ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 526/2014 НА КОМИСИЯТА
от 12 март 2014 година
за допълване на Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на регулаторните технически стандарти за определяне на използвания като приближение спред и на критерия за ограничен брой по-малки портфейли за риска във връзка с корекцията на кредитната оценка
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници и за изменение на Регламент (ЕС) № 648/2012, и по-специално член 383, параграф 7, трета алинея от него,
като има предвид, че:
(1)
Усъвършенстваният метод за определяне на капиталовите изисквания за риска във връзка с корекцията на кредитната оценка (ККО) може да се прилага по отношение на контрагенти, за които не е известен спредът по суап за кредитно неизпълнение. В такъв случай институциите следва да използват спред, който е подходящ с оглед на рейтинга, сектора и района на контрагента („използван като приближение спред“) в съответствие с член 383, параграф 1, трета алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013.
(2)
Правилата за определяне на спреда, използван като приближение за риска във връзка с ККО, следва да предвиждат използването на широки категории по отношение на рейтинга, сектора и района, както и да позволяват на институциите необходимата гъвкавост, за да определят въз основа на своята експертна оценка най-подходящия спред, използван като приближение.
(3)
Когато се определя точният начин, по който институциите да вземат предвид характеристиките на рейтинга, сектора и района на отделните емитенти при оценката на подходящия спред, който да бъде използван като приближение, с цел определяне на капиталовите изисквания, както се изисква от Регламент (ЕС) № 575/2013, следва да се установят правила за разглеждането на тези характеристики, като се посочат минимални категории за всяка от тях, с което да се осигури хармонизирано прилагане на тези условия.
(4)
Освен това по отношение на отделните емитенти, между които съществува връзка, като например между регионално правителство или местен орган на власт и централно правителство, следва да бъде възможно оценката на подходящия спред, който да бъде използван като приближение, да се извършва въз основа на кредитния спред на отделен емитент, когато това води до по-точна оценка.
(5)
С оглед по-прецизното определяне на изискването относно риска във връзка с корекцията на кредитната оценка, използваният като приближение спред следва да се определя на базата на данни от ликвиден пазар, а допусканията по отношение на данните, като например интерполация и екстраполация на данни, отнасящи се за различни моменти, следва да бъдат теоретично обосновани.
(6)
За да се гарантира сближаването на практиките между институциите и да се избегнат несъответствията, като се има предвид, че вътрешните вероятности от неизпълнение („PD“), спредовете по суап за кредитно неизпълнение („CDS“) и загубата при неизпълнение („LGD“) представляват уравнение с две неизвестни, както и че според обичайната пазарна практика, за да бъдат получени вътрешните PD въз основа на пазарни спредове се използва фиксирана стойност за параметъра LGD, институциите следва да използват стойност на LGDMKT, съгласувана с фиксираната LGD, която обикновено се използва от участниците на пазара за определяне на вътрешните PD въз основа на тези търгувани на ликвидни пазари кредитни спредове, въз основа на които е определен използваният като приближение кредитен спред на съответния контрагент.
(7)
За да бъде получено разрешение за използване на усъвършенствания метод във връзка с ККО за ограничен брой по-малки портфейли, е целесъобразно даден портфейл да се разглежда като нетираща съвкупност съгласно посоченото в член 272, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013, да се вземат предвид необхванатите от метода на вътрешните модели (МВМ) трансакции, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО, и размерът на необхванатите от МВМ нетиращи съвкупности, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО, като същевременно те бъдат ограничени като процент от общия брой на всички трансакции, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО, и като процент от общия размер на всички нетиращи съвкупности, по отношение на които се изчислява изискването относно риска във връзка с ККО, за да бъдат отчетени различните мащаби на институциите.
(8)
За да бъдат избегнати евентуалните прекъсвания, използването на усъвършенствания метод във връзка с ККО за ограничен брой по-малки портфейли следва да се преустанови единствено при неспазване на количествените граници през две последователни тримесечия.
