ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 13. července 2011
o poplatcích ve prospěch organizace InterDev
(oznámeno pod číslem C(2011) 4923)
(Pouze francouzské znění je závazné)
(2012/131/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 108 odst. 2 první pododstavec této smlouvy (1),
poté, co v souladu s čl. 108 odst. 2 prvním pododstavcem Smlouvy o fungování Evropské unie vyzvala zúčastněné strany k podání připomínek a vzhledem k těmto připomínkám,
vzhledem k těmto důvodům:
I. POSTUP
(1)
Poté, co obdržela informace týkající se předmětného opatření, se Komise dopisem ze dne 2. října 2001 obrátila na francouzské orgány s dotazy ohledně tohoto opatření. Stálé zastoupení Francouzské republiky při Evropské unii odpovědělo Komisi dopisem ze dne 9. listopadu 2001.
(2)
Jelikož toto opatření začalo být uskutečňováno bez předchozího schválení Komise, bylo zaevidováno v registru neoznámených podpor pod číslem NN 39/03.
(3)
Komise zahájila řízení ohledně předmětné podpory podle čl. 108 odst. 2 SFEU dopisem č. K(2003) 2057 v konečném znění ze dne 9. července 2003.
(4)
Rozhodnutí o zahájení řízení bylo zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie (2). Komise vyzvala ostatní členské státy a zúčastněné třetí strany k podání připomínek k dotčeným podporám. Komise neobdržela žádné připomínky třetích stran. Francouzské orgány zaslaly své komentáře dopisy ze dne 8. a 10. října 2003, 13. září a 29. listopadu 2005.
(5)
Dne 25. února 2011 byla Francii zaslána žádost o doplňující informace a dne 29. března 2011 proběhlo jednání.
(6)
Francouzské orgány odpověděly dopisem ze dne 24. května 2011.
II. POPIS DOTČENÉ PODPORY
1. POPLATKY VE PROSPĚCH ORGANIZACE INTERBEV
1.1 MEZIODVĚTVOVÉ ORGANIZACE (INTERPROFESSIONS - „IPO“) A SYSTÉM DOBROVOLNÝCH POPLATKŮ ZMĚNĚNÝCH NA POVINNÉ
(7)
Meziodvětvové organizace („IPO“) jsou seskupení, v jejichž rámci jsou sdruženy podle odvětví různé nejreprezentativnější profesní skupiny zemědělské produkce a případně zpracování, uvádění do oběhu a distribuce, která byla uznána příslušným správním orgánem jako meziodvětvová organizace. Jejich existenci, úkoly a fungování regulují články L.631-1 a následující zemědělského zákoníku. Aby podobné seskupení bylo uznáno, musí příslušné orgány ověřit, zda jsou splněna různá kritéria, a to zejména že jeho stanovy jsou v souladu s právními předpisy (článek L.632-1 zemědělského zákoníku) a že organizace, jež tvoří dotčenou IPO, jsou reprezentativní.
(8)
IPO mají za cíl vyvíjet činnost v zájmu všech článků daného odvětví a za tímto účelem mohou uzavírat dohody. Tyto dohody a výběr dobrovolných poplatků za účelem financování činnosti stanovené v těchto dohodách se potom mohou stát na základě meziministerské vyhlášky povinnými („být rozšířeny na“) pro všechny subjekty daného odvětví bez ohledu na to, zda jsou či ne členy určité profesní organizace, jež je členem IPO, pokud jsou v souladu s cíli uvedenými na seznamu stanoveném právním předpisem. Tyto dohody jsou hlavně zaměřeny na lepší znalost trhu, lepší vztahy mezi subjekty z oboru, lepší kvalitu a propagaci produktů. Zemědělský zákoník povoluje rozšíření dohod, pouze pokud tyto dohody mají za cíl „společný zájem“ založený na opatřeních „v souladu s obecným zájmem a slučitelných s pravidly společné zemědělské politiky“ (viz článek L.632-3 zemědělského zákoníku).
(9)
Způsoby výběru a rozdělení dobrovolných poplatků, které se stanou povinnými, jsou stanoveny jednotlivě každou dohodou IPO.
1.2 ÚLOHA STÁTU
(10)
Ačkoliv jsou IPO soukromoprávními právnickými osobami a jejich financování je zajišťováno příspěvky dotčeného odvětví, fungování systému povinných dobrovolných poplatků vyžaduje zásah státu, a to zejména následujícími způsoby:
a)
před každou žádostí o rozšíření musí být IPO předem uznána orgány veřejné moci a musí se podřídit cílům vnitrostátní a společné zemědělské politiky (viz body odůvodnění 7 a 8);
b)
po svém uznání mohou IPO požádat stát, aby meziministerskou vyhláškou o rozšíření učinil jejich dohody povinné. Každý hospodářský subjekt v oblasti dané produkce se tak stane osobou povinnou k povinnému dobrovolnému poplatku placenému reprezentativní IPO (viz bod odůvodnění 8);
c)
podle článku L.632-8-1 zemědělského zákoníku se příslušným orgánům zasílají zprávy o činnosti každé IPO a výsledky provádění každé rozšířené dohody.
2. CÍL PODPORY
(11)
Cílem předmětné podpory je podporovat činnosti v oblasti výzkumu, vývoje, technické pomoci a propagace (reklamy) ve prospěch odvětví chovatelství.
2.1 POPLATKY ZAVEDENÉ ORGANIZACÍ INTERBEV
(12)
Toto rozhodnutí se týká dvou druhů meziodvětvových poplatků, které orgány veřejné moci učinily povinnými. Na jedné straně se jedná o poplatek z hovězího a skopového masa a vnitřností určených k lidské spotřebě a z živých kusů hovězího dobytka a ovcí odesílaných do zemí EU nebo vyvážených („poplatek z masa“) a na druhé straně o poplatek ve prospěch Fonds National de l’Élevage (Národní chovatelský fond) („poplatek FNE“).
(13)
Meziodvětvové dohody, kterými se zavádějí poplatky ve prospěch organizace Interbev a které jsou předmětem tohoto rozhodnutí, jsou následující:
Poplatky z masa
Poplatky ve prospěch Fond National de l’Elevage - FNE (Národní chovatelský fond)
Dohody IPO
Vyhláška o rozšíření
Dohoda IPO
Vyhláška o rozšíření
25.7.1995
18.12.1995
15.6.1994
18.12.1995
12.6.2001
19.9.2001
19.4.2001
(14)
Národní meziodvětvové sdružení dobytka a masa (Association nationale Interprofessionnelle du Bétail et des Viandes - Interbev) je francouzská meziodvětvová organizace pro odvětví dobytka a masa. Byla založena dne 9. října 1979 z podnětu reprezentativních organizací oboru dobytka a masa odvětví skotu, ovcí a koní a je uznána na základě vyhlášky ze dne 18. listopadu 1980 (3). Jejím úkolem je hájit a zhodnocovat společné zájmy chovatelů a obchodních, řemeslných a průmyslových činností oboru. Interbev byla uznána v roce 1980 za meziodvětvovou organizaci odvětví dobytka a masa. Tvoří ji třináct vnitrostátních profesních organizací zastupujících různé obory hospodářského odvětví dobytka a masa: chovatele, obchodníky s živými kusy, jatka, velkoobchodníky, průmyslové subjekty, distributory.
(15)
Její hlavní dva úkoly spočívají ve vypracování meziodvětvových dohod a ve společné komunikaci. K tomu se dále připojují výzkumné programy v odvětví masa. Meziodvětvové dohody podepsané v rámci organizace stanoví pravidla, jimiž se řídí činnost oboru. Tyto dohody mohou být předloženy orgánům veřejné moci v rámci řízení o rozšíření. Po vyhlášení rozšíření společnou vyhláškou ministerstva zemědělství a ministerstva hospodářství se opatření stanovená meziodvětvovou dohodou stávají povinnými pro všechny subjekty oboru.
2.2 POPLATEK Z MASA
(16)
Meziodvětvovou dohodou ze dne 25. července 1995, jež byla předmětem rozšíření na základě vyhlášky ze dne 18. prosince 1995 (4), zavedla organizace Interbev poplatek z masa a vnitřností určených k lidské spotřeby a pocházejících z hovězího dobytka a ovcí a ze živých kusů hovězího dobytka a ovcí odesílaných do zemí EU nebo vyvážených.
