РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 30 октомври 2014 година
относно еквивалентността на регулаторната рамка на Австралия по отношение на централните контрагенти с изискванията на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции
(2014/755/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции (1), и по-специално член 25, параграф 6 от него,
като има предвид, че:
(1)
Целта на определената в член 25 от Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета процедура по признаване на централните контрагенти („ЦК“), установени в трети държави, е да се позволи на ЦК, установени и получили разрешение в трети държави, чиито регулаторни стандарти са еквивалентни на предвидените в същия регламент, да предоставят клирингови услуги на клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза. Тази процедура по признаване и предвиденото в нея решение относно еквивалентността следователно допринасят за постигане на общата цел на Регламент (ЕС) № 648/2012 за намаляване на системния риск чрез по-широко използване на сигурни и стабилни ЦК и по отношение на клиринга на договорите за извънборсови деривати, включително когато тези ЦК са установени и получили разрешение в трета държава.
(2)
Правният режим на трета държава се счита за еквивалентен на правния режим на Съюза по отношение на ЦК, когато по същество значителен дял от приложимата правна и надзорна уредба е еквивалентен на изискванията на Съюза по отношение на постиганите регулаторни цели. Целта на настоящата оценка на еквивалентността е да се провери дали правната и надзорната уредба на Австралия гарантира, че установените и получили разрешение там ЦК не излагат клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза, на по-високо равнище на риск, отколкото те биха могли да бъдат изложени от ЦК, получили разрешение в Съюза, и следователно не създават неприемливи равнища на системен риск в Съюза.
(3)
На 1 септември 2013 г. Комисията получи техническото становище на Европейския орган за ценни книжа и пазари („ЕОЦКП“) относно правната и надзорната уредба, приложима по отношение на ЦК, получили разрешение в Австралия. В техническото становище се стига до заключението, че всички разпоредби на дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012 са възпроизведени от съответните правно обвързващи изисквания, които са приложими в рамките на националната юрисдикция по отношение на ЦК, получили разрешение в Австралия.
(4)
В съответствие с член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012, за да бъде установено, че правната и надзорната уредба на трета държава по отношение на получилите разрешение там ЦК е еквивалентна на предвидената в същия регламент, трябва да бъдат удовлетворени три условия.
(5)
Според първото условие ЦК, получили разрешение в трета държава, трябва да спазват правно обвързващи изисквания, които са еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(6)
Правно обвързващите изисквания на Австралия по отношение на получилите разрешение там ЦК обхващат Корпоративния закон от 2001 г., който заедно с Корпоративните наредби от 2001 г. установява правната рамка за системите за клиринг и сетълмент („СКС“). Част 7.3 от Корпоративния закон постановява, че преди предоставянето на лиценз за осъществяване на дейности по клиринг или сетълмент министърът трябва да се увери, наред с другото, че съответният ЦК разполага с подходящи оперативни правила и процедури, които са в съответствие с действащите законови и подзаконови актове, за да бъде гарантирано, доколкото е практически осъществимо, че системният риск е намален и че ЦК е управляван по честен и ефективен начин. ЦК трябва също да разполага с подходящи механизми за разрешаване на конфликти на интереси и прилагане на своите вътрешни правила и процедури. Австралийската комисия за ценни книжа и инвестиции („АКЦКИ“) и Централната банка на Австралия („ЦБА“) консултират министъра по въпросите, свързани с издаването на лицензи на СКС и промените на техните вътрешни правила, и отговарят за оценката на спазването на задълженията на ЦК по Корпоративния закон, като АКЦКИ разполага и със съответните правоприлагащи правомощия.
(7)
АКЦКИ предоставя регулаторни насоки на поднадзорните лица, с които разяснява специфични, вече обхванати от законодателството въпроси. По-специално, през декември 2012 г. АКЦКИ преразгледа своите регулаторни насоки относно лицензирането и надзора на СКС чрез приемането на актуализирани Регулаторни насоки 211 „Системи за клиринг и сетълмент: австралийски и чуждестранни оператори“ („РН 211“). С тези насоки АКЦКИ прилага принципите за инфраструктурите на финансовия пазар (PFMIs), издадени през април 2012 г. от Комитета по платежни и сетълмент системи (2) (CPSS) и Международната организация на комисиите по ценни книжа (IOSCO), отнасящи се до изложените в Корпоративния закон задължения, и дава насоки на ЦК във връзка със спазването на техните задължения по Корпоративния закон. Следователно неспазването на Корпоративния закон и на неговите разяснения в РН 211 би могло да доведе до налагане на правоприлагащи и наказателни мерки.
