ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1398/2014 НА КОМИСИЯТА
от 24 октомври 2014 година
за определяне на стандарти по отношение на кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 375/2014 на Европейския парламент и на Съвета от 3 април 2014 г. за създаване на Европейския доброволчески корпус за хуманитарна помощ (инициатива „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“) (1), и по-специално член 9, параграф 2 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно Регламент (ЕС) № 375/2014 Комисията следва да установи стандарти и процедури, обхващащи необходимите условия, договорености и изисквания, които трябва да бъдат прилагани от изпращащите и приемащите организации при идентификацията, подбора, подготовката, управлението и изпращането на терен на кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ за подпомагане на операции за хуманитарна помощ в трети държави. В Регламент (ЕС) № 375/2014 се предвижда въпросните стандарти да бъдат приети чрез делегирани актове, а процедурите - чрез актове за изпълнение.
(2)
Всички заинтересовани страни във връзка с инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, включително самите доброволци и изпращащите и приемащите организации, следва да бъдат насърчени да споделят чувство на идентичност в рамките на инициативата.
(3)
В рамката на компетентности, която следва да бъде използвана за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, трябва да бъдат дефинирани трансверсалните компетентности, които се изискват в много сектори на доброволчеството и трудовата заетост, и също така да бъдат определени специфичните компетентности, които са необходими за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за работата в областта на хуманитарната помощ. Необходимо е също така в рамката да се предвиди неизчерпателен списък с технически компетентности. По този начин следва да се гарантира, че подборът и подготовката на кандидатите за доброволци са ефективни, изхождат от конкретните потребности и се основават на обща рамка на компетентностите.
(4)
С оглед на документирането и оценяването на компетентностите, потребностите от обучение и резултатите от обучението на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, те следва да прилагат лесен за употреба план за обучение и развитие в целия ход на участието си в инициативата. При изготвянето на този план следва да се използват извлечените поуки от инициативите Youth Pass (2) и Europass (3).
(5)
Участието в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ може да повиши пригодността за заетост на доброволците благодарение на знанията, уменията и компетентностите, които придобиват. To показва също така тяхната солидарност с нуждаещите се и тяхната решимост видимо да насърчават съзнанието за европейско гражданско участие. По тази причина следва да бъдат предвидени конкретни разпоредби, чрез които, доколкото е възможно, да бъде улеснено валидирането на неформалното и самостоятелното учене на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ в съответствие с Препоръката на Съвета от 20 декември 2012 г. относно валидирането на неформалното и самостоятелното учене (4).
(6)
Стандартите, уреждащи партньорството между изпращащите и приемащите организации, са от значение както за сектора на хуманитарната дейност, така и за доброволческите организации. Те способстват за постигането на целта за изграждане на партньорства между организациите, осъществяващи хуманитарна дейност, и отразяват взаимната отговорност на тези организации както за постигането на целите на инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, така и за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ като индивиди. Необходимо е да бъдат определени принципите, на които се основава партньорството, а споразумението за партньорство следва да отговаря на минимални изисквания, за да могат партньорите да кандидатстват за проекти, свързани с изпращането на терен на доброволци на ЕС за хуманитарна помощ в трети държави, и да управляват тези проекти.
(7)
Принципите, свързани с равните възможности и недискриминацията, са заложени в националното законодателство и в законодателството на Съюза и винаги следва да се зачитат и утвърждават от изпращащите и приемащите организации. Предвидени са обаче и изключения според конкретния контекст, когато е необходимо, свързани с определянето на функциите и профила на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ.
(8)
От първостепенно значение е спазването на съответното национално законодателство и на правото на Съюза, както и на правото на приемащата държава. Това е отговорност на изпращащите и приемащите организации, които са задължени също така да информират доброволците на ЕС за хуманитарна помощ за техните права и правни задължения, произтичащи от въпросното законодателство, както и за тяхното право на застрахователно покритие. Ясният правен статут на доброволците е предварително условие за тяхното изпращане на терен и поради това следва да бъде определен в договора за изпращане на доброволец между изпращащите организации и доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ. Специално внимание следва да се обърне също така на защитата на личните данни, на необходимостта от почтеност в действията в съответствие с кодекс за поведение, както и на защитата на децата и уязвимите пълнолетни лица, в това число чрез установяването на принцип на нулева търпимост към сексуалното насилие.
(9)
За да се гарантира своевременното прилагане на инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, е необходимо настоящият регламент да влезе в сила без отлагане, тъй като в него са определени разпоредбите, въз основа на които организациите, осъществяващи хуманитарна дейност, следва да изпращат доброволците на ЕС за хуманитарна помощ на терен в трети държави,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА 1
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
С настоящия регламент се определят стандарти за кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ по отношение на следните въпроси, посочени в член 9, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 375/2014:
а)
рамка на компетентности, използвана за идентификация, подбор и подготовка на доброволците като младши или утвърдени специалисти;
б)
разпоредби за осигуряване на равни възможности и недискриминация в процеса на идентификация и подбор;
в)
разпоредби за гарантиране на спазването от страна на изпращащите и приемащите организации на съответно национално законодателство и на правото на Съюза, както и на правото на приемащата държава;
г)
стандарти, уреждащи партньорствата между изпращащите и приемащите организации; както и
д)
разпоредби за признаване на уменията и компетентностите, придобити от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, в съответствие със съществуващите съответни инициативи на Съюза.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат определенията от член 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014 и определенията, предвидени в регламента за изпълнение на Комисията, който следва да бъде приет въз основа на член 9, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014. Прилагат се също така следните определения:
а)
„компетентности“, в съответствие с определението, посочено в Европейската референтна рамка за ключовите умения за обучение през целия живот (5), означава съчетание от подходящи за контекста знания, умения и нагласи, които дават възможност на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ да допринесат за предоставянето на хуманитарна помощ, основана на конкретни потребности;
б)
„трансверсални компетентности“ означава компетентности, които се изискват в много сектори на доброволчеството и трудовата заетост и които не са специфични за хуманитарната помощ;
в)
„специфични компетентности“ означава компетентности, които се изискват във връзка с инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за хуманитарната помощ в по-общ план;
г)
„технически компетентности“ означава компетентности в резултат на специализирани познания, свързани с контекста на хуманитарната помощ;
д)
„резултати от обучението“, в съответствие с определението, посочено в Европейската квалификационна рамка (6), означава констатации за онова, което учащият знае, разбира и може да направи при завършване на учебния процес. Те се изразяват в знания, умения и компетентности.
ГЛАВА 2
РАМКА НА КОМПЕТЕНТНОСТИ
Член 3
Рамка на компетентности
1. Рамката на компетентности, която следва да се използва за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, има три измерения:
а)
трансверсални компетентности;
б)
специфични компетентности; както и
в)
технически компетентности.
2. Рамката на компетентности се изготвя за:
а)
младши специалисти, по-специално наскоро дипломирали се, които имат по-малко от пет години професионален опит и по-малко от пет години опит в хуманитарни дейности; както и
б)
утвърдени специалисти с професионален опит от пет или повече години на отговорни или експертни длъжности.
3. Посредством рамката на компетентности се насърчава процесът на непрекъснато личностно развитие, през който доброволците на ЕС за хуманитарна помощ преминават по време на различните етапи от участието си в инициативата, и се измерва техният напредък. Нивата на овладяване на всяка компетентност се оценяват в съответствие с подхода на Европейската квалификационна рамка и на база на следната скала:
а)
ниво 4: отлично владеене;
б)
ниво 3: устойчиво владеене;
в)
ниво 2: владеене с нужда от подобрение;
г)
ниво 1: лошо владеене.
4. В приложението са посочени определенията на основните използвани компетентности.
Член 4
План за обучение и развитие
1. В план за обучение и развитие се посочват резултатите от обучението, които се очаква да постигнат доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, и се предоставя информация за очакваните компетентности, потребности от обучение и постижения на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ на различните етапи от участието им в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“.
