действащ от името на ПКИПЦК, в субект, посочен в член 18, параграф 1, буква а), б) или в) от Директива 2006/73/ЕО на Комисията (8). Поради това следва да бъдат приети подробни разпоредби относно мониторинга върху паричния поток, за да се осигури ефективно и съгласувано ниво на защита за инвеститорите. Когато следи за осчетоводяването на средствата на инвеститорите по паричните сметки, депозитарят следва да отчита принципите, установени в член 16 от посочената директива.
(16)
За предотвратяване на паричните преводи, извършвани с цел измама, парични сметки, свързани с уреждането на сделки на ПКИПЦК, не следва да бъдат откривани без знанието на депозитаря.
(17)
Всички активи на ПКИПЦК под попечителство следва да могат да бъдат разграничени от собствените активи на депозитаря, а притежаването им от въпросното ПКИПЦК следва по всяко време да може да бъде идентифицирано. С това изискване следва да се осигури допълнително ниво на защита за инвеститорите в случай на неизпълнение от страна на депозитаря.
(18)
В допълнение към съществуващото задължение за съхранение на активите, принадлежащи на ПКИПЦК, следва да се извършва разграничение между активи, които могат или съответно не могат да бъдат под попечителство, като към последните се прилагат изискванията за водене на регистри и проверка на собствеността. Групата от активи, които могат да бъдат под попечителство, следва да бъде ясно разграничена, тъй като задължението за връщане на загубените активи следва да се прилага само към тази конкретна категория активи.
(19)
Активите, върху които депозитарят осъществява попечителска дейност, не следва да бъдат повторно използвани от депозитаря или от трето лице, на което е делегирана попечителската функция, за тяхна сметка. Повторното използване на активите за сметка на ПКИПЦК следва да подлежи на определени условия.
(20)
Необходимо е да се определят приложимите условия за делегиране на задълженията за попечителство на депозитаря на трето лице. Делегирането и пределегирането следва да бъдат обективно оправдани и към тях следва да се прилагат строги изисквания във връзка с пригодността на третото лице, на което е възложена делегираната функция, както и във връзка с необходимите умения, грижа и внимание, които депозитарят следва да прояви при избора, определянето и проверката на дейността на това трето лице. За постигане на еднообразни пазарни условия и еднакво високо ниво на защита на инвеститорите тези условия следва да се съгласуват с приложимите по Директива 2011/61/ЕС. Следва да бъдат приети разпоредби, с които да се гарантира, че третите лица, на които са делегирани функции за попечителство, разполагат с необходимите средства за изпълнение на своите задължения и че отделят активите на ПКИПЦК.
(21)
Когато централен депозитар на ценни книжа (ЦДЦК), както е определен в член 2, параграф 1, точка 1 от Регламент (ЕС) № 909/2014 на Европейския парламент и на Съвета (9), или ЦДЦК, установен в трета държава, предоставя услуги за управление на система за сетълмент на ценни книжа; както и поне първоначална регистрация в система за безналични ценни книжа посредством първоначално кредитиране; или предоставяне и поддържане на сметки за ценни книжа на най-високо ниво; както се посочва в раздел А от приложението към посочения регламент, предоставянето на тези услуги от съответния ЦДЦК по отношение на ценните книжа на ПКИПЦК, които са регистрирани първоначално в система за безналични ценни книжа посредством първоначално кредитиране от съответния ЦДЦК, не следва да се счита за делегиране на попечителски функции. Въпреки това, ако попечителството върху ценните книжа на ПКИПЦК бъде възложено на ЦДЦК или на ЦДЦК, установен в трета държава, това следва да се счита за делегиране на попечителски функции.
(22)
Третото лице, на което е делегирано съхранението на активи, следва да може да поддържа омнибус сметка, т.е. обща сметка с подразделения за множество ПКИПЦК.
(23)
Когато попечителството е делегирано на трето лице, е необходимо също така да се гарантира, че спрямо въпросното трето лице се прилагат специфични изисквания за ефективно пруденциално регулиране и надзор. В допълнение следва да се извършват редовни външни одити, за да се гарантира, че финансовите инструменти са във владение на третото лице, на което е делегирано попечителството.
(24)
С цел да се осигури постоянно високо ниво на защита за инвеститорите, следва да бъдат приети разпоредби по отношение на поведението и управлението на конфликти на интереси и те следва да се прилагат във всички ситуации, включително и при делегиране на задълженията за съхранение. С тези правила следва по-специално да се осигури ясно разпределение на задачите и функциите между депозитаря, ПКИПЦК и управляващото дружество или инвестиционното дружество.
(25)
С цел да се осигури високо ниво на защита за инвеститорите и да се гарантира подходящо ниво на пруденциално регулиране и текущ контрол, е необходимо да се установи изчерпателен списък на субектите, които отговарят на условията да действат като депозитари. Тези субекти следва да бъдат ограничени до национални централни банки, кредитни институции и други юридически лица, които съгласно правото на държавите членки са оправомощени да извършват депозитарни дейности по настоящата директива, които са предмет на пруденциален надзор и изисквания за капиталова адекватност, не по-малки от изискванията, изчислени в зависимост от избрания подход в съответствие с член 315 или член 317 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета (10), притежават собствен капитал, чийто размер е не по-малък от размера на началния капитал по член 28, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (11) и имат седалище или клон в държавата членка по произход на ПКИПЦК.
(26)
Необходимо е да се посочи и поясни отговорността на депозитаря на ПКИПЦК в случай на загуба на финансов инструмент под попечителство. При загуба на финансов инструмент под попечителство депозитарят следва да бъде задължен да възстанови на ПКИПЦК финансов инструмент от същия вид или паричната му равностойност. В случай на загуба на активи не се предвижда освобождаване от отговорност освен когато депозитарят може да докаже, че загубата е резултат от „външно събитие, което е извън неговия разумен контрол и чиито последици не биха могли да бъдат предотвратени, дори ако бяха положени всички разумни усилия за предотвратяването им“. Във връзка с това депозитарят следва да не може да се позовава на вътрешни събития, като извършена измама от страна на служител, за да се освободи от отговорност.
(27)
Депозитарят следва да носи отговорност, когато е делегирал попечителски дейности на трето лице и финансовите инструменти, върху които третото лице осъществява попечителство, бъдат загубени. В случай на загуба на инструмент, върху който се осъществява попечителство, депозитарят следва да възстанови финансов инструмент от същия вид или паричната му равностойност, дори и ако загубата е настъпила при трето лице, на което е делегирано попечителство. Депозитарят следва да се освобождава от отговорност единствено когато може да докаже, че загубата е резултат от външно събитие, което е било извън неговия разумен контрол и чиито последици са били неизбежни въпреки всички разумни усилия за предотвратяването им. Във връзка с това депозитарят следва да не може да се позовава на вътрешни събития, като извършена измама от страна на служител, за да се освободи от отговорност. При загуба на активи от депозитар или трето лице, на което е делегирано попечителство, не следва да се допуска освобождаване от отговорност по силата на нормативен акт или договор.
(28)
Всеки инвеститор в ПКИПЦК следва да може да завежда, пряко или непряко чрез управляващото или инвестиционното дружество, жалби по отношение на отговорността на своя депозитар. Правото да бъде получено обезщетение от депозитаря не следва да зависи от правно-организационната форма на ПКИПЦК (договорен или корпоративен тип), нито от правния характер на отношенията между депозитаря, управляващото дружество и притежателите на дялове. Правото на притежателите на дялове да търсят отговорност от депозитаря не следва да води до дублиране на обезщетенията или до неравно третиране на притежателите на дялове.
(29)
Без да се засяга настоящата директива, депозитарите не следва да бъдат възпрепятствани да вземат мерки за покриване на щетите и загубите на ПКИПЦК и на притежателите на дялове в ПКИПЦК. По-конкретно, такива мерки не следва да представляват освобождаване от отговорност на депозитаря, да водят до прехвърляне или каквато и да било промяна на отговорността на депозитаря, нито следва да нарушават правата на инвеститорите, включително правото на обезщетение.
(30)
На 12 юли 2010 г. Комисията предложи изменения на Директива 97/9/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (12) с оглед да се осигури високо ниво на защита на инвеститорите в ПКИПЦК, когато депозитарят не може да изпълни задълженията си. Това предложение е допълнено чрез поясняване на задълженията и обхвата на отговорността на депозитаря и третото лице, на което са делегирани функции по съхранение в настоящата директива.
(31)
Комисията се приканва да анализира при какви ситуации неуспехът на депозитар на ПКИПЦК или на трето лице, на което са делегирани функции по попечителство, би могъл да доведе до загуби за притежателите на дялове в ПКИПЦК, които не подлежат на възстановяване по силата на настоящата директива, да анализира допълнително какви мерки биха били подходящи, за да се гарантира високо ниво на защита на инвеститорите, независимо от веригата на посредничество между инвеститора и прехвърлимите ценни книжа, засегнати от неуспеха, и да представи констатациите си на Европейския парламент и на Съвета.
(32)
Необходимо е да се гарантира, че спрямо депозитарите се прилагат едни и същи изисквания независимо от правно-организационната форма на ПКИПЦК. Чрез съгласуването на изискванията следва да се повиши правната сигурност, да се увеличи защитата на инвеститорите и да се допринесе за създаването на еднообразни пазарни условия. Комисията не е била уведомявана за използването от страна на инвестиционно дружество на дерогацията от общото задължение за поверяване на активите на депозитар. Следователно изискванията, предвидени в Директива 2009/65/ЕО по отношение на депозитаря на инвестиционно дружество, следва да се считат за излишни.
(33)
Въпреки че в настоящата директива се определя минимален набор от правомощия, които компетентните органи следва да имат, тези правомощия трябва да се упражняват в рамките на цялостната система на националното право, която да гарантира спазването на основните права, включително правото на неприкосновеност на личния живот. За упражняването на тези правомощия, които могат да доведат до сериозна намеса в правото на зачитане на личния и семейния живот, жилището и тайната на съобщенията, държавите членки следва да разполагат с адекватни и ефективни предпазни мерки срещу злоупотреби, включително при необходимост предварително разрешение от съдебните органи на съответната държава членка. Държавите членки следва да дадат възможност компетентните органи да упражняват такива правомощия за намеса до степента, необходима за правилното разследване на тежки случаи, когато няма еквивалентни средства за ефективното постигане на същия резултат.
(34)
Съществуващите записи на телефонни разговори и записи на трафик на данни от ПКИПЦК, управляващи дружества, инвестиционни дружества, депозитари или други субекти, регулирани от настоящата директива, както и съществуващите телефонни записи и записи на трафик на данни от телекомуникационните оператори представляват решаващо, а понякога и единственото доказателство за установяване и доказване на наличието на нарушения на националното право, с което е транспонирана настоящата директива, както и за проверка на спазването от страна на ПКИПЦК, управляващите дружества, инвестиционните дружества, депозитарите или други субекти, регулирани от настоящата директива, на изискванията за защита на инвеститорите и на другите изисквания, установени в настоящата директива и в мерките за нейното прилагане, приети съгласно нея. Във връзка с това компетентните органи следва да могат да изискват съществуващите записи на телефонни разговори, електронни съобщения и записи на трафик на данни, притежавани от ПКИПЦК, управляващи дружества, инвестиционни дружества, депозитари или други субекти, регулирани от настоящата директива.
Достъпът до телефонни записи и записи на данни е необходим за установяването и санкционирането на нарушенията на изискванията, определени в настоящата директива и мерките за изпълнението ѝ. С цел да се въведе равнопоставеност в рамките на Съюза по отношение на достъпа до съществуващи телефонни записи и записи на трафик на данни, съхранявани от телекомуникационен оператор, или до съществуващи записи на телефонни разговори и записи на трафик на данни, притежавани от ПКИПЦК, управляващи дружества, инвестиционни дружества, депозитари или други субекти, регулирани от настоящата директива, компетентните органи следва в съответствие с националното право да бъдат в състояние да изискват съществуващите телефонни записи и съществуващите записи на трафик на данни, съхранявани от телекомуникационен оператор, доколкото това е разрешено съгласно националното право, както и съществуващите записи на телефонни разговори и съществуващите записи на трафик на данни, притежавани от ПКИПЦК, управляващи дружества, инвестиционни дружества, депозитари или други субекти, регулирани от настоящата директива, в случаите, когато съществува основателно подозрение, че такива записи, които са свързани с предмета на проверката или разследването, могат да бъдат от значение за доказване на нарушения на изискванията, предвидени в настоящата директива и в мерките за нейното прилагане. Достъпът до телефонни записи и записи на трафик на данни, съхранявани от телекомуникационен оператор, не следва да обхваща съдържанието на гласови съобщения по телефона.
(35)
Една стабилна пруденциална и етична рамка за финансовия сектор следва да се основава на стабилни режими за надзор, разследване и санкции. За тази цел компетентните органи следва да разполагат с достатъчни правомощия за действие и да могат да разчитат на равностойни, силни и възпиращи режими за санкции във връзка с нарушенията на настоящата директива. Преглед на съществуващите правомощия за налагане на санкции и на практическото им прилагане с цел да се насърчи сближаването на санкциите в целия диапазон от надзорни дейности се прави в съобщението на Комисията от 8 декември 2010 г., озаглавено „По-строги наказателни разпоредби за сектора на финансовите услуги“. Компетентните органи следва да бъдат оправомощени да налагат имуществени санкции, които са достатъчно високи, за да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи, така че да компенсират очакваните ползи вследствие нарушаване на изискванията, предвидени в настоящата директива.
(36)
Макар че нищо не препятства държавите членки да определят правила за административни санкции и наказателни санкции за едно и също нарушение, от държавите членки не следва да се изисква да създават разпоредби за административни санкции за нарушения по настоящата директива, когато те са обект на националното наказателно право. В съответствие с националното право държавите членки не следва да бъдат задължени да налагат и административни, и наказателни санкции за едно и също нарушение, но те могат да налагат такива санкции, ако националното право им позволява това. Независимо от това запазването на наказателните вместо административни санкции за нарушения на разпоредбите на настоящата директива не следва да отслабва или по друг начин да засяга способността на компетентните органи да си сътрудничат с компетентните органи на други държави членки да получават достъп или да обменят своевременно информация с тези компетентни органи за целите на настоящата директива, включително след сезиране на компетентните съдебни органи за съответните нарушения с оглед на наказателно преследване. Държавите членки следва да могат да решат да не определят правила за административни санкции за нарушения, които са обхванати от националното наказателно право. Възможността държавите членки да налагат наказателни санкции вместо или в допълнение на административните санкции не следва да се използва за заобикаляне на режима за санкции по настоящата директива.
(37)
За да се осигури последователно прилагане във всички държави членки, при определянето на вида на административните санкции или мерки и размера на административните имуществени санкции, от държавите членки следва да се изисква да гарантират, че компетентните им органи вземат предвид всички имащи отношение обстоятелства.
(38)
За да се подсили възпиращото им въздействие върху обществото като цяло и с оглед на неговата информираност относно нарушенията на правилата, които могат да попречат на защитата на инвеститорите, санкциите следва да бъдат публикувани, освен при някои точно определени обстоятелства. С цел да се осигури съответствие с принципа на пропорционалност, санкциите следва да бъдат публикувани при запазване на анонимността, когато публикуването би причинило непропорционална вреда на засегнатите страни.
(39)
За да се предостави възможност на ЕОЦКП да засили още повече последователността при резултатите от надзора в съответствие с Регламент (ЕС) № 1095/2010, всички публично оповестени санкции следва едновременно да се докладват на ЕОЦКП, който следва също така да публикува годишен доклад относно всички наложени санкции.
(40)
Компетентните органи следва да получат необходимите разследващи правомощия и следва да създават ефективни механизми, с които да се насърчава подаването на сигнали за възможни или извършени нарушения. Информацията за потенциални или действително извършени нарушения следва да допринася и за ефективното изпълнение на задачите на ЕОЦКП в съответствие с Регламент (ЕС) № 1095/2010. Във връзка с това комуникационните канали за докладване на тези потенциални или действително извършени нарушения следва също да бъдат създадени от ЕОЦКП. Информацията за потенциални или действително извършени нарушения, съобщена на ЕОЦКП, следва да се използва единствено за целите на изпълнението на задачите на ЕОЦКП в съответствие с Регламент (ЕС) № 1095/2010.
(41)
Настоящата директива зачита основните права и съблюдава признатите принципи в Хартата, както са залегнали в ДФЕС.
(42)
За да се гарантира, че целите на настоящата директива са постигнати, на Комисията следва да бъде предоставено правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 290 от ДФЕС. По-специално на Комисията следва да бъде предоставено правомощието да приема делегирани актове за определяне на елементите, които трябва да бъдат включени в стандартното споразумение между депозитар и управляващо дружество или инвестиционно дружество, условията за упражняване на депозитарните функции, включително типа финансови инструменти, които следва да бъдат включени в обхвата на извършваните от депозитаря попечителски услуги, условията, при които депозитарят може да упражнява своите попечителски задължения спрямо финансови инструменти, регистрирани в централен депозитар, и условията, при които депозитарят следва да съхранява финансовите инструменти, издадени поименно и регистрирани при емитент или в друга регистрационна система, задълженията за полагане на дължима грижа на депозитарите, задължението за отделяне, условията и обстоятелствата, при които финансовите инструменти под попечителство се считат за загубени, както и кои събития се считат за външни и извън контрола на депозитаря, чиито последици не биха могли да бъдат предотвратени, дори ако бяха положени всички разумни усилия за предотвратяването им. Нивото на защита на инвеститорите, предвидено в тези делегирани актове, следва да бъде поне толкова високо, колкото предвиденото в делегираните актове, приети по силата на Директива 2011/61/ЕС. От особена важност е по време на подготвителна си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и Съвета.
(43)
Като част от цялостния си преглед на функционирането на Директива 2009/65/ЕО Комисията, като взема предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета (13), преразглежда ограниченията на експозицията към контрагенти, приложими към сделките с деривати, като взема предвид необходимостта да се създадат подходящи категоризации за тези ограничения, така че деривати със сходни рискови характеристики да се третират по един и същ начин.
(44)
В съответствие със Съвместната политическа декларация от 28 септември 2011 г. на държавите членки и Комисията относно обяснителните документи (14) държавите членки са поели ангажимент в обосновани случаи да прилагат към съобщението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между елементите на дадена директива и съответстващите им части от националните инструменти за транспониране. По отношение на настоящата директива законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано.
(45)
Доколкото целите на настоящата директива, а именно повишаване на доверието на инвеститорите в ПКИПЦК чрез укрепване на изискванията относно задълженията и отговорността на депозитарите и политиките за възнагражденията на управляващите и инвестиционните дружества и чрез въвеждане на общи стандарти за санкциониране на главните нарушения на настоящата директива, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а поради нейния обхват и последици могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерките в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от ДЕС. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на тези цели.
(46)
В съответствие с Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (15) беше проведена консултация с Европейския надзорен орган по защита на данните, който представи становище на 23 ноември 2012 г. (16)
(47)
Поради това Директива 2009/65/ЕО следва да бъде съответно изменена,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Директива 2009/65/ЕО се изменя, както следва:
1)
В член 2, параграф 1 се добавят следните букви:
„т)
„ръководен орган“ е органът, който носи крайната отговорност за вземане на решения в управляващо дружество, инвестиционно дружество или депозитар и изпълнява надзорната и управленската функция или само управленската, в случай че двете функции са отделени. Когато в съответствие с националното право управляващото дружество, инвестиционното дружество или депозитарят има различни органи със специфични функции, изискванията, предвидени в настоящата директива, които се отнасят до „ръководния орган“ или до „ръководния орган в изпълнение на надзорните му функции“ се прилагат също или вместо това за онези членове на другите органи на управляващото дружество, инвестиционното дружество или депозитар, на които по силата на приложимото национално право е възложена съответната отговорност;
у)
„финансов инструмент“ означава финансов инструмент, посочен в раздел В от приложение I към Директива 2014/65/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (17)
(17) Директива 2014/65/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 15 май 2014 г. относно пазарите на финансови инструменти и за изменение на Директива 2002/92/ЕО и Директива 2011/61/ЕС (ОВ L 173, 12.6.2014 г., стр. 349).“" 						
2)
Вмъкват се следните членове:
„Член 14а
1. Държавите членки изискват от управляващите дружества да установят и прилагат политики и практики за възнагражденията, които отговарят и насърчават разумното и ефективно управление на риска и не поощряват поемането на риск, несъобразено с рисковите профили, правилата или учредителните документи на управляваните от тях ПКИПЦК, и не засягат изпълнението на задължението на управляващото дружество да действа в най-добър интерес на ПКИПЦК.
2. Политиките и практиките за възнагражденията обхващат постоянната и променливата част на заплатите и пенсионните права по преценка на работодателя.
3. Политиките и практиките за възнагражденията се прилагат за категориите персонал - включително висшето ръководство, служителите, поемащи рискове, и служителите с контролни функции, както и всеки служител, чието общо възнаграждение го поставя в същата категория възнаграждения като на висшето ръководство и на служителите, поемащи рискове - чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковите профили на управляващите дружества или на управляваните от тях ПКИПЦК.
4. В съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 ЕОЦКП издава насоки за компетентните органи или участниците на финансовите пазари относно лицата, посочени в параграф 3 от настоящия член, и прилагането на принципите, посочени в член 14б. Тези насоки отчитат принципите на разумните политики за възнагражденията, посочени в Препоръка 2009/384/ЕО на Комисията (18), размера на управляващото дружество и на управляваните от него ПКИПЦК, вътрешната им организация, както и естеството, обхвата и сложността на техните дейности. В процеса на разработване на насоките ЕОЦКП си сътрудничи тясно с Европейския надзорен орган (Европейски банков орган, ЕБО), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (19), с цел да се осигури съгласуваност с разработените за други сектори на финансовите услуги изисквания, по-специално по отношение на кредитните институции и инвестиционните посредници.
