SMĚRNICE KOMISE 2010/43/EU
ze dne 1. července 2010,
kterou se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES, pokud jde o organizační požadavky, střety zájmů, pravidla jednání, řízení rizik a obsah smlouvy mezi depozitářem a správcovskou společností
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (1), a zejména na čl. 12 odst. 3, čl. 14 odst. 2, čl. 23 odst. 6, čl. 33 odst. 6 a čl. 51 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pravidla a terminologie týkající se organizačních požadavků, střetů zájmů a jednání by měla být v co největší míře sjednocena se standardy, které v oblasti finančních služeb zavedly směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů, o změně směrnice Rady 85/611/EHS a 93/6/EHS a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/12/ES a o zrušení směrnice Rady 93/22/EHS (2) a směrnice Komise 2006/73/ES ze dne 10. srpna 2006, kterou se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES, pokud jde o organizační požadavky a provozní podmínky investičních podniků a o vymezení pojmů pro účely zmíněné směrnice (3). Sjednocení, při němž by současně byly náležitě zohledněny zvláštnosti kolektivní správy portfolií, by umožnilo dosáhnout rovnocenných standardů nejen mezi různými odvětvími finančních služeb, ale i v širším rámci správy majetku, kdy některé členské státy již rozšířily určité požadavky stanovené směrnicí 2006/73/ES na správcovské společnosti SKIPCP.
(2)
Tato pravidla je vhodné přijmout formou směrnice, aby bylo možné přizpůsobit prováděcí ustanovení zvláštním podmínkám konkrétního trhu a právního systému každého členského státu. Směrnice rovněž umožní nejvyšší míru souladu s režimem zavedeným směrnicí 2006/73/ES.
(3)
Přestože mají zásady stanovené touto směrnicí obecnou platnost pro všechny správcovské společnosti, jsou natolik pružné, že jejich provádění a dohled příslušných orgánů nad jejich prováděním jsou přiměřené a zohledňují povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovské společnosti, jakož i různorodost společností, na něž se vztahuje působnost směrnice 2009/65/ES, a rozmanitost SKIPCP, které může správcovská společnost spravovat.
(4)
Pokud to povoluje vnitrostátní právo, měly by mít správcovské společnosti možnost pověřovat prováděním některých svých činností třetí osoby. Tato prováděcí pravidla je třeba podle toho chápat. Správcovská společnost by především měla provést hloubkovou kontrolu, aby s ohledem na povahu úkolů, které má třetí osoba vykonávat, zjistila, zda lze subjekt provádějící dané činnosti považovat za kvalifikovaný a schopný dotyčné úkoly plnit. Třetí osoba by tedy měla v souvislosti s činností, kterou má provádět, splňovat veškeré požadavky týkající se organizace a střetů zájmů. Dále z toho plyne, že správcovská společnost by měla ověřit, zda třetí osoba přijala vhodná opatření ke splnění stanovených požadavků, a účelně sledovat, zda třetí osoba dané požadavky splňuje. Kde za uplatňování pravidel pro přenesené činnosti odpovídá pověřená osoba, měly by se na sledování plnění přenesených činností vztahovat rovnocenné požadavky týkající se organizace a střetů zájmů. Správcovská společnost by měla v procesu hloubkové kontroly zohlednit skutečnost, že na třetí osobu, na niž jsou činnosti přeneseny, se často vztahuje směrnice 2004/39/ES.
(5)
Aby se na správcovské společnosti a investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost, nepoužívaly rozdílné standardy, měly by uvedené investiční společnosti podléhat stejným pravidlům jednání a ustanovením o střetech zájmů a řízení rizik jako správcovské společnosti. Proto by se pravidla této směrnice týkající se administrativních postupů a mechanismů vnitřní kontroly v rámci osvědčených postupů a při zohlednění zásady proporcionality měla vztahovat jak na správcovské společnosti, tak na investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost.
(6)
Směrnice 2009/65/ES požaduje, aby správcovské společnosti uplatňovaly řádné administrativní postupy. Aby byl tento požadavek splněn, měly by správcovské společnosti vytvořit dostatečně zdokumentovanou organizační strukturu, která jasně rozděluje odpovědnost a zajišťuje spolehlivý tok informací mezi všemi zúčastněnými stranami. Správcovské společnosti by též měly vytvořit systémy na ochranu informací a zajištění nepřerušovaného chodu podniku, dostatečné k tomu, aby mohly splnit své povinnosti v případech, kdy jejich činnosti vykonává třetí osoba.
(7)
Dále by správcovské společnosti měly udržovat nezbytné zdroje, zejména zaměstnávat osoby s náležitými dovednostmi, znalostmi a zkušenostmi, aby byly schopné plnit své úkoly.
(8)
Pokud jde o bezpečné postupy zpracování dat a povinnost být schopen rekonstruovat všechny transakce, jichž se účastní SKIPCP, měla by správcovská společnost přijmout taková opatření, jež umožňují včasné a řádné zaznamenání každé transakce provedené jménem SKIPCP.
(9)
Jednou z klíčových administrativních činností v souvislosti se SKIPCP je vedení účetnictví. Je proto nanejvýš důležité dále v prováděcích předpisech upřesnit účetní postupy. Tato směrnice by proto měla potvrdit zásady, že veškerá aktiva a pasiva SKIPCP nebo jeho podfondů mají být přímo zjistitelná a že účty se vedou odděleně. Kde navíc existují různé druhy akcií například v závislosti na výši poplatků za správu, mělo by být možné zjistit přímo z účetnictví čistou hodnotu majetku u těchto různých druhů.
(10)
Jasné rozdělení odpovědnosti mezi vedoucími osobami a dozorčím orgánem má zásadní význam při uplatňování patřičných mechanismů vnitřní kontroly podle požadavků směrnice 2009/65/ES. Vedoucí osoby by tak měly být odpovědné za provádění obecné investiční politiky uvedené v nařízení Komise (EU) č. 583/2010 ze dne 1. července 2010, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES, pokud jde o klíčové informace pro investory a podmínky, které je třeba splnit při poskytování klíčových informací pro investory nebo prospektu na jiném trvalém nosiči, než je papír, nebo prostřednictvím internetových stránek (4). Vedoucí osoby by měly dále odpovídat za investiční strategie, jež jsou obecným ukazatelem strategického umísťování majetku SKIPCP, a investiční postupy, jež jsou nezbytné k náležitému a účinnému provádění investiční politiky. Jasné rozdělení odpovědnosti by též mělo zabezpečit existenci náležité kontroly, aby bylo zajištěno, že majetek SKIPCP je investován podle statutu fondu nebo zakládacích dokumentů a použitelných právních ustanovení a že jsou dodrženy meze pro rizika každého SKIPCP. Rozdělení odpovědnosti by mělo odpovídat úloze a odpovědnostem vedoucích osob a dozorčího orgánu podle použitelného vnitrostátního práva a zákonů o řízení společností. Vedoucími osobami mohou být někteří nebo všichni členové správní rady.
(11)
Správcovská společnost má mít náležitý mechanismus kontroly, k čemuž je nezbytná stálá funkce zajišťování shody s předpisy a funkce interního auditu. Funkce zajišťování shody s předpisy by měla být koncipována tak, aby bylo zabezpečeno, že odhalí riziko nesplnění povinností, které pro správcovskou společnost plynou ze směrnice 2009/65/ES. Cílem funkce auditu by mělo být ověřování a vyhodnocování různých postupů kontroly a administrativních opatření, které správcovská společnost přijala.
(12)
Je nezbytné poskytnout správcovským společnostem určitou pružnost při organizování činnosti řízení rizik. Kde není vhodné nebo přiměřené zřídit samostatný útvar řízení rizik, měla by správcovská společnost nicméně být schopna doložit existenci zvláštních ochranných opatření proti střetům zájmů, která jí umožní nezávisle řídit rizika.
(13)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovským společnostem povinnost zavést pravidla pro osobní obchody. V souladu se směrnicí 2006/73/ES by správcovské společnosti měly předcházet tomu, aby jejich zaměstnanci, kteří jsou ve střetu zájmů nebo mají důvěrné interní informace ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (5), uzavírali osobní obchody v důsledku zneužití informací, jež získali při výkonu pracovní činnosti.
(14)
Podle směrnice 2009/65/ES musí správcovské společnosti zajistit, aby každý portfoliový obchod, jehož se účastní SKIPCP, mohl být rekonstruován podle svého původu, zúčastněných stran, povahy a doby a místa uskutečnění. Je proto nutné stanovit požadavky na zaznamenávání portfoliových obchodů a pokynů k upsání a vyplacení.
(15)
Směrnice 2009/65/ES vyžaduje, aby správcovské společnosti SKIPCP používaly vhodné mechanismy zajišťující spravedlivé zacházení se SKIPCP v případech nevyhnutelných střetů zájmů. Správcovské společnosti by tudíž měly zajistit, aby v těchto případech byly neprodleně informovány vedoucí osoby nebo jiný příslušný vnitřní útvar správcovské společnosti, které přijmou nezbytná rozhodnutí k zajištění spravedlivého zacházení se SKIPCP a jeho podílníky.
(16)
Od správcovských společností by se mělo vyžadovat, aby přijaly, uplatňovaly a dodržovaly účinnou a náležitou strategii pro výkon hlasovacích práv spojených s finančními nástroji drženými SKIPCP, které spravují, a aby zajistily, že tato práva budou vykonávána výlučně ve prospěch SKIPCP. Informace ohledně strategie a jejího uplatňování by měly být volně přístupné investorům, mimo jiné prostřednictvím internetové stránky. Rozhodnutí, že za určité situace nebudou vykonána hlasovací práva, lze za některých okolností považovat za rozhodnutí výlučně ve prospěch SKIPCP, a to v závislosti na jeho investiční strategii. Možnost, aby investiční společnost hlasovala sama nebo udělila své správcovské společnosti zvláštní pokyny týkající se hlasování, by však neměla být vyloučena.
(17)
Povinnost informovat vedoucí osoby nebo jiný příslušný vnitřní útvar správcovské společnosti, aby mohly přijmout nezbytná rozhodnutí, by neměla omezit povinnost správcovské společnosti a SKIPCP oznamovat například v rámci svých pravidelných zpráv situace, kdy organizační nebo administrativní opatření proti střetům zájmů nebyla dostatečná k tomu, aby s přiměřenou jistotou odvrátila riziko škody. V rámci tohoto oznámení by mělo být vysvětleno a zdůvodněno rozhodnutí přijaté správcovskou společností (kterým může být i rozhodnutí nijak nejednat) s přihlédnutím k vnitřním politikám a postupům přijatým za účelem zjištění, prevence a řešení střetů zájmů.
(18)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovským společnostem povinnost jednat v nejlepším zájmu SKIPCP, které spravují, a v zájmu integrity trhu. Určité chování, například praktiky „market timing“ a „late trading“, může poškozovat podílníky a podkopávat fungování trhu. Správcovské společnosti by proto měly používat vhodné postupy bránící nekalým praktikám. Dále by správcovské společnosti měly s ohledem na investiční cíle a politiku SKIPCP zavést vhodné postupy bránící nepřiměřeným poplatkům a nevhodným činnostem, jako je nadměrné obchodování („excessive trading“).
(19)
Správcovské společnosti by měly jednat v nejlepším zájmu SKIPCP také tehdy, když přímo provádějí pokyny k provedení obchodu jménem SKIPCP, které spravují, nebo když tyto pokyny předávají třetí osobě. Správcovské společnosti by měly přijmout veškerá přiměřená opatření k tomu, aby při provádění pokynů jménem SKIPCP dosahovaly trvale nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu a povaze pokynu nebo vzhledem k jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu.
(20)
S cílem zajistit, aby správcovské společnosti jednaly s patřičnou dovedností, péčí a opatrností v nejlepším zájmu SKIPCP, které spravují, jak to vyžaduje směrnice 2009/65/ES, je nezbytné stanovit pravidla pro nakládání s pokyny.
(21)
Určité poplatky, provize či nepeněžní plnění, které by správcovská společnost přijala nebo poskytla, by neměly být povoleny, protože by mohly mít dopad na dodržování požadavků stanovených směrnicí 2009/65/ES, podle nichž by správcovská společnost měla jednat čestně, spravedlivě a profesionálně v nejlepším zájmu SKIPCP. Proto je nezbytné stanovit jasná pravidla konkretizující podmínky, za nichž se poskytnutí poplatků, provizí a nepeněžního plnění nepovažuje za porušení uvedených zásad.
(22)
Přeshraniční činnosti správcovské společnosti kladou nové nároky na vztah mezi správcovskou společností a depozitářem SKIPCP. Tato směrnice by v zájmu nezbytné právní jistoty měla stanovit hlavní prvky smlouvy mezi depozitářem SKIPCP a správcovskou společností v případech, kdy je správcovská společnost usazena v jiném členském státě, než je domovský členský stát SKIPCP. Jelikož je nutné zajistit, aby tato smlouva náležitě plnila svůj účel, je nezbytné stanovit kolizní normy odchylně od článků 3 a 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 593/2008 ze dne 17. června 2008 o právu rozhodném pro smluvní závazkové vztahy (Řím I) (6) tak, aby příslušným právem pro tuto smlouvu bylo právo domovského členského státu SKIPCP.
(23)
Směrnice 2009/65/ES obsahuje povinnost určit kritéria pro posuzování přiměřenosti procesu řízení rizik správcovské společnosti. Tato kritéria jsou zaměřena na koncipování náležité a zdokumentované politiky řízení rizik, kterou mají správcovské společnosti uplatňovat. Uvedená politika by měla správcovským společnostem umožnit posuzovat rizika přijatých pozic v rámci portfolií, která spravují, a podíl těchto jednotlivých rizik na celkovém rizikovém profilu portfolia. Zorganizování politiky řízení rizik by mělo být provedeno náležitě a přiměřeně s ohledem na povahu, rozsah a složitost činností správcovské společnosti a SKIPCP, které spravuje.
(24)
Kritériem pro posuzování přiměřenosti procesu řízení je též pravidelné hodnocení, sledování a přezkum politiky řízení rizik, které provádí správcovská společnost. Toto kritérium rovněž zahrnuje vyhodnocení účinnosti opatření přijatých k nápravě případných nedostatků v procesu řízení rizik.
(25)
Základním prvkem kritérií pro posuzování přiměřenosti procesů řízení rizik jsou přiměřené a účelné metody řízení rizik, které by správcovské společnosti měly přijmout, aby byly schopny kdykoli určit rizika, jimž jsou nebo by mohly být jimi řízené SKIPCP vystaveny. Tyto požadavky vycházejí z běžných postupů schválených příslušnými orgány členských států. Zahrnují jak kvantitativní ukazatele v případě měřitelných rizik, tak kvalitativní metody. Systémy a nástroje elektronického zpracování dat používané pro výpočet kvantitativních ukazatelů by měly být provázány vzájemně nebo s oddělením front-office a účetními aplikacemi. Metody měření rizik by měly umožňovat náležité měření rizik v dobách intenzivnějších turbulencí na trhu a měly by být revidovány, kdykoli je to nutné v zájmu podílníků. Měly by rovněž umožňovat náležité posouzení koncentrace a vzájemného působení příslušných rizik na úrovni portfolia.
(26)
Cílem fungujícího systému řízení rizik je zabezpečit, aby správcovská společnost dodržovala investiční limity stanovené směrnicí 2009/65/ES, například maximální celkovou expozici a expozici riziku selhání protistrany. Z toho důvodu je nutné stanovit kritéria pro to, jak by se celková expozice a riziko selhání protistrany měly počítat.
(27)
Při stanovení těchto kritérií je nezbytné, aby tato směrnice vyjasnila způsoby výpočtu celkové expozice, mezi něž patří závazkový přístup, metoda hodnoty v riziku a pokročilé metodiky měření rizik. Měla by také určit hlavní prvky metodiky, podle níž by správcovská společnost měla provádět výpočet rizika selhání protistrany. Při uplatňování uvedených pravidel by se mělo přihlížet k podmínkám, za nichž se dané metodiky používají, jakož i k zásadám vyvinutým příslušnými orgány spolupracujícími v rámci Evropského výboru regulátorů trhů s cennými papíry, jimiž se mají řídit dohody o zajištění za účelem snížení expozice SKIPCP riziku selhání protistrany a využívání hedgingových a nettingových transakcí.
(28)
Podle směrnice 2009/65/ES jsou správcovské společnosti povinny uplatňovat postupy pro přesný a nezávislý odhad hodnoty mimoburzovních (OTC) derivátů. Tato směrnice proto stanoví podrobná pravidla pro dané postupy v souladu se směrnicí Komise 2007/16/ES ze dne 19. března 2007, kterou se provádí směrnice Rady 85/611/EHS o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP), pokud jde o vyjasnění některých definic (7). V rámci osvědčených postupů by správcovské společnosti měly tyto požadavky uplatňovat na nástroje, které vystavují SKIPCP rizikům nesprávného ocenění, jež jsou rovnocenná rizikům spojeným s OTC deriváty, např. rizikům spojeným s nelikvidností produktu a/nebo se složitostí struktury vyplácení. Na základě toho by správcovské společnosti měly přijmout opatření a postupy odpovídající požadavkům stanoveným v článku 44 pro oceňování méně likvidních nebo složitých převoditelných cenných papírů a nástrojů peněžního trhu, které vyžadují použití metod oceňování pomocí modelů.
(29)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovské společnosti povinnost poskytovat příslušným orgánům informace o typech derivátových nástrojů, do nichž byl SKIPCP investován, o podkladových rizicích, která jsou s nimi spojena, použitelných kvantitativních omezeních a metodách, které byly zvoleny k odhadu rizik spojených s těmito obchody. Měl by být upřesněn obsah a postup správcovské společnosti při plnění této povinnosti.
(30)
O technické poradenství byl požádán Evropský výbor regulátorů trhů s cennými papíry zřízený rozhodnutím Komise 2009/77/ES (8).
(31)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Evropského výboru pro cenné papíry,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví prováděcí pravidla ke směrnici 2009/65/ES:
1)
jež upřesňují postupy a opatření uvedené v čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci písm. a) a požadavky na strukturu a organizaci, jejichž cílem je minimalizace střetů zájmů, uvedené v čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci písm. b);
2)
jež stanoví kritéria pro čestné a spravedlivé jednání vyznačující se patřičnou dovedností, péčí a opatrností v nejlepším zájmu SKIPCP a kritéria pro určení typů střetů zájmů, jež upřesňují zásady nezbytné k zajištění efektivního využívání zdrojů a jež vymezují kroky, které mají být přijaty za účelem rozpoznání, prevence, řešení a zveřejnění střetů zájmů, jak je uvedeno v čl. 14 odst. 1 a 2;
3)
jež se týkají náležitostí smluv mezi depozitářem a správcovskou společností uzavřených podle čl. 23 odst. 5 a čl. 33 odst. 5 a
4)
jež se týkají procesu řízení rizik uvedeného v čl. 51 odst. 1, zejména kritérií pro posouzení přiměřenosti procesu řízení rizik uplatňovaného správcovskou společností, politiky a procesů řízení rizik a opatření, postupů a metod měření a řízení rizik v souvislosti s těmito kritérii.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Tato směrnice se vztahuje na správcovské společnosti spravující subjekt kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) uvedené v čl. 6 odst. 2 směrnice 2009/65/ES.
Kapitola V této směrnice se vztahuje rovněž na depozitáře vykonávající úkoly podle ustanovení kapitoly IV a kapitoly V oddílu 3 směrnice 2009/65/ES.
2. Ustanovení této kapitoly, kapitoly II čl. 12 a kapitol III, IV a VI se vztahují obdobně na investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost povolenou podle směrnice 2009/65/ES.
V těchto případech se „správcovskou společností“ rozumí „investiční společnost“.
Článek 3
Definice
Vedle definic uvedených ve směrnici 2009/65/ES se pro účely této směrnice rozumí:
1)
„klientem“ fyzická nebo právnická osoba nebo jiný subjekt včetně SKIPCP, jimž správcovská společnost poskytuje službu kolektivní správy portfolií nebo služby podle čl. 6 odst. 3 směrnice 2009/65/ES;
2)
„podílníkem“ fyzická nebo právnická osoba, která drží jednu nebo více podílových jednotek SKIPCP;
3)
„příslušnou osobou“ v souvislosti se správcovskou společností se rozumí:
a)
ředitel, společník či jemu rovnocenná osoba nebo člen vedení správcovské společnosti;
b)
zaměstnanec správcovské společnosti, jakož i jiná fyzická osoba, jejíž služby má správcovská společnost k dispozici a pod kontrolou a jež se účastní kolektivní správy portfolií prováděné správcovskou společností;
c)
fyzická osoba, která se přímo účastní poskytování služeb správcovské společnosti na základě pověřovacího opatření pro třetí osoby za účelem poskytování kolektivní správy portfolií správcovskou společností;
4)
„vedoucí osobou či osobami“ osoba nebo osoby, které skutečně řídí činnost správcovské společnosti, uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. b) směrnice 2009/65/ES;
5)
„správní radou“ správní rada správcovské společnosti;
6)
„dozorčím orgánem“ příslušné osoby nebo orgán či orgány odpovědné za dozor nad vedoucí osobou či osobami a za posuzování a pravidelné přezkumy přiměřenosti a účelnosti procesu řízení rizik a politik, opatření a postupů přijatých za účelem splnění povinností plynoucích ze směrnice 2009/65/ES;
7)
„rizikem selhání protistrany“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z možnosti, že protistrana transakce nesplní své závazky před konečným vypořádáním peněžních toků v rámci transakce;
8)
„rizikem likvidity“ riziko, že pozici v portfoliu SKIPCP nebude možné prodat, likvidovat nebo uzavřít s omezenými náklady v přiměřeně krátké době, a že tím tudíž bude ohrožena schopnost SKIPCP kdykoli splnit ustanovení čl. 84 odst. 1 směrnice 2009/65/ES;
9)
„tržním rizikem“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z kolísání tržní hodnoty pozic v portfoliu SKIPCP, které je způsobeno změnami tržních proměnných, např. úrokových sazeb, měnových kurzů, cen akcií a komodit nebo úvěruschopnosti emitenta;
10)
„provozním rizikem“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z nedostatečnosti vnitřních procesů a ze selhání osob a systémů správcovské společnosti nebo z vnějších okolností, které zahrnuje právní a dokumentační riziko a riziko plynoucí z postupů obchodování, vypořádání a oceňování prováděných jménem SKIPCP.
Pojem „správní rada“ uvedený v prvním pododstavci bodě 5 nezahrnuje dozorčí radu v případech, kdy má správcovská společnost duální strukturu, jejíž součástí je správní rada a dozorčí rada.