(8)
По силата на Корпоративния закон Централната банка на Австралия разполага с правомощия да определя стандарти за финансова стабилност, с които да се гарантира, че ЦК действат по начин, който подкрепя или допринася за цялостната стабилност на австралийската финансова система. По-специално, през ноември 2012 г. Съветът по платежната система към ЦБА одобри установяването на нови стандарти за финансова стабилност - Стандарти за финансова стабилност на централните контрагенти („СФФ“), обхващащи 21 стандарта за ЦК и придружаващите ги подстандарти и насоки. СФФ влязоха в сила през март 2013 г., с изключение на някои подстандарти, които влязоха в сила на 31 март 2014 г. СФФ трябва да бъдат спазвани от всички лицензирани ЦК.
(9)
Основните принципи по отношение на СКС, установени в част 7.3 от Корпоративния закон и в Корпоративните наредби, разяснени от АКЦКИ чрез РН 211, както и СФФ, определени от Централната банка на Австралия, формират заедно т.нар. „основни правила“, налагащи високи стандарти, на които ЦК трябва да отговарят, за да получат разрешение да предоставят клирингови услуги в Австралия. Тези основни правила представляват първия стълб на правно обвързващите изисквания в Австралия. С цел да се съобразят с основните правила, ЦК приемат допълнително свои вътрешни правила и процедури, които трябва да отговарят на специфичните изисквания, определени в Корпоративния закон и в Корпоративните наредби, разяснени чрез РН 211, и в СФФ, които се представят на министъра преди издаването на разрешение за извършване на дейност като СКС. Промените на вътрешните правила и процедури на ЦК трябва да бъдат съобщени на министъра. Министърът може да не разреши въвеждането на промени във вътрешните правила и процедури на ЦК. Вътрешните правила и процедури на ЦК имат характеристиките на договора и са правно обвързващи за ЦК и съответните участници в тях.
(10)
Вследствие на правно обвързващите изисквания, определени в основните правила, приложими за ЦК, получили разрешение в Австралия, се постигат съществени резултати, еквивалентни на тези от изискванията, определени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(11)
Поради това Комисията стига до заключението, че австралийската правна и надзорна уредба гарантира, че ЦК, получили разрешение в Австралия, спазват правно обвързващи изисквания, които са еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от Регламент (ЕС) № 648/2012.
(12)
Според второто условие по член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Австралия по отношение на ЦК, получили разрешение там, трябва да предвижда, че тези ЦК подлежат на текущ ефективен надзор и правоприлагане.
(13)
Текущият надзор и контрол по отношение на ЦК, получили разрешение в Австралия, се осъществява от АКЦКИ и ЦБА. АКЦКИ осигурява спазването на задълженията, наложени на ЦК по силата на Корпоративния закон, и в тази връзка оценява периодично спазването от страна на ЦК на задълженията, свързани с получения от тях лиценз, различни от задълженията им, свързани със СФФ и намаляване на системния риск, и конкретно на задължението им да действат по справедлив и ефективен начин, доколкото е практически осъществимо, като представя доклад до министъра, който се публикува. ЦБА следи за спазването на задълженията, поети от ЦК по силата на предоставените им лицензи и свързани с финансовата стабилност и намаляване на системния риск, извършва периодични оценки на спазването на СФФ от всеки ЦК и представя доклад до министъра, който също се публикува. ЦК, които са получили разрешение в Австралия, може да получават писмени указания от министъра и от АКЦКИ. Когато ЦК не спази писмено указание, АКЦКИ може да сезира съда, който може да нареди на ЦК да спази съответното указание.
(14)
Поради това Комисията стига до заключението, че австралийската правна и надзорна уредба по отношение на ЦК, получили разрешение в Австралия, осигурява текущ ефективен надзор и правоприлагане.
(15)
Според третото условие по член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Австралия трябва да включва ефективна еквивалентна система за признаването на ЦК, получили разрешение по силата на правен режим на трета държава („ЦК от трета държава“).
