ДИРЕКТИВА 2013/14/ЕС НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 21 май 2013 година
за изменение на Директива 2003/41/ЕО относно дейностите и надзора на институциите за професионално пенсионно осигуряване, Директива 2009/65/ЕО относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) и Директива 2011/61/ЕС относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове, по отношение на предоверяването на кредитни рейтинги
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 53, параграф 1 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Директива 2003/41/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4) предвижда регулиране на равнище ЕС на институциите за професионално пенсионно осигуряване (ИППО). Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (5) предвижда регулирането на равнище ЕС на предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК). Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (6) предвижда регулирането на равнището на Съюза на лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (ЛУАИФ). И с трите директиви се установяват пруденциални изисквания по отношение на управлението на риска от ИППО, от управляващите или инвестиционните дружества, които управляват ПКИПЦК, или съответно от ЛУАИФ.
(2)
Един от ефектите на финансовата криза беше, че инвеститорите, в т.ч. ИППО, ПКИПЦК и алтернативните инвестиционни фондове (АИФ), се предоверяват на кредитните рейтинги при извършването на инвестициите си в дългови инструменти, без непременно да извършват свои собствени оценки на кредитоспособността на емитентите на тези дългови инструменти. За да се повиши качеството на инвестициите на ИППО, ПКИПЦК и АИФ и по този начин да се защитят инвеститорите в тези фондове, е целесъобразно да се въведе изискване за ИППО, за управляващите или инвестиционните дружества, които управляват ПКИПЦК, и за ЛУАИФ, да избягват да се доверяват единствено и механично на кредитни рейтинги или да ги използват като единствен параметър, когато оценяват риска, свързан с инвестициите на ИППО, ПКИПЦК и АИФ. Следователно общият принцип срещу предоверяването на кредитни рейтинги следва да бъде заложен в методите и системите за управление на риска на ИППО, управляващите или инвестиционните дружества, които управляват ПКИПЦК, и ЛУАИФ, като бъде съобразен с характерните им особености.
(3)
За да бъде допълнително определен общият принцип срещу предоверяването на кредитните рейтинги, който следва да бъде въведен в директиви 2009/65/ЕО и 2011/61/ЕС, на Комисията следва да бъдат делегирани правомощията да приема актове съгласно член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз, за да се гарантира, че на ИППО, лицата, управляващи ПКИПЦК, и на ЛУАИФ действително не се позволява предоверяване на кредитни рейтинги за оценяване на кредитното качество на активите. В тази връзка е целесъобразно в посочените директиви да бъдат изменени разпоредбите за правомощията на Комисията да приема делегирани актове относно общите норми за методите и системите за управление на риска, използвани от ИППО, от управляващите или инвестиционните дружества, които управляват ПКИПЦК, и от ЛУАИФ. Особено важно е Комисията да проведе подходящи консултации по време на подготвителната си работа, включително на експертно равнище, и да публикува резултатите от тези консултации.При подготовката и изготвянето на делегираните актове Комисията следва да осигури едновременното и своевременно предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и Съвета.
(4)
Съответните мерки, установени в настоящата директива, следва да допълват другите разпоредби на Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (7). С посочените разпоредби се установява общата цел за намаляване на предоверяването на кредитни рейтинги от инвеститорите и следва да се улесни нейното постигане.
(5)
Тъй като целта на настоящата директива, а именно да се допринесе за намаляване на предоверяването на кредитни рейтинги от страна на ИППО, ПКИПЦК и АИФ при извършването на инвестиции, не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки по координиран начин, а поради паневропейската структура и въздействие на дейността на ИППО, ПКИПЦК и АИФ може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в посочения член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигане на тази цел.
(6)
Поради това директиви 2003/41/ЕО, 2009/65/ЕО и 2011/61/ЕС следва да бъдат съответно изменени.
(7)
В съответствие със Съвместната политическа декларация на държавите членки и на Комисията от 28 септември 2011 г. относно обяснителните документи (8) държавите-членки се задължават в обосновани случаи да прилагат към съобщението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между компонентите на дадена директива и съответните елементи от националните инструменти за транспониране. Законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано по отношение на настоящата директива,
ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Изменение на Директива 2003/41/ЕО
В член 18 от Директива 2003/41/ЕО се вмъква следният параграф:
„1а. Като вземат предвид естеството, мащаба и сложността на инвестициите на институциите, държавите-членки гарантират, че компетентните органи следят за адекватността на методите за кредитна оценка на институциите, оценяват използването на позовавания на кредитни рейтинги, присъдени от агенции за кредитен рейтинг, съгласно определението в член 3, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (9), в техните инвестиционни политики и когато е целесъобразно, насърчават смекчаването на въздействието на такива позовавания с оглед намаляване на доверяването единствено и механично на тези кредитни рейтинги.