(17)
Poplatek se týkal tří kategorií masa a/nebo zvířat a byl stanoven následovně:
a)
poplatek z masa a vnitřností určených k lidské spotřebě u zvířat poražených ve Francii: stanoven na 0,084 francouzských franků („FRF“) (5) za kilogram jatečně upraveného těla a hrazený právnickou nebo fyzickou osobou, jež byla majitelem nebo spolumajitelem zvířete v okamžiku jeho porážky;
b)
poplatek z masa dopraveného nebo dovezeného za účelem jeho spotřeby ve Francii: stanoven na 0,042 FRF/kg a hrazený právnickou nebo fyzickou osobou, jež byla prvním majitelem nebo spolumajitelem masa na vnitrostátním území;
c)
poplatek z živých kusů hovězího dobytka nebo ovcí odesílaných do jiné země EU nebo vyvážených: stanoven na 7 FRF/kus a hrazený právnickou nebo fyzickou osobou, jež byla posledním majitelem nebo spolumajitelem zvířat na vnitrostátním území.
(18)
Meziodvětvová dohoda ze dne 25. července 1995 byla nahrazena jinou meziodvětvovou dohodou ze dne 12. června 2001, jež byla rozšířena vyhláškou ze dne 19. září 2001 (6). Článek 1 vyhlášky stanoví, že se dohoda rozšiřuje na období, jež končí tři roky po dni zveřejnění uvedené vyhlášky, což znamená dne 30. září 2004.
(19)
Meziodvětvová dohoda ze dne 12. června 2001 stanovila pokračování předchozího stavu, pokud jde o dotčené kategorie masa a/nebo zvířat, a to se zvýšením poplatku: 0,1574 FRF (0,024 EUR) u masa a vnitřností určených k lidské spotřebě ze zvířat poražených ve Francii, 0,0656 FRF (0,010 EUR) u masa dopraveného nebo dovezeného za účelem jeho spotřeby ve Francii a 11,15 FRF (1,7 EUR) u živých kusů hovězího dobytka nebo ovcí odesílaných do jiné země EU nebo vyvážených.
(20)
Dohoda ze dne 12. června 2001 zavedla také možnost částečného vrácení poplatku z masa v okamžiku jeho odeslání do jiné země EU nebo jeho vyvezení do třetích zemí. Výše vracení byla 0,0656 FRF/kg (0,010 EUR).
(21)
Rozšíření, k nimž došlo v roce 1995 a 2001, vyloučila ze systému poplatek z masa dopraveného nebo dovezeného za účelem jeho spotřeby ve Francii. Tyto produkty tak nepodléhají povinnému poplatku z masa.
2.3 POPLATEK FNE
(22)
Meziodvětvovou dohodou ze dne 15. června 1994, jež byla rozšířena vyhláškou ze dne 18. prosince 1995 (7) a vyhláškou ze dne 19. září 2001 (8), zavedla organizace Interbev poplatek ve prospěch Fonds national de l’élevage (Národního chovatelského fondu). Poslední vyhláška stanoví, že se dohoda rozšiřuje na období, jež končí tři roky po dni zveřejnění uvedené vyhlášky, což znamená dne 30. září 2004.
(23)
Tento profesní fond, který spravuje Confédération Nationale de l’Élevage (Národní konfederace chovatelství - CNE), byl vytvořen, aby plnil následující dva hlavní cíle: na jedné straně podněcoval k restrukturalizaci organizací služeb a přispíval k jejich přizpůsobení budoucím potřebám chovatelů, kteří jsou stále méně početní a čelí politikám Společenství v oblasti zvládání výroby, a na druhé straně přispíval k udržitelnosti společných prostředků v oblasti genetického vývoje a aplikovaného výzkumu, které budou v budoucnu představovat klíčový faktor konkurenceschopnosti chovatelství.
(24)
Poplatek určený na financování tohoto fondu se vybírá od právnických nebo fyzických osob, které jsou majiteli nebo spolumajiteli hovězího dobytka nebo ovcí poražených ve Francii. Podle posledních údajů sdělených francouzskými orgány byl tento poplatek stanoven na 0,02 FRF (0,003 EUR) za kilo čistého poraženého masa (nebo 7 FRF za kus u dospělých kusů hovězího dobytka, 2,40 FRF za kus u telat a 0,36 FRF za kus u ovcí, což činí 1,05, 0,36 a 0,054 EUR).
(25)
Podle francouzských orgánů byly příjmy z tohoto poplatku použity na genetická vylepšování, systém genetických informací, biotechnologii a hospodářské studie.
2.4 ČINNOSTI FINANCOVANÉ Z TĚCHTO POPLATKŮ
(26)
Příjmy organizace Interbev pocházející z poplatků z masa byly použity na tři druhy činností, a to zejména:
a)
komunikaci a propagaci ve prospěch odvětví;
b)
technickou pomoc;
c)
výzkum a pokusy.
(27)
Pokud jde o komunikaci a propagaci, jedná se zejména o financování kampaní na různá témata ve spojení s kvalitními masnými výrobky nebo obecnějších kampaní v televizi a rozhlase ve prospěch hovězího masa, jakož i opatření v oblasti vztahů s veřejností. Financují se také propagační opatření na vnějších trzích, jakož i účast na profesních a propagačních veletrzích.
(28)
Činnosti v oblasti technické pomoci jsou spojeny zejména s osvědčováním a kvalifikací chovů, a to hlavně s cílem odstranit překážky, jimž čelí subjekty zapojené do těchto postupů. Interbev vypracovává také kolektivní specifikace pro jednotlivé obory a podílí se na šíření a zavádění kodexu osvědčených postupů v chovatelství a osvědčených pracovních postupů při produkci masa a podílí se konečně na vyjasňování transakcí po celém řetězci.
(29)
Činnosti v oblasti výzkumu a pokusů odpovídají činnostem, jež jsou nejvíce přizpůsobeny potřebám odvětví v tom smyslu, že se zabývají zejména bezpečností potravin, řízením kvality a dobrými životními podmínkami zvířat.
(30)
Prostředky organizace Interbev pocházející z poplatků FNE se používají na následující činnosti:
a)
společné činnosti v oblasti genetického vylepšování;
b)
informatizovaný systém správy informačních systémů chovů;
c)
práce v oblasti aplikovaného výzkumu;
d)
hospodářské studie;
e)
různé činnosti.
3. DOBA TRVÁNÍ DOTČENÉHO OPATŘENÍ
(31)
Toto rozhodnutí se týká období od roku 1996 do roku 2004, kdy skončila platnost poslední meziodvětvové dohody, jež je předmětem tohoto řízení.
4. PŘÍJEMCI
(32)
Příjemci dotčeného opatření podpory jsou chovatelé hovězího dobytka a ovcí.
(33)
Hlavními konečnými adresáty dotčeného opatření podpory jsou producenti, zpracovatelé a distributoři zemědělských produktů. Počítá se s tím, že některé činnosti mohou vykonávat pro tyto subjekty soukromé podniky.
(34)
Toto rozhodnutí nepředjímá stanovisko Komise, pokud jde o slučitelnost výběrového řízení poskytovatelů služeb pověřených prováděním činností organizace Interbev s pravidly zadávání veřejných zakázek.
5. DŮVODY, KTERÉ VEDLY K ZAHÁJENÍ ŘÍZENÍ (9)
(35)
Pokud jde nejprve o povahu poplatků v tomto konkrétním případě, Komise zaznamenala, že francouzská vláda je v rámci postupu rozšíření meziodvětvových dohod učinila povinnými. Rozšíření dohod proběhlo přijetím vyhlášky zveřejněné v Úředním věstníku Francouzské republiky. Z toho plyne, že bylo zapotřebí aktu orgánu veřejné moci, aby byly tyto poplatky plně účinné. Na základě této skutečnosti Komise ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení soudila, že se v tomto konkrétním případě jedná o parafiskální zdanění, tzn. o veřejné prostředky, a že tyto podpory jsou protiprávní, protože nebyly oznámeny.
(36)
Podle bodu 194 pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013 (10) (dále jen „zemědělské pokyny“) musí být každá protiprávní podpora posuzována podle pravidel a pokynů platných v okamžiku jejího poskytnutí. Zemědělské pokyny platí od 1. ledna 2007. Předchozí pokyny, to znamená pokyny Společenství týkající se státních podpor v odvětví zemědělství (2000-2006), platily od 1. ledna 2000 (11). Každou podporu poskytnutou po tomto dnu je proto nutno posuzovat podle pokynů z roku 2000. A naopak každou podporu poskytnutou před tímto dnem je nutno posuzovat podle ustanovení a postupů platných před 1. lednem 2000. Dotčené podpory byly poskytovány od roku 1996.
(37)
Jelikož se jedná o státní podpory financované pomocí parafiskálního poplatku, Komise musela přezkoumat jak opatření financovaná podporami, tak financování samotných podpor.