(16)
ЦК от трета държава може да кандидатстват за лиценз за чуждестранни системи за клиринг и сетълмент („лиценз за чуждестранен ЦК“), позволяващ им да предоставят в Австралия част или всички клирингови услуги, които могат да предоставят по силата на получено разрешение в собствената си държава.
(17)
Критериите, прилагани спрямо ЦК от трети държави, кандидатстващи в Австралия за лиценз за чуждестранен ЦК, са сравними с предвидените за ЦК от трета държава, кандидатстващи за признаване по член 25 от Регламент (ЕС) № 648/2012. За да бъде признат, регулаторният режим на третата държава, в която ЦК е получил разрешение, трябва да се счита - според установените при него степен на защита от системен риск и равнище на ефективност и справедливост на предлаганите услуги - за „достатъчно еквивалентен“ на регулаторния режим, приложим в Австралия спрямо подобни местни ЦК. При оценяването на „достатъчната еквивалентност“ се вземат предвид съображения, подобни на оценяваните в рамките на Регламент (ЕС) № 648/2012. За да бъде издаден лиценз за чуждестранен ЦК, е необходимо също да съществуват установени договорености за сътрудничество между австралийските органи и съответните чуждестранни надзорни органи.
(18)
Поради това следва да се счита, че правната и надзорната уредба на Австралия осигурява ефективна еквивалентна система за признаване на ЦК от трета държава.
(19)
Следователно може да се счита, че австралийската правна и надзорна уредба изпълнява условията, посочени в член 25, параграф 6 от Регламент (ЕС) № 648/2012, по отношение на ЦК, получили разрешение в Австралия, и тази уредба следва да се счита за еквивалентна на изискванията, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012. Комисията, с помощта на предоставената от ЕОЦКП информация, следва да продължи да наблюдава развитието на австралийската правна и надзорна уредба за ЦК и изпълнението на условията, въз основа на които е взето настоящото решение.
(20)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Европейския комитет по ценни книжа,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
За целите на член 25 от Регламент (ЕС) № 648/2012 действащата правна и надзорна уредба на Австралия по отношение на ЦК, получили разрешение там, обхващаща част 7.3 от Корпоративния закон от 2001 г. и Корпоративните наредби от 2001 г., разяснени чрез Регулаторни насоки 211 „Системи за клиринг и сетълмент: австралийски и чуждестранни оператори“, и Стандартите за финансова стабилност на централните контрагенти, се счита за еквивалентна на изискванията, установени в Регламент (ЕС) № 648/2012.
Член 2
Настоящото решение влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Съставено в Брюксел на 30 октомври 2014 година.
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOPÄÄTÖS,
annettu 30 päivänä lokakuuta 2014,
keskusvastapuolia koskevan Australian sääntelykehyksen vastaavuudesta OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 vaatimusten kanssa
(2014/755/EU)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä 4 päivänä heinäkuuta 2012 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 648/2012 (1) ja erityisesti sen 25 artiklan 6 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklassa säädetyn kolmansiin maihin sijoittautuneiden keskusvastapuolten tunnustamiseen sovellettavan menettelyn tarkoituksena on mahdollistaa se, että sellaisiin kolmansiin maihin sijoittautuneet ja sellaisissa kolmansissa maissa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet, joiden sääntelyvaatimukset vastaavat mainitussa asetuksessa säädettyjä vaatimuksia, voivat tarjota määrityspalveluja unioniin sijoittautuneille määritysosapuolille tai markkinapaikoille. Kyseinen tunnustamismenettely ja siihen kuuluva vastaavuuspäätös auttavat osaltaan saavuttamaan asetuksen (EU) N:o 648/2012 kokonaisvaltaisen tavoitteen eli vähentämään järjestelmäriskiä siten, että luotettavien ja vakaiden keskusvastapuolten käyttöä OTC-johdannaissopimuksia koskevassa määrityksessä laajennetaan myös silloin, kun kyseiset keskusvastapuolet ovat sijoittautuneet kolmanteen maahan ja saaneet siellä toimiluvan.