Член 14б
1. При разработването и прилагането на политиките за възнагражденията, посочени в член 14а, управляващите дружества съблюдават следните принципи по начин и до степен, подходящи за техния размер, вътрешна организация и за характера, обхвата и сложността на тяхната дейност:
а)
политиката за възнагражденията съответства и насърчава разумното и ефективно управление на риска, като не поощрява поемането на рискове, които не са съобразени с рисковите профили, устава или учредителните документи на управляваните от тях ПКИПЦК;
б)
политиката за възнагражденията съответства на бизнес стратегията, целите, ценностите и интересите на управляващото дружество и на управляваните от него ПКИПЦК и на инвеститорите в ПКИПЦК и включва мерки за предотвратяване на конфликтите на интереси;
в)
политиката за възнагражденията се приема от ръководния орган на управляващото дружество в изпълнение на надзорните му функции, като този орган приема и най-малко веднъж годишно подлага на преглед общите принципи на политиката за възнагражденията и отговаря и следи за тяхното прилагане; задачите, посочени в настоящата буква, се осъществяват само от членовете на ръководния орган, които нямат изпълнителни функции в съответното управляващо дружество и които имат експертен опит в управлението на риска и възнагражденията;
г)
изпълнението на политиката за възнагражденията се подлага най-малко веднъж годишно на централен и независим вътрешен преглед на спазването на политиките и процедурите за възнагражденията, приети от ръководния орган в изпълнение на неговите надзорни функции;
д)
служителите, изпълняващи контролни функции, получават възнаграждение, съобразено с постигането на целите, свързани с функциите им, независимо от резултатите на секторите на дейност, които контролират;
е)
възнагражденията на висшите служители, работещи в областта на управлението на риска и съответствието, се контролират пряко от комитета по възнагражденията, в случай че има такъв комитет;
ж)
когато възнаграждението е обвързано с резултатите от дейността, неговият общ размер се основава на комбинация от оценката за резултатите на отделното лице и на съответното стопанско подразделение или съответното ПКИПЦК и на техните рискове, и цялостните резултати на управляващото дружество, като при оценката на индивидуалните резултати се вземат предвид финансови и нефинансови критерии;
з)
оценката на резултатите е част от многогодишна рамка, съобразена с периода на държане, препоръчан на инвеститорите на ПКИПЦК, управлявано от управляващото дружество, за да се гарантира, че процесът на оценка се основава на по-дългосрочните резултати на ПКИПЦК и инвестиционните му рискове и че фактическото изплащане на елементите от възнаграждението, обвързани с резултатите, се разсрочва в рамките на същия период;
и)
гарантираното променливо възнаграждение се предоставя по изключение единствено в контекста на назначаването на нови служители и се ограничава до първата година след назначаването;
й)
постоянни и променливите елементи на общото възнаграждение са подходящо балансирани, като постоянният елемент представлява достатъчно висок дял от общото възнаграждение, така че да позволява прилагането на напълно гъвкава политика за променливите елементи на възнаграждението, включително възможността да не се изплаща променлив елемент на възнаграждението;
к)
плащанията, свързани с предсрочното прекратяване на договор, отразяват постигнатите в течение на времето резултати и са определени по такъв начин, че да не се насърчава неуспехът;
л)
измерването на резултатите от дейността, използвано за изчисляване на променливите елементи на възнаграждението или съвкупностите от променливи елементи, включва цялостен механизъм за корекции с цел отчитане на всички видове настоящи и бъдещи рискове;
м)
в зависимост от правно-организационната структура на ПКИПЦК и неговия устав или учредителни документи значителна част и при всички случаи най-малко 50 % от всеки променлив елемент на възнаграждението се състои от дялове от съответното ПКИПЦК, равностойни права на собственост или инструменти, свързани с акции, или равностойни непарични инструменти със стимули със същата ефективност като на инструментите, посочени в настоящата буква, освен ако управлението на ПКИПЦК представлява по-малко от 50 % от общия портфейл, управляван от управляващото дружество, в който случай минималната стойност от 50 % не се прилага;
По отношение на инструментите, посочени в настоящата буква, се прилага подходяща политика за задържане, целяща постигане на съответствие между стимулите и интересите на управляващото дружество и на управляваните от него ПКИПЦК и на инвеститорите в такива ПКИПЦК. Държавите членки или техните компетентни органи могат да наложат ограничения по отношение на вида и структурата на тези инструменти или да забранят използването на определени инструменти, когато това е целесъобразно. Настоящата буква се прилага както за частта от променливия елемент на възнаграждението, разсрочена в съответствие с буква н), така и за частта от променливия елемент на възнаграждението, която не е разсрочена;
н)
съществена част и при всички случаи най-малко 40 % от променливия елемент на възнаграждението се разсрочва за срок, съобразен с периода на държане, препоръчан на инвеститорите на съответното ПКИПЦК, и съответства точно на естеството на рисковете на това ПКИПЦК;
Срокът, посочен в настоящата буква, е най-малко три години; възнаграждение, дължимо съгласно договорености за разсрочване, се получава изцяло при спазване най-малко на принципа за пропорционално изплащане във времето; при променлив елемент на възнаграждението в особено голям размер изплащането на поне 60 % от сумата се отлага;
о)
променливото възнаграждение, включително разсрочената част от него, се изплаща или е дължимо единствено ако е съобразено с финансовото състояние на управляващото дружество като цяло и е оправдано от гледна точка на резултатите на стопанското подразделение, на ПКИПЦК и на съответния служител.
Общият размер на променливото възнаграждение като правило се намалява значително при посредствени или отрицателни финансови резултати на управляващото дружество или на съответното ПКИПЦК, като се вземат предвид както текущи компенсации, така и намаления в изплащането на суми, начислени за минал период, включително и чрез мерки за „лоши резултати“ или отнемане на вече начислено възнаграждение;
п)
пенсионната политика съответства на бизнес стратегията, целите, ценностите и дългосрочните интереси на управляващото дружество и на управляваните от него ПКИПЦК.
Пенсионните права по преценка на работодателя се задържат от управляващото дружество под формата на посочените в буква м) инструменти за срок от пет години, ако служителят напусне управляващото дружество преди пенсиониране. В случай че служителят достигне пенсионна възраст, дължимото по пенсионните права по преценка на работодателя се изплаща на служителя под формата на определените в буква м) инструменти, за които се прилага петгодишен срок на задържане;
р)
от служителите се изисква да се задължат да не използват лични стратегии за хеджиране или застраховане, свързано с възнагражденията или отговорността, с цел да намалят ефекта на ограничаване на риска, заложен в договореностите относно възнаграждението им;
с)
променливото възнаграждение не се изплаща посредством инструменти или методи, които улесняват заобикалянето на изискванията, предвидени в настоящата директива.
2. В съответствие с член 35 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 ЕОЦКП може да поиска от компетентните органи информация за политиките и практиките за възнагражденията, посочени в член 14а от настоящата директива.
ЕОЦКП, в тясно сътрудничество с ЕБО, включва в насоките си относно политиката за възнагражденията разпоредби за това как да се прилагат различните принципи за възнаграждение по сектори, като например предвидените в Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (20) и в Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (21), когато служителите или други категории персонал извършват услуги, за които важат различни принципи за възнаграждение по сектори.
3. Принципите, предвидени в параграф 1, се прилагат за облаги от всякакъв вид, изплащани от управляващото дружество, за всички суми, изплащани пряко от самите ПКИПЦК, включително такси за постигнати резултати, и за всяко прехвърляне на дялове или акции от ПКИПЦК в полза на тези категории персонал - включително висшето ръководство, служителите, поемащи рискове, и служителите с контролни функции, както и всеки служител, чието общо възнаграждение го поставя в същата категория възнаграждения като на висшето ръководство и на служителите, поемащи рискове - чиито професионални дейности имат съществено въздействие върху рисковите профили на управляващите дружества или на управляваните от тях ПКИПЦК.
4. Управляващите дружества, които са значими от гледна точка на размера си или на размера на управляваните от тях ПКИПЦК, на вътрешната си организация и на естеството, обхвата и сложността на дейността си, създават комитет по възнагражденията. Комитетът по възнагражденията се създава по начин, който му позволява да прави компетентна и независима преценка на политиките и практиките за възнагражденията, както и на въведените стимули за управление на риска.
Комитетът по възнагражденията, създаден, където е уместно, в съответствие с насоките на ЕОЦКП, посочени в член 14а, параграф 4, отговаря за подготвянето на решения относно възнагражденията, включително онези от тях, които имат последици за риска и управлението на риска на съответните управляващи дружества или ПКИПЦК, и които трябва да бъдат взети от ръководния орган в изпълнение на надзорната му функция. Комитетът по възнагражденията се председателства от член на ръководния орган, който няма изпълнителни функции в съответното управляващо дружество. Членовете на комитета по възнагражденията са членове на ръководния орган, които нямат изпълнителни функции в съответното управляващо дружество.
Ако националното право предвижда в ръководния орган да бъдат представени и служителите, комитетът по възнагражденията включва един или повече представители на служителите. При изготвянето на решенията си комитетът по възнагражденията отчита дългосрочния интерес на инвеститорите и другите заинтересовани страни и обществения интерес.
(18) Препоръка 2009/384/ЕО на Комисията от 30 април 2009 г. относно политиката на възнаграждения в сектора на финансовите услуги (ОВ L 120, 15.5.2009 г., стр. 22)." 						
(19) Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски банков орган) и за изменение на Решение № 716/2009/ЕО и за отмяна на Решение 2009/78/ЕО на Комисията (ОВ L 331, 15.12.2010 г., стр. 12)." 						
(20) Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове и за изменение на директиви 2003/41/ЕО и 2009/65/ЕО и на регламенти (ЕО) № 1060/2009 и (ЕС) № 1095/2010 (ОВ L 174, 1.7.2011 г., стр. 1)." 						
(21) Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно достъпа до осъществяването на дейност от кредитните институции и относно пруденциалния надзор върху кредитните институции и инвестиционните посредници, за изменение на Директива 2002/87/ЕО и за отмяна на директиви 2006/48/ЕО и 2006/49/ЕО (ОВ L 176, 27.6.2013 г., стр. 338).“" 						
3)
В член 20, параграф 1 буква а) се заменя със следното:
„а)
писмен договор с депозитаря, посочен в член 22, параграф 2;“
4)
Член 22 се заменя със следното:
„Член 22
1. Инвестиционното дружество и управляващото дружество - за всеки един от управляваните от него взаимни фондове, гарантират, че в съответствие с настоящата глава е бил определен един депозитар.
2. Определянето на депозитаря се удостоверява с писмен договор.
Този договор, inter alia, урежда обмена на информация, считан за необходим с цел да се позволи на депозитаря да изпълнява функциите си по отношение на ПКИПЦК, за които е определен за депозитар, както е предвидено в настоящата директива и в други приложими законови, подзаконови и административни разпоредби.
3. Депозитарят:
а)
гарантира, че продажбата, емитирането, обратното изкупуване, откупуването и обезсилването на дялове на ПКИПЦК се извършват в съответствие с приложимото национално право и с устава или учредителните документи на ПКИПЦК;
б)
гарантира, че стойността на дяловете от ПКИПЦК е изчислена в съответствие с приложимото национално право и с устава или учредителните документи;
в)
изпълнява указанията на управляващото дружество или на инвестиционното дружество, освен в случаите, когато те противоречат на приложимото национално право или на устава или учредителните документи;
г)
гарантира, че при сделки с активи на ПКИПЦК всички плащания се превеждат на ПКИПЦК в обичайните срокове;
д)
гарантира, че доходът на ПКИПЦК се разпределя в съответствие с приложимото национално право и с устава или учредителните документи.
4. Депозитарят осигурява извършването на подходящ мониторинг на паричните потоци на ПКИПЦК и в частност, че всички плащания, извършени от инвеститорите или от тяхно име при записването на дялове на ПКИПЦК, са получени и че всички парични средства на ПКИПЦК са осчетоводени по парични сметки, които:
а)
са открити на името на ПКИПЦК или на името на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, или на името на депозитаря, действащ от името на ПКИПЦК;
б)
са открити при субект, посочен в член 18, параграф 1, букви а), б) и в) от Директива 2006/73/ЕО на Комисията (22); и
в)
се управляват в съответствие с принципите, предвидени в член 16 от Директива 2006/73/ЕО.
Когато паричните сметки са открити на името на депозитар, действащ от името на ПКИПЦК, по тези сметки не се осчетоводяват паричните средства на субекта, посочен в първа алинея, буква б), и собствените парични средства на депозитаря.
5. Активите на ПКИПЦК се поверяват на депозитар за съхранение, като:
а)
по отношение на финансовите инструменти, които могат да бъдат държани под попечителство, депозитарят:
i)
държи под попечителство всички финансови инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, открита в книгите на депозитаря, и всички финансови инструменти, които могат да бъдат физически предадени на депозитаря;
ii)
гарантира, че всички финансови инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, открита в книгите на депозитаря, се вписват в книгите на депозитаря по отделни сметки в съответствие с принципите, посочени в член 16 от Директива 2006/73/ЕО, открити на името на ПКИПЦК или на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, за да може във всеки един момент недвусмислено да бъде определена тяхната принадлежност към съответното ПКИПЦК в съответствие с приложимото право;
б)
по отношение на другите активи депозитарят:
i)
проверява собствеността на ПКИПЦК или на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, върху тези активи, като определя дали ПКИПЦК или управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, е собственик въз основа на информацията или документи, предоставени от ПКИПЦК или от управляващото дружество, и на външни доказателства, ако има такива;
ii)
поддържа и актуализира регистър на тези активи, за които се е уверил, че са притежавани от ПКИПЦК или управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК.
6. Депозитарят предоставя редовно на управителното дружество или инвестиционното дружество пълен опис на всички активи на ПКИПЦК.
7. Активите, върху които депозитарят осъществява попечителска дейност, не се използват повторно от депозитаря или от трето лице, на което е делегирана попечителска функция, за тяхна сметка. Повторното използване включва всякакви трансакции с активи под попечителство, включително, но не само, прехвърляне, залог, продажба и даване назаем.
Повторното използване на активите, върху които депозитарят осъществява попечителска дейност, е разрешено, при условие че:
а)
повторното използване на активите се извършва за сметка на ПКИПЦК;
б)
депозитарят действа по нареждане на управляващото дружество от името на ПКИПЦК;
в)
повторното използване е в полза на ПКИПЦК и в интерес на притежателите на дялове; и
г)
транзакцията е покрита с висококачествено и ликвидно обезпечение, получено от ПКИПЦК в рамките на договор с прехвърляне на правата.
Пазарната стойност на обезпечението винаги трябва да възлиза най-малко на пазарната стойност на повторно използваните активи плюс премията.
8. Държавите членки гарантират, че в случай на неплатежоспособност на депозитар и/или установено в Съюза трето лице, на което е делегирано попечителство върху активите на ПКИПЦК, активите на ПКИПЦК под попечителство не могат да бъдат разпределени между или реализирани в полза на кредиторите на този депозитар и/или на такова трето лице.
(22) Директива 2006/73/ЕО на Комисията от 10 август 2006 г. за прилагане на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания и условията за извършване на дейност от инвестиционните посредници и за даването на определения за целите на посочената директива (ОВ L 241, 2.9.2006 г., стр. 26).“" 						
5)
Вмъква се следният член:
„Член 22а
1. Депозитарят не делегира на трети лица функциите, посочени в член 22, параграфи 3 и 4.
2. Депозитарят може да делегира на трети лица своите функции, посочени в член 22, параграф 5, само когато:
а)
задачите не се делегират с намерението да се избегне спазването на изискванията на настоящата директива;
б)
депозитарят може да докаже, че съществува обективна причина за делегирането;
в)
депозитарят е проявил необходимите умения, грижа и старание при подбора и определянето на всяко трето лице, на което иска да делегира част от задачите си, и ще проявява необходимите умения, грижа и старание при периодичния преглед и постоянния мониторинг на всяко трето лице, на което е делегирал част от задачите си, и на правилата на третото лице по отношение на делегираните му задачи.
3. Функциите, посочени в член 22, параграф 5, могат да се делегират от депозитаря на трето лице само когато това трето лице, постоянно в хода на изпълнението на делегираните му задачи:
а)
разполага с правно-организационна структура и експертен опит, които са подходящи и пропорционални предвид естеството и сложността на поверените му активи на ПКИПЦК или на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК;
б)
по отношение на попечителските дейности, посочени в член 22, параграф 5, буква а), подлежи на:
i)
ефективно пруденциално регулиране, включително минимални капиталови изисквания и надзор в съответната юрисдикция;
ii)
периодичен външен одит, чрез който се гарантира, че то действително владее финансовите инструменти;
в)
отделя активите на клиентите на депозитаря от собствените си активи и от активите на депозитаря, така че във всеки един момент недвусмислено да бъде определена тяхната принадлежност към клиентите на даден депозитар;
г)
предприема всички необходими действия да гарантира, че в случай на несъстоятелност на третото лице активите на ПКИПЦК под негово попечителство не могат да бъдат разпределени между или реализирани в полза на кредиторите на третото лице; и
д)
съблюдава общите задължения и забрани, посочени в член 22, параграфи 2, 5 и 7 и в член 25.
Независимо от първа алинея, буква б), подточка i), когато съгласно правото на трета държава се изисква определени финансови инструменти да се държат под попечителство от местен субект и никой от местните субекти не отговаря на изискванията за делегиране, предвидени в посочената буква, депозитарят може да делегира своите функции на такъв местен субект само до степента, до която това се изисква от правото на същата трета държава и само докато няма местни субекти, които отговарят на изискванията за делегиране, и единствено когато:
а)
инвеститорите в съответното ПКИПЦК са били надлежно уведомени, преди да направят инвестицията, че това делегиране се изисква поради законови ограничения в правото на третата държава, за обстоятелствата, обосноваващи делегирането, както и за произтичащите от подобно делегиране рискове;
б)
инвестиционното дружество или управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, е дало указания на депозитаря да делегира попечителството върху такива финансови инструменти на местен субект.
Третото лице може на свой ред да пределегира тези функции при спазване на същите условия. В такъв случай член 24, параграф 2 се прилага mutatis mutandis към съответните страни.
4. За целите на настоящия член предоставянето на услуги, посочено в Директива 98/26/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (23), от системи за сетълмент на ценни книжа, определени за целите на същата директива, или предоставянето на подобни услуги от системи за сетълмент на ценни книжа на трети държави не се счита за делегиране на поверени попечителски функции.
(23) Директива 98/26/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 май 1998 г. относно окончателността на сетълмента в платежните системи и в системите за сетълмент на ценни книжа (ОВ L 166, 11.6.1998 г., стр. 45).“" 						
6)
Член 23 се изменя, както следва:
а)
параграфи 2 - 4 се заменят със следното:
„2. Депозитарят е:
а)
национална централна банка;
б)
кредитна институция, получила разрешение в съответствие с Директива 2013/36/ЕС; или
в)
друго юридическо лице, което съгласно правото на държавата членка е оправомощено от компетентния орган да извършва депозитарни дейности по настоящата директива, което е предмет на изисквания за капиталова адекватност, не по-малки от изискванията, изчислени в зависимост от избрания подход в съответствие с член 315 или член 317 от Регламент (ЕС) № 575/2013на Европейския парламент и на Съвета (24), и което притежава собствен капитал, чийто размер е не по-малък от размера на началния капитал по член 28, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС.
Юридическото лице съгласно посоченото в първа алинея, буква в) подлежи на пруденциално регулиране и текущ надзор и отговаря на следните минимални изисквания:
а)
разполага с необходимата инфраструктура да съхранява финансовите инструменти, които могат да бъдат вписани по сметка за финансови инструменти, открита в книгите на депозитаря;
б)
установява адекватни политики и процедури, които са достатъчни да гарантират изпълнението от негова страна, включително от неговите ръководители и служители, на задълженията, предвидени в настоящата директива;
в)
разполага с надеждни административни и счетоводни процедури, механизми за вътрешен контрол, ефективни процедури за оценка на риска и ефективни контролни и защитни мерки за системите за обработка на информацията;
г)
поддържа и прилага ефективни организационни и административни механизми с оглед предприемането на всички разумни стъпки за предотвратяване на конфликти на интереси;
д)
прави необходимото да съхранява информация за всички извършвани от него услуги, дейности и сделки, като тази информация трябва да е достатъчна, за да позволи на компетентния орган да изпълнява надзорните си функции и да извършва действията по правоприлагане, предвидени в настоящата директива;
е)
предприема разумни стъпки, за да се осигури приемственост и регулярност при изпълнението на депозитарните си функции, като използва подходящи и пропорционални системи, ресурси и процедури, включително, за да изпълнява депозитарните си дейности;
ж)
всички членове на неговия ръководен орган и висшето ръководство се ползват по всяко време с достатъчно добра репутация и притежават необходимите знания, умения и опит;
з)
неговият ръководен орган като колективен орган притежава необходимите знания, умения и опит, които му позволяват да разбира дейността на депозитаря, включително основните рискове;
и)
всеки член на неговия ръководен орган и висшето ръководство действа честно и почтено.
3. Държавите членки определят кои от категориите институции, посочени в параграф 2, първа алинея, могат да извършват дейност като депозитари.
4. Инвестиционните дружества или действащите от името на управляваните от тях ПКИПЦК управляващи дружества, които преди 18 март 2016 г. са определили като депозитар институция, която не отговаря на предвидените в параграф 2 изисквания, определят отговарящ на тези изисквания депозитар преди 18 март 2018 г.
(24) Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници и за изменение на Регламент (ЕС) № 648/2012 (ОВ L 176, 27.6.2013 г., стр. 1).“;" 						
б)
параграфи 5 и 6 се заличават.
7)
Член 24 се заменя със следното:
„Член 24
1. Държавите членки гарантират, че депозитарят носи отговорност пред ПКИПЦК и пред притежателите на дялове в ПКИПЦК за загубата, от депозитаря или от трето лице, на което е делегирано попечителството върху държаните финансови инструменти в съответствие с член 22, параграф 5, буква а).
Държавите членки гарантират, че в случай на загуба на финансов инструмент под попечителство депозитарят възстановява без неоправдано забавяне финансов инструмент от същия вид или паричната му равностойност на ПКИПЦК или на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК. Депозитарят не носи отговорност, ако може да докаже, че загубата е вследствие на външно събитие, което е извън неговия контрол, чиито последици биха били неизбежни независимо от всички разумни усилия за предотвратяването им.
Държавите членки гарантират, че депозитарят носи също отговорност пред ПКИПЦК и пред инвеститорите в ПКИПЦК за всяка друга загуба, претърпяна от тях, вследствие на проявена небрежност от страна на депозитаря или умишлено неизпълнение на неговите задължения съгласно настоящата директива.
2. Делегирането по член 22а не засяга посочената в параграф 1 отговорност на депозитаря.
3. Посочената в параграф 1 отговорност на депозитаря не се изключва, нито се ограничава по силата на споразумение.
4. Всяко споразумение, което противоречи на параграф 3, е нищожно.
5. Притежателите на дялове в ПКИПЦК могат да се позовават на отговорността на депозитаря пряко или косвено чрез управляващото дружество или инвестиционното дружество, при условие че това не води до дублиране на обезщетенията или до неравно третиране на притежателите на дялове.“
8)
Член 25 се заменя със следното:
„Член 25
1. Едно и също дружество не може да извършва дейност като управляващо дружество и като депозитар. Едно и също дружество не може да извършва дейност като инвестиционно дружество и като депозитар.
2. При изпълнение на съответните си функции управляващото дружество и депозитарят действат честно, коректно, професионално, независимо и единствено в интерес на ПКИПЦК и на инвеститорите в ПКИПЦК. При изпълнение на съответните си функции инвестиционното дружество и депозитарят действат честно, коректно, професионално, независимо и единствено в интерес на инвеститорите в ПКИПЦК.
Депозитарят не извършва дейности по отношение на ПКИПЦК или на управляващото дружество, действащо от името на ПКИПЦК, които могат да породят конфликти на интереси между ПКИПЦК, инвеститорите в ПКИПЦК, управляващото дружество и депозитаря, освен ако депозитарят не е отделил функционално и йерархично изпълнението на функциите си на депозитар от своите други евентуално несъвместими задачи и възможните конфликти на интереси са надлежно установени, управлявани, наблюдавани и разкривани пред инвеститорите в ПКИПЦК.“
9)
Член 26 се заменя със следното:
„Член 26
1. Законът или уставът на взаимния фонд посочват условията за смяна на управляващото дружество и на депозитаря, както и правилата за осигуряване на защита на притежателите на дялове в случай на такава смяна.
