РЕШЕНИЕ № 940/2014/ЕС НА СЪВЕТА
от 17 декември 2014 година
относно режима за облагане с данък „octroi de mer“ в най-отдалечените френски региони
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 349 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взе предвид становището на Европейския парламент,
в съответствие със специална законодателна процедура,
като има предвид, че:
(1)
Разпоредбите на Договора, които се прилагат по отношение на най-отдалечените региони на Съюза, част от които са отвъдморските департаменти на Франция, по принцип не допускат каквато и да било разлика в данъчното облагане между местните продукти и тези, които са с произход от континентална Франция или от останалите държави членки. В член 349 от Договора се предвижда обаче възможност за въвеждане на специфични мерки в полза на тези региони поради наличието на постоянни неблагоприятни условия, които оказват въздействие върху икономическото и социалното положение на най-отдалечените региони.
(2)
Тези специфични мерки трябва да са съобразени с особените характеристики и ограничения на най-отдалечените региони, без да се накърняват целостта и съгласуваността на правния ред на Съюза, включително по отношение на вътрешния пазар и общите политики. Трайният характер и съчетанието на неблагоприятните условия в най-отдалечените региони на Съюза, посочени в член 349 от Договора (отдалечеността, зависимостта от суровини и енергия, необходимостта от поддържане на по-големи складови наличности, малкият размер на местния пазар в съчетание със слабо развита износна дейност и др.) водят до повишаване на производствените разходи, а оттам - и на себестойността на продуктите местно производство, които в отсъствието на специфични мерки биха били по-малко конкурентоспособни в сравнение с произведените на друго място продукти, дори като се вземат предвид разходите за транспорт до френските отвъдморски департаменти. Следователно това би затруднило запазването на местното производство. Поради това е необходимо да се предприемат специфични мерки за подкрепа на местната промишленост посредством подобряване на нейната конкурентоспособност. Съгласно Решение 2004/162/ЕО на Съвета (1) за възстановяване на конкурентоспособността на продукти местно производство Франция има право да прилага до 31 декември 2014 г. пълно или частично освобождаване от данък „octroi de mer“ за определени продукти, които са произведени в най-отдалечените френски региони Гваделупа, Френска Гвиана, Мартиника и Реюнион, а от 1 януари 2014 г. и в Майот. В приложението към посоченото решение се съдържа списък на продуктите, по отношение на които може да се прилага пълно или частично освобождаване от данък. Разликата в данъчното облагане на продуктите местно производство и другите продукти не може да надхвърля 10, 20 или 30 процентни пункта в зависимост от конкретния продукт.
(3)
Франция поиска запазването след 1 януари 2015 г. на механизъм, подобен на предвидения в Решение 2004/162/ЕО. Тя посочи, че изброените по-горе неблагоприятни условия са с постоянен характер, че данъчният режим, предвиден в Решение 2004/162/ЕО, е позволил да се запази, а в някои случаи - и да се развие местното производство, като не създава преимущество за подпомаганите предприятия, доколкото като цяло вносът на продукти, които са предмет на диференцирано данъчно облагане, е продължил да нараства.
(4)
Франция е съобщила на Комисията за всеки един от съответните най-отдалечени региони (Гваделупа, Френска Гвиана, Мартиника, Майот и Реюнион) пет серии от списъци на продукти, за които тя предлага прилагането на диференцирано данъчно облагане в размер на 10, 20 или 30 процентни пункта в зависимост от това дали са местни продукти, или не. Режимът не се прилага за френския най-отдалечен регион Сен Мартен.
(5)
С настоящото решение се прилагат разпоредбите на член 349 от Договора и на Франция се разрешава да прилага диференцирано данъчно облагане по отношение на продукти, за които е доказано на първо място наличието на местно производство, на второ - наличието на значително въвеждане на стоки (включително от континентална Франция и други държави членки), което може да възпрепятства запазването на местното производство, и на последно - наличието на допълнителни разходи, които увеличават себестойността на местното производство спрямо продуктите, произведени на друго място, и които застрашават конкурентоспособността на продуктите местно производство. Разрешената разлика в данъчното облагане не следва да надвишава обоснованите допълнителни разходи. Прилагането на тези принципи ще позволи прилагането на разпоредбите на член 349 от Договора, доколкото това е необходимо, без да се създава необосновано преимущество за местното производство, за да не се влошават целостта и съгласуваността на правния ред на Съюза, включително поддържането на конкуренция без нарушения на вътрешния пазар и политиките на държавна помощ.