(2)
Jotta kolmannen maan oikeusjärjestelmää voidaan keskusvastapuolten osalta pitää unionin oikeusjärjestelmää vastaavana, sovellettavien oikeudellisten järjestelyjen ja valvontajärjestelyjen olennaisen vaikutuksen olisi vastattava unionin vaatimuksia ottaen huomioon niillä saavutettavat sääntelytavoitteet. Näin ollen tämän vastaavuuden arvioinnin tarkoituksena on todentaa, että Australian oikeudellisilla ja valvontajärjestelyillä varmistetaan, että Australiaan sijoittautuneet ja siellä toimiluvan saaneet keskusvastapuolet eivät altista unioniin sijoittautuneita määritysosapuolia ja markkinapaikkoja suuremmille riskeille kuin unionissa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet eivätkä aiheuta unionissa kohtuutonta järjestelmäriskiä.
(3)
Komissio sai 1 päivänä syyskuuta 2013 Euroopan arvopaperimarkkinaviranomaisen (EAMV) teknisen lausunnon, joka koskee Australiassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavia oikeudellisia ja valvontajärjestelyjä. Teknisessä lausunnossa todetaan, että kaikki asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osaston säännökset toistuvat vastaavissa oikeudellisesti sitovissa vaatimuksissa, joita sovelletaan oikeudenkäytössä Australiassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin.
(4)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdan mukaan on täytettävä kolme ehtoa, jotta voidaan katsoa, että kolmannen maan oikeudelliset ja valvontajärjestelyt, joita sovelletaan kyseisessä kolmannessa maassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin, vastaavat mainitussa asetuksessa säädettyjä järjestelyjä.
(5)
Ensimmäisenä ehtona on, että kolmannessa maassa toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten täytyy noudattaa oikeudellisesti sitovia vaatimuksia, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjä vaatimuksia.
(6)
Australian oikeudellisesti sitovat vaatimukset, jotka koskevat maassa toimiluvan saaneita keskusvastapuolia, koostuvat vuoden 2001 yhtiölaista (Corporations Act), joka yhdessä vuoden 2001 yhtiöasetusten (Corporations Regulations) kanssa muodostaa selvitysjärjestelmiä koskevan oikeudellisen kehyksen. Yhtiölain 7.3 osassa säädetään, että ennen selvitystoimintaa koskevan toimiluvan myöntämistä ministerin täytyy varmistaa muun muassa, että kyseisellä keskusvastapuolella on sovellettavia lakeja ja asetuksia vastaavat asianmukaiset toimintasäännöt ja -menettelyt, joiden avulla varmistetaan käytännön sallimissa rajoissa järjestelmäriskin vähentäminen ja keskusvastapuolen oikeudenmukainen ja tehokas hallinnointi. Keskusvastapuolella täytyy myös olla asianmukaiset järjestelyt eturistiriitojen käsittelyä ja omien sääntöjen ja menettelyjen noudattamisen valvontaa varten. Australian arvopaperi- ja sijoituskomissio (Australian Securities and Investments Commission, jäljempänä ’ASIC’) ja Australian keskuspankki (Reserve Bank of Australia) antavat ministerille neuvoja selvitysjärjestelmien toimilupien myöntämisestä ja kyseisten järjestelmien sisäisten sääntöjen ja menettelyjen muutoksista, minkä lisäksi niiden vastuulla on arvioida, noudattavatko keskusvastapuolet yhtiölain mukaisia velvoitteitaan; tässä yhteydessä ASIC vastaa myös täytäntöönpanotoimista.
(7)
ASIC antaa säännellyille yhteisöille sääntelyyn liittyvää ohjeistusta, jossa selvennetään lainsäädännössä jo käsiteltyjä kysymyksiä. ASIC on muun muassa tarkistanut joulukuussa 2012 antamaansa sääntelyaiheista ohjeistusta, joka koskee selvitysjärjestelmien toimilupia ja niiden valvontaa, hyväksymällä päivitetyn ohjeen nro 211 ”Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”. ASICin ohjeessa nro 211 sovelletaan G10-maiden keskuspankkien maksu- ja selvitysjärjestelmäkomitean (2) (CPSS) ja kansainvälisen arvopaperimarkkinavalvojien yhteisön (IOSCO) huhtikuussa 2012 hyväksymiä finanssimarkkinoiden rakenteita koskevia periaatteita, jotka ovat yhtiölaissa säädettyjen velvoitteiden kannalta merkityksellisiä, ja annetaan keskusvastapuolille ohjeita niille yhtiölain nojalla kuuluvien velvoitteiden noudattamisesta. Keskusvastapuolelle voidaan määrätä täytäntöönpanotoimia ja seuraamuksia, jollei se noudata yhtiölakia siten kuin ohjeessa nro 211 selostetaan.