KAPITOLA II
ADMINISTRATIVNÍ POSTUPY A KONTROLNÍ MECHANISMUS
(Čl. 12 odst. 1 písm. a) a čl. 14 odst. 1 písm. c) směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Obecné zásady
Článek 4
Obecné požadavky na postupy a organizaci
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby splnily tyto požadavky:
a)
vytvořit, zavést a udržovat rozhodovací postupy a organizační strukturu, která jasným a zdokumentovaným způsobem upřesňuje hierarchické vztahy subordinace a rozděluje úkoly a odpovědnost;
b)
zajistit, aby jejich příslušné osoby věděly, jaké postupy musí dodržet, pokud mají řádně plnit své povinnosti;
c)
vytvořit, zavést a udržovat náležité mechanismy vnitřní kontroly určené k zajištění plnění rozhodnutí a dodržování postupů na všech úrovních správcovské společnosti;
d)
vytvořit, zavést a udržovat účinný systém vnitřního hlášení a předávání informací na všech relevantních úrovních správcovské společnosti, jakož i účinnou výměnu informací se zúčastněnými třetími osobami;
e)
vést náležitou a systematickou evidenci o svém podnikání a vnitřní organizaci.
Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly takové systémy a postupy, které dostatečně zajišťují bezpečnost, celistvost a důvěrnost informací vzhledem k povaze dotyčných informací.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležitou strategii nepřerušovaného chodu podniku, jejímž cílem je zajistit zachování nejdůležitějších dat a funkcí a pokračování služeb a činností v případě výpadku systémů a postupů, anebo (pokud to není možné) která umožní včasnou obnovu těchto dat a funkcí a včasné obnovení služeb a činností.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly takové účetní zásady a postupy, které jim umožní na žádost příslušného orgánu včas poskytnout účetní výkazy, jež podávají pravdivý a věrný obraz o jejich finanční situaci a jsou v souladu se všemi platnými účetními normami a předpisy.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby průběžně sledovaly a vyhodnocovaly přiměřenost a účinnost svých systémů, mechanismů vnitřní kontroly a opatření zavedených podle odstavců 1 až 4 a přijaly vhodná opatření k nápravě případných nedostatků.
Článek 5
Zdroje
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zaměstnávaly osoby s takovými dovednostmi, vědomostmi a odbornými znalostmi, jaké jsou potřebné k plnění přidělených povinností.
2. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti udržovaly potřebné zdroje a odborné kapacity pro účinný dohled nad činnostmi vykonávanými třetími osobami na základě opatření sjednaného se správcovskou společností, především ve vztahu k řízení rizik spojených s těmito opatřeními.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že výkon většího počtu úkolů příslušnými osobami nebrání a ani pravděpodobně nebude těmto osobám bránit v náležitém, čestném a profesionálním plnění kteréhokoli konkrétního úkolu.
4. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti pro účely odstavců 1, 2 a 3 zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
ODDÍL 2
Administrativní a účetní postupy
Článek 6
Vyřizování stížností
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly účinné a transparentní postupy pro přiměřené a rychlé vyřizování stížností investorů.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že každá stížnost a opatření přijatá k jejímu vyřízení jsou evidovány.
3. Investoři mohou podávat stížnosti zdarma. Informace o postupech podle odstavce 1 jsou investorům zdarma zpřístupněny.
Článek 7
Elektronické zpracování dat
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby patřičným způsobem zajistily vhodné elektronické systémy, které umožní včasné a řádné zaznamenání každého portfoliového obchodu nebo pokynu k upsání nebo vyplacení, aby byly schopny splnit ustanovení článků 14 a 15.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby patřičně zajistily vysokou úroveň bezpečnosti během elektronického zpracování dat, jakož i celistvost a důvěrnost zaznamenávaných informací.
Článek 8
Účetní postupy
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v zájmu ochrany podílníků zajistily uplatňování účetních zásad a postupů podle čl. 4 odst. 4.
Účetní evidence SKIPCP je vedena způsobem, který umožňuje kdykoli přímo zjistit veškerá aktiva a pasiva SKIPCP.
Má-li SKIPCP různé podfondy, vede se pro tyto podfondy oddělená účetní evidence.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v souladu s účetními pravidly domovského členského státu SKIPCP vytvořily, zavedly a udržovaly účetní zásady a postupy zajišťující, aby mohla být na základě účetní evidence přesně vypočtena čistá hodnota majetku každého SKIPCP a řádně provedeny pokyny k upsání nebo vyplacení za této čisté hodnoty majetku.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily vhodné postupy zajišťující řádné a přesné oceňování aktiv a pasiv SKIPCP v souladu s použitelnými pravidly uvedenými v článku 85 směrnice 2009/65/ES.
ODDÍL 3
Mechanismy vnitřní kontroly
Článek 9
Kontrola prováděná vedoucí osobou či osobami a dozorčím orgánem
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vedoucí osoba či osoby (a případně dozorčí orgán) v rámci vnitřního rozdělení úkolů odpovídaly za zajištění plnění povinností, které pro správcovskou společnost vyplývají ze směrnice 2009/65/ES.
2. Správcovská společnost zajistí, aby její vedoucí osoba či osoby:
a)
odpovídaly za provádění obecné investiční politiky každého spravovaného SKIPCP stanovené případně v prospektu, statutu fondu nebo zakládacích dokumentech investiční společnosti;
b)
dohlížely na proces schvalování investičních strategií každého spravovaného SKIPCP;
c)
odpovídaly za zajištění toho, že správcovská společnost trvale a účinně zabezpečuje shodu s předpisy podle článku 10, a to i v případě, že tuto funkci vykonává třetí osoba;
d)
zajišťovaly a pravidelně ověřovaly, že u každého spravovaného SKIPCP je řádně a účinně prováděna a dodržována obecná investiční politika, investiční strategie a meze pro rizika, a to i v případě, že funkci řízení rizik vykonávají třetí osoby;
e)
schvalovaly a pravidelně vyhodnocovaly přiměřenost vnitřních postupů pro přijímání investičních rozhodnutí za každý spravovaný SKIPCP, tak aby tato rozhodnutí odpovídala schváleným investičním strategiím;
f)
schvalovaly a pravidelně vyhodnocovaly politiku řízení rizik a opatření, procesy a metody jejího provádění, jak uvádí článek 38, včetně systému mezí pro rizika u každého spravovaného SKIPCP.
3. Správcovská společnost rovněž zajistí, aby její vedoucí osoba či osoby a případně dozorčí orgán:
a)
posuzovaly a pravidelně vyhodnocovaly účinnost politik, opatření a postupů přijatých za účelem splnění povinností vyplývajících ze směrnice 2009/65/ES;
b)
přijímaly patřičná opatření k nápravě nedostatků.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že jejich vedoucí osoba či osoby dostávají často, avšak nejméně jednou ročně, písemné zprávy o otázkách shody s předpisy, interního auditu a řízení rizik s uvedením zvláště toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že jejich vedoucí osoba či osoby dostávají pravidelně zprávy o provádění investičních strategií a vnitřních postupech pro přijímání investičních rozhodnutí uvedených v odst. 2 písm. b) až e).
6. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že případný dozorčí orgán pravidelně dostává písemné zprávy o otázkách uvedených v odstavci 4.
Článek 10
Stálá funkce zajišťování shody s předpisy
1. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti vytvořily, zavedly a udržovaly náležité strategie a postupy k odhalování případného rizika, že správcovská společnost nesplní své povinnosti stanovené směrnicí 2009/65/ES, jakož i s tím spojených rizik, a aby přijaly náležitá opatření a postupy minimalizující takové riziko a umožňující příslušným orgánům účinný výkon jejich pravomocí podle zmíněné směrnice.
Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily a udržovaly stálou a účinně vykonávanou funkci zajišťování shody s předpisy, která bude vykonávána nezávisle a bude spočívat v plnění těchto úkolů:
a)
sledovat a pravidelně vyhodnocovat přiměřenost a účinnost opatření, strategií a postupů přijatých podle odstavce 1 a kroků učiněných za účelem řešení nedostatků v plnění povinností správcovské společnosti;
b)
radit a pomáhat příslušným osobám, které odpovídají za výkon služeb a činností, v plnění povinností správcovské společnosti vyplývajících ze směrnice 2009/65/ES.
3. Aby mohly osoby vykonávající funkci zajišťování shody s předpisy uvedenou v odstavci 2 řádně a nezávisle plnit své úkoly, zajistí správcovská společnost splnění těchto podmínek:
a)
osoba vykonávající funkci zajišťování shody s předpisy musí mít nezbytnou pravomoc, zdroje, odborné znalosti a přístup ke všem příslušným informacím;
b)
musí být jmenován „kontrolor shody“, který odpovídá za výkon funkce zajišťování shody s předpisy a pravidelné, nejméně však roční, podávání zpráv vedoucí osobě či osobám o otázkách shody s předpisy s uvedením zvláště toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků;
c)
příslušné osoby podílející se na výkonu funkce zajišťování shody s předpisy se nesmí účastnit poskytování služeb či výkonu činností, jež sledují;
d)
způsob určování odměny příslušných osob podílejících se na výkonu funkce zajišťování shody s předpisy nesmí být, ani pravděpodobně, na újmu jejich objektivity.
Od správcovské společnosti se však nevyžaduje splnit požadavky uvedené v prvním pododstavci písm. c) nebo d), pokud je schopna prokázat, že vzhledem k povaze, rozsahu a složitosti jejího předmětu podnikání i vzhledem k povaze a škále jejích služeb a činností jsou dané požadavky neúměrné a že funkce zajišťování shody s předpisy je trvale účinně vykonávána.
Článek 11
Stálá funkce interního auditu
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, pokud to je vhodné a přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost jejich předmětu podnikání i s ohledem na povahu a škálu činností kolektivní správy portfolií prováděných při tomto podnikání, aby zřídily a udržovaly funkci interního auditu, která je oddělena od jiných funkcí a činností správcovské společnosti a je na nich nezávislá.
2. Funkce interního auditu podle odstavce 1 spočívá v plnění těchto úkolů:
a)
vytvořit, zavést a udržovat plán auditu zaměřený na posouzení a zhodnocení přiměřenosti a účinnosti systémů správcovské společnosti, jejích mechanismů vnitřní kontroly a opatření;
b)
vydávat doporučení na základě výsledků práce vykonané podle písmene a);
c)
ověřovat dodržování doporučení podle písmene b);
d)
podávat zprávy týkající se záležitostí interního auditu v souladu s čl. 9 odst. 4.
Článek 12
Stálá funkce řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zřídily a udržovaly stálou funkci řízení rizik.
2. Stálá funkce řízení rizik podle odstavce 1 je hierarchicky a funkčně nezávislá na provozních útvarech.
Členské státy však mohou správcovským společnostem povolit odchylku od této povinnosti, je-li to vhodné a přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovské společnosti a SKIPCP, které spravuje.
Správcovská společnost je schopna prokázat, že přijala patřičná ochranná opatření proti střetům zájmů, která jí umožní nezávislé řízení rizik, a že proces řízení rizik splňuje požadavky článku 51 směrnice 2009/65/ES.
3. Náplní stálé funkce řízení rizik je:
a)
provádět politiku a postupy řízení rizik;
b)
zajišťovat dodržování systému omezení rizik pro SKIPCP včetně zákonných mezí pro celkovou expozici a riziko selhání protistrany v souladu s články 41, 42 a 43;
c)
poskytovat poradenství správní radě ohledně určení rizikového profilu každého spravovaného SKIPCP;
d)
poskytovat pravidelné zprávy správní radě, případně dozorčímu orgánu, týkající se:
i)
souladu mezi současnou úrovní rizik, která každý spravovaný SKIPCP podstupuje, s rizikovým profilem, který byl pro tento SKIPCP schválen,
ii)
dodržování příslušných systémů omezení rizik u každého spravovaného SKIPCP,
iii)
přiměřenosti a účinnosti procesu řízení rizik, s uvedením zejména toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků;
e)
poskytovat pravidelné zprávy vedoucí osobě či osobám o současné úrovni rizik podstupovaných každým spravovaným SKIPCP a o případném skutečném nebo předpokládaném porušení jejich mezí s cílem zajistit, aby byla rychle přijata patřičná opatření;
f)
přezkoumávat a v případě potřeby prosazovat opatření a postupy oceňování OTC derivátů uvedené v článku 44.
4. Osoby vykonávající stálou funkci řízení rizik mají potřebné pravomoci a přístup ke všem příslušným informacím potřebným k plnění úkolů stanovených v odstavci 3.
Článek 13
Osobní obchody
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležité mechanismy, jejichž cílem je zabránit každé příslušné osobě, která se podílí na činnostech, z nichž může plynout střet zájmů, nebo která se při výkonu činností jménem správcovské společnosti dostane do styku s důvěrnými informacemi ve smyslu čl. 1 odst. 1 směrnice 2003/6/ES nebo s jinými důvěrnými informacemi týkajícími se SKIPCP nebo transakcí se SKIPCP či pro SKIPCP, v těchto činnostech:
a)
uzavírat osobní obchody, které naplňují alespoň jedno z těchto kritérií:
i)
této osobě je zakázáno uzavírat osobní obchody ve smyslu směrnice 2003/6/ES,
ii)
tyto obchody mají za následek zneužití či neoprávněné zveřejnění důvěrných informací,
iii)
jsou v rozporu nebo pravděpodobně budou v rozporu s některou povinností správcovské společnosti podle směrnice 2009/65/ES nebo směrnice 2004/39/ES;
b)
poskytnout nad rámec běžného plnění pracovních povinností či smlouvy o poskytování služeb jiné osobě poradenství či nabádat jinou osobu k uzavření obchodu s finančními nástroji, na který, kdyby se jednalo o osobní obchod příslušné osoby, by se vztahovalo písmeno a) tohoto odstavce nebo čl. 25 odst. 2 písm. a) nebo b) směrnice 2006/73/ES nebo který by jinak vedl ke zneužití informací týkajících se nevyřízených pokynů klientů;
c)
aniž je dotčen čl. 3 písm. a) směrnice 2003/6/ES, prozrazovat nad rámec běžného plnění pracovních povinností či smlouvy o poskytování služeb jiné osobě jakékoli informace či názory, pokud příslušná osoba ví nebo by rozumně měla vědět, že následkem takového prozrazení jiná osoba učiní nebo by pravděpodobně učinila tyto kroky:
i)
uzavře obchod s finančními nástroji, na který, kdyby se jednalo o osobní obchod příslušné osoby, by se vztahovalo písmeno a) tohoto odstavce nebo čl. 25 odst. 2 písm. a) nebo b) směrnice 2006/73/ES nebo který by jinak vedl ke zneužití informací týkajících se nevyřízených pokynů klientů,
ii)
poskytne jiné osobě radu nebo ji bude nabádat, aby takový obchod uzavřela.
2. Smyslem opatření, která vyžaduje odstavec 1, je zajistit zejména, aby:
a)
každá příslušná osoba, na kterou se vztahuje odstavec 1, věděla o omezeních osobních obchodů a opatřeních, která v souvislosti s osobními obchody a prozrazováním informací správcovská společnost v souladu s odstavcem 1 přijala;
b)
správcovská společnost byla neprodleně informována o každém osobním obchodu, který příslušná osoba uzavřela, buď formou oznámení, či jiným postupem, který správcovské společnosti umožňuje takové obchody zjistit;
c)
o osobním obchodu, který byl správcovské společnosti oznámen nebo správcovskou společností zjištěn, byla vedena evidence včetně povolení či zákazu vydaného v souvislosti s takovým obchodem.
Jestliže určité činnosti vykonávají třetí osoby, zajistí správcovská společnost pro účely prvního pododstavce písm. b), aby subjekt vykonávající tyto činnosti vedl evidenci osobních obchodů uzavřených jakoukoli příslušnou osobou a aby tyto informace bezodkladně na požádání poskytl správcovské společnosti.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na tyto druhy osobních obchodů:
a)
osobní obchody provedené při správě portfolií na základě volné úvahy, pokud mezi správcem portfolia a příslušnou osobou či jinou osobou, na jejíž účet se daný obchod provádí, nedošlo k předchozí komunikaci o obchodu;
b)
osobní obchody se SKIPCP nebo podílovými jednotkami subjektů kolektivního investování, které podléhají dohledu podle právních předpisů členského státu, které vyžadují rovnoměrné rozložení rizika mezi majetek, pokud se příslušná osoba nebo jiná osoba, na jejíž účet se obchody provádějí, nepodílí na řízení dotyčného subjektu.
4. Pro účely tohoto článku odstavců 1, 2 a 3 má výraz „osobní obchod“ stejný význam jako v článku 11 směrnice 2006/73/ES.
Článek 14
Evidence portfoliových obchodů
1. Členské státy vyžadují, aby správcovské společnosti zajistily, aby u každého portfoliového obchodu týkajícího se SKIPCP byly neprodleně zaznamenány informace postačující k rekonstrukci podrobností o pokynu a provedeném obchodu.
2. Záznam podle odstavce 1 obsahuje:
a)
jméno či jiné označení SKIPCP a osoby jednající na účet SKIPCP;
b)
podrobnosti nezbytné k identifikaci dotyčného nástroje;
c)
množství;
d)
typ pokynu nebo obchodu;
e)
cenu;
f)
u pokynů datum a přesný čas předání pokynu a jméno nebo jiné označení osoby, které byl pokyn předán, u obchodů datum a přesný čas rozhodnutí o provedení obchodu a datum a přesný čas provedení obchodu;
g)
jméno osoby, která předala pokyn nebo provedla obchod;
h)
důvody případného odvolání pokynu;
i)
u provedených obchodů totožnost protistrany a převodního místa.
Pro účely prvního pododstavce písm. i) se „převodním místem“ rozumí regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES, mnohostranný systém obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 uvedené směrnice, systematický internalizátor ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 7 uvedené směrnice nebo tvůrce trhu či jiný zajišťovatel likvidity nebo subjekt, který plní ve třetí zemi funkci podobnou těm, jaké plní kterýkoli z výše uvedených subjektů.
Článek 15
Evidence pokynů k upsání a vyplacení
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby přijaly všechny přiměřené kroky k zajištění, aby přijaté pokyny k upsání a vyplacení SKIPCP byly soustředěny a zaznamenány neprodleně po jejich přijetí.
2. Záznam obsahuje tyto informace:
a)
příslušný SKIPCP;
b)
osobu, která pokyn podala nebo předala;
c)
osobu, která pokyn přijala;
d)
datum a čas pokynu;
e)
podmínky platby a platební prostředek;
f)
typ pokynu;
g)
datum provedení pokynu;
h)
počet podílových jednotek, které byly upsány nebo vyplaceny;
i)
cenu, za niž byla každá podílová jednotka upsána nebo vyplacena;
j)
celkovou hodnotu upsaných nebo vyplacených podílových jednotek;
k)
hodnotu pokynu v hrubém vyjádření včetně poplatku za upsání nebo v čisté výši po odečtení poplatku za vyplacení.
Článek 16
Požadavky na vedení evidence
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily uchovávání záznamů podle článků 14 a 15 nejméně po dobu pěti let.
Příslušné orgány však mohou za mimořádných okolností od správcovských společností vyžadovat, aby uchovávaly všechny nebo některé tyto záznamy delší dobu v závislosti na povaze nástroje nebo portfoliového obchodu, jestliže je to nutné k tomu, aby příslušný orgán mohl vykonávat své úkoly dohledu v souladu se směrnicí 2009/65/ES.
2. Po skončení platnosti povolení správcovské společnosti mohou členské státy nebo příslušné orgány vyžadovat, aby správcovská společnost uchovala záznamy podle odstavce 1 do uplynutí zbytku stanovené pětileté lhůty.
Přenese-li správcovská společnost své povinnosti ve vztahu ke SKIPCP na jinou správcovskou společnost, mohou členské státy nebo příslušné orgány vyžadovat přijetí takových opatření, která této jiné správcovské společnosti zajistí přístup k záznamům za posledních pět let.
3. Záznamy se uchovávají na nosiči, který umožní takové uložení informací, aby k nim měl příslušný orgán do budoucna přístup, a v takové formě a takovým způsobem, aby byly splněny následující podmínky:
a)
příslušný orgán musí mít k záznamům snadný přístup a musí být schopen rekonstruovat z nich všechny klíčové fáze zpracování každého portfoliového obchodu;
b)
musí být možné snadno zjistit jakékoli opravy či jiné změny i původní obsah záznamů před opravami či změnami;
c)
nesmí být možné se záznamy jinak manipulovat nebo je pozměňovat.
KAPITOLA III
STŘET ZÁJMŮ
(Čl. 12 odst. 1 písm. b) a čl. 14 odst. 1 písm. d) a čl. 14 odst. 2 písm. c) směrnice 2009/65/ES)
Článek 17
Kritéria pro určení střetu zájmů
1. Členské státy zajistí, aby za účelem určení typů střetu zájmů, jež vznikají v průběhu poskytování služeb a činností a jejichž existence může být ke škodě zájmů SKIPCP, správcovské společnosti za pomoci minimálních kritérií zohlednily otázku, zda se správcovská společnost nebo příslušná osoba nebo osoba přímo či nepřímo spojená se správcovskou společností vztahem kontroly nachází v některé z těchto situací, ať už v důsledku poskytování činností kolektivní správy portfolií nebo jinak:
a)
správcovská společnost nebo taková osoba pravděpodobně získá finanční prospěch nebo se vyhne finanční ztrátě na úkor SKIPCP;
b)
správcovská společnost nebo taková osoba má zájem na výsledku služby nebo činnosti poskytované SKIPCP nebo jinému klientovi nebo na výsledku obchodu prováděného jménem SKIPCP nebo jiného klienta a tento zájem je odlišný od zájmu SKIPCP na daném výsledku;
c)
správcovská společnost nebo taková osoba má finanční či jinou motivaci upřednostnit zájem jiného klienta nebo skupiny klientů před zájmy SKIPCP;
d)
správcovská společnost nebo taková osoba vykonává tytéž činnosti pro SKIPCP a jiného klienta či klienty, kteří nejsou SKIPCP;
e)
správcovská společnost nebo taková osoba dostává nebo dostane v souvislosti s činnostmi kolektivní správy portfolií, které jsou poskytovány SKIPCP, od osoby, která není SKIPCP, materiální stimul v podobě peněz, zboží nebo služeb, který není běžnou provizí či poplatkem za poskytovanou službu.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby při určování typů střetu zájmů braly v úvahu:
a)
své zájmy včetně zájmů plynoucích z jejich členství ve skupině nebo z poskytování služeb a činností, zájmy klientů a svou povinnost správcovské společnosti vůči SKIPCP;
b)
zájmy dvou nebo více spravovaných SKIPCP.
Článek 18
Postupy k omezení možnosti střetu zájmů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly účinné postupy k omezení možnosti střetu zájmů. Tyto postupy jsou vypracovány písemně a jsou přiměřené s ohledem na velikost a organizaci správcovské společnosti i na povahu, rozsah a složitost jejího podnikání.
Pokud je správcovská společnost součástí skupiny, zohlední tyto postupy též okolnosti, jichž si společnost je nebo by měla být vědoma a jež mohou vyvolat střet zájmů v důsledku struktury a předmětu podnikání dalších členů skupiny.
2. Postupy k omezení možnosti střetu zájmů přijaté v souladu s odstavcem 1:
a)
určují, s odkazem na činnosti kolektivní správy portfolií prováděné správcovskou společností nebo jejím jménem, okolnosti, které vedou nebo mohou vést ke střetu zájmů, jenž s sebou nese značné riziko poškození zájmů SKIPCP nebo jednoho či více jiných klientů;
b)
uvádějí postupy, které je třeba dodržet, a opatření, která je nutno přijmout ke zvládání takových střetů zájmů.
