РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1071/2013 НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА
от 24 септември 2013 година
относно баланса на сектор „Парично-финансови институции“ (преработен текст)
(ЕЦБ/2013/33)
УПРАВИТЕЛНИЯТ СЪВЕТ НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА,
като взе предвид Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка, и по-специално член 5 от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2533/98 на Съвета от 23 ноември 1998 г. относно събирането на статистическа информация от Европейската централна банка (1), и по-специално член 5, параграф 1 и член 6, параграф 4 от него,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 2531/98 на Съвета от 23 ноември 1998 г. относно прилагането на минимални резерви от страна на Европейската централна банка (2), и по-специално член 6, параграф 4 от него,
като взе предвид становището на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 25/2009 на Европейската централна банка от 19 декември 2008 г. относно баланса на сектор „Парично-финансови институции“ (ЕЦБ/2008/32) (3) е изменян съществено. Тъй като предстоят още изменения, по-специално с оглед на Регламент (ЕС) № 549/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 21 май 2013 г. относно Европейската система от национални и регионални сметки в Европейския съюз (4), той следва да бъде преработен от съображения за яснота.
(2)
С оглед на изпълнението на своите задачи Европейската система на централните банки (ЕСЦБ) изисква да се изготвя консолидиран баланс на сектор „Парично-финансови институции“ (ПФИ). Главната цел на тази информация е да предостави на Европейската централна банка (ЕЦБ) пълна статистическа картина на паричната динамика в държавите членки, чиято парична единица е еврото (наричани по-долу „държави членки от еврозоната“), които се разглеждат като една икономическа територия. Тази статистика обхваща агрегираните финансови активи и пасиви по отношение на салдата и транзакциите на базата на пълен и хомогенен сектор „ПФИ“ и съвкупност от отчетни единици и се изготвя редовно. Необходими са също достатъчно подробни статистически данни, за да се осигури трайна аналитична полза от паричните агрегати и техните кореспондиращи позиции в еврозоната.
(3)
В съответствие с Договора за функционирането на Европейския съюз и съгласно условията, установени в Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка (наричан по-долу „Уставът на ЕСЦБ“), от ЕЦБ се изисква да приема регламенти, доколкото това е необходимо за изпълнение на задачите на ЕСЦБ, определени в Устава на ЕСЦБ, а в някои случаи, установени в разпоредбите, приети от Съвета съгласно член 129, параграф 4 от Договора.
(4)
Член 5.1 от Устава на ЕСЦБ изисква ЕЦБ, подпомагана от националните централни банки (НЦБ), да събира необходимата статистическа информация от компетентните национални власти или пряко от стопанските субекти с цел осъществяването на задачите на ЕСЦБ. Член 5.2 от Устава на ЕСЦБ предвижда, че националните централни банки осъществяват, доколкото това е възможно, задачите, описани в член 5.1.
(5)
Член 3 от Регламент (ЕО) № 2533/98 изисква ЕЦБ да определи действителната съвкупност от отчетни единици в рамките на общата съвкупност от отчетни единици и ѝ дава право частично или изцяло да освободи конкретни категории отчетни единици от изпълнение на изискванията ѝ за статистическа отчетност. Член 6, параграф 4 предвижда, че ЕЦБ може да приема регламенти, определящи условията, съгласно които може да бъде упражнявано правото да се проверява или да се извършва принудително събиране на статистическа информация.
(6)
Член 4 от Регламент (ЕО) № 2533/98 изисква от държавите членки сами да се организират в областта на статистиката и изцяло да си сътрудничат с ЕСЦБ, за да гарантират изпълнението на задълженията, произтичащи от член 5 от Устава на ЕСЦБ.
(7)
Би било уместно, ако НЦБ събират от действителната съвкупност от отчетни единици необходимата статистическа информация за изпълнение изискванията на ЕЦБ за статистическа отчетност като част от по-широкообхватна рамка за статистическа отчетност, която НЦБ установяват съгласно своите отговорности в съответствие с правото на Съюза или националното право, или установената практика и която обслужва други статистически цели, при условие че изпълнението на изискванията за статистическа отчетност на ЕЦБ не е застрашено. Това може също да намали разходите по отчитането. За да се насърчи прозрачността, е подходящо в тези случаи да се информират отчетните единици, че данните се събират за изпълнението на други статистически цели. В специални случаи ЕЦБ може да разчита на статистическа информация, събирана за такива други цели, за изпълнение на изискванията ѝ.
(8)
Статистическите изисквания са най-подробни, когато контрагентите са част от сектора на държателите на парични средства. Подробни данни се изискват относно: а) задължения по депозити по подсектор и матуритет, класифицирани допълнително по валута, за да се позволи по-задълбочен анализ на развитието на компонентите на чуждестранната валута, включени в паричен агрегат М3, и да се улесни изследването, отнасящо се до степента на заменяемост между чуждестранна валута и деноминираните в евро компоненти на паричен агрегат М3; б) кредити по подсектор, матуритет, цел на използване, актуализация на лихвения процент и валута, тъй като тази информация се счита за съществена за целите на паричния анализ; в) позиции спрямо други ПФИ, доколкото това е необходимо, за да позволи нетирането на салдата между ПФИ или да се изчисли резервната база; г) позиции спрямо резиденти извън еврозоната („Останал свят“) за „депозити с договорен матуритет над две години“, „депозити, договорени за ползване след предизвестие над две години“ и „репо-сделки“, за да се изчисли резервната база, подчиняваща се на условията на положително резервно съотношение; д) позиции спрямо „Останал свят“ за общите задължения по депозити, за да се съберат данни за външните контрагенти; e) задължения по депозити и кредити спрямо „Останал свят“ с оригинален матуритет под и над една година за целите на платежния баланс и на финансовите сметки.
(9)
За целите на събирането на статистическа информация относно портфейлите от ценни книжа на ПФИ съгласно Регламент (ЕС) № 1011/2012 на Европейската централна банка от 17 октомври 2012 г. относно статистически данни за държани ценни книжа (ЕЦБ/2012/24) (5), НЦБ отчитат на тримесечие на база ценна книга по ценна книга. НЦБ могат да комбинират изискванията за отчетност съгласно настоящия регламент и Регламент (ЕС) № 1011/2012 (ЕЦБ/2012/24) в случаите, когато това може да намали разходите по отчитането на кредитните институции. НЦБ могат да позволяват на фондовете на паричния пазар (ФПП) да се отчитат в съответствие с Регламент (ЕС) № 1073/2013 на Европейската централна банка от 18 октомври 2013 г. относно статистиката на активите и пасивите на инвестиционните фондове (ЕЦБ/2013/38) (6), така че да облекчат натовареността на управителите на фондове.
(10)
Финансовите транзакции се изчисляват от ЕЦБ като разликата между салдата на отчетните дати в края на месеца, от които се изваждат промените, възникващи от въздействия, които не са резултат от транзакциите. Изискването, отнасящо се до отчетните единици, не обхваща промените в обменните курсове, които се изчисляват от ЕЦБ или от НЦБ, след консултация с ЕЦБ, от данните за салдата валута по валута, предоставени от отчетните единици, или корекциите от прекласификации, събрани от самите НЦБ, чрез използване на различни източници на информация, които са вече на разположение.
(11)
Член 5 от Регламент (ЕО) № 2531/98 оправомощава ЕЦБ да приема регламенти или решения за освобождаване на институции от изискванията за минимални резерви, за определяне на условията за изключване или приспадане на задълженията, дължими на някоя друга институция от резервната база, и за създаване на различни резервни съотношения за определени категории задължения. Съгласно член 6 от Регламент (ЕО) № 2531/98 ЕЦБ има правото да събира от институциите информацията, необходима за прилагането на изискванията за минимални резерви, и да проверява точността и качеството на информацията, която институциите предоставят, за да докажат спазването на изискванията за минимални резерви. За да се намалят общите разходи по отчитането, е желателно статистическата информация, отнасяща се до месечния баланс, да се използва и за редовното изчисляване на резервната база на кредитните институции, подлежащи на системата на минимални резерви на ЕЦБ, в съответствие с Регламент (ЕО) № 1745/2003 на Европейската централна банка от 12 септември 2003 г. за прилагане на изискването за минимални резерви (ЕЦБ/2003/9) (7).
(12)
Определянето на конкретни процедури, които следва да се прилагат в случаите на сливания, отнасящи се до кредитни институции, е необходимо, за да се уточнят задълженията на тези институции по отношение на задължителните резерви.
(13)
ЕЦБ изисква информация относно дейностите на ПФИ по секюритизация, за да тълкува развитието на кредитите и заемите в еврозоната. Тази информация също така допълва данните, отчетени съгласно Регламент (ЕС) № 1075/2013 на Европейската централна банка от 18 октомври 2013 г. относно статистиката на активите и пасивите на дружествата със специална инвестиционна цел, занимаващи се със секюритизационни транзакции (ЕЦБ/2013/40) (8).
(14)
Въпреки че се признава, че регламентите, приети от ЕЦБ съгласно член 34.1 от Устава на ЕСЦБ, не дават никакви права и не налагат никакви задължения на държавите членки, чиято парична единица не е еврото (наричани по-долу „държави членки извън еврозоната“), член 5 от Устава на ЕСЦБ се прилага както към държавите членки от еврозоната, така и към държавите членки извън еврозоната. Съображение 17 от Регламент (ЕО) № 2533/98 припомня, че член 5 от Устава на ЕСЦБ, заедно с член 4, параграф 3 от Договора за Европейския съюз, предполага задължение за организиране и прилагане на национално равнище на всички мерки, които държавите членки извън еврозоната считат за уместни при събирането на статистическата информация, необходима за изпълнение на изискванията на ЕЦБ за статистическо отчитане, както и своевременната им подготовка в областта на статистиката, за да станат държави членки от еврозоната.
(15)
Следва да се прилагат стандартите за защита и използване на поверителна статистическа информация, както са установени в член 8 от Регламент (ЕО) № 2533/98.