2. В плана за обучение и развитие се включва следната информация:
а)
основна информация за доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ;
б)
основна информация за мисията на доброволеца и описание на задачите, които ще изпълнява;
в)
компетентностите, предвидени в рамката на компетентности, и оценка на изпълнението и на резултатите от обучението на доброволеца в съответствие с тях;
г)
потребности от обучение и планирани дейности за развитие, когато е уместно;
д)
преминати курсове по време на обучението или мисията; както и
е)
всякаква друга свързана информация.
3. Използването на различните елементи на плана за обучение и развитие зависи от индивидуалните потребности и стремежи на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ, като този план се актуализира редовно, в това число на следните етапи:
а)
подбор;
б)
обучение, включително стаж, когато е уместно;
в)
изпращане на терен; както и
г)
докладване след завръщането от терен, когато е уместно.
ГЛАВА 3
ПРИЗНАВАНЕ НА УМЕНИЯТА И КОМПЕТЕНТНОСТИТЕ, ПРИДОБИТИ ОТ ДОБРОВОЛЦИТЕ НА ЕС ЗА ХУМАНИТАРНА ПОМОЩ
Член 5
Процес на оценяване и документиране
1. Оценяването и документирането на компетентностите, придобити от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ по време на участието им в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, подпомагат:
а)
професионалното признаване на придобитите компетентности, които може да се използват в професионален контекст и да подобрят пригодността за заетост на доброволеца; както и
б)
общественото признание за приноса на доброволците за изразяване на ценностите на Съюза за солидарност с нуждаещите се и видимо насърчаване на съзнанието за европейско гражданско участие.
2. Обхватът и процесът на оценяване и документиране се адаптират по такъв начин, че да са подходящи за младши и за утвърдени специалисти, и зависят от индивидуалните потребности и стремежи на дадения доброволец на ЕС за хуманитарна помощ.
3. Оценяването и документирането на натрупаните знания отразяват процеса на непрекъснато развитие, през който преминават доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, като чрез тях се признават и подпомагат обучението и развитието през различните етапи от участието на доброволеца в инициативата. Оценяването и документирането се извършват въз основа на плана за обучение и развитие, посочен в член 4.
4. Изпращащите и приемащите организации демонстрират постоянния си ангажимент към оценяването и документирането на натрупаните от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ знания с цел да се улесни професионалното им признаване и общественото признание за тях.
5. Комисията и държавите - членки на ЕС, предоставят на компетентните национални органи, отговарящи за валидирането на неформалното и самостоятелното учене, съответната информация за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за процеса на оценяване и документиране, за да се улеснят официалните процедури за валидиране на натрупаните от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ знания в техните държави по произход, когато е уместно.
Член 6
Професионално признаване
1. При поискване доброволците на ЕС за хуманитарна помощ получават сертификат за завършване на участието в инициативата. Той се издава от Комисията и като минимум включва следната информация:
а)
дати на мисията;
б)
наименование и данни на изпращащите и приемащите организации;
в)
имена и данни за контакт с наставника и прекия ръководител на доброволеца;
г)
имена и данни на лицата от изпращащите и приемащите организации, които биха желали да дадат препоръки за доброволеца;
д)
основните задачи и отговорности на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ;
е)
описание на основните постижения на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ по време на мисията;
ж)
описание на резултатите от обучението, които са постигнати от доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ по време на различните етапи от неговото участие в инициативата, оценени в съответствие с член 3, параграф 3 от настоящия регламент.
2. При поискване от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, към сертификата може да бъде приложено копие на плана за обучение и развитие.
Член 7
Обществено признание
1. За постигането на обществено признание се способства чрез дейностите, посочени в плана за комуникация, предвиден в член 17 от Регламент (ЕС) № 375/2014. Доброволците на ЕС за хуманитарна помощ имат възможност да участват във външни комуникационни действия, целящи популяризирането на инициативата и на поетия от доброволците ангажимент.
2. Когато е уместно, Комисията организира мероприятия на високо равнище за повишаване на обществената осведоменост и на видимостта на инициативата.
3. Изпращащите организации разпространяват информация за мрежата на инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и популяризират ангажирането с нея, като подчертават възможностите, които тя предоставя на доброволците да продължат и след своето завръщане от терен да се занимават с въпроси, свързани с хуманитарната помощ и активното европейско гражданско участие.
4. Изпращащите и приемащите организации осведомяват доброволците на ЕС за хуманитарна помощ относно възможностите да продължат да се занимават с въпроси, свързани с хуманитарната помощ и активното европейско гражданско участие. По-специално те насърчават доброволците на ЕС за хуманитарна помощ да участват в конференции и семинари, организирани на равнището на ЕС и на национално равнище, за да споделят своя опит със съответните заинтересовани страни.
ГЛАВА 4
СТАНДАРТИ, УРЕЖДАЩИ ПАРТНЬОРСТВАТА МЕЖДУ ИЗПРАЩАЩИТЕ И ПРИЕМАЩИТЕ ОРГАНИЗАЦИИ
Член 8
Цел и членове на партньорството
1. Партньорството между изпращащите и приемащите организации съдържа договореностите между партньори, които кандидатстват за и управляват проекти, свързани с изпращането на терен на доброволци на ЕС за хуманитарна помощ в трети държави, които могат да включват също така дейности, свързани с изграждането на капацитет и/или техническа помощ.
2. Членовете на партньорството са изпращащите организации, които отговарят на условията на член 10, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014, и приемащите организации, които отговарят на условията на член 10, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 375/2014.
3. При сформирането на партньорството изпращащите и приемащите организации могат да включат като партньори и други организации, които са специализирани в области, свързани с целите или дейностите по посочените в параграф 1 по-горе проекти, за да допринесат със специфичните си експертни познания.
4. Когато проектите включват дейности, свързани с изграждането на капацитет и/или техническа помощ, изпращащите и приемащите организации, които вече са преминали през процедура на сертифициране в съответствие с регламента за изпълнение на Комисията, който следва да бъде приет въз основа на член 10, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 375/2014, но не са получили сертифициране, също отговарят на условията за допустими партньори, при условие че разполагат с основана на конкретни потребности стратегия за изграждане на капацитет и/или техническа помощ.
5. Когато проектите са за подкрепа на операции за реагиране при извънредни ситуации, партньорството може да бъде сформирано само от изпращащи организации.
Член 9
Принципи на партньорство
С дейностите по инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ се насърчават транснационални партньорства между изпращащите и приемащите организации, основани на принципите на:
а)
равенство;
б)
общи ценности и обща визия;
в)
прозрачност;
г)
отговорност, отчетност и надеждност;
д)
взаимно доверие и зачитане;
е)
допълване, основано на многообразието в рамките на хуманитарната и доброволческата общност, със силен акцент върху изграждането на капацитет на местно равнище;
ж)
гъвкавост и адаптивност; както и
з)
взаимност при разпределянето на ресурсите и определянето на целите.
Член 10
Споразумение за партньорство и стандарти за партньорство
1. Преди изпращащите и приемащите организации да установят партньорство приемащите организации извършват оценка на потребностите, когато е уместно в сътрудничество с изпращащите организации, като се взема предвид извършената от Комисията оценка на потребностите от хуманитарна помощ.
2. Оценката на потребностите включва като минимум:
а)
оценка на уязвимостта и риска, свързани с държавата, в която се изпращат доброволците, в това число оценка на рисковете за сигурността, пътуването и здравето, които са от значение за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ;
б)
анализ на текущия капацитет на приемащата организация за приемане на доброволец на ЕС за хуманитарна помощ;
в)
анализ на компетентностите и капацитета, които понастоящем липсват в приемащата организация и местната общност, в който се идентифицират потребностите и се разглеждат най-подходящите начини за задоволяването им;
г)
анализ на очакваната добавена стойност от доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ и, когато е уместно, от планираната подкрепа за изграждане на капацитет за приемащата организация и за местната общност.