Článek 19
Zachování nezávislosti při zvládání střetů zájmů
1. Členské státy zajistí, aby postupy a opatření stanovené v čl. 18 odst. 2 písm. b) byly vypracovány tak, aby zajistily, že příslušné osoby zapojené do různých obchodních činností, v nichž je přítomen střet zájmů, vykonávají tyto činnosti s takovou mírou nezávislosti, která je úměrná velikosti a činnostem správcovské společnosti a skupiny, jíž je součástí, i závažnosti rizika poškození zájmů klientů.
2. Postupy, jež mají být dodrženy, a opatření, jež mají být přijata v souladu s čl. 18 odst. 2 písm. b), zahrnují následující postupy a opatření, jsou-li potřebné a vhodné k tomu, aby správcovská společnost zajistila žádoucí míru nezávislosti:
a)
účinné postupy k zamezení či kontrole výměny informací mezi příslušnými osobami vykonávajícími činnosti kolektivní správy portfolií, které s sebou nesou riziko střetu zájmů, pokud by výměna informací mohla poškodit zájmy jednoho nebo více klientů;
b)
samostatný dohled nad příslušnými osobami, mezi jejichž hlavní úkoly patří vykonávání činností kolektivní správy portfolií jménem klientů nebo poskytování služeb klientům nebo investorům, jejichž zájmy mohou být ve střetu nebo kteří zastupují odlišné zájmy, jež mohou být ve střetu (včetně zájmů správcovské společnosti);
c)
odstranění jakékoli přímé vazby mezi odměňováním příslušných osob, které se zabývají především jednou činností, a odměňováním či příjmy různých příslušných osob, které se zabývají především jinou činností, pokud ze vztahu těchto činností může vznikat střet zájmů;
d)
opatření, která komukoli zabrání v možnosti vykonávat nepatřičný vliv na způsob, jakým příslušná osoba provádí činnosti kolektivní správy portfolií, nebo tuto možnost omezí;
e)
opatření k prevenci nebo kontrole souběžného či postupného zapojení příslušné osoby do samostatných činností kolektivní správy portfolií, pokud takové zapojení může být na újmu řádného zvládání střetů zájmů.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v případě, že přijetí či uplatňování jednoho nebo více těchto opatření a postupů nezajistí žádoucí míru nezávislosti, přijaly jiná nebo další opatření a postupy, které jsou pro tyto účely potřebné a vhodné.
Článek 20
Administrace činností, z nichž vyplývá škodlivý střet zájmů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vedly a pravidelně aktualizovaly evidenci druhů činností kolektivní správy portfolií prováděných správcovskou společností nebo jejím jménem, při nichž vznikl anebo v případě probíhající činnosti kolektivní správy portfolií může vzniknout střet zájmů, který s sebou nese značné riziko poškození zájmů jednoho nebo více SKIPCP nebo jiných klientů.
2. Členské státy vyžadují, aby v případě, že organizační nebo administrativní opatření přijatá správcovskou společností za účelem zvládání střetů zájmů nejsou dostatečná k tomu, aby s přiměřenou jistotou odvrátila riziko poškození zájmů SKIPCP nebo jeho podílníků, byly vedoucí osoba či osoby nebo jiné příslušné vnitřní orgány správcovské společnosti neprodleně informovány, a mohly tak přijmout nezbytná rozhodnutí, kterými zajistí, aby správcovská společnost za všech okolností jednala v nejlepším zájmu SKIPCP a jeho podílníků.
3. Správcovská společnost o situacích popsaných v odstavci 2 informuje investory prostřednictvím vhodného trvalého nosiče informací a zdůvodní své rozhodnutí.
Článek 21
Pravidla týkající se výkonu hlasovacích práv
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vypracovaly náležitá a účinná pravidla pro určení, kdy a jakým způsobem mají být vykonána hlasovací práva spojená s nástroji drženými ve spravovaných portfoliích, tak aby práva byla vykonávána výlučně ve prospěch dotčeného SKIPCP.
2. Pravidla podle odstavce 1 stanoví opatření a postupy:
a)
ke sledování relevantních podnikových událostí;
b)
k zajištění toho, aby hlasovací práva byla vykonávána v souladu s investičními cíli a politikou příslušného SKIPCP;
c)
k zabránění nebo zvládání střetů zájmů plynoucích z výkonu hlasovacích práv.
3. Souhrnný popis pravidel podle odstavce 1 je zpřístupněn investorům.
Podrobnosti o krocích podniknutých na základě daných pravidel jsou zdarma na požádání zpřístupněny podílníkům.
KAPITOLA IV
PRAVIDLA JEDNÁNÍ
(Čl. 14 odst. 1 písm. a) a b) a čl. 14 odst. 2 písm. a) a b) směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Obecné zásady
Článek 22
Povinnost jednat v nejlepším zájmu SKIPCP a jejich podílníků
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby s podílníky spravovaných SKIPCP zacházely spravedlivě.
Správcovské společnosti se vyvarují toho, aby zájmy jedné skupiny podílníků kladly nad zájmy jiné skupiny podílníků.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby uplatňovaly patřičné politiky a postupy k zabránění nevhodným praktikám, u kterých lze rozumně předpokládat, že ovlivní stabilitu a integritu trhu.
3. Aniž jsou dotčeny požadavky vnitrostátního práva, členské státy od správcovských společností vyžadují, aby za účelem splnění povinnosti jednat v nejlepším zájmu podílníků zajistily, aby pro jimi spravované SKIPCP byly používány spravedlivé, správné a transparentní cenové modely a systémy oceňování. Správcovské společnosti musí být schopny doložit, že portfolia SKIPCP byla správně oceněna.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby jednaly způsobem, kterým nevznikají SKIPCP a jeho podílníkům nepřiměřené náklady.
Článek 23
Požadavky na náležitou opatrnost
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v nejlepším zájmu SKIPCP a v zájmu integrity trhu zajistily vysokou úroveň opatrnosti při volbě investic a jejich průběžném sledování.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily odpovídající úroveň znalostí a vědomostí o majetku, do něhož SKIPCP investuje.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby stanovily písemné politiky a postupy jednání s náležitou opatrností a zavedly účinná opatření zajišťující, aby investiční rozhodnutí jménem SKIPCP byla prováděna v souladu s cíli, investiční strategií a mezemi pro rizika dotyčného SKIPCP.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v rámci uplatňování politiky řízení rizik před uskutečněním investice a podle potřeby po zohlednění povahy zvažované investice formulovaly prognózy a provedly analýzy toho, jak investice ovlivní skladbu portfolia, likviditu a rizikově-výnosový profil SKIPCP. Analýzy musí být provedeny výlučně na základě spolehlivých a aktuálních kvantitativních i kvalitativních informací.
Při uzavírání, vedení nebo ukončení dohod se třetími osobami v souvislosti s prováděním řízení rizik jednají správcovské společnosti s náležitou dovedností, péčí a opatrností. Před uzavřením takovýchto dohod správcovské společnosti podniknou nezbytné kroky k ověření, zda je třetí osoba schopna vykonávat řízení rizik spolehlivě, profesionálně a účinně a má k tomu kapacity. Správcovská společnost stanoví metody pro průběžné posuzování úrovně výkonu třetí osoby.
ODDÍL 2
Nakládání s pokyny k upsání a vyplacení
Článek 24
Informační povinnosti v souvislosti s prováděním pokynů k upsání a vyplacení
1. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti po provedení pokynu podílníka k upsání nebo vyplacení podílníkovi prostřednictvím trvalého nosiče oznámily provedení pokynu co nejdříve, nejpozději však první pracovní den po jeho provedení, anebo pokud správcovská společnost dostává potvrzení od třetí strany, nejpozději první pracovní den po obdržení potvrzení od třetí strany.
První pododstavec se však nepoužije, pokud by oznámení obsahovalo tytéž údaje jako potvrzení, jež má podílníkovi bezodkladně zaslat jiná osoba.
2. Oznámení uvedené v odstavci 1 zahrnuje relevantní informace z tohoto seznamu:
a)
identifikační údaje správcovské společnosti;
b)
jméno či jiné označení podílníka;
c)
datum a čas přijetí pokynu a způsob platby;
d)
datum provedení pokynu;
e)
identifikační údaje SKIPCP;
f)
povaha pokynu (upsání nebo vyplacení);
g)
počet podílových jednotek, jichž se pokyn týká;
h)
jednotková hodnota, za kterou byly jednotky upsány nebo vyplaceny;
i)
referenční datum připsání;
j)
hodnota pokynu v hrubém vyjádření včetně poplatku za upsání nebo v čisté výši po odečtení poplatku za vyplacení;
k)
celková výše provizí a účtovaných výloh, případně rozepsaná na jednotlivé položky, pokud o to investor požádá.
3. V případě pokynů podílníka, které se provádějí pravidelně, správcovská společnost buď učiní kroky uvedené v odstavci 1, nebo podílníkovi poskytuje nejméně každých šest měsíců informace o daných obchodech uvedené v odstavci 2.
4. Správcovské společnosti poskytnou podílníkovi na požádání informace o stavu jeho pokynu.
ODDÍL 3
Provedení za nejlepších podmínek
Článek 25
Provádění rozhodnutí o obchodu jménem spravovaného SKIPCP
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby tehdy, když provádějí rozhodnutí o obchodu jménem spravovaného SKIPCP v rámci správy jeho portfolia, jednaly v nejlepším zájmu spravovaného SKIPCP.
2. Členské státy zajistí, aby pro účely odstavce 1 správcovské společnosti přijaly veškerá přiměřená opatření k tomu, aby dosáhly nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu, povaze nebo jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu. Konkrétní význam těchto faktorů se stanoví podle následujících kritérií:
a)
konkrétní cíle, investiční politika a rizika SKIPCP podle údajů v prospektu, nebo případně ve statutu či zakládacích dokumentech SKIPCP;
b)
povaha pokynu;
c)
povaha finančních nástrojů, které jsou předmětem tohoto pokynu;
d)
charakteristika převodních míst, do nichž lze tento pokyn nasměrovat.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby stanovily a zavedly účinná opatření ke splnění povinnosti podle odstavce 2. Správcovské společnosti zejména stanoví a zavedou politiku, která jim umožní dosáhnout nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP v souladu s odstavcem 2.
Správcovská společnost pro svou politiku týkající se provádění pokynů získá předchozí souhlas investiční společnosti. Správcovská společnost podílníkům zpřístupní patřičné informace o politice stanovené podle tohoto článku a jejích případných podstatných změnách.
4. Správcovské společnosti pravidelně sledují účinnost opatření a politiky týkající se provádění pokynů za účelem zjištění a nápravy případných nedostatků.
Správcovské společnosti tuto politiku dále každoročně posuzují. Posouzení se provede také vždy, když dojde k podstatné změně ovlivňující schopnost správcovské společnosti nadále dosahovat pro spravované SKIPCP nejlepších možných výsledků.
5. Správcovské společnosti jsou schopny doložit, že provádějí pokyny jménem SKIPCP v souladu se svou politikou pro provádění pokynů.
Článek 26
Zadávání pokynů k obchodu jménem SKIPCP k provedení jiným subjektům
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby tehdy, když zadávají pokyny k obchodu jménem spravovaných SKIPCP v rámci správy jejich portfolií k provedení jiným subjektům, jednaly v nejlepším zájmu spravovaných SKIPCP.
2. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti přijaly veškerá přiměřená opatření k tomu, aby dosáhly nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu, povaze nebo jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu. Konkrétní význam těchto faktorů se stanoví podle čl. 25 odst. 2.
Za tímto účelem správcovské společnosti stanoví a zavedou politiku, která jim umožní splnit povinnost uvedenou v prvním pododstavci. V rámci této politiky jsou pro jednotlivé druhy nástrojů určeny subjekty, jimž je možné zadávat pokyny k provedení. Správcovská společnost uzavírá dohody o provádění pokynů, pouze pokud jsou tyto dohody v souladu s povinnostmi stanovenými v tomto článku. Správcovská společnost zpřístupní podílníkům patřičné informace o politice stanovené podle tohoto odstavce a jejích případných podstatných změnách.
3. Správcovské společnosti pravidelně sledují účinnost politiky stanovené v souladu s odstavcem 2, a zejména kvalitu provádění pokynů ze strany subjektů uvedených v předmětné politice, a zjednají nápravu případných nedostatků.
Správcovské společnosti tuto politiku dále každoročně posuzují. Posouzení se provede také vždy, když dojde k podstatné změně ovlivňující schopnost správcovské společnosti nadále dosahovat pro spravované SKIPCP nejlepších možných výsledků.
4. Správcovské společnosti jsou schopny prokázat, že zadávají pokyny jménem SKIPCP v souladu s politikou stanovenou podle odstavce 2.
ODDÍL 4
Nakládání s pokyny
Článek 27
Obecné zásady
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily a zavedly postupy a opatření pro okamžité, spravedlivé a rychlé provádění portfoliových obchodů jménem SKIPCP.
Postupy a opatření zavedené správcovskými společnostmi splňují tyto podmínky:
a)
zajišťují, aby pokyny prováděné jménem SKIPCP byly neprodleně a přesně zaznamenány a alokovány;
b)
provádějí jinak srovnatelné pokyny SKIPCP v pořadí, v jakém byly podány, a neprodleně, ledaže by to znemožňovala povaha pokynu nebo aktuální podmínky na trhu nebo by to bylo v rozporu se zájmy SKIPCP.
Finanční nástroje nebo peněžní částky obdržené při vypořádání provedených pokynů jsou neprodleně a správně zaznamenány na účet příslušného SKIPCP.
2. Správcovská společnost nezneužije informace o nevyřízených pokynech SKIPCP a učiní veškeré přiměřené kroky k tomu, aby zabránila zneužití těchto informací ze strany svých příslušných osob.
Článek 28
Slučování a alokace pokynů k provedení obchodu
1. Členské státy nepřipustí, aby správcovské společnosti provedly pokyn SKIPCP společně s pokynem jiného SKIPCP nebo jiného klienta nebo s pokynem k obchodu na vlastní účet, pokud nejsou splněny tyto podmínky:
a)
musí být nepravděpodobné, že sloučení pokynů bude v souhrnu nevýhodné pro některý ze SKIPCP nebo některého z klientů, jejichž pokyny se mají sloučit;
b)
musí být vytvořena a zavedena pravidla alokace pokynů, která za dostatečně přesných podmínek zajistí spravedlivou alokaci sloučených pokynů, včetně stanovení toho, jak objem a cena pokynů určuje alokaci a zacházení s částečně provedenými pokyny.
2. Členské státy zajistí, aby správcovská společnost v případě, že sloučí pokyn SKIPCP s jedním nebo několika pokyny jiného SKIPCP nebo klienta a sloučený pokyn je proveden částečně, alokovala související obchody v souladu se svými pravidly pro alokaci.
3. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti, které sloučily obchody na vlastní účet s jedním nebo několika pokyny SKIPCP nebo jiných klientů, alokovaly související obchody způsobem, který nepoškozuje SKIPCP nebo jiného klienta.
4. Členské státy vyžadují, aby správcovská společnost v případě, že sloučí pokyn SKIPCP nebo jiného klienta s obchodem na vlastní účet a sloučený pokyn je proveden částečně, alokovala související obchody přednostně SKIPCP nebo jinému klientovi.
Jestliže však správcovská společnost může SKIPCP nebo svému jinému klientovi na základě rozumných důvodů prokázat, že by bez sloučení nebyla schopna pokyn provést za tak výhodných podmínek nebo vůbec, může alokovat obchod na vlastní účet proporcionálně v souladu se svými pravidly pro alokaci podle odst. 1 písm. b).
ODDÍL 5
Materiální stimuly
Článek 29
Ochrana nejlepších zájmů SKIPCP
1. Členské státy zajistí, aby se jednání správcovských společností nepovažovalo za čestné, spravedlivé a profesionální v souladu s nejlepšími zájmy SKIPCP, jestliže v souvislosti se správou investic a výkonem administrativních činností pro SKIPCP zaplatí nebo přijmou jakýkoli poplatek či provizi nebo poskytnou či přijmou jakékoli nepeněžní plnění, které nepatří mezi následující:
a)
poplatek, provize či nepeněžní plnění placené či poskytnuté SKIPCP nebo osobě, která SKIPCP zastupuje, nebo placené či poskytnuté SKIPCP nebo osobou, která SKIPCP zastupuje;
b)
poplatek, provize či nepeněžní plnění placené či poskytnuté třetí straně nebo osobě jednající jménem třetí strany nebo placené či poskytnuté třetí stranou nebo osobou jednající jménem třetí strany, pokud jsou splněny tyto podmínky:
i)
o existenci, povaze a výši poplatku, provize nebo plnění, případně o způsobu výpočtu jeho/její výše v případě, že jeho/její výši není možno zjistit, musí být SKIPCP informován jasně, komplexně, přesně a srozumitelně ještě před poskytnutím příslušné služby,
ii)
úhrada poplatku nebo provize či poskytnutí nepeněžního plnění musí mít účel zvýšení kvality příslušné služby a nesmí ohrozit splnění povinnosti správcovské společnosti jednat v nejlepším zájmu SKIPCP;
c)
řádné poplatky, které umožní poskytnutí příslušné služby nebo jsou pro tento účel nutné, včetně poplatků za úschovu, za vypořádání a směnu měn, odvodů vymáhaných regulačními orgány nebo právních poplatků, a které svou povahou nemohou vést k rozporu s povinnostmi správcovské společnosti jednat čestně, spravedlivě a profesionálně v souladu s nejlepšími zájmy SKIPCP.
2. Členské státy povolí správcovské společnosti, aby pro účely odst. 1 písm. b) bodu i) zveřejnila hlavní podmínky ujednání o poplatcích, provizi nebo nepeněžním plnění v souhrnné podobě za podmínky, že se zaváže na žádost podílníka zveřejnit další podrobnosti a tento závazek dodrží.
KAPITOLA V
NÁLEŽITOSTI STANDARDNÍ SMLOUVY MEZI DEPOZITÁŘEM A SPRÁVCOVSKOU SPOLEČNOSTÍ
(Čl. 23 odst. 5 a čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES)
Článek 30
Prvky týkající se postupů, které mají dodržet smluvní strany
Členské státy vyžadují, aby depozitář a správcovská společnost (dále v této kapitole jako „smluvní strany“) zahrnuly do písemné smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující náležitosti týkající se služeb poskytovaných smluvními stranami a postupů, které mají smluvní strany dodržet:
a)
popis postupů včetně postupů týkajících se úschovy a správy, které mají být přijaty pro každý typ majetku SKIPCP svěřený depozitáři;
b)
popis postupů, které je třeba dodržet v případě, že správcovská společnost předpokládá změnu statutu fondu nebo prospektu SKIPCP, a stanovení, kdy by měl být informován depozitář nebo kdy je k provedení změn nutný jeho předchozí souhlas;
c)
popis prostředků a postupů, kterými bude depozitář předávat správcovské společnosti všechny příslušné informace, jež správcovská společnost potřebuje k výkonu svých povinností, včetně popisu prostředků a postupů souvisejících s výkonem práv spojených s finančními nástroji a používaných prostředků a postupů, které umožňují správcovské společnosti a SKIPCP včasný a řádný přístup k informacím týkajícím se účtů SKIPCP;
d)
popis prostředků a postupů, které umožňují depozitáři přístup ke všem příslušným informacím, jež potřebuje k výkonu svých povinností;
e)
popis postupů, které depozitáři umožňují prošetřovat jednání správcovské společnosti a hodnotit kvalitu předávaných informací, včetně šetření na místě;
f)
popis postupů, kterými může správcovská společnost posuzovat výkon depozitáře ve vztahu k jeho smluvním povinnostem.
Článek 31
Prvky týkající se výměny informací a povinností spojených se zachováním důvěrnosti a s praním peněz
1. Členské státy vyžadují, aby smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující prvky týkající se výměny informací a povinností spojených se zachováním důvěrnosti a s praním peněz:
a)
seznam veškerých informací, které si potřebují vyměňovat SKIPCP, jeho správcovská společnost a depozitář v souvislosti s upsáním, vyplacením, emisí, zrušením nebo odkoupením podílových jednotek SKIPCP;
b)
povinnosti související se zachováním důvěrnosti, které mají smluvní strany dodržovat;
c)
případně informace o úkolech a povinnostech smluvních stran v souvislosti s prevencí praní peněz a financování terorismu.
2. Povinnosti uvedené v odst. 1 písm. b) je třeba stanovit tak, aby neomezovaly možnost příslušných orgánů domovského členského státu správcovské společnosti ani příslušných orgánů domovského členského státu SKIPCP získat přístup k příslušným dokumentům a informacím.
Článek 32
Prvky týkající se jmenování třetích osob
Pro případ, že depozitář nebo správcovská společnost předpokládají svěření svých povinností třetím osobám, vyžadují členské státy, aby obě smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující prvky:
a)
závazek obou smluvních stran, že budou pravidelně poskytovat informace o třetích osobách, kterým depozitář nebo správcovská společnost svěří výkon svých povinností;
b)
závazek, že na žádost jedné smluvní strany druhá smluvní strana poskytne informace o kritériích použitých k výběru třetí osoby a o krocích přijatých ke sledování výkonu činnosti vybrané třetí osoby;
c)
prohlášení, že na odpovědnost depozitáře podle článku 24 nebo článku 34 směrnice 2009/65/ES nemá vliv skutečnost, že všechen nebo některý majetek svěřil k úschově a správě třetí osobě.
Článek 33
Prvky týkající se možných změn a ukončení smlouvy
Členské státy vyžadují, aby smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující náležitosti týkající se změn a ukončení smlouvy:
a)
dobu platnosti smlouvy;
b)
podmínky, za nichž může být smlouva pozměněna nebo ukončena;
c)
podmínky nezbytné k usnadnění přechodu k jinému depozitáři a postup, jakým v případě přechodu depozitář zašle všechny příslušné informace jinému depozitáři.
Článek 34
Rozhodné právo
Členské státy vyžadují, aby smluvní strany ve smlouvě podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES uvedly, že se smlouva řídí právem domovského členského státu SKIPCP.
Článek 35
Elektronické předávání informací
Pokud se smluvní strany smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES dohodnou na elektronickém předávání některých nebo všech informací, které si vzájemně vyměňují, vyžadují členské státy, aby uvedená smlouva obsahovala ustanovení o vedení evidence o těchto informacích.
Článek 36
Oblast působnosti smlouvy
Členské státy mohou povolit, aby se smlouva podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES vztahovala na více než jeden SKIPCP, který správcovská společnost spravuje. V takovém případě je ve smlouvě uveden seznam SKIPCP, na něž se smlouva vztahuje.
Článek 37
Smlouva o poskytování služeb
Členské státy smluvním stranám umožní uvést podrobnosti o prostředcích a postupech uvedených v čl. 30 písm. c) a d) buď ve smlouvě podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES, nebo v samostatné písemné smlouvě.