Член 2
Изменения на Директива 2009/65/ЕО
Член 51 от Директива 2009/65/ЕО се изменя, както следва:
1)
в параграф 1 първата алинея се заменя със следното:
„1. Управляващите или инвестиционните дружества използват метод за управление на рисковете, който им позволява да наблюдават и измерват във всеки момент риска, свързан с позициите, и техния принос за общия рисков профил на портфейла на ПКИПЦК. По-специално те не може да се доверяват единствено или механично на кредитни рейтинги, присъдени от агенции за кредитен рейтинг, съгласно определението в член 3, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (10), за оценяването на кредитното качество на активите на ПКИПЦК.
2)
вмъква се следният параграф:
„3а. Компетентните органи, като вземат предвид естеството, мащаба и сложността на дейностите на ПКИПЦК, следят за адекватността на методите за кредитна оценка на управляващите или инвестиционните дружества, оценяват използването на позовавания на кредитни рейтинги, както е посочено в параграф 1, първа алинея, в инвестиционните политики на ПКИПЦК и когато е целесъобразно, насърчават смекчаването на въздействието на такива позовавания с оглед намаляване на доверяването единствено и механично на тези кредитни рейтинги.“;
3)
параграф 4 се изменя, както следва:
а)
буква а) се заменя със следното:
„а)
критерии за оценяване на адекватността на метода за управление на риска, използван от управляващото или инвестиционното дружество съгласно параграф 1, първа алинея;“;
б)
добавя се следната алинея:
„Критериите, посочени в първа алинея, буква а), гарантират, че управляващото или инвестиционното дружество не може да се доверява единствено или механично на кредитни рейтинги, както е посочено в параграф 1, първа алинея, за оценяване на кредитното качество на активите на ПКИПЦК.“
Член 3
Изменения на Директива 2011/61/ЕС
Член 15 от Директива 2011/61/ЕС се изменя, както следва:
1)
в параграф 2 първата алинея се заменя със следното:
„2. ЛУАИФ въвеждат подходящи системи за управление на риска, за да идентифицират, измерват, управляват и следят по подходящ начин всички рискове от значение за инвестиционната стратегия на всеки АИФ и на които е изложен или може да бъде изложен всеки АИФ. По-специално ЛУАИФ не може да се доверяват единствено или механично на кредитни рейтинги, присъдени от агенции за кредитен рейтинг, съгласно определението в член 3, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (11), за оценяването на кредитното качество на активите на АИФ.
2)
вмъква се следният параграф:
„3а. Като вземат предвид естеството, мащаба и сложността на дейностите на АИФ, компетентните органи следят за адекватността на методите на ЛУАИФ за кредитна оценка, оценяват използването на позовавания на кредитни рейтинги, както е посочено в параграф 2, първа алинея, в инвестиционните политики на АИФ и когато е целесъобразно, насърчават смекчаването на въздействието на такива позовавания с оглед намаляване на доверяването единствено и механично на тези кредитни рейтинги.“;
3)
в параграф 5 се добавя следната алинея:
„Мерките, които определят системите за управление на риска, посочени в първа алинея, буква а), гарантират, че ЛУАИФ не може да се доверяват единствено или механично на кредитни рейтинги, както е посочено в параграф 2, първа алинея, за оценяване на кредитното качество на активите на АИФ.“
Член 4
Транспониране
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за постигане на съответствие с настоящата директива, до 21 декември 2014 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите-членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 5
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 6
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Страсбург на 21 май 2013 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON DIREKTIIVI 2013/14/EU,
annettu 21 päivänä toukokuuta 2013,
ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten toiminnasta ja valvonnasta annetun direktiivin 2003/41/EY, siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta annetun direktiivin 2009/65/EY ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajista annetun direktiivin 2011/61/EU muuttamisesta liiallisen luottoluokituksiin tukeutumisen osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 53 artiklan 1 kohdan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottavat huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (2),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (3),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2003/41/EY (4) vahvistetaan ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavia laitoksia koskevat unionin tason säännökset. Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2009/65/EY (5) vahvistetaan siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevat unionin tason säännökset. Vastaavasti Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2011/61/EU (6) vahvistetaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia koskevat unionin tason säännökset. Näissä kolmessa direktiivissä asetetaan ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten, yhteissijoitusyritysten osalta rahasto- ja sijoitusyhtiöiden ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien käyttämää riskienhallintaa koskevia lisävaatimuksia.