(16)
Член 7, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 2533/98 предвижда, че ЕЦБ има правомощието да налага санкции на отчетните единици, които не спазват изискванията за статистическа отчетност, посочени в регламенти или решения на ЕЦБ,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Определения
За целите на настоящия регламент:
а)
„парично-финансова институция“ (ПФИ) означава резидентно предприятие, което принадлежи към някой от следните сектори:
1.
„Централни банки“; и
2.
„Други ПФИ“, които включват
а)
„Депозитни институции“:
i)
кредитни институции съгласно определението в член 4, параграф 1, точка 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници (9), и
ii)
депозитни институции, различни от кредитни институции, които са:
-
други финансови институции, които са основно ангажирани с финансово посредничество и чиято дейност е да получават депозити и/или близки заместители на депозити от институционални единици, а не само от ПФИ (степента на заменяемост между инструментите, емитирани от други ПФИ, и депозитите, вложени в кредитни институции, определя тяхната класификация като ПФИ); и за собствена сметка, поне от икономическа гледна точка, предоставят кредити и/или инвестират в ценни книжа; или
-
институции за електронни пари, които са основно ангажирани с финансово посредничество под формата на издаване на електронни пари; или
б)
фондове на паричния пазар (ФПП) съгласно член 2;
б)
„отчетна единица“ и „резидент“ имат същите значения съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕО) № 2533/98;
в)
„съответна НЦБ“ е НЦБ на държавата членка от еврозоната, в която ПФИ е резидент;
г)
„дружество със специална инвестиционна цел“ (ДСИЦ) има същото значение съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕС) № 1075/2013 (ЕЦБ/2013/40);
д)
„секюритизация“ означава транзакция, която е: а) традиционна секюритизация съгласно определението в член 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013; и/или б) секюритизация съгласно определението в член 1 от Регламент (ЕС) № 1075/2013 (ЕЦБ/2013/40), която включва разпореждане с кредитите, които са секюритизирани по отношение на ДСИЦ;
е)
„институция за електронни пари“ и „електронни пари“ имат същото значение съгласно определенията в член 2, параграфи 1 и 2 от Директива 2009/110/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (10);
ж)
„намаление на стойността“ означава пряко намаляване на балансовата стойност на кредит по баланса в резултат на влошаване на качеството му;
з)
„отписване на стойността“ означава намаление на пълната балансова стойност на кредит, водещо до премахването му от баланса;
и)
„предоставящо услуги лице“ означава ПФИ, която управлява базови кредити по секюритизацията или кредити, които иначе са били прехвърлени по отношение на събирането на главницата и лихвата от длъжници;
й)
„разпореждане с кредит“ означава икономическо прехвърляне на кредит или на съвкупност от кредити от отчетната единица на приобретател, постигнато чрез прехвърляне на собственост или чрез синдикиране;
к)
„придобиване на кредит“ означава икономическо прехвърляне на кредит или на съвкупност от кредити от прехвърлител на отчетната единица, постигнато чрез прехвърляне на собственост или чрез синдикиране;
л)
„вътрешногрупови позиции“ означава позиции между депозитни институции от еврозоната, които принадлежат към същата група, състояща се от дружество майка и от всичките му пряко или непряко контролирани членове на групата резиденти в еврозоната;
м)
институция от „опашката“ означава малка ПФИ, на която е била предоставена дерогация съгласно член 9, параграф 1;
н)
„отписване“ означава премахване на кредит или на част от кредит от салдата, отчетени в съответствие с части 2 и 3 от приложение I, включително неговото премахване поради прилагането на дерогацията, посочена в член 9, параграф 4.
Член 2
Идентифициране на ФПП
Като ФПП се третират предприятията за колективно инвестиране, които отговарят на всички посочени по-долу критерии, при което:
а)
преследват инвестиционната цел да поддържат главница на фонд и да осигуряват възвръщаемост, съизмерима с лихвените проценти на инструментите на паричния пазар;
б)
инвестират в инструменти на паричния пазар, които отговарят на критериите за инструменти на паричния пазар, определени в Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (11) или в депозити в кредитни институции, или като алтернатива, гарантират, че ликвидността и стойността на портфейла, в който инвестират, са оценени на еквивалентна основа;
в)
гарантират, че инструментите на паричния пазар, в които инвестират, са с високо качество съгласно определеното от управляващото дружество. Качеството на инструмент на паричния пазар се определя, inter alia, въз основа на следните фактори:
i)
кредитното качество на инструмента на паричния пазар;
ii)
естеството на категориите активи, представени от инструмента на паричния пазар;
iii)
за структурирани финансови инструменти, оперативния риск и риска, свързан с контрагента, присъщи на структурираната финансова транзакция;
iv)
ликвидния профил;
г)
гарантират, че техният портфейл има среднопретеглен матуритет не повече от шест месеца и среднопретеглен срок на живот не повече от дванадесет месеца (в съответствие с приложение I, част 1, раздел 2);
д)
представят ежедневно нетна стойност на активите и изчисление на цената на техните акции/дялови единици, както и ежедневно записване и обратно изкупуване на акции/дялови единици;
е)
ограничават инвестициите в ценни книжа до такива с остатъчен матуритет до датата на обратно изкупуване, по-малък от или равен на две години, при условие че оставащият срок до датата на следваща актуализация на лихвения процент е по-малък от или равен на 397 дни, при което ценните книжа с плаващ лихвен процент следва да се актуализират спрямо лихвен процент или индекс на паричния пазар;
ж)
ограничават инвестициите в други предприятия за колективно инвестиране до такива, отговарящи на определението на ФПП;
з)
не поемат преки или непреки капиталови или стокови експозиции, включително чрез деривати, и използват деривати само в съответствие със стратегията на фонда за инвестиране на паричния пазар. Деривати, които водят до валутна експозиция, могат да бъдат използвани само с цел хеджиране. Инвестиции в ценни книжа, които не са в основна валута, са разрешени, при условие че валутната експозиция е изцяло хеджирана;
и)
имат постоянна или променлива нетна стойност на активите.
Член 3
Действителна съвкупност от отчетни единици
1. Действителната съвкупност от отчетни единици се състои от ПФИ, резиденти на територията на държавите членки от еврозоната (в съответствие с част 1 от приложение II).
2. ПФИ, включени в действителната съвкупност от отчетни единици, подлежат на пълни изисквания за статистическа отчетност, освен ако не се прилага дерогация, предоставена съгласно член 9.
3. Лицата, които отговарят на определението за ПФИ, попадат в обхвата на настоящия регламент, дори и ако са изключени от обхвата на Регламент (ЕС) № 575/2013.
4. За целите на събирането на статистическа информация относно постоянното пребиваване на притежателите на акции/дялови единици във ФПП, както е посочено в приложение I, част 2, раздел 5.7, действителната съвкупност от отчетни единици се състои също от други финансови посредници, с изключение на застрахователни (осигурителни) дружества и пенсионни фондове (ДФП), съобразно дерогациите по член 9, параграф 2, буква в). За целите на настоящия регламент НЦБ могат да съставят и поддържат списък с ДФП, които са част от действителната съвкупност от отчетни единици, в съответствие с принципите, изложени в приложение I, част 2, раздел 5.7.
Член 4
Списък на ПФИ за статистически цели
1. Изпълнителният съвет съставя и поддържа списък на ПФИ за статистически цели, като взема предвид изискванията по отношение на честотата и сроковете, които произтичат от използването на списъка в контекста на системата на минималните резерви на ЕЦБ. Списъкът на ПФИ за статистически цели съдържа графа, в която се вписва дали спрямо институциите се прилага или не системата за минимални резерви на ЕЦБ. Списъкът на ПФИ е постоянно актуализиран, точен и доколкото е възможно, хомогенен и достатъчно стабилен за статистически цели.
2. Достъпът до списъка на ПФИ за статистически цели и до неговите актуализации се предоставя от НЦБ и ЕЦБ на отчетните единици по подходящ начин, включително чрез електронни средства, чрез интернет или по искане на отчетните единици, на хартиен носител.
3. Списъкът на ПФИ за статистически цели е само за сведение. Ако обаче последният достъпен вариант на списъка е неточен, ЕЦБ не налага санкции на лицето, което не е изпълнило надлежно изискванията за статистическа отчетност, доколкото то е разчитало добросъвестно на неточния списък.
Член 5
Изисквания за статистическа отчетност
1. Действителната съвкупност от отчетни единици отчита пред НЦБ на държавата членка, в която ПФИ е резидент: а) месечните салда, свързани с баланса в края на месеца, и б) месечните агрегирани корекции от преоценки. Агрегираните корекции от преоценки се отчитат по отношение на отписвания и намалявания на стойността на кредитите, съответстващи на кредитите, и обхващащи ценовите преоценки на ценни книжа. Допълнителни данни за дадени показатели в баланса се отчитат на тримесечие или ежегодно. НЦБ могат да събират тримесечните данни ежемесечно, ако това улеснява процеса на изготвянето на данни. Изискуемата статистическа информация е уточнена в приложение I.
2. НЦБ могат да събират изискуемата статистическа информация относно ценните книжа, които са емитирани и държани от ПФИ, на база ценна книга по ценна книга, доколкото данните, посочени в параграф 1, могат да се изведат в съответствие с минималните статистически стандарти, посочени в приложение IV.
3. ПФИ отчитат в съответствие с минималните изисквания, посочени в приложение I, част 4, таблица 1А, месечни корекции от преоценки по отношение на пълния набор от изискуеми от ЕЦБ данни. НЦБ могат да събират допълнителни данни, които не са обхванати от минималните изисквания. Тези допълнителни данни могат да се отнасят до разбивките, отбелязани в таблица 1А, които са различни от „минималните изисквания“.
4. ЕЦБ може да изисква обяснителна информация за корекциите в „прекласификациите и другите корекции“, събрани от НЦБ.