KAPITOLA VI
ŘÍZENÍ RIZIK
(Čl. 51 odst. 1 směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Politika řízení rizik a měření rizik
Článek 38
Politika řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležitou a zdokumentovanou politiku řízení rizik, v jejímž rámci jsou určena rizika, kterým jsou nebo by mohly být jimi řízené SKIPCP vystaveny.
Politika řízení rizik obsahuje potřebné postupy, které správcovské společnosti umožní posoudit u každého jí spravovaného SKIPCP expozici SKIPCP vůči tržnímu riziku, riziku likvidity a riziku selhání protistrany, jakož i vůči všem ostatním rizikům, která mohou být pro každý jí spravovaný SKIPCP závažná, včetně provozního rizika.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby se v rámci politiky řízení rizik zaměřily alespoň na tyto prvky:
a)
metody, nástroje a opatření, která jim umožní splnit povinnosti stanovené v článcích 40 a 41;
b)
rozdělení odpovědnosti v souvislosti s řízením rizik v rámci správcovské společnosti.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují zajištění toho, aby v politice řízení rizik podle odstavce 1 byly uvedeny podmínky, obsah a frekvence podávání zpráv o výkonu funkce řízení rizik podle článku 12 správní radě a vedoucí osobě či osobám, a případně též dozorčímu orgánu.
3. Členské státy zajistí, aby pro účely odstavců 1 a 2 správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i SKIPCP, které spravují.
Článek 39
Posuzování, sledování a přezkum politiky řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby pravidelně posuzovaly, sledovaly a přezkoumávaly:
a)
přiměřenost a účinnost politiky řízení rizik a opatření, procesů a metod uvedených v článcích 40 a 41;
b)
míru, v jaké správcovská společnost dodržuje politiku řízení rizik a opatření, procesy a metody uvedené v článcích 40 a 41;
c)
přiměřenost a účinnost opatření přijatých k nápravě případných nedostatků v procesu řízení rizik.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby informovaly příslušné orgány svých domovských členských států o případných podstatných změnách v procesu řízení rizik.
3. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti kontrolovaly splnění požadavků stanovených v odstavci 1 průběžně, jakož i při udělení povolení.
ODDÍL 2
Procesy řízení rizik, expozice vůči riziku selhání protistrany a koncentrace emitenta
Článek 40
Měření a řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby přijaly náležitá a účinná opatření, procesy a metody:
a)
umožňující kdykoliv změřit rizika, kterým jsou nebo by mohly být jimi spravované SKIPCP vystaveny, a tato rizika řídit;
b)
zajišťující dodržování mezí pro celkovou expozici a riziko selhání protistrany v souladu s články 41 a 43.
Tato opatření, procesy a metody by měly být přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovských společností a SKIPCP, které spravují, jakož i v souladu s rizikovým profilem SKIPCP.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby pro účely odstavce 1 pro každý SKIPCP, který spravují, přijaly tato opatření:
a)
zavedly opatření, procesy a metody měření rizik nezbytné k zajištění, aby rizika přijatých pozic a jejich vliv na celkový rizikový profil byly přesně měřeny na základě důvěryhodných a spolehlivých údajů a aby opatření, procesy a metody měření rizik byly náležitým způsobem zdokumentovány;
b)
kde je to vhodné, prováděly pravidelné zpětné testování za účelem kontroly platnosti opatření pro měření rizik, mezi něž patří prognózy a odhady založené na modelech;
c)
kde je to vhodné, prováděly pravidelné zátěžové testy a analýzy scénářů za účelem podchycení rizik plynoucích z možných změn tržních podmínek, která by mohla mít nepříznivý dopad na SKIPCP;
d)
vytvořily, zavedly a udržovaly zdokumentovaný systém vnitřních omezení týkajících se opatření k řízení a kontrole příslušných rizik pro každý SKIPCP s přihlédnutím ke všem rizikům, která mohou mít pro SKIPCP zásadní význam, jak je uvedeno v článku 38, a při zajištění souladu s rizikovým profilem SKIPCP;
e)
zajistily, aby aktuální míra rizika byla v souladu se systémem mezí pro rizika každého SKIPCP uvedeným v písmenu d);
f)
vytvořily, zavedly a udržovaly náležité postupy, které v případě skutečného nebo předpokládaného porušení mezí pro rizika určitého SKIPCP zabezpečí včasné kroky k nápravě v nejlepším zájmu podílníků.
3. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti uplatňovaly vhodné postupy řízení rizika likvidity, aby mohly zajistit, že každý jimi spravovaný SKIPCP je schopen kdykoli splnit ustanovení čl. 84 odst. 1 směrnice 2009/65/ES.
Kde je to vhodné, provádějí správcovské společnosti zátěžové testy umožňující posouzení rizika likvidity SKIPCP za mimořádných okolností.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že u každého jimi spravovaného SKIPCP je profil investic SKIPCP z hlediska likvidity přiměřený politice vyplácení stanovené ve statutu fondu, zakládacích dokumentech nebo prospektu.
Článek 41
Výpočet celkové expozice
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby prováděly výpočet celkové expozice spravovaného SKIPCP uvedené v čl. 51 odst. 3 směrnice 2009/65/ES pomocí jednoho z těchto ukazatelů:
a)
přírůstkové expozice a pákového efektu, které spravovanému SKIPCP plynou z použití finančních derivátových nástrojů včetně vložených derivátů podle čl. 51 odst. 3 čtvrtého pododstavce směrnice 2009/65/ES a které nesmí překročit celkovou čistou hodnotu majetku SKIPCP;
b)
tržního rizika portfolia SKIPCP.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby výpočet celkové expozice SKIPCP prováděly alespoň jedenkrát denně.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit, aby celkovou expozici počítaly pomocí závazkového přístupu, metody hodnoty v riziku nebo jiných pokročilých metod měření rizik podle toho, co je vhodné. Pro účely tohoto ustanovení se „hodnotou v riziku“ rozumí míra nejvyšší očekávané ztráty při dané hladině spolehlivosti v konkrétním časovém období.
Členské státy od správcovských společností vyžadují zajištění toho, aby zvolená metoda výpočtu celkové expozice byla vhodná vzhledem k uplatňované investiční strategii SKIPCP, typům a složitosti použitých finančních derivátových nástrojů a podílu finančních derivátových nástrojů na portfoliu SKIPCP.
4. V případě, že SKIPCP v souladu s čl. 51 odst. 2 směrnice 2009/65/ES používá metody a nástroje zahrnující repo obchody nebo půjčky cenných papírů, jejichž účelem je zvýšit pákový efekt nebo expozici vůči tržnímu riziku, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby tyto transakce zohlednily při výpočtu celkové expozice.
Článek 42
Závazkový přístup
1. Používá-li se pro výpočet celkové expozice závazkový přístup, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby tento přístup používaly na všechny pozice plynoucí z finančních derivátových nástrojů včetně vložených derivátů podle čl. 51 odst. 3 čtvrtého pododstavce směrnice 2009/65/ES bez ohledu na to, zda jsou použity v rámci obecné investiční politiky SKIPCP, za účelem snížení rizika nebo za účelem účinné správy portfolia uvedené v čl. 51 odst. 2 zmíněné směrnice.
2. Používá-li se k výpočtu celkové expozice závazkový přístup, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby každou pozici plynoucí z finančních derivátových nástrojů převedly na tržní hodnotu rovnocenné pozice plynoucí z podkladového aktiva daného derivátu (standardní závazkový přístup).
Členské státy mohou správcovským společnostem povolit používání jiných metod výpočtu, které jsou rovnocenné standardnímu závazkovému přístupu.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit, aby při výpočtu celkové expozice zohlednily hedgingové a nettingové transakce v případech, kde tyto transakce nepodceňují zřejmá a podstatná rizika a jednoznačně vedou ke snížení expozice vůči rizikům.
4. Pokud použití finančních derivátových nástrojů nevede k dodatečné expozici SKIPCP, není nutné podkladovou expozici zahrnovat do výpočtu závazků.
5. Používá-li se závazkový přístup, není nutné do výpočtu celkové expozice zahrnovat dohody o dočasných výpůjčkách uzavřené jménem SKIPCP podle článku 83 směrnice 2009/65/ES.
Článek 43
Riziko selhání protistrany a koncentrace emitenta
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že riziko selhání protistrany plynoucí z OTC finančního derivátového nástroje bude odpovídat mezím stanoveným v článku 52 směrnice 2009/65/ES.
2. Při výpočtu expozice SKIPCP vůči protistraně v souladu s mezemi uvedenými v čl. 52 odst. 1 směrnice 2009/65/ES používají správcovské společnosti kladné ocenění smlouvy o OTC derivátu s touto protistranou podle aktuální tržní hodnoty („mark-to-market value“).
Správcovské společnosti mohou provést netting derivátových pozic SKIPCP se stejnou protistranou za předpokladu, že jsou schopny jménem SKIPCP právní cestou vymáhat nettingové dohody s touto protistranou. Netting je přípustný pouze ve vztahu k OTC derivátovým nástrojům s toutéž protistranou, nikoli ve vztahu k jiným případným expozicím SKIPCP s toutéž protistranou.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit snížení expozice SKIPCP vůči protistraně obchodu s OTC deriváty prostřednictvím přijetí zajištění. Přijaté zajištění je natolik likvidní, aby mohlo být rychle prodáno za cenu blízkou svému ocenění před prodejem.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby při výpočtu expozice vůči riziku selhání protistrany podle čl. 52 odst. 1 směrnice 2009/65/ES zohlednily zajištění v případech, kdy správcovská společnost jménem SKIPCP předává zajištění protistraně OTC obchodu. Předané zajištění je možno zohlednit v čisté výši pouze za předpokladu, že správcovská společnost je schopna jménem SKIPCP právní cestou vymáhat nettingové dohody s danou protistranou.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby prováděly výpočet mezí pro koncentrace emitentů uvedených v článku 52 směrnice 2009/65/ES na základě podkladové expozice plynoucí z použití finančních derivátových nástrojů podle závazkového přístupu.
6. Pokud jde o expozici plynoucí z obchodů s OTC deriváty podle čl. 52 odst. 2 směrnice 2009/65/ES, členské státy od správcovských společností vyžadují, aby do výpočtu zahrnuly jakékoli expozice vůči riziku selhání protistrany obchodů s OTC deriváty.
ODDÍL 3
Postupy oceňování OTC derivátů
Článek 44
Postupy stanovení hodnoty OTC derivátů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby ověřovaly, že expozice SKIPCP vůči OTC derivátům jsou oceňovány reálnou hodnotou, která nevychází pouze z tržních kotací protistran obchodů s OTC deriváty a která splňuje kritéria stanovená v čl. 8 odst. 4 směrnice 2007/16/ES.
2. Pro účely odstavce 1 správcovské společnosti vytvoří, zavedou a udržují opatření a postupy zajišťující patřičné, transparentní a reálné ocenění expozice SKIPCP vůči OTC derivátům.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily náležité, přesné a nezávislé stanovení reálné hodnoty OTC derivátů.
Opatření a postupy oceňování jsou vhodné a přiměřené povaze a složitosti dotyčných OTC derivátů.
Pokud se na opatřeních a postupech souvisejících s oceňováním OTC derivátů podílejí výkonem určitých činností třetí strany, splní správcovské společnosti požadavky stanovené v čl. 5 odst. 2 a v čl. 23 odst. 4 druhém pododstavci.
3. Funkce řízení rizik je pro účely odstavců 1 a 2 pověřena zvláštními povinnostmi.
4. Opatření a postupy oceňování uvedené v odstavci 2 jsou náležitě zdokumentovány.
ODDÍL 4
Předávání informací o derivátových nástrojích
Článek 45
Zprávy o derivátových nástrojích
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby příslušným orgánům svého domovského členského státu předávaly alespoň jednou ročně zprávu s informacemi, které podávají pravdivý a reálný obraz o typech derivátových nástrojů použitých u každého jimi spravovaného SKIPCP, podkladových rizicích, kvantitativních omezeních a metodách zvolených k odhadu rizik spojených s derivátovými obchody.
2. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti kontrolovaly řádnost a úplnost informací uvedených v odstavci 1 a aby měly možnost v případě potřeby zasáhnout.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 46
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí nejpozději do 30. června 2011. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 47
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 48
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 1. července 2010.
KOMISIJOS DIREKTYVA 2010/43/ES
2010 m. liepos 1 d.
kuria įgyvendinamos Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2009/65/EB nuostatos dėl organizacinių reikalavimų, interesų konfliktų, veiklos vykdymo, rizikos valdymo ir dėl depozitoriumo ir valdymo įmonės susitarimo turinio
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2009 m. liepos 13 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2009/65/EB dėl įstatymų ir kitų teisės aktų, susijusių su kolektyvinio investavimo į perleidžiamus vertybinius popierius subjektais (KIPVPS), derinimo (1), ypač į jos 12 straipsnio 3 dalį, 14 straipsnio 2 dalį, 23 straipsnio 6 dalį, 33 straipsnio 6 dalį ir 51 straipsnio 4 dalį,
kadangi:
(1)
Taisyklės ir terminija, susijusios su organizaciniais reikalavimais, interesų konfliktais ir verslo vykdymu, turi būti kuo geriau suderintos su finansinių paslaugų standartais, nustatytais 2004 m. balandžio 21 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2004/39/EB dėl finansinių priemonių rinkų, iš dalies keičiančia Tarybos direktyvas 85/611/EEB, 93/6/EEB ir Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2000/12/EB bei panaikinančia Tarybos direktyvą 93/22/EEB (2) ir 2006 m. rugpjūčio 10 d. Komisijos direktyva 2006/73/EB, kuria įgyvendinama Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2004/39/EB dėl investicinių įmonių organizacinių reikalavimų ir veiklos sąlygų bei toje direktyvoje apibrėžti terminai (3). Juos suderinus, kartu tinkamai atsižvelgiant į kolektyvinio portfelio valdymo ypatumus, būtų galima platesniu mastu pasiekti, kad vienodi standartai būtų taikomi ne tik skirtinguose finansinių paslaugų sektoriuose, bet ir turto valdymo sektoriuje, kur kai kurios valstybės narės jau taiko kai kuriuos Direktyvos 2006/73/EB reikalavimus KIPVPS valdymo įmonėms.
(2)
Šias taisykles dera priimti direktyvos forma, kad būtų galima įgyvendinimo nuostatas pritaikyti kiekvienos valstybės narės tam tikros rinkos ir teisinės sistemos ypatybėms. Direktyva taip pat bus sudaryta galimybė geriausiai prisiderinti prie Direktyva 2006/73/EB nustatyto režimo.
(3)
NET jei šioje direktyvoje išdėstyti principai apskritai yra svarbūs visoms valdymo įmonėms, jie yra pakankamai lankstūs, kad būtų galima užtikrinti, kad jų taikymas ir kompetentingų institucijų vykdoma tokio taikymo priežiūra būtų proporcingi ir vykdomi atsižvelgiant į valdymo įmonės veiklos pobūdį, mastą ir sudėtingumą bei įmonių, kurioms taikoma Direktyva 2009/65/EB, įvairovę ir skirtingą įvairių KIPVPS, kuriuos gali valdyti valdymo įmonė, pobūdį.
(4)
Kiek tai leidžiama pagal nacionalinę teisę, valdymo įmonės turėtų turėti galimybę susitarti, kad tam tikrą jų veiklą vykdytų trečiosios šalys. Įgyvendinimo taisyklės turėtų būti suformuluotos atitinkamai. Valdymo įmonė visų pirma turėtų atlikti išsamų patikrinimą, kad nustatytų, ar, atsižvelgiant į trečioms šalims vykdyti perduodamų funkcijų pobūdį, šią veiklą vykdantis subjektas gali būti laikomas kvalifikuotu ir galinčiu vykdyti minėtas funkcijas. Todėl trečioji šalis turėtų atitikti visus organizacinius reikalavimus bei reikalavimus dėl interesų konfliktų, susijusius su vykdytina veikla. Tai taip pat reiškia, kad valdymo įmonė turėtų patikrinti, ar trečioji šalis ėmėsi tinkamų priemonių, kad atitiktų minėtus reikalavimus, ir turėtų veiksmingai stebėti, kaip trečioji šalis šiuos reikalavimus vykdo. Kai subjektas, kuriam perduota veikla, yra atsakingas už perduotai veiklai galiojančių taisyklių taikymą, lygiaverčiai organizaciniai reikalavimai ir reikalavimai dėl interesų konflikto turėtų būti taikomi perduotos veiklos stebėsenai. Valdymo įmonė vykdydama išsamų patikrinimą turėtų turėti galimybę atsižvelgti į tai, kad trečiajai šaliai, kuriai perduota veikla, dažnai būna taikoma Direktyva 2004/39/EB.
(5)
Siekiant išvengti skirtingų standartų taikymo valdymo įmonėms ir investicinėms bendrovėms, kurios nėra paskyrusios valdymo įmonės, pastarosioms turėtų būti taikomos tos pačios veiklos taisyklės ir nuostatos dėl interesų konfliktų ir rizikos valdymo kaip ir valdymo įmonėms. Todėl šios direktyvos taisyklės, susijusios su administracinėmis procedūromis ir vidaus kontrolės mechanizmu, laikantis geros praktikos turėtų būti taikomos tiek valdymo įmonėms, tiek investicinėms bendrovėms, kurios nėra paskyrusios valdymo įmonės, atsižvelgiant į proporcingumo principą.
(6)
Direktyvoje 2009/65/EB reikalaujama, kad valdymo įmonės laikytųsi patikimų administracinių procedūrų. Siekdamos įgyvendinti šį reikalavimą valdymo įmonės turėtų nustatyti dokumentais tinkamai pagrįstą organizacinę struktūrą, kurioje būtų aiškiai paskirstytos pareigos ir užtikrintas tinkamas informacijos judėjimas tarp visų susijusių šalių. Valdymo įmonės taip pat turėtų įdiegti sistemas, skirtas informacijai apsaugoti ir veiklos tęstinumui užtikrinti, kurios būtų pakankamos įpareigojimų vykdymui užtikrinti tais atvejais, kai jų veiklą vykdo trečiosios šalys.
(7)
Valdymo įmonės taip pat turėtų turėti būtinus išteklius, visų pirma, įdarbinti personalą, turintį reikiamų įgūdžių, žinių ir patirties, kad galėtų atlikti savo pareigas.
(8)
Atsižvelgiant į saugaus duomenų tvarkymo procedūras ir įpareigojimą atkurti visus su KIPVPS susijusius sandorius, valdymo įmonė turėtų turėti priemones, kurios leistų laiku ir tinkamai užregistruoti kiekvieną KIPVPS vardu įvykdytą sandorį.
(9)
Apskaita yra viena iš svarbiausių KIPVPS administravimo sričių. Todėl ypač svarbu, kad apskaitos procedūros būtų plačiau išdėstytos įgyvendinimo teisės aktuose. Todėl šia direktyva turėtų būti palaikomi principai, kad visas KIPVPS arba jo investicinių padalinių turtas ir įsipareigojimai gali būti tiesiogiai identifikuoti ir kad sąskaitos turi būti atskiros. Be to, kai egzistuoja skirtingos akcijų klasės, priklausomai nuo, pavyzdžiui, valdymo mokesčio lygio, turėtų būti įmanoma tiesiogiai iš apskaitos nustatyti šių skirtingų klasių grynojo turto vertę.
(10)
Aiškus vyresniosios vadovybės atsakomybės paskirstymas ir priežiūros funkcija yra labai svarbūs įgyvendinant tinkamus vidaus kontrolės mechanizmus, kaip reikalaujama Direktyvoje 2009/65/EB. Tai reiškia, kad vyresnioji vadovybė turėtų būti atsakinga už bendros investicijų politikos įgyvendinimą, kaip nurodyta 2010 m. liepos 1 d. Komisijos reglamente (ES) Nr. 583/2010, kuriuo įgyvendinamos Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2009/65/EB nuostatos dėl pagrindinės informacijos investuotojams ir dėl sąlygų, kurių reikia laikytis teikiant pagrindinę informaciją investuotojams ar prospektą patvariojoje laikmenoje, išskyrus popierių, arba svetainėje (4). Vyresnioji vadovybė taip pat turėtų būti atsakinga už investavimo strategijas, kurios yra bendri nurodymai dėl strateginio KIPVPS turto paskirstymo, ir investicijų metodus, reikalingus norint tinkamai ir veiksmingai įgyvendinti investicijų politiką. Aiškus atsakomybės pasiskirstymas taip pat turėtų užtikrinti tinkamą kontrolę, siekiant užtikrinti, kad KIPVPS turtas būtų investuojamas laikantis fondo taisyklių arba steigimo dokumentų ir taikomų teisinių nuostatų ir kad nebūtų viršijamos kiekvieno KIPVPS rizikos ribos. Atsakomybė turėtų būti paskirstyta atsižvelgiant į vyresniosios vadovybės vaidmenį ir pareigas bei priežiūros funkciją pagal taikomą nacionalinę teisę ir įmonių valdymo kodeksus. Gali būti, kad vyresniajai vadovybei priklauso keli arba visi direktorių valdybos nariai.
(11)
Siekiant užtikrinti, kad valdymo įmonė turėtų tinkamą kontrolės mechanizmą, reikalinga nuolatinė atitikties užtikrinimo funkcija ir vidaus audito funkcija. Atitikties užtikrinimo funkcija turėtų būti tokia, kad užtikrintų, jog bus nustatyta bet kokia rizika, kad valdymo įmonė gali nesilaikyti savo įpareigojimų pagal Direktyvą 2009/65/EB. Audito funkcija turėtų būti skirta patikrinti ir įvertinti skirtingas valdymo įmonės įdiegtas kontrolės procedūras ir sudarytą administracinę tvarką.
(12)
Būtina suteikti valdymo įmonėms šiek tiek lankstumo formuojant jų rizikos valdymo sistemą. Kai netinka arba neverta turėti atskirą rizikos valdymo funkciją, valdymo įmonė vis tiek turėtų būti pajėgi įrodyti, kad konkrečios apsaugos nuo interesų konfliktų priemonės sudaro galimybę nepriklausomai vykdyti rizikos valdymo veiklą.
(13)
Direktyva 2009/65/EB valdymo įmonės įpareigojamos nustatyti asmeninių sandorių taisykles. Pagal Direktyvą 2006/73/EB valdymo įmonės turėtų užtikrinti, kad jų darbuotojai, kurie gali turėti interesų konfliktą arba turi viešai neatskleistos informacijos, kaip apibrėžta 2003 m. sausio 28 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2003/6/EB dėl prekybos vertybiniais popieriais, pasinaudojant viešai neatskleista informacija, ir manipuliavimo rinka (piktnaudžiavimo rinka) (5), negalėtų sudaryti asmeninių sandorių neteisėtai pasinaudoję informacija, kurią jie įgijo vykdydami savo profesinę veiklą.
(14)
Direktyva 2009/65/EB reikalaujama, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad visus su KIPVPS susijusius portfelio sandorius būtų galima atkurti pagal jų kilmę, šalis, pobūdį, įvykdymo laiką ir vietą. Todėl būtina nustatyti portfelio sandorių ir pasirašymo bei išpirkimo pavedimų registravimo reikalavimus.
