PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 25. ledna 2012
o pravidlech týkajících se veterinárních kontrol živých zvířat a produktů živočišného původu dovážených do určitých francouzských zámořských departementů ze třetích zemí
(oznámeno pod číslem K(2012) 222)
(Pouze francouzské znění je závazné)
(Text s významem pro EHP)
(2012/44/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/496/EHS ze dne 15. července 1991, kterou se stanoví zásady organizace veterinárních kontrol zvířat dovážených do Společenství ze třetích zemí a kterou se mění směrnice 89/662/EHS, 90/425/EHS a 90/675/EHS (1), a zejména na článek 13 uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 97/78/ES ze dne 18. prosince 1997, kterou se stanoví základní pravidla pro veterinární kontroly produktů ze třetích zemí dovážených do Společenství (2), a zejména na článek 18 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 91/496/EHS a 97/78/ES podrobně popisují specifické požadavky na veterinární kontroly každé zásilky živých zvířat a produktů živočišného původu pocházející ze třetích zemí a směřující do Unie v Unií schválených stanovištích hraniční kontroly (SHK).
(2)
Článek 13 směrnice 91/496/EHS povoluje zvláštní pravidla pro kontroly, které mají být prováděny na živých zvířatech dovážených k porážce a která jsou určena pro místní spotřebu a na plemenných nebo užitkových zvířatech určených pro použití v odlehlých oblastech členských států. Tato pravidla vyžadují, aby plány, které popisují podobu kontrol, které mají být provedeny, byly předloženy Komisi. V těchto plánech musí být uvedeny kontroly, které mají zajistit, aby zvířata dovezená do dotyčných odlehlých oblastí nebo produkty získané z těchto zvířat nebyly za žádných okolností odesílány do jiných částí území Unie.
(3)
Článek 18 směrnice 97/78/ES povoluje zvláštní pravidla pro kontroly, které mají být prováděny na produktech živočišného původu dovážených pro místní použití v odlehlých oblastech, mimo jiné v odlehlých oblastech Francouzské republiky. Tato pravidla vyžadují, aby plány, které popisují podobu kontrol, které mají být provedeny, byly předloženy Komisi. Tyto plány musí podat vysvětlení o kontrolách, kterými se má zajistit, aby produkty živočišného původu dovážené do dotyčných odlehlých oblastí nebyly odsud v žádném případě posílány na ostatní území Unie.
(4)
Nařízení Komise (ES) č. 136/2004 ze dne 22. ledna 2004, kterým se stanoví postupy veterinárních kontrol produktů dovážených ze třetích zemí na stanovištích hraniční kontroly Společenství (3), a nařízení Komise (ES) č. 282/2004 ze dne 18. února 2004, kterým se zavádí doklad pro celní prohlášení u zvířat dovážených do Společenství ze třetích zemí a pro veterinární kontroly těchto zvířat (4), podrobně popisují postupy pro oznámení a veterinární kontroly produktů živočišného původu a živých zvířat a společné veterinární vstupní doklady (SVVD), které musí být použity k dokumentaci výsledků veterinárních kontrol těchto zásilek.
(5)
Francouzské orgány předložily Komisi své plány na vytvoření určitých vstupních míst nacházejících se ve francouzských zámořských departementech Guadeloupe, Martinik a Francouzská Guyana.
(6)
Podle francouzských plánů musí být všechny dovážené zásilky živých zvířat nebo produktů živočišného původu předloženy na určených vstupních místech v departementech, ve kterých se na ně vztahují veterinární kontroly. Plány prokazují, že při jejich provádění bude posílání zásilek na ostatní území Unie, která nesplňují požadavky příslušných právních předpisů Unie, účinně zabráněno. To bude možné díky razítku v SVVD živých zvířat nebo produktů živočišného původu schválených pro dovoz do departementů, kterým bude potvrzeno, že jejich spotřeba je omezena pouze pro území příslušného departementu. Dovozci budou informováni o tom, že tato živá zvířata, produkty z nich získané nebo produkty živočišného původu není možné posílat na ostatní území Unie a příslušné orgány francouzských zámořských departementů budou sledovat tento požadavek při schvalování osvědčení pro obchod uvnitř Unie.