5.1 PODPORY
5.1.1 Propagační činnosti
(38)
Komise připomněla, že slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2002 je nutno ověřovat podle rámce pro státní podpory v oblasti propagace zemědělských produktů a některých produktů neuvedených v příloze II Smlouvy o založení EHS (12) a že slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu je nutno ověřovat podle pokynů Společenství ke státním podporám v oblasti propagace produktů uvedených v příloze i Smlouvy o ES a některých produktů neuvedených v příloze I (13). Oba dokumenty v podstatě sdílejí stejné zásady a stanoví zejména negativní a pozitivní kritéria, jež je nutno dodržet. Pokud jde o strop podpor, musí být tyto činnosti financovány odvětvím v minimální výši 50 % nákladů. V tomto konkrétním případě byla opatření plně financována parafiskálními poplatky, a finanční úsilí subjektů z oboru tak dosahuje této úrovně. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise soudila, že platné podmínky byly splněny.
5.1.2 Činnosti v oblasti technické pomoci
(39)
Komise připomněla, že slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 je nutno ověřovat podle postupů Komise vycházejících z návrhu vhodných opatření týkajících se podpor poskytnutých státem v odvětví chovatelství a produktů chovatelství (14) a že slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu je nutno ověřovat podle zemědělských pokynů. Postupy Komise použitelné před rokem 2000 a zemědělské pokyny v podstatě sdílejí stejné zásady. Pro tento typ podpor jsou tak povoleny podpory poskytnuté ve výši 100 % způsobilých nákladů. Podpory kromě toho musí být přístupné všem subjektům z oboru, které by případně mohly projevit zájem. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise soudila, že platné podmínky byly splněny.
5.1.3 Činnosti v oblasti výzkumu a pokusů
(40)
Komise připomněla, že slučitelnost těchto podpor je nutno ověřovat podle rámce Společenství pro poskytování státních podpor na výzkum a vývoj (15) a sdělení Komise týkající se změny tohoto rámce (16). S vnitřním trhem je tak slučitelná míra podpory, jež může dosáhnout výše 100 %, pokud jsou splněny následující čtyři podmínky: podpora představuje pro odvětví obecný zájem; informace je uveřejněna v příslušném tisku; výsledky prací jsou poskytnuty na rovném základě jak z hlediska nákladů, tak z hlediska času; podpora splňuje mezinárodní obchodní kritéria odsouhlasená EU. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise soudila, že platné podmínky byly splněny.
5.1.4 Činnosti financované z poplatku FNE
(41)
Komise si kladla otázky o přesné povaze činností financovaných z poplatku FNE, jejichž předmětem bylo podněcovat k restrukturalizaci organizací služeb a přispívat k jejich přizpůsobení budoucím potřebám chovatelů a k udržitelnosti společných prostředků v oblasti genetického vývoje a aplikovaného výzkumu. Podle francouzských orgánů byly příjmy z tohoto poplatku údajně použity na genetická vylepšování, systém genetických informací, biotechnologii a hospodářské studie. Tyto dílčí informace byly nedostatečné k tomu, aby Komisi umožnily konstatovat slučitelnost těchto činností s případně použitelnými ustanoveními Společenství. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise nebyla schopna dospět k závěru, že činnosti financované z poplatku FNE byly slučitelné se Smlouvou o ES (17).
5.2 FINANCOVÁNÍ PODPOR
5.2.1 Poplatek z masa
(42)
Od 1. ledna 1996 podléhají tomuto poplatku mimo jiné živé kusy hovězího dobytka a ovcí odesílané do jiných členských států a také produkty z hovězího a skopového masa odesílané do jiných členských států, ačkoliv pro tyto produkty bylo v roce 2001 zavedeno částečné vracení tohoto poplatku. Podle rozsudku Soudního dvora Evropské unie (dále jen „Soudní dvůr“) (18) je nutno určitou daň považovat za porušení zákazu diskriminace stanoveného v článku 110 SFEU, pokud výhody z přidělení příjmu ze zdanění využívají obzvláště ty ze zdaněných vnitrostátních produktů, které jsou zpracovávány nebo uváděny do oběhu na vnitrostátním trhu, a tyto výhody částečně vyrovnávají náklady, jež jsou s nimi spojeny, a tak znevýhodňují vyvážené vnitrostátní produkty.
(43)
Ve fázi vyšetřovacího řízení se Komise domnívala, že příjmy z poplatku z produktů a živých zvířat odesílaných do jiných členských států, jenž byly určeny na financování činností prováděných organizací Interbev v oblasti propagace, technické pomoci, výzkumu a pokusů, mohou představovat financování podpory neslučitelné s vnitřním trhem z hlediska Smlouvy, a to zejména jejího článku 107, a že tak státní podpory financované tímto způsobem nebyly zřejmě slučitelné s uvedenou Smlouvou. Poplatek totiž mohl znevýhodňovat produkci těchto zvířat za účelem jejich vývozu do jiných členských států, protože přidělení prostředků mohlo svou povahou zvýhodňovat vnitrostátní produkci uváděnou do oběhu ve Francii na úkor vyvážené vnitrostátní produkce a protože výše poplatku nezohledňovala různou míru zisku dosahovanou u vnitrostátních produktů podle toho, zda jsou uváděny do oběhu ve Francii nebo mimo ni.
5.2.2 Poplatek FNE
(44)
Na základě informací dostupných v okamžiku zahájení vyšetřovacího řízení neměla Komise ve fázi vyšetřovacího řízení k dispozici prvky, které by ukazovaly na to, že tomuto poplatku podléhala dovážená zvířata nebo zvířata odesílaná do jiných členských států.
6. SLUČITELNOST POVINNÝCH DOBROVOLNÝCH POPLATKŮ SE SYSTÉMEM SPOLEČNÉ ORGANIZACE TRHŮ
(45)
Pokud jde o otázku slučitelnosti povinných dobrovolných poplatků se systémem společné organizace trhů (dále jen „SOT“) v souvislosti s rozsudkem ze dne 22. května 2003 ve věci Freskot (19), Komise se domnívala, že v tomto konkrétním případě povinné dobrovolné příspěvky zřejmě nezasahují přímo nebo nepřímo do cen dotčených konečných produktů, protože vybírání poplatků nemá vliv na cenu produktů, které jsou určovány volným trhem. Zatížení uzenářských výrobků a chovaných zvířat je tak zrušeno výhodou představovanou financovanými činnostmi. Je proto možno soudit, že účinky výběru poplatků na ceny jsou omezené nebo neexistují.
III. KOMENTÁŘE FRANCIE
(46)
Dopisy ze dne 8. a 10. října 2003 předložily francouzské orgány své připomínky k rozhodnutí Komise o zahájení řízení podle čl. 108 odst. 2 SFEU ohledně dotčeného opatření podpory.
(47)
Dopisy ze dne 13. září a 29. listopadu 2005 předložily francouzské orgány další připomínky jako odpověď na žádosti o dodatečně informace, jež jim zaslala Komise.
(48)
Po žádosti o dodatečné informace zaslané Komisí dne 25. února 2011 a jednání, jež proběhlo dne 29. března 2011, francouzské orgány předložily další připomínky dopisem ze dne 24. května 2011.
(49)
Francouzské orgány berou na vědomí, že se Komise domnívá, že lze prostředky pocházející z takovýchto meziodvětvových poplatků, které se staly povinnými, přirovnat k parafiskálním poplatkům, které by mohly vést k narušení hospodářské soutěže na vnitřním trhu. Francouzské orgány berou také na vědomí, že opatření měla být oznámena. Poté podávají následující sdělení:
1. ROZSAH PŘEZKUMU KOMISE PODLE FRANCOUZSKÝCH ORGÁNŮ
(50)
Pokud jde o poplatky vybírané podle meziodvětvových dohod ze dne 15. června 1994 ve prospěch fondu chovatelství a ze dne 18. prosince 1995 ve prospěch organizace Interbev, francouzské orgány měly za to, že Komise zahájila jejich přezkum dopisy ze dne 16. ledna 1995 (podpora NN 34/95) a ze dne 18. března 1996 a uzavřela jej dopisem (SG (96) D/6396) ze dne 15. července 1996, přičemž dospěla k závěru, že „předmětná opatření spadají výlučně do oblasti působnosti nařízení (EHS) č. 2328/91 a musí být předmětem přezkumu podle tohoto nařízení. Čl. 35 odst. 2 tohoto nařízení přitom vylučuje použití článků 92 a 93 Smlouvy“.
(51)
Jako odpověď Komisi, která zdůraznila, že se v té době nevyjádřila k ostatním činnostem prováděným organizací Interbev (protože věc NN 34/95 se týkala pouze investic do restrukturace chovu skotu bez tržní produkce mléka), francouzské orgány tvrdily, že se k tomu vyjádřily v odpovědi na dopis Komise ze dne 18. března 1996 těmito slovy: „národní fond chovatelství je skutečně určen k tomu, aby vylepšoval výběr v chovatelství a podporoval výzkum, a to zejména v oblasti genetiky. […]“ (dopis ze dne 13. září 2005).
