РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 36/2014 НА КОМИСИЯТА
от 16 януари 2014 година
за изменение на приложения II и III към Регламент (ЕО) № 396/2005 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на максимално допустимите граници на остатъчни вещества от аминопиралид, хлорантранилипрол, цифлуфенамид, мепикват, металаксил-М, пропамокарб, пириофенон и квиноксифен във и върху определени продукти
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 396/2005 на Европейския парламент и на Съвета от 23 февруари 2005 г. относно максимално допустимите граници на остатъчни вещества от пестициди във и върху храни или фуражи от растителен или животински произход и за изменение на Директива 91/414/ЕИО на Съвета (1), и по-специално член 14, параграф 1, буква а) от него,
като има предвид, че:
(1)
В приложение II и в част Б от приложение III към Регламент (ЕО) № 396/2005 са установени максимално допустимите граници на остатъчни вещества (МДГОВ) за металаксил-М и квиноксифен, а в част А от приложение III към посочения регламент са установени МДГОВ за аминопиралид, хлорантранилипрол, цифлуфенамид, мепикват, пенцикурон и пропамокарб. По отношение на пириофенон няма конкретно установени МДГОВ и веществото не е включено в приложение IV към посочения регламент, така че се прилага по подразбиране стойността от 0,01 mg/kg.
(2)
В рамките на процедура по разрешаване използването на продукт за растителна защита, съдържащ активното вещество хлорантранилипрол, върху цвекло, моркови, целина, хрян, земни ябълки, пащърнак, корени от магданоз, козя брада, жълта ряпа, ряпа и други кореноплодни и грудкови зеленчуци (с изключение на захарно цвекло и репички) бе подадено заявление в съответствие с член 6, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 396/2005 за изменение на съществуващите МДГОВ.
(3)
Такива заявления бяха подадени и по отношение на цифлуфенамид за семкови плодове (с изключение на ябълки и круши), корнишони и растения от семейство Тиквови с неядлива кора (с изключение на пъпеши); по отношение на мепикват за овес, пшеница и продукти от животински произход, като се отчитат допустимите граници на остатъчни вещества във фуражите, появили се в резултат на употребата на мепикват върху пшеница, ръж и ечемик; по отношение на металаксил-M за френско грозде; по отношение на пенцикурон за картофи; по отношение на пропамокарб за рукола и праз; и по отношение на пириофенон за десертно и винено грозде, ечемик, овес, ръж и пшеница.
(4)
В съответствие с член 6, параграфи 2 и 4 от Регламент (ЕО) № 396/2005 беше подадено заявление за аминопиралид в продукти от животински произход във връзка с границите на остатъчни вещества във фуражите в резултат от използването на аминопиралид върху тревни пасища. Заявителят твърди, че разрешеното използване на аминопиралид върху тревни пасища в Съединените щати, Канада, Боливия, Аржентина и Бразилия води до по-високи нива на остатъчни вещества от предвидените в Регламент (ЕО) № 396/2005 МДГОВ и че е необходимо определянето на по-високи МДГОВ, за да се избегнат пречките пред търговията при вноса на продукти от животински произход.
(5)
Такива заявления бяха подадени и по отношение на хлорантранилипрол за маслодайни семена (с изключение на фъстъци, соя и памуково семе) и по отношение на квиноксифен за хмел. И в двата случая заявителят твърди, че разрешеното използване на веществата върху тези култури в Съединените щати води до по-високи нива на остатъчни вещества от предвидените в Регламент (ЕО) № 396/2005 МДГОВ и че е необходимо определянето на по-високи МДГОВ, за да се избегнат пречките пред търговията при вноса на маслодайни семена.
(6)
В съответствие с член 8 от Регламент (ЕО) № 396/2005 посочените заявления бяха подложени на оценка от съответните държави членки и докладите за оценка бяха изпратени на Комисията.
(7)
Европейският орган за безопасност на храните (наричан по-нататък „Органът“) направи оценка на заявленията и на докладите за оценка, като обърна специално внимание на рисковете за потребителите, а където е целесъобразно - за животните, и се произнесе с мотивирани становища относно предложените МДГОВ (2). Той изпрати становищата си до Комисията и до държавите членки, като ги направи и обществено достъпни.
(8)
Органът стигна до заключението, че по отношение на използването на аминопиралид върху тревни пасища не е необходимо модифициране на съществуващите МДГОВ по отношение на продукти от мляко, яйца, домашни птици и свине. По отношение на използването на хлорантранилипрол върху маслодайни семена и на пенцикурон върху картофите той стигна до заключението, че предоставените данни не са достатъчни, за да се определят нови МДГОВ. По отношение на употребата на пропамокарб върху праз Органът не препоръчва да се приемат предложените МДГОВ, тъй като рискът за потребителите не може да бъде изключен. Освен това предвидената употреба чрез напръскване не е подкрепена с данни. Поради това съществуващите МДГОВ следва да останат непроменени.