(7)
Francouzské plány také podrobně popisují infrastrukturu zařízení, která budou vybavena dostatečně velkými prostory umožňujícími namátkové hygienické kontroly a vybavením nezbytným k provádění veterinárních kontrol vyžadovaných k potvrzení, že jsou plněny požadavky Unie na veřejné zdraví a zdraví zvířat, pokud jde o živá zvířata i produkty živočišného původu. Kromě toho budou k dispozici prostory a chladírny pro skladování zásilek, z nichž budou odebírány vzorky, jež budou zadrženy nebo na nichž se na místě bude provádět kontrola a pro živá zvířata navíc vhodná zařízení k ustájení během čekání na výsledky jakýchkoli prováděných kontrol.
(8)
Francouzské plány podrobně popisují, že je k dispozici dostatečné množství veterinárních a technických zaměstnanců pro provádění veterinárních kontrol podle článku 4 směrnice 91/496/EHS a článku 4 směrnice 97/78/ES a v souladu s ustanoveními uvedenými v příloze I nařízení (ES) č. 136/2004 a v nařízení (ES) č. 282/2004.
(9)
Zatímco obecně musí být veterinární kontroly provedeny u všech zásilek produktů živočišného původu, článek 10 směrnice 97/78/ES umožňuje snížit četnost fyzických kontrol některých produktů živočišného původu, které jsou uvedeny spolu s příslušnou četností fyzických kontrol v přílohách I a II rozhodnutí Komise 94/360/ES ze dne 20. května 1994 o snížené četnosti fyzických kontrol zásilek některých produktů při dovozu ze třetích zemí podle směrnice Rady 90/675/EHS (5). Aby byly tyto kontroly v souladu s veterinárními kontrolami na hranicích Unie, možnosti tohoto snížení četnosti může být využito pro veterinární zásilky určené do dotyčných tří francouzských zámořských departementů.
(10)
Obchodní řídicí a expertní systém Unie (Traces) zřízený rozhodnutím Komise 2004/292/ES ze dne 30. března 2004 o zavedení systému Traces (6) stanoví, že členské státy mají zavést a začít používat systém Traces, zejména pokud jde o zásilky živých zvířat a produktů živočišného původu pocházející ze zemí, jež nejsou členy EU.
(11)
Používání systému Traces pro dovoz živých zvířat a produktů živočišného původu vyžaduje vydání SVVD pro každou příchozí zásilku. Tyto dokumenty by měly být použity, aby bylo zajištěno, že tyto dovážené zásilky živých zvířat nebo produktů živočišného původu nebyly posílány na ostatní území Unie a jsou určeny pouze pro místní použití.
(12)
V tomto rozhodnutí by tedy měla být vyjmenována vstupní místa ve francouzských zámořských departementech Guadeloupe, Martinik a Francouzská Guyana a měly by v něm být specifikovány požadavky na jejich činnost.
(13)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely článku 13 směrnice 91/496/EHS a článku 18 směrnice 97/78/ES jsou povolená vstupní místa do francouzských zámořských departementů Guadeloupe, Martinik a Francouzská Guyana uvedena v příloze tohoto rozhodnutí.
Článek 2
1. Za každé vstupní místo uvedené v příloze odpovídá příslušný orgán s úředními veterinárními lékaři a určenými techniky, které má k dispozici, pokud je to nezbytné.
2. Každé vstupní místo musí mít k dispozici všechna zařízení, vybavení a zaměstnance potřebné k provádění veterinárních kontrol u přijímaných zásilek živých zvířat nebo produktů živočišného původu.