(52)
Francouzské orgány se domnívají, že Komise byla plně informována o existenci činností v oblasti komunikace, propagace, výzkumu a pokusů financovaných organizací Interbev a že v rámci této věci mohla zaslat francouzským orgánům žádosti o dodatečné informace. Jelikož Komise na toto sdělení nereagovala, francouzské orgány dospěly k závěru, že sdělené informace Komisi uspokojují.
(53)
V pozdější odpovědi Komisi, která připomněla zaslání žádosti o dodatečné informace (30. května 1996) následkem výše uvedeného dopisu, francouzské orgány na jedné straně tvrdily, že nikdy žádosti o dodatečné informace neobdržely, a na druhé straně, že se domnívaly, že nečinnost Komise mezi 30. květnem 1996 a 2. říjnem 2001 představovala nevyslovený souhlas se slučitelností činností, o nichž věděla.
(54)
Francouzské orgány navíc tvrdí, že Komise byla informována o činnostech v oblasti komunikace prováděných organizací Interbev v rámci věci C-18/95, která se týkala opatření ve prospěch odvětví chovu ovcí.
(55)
Jelikož Komise od té doby nepokračovala v přezkumu těchto dohod, francouzské orgány se domnívají, že oprávněně usoudily, že Komise nemá námitky proti jejich provádění.
(56)
Za těchto podmínek se francouzské orgány domnívaly, že toto řízení se týká pouze meziodvětvové dohody ze dne 12. června 2001.
(57)
Dopisem ze dne 24. května 2011 a během jednání, jež se konalo dne 29. března 2011, francouzské orgány nakonec Komisi předaly údaje za celé dotčené období.
2. DŮVODY OPRAVŇUJÍCÍ PODLE FRANCOUZSKÝCH ORGÁNŮ NEOZNÁMENÍ PODPORY
(58)
Pokud jde o činnosti prováděné díky příjmům z poplatků vybíraných na základě nových meziodvětvových dohod z 12. června 2001 ve prospěch organizace Interbev a FNE, francouzským orgánům se nejevilo jako nutné je oznamovat, protože jsou financovány výlučně ze soukromých prostředků vybíraných v dotčeném odvětví.
3. ČINNOSTI PROVÁDĚNÉ ORGANIZACÍ INTERBEV
(59)
Pokud jde o činnosti prováděné organizací Interbev, francouzské orgány berou na vědomí, že je Komise po analýze informací, které jí byly předány dopisem ze dne 9. listopadu 2001, považuje za slučitelné s pokyny Společenství týkajícími se státních podpor v odvětví zemědělství (2000-2006) a s pokyny Společenství týkajícími se státní podpory na propagaci zemědělských produktů a některých produktů neuvedených v příloze I. Potvrzují, že během období dotčeného tímto rozhodnutím, Interbev financovala tyto činnosti v oblasti propagace, technické pomoci, výzkumu a pokusů za stejných podmínek jako činnosti dříve popsané v dopisu ze dne 9. listopadu 2001.
4. ČINNOSTI V OBLASTI VÝZKUMU A TECHNICKÉ POMOCI PROVÁDĚNÉ PROSTŘEDNICTVÍM FNE
(60)
Pokud jde o FNE, francouzské orgány poskytly v odpovědi na rozhodnutí o zahájení řízení (dne 8. a 10. října 2003) následující vysvětlení.
(61)
U činností prováděných díky prostředkům FNE se jedná o činnosti v oblasti technické pomoci a aplikovaného výzkumu. Francouzské orgány potvrdily, že tyto činnosti byly koncipovány při dodržení bodů 14 a 17 pokynů Společenství týkajících se státních podpor v oblasti zemědělství (2000-2006).
(62)
Nejprve je upřesněno, že prostředky shromážděné FNE sloužily k následujícím činnostem:
a)
společné činnosti v oblasti genetického vylepšování;
b)
informatizovanému systému správy informačních systémů chovů;
c)
pracím v oblasti aplikovaného výzkumu;
d)
hospodářským studiím;
e)
různým činnostem.
4.1 OBLAST GENETIKY
(63)
V oblasti genetiky se účast FNE přísně omezuje na provázení některých společných činností prováděných v rámci vnitrostátního opatření na genetické vylepšování (Dispositif National d’Amélioration Génétique) a definovaných Národní komisí pro genetické vylepšování (Commission Nationale d’Amélioration Génétique - CNAG), jež sdružuje zástupce státu, oboru, výzkumu a školství.
(64)
Financování poskytovaná FNE jsou hlavně věnována na provázení činností oboru genetiky Institutu chovatelství, jehož úkolem je zejména: podpora organizacím v terénu, které přispívají ke genetickému pokroku u přežvýkavců; vypracování, údržba a vývoj specifikací, kterými se stanoví postupy v terénu; kontrola postupů zhodnocení a evidování údajů nutných pro genetické posouzení reprodukčních zvířat ve společných informačních systémech; přizpůsobení postupů indexace ve spolupráci s ústavem INRA; zavedení postupů výměny informací na mezinárodní úrovni a šíření úředních rejstříků ve Francii.
4.2 OBNOVA A ROZVOJ INFORMAČNÍCH SYSTÉMŮ V ODVĚTVÍ CHOVATELSTVÍ
(65)
V rámci své činnosti v oblasti obnovy a rozvoje informačních systémů v odvětví chovatelství se FNE podílí na obnově systému genetických informací (système d’information génétique - SIG). Tato obnova byla zahájena v roce 1995 a prosadila se při modernizaci společného informačního systému zavedeného před více než 20 lety a jeho sjednocení za účelem účinnější správy genetických údajů a zároveň umožnila zahrnutí nových funkcí nutných pro indexaci a snížení nákladů.
(66)
FNE se mimo to podílel na studii právní, technické a hospodářské proveditelnosti projektu profesionálního informačního systému v odvětví chovatelství (SPIE), jehož cílem je zajistit odvětvové a meziodvětvové zhodnocení úředních identifikačních údajů a dalších údajů, které lze zajistit.
4.3 ZÁSAHY V OBLASTI APLIKOVANÉHO VÝZKUMU
(67)
FNE podporuje několik programů aplikovaného výzkumu a má v úmyslu pokračovat ve své účasti na studiích věnovaných otázkám, jež pro odvětví chovatelství představují předmět obecného zájmu, jako je např. podpora programu aplikovaného výzkumu a přenosu biotechnologií reprodukce (přenos embryí, zjišťování pohlaví, oplodnění in vitro, klonování). Tyto práce se týkají nových postupů vycházejících z embryologie, které jsou mimořádně zajímavé z hlediska budoucího používání molekulárních indikátorů a výběru pomocí indikátorů. Program vedl ke konkrétním výsledkům, a to značnému zlepšení úspěšnosti klasického přenosu embryí, vypracování a optimalizaci francouzské metody zjišťování pohlaví u embryí, vypracování metody punkcí vaječných buněk v růstové fázi a zlepšení techniky oplodnění in vitro.
(68)
FNE se také podílel na pilotním výzkumném programu v oblasti homologní rekombinace. Tento projekt, který vedl ústav INRA, se týkal kontrolované modifikace genomu zvířat za použití metody transgeneze a byl zaměřen na zavedení transgenu na určité místo v DNA. Toto cílené zavedení genu má umožnit nahrazení jednoho genu druhým bez použití geneticky modifikovaných organizmů.
(69)
FNE se vedle toho podílel na programu IDEA, pokud jde o identifikaci skotu a ovcí. Přispěl rovněž na financování vnitrostátních programů vybraných v rámci programu Společenství IDEA věnovaného zlepšení spolehlivosti identifikace zvířat za použití nových postupů při využití elektroniky.
4.4 PRÁCE V OBLASTI HOSPODÁŘSKÝCH STUDIÍ
(70)
FNE se podílel na financování hospodářských studií, které potřebovaly chovatelské organizace, aby mohly zejména reagovat na otázky vyvolané jednotlivými reformami SZP, rozšířením Evropy, krizemi posledních let a vývojem na mezinárodním poli.
(71)
Všechny tyto studie byly vypracovány pod vedením tzv. „Hospodářské skupiny pro dobytek“ („Groupe Économique du Bétail“ - GEB) řízené Chovatelským ústavem (Institut de l’Élevage), který zaručuje propojení různých prací požadovaných oborem a jejich komplementaritu s jinými stávajícími studiemi.
(72)
Prováděné práce mají za konkrétní výsledek monitorování hospodářské situace v odvětvích mléka a masa ve Francii a v Evropě, vypracování měsíčních hospodářských podkladů, v nichž jsou do hloubky analyzovány aspekty hospodářství v oblasti živočišné produkce ve Francii, v Evropě a ve světě, a specificky zaměřené činnosti jako monitorování cen, výrobních nákladů a jednání na úrovni Společenství a Mezinárodní obchodní organizace.