5. ЕЦБ може да налага санкции на отчетните единици, които не спазват изискванията за статистическа отчетност, посочени в настоящия регламент, в съответствие с Решение ЕЦБ/2010/10 от 19 август 2010 г. относно неизпълнението на изискванията за статистическа отчетност (12).
Член 6
Допълнителни изисквания за статистическа отчетност за секюритизация на кредити и други прехвърляния на кредити
ПФИ отчитат следното:
а)
нетния поток на секюритизации на кредити и други прехвърляния на кредити, извършени през отчетния период, в съответствие с част 5, раздел 2 от приложение I;
б)
салдата в края на периода и финансовите транзакции, с изключение на разпорежданията с кредити и придобиванията на кредити през съответния период по отношение на секюритизирани и отписани кредити, за които ПФИ действа като предоставящо услуги лице в съответствие с част 5, раздел 3 от приложение I. НЦБ могат да разширят обхвата на тези изисквания за отчетност спрямо всички отписани кредити, обслужвани от ПФИ, които са били секюритизирани или прехвърлени по друг начин;
в)
салдата в края на тримесечието по отношение на всички кредити, за които ПФИ действа като предоставящо услуги по секюритизация лице, в съответствие с част 5, раздел 4 от приложение I;
г)
при прилагането на международен счетоводен стандарт 39 (МСС 39), международен стандарт за финансовo отчитане 9 (МСФО 9) или други подобни национални счетоводни правила, салдата в края на периода по отношение на кредити, с които е извършено разпореждане чрез секюритизация, които не са отписани от баланса, в съответствие с част 5, раздел 5 от приложение I.
Член 7
Срокове
1. НЦБ решават кога и с каква периодичност да получават данните от отчетните единици, за да спазват посочените по-долу срокове, вземайки предвид, където е уместно, изискванията за сроковете на системата за минимални резерви на ЕЦБ, като съответно се задължават да информират отчетните единици.
2. Месечната статистика се предава от НЦБ на ЕЦБ до края на работния ден на 15-ия работен ден, следващ края на месеца, за който се отнасят данните.
3. Тримесечната статистика се предава от НЦБ на ЕЦБ до края на работния ден на 28-ия работен ден, следващ края на тримесечието, за който се отнасят данните.
Член 8
Счетоводни правила за целите на статистическата отчетност
1. Освен ако в настоящия регламент е предвидено друго, счетоводните правила, които ПФИ прилагат за целите на отчитането съгласно настоящия регламент, са предвидените при въвеждането в националното законодателство на Директива 86/635/ЕИО на Съвета от 8 декември 1986 г. относно годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети на банки и други финансови институции (13), както и в други приложими международни стандарти.
2. Задълженията по депозити и кредитите се отчитат по техните номинални салда в края на месеца. Отписвания и намалявания на стойността, определени от съответните счетоводни практики, се изключват от тази сума. Задълженията по депозити и кредитите не се нетират спрямо всички други активи или пасиви.
3. Без да се засягат счетоводните практики и договореностите за нетиране, използвани най-често в държавите членки от еврозоната, всички финансови активи и пасиви се отчитат за статистически цели на брутна база.
4. НЦБ могат да позволят отчитането на провизираните кредити без провизиите и отчитането на закупените кредити по цената, договорена по времето на тяхното придобиване, при условие че такива практики на отчитане се прилагат от всички резидентни отчетни единици.
Член 9
Дерогации
1. Дерогации могат да се предоставят на малки ПФИ, както следва:
а)
НЦБ могат да предоставят дерогации на малки ПФИ, при условие че техният общ дял в националния баланс на ПФИ по отношение на салдата не надхвърля 5 %;
б)
по отношение на кредитните институции дерогациите, посочени в буква а), имат за последица намаляване на изискванията за статистическа отчетност на кредитните институции, по отношение на които се прилагат тези дерогации, без да се засягат изискванията за изчисляване на минимални резерви, както са посочени в приложение III;
в)
по отношение на малки ПФИ, когато се прилага дерогацията, посочена в буква а), НЦБ продължават като минимум да събират данни, свързани с общия баланс, поне с годишна честота, така че да може да се извършва наблюдение върху общия дял в националния баланс на ПФИ на институциите от „опашката“;
г)
без да се засяга буква а), НЦБ могат да предоставят дерогации на кредитни институции, които не се ползват от режима, установен в букви а) и б), с цел намаляване на техните изисквания за отчетност до изискванията, установени в част 6 от приложение I, при условие че техният общ дял в националния баланс на ПФИ по отношение на салдата не надхвърля нито 10 % от националния баланс на ПФИ, нито 1 % от баланса на ПФИ от еврозоната;
д)
НЦБ проверяват своевременно изпълнението на условията, посочени в букви а) и г), за да предоставят или оттеглят, ако е необходимо, дадена дерогация с действие от началото на всяка година;
е)
малките ПФИ могат да изберат да не се ползват от дерогациите и вместо това да изпълняват пълните изисквания за отчетност.
2. Дерогации могат да се предоставят на ФПП от НЦБ, както следва:
а)
НЦБ могат да предоставят дерогации на ФПП от изискванията за статистическа отчетност, предвидени в член 5, параграф 1, при условие че вместо това ФПП отчитат балансовите данни в съответствие с член 5 от Регламент (ЕС) № 1073/2013 (ЕЦБ/2013/38), при спазване на следните изисквания:
i)
ФПП отчитат тези данни на месечна база в съответствие с „комбинирания подход“, предвиден в приложение I към Регламент (ЕС) № 1073/2013 (ЕЦБ/2013/38), и в съответствие с изискванията за спазване на сроковете, предвидени в член 9 от него; и
ii)
ФПП отчитат месечните салда в края на месеца по акции/дялови единици във ФПП в съответствие с изискванията за спазване на сроковете, предвидени в член 7, параграф 2;
б)
НЦБ могат да предоставят дерогации на ФПП и от следните изисквания за статистическа отчетност:
i)
да предоставят общите позиции за: 1) депозити на централни банки и депозитни институции и кредити, отпуснати на такива; 2) депозити на всичките сектори на контрагентите, с изключение на сектора на нефинансовите предприятия, и кредити, отпуснати на такива, с разбивка по първоначален матуритет; и 3) вътрешни за еврозоната трансгранични депозити и кредити с разбивка по държава и по сектор;
ii)
да предоставят общата натрупана лихва за кредити и депозити;
iii)
да предоставят позиции за активите и пасивите спрямо секторите на застрахователните (осигурителните) дружества и пенсионните фондове поотделно;
iv)
да предоставят информация за вътрешногруповите позиции, кредити и депозити;
в)
НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на изисквания за статистическа отчетност относно постоянното пребиваване на притежателите на акции/дялови единици във ФПП:
i)
ако акции/дялови единици във ФПП се емитират за първи път или ако развитието на пазара налага промяна във възможността или комбинацията от възможности за отчитане, съгласно определението в приложение I, част 2, раздел 5.7, буква б), НЦБ могат да предоставят дерогации за срок от една година по отношение на изискванията за статистическа отчетност, предвидени в приложение I, част 2, раздел 5.7; или
ii)
ако изискуемата статистическа информация относно постоянното пребиваване на притежателите на акции/дялови единици във ФПП е събрана от други налични източници в съответствие с приложение I, част 2, раздел 5.7. НЦБ проверяват своевременно изпълнението на това условие, за да предоставят или оттеглят, ако е необходимо, съгласувано с ЕЦБ, дадена дерогация с действие от началото на всяка година.
3. Дерогации могат да се предоставят по отношение на отчитането на корекции от преоценки за ФПП, както следва:
а)
без да се засяга параграф 1, НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на отчитането на корекции от преоценки за ФПП, премахвайки всяко изискване към ФПП да отчитат корекциите от преоценки;
б)
НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на честотата и сроковете за отчитане на ценовите преоценки на ценни книжа и да изискват тези данни на тримесечна база и в същите срокове, както за данните за салдата, отчитани на тримесечна база, при спазването на следните изисквания:
i)
отчетните единици, използващи различни методи за оценка, предоставят на НЦБ съответната информация за практиките за оценка, включително количествени индикации за процента на държаните от тях такива инструменти; и
ii)
когато е извършена значителна ценова преоценка, НЦБ имат правото да изискат от отчетните единици да предоставят допълнителна информация, свързана с месеца, в който тя е извършена;
в)
НЦБ могат да предоставят дерогации по отношение на отчитането на ценовите преоценки на ценни книжа, включително предоставяне на пълно освобождаване от такова отчитане, на кредитни институции, които отчитат месечните салда на ценни книжа на база ценна книга по ценна книга, при спазването на следните изисквания:
i)
отчетената информация включва, за всяка ценна книга, нейната отчетна стойност по баланса; и
ii)
за ценни книжа без публично достъпни идентификационни кодове отчетената информация включва информация относно категорията на инструмента, матуритета и емитента, която е достатъчна поне за получаване на разбивките, определени като „минимални изисквания“ в част 5 от приложение I.
4. Дерогации могат да се предоставят на ПФИ по отношение на статистическото отчитане на кредити, с които е извършено разпореждане чрез секюритизация.
На ПФИ, прилагащи международен счетоводен стандарт 39 (МСС 39), международен стандарт за финансовo отчитане 9 (МСФО 9) или други подобни национални счетоводни правила, може да бъде разрешено от тяхната НЦБ да изключат от салдата, изискуеми съгласно части 2 и 3 от приложение I, кредитите, с които е извършено разпореждане чрез секюритизация в съответствие с националните практики, при условие че тези практики се прилагат от всички резидентни ПФИ.
5. НЦБ могат да предоставят на ПФИ дерогации по отношение на отчитането на определени тримесечни салда, отнасящи се до държави членки извън еврозоната.