2. Законът или учредителните актове на инвестиционното дружество посочват условията за смяна на управляващото дружество и на депозитаря, както и правилата за осигуряване на защита на притежателите на дялове в случай на такава смяна.“
10)
Вмъкват се следните членове:
„Член 26а
При поискване депозитарят предоставя на своите компетентни органи достъп до всяка информация, която е получил при изпълнение на задълженията си и която може да бъде необходима на неговите компетентни органи или на компетентните органи на ПКИПЦК или на управляващото дружество.
Ако компетентните органи на ПКИПЦК или на управляващото дружество на ПКИПЦК са различни от тези на депозитаря, компетентните органи на депозитаря предоставят незабавно получената информация на компетентните органи на ПКИПЦК и на управляващото дружество.
Член 26б
На Комисията се предоставя правомощието да приема делегирани актове в съответствие с член 112а за определяне на:
а)
елементите, които трябва да бъдат включени в писмения договор, посочен в член 22, параграф 2;
б)
условията за изпълнение на депозитарните функции по член 22, параграфи 3, 4 и 5, включително:
i)
видовете финансови инструменти, които следва да се включат в обхвата на попечителските задължения на депозитаря в съответствие с член 22, параграф 5, буква а);
ii)
условията, при които депозитарят може да упражнява своите попечителски задължения спрямо финансови инструменти, регистрирани в централен депозитар;
iii)
условията, при които депозитарят съхранява финансовите инструменти, емитирани поименно и регистрирани при емитент или в друга регистрационна система, в съответствие с член 22, параграф 5, буква б);
в)
задълженията за полагане на дължима грижа на депозитарите съгласно член 22а, параграф 2, буква в);
г)
задължението за отделяне в съответствие с член 22а, параграф 3, буква в);
д)
мерките, които да бъдат взети от третото лице в съответствие с член 22а, параграф 3, буква г);
е)
условията и обстоятелствата, при които финансовите инструменти държани под попечителство се считат за загубени за целите на член 24;
ж)
кои събития се считат за външни и извън разумния контрол на депозитаря, чиито последици не биха могли да бъдат предотвратени, дори ако бяха положени всички разумни усилия за предотвратяването им, в съответствие с член 24, параграф 1;
з)
условията за изпълнение на изискването за независимост по член 25, параграф 2.“;
11)
В член 30 първата алинея се заменя със следното:
„Членове 13 - 14б се прилагат mutatis mutandis за инвестиционни дружества, които не са посочили управляващо дружество, получило разрешение в съответствие с настоящата директива.“
12)
Раздел 3 от глава V се заличава.
13)
Член 69 се изменя, както следва:
а)
в параграф 1 се добавя следната алинея:
„Проспектът включва:
а)
подробности относно актуалната политика за възнагражденията, включително, но не само описание на начините на изчисление на възнагражденията и облагите, самоличността на лицата, отговарящи за отпускането на възнагражденията и облагите, в т.ч. съставът на комитета по възнагражденията, ако има такъв; или
б)
резюме на политиката на възнаграждения и уверение, че подробностите относно актуалната политика за възнагражденията, включително, но не само описанието на начините на изчисление на възнагражденията и облагите, самоличността на лицата, отговарящи за отпускането на възнагражденията и облагите, включително съставът на комитета по възнагражденията, ако има такъв, са на разположение чрез интернет страница (включително препратка към тази интернет страница) и че копие на хартиен носител ще бъде предоставено безплатно при поискване.“;
б)
в параграф 3 се добавя следната алинея:
„Годишният отчет включва също:
а)
общия размер на възнагражденията за финансовата година, с разбивка по постоянни и променливи възнаграждения, изплатени от управляващото дружество и от инвестиционното дружество на неговите служители, броя на получателите и когато е приложимо всички суми, изплатени пряко от самите ПКИПЦК, включително такса за постигнати резултати;
б)
общата сума на възнагражденията, с разбивка по категориите служители или други членове на персонала, както е посочено в член 14а, параграф 3;
в)
описание на начините на изчисление на възнагражденията и облагите;
г)
резултата от прегледите по член 14б, параграф 1, букви в) и г), включително евентуално констатирани нередности;
д)
съществените промени в приетата политика за възнаграждения.“
14)
Член 78 се изменя, както следва:
а)
в параграф 3 буква а) се заменя със следното:
„а)
данни за ПКИПЦК и за компетентния орган на ПКИПЦК;“
б)
в параграф 4 се добавя следната алинея:
„Ключовата информация за инвеститорите включва и уверение, че подробностите относно актуалната политика за възнаграждения, включително, но не само описанието на начините на изчисление на възнагражденията и облагите, самоличността на лицата, отговарящи за отпускането на възнагражденията и облагите, в т.ч. съставът на комитета по възнагражденията, ако има такъв, са на разположение чрез интернет страница (включително препратка към тази интернет страница) и че копие на хартиен носител ще бъде предоставено безплатно при поискване.“
15)
В член 98, параграф 2 буква г) се заменя със следното:
„г)
изискване:
i)
доколкото позволява националното право, на съществуващи записи на трафик на данни, съхранявани от телекомуникационен оператор, когато има сериозно подозрение за нарушение и когато тези записи могат да имат значение за разследване на нарушения на настоящата директива;
ii)
на съществуващите записи на телефонни разговори, електронни съобщения или други записи на трафик на данни, притежавани от ПКИПЦК, управляващи дружества, инвестиционни дружества, депозитари или други субекти, регулирани от настоящата директива;“
16)
Член 99 се заменя със следното:
„Член 99
1. Без да се засягат надзорните правомощия на компетентните органи, посочени в член 98, и правото на държавите членки да предвиждат и налагат наказателни санкции, държавите членки определят правила относно административните санкции и други административни мерки, които да бъдат налагани на дружества и лица във връзка с нарушаване на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива, и предприемат всички необходими мерки, за да гарантират прилагането на тези правила.
Когато държавите членки решат да не определят правила за административни санкции за нарушения, които попадат в приложното поле на националното наказателно право, те съобщават на Комисията съответните разпоредби от наказателното право.
Административните санкции и другите административни мерки са ефективни, пропорционални и възпиращи.
До 18 март 2016 г. държавите членки съобщават на Комисията и ЕОЦКП законовите, подзаконовите и административните разпоредби за транспониране на настоящия член, включително относимите разпоредби от наказателното право. Държавите членки съобщават без неоправдано забавяне на Комисията и ЕОЦКП всички последващи изменения на тези разпоредби.
2. Когато държавите членки са решили, в съответствие с параграф 1, да определят наказателни санкции за нарушения на разпоредбите, посочени в този параграф, те правят необходимото за въвеждане на подходящи мерки, така че компетентните органи да разполагат с всички необходими правомощия за установяване на връзка със съдебните органи в рамките на своята юрисдикция с цел да получат конкретна информация за наказателните разследвания или производства, започнати във връзка с евентуални нарушения на настоящата директива, както и да предоставят тази информация на други компетентни органи и ЕОЦКП в изпълнение на задължението за сътрудничество помежду си и с ЕОЦКП за целите на настоящата директива.
Компетентните органи могат също да си сътрудничат с компетентните органи на други държави членки по отношение на улесняването на събирането на имуществени санкции.
3. Като част от своя цялостен преглед на функционирането на настоящата директива Комисията преразглежда, не по-късно от 18 септември 2017 г., прилагането на административните и наказателните санкции и по-специално необходимостта от по-нататъшно хармонизиране на административните санкции, предвидени за нарушаване на изискванията, предвидени в настоящата директива.
4. Компетентният орган може да откаже да действа при искане за информация или искане да сътрудничи на разследването само в следните изключителни обстоятелства, а именно когато:
а)
съобщаването на съответната информация може да се отрази неблагоприятно на сигурността на държавата членка, към която е отправено искането, по-специално в борбата срещу тероризма и други тежки престъпления;
б)
има вероятност изпълнението на искането да накърни негово собствено разследване, действия по правоприлагане или, когато е приложимо, наказателно разследване;
в)
вече е образувано съдебно производство за същите действия и по отношение на същите лица пред органите на държавата членка, към която е отправено искането; или
г)
по отношение на тези лица, за същите действия, е постановено окончателно решение в държавата членка, към която е отправено искането.
5. Държавите членки гарантират, че когато задълженията се прилагат за ПКИПЦК, управляващи дружества, инвестиционни дружества или депозитари, в случай на нарушение на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива, на членовете на ръководния орган и на други физически лица, които носят отговорност по националното право за нарушението, могат да бъдат налагани административни санкции или мерки в съответствие с националното право.
6. В съответствие с националното право държавите членки гарантират, че във всички случаи по параграф 1 административните санкции и другите административни мерки, които може да бъдат наложени, включват най-малко следното:
а)
публично изявление, в което се посочва отговорното лице и естеството на нарушението;
б)
разпореждане, с което се изисква отговорното лице да прекрати това поведение и да не извършва повторно нарушение;
в)
за ПКИПЦК или управляващи дружества, временно прекратяване или отнемане на разрешението на ПКИПЦК или управляващото дружество;
г)
временна забрана или в случай на многократни тежки нарушения - постоянна забрана на член на ръководния орган на управляващото дружество или на инвестиционното дружество, или на всяко друго носещо отговорност физическо лице за изпълнение на управленски функции в тези или други подобни дружества;
д)
за юридически лица - максимални административни имуществени санкции в размер на най-малко 5 000 000 EUR или, в държавите членки, в които еврото не е официална парична единица, равностойността в националната парична единица към 17 септември 2014 г., или до 10 % от общия годишен оборот на юридическото лице съгласно последните съществуващи отчети, одобрени от ръководния орган; когато юридическото лице е предприятие майка или дъщерно предприятие на предприятието майка, което трябва да съставя консолидирани финансови отчети съгласно Директива 2013/34/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (25), за съответен общ годишен оборот се приема общият годишен оборот или съответстващият вид доходи според действащите директиви за счетоводството, съгласно последните съществуващи консолидирани отчети, одобрени от ръководния орган на първостепенното предприятие майка;
е)
за физически лица - максимални административни имуществени санкции в размер на най-малко 5 000 000 EUR или, в държавите членки, в които еврото не е официална парична единица, равностойността в националната парична единица към 17 септември 2014 г.;
ж)
като алтернатива на букви д) и е) максимални административни имуществени санкции на стойност най-малко двойния размер на ползата, извлечена вследствие на нарушението, когато размерът на тази полза може да бъде определен, дори да се надхвърлят максималните суми по букви д) и е).
7. Държавите членки могат да оправомощават компетентните органи съгласно националното право да налагат други видове санкции в допълнение към тези, посочени в параграф 6, или да налагат имуществени санкции, надвишаващи размерите, посочени в параграф 6, букви д), е) и ж).
(25) Директива 2013/34/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно годишните финансови отчети, консолидираните финансови отчети и свързаните доклади на някои видове предприятия и за изменение на Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета и за отмяна на Директиви 78/660/ЕИО и 83/349/ЕИО на Съвета (ОВ L 182, 29.6.2013 г., стр. 19).“" 						
17)
Вмъкват се следните членове:
„Член 99а
Държавите членки гарантират, че техните законови, подзаконови или административни разпоредби за транспониране на настоящата директива предвиждат санкции, по-специално ако:
а)
дейността на ПКИПЦК се извършва без получено разрешение в нарушение на член 5;
б)
дейността на управляващото дружество се извършва без получено предварително разрешение в нарушение на член 6;
в)
дейността на инвестиционното дружество се извършва без получено предварително разрешение в нарушение на член 27;
г)
извършено е пряко или непряко придобиване на квалифицирано дялово участие в управляващото дружество или пряко или непряко увеличение на такова квалифицирано дялово участие в управляващото дружество, в резултат на което делът на правата на глас или на притежавания капитал би достигнал или надвишил 20 %, 30 % или 50 % или управляващото дружество би станало дъщерно предприятие на приобретателя („планирано придобиване“), без да са били уведомени писмено компетентните органи на управляващото дружество, в което приобретателят иска да придобие или увеличи квалифицираното си дялово участие, в нарушение на член 11, параграф 1;
д)
извършена е пряка или непряка продажба или намаление на квалифицирано дялово участие, в резултат на което делът на правата на глас или на притежавания капитал би спаднал под 20 %, 30 % или 50 % или управляващото дружество би престанало да бъде дъщерно предприятие, без да са били уведомени писмено компетентните органи в нарушение на член 11, параграф 1;
е)
управляващото дружество е получило разрешение посредством представяне на невярна информация или други неправомерни средства в нарушение на член 7, параграф 5, буква б);
ж)
инвестиционното дружество е получило разрешение посредством представяне на невярна информация или други неправомерни средства в нарушение на член 29, параграф 4, буква б);
з)
управляващото дружество, което е узнало за придобиването или за продажбата на дялови участия в капитала му, в резултат на което съответните дялови участия надхвърлят или спадат под един от праговете по член 11, параграф 1 от Директива 2014/65/ЕС, не е информирало компетентните органи за тези придобивания или продажби в нарушение на член 11, параграф 1 от настоящата директива;
и)
управляващото дружество не информира поне веднъж годишно компетентния орган за имената на акционери и членове с квалифицирани участия, както и за размерите на тези участия в нарушение на член 11, параграф 1;
й)
управляващото дружество не спазва процедурите и условията, наложени в съответствие с националните разпоредби за транспониране на член 12, параграф 1, буква а);
к)
управляващото дружество не спазва структурните и организационните изисквания, наложени в съответствие с националните разпоредби за транспониране на член 12, параграф 1, буква б);
л)
инвестиционното дружество не спазва процедурите и условията, наложени в съответствие с националните разпоредби за транспониране на член 31;
м)
управляващото дружество или инвестиционното дружество не спазва изискванията във връзка с делегирането на своите функции на трети лица, наложени в съответствие с националните разпоредби за транспониране на членове 13 и 30;
н)
управляващото дружество или инвестиционното дружество не спазва правилата за поведение, наложени в съответствие с националните разпоредби за транспониране на членове 14 и 30;
о)
депозитарят не изпълнява своите задачи в съответствие с националните разпоредби за транспониране на член 22, параграфи 3-7;
п)
инвестиционното дружество или управляващото дружество - за всеки един от управляваните от него взаимни фондове, системно не спазват задълженията по отношение на инвестиционните политики на ПКИПЦК, предвидени с националните разпоредби за транспониране на глава VII;
р)
управляващото дружество или инвестиционното дружество не използва метод на управление на рисковете или метод за точна и независима оценка на стойността на извънборсовите деривати, предвидени с националните разпоредби за транспониране на член 51, параграф 1;
с)
инвестиционното дружество или управляващото дружество - за всеки един от управляваните от него взаимни фондове, системно не спазват задълженията по отношение на предоставяната на инвеститорите информация, наложени в съответствие с националните разпоредби за транспониране на членове 68-82;
т)
управляващото дружество или инвестиционното дружество, предлагащо дялове на управляваното от него ПКИПЦК в държава членка, различна от държавата членка по произход на ПКИПЦК, не спазва задължението за уведомяване по член 93, параграф 1.
Член 99б
1. Държавите членки осигуряват компетентните органи да публикуват без излишно забавяне всички необжалвани решения за налагане на административна санкция или мярка за нарушения на националните разпоредби, с които е транспонирана настоящата директива, на официалните си интернет страници, след като лицето, на което санкцията или мярката е наложена, бъде информирано за това решение. При публикуването се дава най-малко информация за вида и естеството на нарушението и самоличността на отговорните лица. Това задължение не се отнася до решенията за налагане на мерки, свързани с разследване.
Когато обаче компетентният орган счита, че публикуването на идентификационни данни за юридическите лица или на лични данни за физическите лица е непропорционално спрямо тежестта на нарушението, на база извършена оценка на всеки отделен случай относно пропорционалността на публикуването на такива данни, или когато публикуването застрашава стабилността на финансовите пазари или текущо разследване, държавите членки правят необходимото компетентните органи да постъпят по един от следните начини:
а)
да отложат публикуването на решението за налагане на санкция или мярка до отпадане на основанията то да не бъде публикувано;
б)
да публикуват решението за налагане на санкцията или мярката анонимно, по начин, който да съответства на националното право, ако подобно анонимно публикуване гарантира ефективна защита на въпросните лични данни; или
в)
не публикуват решението за налагане на санкция или мярка, в случай че възможностите, предвидени в букви а) и б), се считат за недостатъчни, за да се гарантира:
i)
че стабилността на финансовите пазари няма да бъде изложена на риск;
ii)
пропорционалността на публикуването на такива решения по отношение на мерки, за които се смята, че са незначителни по своя характер.
В случай че бъде взето решение за анонимно публикуване на дадена санкция или мярка, публикуването на съответните данни може да бъде отложено за разумен срок, ако се смята, че в рамките на този срок основанията за анонимното публикуване ще престанат да бъдат валидни.
2. Компетентните органи информират ЕОЦКП относно всички административни санкции, които са наложени, но не са публикувани в съответствие с параграф 1, алинея втора, буква в), включително всяко такова обжалване и резултата от него. Държавите членки правят необходимото компетентните органи да получат информация и окончателното съдебно решение във връзка с всяка наложена наказателна санкция и да го представят на ЕОЦКП. ЕОЦКП поддържа централна база данни на санкциите, които са му съобщени, единствено за целите на обмена на информация между компетентните органи. Тази база данни е достъпна само за компетентните органи и се актуализира въз основа на предоставената от тях информация.
3. Когато решението за налагане на санкция или мярка подлежи на обжалване пред съответните съдебни или други органи, компетентните органи публикуват също така незабавно на официалната си интернет страница тази информация и всяка последваща информация за резултатите от това обжалване. Всяко решение, с което се отменя предишно решение за налагане на санкция или мярка също се публикува.
4. Компетентните органи правят необходимото публикуваната съгласно настоящия член информация да остане на тяхната официална интернет страница за срок от най-малко пет години от публикуването ѝ. Личните данни, съдържащи се в публикуваната информация, са достъпни на официалната интернет страница на компетентния орган единствено в рамките на срока, необходим съгласно приложимите правила за защита на данните.
Член 99в
1. Държавите членки гарантират, че при определянето на вида административни санкции или мерки и размера на административните имуществени санкции компетентните органи гарантират, че те са ефективни, пропорционални и възпиращи и отчитат всички целесъобразни обстоятелства, включително, когато е подходящо:
а)
тежестта и продължителността на нарушението;
б)
степента на отговорност на лицето, отговорно за нарушението;
в)
финансовото състояние на отговорното за нарушението лице, намиращо израз например в общия оборот в случай на юридическо лице или годишния доход в случай на физическо лице;
г)
размера на реализираната печалба или избегнатата загуба от отговорното лице, вредите, нанесени на други лица и, когато е приложимо, вредите, нанесени на функционирането на пазарите или на икономиката в по-широк смисъл, когато техният размер може да бъде определен;
д)
степента на сътрудничество с компетентния орган на отговорното лице;
е)
предишни нарушения от страна на отговорното лице;
ж)
предприетите мерки след нарушението от страна на отговорното лице, за да се предотврати повторно нарушение.
2. При упражняване на правомощията си да налагат санкции по член 99 компетентните органи си сътрудничат тясно, за да се гарантира, че надзорните и разследващите правомощия и административните санкции постигат желаните резултати в съответствие с целите на настоящата директива. Те също така координират действията си с цел да се избегне евентуално дублиране и припокриване на надзорни и разследващи правомощия и на административни санкции и мерки при трансгранични случаи в съответствие с член 101.
Член 99г
1. Държавите членки установяват ефективни и надеждни механизми, с които да се насърчава подаването на сигнали до компетентните органи за потенциални или действително извършени нарушения на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива, включително сигурни канали за комуникация за подаване на сигнали за подобни нарушения.
2. Механизмите по параграф 1 включват най-малко:
а)
специални процедури за приемането на сигнали за нарушения и за предприемане на действия по тях;
б)
необходимата защита за служителите на инвестиционни дружества, управляващи дружества и депозитари, които сигнализират за нарушения, извършени в рамките на тези субекти, най-малкото срещу репресивни мерки, дискриминация или други форми на несправедливо отношение;
в)
защита на личните данни както на лицето, което подава сигнал за нарушение, така и на физическото лице, за което се предполага, че е отговорно за нарушението, в съответствие с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (26);
г)
ясни правила, които осигуряват гарантирането на поверителност във всички случаи за лицето, което подава сигнал за нарушение, освен когато разкриването му се изисква съгласно националното право в контекста на по-нататъшно разследване или последващо съдебно производство.
3. ЕОЦКП осигурява един или повече сигурни канали за комуникация за подаване на сигнали за нарушения на националните разпоредби за транспониране на настоящата директива. ЕОЦКП гарантира, че тези сигурни канали за комуникация са съобразени с параграф 2, букви а) - г).
4. Държавите членки гарантират, че подаването на сигнали от служители на инвестиционни дружества, управляващи дружества и депозитари, посочени в параграфи 1 и 3, не се счита за нарушение на ограничение за разкриване на информация, наложено по силата на договор или законова, подзаконова или административна разпоредба, и не поражда никаква отговорност във връзка със сигнала за лицето, което го подава.
5. Държавите членки изискват от управляващите дружества, инвестиционните дружества и депозитарите да разполагат с необходимите процедури, за да могат служителите им да сигнализират за нарушения на вътрешно равнище по определен, самостоятелен и независим ред.
Член 99д
1. Компетентните органи ежегодно предоставят на ЕОЦКП обобщена информация относно всички санкции и други мерки, наложени в съответствие с член 99. ЕОЦКП публикува тази информация в годишен доклад.
2. Когато компетентният орган е оповестил публично административни санкции или мерки, той едновременно с това съобщава тези административни санкции или мерки на ЕОЦКП. Когато публикуваната санкция или мярка се отнася до управляващо или инвестиционно дружество, ЕОЦКП добавя препратка към публикуваната санкция или мярка в списъка на управляващите дружества, публикуван съгласно член 6, параграф 1.
3. ЕОЦКП разработва проект на технически стандарти за изпълнение, за да се определят процедурите и формулярите за предоставяне на информацията по настоящия член.
ЕОЦКП представя на Комисията проекти на посочените технически стандарти за изпълнение до 18 септември 2015 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти за изпълнение в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
(26) Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (ОВ L 281, 23.11.1995 г., стр. 31).“" 						
18)
Вмъква се следният член:
„Член 104а
1. Държавите членки прилагат Директива 95/46/ЕО по отношение на обработката на лични данни, извършвана в държавите членки в съответствие с настоящата директива.
2. Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (27) се прилага по отношение на обработката на лични данни, извършвана от ЕОЦКП съгласно настоящата директива.
(27) Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (ОВ L 8, 12.1.2001 г., стр. 1).“" 						
19)
В член 12, параграф 3, член 14, параграф 2, член 43, параграф 5, член 51, параграф 4, член 60, параграф 6, член 61, параграф 3, член 62, параграф 4, член 64, параграф 4, член 75, параграф 4, член 78, параграф 7, член 81, параграф 2, член 95, параграф 1 и член 111, думите: „в съответствие с член 112, параграфи 2, 3 и 4 и при спазване на условията по членове 112а и 112б“ се заменят с думите „в съответствие с член 112а“.
20)
В член 50а думите „в съответствие с член 112а и при условията на членове 112б и 112в“ се заменят с думите „в съответствие с член 112а“.
