PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 4. dubna 2011,
kterým se provádí směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o překládku dovážených zásilek produktů určených k dovozu do Unie nebo třetích zemí na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly
(oznámeno pod číslem K(2011) 2067)
(Text s významem pro EHP)
(2011/215/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 97/78/ES ze dne 18. prosince 1997, kterou se stanoví základní pravidla pro veterinární kontroly produktů ze třetích zemí dovážených do Společenství (1), a zejména na čl. 9 odst. 2 a čl. 11 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 97/78/ES stanoví, že veterinární kontroly produktů živočišného původu a některých rostlinných produktů ze třetích zemí dovezených do Unie mají provádět členské státy v souladu s uvedenou směrnicí. Rovněž stanoví, že členské státy musí zajistit, aby zásilky takových produktů byly dováženy do Unie přes stanoviště hraniční kontroly.
(2)
Článek 9 směrnice 97/78/ES stanoví postupy, které mají být provedeny na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly v případě zásilek určených k dovozu do Unie přes jiné stanoviště hraniční kontroly, které jsou však překládány na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly v celním pásmu stejného přístavu nebo letiště v Unii.
(3)
Článek 11 směrnice 97/78/ES se vztahuje na zásilky pocházející z třetí země, které jsou překládány na stanovišti hraniční kontroly jejich vstupu v celním pásmu stejného přístavu nebo letiště v Unii, avšak které jsou určeny pro jinou třetí zemi, ať už je dovoz uskutečněn přes území Unie přes jiné stanoviště hraniční kontroly nebo přímo do třetí země bez tranzitu přes jiné stanoviště hraniční kontroly.
(4)
Kromě toho články 9 a 11 směrnice 97/78/ES stanoví řadu výjimek z obecných předpisů o veterinárních kontrolách prováděných na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly. Tyto výjimky mají různou oblast působnosti a vztahují se na konečné určení zásilek a na dobu skladování zásilek během procesu překládky na stanovišti hraniční kontroly jejich vstupu.
(5)
Uvedená doba je určena se zřetelem na minimální a maximální lhůtu pro takové skladování, které jsou stanoveny v souladu s postupem uvedeným ve směrnici 97/78/ES.
(6)
Rozhodnutí Komise 2000/25/ES ze dne 16. prosince 1999, kterým se stanoví podrobná prováděcí pravidla k článku 9 směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o překládku produktů na stanovišti hraniční kontroly, jsou-li zásilky určeny k dovozu do Evropského společenství, a kterým se mění rozhodnutí Komise 93/14/EHS (2), v současnosti stanoví minimální a maximální lhůtu použitelné v případech, kdy jsou zásilky určené k dovozu do Unie přes jiné stanoviště hraniční kontroly, které se nachází na stejném území nebo na území jiného členského státu.
(7)
Rozhodnutí 2000/25/ES není zcela jasné, pokud jde o oblast působnosti pravidel vztahujících se na zásilky, které jsou překládány z letadla nebo lodi v celním pásmu toho stejného přístavu nebo letiště za účelem jejich přepravy do třetí země, ať už bez další zastávky na území Unie, nebo přes území Unie. Je tudíž nezbytné, aby v tomto rozhodnutí byla určena pravidla upřesňující ustanovení, která již byla stanovena v rozhodnutí 2000/25/ES, včetně pravidel o relevantních minimálních lhůtách.
(8)
V zájmu ochrany zdraví lidí a zvířat by měl na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly úřední veterinární lékař obdržet dostatečné informace v případě zásilek, na něž se vztahují články 9 a 11 směrnice 97/78/ES. Proto je vhodné stanovit pravidla týkající se informací, které mají být poskytnuty osobou odpovědnou za nakládku v době, kdy dorazí zásilka na stanoviště hraniční kontroly.
(9)
Minimální lhůta, po jejímž uplynutí musí být provedeny veterinární kontroly u zásilek překládaných z lodi ve stejném přístavu a určených k dovozu nebo k přepravě do třetích zemí, jak je stanoveno v článcích 9 a 11 směrnice 97/78/ES, činí sedm dní.
(10)
U zásilek, které jsou překládány z lodi ve stejném přístavu na stanovišti hraniční kontroly jejich vstupu a které jsou určeny přímo pro třetí zemi bez další zastávky na území Unie, jsou rizika pro zdraví lidí a zvířat omezena, protože zásilky přijdou do styku s územím Unie jen omezeně. V takových případech může být vhodné minimální lhůtu uvedenou v článcích 9 a 11 směrnice 97/78/ES prodloužit.