(9)
Освен това, за да могат да изпълняват надзорните си задължения по ефикасен начин, компетентните органи следва да са в състояние да научат за нарушаването на изискването за ограничен брой по-малки портфейли; следователно в тези случаи институциите следва да уведомяват компетентните органи.
(10)
Настоящият регламент е изготвен въз основа на проектите на регулаторни технически стандарти, предадени на Комисията от Европейския банков орган.
(11)
Европейският банков орган проведе открити обществени консултации по проектите на регулаторни технически стандарти, въз основа на които е изготвен настоящият регламент, анализира потенциалните разходи и ползи и поиска становище от Групата на участниците в банковия сектор, създадена съгласно член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (1),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Определяне на подходящ спред, който да бъде използван като приближение
1. Спредът, използван като приближение за даден контрагент, се счита за подходящ с оглед на рейтинга, сектора и района на контрагента в съответствие с член 383, параграф 1, четвърта алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, когато е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
използваният като приближение спред е определен, като са отчетени всички характеристики на рейтинга, сектора и района на контрагента съгласно посоченото в букви б), в) и г);
б)
характеристиките на рейтинга са били установени при отчитане на предварително определената йерархия на източниците на вътрешни и външни рейтинги. Рейтингите се отнасят към степените на кредитно качество, посочени в член 384, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013. Когато съществуват няколко външни рейтинга, съотнасянето им към степените на кредитно качество следва подхода, приложим по отношение на няколко кредитни оценки, определен в член 138 от посочения регламент;
в)
характеристиките на сектора са били определени при отчитане на най-малко следните категории:
i)
публичен сектор;
ii)
финансов сектор;
iii)
други;
г)
характеристиките на района са били определени при отчитане на най-малко следните категории:
i)
Европа;
ii)
Северна Америка;
iii)
Азия;
iv)
останалата част на света;
д)
използваният като приближение спред отразява по представителен начин наличните спредове по суап за кредитно неизпълнение и спредовете по други търгувани на ликвидни пазари инструменти за кредитен риск, отговарящи на съответната комбинация от приложими категории и спазващи критерия за качество на данните, посочен в параграф 3;
е)
целесъобразността на използвания като приближение спред се определя с оглед на променливостта, а не на нивото на спреда.
2. В процеса на разглеждане на характеристиките на рейтинга, сектора и района на контрагента в съответствие с параграф 1, оценката на спреда, който да бъде използван като приближение, се смята за целесъобразна по отношение на регионалното правителство или местния орган на власт на базата на кредитния спред на съответното централно правителство емитент, когато са изпълнени следните две условия:
а)
регионалното правителство или местният орган на власт и централното правителство имат еднакви рейтинги;
б)
регионалното правителство или местният орган на власт няма рейтинг.
3. Всички входящи данни, използвани при определянето на използвания като приближение спред, се основават на надеждни данни, наблюдавани на ликвиден двупосочен пазар, както е определено в член 338, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013. Съществуват достатъчно данни, за да се генерира спред, който да бъде използван като приближение, за всички съответни моменти и за историческите периоди, представени в член 383, параграф 5 от посочения регламент.
Член 2
Установяване на LGDMKT
С оглед установяване на загубата при неизпълнение на контрагента („LGDMKT“) за целите на изчисляването на капиталовите изисквания за риск във връзка с ККО съгласно усъвършенствания метод за контрагент, който изисква прилагането на използван като приближение спред, институциите използват стойност на LGDMKT, която е съвместима с фиксираните LGD, обикновено използвани от участниците на пазара за определяне на вътрешните PD въз основа на тези пазарни спредове, които са били използвани за определяне на използвания като приближение спред за контрагента в съответствие с разпоредбите на член 1.