21)
В член 52, параграф 4, трета алинея позоваването на „член 112, параграф 1“ се заменя с позоваване на „член 112“.
22)
Член 112 се заменя със следното:
„Член 112
Комисията се подпомага от Европейския комитет за ценни книжа, създаден с Решение 2001/528/ЕО на Комисията (28).
(28) Решение 2001/528/ЕО на Комисията от 6 юни 2001 г. за създаване на Европейския комитет по ценни книжа (ОВ L 191, 13.7.2001 г., стр. 45).“" 						
23)
Член 112а се заменя със следното:
„Член 112а
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Правомощието да приема делегирани актове, посочено в членове 12, 14, 43, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 и 111, се предоставят на Комисията за срок от четири години, считано от 4 януари 2011 г.
Правомощието да приема делегирани актове, посочено в член 26б, се предоставя на Комисията за срок от четири години, считано от 17 септември 2014 г.
Правомощието да приема делегираните актове, посочено в член 50а, се предоставя на Комисията за срок от четири години, считано от 21 юли 2011 г.
Правомощието да приема делегираните актове, посочено в член 51, се предоставя на Комисията за срок от четири години, считано от 20 юни 2013 г.
Комисията изготвя доклад относно делегирането на правомощия не по-късно от шест месеца преди изтичането на четиригодишния срок. Делегирането на правомощия се продължава мълчаливо за срокове с еднаква продължителност, освен ако Европейският парламент или Съветът не възразят срещу такова продължаване не по-късно от три месеца преди изтичането на всеки срок.
3. Делегирането на правомощия, посочено в членове 12, 14, 26б, 43, 50a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 и 111, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. То поражда действие в деня след публикуването на решението в Официален вестник на Европейския съюз или на по-късна, посочена в решението дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
4. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
5. Делегиран акт, приет съгласно членове 12, 14, 26б, 43, 50a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 и 111, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът не са представили възражения в срок от три месеца от нотифицирането на акта на Европейския парламент и на Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.“
24)
Член 112б се заличава.
25)
В приложение I, списък A точка 2 се заменя със следното:
„2.
Информация относно депозитаря:
2.1.
Данни за идентификация на депозитаря на ПКИПЦК и описание на неговите задължения и на конфликтите на интереси, които могат да възникнат.
2.2.
Описание на всички функции по съхранение, делегирани от депозитаря, списъкът на лицата, на които са делегирани или пределегирани функции и евентуалните конфликти на интереси, които могат да възникнат от това делегиране.
2.3.
Декларация, че при поискване от инвеститорите ще бъде предоставена актуална информация относно точки 2.1 и 2.2.“
Член 2
1. Държавите членки приемат и публикуват до 18 март 2016 г. законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези мерки.
Те прилагат законовите, подзаконовите и административните разпоредби, посочени в първата алинея, считано от 18 март 2016 г. Когато държавите членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното право, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 3
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 4
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 23 юли 2014 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON DIREKTIIVI 2014/91/EU,
annettu 23 päivänä heinäkuuta 2014,
siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta annetun direktiivin 2009/65/EY muuttamisesta säilytystoimintojen, palkka- ja palkkiopolitiikan sekä seuraamusten osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 53 artiklan 1 kohdan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottavat huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (2),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2009/65/EY (3) olisi muutettava, jotta voitaisiin ottaa huomioon markkinoiden kehitys sekä markkinatoimijoiden ja valvontaviranomaisten tähänastiset kokemukset ja puuttua kansallisten säännösten välisiin eroihin, joita esiintyy säilytysyhteisöjen tehtävissä ja vastuussa sekä palkka- ja palkkiopolitiikassa ja seuraamuksissa.
(2)
Koska huonosti suunnitellut palkka- ja palkkiorakenteet voivat vaikuttaa haitallisesti moitteettomaan riskienhallintaan ja yksittäisten henkilöiden riskinoton valvontaan, siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten (yhteissijoitusyritysten) rahastoyhtiöille olisi asetettava nimenomainen velvoite laatia sellaisia henkilöstöryhmiä varten, joiden ammatillisella toiminnalla on olennainen vaikutus niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten riskiprofiileihin, palkka- ja palkkiopolitiikka ja -käytännöt, jotka ovat sopusoinnussa moitteettoman ja tehokkaan riskienhallinnan kanssa, sekä pitää näitä yllä. Näihin henkilöstöryhmiin olisi kuuluttava kaikki rahaston tai alarahaston tasolla työskentelevät työntekijät ja muut henkilöstön jäsenet, jotka ovat päätöksentekijöitä, rahastonhoitajia, todellisia sijoituspäätöksiä tekeviä henkilöitä tai henkilöitä, joilla on valta vaikuttaa tällaisiin työntekijöihin tai muihin henkilöstön jäseniin, mukaan lukien sijoituspolitiikan neuvonantajat ja analyytikot, toimiva johto sekä työntekijät, joiden saama kokonaispalkka tai -palkkio sijoittuu samaan palkka- ja palkkiohaarukkaan toimivan johdon ja päätöksentekijöiden kanssa. Näitä sääntöjä olisi sovellettava myös sijoitusyhtiöihin, jotka eivät ole nimenneet direktiivin 2009/65/EY nojalla toimiluvan saanutta rahastoyhtiötä. Näitä palkka- ja palkkiopolitiikkoja ja -käytäntöjä olisi sovellettava suhteellisella tavalla kaikkiin kolmansiin osapuoliin, jotka tekevät yhteissijoitusyritysten riskiprofiiliin vaikuttavia sijoituspäätöksiä direktiivin 2009/65/EY 13 artiklan mukaisesti siirrettyjen toimintojen vuoksi.
(3)
Edellyttäen, että yhteissijoitusyritysten rahastoyhtiöt ja sijoitusyhtiöt soveltavat kaikkia palkka- ja palkkiopolitiikkaa koskevia periaatteita, niiden olisi voitava soveltaa näitä politiikkoja eri tavoin sen mukaan, mikä on niiden koko, niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten koko, niiden sisäinen organisaatio sekä niiden toiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus.
(4)
Vaikka ylimmän hallintoelimen on toteutettava jotkut toimet, olisi varmistettava, että silloin kun rahastoyhtiöllä tai sijoitusyhtiöllä on kansallisen lainsäädännön mukaisesti eri elimiä, joille on annettu tietyt tehtävät, ylimpään hallintoelimeen tai valvontatehtäväänsä hoitavaan ylimpään hallintoelimeen kohdistuvia vaatimuksia olisi sovellettava myös kyseisiin tai ainoastaan kyseisiin elimiin, kuten yleiskokoukseen.
(5)
Jäsenvaltioiden olisi tällä direktiivillä vahvistettuja moitteettomia palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä koskevia periaatteita soveltaessaan otettava huomioon komission suosituksessa 2009/384/EY (4) vahvistetut periaatteet, finanssimarkkinoiden vakauden valvontaryhmän (FSB) työ ja G20-maiden sitoumukset rahoituspalvelualan riskien vähentämiseksi.
(6)
Palkan ja palkkioiden taatun muuttuvan osan olisi oltava poikkeus, koska se on ristiriidassa moitteettoman riskienhallinnan ja suoritusperusteisen palkitsemisen periaatteen kanssa, ja sitä olisi maksettava henkilöstön palkkaamisen yhteydessä ainoastaan ensimmäisenä vuonna.
(7)
Moitteetonta palkka- ja palkkiopolitiikkaa koskevia periaatteita olisi myös sovellettava yhteissijoitusyritysten rahastoyhtiöille tai sijoitusyhtiöille suorittamiin maksuihin.
(8)
Komissiota pyydetään analysoimaan, mitkä ovat vähittäismarkkinoille tarkoitettujen sijoitustuotteiden yhteiset kustannukset ja kulut jäsenvaltioissa ja onko tarpeen yhdenmukaistaa edelleen näitä kustannuksia ja kuluja, ja toimittamaan havaintonsa Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
(9)
Jotta voitaisiin edistää valvontatoimien lähentymistä palkka- ja palkkiopolitiikan ja -käytäntöjen arvioinnissa, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1095/2010 (5) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen), jäljempänä ’arvopaperimarkkinaviranomainen’, olisi varmistettava, että varainhoidon alalla on olemassa moitteettomia palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä koskevat suuntaviivat. Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1093/2010 (6) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan pankkiviranomainen), jäljempänä ’pankkiviranomainen’, olisi avustettava arvopaperimarkkinaviranomaista tällaisten suuntaviivojen laadinnassa. Palkkoja ja palkkioita koskevien säännösten kiertämisen estämiseksi kyseisissä suuntaviivoissa olisi myös annettava lisäohjeistusta niistä henkilöistä, joihin sovelletaan palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä, ja palkka- ja palkkioperiaatteiden mukauttamisesta rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön ja niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten kokoon, niiden sisäiseen organisaatioon sekä toimintojen luonteeseen, laajuuteen ja monimuotoisuuteen. Palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä koskevat arvopaperimarkkinaviranomaisen suuntaviivat olisi tarvittaessa mahdollisuuksien mukaan yhdenmukaistettava niitä rahastoja koskevien suuntaviivojen kanssa, joita säännellään Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivillä 2011/61/EU (7).
(10)
Palkkoja ja palkkioita koskevilla säännöksillä ei saisi rajoittaa Euroopan unionista tehdyssä sopimuksessa, Euroopan unionin toiminnasta tehdyssä sopimuksessa ja Euroopan unionin perusoikeuskirjassa taattujen perusoikeuksien täysimittaista käyttöä, kansallisen sopimus- ja työoikeuden yleisiä periaatteita, osakkeenomistajien oikeuksia ja osallistumista koskevaa sovellettavaa lainsäädäntöä, kyseisten yhtiöiden hallinto- ja valvontaelinten yleisiä tehtäviä eikä soveltuvin osin myöskään työmarkkinaosapuolten oikeutta tehdä ja panna täytäntöön työehtosopimuksia kansallisten lakien ja käytäntöjen mukaisesti.
(11)
Sen varmistamiseksi, että asiaa koskevat sääntelyvaatimukset ovat eri jäsenvaltioissa riittävän yhdenmukaiset, olisi annettava täydentävät säännöt, joissa vahvistetaan säilytysyhteisöjen tehtävät ja velvollisuudet, mainitaan oikeushenkilöt, jotka voidaan nimetä säilytysyhteisöiksi, ja selvennetään säilytysyhteisöjen vastuuta siinä tapauksessa, että säilytyksessä olevat yhteissijoitusyrityksen varat menetetään tai säilytysyhteisöt suorittavat valvontatehtävänsä puutteellisesti. Tehtävien puutteellinen suorittaminen voi johtaa varojen menettämiseen mutta myös varojen arvon alenemiseen esimerkiksi silloin, kun säilytysyhteisö ei puutu sijoituksiin, jotka ovat rahaston sääntöjen vastaisia.
(12)
On tarpeen täsmentää, että yhteissijoitusyrityksen olisi nimettävä yksi säilytysyhteisö, joka valvoo yleisesti yhteissijoitusyrityksen varoja. Yhtä säilytysyhteisöä koskevalla vaatimuksella pyritään varmistamaan, että säilytysyhteisöllä on kokonaiskuva kaikista yhteissijoitusyrityksen varoista ja että sekä rahastonhoitajilla että sijoittajilla on yksi vertailukohta siltä varalta, että varojen säilytyksessä tai valvontatehtävien suorittamisessa ilmenee ongelmia. Varojen säilyttämiseen kuuluu niiden pitäminen säilytyksessä tai, jos varat ovat luonteeltaan sellaisia, ettei niitä voida pitää säilytyksessä, kyseisten varojen omistuksen todentaminen ja niitä koskevien tietojen kirjaaminen.
(13)
Suorittaessaan tehtäviään säilytysyhteisön olisi toimittava rehellisesti, oikeudenmukaisesti, ammattimaisesti, riippumattomasti sekä yhteissijoitusyrityksen ja sen sijoittajien etujen mukaisesti.
(14)
Sen varmistamiseksi, että säilytysyhteisöjen tehtävien suorittamiseen sovelletaan kaikissa jäsenvaltioissa yhdenmukaista lähestymistapaa yhteissijoitusyritysten oikeudellisesta muodosta riippumatta, on tarpeen ottaa käyttöön yhtenäinen luettelo säilytysyhteisön valvontatehtävistä, jotka koskevat yhtiömuotoisia yhteissijoitusyrityksiä (sijoitusyhtiöt) ja sopimusperusteisia yhteissijoitusyrityksiä.
(15)
Säilytysyhteisön olisi vastattava yhteissijoitusyrityksen kassavirran asianmukaisesta seurannasta ja erityisesti sen varmistamisesta, että yhteissijoitusyritykselle kuuluvat sijoittajien rahat ja käteisvarat kirjataan oikein kyseisen yhteissijoitusyrityksen, sen lukuun toimivan rahastoyhtiön tai kyseisen yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivan säilytysyhteisön nimissä komission direktiivin 2006/73/EY (8) 18 artiklan 1 kohdan a, b tai c alakohdassa tarkoitettuun yhteisöön avatuille tileille. Sen vuoksi olisi annettava yksityiskohtaiset säännöt kassavirran seurannasta sen varmistamiseksi, että sijoittajien suojaaminen on tehokasta ja yhdenmukaista. Säilytysyhteisön olisi otettava huomioon mainitun direktiivin 16 artiklassa säädetyt periaatteet varmistaessaan, että sijoittajien rahat kirjataan käteistileille.
(16)
Jotta estettäisiin vilpilliset käteisvarojen siirrot, yhteissijoitusyrityksen liiketoimiin liittyvää käteistiliä ei olisi avattava säilytysyhteisön tietämättä.
(17)
Kaikki yhteissijoitusyritystä varten säilytettävät varat olisi erotettava säilytysyhteisön omista varoista, ja ne olisi aina voitava tunnistaa yhteissijoitusyritykselle kuuluviksi. Tämän vaatimuksen tavoitteena olisi tarjota sijoittajille lisäsuojaa säilytysyhteisön laiminlyöntien varalta.
(18)
Yhteissijoitusyrityksille kuuluvien varojen säilyttämisvelvollisuuden lisäksi varat, joita voidaan pitää säilytyksessä säilytysyhteisössä, olisi erotettava varoista, joita ei voida pitää säilytyksessä samalla tavalla ja joihin sovelletaan sen sijaan tietojen kirjaamista ja omistuksen todentamista koskevia vaatimuksia. Sellaisten varojen ryhmä, joita voidaan pitää säilytyksessä säilytysyhteisössä, olisi voitava selvästi tunnistaa, koska ainoastaan kyseisen varojen luokan olisi kuuluttava menetettyjen rahoitusvarojen palauttamisvelvollisuuden piiriin.
(19)
Säilytysyhteisö tai sellainen kolmas osapuoli, jolle säilytystoiminto on siirretty, ei saisi käyttää säilytysyhteisöllä säilytettävänä olevia varoja uudelleen omaan lukuunsa. Yhteissijoitusyrityksen lukuun uudelleen käytettäviin varoihin olisi sovellettava tiettyjä ehtoja.
(20)
On tarpeen vahvistaa edellytykset, joilla säilytysyhteisön säilytystehtävät voidaan siirtää kolmannelle osapuolelle. Toiminnon siirtämisen ja edelleen siirtämisen olisi oltava objektiivisesti perusteltua, ja siihen olisi sovellettava tiukkoja vaatimuksia, jotka koskevat sen kolmannen osapuolen soveltuvuutta, jonka vastuulle siirretty toiminto annetaan, sekä sitä asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta, jota säilytysyhteisön olisi noudatettava kyseistä kolmatta osapuolta valitessaan, nimetessään ja valvoessaan. Yhdenmukaisten markkinaolosuhteiden sekä yhtä korkeatasoisen sijoittajansuojan saavuttamiseksi tällaiset edellytykset olisi saatettava niiden edellytysten mukaisiksi, joita sovelletaan direktiivin 2011/61/EU mukaisesti. Olisi annettava säännökset, joilla varmistetaan, että kolmansilla osapuolilla, joille säilytystehtävät on siirretty, on tehtäviensä suorittamiseen tarvitsemansa keinot ja että ne pitävät yhteissijoitusyritysten varat erillään muista varoista.
(21)
Silloin kun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 909/2014 (9) 2 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa määritelty arvopaperikeskus tai kolmannen maan arvopaperikeskus tarjoaa palveluja, jotka koskevat arvopaperien selvitysjärjestelmän ylläpitoa, sekä vähintään joko mainitun asetuksen liitteessä olevassa A jaksossa tarkoitettuja arvopaperien ensimmäistä kirjaamista arvo-osuusjärjestelmään alkuperäisellä hyvityksellä tai arvopaperitilien tarjoamista ja ylläpitoa ylimmällä tasolla, säilytystoimintojen siirroksi ei olisi katsottava sitä, että kyseinen arvopaperikeskus tarjoaa mainittuja palveluja sellaisten yhteissijoitusyrityksen arvopaperien osalta, joiden ensimmäisen kirjaamisen arvo-osuusjärjestelmään alkuperäisellä hyvityksellä on suorittanut kyseinen arvopaperikeskus. Säilytystoimintojen siirroksi olisi kuitenkin katsottava yhteissijoitusyritysten arvopaperien säilytyksen antaminen minkä hyvänsä arvopaperikeskuksen tai minkä hyvänsä kolmannen maan arvopaperikeskuksen hoidettavaksi.
(22)
Kolmannen osapuolen, jolle varojen säilytys siirretään, olisi voitava ylläpitää yhteistä erillistä tiliä, niin sanottua yhteistiliä, useille yhteissijoitusyrityksille.
(23)
Jos säilytys siirretään kolmannelle osapuolelle, on tarpeen varmistaa myös, että kolmanteen osapuoleen sovelletaan toiminnan vakautta koskevaan tehokkaaseen sääntelyyn ja valvontaan liittyviä erityisvaatimuksia. Lisäksi olisi suoritettava säännöllisesti ulkoisia tarkastuksia, jotta varmistettaisiin, että rahoitusvälineet ovat sen kolmannen osapuolen hallussa, jolle säilytys on siirretty.
(24)
Jotta sijoittajansuoja säilyisi korkeatasoisena, olisi annettava menettelytapoja ja eturistiriitojen hallintaa koskevat säännöt, ja niitä olisi sovellettava kaikissa tilanteissa, myös säilytystehtävien siirron yhteydessä. Säännöillä olisi erityisesti varmistettava, että säilytysyhteisön, yhteissijoitusyrityksen ja rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön tehtävät ja toiminnot erotetaan selvästi toisistaan.
(25)
Jotta varmistettaisiin korkeatasoinen sijoittajansuoja ja turvattaisiin asianmukainen toiminnan vakautta koskeva sääntely ja jatkuva valvonta, olisi laadittava kattava luettelo yhteisöistä, jotka ovat kelpoisia toimimaan säilytysyhteisöinä. Nämä yhteisöt olisi rajattava kansallisiin keskuspankkeihin, luottolaitoksiin ja muihin oikeushenkilöihin, joilla on jäsenvaltion lainsäädännön nojalla lupa harjoittaa tämän direktiivin mukaista säilytystoimintaa ja joihin sovelletaan toiminnan vakauden valvontaa ja pääoman riittävyyttä koskevia vaatimuksia, jotka vastaavat vähintään Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 (10) 315 tai 317 artiklan mukaisesti valitun lähestymistavan perusteella laskettavia vaatimuksia, ja joiden omien varojen määrä on vähintään Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2013/36/EU (11) 28 artiklan 2 kohdan mukainen perustamispääoman määrä ja joilla on sääntömääräinen kotipaikka tai sivuliike yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltiossa.
(26)
Olisi tarkennettava ja selvennettävä, mikä on yhteissijoitusyrityksen säilytysyhteisön vastuu, jos säilytettävänä oleva rahoitusväline menetetään. Tällaisessa tapauksessa säilytysyhteisöllä olisi oltava velvollisuus palauttaa yhteissijoitusyritykselle samantyyppinen rahoitusväline tai vastaava määrä. Vapautuminen varojen menetykseen liittyvästä vastuusta ei saisi olla mahdollista, paitsi jos säilytysyhteisö pystyy osoittamaan, että varojen menetys on seurausta ulkopuolisesta tapahtumasta, johon se ei ole kohtuudella voinut vaikuttaa ja jonka seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta. Tässä yhteydessä säilytysyhteisöllä ei saisi olla mahdollisuutta vedota sisäisiin tilanteisiin, kuten työntekijän petolliseen toimintaan, vapautuakseen vastuusta.
(27)
Jos säilytysyhteisö siirtää säilytystehtävät ja kolmannen osapuolen säilytettävänä olevat rahoitusvälineet menetetään, säilytysyhteisön olisi oltava tästä vastuussa. Jos säilytettävänä oleva väline menetetään, säilytysyhteisön olisi oltava velvollinen palauttamaan samantyyppinen rahoitusväline tai vastaava määrä, vaikka menetys olisi tapahtunut varojen ollessa sen kolmannen osapuolen hallussa, jolle säilytys on siirretty. Säilytysyhteisö olisi vapautettava tästä vastuusta vain, jos se pystyy osoittamaan, että menetys johtui ulkopuolisesta tapahtumasta, johon se ei voinut kohtuudella vaikuttaa ja jonka seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta. Tässä yhteydessä säilytysyhteisöllä ei saisi olla mahdollisuutta vedota sisäisiin tilanteisiin, kuten työntekijän petolliseen toimintaan, vapautuakseen vastuusta. Vastuusta vapautuminen ei saisi olla mahdollista sääntelyn eikä sopimussuhteen perusteella, jos säilytysyhteisö tai kolmas osapuoli, jolle säilytys on siirretty, kadottavat varoja.
(28)
Yhteissijoitusyrityksen kaikkien sijoittajien olisi voitava esittää säilytysyhteisön vastuuseen liittyviä vaateita suoraan tai välillisesti rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön kautta. Oikeussuojakeinojen käyttö säilytysyhteisöä vastaan ei saisi riippua yhteissijoitusyrityksen oikeudellisesta muodosta (yhtiömuotoinen tai sopimusperusteinen) tai säilytysyhteisön, rahastoyhtiön ja osuudenhaltijoiden välisen oikeudellisen suhteen luonteesta. Osuudenhaltijoiden oikeus vedota säilytysyhteisön vastuuseen ei saisi johtaa oikeussuojakeinojen käytön päällekkäisyyteen tai osuudenhaltijoiden eriarvoiseen kohteluun.
(29)
Säilytysyhteisöä ei saisi estää toteuttamasta yhteissijoitusyrityksille tai yhteissijoitusyritysten osuudenhaltijoille aiheutettujen vahinkojen ja menetysten kattamiseen tarkoitettuja järjestelyjä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta tämän direktiivin soveltamista. Näillä järjestelyillä ei saisi kuitenkaan vapauttaa säilytysyhteisöä vastuusta, ne eivät saisi johtaa säilytysyhteisön vastuun siirtoon tai mahdolliseen muutokseen eivätkä ne saisi vaikuttaa sijoittajien oikeuksiin, kuten muutoksenhakuoikeuksiin.