(15)
Direktyva 2009/65/EB reikalaujama, kad KIPVPS valdymo įmonės būtų įsivedusios tinkamą mechanizmą, skirtą užtikrinti, kad su KIPVPS būtų elgiamasi sąžiningai, kai interesų konflikto neįmanoma išvengti. Todėl valdymo įmonės turėtų užtikrinti, kad tokiais atvejais vyresnioji vadovybė ar kitas kompetentingas valdymo įmonės vidaus organas būtų nedelsiant informuoti, kad galėtų priimti būtiną sprendimą siekiant užtikrinti, kad su KIPVPS ir su jo investicinių vienetų savininkais būtų elgiamasi sąžiningai.
(16)
Turėtų būti reikalaujama, kad valdymo įmonės priimtų, taikytų ir palaikytų veiksmingą ir tinkamą naudojimosi balsavimo teisėmis, susijusiomis su jų valdomų KIPVPS turimomis finansinėmis priemonėmis, strategiją, siekdamos užtikrinti, kad šiomis teisėmis būtų naudojamasi išskirtinai KIPVPS naudai. Su strategija ir jos taikymu susijusi informacija turėtų būti lengvai prieinama investuotojams, taip pat pateikiant ją svetainėje. Gali būti, kad tam tikromis aplinkybėmis sprendimas nepasinaudoti balsavimo teise gali būti laikomas išskirtinai naudingu KIPVPS, priklausomai nuo jo investavimo strategijos. Tačiau negalima atmesti galimybės, kad investicinė bendrovė pati balsuoja arba perduoda konkrečius nurodymus dėl balsavimo savo valdymo įmonei.
(17)
Įpareigojimas informuoti vyresniąją vadovybę arba kitą kompetentingą valdymo įmonės vidaus organą, kad jie galėtų priimti reikiamus sprendimus, neturėtų apriboti valdymo įmonių ir KIPVPS pareigos pranešti apie situacijas, kai organizacinės ir administracinės tvarkos dėl interesų konfliktų nepakanka, kad būtų patikimai užtikrinta, kad bus išvengta žalos rizikos, pavyzdžiui, periodinėse ataskaitose. Tokiuose pranešimuose turėtų būti paaiškinamas valdymo įmonės sprendimas ir pateikiamos jo priežastys, netgi kai priimamas sprendimas nesiimti veiksmų, atsižvelgiant į vidaus politiką ir procedūras, skirtas interesų konfliktams nustatyti, išvengti ir valdyti.
(18)
Direktyva 2009/65/EB valdymo įmonės įpareigojamos veikti jų valdomų KIPVPS interesų ir rinkos vientisumo labui. Tam tikras elgesys, pavyzdžiui, laiko parinkimas pagal rinkos svyravimus ir vėlyva prekyba, gali turėti neigiamo poveikio investicinių vienetų savininkams ir pakenkti rinkos veikimui. Todėl valdymo įmonės turėtų turėti atitinkamas procedūras, kad išvengtų neteisėtų veiksmų. Be to, valdymo įmonės turėtų įsivesti atitinkamas procedūras, skirtas apsisaugoti nuo nepagrįstų mokesčių ir tokios veiklos kaip perdėtai aktyvi prekyba, atsižvelgdamos į KIPVPS investicijų tikslus ir politiką.
(19)
Valdymo įmonės taip pat turėtų veikti KIPVPS interesų labui tiesiogiai vykdydamos pavedimus prekiauti jų valdomų KIPVPS vardu arba perduodamos juos trečiosioms šalims. Vykdydamos pavedimus KIPVPS vardu valdymo įmonės turėtų imtis visų pagrįstų veiksmų, kad nuolat gautų kuo geresnį rezultatą KIPVPS naudai, atsižvelgiant į kainą, išlaidas, greitį, įvykdymo ir atsiskaitymo tikimybę, pavedimo dydį ir pobūdį ar bet kokias kitas pavedimo vykdymui svarbias aplinkybes.
(20)
Siekiant užtikrinti, kad valdymo įmonės jų valdomų KIPVPS interesų labui veiktų profesionaliai, apdairiai ir stropiai, kaip reikalaujama Direktyvoje 2009/65/EB, būtina nustatyti pavedimų vykdymo taisykles.
(21)
Tam tikri mokesčiai, komisiniai arba nepiniginė nauda, kurie gali būti mokami (teikiami) valdymo įmonei arba kuriuos gali mokėti (teikti) valdymo įmonė, turėtų būti neleistini, nes jie gali turėti poveikio Direktyvoje 2009/65/EB išdėstytų reikalavimų, kad valdymo įmonė turi veikti dorai, sąžiningai ir profesionaliai, atsižvelgdama į KIPVPS interesus, laikymuisi. Todėl būtina nustatyti aiškias taisykles, kuriose būtų nurodyta, kada nėra laikoma, kad mokesčių, komisinių ar nepiniginės naudos mokėjimas (teikimas) prieštarauja šiems principams.
(22)
Tarpvalstybinė valdymo įmonės veikla kelia naujus iššūkius, susijusius su valdymo įmonės ir KIPVPS depozitoriumo santykiais. Siekiant užtikrinti būtiną teisinį tikrumą, šioje direktyvoje turėtų būti nurodyti pagrindiniai KIPVPS depozitoriumo ir valdymo įmonės susitarimo elementai, kai valdymo įmonė yra įsteigta kitoje valstybėje narėje negu KIPVPS buveinės valstybė narė. Atsižvelgiant į poreikį užtikrinti, kad šis susitarimas atitiktų savo paskirtį, būtina numatyti teisės kolizijos taisykles, kuriomis nukrypstama nuo 2008 m. birželio 17 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 593/2008 dėl sutartinėms prievolėms taikytinos teisės (Roma I) (6) 3 ir 4 straipsnių, kad šiam susitarimui taikoma teisė būtų KIPVPS buveinės valstybės narės teisė.
(23)
Direktyvoje 2009/65/EB numatytas įpareigojimas nurodyti valdymo įmonės rizikos valdymo proceso tinkamumo vertinimo kriterijus. Tokie kriterijai skirti valdymo įmonių taikytinai tinkamai ir dokumentais įtvirtintai rizikos valdymo politikai įvesti. Šia politika turėtų būti sudarytos galimybės valdymo įmonėms įvertinti jų valdomų portfelių pozicijų riziką ir šių atskirų pozicijų rizikos įtaką bendram portfelio rizikos pobūdžiui. Rizikos valdymo politikos organizavimas turėtų atitikti valdymo įmonės ir jos valdomų KIPVPS veiklos pobūdį, mastą ir sudėtingumą ir būti jiems proporcingas.
(24)
Periodiškas valdymo įmonių rizikos valdymo politikos vertinimas, stebėsena ir peržiūra taip pat yra kriterijus, pagal kurį vertinamas rizikos valdymo proceso tinkamumas. Šis kriterijus taip pat apima priemonių, kurių imtasi rizikos valdymo proceso vykdymo trūkumams šalinti, veiksmingumo peržiūrą.
(25)
Esminis rizikos valdymo procesų tinkamumo vertinimo kriterijų elementas turėtų būti tai, kad valdymo įmonės turėtų taikyti proporcingus ir veiksmingus rizikos vertinimo metodus, kad bet kuriuo metu galėtų įvertinti riziką, kurią patiria arba gali patirti jų valdomi KIPVPS. Šie reikalavimai grindžiami bendra praktika, dėl kurios susitaria kompetentingos valstybių narių institucijos. Jie apima ir kiekybines priemones, taikomas vertinant kiekybinę riziką, ir kokybinius metodus. Elektroninių duomenų apdorojimo sistemos bei priemonės, naudojamos kiekybinėms priemonėms apskaičiuoti, turėtų būti integruotos tarpusavyje arba su klientų aptarnavimo ir apskaitos programomis. Rizikos vertinimo metodai turėtų sudaryti galimybę tinkamai įvertinti riziką padidėjusio rinkos nestabilumo laikotarpiais ir turėtų būti peržiūrimi, kai to reikalauja investicinių vienetų savininkų interesai. Jie taip pat turėtų sudaryti galimybę tinkamai įvertinti susijusios rizikos koncentraciją ir sąveiką portfelio lygiu.
(26)
Veikiančios rizikos valdymo sistemos tikslas yra užtikrinti, kad valdymo įmonės laikytųsi investicijų apribojimų, nustatytų Direktyva 2009/65/EB, kaip antai bendros pozicijos ir sandorio šalies rizikos pozicijos apribojimų. Todėl turėtų būti nustatyti kriterijai, pagal kuriuos turėtų būti apskaičiuojama bendra pozicija ir sandorio šalies rizika.
(27)
Nustatant tokius kriterijus, būtina, kad šioje direktyvoje būtų paaiškinta, kaip gali būti apskaičiuojama bendra pozicija, taip pat taikant įsipareigojimų metodą, rizikos vertės metodą arba pažangias rizikos vertinimo metodikas. Joje taip pat turėtų būti nustatyti pagrindiniai metodikos elementai, pagal kuriuos valdymo įmonė turėtų skaičiuoti sandorio šalies riziką. Taikant šias taisykles reikėtų atsižvelgti į sąlygas, kuriomis šios metodikos naudojamos, įskaitant principus, taikytinus tokiems įkaito susitarimams siekiant sumažinti KIPVPS sandorio šalies riziką bei rizikos draudimo ir tarpusavio užskaitos susitarimus, nustatytus kompetentingų institucijų, dirbančių Europos vertybinių popierių rinkos priežiūros institucijų komitete.
(28)
Pagal Direktyvą 2009/65/EB valdymo įmonės privalo taikyti procesą, skirtą tiksliam ir nepriklausomam nebiržinių išvestinių finansinių priemonių vertės įvertinimui atlikti. Todėl šioje direktyvoje nustatomos išsamios šio proceso taisyklės, laikantis 2007 m. kovo 19 d. Komisijos direktyvos 2007/16/EB, įgyvendinančios Tarybos direktyvą 85/611/EEB dėl įstatymų ir kitų teisės aktų, susijusių su kolektyvinio investavimo į perleidžiamus vertybinius popierius subjektais (KIPVPS), derinimo, patikslinant tam tikrus apibrėžimus (7). Laikantis geros praktikos, valdymo įmonės turėtų taikyti šiuos reikalavimus finansinėms priemonėms, dėl kurių KIPVPS patiria vertinimo riziką, prilygstančią nebiržinių išvestinių finansinių priemonių keliamai rizikai, pavyzdžiui, rizikai, susijusiai su produkto nelikvidumu ir (arba) atlygio struktūros sudėtingumu. Atitinkamai valdymo įmonės turėtų numatyti tvarką ir procedūras, atitinkančias 44 straipsnyje išdėstytus reikalavimus, taikomus mažiau likvidžių arba sudėtingų perleidžiamų vertybinių popierių ir pinigų rinkos priemonių vertinimui, kuriam reikia naudoti modeliu pagristus vertinimo metodus.
(29)
Direktyva 2009/65/EB valdymo įmonės įpareigojamos atitinkamoms kompetentingoms institucijoms pateikti informaciją apie išvestinių finansinių priemonių, į kurias investavo KIPVPS, rūšis, dėl jų kylančią riziką, taikomus kiekybinius apribojimus ir metodus, pasirenkamus siekiant įvertinti su tokiais sandoriais susijusią riziką. Turėtų būti nurodytas turinys ir tvarka, kurios turi laikytis valdymo įmonė vykdydama šį įpareigojimą.
(30)
Techniniais klausimais konsultuotasi su Europos vertybinių popierių rinkos priežiūros institucijų komitetu, įsteigtu Komisijos sprendimu 2009/77/EB (8).
(31)
Šia direktyva numatomos priemonės atitinka Europos vertybinių popierių komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ:
I SKYRIUS
OBJEKTAS, TAIKYMO SRITIS IR APIBRĖŽTYS
1 straipsnis
Objektas
Šia direktyva nustatomos Direktyvos 2009/65/EB įgyvendinimo taisyklės:
1)
kuriomis nustatomos procedūros ir tvarka, kaip nurodyta 12 straipsnio 1 dalies antros pastraipos a punkte, ir struktūros bei organizaciniai reikalavimai kiek įmanoma sumažinti interesų konfliktus, kaip nurodyta 12 straipsnio 1 dalies antros pastraipos b punkte;
2)
kuriomis nustatomi kriterijai, kaip veikti dorai ir sąžiningai, profesionaliai, apdairiai ir stropiai KIPVPS naudai, ir interesų konfliktų tipų nustatymo kriterijai, nurodant principus, reikalingus užtikrinti, kad ištekliai būtų panaudojami efektyviai, nurodant veiksmus, kurių reikėtų imtis siekiant 14 straipsnio 1 ir 2 dalyse nurodytiems interesų konfliktams nustatyti, išvengti, valdyti arba atskleisti;
3)
susijusios su duomenimis, kurie turi būti įtraukti į depozitoriumo ir valdymo įmonės susitarimus pagal 23 straipsnio 5 dalį ir 33 straipsnio 5 dalį; ir
4)
susijusios su rizikos valdymo procesu, nurodytu 51 straipsnio 1 dalyje, visų pirma valdymo įmonės taikomo rizikos valdymo proceso susitarimų tinkamumo vertinimo kriterijai ir rizikos valdymo politika bei procesai ir rizikos vertinimo ir valdymo susitarimai, procesai ir metodai, susiję su tais kriterijais.
2 straipsnis
Taikymo sritis
1. Ši direktyva taikoma valdymo įmonėms, užsiimančioms kolektyvinio investavimo į perleidžiamus vertybinius popierius subjektų (KIPVPS) valdymo veikla, kaip nurodyta Direktyvos 2009/65/EB 6 straipsnio 2 dalyje.
Šios direktyvos V skyrius taip pat taikomas depozitoriumams, vykdantiems savo funkcijas pagal Direktyvos 2009/65/EB IV skyriaus ir V skyriaus 3 skirsnio nuostatas.
2. Šio skyriaus, II skyriaus 12 straipsnio ir III, IV ir VI skyrių nuostatos mutatis mutandis taikomos investicinėms bendrovėms, kurios nepaskyrė valdymo įmonės, turinčios leidimą pagal Direktyvą 2009/65/EB.
Tais atvejais „valdymo įmonė“ reiškia „investicinė bendrovė“.
3 straipsnis
Apibrėžtys
Šioje direktyvoje kartu su Direktyvoje 2009/65/EB pateiktomis apibrėžtimis, naudojamos šios apibrėžtys:
1)
klientas - bet koks fizinis ar juridinis asmuo arba bet koks kitas subjektas, taip pat ir KIPVPS, kuriam valdymo įmonė teikia kolektyvinio portfelio valdymo paslaugą arba paslaugas pagal Direktyvos 2009/65/EB 6 straipsnio 3 dalį;
2)
investicinių vienetų savininkas - bet koks fizinis ar juridinis asmuo, turintis vieną ar daugiau KIPVPS investicinių vienetų;
3)
susijęs asmuo - kai kalbama apie valdymo įmonę, bet kuris iš šių asmenų:
a)
valdymo įmonės direktorius, partneris ar jam prilygstantis asmuo arba vadovas;
b)
valdymo įmonės darbuotojas, taip pat bet koks kitas fizinis asmuo, kurio paslaugomis gali naudotis arba kurias kontroliuoja valdymo įmonė ir kuris dalyvauja valdymo įmonei teikiant kolektyvinio portfelio valdymo paslaugas;
c)
fizinis asmuo, kuris tiesiogiai dalyvauja teikiant paslaugas valdymo įmonei pagal funkcijų delegavimo trečiosioms šalims susitarimą, kad valdymo įmonė galėtų teikti kolektyvinio portfelio valdymo paslaugas;
4)
vyresnioji vadovybė - asmuo ar asmenys, kurie veiksmingai vadovauja valdymo įmonei pagal Direktyvos 2009/65/EB 7 straipsnio 1 dalies b punktą;
5)
direktorių valdyba - valdymo įmonės direktorių valdyba;
6)
priežiūros funkciją vykdantys asmenys - atitinkamas asmuo arba organas ar organai, atsakingi už vyresniosios vadovybės priežiūrą ir už rizikos valdymo proceso ir politikos, susitarimų ir procedūrų, sukurtų, kad būtų laikomasi įpareigojimų pagal Direktyvą 2009/65/EB, tinkamumo ir veiksmingumo įvertinimą ir periodišką peržiūrą;
7)
sandorio šalies rizika - rizika, kad KIPVPS patirs nuostolių dėl to, kad sandorio šalis gali nesilaikyti įsipareigojimų prieš galutinį atsiskaitymą už sandorį;
8)
likvidumo rizika - rizika, kad KIPVPS portfelio pozicijos bus neįmanoma parduoti, likviduoti arba uždaryti ribotomis sąnaudomis per pagrįstai trumpą laiką ir kad dėl to kils pavojus, jog KIPVPS nepavyks visą laiką laikytis Direktyvos 2009/65/EB 84 straipsnio 1 dalies nuostatų;
9)
rinkos rizika - rizika, kad KIPVPS patirs nuostolių dėl KIPVPS portfelio pozicijų rinkos vertės svyravimo, susijusio su tokių rinkos kintamųjų, kaip palūkanų normos, valiutų kursai, nuosavybės vertybinių popierių ir biržos prekių kainos arba emitento kreditingumas, pokyčiais;
10)
operacinė rizika - rizika, kad KIPVPS patirs nuostolių dėl netinkamų vidaus procesų ir nesėkmių, susijusių su valdymo įmonės žmonėmis ir sistemomis, arba dėl išorės įvykių, kuri apima teisinę ir dokumentacijos riziką bei riziką, kylančią dėl KIPVPS vardu vykdomų prekybos, atsiskaitymo ir vertinimo procedūrų.
Pirmos pastraipos 5 punkte apibrėžta sąvoka „direktorių valdyba“ neapima stebėtojų tarybos, kai valdymo įmonės turi dvigubą struktūrą, kurią sudaro direktorių valdyba ir stebėtojų taryba.
II SKYRIUS
ADMINISTRACINĖS PROCEDŪROS IR KONTROLĖS MECHANIZMAS
(Direktyvos 2009/65/EB 12 straipsnio 1 dalies a punktas ir 14 straipsnio 1 dalies c punktas)
1 SKIRSNIS
Bendrieji principai
4 straipsnis
Bendrieji procedūrų ir organizacinės struktūros reikalavimai
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės laikytųsi šių reikalavimų:
a)
parengti, įgyvendinti ir palaikyti sprendimų priėmimo procedūras bei organizacinę struktūrą, kurios būtų įformintos dokumentais ir kuriose būtų aiškiai ir išsamiai nurodyta pavaldumo struktūra bei paskirtos funkcijos ir pareigos;
b)
užtikrinti, kad jų susiję asmenys žinotų, kokių procedūrų jie turi laikytis, kad tinkamai vykdytų savo pareigas;
c)
parengti, įgyvendinti ir palaikyti tinkamą vidaus kontrolės mechanizmą, skirtą užtikrinti, kad visoje valdymo įmonėje būtų laikomasi sprendimų ir procedūrų;
d)
parengti, įgyvendinti ir palaikyti veiksmingą vidaus atskaitomybės ir informacijos perdavimo procesą visuose susijusiuose valdymo įmonės lygmenyse bei veiksmingus informacijos mainus su visomis susijusiomis trečiosiomis šalimis;
e)
tinkamai ir tvarkingai registruoti duomenis apie savo veiklą ir vidaus organizacinę struktūrą.
Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės atsižvelgtų į savo veiklos pobūdį, apimtį ir sudėtingumą bei paslaugų ir veiksmų, kurių buvo imtasi vykdant tą veiklą, pobūdį ir įvairovę.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės sukurtų, įdiegtų ir palaikytų atitinkamas sistemas ir procedūras, kuriomis būtų užtikrinama informacijos apsauga, vientisumas ir konfidencialumas, atsižvelgiant į tos informacijos pobūdį.
3. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų tinkamą veiklos tęstinumo politiką, kurios tikslas - užtikrinti, kad tuo atveju, jeigu sutriktų įmonės sistemos ir procedūros, būtų išsaugoti esminiai duomenys ir funkcijos bei būtų toliau teikiamos paslaugos ir vykdoma veikla arba, kai tai neįmanoma, būtų laiku atkurti tokie duomenys ir funkcijos bei laiku atnaujintas paslaugų teikimas ir veikla.
4. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų apskaitos politiką ir procedūras, pagal kurias jos, kompetentingai institucijai paprašius, galėtų laiku pateikti kompetentingai institucijai finansines ataskaitas, kuriose pateikiama tikra ir teisinga jų finansinė padėtis ir kurios atitinka visus galiojančius apskaitos standartus ir taisykles.
5. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės stebėtų ir reguliariai vertintų savo sistemų, vidaus kontrolės mechanizmų ir susitarimų, numatytų 1-4 dalyse, tinkamumą ir veiksmingumą bei imtųsi tinkamų priemonių bet kokiems trūkumams pašalinti.
5 straipsnis
Ištekliai
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės samdytų darbuotojus, turinčius jiems paskirtoms funkcijoms vykdyti būtinų įgūdžių, žinių ir patirties.
2. Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės turėtų reikiamų išteklių ir žinių, kad galėtų veiksmingai stebėti pagal susitarimą su valdymo įmone trečiųjų šalių vykdomą veiklą, visų pirma, su šiais susitarimais susijusios rizikos valdymo atžvilgiu.
3. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad jei susiję asmenys atlieka daug funkcijų, tai netrukdytų (ir būtų tikėtina, kad netrukdys) tiems asmenims patikimai, sąžiningai ir profesionaliai atlikti bet kokią konkrečią funkciją.
4. Valstybės narės užtikrina, kad 1, 2 ir 3 dalyse nurodytais tikslais valdymo įmonės atsižvelgtų į valdymo įmonės veiklos pobūdį, apimtį ir sudėtingumą bei paslaugų ir veiksmų, kurių buvo imtasi vykdant tą veiklą, pobūdį ir įvairovę.
2 SKIRSNIS
Administracinės ir apskaitos procedūros
6 straipsnis
Skundų nagrinėjimas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų veiksmingas ir skaidrias procedūras, kad iš investuotojų gauti skundai būtų nagrinėjami tinkamai ir greitai.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad būtų užregistruotas kiekvienas skundas ir priemonės, kurių imtasi jam spręsti.
3. Investuotojai turi galimybę pateikti skundus nemokamai. Informaciją apie 1 dalyje nurodytas procedūras investuotojai gauna nemokamai.
7 straipsnis
Elektroninių duomenų apdorojimas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės deramai pasirūpintų tinkamomis elektroninėmis sistemomis, kad būtų galima laiku ir tinkamai užregistruoti kiekvieną portfelio sandorį, pasirašymo arba išpirkimo pavedimą, kad būtų galima laikytis 14 ir 15 straipsnių.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų aukštą saugumo lygį apdorojant elektroninius duomenis bei prireikus užregistruotos informacijos vientisumą ir konfidencialumą.
8 straipsnis
Apskaitos procedūros
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų apskaitos politikos ir procedūrų taikymą, kaip nurodyta 4 straipsnio 4 dalyje, kad būtų apsaugoti investicinių vienetų savininkai.