Článek 3
Dovozce nebo jeho zástupce musí:
1)
uvědomit příslušný orgán odpovědný za vstupní místo před fyzickým příjezdem zásilky produktů, s použitím první části SVVD v souladu s článkem 2 nařízení (ES) č. 136/2004 a s použitím systému Traces v souladu s čl. 3 rozhodnutí 2004/292/ES;
2)
jeden pracovní den předem oznámit příslušnému orgánu v místě, kam mají být živá zvířata přivezena, počet a druh zvířat a předpokládanou dobu příjezdu, s použitím první části SVVD v souladu s článkem 1 nařízení (ES) č. 282/2004 a s použitím systému Traces v souladu s článkem 3 rozhodnutí 2004/292/ES;
3)
vést evidenci schválenou příslušným orgánem o množství produktů či dovezených zvířat a o jménu a adrese kupujícího (kupujících);
4)
informovat odběratele o tom, že dovezené produkty získané ze zvířat nebo produkty živočišného původu jsou výlučně pro místní spotřebu a pokud jde o plemenná a užitková zvířata, nesmějí být v žádném případě posílány na ostatní území Unie;
5)
informovat kupujícího (kupující), že v případě opětovného uvedení do prodeje musí kupující informovat nového (nové) kupujícího (kupující), pokud je (jsou) komerčním (komerčními) provozovatelem (provozovateli), že výrobky jsou určeny výlučně pro místní spotřebu a v případě plemenných a užitkových zvířat nesmějí být v žádném případě posílány na ostatní území Unie.
Článek 4
1. Úřední veterinární lékař za pomoci určených techniků provede kontroly na vstupních místech uvedených v příloze tohoto rozhodnutí v souladu s článkem 4 směrnice 91/496/EHS a článkem 4 směrnice 97/78/ES a v souladu s ustanoveními uvedenými v příloze I nařízení (ES) č. 136/2004 a v nařízení (ES) č. 282/2004.
2. Fyzické kontroly na určitých produktech živočišného původu mohou být prováděny v četnosti stanovené v přílohách I a II rozhodnutí 94/360/ES.
3. Úřední veterinární lékaři zajistí, že veškeré údaje obsažené v SVVD pro dovážená živá zvířata a produkty živočišného původu byly uloženy do systému Traces v souladu s čl. 3 odst. 2 rozhodnutí 2004/292/ES.
4. Úřední veterinární lékaři zajistí, že po provedení veterinárních kontrol je příslušné SVVD opatřeno razítkem, které potvrzuje, že zvířata nebo produkty živočišného původu mohou být určena pouze pro místní použití a nesmí být v žádném případě posílány na ostatní území Unie.
5. Úřední veterinární lékař provede pravidelné kontroly místa pro ustájení dovážených zvířat nebo skladování produktů živočišného původu a ověří tak, že jsou dodržovány požadavky na ochranu zdraví lidí a zvířat a zásilky nejsou posílány na ostatní území Unie.
Článek 5
Ustanovení směrnice 91/496/EHS, s výjimkou těch, která jsou uvedena v článku 6, a směrnice 97/78/ES, s výjimkou těch, která jsou uvedena v článku 6, se použijí i nadále.
Článek 6
Francouzské orgány přijmou odpovídající správní nebo trestněprávní opatření proti jakémukoli porušení tohoto rozhodnutí, kterého se dopustí fyzická nebo právnická osoba.
Článek 7
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dne 1. března 2012.
Článek 8
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 25. ledna 2012.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO SPRENDIMAS
2012 m. sausio 25 d.
