ДИРЕКТИВА НА СЪВЕТА 2014/112/ЕС
от 19 декември 2014 година
за прилагане на Европейското споразумение относно определени аспекти на организацията на работното време в сектора на вътрешния воден транспорт, сключено от Европейския съюз за речно корабоплаване (EBU), Европейската организация на речните превозвачи (ESO) и Европейската федерация на работниците от транспорта (ETF)
(текст от значение за ЕИП)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 155, параграф 2 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
В съответствие с член 155, параграф 2 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) работодателите и работниците, наричани по-долу „социалните партньори“, могат съвместно да поискат споразуменията, сключени от тях на равнище Съюз по въпроси, уредени в член 153 от ДФЕС, да бъдат приложени посредством решение на Съвета по предложение на Комисията.
(2)
С писмо от 10 декември 2007 г. Европейският съюз за речно корабоплаване (EBU), Европейската организация на речните превозвачи (ESO) и Европейската федерация на работниците от транспорта (ETF) са информирали Комисията за своето желание да започнат преговори в съответствие с член 155, параграф 1 от ДФЕС с цел сключване на споразумение на ниво Съюз.
(3)
На 15 февруари 2012 г. EBU, ESO и ETF са сключили Европейско споразумение за уреждане на определени аспекти на организацията на работното време в сектора на вътрешния воден транспорт („споразумението“).
(4)
В споразумението е включено съвместно искане то да бъде приложено от Комисията посредством решение на Съвета по предложение на Комисията в съответствие с член 155, параграф 2 от Договора.
(5)
Подходящият инструмент за изпълнение на споразумението е директива.
(6)
Комисията е информирала Европейския парламент за своето предложение.
(7)
Комисията изготви предложението за директива в съответствие със своето съобщение от 20 май 1998 г. за адаптиране и поощряване на социалния диалог на равнище Общност, отчитайки представителния статут на подписалите страни и законосъобразността на всеки параграф на споразумението.
(8)
За да се допринесе за съгласувана правна рамка по отношение на организацията на работното време, при изпълнението на тази директива следва да се вземе предвид съществуващото законодателство на Съюза, и по-специално, предвид съдържанието на споразумението, Директива 2003/88/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (1). Същата директива определя минимални изисквания за здравословни и безопасни условия на труд по отношение на организацията на работното време, включително това на работниците в сектора на вътрешния воден транспорт.
(9)
Държавите членки следва да могат да възложат на социалните партньори, по тяхно съвместно искане, изпълнението на настоящата директива, при условие че държавите членки предприемат всички необходими мерки, за да гарантират по всяко време постигането на резултатите, наложени от настоящата директива.
(10)
Настоящата директива и споразумението определят изисквания относно организацията на работното време на мобилните работници в сектора на вътрешния воден транспорт, които са по-специфични от тези в член 14 от Директива 2003/88/ЕО.
(11)
Настоящата директива следва да се прилага без да се засяга действието на законодателството на Съюза, което е по-специфично или което предоставя по-висока степен на защита на мобилните работници в сектора на вътрешния воден транспорт.
(12)
Настоящата директива не следва да бъде използвана като основание за намаляване на общата степен на защита на работниците в областите, обхванати от споразумението.
(13)
Настоящата директива и споразумението определят минимални стандарти; държавите членки и социалните партньори могат да запазват в сила или да въвеждат по-благоприятни разпоредби.
(14)
Настоящата директива спазва основните права и принципи, признати в Хартата на основните права на Европейския съюз, по-специално член 31 от нея.
(15)
Поради факта, че целите на настоящата директива, предназначена да защити здравето и безопасността на работниците в един преобладаващо трансграничен сектор, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите членки, а могат да бъдат по-добре постигнати на равнище Съюз, Съюзът може да приеме мерки, в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. Съгласно принципа на пропорционалност, уреден в посочения член, настоящата директива не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(16)
Прилагането на споразумението спомага за постигането на целите, заложени в член 151 от ДФЕС.