(30)
Komissio ehdotti 12 päivänä heinäkuuta 2010 muutoksia Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviin 97/9/EY (12), jotta yhteissijoitusyritysten sijoittajille voidaan tarjota korkeatasoinen suoja tilanteissa, joissa säilytysyhteisö ei voi täyttää velvoitteitaan. Kyseistä ehdotusta täydennetään siten, että tässä direktiivissä selvennetään yhteissijoitusyrityksen säilytysyhteisön ja kolmannen osapuolen, jolle säilytystehtävät on siirretty, velvollisuuksia ja vastuun laajuutta.
(31)
Komissiota pyydetään analysoimaan, missä tilanteissa yhteissijoitusyrityksen säilytysyhteisön tai kolmannen osapuolen, jolle säilytystehtävät on siirretty, velvoitteiden laiminlyönti voisi aiheuttaa yhteissijoitusyrityksen osuudenhaltijoille tappioita, joista ei tämän direktiivin mukaisesti saada korvausta, selvittämään tarkemmin, minkälaiset toimenpiteet voisivat olla riittäviä takaamaan korkeatasoisen sijoittajansuojan riippumatta sijoittajan ja laiminlyönnin kohteina olleiden siirtokelpoisten arvopaperien keskinäisestä välitysketjusta, ja toimittamaan havaintonsa Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
(32)
On tarpeen varmistaa, että säilytysyhteisöihin sovelletaan samoja vaatimuksia yhteissijoitusyritysten oikeudellisesta muodosta riippumatta. Yhdenmukaisilla vaatimuksilla olisi parannettava oikeusvarmuutta, lujitettava sijoittajansuojaa ja edistettävä yhdenmukaisten markkinaolosuhteiden luomista. Komissio ei ole saanut ilmoitusta, jonka mukaan jokin sijoitusyhtiö olisi käyttänyt hyväkseen poikkeusta yleisestä velvollisuudesta antaa varat säilytysyhteisön haltuun. Sen vuoksi sijoitusyhtiön säilytysyhteisöä koskevia direktiivissä 2009/65/EY säädettyjä vaatimuksia olisi pidettävä tarpeettomina.
(33)
Tässä direktiivissä säädetään vähimmäisvaltuuksista, jotka toimivaltaisilla viranomaisilla olisi oltava, mutta näitä valtuuksia olisi käytettävä jäsenvaltioiden oikeusjärjestelmien mukaisesti, mikä takaa perusoikeuksien kunnioittamisen, oikeus yksityisyyteen mukaan luettuna. Käytettäessä kyseisiä valtuuksia, jotka voivat aiheuttaa vakavia ristiriitoja yksityis- ja perhe-elämää, kotia sekä viestien kunnioittamista koskevien oikeuksien kanssa, jäsenvaltioilla olisi oltava käytössä riittävät ja tehokkaat suojatoimet kaikenlaisen väärinkäytön varalta, mukaan lukien tarvittaessa ennakkoluvan edellyttäminen kyseessä olevan jäsenvaltion oikeusviranomaisilta. Jäsenvaltioiden olisi annettava toimivaltaisten viranomaisten käyttää kyseisiä rajoittavia valtuuksia siinä määrin kuin vakavien tapausten asianmukainen tutkinta sitä edellyttää, kun ei ole olemassa vastaavia keinoja, joilla samaan lopputulokseen päästäisiin tehokkaasti.
(34)
Yhteissijoitusyritysten, rahastoyhtiöiden, sijoitusyhtiöiden, säilytysyhteisöjen tai muiden tällä direktiivillä säänneltyjen yhteisöjen olemassa olevat tallenteet puhelinkeskusteluista ja tietoliikennetiedot sekä televiestintäoperaattoreiden olemassa olevat puhelu- ja teleliikennetiedot ovat tärkeitä ja toisinaan ainoita todisteita, joiden avulla voidaan havaita ja osoittaa, että on rikottu niitä säännöksiä, joilla tämä direktiivi on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä, sekä varmistaa, että yhteissijoitusyritykset, rahastoyhtiöt, sijoitusyhtiöt, säilytysyhteisöt tai muut tällä direktiivillä säännellyt yhteisöt noudattavat tässä direktiivissä ja sen nojalla hyväksytyissä täytäntöönpanotoimenpiteissä säädettyjä sijoittajansuojaa koskevia vaatimuksia ja muita vaatimuksia.
Toimivaltaisten viranomaisten olisi näin ollen voitava pyytää yhteissijoitusyritysten, rahastoyhtiöiden, sijoitusyhtiöiden, säilytysyhteisöjen ja muiden tällä direktiivillä säänneltyjen yhteisöjen hallussa olevia tallenteita puhelinkeskusteluista ja sähköisestä viestinnästä sekä tietoliikennetietoja. Puhelu- ja tietoliikennetietojen saanti on edellytys tässä direktiivissä tai sen täytäntöönpanotoimenpiteissä säädettyjen vaatimusten rikkomisen havaitsemiselle ja seuraamusten määräämiselle näistä rikkomisista. Jotta unionissa voidaan ottaa käyttöön tasapuoliset toimintaedellytykset televiestintäoperaattorin hallussa olevien puhelu- ja tietoliikennetietojen tai yhteissijoitusyritysten, sijoitusrahastojen, sijoitusyhtiöiden, säilytysyhteisöjen tai muiden tällä direktiivillä säänneltyjen yhteisöjen hallussa olevien, puhelinkeskusteluista ja tietoliikenteestä olemassa olevien tallenteiden saannin osalta, toimivaltaisten viranomaisten olisi kansallisen lainsäädännön mukaisesti voitava pyytää televiestintäoperaattorin hallussa olevia puhelu- ja tietoliikennetietoja, jos kansallinen lainsäädäntö sen sallii, ja yhteissijoitusyritysten, sijoitusrahastojen, sijoitusyhtiöiden, säilytysyhteisöjen tai muiden tällä direktiivillä säänneltyjen yhteisöjen hallussa olevia, puhelinkeskusteluista ja tietoliikenteestä olemassa olevia tallenteita tapauksissa, joissa voidaan kohtuudella epäillä, että tällaisilla tarkastuksen tai tutkinnan kohteeseen liittyvillä tiedoilla voi olla merkitystä osoitettaessa, että tässä direktiivissä tai sen täytäntöönpanotoimenpiteissä säädettyjä vaatimuksia on rikottu. Televiestintäoperaattorin hallussa olevien puhelu- ja tietoliikennetietojen saantioikeuden ei olisi koskettava puhelimitse tapahtuvan puheviestinnän sisältöä.
(35)
Rahoitusalan liiketoiminnan järkevän ja vakaan toimintakehyksen olisi perustuttava vahvoihin valvonta-, tutkinta- ja seuraamusjärjestelmiin. Tätä varten toimivaltaisille viranomaisille olisi annettava riittävät toimintavaltuudet, ja niiden olisi voitava tukeutua tasapuolisiin, tiukkoihin ja ennalta ehkäiseviin seuraamusjärjestelyihin, joilla puututaan tämän direktiivin rikkomisiin. Komission 8 päivänä joulukuuta 2010 antamassa tiedonannossa ”Seuraamusjärjestelmien lujittaminen finanssipalvelujen alalla” tarkastellaan nykyisiä valtuuksia määrätä seuraamuksia ja näiden valtuuksien soveltamista käytännössä pyrittäessä lähentämään seuraamuksia kaikissa valvontatoimissa. Toimivaltaisille viranomaisille olisi annettava valtuudet määrätä seuraamusmaksuja, jotka ovat riittävän suuria ollakseen tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia, jotta voidaan kumota tämän direktiivin vaatimusten vastaisen käyttäytymisen odotetut hyödyt.
(36)
Vaikka mikään ei estä jäsenvaltioita vahvistamasta hallinnollisia ja rikosoikeudellisia seuraamuksia koskevia sääntöjä samojen rikkomisten osalta, jäsenvaltioilta ei pitäisi edellyttää hallinnollisia seuraamuksia koskevien sääntöjen antamista tähän direktiiviin kohdistuvien rikkomisten osalta, jos niihin sovelletaan kansallista rikosoikeutta. Kansallisen lainsäädännön mukaisesti jäsenvaltioita ei olisi velvoitettava määräämään sekä hallinnollisia että rikosoikeudellisia seuraamuksia samasta rikkomisesta, mutta ne voisivat tehdä niin, jos niiden kansallinen lainsäädäntö sen sallii. Tämän direktiivin rikkomisesta määrättävien rikosoikeudellisten seuraamusten säilyttäminen hallinnollisten seuraamusten sijaan ei saisi kuitenkaan vähentää toimivaltaisten viranomaisten mahdollisuuksia tehdä tätä direktiiviä sovellettaessa yhteistyötä muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten kanssa tai tutustua tietoihin taikka vaihtaa tietoja näiden viranomaisten kanssa oikea-aikaisesti eikä muullakaan tavoin vaikuttaa näihin mahdollisuuksiin, myöskään sen jälkeen, kun asianomaiset rikkomiset on saatettu toimivaltaisten oikeusviranomaisten käsiteltäviksi syytetoimia varten. Jäsenvaltioiden olisi voitava päättää, että ne eivät vahvista hallinnollisia seuraamuksia koskevia sääntöjä sellaisten rikkomisten osalta, joihin sovelletaan kansallista rikosoikeutta. Vaihtoehtoa, jonka mukaan jäsenvaltiot voivat määrätä rikosoikeudellisia seuraamuksia hallinnollisten seuraamusten sijaan tai niiden lisäksi, ei saisi käyttää tämän direktiivin seuraamusjärjestelmän kiertämiseen.
(37)
Sen varmistamiseksi, että seuraamuksia sovelletaan jäsenvaltioissa yhdenmukaisesti, kun päätetään hallinnollisten seuraamusten tai toimenpiteiden tyypistä ja hallinnollisten seuraamusmaksujen suuruudesta, jäsenvaltioita olisi vaadittava varmistamaan, että niiden toimivaltaiset viranomaiset ottavat huomioon kaikki olennaiset olosuhteet.
(38)
Jotta seuraamuksilla olisi varoittavampi vaikutus suureen yleisöön ja jotta suurelle yleisölle voitaisiin tiedottaa rikkomisista, jotka voivat vahingoittaa sijoittajansuojaa, seuraamukset olisi julkistettava, paitsi tietyissä tarkoin määritellyissä olosuhteissa. Suhteellisuusperiaatteen noudattamisen varmistamiseksi seuraamukset olisi julkistettava nimettöminä, jos julkistamisesta aiheutuisi suhteetonta vahinkoa osapuolille.
(39)
Jotta arvopaperimarkkinaviranomainen voisi lisätä entisestään valvontatulosten yhtenäisyyttä asetuksen (EU) N:o 1095/2010 mukaisesti, kaikista julkistetuista seuraamuksista olisi samanaikaisesti ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle, jonka olisi lisäksi julkaistava vuotuinen kertomus kaikista määrätyistä seuraamuksista.
(40)
Toimivaltaisille viranomaisille olisi annettava tarvittavat tutkintavaltuudet, ja niiden olisi luotava tehokkaat mekanismit, joilla kannustetaan ilmoittamaan mahdollisista tai todellisista rikkomisista. Mahdollisia ja todellisia rikkomisia koskevien tietojen on myös määrä tehostaa asetuksen (EU) N:o 1095/2010 mukaisten arvopaperimarkkinaviranomaisen tehtävien suorittamista. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi sen vuoksi perustettava myös viestintäkanavat, jotka on tarkoitettu kyseisistä mahdollisista tai todellisista rikkomisista ilmoittamiseen. Arvopaperimarkkinaviranomaiselle ilmoitettuja mahdollisia ja todellisia rikkomisia koskevia tietoja olisi käytettävä ainoastaan asetuksen (EU) N:o 1095/2010 mukaisten arvopaperimarkkinaviranomaisen tehtävien suorittamisessa.
(41)
Tässä direktiivissä kunnioitetaan Euroopan unionin perusoikeuskirjassa tunnustettuja perusoikeuksia ja noudatetaan siinä tunnustettuja periaatteita, siten kuin Euroopan unionin toiminnasta tehdyssä sopimuksessa määrätään.
(42)
Jotta varmistettaisiin tämän direktiivin tavoitteiden saavuttaminen, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä säädösvallan siirron nojalla annettavia delegoituja säädöksiä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan mukaisesti. Komissiolle olisi erityisesti siirrettävä valta hyväksyä delegoituja säädöksiä, joissa yksilöidään tiedot, jotka on sisällytettävä säilytysyhteisön ja rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön väliseen vakiosopimukseen, säilytystoimintojen suorittamisen edellytykset mukaan luettuina rahoitusvälinetyypit, joiden olisi kuuluttava säilytysyhteisön säilytystehtävien piiriin, edellytykset, joilla säilytysyhteisö voi hoitaa säilytystehtäviään keskussäilytysyhteisöön kirjattujen rahoitusvälineiden osalta, ja edellytykset, joilla säilytysyhteisön olisi pidettävä säilytyksessä nimellisessä muodossa liikkeeseen lasketut ja liikkeeseenlaskijalle tai rekisteröintiasiamiehelle kirjatut rahoitusvälineet, säilytysyhteisöjen asianmukaista huolellisuutta koskevat tehtävät, tilien erottamista koskeva velvoite, edellytykset, joiden täyttyessä säilytetyt rahoitusvälineet olisi katsottava menetetyiksi, ja olosuhteet, joissa ne olisi katsottava menetetyiksi, sekä se, mitä tarkoitetaan ulkopuolisilla tapahtumilla, joihin ei ole kohtuudella voitu vaikuttaa ja joiden seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta. Kyseisten delegoitujen säädösten mukaisen sijoittajansuojan tason olisi oltava vähintään yhtä korkea kuin direktiivin 2011/61/EU nojalla hyväksyttyjen delegoitujen säädösten mukainen suoja. On erityisen tärkeää, että komissio asiaa valmistellessaan toteuttaa asianmukaiset kuulemiset, myös asiantuntijatasolla. Komission olisi delegoituja säädöksiä valmistellessaan ja laatiessaan varmistettava, että asianomaiset asiakirjat toimitetaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle yhtäaikaisesti, hyvissä ajoin ja asianmukaisesti.
(43)
Osana direktiivin 2009/65/EY toimivuuden yleistä tarkastelua komissio arvioi Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (13) huomioon ottaen vastapuoleen liittyvälle riskikeskittymälle asetettuja rajoituksia, joita sovelletaan johdannaiskauppoihin, ja ottaa samalla huomioon sen, että näitä vastapuoleen liittyviä vastuita koskevia rajoituksia varten on luotava asianmukainen luokittelu, jotta riskiominaisuuksiltaan samankaltaisia johdannaisia kohdellaan samalla tavalla.
(44)
Jäsenvaltiot ovat selittävistä asiakirjoista 28 päivänä syyskuuta 2011 annetun jäsenvaltioiden ja komission yhteisen poliittisen lausuman (14) mukaisesti sitoutuneet perustelluissa tapauksissa liittämään ilmoitukseen toimenpiteistä, jotka koskevat direktiivin saattamista osaksi kansallista lainsäädäntöä, yhden tai useamman asiakirjan, joista käy ilmi direktiivin osien ja kansallisen lainsäädännön osaksi saattamiseen tarkoitettujen välineiden vastaavien osien suhde. Tämän direktiivin osalta lainsäätäjä pitää tällaisten asiakirjojen toimittamista perusteltuna.
(45)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän direktiivin tavoitteita eli sijoittajien yhteissijoitusyrityksiä kohtaan tunteman luottamuksen lisäämistä tiukentamalla säilytysyhteisöjen tehtäviä ja vastuuta koskevia vaatimuksia, parantamalla rahastoyhtiöiden ja sijoitusyhtiöiden palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja ottamalla käyttöön sellaisia seuraamuksia koskevat yhteiset normit, joita sovelletaan tämän direktiivin tärkeimpiin rikkomisiin, vaan ne voidaan niiden laajuuden ja vaikutusten vuoksi saavuttaa paremmin unionin tasolla. Sen vuoksi unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä direktiivissä ei ylitetä sitä, mikä on tarpeen näiden tavoitteiden saavuttamiseksi.
(46)
Euroopan tietosuojavaltuutettua on kuultu Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 45/2001 (15) mukaisesti, ja hän on antanut lausunnon 23 päivänä marraskuuta 2012 (16).
(47)
Direktiivi 2009/65/EY olisi näin ollen muutettava,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
Muutetaan direktiivi 2009/65/EY seuraavasti:
1)
Lisätään 2 artiklan 1 kohtaan alakohdat seuraavasti:
”s)
’ylimmällä hallintoelimellä’ rahastoyhtiön, sijoitusyhtiön tai säilytysyhteisön lopullista päätöksentekovaltaa käyttävää elintä, joka hoitaa valvonta- ja johtotoimintoja tai vain johtotoimintoa, jos kyseiset toiminnot on erotettu toisistaan. Jos rahastoyhtiöllä, sijoitusyhtiöllä tai säilytysyhteisöllä on kansallisen lainsäädännön mukaisesti eri elimiä, joilla on tietyt tehtävät, ylimpään hallintoelimeen tai valvontatehtäväänsä hoitavaan ylimpään hallintoelimeen kohdistuvia tässä direktiivissä säädettyjä vaatimuksia sovelletaan myös, tai niiden sijaan, niihin rahastoyhtiön, sijoitusyhtiön tai säilytysyhteisön muiden elinten jäseniin, joilla on sovellettavan kansallisen lainsäädännön mukaisesti vastuu näistä tehtävistä;
t)
’rahoitusvälineellä’ Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2014/65/EU (17) liitteessä I olevassa C osassa tarkoitettua rahoitusvälinettä.
(17) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2014/65/EU, annettu 15 päivänä toukokuuta 2014, rahoitusvälineiden markkinoista sekä direktiivin 2002/92/EY ja direktiivin 2011/61/EU muuttamisesta (EUVL L 173, 12.6.2014, s. 349).”" 						
2)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”14 a artikla
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt laativat sellaiset palkka- ja palkkiopolitiikan ja -käytännöt ja soveltavat sellaisia palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä, jotka ovat sopusoinnussa moitteettoman ja tehokkaan riskienhallinnan kanssa ja edistävät sitä eivätkä kannusta riskinottoon, joka on ristiriidassa rahastoyhtiöiden hoitamien yhteissijoitusyritysten riskiprofiilien, sääntöjen tai perustamisasiakirjojen kanssa, eivätkä haittaa sen velvoitteen noudattamista, jonka mukaan rahastoyhtiön on toimittava yhteissijoitusyrityksen edun mukaisesti.
2. Palkkojen ja lisäeläke-etuuksien kiinteiden ja muuttuvien osien on kuuluttava palkka- ja palkkiopolitiikan ja -käytäntöjen piiriin.
3. Palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä on sovellettava niihin henkilöstöryhmiin, joiden ammatillisella toiminnalla on olennainen vaikutus niiden hoitamien rahastoyhtiöiden tai yhteissijoitusyritysten riskiprofiileihin, mukaan luettuina toimiva johto, riskinottoa edellyttävissä tehtävissä toimivat, valvontatehtäviä hoitavat henkilöt sekä työntekijät, joiden saama kokonaispalkka tai -palkkio sijoittuu samaan palkka- ja palkkiohaarukkaan toimivan johdon ja riskinottoa edellyttävissä tehtävissä toimivien kanssa.
4. Asetuksen (EU) N:o 1095/2010 16 artiklan mukaisesti arvopaperimarkkinaviranomainen antaa toimivaltaisille viranomaisille tai rahoitusmarkkinoiden toimijoille ohjeita tämän artiklan 3 kohdassa tarkoitetuista henkilöistä ja 14 b artiklassa tarkoitettujen periaatteiden soveltamisesta. Ohjeissa otetaan huomioon komission suosituksessa 2009/384/EY (18) vahvistetut moitteetonta palkka- ja palkkiopolitiikkaa koskevat periaatteet sekä rahastoyhtiöiden ja niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten koko, sisäinen organisaatio sekä niiden toiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus. Laatiessaan näitä ohjeita arvopaperimarkkinaviranomainen tekee tiivistä yhteistyötä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1093/2010 (19) perustetun Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan pankkiviranomainen) kanssa, jotta ohjeet olisivat yhdenmukaiset muita rahoituspalvelualoja, erityisesti luottolaitoksia ja sijoituspalveluyrityksiä, varten laadittujen vaatimusten kanssa.
14 b artikla
1. Laatiessaan ja soveltaessaan 14 a artiklassa tarkoitettua palkka- ja palkkiopolitiikkaa rahastoyhtiöiden on noudatettava seuraavia periaatteita sellaisella tavalla ja siinä laajuudessa, joka on asianmukainen niiden kokoon, sisäiseen organisaatioon sekä niiden toiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monimuotoisuuteen nähden:
a)
palkka- ja palkkiopolitiikka on sopusoinnussa moitteettoman ja tehokkaan riskienhallinnan kanssa ja edistää sitä eikä kannusta riskinottoon, joka on ristiriidassa rahastoyhtiön hoitamien yhteissijoitusyritysten riskiprofiilien, sääntöjen tai perustamisasiakirjojen kanssa;
b)
palkka- ja palkkiopolitiikka on sopusoinnussa rahastoyhtiön ja sen hoitamien yhteissijoitusyritysten ja tällaisten yhteissijoitusyritysten sijoittajien liiketoimintastrategian, tavoitteiden, arvojen ja etujen kanssa, ja siihen sisältyy toimenpiteitä eturistiriitojen välttämiseksi;
c)
palkka- ja palkkiopolitiikan hyväksyy rahastoyhtiön valvontatehtävää hoitava ylin hallintoelin, ja tämä elin hyväksyy palkka- ja palkkiopolitiikan ja yleiset periaatteet ja tarkistaa niitä vähintään kerran vuodessa ja on vastuussa niiden täytäntöönpanosta ja valvoo sitä; tässä alakohdassa tarkoitettuja tehtäviä hoitavat ainoastaan ne ylimmän hallintoelimen jäsenet, jotka eivät kuulu toimivaan johtoon kyseisessä rahastoyhtiössä ja joilla on riskienhallintaa sekä palkkoja ja palkkioita koskevaa asiantuntemusta;
d)
palkka- ja palkkiopolitiikan täytäntöönpanosta tehdään vähintään kerran vuodessa keskitetty ja riippumaton sisäinen arviointi, jossa arvioidaan valvontatehtävää hoitavan ylimmän hallintoelimen hyväksymien palkka- ja palkkiopolitiikan ja -menettelyjen noudattamista;
e)
valvontatehtäviin osallistuva henkilöstö saa korvauksen tehtäviinsä liittyvien tavoitteiden saavuttamisen perusteella riippumatta kyseisen henkilöstön valvomien liiketoiminta-alojen tuloksesta;
f)
palkka- ja palkkiokomitea, jos sellainen on olemassa, valvoo suoraan riskienhallintaa ja vaatimusten noudattamista koskevia tehtäviä hoitavien ylempien toimihenkilöiden palkkoja ja palkkioita;
g)
jos palkka ja palkkiot ovat tulosperusteisia, palkan ja palkkioiden kokonaismäärä perustuu arvioon yksilön tuloksesta ja kyseisen liiketoimintayksikön tai yhteissijoitusyrityksen tuloksesta ja niiden riskeistä sekä rahastoyhtiön kokonaistuloksesta yksilökohtaista tulosta arvioitaessa, ottaen huomioon sekä taloudelliset että muut perusteet;
h)
tuloksen arviointi toteutetaan osana rahastoyhtiön hoitaman yhteissijoitusyrityksen sijoittajille suositellun hallussapitoajan mukaista monivuotista kehystä, jotta arviointi perustuisi yhteissijoitusyrityksen pidemmän aikavälin tulokseen ja sen sijoitusriskeihin ja jotta palkan ja palkkioiden tulosperusteisten osien suoritus jakautuisi samalle ajanjaksolle;
i)
palkan ja palkkioiden taattu muuttuva osa on poikkeus, sitä maksetaan vain uuden henkilöstön palkkaamisen yhteydessä ja ainoastaan ensimmäisenä vuonna;
j)
palkan ja palkkioiden kiinteät ja muuttuvat osat tasapainotetaan asianmukaisesti keskenään ja riittävän suuri osuus palkan ja palkkioiden kokonaismäärästä säilytetään kiinteänä, jotta pystytään noudattamaan täysin joustavaa palkan ja palkkioiden muuttuvien osien politiikkaa, jonka mukaisesti palkan ja palkkioiden muuttuva osa voidaan myös jättää maksamatta;
k)
sopimuksen ennenaikaiseen päättymiseen liittyvät maksut perustuvat pidemmän aikavälin tulokseen, ja ne suunnitellaan siten, että epäonnistumista ei palkita;
l)
palkan tai palkkioiden muuttuvien osien tai muuttuvien osien ryhmien laskemisessa käytettävään suoritusarviointiin sisältyy kattava mukautusmenetelmä, jossa otetaan huomioon kaikentyyppiset nykyiset ja tulevat riskit;
m)
yhteissijoitusyrityksen oikeudellisen muodon sekä sen sääntöjen tai perustamisasiakirjojen mukaan merkittävä osa ja joka tapauksessa vähintään 50 prosenttia kaikista palkan ja palkkioiden muuttuvista osista maksetaan asianomaisen yhteissijoitusyrityksen osuuksina, vastaavina omistusosuuksina tai osakesidonnaisina välineinä tai vastaavina muina kuin käteisvälineinä, jotka toimivat yhtä tehokkaina kannustimina kuin mitkä hyvänsä tässä alakohdassa tarkoitetut välineet, paitsi jos yhteissijoitusyrityksen hoito muodostaa alle 50 prosenttia rahastoyhtiön hoitamasta kokonaissalkusta, jolloin 50 prosentin vähimmäisrajaa ei sovelleta.