3. Споразумението за партньорство се подписва от всички партньори, за да се гарантира спазването на следните минимални стандарти за партньорство:
а)
партньорствата се основават на съгласие относно общи ценности и обща визия, по-специално по отношение на доброволчеството и хуманитарната помощ;
б)
добавената стойност, която се осигурява от всеки от партньорите, и съответните им функции, са ясно определени;
в)
всички партньори постигат съгласие относно общите цели на партньорството и начините, по които ще се управлява партньорството, по-специално:
i)
процедурите за вземане на решения и работните практики;
ii)
финансовите договорености и финансовото управление;
iii)
каналите за комуникация между всички заинтересовани страни; честотата на срещите и на посещенията на място от изпращащите организации;
iv)
работния план и дейностите, включително сроковете;
v)
разпределението на задачите в съответствие с плана за комуникация на инициативата;
vi)
мониторинга и оценяването на партньорството;
vii)
счетоводството и документацията;
viii)
прецизирането и приключването на оценката на потребностите, предвидена в параграф 1;
ix)
съвместното формулиране и оценяване на задачите, възложени на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ;
х)
функциите и отговорностите по отношение на кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ на различните етапи от тяхното участие в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“;
xi)
процедурите за обработка на жалби (както подадените в рамките на партньорството, така и подадените от външни страни във връзка с неговата дейност) и за решаване на конфликти между партньорите;
xii)
политиките и процедурите за напускане на партньор;
xiii)
финансовите последици; както и
xiv)
договорните последици (включително по отношение на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ и съответните общности);
г)
когато е уместно, между партньорите се разработва основана на конкретни потребности стратегия за изграждане на капацитет и/или техническа помощ и за въпросната стратегия се определя специален бюджет;
д)
партньорите допринасят за осъществяването на учебните дейности и се ангажират да извършват действия, свързани с комуникацията и видимостта, в съответствие с плана за комуникация, посочен в член 17 от Регламент (ЕС) № 375/2014.
ГЛАВА 5
РАВНИ ВЪЗМОЖНОСТИ И НЕДИСКРИМИНАЦИЯ
Член 11
Общ принцип
1. Инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ е отворена за всички кандидати, които отговарят на условията, независимо от тяхната националност, пол, раса, етнически произход, възраст, социален произход, религия или вярвания, семейно положение или сексуална ориентация и от евентуални увреждания.
2. Изпращащите и приемащите организации се ангажират да съблюдават принципите на равно третиране, равни възможности и недискриминация. Тези принципи се интегрират в пълна степен в процедурата за идентификация, подбор и набиране, в подготовката на доброволците и в политиките и практиките за управление на резултатите.
Член 12
Равно третиране, равни възможности и недискриминация
1. Изпращащата организация разполага с декларация за принципите и политика, с които да се гарантира, че практиките на работното място отразяват принципите на равно третиране, равни възможности и недискриминация и способстват за приобщаваща организационна култура.
2. Политиката на равно третиране, равни възможности и недискриминация, посочена в параграф 1, като минимум:
а)
отговаря на съответното законодателство на Съюза и национално законодателство и се стреми да избягва или да решава и отстранява дискриминационни политики и практики, в това число всякакви пречки пред трудовата заетост за всички групи, които са определени във въпросното законодателство и/или за които се знае, че могат да се сблъскат с предразсъдъци при търсене на работа и по такъв начин да бъдат изложени на риск от недостатъчно представителство;
б)
обхваща, без да се ограничава с тях, всички аспекти на доброволческия опит, включително индивидуални стандарти за поведение, рекламиране на мисията, набиране и подбор, обучение и развитие, управление на резултатите, условия на работа, в това число процедури за плащане и освобождаване;
в)
определя ясно функциите и отговорностите на целия персонал и на доброволците, на висшето ръководство и лидерските екипи, отделите за човешки ресурси и всички други заинтересовани страни, определени от организацията;
г)
се следи и преразглежда редовно, за да се гарантира, че тя продължава да отговаря на съответното законодателство и че се прилага правилно и ефективно.
3. Приемащата организация предоставя на изпращащата организация писмено потвърждение на принципите и политиката за равно третиране, равни възможности и недискриминация и уведомява изпращащата организация за изключенията, които следва да бъдат направени при определянето на функцията и профила на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ, наложени от конкретния контекст на нейната работа.
4. Изпращащата организация подкрепя приемащата организация при осъществяването на политиката за равно третиране, равни възможности и недискриминация и по изключение подпомага приемащите организации при адаптирането на тези принципи в зависимост от конкретния контекст, когато това е необходимо.
5. Когато е възможно, изпращащата организация редовно осигурява на целия персонал подходящо обучение и инструктаж относно политиката и залегналите в нея принципи, за да се гарантира, че всички заинтересовани страни разбират, подкрепят и прилагат тази политика.
ГЛАВА 6
СПАЗВАНЕ НА НАЦИОНАЛНОТО ПРАВО, НА ПРАВОТО НА СЪЮЗА И НА ПРАВОТО НА ПРИЕМАЩАТА ДЪРЖАВА
Член 13
Общи разпоредби
1. Изпращащите и приемащите организации гарантират спазването на съответното национално законодателство и на правото на Съюза и на приемащата държава, включително:
а)
Регламент (ЕС) № 375/2014, в това число съблюдаване на общите принципи, посочени в член 5;
б)
законодателството, приложимо по отношение на правния статут на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ;
в)
приложимото законодателство за условията на труд, здравето, безопасността и сигурността на доброволците;
г)
законодателството за равно третиране и недискриминация; както и
д)
законодателството за защита на личните данни.
2. Изпращащите и приемащите организации уведомяват доброволците на ЕС за хуманитарна помощ за техните права и правни задължения, произтичащи от законодателството, посочено в параграф 1, и за техните права на застрахователно покритие, предвидени в регламента за изпълнение на Комисията, който следва да бъде приет въз основа на член 9, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014.
Член 14
Правен статут на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ
1. Изпращащата организация спазва приложимото законодателство по отношение на правния статут на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ. Следователно тя подготвя договор за изпращане на доброволец, както е предвидено в член 14, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 375/2014. Договорът се подписва от изпращащата организация и от доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ. В договора се посочват приложимото към него право и компетентният да се произнесе по него съд.
2. Изпращащата организация гарантира спазването на договора от приемащата организация и носи отговорност за нарушения от страна на приемащата организация на разпоредбите на договора за изпращане на доброволец.
Член 15
Задължение за информиране на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ относно данъчните разпоредби
1. Преди изпращането на терен на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ изпращащата организация го информира относно всички данъчни разпоредби, които се прилагат по отношение на плащанията на дневни разходи в държавата на установяване на изпращащата организация и, когато е уместно, в държавата, в която доброволецът се изпраща на терен.
2. Когато доброволец на ЕС за хуманитарна помощ не пребивава в държавата на установяване на изпращащата организация, последната го информира за задължението му да се запознае с данъчните разпоредби на държавата, в която пребивава, приложими в конкретната му ситуация.
Член 16
Защита на данните
1. Обработването на лични данни от изпращащите и приемащите организации се извършва в съответствие с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (7) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (8), когато това е приложимо.
2. Изпращащите и приемащите организации гарантират предотвратяването на злоупотреба с лични данни и неправилната им употреба по време на всяко обработване, в това число събиране, използване, оповестяване и изтриване, на всички лични данни за кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ. Това се отнася до всички дейности, свързани с кандидатите за доброволци и с доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, по-специално:
а)
набирането и подбора (включително формуляри за кандидатстване, бележки от интервюта и въпросници за самооценка); както и
б)
подготовката и управлението на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ (включително планове за обучение и развитие, прегледи на изпълнението и документация за подкрепата от наставниците, медицински прегледи или дисциплинарни въпроси).
3. Изпращащите и приемащите организации гарантират, че се обработват единствено релевантни данни и че всички лични данни, като име, възраст, адрес и дата на раждане, в това число чувствителни данни, информация относно набирането, трудовата заетост и резултатите:
а)
се събират законосъобразно и надлежно за законни цели;
б)
се обработват добросъвестно и законосъобразно;
в)
се коригират или актуализират, когато това е необходимо;
г)
са достъпни само за упълномощен персонал;
д)
при поискване се предоставят на разположение на въпросния кандидат за доброволец или доброволец на ЕС за хуманитарна помощ;
е)
подлежат на сигурно съхранение; и
ж)
не се съхраняват за период, по-дълъг от необходимото.