(9)
По отношение на всички останали заявления Органът стигна до заключението, че всички изисквания във връзка с данните са изпълнени и че поисканите от заявителите изменения на МДГОВ са приемливи с оглед на безопасността на потребителите, което се основава на оценка на експозицията на потребителите от 27 конкретни европейски групи потребители. Той взе предвид най-актуалната информация относно токсикологичните свойства на веществата. Нито дългосрочната експозиция на посочените вещества посредством консумация на всички хранителни продукти, които биха могли да ги съдържат, нито краткосрочната експозиция, дължаща се на прекомерна консумация на съответните култури и продукти, не показаха, че има риск от превишаване на допустимата дневна доза (ДДД) или на острата референтна доза (ОРД).
(10)
По отношение на аминопиралид Органът предложи като алтернатива на измененията на МДГОВ, поискани от заявителя, да се приложат максималните допустими граници за храни от животински произход по Codex Alimentarius (CXL), тъй като те са определени въз основа на същите научни съображения. Въпросните CXL са безопасни за потребителите в Съюза и поради това следва да бъдат включени в Регламент (ЕО) № 396/2005 като МДГОВ.
(11)
Въз основа на мотивираните становища на Органа и като се вземат под внимание факторите, които са от значение за разглеждания въпрос, съответните изменения на МДГОВ отговарят на изискванията на член 14, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 396/2005.
(12)
Поради това Регламент (ЕО) № 396/2005 следва да бъде съответно изменен.
(13)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет по хранителната верига и здравето на животните,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Приложения II и III към Регламент (ЕО) № 396/2005 се изменят в съответствие с приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 16 януари 2014 година.
KOMISSION ASETUS (EU) N:o 36/2014,
annettu 16 päivänä tammikuuta 2014,
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteiden II ja III muuttamisesta siltä osin kuin on kyse aminopyralidin, klorantraniiliproolin, syflufenamidin, mepikvatin, metalaksyyli-M:n, propamokarbin, pyriofenonin ja kinoksifeenin jäämien enimmäismääristä tietyissä tuotteissa tai niiden pinnalla
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon torjunta-ainejäämien enimmäismääristä kasvi- ja eläinperäisissä elintarvikkeissa ja rehuissa tai niiden pinnalla sekä neuvoston direktiivin 91/414/ETY muuttamisesta 23 päivänä helmikuuta 2005 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 396/2005 (1) ja erityisesti sen 14 artiklan 1 kohdan a alakohdan
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Metalaksyyli-M:n ja kinoksifeenin jäämien enimmäismäärät vahvistettiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteessä II ja liitteessä III olevassa B osassa. Aminopyralidin, klorantraniiliproolin, syflufenamidin, mepikvatin, pensykuronin ja propamokarbin jäämien enimmäismäärät vahvistettiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteessä III olevassa A osassa. Pyriofenonille ei vahvistettu erityisiä jäämien enimmäismääriä asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteessä IV eikä aine sisälly mainittuun liitteeseen, joten siihen sovelletaan oletusarvoa 0,01 mg/kg.
(2)
Tehoainetta klorantraniiliprooli sisältävän kasvinsuojeluaineen käyttöä punajuuriin, porkkanoihin, mukulasellereihin, piparjuuriin, maa-artisokkiin, palsternakkoihin, juuripersiljoihin, kaurajuuriin, lanttuihin, nauriisiin ja muihin juureksiin ja juurimukuloihin (lukuun ottamatta sokerijuurikkaita ja retiisejä ja retikoita) koskevan hyväksymismenettelyn yhteydessä tehtiin asetuksen (EY) N:o 396/2005 6 artiklan 1 kohdan mukainen hakemus voimassa olevien jäämien enimmäismäärien muuttamiseksi.
(3)
Syflufenamidin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä siemenhedelmiin (lukuun ottamatta omenoita ja päärynöitä), avomaankurkkuihin sekä paksukuorisiin Cucurbitaceae-heimon vihanneksiin (lukuun ottamatta meloneita); mepikvatin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä kauraan ja vehnään ja esiintymisestä eläinperäisissä tuotteissa ottaen huomioon rehuissa olevat jäämät, jotka johtuvat mepikvatin käytöstä vehnään, rukiiseen ja ohraan; metalaksyyli-M:n osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä herukoihin; pensykuronin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä perunoihin; propamokarbin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä sinappikaaleihin ja purjoon; ja pyriofenonin osalta tällainen hakemus tehtiin sen käytöstä syötäviksi ja viinin valmistukseen tarkoitettuihin viinirypäleisiin, ohraan, kauraan, rukiiseen ja vehnään.
(4)
Asetuksen (EY) N:o 396/2005 6 artiklan 2 ja 4 kohdan mukaisesti tehtiin hakemus aminopyralidin esiintymisestä eläinperäisissä tuotteissa ottaen huomioon rehuissa olevat jäämät, jotka johtuvat aminopyralidin käytöstä nurmilaitumilla. Hakija väittää, että aminopyralidin sallittu käyttö nurmilaitumilla Yhdysvalloissa, Kanadassa, Boliviassa, Argentiinassa ja Brasiliassa johtaa siihen, että jäämämäärät ylittävät asetuksessa (EY) N:o 396/2005 vahvistetut sallitut enimmäismäärät, ja että jäämien enimmäismäärien on oltava korkeammat, jotta vältetään eläinperäisten tuotteiden tuontia koskevat kaupan esteet.