(6)
С цел да се опростят задълженията на малките предприятия, посоченото пълно или частично освобождаване от данък следва да се прилага за всички оператори с годишен оборот от най-малко 300 000 EUR. Операторите, чийто годишен оборот е под този праг, не следва да подлежат на облагане с данък „octroi de mer“, но в противовес на това нямат право на приспадане на данъка за предходни доставки.
(7)
Освен това съгласуваността на правния ред на Съюза изисква изключване на прилагането на разлика в данъчното облагане за хранителни продукти, за които се предоставят помощите, предвидени в глава III от Регламент (ЕС) № 228/2013 на Европейския парламент и на Съвета (2). Целта на тази разпоредба е да не се допусне ефектът от финансовата помощ за селското стопанство, предоставяна чрез специфичния режим на снабдяване, да бъде намален или заличен чрез облагане на субсидираните продукти с по-висок данък „octroi de mer“.
(8)
Целите за подкрепа на социално-икономическото развитие на френските отвъдморски департаменти, предвидени в Решение 2004/162/ЕО, се потвърждават от изискванията относно целите на данъка „octroi de mer“. Включването на приходите от данъка „octroi de mer“ в ресурсите на икономическата и данъчната система на френските отвъдморски департаменти и тяхното използване в стратегия за икономическо и социално развитие на френските отвъдморски департаменти, включително за популяризиране на местните дейности, представлява правно задължение.
(9)
Необходимо е срокът на прилагане на Решение 2004/162/ЕО да се удължи с 6 месеца до 30 юни 2015 г. Този срок ще даде на Франция възможност да транспонира настоящото решение в националното си право.
(10)
Срокът на действие на режима се определя на пет години и шест месеца до 31 декември 2020 г. Това е датата, на която също така изтича срокът на прилагане на действащите насоки за националната регионална помощ. При все това ще бъде необходимо първо да се направи оценка на резултатите от прилагането на този режим. Съответно най-късно до 31 декември 2017 г. Франция следва да представи доклад за прилагането на въведения данъчен режим, за да се установи въздействието на предприетите мерки и техният принос за поддържането, насърчаването и развитието на местните стопански дейности, като се вземат под внимание неблагоприятните условия, оказващи въздействие върху най-отдалечените региони. Целта на доклада следва да бъде да се провери дали данъчните предимства, предоставени от Франция на продуктите местно производство, не надхвърлят строго необходимото и дали те са все още необходими и пропорционални. Освен това докладът следва да съдържа анализ на въздействието на въведения режим върху равнището на цените в най-отдалечените френски региони. Въз основа на този доклад Комисията следва да предостави на Съвета доклад и при необходимост предложение за адаптиране на разпоредбите на настоящото решение с оглед на направените констатации.
(11)
Необходимо е настоящото решение да се прилага от 1 юли 2015 г., за да се избегне правният вакуум.
(12)
Настоящото решение не засяга възможното прилагане на членове 107 и 108 от Договора.
(13)
Настоящото решение има за цел установяването на правна рамка за данъка „octroi de mer“ от 1 януари 2015 г. Предвид неотложния характер на въпроса следва да се допусне изключение от осемседмичния срок, предвиден в член 4 от Протокол № 1 относно ролята на националните парламенти в Европейския съюз, приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Чрез дерогация от членове 28, 30 и 110 от Договора на Франция се разрешава да прилага до 31 декември 2020 г. пълно или частично освобождаване от данъка „octroi de mer“ за изброените в приложението продукти, които са местно производство на Гваделупа, Френска Гвиана, Мартиника, Майот и Реюнион в качеството им на най-отдалечени региони по смисъла на член 349 от Договора.