dėl taisyklių, taikytinų veterinariniams patikrinimams, kurie turi būti atliekami iš trečiųjų šalių į tam tikrus Prancūzijos užjūrio departamentus įvežant gyvus gyvūnus ir gyvūninius produktus
(pranešta dokumentu Nr. C(2012) 222)
(Tekstas autentiškas tik prancūzų kalba)
(Tekstas svarbus EEE)
(2012/44/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1991 m. liepos 15 d. Tarybos direktyvą 91/496/EEB, nustatančią gyvūnų, įvežamų į Bendriją iš trečiųjų šalių, veterinarinio patikrinimo organizavimo principus ir iš dalies pakeičiančią direktyvas 89/662/EEB, 90/425/EEB ir 90/675/EEB (1), ypač į jos 13 straipsnį,
atsižvelgdama į 1997 m. gruodžio 18 d. Tarybos direktyvą 97/78/EB, nustatančią principus, reglamentuojančius iš trečiųjų šalių į Bendriją įvežamų produktų veterinarinių patikrinimų organizavimą (2), ypač į jos 18 straipsnį,
kadangi:
(1)
direktyvose 91/496/EEB ir 97/78/EB nurodyti specialūs visų Sąjungai skirtų gyvų gyvūnų ir gyvūninių produktų siuntų iš trečiųjų šalių veterinarinių patikrinimų, atliekamų Sąjungos patvirtintame pasienio kontrolės poste, reikalavimai;
(2)
Direktyvos 91/496/EEB 13 straipsniu leidžiama taikyti specialias patikrinimų, kurie turi būti atliekami į atokias valstybių narių dalis importuojant gyvus gyvūnus, skerstinus vietos gyventojų vartojimui, ir veislinius ar produkcinius gyvūnus, taisykles. Pagal šias taisykles reikalaujama, kad Komisijai būtų pateikiami planai, kuriuose aprašytas būtinų atlikti patikrinimų pobūdis. Šiuose planuose turi būti nurodyti patikrinimai, atliekami siekiant užtikrinti, kad į susijusius atokius regionus įvežti gyvūnai arba iš jų gauti produktai jokiu būdu nebūtų siunčiami į kitas Sąjungos teritorijos dalis;
(3)
Direktyvos 97/78/EB 18 straipsniu leidžiama taikyti specialias patikrinimų, kuriuos būtina atlikti į atokias, be kita ko, Prancūzijos Respublikos dalis importuojant gyvūninius produktus, skirtus vietos vartojimui, taisykles. Šiomis taisyklėmis reikalaujama, kad Komisijai būtų pateikiami planai, kuriuose aprašytas būtinų atlikti patikrinimų pobūdis. Šiuose planuose turi būti nurodyti patikrinimai, atliekami siekiant užtikrinti, kad į susijusius atokius regionus įvežti gyvūniniai produktai jokiu būdu nebūtų siunčiami į kitas Sąjungos teritorijos dalis;
(4)
2004 m. sausio 22 d. Komisijos reglamente (EB) Nr. 136/2004, nustatančiame produktų, importuojamų iš trečiųjų šalių, veterinarinių patikrinimų Bendrijos pasienio veterinarijos postuose tvarką (3), ir 2004 m. vasario 18 d. Komisijos reglamente (EB) Nr. 282/2004, nustatančiame gyvūnų, įvežamų į Bendriją iš trečiųjų šalių, deklaravimo ir veterinarinio patikrinimo dokumentą (4), nurodyta gyvūninių produktų ir gyvų gyvūnų deklaravimo ir veterinarinių patikrinimų tvarka ir bendrieji veterinarijos įvežimo dokumentai (toliau - BVĮD), kurie turi būti naudojami tokių siuntų veterinarinių patikrinimų rezultatams įforminti;
(5)
Prancūzijos valdžios institucijos Komisijai pateikė atitinkamus tam tikrų Prancūzijos užjūrio departamentų Gvadelupos, Martinikos ir Prancūzijos Gvianos įvežimo punktų planus;
(6)
Prancūzijos planuose nurodyta, kad visos importuoti skirtos gyvų gyvūnų ir gyvūninių produktų siuntos turi būti pristatytos paskirtuose departamentų įvežimo punktuose, kuriuose atliekami tų siuntų veterinariniai patikrinimai. Planuose nurodyta, kad juos įgyvendinus veiksmingai užkertamas kelias siuntų, neatitinkančių atitinkamų Sąjungos teisės aktų reikalavimų, siuntimui į kitas Sąjungos teritorijos dalis. Tai užtikrinama užantspauduojant importuoti į departamentus skirtų patvirtintų gyvų gyvūnų arba gyvūninių produktų BVĮD ir juose nurodant, kad minėti gyvūnai arba produktai yra skirti vartoti tik atitinkamo departamento teritorijoje. Importuotojams pranešama, kad šių gyvų gyvūnų, iš jų gautų produktų arba gyvūninių produktų negalima siųsti į kitas Sąjungos teritorijos dalis ir kad kompetentingos Prancūzijos užjūrio departamento valdžios institucijos tikrina, ar laikomasi šio reikalavimo, kai tvirtina vidaus prekybos pažymėjimus;