(11)
Toto prodloužení by mělo být podmíněno poskytnutím vhodných záruk členským státem, na jehož území se nachází stanoviště hraniční kontroly vstupu zásilek. Dotčený členský stát by měl zejména zajistit, aby se tyto zásilky nedostaly do jiného přístavu na území Unie a aby byly odeslány přímo do třetí země. Kromě toho by měl tento členský stát poskytnout Komisi a ostatním členským státům dostatečné informace o těchto zárukách, včetně informací o kontrolním systému zajišťujícím dodržování časových lhůt a následných pokynů pro přepravu do specifického místa určení podle oznámení o zásilce.
(12)
Dále je důležité upřesnit, že se zásilky musí po uplynutí maximálních lhůt stanovených v tomto rozhodnutí podrobit všem veterinárním kontrolám stanoveným směrnicí 97/78/ES.
(13)
V zájmu jasnosti a jednotnosti právních předpisů Unie je vhodné zrušit rozhodnutí 2000/25/ES a nahradit je tímto rozhodnutím.
(14)
Opatření tohoto rozhodnutí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Při předložení zásilek na stanovišti hraniční kontroly za účelem následné překládky musí osoba odpovědná za náklad oznámit úřednímu veterinárnímu lékaři na stanovišti hraniční kontroly následující údaje:
a)
odhadovanou délku vykládky zásilky;
b)
stanoviště hraniční kontroly v místě určení v Unii v případě dovozu nebo tranzitu přes Unii nebo třetí zemi určení v případě přepravy přímo do třetí země;
c)
přesné umístění zásilky, jestliže není nakládána přímo do letadla nebo lodi směřující do následného místa určení;
d)
odhadovanou délku nakládky zásilky do letadla nebo lodi směřující do následného místa určení.
Toto oznámení je třeba učinit v okamžiku doručení zásilky na stanoviště hraniční kontroly způsobem stanoveným příslušným orgánem.
Článek 2
1) Minimální lhůta podle článku 9 odst. 1 písm. b) bodu i) směrnice 97/78/ES bude:
a)
12 hodin pro letiště;
b)
7 dní pro přístav.
2) Maximální lhůta podle článku 9 odst. 1 písm. b) bodu i) směrnice 97/78/ES bude:
a)
48 hodin pro letiště;
b)
20 dní pro přístav.
Článek 3
1) Pro účely článku 11 směrnice 97/78/ES bude minimální lhůta stanovená v článku 9 odst. 1 písm. a) této směrnice:
a)
12 hodin pro letiště;
b)
7 dní pro přístav.
2) Pro účely čl. 11 odst. 1 směrnice 97/78/ES a čl. 11 odst. 2 písm. b) druhé odrážky této směrnice mohou členské státy prodloužit minimální lhůtu stanovenou v odst. 1 písm. b) uvedeného článku na 14 dní, jestliže:
a)
zásilky pocházejí ze třetí země a jsou určeny pro jinou třetí zemi bez přerušení cesty na územích uvedených v příloze I směrnice 97/78/ES;
b)
se zásilky překládají z lodi na jinou loď na stanovišti hraniční kontroly v celním pásmu stejného přístavu v Unii;
c)
dotčený členský stát předloží Komisi a ostatním členským státům v rámci Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat podrobné odůvodnění, které stanoví, že učinil veškerá nezbytná opatření, aby se tyto zásilky namísto překládky přímo do třetí země nedostaly do jiného přístavu v Unii.
Součástí těchto opatření bude kontrolní systém zajišťující dodržování časových lhůt a následného místa určení podle oznámení stanoveného v článku 1.
Článek 4
Vyprší-li maximální lhůta stanovená v čl. 2 odst. 2, podrobí se zásilka kontrole totožnosti a fyzické kontrole podle článku 4 směrnice 97/78/ES na prvním dosaženém stanovišti.
Článek 5
Rozhodnutí 2000/25/ES se zrušuje.
Článek 6
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. května 2011.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 4. dubna 2011.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO SPRENDIMAS
2011 m. balandžio 4 d.
kuriuo įgyvendinamos Tarybos direktyvos 97/78/EB nuostatos, taikomos pasienio kontrolės postuose perkraunant produktų, skirtų importuoti į Sąjungą, siuntas
(pranešta dokumentu Nr. C(2011) 2067)
(Tekstas svarbus EEE)
(2011/215/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1997 m. gruodžio 18 d. Tarybos direktyvą 97/78/EB, nustatančią principus, reglamentuojančius iš trečiųjų šalių į Bendriją įvežamų produktų veterinarinių patikrinimų organizavimą (1), ypač į jos 9 straipsnio 2 dalį ir 11 straipsnio 4 dalį,
kadangi:
(1)
Direktyvoje 97/78/EB nustatyta, kad valstybės narės privalo pagal šios direktyvos nuostatas atlikti iš trečiųjų šalių į Sąjungą įvežamų gyvūninių produktų ir tam tikrų augalinių produktų veterinarinius patikrinimus. Be to, šioje direktyvoje nustatyta, kad valstybės narės turi užtikrinti, kad tokių produktų siuntos į Sąjungą būtų įvežamos per pasienio kontrolės postus.