Това пълно или частично освобождаване от данъка трябва да се включи в стратегията за икономическо и социално развитие на съответните най-отдалечени региони при отчитане на съответната рамка на Съюза и да способства за насърчаване на местните дейности, без при това да води до влошаване на условията на обмен до степен, която противоречи на общия интерес.
2. В сравнение с данъчните ставки, прилагани за подобни продукти, които не са с произход от съответните най-отдалечени региони, прилагането на пълното или частичното освобождаване от данъка, предвидено в параграф 1, не може да доведе до различия, които надвишават:
а)
10 процентни пункта за продуктите, посочени в част А от приложението;
б)
20 процентни пункта за продуктите, посочени в част Б от приложението;
в)
30 процентни пункта за продуктите, посочени в част В от приложението.
Франция гарантира, че пълното или частичното освобождаване от данъка, прилагано по отношение на продуктите, посочени в приложението, не превишава процента, който е строго необходим за запазване, насърчаване и развитие на местните стопански дейности.
3. Франция прилага пълното или частичното освобождаване от данъка, посочено в параграфи 1 и 2, по отношение на операторите с годишен оборот от най-малко 300 000 EUR. Всички оператори, чийто годишен оборот е под този праг, не подлежат на облагане с данък „octroi de mer“.
Член 2
Френските органи прилагат по отношение на продуктите, които са ползвали специфичния режим на снабдяване, предвиден в глава III от Регламент (ЕС) № 228/2013, същия данъчен режим като този, който прилагат за продуктите местно производство.
Член 3
1. Франция съобщава незабавно на Комисията информацията за данъчния режим, посочен в член 1.
2. До 31 декември 2017 г. Франция представя на Комисията доклад за прилагането на данъчния режим, посочен в член 1, в който се посочва въздействието на предприетите мерки и техният принос за поддържането, насърчаването и развитието на местните стопански дейности, като се вземат под внимание неблагоприятните условия, оказващи въздействие върху най-отдалечените региони.
Въз основа на този доклад Комисията представя на Съвета доклад и при необходимост, предложение за адаптиране на разпоредбите на настоящото решение.
Член 4
В член 1, параграф 1 от Решение 2004/162/ЕО датата „31 декември 2014 г.“ се заменя с датата „30 юни 2015 г.“
Член 5
Членове 1 - 3 се прилагат от 1 юли 2015 г.
Член 4 се прилага от 1 януари 2015 г.
Член 6
Адресат на настоящото решение е Френската република.
Съставено в Брюксел на 17 декември 2014 година.
NEUVOSTON PÄÄTÖS N:o 940/2014/EU,
annettu 17 päivänä joulukuuta 2014,
Ranskan syrjäisimpien alueiden meriverojärjestelmästä
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 349 artiklan,
ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon,
noudattaa erityistä lainsäätämisjärjestystä,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Euroopan unionin syrjäisimpiin alueisiin, myös Ranskan merentakaisiin departementteihin, sovellettavissa perussopimuksen määräyksissä ei sallita lähtökohtaisesti sitä, että paikallisia tuotteita verotetaan eri tavalla kuin Ranskan Euroopassa sijaitsevilta alueilta tai muista jäsenvaltioista lähtöisin olevia tuotteita. Perussopimuksen 349 artiklassa määrätään kuitenkin mahdollisuudesta ottaa käyttöön näiden alueiden hyväksi toteutettavia erityistoimenpiteitä syrjäisimpien alueiden taloudelliseen ja sosiaaliseen kehitykseen vaikuttavien pysyvien haittojen vuoksi.