(8)
Australian keskuspankilla on yhtiölain nojalla valtuudet määrittää rahoitusvakautta koskevat vaatimukset sen varmistamiseksi, että keskusvastapuolet toimivat tavalla, joka luo tai edistää kaiken kaikkiaan Australian rahoitusjärjestelmän vakautta. Australian keskuspankin maksujärjestelmälautakunta hyväksyi marraskuussa 2012 rahoitusvakautta koskevat uudet määritetyt standardit: keskusvastapuolia koskevat rahoitusvakausstandardit, joihin kuuluu 21 standardia keskusvastapuolille sekä standardeihin liittyvät alastandardit ja ohjeistuksen. Rahoitusvakausstandardit tulivat voimaan maaliskuussa 2013, kun taas tiettyjen alastandardien voimassaoloaika alkoi 31 päivänä maaliskuuta 2014. Kaikkien toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten on noudatettava rahoitusvakausstandardeja.
(9)
Yhtiölain 7.3 osassa sekä yhtiöasetuksissa säädetyissä selvitysjärjestelmiä koskevissa keskeisissä periaatteissa, siten kuin ne selostetaan ASICin ohjeessa nro 211, sekä Australian keskuspankin määrittämissä rahoitusvakausstandardeissa, jäljempänä yhdessä ’ensisijaiset säännöt’, asetetaan korkeatasoisia vaatimuksia, joita keskusvastapuolten on noudatettava saadakseen luvan tarjota määrityspalveluja Australiassa. Mainitut ensisijaiset säännöt muodostavat oikeudellisesti sitovien vaatimusten ensimmäisen tason Australiassa. Ensisijaisten sääntöjen noudattamiseksi keskusvastapuolet vahvistavat lisäksi sisäisiä sääntöjä ja menettelyjä, joiden on vastattava yhtiölaissa ja -asetuksissa säädettyjä ja ohjeessa nro 211 selostettuja erityisvaatimuksia sekä rahoitusvakausstandardeja; mainitut säännöt ja menettelyt esitetään ministerille ennen luvan myöntämistä selvitysjärjestelmänä toimimiseen. Keskusvastapuolten sisäisiin sääntöihin ja menettelyihin tehtävät muutokset on annettava tiedoksi ministerille. Ministeri voi evätä keskusvastapuolten sisäisiin sääntöihin ja menettelyihin esitetyt muutokset. Keskusvastapuolten sisäiset säännöt ja menettelyt voidaan rinnastaa vaikutuksiltaan sopimuksiin: säännöt ja menettelyt sitovat oikeudellisesti keskusvastapuolia ja niiden osallistujia.
(10)
Australiassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavissa ensisijaisissa säännöissä vahvistetut oikeudellisesti sitovat vaatimukset johtavat olennaisiin vaikutuksiin, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjen vaatimusten vaikutuksia.
(11)
Näin ollen komissio katsoo, että Australian oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen avulla varmistetaan, että Australiassa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet noudattavat oikeudellisesti sitovia vaatimuksia, jotka vastaavat asetuksen (EU) N:o 648/2012 IV osastossa säädettyjä vaatimuksia.
(12)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdassa säädetyn toisen ehdon mukaan Australiassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavien Australian oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen on oltava sellaisia, että kyseiset keskusvastapuolet ovat jatkuvasti tehokkaan valvonnan ja täytäntöönpanon seurannan alaisia.
(13)
Australiassa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet ovat ASICin ja Australian keskuspankin jatkuvan valvonnan ja yleisvalvonnan alaisia. ASICin vastuulla on valvoa, että keskusvastapuolet noudattavat yhtiölain mukaisia velvoitteitaan, ja sitä varten se arvioi säännöllisesti, noudattavatko keskusvastapuolet toimiluvan mukaisia velvoitteitaan, rahoitusvakausstandardeihin ja järjestelmäriskin vähentämiseen liittyviä velvoitteita lukuun ottamatta, ja erityisesti velvollisuuttaan toimia oikeudenmukaisesti ja tehokkaasti siinä määrin kuin se on kohtuudella mahdollista; ASIC toimittaa ministerille raportin, joka julkaistaan. Australian keskuspankki seuraa, noudattavatko keskusvastapuolet velvoitteitaan, jotka on vahvistettu niiden toimiluvassa ja jotka koskevat rahoitusvakautta ja järjestelmäriskin vähentämistä, sekä arvioi rahoitusvakausstandardien noudattamista säännöllisesti kunkin keskusvastapuolen osalta ja toimittaa ministerille raportin, joka samoin julkaistaan. Australiassa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet voivat saada kirjallisia ohjeita ministeriltä ja ASICilta. Jos keskusvastapuoli ei noudata kirjallista ohjetta, ASICilla on mahdollisuus viedä asiaan oikeuteen, joka voi antaa keskusvastapuolelle määräyksen noudattaa kirjallista ohjetta.