Ако данните, събрани на по-високо ниво на агрегиране, показват, че позициите спрямо контрагенти, резиденти в някоя държава членка извън еврозоната, или позициите спрямо валутата на държава членка извън еврозоната, не са от съществено значение, НЦБ може да реши да не изисква отчитане по отношение на такава държава членка. НЦБ уведомява своите отчетни единици за всяко такова решение.
Член 10
Минимални стандарти и национални правила за отчитане
1. Отчетните единици спазват изискванията за статистическа отчетност, приложими спрямо тях в съответствие с минималните стандарти за предаване, точност, съответствие с понятия и ревизии, посочени в приложение IV.
2. НЦБ определят и прилагат, в съответствие с националните изисквания, правилата за отчитане, които да бъдат спазвани от действителната съвкупност от отчетни единици. НЦБ гарантират, че тези правила за отчитане осигуряват изискуемата статистическа информация и позволяват да бъде извършена точна проверка за изпълнение на минималните стандарти за предаване, точност, съответствие с понятия и ревизии, посочени в приложение IV.
Член 11
Сливания, разделяния и преобразувания
В случай на сливане, разделяне или друго преобразуване, което може да окаже влияние върху изпълнението на статистическите задължения на действителната отчетна единица, тя информира съответната НЦБ веднага след като намерението да осъществи подобна операция стане публично известно и в разумен срок преди операцията да бъде осъществена, за процедурите, които са запланувани в изпълнение на предвидените в настоящия регламент изисквания за статистическа отчетност.
Член 12
Използване на отчетената статистическа информация за целите на минималните резерви
1. Статистическата информация, отчетена от кредитните институции в съответствие с настоящия регламент, се използва от всяка кредитна институция за изчисляване на резервната ѝ база в съответствие с Регламент (ЕО) № 1745/2003 (ЕЦБ/2003/9). По-конкретно всяка кредитна институция използва тази информация за проверка на изпълнението на изискванията за нейните задължителни резерви през периода на поддържане.
2. Данните относно резервната база за институциите от „опашката“ за три периода на поддържане на резервите се основават на данните от края на тримесечния период, събрани от НЦБ в рамките на 28 работни дни след края на тримесечието, за което се отнасят.
3. Специалните правила по прилагането на системата за минимални резерви на ЕЦБ, предвидени в приложение III, имат предимство пред разпоредбите на Регламент (ЕО) № 1745/2003 (ЕЦБ/2003/9) в случай на колизия.
4. За да се улесни управлението на ликвидността на ЕЦБ и на кредитните институции, задължителните резерви се потвърждават най-късно на първия ден от периода на поддържане; по изключение обаче може да възникне необходимост кредитните институции да отчетат ревизии по отношение на резервната база или задължителните резерви, които са били потвърдени. Процедурите за потвърждаване или признаване на задължителните резерви не засягат задължението на отчетните единици да отчитат винаги вярна статистическа информация и да ревизират във възможно най-кратки срокове невярната статистическа информация, която вече са отчели.
Член 13
Проверка и принудително събиране
НЦБ упражняват правото да проверяват или да събират принудително информацията, която отчетните единици трябва да предоставят съгласно настоящия регламент, без да се засяга правото на ЕЦБ тя самата да упражнява тези права. По-специално, НЦБ упражняват това право, когато дадена институция, включена в действителната съвкупност от отчетни единици, не покрива минималните стандарти за предаване, точност, съответствие с понятия и ревизии, посочени в приложение IV.
Член 14
Първо отчитане
1. Първото отчитане съгласно настоящия регламент започва с данни за декември 2014 година.
2. Първото отчитане съгласно настоящия регламент по отношение на клетките в приложение I, част 3, таблица 3, съответстващи на държавите членки от еврозоната, започва с данните за първото тримесечие след датата на приемане на еврото от тях.
3. Първото отчитане съгласно настоящия регламент по отношение на клетките в приложение I, част 3, таблици 3 и 4, съответстващи на държавите членки извън еврозоната, започва с данните за първото тримесечие след датата на тяхното присъединяване към Съюза. Ако съответната НЦБ реши да не изиска първо отчитане на незначителни данни съвместно с тримесечните данни след датата на присъединяване на съответната държава членка или държави членки към Съюза, отчитането започва 12 месеца след уведомяване на отчетните единици от НЦБ, че данните са изискуеми.
Член 15
Отмяна
1. Регламент (ЕО) № 25/2009 (ЕЦБ/2008/32) се отменя, считано от 1 януари 2015 г.
2. Позоваванията на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието, изложена в приложение VI.
Член 16
Заключителна разпоредба
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз. Той се прилага от 1 януари 2015 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено във Франкфурт на Майн на 24 септември 2013 година.
EUROOPAN KESKUSPANKIN ASETUS (EU) N:o 1071/2013,
annettu 24 päivänä syyskuuta 2013,
rahalaitossektorin taseesta (uudelleenlaadittu)
(EKP/2013/33)
EUROOPAN KESKUSPANKIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännön ja erityisesti sen 5 artiklan,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin valtuuksista kerätä tilastotietoja 23 päivänä marraskuuta 1998 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2533/98 (1) ja erityisesti sen 5 artiklan 1 kohdan ja 6 artiklan 4 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan keskuspankin soveltamista vähimmäisvarannoista 23 päivänä marraskuuta 1998 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2531/98 (2) ja erityisesti sen 6 artiklan 4 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan komission lausunnon,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Rahalaitossektorin taseesta 19 päivänä joulukuuta 2008 annettua Euroopan keskuspankin asetusta (EY) N:o 25/2009 (EKP/2008/32) (3) on muutettu huomattavasti. Koska asetukseen on tehtävä uusia muutoksia erityisesti Euroopan kansantalouden tilinpito- ja aluetilinpitojärjestelmästä Euroopan unionissa 21 päivänä toukokuuta 2013 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 549/2013 (4) johdosta, se olisi selkeyden vuoksi laadittava uudelleen.
(2)
Jotta Euroopan keskuspankkijärjestelmä (EKPJ) voisi suorittaa tehtävänsä, on tarpeen tuottaa rahalaitossektorin konsolidoitu tase. Näiden tietojen pääasiallisena tarkoituksena on antaa Euroopan keskuspankille (EKP) kattava tilastoihin perustuva kuva rahatalouden kehityksestä jäsenvaltioissa, joiden rahayksikkö on euro (jäljempänä ’euroalueen jäsenvaltiot’) ja joita tarkastellaan yhtenä talousalueena. Nämä tilastot kattavat yhteenlasketut rahoitussaamiset ja -velat, jotka ilmaistaan kattavaan ja homogeeniseen rahalaitossektoriin ja tiedonantajien joukkoon perustuvina kantatietoina ja taloustoimia koskevina tietoina, ja ne tuotetaan säännöllisesti. Riittävän yksityiskohtaisia tilastotietoja tarvitaan myös, jotta voidaan taata euroalueen raha-aggregaattien ja niiden vastaerien jatkuva analyyttinen käyttökelpoisuus.
(3)
EKP:lla on Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen mukaisesti sekä Euroopan keskuspankkijärjestelmän ja Euroopan keskuspankin perussäännössä (jäljempänä ’EKPJ:n perussääntö’) vahvistetuin edellytyksin velvollisuus antaa asetuksia siinä määrin kuin se on tarpeen niiden EKPJ:n tehtävien hoitamiseksi, jotka on määritelty EKPJ:n perussäännössä ja joista säädetään eräissä tapauksissa Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 129 artiklan 4 kohdan nojalla annetuissa neuvoston säädöksissä.
(4)
EKPJ:n perussäännön 5.1 artiklassa edellytetään, että EKP kerää EKPJ:n tehtävistä huolehtiakseen kansallisten keskuspankkien avustuksella tarvittavat tilastotiedot joko toimivaltaisilta kansallisilta viranomaisilta tai suoraan taloudellisilta toimijoilta. EKPJ:n perussäännön 5.2 artiklan mukaan kansalliset keskuspankit hoitavat 5.1 artiklassa kuvattuja tehtäviä siinä määrin kuin on mahdollista.
(5)
Asetuksen (EY) N:o 2533/98 3 artiklassa edellytetään, että EKP täsmentää varsinaisen tietojen antajien joukon tietojen antajien perusjoukon piiristä, sekä annetaan EKP:lle valtuudet vapauttaa tietyt tietojen antajien ryhmät tilastoihin liittyvistä tietojenantovaatimuksista kokonaan tai osittain. Saman asetuksen 6 artiklan 4 kohdassa säädetään, että EKP voi antaa asetuksia edellytyksistä, joiden mukaisesti oikeutta tarkistaa tilastotietoja tai toimittaa pakollinen tilastotietojen keruu voidaan käyttää.
(6)
Asetuksen (EY) N:o 2533/98 4 artiklassa edellytetään, että jäsenvaltioiden on järjestettävä omalta osaltaan tilastotietojen keruu ja tehtävä EKPJ:n kanssa kiinteää yhteistyötä varmistaakseen EKPJ:n perussäännön 5 artiklasta johtuvien velvollisuuksien täyttämisen.
(7)
Kansallisten keskuspankkien voi olla tarpeen kerätä varsinaiselta tiedonantajien joukolta EKP:n tilastovaatimusten täyttämiseksi tarvittavat tilastotiedot osana laajempaa tilastointiin liittyvää tiedonkeruuta, jonka ne toteuttavat omalla vastuullaan unionin tai kansallisen lainsäädännön taikka vakiintuneen käytännön mukaisesti ja joka palvelee myös muita tilastointitarkoituksia, edellyttäen että EKP:n tilastovaatimusten täyttäminen ei vaarannu. Tällä tavoin voidaan myös vähentää tietojen keräämisestä aiheutuvaa rasitetta. Näissä tapauksissa tiedonantajille on avoimuuden lisäämiseksi ilmoitettava, että tietoja kerätään muita tilastointitarkoituksia varten. Erityistapauksissa EKP voi käyttää tällaisia muihin tarkoituksiin kerättyjä tilastotietoja omien tarpeidensa täyttämiseksi.