(7)
Prancūzijos planuose taip pat nurodyta patalpų infrastruktūra, kurią sudaro pakankamai didelės patalpos, kuriose galima higieniškai imti mėginius, ir įranga, reikalinga veterinariniams patikrinimams, kurie būtini siekiant patikrinti, ar gyvi gyvūnai ir gyvūniniai produktai atitinka Sąjungos visuomenės ir gyvūnų sveikatos reikalavimus, atlikti. Be to, esama patalpų ir šaldymo sandėlių, skirtų atrinktoms, sulaikytoms ar vietoje arba papildomai tikrinamoms gyvų gyvūnų siuntoms laikyti ir tinkamų patalpų jiems laikyti laukiant atliekamų patikrinimų rezultatų;
(8)
Prancūzijos planuose nurodyta, kad yra pakankamai veterinarijos ir techninių darbuotojų, kad būtų atlikti veterinariniai patikrinimai, kaip nustatyta direktyvų 91/496/EEB ir 97/78/EB 4 straipsniuose ir remiantis Reglamento (EB) Nr. 136/2004 I priedo ir Reglamento (EB) Nr. 282/2004 nuostatomis;
(9)
paprastai turi būtų atliekami visų gyvūninių produktų siuntų veterinariniai patikrinimai, tačiau pagal Direktyvos 97/78/EB 10 straipsnį tam tikrų gyvūninių produktų fizinius patikrinimus galima atlikti rečiau; šie fiziniai patikrinimai ir atitinkamas jų dažnumas nurodyti 1994 m. gegužės 20 d. Komisijos sprendimo 94/360/EB dėl tam tikrų siuntų iš trečiųjų šalių fizinių patikrinimų periodiškumo sumažinimo pagal Tarybos direktyvą 90/675/EEB (5) I ir II prieduose. Atsižvelgiant į veterinarinius patikrinimus Sąjungos pasieniuose, šie rečiau atliekami patikrinimai gali būti taikomi veterinarinėms siuntoms, skirtoms trims Prancūzijos užjūrio departamentams;
(10)
pagal 2004 m. kovo 30 d. Komisijos sprendimu 2004/292/EB dėl TRACES sistemos įdiegimo (6) nustatytą Sąjungos prekybos kontrolės ir ekspertizės sistemą (TRACES) valstybės narės turi įdiegti ir pradėti taikyti TRACES sistemą visų pirma iš ne Sąjungos šalių importuojamoms gyvų gyvūnų ir gyvūninių produktų siuntoms;
(11)
importuojamiems gyviems gyvūnams ir gyvūniniams produktams taikant TRACES sistemą turi būti išduoti kiekvienos įvežamos siuntos BVĮD. Šie dokumentai turėtų būti naudojami siekiant užtikrinti, kad tokios importuojamos gyvų gyvūnų arba gyvūninių produktų siuntos nebūtų siunčiamos į kitas Sąjungos teritorijos dalis ir kad jos būtų skirtos tik vietos vartojimui;
(12)
todėl šiame sprendime turėtų būti nustatyti Prancūzijos užjūrio departamentų Gvadelupos, Martinikos ir Prancūzijos Gvianos įvežimo punktai ir nurodyti jų veiklos reikalavimai;
(13)
šiame sprendime nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Įgyvendinant Direktyvos 91/496/EEB 13 straipsnį ir Direktyvos 97/78/EB 18 straipsnį įgalioti Prancūzijos užjūrio departamentų Gvadelupos, Martinikos ir Prancūzijos Gvianos įvežimo punktai išvardyti šio sprendimo priede.
2 straipsnis
1. Už visus priede išvardytus įvežimo punktus yra atsakinga kompetentinga valdžios institucija, savo žinioje turinti valstybinių veterinarijos gydytojų ir paskirtų technikų, jei būtina.
2. Visi įvežimo punktai turi visas gyvų gyvūnų arba gyvūninių produktų siuntų, kurias jie paskirti priimti, veterinariniams patikrinimams atlikti reikalingas patalpas, įrangą ir darbuotojus.