(5)
Klorantraniiliproolin osalta tällaiset hakemukset tehtiin sen käytöstä öljysiemeniin (lukuun ottamatta maapähkinöitä, soijapapuja ja puuvillansiemeniä) ja kinoksifeenin osalta sen käytöstä humaliin. Molemmissa tapauksissa hakijat väittävät, että kyseisten aineiden sallittu käyttö mainittuihin viljelykasveihin Yhdysvalloissa johtaa siihen, että jäämämäärät ylittävät asetuksessa (EY) N:o 396/2005 vahvistetut sallitut enimmäismäärät, ja että jäämien enimmäismäärien on oltava korkeammat, jotta vältetään öljysiementen tuontia koskevat kaupan esteet.
(6)
Asianomaiset jäsenvaltiot arvioivat nämä hakemukset asetuksen (EY) N:o 396/2005 8 artiklan mukaisesti, ja arviointiraportit toimitettiin komissiolle.
(7)
Euroopan elintarviketurvallisuusviranomainen, jäljempänä ’elintarviketurvallisuusviranomainen’, arvioi hakemukset ja arviointiraportit ja tarkasteli etenkin kuluttajille ja tarpeen mukaan eläimille aiheutuvia riskejä ja antoi perustellut lausunnot ehdotetuista jäämien enimmäismääristä (2). Se toimitti lausunnot komissiolle ja jäsenvaltioille sekä julkisti ne.
(8)
Elintarviketurvallisuusviranomainen totesi aminopyralidin käytöstä nurmilaitumille, että nykyisiä jäämien enimmäismääriä ei ole tarpeen muuttaa maidon, munien, siipikarjan ja sioista saatavien tuotteiden osalta. Siltä osin kuin on kyse klorantraniiliproolin käytöstä öljysiemeniin ja pensykuronin käytöstä perunoihin, elintarviketurvallisuusviranomainen totesi, etteivät toimitetut tiedot ole riittävät uuden jäämien enimmäismäärän vahvistamiseksi. Siltä osin kuin on kyse propamokarbin käytöstä purjoihin, elintarviketurvallisuusviranomainen ei suosittele ehdotettujen jäämien enimmäismäärien vahvistamista, sillä kuluttajille aiheutuvaa riskiä ei voida sulkea pois. Lisäksi aiotun pintakäsittelyn perusteeksi ei ole toimitettu riittäviä tietoja. Sen vuoksi nykyiset jäämien enimmäismäärät olisi jätettävä ennalleen.
(9)
Kaikkien muiden hakemusten osalta elintarviketurvallisuusviranomainen päätteli, että kaikki toimitettavia tietoja koskevat vaatimukset täyttyivät ja että hakijoiden pyytämät muutokset jäämien enimmäismääriin olivat kuluttajien turvallisuuden kannalta hyväksyttäviä 27 erityiselle kuluttajaryhmälle Euroopassa tehdyn kuluttajien altistumisen arvioinnin perusteella. Elintarviketurvallisuusviranomainen otti huomioon aineiden toksikologisia ominaisuuksia koskevat uusimmat tiedot. Näitä aineita mahdollisesti sisältävien elintarvikkeiden kulutuksesta johtuva elinikäinen altistuminen näille aineille taikka asianomaisten kasvien ja tuotteiden suuresta kulutuksesta johtuva lyhytaikainen altistuminen eivät kumpikaan osoittaneet, että hyväksyttävä päiväsaanti (ADI) tai akuutin altistumisen viiteannos (ARfD) olisivat vaarassa ylittyä.
(10)
Elintarviketurvallisuusviranomainen ehdotti, että eläinperäisiin elintarvikkeisiin sovellettaisiin aminopyralidin osalta Codex Alimentarius -komission vahvistamia enimmäismääriä (CXL-arvoja) sen sijaan, että muutettaisiin jäämien enimmäismääriä, kuten hakija pyytää, sillä CXL-arvot perustuvat samoihin tieteellisiin seikkoihin. Nämä CXL-enimmäismäärät ovat turvallisia kuluttajille unionissa, ja sen vuoksi ne olisi sisällytettävä asetukseen (EY) N:o 396/2005 jäämien enimmäismääränä.
(11)
Kun otetaan huomioon elintarviketurvallisuusviranomaisen perustellut lausunnot ja tarkasteltavana olevan asian kannalta merkitykselliset tekijät, asianmukaiset muutokset jäämien enimmäismääriin täyttävät asetuksen (EY) N:o 396/2005 14 artiklan 2 kohdan vaatimukset.
(12)
Sen vuoksi asetusta (EY) N:o 396/2005 olisi muutettava.
(13)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat elintarvikeketjua ja eläinten terveyttä käsittelevän pysyvän komitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutetaan asetuksen (EY) N:o 396/2005 liitteet II ja III tämän asetuksen liitteen mukaisesti.
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 16 päivänä tammikuuta 2014.