(8)
Tilastovaatimukset ovat yksityiskohtaisimmat niissä erissä, joiden vastapuolet kuuluvat rahaa hallussa pitävään sektoriin. Yksityiskohtaiset tiedot tarvitaan: a) talletuksista alasektorin ja maturiteetin mukaan eriteltyinä sekä edelleen valuuttakohtaisesti eriteltyinä, jotta raha-aggregaattiin M3 sisältyvien ulkomaan valuutan määräisten erien kehitystä voitaisiin tarkastella lähemmin ja voitaisiin tutkia helpommin, missä määrin ulkomaan valuutan määräiset ja euromääräiset M3:n erät ovat toisiaan korvaavia; b) lainoista alasektorin, maturiteetin, tarkoituksen, korkotason tarkistuksen ja valuutan mukaan eriteltyinä, sillä näitä tietoja pidetään olennaisina rahatalouden analysoinnin kannalta; c) positioista, joissa vastapuolina on muita rahalaitoksia, siltä osin kuin se on tarpeen rahalaitosten välisten erien nettouttamiseksi tai varantopohjan laskemiseksi; d) positioista ”yli 2 vuoden määräaikaistalletukset”, ”talletukset, joiden irtisanomisaika on yli 2 vuotta” ja ”repot”, joissa vastapuolten kotipaikka on euroalueen ulkopuolella (ulkomaiset), jotta voidaan laskea varantopohja, johon sovelletaan positiivista varantoprosenttia; e) kokonaistalletuksia koskevista positioista, joissa vastapuolina ovat ulkomailla olevat, ulkomaisten vastaerien laskemiseksi; f) alkuperäiseltä maturiteetiltaan alle tai yli 1 vuoden talletuksista ulkomailla olevilta ja lainoista ulkomailla oleville maksutasetta ja rahoitustilinpitoa varten.
(9)
Kansalliset keskuspankit ilmoittavat neljännesvuosittain arvopaperikohtaiset tiedot tilastotietojen keräämiseksi rahalaitosten hallussa olevista arvopapereista arvopaperien omistusta koskevista tilastoista 17 päivänä lokakuuta 2012 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EU) N:o 1011/2012 (EKP/2012/24) mukaisesti. Kansalliset keskuspankit voivat yhdistää tämän asetuksen ja asetuksen (EU) N:o 1011/2012 (EKP/2012/24) (5) mukaiset tiedonantovaatimukset, jos tällä voidaan vähentää luottolaitoksille tietojen keräämisestä aiheutuvaa rasitetta. Kansalliset keskuspankit voivat sallia sen, että rahamarkkinarahastot ilmoittavat tiedot sijoitusrahastojen saamisia ja velkoja koskevista tilastoista 18 päivänä lokakuuta 2013 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EU) N:o 1073/2013 (EKP/2013/38) (6) mukaisesti, jotta kevennettäisiin rahastonhoitajien raportointivelvoitteita.
(10)
EKP laskee rahoitustaloustoimet kuukauden lopun raportointipäivien kantatietojen erotuksena, josta poistetaan muista kuin taloustoimista aiheutuvat muutokset. Tiedonantajille osoitettu vaatimus ei koske valuuttakurssimuutoksia, jotka EKP tai kansalliset keskuspankit EKP:ta kuultuaan laskevat tiedonantajien toimittamien valuuttakohtaisten kantatietojen perusteella, eikä luokituksen muutoksia, joista kansalliset keskuspankit keräävät tiedot itse käyttämällä jo saatavissa olevia eri tietolähteitä.
(11)
EKP valtuutetaan asetuksen (EY) N:o 2531/98 5 artiklassa antamaan asetuksia tai päätöksiä laitosten vapauttamisesta vähimmäisvarantovelvoitteista, esittämään ehtoja siitä, miten velat muille laitoksille jätetään pois tai vähennetään varantopohjasta, ja määrittämään erisuuruiset velvoiteprosentit eri velkaluokille. EKP:lla on asetuksen (EY) N:o 2531/98 6 artiklan nojalla oikeus kerätä laitoksilta vähimmäisvarantovelvoitteiden soveltamiseksi tarvittavat tiedot sekä tarkistaa niiden tietojen virheettömyys ja laatu, jotka laitokset antavat vähimmäisvarantovelvoitteen täyttämisen osoittamiseksi. Tietojen antamisesta aiheutuvan kokonaisrasitteen vähentämiseksi on toivottavaa, että kuukausitasetta koskevia tilastotietoja käytettäisiin EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmän alaisten luottolaitosten varantopohjan säännölliseen laskemiseen vähimmäisvarantojen soveltamisesta 12 päivänä syyskuuta 2003 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) (7) mukaisesti.
(12)
On tarpeen määritellä luottolaitoksia koskeviin sulautumisiin sovellettavat erityiset menettelyt näiden laitosten varantovelvoitteita koskevien velvollisuuksien selventämiseksi.
(13)
EKP tarvitsee tietoja rahalaitosten arvopaperistamistoiminnasta voidakseen tulkita luottojen ja lainojen kehitystä euroalueella. Näillä tiedoilla täydennetään lisäksi tietoja, joita annetaan arvopaperistamisiin osallistuvien erityisyhteisöjen saamisia ja velkoja koskevista tilastoista 18 päivänä lokakuuta 2013 annetun Euroopan keskuspankin asetuksen (EU) N:o 1075/2013 (EKP/2013/40) (8) nojalla.
(14)
Vaikka on tunnustettu, että asetuksissa, joita EKP antaa EKPJ:n perussäännön 34.1 artiklan nojalla, ei myönnetä mitään oikeuksia eikä aseteta mitään velvollisuuksia jäsenvaltioille, joiden rahayksikkö ei ole euro, (jäljempänä ’euroalueeseen kuulumattomat jäsenvaltiot’) EKPJ:n perussäännön 5 artikla koskee sekä euroalueen jäsenvaltioita että euroalueeseen kuulumattomia jäsenvaltioita. Asetuksen (EY) N:o 2533/98 johdanto-osan 17 kappaleessa viitataan siihen, että EKPJ:n perussäännön 5 artikla yhdessä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 4 artiklan 3 kohdan kanssa tarkoittavat, että euroalueeseen kuulumattomien jäsenvaltioiden on laadittava ja otettava käyttöön kansallisella tasolla kaikki toimenpiteet, joita ne pitävät tarkoituksenmukaisina tilastoihin liittyvien EKP:n tietojenantovaatimusten edellyttämän tiedonkeruun järjestämiseksi, ja saatava tilastoihin liittyvät valmistelunsa ajoissa valmiiksi, jotta niistä voi tulla euroalueen jäsenvaltioita.
(15)
Asetuksen (EY) N:o 2533/98 8 artiklassa säädettyjä sääntöjä luottamuksellisten tilastotietojen suojaamisesta ja käytöstä olisi noudatettava,
(16)
Asetuksen (EY) N:o 2533/98 7 artiklan 1 kohdassa säädetään, että EKP:llä on oikeus määrätä seuraamuksia tietojen antajille, jotka eivät noudata EKP:n asetuksissa tai päätöksissä asetettuja tilastoihin liittyviä tietojenantovaatimuksia,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa tarkoitetaan
a)
’rahalaitoksella’ kotimaista yritystä, joka kuuluu johonkin seuraavista sektoreista:
1.
keskuspankit ja
2.
muut rahalaitokset, jotka sisältävät
a)
talletuksia vastaanottavat yhteisöt:
i)
luottolaitokset, siten kuin ne määritellään luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvaatimuksista 26 päivänä kesäkuuta 2013 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 (9) 4 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa, ja
ii)
muut talletuksia vastaanottavat yhteisöt kuin luottolaitokset, joita ovat:
-
muut rahoituslaitokset, jotka pääasiallisesti välittävät rahoitusta ja joiden tehtävänä on ottaa vastaan talletuksia ja/tai talletusten läheisiä vastineita institutionaalisilta yksiköiltä, myös muilta kuin rahalaitoksilta (ratkaiseva tekijä rahoituslaitoksia rahalaitoksiksi luokiteltaessa on se, missä määrin näiden laitosten liikkeeseen laskemien instrumenttien voidaan katsoa vastaavan luottolaitoksiin tehtyjä talletuksia), ja myöntää lainoja ja/tai tehdä arvopaperisijoituksia omaan lukuunsa, ainakin taloudellisessa mielessä; tai
-
sähköisen rahan liikkeeseenlaskijat, joiden pääasiallista toimintaa on rahoituksen välitys laskemalla liikkeeseen sähköistä rahaa; tai
b)
2 artiklassa tarkoitetut rahamarkkinarahastot;
b)
’tiedonantajalla’ samaa kuin asetuksen (EY) N:o 2533/98 1 artiklassa ’tietojen antajalla’ ja ’kotimaisella’ samaa kuin saman asetuksen 1 artiklassa;
c)
’asianomaisella kansallisella keskuspankilla’ sen euroalueen jäsenvaltion kansallista keskuspankkia, jossa rahalaitoksella on kotipaikka;
d)
’erityisyhteisöllä’ samaa kuin asetuksen (EU) N:o 1075/2013 (EKP/2013/40) 1 artiklassa;
e)
’arvopaperistamisella’ taloustoimea, joka sisältää joko a) perinteisen arvopaperistamisen, sellaisena kuin se määritellään asetuksen (EU) N:o 575/2013 4 artiklassa, ja/tai b) arvopaperistamisen, sellaisena kuin se määritellään asetuksen (EU) N:o 1075/2013 (EKP/2013/40) 1 artiklassa, johon liittyy arvopaperistettavien lainojen luovutus erityisyhteisölle;
f)
’sähköisen rahan liikkeeseenlaskijalla’ ja ’sähköisellä rahalla’ samaa kuin Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/110/EY (10) 2 artiklan 1 ja 2 kohdassa;
g)
’arvonalennuksella’ lainan määrän suoraa vähentämistä taseesta sen vuoksi, että se on tullut perimiskelvottomaksi;
h)
’luottotappiolla’ lainan koko jäljellä olevan arvon alentumista siten, että se poistetaan taseesta;
i)
’hallinnoijalla’ rahalaitosta, joka hallinnoi arvopaperistettavia lainoja tai muulla tavoin siirrettyjä lainoja perimällä velallisilta pääoman ja koron;
j)
’lainan luovutuksella’ omistusoikeuden siirtona tai sub-participation-järjestelynä tapahtuvaa lainan tai sammioitujen lainojen taloudellista siirtämistä tiedonantajalta siirronsaajalle;
k)
’lainan hankinnalla’ omistusoikeuden tai sub-participation-järjestelynä tapahtuvaa lainan tai sammioitujen lainojen taloudellista siirtämistä siirtäjältä tiedonantajalle;
l)
’konserninsisäisillä positioilla’ samaan konserniin, joka koostuu emoyhteisöstä ja kaikista sen suorassa tai välillisessä määräysvallassa olevista euroalueen kotimaisista konsernin jäsenistä, kuuluvien talletuksia vastaanottavien euroalueen yhteisöjen välisiä positioita;
m)
’pienellä laitoksella’ pientä rahalaitosta, jolle on myönnetty 9 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu poikkeus;
n)
’poistamisella’ lainan tai lainan osan poistamista liitteessä I olevien 2 ja 3 osan mukaisesti ilmoitettavista kantatiedoista, mukaan lukien sen poistaminen 9 artiklan 4 kohdassa tarkoitetun poikkeuksen soveltamisen vuoksi.