(2)
Näissä erityistoimenpiteissä on otettava huomioon näiden alueiden erityispiirteet ja rajoitukset heikentämättä kuitenkaan unionin oikeusjärjestyksen yhtenäisyyttä ja johdonmukaisuutta, sisämarkkinat ja yhteiset politiikat mukaan luettuina. Näiden haittojen pysyvyys ja yhteisvaikutus, joista unionin syrjäisimmät alueet kärsivät, on mainittu perussopimuksen 349 artiklassa. Näitä ovat muun muassa syrjäinen sijainti, alueen raaka-aine- ja energiariippuvuus, suurempien varastojen perustamisen välttämättömyys, paikallisten markkinoiden pieni koko ja viennin kehittymättömyys. Tämän vuoksi paikallisesti valmistettujen tuotteiden tuotantokustannukset kasvavat, mikä puolestaan nostaa niiden omakustannushintaa. Ilman erityistoimenpiteitä paikalliset tuotteet eivät siten pystyisi kilpailemaan tasapuolisesti muualta lähtöisin olevien tuotteiden kanssa, vaikka huomioon otettaisiin myös kustannukset, joita näiden ulkopuolisten tuotteiden kuljettamisesta merentakaisiin departementteihin aiheutuu. Tämä vaikeuttaisi paikallisen tuotannon säilyttämistä. Sen vuoksi on tarpeen toteuttaa erityistoimenpiteitä, joilla lujitetaan paikallista teollisuustuotantoa parantamalla sen kilpailukykyä. Neuvoston päätöksellä 2004/162/EY (1) on Ranskalle annettu paikallisesti tuotettujen tuotteiden kilpailukyvyn palauttamiseksi lupa soveltaa 31 päivään joulukuuta 2014 meriverosta vapautusta tai meriveron alennusta tiettyihin tuotteisiin, jotka on valmistettu syrjäisimpiin alueisiin kuuluvilla alueilla eli Guadeloupessa, Ranskan Guayanassa, Martiniquessa, Réunionissa ja, 1 päivästä tammikuuta 2014 alkaen, Mayottessa. Mainitun päätöksen liitteessä on luettelo tuotteista, joihin verovapautuksia tai veronalennuksia voidaan soveltaa. Ero paikallisesti valmistettujen tuotteiden ja muiden tuotteiden verotuksen välillä saa olla tuotteesta riippuen enintään 10, 20 tai 30 prosenttiyksikköä.
(3)
Ranska on pyytänyt päätökseen 2004/162/EY sisältyvää järjestelmää vastaavan järjestelmän säilyttämistä 1 päivästä tammikuuta 2015 jälkeen. Ranskan mukaan edellä mainitut haitat ovat pysyviä. Viranomaisten mukaan neuvoston asetuksessa 2004/162/EY säädetty verotusjärjestelmä on mahdollistanut paikallisen tuotannon säilyttämisen ja tietyissä tapauksissa sen kehittämisen, eivätkä edunsaajayritykset ole hyötyneet näistä järjestelyistä, sillä eriytetyn verotuksen järjestelmän piiriin kuuluvien tuotteiden tuonti on kaiken kaikkiaan jatkanut kasvuaan.
(4)
Ranska on toimittanut komissiolle kunkin asianomaisen syrjäisimpiin alueisiin kuuluvan alueen eli Guadeloupen, Ranskan Guayanan, Martiniquen, Mayotten ja Réunionin, osalta viisi tuoteluettelosarjaa, joihin se ehdottaa sovellettavaksi eriytettyä verotusta joko 10, 20 tai 30 prosenttiyksikön erolla sen mukaan, tuotetaanko tuotteet paikallisesti vai ei. Ranskan syrjäisimpiin alueisiin kuuluva Saint-Martin ei ole tässä mukana.
(5)
Tällä päätöksellä pannaan täytäntöön perussopimuksen 349 artiklan määräykset ja annetaan Ranskalle oikeus soveltaa eriytettyä verotusta tuotteisiin, joiden osalta on osoitettu, että paikallista tuotantoa on olemassa, että merkittävä tavaroiden tuonti (mukaan lukien Ranskan Euroopassa sijaitsevilta alueilta ja muista jäsenvaltioista) voisi vaarantaa paikallisen tuotannon säilymisen ja että on ylimääräisiä kustannuksia, joiden vuoksi paikallisen tuotannon omakustannushinnat nousevat muualta tuleviin tuotteisiin verrattuna niin korkeiksi, että paikallisesti tuotettujen tuotteiden kilpailukyky vaarantuu. Sallittu ero verotuksessa ei saisi ylittää osoitettuja lisäkustannuksia. Näiden periaatteiden soveltaminen mahdollistaisi perussopimuksen 349 artiklan määräysten täytäntöönpanon ylittämättä sitä, mikä on tarpeen, ja tuottamatta perusteetonta etua paikalliselle tuotannolle siten, että eriytetty verotus haittaisi unionin oikeusjärjestyksen yhtenäisyyttä ja johdonmukaisuutta, mukaan lukien kilpailun vääristymisen estäminen sisämarkkinoilla ja valtiontukipolitiikka.