(2)
Finanssikriisin vaikutuksesta sijoittajat, myös ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavat laitokset, yhteissijoitusyritykset ja vaihtoehtoiset sijoitusrahastot, tukeutuvat liiallisesti luottoluokituksiin sijoittaessaan velkainstrumentteihin eivätkä välttämättä arvioi itse kyseisten velkainstrumenttien liikkeeseenlaskijoiden luottokelpoisuutta. Ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten, yhteissijoitusyritysten ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoitusten laadun parantamiseksi ja näin myös kyseisiin rahastoihin sijoittaneiden suojelemiseksi on asianmukaista vaatia, että ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavat laitokset, yhteissijoitusyritysten osalta rahasto- tai sijoitusyhtiöt ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat eivät tukeudu luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti tai että ne eivät käytä niitä ainoana perusteena arvioidessaan ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten, yhteissijoitusyritysten ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen tekemien sijoitusten riskejä. Liiallisen luottoluokituksiin tukeutumisen vastainen yleinen periaate olisi sen vuoksi sisällytettävä ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten, yhteissijoitusyritysten osalta rahasto- tai sijoitusyhtiöiden ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien riskienhallintamenettelyihin ja -järjestelmiin ja mukautettava vastaamaan niiden erityispiirteitä.
(3)
Jotta direktiiveihin 2009/65/EY ja 2011/61/EU sisällytettävä liiallisen luottoluokituksiin tukeutumisen vastainen yleinen periaate voidaan määritellä tarkemmin, komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä säädösvallan siirron nojalla annettavia delegoituja säädöksiä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan mukaisesti sen varmistamiseksi, että yhteissijoitusyritysten osalta rahasto- ja sijoitusyhtiöitä ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia estetään tehokkaasti tukeutumasta liiallisesti luottoluokituksiin varojen luottokelpoisuuden arvioinnissa. Sen vuoksi on asianmukaista muuttaa komissiolle näissä direktiiveissä siirrettyä valtaa hyväksyä delegoituja säädöksiä niiden yleisten säännösten osalta, jotka koskevat yhteissijoitusyritysten osalta rahasto- ja sijoitusyhtiöiden ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien käyttämiä riskienhallintamenettelyjä ja -järjestelmiä. On erityisen tärkeää, että komissio asiaa valmistellessaan toteuttaa asianmukaiset kuulemiset, myös asiantuntijatasolla, ja julkistaa tällaisten kuulemisten tulokset. Komission olisi delegoituja säädöksiä valmistellessaan ja laatiessaan varmistettava, että asianomaiset asiakirjat toimitetaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle yhtäaikaisesti, hyvissä ajoin ja asianmukaisesti.
(4)
Tässä direktiivissä säädettävillä asianmukaisilla toimenpiteillä olisi täydennettävä luottoluokituslaitoksista 16 päivänä syyskuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1060/2009 (7) muita säännöksiä. Kyseisillä säännöksillä asetetaan yleinen tavoite vähentää sijoittajien liiallista tukeutumista luottoluokituksiin, ja niillä olisi helpotettava tämän tavoitteen saavuttamista.
(5)
Tämän direktiivin mukaista tavoitetta vähentää ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten, yhteissijoitusyritysten ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen liiallista tukeutumista luottoluokituksiin, kun ne tekevät sijoituksiaan, ei voida riittävällä tavalla saavuttaa toimien koordinoidusti jäsenvaltioiden tasolla, vaan se voidaan ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten, yhteissijoitusyritysten, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen ja luottoluokituslaitosten koko Euroopan kattavan rakenteen ja toiminnan vuoksi saavuttaa paremmin unionin tasolla, joten unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä direktiivissä ei ylitetä sitä, mikä on tämän tavoitteen saavuttamiseksi tarpeen.
(6)
Direktiivit 2003/41/EY, 2009/65/EY ja 2011/61/EU olisi sen vuoksi muutettava vastaavasti.
(7)
Jäsenvaltiot ovat selittävistä asiakirjoista 28 päivänä syyskuuta 2011 annetun jäsenvaltioiden ja komission yhteisen poliittisen lausuman (8) mukaisesti sitoutuneet perustelluissa tapauksissa liittämään ilmoitukseen toimenpiteistä, jotka koskevat direktiivin saattamista osaksi kansallista lainsäädäntöä, yhden tai useamman asiakirjan, joista käy ilmi direktiivin osien ja kansallisen lainsäädännön osaksi saattamiseen tarkoitettujen välineiden vastaavien osien suhde. Tämän direktiivin osalta lainsäätäjä pitää tällaisten asiakirjojen toimittamista perusteltuna,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
Direktiivin 2003/41/EY muuttaminen
Lisätään direktiivin 2003/41/EY 18 artiklaan kohta seuraavasti:
”1 a. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset valvovat, valvottavien laitosten toiminnan luonne, laajuus ja monitahoisuus huomioon ottaen, laitosten luottoarviointiprosessien riittävyyttä, arvioivat luottoluokituslaitoksista 16 päivänä syyskuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1060/2009 (9) 3 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuihin luottoluokituksiin viittaamista niiden sijoituspolitiikoissa ja tarvittaessa edistävät tällaisten viittausten vaikutusten lieventämistä, jotta voidaan vähentää yksinomaista ja mekaanista tukeutumista kyseisiin luottoluokituksiin.