KIPVPS apskaita vedama taip, kad bet kuriuo metu būtų galima tiesiogiai nustatyti visą KIPVPS turtą ir įsipareigojimus.
Jei KIPVPS turi skirtingus investicinius padalinius, šių investicinių padalinių sąskaitos turi būti atskiros.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės turėtų apskaitos politiką ir procedūras, parengtas, įdiegtas ir palaikomas pagal KIPVPS buveinės valstybės narės apskaitos taisykles, kad būtų užtikrinta, kad kiekvieno KIPVPS grynojo turto vertė būtų tiksliai apskaičiuota apskaitos pagrindu ir kad pasirašymo ir išpirkimo pavedimai galėtų būti tinkamai vykdomi ta grynojo turto verte.
3. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų tinkamas procedūras, skirtas užtikrinti, kad KIPVPS turtas ir įsipareigojimai būtų tinkamai ir tiksliai įvertinti, laikantis galiojančių taisyklių, nurodytų Direktyvos 2009/65/EB 85 straipsnyje.
3 SKIRSNIS
Vidaus kontrolės mechanizmai
9 straipsnis
Vyresniosios vadovybės vykdoma kontrolė ir priežiūros funkcija
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės, viduje paskirstydamos funkcijas, užtikrintų, kad vyresnioji vadovybė ir, kai tai aktualu, priežiūros funkciją vykdantys asmenys būtų atsakingi už tai, kad valdymo įmonė laikytųsi savo įpareigojimų pagal Direktyvą 2009/65/EB.
2. Valdymo įmonė užtikrina, kad jos vyresnioji vadovybė:
a)
būtų atsakinga už kiekvieno valdomo KIPVPS bendros investicijų politikos įgyvendinimą, kaip apibrėžta, kai tai aktualu, prospekte, fondo taisyklėse arba investicinės bendrovės steigimo dokumentuose;
b)
prižiūrėtų kiekvieno valdomo KIPVPS investavimo strategijos patvirtinimą;
c)
būtų atsakinga už tai, kad valdymo įmonė turėtų nuolatinę ir veiksmingą atitikties užtikrinimo funkciją, kaip nurodyta 10 straipsnyje, net jeigu šią funkciją atlieka trečioji šalis;
d)
užtikrintų ir periodiškai tikrintų, kad būtų tinkamai ir veiksmingai įgyvendinama kiekvieno valdomo KIPVPS bendra investavimo politika ir laikomasi investavimo strategijos ir rizikos ribų, net jei rizikos valdymo funkciją atlieka trečiosios šalys;
e)
patvirtintų ir periodiškai peržiūrėtų kiekvieno valdomo KIPVPS investavimo sprendimų priėmimo vidaus procedūrų tinkamumą, kad užtikrintų tokių sprendimų atitiktį patvirtintoms investavimo strategijoms;
f)
patvirtintų ir periodiškai peržiūrėtų rizikos valdymo politiką ir tai politikai įgyvendinti skirtus susitarimus, procesus ir metodus, kaip nurodyta 38 straipsnyje, įskaitant kiekvieno valdomo KIPVPS rizikos ribojimo sistemą.
3. Valdymo įmonė taip pat užtikrina, kad jos vyresnioji vadovybė ir, kai tinka, priežiūros funkciją vykdantys asmenys:
a)
vertintų ir periodiškai peržiūrėtų politikos, susitarimų ir procedūrų, skirtų laikytis įpareigojimų pagal Direktyvą 2009/65/EB, veiksmingumą;
b)
imtųsi tinkamų priemonių bet kokiems trūkumams šalinti.
4. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, jog jų vyresniajai vadovybei būtų dažnai ir ne rečiau kaip kartą per metus teikiamos rašytinės atitikties, vidaus audito ir rizikos valdymo ataskaitos, kuriose visų pirma būtų nurodyta, ar buvo imtasi tinkamų priemonių bet kokiems trūkumams pašalinti.
5. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad jų vyresniajai vadovybei būtų reguliariai teikiamos investavimo strategijų ir investavimo sprendimų priėmimo vidaus procedūrų, nurodytų 2 dalies b-e punktuose, įgyvendinimo ataskaitos.
6. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad priežiūros funkciją, jeigu tokia yra, vykdantiems asmenims būtų reguliariai teikiamos 4 dalyje nurodytos rašytinės ataskaitos.
10 straipsnis
Nuolatinė atitikties užtikrinimo funkcija
1. Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų tinkamą politiką ir procedūras, kurių tikslas - nustatyti bet kokią riziką, kad valdymo įmonė gali nesilaikyti Direktyvoje 2009/65/EB numatytų įpareigojimų, bei susijusią riziką ir nustatyti tinkamas priemones ir procedūras, skirtas tokiai rizikai mažinti bei suteikti galimybę kompetentingoms institucijoms veiksmingai vykdyti savo įgaliojimus pagal tą direktyvą.
Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės atsižvelgtų į savo veiklos pobūdį, apimtį ir sudėtingumą ir į paslaugų ir veiksmų, kurių buvo imtasi vykdant tą veiklą, pobūdį ir įvairovę.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės sukurtų ir palaikytų nuolatinę ir veiksmingą atitikties užtikrinimo funkciją, kurią vykdantys asmenys veiktų nepriklausomai ir prisiimtų šias pareigas:
a)
stebėti ir reguliariai vertinti pagal 1 dalį nustatytų priemonių, politikos bei procedūrų ir veiksmų, kurių imtasi siekiant pašalinti trūkumus, atsiradusius valdymo įmonei vykdant įpareigojimus, tinkamumą ir veiksmingumą;
b)
teikti konsultacijas ir padėti susijusiems asmenims, atsakingiems už paslaugų teikimą ir veiklos vykdymą, laikytis valdymo įmonės įpareigojimų pagal Direktyvą 2009/65/EB.
3. Kad būtų galima tinkamai ir nepriklausomai vykdyti 2 dalyje nurodytą atitikties užtikrinimo funkciją, valdymo įmonės užtikrina, kad būtų įvykdytos šios sąlygos:
a)
atitikties užtikrinimo funkcijai vykdyti būtų turimi reikiami įgaliojimai, ištekliai, žinios ir galimybė susipažinti su visa susijusia informacija;
b)
turi būti paskirtas atitikties užtikrinimo pareigūnas, kuris turi būti atsakingas už atitikties užtikrinimo funkciją ir už dažną, mažiausiai kartą per metus, bet kokių ataskaitų atitikties užtikrinimo klausimais teikimą vyresniajai vadovybei, visų pirma nurodant, ar buvo imtasi tinkamų priemonių bet kokiems trūkumams pašalinti;
c)
susiję asmenys, vykdantys atitikties užtikrinimo funkciją, negali dalyvauti teikiant paslaugas arba vykdant veiklą, kurią jie prižiūri;
d)
atitikties užtikrinimo funkciją vykdančių susijusių asmenų atlyginimo nustatymo metodas neturi kelti (ir neturi būti tikėtina, kad kels) grėsmės jų objektyvumui.
Tačiau nereikalaujama, kad valdymo įmonė laikytųsi pirmos pastraipos c arba d punktų, jeigu ji gali įrodyti, kad, atsižvelgiant į jos veiklos pobūdį, apimtį ir sudėtingumą ir į jos paslaugų ir veiklos pobūdį ir įvairovę, reikalavimas yra neproporcingas ir kad jos atitikties užtikrinimo funkcija ir toliau yra veiksminga.
11 straipsnis
Nuolatinė vidaus audito funkcija
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės, prireikus ir proporcingai savo veiklos pobūdžiui, apimčiai ir sudėtingumui, taip pat kolektyvinio portfelio valdymo veiksmų, kurių buvo imtasi vykdant tą veiklą, pobūdžiui ir įvairovei, nustatytų ir palaikytų vidaus audito funkciją, kuri būtų atskirta ir nepriklausoma nuo kitų valdymo įmonės funkcijų ir veiklos.
2. 1 dalyje nurodytą vidaus audito funkciją vykdantiems asmenims tenka šios pareigos:
a)
parengti, įgyvendinti ir palaikyti audito planą valdymo įmonės sistemų, vidaus kontrolės mechanizmų ir susitarimų tinkamumui ir veiksmingumui patikrinti ir įvertinti;
b)
teikti rekomendacijas, remiantis rezultatais, gautais dirbant pagal a punktą;
c)
tikrinti, kaip laikomasi b punkte nurodytų rekomendacijų;
d)
teikti su vidaus audito klausimais susijusias ataskaitas pagal 9 straipsnio 4 dalį.
12 straipsnis
Nuolatinė rizikos valdymo funkcija
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės sukurtų ir palaikytų nuolatinę rizikos valdymo funkciją.
2. 1 dalyje nurodyta rizikos valdymo funkcija hierarchiškai ir funkcionaliai nepriklauso nuo veiklos padalinių.
Tačiau valstybės narės gali leisti valdymo įmonėms nukrypti nuo šio įpareigojimo, jei toks nukrypimas yra tinkamas ir proporcingas, atsižvelgiant į valdymo įmonės ir jos valdomų KIPVPS veiklos pobūdį, mastą ir sudėtingumą.
Valdymo įmonė turi būti pajėgi įrodyti, kad ji yra priėmusi tinkamas apsaugos nuo interesų konfliktų priemones, siekdama nepriklausomai vykdyti rizikos valdymo veiklą, ir kad jos rizikos valdymo procesas atitinka Direktyvos 2009/65/EB 51 straipsnio reikalavimus.
3. Nuolatinę rizikos valdymo funkciją vykdantys asmenys:
a)
įgyvendina rizikos valdymo politiką ir procedūras;
b)
užtikrina atitiktį KIPVPS rizikos ribojimo sistemai, įskaitant teisės aktais numatytus apribojimus, susijusius su bendra pozicija ir sandorio šalies rizika pagal 41, 42 ir 43 straipsnius;
c)
teikia konsultacijas direktorių valdybai dėl kiekvieno valdomo KIPVPS rizikos pobūdžio nustatymo;
d)
reguliariai teikia tokias ataskaitas direktorių valdybai ir, kur ji egzistuoja, priežiūros funkciją vykdantiems asmenims dėl:
i)
kiekvieno valdomo KIPVPS šiuo metu patiriamos rizikos lygio atitikties suderintam to KIPVPS rizikos pobūdžiui;
ii)
kiekvieno valdomo KIPVPS atitikties atitinkamoms rizikos ribojimo sistemoms;
iii)
rizikos valdymo proceso tinkamumo ir veiksmingumo, visų pirma nurodant, ar buvo imtasi tinkamų priemonių bet kokiems trūkumams pašalinti;
e)
reguliariai teikia ataskaitas vyresniajai vadovybei, kuriose bendrai apibūdinamas kiekvieno valdomo KIPVPS šiuo metu patiriamos rizikos lygis ir bet kokie esami arba numatomi jų ribų pažeidimai, siekiant užtikrinti, kad galima būti greitai imtis tinkamų veiksmų;
f)
peržiūri ir, kai reikia, paremia nebiržinių išvestinių finansinių priemonių vertinimo susitarimus ir procedūras, kaip nurodyta 44 straipsnyje.
4. Nuolatinę rizikos valdymo funkciją vykdantiems asmenims suteikiami reikiami įgaliojimai ir galimybė susipažinti su visa susijusia svarbia informacija, reikalingi 3 dalyje nurodytoms užduotims įgyvendinti.
13 straipsnis
Asmeniniai sandoriai
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų tinkamus susitarimus, kurių tikslas - užkirsti kelią toliau nurodytiems veiksmams, jeigu kuris nors susijęs asmuo, dalyvaujantis veikloje, dėl kurios gali kilti interesų konfliktas, arba kuris turi galimybę pasinaudoti viešai neatskleista informacija, kaip apibrėžta Direktyvos 2003/6/EB 1 straipsnio 1 dalyje, arba kita konfidencialia informacija, susijusia su KIPVPS arba sandoriais su KIPVPS arba jų vardu vykdomais sandoriais, valdymo įmonės vardu vykdydamas veiklą:
a)
sudaro asmeninį sandorį, kuris atitinka bent vieną iš šių kriterijų:
i)
tam asmeniui draudžiama sudaryti tokį asmeninį sandorį, kaip apibrėžta Direktyvoje 2003/6/EB;
ii)
jis susijęs su netinkamu konfidencialios informacijos naudojimu arba atskleidimu;
iii)
jis prieštarauja (arba tikėtina, kad prieštaraus) valdymo įmonės įpareigojimams pagal Direktyvą 2009/65/EB arba pagal Direktyvą 2004/39/EB;
b)
išskyrus atvejus, kai jis tinkamai atlieka savo darbą arba laikosi paslaugų sutarties, teikia konsultacijas arba padeda bet kuriam kitam asmeniui sudaryti finansinių priemonių sandorį, kuriam, jeigu tai būtų asmeninis susijusio asmens sandoris, būtų taikomas šios dalies a punktas arba Direktyvos 2006/73/EB 25 straipsnio 2 dalies a arba b punktas, arba kuris kitu atveju būtų neteisėtas su dar neįvykdytais pavedimais susijusios informacijos panaudojimas;
c)
išskyrus tuos atvejus, kai jis atlieka įprastą savo darbą arba laikosi paslaugų sutarties ir nepažeidžia Direktyvos 2003/6/EB 3 straipsnio a punkto, atskleidžia bet kokią informaciją arba pareiškia nuomonę bet kuriam kitam asmeniui, jeigu susijęs asmuo žino arba pagrįstai turėtų žinoti, kad perdavus tokią informaciją, tas kitas asmuo imsis arba tikriausiai imtųsi kurio nors iš šių veiksmų:
i)
sudaryti finansinių priemonių sandorį, kuriam, jeigu tai būtų asmeninis susijusio asmens sandoris, būtų taikomas šios dalies a punktas arba Direktyvos 2006/73/EB 25 straipsnio 2 dalies a arba b punktas, arba kuris kitu atveju būtų neteisėtas su dar neįvykdytais pavedimais susijusios informacijos panaudojimas;
ii)
teikti konsultacijas arba padėti kitam asmeniui sudaryti tokį sandorį.
2. Šiais susitarimais, kurių reikalaujama 1 dalyje, visų pirma užtikrinama, kad:
a)
kiekvienam susijusiam asmeniui, kuriam taikoma 1 dalis, būtų žinomi asmeniniams sandoriams taikomi apribojimai ir priemonės, kurias valdymo įmonė nustatė asmeniniams sandoriams ir atskleidžiamai informacijai pagal 1 dalį;
b)
valdymo įmonė būtų nedelsiant informuojama apie bet kurį asmeninį susijusio asmens sudarytą sandorį, jai pranešant apie tą sandorį arba kitaip sudarant galimybę valdymo įmonei nustatyti tokius sandorius;
c)
būtų užregistruojamas asmeninis sandoris, apie kurį pranešta valdymo įmonei arba kurį ji pati nustatė, taip pat bet koks su tokiu sandoriu susijęs įgaliojimas arba draudimas.
Pirmos pastraipos b punkto tikslais, kai tam tikrą veiklą vykdo trečiosios šalys, valdymo įmonė užtikrina, kad veiklą vykdantis subjektas registruotų bet kurio susijusio asmens sudarytus asmeninius sandorius ir nedelsdamas suteiktų šią informaciją valdymo įmonei jai to paprašius.
3. 1 ir 2 dalys netaikomos šioms asmeninių sandorių rūšims:
a)
asmeniniams sandoriams, įvykdytiems remiantis portfelio valdymo paslauga, kai sprendimai priimami savo nuožiūra, kai portfelio valdytojas ir susijęs asmuo arba kitas asmuo, kurio sąskaita vykdomas sandoris, iš anksto nebuvo taręsi dėl šio sandorio;
b)
asmeniniams sandoriams, susijusiems su KIPVPS arba investiciniais vienetais kolektyvinio investavimo subjektuose, kurie prižiūrimi pagal valstybės narės teisę, kuriems numatomas atitinkamas jų turto rizikos paskirstymo lygis, kai susijęs asmuo ir bet kuris kitas asmuo, kurio sąskaita vykdomi sandoriai, nedalyvauja to subjekto valdyme.
4. Šio straipsnio 1, 2 ir 3 dalyse „asmeninis sandoris“ reiškia tą patį ką ir Direktyvos 2006/73/EB 11 straipsnyje.
14 straipsnis
Portfelio sandorių registravimas
1. Valstybė narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad nedelsiant būtų parengtas kiekvieno su KIPVPS susijusio portfelio sandorio įrašas su informacija, kurios pakanka išsamiems pavedimo ir įvykdyto sandorio duomenims atkurti.
2. 1 dalyje nurodytas įrašas apima:
a)
KIPVPS pavadinimą arba kitą žymenį ir KIPVPS vardu veikiančio asmens vardą ir pavardę;
b)
informaciją, reikalingą konkrečiai finansinei priemonei nustatyti;
c)
kiekį;
d)
pavedimo arba sandorio tipą;
e)
kainą;
f)
pavedimų atveju - pavedimo perdavimo datą ir tikslų laiką ir asmens, kuriam buvo perduotas pavedimas, vardą ir pavardę arba kitą žymenį, arba sandorių atveju - sprendimo prekiauti ir sandorio įvykdymo datą ir tikslų laiką;
g)
asmens, perduodančio pavedimą arba vykdančio sandorį, vardą ir pavardę;
h)
kai taikoma, pavedimo atšaukimo priežastis;
i)
įvykdytų sandorių atveju - sandorio šalį ir įvykdymo vietą.
Pirmos pastraipos i punkte „įvykdymo vieta“ reiškia reguliuojamą rinką, kaip nurodyta Direktyvos 2004/39/EB 4 straipsnio 14 dalyje, daugiašalę prekybos sistemą, kaip nurodyta tos direktyvos 4 straipsnio 15 dalyje, finansinį tarpininką, nuolat vykdantį klientų pavedimus iš savo nuosavo finansinio turto, kaip nurodyta tos direktyvos 4 straipsnio 7 dalyje, arba rinkos formuotoją, kitą likvidumą palaikantį subjektą arba subjektą, kuris trečiojoje šalyje atlieka funkciją, panašią į bet kurio iš pirmiau minėtų vykdomas funkcijas.
15 straipsnis
Pasirašymo ir išpirkimo pavedimų registravimas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės imtųsi visų pagrįstų veiksmų, kad užtikrintų, kad gauti KIPVPS pasirašymo ir išpirkimo pavedimai būtų centralizuoti ir užregistruoti iš karto po tokio pavedimo gavimo.
2. Šiuose įrašuose turi būti pateikta informacija apie:
a)
atitinkamą KIPVPS;
b)
pavedimą teikiantį arba perduodantį asmenį;
c)
pavedimą priimantį asmenį;
d)
pavedimo datą ir laiką;
e)
mokėjimo sąlygas ir būdus;
f)
pavedimo tipą;
g)
pavedimo įvykdymo datą;
h)
pasirašytų arba išpirktų investicinių vienetų skaičių;
i)
kiekvieno investicinio vieneto pasirašymo arba išpirkimo kainą;
j)
visą investicinių vienetų pasirašymo arba išpirkimo vertę;
k)
bendrąją pavedimo vertę, įskaitant pasirašymo mokesčius, arba sumą atėmus mokesčius už išpirkimą.
16 straipsnis
Įrašų saugojimo reikalavimai
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad 14 ir 15 straipsniuose nurodyti įrašai būtų saugomi ne mažiau kaip penkerius metus.
Tačiau išskirtinėmis aplinkybėmis kompetentingos institucijos gali pareikalauti, kad valdymo įmonės saugotų kuriuos nors arba visus šiuos įrašus ilgesnį laikotarpį, atsižvelgiant į priemonės arba portfelio sandorio pobūdį, jeigu tai būtina, kad ta institucija galėtų vykdyti priežiūros funkcijas pagal Direktyvą 2009/65/EB.
2. Panaikinus valdymo įmonės leidimą, valstybės narės arba kompetentingos institucijos gali reikalauti, kad valdymo įmonė saugotų 1 dalyje nurodytus įrašus likusią penkerių metų laikotarpio dalį.
Kai valdymo įmonė perduoda savo pareigas, susijusias su KIPVPS, kitai valdymo įmonei, valstybės narės arba kompetentingos institucijos gali reikalauti pasirūpinti, kad tai įmonei būtų prieinami tokie paskutinių penkerių metų įrašai.
3. Informacija saugoma tokioje laikmenoje, kad kompetentingai institucijai ši informacija būtų prieinama ateityje, ir tokia forma ir taip, kad būtų tenkinamos šios sąlygos:
a)
kompetentinga institucija turi turėti galimybę nesunkiai gauti ir atkurti kiekvieną pagrindinį kiekvieno portfelio sandorio apdorojimo etapą;
b)
turi būti galima lengvai nustatyti bet kokius pataisymus arba kitokius pakeitimus ir įrašų turinį iki tokių pataisymų arba pakeitimų;
c)
neturi būti galima kitaip manipuliuoti įrašais ar juos keisti.
III SKYRIUS
INTERESŲ KONFLIKTAS
(Direktyvos 2009/65/EB 12 straipsnio 1 dalies b punktas ir 14 straipsnio 1 dalies d punktas ir 2 dalies c punktas)
17 straipsnis
Interesų konfliktų nustatymo kriterijai
1. Valstybės narės užtikrina, kad, siekdamos nustatyti interesų konfliktų, kurie kyla teikiant paslaugas ir vykdant veiklą ir kurių egzistavimas gali pakenkti KIPVPS interesams, tipus, valdymo įmonės, taikydamos minimalius kriterijus, atsižvelgtų į klausimą, ar valdymo įmonei arba susijusiam asmeniui ar asmeniui, su valdymo įmone tiesiogiai arba netiesiogiai susijusiam per kontrolės funkciją, taikytina viena iš šių situacijų, tikėtinų dėl kolektyvinio portfelio valdymo paslaugų teikimo ar kitos veiklos:
a)
tikėtina, kad valdymo įmonė arba tas asmuo turės finansinės naudos arba išvengs finansinio nuostolio KIPVPS sąskaita;
b)
valdymo įmonė arba tas asmuo yra suinteresuotas KIPVPS arba kitam klientui teikiamos paslaugos arba vykdomos veiklos arba KIPVPS arba kito kliento vardu vykdomo sandorio rezultatu kitaip, negu KIPVPS yra suinteresuotas tuo rezultatu;
c)
valdymo įmonė arba tas asmuo yra finansiškai arba kitaip skatinamas teikti pirmenybę kito kliento arba klientų grupės interesams, o ne KIPVPS interesams;
d)
valdymo įmonė arba tas asmuo vykdo tokią pačią veiklą KIPVPS ir kito kliento arba klientų, kurie nėra KIPVPS, naudai;
e)
valdymo įmonė arba tas asmuo iš kito asmens, o ne KIPVPS, už KIPVPS naudai vykdomą kolektyvinio portfelio valdymo veiklą, be standartinio komisinio arba mokesčio už tą paslaugą, yra arba bus skatinamas pinigais, prekėmis arba paslaugomis.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės, nustatydamos interesų konfliktų tipus, atsižvelgtų į:
a)
valdymo įmonės interesus, įskaitant interesus, susijusius su jos priklausymu grupei arba su paslaugų teikimu ir veiklos vykdymu, klientų interesus ir valdymo įmonės pareigas KIPVPS atžvilgiu;
b)
dviejų arba daugiau valdomų KIPVPS interesus.