(2)
Direktyvos 97/78/EB 9 straipsnyje numatytos procedūros, kurios turi būti atliekamos įvežimo pasienio kontrolės poste, jei siuntos skirtos importuoti į Sąjungą per kitą pasienio kontrolės postą, bet yra perkraunamos įvežimo pasienio kontrolės poste to paties Sąjungos uosto ar oro uosto muitinės zonoje.
(3)
Direktyvos 97/78/EB 11 straipsnis taikomas siuntoms, kurios atvežamos iš trečiosios šalies ir perkraunamos atvykimo pasienio kontrolės poste to paties Sąjungos uosto ar oro uosto muitinės zonoje, tačiau yra skirtos vežti į kitą trečiąją šalį per Sąjungos teritoriją (kitą pasienio kontrolės postą) arba tiesiai į trečiąją šalį neįvežant į kitą pasienio kontrolės postą.
(4)
Be to, Direktyvos 97/78/EB 9 ir 11 straipsniuose numatyta keletas nuostatų, leidžiančių nukrypti nuo įvežimo pasienio kontrolės postuose atliekamų veterinarinių patikrinimų bendrųjų taisyklių. Šių leidžiančių nukrypti nuostatų taikymo sritis yra kitokia: jos susijusios su galutine siuntų paskirtimi ir siuntų saugojimo trukme jas perkraunant atvykimo pasienio kontrolės poste.
(5)
Tokia trukmė nustatoma nurodant trumpiausią ir ilgiausią tokio saugojimo laikotarpius, kurie turi būti nustatomi laikantis Direktyvoje 97/78/EB nurodytos procedūros.
(6)
1999 m. gruodžio 16 d. Komisijos sprendime 2000/25/EB, nustatančiame išsamias Tarybos direktyvos 97/78/EB 9 straipsnio taikymo taisykles, kai produktai pasienio veterinarijos postuose perkraunami ir kai galutinė siuntų paskirtis yra importas į Europos bendriją, bei iš dalies keičiančiame Komisijos sprendimą 93/14/EEB (2), šiuo metu nustatyti trumpiausias ir ilgiausias laikotarpiai, taikomi, jei siuntos skirtos importuoti į Sąjungą per kitą pasienio kontrolės postą, esantį toje pačioje teritorijoje arba kitos valstybės narės teritorijoje.
(7)
Sprendime 2000/25/EB nėra aiškiai nustatyta taisyklių taikymo siuntoms, perkraunamoms iš vieno orlaivio arba laivo į kitą to paties uosto ar oro uosto muitinės zonoje, skirtoms vežti tranzitu į trečiąją šalį nesustojant Sąjungos teritorijoje arba per Sąjungos teritoriją, sritis. Todėl šiame sprendime būtina nustatyti taisykles, siekiant išaiškinti Sprendime 2000/25/EB išdėstytas nuostatas, įskaitant taisykles dėl atitinkamų trumpiausių laikotarpių.
(8)
Siekiant apsaugoti visuomenės ir gyvūnų sveikatą, įvežimo pasienio kontrolės posto valstybiniam veterinarijos gydytojui turėtų būti pateikiama atitinkama informacija apie siuntas, kurioms taikomi Direktyvos 97/78/EB 9 ir 11 straipsniai. Todėl tikslinga nustatyti taisykles dėl informacijos, kurią turi pateikti už krovinį atsakingas asmuo, atvežus siuntą į pasienio kontrolės postą.
(9)
Trumpiausias laikotarpis, po kurio turi būti atlikti veterinariniai siuntų, perkraunamų iš vieno laivo į kitą tame pačiame uoste ir skirtų importuoti arba vežti tranzitu į trečiąsias šalis, patikrinimai, kaip numatyta Direktyvos 97/78/EB 9 ir 11 straipsniuose, yra septynios dienos.
(10)
Dėl siuntų, kurios yra perkraunamos iš vieno laivo į kitą atvykimo pasienio kontrolės poste tame pačiame uoste ir kurios skirtos vežti tiesiogiai į trečiąją šalį be sustojimo Sąjungos teritorijoje, kylantis pavojus gyvūnų ir visuomenės sveikatai nėra didelis, nes siuntų sąlytis su Sąjungos teritorija yra nedidelis. Tokiais atvejais gali būti tikslinga pratęsti Direktyvos 97/78/EB 9 ir 11 straipsniuose nurodytą trumpiausią laikotarpį.