(73)
Hospodářské monitorovací středisko vytvořené v rámci GEB shromažďuje konkrétní znalosti o fungování podniků, jimiž disponuje chovatelská síť, a zajišťuje součinnost mezi přístupy na mikroúrovni a makroúrovni.
4.5 RŮZNÉ ČINNOSTI
(74)
FNE jednorázově podporuje zahájení nových stmelujících programů určených ke snadnějšímu přizpůsobení chovatelství novým vývojům v sociální a hospodářské oblasti, jako je zavedení kodexu správných chovatelských postupů, který se prosazuje jako nejvýznamnější společný postup tohoto typu v Evropě, a zahájení projektu komunikace o povolání chovatele následkem druhé krize BSE s cílem obnovit vzájemné pochopení mezi chovateli a občany.
4.6 RÁMEC SPOLEČENSTVÍ
(75)
Francouzské orgány zdůraznily, že všechny financované činnosti mají pro všechny chovatele skotu a ovcí skutečně povahu obecného zájmu a že se nikdy nejedná o činnosti, jež by přinášely prospěch pouze jednotlivým subjektům nebo zvláštním skupinám subjektů.
(76)
U těchto prací a výzkumu finanční účast FNE nejčastěji nepřesahuje 50 % nákladů. U některých jednorázových projektů může být sice vyšší než 50 %, ale míra podpory nikdy nepřesahuje 100 %.
4.6.1 Technická pomoc
(77)
Hospodářské studie jsou financovány za dodržení na jedné straně stropu ve výši 100 000 EUR na chovatele a období tří let a na druhé straně pravidla přístupu všech chovatelů k jejich výsledkům.
4.6.2 Aplikovaný výzkum
(78)
Francouzské orgány potvrdily, že údaje z každé hospodářské studie stejně jako údaje shromážděné na konci každého výzkumného programu, jakmile jsou konečné, jsou šířeny v širokém měřítku. Výsledky všech prací podporovaných fondem jsou systematicky zveřejňovány a šířeny, aby jich chovatelé a jejich organizace v terénu mohly využívat a mít k nim přístup bez diskriminace.
(79)
Používají se dva hlavní kanály šíření: profesní chovatelské organizace a ústav chovatelství, a to prostřednictvím technických a hospodářských publikací široce šířených mezi chovateli a praktickými odbornými pracovníky.
(80)
Vzhledem k povaze obecného zájmu prací se nepočítá s žádným výdělečným využitím výsledků. Skutečnými příjemci činností jsou skutečně všichni chovatelé skotu a ovcí, mezi kterými jsou šířeny teoretické a praktické výsledky prací.
(81)
Financované studie neposkytují producentům a zpracovatelům žádné přímé platby.
5. POPLATKY Z DOVÁŽENÝCH ZVÍŘAT A MASA
5.1 POPLATKY ORGANIZACI INTERBEV
(82)
Pokud jde o zdanění masa dovezeného do Francie z chovů jiných členských států nebo třetích zemí, Komise byla schopna na základě informací, které francouzské orgány postupně předkládaly, dojít ke zjištění, že meziministerské vyhlášky z roku 1995 a 2001 o rozšíření meziodvětvových dohod vždy z oblasti působení vyjímaly poplatky z dováženého masa.
5.2 POPLATKY FNE
(83)
Komise dále zjistila skutečnost, že poplatek vybíraný ve prospěch FNE mohl být uplatněn na zvířata chovaná mimo vnitrostátní území, ale dovezená do Francie za účelem jejich porážky.
(84)
V dopise ze dne 6. října 2003 francouzské orgány vzaly na vědomí důležitost této námitky, pokud jde o zásady právních předpisů Společenství. Zavázaly se proto ke změně znění dohody tak, aby se vyloučil jakýkoliv poplatek u zvířat chovaných mimo vnitrostátní území, ale dovezených do Francie za účelem jejich porážky. Francouzské orgány vyjádřily svůj záměr doručit Komisi nové znění, jakmile bude nová dohoda dokončena a podepsána.
(85)
Dodaly k tomu, že dovoz živých zvířat je ve skutečnosti okrajovou záležitostí a nepředstavuje riziko narušení hospodářské soutěže. Podle celních orgánů představoval dovoz „velkých vykrmených kusů hovězího dobytka“ v roce 200 124 933 kusů a 22 250 kusů v roce 2002. Jelikož vnitrostátní porážky dosahují řádově 4 milionů kusů, dovoz živých zvířat tak přestavuje pouze 0,58 % všech poražených kusů. Více než 70 % tohoto dovozu navíc představují drahá zvířata s vysokou zmasilostí určená zvláštní skupině spotřebitelů na severu Francie. Vzhledem k průměrným dovozním cenám těchto zvířat (podle celní správy: 1,50 EUR/kg živé hmotnosti, tzn. 2,5 EUR za kilogram čisté hmotnosti) by poplatek FNE vybíraný z těchto zvířat musel představovat řádově tisícinu hodnoty zvířete.
(86)
Podle francouzských orgánů byly vybrané povinné dobrovolné poplatky na jedné straně minimální, protože neplacení poplatku z dovezených zvířat bylo časté a nakonec se stalo systematické, a na druhé straně byla výše dotčených povinných dobrovolných poplatků v poměru k hodnotě zvířat tak nízká, že nemohla vést k narušení hospodářské soutěže. V dopise ze dne 24. května 2011 francouzské orgány předložily vytištěné příklady výpočtu poplatků a prohlášení podniků, které prokazují, že v některých případech mohlo docházet k vracení, aniž by toto bylo povinné.
(87)
Dopisy ze dne 13. září 2005 a 24. května 2011 francouzské orgány potvrdily, že se poplatek FNE týká od roku 2003 pouze zvířat chovaných a poražených ve Francii (20).
6. POPLATKY ZE ZVÍŘAT A MASA ODESLANÝCH DO JINÝCH ČLENSKÝCH STÁTŮ
6.1 POPLATKY ORGANIZACI INTERBEV
(88)
Pokud jde o poplatek vybíraný u masa odesílaného do jiných členských států, Komise zmínila riziko diskriminace spojené se systémem poplatků, který by nezohledňoval odeslání některých produktů podléhajících poplatku mimo vnitrostátní území, a vyjádřila obavu, že podobné opatření upřednostňuje vnitrostátní produkci uváděnou do oběhu ve Francii.
(89)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 16 a následujících, maso odesílané do jiných členských států podléhalo povinnému dobrovolnému poplatku ve výši 0,0126 EUR/kg a ve výši 0,024 EUR/kg od meziodvětvové dohody ze dne 12. června 2001. Od zmíněné dohody se k tomu počítalo se systémem vracení ve výši 0,010 EUR/kg.
(90)
Pokud jde o povinné dobrovolné poplatky, jimž podléhala zvířata odesílaná do jiných členských států, francouzské orgány v dopise ze dne 24. května 2011 podaly vysvětlení, aby prokázaly, že tyto povinné dobrovolné poplatky byly přiměřené přínosu plynoucímu z činností financovaných těmito poplatky.
(91)
Francouzské orgány vysvětlily, že odesílání živých zvířat se týkalo odstávčat skotu. Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 17 a následujících, tato zvířata podléhala povinnému dobrovolnému poplatku počítaného z kusu a ne z kilogramu masa.
(92)
Francouzské orgány předložily výpočet umožňující posoudit rovnocennost mezi hmotností za kus a za kilogram. Meziodvětvová dohoda ze dne 25. července 1995 totiž uváděla, že povinný dobrovolný poplatek je u porážky ve výši 0,084 FRF za kilogram jatečně upraveného těla a u odeslání živých zvířat ve výši 7 FRF za kus dospělého dobytka (článek 4). Ovšem odstávče váží řádově 250 až 280 kg živé hmotnosti, což se přemění na průměrnou hmotnost masa (poměr 65 %) ve výši 163 kg. Poplatek ve výši 7 FRF za kus tak odpovídal poplatku ve výši 0,042 FRF za kilogram, což představuje polovinu poplatku z masa.
(93)
Meziodvětvová dohoda ze dne 12. června 2001 převzala tento systém při dodržení stejné rovnocennosti. Částky (vyjádřené v EUR) byly následující: povinný dobrovolný poplatek u porážky ve výši 0,024 EUR za kilogram jatečně upraveného těla (článek 2) a povinný dobrovolný poplatek při odeslání živých zvířat ve výši 1,7 EUR za kus dospělého skotu (článek 4). Poplatek ve výši 1,7 EUR za kus dospělého skotu tak odpovídal poplatku ve výši 0,0104 EUR za kilogram, což představuje polovinu poplatku z masa.