2 artikla
Rahamarkkinarahastojen yksilöinti
Kaikki seuraavat kriteerit täyttäviä yhteissijoitusyrityksiä pidetään rahamarkkinarahastoina, jos
a)
niiden sijoitustavoitteena on rahaston pääoman säilyttäminen sekä rahamarkkinainstrumenttien korkoa vastaavan tuottoprosentin tarjoaminen;
b)
ne sijoittavat siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 13 päivänä heinäkuuta 2009 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2009/65/EY (11) rahamarkkinainstrumenteille asetetut edellytykset täyttäviin rahamarkkinainstrumentteihin tai luottolaitoksissa oleviin talletuksiin taikka vaihtoehtoisesti varmistavat, että salkkua, johon ne sijoittavat, arvioidaan vastaavin perustein likviditeetin ja arvostuksen osalta;
c)
ne varmistavat, että rahamarkkinainstrumentit, joihin ne sijoittavat, ovat hallinnointiyhtiön määrittelyn mukaisesti korkealaatuisia. Rahamarkkinainstrumentin laatua tarkastellaan muun muassa seuraavien seikkojen perusteella:
i)
rahamarkkinainstrumentin luottoluokka;
ii)
rahamarkkinainstrumentin arvopaperiluokka;
iii)
jos kysymyksessä on strukturoitu rahoitusinstrumentti, rahoitustaloustoimeen liittyvä operatiivinen riski ja vastapuoliriski;
iv)
likviditeettiprofiili;
d)
ne varmistavat, että niiden salkun painotettu keskimääräinen juoksuaika (WAM) on enintään kuusi kuukautta ja painotettu keskimääräinen elinaika (WAL) enintään 12 kuukautta (liitteessä I olevan 1 osan 2 jakson mukaisesti);
e)
ne antavat päivittäin tiedot rahasto-osuuksiensa nettoarvosta (NAV) sekä rahasto-osuuksien hintalaskelman, ja niiden rahasto-osuudet ovat päivittäin merkittävissä ja lunastettavissa;
f)
ne sijoittavat ainoastaan sellaisiin arvopapereihin, joiden jäljellä oleva juoksuaika lakiperusteiseen lunastuspäivään on korkeintaan kaksi vuotta, edellyttäen että seuraavan korkotason tarkistuksen päivämäärään on korkeintaan 397 päivää; vaihtuvakorkoiset arvopaperit tulisi tarkistaa rahamarkkinakorkoa tai indeksiä vastaaviksi;
g)
ne sijoittavat ainoastaan sellaisiin yhteissijoitusyrityksiin, jotka noudattavat rahamarkkinarahastojen määritelmää;
h)
ne eivät altistu välittömästi tai välillisesti osake- tai hyödykeriskeille, eivät myöskään johdannaisten kautta, ja käyttävät johdannaisia ainoastaan rahaston rahamarkkinasijoitusstrategian mukaisesti. Johdannaisia, joihin liittyy valuuttariski, voidaan käyttää ainoastaan suojaukseen. Sijoitukset muun kuin perusvaluutan määräisiin arvopapereihin ovat sallittuja, edellyttäen että valuuttariski suojataan kokonaisuudessaan;
i)
niiden nettoarvo on kiinteä tai muuttuva.
3 artikla
Varsinainen tiedonantajien joukko
1. Varsinainen tiedonantajien joukko koostuu euroalueen jäsenvaltioiden alueella olevista kotimaisista rahalaitoksista (liitteessä II olevassa 1 osassa esitetyn mukaisesti).
2. Varsinaisesta tiedonantajien joukosta rahalaitoksiin sovelletaan täysimääräisiä tilastointiin liittyviä tiedonantovaatimuksia, jollei 9 artiklan mukaan myönnetyn poikkeuksen soveltamisesta muuta johdu.
3. Yhteisöihin, jotka täyttävät rahalaitoksen määritelmän, sovelletaan tätä asetusta, vaikka ne on jätetty asetuksen (EU) N:o 575/2013 soveltamisalan ulkopuolelle.
4. Kerättäessä tilastotietoja rahamarkkinarahasto-osuuksien haltijoiden kotipaikasta siten kuin liitteessä I olevan 2 osan 5.7 jaksossa täsmennetään varsinainen tiedonantajien joukko käsittää myös muut rahoituksenvälittäjät, vakuutuslaitoksia ja eläkerahastoja lukuun ottamatta, ellei 9 artiklan 2 kohdan c alakohdan poikkeusten soveltamisesta muuta johdu. Kansalliset keskuspankit voivat laatia tämän asetuksen soveltamista varten luettelon varsinaiseen tiedonantajien joukkoon kuuluvista muista rahoituksen välittäjistä ja ylläpitää sitä liitteessä I olevan 2 osan 5.7 jaksossa esitettyjen periaatteiden mukaisesti.
4 artikla
Tilastoinnissa käytettävä rahalaitosluettelo
1. Johtokunta laatii rahalaitoksista luettelon tilastointia varten ja ylläpitää sitä ottaen huomioon raportointitiheyttä ja toimitusaikaa koskevat vaatimukset, jotka johtuvat luettelon käytöstä EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmän yhteydessä. Tilastoinnissa käytettävässä rahalaitosluettelossa on oltava tiedot siitä, kuuluvatko laitokset EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmän piiriin vai eivät. Rahalaitosluettelon on oltava ajantasainen, tarkka, mahdollisimman homogeeninen ja riittävän vakaa tilastointitarkoituksiin.
2. Kansalliset keskuspankit ja EKP saattavat tilastoinnissa käytettävän rahalaitosluettelon ja sen päivitykset tiedonantajien saataville tarkoituksenmukaisella tavalla, esimerkiksi sähköisesti, internetin kautta tai asianomaisten tiedonantajien pyynnöstä paperimuodossa.
3. Tilastoinnissa käytettävä rahalaitosluettelo laaditaan ainoastaan tiedoksi. Jos luettelon viimeisin käytettävissä oleva versio on kuitenkin virheellinen, EKP ei määrää seuraamuksia yhteisölle, joka ei ole asianmukaisesti täyttänyt tilastointiin liittyviä tiedonantovaatimuksiaan, siltä osin kuin tämä on hyvässä uskossa luottanut virheellisen luettelon tietoihin.
5 artikla
Tilastointiin liittyvät tiedonantovaatimukset
1. Varsinainen tiedonantajien joukko ilmoittaa sen jäsenvaltion kansalliselle keskuspankille, jossa rahalaitoksella on kotipaikka a) kuukauden lopun tasetta koskevat kuukausittaiset kantatiedot ja b) kuukausittaiset yhteenlasketut arvostusmuutokset. Yhteenlaskettujen arvostusmuutosten osalta tiedot annetaan niistä lainojen luottotappioista ja arvonalennuksista, jotka vastaavat lainoja ja kattavat arvopapereiden arvostusmuutokset. Yksityiskohtaisempia tietoja tietyistä tase-eristä ilmoitetaan neljännesvuosittain tai vuosittain. Kansalliset keskuspankit saavat kerätä neljännesvuositason tietoja kuukausittain, jos tämä keventää tiedontuotantomenettelyä. Vaaditut tilastotiedot täsmennetään liitteessä I.
2. Kansalliset keskuspankit saavat kerätä vaaditut tilastotiedot rahalaitosten liikkeeseen laskemista ja niiden hallussa olevista arvopapereista arvopaperikohtaisesti siltä osin kuin 1 kohdassa tarkoitetut tiedot voidaan johtaa niistä tilastollisten vähimmäisvaatimusten mukaisesti liitteessä IV tarkennetulla tavalla.
3. Rahalaitokset ilmoittavat liitteessä I olevan 4 osan taulukossa 1A asetettujen vähimmäisvaatimusten mukaisesti kuukausittaiset arvostusmuutokset EKP:n edellyttämän täyden tietosarjan osalta. Kansalliset keskuspankit voivat kerätä muitakin kuin vähimmäisvaatimuksiin kuuluvia tietoja. Nämä lisätiedot voivat liittyä taulukkoon 1A merkittyihin muihin kuin ”vähimmäisvaatimuksia” koskeviin erittelyihin.
4. EKP voi edellyttää lisäselvityksiä kansallisten keskuspankkien keräämistä muutoksista, jotka sisältyvät erään ”luokituksen muutokset ja muut vastaavat järjestelyt”.