2 artikla
Direktiivin 2009/65/EY muuttaminen
Muutetaan direktiivin 2009/65/EY 51 artikla seuraavasti:
1)
Korvataan 1 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”1. Rahasto- tai sijoitusyhtiön on sovellettava riskienhallintamenettelyjä, joilla se voi seurata ja mitata jatkuvasti kuhunkin positioon liittyvää riskiä ja sen vaikutusta yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkun kokonaisriskiin. Se ei etenkään saa tukeutua luottoluokituslaitoksista 16 päivänä syyskuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1060/2009 3 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuihin (10) luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti arvioidessaan yhteissijoitusyritysten varojen luottokelpoisuutta.
2)
Lisätään kohta seuraavasti:
”3 a. Toimivaltaisten viranomaisten on yhteissijoitusyritysten toiminnan luonne, laajuus ja monitahoisuus huomioon ottaen valvottava rahasto- tai sijoitusyhtiöiden luottoarviointiprosessien riittävyyttä, arvioitava 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin luottoluokituksiin viittaamista yhteissijoitusyritysten sijoituspolitiikoissa ja tarvittaessa edistettävä tällaisten viittausten vaikutusten lieventämistä, jotta voidaan vähentää yksinomaista ja mekaanista tukeutumista kyseisiin luottoluokituksiin.”
3)
Muutetaan 4 kohta seuraavasti:
a)
korvataan a alakohta seuraavasti:
”a)
perusteet rahasto- tai sijoitusyhtiön 1 kohdan ensimmäisen alakohdan mukaisesti soveltamien riskienhallintamenettelyjen riittävyyden arvioimiseksi;”
b)
lisätään alakohta seuraavasti:
”Ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetuilla perusteilla on varmistettava, että rahasto- tai sijoitusyhtiötä estetään tukeutumasta 1 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti näiden arvioidessa yhteissijoitusyrityksen varojen luottokelpoisuutta.”
3 artikla
Direktiivin 2011/61/EY muuttaminen
Muutetaan direktiivin 2011/61/EU 15 artikla seuraavasti:
1)
Korvataan 2 kohdan ensimmäinen alakohta seuraavasti:
”2. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien on sovellettava riittävää riskienhallintajärjestelmää, jotta ne voivat asianmukaisesti tunnistaa, mitata, hallita ja valvoa kaikkia olennaisia riskejä, jotka liittyvät kunkin vaihtoehtoisen sijoitusrahaston sijoitusstrategiaan ja joille kukin mainittu rahasto altistuu tai voi altistua. Vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajat eivät etenkään saa tukeutua luottoluokituslaitoksista 16 päivänä syyskuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1060/2009 3 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuihin (11) luottoluokituksiin yksinomaisesti tai mekaanisesti arvioidessaan vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen varojen luottokelpoisuutta.
2)
lisätään kohta seuraavasti:
”3 a. Toimivaltaisten viranomaisten on vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen toiminnan luonne, laajuus ja monitahoisuus huomioon ottaen valvottava vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien luottoarviointiprosessien riittävyyttä, arvioitava 2 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin luottoluokituksiin viittaamista vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen sijoituspolitiikoissa ja tarvittaessa edistettävä tällaisten viittausten vaikutusten lieventämistä, jotta voidaan vähentää yksinomaista ja mekaanista tukeutumista kyseisiin luottoluokituksiin.”
3)
Lisätään 5 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Toimenpiteillä, joilla yksilöidään ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetut riskienhallintajärjestelmät, on varmistettava, että vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajia estetään tukeutumasta 2 kohdan ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin luottoluokituksiin yksinomaiseesti tai mekaanisesti näiden arvioidessa vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen varojen luottokelpoisuutta.”
4 artikla
Saattaminen osaksi kansallista lainsäädäntöä
1. Jäsenvaltioiden on saatettava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset voimaan viimeistään 21 päivänä joulukuuta 2014. Niiden on ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä on viitattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaus tehdään.
2. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä säännellyistä kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
5 artikla
Voimaantulo
Tämä direktiivi tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
6 artikla
Osoitus
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Strasbourgissa 21 päivänä toukokuuta 2013.