Член 3
Количествени ограничения на броя и размера на квалифицираните портфейли
1. Критерият за ограничен брой по-малки портфейли, посочен в член 383, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013, е спазен, когато е изпълнено всяко едно от следните условия:
а)
броят на всички невключени в МВМ трансакции, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО, не надвишава 15 % от общия брой на трансакциите, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО;
б)
размерът на всяка индивидуална невключена в МВМ нетираща съвкупност, спрямо която се прилага изискването относно риска във връзка с ККО, не надвишава 1 % от общия размер на всички нетиращи съвкупности, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО;
в)
общият размер на всички невключени в МВМ нетиращи съвкупности, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО, не надвишава 10 % от общия размер на всички нетиращи съвкупности, спрямо които се прилага изискването относно риска във връзка с ККО.
2. За целите на параграф 1, букви б) и в) размерът на нетираща съвкупност представлява експозицията при неизпълнение на нетиращата съвкупност, изчислена чрез метода на пазарната оценка, посочен в член 274 от Регламент (ЕС) № 575/2013, като се отчитат ефектите от нетирането в съответствие с член 298 от същия регламент, но не и ефектите от обезпечението.
3. За целите на параграф 1 институцията изчислява за всяко тримесечие средната аритметична стойност на събираните най-малко ежемесечно данни относно съотношението на:
а)
броя невключени в МВМ трансакции спрямо общия брой трансакции;
б)
индивидуалния размер на най-голямата невключена в МВМ нетираща съвкупност спрямо общия размер на всички нетиращи съвкупности; както и
в)
общия размер на всички невключени в МВМ нетиращи съвкупности спрямо общия размер на всички нетиращи съвкупности.
4. Ако посоченият в параграф 1 критерий не е изпълнен в рамките на две последователни изчисления, посочени в параграф 3, за изчисляването на капиталовите изисквания за риск във връзка с ККО за всички невключени в МВМ нетиращи съвкупности институцията използва стандартизирания метод, установен в член 384 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и уведомява компетентните органи.
5. Условията, посочени в параграф 1, се прилагат на индивидуална, подконсолидирана или консолидирана основа в зависимост от обхвата на разрешението за използване на метода на вътрешните модели, посочено в член 283 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Член 4
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 12 март 2014 година.
KOMISSION DELEGOITU ASETUS (EU) N:o 526/2014,
annettu 12 päivänä maaliskuuta 2014,
Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 täydentämisestä teknisillä sääntelystandardeilla hintaerosta tehtävän arvion määrittämiseksi ja rajallisten pienempien salkkujen täsmentämiseksi vastuun arvonoikaisuriskin osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon luottolaitosten ja sijoituspalveluyritysten vakavaraisuusvaatimuksista ja asetuksen (EU) N:o 648/2012 muuttamisesta 26 päivänä kesäkuuta 2013 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 575/2013 ja erityisesti sen 383 artiklan 7 kohdan kolmannen alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Vastuun arvonoikaisuriskiin liittyvien omien varojen vaatimusten määrittämiseen tarkoitetun kehittyneen menetelmän soveltamisalaan voi kuulua vastapuolia, joiden osalta luottoriskinvaihtosopimusten hintaeroa ei ole käytettävissä. Tällaisessa tapauksessa laitosten on sovellettava hintaeroa, joka on asianmukainen vastapuolen luokitukseen, toimialaan ja alueeseen nähden, jäljempänä ’hintaerosta tehtävä arvio’, asetuksen (EU) N:o 575/2013 383 artiklan 1 kohdan kolmannen alakohdan, jossa määritellään käsite si, mukaisesti.
(2)
Vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan hintaerosta tehtävän arvion määrittämistä koskevien sääntöjen olisi mahdollistettava laajojen luokitus-, toimiala- ja alueluokkien käyttö ja annettava laitoksille tarpeellista joustavuutta, jotta ne voisivat itse määrittää asianmukaisimman hintaerosta tehtävän arvion oman asiantuntija-arvionsa perusteella.
(3)
Täsmennettäessä sitä, miten laitosten olisi otettava huomioon yksittäisten liikkeeseenlaskijoiden luokitusta, toimialaa ja aluetta koskevat ominaispiirteet määrittäessään omien varojen vaatimusten määrittämistä varten asianmukaista hintaerosta tehtävää arviota asetuksen (EU) N:o 575/2013 edellyttämällä tavalla, on aiheellista laatia säännöt, joiden nojalla ominaispiirteet voidaan ottaa huomioon kutakin ominaispiirrettä koskevien vähimmäisluokkien avulla, jotta varmistetaan näiden edellytysten yhdenmukainen soveltaminen.