Tässä alakohdassa tarkoitettuihin välineisiin sovelletaan asianmukaista yhtiöön jätettävää voittoa koskevaa politiikkaa, jonka tarkoituksena on saada kannustimet vastaamaan rahastoyhtiön ja sen hoitamien yhteissijoitusyritysten sekä niiden sijoittajien etuja. Jäsenvaltiot tai niiden toimivaltaiset viranomaiset voivat asettaa rajoituksia näiden välineiden tyypeille ja rakenteille tai tarpeen mukaan kieltää tietyt välineet. Tätä alakohtaa sovelletaan sekä n alakohdan mukaisesti lykättyyn palkan ja palkkioiden muuttuvan osan osuuteen että lykkäämättömään palkan ja palkkioiden muuttuvan osan osuuteen;
n)
merkittävä osa eli vähintään 40 prosenttia palkan ja palkkioiden muuttuvan osan maksamisesta lykätään ajanjaksolle, joka on asianmukainen kyseisen yhteissijoitusyrityksen sijoittajille suositeltuun hallussapitoaikaan nähden, ja se mukautetaan oikealla tavalla kyseisen yhteissijoitusyrityksen riskien luonteeseen.
Tässä alakohdassa tarkoitetun ajanjakson on oltava vähintään kolme vuotta; maksamista koskevien lykkäämisjärjestelyjen mukaisesti maksettavan palkan ja palkkioiden käyttöoikeus syntyy maksujen suhteessa; jos palkan ja palkkioiden muuttuva osa on erityisen suuri, vähintään 60 prosenttia määrästä on lykättävä maksettavaksi myöhemmin;
o)
palkan ja palkkioiden muuttuva osa, johon sisältyy osuus, jonka maksamista on lykätty, maksetaan tai oikeus siihen syntyy ainoastaan, jos se on kestävää rahastoyhtiön taloudellinen kokonaistilanne huomioon ottaen ja perusteltua kyseisen liiketoimintayksikön, yhteissijoitusyrityksen ja yksilön tulos huomioon ottaen.
Palkan ja palkkioiden muuttuvan osan kokonaismäärä pienenee huomattavasti, jos rahastoyhtiön tai yhteissijoitusyrityksen taloudellinen tulos heikkenee tai on tappiollinen, kun otetaan huomioon sekä nykyiset korvaukset että jo aiemmin ansaittujen palkkioiden vähennykset, mukaan lukien palkkioiden riskiperusteisten ehtojen tai takaisinperintäehtojen perusteella tehdyt vähennykset;
p)
eläkepolitiikka on sopusoinnussa rahastoyhtiön ja sen hoitamien yhteissijoitusyritysten liiketoimintastrategian, tavoitteiden, arvojen ja pitkän aikavälin etujen kanssa.
Jos työntekijä lähtee rahastoyhtiön palveluksesta ennen eläkeikää, kyseisen rahastoyhtiön olisi pidettävä harkinnanvaraiset lisäeläke-etuudet hallussaan viiden vuoden ajan m alakohdassa määriteltyinä välineinä. Jos työntekijä saavuttaa eläkeiän, harkinnanvaraiset lisäeläke-etuudet olisi maksettava työntekijälle m alakohdassa määriteltyinä välineinä siten, että etuuksia säilytetään laitoksessa viiden vuoden ajan;
q)
henkilöstöltä on vaadittava sitoumus siitä, ettei se käytä henkilökohtaisia suojausstrategioita tai palkkaan ja palkkioihin liittyvää vakuutusta ja vastuuvakuutusta palkka- ja palkkiojärjestelyihinsä sisältyvien riskinsovittamisvaikutusten vähentämiseksi;
r)
palkan ja palkkioiden muuttuvaa osaa ei makseta sellaisten välineiden tai menetelmien kautta, joiden avulla voidaan välttää tässä direktiivissä säädetyt vaatimukset.
2. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi asetuksen (EU) N:o 1095/2010 35 artiklan mukaisesti pyytää toimivaltaisilta viranomaisilta tietoja tämän direktiivin 14 a artiklassa tarkoitetuista palkka- ja palkkiopolitiikoista ja -käytännöistä.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on tiiviissä yhteistyössä pankkiviranomaisen kanssa esitettävä palkka- ja palkkiopolitiikkoja koskevissa ohjeissaan, miten Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2011/61/EU (20) sekä Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2013/36/EU (21) mukaisia erilaisia alakohtaisia palkka- ja palkkioperiaatteita on sovellettava tilanteissa, joissa työntekijät tai muut henkilöstöryhmät tarjoavat palveluja, joita koskevat erilaiset alakohtaiset palkka- ja palkkioperiaatteet.
3. Edellä 1 kohdassa säädettyjä periaatteita sovelletaan kaikentyyppisiin rahastoyhtiön maksamiin etuuksiin, yhteissijoitusyrityksen itse suoraan maksamiin määriin, tulosperusteiset palkkiot mukaan luettuina, ja yhteissijoitusyrityksen osuuksien tai osakkeiden siirtoihin, jotka tehdään sellaisten henkilöstöryhmien hyväksi, joiden ammatillisella toiminnalla on olennainen vaikutus rahastoyhtiöiden riskiprofiiliin tai niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten riskiprofiiliin ja joihin luetaan mukaan toimiva johto, riskinottoa edellyttävissä tehtävissä toimivat, valvontatehtäviä hoitavat henkilöt sekä työntekijät, joiden saama kokonaispalkka tai -palkkio sijoittuu samaan palkka- ja palkkiohaarukkaan toimivan johdon ja riskinottoa edellyttävissä tehtävissä toimivien kanssa.
4. Rahastoyhtiöiden, jotka ovat merkittäviä kokonsa tai hoitamiensa yhteissijoitusyritysten koon, sisäisen organisaationsa sekä toimintansa luonteen, laajuuden ja monimuotoisuuden perusteella, on perustettava palkka- ja palkkiokomitea. Palkka- ja palkkiokomitea on muodostettava siten, että se kykenee pätevästi ja riippumattomasti arvioimaan palkka- ja palkkiopolitiikkaa ja -käytäntöjä sekä riskienhallintaa varten luotuja kannustimia.
Palkka- ja palkkiokomitea, joka tarvittaessa perustetaan 14 a artiklan 4 kohdassa tarkoitettujen arvopaperimarkkinaviranomaisen antamien ohjeiden mukaisesti, on vastuussa palkkaa ja palkkioita koskevien päätösten valmistelusta, mukaan luettuina päätökset, jotka vaikuttavat rahastoyhtiön tai kyseisen yhteissijoitusyrityksen riskeihin ja riskienhallintaan ja jotka valvontatehtäviään hoitavan ylimmän hallintoelimen on tehtävä. Palkka- ja palkkiokomitean puheenjohtajana toimii ylimmän hallintoelimen jäsen, joka ei kuulu toimivaan johtoon kyseisessä rahastoyhtiössä. Palkka- ja palkkiokomitean jäsenten on oltava ylimmän hallintoelimen jäseniä, jotka eivät kuulu toimivaan johtoon kyseisessä rahastoyhtiössä.
Jos kansallisessa lainsäädännössä säädetään työntekijöiden edustuksesta ylimmässä hallintoelimessä, palkka- ja palkkiokomiteaan on kuuluttava yksi tai useampia työtekijöiden edustajia. Palkka- ja palkkiokomitean on päätöksiään valmistellessaan otettava huomioon sijoittajien ja muiden sidosryhmien pitkän aikavälin edut sekä yleinen etu.
(18) Komission suositus 2009/384/EY, annettu 30 päivänä huhtikuuta 2009, rahoituspalvelualan palkka- ja palkkiopolitiikasta (EUVL L 120, 15.5.2009, s. 22)." 						
(19) Euroopan parlamentin ja neuvoston asetus (EU) N:o 1093/2010, annettu 24 päivänä marraskuuta 2010, Euroopan valvontaviranomaisen (Euroopan pankkiviranomainen) perustamisesta sekä päätöksen N:o 716/2009/EY muuttamisesta ja komission päätöksen 2009/78/EY kumoamisesta (EUVL L 331, 15.12.2010, s. 12)." 						
(20) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2011/61/EU, annettu 8 päivänä kesäkuuta 2011, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajista ja direktiivin 2003/41/EY ja 2009/65/EY sekä asetuksen (EY) N:o 1060/2009 ja (EU) N:o 1095/2010 muuttamisesta (EUVL L 174, 1.7.2011, s. 1)." 						
(21) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2013/36/EU, annettu 26 päivänä kesäkuuta 2013, oikeudesta harjoittaa luottolaitostoimintaa ja luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvalvonnasta, direktiivin 2002/87/EY muuttamisesta sekä direktiivien 2006/48/EY ja 2006/49/EY kumoamisesta (EUVL L 176, 27.6.2013, s. 338).”" 						
3)
Korvataan 20 artiklan 1 kohdan a alakohta seuraavasti:
”a)
22 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun säilytysyhteisön kanssa tehty kirjallinen sopimus;”.
4)
Korvataan 22 artikla seuraavasti:
”22 artikla
1. Sijoitusyhtiön ja jokaisen hoitamansa sijoitusrahaston osalta rahastoyhtiön on varmistettava, että sille nimetään yksi säilytysyhteisö tämän luvun mukaisesti.
2. Säilytysyhteisön nimeämisestä on oltava todisteena kirjallinen sopimus.
Kyseisellä sopimuksella on muun muassa säänneltävä sitä tietojen vaihtoa, joka katsotaan tarpeelliseksi, jotta säilytysyhteisö voi hoitaa sen yhteissijoitusyrityksen osalta, jolle se on nimetty säilytysyhteisöksi, sille tässä direktiivissä ja muissa asiaankuuluvissa laeissa, asetuksissa tai hallinnollisissa määräyksissä annetut tehtävät.
3. Säilytysyhteisön on
a)
varmistettava, että yhteissijoitusyrityksen osuuksien myynneissä, liikkeeseenlaskuissa, takaisinostoissa, lunastuksissa ja peruutuksissa noudatetaan sovellettavaa kansallista lainsäädäntöä ja rahaston sääntöjä tai perustamisasiakirjoja;
b)
varmistettava, että yhteissijoitusyrityksen osuuksien arvo lasketaan sovellettavan kansallisen lainsäädännön ja rahaston sääntöjen tai perustamisasiakirjojen mukaisesti;
c)
noudatettava rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön antamia määräyksiä, jolleivät ne ole sovellettavan kansallisen lainsäädännön tai rahaston sääntöjen tai perustamisasiakirjojen vastaisia;
d)
varmistettava, että yhteissijoitusyrityksen varoja koskeviin toimiin liittyvät maksut suoritetaan yhteissijoitusyritykselle yleisesti käytettyjen määräaikojen kuluessa;
e)
varmistettava, että yhteissijoitusyrityksen tulot käytetään sovellettavan kansallisen lainsäädännön ja rahaston sääntöjen tai perustamisasiakirjojen mukaisesti.
4. Säilytysyhteisön on varmistettava, että yhteissijoitusyrityksen kassavirtaa seurataan asianmukaisesti ja erityisesti että kaikki yhteissijoitusyrityksen osuuksien merkitsemisen yhteydessä sijoittajien suorittamat tai näiden lukuun suoritetut maksut on vastaanotettu ja että kaikki yhteissijoitusyrityksen käteisvarat on kirjattu käteistileille,
a)
jotka on avattu yhteissijoitusyrityksen, yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivan rahastoyhtiön tai yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivan säilytysyhteisön nimissä;
b)
jotka on avattu direktiivin 2006/73/EY (22) 18 artiklan 1 kohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitetussa yhteisössä; ja
c)
joita ylläpidetään direktiivin 2006/73/EY 16 artiklassa säädettyjen periaatteiden mukaisesti.
Jos käteistilit avataan yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivan säilytysyhteisön nimissä, ensimmäisen alakohdan b alakohdassa tarkoitetun yhteisön käteisvaroja ja säilytysyhteisön omia käteisvaroja ei saa kirjata tällaisille tileille.
5. Yhteissijoitusyrityksen varat on annettava säilytysyhteisön säilytettäväksi seuraavasti:
a)
niiden rahoitusvälineiden osalta, joita voidaan pitää säilytyksessä, säilytysyhteisön on
i)
pidettävä säilytyksessä kaikkia rahoitusvälineitä, jotka voidaan kirjata säilytysyhteisön kirjanpitoon avatulle rahoitusvälinetilille, ja kaikkia rahoitusvälineitä, jotka voidaan fyysisesti toimittaa säilytysyhteisölle;
ii)
varmistettava, että kaikki rahoitusvälineet, jotka voidaan kirjata säilytysyhteisön kirjanpitoon avatulle rahoitusvälinetilille, kirjataan säilytysyhteisön kirjanpitoon yhteissijoitusyrityksen tai sen lukuun toimivan rahastoyhtiön nimissä avatuille erillisille tileille direktiivin 2006/73/EY 16 artiklassa säädettyjen periaatteiden mukaisesti, jotta niiden voidaan milloin tahansa todeta selkeästi kuuluvan yhteissijoitusyritykselle sovellettavan lainsäädännön mukaisesti;
b)
muiden varojen osalta säilytysyhteisön on
i)
todennettava, että yhteissijoitusyritys tai sen lukuun toimiva rahastoyhtiö omistaa varat, arvioimalla yhteissijoitusyrityksen tai rahastoyhtiön toimittamien tietojen tai asiakirjojen perusteella ja ulkopuolisen näytön perusteella, jos sellaista on saatavilla, omistaako yhteissijoitusyritys tai sen lukuun toimiva rahastoyhtiö tällaiset varat;
ii)
pidettävä kirjaa niistä varoista, joiden osalta se katsoo, että yhteissijoitusyritys tai sen lukuun toimiva rahastoyhtiö omistaa tällaiset varat, ja pidettävä kirjanpitonsa ajan tasalla.
6. Säilytysyhteisön on säännöllisesti toimitettava rahastoyhtiölle tai sijoitusyhtiölle kattava luettelo kaikista yhteissijoitusyrityksen varoista.
7. Säilytysyhteisö tai sellainen kolmas osapuoli, jolle säilytystoiminto on siirretty, ei saa käyttää säilytysyhteisöllä säilytettävänä olevia varoja uudelleen omaan lukuunsa. Uudelleenkäyttöön kuuluvat kaikki säilytettävänä olevia varoja koskevat liiketoimet, mukaan lukien muun muassa siirtäminen, vakuudeksi antaminen, myyminen ja lainananto.
Säilytysyhteisöllä säilytettävänä olevia varoja voidaan käyttää uudelleen ainoastaan, jos
a)
varojen uudelleenkäyttö toteutetaan yhteissijoitusyrityksen lukuun;
b)
säilytysyhteisö noudattaa yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivan rahastoyhtiön määräyksiä;
c)
uudelleenkäyttö hyödyttää yhteissijoitusyritystä ja on osuudenhaltijoiden etujen mukaista; ja
d)
liiketoimi on suojattu yhteissijoitusyrityksen omistusoikeuden siirtävän järjestelyn yhteydessä vastaanottamin korkealaatuisin ja likvidein vakuuksin.
Vakuuden markkina-arvon on kaikkina aikoina oltava vähintään uudelleen käytettävien varojen markkina-arvo preemiolla korotettuna.
8. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säilytysyhteisön maksukyvyttömyystapauksessa ja/tai minkä tahansa sellaisen unionissa sijaitsevan kolmannen osapuolen maksukyvyttömyystapauksessa, jolle yhteissijoitusyrityksen varojen säilytys on siirretty, säilytettävänä olevat yhteissijoitusyrityksen varat eivät ole jaettavissa tällaisen säilytysyhteisön ja/tai tällaisen kolmannen osapuolen velkojille eivätkä realisoitavissa näiden hyväksi.
(22) Komission direktiivi 2006/73/EY, annettu 10 päivänä elokuuta 2006, Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/39/EY täytäntöönpanosta sijoituspalveluyritysten toiminnan järjestämistä koskevien vaatimusten, toiminnan harjoittamisen edellytysten ja kyseisessä direktiivissä määriteltyjen käsitteiden osalta (EUVL L 241, 2.9.2006, s. 26).”" 						
5)
Lisätään artikla seuraavasti:
”22 a artikla
1. Säilytysyhteisö ei saa siirtää 22 artiklan 3 ja 4 kohdassa tarkoitettuja toimintoja kolmansille osapuolille.
2. Säilytysyhteisö saa siirtää 22 artiklan 5 kohdassa tarkoitetut toiminnot kolmansille osapuolille ainoastaan, jos
a)
tehtäviä ei siirretä tässä direktiivissä säädettyjen vaatimusten välttämiseksi;
b)
säilytysyhteisö voi osoittaa, että siirrolle on objektiivinen peruste;
c)
säilytysyhteisö on noudattanut kaikkea asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta valitessaan ja nimetessään kolmannen osapuolen, jolle se aikoo siirtää osan tehtävistään, ja se noudattaa edelleen kaikkea asianmukaista pätevyyttä, varovaisuutta ja huolellisuutta arvioidessaan säännöllisesti ja valvoessaan jatkuvasti kolmatta osapuolta, jolle se on siirtänyt osan tehtävistään, ja kolmannen osapuolen järjestelyjä sille siirrettyjen asioiden osalta.
3. Säilytysyhteisö saa siirtää 22 artiklan 5 kohdassa tarkoitetut toiminnot kolmannelle osapuolelle ainoastaan, jos kyseinen kolmas osapuoli jatkuvasti täyttää seuraavat edellytykset sille siirrettyjen tehtävien hoitamisen aikana:
a)
kolmannella osapuolella on rakenteet ja asiantuntemus, jotka ovat riittävät ja oikeasuhteiset sille uskottujen yhteissijoitusyrityksen tai sen lukuun toimivan rahastoyhtiön varojen luonteeseen ja monimuotoisuuteen nähden;
b)
22 artiklan 5 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen säilytystehtävien osalta
i)
kolmas osapuoli on tehokkaan toiminnan vakautta koskevan sääntelyn, vähimmäispääomavaatimukset mukaan luettuina, ja valvonnan alainen asianomaisella oikeudenkäyttöalueella;
ii)
kolmannelle osapuolelle tehdään määräajoin ulkopuolinen tarkastus sen varmistamiseksi, että rahoitusvälineet ovat sen hallussa;
c)
kolmas osapuoli erottaa säilytysyhteisön asiakkaiden varat omista varoistaan ja säilytysyhteisön varoista siten, että niiden voidaan milloin tahansa todeta selkeästi kuuluvan tietyn säilytysyhteisön asiakkaille;
d)
kolmas osapuoli toteuttaa kaikki tarvittavat toimenpiteet varmistaakseen, että kolmannen osapuolen maksukyvyttömyystapauksessa kolmannen osapuolen säilyttämät yhteissijoitusyrityksen varat eivät ole jaettavissa kolmannen osapuolen velkojille eivätkä realisoitavissa näiden hyväksi; ja
e)
kolmas osapuoli noudattaa 22 artiklan 2, 5 ja 7 kohdassa sekä 25 artiklassa säädettyjä yleisiä velvoitteita ja kieltoja.
Sen estämättä, mitä ensimmäisen alakohdan b alakohdan i alakohdassa säädetään, jos kolmannen maan lainsäädännössä edellytetään, että paikallinen yhteisö säilyttää tiettyjä rahoitusvälineitä, eikä mikään paikallinen yhteisö täytä mainitussa i alakohdassa tarkoitettuja tehtävien siirtämistä koskevia vaatimuksia, säilytysyhteisö saa siirtää toimintojaan tällaiselle paikalliselle yhteisölle seuraavia vaatimuksia noudattaen vain siinä laajuudessa kuin kyseisen kolmannen maan lainsäädäntö sitä edellyttää ja vain niin kauan kuin siirtämistä koskevia vaatimuksia täyttäviä paikallisia yhteisöjä ei ole olemassa:
a)
asianomaisen yhteissijoitusyrityksen sijoittajille on ennen sijoituksen tekemistä asianmukaisesti ilmoitettu toimintojen siirtämisestä, joka on tarpeen kolmannen maan lainsäädännön lakisääteisten rajoitusten vuoksi, tilanteista, joissa toimintojen siirtäminen on perusteltua, ja tällaiseen toimintojen siirtämiseen liittyvistä riskeistä;
b)
sijoitusyhtiö tai yhteissijoitusyrityksen lukuun toimiva rahastoyhtiö on määrännyt säilytysyhteisön siirtämään tällaisten rahoitusvälineiden säilytyksen tällaiselle paikalliselle yhteisölle.
Kolmas osapuoli voi puolestaan siirtää edelleen nämä toiminnot, jos samoja vaatimuksia noudatetaan. Tällaisessa tapauksessa 24 kohdan 2 kohtaa sovelletaan asianomaisiin osapuoliin soveltuvin osin.