4. За обработването на данните, посочени в параграф 3, изпращащите и приемащите организации искат изричното съгласие на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ.
5. Изпращащите и приемащите организации уведомяват кандидата за доброволец или доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ за неговото право на защита на личните данни, за неговото право на подаване на жалба и на използване и достъп до неговите собствени данни, както и за неговото право да знае кои са субектите, които ще имат достъп до неговите лични данни, и да знае до какъв вид данни ще има достъп всеки такъв субект.
Член 17
Почтеност и кодекс за поведение
1. Изпращащите и приемащите организации постигат съгласие относно политика на етично поведение, имаща за цел предотвратяването на корупцията и подкупите, и относно кодекс за поведение, основан на управленската политика на изпращащата организация, който е подходящ и се прилага за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ и включва насоки за очаквано поведение, приличие и почтеност, които се изискват от доброволците в целия ход на участието им в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“.
2. Кодексът за поведение е обвързващ за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ и включва най-малко следните изисквания:
а)
ангажимент за изграждане на чувство за идентичност с инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за принос за постигането на нейните цели;
б)
зачитане на другите хора и на тяхното достойнство и спазване на принципа на недискриминация;
в)
спазване на принципите на хуманитарната помощ, посочени в член 5, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 375/2014;
г)
ангажимент за защита на децата и на уязвимите пълнолетни лица, включително чрез нулева търпимост към сексуалното насилие;
д)
нулева търпимост към употребата на наркотици, които са незаконни в държавата, в която се изпраща доброволецът;
е)
спазване на местните закони;
ж)
почтеност, борба с измамите и корупцията;
з)
поддържане на високи стандарти на лично и професионално поведение;
и)
спазване на процедурите за сигурност и за здраве и безопасност;
й)
задължение за докладване на нарушения и разпоредби за подаването на сигнали за нарушения;
к)
правила за контакти с медиите и управление на информацията; както и
л)
правила срещу неправомерното използване на оборудването на организацията.
3. Всяко нарушение на кодекса за поведение от страна на доброволец на ЕС за хуманитарна помощ се разглежда в съответствие с управленската политика на изпращащата организация.
4. Ако се счита, че нарушението представлява грубо нарушение, то води до преждевременното връщане на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ и, ако е необходимо, неговото поведение се докладва на съответните професионални или правни организации или органи.
Член 18
Защита на деца и уязвими пълнолетни лица, включително нулева търпимост към сексуалното насилие
1. Изпращащите и приемащите организации се ангажират с политика на нулева търпимост към каквото и да било насилие над деца и/или уязвими пълнолетни лица, в това число сексуално насилие. Те могат да докладват за случаи на насилие, да предприемат своевременни и надлежни мерки за справяне с инциденти, да подкрепят жертвите и да предотвратяват виктимизацията на лицата, подаващи сигнали за нарушения, както и да търсят налагането на отговорност на извършителите.
2. Изпращащите и приемащите организации предотвратяват насилието посредством процеса, който се използва за подбор на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, както и въвеждането им в длъжност и обучението им, като създават култура на откритост и осведоменост по този въпрос и възлагат ясни отговорности по отношение на управлението и надзора.
3. Изпращащата организация извършва всички законоустановени проверки, за да получи разрешение кандидатите за доброволци да работят с тези целеви групи.
4. Изпращащите и приемащите организации информират кандидатите за доброволци или доброволците на ЕС за хуманитарна помощ относно рисковете и препоръчаните превантивни мерки, за да се гарантира, че няма да бъде упражнено насилие.
ГЛАВА 7
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 19
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 24 октомври 2014 година.
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) N:o 1398/2014,
annettu 24 päivänä lokakuuta 2014,
vapaaehtoisehdokkaita ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia koskevista säännöistä
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon Euroopan humanitaarisen avun vapaaehtoisjoukkojen perustamisesta (”EU:n vapaaehtoisapua koskeva aloite”) 3 päivänä huhtikuuta 2014 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 375/2014 (1) ja erityisesti sen 9 artiklan 2 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (EU) N:o 375/2014 mukaisesti komission olisi vahvistettava säännöt ja menettelyt, jotka kattavat ne tarvittavat edellytykset, järjestelyt ja vaatimukset, joita lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on sovellettava vapaaehtoisehdokkaita ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia määrittäessään, valitessaan, valmentaessaan, johtaessaan ja kenttätyöhön lähettäessään humanitaarisen avun operaatioiden tukemiseksi kolmansissa maissa. Asetuksessa (EU) N:o 375/2014 säädetään, että nämä säännöt annetaan delegoiduilla säädöksillä ja menettelyt hyväksytään täytäntöönpanosäädöksillä.
(2)
Kaikkia EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen sidosryhmiä, mukaan lukien itse vapaaehtoiset sekä lähettävät ja vastaanottavat järjestöt, olisi kannustettava identifioitumaan aloitteeseen.
(3)
EU:n vapaaehtoisapua koskevassa aloitteessa käytettävässä osaamiskehyksessä olisi määriteltävä monialaiset taidot, joita vaaditaan monilla vapaaehtoistyön ja työelämän aloilla, ja määriteltävä erityistaidot, joita EU:n vapaaehtoisapua koskevassa aloitteessa ja humanitaarisen avun alalla työskentelyssä tarvitaan. Lisäksi siinä olisi esitettävä teknisiä taitoja koskeva luettelo, joka ei ole tyhjentävä. Tämän pitäisi auttaa varmistamaan tehokas ja tarpeisiin perustuva vapaaehtoisehdokkaiden valinta ja valmentaminen yhteisen osaamiskehyksen mukaisesti.
(4)
EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten taitojen, koulutustarpeiden ja oppimistulosten dokumentoimiseksi ja arvioimiseksi heidän olisi noudatettava helppokäyttöistä oppimis- ja kehityssuunnitelmaa koko sen ajan, kun he osallistuvat aloitteeseen. Suunnitelman malli perustuu kokemuksiin Youth Pass (2) ja Europass (3) -aloitteista.
(5)
Osallistuminen EU:n vapaaehtoisapua koskevaan aloitteeseen voi parantaa vapaaehtoisten työllistettävyyttä heidän hankkimiensa tietojen, taitojen ja pätevyyden ansiosta. Se myös osoittaa heidän solidaarisuuttaan apua tarvitsevia ihmisiä kohtaan sekä heidän sitoutumistaan Euroopan kansalaisuuden tunteen näkyvään edistämiseen. Tämän vuoksi olisi helpotettava mahdollisuuksien mukaan EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten epävirallisen ja arkioppimisen validointia epävirallisen ja arkioppimisen validoinnista 20 päivänä joulukuuta 2012 annetun neuvoston suosituksen (4) mukaisesti.
(6)
Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen kumppanuuksia koskevat säännöt ovat tärkeitä sekä humanitaarisen avun sektorille että vapaaehtoistoiminnan järjestöille. Säännöt tukevat täytäntöönpanosta vastaavien järjestöjen välisten kumppanuuksien kehittämistä koskevaa tavoitetta ja kuvastavat sitä, miten nämä järjestöt ovat yhteisesti vastuussa sekä EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen tavoitteiden saavuttamisesta että EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisista yksilöinä. Kumppanuuden perusperiaatteet on määriteltävä, ja kumppanuussopimuksen olisi täytettävä vähimmäisvaatimukset, jotta kumppanit voisivat hakea mukaan hankkeisiin, joihin liittyy EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten lähettämistä kolmansiin maihin, ja johtaa tällaisia hankkeita.
(7)
Yhtäläisiä mahdollisuuksia ja syrjimättömyyttä koskevat periaatteet on kirjattu kansalliseen ja unionin lainsäädäntöön, ja lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen olisi aina noudatettava ja edistettävä niitä. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten roolin ja profiilin määritelmää koskeviin tilannekohtaisiin poikkeuksiin varaudutaan kuitenkin tarvittaessa.