(94)
Francouzské orgány se domnívají, že celkové příjmy (38 136 670 EUR) z povinného dobrovolného poplatku vybíraného u produktů odesílaných do jiných členských států (živá zvířata a maso) představovaly 15 % celkových příjmů ze všech povinných dobrovolných příspěvků vybíraných organizací Interbev v období 1995 až 2004 (tzn. 252 855 282 EUR). Za použití komplexního přístupu k období 1995-2004 se francouzské orgány domnívají, že uvedené příjmy jsou správně nastaveny úměrně k činnostem, z nichž měly údajně prospěch produkty odeslané do jiných členských států.
(95)
Francouzské orgány dále uvádějí, že zvířata a maso odeslaná mimo Francii měla na jedné straně prospěch z činností prováděných mimo vnitrostátní území v celkové výši 21 490 848 EUR a na druhé straně z činností, jež byly přínosné pro všechna zvířata a produkty bez ohledu na jejich místo určení. Francouzské orgány se domnívají, že u všech těchto činností prospěšných pro všechna zvířata a produkty, které představují celkovou částku 91 231 075 EUR, lze oprávněně odhadovat, že pouze 28 280 000 EUR bylo použito na financování činností prováděných mimo vnitrostátní území.
(96)
U činností, které se týkaly konkrétně vyvážených zvířat a produktů, se jednalo zejména o propagační akce (např. mezinárodní veletrhy, oborové informační akce a akce v oblasti vztahů s veřejností, zelený týden v Berlíně, kurzy školení v bourání organizované v zahraničí). U činností, které se týkaly všech zvířat a produktů bez ohledu na to, zda se jejich trh nachází ve Francii nebo mimo ni, se jednalo zejména o reklamní akce jako kampaně o „kvalitním evropském hovězím mase“, vnitřnostech, „plemenech chovaných na maso“ a určitý počet výzkumných činností věnovaných bezpečnosti potravin, dobrým životním podmínkám zvířat, řízení kvality, charakterizaci produktu, postupům při osvědčování a zpětné vysledovatelnosti u hovězího masa, jejichž výsledky byly široce šířeny jak ve Francii, tak mimo ni.
(97)
Francouzské orgány soudí, že produkty odesílané mimo Francii měly prospěch z činností prováděných meziodvětvovou organizací v celkové výši 49 770 000 EUR. Tuto částku je nutno srovnat s povinnými dobrovolnými poplatky, které se u nich musely uhradit, to znamená 38 136 670 EUR. Podíl povinných dobrovolných poplatků z francouzské produkce vyvezené v období 1995-2004 byl vyrovnaný v poměru k přínosu, který měla tato produkce z činností financovaných organizací Interbev.
6.2 POPLATKY FNE
(98)
V dopise ze dne 13. září 2005 francouzské orgány potvrdily, že odesílané produkty nepodléhaly jako takové poplatku FNE.
IV. POSOUZENÍ PODPORY
(99)
Články 107 a 108 SFEU se vztahují na všechny zemědělské produkty uvedené v její příloze I a podléhající jedné ze společných organizací trhu (všechny zemědělské produkty, kromě koňského masa, medu, kávy, líhu zemědělského původu, octu vyrobeného z lihu a korku) podle různých předpisů, kterými se řídí příslušné společné organizace trhu.
1. EXISTENCE PODPORY VE SMYSLU ČL. 107 ODST. 1 SFEU
(100)
Podle čl. 107 odst. 1 SFEU podpory poskytované v jakékoli formě státem nebo ze státních prostředků, které narušují nebo mohou narušit hospodářskou soutěž tím, že zvýhodňují určité podniky nebo určitá odvětví výroby, jsou, pokud ovlivňují obchod mezi členskými státy, neslučitelné s vnitřním trhem, nestanoví-li tato smlouva jinak.
(101)
Ve zvažované době byly články 107 až 109 SFEU použitelné na odvětví hovězího masa na základě článku 40 nařízení Rady (ES) č. 1254/1999 (21) o společné organizaci trhu s hovězím a telecím masem. Před přijetím tohoto nařízení byly použitelné na stejné odvětví na základě článku 24 nařízení Rady (EHS) č. 805/68 ze dne 27. června 1968 o společné organizaci trhu s hovězím masem (22). Na odvětví skopového a kozího masa byly použitelné na základě článku 23 nařízení Rady (ES) č. 2529/2001 ze dne 19. prosince 2001 o společné organizaci trhu se skopovým a kozím masem (23). Před přijetím tohoto nařízení byly použitelné na stejné odvětví na základě článku 22 nařízení Rady (ES) č. 2467/98 ze dne 3. listopadu 1998 o společné organizaci trhu se skopovým a kozím masem (24) a před jeho přijetím na základě článku 27 nařízení Rady (EHS) č. 3013/89 ze dne 25. září 1989 o společné organizaci trhu se skopovým a kozím masem (25).
(102)
V současné době jsou články 107 až 109 použitelné na obě odvětví uvedená v bodě odůvodnění 32 a následujících tohoto rozhodnutí na základě článku 180 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (26) (27).
1.1 EXISTENCE SELEKTIVNÍ VÝHODY
(103)
Podle Soudního dvora se za podpory považují zásahy, které mohou v jakékoli formě přímo nebo nepřímo zvýhodňovat podniky nebo které musejí být považovány za hospodářské zvýhodnění, které by podnik-příjemce za obvyklých tržních podmínek nezískal (28). V tomto konkrétním případě poskytnutá podpora zvýhodnila některé podniky činné v odvětví chovu skotu a ovcí, a to prováděním činností, jež mohly přinést prospěch producentům nebo odvětvím oborů zastupovaných organizací Interbev.
(104)
Kromě toho jsou, stále podle ustálené judikatury Soudního dvora, považovány za podpory zásahy, které v různých formách snižují výdaje běžně zatěžující rozpočet podniku a které, aniž by byly dotacemi v přesném slova smyslu, jsou ve skutečnosti stejné povahy a mají stejné dopady (29).
(105)
Pokud jde o existenci zvýhodnění, je nutno jej prokázat na úrovni možných příjemců činností ve prospěch odvětví masa a také na úrovni dotčených meziodvětvových poplatků a jejich financování. V tomto konkrétním případě poskytnutá podpora zvýhodnila některé podniky činné v odvětví chovu skotu nebo ovcí, a to prováděním činností, jež mohly přinést prospěch producentům odvětví.
1.2 PODPORA POSKYTNUTÁ STÁTEM NEBO ZE STÁTNÍCH PROSTŘEDKŮ
(106)
Podle ustálené judikatury Soudního dvora je pro to, aby bylo možno označit výhodu za státní podporu, zaprvé nutno, aby byla poskytnuta přímo nebo nepřímo ze státních prostředků, a zadruhé, aby byla přičitatelná státu (30).
(107)
Pokud jde o povahu poplatků v tomto konkrétním případě (povinné dobrovolné poplatky), Komise soudí, že se jedná o parafiskální poplatky, tzn. o veřejné prostředky. Komise založila své posouzení na následujících úvahách.
(108)
Nejprve je nutno zdůraznit, že podle ustálené judikatury a zejména bodu odůvodnění 139 rozsudku ve věci Salvat (31) není rozlišení mezi soukromým a veřejným subjektem „rozhodujícím prvkem pro uplatnění Smlouvy na státní podpory“. Rozsudek ve věci Ladbroke (32) navíc jasně potvrzuje, že čl. 107 odst. 1 SFEU „zahrnuje veškeré finanční prostředky, které může veřejný sektor ve skutečnosti použít k podpoře podniků, aniž by bylo rozhodné, zda tyto prostředky trvale patří k majetku veřejného sektoru. V důsledku toho, i když částky (…) nejsou trvale ve vlastnictví státní pokladny, skutečnost, že zůstávají neustále pod veřejnou kontrolou, a tudíž jsou k dispozici příslušným státním orgánům, je postačující k tomu, aby byly kvalifikovány jako státní prostředky a dotčené opatření spadalo do pole působnosti čl. 107 odst. 1 Smlouvy“.
(109)
Na základě této judikatury Komise soudí, že skutečnost, že dotčené povinné dobrovolné poplatky spočívají v příspěvcích soukromého sektoru a že nejsou státu trvale k dispozici, nestačí, aby bylo možno dojít závěru, že nespadají do pole působnosti čl. 107 odst. 1 SFEU. Komise musí v tomto ohledu také přezkoumat míru kontroly vykonávané státem ohledně příjmů z dotčených povinných dobrovolných příspěvků a jeho možnosti směrovat použití prostředků na financování opatření podpory.