(6)
Jotta voidaan yksinkertaistaa pienten yritysten velvoitteita, verovapautusten tai veronalennusten olisi koskettava kaikkia toimijoita, joiden vuotuinen liikevaihto on vähintään 300 000 euroa. Toimijoiden, joiden vuotuinen liikevaihto on alle tämän raja-arvon, ei olisi kuuluttava meriveron soveltamisalaan; tämän vastapainona ne eivät myöskään voi vähentää tuotantoketjun aikaisemmassa vaiheessa kannetun tämän veron määrää verotuksessa.
(7)
Johdonmukaisuus unionin oikeuden kanssa tarkoittaa myös, ettei eriytettyä verotusta saa soveltaa elintarvikkeisiin, jotka saavat Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 228/2013 (2) III luvussa säädettyjä tukia. Tämän säännöksen tarkoituksena on varmistaa, ettei erityisestä hankintajärjestelmästä myönnettyjen maataloustukien vaikutus kumoutuisi tai vähenisi sen vuoksi, että tuettujen tuotteiden merivero olisi korkeampi.
(8)
Meriveron tarkoitusta koskevat vaatimukset vastaavat Ranskan merentakaisten departementtien sosioekonomista kehittämistä koskevan tuen tavoitteita, joista on säädetty jo päätöksessä 2004/162/EY. Meriverosta saatavien tulojen sisällyttäminen merentakaisten departementtien talous- ja verotusjärjestelmään ja niiden kohdentaminen taloudelliseen ja sosiaaliseen kehittämisstrategiaan paikallisen tuotannon edistämiseksi on oikeudellinen velvoite.
(9)
On tarpeen pidentää päätöksen 2004/162/EY soveltamisaikaa kuudella kuukaudella 30 päivään kesäkuuta 2015. Tämä aika mahdollistaisi sen, että Ranska voi saattaa tämän päätöksen osaksi kansallista lainsäädäntöään.
(10)
Järjestelmän on määrä olla voimassa viisi vuotta ja kuusi kuukautta 31 päivään joulukuuta 2020 asti, jolloin päättyy myös valtiontukia koskevien voimassa olevien suuntaviivojen alueellisiin tarkoituksiin soveltaminen. Järjestelmän soveltamisen tulokset olisi kuitenkin ensin arvioitava. Ranskan olisi sen vuoksi toimitettava viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2017 kertomus käyttöön otetun verojärjestelyn soveltamisesta, jotta voidaan arvioida toteutettujen toimenpiteiden vaikutusta ja niiden osuutta paikallisen taloudellisen toiminnan säilyttämisessä, edistämisessä ja kehittämisessä ottaen huomioon syrjäisimpiä alueita koskevat haitat. Kertomuksen tarkoituksena olisi oltava tarkistaa, että Ranskan paikallisesti valmistetuille tuotteille myöntämät verohelpotukset rajoittuvat siihen, mikä on ehdottoman välttämätöntä, ja että nämä verohelpotukset ovat edelleen välttämättömiä ja oikeasuhtaisia. Kertomuksen olisi myös sisällettävä analyysi siitä, miten käyttöönotettu järjestelmä on vaikuttanut hintoihin Ranskan syrjäisimmillä alueilla. Tämä kertomuksen perusteella komission olisi toimitettava neuvostolle kertomus ja tarvittaessa ehdotus tämän päätöksen säännösten mukauttamiseksi tehdyt havainnot huomioiden.
(11)
Oikeudellisen välitilan välttämiseksi tätä päätöstä on tarpeen soveltaa 1 päivästä heinäkuuta 2015.
(12)
Tällä päätöksellä ei rajoiteta perussopimuksen 107 ja 108 artiklan mahdollista soveltamista.