(8)
Asiaa koskevan kansallisen ja unionin oikeuden sekä vastaanottavan maan oikeuden noudattaminen on ensiarvoisen tärkeää. Tästä vastaavat lähettävät ja vastaanottavat järjestöt, jotka ovat myös velvollisia kertomaan EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisille näiden oikeuksista ja lakisääteisistä velvoitteista, jotka johtuvat kyseisestä lainsäädännöstä, ja heidän oikeudestaan vakuutusturvaan. Vapaaehtoisten lähettämisen edellytys on se, että heillä on selkeä oikeudellinen asema, joten se olisi määriteltävä lähettävän järjestön ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen välisessä vapaaehtoistoimintasopimuksessa. Erityistä huomiota olisi kiinnitettävä myös henkilötietojen suojaan, lahjomattomuuteen ja menettelysääntöjen mukaiseen toimintaan sekä lasten ja haavoittuvassa asemassa olevien aikuisten suojelemiseen, muun muassa soveltamalla seksuaaliseen hyväksikäyttöön nollatoleranssin periaatetta.
(9)
Jotta EU:n vapaaehtoisapua koskeva aloite voitaisiin panna täytäntöön nopeasti, tämän asetuksen on tultava voimaan kiireellisenä, koska siinä annetaan säännökset, joiden perusteella täytäntöönpanosta vastaavat järjestöt voivat lähettää EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia kolmansiin maihin,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 LUKU
YLEISET SÄÄNNÖKSET
1 artikla
Kohde
Tässä asetuksessa vahvistetaan vapaaehtoisehdokkaita ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia koskevat säännöt, jotka koskevat seuraavia asetuksen (EU) N:o 375/2014 9 artiklan 2 kohdassa lueteltuja asioita:
a)
osaamiskehys, jota käytetään vapaaehtoisten määrittämisessä, valitsemisessa ja valmentamisessa toimimaan alemman tai ylemmän osaamistason ammattilaisina;
b)
säännökset, joilla varmistetaan yhtäläiset mahdollisuudet ja syrjimättömyys määrittämis- ja valitsemisprosessissa;
c)
säännökset, joilla varmistetaan, että lähettävät ja vastaanottavat järjestöt noudattavat asiaankuuluvaa kansallista ja unionin oikeutta sekä vastaanottavan maan oikeutta;
d)
säännöt lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen välisistä kumppanuuksista; sekä
e)
säännökset, jotka koskevat EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten hankkimien taitojen ja osaamisen tunnustamista olemassa olevien asiaan liittyvien unionin aloitteiden mukaisesti.
2 artikla
Määritelmät
Tätä asetusta sovellettaessa sovelletaan asetuksen (EU) N:o 375/2014 3 artiklassa esitettyjä määritelmiä sekä asetuksen (EU) N:o 375/2014 9 artiklan 3 kohdan nojalla annettavassa komission täytäntöönpanoasetuksessa esitettyjä määritelmiä. Lisäksi tässä asetuksessa tarkoitetaan
a)
’taidoilla’ elinikäisen oppimisen avaintaidoista annetussa suosituksessa (5) esitetyn määritelmän mukaisesti asiayhteyteen sopivaa tietojen, taitojen ja asenteiden kokonaisuutta, jonka ansiosta EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiset voivat osallistua tarveperusteisen humanitaarisen avun toimittamiseen;
b)
’monialaisilla taidoilla’ monilla vapaaehtoistyön ja työelämän aloilla vaadittavia taitoja, jotka eivät rajoitu pelkästään humanitaariseen apuun;
c)
’erityistaidoilla’ taitoja, jotka on hankittu EU:n vapaaehtoisapua koskevaa aloitetta ja laajemmin humanitaarista apua varten;
d)
’teknisillä taidoilla’ taitoja, jotka johtuvat humanitaarisen avun yhteydessä hyödyllisestä erityistietämyksestä;
e)
’oppimistuloksilla’ eurooppalaisen tutkintojen viitekehyksen (6) määritelmän mukaisesti toteamusta siitä, mitä oppija tietää ja ymmärtää ja pystyy tekemään oppimisprosessin päätteeksi. Oppimistulokset määritellään tietoina, taitoina ja pätevyyksinä.
2 LUKU
OSAAMISKEHYS
3 artikla
Osaamiskehys
1. EU:n vapaaehtoisapua koskevassa aloitteessa käytettävässä osaamiskehyksessä on kolme ulottuvuutta:
a)
monialaiset taidot;
b)
erityistaidot; sekä
c)
tekniset taidot.
2. Osaamiskehys on laadittava erikseen
a)
alemman osaamistason ammattilaisille, etenkin vastavalmistuneille, joilla on vähemmän kuin viisi vuotta työkokemusta ja vähemmän kuin viisi vuotta kokemusta humanitaarisen avun alalta; sekä
b)
ylemmän osaamistason ammattilaisille, joilla on vähintään viiden vuoden työkokemus johto- tai asiantuntijatehtävistä.
3. Osaamiskehyksellä sekä edistetään EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten jatkuvaa henkilökohtaista kehitystä kaikissa eri vaiheissa heidän osallistuessaan aloitteeseen että mitataan heidän edistymistään. Kunkin taidon tasoa on arvioitava eurooppalaisen tutkintojen viitekehyksen mukaisesti ja seuraavalla asteikolla:
a)
Taso 4: erinomaiset taidot;
b)
Taso 3: hyvät taidot;
c)
Taso 2: taidot, joissa kehittämistä;
d)
Taso 1: heikot taidot.
4. Keskeiset taidot on määritelty liitteessä.
4 artikla
Oppimis- ja kehityssuunnitelma
1. Oppimis- ja kehityssuunnitelmassa todetaan ne oppimistulokset, jotka EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten odotetaan saavuttavan ja annetaan tietoa EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisilta odotettavista taidoista, heidän oppimistarpeistaan ja saavutuksistaan kaikissa eri vaiheissa heidän osallistuessaan aloitteeseen.
2. Oppimis- ja kehityssuunnitelmaan sisällytetään seuraavat tiedot:
a)
perustiedot vapaaehtoisesta;
b)
perustiedot vapaaehtoistehtävästä ja kuvaus vapaaehtoiselle annetuista tehtävistä;
c)
osaamiskehyksessä määritellyt taidot ja arvio vapaaehtoisen suorituksesta ja oppimistuloksista näissä taidoissa;
d)
oppimistarpeet ja suunnitellut kehittämistoimet, jos tarpeen;
e)
kurssit, joihin henkilö on osallistunut koulutuksen tai vapaaehtoistehtävän aikana; sekä
f)
muut hyödylliset tiedot.
3. Oppimis- ja kehityssuunnitelman eri osien käyttö riippuu EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen yksilöllisistä tarpeista ja toiveista, ja suunnitelmaa päivitetään säännöllisesti muun muassa seuraavissa vaiheissa:
a)
valinta;
b)
koulutus, mukaan lukien mahdollinen harjoittelu;
c)
paikan päälle lähettäminen; sekä
d)
mahdollinen jälkiarviointi.
3 LUKU
EU:N VAPAAEHTOISAPUA KOSKEVAN ALOITTEEN VAPAAEHTOISTEN HANKKIMIEN TAITOJEN JA OSAAMISEN TUNNUSTAMINEN
5 artikla
Arviointi- ja dokumentointiprosessi
1. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten aloitteeseen osallistumisen aikana hankkimien taitojen ja osaamisen arvioinnilla ja dokumentoinnilla tuetaan
a)
hankittujen työelämässä käyttökelpoisten ja vapaaehtoisen työllistettävyyttä parantavien taitojen ammatillista tunnustamista; sekä
b)
sen panoksen sosiaalista tunnustamista, jonka vapaaehtoinen on antanut EU:n arvojen, kuten apua tarvitsevia ihmisiä kohtaan osoitetun solidaarisuuden, esiin tuomiseen ja Euroopan kansalaisuuden tunteen näkyvään edistämiseen.