(110)
Ve zkoumaném případě Komise zaznamenává, že schválení vládou v podobě uznání přiznané organizaci Interbev je předběžnou podmínkou k zavedení povinných dobrovolných poplatků. I když je organizace Interbev soukromoprávním subjektem, znamená to, že její schopnost zavést ve svém odvětví činnosti povinné dobrovolné poplatky je podřízena souhlasu státu s jejím fungováním a jejími cíli (viz bod odůvodnění 14 tohoto rozhodnutí).
(111)
Zemědělský zákoník také stanoví, že poplatky se stávají povinnými pro všechny členy dotčeného oboru, jakmile je jejich platnost rozšířena meziministerskou vyhláškou (viz bod odůvodnění 10 tohoto rozhodnutí). Z uvedeného vyplývá, že tento typ poplatků vyžaduje, aby mohl plně projevit svůj účinek, akt orgánu veřejné moci (33).
(112)
Na základě těchto skutečností Komise zjišťuje, že zkoumané povinné dobrovolné poplatky lze považovat za poplatky pod kontrolou státu a představující státní prostředky.
(113)
Zadruhé, využití příjmů z povinných dobrovolných příspěvků je určeno cíli a rámcem fungování meziodvětví v podobě stanovené v zemědělském zákoníku (viz body odůvodnění 7 až 10). Stát tím má možnost směrovat použití příjmů z povinných dobrovolných poplatků na financování opatření podpory prováděných organizací Interbev. Výhody poskytované organizací Interbev tak lze považovat za přičitatelné státu.
(114)
Kromě toho je nutno připomenout, že Soudní dvůr ve věci C-345/02 Pearle (34) určil určité ukazatele, které umožňují stanovit či ne, zda je nutno považovat či ne parafiskální poplatky za státní prostředky přičitatelné státu, pokud jsou vybírány v hlavní míře meziodvětvovou organizací ve prospěch svých členů.
(115)
Podle zkoušky navržené Soudním dvorem v této věci se povinné poplatky shromažďované zprostředkujícím subjektem, který zastupuje podniky určitých hospodářských odvětví, nepovažují za státní prostředky, pokud jsou splněny všechny následující podmínky:
a)
dotčené opatření je zavedeno profesním orgánem, který zastupuje podniky a zaměstnance odvětví a neslouží jako nástroj k provádění politik stanovených státem;
b)
cíle dotčeného opatření jsou v plné míře financovány z příspěvků podniků daného odvětví;
c)
o způsobu financování a míře/výši příspěvků rozhodují v profesním orgánu daného odvětví zástupci zaměstnavatelů a zaměstnanců bez jakéhokoliv zasahování státu;
d)
poplatky jsou povinně používány k financování opatření bez možnosti zásahu státu.
(116)
Je zřejmé, že dotčené opatření nesplňuje všechny podmínky rozsudku ve věci Pearle. Zaprvé, existence, úkoly a fungování organizace Interbev jsou regulovány vnitrostátními právními předpisy (viz body odůvodnění 10 a 14) a její financování z povinných dobrovolných příspěvků vyžaduje zásah státu (viz bod odůvodnění 10). Článek 632-2-1 zemědělského zákoníku navíc stanoví, že meziodvětvové organizace přispívají k provádění vnitrostátních hospodářských politik a politik Evropské unie a mohou být upřednostňovány při přidělování veřejných podpor. Interbev lze proto považovat za nástroj k provádění politiky podporované státem a provádějící činnosti v obecném zájmu meziodvětvové organizace (viz body odůvodnění 40, 61 a následující). K tomu stanovy organizace Interbev uvádějí, že rozpočty meziodvětvové organizace mohou přijímat přímou dotaci od státu. Pokud jde potom o obecný zájem financovaných výzkumných činností (viz bod odůvodnění 10), nelze s jistotou zjistit, že v tomto konkrétním případě jsou příjemci podpor vždy subjekty povinné k poplatkům.
(117)
Vzhledem k výše uvedeným úvahám dospívá Komise k závěru, že dotčená opatření jsou přičitatelná státu a jsou financována ze státních prostředků.
1.3 OVLIVNĚNÍ OBCHODU A NARUŠENÍ HOSPODÁŘSKÉ SOUTĚŽE
(118)
Aby podpory spadaly do pole působnosti čl. 107 odst. 1 SFEU, musí kromě toho ovlivňovat hospodářskou soutěž a obchod mezi členskými státy. Toto kritérium předpokládá, že příjemci podpor vykonávají hospodářskou činnost.
(119)
Za účelem zjištění, zda tato podpora spadá do pole působnosti čl. 107 odst. 1 SFEU, je nutno závěrem určit, jestli tato podpora může ovlivnit obchod mezi členskými státy a narušit hospodářskou soutěž.
(120)
Soudní dvůr rozhodl, že obchod mezi členskými státy je nutno považovat za ovlivněný výhodou (35), pokud tato výhoda poskytnutá členským státem posílí postavení určité kategorie podniků v obchodě mezi členskými státy vůči jiným konkurenčním podnikům, což stačí na prokázání existence narušení hospodářské soutěže.
(121)
Skutečnost, že mezi členskými státy existuje v odvětví masa obchod, je dostatečně prokázána existencí společné organizace trhu v tomto odvětví (36). Například obchod v rámci Společenství s masnými produkty ve Francii představoval přibližně 15 % všech obchodů Unie s těmito produkty (37).
(122)
Poskytnuté podpory tak mohou ovlivnit obchod mezi členskými státy tím, že upřednostňují vnitrostátní výrobu na úkor výroby ostatních členských států. V době skutkového stavu, jehož se týká toto rozhodnutí, bylo odvětví masa mimořádně otevřené hospodářské soutěži na úrovni Společenství, a tím velmi citlivé na každé opatření ve prospěch výroby jednoho nebo jiného členského státu.
1.4 ZÁVĚR OHLEDNĚ POVAHY „PODPORY“ VE SMYSLU ČL. 107 ODST. 1 SFEU
(123)
Na základě předchozích úvah Komise soudí, že opatření zavedená v tomto konkrétním případě ve prospěch příjemců jim poskytují zvýhodnění, jehož nemohou využít ostatní subjekty, a narušují nebo mohou narušit hospodářskou soutěž tím, že zvýhodňují určité podniky nebo určitá odvětví výroby, protože mohou ovlivnit obchod mezi členskými státy.
(124)
Z těchto důvodů dochází Komise k závěru, že dotčené opatření spadá pod čl. 107 odst. 1 SFEU a představuje státní podporu.
2. PŘEZKUM SLUČITELNOSTI PODPOR
2.1 ROZSAH PŮSOBNOSTI ROZHODNUTÍ
(125)
Jak je vysvětleno výše (viz bod odůvodnění 56), francouzské orgány se domnívají, že předmětné rozhodnutí by se mělo týkat pouze meziodvětvové dohody ze dne 12. června 2001.
(126)
V rámci podpory NN 34/95 neměla Komise informace o poplatcích FNE nebo o systému financování podpor spadajících do této záležitosti (38). Její stanovisko se kromě toho týkalo pouze podpor na investice ve prospěch některých chovatelů, a to zejména pokud jde o první nabytí zvířat. Komise také nezaujala stanovisko vůči systému povinných dobrovolných poplatků nebo vůči podporám na genetické vylepšení, systém genetických informací, biotechnologii či hospodářské studie, nebo vůči činnostem v oblasti propagace, technické pomoci, výzkumu a pokusů, jež byly financovány z poplatků organizaci Interbev a nebyly předmětem oznámení ve smyslu čl. 108 odst. 3 SFEU.
(127)
Francie se o těchto činnostech zmínila v rámci záležitosti NN 49/96 v dopise ze dne 29. dubna 1996, a to pouze o činnostech spadajících pod FNE.
(128)
V odpovědi na tento dopis si Komise přesto dopisem ze dne 30. května 1996 (VI/021559) vyžádala doplňující informace, aby pochopila povahu a rozsah finančních nástrojů usnadňujících restrukturalizaci chovatelských subjektů, které byly zapojeny do identifikace a výběru zvířat a činností v oblasti rozvoje. Komise také požádala o vyplnění popisujícího přehledu. Francouzské orgány ovšem na tento dopis nereagovaly a Komise se nikdy nevyslovila ke slučitelnosti dotčených činností s vnitřním trhem. Dopisem ze dne 9. července 2003 (39) Komise zahájila řízení ohledně předmětné podpory podle čl. 108 odst. 2 SFEU.
(129)
Meziodvětvové dohody ze dne 15. června 1994 ve prospěch fondu chovatelství a ze dne 18. prosince 1995 ve prospěch organizace Interbev a státní podpory financované těmito dohodami by se proto měly nadále přezkoumávat podle pravidel o státních podporách, protože je Komise neschválila.