(13)
Tämän päätöksen tarkoituksena on luoda meriverolle oikeudelliset puitteet 1 päivästä tammikuuta 2015 lukien. Tämän kiireellisyyden vuoksi olisi poikettava Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyssä, kansallisten parlamenttien asemasta Euroopan unionissa tehdyssä pöytäkirjassa N:o 1 olevassa 4 artiklassa tarkoitetusta kahdeksan viikon määräajasta,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
1. Poiketen siitä, mitä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen, jäljempänä ’perussopimus’, 28, 30 ja 110 artiklassa määrätään, Ranskalle annetaan lupa soveltaa 31 päivään joulukuuta 2020 meriverosta vapautusta tai meriveron alennusta liitteessä lueteltuihin tuotteisiin, jotka tuotetaan paikallisesti Guadeloupessa, Ranskan Guayanassa, Martiniquessa, Mayottessa tai Réunionissa, jotka ovat perussopimuksen 349 artiklassa tarkoitettuja syrjäisimpiä alueita.
Näiden vapautusten tai alennusten on unionin kehys huomioon ottaen oltava sopusoinnussa asianomaisten syrjäisimpien alueiden taloudellisen ja sosiaalisen kehittämisstrategian kanssa, ja niillä on edistettävä paikallista taloudellista toimintaa, kuitenkin niin, ettei niillä muuteta kaupankäynnin edellytyksiä yhteisen edun kanssa ristiriitaisella tavalla.
2. Muualta kuin näiltä syrjäisimmiltä alueilta lähtöisin oleviin samankaltaisiin tuotteisiin sovellettavien verokantojen osalta 1 kohdassa tarkoitetut täydelliset vapautukset tai alennukset eivät saa johtaa eroihin, jotka ylittävät
a)
10 prosenttiyksikköä liitteen A osassa lueteltujen tuotteiden osalta;
b)
20 prosenttiyksikköä liitteen B osassa lueteltujen tuotteiden osalta;
c)
30 prosenttiyksikköä liitteen C osassa lueteltujen tuotteiden osalta.
Ranskan on sitouduttava varmistamaan, että liitteessä lueteltuihin tuotteisiin sovellettavat vapautukset tai alennukset eivät ylitä paikallisen taloudellisen toiminnan säilyttämisen, edistämisen ja kehittämisen kannalta ehdottoman välttämätöntä prosenttilukua.
3. Ranskan on sovellettava 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuja verovapautuksia ja veronalennuksia toimijoihin, joiden vuotuinen liikevaihto on vähintään 300 000 euroa. Toimijoihin, joiden vuotuinen liikevaihto on alle tämän raja-arvon, ei sovelleta meriveroa.
2 artikla
Ranskan viranomaisten on sovellettava asetuksen (EY) N:o 228/2013 III luvussa säädetystä erityisestä hankintajärjestelmästä tukia saaneisiin tuotteisiin samaa verotusjärjestelmää kuin ne soveltavat paikallisesti tuotettuihin tuotteisiin.
3 artikla
1. Ranskan on ilmoitettava komissiolle viipymättä 1 artiklassa tarkoitettu verojärjestelmä.
2. Ranskan on toimitettava komissiolle viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2017 kertomus, joka koskee 1 artiklassa tarkoitetun verojärjestelyn soveltamista ja josta käyvät ilmi toteutettujen toimenpiteiden vaikutukset ja niiden osuus paikallisen taloudellisen toiminnan säilyttämiseen, edistämiseen ja kehittämiseen ottaen huomioon syrjäisimpiä alueita koskevat haitat.
Tämän kertomuksen perusteella komissio toimittaa neuvostolle kertomuksen ja tarvittaessa ehdotuksen tämän päätöksen säännösten mukauttamiseksi.
4 artikla
Korvataan päätöksen 2004/162/EY 1 artiklan 1 kohdassa päivämäärä ”31 päivään joulukuuta 2014” päivämäärällä ”30 päivään kesäkuuta 2015”.
5 artikla
Tämän päätöksen 1-3 artiklaa sovelletaan 1 päivästä heinäkuuta 2015.
Tämän päätöksen 4 artiklaa sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 2015.
6 artikla
Tämä päätös on osoitettu Ranskan tasavallalle.
Tehty Brysselissä 17 päivänä joulukuuta 2014.