4. Tätä artiklaa sovellettaessa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 98/26/EY (23) tarkoitettujen palvelujen tarjoamista mainitussa direktiivissä tarkoitetuissa arvopaperien selvitysjärjestelmissä tai vastaavien palvelujen tarjoamista kolmansien maiden arvopaperien selvitysjärjestelmissä ei katsota säilytystoimintojen siirtämiseksi.
(23) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 98/26/EY, annettu 19 päivänä toukokuuta 1998, selvityksen lopullisuudesta maksujärjestelmissä ja arvopaperien selvitysjärjestelmissä (EYVL L 166, 11.6.1998, s. 45).”" 						
6)
Muutetaan 23 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 2-4 kohta seuraavasti:
”2. Säilytysyhteisön on oltava
a)
kansallinen keskuspankki;
b)
direktiivin 2013/36/EU mukaisesti toimiluvan saanut luottolaitos; tai
c)
muu oikeushenkilö, joka on jäsenvaltion lainsäädännön nojalla saanut toimivaltaiselta viranomaiselta luvan harjoittaa tämän direktiivin mukaista säilytystoimintaa ja johon sovelletaan pääoman riittävyyttä koskevia vaatimuksia, jotka vastaavat vähintään Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 (24) 315 tai 317 artiklan mukaisesti valitun lähestymistavan perusteella laskettavia vaatimuksia, ja jonka omien varojen määrä on vähintään direktiivin 2013/36/EU 28 artiklan 2 kohdan mukainen perustamispääoman määrä.
Ensimmäisen alakohdan c alakohdassa tarkoitettuun oikeushenkilöön on sovellettava toiminnan vakauden sääntelyä ja jatkuvaa valvontaa, ja sen on täytettävä seuraavat vähimmäisvaatimukset:
a)
sillä on oltava tarvittava infrastruktuuri, jotta se voi säilyttää rahoitusvälineitä, jotka voidaan kirjata säilytysyhteisön kirjanpitoon avatulle rahoitusvälinetilille;
b)
sen on otettava käyttöön riittävät toimintatavat ja menettelyt sen varmistamiseksi, että oikeushenkilö, sen johto ja työntekijät mukaan luettuina, noudattaa tämän direktiivin mukaisia velvollisuuksiaan;
c)
sillä on oltava moitteettomat hallinto- ja kirjanpitomenettelyt, omat sisäiset valvontamekanismit, tehokkaat riskinarviointimenettelyt sekä tehokkaat valvonta- ja turvajärjestelyt tiedonkäsittelyjärjestelmiä varten;
d)
sen on pidettävä yllä ja käytettävä tehokkaita organisaatio- ja hallintojärjestelyjä, joiden avulla se voi toteuttaa kaikki kohtuulliset toimenpiteet eturistiriitojen ehkäisemiseksi;
e)
sen on huolehdittava siitä, että sen suorittamista palveluista, toiminnoista ja liiketoimista pidetään kirjaa riittävällä tavalla, jotta toimivaltainen viranomainen voi hoitaa valvontatehtävänsä ja suorittaa tässä direktiivissä säädetyt lainvalvontatoimet;
f)
sen on toteutettava kohtuullisiksi katsottavat toimenpiteet varmistaakseen säilytystoimintojensa hoitamisen jatkuvuuden ja säännönmukaisuuden käyttämällä tarkoituksenmukaisia ja oikeasuhteisia järjestelmiä, voimavaroja ja menettelyjä, myös hoitaakseen säilytystoimintojaan;
g)
kaikkien sen ylimpään hallintoelimeen tai toimivaan johtoon kuuluvien henkilöiden on aina oltava riittävän hyvämaineisia ja heillä on oltava riittävä tietämys, taidot ja kokemus;
h)
sen ylimmällä hallintoelimellä on oltava kokonaisuutena riittävä tietämys, taidot ja kokemus, jotta se voi ymmärtää säilytysyhteisön toimintaa, tärkeimmät riskit mukaan luettuina;
i)
sen ylimmän hallintoelimen ja toimivan johdon kunkin jäsenen on toimittava rehellisesti ja lahjomattomasti.
3. Jäsenvaltioiden on päätettävä, mitkä 2 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetuista laitosten ryhmistä voivat toimia säilytysyhteisöinä.
4. Sijoitusyhtiöiden tai hoitamansa yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivien rahastoyhtiöiden, jotka ovat ennen 18 päivää maaliskuuta 2016 nimenneet säilytysyhteisöksi laitoksen, joka ei täytä 2 kohdassa säädettyjä vaatimuksia, on nimettävä kyseiset vaatimukset täyttävä säilytysyhteisö ennen 18 päivää maaliskuuta 2018.
(24) Euroopan parlamentin ja neuvoston asetus (EU) N:o 575/2013, annettu 26 päivänä kesäkuuta 2013, luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvaatimuksista ja asetuksen (EU) N:o 648/2012 muuttamisesta (EUVL L 176, 27.6.2013, s. 1).”;" 						
b)
kumotaan 5 ja 6 kohta.
7)
Korvataan 24 artikla seuraavasti:
”24 artikla
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säilytysyhteisö on vastuussa yhteissijoitusyritykselle ja yhteissijoitusyrityksen osuudenhaltijoille säilytysyhteisön tai sellaisen kolmannen osapuolen, jolle 22 artiklan 5 kohdan a alakohdan mukaisesti säilytettävänä olevien rahoitusvälineiden säilytys on siirretty, aiheuttamasta menetyksestä.
Jos säilytettävänä oleva rahoitusväline menetetään, jäsenvaltioiden on varmistettava, että säilytysyhteisö palauttaa samantyyppisen rahoitusvälineen tai vastaavan määrän viipymättä yhteissijoitusyritykselle tai sen lukuun toimivalle rahastoyhtiölle. Säilytysyhteisö ei ole vastuussa, jos se pystyy osoittamaan, että menetys on seurausta ulkopuolisesta tapahtumasta, johon se ei ole kohtuudella voinut vaikuttaa ja jonka seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että säilytysyhteisö on myös vastuussa yhteissijoitusyritykselle ja yhteissijoitusyrityksen sijoittajille kaikista muista tappioista, joita niille aiheutuu säilytysyhteisön huolimattomuudesta tai sen tämän direktiivin mukaisten velvoitteiden tahallisesta laiminlyönnistä.
2. Edellä 22 a artiklassa tarkoitettu toimintojen siirto ei vaikuta 1 kohdassa tarkoitettuun säilytysyhteisön vastuuseen.
3. Edellä 1 kohdassa tarkoitettua säilytysyhteisön vastuuta ei voida poistaa tai rajoittaa sopimuksella.
4. Edellä olevan 3 kohdan vastainen sopimus on mitätön.
5. Yhteissijoitusyrityksen osuudenhaltijat voivat vedota säilytysyhteisön vastuuseen suoraan tai välillisesti rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön kautta edellyttäen, että tämä ei johda päällekkäisten oikeussuojakeinojen käyttöön tai osuudenhaltijoiden eriarvoiseen kohteluun.”
8)
Korvataan 25 artikla seuraavasti:
”25 artikla
1. Yhtiö ei saa toimia sekä rahastoyhtiönä että säilytysyhteisönä. Yhtiö ei saa toimia sekä sijoitusyhtiönä että säilytysyhteisönä.
2. Suorittaessaan toimintojaan rahastoyhtiön ja säilytysyhteisön on toimittava rehellisesti, oikeudenmukaisesti, ammattimaisesti, riippumattomasti ja ainoastaan yhteissijoitusyrityksen ja yhteissijoitusyrityksen sijoittajien edun mukaisesti. Suorittaessaan toimintojaan sijoitusyhtiön ja säilytysyhteisön on toimittava rehellisesti, oikeudenmukaisesti, ammattimaisesti, riippumattomasti ja ainoastaan yhteissijoitusyrityksen sijoittajien edun mukaisesti.
Säilytysyhteisö ei saa harjoittaa yhteissijoitusyrityksen tai sen lukuun toimivan rahastoyhtiön osalta toimintaa, joka voi aiheuttaa eturistiriitoja yhteissijoitusyrityksen, sen sijoittajien, sen rahastoyhtiön ja säilytysyhteisön itsensä välillä, paitsi jos säilytysyhteisö on toiminnallisesti ja hierarkkisesti erottanut säilytystehtäviensä hoitamisen muista mahdollisesti ristiriitaisista tehtävistään ja mahdolliset eturistiriidat tunnistetaan ja hoidetaan, niitä valvotaan ja ne ilmoitetaan asianmukaisesti yhteissijoitusyrityksen sijoittajille.”
9)
Korvataan 26 artikla seuraavasti:
”26 artikla
1. Laissa tai sijoitusrahaston säännöissä on säädettävä tai määrättävä edellytyksistä, joilla rahastoyhtiö ja säilytysyhteisö voidaan vaihtaa, sekä säännöistä, joilla varmistetaan osuudenhaltijoiden suoja tällaisen vaihdon tapahtuessa.
2. Laissa tai sijoitusyhtiön perustamisasiakirjoissa on säädettävä tai määrättävä edellytyksistä, joilla rahastoyhtiö ja säilytysyhteisö voidaan vaihtaa, sekä säännöistä, joilla varmistetaan osuudenhaltijoiden suoja tällaisen vaihdon tapahtuessa.”
10)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”26 a artikla
Säilytysyhteisön on pyynnöstä asetettava toimivaltaisten viranomaistensa saataville kaikki tiedot, jotka se on saanut tehtäviään hoitaessaan ja jotka voivat olla tarpeen sen toimivaltaisille viranomaisille taikka yhteissijoitusyrityksen tai rahastoyhtiön toimivaltaisille viranomaisille.
Jos yhteissijoitusyrityksen tai rahastoyhtiön toimivaltaiset viranomaiset ovat eri viranomaisia kuin säilytysyhteisön vastaavat viranomaiset, säilytysyhteisön toimivaltaisten viranomaisten on toimitettava saamansa tiedot viipymättä yhteissijoitusyrityksen ja rahastoyhtiön toimivaltaisille viranomaisille.
26 b artikla
Siirretään komissiolle valta hyväksyä 112 a artiklan mukaisesti säädösvallan siirron nojalla annettavia delegoituja säädöksiä, jotka koskevat seuraavia:
a)
22 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuun kirjalliseen sopimukseen sisällytettävät tiedot;
b)
säilytystoimintojen 22 artiklan 3, 4 ja 5 kohdan mukaista suorittamista koskevat edellytykset, mukaan luettuina
i)
säilytysyhteisön 22 artiklan 5 kohdan a alakohdan mukaisten säilytystehtävien piiriin sisältyvät rahoitusvälinetyypit;
ii)
edellytykset, joilla säilytysyhteisö voi suorittaa säilytystoimintojaan keskussäilytysyhteisöön kirjattujen rahoitusvälineiden osalta;
iii)
edellytykset, joilla säilytysyhteisön on 22 artiklan 5 kohdan b alakohdan mukaisesti säilytettävä nimellisessä muodossa liikkeeseen lasketut ja liikkeeseenlaskijalle tai rekisteröintiasiamiehelle kirjatut rahoitusvälineet;
c)
22 a artiklan 2 kohdan c alakohdassa tarkoitetut säilytysyhteisöjen asianmukaista huolellisuutta koskevat tehtävät;
d)
22 a artiklan 3 kohdan c alakohdassa tarkoitettu tilien erottamista koskeva velvoite;
e)
toimenpiteet, jotka kolmannen osapuolen on määrä toteuttaa 22 a artiklan 3 kohdan d alakohdan nojalla;
f)
edellytykset, joilla ja olosuhteet, joissa säilytetyt rahoitusvälineet on katsottava 24 artiklaa sovellettaessa menetetyiksi;
g)
sellaisten ulkopuolisten tapahtumien käsite, joihin ei ole kohtuudella voitu vaikuttaa ja joiden seuraukset eivät olisi olleet vältettävissä kaikista 24 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuista kohtuullisiksi katsottavista toimista huolimatta;
h)
edellytykset 25 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun riippumattomuusvaatimuksen täyttymiseksi.”
11)
Korvataan 30 artiklan ensimmäinen kohta seuraavasti:
”Edellä olevia 13-14 b artiklaa sovelletaan soveltuvin osin sijoitusyhtiöihin, jotka eivät ole nimenneet tämän direktiivin nojalla toimiluvan saanutta rahastoyhtiötä.”
12)
Kumotaan V luvun 3 jakso.
13)
Muutetaan 69 artikla seuraavasti:
a)
lisätään 1 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Tarjousesitteeseen on sisällyttävä toinen seuraavista:
a)
yksityiskohtaiset tiedot ajantasaistetusta palkka- ja palkkiopolitiikasta, muun muassa kuvaus siitä, miten palkat ja palkkiot sekä etuudet lasketaan, palkkojen ja palkkioiden sekä etuuksien myöntämisestä vastaavien henkilöiden tiedot, mukaan lukien palkka- ja palkkiokomitean kokoonpano, jos tällainen komitea on olemassa; tai
b)
yhteenveto palkka- ja palkkiopolitiikasta ja ilmoitus siitä, että yksityiskohtaiset tiedot ajantasaistetusta palkka- ja palkkiopolitiikasta, muun muassa kuvaus siitä, miten palkat ja palkkiot sekä etuudet lasketaan, palkkojen ja palkkioiden sekä etuuksien myöntämisestä vastaavien henkilöiden tiedot, mukaan lukien palkka- ja palkkiokomitean kokoonpano, jos tällainen komitea on olemassa, ovat saatavilla verkkosivustolla, mukaan lukien linkki kyseiselle verkkosivustolle, ja että paperiversio toimitetaan pyynnöstä veloituksetta.”;
b)
lisätään 3 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Vuosikertomukseen on myös sisällytettävä:
a)
rahastoyhtiön ja sijoitusyhtiön henkilöstölleen maksamien palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärä tilikauden aikana eriteltynä kiinteään ja muuttuvaan palkanosaan, edunsaajien määrä ja soveltuvin osin yhteissijoitusyrityksen itse suoraan maksamat määrät, mahdolliset tulosperusteiset palkkiot mukaan luettuina;
b)
palkkojen ja palkkioiden kokonaismäärä jaoteltuna 14 a artiklan 3 kohdassa tarkoitettuihin työntekijäryhmiin tai muiden henkilöstön jäsenten ryhmiin;
c)
kuvaus siitä, miten palkat ja palkkiot sekä etuudet on laskettu;
d)
14 b artiklan 1 kohdan c ja d alakohdassa tarkoitettujen tarkistusten tulos, muun muassa ilmenneet sääntöjenvastaisuudet;
e)
olennaiset muutokset hyväksyttyyn palkka- ja palkkiopolitiikkaan.”
14)
Muutetaan 78 artikla seuraavasti:
a)
korvataan 3 kohdan a alakohta seuraavasti:
”a)
yhteissijoitusyrityksen ja yhteissijoitusyrityksen toimivaltaisen viranomaisen tunnistetiedot;”
b)
lisätään 4 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Sijoittajalle annettavissa avaintiedoissa on oltava myös ilmoitus siitä, että yksityiskohtaiset tiedot ajantasaistetusta palkka- ja palkkiopolitiikasta, muun muassa kuvaus siitä, miten palkat ja palkkiot sekä etuudet lasketaan, palkkojen ja palkkioiden sekä etuuksien myöntämisestä vastaavien henkilöiden tiedot, mukaan lukien palkka- ja palkkiokomitean kokoonpano, jos tällainen komitea on olemassa, ovat saatavilla verkkosivustolla, mukaan lukien linkki kyseiselle verkkosivustolle, ja että paperiversio toimitetaan pyynnöstä veloituksetta.”
15)
Korvataan 98 artiklan 2 kohdan d alakohta seuraavasti:
”d)
vaatia
i)
siinä määrin kuin se sallitaan kansallisessa lainsäädännössä, teleoperaattorin hallussa olevia tietoliikennetietoja, jos voidaan perustellusti epäillä rikkomista ja jos tällaiset tiedot voivat olla merkityksellisiä tämän direktiivin rikkomista koskevan tutkinnan kannalta;
ii)
yhteissijoitusyritysten, rahastoyhtiöiden, sijoitusyhtiöiden, säilytysyhteisöjen tai muiden tällä direktiivillä säänneltyjen yhteisöjen hallussa olevia tallenteita puhelinkeskusteluista tai sähköisestä viestinnästä tai muita tietoliikennetietoja;”
16)
Korvataan 99 artikla seuraavasti:
”99 artikla
1. Jäsenvaltioiden on asetettava säännöt, jotka koskevat hallinnollisia seuraamuksia ja muita hallinnollisia toimenpiteitä, joita yhtiöille ja henkilöille määrätään tämän direktiivin saattamiseksi osaksi kansallista lainsäädäntöä annettujen kansallisten säännösten rikkomisista, ja toteutettava kaikki tarvittavat toimenpiteet varmistaakseen, että niitä sovelletaan, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 98 artiklan mukaisia toimivaltaisten viranomaisten valvontavaltuuksia ja jäsenvaltioiden oikeutta säätää ja määrätä rikosoikeudellisia seuraamuksia.
Mikäli jäsenvaltiot päättävät, että ne eivät säädä hallinnollisia seuraamuksia koskevia sääntöjä sellaisten rikkomisten osalta, joihin sovelletaan kansallista rikosoikeutta, niiden on ilmoitettava komissiolle asianomaiset rikoslainsäädännön säännökset.
Hallinnollisten seuraamusten ja muiden hallinnollisten toimenpiteiden on oltava tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia.
Jäsenvaltioiden on ilmoitettava viimeistään 18 päivänä maaliskuuta 2016 komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset, joilla tämä artikla saatetaan osaksi kansallista lainsäädäntöä, mukaan lukien mahdolliset asianomaiset rikoslainsäädännön säännökset. Jäsenvaltioiden on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle myöhemmistä muutoksista näihin säännöksiin.
2. Jos jäsenvaltiot ovat päättäneet 1 kohdan mukaisesti säätää rikosoikeudellisista seuraamuksista kyseisessä kohdassa tarkoitettujen säännösten rikkomisesta, niiden on varmistettava, että asianmukaiset toimenpiteet on toteutettu, jotta toimivaltaisilla viranomaisilla on kaikki tarvittavat valtuudet olla yhteydessä oikeusviranomaisiin niiden lainkäyttöalueella vastaanottaakseen tietoja rikosoikeudellisista tutkimuksista tai menettelyistä, jotka on käynnistetty tämän direktiivin mahdollisten rikkomisten vuoksi, ja antaakseen tietoja muille toimivaltaisille viranomaisille ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle, jotta ne voivat täyttää velvollisuutensa tehdä yhteistyötä keskenään ja arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa tätä direktiiviä sovellettaessa.
Toimivaltaiset viranomaiset voivat myös tehdä yhteistyötä muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten kanssa helpottaakseen seuraamusmaksujen perimistä.
3. Komissio tarkastelee tämän direktiivin toimivuutta koskevan yleisen uudelleentarkastelun yhteydessä viimeistään 18 päivänä syyskuuta 2017 hallinnollisten ja rikosoikeudellisten seuraamusten soveltamista ja erityisesti tarvetta yhdenmukaistaa entisestään tässä direktiivissä säädettyjen vaatimusten rikkomisesta määrättäviä hallinnollisia seuraamuksia.
4. Toimivaltainen viranomainen voi kieltäytyä toimittamasta pyydettyjä tietoja tai tekemästä yhteistyötä tutkinnassa ainoastaan seuraavissa poikkeuksellisissa olosuhteissa:
a)
asiaa koskevien tietojen toimittaminen saattaisi vaikuttaa haitallisesti asianomaisen jäsenvaltion turvallisuuteen sekä erityisesti terrorismin ja muiden vakavien rikosten torjuntaan;
b)
pyynnön noudattaminen vaikuttaisi todennäköisesti haitallisesti sen omaan tutkintaan, täytäntöönpanon valvontaan tai tapauksen mukaan rikostutkintaan;
c)
samoja toimia ja henkilöitä koskeva oikeudenkäynti on jo pantu vireille pyynnön saaneessa jäsenvaltiossa; tai
d)
siinä jäsenvaltiossa, jolle pyyntö on esitetty, on jo annettu kyseisiä henkilöitä ja samoja toimia koskeva lopullinen oikeuden päätös.
5. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että jos velvoitteita sovelletaan yhteissijoitusyrityksiin, rahastoyhtiöihin, sijoitusyhtiöihin tai säilytysyhteisöihin, hallinnollisia seuraamuksia tai muita hallinnollisia toimenpiteitä voidaan siinä tapauksessa, että rikkominen kohdistuu tämän direktiivin saattamiseksi osaksi kansallista lainsäädäntöä annettuihin kansallisiin säännöksiin, soveltaa kansallisen lainsäädännön mukaisesti ylimmän hallintoelimen jäseniin ja muihin luonnollisiin henkilöihin, jotka ovat kansallisen lainsäädännön nojalla vastuussa rikkomisesta.
6. Jäsenvaltioiden on kansallisen lainsäädännön mukaisesti varmistettava, että kaikissa 1 kohdassa tarkoitetuissa tapauksissa hallinnollisiin seuraamuksiin ja muihin hallinnollisiin toimenpiteisiin, joita saatetaan soveltaa, kuuluvat ainakin seuraavat:
a)
julkinen ilmoitus, jossa yksilöidään rikkomisesta vastuussa oleva henkilö ja rikkomisen luonne;
b)
määräys, jossa rikkomisesta vastuussa olevaa henkilöä vaaditaan lopettamaan rikkominen ja olemaan toistamatta sitä;
c)
jos on kyse yhteissijoitusyrityksestä tai rahastoyhtiöstä, yhteissijoitusyrityksen tai rahastoyhtiön toimiluvan keskeyttäminen tai peruuttaminen;
d)
väliaikainen tai, jos kyse on toistuvista vakavista rikkomisista, pysyvä kielto, jonka mukaan rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön ylimmän hallintoelimen jäsen tai muu vastuussa olevana pidetty luonnollinen henkilö ei saa hoitaa johtotehtäviä kyseisissä tai muissa vastaavissa yhtiöissä;
e)
kun kyse on oikeushenkilöstä, enintään hallinnollinen seuraamusmaksu, joka on vähintään 5 000 000 euroa tai niissä jäsenvaltioissa, joiden rahayksikkö ei ole euro, vastaava arvo kansallisena valuuttana 17 päivänä syyskuuta 2014, tai 10 prosenttia ylimmän hallintoelimen hyväksymän viimeisen käytettävissä olevan tilinpäätöksen mukaisesta oikeushenkilön vuotuisesta kokonaisliikevaihdosta; jos oikeushenkilö on emoyritys tai sellaisen emoyrityksen tytäryhtiö, jonka on laadittava Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2013/34/EU (25) mukaisesti konsernitilinpäätös, huomioon otettava vuotuinen kokonaisliikevaihto on johtavan emoyrityksen ylimmän hallintoelimen hyväksymän viimeisen käytettävissä olevan konsernitilinpäätöksen mukainen vuotuinen kokonaisliikevaihto tai vastaava tulotyyppi asianomaisen tilinpäätöksiä koskevan unionin oikeuden mukaisesti;
f)
kun kyse on luonnollisesta henkilöstä, enintään hallinnollinen seuraamusmaksu, joka on vähintään 5 000 000 euroa tai niissä jäsenvaltioissa, joiden rahayksikkö ei ole euro, vastaava arvo kansallisena valuuttana 17 päivänä syyskuuta 2014;
g)
vaihtoehtona e ja f alakohdalle enintään hallinnollinen seuraamusmaksu, joka on vähintään kaksi kertaa suurempi kuin rikkomisesta saatu hyöty, jos se voidaan määrittää, vaikka se ylittäisi e ja f alakohdan mukaiset enimmäismäärät.