(17)
Съгласно установената практика на съда на Европейският съюз (2) фактът, че дадена дейност, посочена в директива, все още не съществува в държава членка, не може да освободи въпросната държава от задължението да приеме законови или подзаконови актове с цел да гарантира правилното транспониране на разпоредбите на директивата. Както принципът на правната сигурност, така и необходимостта да се гарантира цялостното изпълнение на директивите от правна, а не само от фактическа гледна точка, изискват всички държави членки да възпроизведат правилата на директивата в ясна, точна и прозрачна рамка, която предвижда задължителни правни разпоредби. Това задължение се прилага по отношение на държавите членки, за да се предвидят евентуални промени в положението във всяка от тях в даден момент и да се гарантира, че на всички юридически лица в Общността, в т.ч. в държавите членки, в които не съществува някоя от дейностите, посочени в директива, е дадена възможността да знаят ясно и точно какви са при всички обстоятелства техните права и задължения. Съгласно съдебната практика транспонирането на директива не е задължително единствено тогава, когато то е безпредметно по географски причини. В тези случаи държавите членки следва да уведомят Комисията за съответните причини.
(18)
В съответствие със Съвместната политическа декларация от 28 септември 2011 г. на държавите членки и на Комисията относно обяснителните документи (3) държавите членки се задължават, в обосновани случаи, да прилагат към съобщението за своите мерки за транспониране един или повече документи, обясняващи връзката между компонентите на дадена директива и съответните части от националните актове за транспониране. Законодателят смята, че предоставянето на тези документи е обосновано по отношение на настоящата директива,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Настоящата директива прилага Европейското споразумение за уреждане на определени аспекти на организацията на работното време в сектора на вътрешния воден транспорт, сключено на 15 февруари 2012 г. от Европейския съюз за речно корабоплаване (EBU), Европейската организация на речните превозвачи (ESO) и Европейската федерация на работниците от транспорта (ETF), изложено в приложението към него.
Член 2
1. Държавите членки могат да запазват в сила или да въвеждат по-благоприятни разпоредби от тези, определени с настоящата директива.
2. Изпълнението на настоящата директива не представлява при никакви обстоятелства достатъчно основание за намаляване на общата степен на защита на работниците в областите, уредени с настоящата директива. То не засяга правата на държавите членки и на социалните партньори да установяват, с оглед променящи се обстоятелства, законодателни, регулаторни или договорни разпоредби, различни от тези, които съществуват към момента на приемане на настоящата директива, при условие че са спазени минималните изисквания, предвидени в настоящата директива.
3. Прилагането и тълкуването на настоящата директива не засяга разпоредбите, обичаите или практиките на Съюза или на национално равнище, осигуряващи по-благоприятни условия за засегнатите работници.
Член 3
Държавите членки определят санкциите, приложими при нарушаване на националните разпоредби, постановени съгласно настоящата директива. Санкциите са ефективни, съразмерни и възпиращи.
Член 4
1. Държавите членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, до 31 декември 2016 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите членки.
2. Държавите членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 5
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 6
Адресати на настоящата директива са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2014 година.
NEUVOSTON DIREKTIIVI 2014/112/EU,
annettu 19 päivänä joulukuuta 2014,
tiettyjen työajan järjestämistä koskevien seikkojen sääntelystä sisävesiliikenteessä Euroopan sisävesiliikenneliiton (EBU), Euroopan laivurijärjestön (ESO) ja Euroopan kuljetustyöntekijöiden liiton (ETF) välillä tehdyn eurooppalaisen sopimuksen täytäntöönpanosta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 155 artiklan 2 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Työnantaja- ja työntekijäpuoli, jäljempänä ’työmarkkinaosapuolet’, voivat Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen, jäljempänä ’perussopimus’, 155 artiklan 2 kohdan mukaisesti pyytää yhteisesti, että niiden unionin tasolla perussopimuksen 153 artiklassa tarkoitettujen kysymysten osalta tekemät sopimukset pannaan täytäntöön neuvoston komission ehdotuksesta tekemällä päätöksellä.
(2)
Euroopan sisävesiliikenneliitto (EBU), Euroopan laivurijärjestö (ESO) ja Euroopan kuljetustyöntekijöiden liitto (ETF) ovat 10 päivänä joulukuuta 2007 päivätyllä kirjeellään ilmoittaneet komissiolle haluavansa aloittaa perussopimuksen 155 artiklan 1 kohdan mukaisesti neuvottelut tehdäkseen sopimuksen unionin tasolla.