18 straipsnis
Interesų konfliktų politika
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų veiksmingą interesų konfliktų politiką. Ši politika tvirtinama raštu ir turi atitikti valdymo įmonės dydį, struktūrą, veiklos pobūdį, mastą ir sudėtingumą.
Kai valdymo įmonė yra grupės narė, šia politika taip pat atsižvelgiama į bet kokias aplinkybes, kurios įmonei yra arba turėtų būti žinomos ir kurios gali sukelti interesų konfliktą dėl kitų grupės narių struktūros ir veiklos.
2. Interesų konfliktų politikoje, parengtoje vadovaujantis 1 dalimi:
a)
atsižvelgiant į kolektyvinio portfelio valdymo veiklą, kurią vykdo pati valdymo įmonė arba kuri vykdoma valdymo įmonės vardu, nustatomos aplinkybės, kurios sudaro arba gali sukelti interesų konfliktą, dėl kurio gali kilti didelis pavojus KIPVPS arba vieno ar daugiau klientų interesams;
b)
pateikiamos procedūros, kurių reikia laikytis, ir priemonės, kurias reikia priimti, kad būtų galima valdyti tokius konfliktus.
19 straipsnis
Nepriklausomas konfliktų valdymas
1. Valstybės narės užtikrina, kad 18 straipsnio 2 dalies b punkte numatytos procedūros ir priemonės yra skirtos tam, kad būtų užtikrinta, jog susiję asmenys, dalyvaujantys įvairių rūšių veikloje, kuri susijusi su interesų konfliktu, vykdytų tą veiklą tiek nepriklausomai, kiek tai tinkama atsižvelgiant į valdymo įmonės ir grupės, kuriai ji priklauso, dydį ir veiklą ir į pavojaus, kad kliento interesams bus padaryta žala, rimtumą.
2. Procedūros, kurių reikia laikytis, ir priemonės, kurias reikia priimti, kaip numatyta 18 straipsnio 2 dalies b punkte, kai jos reikalingos ir tinkamos valdymo įmonei, kad ši užtikrintų reikiamą nepriklausomybės laipsnį, apima:
a)
veiksmingas procedūras, kad būtų galima užkirsti kelią arba kontroliuoti susijusių asmenų, dalyvaujančių su interesų konfliktų rizika susijusioje kolektyvinio portfelio valdymo veikloje, keitimąsi informacija, kai keitimasis ta informacija gali pakenkti vieno arba daugiau klientų interesams;
b)
atskirą susijusių asmenų, kurių pagrindinės funkcijos apima kolektyvinio portfelio valdymo veiklos vykdymą klientų vardu arba paslaugų teikimą klientams arba investuotojams, kurių interesai gali prieštarauti vieni kitiems, arba kurie kitaip atstovauja skirtingiems interesams, įskaitant valdymo įmonės interesus, kurie gali prieštarauti vieni kitiems, priežiūrą;
c)
bet kokio tiesioginio ryšio tarp susijusių asmenų, kurie daugiausia vykdo vienos rūšies veiklą, atlyginimo ir skirtingų susijusių asmenų, kurie daugiausia vykdo kitokią veiklą, atlyginimo arba jų uždirbtų pajamų, kai dėl šių veiklos rūšių gali kilti interesų konfliktas, panaikinimą;
d)
priemones, skirtas užkirsti kelią arba apriboti bet kurio asmens netinkamą įtaką tam, kaip susijęs asmuo vykdo kolektyvinio portfelio valdymo veiklą;
e)
priemones, skirtas užkirsti kelią arba kontroliuoti, kaip susijęs asmuo tuo pačiu metu arba paeiliui dalyvauja vykdant atskirą kolektyvinio portfelio valdymo veiklą, kai dėl tokio dalyvavimo gali pablogėti tinkamas interesų konfliktų valdymas.
Jeigu priėmus arba taikant vieną arba kelias tokias priemones ir procedūras neužtikrinamas reikiamas nepriklausomybės lygis, valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės imtųsi alternatyvių arba papildomų priemonių ir procedūrų, kurios yra reikalingos ir tinkamos šiems tikslams įvykdyti.
20 straipsnis
Veiklos, sukeliančios žalingą interesų konfliktą, valdymas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės saugotų ir reguliariai atnaujintų informaciją apie kolektyvinio portfelio valdymo veiklos, kurią vykdo pati valdymo įmonė arba kuri vykdoma tos įmonės vardu, kurioje iškilo arba nuolatinio kolektyvinio portfelio valdymo veiklos atveju gali kilti interesų konfliktas, dėl kurio gali kilti didelis pavojus, kad bus pažeisti vieno arba daugiau KIPVPS arba kitų klientų interesai, tipus.
2. Valstybės narės reikalauja, kad tuomet, kai valdymo įmonės organizacinių ar administracinių susitarimų dėl interesų konfliktų valdymo nepakanka, kad būtų pakankamai patikimai užtikrinta, kad bus išvengta KIPVPS arba jo investicinių vienetų savininkų interesų pažeidimo rizikos, vyresnioji vadovybė ar kitas kompetentingas valdymo įmonės vidaus organas būtų nedelsiant informuotas, kad galėtų priimti bet kokį reikalingą sprendimą, kuriuo užtikrintų, kad valdymo įmonė bet kuriuo atveju veiktų atsižvelgdama į KIPVPS ir jo investicinių vienetų savininkų interesus.
3. Valdymo įmonė informuoja investuotojus apie 2 dalyje nurodytas situacijas, naudodama bet kokias tinkamas patvariąsias laikmenas ir pateikia savo sprendimo priežastis.
21 straipsnis
Naudojimosi balsavimo teisėmis strategijos
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės sukurtų tinkamas ir veiksmingas strategijas, kaip nustatyti, kada ir kaip reikia pasinaudoti balsavimo teisėmis, susijusiomis su valdomuose portfeliuose turimomis priemonėmis išimtinai susijusio KIPVPS naudai.
2. 1 dalyje nurodyta strategija lemia priemones ir procedūras, skirtas:
a)
svarbiems įmonės įvykiams stebėti;
b)
užtikrinti, kad balsavimo teisėmis naudojamasi laikantis atitinkamo KIPVPS investicinių tikslų ir politikos;
c)
interesų konfliktams, kylantiems dėl naudojimosi balsavimo teisėmis, išvengti arba valdyti.
3. Investuotojams parengiamas glaustas 1 dalyje nurodytų strategijų aprašas.
Veiksmų, kurių imtasi remiantis šiomis strategijomis, išsamus aprašas nemokamai pateikiamas investicinių vienetų savininkams, jiems to paprašius.
IV SKYRIUS
VEIKLOS TAISYKLĖS
(Direktyvos 2009/65/EB 14 straipsnio 1 dalies a ir b punktai ir 2 dalies a ir b punktai)
1 SKIRSNIS
Bendrieji principai
22 straipsnis
Pareiga veikti atsižvelgiant į KIPVPS ir jų investicinių vienetų savininkų interesus
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad su jų valdomų KIPVPS investicinių vienetų savininkais būtų elgiamasi sąžiningai.
Valdymo įmonės negali iškelti kokios nors investicinių vienetų savininkų grupės interesų aukščiau už kokios nors kitos investicinių vienetų savininkų grupės interesus.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės taikytų tinkamą politiką ir procedūras, kad išvengtų piktnaudžiavimo, kuris, kaip pagrįstai galima tikėtis, turėtų įtakos rinkos stabilumui ir vientisumui.
3. Nepažeisdamos nacionalinės teisės reikalavimų, valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad jų valdomuose KIPVPS būtų taikomi sąžiningi, teisingi ir skaidrūs kainų nustatymo modeliai ir vertinimo sistemos, siekiant laikytis prievolės veikti atsižvelgiant į investicinių vienetų savininkų interesus. Valdymo įmonės privalo sugebėti įrodyti, kad KIPVPS portfeliai yra tiksliai įvertinti.
4. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės veiktų taip, kad KIPVPS ir jo investicinių vienetų savininkai nepatirtų nepagrįstų išlaidų.
23 straipsnis
Išsamaus patikrinimo reikalavimai
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų didelį dėmesingumą atrenkant ir nuolat stebint investicijas KIPVPS ir rinkos vientisumo labui.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad jos turėtų tinkamų žinių ir supratimą apie turtą, į kurį investuoja KIPVPS.
3. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės raštu nustatytų išsamaus patikrinimo politiką ir procedūras ir įgyvendintų veiksmingus susitarimus, skirtus užtikrinti, kad KIPVPS vardu priimami investiciniai sprendimai atitiktų KIPVPS tikslus, investavimo strategiją ir rizikos ribas.
4. Valstybės narės reikalauja, kad įgyvendindamos rizikos valdymo politiką ir, kai reikia, atsižvelgusios į numatomos investicijos pobūdį, prieš investuodamos valdymo įmonės parengtų prognozes ir atliktų analizę, susijusią su investicijos įtaka KIPVPS portfelio sudėčiai, likvidumui ir rizikos ir grąžos pobūdžiui. Analizė turi būti atliekama tik remiantis patikima ir nauja informacija, tiek kiekybės, tiek kokybės požiūriu.
Valdymo įmonės tinkamai, apdairiai ir stropiai sudaro, tvarko arba nutraukia bet kokį susitarimą su trečiosiomis šalimis, susijusį su rizikos valdymo veikla. Prieš sudarydamos tokius susitarimus valdymo įmonės imasi visų reikalingų veiksmų, kad patikrintų, ar trečioji šalis sugeba ir turi pajėgumų patikimai, profesionaliai ir veiksmingai vykdyti rizikos valdymo veiklą. Valdymo įmonė parengia nuolatinio trečiosios šalies veiklos standarto vertinimo metodus.
2 SKIRSNIS
Pasirašymo ir išpirkimo pavedimų tvarkymas
24 straipsnis
Įsipareigojimai teikti pasirašymo ir išpirkimo pavedimų vykdymo pranešimus
1. Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės, įvykdžiusios investicinių vienetų savininko pateiktą pasirašymo arba išpirkimo pavedimą, naudodamos patvariąją laikmeną kuo greičiau, bet ne vėliau kaip pirmą darbo dieną po įvykdymo arba, kai valdymo įmonė gauna patvirtinimą iš trečiosios šalies, ne vėliau kaip pirmą darbo dieną po patvirtinimo gavimo iš trečiosios šalies informuotų investicinių vienetų savininką, patvirtindamos pavedimo įvykdymą.
Tačiau pirma pastraipa netaikoma, jeigu pranešime būtų tokia pati informacija kaip ir patvirtinimo pranešime, kurį kitas asmuo turi nedelsdamas išsiųsti investicinių vienetų savininkui.
2. 1 dalyje nurodytame pranešime, kai taikoma, turi būti tokia informacija:
a)
valdymo įmonės identifikavimas;
b)
investicinių vienetų savininko pavadinimas ar kitas žymuo;
c)
pavedimo gavimo data ir laikas ir mokėjimo būdas;
d)
įvykdymo data;
e)
KIPVPS identifikavimas;
f)
pavedimo pobūdis (pasirašymo ar išpirkimo);
g)
investicinių vienetų skaičius;
h)
investicinio vieneto vertė, kuria pasirašomi arba išperkami investiciniai vienetai;
i)
pamatinės vertės nustatymo data;
j)
bendroji pavedimo vertė, įskaitant pasirašymo mokesčius, arba suma atėmus mokesčius už išpirkimą;
k)
nustatytų komisinių ir išlaidų bendra suma ir, investuotojui pareikalavus, jos išskirstymas papunkčiui.
3. Kai investicinių vienetų savininko pavedimai vykdomi periodiškai, valdymo įmonės imasi 1 dalyje nurodytų veiksmų arba ne rečiau kaip kartą per šešis mėnesius pateikia investicinių vienetų savininkui 2 dalyje nurodytą informaciją apie tuos sandorius.
4. Valdymo įmonės pateikia investicinių vienetų savininkui, jam paprašius, informaciją apie jo pavedimo būklę.
3 SKIRSNIS
Optimalus įvykdymas
25 straipsnis
Sprendimų prekiauti valdomo KIPVPS vardu vykdymas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės, vykdydamos sprendimus prekiauti valdomo KIPVPS vardu, veiktų atsižvelgdamos į valdomų KIPVPS interesus valdydamos jų portfelius.
2. 1 dalies tikslais valstybės narės užtikrina, kad, vykdydamos pavedimus, valdymo įmonės imtųsi visų pagrįstų veiksmų, kad pasiektų geriausių rezultatų KIPVPS naudai, atsižvelgiant į kainą, išlaidas, greitumą, įvykdymo ir apmokėjimo tikimybę, pavedimo dydį ir pobūdį ar bet kokį kitą veiksnį, susijusį su pavedimo įvykdymu. Santykinė tokių veiksnių svarba nustatoma atsižvelgiant į šiuos kriterijus:
a)
KIPVPS tikslus, investicijų politiką ir riziką, kaip nurodyta prospekte arba, priklausomai nuo situacijos, fondo taisyklėse arba KIPVPS įstatuose;
b)
pavedimo ypatybes;
c)
su tuo pavedimu susijusių finansinių priemonių ypatybes;
d)
įvykdymo vietų, kurioms tas pavedimas gali būti nukreiptas, ypatybes.
3. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės nustatytų ir įgyvendintų veiksmingas priemones, skirtas 2 dalyje nurodytiems įpareigojimams vykdyti. Visų pirma, valdymo įmonės parengia ir įgyvendina politiką, kuria būtų sudarytos galimybės gauti geriausius rezultatus vykdant KIPVPS pavedimus, kaip numatyta 2 dalyje.
Valdymo įmonės gauna išankstinį investicinės bendrovės pritarimą pavedimų vykdymo politikai. Valdymo įmonė sudaro galimybę investicinių vienetų savininkams gauti tinkamą informaciją apie politiką, nustatytą pagal šį straipsnį ir apie bet kokius esminius jų politikos pasikeitimus.
4. Valdymo įmonės reguliariai stebi savo pavedimų vykdymo priemonių ir politikos veiksmingumą, siekdamos nustatyti ir, kai reikia, pašalinti bet kokius trūkumus.
Be to, valdymo įmonės kasmet peržiūri pavedimų vykdymo politiką. Peržiūrą taip pat reikia atlikti kiekvieną kartą, kai įvyksta esminis pokytis, kuris paveikia valdymo įmonės gebėjimą toliau siekti geriausių rezultatų valdomų KIPVPS naudai.
5. Valdymo įmonės turi būti pajėgios įrodyti, kad jos įvykdė pavedimus KIPVPS vardu laikydamosi valdymo įmonės pavedimų vykdymo politikos.
26 straipsnis
Pavedimų prekiauti KIPVPS vardu pateikimas kitiems subjektams
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės, pateikdamos pavedimus prekiauti valdomo KIPVPS vardu kitiems subjektams, veiktų atsižvelgdamos į valdomų KIPVPS interesus valdydamos jų portfelius.
2. Valstybės narės užtikrina, kad, vykdydamos pavedimus, valdymo įmonės imtųsi visų pagrįstų veiksmų, kad pasiektų geriausių rezultatų KIPVPS naudai, atsižvelgiant į kainą, išlaidas, greitumą, įvykdymo ir apmokėjimo tikimybę, dydį, pobūdį ar bet kokį kitą veiksnį, susijusį su pavedimo įvykdymu. Santykinė tokių veiksnių svarba nustatoma pagal 25 straipsnio 2 dalį.
Todėl valdymo įmonės parengia ir įgyvendina politiką, kuri sudarytų galimybę joms vykdyti pirmoje pastraipoje nurodytą įpareigojimą. Pagal šią politiką numatoma, kuriems subjektams gali būti pateikti pavedimai kiekvienai finansinių priemonių klasei. Valdymo įmonė sudaro susitarimus dėl pavedimų vykdymo tik tuomet, kai tokie susitarimai atitinka šiame straipsnyje išdėstytus įpareigojimus. Valdymo įmonės sudaro galimybę investicinių vienetų savininkams gauti tinkamą informaciją apie politiką, nustatytą pagal šią pastraipą ir apie bet kokius esminius šios politikos pasikeitimus.
3. Valdymo įmonės reguliariai stebi pagal 2 dalies reikalavimus parengtos politikos veiksmingumą, ypač šioje politikoje nurodytų subjektų pavedimų vykdymo kokybę ir, kai reikia, šalina trūkumus.
Be to, valdymo įmonės kasmet peržiūri politiką. Tokią peržiūrą taip pat reikia atlikti kiekvieną kartą, kai įvyksta esminis pokytis, kuris paveikia valdymo įmonės gebėjimą toliau siekti geriausių rezultatų valdomų KIPVPS naudai.
4. Valdymo įmonės turi būti pajėgios įrodyti, kad jos pateikė pavedimus KIPVPS vardu laikydamosi pagal 2 dalį parengtos politikos.
4 SKIRSNIS
Pavedimų tvarkymas
27 straipsnis
Bendrieji principai
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų ir įgyvendintų procedūras ir tvarką, kuriomis būtų užtikrintas greitas, sąžiningas ir operatyvus portfelio sandorių vykdymas KIPVPS vardu.
Valdymo įmonių įgyvendinamos procedūros ir tvarka atitinka tokias sąlygas:
a)
jomis užtikrinama, kad KIPVPS vardu įvykdyti pavedimai būtų nedelsiant ir tiksliai užregistruoti ir paskirstyti;
b)
KIPVPS pavedimai, kurie yra panašūs, vykdomi paeiliui ir nedelsiant, išskyrus atvejus, kai dėl pavedimo ypatumų arba vyraujančių rinkos sąlygų to neįmanoma padaryti arba tai prieštarauja KIPVPS interesams.
Finansinės priemonės arba pinigų sumos, gautos kaip atsiskaitymas už atliktus pavedimus, greitai ir teisingai pervedamos į atitinkamo KIPVPS sąskaitą.
2. Valdymo įmonė nepiktnaudžiauja informacija, susijusia su dar neįvykdytais KIPVPS pavedimais, ir imasi visų pagrįstų veiksmų, kad nė vienas iš jos susijusių asmenų nepiktnaudžiautų tokia informacija.
28 straipsnis
Prekybos pavedimų sujungimas ir išskirstymas
1. Valstybės narės draudžia valdymo įmonėms vykdyti KIPVPS pavedimą bendrai su kito KIPVPS arba kito kliento pavedimu arba su jų pačių sąskaita vykdomu pavedimu, nebent tenkinamos tokios sąlygos:
a)
nėra tikėtina, kad pavedimų sujungimas apskritai gali turėti neigiamos įtakos kuriam nors KIPVPS arba klientams, kurių pavedimą ketinama sujungti;
b)
turi būti parengta ir įgyvendinama pavedimų išskirstymo politika, kurioje būtų pakankamai tiksliai numatytas teisingas jungtinių pavedimų išskirstymas, įskaitant tai, kaip pavedimų apimtis ir kaina lemia iš dalies įvykdyto pavedimo išskirstymą ir traktavimą.
2. Valstybės narės užtikrina, kad kai valdymo įmonė sujungia KIPVPS pavedimą su vienu ar keliais kitų KIPVPS arba klientų pavedimais ir yra įvykdoma tik dalis jungtinio pavedimo, ji išskirsto susijusius sandorius pagal savo pavedimų išskirstymo politiką.
3. Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės, sujungusios sandorius savo sąskaita su vienu ar keliais KIPVPS ar kitų klientų pavedimais, neišskirsto susijusių sandorių KIPVPS ar kitam klientui žalingu būdu.
4. Valstybės narės reikalauja, kad kai valdymo įmonė sujungia KIPVPS ar kito kliento pavedimą su sandoriu savo sąskaita ir yra įvykdoma tik dalis jungtinio pavedimo, ji išskirsto susijusius sandorius KIPVPS ar kitam klientui, teikdama jiems pirmenybę, palyginti su sandoriais savo sąskaita.
Tačiau jeigu valdymo įmonė gali pagrįstai įrodyti KIPVPS at kitam savo klientui, kad be šio sujungimo jai nebūtų pavykę įvykdyti šio pavedimo tokiomis palankiomis sąlygomis arba iš viso nebūtų pavykę jo įvykdyti, ji gali proporcingai išskirstyti sandorį savo sąskaita, remdamasi 1 dalies b punkte nurodyta politika.
5 SKIRSNIS
Skatinimo priemonės
29 straipsnis
KIPVPS interesų apsauga
1. Valstybės narės užtikrina, kad nelaikoma, jog valdymo įmonės elgiasi sąžiningai, teisingai ir profesionaliai, atsižvelgdamos į geriausius KIPVPS interesus, jeigu, vykdydamos investicijų valdymo ir administravimo veiklą KIPVPS naudai, jos moka arba joms mokamas mokestis ar komisinis atlygis, arba jos teikia arba joms teikiama bet kokia nepiniginė nauda, išskyrus:
a)
mokestį, komisinius arba nepiniginę naudą, kurie mokami arba teikiami KIPVPS arba KIPVPS vardu veikiančiam asmeniui arba kuriuos moka arba teikia KIPVPS arba jo KIPVPS veikiantis asmuo;
b)
mokestį, komisinį atlygį arba nepiniginę naudą, kurie mokami arba teikiami trečiajai šaliai arba trečiosios šalies vardu veikiančiam asmeniui arba kuriuos moka arba teikia trečioji šalis arba jos vardu veikiantis asmuo, jeigu tenkinamos šios sąlygos:
i)
KIPVPS turi būti išsamiai, tiksliai ir suprantamai pateikiama aiški informacija apie mokestį, komisinį atlygį ar naudą, jų pobūdį ir sumą arba, kai negalima nustatyti tos sumos, jos apskaičiavimo metodą, prieš suteikiant atitinkamą paslaugą;
ii)
mokesčio arba komisinio atlygio sumokėjimas arba nepiniginės naudos suteikimas turi būti nustatomi siekiant pagerinti atitinkamos paslaugos kokybę ir nepakenkti valdymo įmonės įpareigojimo nepažeisti KIPVPS interesų vykdymui;
c)
tinkamus mokesčius, kurie leidžia teikti arba yra būtini norint teikti atitinkamą paslaugą, įskaitant investicinių vienetų saugojimo išlaidas, atsiskaitymo ir valiutos keitimo mokesčius, su reguliavimu susijusias rinkliavas arba teisines išlaidas, ir dėl kurių pobūdžio negali atsirasti prieštaravimo valdymo įmonės pareigai veikti garbingai, sąžiningai ir profesionaliai, kiek įmanoma atsižvelgiant į KIPVPS interesus.
2. Valstybės narės leidžia valdymo įmonei 1 dalies b punkto i papunkčio tikslais santraukos forma atskleisti esmines susitarimų dėl atlygio, komisinio atlygio arba nepiniginės naudos sąlygas, jeigu valdymo įmonė įsipareigoja atskleisti papildomą informaciją investicinių vienetų savininko prašymu ir su sąlyga, kad ji vykdo tą įsipareigojimą.