3 straipsnis
Importuotojas arba jo atstovas privalo:
1.
iš anksto pranešti kompetentingai už įvežimo punktą atsakingai valdžios institucijai apie atvežamą produktų siuntą, užpildydamas pirmąją BVĮD dalį pagal Reglamento (EB) Nr. 136/2004 2 straipsnį ir naudodamasis TRACES sistema pagal Sprendimo 2004/292/EB 3 straipsnį;
2.
prieš vieną darbo dieną pranešti kompetentingai valdžios institucijai, kur gyvi gyvūnai turi būti pristatyti, ir nurodyti atvežimo numerį, pobūdį ir numatomą laiką, užpildydamas pirmąją BVĮD dalį pagal Reglamento (EB) Nr. 282/2004 1 straipsnį ir naudodamasis TRACES sistema pagal Sprendimo 2004/292/EB 3 straipsnį;
3.
tvarkyti kompetentingos valdžios institucijos patvirtintą registrą, kuriame nurodomas importuojamų produktų arba gyvūnų skaičius ir pirkėjo (-ų) pavadinimas (vardas, pavardė) ir adresas;
4.
pranešti pirkėjui (-ams), kad importuoti iš gyvūnų gauti produktai arba gyvūniniai produktai yra skirti tik vietos vartojimui ir kad veisliniai bei produkciniai gyvūnai jokiu būdu negali būti siunčiami į kitas Sąjungos teritorijas;
5.
pranešti pirkėjui (-ams), kad perpardavimo atveju pirkėjas (-ai) privalo pranešti naujam (-iems) pirkėjui (-ams), kai pastarasis (-ieji) yra komercinės veiklos vykdytojas (-ai), kad produktai skirti tik vietos vartojimui ir kad veisliniai bei produkciniai gyvūnai jokiu būdu negali būti siunčiami į kitas Sąjungos teritorijos dalis.
4 straipsnis
1. Valstybinis veterinarijos gydytojas, kuriam padeda technikai, atlieka patikrinimus įvežimo punktuose, išvardytuose šio sprendimo priede, remdamasis direktyvų 91/496/EEB ir 97/78/EB 4 straipsniais ir Reglamento (EB) Nr. 136/2004 I priedo ir Reglamento (EB) Nr. 282/2004 nuostatomis.
2. Tam tikrų gyvūninių produktų fiziniai patikrinimai gali būti atliekami Sprendimo 94/360/EB I ir II prieduose nustatytu dažnumu.
3. Valstybiniai veterinarijos gydytojai užtikrina, kad visi BVĮD pateikti duomenys apie importuoti skirtus gyvus gyvūnus ir gyvūninius produktus būtų pateikti TRACES sistemoje pagal Sprendimo 2004/292/EB 3 straipsnio 2 dalį.
4. Valstybiniai veterinarijos gydytojai užtikrina, kad atlikus veterinarinius patikrinimus būtų užantspauduotas išduotas atitinkamas BVĮD siekiant nurodyti, kad gyvūnai arba gyvūniniai produktai gali būti skirti tik vietos vartojimui ir jokiu atveju negali būti siunčiami į kitas Sąjungos teritorijos dalis.
5. Valstybinis veterinarijos gydytojas reguliariai tikrina importuotų gyvūnų arba gyvūninių produktų laikymo vietas, kad patikrintų, ar laikomasi visuomenės ir gyvūnų sveikatos reikalavimų ir ar siuntos neišsiųstos į kitas Sąjungos teritorijos dalis.
5 straipsnis
Direktyvos 91/496/EEB nuostatos, išskyrus 6 straipsnio nuostatas, ir Direktyvos 97/78/EB nuostatos, išskyrus 6 straipsnio nuostatas, toliau taikomos.
6 straipsnis
Prancūzijos valdžios institucijos imasi atitinkamų administracinių arba baudžiamųjų priemonių fiziniam ar juridiniam asmeniui pažeidus šį sprendimą.
7 straipsnis
Šis sprendimas įsigalioja 2012 m. kovo 1 d.
8 straipsnis
Sprendimas skirtas Prancūzijos Respublikai.
Priimta Briuselyje 2012 m. sausio 25 d.