5. EKP:llä on oikeus määrätä seuraamuksia tiedonantajille, jotka eivät noudata tämän asetuksen mukaisia tilastointiin liittyviä tiedonantovaatimuksia, tilastointiin liittyvien tiedonantovaatimusten noudattamatta jättämisestä 19 päivänä elokuuta 2010 annetun päätöksen EKP/2010/10 (12) mukaisesti.
6 artikla
Lainojen arvopaperistamisia ja muita lainojen siirtoja koskevan tilastoinnin ylimääräiset tiedonantovaatimukset
Rahalaitokset ilmoittavat seuraavat tiedot:
a)
tarkastelujakson aikana toteutettujen lainojen arvopaperistamisten ja muiden lainojen siirtojen nettovirtatiedot liitteessä I olevan 5 osan 2 jakson mukaisesti;
b)
kuukauden lopun kantatiedot ja rahoitustaloustoimet ilman lainojen luovutuksia ja hankintoja kyseisen ajanjakson aikana niiden arvopaperistettujen ja taseesta poistettujen lainojen osalta, joiden hallinnoijana rahalaitos toimii liitteessä I olevan 5 osan 3 jakson mukaisesti; kansalliset keskuspankit voivat laajentaa tällaisia tiedonantovaatimuksia siten, että ne koskevat kaikkia rahalaitosten hallinnoimia taseesta poistettuja lainoja, jotka on arvopaperistettu tai siirretty muulla tavoin;
c)
vuosineljänneksen lopun kantatiedot kaikkien niiden lainojen osalta, joiden hallinnoijana rahalaitos toimii arvopaperistamisessa liitteessä I olevan 5 osan 4 jakson mukaisesti;
d)
jos sovelletaan kansainvälistä tilinpäätösstandardia 39 (IAS 39), kansainvälistä tilinpäätösstandardia 9 (IFRS 9) tai vastaavia kansallisia kirjanpitosääntöjä, jakson lopun kantatiedot niistä lainoista, jotka on luovutettu arvopaperistamalla ja joita ei ole poistettu taseesta liitteessä I olevan 5 osan 5 jakson mukaisesti.
7 artikla
Toimitusajat
1. Kansalliset keskuspankit päättävät, milloin ja miten tiheästi niiden on saatava tiedot tiedonantajilta, jotta ne kykenevät noudattamaan jäljempänä mainittuja määräaikoja, ja ottavat tarvittaessa huomioon EKP:n vähimmäisvarantojärjestelmässä asetetut toimitusaikoja koskevat vaatimukset sekä ilmoittavat niistä tiedonantajille.
2. Kansalliset keskuspankit toimittavat kuukausittaiset tilastot EKP:lle viimeistään 15. pankkipäivänä (työajan loppuun mennessä) sen kuukauden päättymisestä, jota toimitettavat tilastot koskevat.
3. Kansalliset keskuspankit toimittavat neljännesvuosittaiset tilastot EKP:lle viimeistään 28. pankkipäivänä (työajan loppuun mennessä) sen vuosineljänneksen päättymisestä, jota toimitettavat tilastot koskevat.
8 artikla
Kirjanpitosäännöt tilastointia varten
1. Kirjanpitosäännöt, joita rahalaitokset noudattavat tässä asetuksessa tarkoitettuja tietoja antaessaan, ovat pankkien ja muiden rahoituslaitosten tilinpäätöksestä ja konsolidoidusta tilinpäätöksestä 8 päivänä joulukuuta 1986 annetun neuvoston direktiivin 86/635/ETY (13) kansallisten täytäntöönpanosäännösten ja muiden sovellettavien kansainvälisten standardien mukaisia, ellei tässä asetuksessa toisin säädetä.
2. Talletukset ja lainat ilmoitetaan kuukauden lopussa maksamatta olevan pääoman suuruisina. Luottotappiot ja arvonalennukset, siten kuin ne määritetään asianomaisessa kirjanpitokäytännössä, jätetään tämän määrän ulkopuolelle. Talletuksia ja lainoja ei nettouteta mitään muita saamisia tai velkoja vastaan.
3. Kaikki rahoitussaamiset ja -velat ilmoitetaan bruttomääräisinä tilastointia varten, tämän vaikuttamatta euroalueen jäsenvaltioissa voimassa oleviin kirjanpito- ja nettoutuskäytäntöihin.
4. Kansalliset keskuspankit voivat sallia, että lainat, joista on tehty varaus, ilmoitetaan nettomääräisinä ilman varauksia ja että ostetut lainat ilmoitetaan hankintahetkellä sovittuun hintaan, sillä edellytyksellä, että kaikki kotimaiset tiedonantajat noudattavat näitä ilmoituskäytäntöjä.
9 artikla
Poikkeukset
1. Pienille rahalaitoksille voidaan myöntää poikkeuksia seuraavasti:
a)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia pienille rahalaitoksille sillä edellytyksellä, että niiden yhteinen osuus kansallisesta rahalaitostaseesta on kantatietojen osalta enintään 5 prosenttia.
b)
Luottolaitosten osalta a alakohdassa tarkoitetut poikkeukset merkitsevät sitä, että niiden luottolaitosten tilastointiin liittyvät tiedonantovaatimukset, joihin näitä poikkeuksia sovelletaan, pienenevät, tämän kuitenkaan rajoittamatta vähimmäisvarantojen laskemista koskevien vaatimusten soveltamista, siten kuin siitä määrätään liitteessä III.
c)
Sellaisten pienten rahalaitosten osalta, joihin sovelletaan a alakohdassa tarkoitettua poikkeusta, kansalliset keskuspankit keräävät edelleenkin vähintään taseen loppusummaa koskevia tietoja ainakin vuosittain, jolloin pienten laitosten yhteistä osuutta kansallisesta rahalaitostaseesta voidaan seurata.
d)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia luottolaitoksille, joihin ei sovelleta a eikä b alakohdassa säädettyä järjestelyä, pienentämällä niiden tiedonantovaatimukset liitteessä I olevassa 6 osassa vahvistettujen vaatimusten mukaisiksi, sillä edellytyksellä, että niiden yhteenlaskettu osuus kansallisesta rahalaitostaseesta on kantatietojen osalta enintään 10 prosenttia kansallisesta rahalaitostaseesta ja enintään 1 prosentti euroalueen rahalaitostaseesta, tämän rajoittamatta a alakohdan soveltamista.
e)
Kansalliset keskuspankit tarkistavat a ja d alakohdassa asetettujen ehtojen täyttymisen hyvissä ajoin, jotta ne voivat tarvittaessa myöntää tai kumota poikkeuksia kunkin vuoden alusta alkaen.
f)
Pienet rahalaitokset voivat päättää olla hyödyntämättä poikkeuksia ja täyttää sen sijaan kaikki tiedonantovaatimukset.
2. Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia rahamarkkinarahastoille seuraavasti:
a)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia rahamarkkinarahastoille 5 artiklan 1 kohdassa säädetyistä tilastointiin liittyvistä tiedonantovaatimuksista, jos rahamarkkinarahastot ilmoittavat sen sijaan tasetiedot asetuksen (EU) N:o 1073/2013 (EKP/2013/38) 5 artiklan mukaisesti, seuraavin edellytyksin:
i)
rahamarkkinarahastot ilmoittavat tällaiset tiedot kuukausittain asetuksen (EU) N:o 1073/2013 (EKP/2013/38) liitteessä I määrätyn ”yhdistelmämallin” perusteella ja sen 9 artiklassa vahvistettujen määräaikojen mukaisesti; ja
ii)
rahamarkkinarahastot ilmoittavat kuukauden lopun kantatiedot rahamarkkinarahasto-osuuksista 7 artiklan 2 kohdassa vahvistettujen määräaikojen mukaisesti.
b)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää rahamarkkinarahastoille poikkeuksia myös seuraavista tilastointiin liittyvistä tiedonantovaatimuksista:
i)
yhteenlaskettujen positioiden ilmoittaminen seuraavista: 1) keskuspankkien ja talletuksia vastaanottavien yhteisöjen talletukset ja niille myönnetyt lainat; 2) kaikkien vastinsektoreiden paitsi yrityssektorin talletukset ja niille myönnetyt lainat eriteltyinä alkuperäisen maturiteetin mukaan; ja 3) euroalueen sisäiset rajatylittävät talletukset ja lainat eriteltyinä maan ja sektorin mukaan;
ii)
lainoille ja talletuksille kertyneen koron kokonaismäärän ilmoittaminen;
iii)
saamis- ja velkapositioiden ilmoittaminen vakuutuslaitosten ja eläkerahastojen osalta erikseen;
iv)
tietojen antaminen konserninsisäisistä positioista, lainoista ja talletuksista.
c)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia tilastointiin liittyvistä tiedonantovaatimuksista rahamarkkinarahasto-osuuksien haltijoiden kotipaikan osalta:
i)
mikäli rahamarkkinarahasto-osuuksia lasketaan liikkeeseen ensimmäistä kertaa taikka mikäli markkinakehitys edellyttää vaihtoehdosta tai vaihtoehtojen yhdistelmästä toiseen siirtymistä, siten kuin tämä on määritelty liitteessä I olevan 2 osan 5.7 jakson b kohdassa, kansalliset keskuspankit voivat myöntää yhdeksi vuodeksi poikkeuksia liitteessä I olevan 2 osan 5.7 jakson mukaisista tilastointiin liittyvistä tiedonantovaatimuksista; tai
ii)
mikäli vaaditut tilastotiedot rahamarkkinarahasto-osuuksien haltijoiden kotipaikasta kerätään muista saatavilla olevista lähteistä liitteessä I olevan 2 osan 5.7 jakson mukaisesti, kansalliset keskuspankit tarkistavat tämän ehdon täyttymisen hyvissä ajoin, jotta ne voivat tarvittaessa myöntää tai kumota poikkeuksia kunkin vuoden alusta alkaen EKP:n kanssa sovitulla tavalla.