(4)
Lisäksi, kun yksittäisten liikkeeseenlaskijoiden tapauksessa on läheinen sidonnaisuus, esimerkiksi aluehallinnon tai paikallisviranomaisen ja valtion välillä, olisi sallittava se, että asianmukainen hintaerosta tehtävä arvio määritetään ainoastaan yksittäisen liikkeeseenlaskijan luottoriskimarginaalista silloin, kun tämä johtaa asianmukaisempaan arvioon.
(5)
Vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen laskemiseksi asianmukaisella tavalla hintaerosta tehtävä arvio olisi määritettävä käyttämällä tietoja, jotka pohjautuvat likvideillä markkinoilla tehtyihin havaintoihin, ja tietojen taustaolettamusten, muun muassa eri erääntymisaikoihin liittyvien tietojen interpoloimista ja ekstrapoloimista koskevien olettamusten, olisi oltava käsitteellisesti moitteettomia.
(6)
Jotta voidaan varmistaa laitosten käytäntöjen lähentyminen, estää epäjohdonmukaisuudet ja ottaa huomioon se seikka, että implisiittiset maksukyvyttömyyden todennäköisyydet, jäljempänä ’PD-luvut’, hintaerot, jotka koskevat luottoriskinvaihtosopimuksia, ja tappio-osuudet, jäljempänä ’LGD-luvut’, muodostavat yhden yhtälön, jossa on kaksi tuntematonta muuttujaa, sekä se seikka, että markkinoiden käytäntönä on soveltaa kiinteää LGD-arvoa implisiittisten PD-lukujen johtamiseen markkinoiden hintaeroista, laitosten olisi sovellettava sellaista ’LGDMKT-arvoa’, joka on yhdenmukainen markkinaosapuolten yleisesti käyttämän kiinteän LGD-arvon kanssa, implisiittisten PD-lukujen määrittämiseen luottoriskimarginaaleista, joilla on käyty kauppaa likvideillä markkinoilla ja joita on käytetty määritettäessä arvioitua luottoriskimarginaalia kyseessä olevalle vastapuolelle.
(7)
Kun haetaan lupaa soveltaa vastuun arvonoikaisuriskin kehittynyttä menetelmää pienempien salkkujen rajalliseen määrään, on asianmukaista ymmärtää tällainen salkku asetuksen (EU) N:o 575/2013 272 artiklan 4 kohdassa määritellyksi nettoutusryhmäksi, tarkastella vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien transaktioiden määrää ja vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien nettoutusryhmien kokoa ja rajata nämä tekijät yhtäältä tiettyyn prosenttiosuuteen kaikkien vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten transaktioiden kokonaismäärästä ja toisaalta prosenttiosuuteen kaikkien vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen laskennan alaisten nettoutusryhmien yhteenlasketusta koosta, jotta laitosten eri ulottuvuudet voidaan ottaa huomioon.
(8)
Jotta voitaisiin lieventää mahdollisia katkoksia vastuun arvonoikaisuriskin laskennan kehittyneen menetelmän soveltamisessa pienempien salkkujen rajalliseen määrään, vastuun arvonoikaisuriskin laskennan kehittyneen menetelmän soveltaminen olisi lopetettava vasta silloin, kun määrälliset rajat rikotaan kahtena perättäisenä vuosineljänneksenä.
(9)
Lisäksi toimivaltaisten viranomaisten olisi voitava tietää, milloin pienempien salkkujen rajallisen määrän vaatimusta ei enää täytetä, jotta ne kykenisivät suorittamaan valvontatehtävänsä tehokkaasti; laitosten olisi siis tällaisissa tapauksissa annettava toimivaltaisille viranomaisille asiasta tieto.