(3)
EBU, ESO ja ETF ovat 15 päivänä helmikuuta 2012 tehneet eurooppalaisen sopimuksen tiettyjen työajan järjestämistä koskevien seikkojen sääntelystä sisävesiliikenteessä, jäljempänä ’sopimus’.
(4)
Sopimus sisältää yhteisen pyynnön siitä, että sopimus pantaisiin täytäntöön neuvoston komission ehdotuksesta tekemällä päätöksellä perussopimuksen 155 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
(5)
Asianmukainen väline sopimuksen täytäntöönpanoa varten on direktiivi.
(6)
Komissio on ilmoittanut ehdotuksestaan Euroopan parlamentille.
(7)
Komissio on laatinut direktiiviehdotuksensa yhteisön tason työmarkkinaosapuolten vuoropuhelun mukauttamisesta ja edistämisestä 20 päivänä toukokuuta 1998 antamansa tiedonannon mukaisesti sekä ottaen huomioon allekirjoittajaosapuolten edustavuuden ja sopimuksen kunkin lausekkeen lainmukaisuuden.
(8)
Työajan järjestämistä koskevan johdonmukaisen lainsäädäntökehyksen edistämiseksi tämän direktiivin täytäntöönpanossa olisi huomioitava voimassa oleva unionin lainsäädäntö ja sopimuksen sisällön huomioon ottaen erityisesti Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2003/88/EY (1). Mainitussa direktiivissä säädetään työajan järjestämistä koskevista terveyttä ja turvallisuutta koskevista vähimmäisvaatimuksista, sisävesiliikennealan työntekijöiden työajan järjestäminen mukaan luettuina.
(9)
Jäsenvaltioiden olisi voitava antaa direktiivin täytäntöönpano työmarkkinaosapuolten tehtäväksi näiden yhteisestä pyynnöstä sillä edellytyksellä, että jäsenvaltiot toteuttavat kaikki tarvittavat toimenpiteet taatakseen tässä direktiivissä säädettyjen tavoitteiden saavuttamisen.
(10)
Direktiivin 2003/88/EY 14 artiklan soveltamiseksi tässä direktiivissä ja siihen liitetyssä sopimuksessa vahvistetaan liikkuvassa työssä olevien työntekijöiden työajan järjestämistä sisävesiliikenteen alalla koskevat vaatimukset, jotka ovat yksilöidympiä kuin ne, joista on säädetty direktiivissä 2003/88/EY.
(11)
Tätä direktiiviä olisi sovellettava yksilöidymmän tai liikkuvassa työssä sisävesiliikennealalla oleville työntekijöille paremman suojelun tason takaavan unionin lainsäädännön soveltamista rajoittamatta.
(12)
Tätä direktiiviä ei saisi käyttää perusteena sopimuksessa tarkoitetuilla aloilla toimivien työntekijöiden yleisen suojelun tason alentamiselle.
(13)
Tässä direktiivissä ja siihen liitetyssä sopimuksessa vahvistetaan vähimmäisvaatimukset. Jäsenvaltioiden ja työmarkkinaosapuolien olisi saatava pitää voimassa tai ottaa käyttöön suotuisampia säännöksiä.
(14)
Tässä direktiivissä kunnioitetaan Euroopan unionin perusoikeuskirjassa ja erityisesti sen 31 artiklassa tunnustettuja perusoikeuksia ja periaatteita.
(15)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän direktiivin tavoitteita eli suojella tämän suurimmaksi osaksi rajojen yli toimivan alan työntekijöiden terveyttä ja turvallisuutta, vaan se voidaan saavuttaa paremmin unionin tasolla. Sen vuoksi unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä direktiivissä ei ylitetä sitä, mikä on tarpeen näiden tavoitteiden saavuttamiseksi.
(16)
Sopimuksen täytäntöönpanolla edistetään perussopimuksen 151 artiklan mukaisten tavoitteiden toteuttamista.