(11)
Laikotarpis turėtų būti pratęsiamas tik turint atitinkamas valstybės narės, kurioje yra atvykimo pasienio kontrolės postas, garantijas. Ta valstybė narė visų pirma turėtų užtikrinti, kad tokios siuntos nebūtų vežamos į kitą Sąjungos uostą ir būtų išsiunčiamos tiesiogiai į trečiąją šalį. Be to, ta valstybė narė turėtų pateikti Komisijai ir kitoms valstybėms narėms atitinkamą informaciją apie tokias garantijas, įskaitant informaciją apie stebėsenos sistemą, skirtą užtikrinti, kad būtų laikomasi pranešime apie siuntą nurodytų laikotarpių ir tolesnio vežimo į tam tikrą paskirties vietą tvarkos.
(12)
Be to, svarbu tiksliai nurodyti, kad pasibaigus šiame sprendime nustatytiems ilgiausiems laikotarpiams turi būti atliekami išsamūs siuntų veterinariniai patikrinimai, nustatyti Direktyvoje 97/78/EB.
(13)
Siekiant Sąjungos teisės aktų aiškumo ir nuoseklumo tikslinga panaikinti Sprendimą 2000/25/EB ir pakeisti jį šiuo sprendimu.
(14)
Šiame sprendime nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Pateikiant pasienio kontrolės postui siuntas, kurias numatyta perkrauti, už krovinį atsakingas asmuo to pasienio kontrolės posto valstybiniam veterinarijos gydytojui praneša:
a)
numatomą siuntos iškrovimo laiką;
b)
paskirties vietos Sąjungoje pasienio kontrolės postą, jei siunta skirta importuoti į Sąjungą arba vežti per ją tranzitu, arba paskirties trečiąją šalį, jei siunta vežama tiesiogiai į trečiąją šalį;
c)
tikslią siuntos buvimo vietą, jei ji nepakraunama tiesiai į orlaivį arba laivą vežti toliau į paskirties vietą;
d)
numatomą siuntos krovimo į orlaivį arba laivą vežti toliau į paskirties vietą laiką.
Tokia informacija pateikiama siuntai atvykus į pasienio kontrolės postą kompetentingos institucijos nustatytomis priemonėmis.
2 straipsnis
1. Direktyvos 97/78/EB 9 straipsnio 1 dalies b punkto i įtraukoje numatytas trumpiausias laikotarpis yra:
a)
oro uoste - 12 valandų;
b)
uoste - septynios dienos.
2. Direktyvos 97/78/EB 9 straipsnio 1 dalies b punkto i įtraukoje numatytas ilgiausias laikotarpis yra:
a)
oro uoste - 48 valandos;
b)
uoste - 20 dienų.
3 straipsnis
1. Taikant Direktyvos 97/78/EB 11 straipsnį, šios direktyvos 9 straipsnio 1 dalies a punkte numatytas trumpiausias laikotarpis yra:
a)
oro uoste - 12 valandų;
b)
uoste - septynios dienos.
2. Taikant Direktyvos 97/78/EB 11 straipsnio 1 dalį ir šios direktyvos 11 straipsnio 2 dalies b punktą, valstybės narės gali pratęsti to straipsnio 1 dalies b punkte nustatytą trumpiausią laikotarpį iki 14 dienų, jeigu:
a)
siuntos atvežamos iš trečiosios šalies ir skirtos vežti į kitą trečiąją šalį nesustojant Direktyvos 97/78/EB I priede išvardytose teritorijose;
b)
siuntos yra perkraunamos iš vieno laivo į kitą pasienio kontrolės poste to paties Sąjungos uosto muitinės zonoje;
c)
susijusi valstybė narė Komisijai ir kitoms valstybėms narėms Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatiniame komitete pateikia išsamų pagrindimą, nurodydama, kad ėmėsi visų reikiamų priemonių neleisti, kad tokios siuntos, užuot perkraunamos vežti tiesiogiai į trečiąją šalį, būtų vežamos į kitą Sąjungos uostą.
Tokios priemonės apima stebėsenos sistemą, skirta užtikrinti, kad būtų laikomasi 1 straipsnyje numatytame pranešime nurodytų laikotarpių ir tolesnė paskirties vieta būtų ta pati.
4 straipsnis
Pasibaigus 2 straipsnio 2 dalyje nurodytam ilgiausiam laikotarpiui, įvežimo pasienio kontrolės poste atliekami siuntų tapatumo ir fiziniai patikrinimai, numatyti Direktyvos 97/78/EB 4 straipsnyje.
5 straipsnis
Sprendimas 2000/25/EB panaikinamas.
6 straipsnis
Šis sprendimas taikomas nuo 2011 m. gegužės 1 d.
7 straipsnis
Šis sprendimas skirtas valstybėms narėms.
Priimta Briuselyje 2011 m. balandžio 4 d.