(10)
Tämä asetus perustuu teknisten sääntelystandardien luonnoksiin, jotka Euroopan pankkiviranomainen on toimittanut komissiolle.
(11)
Euroopan pankkiviranomainen on järjestänyt avoimia julkisia kuulemisia teknisten sääntelystandardien luonnoksista, joihin tämä asetus perustuu, analysoinut niihin mahdollisesti liittyviä kustannuksia ja hyötyjä sekä pyytänyt lausunnon Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1093/2010 (1) 37 artiklan mukaisesti perustetulta pankkialan osallisryhmältä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Asianmukaisen hintaerosta tehtävän arvion määrittäminen
1. Hintaerosta tehtävä arvio katsotaan tietyn vastapuolen osalta asetuksen (EU) N:o 575/2013 383 artiklan 1 kohdan neljännen alakohdan mukaisesti vastapuolen luokitukseen, toimialaan ja alueeseen nähden asianmukaiseksi silloin, kun seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
hintaerosta tehtävä arvio on määritetty niin, että siinä on otettu huomioon kaikki b, c ja d alakohdassa täsmennetyt vastapuolen luokitusta, toimialaa ja aluetta koskevat ominaispiirteet;
b)
luokitusta koskeva ominaispiirre on määritelty soveltamalla sisäisten ja ulkoisten luottoluokituslähteiden ennalta määriteltyä hierarkiaa. Luokitukset jaotellaan asetuksen (EU) N:o 575/2013 384 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuihin luottoluokkiin (credit quality steps). Tapauksissa, joissa on saatavilla useita ulkoisia luottoluokituksia, niiden jaottelussa luottoluokkiin on noudatettava mainitun asetuksen 138 artiklassa useammalle luottoluokitukselle vahvistettua menetelmää;
c)
toimialaa koskeva ominaispiirre on määritelty ottamalla huomioon vähintään seuraavat toimialaluokat:
i)
julkinen sektori;
ii)
rahoituslaitokset;
iii)
muut;
d)
aluetta koskeva ominaispiirre on määritelty ottamalla huomioon vähintään seuraavat alueluokat:
i)
Eurooppa;
ii)
Pohjois-Amerikka;
iii)
Aasia;
iv)
muut maat;
e)
hintaerosta tehtävän arvion on edustavasti kuvastettava saatavilla olevia luottoriskinvaihtosopimuksia koskevia hintaeroja ja muiden sellaisten luottoriskivälineiden hintaeroja, joista käydään kauppaa likvideillä markkinoilla, minkä lisäksi hintaerosta tehtävän arvion on perustuttava asianmukaisten luokkien yhdistelmään ja täytettävä 3 kohdassa tarkoitetut tietojen laatua koskevat kriteerit;
f)
hintaerosta tehtävän arvion asianmukaisuuden määrittäminen perustuu volatiliteettiin eikä niinkään hintaeron tasoon.
2. Tarkasteltaessa vastapuolen luokitusta, toimialaa ja aluetta koskevia ominaispiirteitä 1 kohdan mukaisesti, asianmukaisena pidetään sitä, että hintaeroa koskeva arvio määritetään aluehallinnolle tai paikallisviranomaiselle asianomaisen liikkeeseenlaskijana olevan valtion luottoriskimarginaalin perusteella, jos jompikumpi seuraavista edellytyksistä täyttyy:
a)
aluehallinnolla tai paikallisviranomaisella ja valtiolla on sama luottoluokitus;
b)
aluehallinnolla tai paikallisviranomaisella ei ole luottoluokitusta.
3. Kaikkien sellaisten tietopanoksien, joita sovelletaan hintaerosta tehtävän arvion määrityksessä, on perustuttava luotettaviin tietoihin, jotka nojaavat asetuksen (EU) N:o 575/2013 338 artiklan 1 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitetuilla likvideillä kaksisuuntaisilla markkinoilla tehtyihin havaintoihin. Riittävien tietojen on oltava saatavilla hintaerosta tehtävien arvioiden laatimiseksi kaikkien asianmukaisten maturiteettien ja mainitun asetuksen 383 artiklan 5 kohdassa tarkoitettujen aiempien ajanjaksojen osalta.