7. Jäsenvaltiot voivat antaa toimivaltaisille viranomaisille valtuudet määrätä kansallisen lainsäädännön mukaisesti muuntyyppisiä seuraamuksia 6 kohdassa tarkoitettujen seuraamusten lisäksi tai määrätä seuraamusmaksuja, jotka ylittävät 6 kohdan e, f ja g alakohdassa tarkoitetut määrät.
(25) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2013/34/EU, annettu 26 päivänä kesäkuuta 2013, tietyntyyppisten yritysten vuositilinpäätöksistä, konsernitilinpäätöksistä ja niihin liittyvistä kertomuksista, Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2006/43/EY muuttamisesta ja neuvoston direktiivien 78/660/ETY ja 83/349/ETY kumoamisesta (EUVL L 182, 29.6.2013, s. 19).”" 						
17)
Lisätään artiklat seuraavasti:
”99 a artikla
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että niiden laeissa, asetuksissa ja hallinnollisissa määräyksissä säädetään seuraamuksista erityisesti silloin, kun:
a)
yhteissijoitusyrityksen toimintaa harjoitetaan 5 artiklan vastaisesti ilman toimilupaa;
b)
rahastoyhtiön liiketoimintaa harjoitetaan 6 artiklan vastaisesti ilman etukäteen myönnettyä toimilupaa;
c)
sijoitusyhtiön liiketoimintaa harjoitetaan 27 artiklan vastaisesti ilman etukäteen myönnettyä toimilupaa;
d)
rahastoyhtiöstä hankitaan suoraan tai välillisesti määräosuus tai tätä määräosuutta lisätään siten, että hankkijan osuus äänioikeuksista tai pääomasta olisi vähintään 20, 30 tai 50 prosenttia, tai siten, että rahastoyhtiöstä tulisi hankkijan tytäryritys, jäljempänä ’ehdotettu hankinta’, eikä tästä ilmoiteta kirjallisesti sen rahastoyhtiön toimivaltaisille viranomaisille, josta hankkija pyrkii joko hankkimaan määräosuuden tai lisäämään sitä, jolloin rikotaan 11 artiklan 1 kohtaa;
e)
rahastoyhtiöstä oleva määräosuus luovutetaan suoraan tai välillisesti tai sitä vähennetään siten, että osuus äänioikeuksista tai pääomasta olisi alle 20, 30 tai 50 prosenttia, tai siten, että rahastoyhtiö lakkaisi olemasta tytäryritys, eikä tästä ilmoiteta toimivaltaisille viranomaisille kirjallisesti, jolloin rikotaan 11 artiklan 1 kohtaa;
f)
rahastoyhtiö on 7 artiklan 5 kohdan b alakohdan vastaisesti saanut toimiluvan väärien ilmoitusten perusteella tai muilla sääntöjenvastaisilla keinoilla;
g)
sijoitusyhtiö on 29 artiklan 4 kohdan b alakohdan vastaisesti saanut toimiluvan väärien ilmoitusten perusteella tai muilla sääntöjenvastaisilla keinoilla;
h)
rahastoyhtiö ei heti asiasta tiedon saatuaan ilmoita toimivaltaisille viranomaisille sellaisista sen omaa pääomaa koskevista omistusosuuksien hankinnoista tai niistä luopumisista, joiden vuoksi kyseinen omistusosuus muodostuu direktiivin 2014/65/EU 11 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua rajoitusta suuremmaksi tai pienemmäksi, jolloin se rikkoo tämän direktiivin 11 artiklan 1 kohtaa;
i)
rahastoyhtiö ei ilmoita toimivaltaiselle viranomaiselle vähintään kerran vuodessa sellaisten osakkeenomistajien ja jäsenten nimiä, joilla on hallussaan määräosuuksia, eikä näiden omistusosuuksien suuruuksia, jolloin se rikkoo 11 artiklan 1 kohtaa;
j)
rahastoyhtiö ei noudata menettelyjä ja järjestelyjä, jotka on määrätty niiden kansallisten säännösten mukaisesti, joilla 12 artiklan 1 kohdan a alakohta on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
k)
rahastoyhtiö ei noudata rakennetta ja organisaatiota koskevia vaatimuksia, jotka on määrätty niiden kansallisten säännösten mukaisesti, joilla 12 artiklan 1 kohdan b alakohta on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
l)
sijoitusyhtiö ei noudata menettelyjä ja järjestelyjä, jotka on määrätty niiden kansallisten säännösten mukaisesti, joilla 31 artikla on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
m)
rahastoyhtiö tai sijoitusyhtiö ei noudata vaatimuksia, jotka liittyvät rahastoyhtiön tai sijoitusyhtiön toimintojen siirtämiseen kolmansille osapuolille ja jotka on asetettu niiden kansallisten säännösten mukaisesti, joilla 13 ja 30 artikla on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
n)
rahastoyhtiö tai sijoitusyhtiö ei noudata käytännesääntöjä, jotka on määrätty niiden kansallisten säännösten mukaisesti, joilla 14 ja 30 artikla on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
o)
säilytysyhteisö ei suorita niiden kansallisten säännösten, joilla 22 artiklan 3-7 kohta on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä, mukaisia tehtäviään;
p)
sijoitusyhtiö tai kunkin hoitamansa sijoitusrahaston osalta rahastoyhtiö laiminlyö toistuvasti niissä kansallisissa säännöksissä, joilla VII luku on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä, säädetyt yhteissijoitusyrityksen sijoituspolitiikkaa koskevat velvoitteet;
q)
rahastoyhtiö tai sijoitusyhtiö ei sovella riskienhallintamenettelyä tai menettelyä, jolla voidaan tarkasti ja riippumattomasti arvioida vakioimattomien johdannaissopimusten arvo, siten kuin niistä säädetään kansallisissa säännöksissä, joilla 51 artiklan 1 kohta on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
r)
sijoitusyhtiö tai kunkin hoitamansa sijoitusrahaston osalta rahastoyhtiö laiminlyö toistuvasti sijoittajille annettavia tietoja koskevat velvoitteet, jotka on asetettu niiden kansallisten säännösten mukaisesti, joilla 68-82 artikla on saatettu osaksi kansallista lainsäädäntöä;
s)
rahastoyhtiö tai sijoitusyhtiö, joka markkinoi hoitamansa yhteissijoitusyrityksen osuuksia jossakin toisessa jäsenvaltiossa kuin yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltiossa, ei noudata 93 artiklan 1 kohdassa säädettyä ilmoitusvaatimusta.
99 b artikla
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset julkistavat virallisilla verkkosivustoillaan kaikki päätökset, joihin ei saa hakea muutosta ja joissa määrätään hallinnollinen seuraamus tai toimenpide tämän direktiivin saattamiseksi osaksi kansallista lainsäädäntöä annettujen kansallisten säännösten rikkomisesta, ilman aiheetonta viivytystä sen jälkeen, kun päätöksestä on ilmoitettu henkilölle, jolle seuraamus tai toimenpide on määrätty. Julkistettaviin tietoihin on sisällytettävä vähintään tiedot rikkomisen tyypistä ja luonteesta sekä rikkomisesta vastuussa olevien henkilöiden henkilöllisyys. Tätä velvoitetta ei sovelleta päätöksiin, joilla määrätään luonteeltaan tutkinnallisista toimenpiteistä.
Jos toimivaltainen viranomainen katsoo, että oikeushenkilöiden henkilöllisyyden tai luonnollisten henkilöiden henkilötietojen julkistaminen on kuitenkin tällaisten tietojen julkistamisen oikeasuhteisuudesta tehdyn tapauskohtaisen arvioinnin perusteella kohtuutonta, tai jos julkistaminen vaarantaa rahoitusmarkkinoiden vakauden tai meneillään olevan tutkinnan, jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset tekevät jotain seuraavista:
a)
lykkäävät seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevan päätöksen julkistamista, kunnes ei enää ole perusteita olla julkistamatta näitä tietoja;
b)
julkistavat seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevan päätöksen anonyymisti kansallisen lainsäädännön mukaisella tavalla, jos asianomaiset henkilötiedot voidaan tehokkaasti suojata tällaisella anonyymillä julkistamisella; tai
c)
jättävät seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevan päätöksen julkistamatta, mikäli katsotaan, etteivät a ja b alakohdassa säädetyt vaihtoehdot ole riittäviä varmistamaan sitä,
i)
ettei rahoitusmarkkinoiden vakaus vaarannu;
ii)
että tällaisten päätösten julkistaminen on oikeassa suhteessa toimenpiteisiin, jotka katsotaan luonteeltaan vähäisiksi.
Jos kyseessä on päätös julkistaa seuraamus tai toimenpide ilman henkilöllisyystietoja, asiaankuuluvien tietojen julkistamista voidaan lykätä kohtuullisen pituisen ajan, jos ennakoidaan, että anonyymin julkistamisen perusteet lakkaavat tuon ajan kuluessa olemasta olemassa.
2. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle kaikki hallinnolliset seuraamukset, jotka on määrätty mutta joita ei ole julkistettu 1 kohdan toisen alakohdan c alakohdan mukaisesti, sekä niitä koskevat mahdolliset muutoksenhaut ja niiden lopputulos. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset saavat kaikkia määrättyjä rikosoikeudellisia seuraamuksia koskevat tiedot ja lopulliset tuomiot ja toimittavat ne arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on ylläpidettävä sille ilmoitetuista seuraamuksista keskustietokantaa pelkästään toimivaltaisten viranomaisten välistä tiedonvaihtoa varten. Kyseiseen tietokantaan on oltava pääsy ainoastaan toimivaltaisilla viranomaisilla, ja sitä on päivitettävä toimivaltaisten viranomaisten toimittamien tietojen perusteella.
3. Jos seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskevaan päätökseen haetaan muutosta asiaankuuluvissa oikeus- tai muissa viranomaisissa, toimivaltaisten viranomaisten on lisäksi viipymättä julkistettava virallisella verkkosivustollaan tällaiset tiedot ja kaikki tällaisen muutoksenhaun lopputulokseen liittyvät myöhemmät tiedot. Lisäksi on julkistettava myös kaikki päätökset, joilla kumotaan seuraamuksen tai toimenpiteen määräämistä koskeva aikaisempi päätös.
4. Toimivaltaisten viranomaisten on varmistettava, että tämän artiklan mukaisesti julkistetut tiedot pysyvät niiden virallisella verkkosivustolla vähintään viiden vuoden ajan niiden julkistamisesta. Julkistettavat henkilötiedot säilytetään toimivaltaisen viranomaisen virallisella verkkosivustolla ainoastaan kulloinkin sovellettavien tietosuojasääntöjen mukaisesti tarvittavan ajan.
99 c artikla
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että päättäessään hallinnollisten seuraamusten tai toimenpiteiden tyypistä ja hallinnollisten seuraamusmaksujen suuruudesta toimivaltaiset viranomaiset varmistavat, että ne ovat tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia ja ottavat huomioon kaikki asiaan vaikuttavat olosuhteet, muun muassa tarvittaessa seuraavat:
a)
rikkomisen vakavuus ja kesto;
b)
rikkomisesta vastuussa olevan henkilön vastuun aste;
c)
rikkomisesta vastuussa olevan henkilön taloudellinen vahvuus, jota osoittavat esimerkiksi kokonaisliikevaihto oikeushenkilön osalta tai vuosiansiot luonnollisen henkilön osalta;
d)
rikkomisesta vastuussa olevan henkilön saamien voittojen tai välttämien tappioiden sekä muille henkilöille ja soveltuvissa tapauksissa markkinoiden toiminnalle tai taloudelle yleensä aiheutuneiden vahinkojen suuruus, jos ne ovat määritettävissä;
e)
rikkomisesta vastuussa olevan henkilön halukkuus tehdä yhteistyötä toimivaltaisen viranomaisen kanssa;
f)
rikkomisesta vastuussa olevan henkilön aiemmat rikkomiset;
g)
rikkomisesta vastuussa olevan henkilön rikkomisen jälkeen toteuttamat toimenpiteet sen toistumisen estämiseksi.
2. Käyttäessään valtuuksiaan määrätä seuraamuksia 99 artiklan mukaisesti toimivaltaisten viranomaisten on tehtävä tiivistä yhteistyötä varmistaakseen, että valvonta- ja tutkintavaltuuksilla ja hallinnollisilla seuraamuksilla saavutetaan tulokset, joita tällä direktiivillä tavoitellaan. Niiden on lisäksi sovitettava toimintansa yhteen, jotta vältetään mahdollinen päällekkäisyys sovellettaessa valvonta- ja tutkintavaltuuksia sekä hallinnollisia seuraamuksia ja toimenpiteitä rajat ylittävissä tapauksissa 101 artiklan mukaisesti.
99 d artikla
1. Jäsenvaltioiden on luotava tehokkaat ja luotettavat mekanismit, joilla kannustetaan ilmoittamaan toimivaltaisille viranomaisille tämän direktiivin saattamiseksi osaksi kansallista lainsäädäntöä annettujen kansallisten säännösten mahdollisista tai todellisista rikkomisista, mukaan lukien kyseisistä rikkomisista ilmoittamiseen tarkoitetut turvalliset viestintäkanavat.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuihin mekanismeihin on sisällyttävä ainakin seuraavat:
a)
erityismenettelyt rikkomisia koskevien ilmoitusten vastaanottamista ja niihin liittyviä jatkotoimia varten;
b)
sijoitusyhtiöiden, rahastoyhtiöiden ja säilytysyhteisöjen sellaisten työntekijöiden asianmukainen suojelu, jotka ilmoittavat näissä yhteisöissä tehdyistä rikkomisista, ainakin kostotoimilta, syrjinnältä ja muun tyyppiseltä epäoikeudenmukaiselta kohtelulta;
c)
rikkomisista ilmoittavan henkilön ja sen luonnollisen henkilön, jonka väitetään olevan vastuussa rikkomisesta, henkilötietojen suojaaminen Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 95/46/EY (26) mukaisesti;
d)
selkeät säännöt, joilla varmistetaan, että luottamuksellisuus suhteessa rikkomisesta ilmoittavaan henkilöön taataan kaikissa tapauksissa, paitsi jos kansallisessa lainsäädännössä vaaditaan tällaista julkistamista lisätutkinnan tai sitä seuraavan oikeudellisen menettelyn yhteydessä.
3. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on tarjottava yksi tai useampi turvallinen viestintäkanava tämän direktiivin saattamiseksi osaksi kansallista lainsäädäntöä annettujen kansallisten säännösten rikkomista koskevien ilmoitusten tekemistä varten. Arvopaperimarkkinaviranomainen varmistaa, että kyseiset viestintäkanavat ovat 2 kohdan a-d alakohdan mukaisia.
4. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 1 ja 3 kohdassa tarkoitettujen sijoitusyhtiöiden, rahastoyhtiöiden ja säilytysyhteisöjen työntekijöiden tekemää ilmoitusta ei pidetä sopimuksessa tai laissa, asetuksessa tai hallinnollisessa määräyksessä olevien tietojen luovuttamista koskevan rajoituksen rikkomisena eikä ilmoituksen tehnyttä henkilöä voida asettaa minkäänlaiseen vastuuseen ilmoituksen perusteella.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöillä, sijoitusyhtiöillä ja säilytysyhteisöillä on käytössään asianmukaiset menettelyt työntekijöitään varten, jotta nämä voivat ilmoittaa rikkomisista sisäisesti erityisen riippumattoman ja itsenäisen kanavan kautta.
99 e artikla
1. Toimivaltaisten viranomaisten on vuosittain toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle yhdistetyt tiedot kaikista 99 artiklan mukaisesti määrätyistä seuraamuksista ja toimenpiteistä. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa nämä tiedot vuosikertomuksessaan.
2. Jos toimivaltainen viranomainen on julkistanut hallinnollisen seuraamuksen tai toimenpiteen, sen on samanaikaisesti ilmoitettava kyseinen hallinnollinen seuraamus tai toimenpide arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Jos julkistettu seuraamus tai toimenpide koskee rahastoyhtiötä tai sijoitusyhtiötä, arvopaperimarkkinaviranomainen lisää maininnan julkistetusta seuraamuksesta tai toimenpiteestä 6 artiklan 1 kohdan nojalla julkistettavaan rahastoyhtiöiden luetteloon.
3. Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset, joissa määritetään tässä artiklassa tarkoitettujen tietojen toimittamismenettelyt ja -muodot.
Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 18 päivänä syyskuuta 2015.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
(26) Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 95/46/EY, annettu 24 päivänä lokakuuta 1995, yksilöiden suojelusta henkilötietojen käsittelyssä ja näiden tietojen vapaasta liikkuvuudesta (EYVL L 281, 23.11.1995, s. 31).”" 						
18)
Lisätään artikla seuraavasti:
”104 a artikla
1. Jäsenvaltioiden on sovellettava direktiiviä 95/46/EY jäsenvaltioissa tämän direktiivin nojalla suoritettavaan henkilötietojen käsittelyyn.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen tämän direktiivin nojalla suorittamaan henkilötietojen käsittelyyn sovelletaan Euroopan parlamentin ja neuvoston asetusta (EY) N:o 45/2001 (27).
(27) Euroopan parlamentin ja neuvoston asetus (EY) N:o 45/2001, annettu 18 päivänä joulukuuta 2000, yksilöiden suojelusta yhteisöjen toimielinten ja elinten suorittamassa henkilötietojen käsittelyssä ja näiden tietojen vapaasta liikkuvuudesta (EYVL L 8, 12.1.2001, s. 1).”" 						
19)
Korvataan 12 artiklan 3 kohdassa, 14 artiklan 2 kohdassa, 43 artiklan 5 kohdassa, 51 artiklan 4 kohdassa, 60 artiklan 6 kohdassa, 61 artiklan 3 kohdassa, 62 artiklan 4 kohdassa, 64 artiklan 4 kohdassa, 75 artiklan 4 kohdassa, 78 artiklan 7 kohdassa, 81 artiklan 2 kohdassa, 95 artiklan 1 kohdassa ja 111 artiklassa ilmaisu ”112 artiklan 2, 3 ja 4 kohdan mukaisesti sekä 112 a ja 112 b artiklan ehtoja noudattaen” ilmaisulla ”112 a artiklan mukaisesti”.
20)
Korvataan 50 a artiklassa ilmaisu ”112 a artiklan mukaisesti sekä 112 b ja 112 c artiklan ehtoja noudattaen” ilmaisulla ”112 a artiklan mukaisesti”.
21)
Korvataan 52 artiklan 4 kohdan kolmannessa alakohdassa oleva ilmaisu ”112 artiklan 1 kohdassa” ilmaisulla ”112 artiklassa”.
22)
Korvataan 112 artikla seuraavasti:
”112 artikla
Komissiota avustaa komission päätöksellä 2001/528/EY (28) perustettu Euroopan arvopaperikomitea.
(28) Komission päätös 2001/528/EY, tehty 6 päivänä kesäkuuta 2001, Euroopan arvopaperikomitean perustamisesta (EYVL L 191, 13.7.2001, s. 45).”" 						
23)
Korvataan 112 a artikla seuraavasti:
”112 a artikla
1. Komissiolle siirrettyä valtaa antaa delegoituja säädöksiä koskevat tässä artiklassa säädetyt edellytykset.
2. Siirretään komissiolle 4 päivästä tammikuuta 2011 neljän vuoden ajaksi 12, 14, 43, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 ja 111 artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
Siirretään komissiolle 17 päivästä syyskuuta 2014 neljän vuoden ajaksi 26 b artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
Siirretään komissiolle 21 päivästä heinäkuuta 2011 neljän vuoden ajaksi 50 a artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
Siirretään komissiolle 20 päivästä kesäkuuta 2013 neljän vuoden ajaksi 51 artiklassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä.
Komissio laatii siirrettyä säädösvaltaa koskevan kertomuksen viimeistään kuusi kuukautta ennen neljän vuoden kausien päättymistä. Säädösvallan siirtoa jatketaan ilman eri toimenpiteitä samanpituisiksi kausiksi, jollei Euroopan parlamentti tai neuvosto vastusta tällaista jatkamista viimeistään kolme kuukautta ennen kunkin kauden päättymistä.
3. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 12, 14, 26 b, 43, 50 a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 ja 111 artiklassa tarkoitetun säädösvallan siirron. Peruuttamispäätöksellä lopetetaan tuossa päätöksessä mainittu säädösvallan siirto. Peruuttaminen tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona sitä koskeva päätös julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä, tai jonakin myöhempänä, kyseisessä päätöksessä mainittuna päivänä. Peruuttamispäätös ei vaikuta jo voimassa olevien delegoitujen säädösten pätevyyteen.
4. Heti kun komissio on antanut delegoidun säädöksen, komissio antaa sen tiedoksi yhtäaikaisesti Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
5. Edellä olevien 12, 14, 26 b, 43, 50 a, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 ja 111 artiklan nojalla annettu delegoitu säädös tulee voimaan ainoastaan, jos Euroopan parlamentti tai neuvosto ei ole kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun asianomainen säädös on annettu tiedoksi Euroopan parlamentille ja neuvostolle, ilmaissut vastustavansa sitä tai jos sekä Euroopan parlamentti että neuvosto ovat ennen mainitun määräajan päättymistä ilmoittaneet komissiolle, että ne eivät vastusta säädöstä. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.”
24)
Kumotaan 112 b artikla.
25)
Korvataan liitteessä I olevan A luettelon 2 kohta seuraavasti:
”2.
Tiedot säilytysyhteisöstä:
2.1
Yksilöintitiedot yhteissijoitusyrityksen säilytysyhteisöstä sekä kuvaus sen tehtävistä sekä eturistiriidoista, joita saattaa syntyä;
2.2
Kuvaus säilytysyhteisön mahdollisesti siirtämistä säilytystoiminnoista, luettelo yhteisöistä, joille säilytys on siirretty ja edelleen siirretty, sekä eturistiriidoista, joita tällaisesta siirtämisestä saattaa aiheutua;
2.3
Lausuma, jossa ilmoitetaan, että kohtia 2.1 ja 2.2 koskevat ajantasaistetut tiedot asetetaan pyynnöstä sijoittajien saataville.”
2 artikla
1. Jäsenvaltioiden on hyväksyttävä ja julkaistava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset viimeistään 18 päivänä maaliskuuta 2016. Niiden on viipymättä toimitettava nämä säännökset kirjallisina komissiolle.
Jäsenvaltioiden on sovellettava ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuja lakeja, asetuksia ja hallinnollisia määräyksiä 18 päivästä maaliskuuta 2016. Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä on viitattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne julkaistaan virallisesti. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään.
2. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä säännellyistä kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
3 artikla
Tämä direktiivi tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
4 artikla
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 23 päivänä heinäkuuta 2014.