2. Arvioinnin ja dokumentoinnin laajuutta ja menettelyä mukautetaan siten, että se sopii alemman tai ylemmän osaamistason ammattilaisiin ja riippuu EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen yksilöllisistä tarpeista ja toiveista.
3. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten jatkuva kehitysprosessi heijastuu oppimiskokemusten arvioinnissa ja dokumentoinnissa, joiden myötä tunnustetaan vapaaehtoisen oppiminen ja kehitys aloitteeseen osallistumisen kaikissa eri vaiheissa ja tuetaan niitä. Arviointi ja dokumentointi toteutetaan 4 artiklassa tarkoitetun oppimis- ja kehityssuunnitelman perusteella.
4. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on osoitettava jatkuvaa sitoutumista EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten oppimiskokemusten arvioimiseen ja dokumentointiin ammatillisen ja sosiaalisen tunnustuksen helpottamiseksi.
5. Komissio ja EU:n jäsenvaltiot antavat epävirallisen ja arkioppimisen validoinnista vastaaville kansallisille viranomaisille tarvittavat tiedot EU:n vapaaehtoisapua koskevasta aloitteesta ja arviointi- ja dokumentointimenettelystä helpottaakseen EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten oppimiskokemusten mahdollista virallista validointia heidän kotimaissaan.
6 artikla
Ammatillinen tunnustaminen
1. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiset saavat pyynnöstä todistuksen aloitteeseen osallistumisesta osallistumisen päätyttyä. Sen myöntää komissio, ja siihen sisältyvät vähintään seuraavat tiedot:
a)
tehtävän aloittamis- ja päättymispäivä;
b)
lähettävän ja vastaanottavan järjestön nimet ja yhteystiedot;
c)
vapaaehtoisen ohjaajan ja esimiehen nimet ja yhteystiedot;
d)
sellaisten lähettävässä ja vastaanottavassa järjestössä toimivien henkilöiden nimet ja yhteystiedot, jotka voivat antaa vapaaehtoista koskevia suosituksia;
e)
EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen päätehtävät ja vastuualueet;
f)
kuvaus EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen keskeisistä saavutuksista tehtävässään;
g)
tämän asetuksen 3 artiklan 3 kohdan mukaiseen arviointiin perustuva kuvaus EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen oppimistuloksista kaikissa eri vaiheissa hänen osallistuessaan aloitteeseen.
2. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen pyynnöstä todistukseen voidaan liittää jäljennös oppimis- ja kehityssuunnitelmasta.
7 artikla
Sosiaalinen tunnustaminen
1. Sosiaalista tunnustamista edistetään asetuksen (EU) N:o 375/2014 17 artiklassa tarkoitetussa viestintäohjelmassa esitetyillä toimilla. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisilla on oltava tilaisuus osallistua ulkoiseen viestintään, jonka tarkoituksena on tuoda aloitteelle ja vapaaehtoisten sitoutumiselle näkyvyyttä.
2. Komissio järjestää tarvittaessa korkean tason tilaisuuksia aloitteesta tiedottamiseksi ja sen näkyvyyden parantamiseksi.
3. Lähettävien järjestöjen on jaettava tietoa EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen verkostosta ja edistettävä sitoutumista siihen tuoden esiin, mitä mahdollisuuksia se tarjoaa vapaaehtoisille pysyä tekemisissä humanitaariseen apuun ja aktiiviseen Euroopan kansalaisuuteen liittyvien asioiden kanssa sen jälkeenkin, kun vapaaehtoistehtävä on päättynyt.
4. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on saatettava EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten tietoon mahdollisuudet pysyä tekemisissä humanitaariseen apuun ja aktiiviseen Euroopan kansalaisuuteen liittyvien asioiden kanssa. Niiden on erityisesti kannustettava EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia osallistumaan EU:n ja kansallisella tasolla järjestettäviin konferensseihin ja työpajoihin jakaakseen kokemuksiaan asiaan liittyvien sidosryhmien kanssa.
4 LUKU
LÄHETTÄVIEN JA VASTAANOTTAVIEN JÄRJESTÖJEN VÄLISIÄ KUMPPANUUKSIA KOSKEVAT SÄÄNNÖT
8 artikla
Kumppanuuden tavoite ja jäsenet
1. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen kumppanuuksissa määritellään järjestelyt kumppaneiden kesken, jotka hakevat mukaan sellaisiin hankkeisiin ja johtavat sellaisia hankkeita, joihin liittyy EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten lähettämistä kolmansiin maihin ja joihin voi sisältyä myös valmiuksien kehittämiseen ja/tai tekniseen apuun liittyvää toimintaa.
2. Kumppanuuden jäseniä ovat asetuksen (EU) N:o 375/2014 10 artiklan 3 kohdan mukaiset lähettävät järjestöt ja asetuksen (EU) N:o 375/2014 10 artiklan 4 kohdan mukaiset vastaanottavat järjestöt.
3. Kumppanuutta muodostaessaan lähettävät ja vastaanottavat järjestöt voivat ottaa kumppaneiksi muita järjestöjä, jotka ovat erikoistuneet edellä 1 kohdassa tarkoitettujen hankkeiden tavoitteiden tai hankkeisiin kuuluvan toiminnan kannalta tärkeisiin aloihin antaakseen niihin oman erityisasiantuntemuksensa.
4. Jos hankkeisiin kuuluu valmiuksien kehittämiseen ja/tai tekniseen apuun liittyvää toimintaa, kumppaneiksi voidaan valita myös asetuksen (EU) N:o 375/2014 10 artiklan 1 kohdan nojalla annettavan komission täytäntöönpanoasetuksen mukaisen sertifiointiprosessin jo läpikäyneitä lähettäviä ja vastaanottavia järjestöjä, joita ei ole vielä sertifioitu, jos niillä on tarpeisiin perustuva valmiuksien kehittämisen ja/tai teknisen avun strategia.
5. Kumppanuuden voivat muodostaa ainoastaan lähettävät järjestöt, jos hankkeilla tuetaan hätäaputoimia.
9 artikla
Kumppanuuden periaatteet
EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen toimilla edistetään monikansallisia kumppanuuksia lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen välillä seuraavien periaatteiden pohjalta:
a)
tasa-arvo;
b)
yhteiset arvot ja yhteinen näkemys;
c)
avoimuus;
d)
vastuu, vastuuvelvollisuus ja luotettavuus;
e)
keskinäinen luottamus ja kunnioitus;
f)
täydentävyys, jossa hyödynnetään humanitaarisen ja vapaaehtoisyhteisön monimuotoisuutta painottaen voimakkaasti paikallisten valmiuksien kehittämistä;
g)
joustavuus ja mukautumiskyky; sekä
h)
vastavuoroisuus resurssien kohdentamisessa ja tavoitteiden asettelussa.
10 artikla
Kumppanuussopimus ja säännöt
1. Ennen kuin lähettävät ja vastaanottavat järjestöt ryhtyvät kumppaneiksi, vastaanottavien järjestöjen on tehtävä tarvearviointi tarvittaessa yhteistyössä lähettävien järjestöjen kanssa ottaen huomioon komission arvion humanitaarisen avun tarpeista.
2. Tarvearviointiin on sisällyttävä vähintään seuraavat:
a)
kohdemaan haavoittuvuuden ja riskien arviointi, mukaan lukien EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia koskevien turvallisuus-, matkustus- ja terveysriskien arviointi;
b)
arvio vastaanottavan järjestön senhetkisestä valmiudesta vastaanottaa EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoinen;
c)
analyysi taidoista ja valmiuksista, joita vastaanottavalta järjestöltä ja paikallisyhteisöltä sillä hetkellä puuttuu; analyysissä on yksilöitävä tarpeet ja analysoitava sitä, miten ne voidaan parhaiten täyttää;
d)
analyysi EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselta odotettavasta lisäarvosta ja tarvittaessa suunnitellusta tuesta vastaanottavan järjestön ja paikallisyhteisön valmiuksien kehittämiselle.