3. Rahalaitoksille ilmoitettavien arvostusmuutosten osalta voidaan myöntää poikkeuksia seuraavasti:
a)
kansalliset keskuspankit voivat myöntää rahamarkkinarahastoille poikkeuksia arvostusmuutosten ilmoittamisen osalta poistamalla rahamarkkinarahastoilta kokonaan velvollisuuden ilmoittaa arvostusmuutokset, tämän kuitenkaan vaikuttamatta 1 kohdan soveltamiseen.
b)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia arvopapereiden arvostusmuutosten raportointitiheyden ja toimitusajan osalta ja vaatia näiden tietojen toimittamista neljännesvuosittain samaan aikaan kuin neljännesvuosittain toimitettavat kantatiedot seuraavin edellytyksin:
i)
tiedonantajat, jotka käyttävät eri arvostusmenetelmiä, toimittavat kansallisille keskuspankeille arvostuskäytäntöjä koskevat tarkoituksenmukaiset tiedot, joihin sisältyy määrällinen arvio niiden hallussa olevien eri instrumenttien prosenttiosuuksista; ja
ii)
mikäli on tapahtunut huomattava arvostusmuutos, kansallisilla keskuspankeilla on oikeus vaatia tiedonantajia toimittamaan lisätietoja siltä kuukaudelta, jona muutos tapahtui.
c)
Kansalliset keskuspankit voivat myöntää poikkeuksia arvopaperien arvostusmuutosten ilmoittamisen osalta ja myöntää myös täydellisen vapautuksen tällaisesta ilmoittamisesta luottolaitoksille, jotka ilmoittavat arvopaperikohtaisesti arvopapereita koskevat kuukausittaiset kantatiedot, seuraavin edellytyksin:
i)
ilmoitetut tiedot sisältävät kunkin arvopaperin osalta arvon, jolla arvopaperit kirjataan taseeseen; ja
ii)
ilmoitetut tiedot sisältävät niiden arvopapereiden osalta, joilla ei ole yleisesti saatavilla olevia tunnistekoodeja, instrumenttiluokasta, maturiteetista ja liikkeeseenlaskijasta sellaiset tiedot, jotka ovat vähintäänkin riittäviä liitteessä I olevassa 5 osassa ”vähimmäisvaatimuksiksi” määriteltyjen erittelyjen tekemiseksi.
4. Rahalaitoksille voidaan myöntää poikkeuksia sellaisten lainojen tilastoinnin osalta, jotka luovutetaan arvopaperistamalla.
Kansalliset keskuspankit voivat sallia standardeja International Accounting Standard 39 (IAS 39) ja International Financial Reporting Standard 9 (IFRS 9) tai vastaavia kansallisia kirjanpitosääntöjä soveltavien rahalaitostensa jättävän kansallisen käytännön mukaisesti liitteessä I olevissa 2 ja 3 osassa edellytetyistä kantatiedoista pois kaikki lainat, jotka luovutetaan arvopaperistamalla, sillä edellytyksellä, että kaikki kotimaiset rahalaitokset soveltavat tätä käytäntöä.
5. Kansalliset keskuspankit voivat myöntää rahalaitoksille poikkeuksia tiettyihin euroalueeseen kuulumattomiin jäsenvaltioihin liittyvien neljännesvuosittaisten kantatietojen ilmoittamisen osalta.
Mikäli karkeamman aggregoinnin perusteella kerätyt luvut osoittavat, että jossakin euroalueeseen kuulumattomassa jäsenvaltiossa kotipaikan omaaviin vastapuoliin kohdistuvat erät tai erät euroalueeseen kuulumattoman jäsenvaltion valuutassa eivät ole merkittäviä, kansallinen keskuspankki voi päättää olla edellyttämättä raportointia tällaisen jäsenvaltion osalta. Kansallinen keskuspankki ilmoittaa tiedonantajilleen tällaisesta päätöksestä.
10 artikla
Vähimmäisvaatimukset ja kansalliset tiedonantomenettelyt
1. Tiedonantajien on noudatettava niitä koskevia tilastointiin liittyviä tiedonantovaatimuksia liitteessä IV yksilöityjen tietojen toimittamista, tarkkuutta, käsitteellistä vastaavuutta ja tarkistuksia koskevien vähimmäisvaatimusten mukaisesti.
2. Kansalliset keskuspankit määrittelevät ja ottavat kansallisten vaatimusten mukaisesti käyttöön tiedonantomenettelyt, joita varsinaisen tiedonantajien joukon on noudatettava. Kansalliset keskuspankit varmistavat, että näillä tiedonantomenettelyillä saadaan tarvittavat tilastotiedot ja että tietojen toimittamista, tarkkuutta, käsitteellistä vastaavuutta ja tarkistuksia koskevien vähimmäisvaatimusten noudattamisen tarkka valvonta liitteessä IV tarkoitetulla tavalla on mahdollista.
11 artikla
Sulautumiset, jakautumiset ja uudelleenjärjestelyt
Jos kyseessä on sulautuminen, jakautuminen tai muu uudelleenjärjestely, joka saattaa vaikuttaa tilastotietojen antamista koskevien velvollisuuksien täyttämiseen, varsinainen tiedonantaja ilmoittaa, sen jälkeen kun aikomus tällaisen toimen toteuttamisesta on tullut julkiseksi ja kohtuullisessa ajassa ennen kuin se tulee voimaan, asianomaiselle kansalliselle keskuspankille suunnitelluista menettelyistä tämän asetuksen mukaisten tilastointiin liittyvien tiedonantovaatimusten täyttämiseksi.
12 artikla
Ilmoitettujen tilastotietojen käyttö vähimmäisvarantojen laskemista varten
1. Jokainen luottolaitos käyttää tämän asetuksen mukaisesti antamiaan tilastotietoja varantopohjansa laskemiseen asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) mukaisesti. Jokainen luottolaitos käyttää näitä tietoja erityisesti tarkistaakseen, täyttääkö se varantovelvoitteensa pitoajanjakson aikana.
2. Pienten laitosten varantopohjaa koskevat tiedot kolmea pitoajanjaksoa varten perustuvat vuosineljänneksen lopun tietoihin, jotka kansalliset keskuspankit keräävät viimeistään 28. pankkipäivänä kyseisen vuosineljänneksen päättymisestä.
3. Liitteessä III vahvistettuja EKP:n vähimmäisvarantovelvoitteiden soveltamiseen liittyviä erityissääntöjä sovelletaan ensisijaisesti asetuksen (EY) N:o 1745/2003 (EKP/2003/9) säännöksiin nähden, mikäli ne ovat ristiriidassa keskenään.
4. Varantovelvoitteet on EKP:n ja luottolaitosten likviditeetin hallinnan helpottamiseksi vahvistettava viimeistään kunkin pitoajanjakson ensimmäisenä päivänä. Luottolaitokset saattavat kuitenkin poikkeuksellisesti joutua korjaamaan varantopohjaa tai vahvistettua varantovelvoitetta. Varantovaatimusten vahvistamista tai hyväksymistä koskevat menettelyt eivät rajoita tiedonantajien velvollisuutta toimittaa aina oikeat tilastotiedot sekä korjata mahdollisimman pian jo toimittamansa virheelliset tilastotiedot.
13 artikla
Tilastotietojen tarkistaminen ja pakollinen keruu
Kansalliset keskuspankit käyttävät oikeuttaan tarkistaa tietoja, joita tiedonantajien edellytetään toimittavan tämän asetuksen perusteella, tai toimittaa tietojen pakollinen keruu, tämän rajoittamatta EKP:n oikeutta käyttää tätä oikeutta itse. Kansalliset keskuspankit käyttävät tätä oikeutta erityisesti silloin, kun jokin varsinaiseen tiedonantajien joukkoon kuuluva laitos ei täytä liitteessä IV säädettyjä tietojen toimittamista, tarkkuutta, käsitteellistä vastaavuutta ja tarkistuksia koskevia vähimmäisvaatimuksia.
14 artikla
Tietojen antaminen ensimmäisen kerran
1. Ensimmäiset tiedot, jotka toimitetaan tämän asetuksen mukaisesti, ovat joulukuun 2014 tiedot.
2. Tämän asetuksen mukaiset ensimmäiset tiedot euroalueen jäsenvaltioita vastaavien solujen osalta annetaan liitteessä I olevan 3 osan taulukossa 3 ensimmäisen kerran euron käyttöönottopäivää seuraavalta vuosineljännekseltä.
3. Tämän asetuksen mukaiset ensimmäiset tiedot euroalueeseen kuulumattomia jäsenvaltioita vastaavien solujen osalta annetaan liitteessä I olevan 3 osan taulukoissa 3 ja 4 ensimmäisen kerran niiden unioniin liittymistä seuraavalta vuosineljännekseltä. Jos asianomainen kansallinen keskuspankki päättää olla vaatimatta muiden kuin merkittävien tietojen ilmoittamista ensimmäistä kertaa niiden ensimmäisten neljännesvuositason tietojen yhteydessä, jotka toimitetaan sen jälkeen kun asianomainen jäsenvaltio on liittynyt tai asianomaiset jäsenvaltiot ovat liittyneet unioniin, tiedot annetaan ensimmäisen kerran 12 kuukautta sen jälkeen kun kansallinen keskuspankki on ilmoittanut tiedonantajille vaativansa tietojen ilmoittamista.
15 artikla
Kumoaminen
1. Kumotaan asetus (EY) N:o 25/2009 (EKP/2008/32) 1 päivästä tammikuuta 2015.
2. Viittauksia kumottuun asetukseen pidetään viittauksina tähän asetukseen liitteessä VI olevan vastaavuustaulukon mukaisesti
16 artikla
Loppusäännös
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä. Sitä sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 2015.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan jäsenvaltioissa perussopimusten mukaisesti.
Tehty Frankfurt am Mainissa 24 päivänä syyskuuta 2013.