V SKYRIUS
STANDARTINIO DEPOZITORIUMO IR VALDYMO ĮMONĖS SUSITARIMO DETALĖS
(Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalis ir 33 straipsnio 5 dalis)
30 straipsnis
Elementai susiję, su procedūromis, kurių turi laikytis susitarimo šalys
Valstybės narės reikalauja, kad depozitoriumas ir valdymo įmonė, šiame skyriuje vadinami susitarimo šalimis, į rašytinį susitarimą, nurodytą Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje, įtrauktų bent jau šiuos duomenis, susijusius su susitarimo šalių teikiamomis paslaugomis ir procedūromis, kurių jos turi laikytis:
a)
kiekvienam depozitoriumui patikėto KIPVPS turto tipui patvirtintinų procedūrų, įskaitant susijusias su turto saugojimu, aprašą;
b)
procedūrų, kurių turi būti laikomasi, kai valdymo įmonė numato KIPVPS fondo taisyklių arba prospekto pakeitimą, ir kuriomis nustatoma, kada turi būti informuotas depozitoriumas arba kada reikalingas išankstinis depozitoriumo sutikimas, norint daryti pakeitimą, aprašą;
c)
priemonių ir procedūrų, kuriomis depozitoriumas perduos valdymo įmonei visą svarbią informaciją, kurios reikia valdymo įmonei, kad ji galėtų vykdyti savo pareigas, aprašą, įskaitant priemonių ir procedūrų, susijusių su naudojimusi finansinių priemonių suteikiamomis teisėmis, ir priemonių ir procedūrų, taikomų siekiant, kad valdymo įmonė ir KIPVPS galėtų laiku gauti tikslią informaciją, susijusią su KIPVPS sąskaitomis, aprašą;
d)
priemonių ir procedūrų, kuriomis depozitoriumui suteikiama prieiga prie visos svarbios informacijos, reikalingos jo pareigoms atlikti, aprašą;
e)
procedūrų, kuriomis depozitoriumui suteikiama galimybė domėtis valdymo įmonės veikla ir įvertinti perduotos informacijos kokybę, įskaitant apsilankymus vietoje, aprašą;
f)
procedūrų, kuriomis valdymo įmonei suteikiama galimybė peržiūrėti depozitoriumo veiklą depozitoriumo sutartinių įsipareigojimų vykdymo požiūriu, aprašą.
31 straipsnis
Elementai, susiję su keitimusi informacija ir su įpareigojimais konfidencialumo bei pinigų plovimo srityse
1. Valstybės narės reikalauja, kad susitarimo šalys, nurodytos Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje, į tą susitarimą įtrauktų bent jau šiuos elementus, susijusius su keitimusi informacija ir su įpareigojimais konfidencialumo bei pinigų plovimo srityse:
a)
visos informacijos, susijusios su KIPVPS investicinių vienetų pasirašymu, išpirkimu, išleidimu, atšaukimu ir atpirkimu, kuria turi keistis KIPVPS, jo valdymo įmonė ir depozitoriumas, sąrašą;
b)
konfidencialumo įpareigojimus, taikomus susitarimo šalims;
c)
informaciją apie susitarimo šalių užduotis ir pareigas, susijusias su įpareigojimais pinigų plovimo ir terorizmo finansavimo prevencijos srityje, kai tai aktualu.
2. 1 dalies b punkte nurodyti įpareigojimai suformuluojami taip, kad nepakenktų valdymo įmonės buveinės valstybės narės kompetentingų institucijų arba KIPVPS buveinės valstybės narės kompetentingų institucijų gebėjimui gauti prieigą prie svarbių dokumentų ir informacijos.
32 straipsnis
Elementai, susiję su trečiųjų šalių paskyrimu
Kai depozitoriumas arba valdymo įmonė numato paskirti trečiąsias šalis vykdyti atitinkamas jų pareigas, valstybės narės reikalauja, kad abi susitarimo šalys, nurodytos Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje, įtrauktų į susitarimą bent jau tokią informaciją:
a)
abiejų susitarimo šalių įsipareigojimą reguliariai teikti informaciją apie trečiąsias šalis, kurias depozitoriumas arba valdymo įmonė paskyrė vykdyti atitinkamas jų pareigas;
b)
įsipareigojimą, kad vienai iš šalių paprašius kita šalis pateiks informaciją apie kriterijus, taikomus pasirenkant trečiąją šalį, ir veiksmus, kurių imtasi pasirinktos trečiosios šalies vykdomai veiklai stebėti;
c)
pareiškimą, kad depozitoriumo atsakomybei, nurodytai Direktyvos 2009/65/EB 24 straipsnyje arba 34 straipsnyje, neturės įtakos tai, kad jis patikėjo visą arba dalį savo saugomo turto trečiajai šaliai.
33 straipsnis
Elementai, susiję su galimais susitarimo pakeitimais ir nutraukimu
Valstybės narės reikalauja, kad susitarimo šalys, nurodytos Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje, į tą susitarimą įtrauktų bent jau tokią informaciją, susijusią su to susitarimo pakeitimais ir nutraukimu:
a)
susitarimo galiojimo laikotarpį;
b)
sąlygas, kuriomis susitarimas gali būti iš dalies keičiamas arba nutraukiamas;
c)
sąlygas, kurios yra būtinos, kad būtų palengvintas perdavimas kitam depozitoriumui, ir tokio perdavimo atveju - kokia tvarka depozitoriumas persiunčia visą susijusią informaciją kitam depozitoriumui.
34 straipsnis
Taikytina teisė
Valstybės narės reikalauja, kad susitarimo šalys, nurodytos Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje, nurodytų, kad tam susitarimui taikoma KIPVPS buveinės valstybės narės teisė.
35 straipsnis
Informacijos perdavimas elektroniniu būdu
Tais atvejais, kai susitarimo šalys, nurodytos Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje, susitaria naudoti elektronines priemones daliai arba visai informacijai tarpusavyje perduoti, valstybės narės reikalauja, kad tokiame susitarime būtų nuostatos, kuriomis užtikrinama, kad tokia informacija būtų registruojama.
36 straipsnis
Susitarimo taikymo sritis
Valstybės narės gali leisti, kad Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje nurodytas susitarimas būtų taikomas daugiau negu vienam valdymo įmonės valdomam KIPVPS. Tokiu atveju susitarime išvardijami KIPVPS, kuriam jis taikomas.
37 straipsnis
Susitarimas dėl paslaugų lygio
Valstybės narės leidžia susitarimo šalims įtraukti informaciją apie 30 straipsnio c ir d punktuose nurodytas priemones ir procedūras į Direktyvos 2009/65/EB 23 straipsnio 5 dalyje arba 33 straipsnio 5 dalyje nurodytą susitarimą arba į atskirą rašytinį susitarimą.
VI SKYRIUS
RIZIKOS VALDYMAS
(Direktyvos 2009/65/EB 51 straipsnio 1 dalis)
1 SKIRSNIS
Rizikos valdymo politika ir rizikos vertinimas
38 straipsnis
Rizikos valdymo politika
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės parengtų, įgyvendintų ir palaikytų tinkamą ir dokumentais įtvirtintą rizikos valdymo politiką, pagal kurią būtų nustatoma rizika, kurią patiria arba gali patirti jų valdomi KIPVPS.
Rizikos valdymo politika apima tokias procedūras, kurios yra būtinos tam, kad valdymo įmonė galėtų įvertinti kiekvieno valdomo KIPVPS patiriamą rinkos, likvidumo ir sandorio šalies riziką ir bet kokios kitos rūšies riziką, kurią patiria KIPVPS, įskaitant operacinę riziką, kuri gali būti reikšminga kiekvienam jos valdomam KIPVPS.
Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės, vykdydamos rizikos valdymo politiką, atsižvelgtų bent jau į šiuos elementus:
a)
metodus, priemones ir susitarimus, kurie suteikia galimybę laikytis 40 ir 41 straipsniuose išdėstytų įpareigojimų;
b)
su rizikos valdymu susijusių pareigų paskirstymą valdymo įmonėje.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad 1 dalyje nurodytoje rizikos valdymo politikoje būtų pateiktos 12 straipsnyje nurodytos rizikos valdymo funkcijos ataskaitų teikimo direktorių valdybai ir vyresniajai vadovybei ir, kai reikia, priežiūros funkciją vykdantiems asmenims sąlygos, jų turinys ir dažnumas.
3. 1 ir 2 dalies tikslais valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės atsižvelgtų į savo ir valdomų KIPVPS veiklos pobūdį, mastą ir sudėtingumą.
39 straipsnis
Rizikos valdymo politikos vertinimas, stebėsena ir peržiūra
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės įvertintų, stebėtų ir periodiškai peržiūrėtų:
a)
rizikos valdymo politikos ir 40 bei 41 straipsniuose nurodytų susitarimų, procesų ir metodų tinkamumą ir veiksmingumą;
b)
kaip valdymo įmonė laikosi rizikos valdymo politikos ir 40 bei 41 straipsniuose nurodytų susitarimų, procesų ir metodų;
c)
priemonių, kurių imtasi bet kokiems rizikos valdymo proceso vykdymo trūkumams šalinti, tinkamumą ir veiksmingumą.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės praneštų savo buveinės valstybės narės kompetentingoms institucijoms apie bet kokius esminius rizikos valdymo proceso pasikeitimus.
3. Valstybės narės užtikrina, kad 1 dalyje išdėstytus reikalavimus nuolat, taip pat suteikdamos leidimą, peržiūrėtų valdymo įmonės buveinės valstybės narės kompetentingos institucijos.
2 SKIRSNIS
Rizikos valdymo procesai, sandorio šalies rizika ir emitentų koncentracija
40 straipsnis
Rizikos vertinimas ir valdymas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės patvirtintų tinkamus ir veiksmingus susitarimus, procesus ir metodus, skirtus:
a)
bet kuriuo metu įvertinti ir valdyti riziką, kurią patiria ar gali patirti jų valdomi KIPVPS;
b)
užtikrinti, kad būtų laikomasi apribojimų, susijusių su bendra pozicija ir sandorio šalies rizika, pagal 41 ir 43 straipsnius.
Tie susitarimai, procesai ir metodai atitinka valdymo įmonių ir jų valdomų KIPVPS veiklos pobūdį, mastą ir sudėtingumą, taip pat KIPVPS rizikos pobūdį.
2. 1 dalies tikslais valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės imtųsi tokių veiksmų kiekvieno iš jų valdomų KIPVPS atžvilgiu:
a)
įdiegti rizikos vertinimo susitarimus, procesus ir metodus, reikalingus siekiant užtikrinti, kad prisiimtų pozicijų rizika ir jos įtaka bendram rizikos pobūdžiui būtų tiksliai įvertintos remiantis patikimais duomenimis ir kad rizikos valdymo susitarimai, procesai ir metodai būtų tinkamai įtvirtinti dokumentais;
b)
kai tai aktualu, siekiant peržiūrėti rizikos valdymo susitarimų pagrįstumą periodiškai vykdyti istorinių duomenų analize paremtus testus, kurie apimtų modeliu paremtas prognozes ir skaičiavimus;
c)
kai tai aktualu, periodiškai vykdyti testavimą nepalankiausiomis sąlygomis ir analizuoti įvairius scenarijus, siekiant mažinti riziką, kylančią dėl galimų rinkos sąlygų pokyčių, kurie gali turėti neigiamos įtakos KIPVPS;
d)
parengti, įgyvendinti ir palaikyti dokumentais įtvirtintą vidaus apribojimų sistemą, susijusią su priemonėmis, naudojamomis susijusiai kiekvieno KIPVPS rizikai valdyti ir kontroliuoti, atsižvelgiant į visų rūšių riziką, kuri gali būti reikšminga KIPVPS, kaip nurodyta 38 straipsnyje, ir užtikrinant jos atitiktį KIPVPS rizikos pobūdžiui;
e)
užtikrinti, kad esamas rizikos lygis atitinka kiekvieno KIPVPS rizikos ribojimo sistemą, kaip nustatyta d punkte;
f)
parengti, įgyvendinti ir palaikyti tinkamas procedūras, dėl kurių tuo atveju, jei KIPVPS rizikos ribojimo sistema būtų pažeista arba jos pažeidimas būtų tikėtinas, būtų laikų imtasi taisomųjų veiksmų investicinių vienetų savininkų naudai.
3. Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės taikytų tinkamą likvidumo rizikos valdymo procesą siekdamos užtikrinti, kad kiekvienas jų valdomas KIPVPS būtų pajėgus bet kuriuo metu laikytis Direktyvos 2009/65/EB 84 straipsnio 1 dalies.
Kai tai aktualu, valdymo įmonės vykdo testavimą nepalankiausiomis sąlygomis, kuris suteikia galimybę įvertinti KIPVPS likvidumo riziką išskirtinėmis aplinkybėmis.
4. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad kiekvieno jų valdomo KIPVPS investicijų likvidumo pobūdis atitiktų išpirkimo politiką, išdėstytą fondo taisyklėse arba steigimo dokumentuose arba prospekte.
41 straipsnis
Bendros pozicijos apskaičiavimas
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės apskaičiuotų valdomų KIPVPS bendrą poziciją, kaip nurodyta Direktyvos 2009/65/EB 51 straipsnio 3 dalyje, vienu iš šių būdų:
a)
kaip valdomų KIPVPS didėjančią poziciją ir finansinį svertą, sukauptus naudojant finansines išvestines priemones, įskaitant įterptąsias išvestines priemones, pagal Direktyvos 2009/65/EB 51 straipsnio 3 dalies ketvirtą pastraipą, kurie negali viršyti bendros KIPVPS grynojo turto vertės;
b)
kaip KIPVPS portfelio rinkos riziką.
2. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės apskaičiuotų bendrą KIPVPS poziciją bent kartą per dieną.
3. Valstybės narės gali leisti valdymo įmonėms apskaičiuoti bendrą poziciją taikant įsipareigojimų metodą, rizikos vertės metodą ar kitą pažangų rizikos vertinimo metodą, priklausomai nuo situacijos. Šioje nuostatoje „rizikos vertė“ reiškia maksimalių tikėtinų nuostolių esant tam tikram pasitikėjimo lygiui per tam tikrą laiko tarpą matą.
Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad bendrai pozicijai įvertinti būtų pasirinktas tinkamas metodas, atsižvelgiant į KIPVPS investavimo strategiją, naudojamų išvestinių finansinių priemonių rūšis bei sudėtingumą ir KIPVPS portfelio dalį, kurią sudaro išvestinės finansinės priemonės.
4. Kai laikydamasis Direktyvos 2009/65/EB 51 straipsnio 2 dalies KIPVPS taiko metodus ir priemones, įskaitant atpirkimo sandorius arba vertybinių popierių skolinimo sandorius, siekdamas sukaupti papildomą finansinį svertą arba rinkos rizikos pozicijų, valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės atsižvelgtų į šiuos sandorius skaičiuodamos bendrą poziciją.
42 straipsnis
Įsipareigojimų metodas
1. Kai bendrai pozicijai apskaičiuoti naudojamas įsipareigojimų metodas, valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės taikytų šį metodą visoms išvestinių finansinių priemonių pozicijoms, įskaitant įterptąsias išvestines finansines priemones, kaip nurodyta Direktyvos 2009/65/EB 51 straipsnio 3 dalies ketvirtoje pastraipoje, ar jis būtų naudojamas kaip bendros KIPVPS investicijų politikos dalis, ar rizikos mažinimo tikslu, ar efektyvaus portfelio valdymo tikslu, kaip nurodyta tos direktyvos 51 straipsnio 2 dalyje.
2. Kai bendrai pozicijai apskaičiuoti naudojamas įsipareigojimų metodas, valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės perskaičiuotų kiekvieną išvestinių finansinių priemonių poziciją tos išvestinės finansinės priemonės bazinio turto lygiavertės pozicijos rinkos verte (standartinis įsipareigojimų metodas).
Valstybės narės gali leisti valdymo įmonėms taikyti kitus skaičiavimo metodus, kurie yra lygiaverčiai standartiniam įsipareigojimų metodui.
3. Valstybės narės gali leisti valdymo įmonėms atsižvelgti į tarpusavio užskaitos ir rizikos draudimo susitarimus skaičiuojant bendrą poziciją, jei šiais susitarimais nėra ignoruojama akivaizdi ir esminė rizika ir dėl jų aiškiai sumažėja rizikos pozicija.
4. Kai dėl išvestinių finansinių priemonių naudojimo nedidėja KIPVPS rizikos pozicija, pagrindinės pozicijos nereikia įraukti skaičiuojant įsipareigojimus.
5. Kai naudojamas įsipareigojimų metodas, laikino skolinimosi susitarimų, sudarytų KIPVPS vardu pagal Direktyvos 2009/65/EB 83 straipsnį, nereikia įtraukti skaičiuojant bendrą poziciją.
43 straipsnis
Sandorio šalies rizika ir emitentų koncentracija
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad sandorio šalies rizikai, kylančiai dėl nebiržinių išvestinių finansinių priemonių, būtų taikomi apribojimai, nustatyti Direktyvos 2009/65/EB 52 straipsnyje.
2. Apskaičiuodamos KIPVPS sandorio šalies rizikos poziciją, atsižvelgiant į apribojimus, nurodytus Direktyvos 2009/65/EB 52 straipsnio 1 dalyje, valdymo įmonės naudoja teigiamą nebiržinių išvestinių finansinių priemonių sandorio su ta sandorio šalimi vertinimą pagal rinkos vertę.
Valdymo įmonės gali atlikti KIPVPS ir tos pačios sandorio šalies išvestinių finansinių priemonių pozicijų tarpusavio užskaitą su sąlyga, kad jos gali KIPVPS vardu teisiškai sudaryti tarpusavio užskaitos susitarimus su sandorio šalimi. Tarpusavio užskaita leistina tik nebiržinių išvestinių finansinių priemonių su ta pačia sandorio šalimi atžvilgiu, bet ne kokių nors kitų pozicijų, kurias KIPVPS gali turėti su ta pačia sandorio šalimi, atžvilgiu.
3. Valstybės narės gali leisti valdymo įmonėms sumažinti KIPVPS nebiržinių išvestinių finansinių priemonių sandorio šalies riziką gaudamos įkaitą. Gautas įkaitas turi būti pakankamai likvidus, kad jį būtų galima greitai parduoti už kainą, artimą prieš pardavimą nustatytai kainai.
4. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės atsižvelgtų į įkaitą skaičiuodamos sandorio šalies riziką, kaip nurodyta Direktyvos 2009/65/EB 52 straipsnio 1 dalyje, kai valdymo įmonė KIPVPS vardu perduoda įkaitą nebiržinių išvestinių finansinių priemonių sandorio šaliai. Į perduotą įkaitą galima atsižvelgti atliekant tarpusavio užskaitą tik tuo atveju, jeigu valdymo įmonė gali KIPVPS vardu teisiškai sudaryti tarpusavio užskaitos susitarimus su šia sandorio šalimi.
5. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės apskaičiuotų emitentų koncentracijos ribas, kaip nurodyta Direktyvos 2009/65/EB 52 straipsnyje, remiantis pagrindine pozicija, sukurta naudojant išvestines finansines priemones laikantis įsipareigojimų metodo.
6. Turimos pozicijos, atsirandančios dėl nebiržinių išvestinių finansinių priemonių sandorių, atžvilgiu, kaip nurodyta Direktyvos 2009/65/EB 52 straipsnio 2 dalyje, valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės į skaičiavimą įtrauktų bet kokią nebiržinių išvestinių finansinių priemonių sandorio šalies riziką.
3 SKIRSNIS
Nebiržinių išvestinių finansinių priemonių vertinimo tvarka
44 straipsnis
Nebiržinių išvestinių finansinių priemonių vertės nustatymo tvarka
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės patikrintų, kad KIPVPS nebiržinių išvestinių finansinių priemonių pozicijų vertė nustatyta sąžiningai ir nepriklauso vien tik nuo nebiržinių sandorių šalių nurodytų rinkos kainų ir atitinka Direktyvos 2007/16/EB 8 straipsnio 4 dalyje išdėstytus kriterijus.
2. 1 dalies tikslais valdymo įmonės parengia, įgyvendina ir palaiko susitarimus ir procedūras, kuriomis užtikrinamas tinkamas, skaidrus ir sąžiningas KIPVPS nebiržinių išvestinių finansinių priemonių pozicijų įvertinimas.
Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės užtikrintų, kad nebiržinių išvestinių finansinių priemonių tikroji vertė būtų nustatoma atliekant tinkamą, tikslų ir nepriklausomą įvertinimą.
Vertinimo susitarimai ir procedūros atitinka susijusių nebiržinių išvestinių finansinių priemonių pobūdį ir sudėtingumą ir yra jiems proporcingi.
Valdymo įmonės laikosi 5 straipsnio 2 dalyje ir 23 straipsnio 4 dalies antroje pastraipoje išdėstytų reikalavimų, kai su nebiržinių išvestinių finansinių priemonių vertinimu susiję susitarimai ir procedūros apima tam tikrą trečiųjų šalių vykdomą veiklą.
3. 1 ir 2 dalies tikslais rizikos valdymo funkciją vykdantiems asmenims paskiriamos konkrečios pareigos ir įpareigojimai.
4. 2 dalyje nurodyti vertinimo susitarimai ir procedūros tinkamai įtvirtinami dokumentais.
4 SKIRSNIS
Informacijos apie išvestines finansines priemones perdavimas
45 straipsnis
Išvestinių finansinių priemonių ataskaitos
1. Valstybės narės reikalauja, kad valdymo įmonės ne rečiau kaip kartą per metus pateiktų savo buveinės valstybės narės kompetentingoms institucijoms ataskaitas, kuriose būtų pateikta informacija, teisingai ir sąžiningai atspindinti kiekvieno valdomo KIPVPS naudojamų išvestinių finansinių priemonių rūšis, pagrindinę riziką, kiekybinius apribojimus ir metodus, pasirinktus su išvestinių finansinių priemonių sandoriais susijusiai rizikai įvertinti.
2. Valstybės narės užtikrina, kad valdymo įmonės buveinės valstybės narės kompetentingos institucijos peržiūrėtų 1 dalyje nurodytos informacijos reguliarumą ir išsamumą ir kad jos turėtų galimybę reikalui esant įsikišti.
VII SKYRIUS
BAIGIAMOSIOS NUOSTATOS
46 straipsnis
Perkėlimas į nacionalinę teisę
1. Valstybės narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie reikalingi siekiant ne vėliau kaip iki 2011 m. birželio 30 d. įgyvendinti šią direktyvą. Jos nedelsdamos pateikia Komisijai tų nuostatų tekstus bei tų nuostatų ir šios direktyvos atitikties lentelę.
Priimdamos tas nuostatas, valstybės narės daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Valstybės narės nustato tokios nuorodos darymo tvarką.
2. Valstybės narės Komisijai pateikia šios direktyvos taikymo srityje priimtų pagrindinių nacionalinių teisės aktų nuostatų tekstus.
47 straipsnis
Įsigaliojimas
Ši direktyva įsigalioja dvidešimtą dieną nuo jos paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
48 straipsnis
Adresatai
Ši direktyva skirta valstybėms narėms.
Priimta Briuselyje 2010 m. liepos 1 d.