(14)
Näin ollen komissio katsoo, että Australiassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavat Australian oikeudelliset ja valvontajärjestelyt ovat sellaisia, että niillä varmistetaan jatkuvasti tehokas valvonta ja täytäntöönpanon seuranta.
(15)
Asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdassa säädetyn kolmannen ehdon mukaan Australian oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen täytyy sisältää kolmansien maiden oikeusjärjestysten nojalla toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten, jäljempänä ’kolmansien maiden keskusvastapuolet’, tunnustamista koskeva tehokas vastaava järjestelmä.
(16)
Kolmansien maiden keskusvastapuolet voivat hakea ulkomaisen selvitysjärjestelmän toimilupaa (overseas clearing and settlement facility licence), jonka perusteella ne voivat tarjota Australiassa joitakin tai kaikkia määrityspalveluja, joita niillä on lupa tarjota kotimaassaan.
(17)
Ulkomaisen selvitysjärjestelmän toimilupaa Australiassa hakeviin kolmansien maiden keskusvastapuoliin sovelletaan vastaavia perusteita kuin sellaisiin kolmansien maiden keskusvastaosapuoliin, jotka hakevat asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan mukaista tunnustamista. Tunnustaminen edellyttää, että keskusvastapuolelle toimiluvan myöntäneen kolmannen maan sääntelyjärjestelmän voidaan katsoa ”vastaavan riittävässä määrin” Australiassa vastaaviin kotimaisiin keskusvastapuoliin sovellettavaa sääntelyjärjestelmää, kun vertailukohteina ovat saavutettu järjestelmäriskiltä suojaamisen taso sekä palvelujen toimivuus ja oikeudenmukaisuus. ”Riittävän vastaavuuden” arviointi käsittää samat näkökohdat kuin asetuksen (EU) N:o 648/2012 mukaisessa arvioinnissa. Ulkomaisen selvitysjärjestelmän toimiluvan myöntäminen edellyttää lisäksi yhteistyöjärjestelyjen vahvistamista Australian viranomaisten ja asianomaisten ulkomaisten valvontaviranomaisten välillä.
(18)
Näin ollen olisi katsottava, että Australian oikeudellisin ja valvontajärjestelyin luodaan tehokas vastaava järjestelmä kolmansien maiden keskusvastapuolten tunnustamista varten.
(19)
Siksi voidaan katsoa, että Australiassa toimiluvan saaneita keskusvastapuolia koskevat Australian oikeudelliset ja valvontajärjestelyt täyttävät asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklan 6 kohdassa säädetyt ehdot ja että mainittuja oikeudellisia ja valvontajärjestelyjä olisi pidettävä asetuksessa (EU) N:o 648/2012 säädettyjä vaatimuksia vastaavina. Komission, jolle EAMV antaa tietoja, olisi seurattava edelleen keskusvastapuolia koskevan Australian oikeudellisen ja valvontakehyksen kehitystä ja niiden ehtojen täyttymistä, joiden perusteella tämä päätös on annettu.
(20)
Tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet ovat Euroopan arvopaperikomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Australiassa toimiluvan saaneisiin keskusvastapuoliin sovellettavien Australian oikeudellisten ja valvontajärjestelyjen, joihin kuuluvat vuoden 2001 yhtiölain 7.3 osa ja vuoden 2001 yhtiöasetukset, sellaisina kuin ne selostetaan ohjeessa nro 211 ”Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”, sekä keskusvastapuolia koskevat rahoitusvakausstandardit, katsotaan asetuksen (EU) N:o 648/2012 25 artiklaa sovellettaessa vastaavan asetuksessa (EU) N:o 648/2012 säädettyjä vaatimuksia.
2 artikla
Tämä päätös tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tehty Brysselissä 30 päivänä lokakuuta 2014.