3. Kaikki kumppanit allekirjoittavat kumppanuussopimuksen, jolla varmistetaan seuraavien kumppanuutta koskevien vähimmäissääntöjen noudattaminen:
a)
kumppanuuksien on perustuttava yhteisymmärrykseen yhteisistä arvoista ja yhteisestä näkemyksestä etenkin vapaaehtoistyöhön ja humanitaariseen apuun liittyen;
b)
jokaisen kumppanin ja niiden roolien lisäarvo on määriteltävä selkeästi;
c)
kaikkien kumppaneiden on oltava samaa mieltä kumppanuuden yhteisistä tavoitteista ja tavoista, joilla kumppanuutta hallinnoidaan, ja erityisesti:
i)
päätöksentekomenettelyistä ja toimintatavoista;
ii)
rahoitusjärjestelyistä ja johtamisesta;
iii)
sidosryhmien välisistä viestintäkanavista; kokousten ja lähettävien järjestöjen kenttäkäyntien tiheydestä;
iv)
toimintasuunnitelmasta ja toimista, mukaan lukien aikataulu;
v)
aloitteen viestintäohjelman mukaisesta tehtävänjaosta;
vi)
kumppanuuden valvonnasta ja arvioinnista;
vii)
kirjanpidosta ja dokumentoinnista;
viii)
1 kohdassa tarkoitetun tarvearvioinnin tarkentamisesta ja päätökseen saattamisesta;
ix)
EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten tehtävänkuvausten laatimisesta ja suoritusten arvioinnista yhdessä;
x)
vapaaehtoisehdokkaita ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia koskevista tehtävistä ja vastuualueista kaikissa eri vaiheissa heidän osallistuessaan aloitteeseen;
xi)
(sekä kumppanuuden sisäisten että toimintaan osallistuvien ulkopuolisten osapuolten) valitusten käsittelystä ja kumppaneiden välisten riitojen ratkaisemisesta;
xii)
kumppanuudesta vetäytymistä koskevista periaatteista ja menettelyistä;
xiii)
rahoitusvaikutuksista; sekä
xiv)
sopimusvaikutuksista (myös EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten ja kyseisten yhteisöjen suhteen);
d)
tarvittaessa on laadittava tarpeisiin perustuva strategia valmiuksien kehittämistä ja/tai kumppaneiden välistä teknistä apua varten, ja siihen on kohdennettava määräraha;
e)
kumppaneiden on edistettävä koulutusta ja sitouduttava toteuttamaan viestintään ja näkyvyyteen liittyviä toimia asetuksen (EU) N:o 375/2014 17 artiklassa tarkoitetun viestintäohjelman mukaisesti.
5 LUKU
YHTÄLÄISET MAHDOLLISUUDET JA SYRJIMÄTTÖMYYS
11 artikla
Yleisperiaate
1. EU:n vapaaehtoisapua koskeva aloite on avoinna kaikille kelpoisuusehdot täyttäville hakijoille riippumatta heidän kansallisuudestaan, sukupuolestaan, rodustaan, etnisestä alkuperästään, iästään, sosiaalisesta taustastaan, uskonnostaan tai vakaumuksestaan, siviilisäädystään tai sukupuolisesta suuntautumisestaan ja siitä, onko heillä jokin toimintarajoite.
2. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on sitouduttava tasapuolisen kohtelun, tasapuolisten mahdollisuuksien ja syrjimättömyyden periaatteisiin. Nämä periaatteet on sisällytettävä täysimääräisesti vapaaehtoisten määrittämisen, valinnan, rekrytoinnin ja valmentamisen menettelyyn sekä työtä koskeviin johtamisperiaatteisiin ja -käytäntöihin.
12 artikla
Tasapuolinen kohtelu, tasapuoliset mahdollisuudet ja syrjimättömyys
1. Lähettävällä järjestöllä on oltava periaatelausuma ja toimintapolitiikka, joilla varmistetaan, että käytännöt työpaikalla ovat tasapuolisen kohtelun, tasapuolisten mahdollisuuksien ja syrjimättömyyden periaatteiden mukaisia ja edistävät osallistavaa organisaatiokulttuuria.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun tasapuolisen kohtelun, tasapuolisten mahdollisuuksien ja syrjimättömyyden toimintapolitiikan vähimmäisvaatimuksia ovat seuraavat:
a)
se on asiaa koskevan unionin ja kansallisen lainsäädännön mukainen, ja sillä pyritään välttämään tai korjaamaan ja poistamaan syrjiviä periaatteita ja käytäntöjä, mukaan lukien esteet kaikkien kyseisessä lainsäädännössä yksilöityjen ja/tai sellaisten ryhmien työllistymiselle, joilla tiedetään olevan riski kohdata ennakkoluuloja työtä hakiessaan ja siten aliedustuksen riski;
b)
se kattaa kaikki vapaaehtoiskokemukseen liittyvät näkökohdat, kuten yksilölliset käyttäytymissäännöt, vapaaehtoistehtävistä ilmoittamisen, rekrytoinnin ja valinnan, koulutuksen ja kehityksen, työn johtamisen sekä työehdot mukaan lukien palkkaus ja erottamismenettelyt, näihin kuitenkaan rajoittumatta;
c)
siinä todetaan selvästi koko henkilöstön ja vapaaehtoisten, ylemmän johdon ja johtoryhmien, henkilöstöosastojen ja muiden järjestön yksilöimien sidosryhmien roolit ja vastuualueet;
d)
sitä seurataan ja tarkistetaan säännöllisesti, jotta se voidaan pitää asiaa koskevan lainsäädännön mukaisena ja sitä sovelletaan oikein ja tosiasiallisesti.
3. Vastaanottavan järjestön on annettava lähettävälle järjestölle kirjallinen vahvistus tasapuolisen kohtelun, tasapuolisten mahdollisuuksien ja syrjimättömyyden periaatteelle ja toimintapolitiikalle ja ilmoitettava lähettävälle järjestölle mahdollisista poikkeuksista, joita EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen roolin ja profiilin määritelmään on tehtävä toimintaolosuhteiden vuoksi.
4. Lähettävän järjestön on tuettava vastaanottavaa järjestöä tasapuolisen kohtelun, tasapuolisten mahdollisuuksien ja syrjimättömyyden toimintapolitiikan täytäntöönpanossa ja tuettava sitä poikkeustapauksessa tarvittavassa kyseisten periaatteiden mukauttamisessa olosuhteisiin.
5. Jos mahdollista, lähettävän järjestön on annettava säännöllisesti asianmukaista koulutusta ja tietoa toimintapolitiikasta ja sen periaatteista koko henkilöstölle varmistaakseen, että kaikki sidosryhmät ymmärtävät, tukevat ja soveltavat toimintapolitiikkaa.
6 LUKU
KANSALLISEN SEKÄ UNIONIN OIKEUDEN SEKÄ VASTAANOTTAVAN MAAN OIKEUDEN NOUDATTAMINEN
13 artikla
Yleiset säännökset
1. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on huolehdittava siitä, että asiaankuuluvaa kansallista ja unionin oikeutta sekä vastaanottavan maan oikeutta noudatetaan; tämä koskee muun muassa seuraavia säädöksiä:
a)
asetus (EU) N:o 375/2014, mukaan lukien 5 artiklassa tarkoitetut yleiset periaatteet;
b)
lainsäädäntö, jota sovelletaan EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten oikeudelliseen asemaan;
c)
vapaaehtoisten työoloja, työterveyttä ja -turvallisuutta koskeva sovellettava lainsäädäntö;
d)
tasapuolista kohtelua ja syrjimättömyyttä koskeva lainsäädäntö; sekä
e)
henkilötietojen suojaa koskeva lainsäädäntö.
2. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on kerrottava EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisille näiden edellä 1 kohdassa tarkoitetusta lainsäädännöstä johtuvista oikeuksista ja velvollisuuksista ja heidän oikeudestaan asetuksen (EU) N:o 375/2014 9 artiklan 3 kohdan nojalla annettavassa komission täytäntöönpanoasetuksessa tarkoitettuun vakuutussuojaan.