(17)
Euroopan unionin tuomioistuimen vakiintuneen oikeuskäytännön (2) mukaan se, että direktiivissä tarkoitettua toimintaa ei vielä ole jäsenvaltiossa, ei voi vapauttaa kyseistä jäsenvaltiota velvoitteestaan hyväksyä lakeja tai määräyksiä sen varmistamiseksi, että kaikki direktiivin säännökset on saatettu asianmukaisesti osaksi kansallista lainsäädäntöä. Sekä oikeusvarmuuden periaate että tarve varmistaa direktiivien täysimääräinen täytäntöönpano oikeudellisesti eikä vain tosiasiallisesti edellyttävät, että kaikki jäsenvaltiot toistavat asianomaisen direktiivin säännöt selkeän, täsmällisen ja avoimen kehyksen puitteissa, joka sisältää pakottavia oikeudellisia säännöksiä. Tämä velvoite koskee jäsenvaltioita niissä tiettynä hetkenä vallitsevan tilanteen muuttumisen ennakoimiseksi ja sen varmistamiseksi, että kaikki oikeussubjektit yhteisössä, myös niissä jäsenvaltioissa, joissa direktiivissä tarkoitettua toimintaa ei ole, voivat selkeästi ja tarkasti tietää oikeutensa ja velvoitteensa kaikissa olosuhteissa. Vain siinä tapauksessa, että direktiivin saattaminen osaksi kansallista lainsäädäntöä olisi maantieteellisistä syistä aiheetonta, se ei oikeuskäytännön mukaan ole pakollista. Näissä tapauksissa jäsenvaltioiden olisi ilmoitettava tästä komissiolle.
(18)
Jäsenvaltiot ovat selittävistä asiakirjoista 28 päivänä syyskuuta 2011 annetun jäsenvaltioiden ja komission yhteisen poliittisen lausuman (3) mukaisesti sitoutuneet perustelluissa tapauksissa liittämään ilmoitukseen toimenpiteistä, jotka koskevat direktiivin saattamista osaksi kansallista lainsäädäntöä, yhden tai useamman asiakirjan, joista käy ilmi direktiivin osien ja kansallisen lainsäädännön osaksi saattamiseen tarkoitettujen välineiden vastaavien osien suhde. Tämän direktiivin osalta lainsäätäjä pitää tällaisten asiakirjojen toimittamista perusteltuna,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 artikla
Tällä direktiivillä pannaan täytäntöön tiettyjen työajan järjestämistä koskevien seikkojen sääntelystä sisävesiliikenteessä Euroopan sisävesiliikenneliiton (EBU), Euroopan laivurijärjestön (ESO) ja Euroopan kuljetustyöntekijöiden liiton (ETF) välillä 15 päivänä helmikuuta 2012 tehty eurooppalainen sopimus, joka on liitteenä.
2 artikla
1. Jäsenvaltiot voivat pitää voimassa tai antaa säännöksiä, jotka ovat suotuisampia kuin tämän direktiivin säännökset.
2. Tämän direktiivin täytäntöönpano ei ole missään tapauksessa riittävä peruste työntekijöiden suojelun yleisen tason alentamiselle direktiivin soveltamisalalla. Se ei rajoita jäsenvaltioiden ja työmarkkinaosapuolten oikeutta antaa muuttuvien olosuhteiden perusteella lakeihin, asetuksiin tai sopimuksiin perustuvia säännöksiä tai määräyksiä, jotka ovat erilaisia kuin ne säännökset tai määräykset, jotka ovat voimassa tämän direktiivin antamishetkellä, edellyttäen että tässä direktiivissä säädettyjä vähimmäisvaatimuksia noudatetaan.
3. Tämän direktiivin soveltaminen ja tulkinta ei rajoita unionin tai jäsenvaltioiden sellaisten säännösten, toimintatapojen tai käytäntöjen soveltamista, joilla turvataan kyseessä oleville työntekijöille suotuisammat olosuhteet.
3 artikla
Jäsenvaltioiden on määritettävä, mitä seuraamuksia sovelletaan, jos tähän direktiiviin perustuvia kansallisia säännöksiä rikotaan. Seuraamusten on oltava tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia.
4 artikla
1. Jäsenvaltioiden on saatettava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset voimaan viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2016. Niiden on ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä on viitattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään.
2. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä tarkoitetuista kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
5 artikla
Tämä direktiivi tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
6 artikla
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 19 päivänä joulukuuta 2014.