2 artikla
LGDMKT-luvun yksilöiminen
Yksilöidäkseen hintaeroarvion käyttämistä edellyttävän vastapuolen tappio-osuuden (LGDMKT-luvun) vastuun arvonoikaisuriskin omien varojen vaatimusten laskemiseksi kehittyneen menetelmän mukaisesti laitosten on sovellettava sellaista LGDMKT-arvoa, joka on yhdenmukainen markkinaosapuolten yleisesti käyttämän kiinteän LGD-arvon kanssa, implisiittisten PD-lukujen määrittämiseen niistä markkinoiden hintaeroista, joita on käytetty määritettäessä hintaeroa koskevaa arviota kyseessä olevalle vastapuolelle 1 artiklan mukaisesti.
3 artikla
Ehdot täyttävien salkkujen määrää ja kokoa koskevat määrälliset rajoitukset
1. Jotta asetuksen (EU) N:o 575/2013 383 artiklan 4 alakohdassa tarkoitettu pienempien salkkujen rajallista määrää koskeva kriteeri täyttyisi, kaikkien seuraavien edellytysten on täytyttävä:
a)
kaikkien vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien transaktioiden määrä ei saa olla enempää kuin 15 prosenttia vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten transaktioiden kokonaismäärästä;
b)
kunkin yksittäisen vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisen sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattoman nettoutusryhmän koko ei saa olla enempää kuin 1 prosentti kaikkien vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten nettoutusryhmien yhteenlasketusta koosta;
c)
kaikkien vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien nettoutusryhmien yhteenlaskettu koko ei saa olla enempää kuin 10 prosenttia kaikkien vastuun arvonoikaisuriskiä koskevan vaatimuksen alaisten nettoutusryhmien yhteenlasketusta koosta;
2. Sovellettaessa 1 kohdan b ja c alakohtaa nettoutusryhmien kooksi katsotaan nettoutusryhmän maksukyvyttömyyshetken vastuu, joka lasketaan käyttämällä asetuksen (EU) N:o 575/2013 274 artiklassa tarkoitettua markkinahintaan arvostamisen menetelmää ja jossa otetaan huomioon mainitun asetuksen 298 artiklan mukaiset nettoutusvaikutukset mutta ei vakuuksien vaikutuksia.
3. Sovellettaessa 1 kohtaa laitoksen on laskettava kultakin vuosineljännekseltä aritmeettinen keskiarvo vähintään kuukausittain kerätyistä seuraavia suhteita koskevista havaintotiedoista:
a)
sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien transaktioiden määrä suhteessa transaktioiden kokonaismäärään;
b)
suurimman yksittäisen sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattoman nettoutusryhmän koko suhteessa kaikkien nettoutusryhmien yhteenlaskettuun kokoon; ja
c)
kaikkien sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien nettoutusryhmien yhteenlaskettu koko suhteessa kaikkien nettoutusryhmien yhteenlaskettuun kokoon.
4. Jos 1 kohdassa täsmennetyt kriteerit eivät täyty 3 kohdassa tarkoitetuissa kahdessa perättäisessä laskelmassa, laitoksen on sovellettava asetuksen (EU) N:o 575/2013 384 artiklassa säädettyä standardimenetelmää vastuun arvonoikaisuriskiä koskevien omien varojen vaatimusten laskemiseen kaikkien sisäisen mallin menetelmän piiriin kuulumattomien nettoutusryhmien osalta ja ilmoitettava tästä toimivaltaisille viranomaisille.
5. Edellä 1 kohdassa säädettyjä edellytyksiä sovelletaan yksilöllisesti, alakonsolidointiryhmän tasolla tai konsolidoinnin tasolla sen mukaan, mikä on asetuksen (EU) N:o 575/2013 283 artiklassa tarkoitetun sisäisen mallin menetelmän käyttöä koskevan luvan soveltamisala.
4 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 12 päivänä maaliskuuta 2014.