14 artikla
EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen oikeudellinen asema
1. Lähettävän järjestön on noudatettava EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen oikeudelliseen asemaan sovellettavaa lainsäädäntöä. Sen on tämän vuoksi laadittava asetuksen (EU) N:o 375/2014 14 artiklan 5 kohdassa tarkoitettu vapaaehtoistoimintasopimus, jonka allekirjoittavat lähettävä järjestö ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoinen. Sopimuksessa on mainittava sopimukseen sovellettava lainsäädäntö ja sopimuksen oikeuspaikka.
2. Lähettävän järjestön on huolehdittava siitä, että vastaanottava järjestö noudattaa sopimusta, sekä vastattava siitä, jos vastaanottava järjestö rikkoo vapaaehtoistoimintasopimuksen ehtoja.
15 artikla
Velvoite tiedottaa EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselle verosäännöistä
1. Lähettävän järjestön on tiedotettava EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselle ennen tämän lähettämistä mahdollisista verosäännöistä, joita sovelletaan oleskelukorvauksiin lähettävän järjestön sijoittautumismaassa ja tarvittaessa kohdemaassa.
2. Jos EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoinen ei oleskele lähettävän järjestön sijoittautumismaassa, lähettävän järjestön on tiedotettava EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselle tämän velvollisuudesta tutustua hänen tapauksessaan sovellettaviin oleskelumaansa verosääntöihin.
16 artikla
Tietosuoja
1. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen suorittamassa henkilötietojen käsittelyssä on noudatettava soveltuvin osin Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 95/46/EY (7) ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetusta (EY) N:o 45/2001 (8).
2. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on huolehdittava siitä, että henkilötietojen väärinkäyttö estetään vapaaehtoisehdokkaiden ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten henkilötietojen kaikenlaisen käsittelyn, mukaan lukien kerääminen, käyttö, luovuttaminen ja tuhoaminen, yhteydessä. Tämä koskee kaikkia toimia, jotka liittyvät vapaaehtoisehdokkaisiin ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisiin, ja etenkin
a)
rekrytointiin ja valintaan (mukaan lukien hakulomakkeet, haastattelumuistiinpanot ja itsearviointilomakkeet); sekä
b)
EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten valmentamiseen ja johtamiseen (mukaan lukien oppimis- ja kehityssuunnitelmat, suoritusten tarkastelu ja tiedot ohjaajan antamasta tuesta, lääkärintarkastukset tai mahdolliset kurinpidolliset toimet).
3. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on varmistettava, että ainoastaan tarpeellisia tietoja käsitellään ja että henkilötietoja, kuten nimi, ikä, osoite ja syntymäaika, mukaan lukien arkaluonteiset tiedot, sekä rekrytointiin, työsuhteeseen ja suoritukseen liittyviä tietoja
a)
kerätään perusteltavissa olevaa tarkoitusta varten lainmukaisesti ja asianmukaisesti;
b)
käsitellään asianmukaisesti ja lainmukaisesti;
c)
tarvittaessa korjataan tai päivitetään;
d)
pääsee käsittelemään ainoastaan siihen luvan saanut henkilöstö;
e)
voidaan pyynnöstä luovuttaa kyseiselle vapaaehtoisehdokkaalle ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselle;
f)
säilytetään turvallisesti; sekä
g)
ei säilytetä pidempään kuin on tarpeen.
4. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on pyydettävä EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselta nimenomainen suostumus 3 kohdassa tarkoitettujen tietojen käsittelemiseen.
5. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on kerrottava vapaaehtoisehdokkaalle tai EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoiselle hänen oikeudestaan henkilötietojen suojaan, valitusoikeudestaan, oikeudestaan käyttää ja saada tietoonsa itseään koskevia tietoja sekä oikeudestaan tietää, millä yksiköillä on pääsy hänen henkilötietoihinsa ja minkälaisiin tietoihin kullakin yksiköllä on pääsy.
17 artikla
Lahjomattomuus ja menettelysäännöt
1. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on sovittava lahjomattomuusperiaatteista, joilla ehkäistään korruptiota ja lahjontaa, sekä lähettävän järjestön johtamisperiaatteisiin perustuvista menettelysäännöistä, jotka soveltuvat EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisiin ja joita sovelletaan heihin ja jotka sisältävät ohjeet siitä, minkälaista käytöstä heiltä odotetaan ja minkälaista kunniallisuutta ja lahjomattomuutta heiltä vaaditaan kaikissa vaiheissa heidän osallistuessaan EU:n vapaaehtoisapua koskevaan aloitteeseen.
2. Menettelysäännöt sitovat EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisia, ja niihin on sisällyttävä vähintään seuraavat vaatimukset:
a)
sitoutuminen EU:n vapaaehtoisapua koskevaan aloitteeseen liittyvän identiteetin kehittämiseen ja aloitteen tavoitteiden edistämiseen;
b)
kunnioitus toisia ihmisiä ja heidän ihmisarvoaan kohtaan sekä syrjimättömyyden periaatteen noudattaminen;
c)
asetuksen (EU) N:o 375/2014 5 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen humanitaarisen avun periaatteiden kunnioittaminen;
d)
sitoutuminen lasten ja haavoittuvassa asemassa olevien aikuisten suojelemiseen, muun muassa soveltamalla seksuaaliseen hyväksikäyttöön nollatoleranssin periaatetta;
e)
nollatoleranssi kohdemaassa laittomien huumausaineiden käyttöön;
f)
paikallisten lakien noudattaminen;
g)
lahjomattomuus sekä petosten ja korruption vastaisuus;
h)
korkean tason ylläpito henkilökohtaisessa ja ammatillisessa toiminnassa;
i)
yleistä turvallisuutta sekä työterveyttä ja -turvallisuutta koskevien menettelyjen noudattaminen;
j)
velvollisuus ilmoittaa rikkomuksista ja ilmiantamista koskevat säännöt;
k)
säännöt yhteyksistä mediaan ja tietojen hallinnoinnista; sekä
l)
järjestön varusteiden väärinkäytön kielto.
3. EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten mahdolliset menettelysääntöjen rikkomiset on käsiteltävä lähettävän järjestön johtamisperiaatteiden mukaisesti.
4. Jos rikkomus katsotaan törkeäksi väärinkäytökseksi, se johtaa EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisen varhennettuun palauttamiseen ja tarvittaessa rikkomuksesta ilmoitetaan asianmukaisille ammatillisille tai oikeudellisille organisaatioille tai viranomaisille.
18 artikla
Lasten ja haavoittuvassa asemassa olevien aikuisten suojelu sekä seksuaalisen hyväksikäytön nollatoleranssi
1. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on sitouduttava nollatoleranssiin kaikenlaista lasten ja/tai haavoittuvassa asemassa olevien aikuisten kaltoinkohtelua kohtaan, mukaan lukien seksuaalinen hyväksikäyttö. Niiden on kyettävä ilmoittamaan kaltoinkohtelusta, käsittelemään tapaukset nopeasti ja asianmukaisesti, tukemaan uhreja, ehkäisemään ilmiantajien joutuminen uhriksi ja saattamaan tekijät vastuuseen.
2. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on ehkäistävä kaltoinkohtelua EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisten valintaprosessin sekä heidän perehdyttämisensä ja kouluttamisensa yhteydessä luomalla aiheeseen liittyvää avoimuuden ja tietoisuuden kulttuuria sekä määrittämällä johtamis- ja valvontavastuut selkeästi.
3. Lähettävän järjestön on suoritettava kaikki lakisääteiset tarkastukset varmistaakseen, että vapaaehtoisehdokas voi työskennellä kyseisten kohderyhmien parissa.
4. Lähettävien ja vastaanottavien järjestöjen on kerrottava vapaaehtoisehdokkaille ja EU:n vapaaehtoisapua koskevan aloitteen vapaaehtoisille riskeistä ja suositelluista ehkäisevistä toimenpiteistä sen varmistamiseksi, ettei kaltoinkohtelua tapahdu.
7 LUKU
LOPPUSÄÄNNÖKSET
19 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 24 päivänä lokakuuta 2014.