(130)
Toto rozhodnutí se proto týká také dohod ze dne 15. června 1994 ve prospěch FNE a ze dne 18. prosince 1995 ve prospěch organizace Interbev. Při analýze těchto dohod se Komise nevyslovila k činnostem financovaným uvedenými meziodvětvovými poplatky.
(131)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 57, francouzské orgány s tímto výkladem implicitně souhlasily.
2.2 POUŽITÍ ČL. 107 ODST. 3 SFEU
(132)
Článek 107 SFEU uvádí výjimky z obecné zásady neslučitelnosti státních podpor se SFEU, ačkoliv některé z nich nejsou prokazatelně použitelné, a to zejména výjimky podle jeho odstavce 2. Ostatně se na ně neodvolávaly ani francouzské orgány.
(133)
Pokud jde o odchylky stanovené v čl. 107 odst. 3, je nutno během posuzování každého regionálního nebo odvětvového programu podpor a v případě každého jednotlivého provádění režimu podpor použít jejich přesný výklad. Mohou být především poskytnuty pouze v případě, kdy Komise může stanovit, že podpora je nutná k uskutečnění jednoho z dotčených cílů. Přiznat tyto odchylky podporám, které nezahrnují podobnou protihodnotu, by znamenalo umožnit nepříznivé ovlivnění obchodu mezi členskými státy a narušení hospodářské soutěže bez odůvodnění z hlediska zájmu Společenství a současně neoprávněně zvýhodnit subjekty určitých členských států.
(134)
Komise se domnívá, že dotčené podpory nejsou určeny k tomu, aby napomáhaly hospodářskému rozvoji oblastí s mimořádně nízkou životní úrovní nebo s vysokou nezaměstnaností ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. a). Nejsou také určeny k tomu, aby napomohly uskutečnění některého významného projektu společného evropského zájmu anebo aby napravily vážnou poruchu v hospodářství některého členského státu ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. b). Tyto podpory nejsou určené ani k tomu, aby propagovaly kulturu a zachování kulturního dědictví ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. d).
(135)
Čl. 107 odst. 3 písm. c) ale stanoví, že za slučitelné s vnitřním trhem mohou být považovány podpory, které mají usnadnit rozvoj určitých hospodářských činností nebo hospodářských oblastí, pokud nemění podmínky obchodu v takové míře, jež by byla v rozporu se společným zájmem. Aby podpory mohly využít odchylky stanovené ve výše citovaném článku, musí přispívat k rozvoji dotyčného odvětví.
2.3 URČENÍ POKYNŮ POUŽITELNÝCH NA NEOZNÁMENÁ OPATŘENÍ
(136)
Podle bodu 194 pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví a sdělení Komise o stanovení pravidel pro hodnocení protiprávně poskytnuté státní podpory (40) je nutno posuzovat každou protiprávní podporu ve smyslu čl. 1 písm. f) nařízení Rady (ES) č. 659/1999 (41) podle pravidel a pokynů platných v okamžiku, kdy byla podpora poskytnuta (42).
(137)
Zvláštní pokyny pro odvětví zemědělství platí od 1. ledna 2000. Každou podporu poskytnutou po tomto dnu je proto nutno posuzovat podle pokynů použitelných na zvažované období. Mezi 1. lednem 2000 a 31. prosincem 2006 platily pokyny Společenství ke státní podpoře v odvětví zemědělství. Od 1. ledna 2007 platí pokyny Společenství ke státním podporám v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013.
(138)
Naopak každou podporu poskytnutou před tímto dnem je nutno posuzovat podle ustanovení a postupů platných před 1. lednem 2000.
2.4 SLUČITELNOST POVINNÝCH DOBROVOLNÝCH POPLATKŮ SE SYSTÉMEM SPOLEČNÉ ORGANIZACE TRHU
(139)
Pokud jde o otázku slučitelnosti povinných dobrovolných poplatků se systémem společné organizace trhů v souvislostech s rozsudkem ze dne 22. května 2003 ve věci Freskot (43), Komise se domnívá, že v tomto konkrétním případě povinné dobrovolné poplatky zřejmě nezasahují přímo nebo nepřímo do cen dotčených konečných produktů, protože vybírání poplatků nemá vliv na cenu produktů, které jsou určovány volným trhem. Zatížení uzenářských výrobků a chovaných zvířat je tak zrušeno výhodou představovanou financovanými činnostmi. Je proto možno soudit, že účinky výběru poplatků na ceny jsou velmi omezené.
(140)
Na základě poskytnutých informací nevyvolává financování tohoto režimu žádné námitky.
2.5 ANALÝZA ČINNOSTÍ NA ZÁKLADĚ POUŽITELNÝCH USTANOVENÍ
2.5.1 Činnosti prováděné pomocí poplatků z masa
2.5.1.1 Propagace
(141)
Pokud jde o podpory na propagaci, je nutno ověřovat slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2002 podle rámce pro státní podpory v oblasti propagace zemědělských produktů a určitých produktů neuvedených v příloze II Smlouvy o založení EHS (44) a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle pokynů Společenství ke státním podporám v oblasti propagace produktů uvedených v příloze i Smlouvy o ES a některých produktů neuvedených v příloze I (45).
(142)
Rámec z roku 1987 a pokyny z roku 2002 sdílejí v podstatě stejné zásady. Stanoví negativní a pozitivní kritéria, která musí splňovat všechny režimy vnitrostátních podpor. Nesmí se tak jednat o reklamní činnosti v rozporu s článkem 34 SFEU a odvozenými právními předpisy Společenství, ani o činnosti zaměřené podle daných podniků. Na základě informací zaslaných francouzskými orgány je možno dojít k závěru, že tato opatření budou mít cíle slučitelné s několika pozitivními kritérii stanovenými výše uvedeným rámcem a pokyny, protože některé z nich budou spadat do rámce cíle odstraňování přebytkových zemědělských produktů a jiné do rámce cíle rozvoje vysoce kvalitních produktů a zdravých potravin.
(143)
Francouzské orgány kromě toho vysvětlily, že sdělení předávaná reklamními činnostmi nebudou mít za cíl zrazovat spotřebitele od nákupu produktů z jiných členských států nebo je pomlouvat a nebude z nich mít prospěch určitá značka určitého podniku nebo jednotlivého producenta.
(144)
Pokud jde o strop podpor, reklamní činnosti mohou být financovány ze státních prostředků do výše 50 % a zůstatek musí být poskytnut odvětvovými a meziodvětvovými organizacemi buď v podobě dobrovolných příspěvků nebo shromažďováním parafiskálních poplatků či povinných příspěvků. V tomto konkrétním případě jsou opatření financována v plné míře z parafiskálních poplatků a finanční přispění subjektů z oboru dosahuje v těchto kampaních výše 50 % jejich nákladů.
(145)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování propagačních činností splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.1.2 Technická pomoc
(146)
Slučitelnost podpor na technickou pomoc poskytnutých před 1. lednem 2000 je nutno analyzovat podle praxe Komise vycházející z návrhu vhodných opatření týkajících se podpor poskytnutých státem v odvětví chovatelství a produktů chovatelství (46) a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů (47).
(147)
Postupy Komise použitelné před rokem 2000 a zemědělské pokyny v podstatě sdílejí stejné zásady. Povoleny jsou tak podpory poskytnuté ve výši 100 % způsobilých výdajů, které se týkají zejména technické pomoci poskytováním informací a pomoci v oblasti účetnictví, činností v oblasti popularizace nových technik a v oblasti vzdělávání zemědělských pracovníků.
(148)
Přijetím pokynů z roku 2000 byla přidána nová podmínka v tom smyslu, že podpory musí být dostupné všem způsobilým osobám, které vyvíjejí činnost v dotčené oblasti za objektivně stanovených podmínek, a že celková výše poskytnuté podpory nesmí přesáhnout částku 100 000 EUR na příjemce a období tří let nebo, v případě malých a středních podniků, 50 % způsobilých výdajů, přičemž se použije nejvyšší částka. Francouzské orgány vysvětlily, že kritérium přístupu k uskutečněným pracím všech subjektů z oboru, které by případně mohly projevit zájem, je splněno v plné míře. Na základě informací předaných francouzskými orgány Komise soudí, že kritérium stropu podpory je splněno, a to zejména vzhledem k velmi vysokému počtu příjemců.
(149)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti technické pomoci splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.1.3 Výzkum a pokusy
(150)
Pokud jde o činnosti v oblasti výzkumu a pokusů, je nutno slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 ověřovat podle rámce Společenství pro státní podporu výzkumu a vývoje a sdělení Komise o změně uvedeného rámce a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů, které ve svém bodě 17 na uvedený rámec odkazují.
(151)
Rámec Společenství upřesňuje, že s vnitřním trhem je slučitelná míra podpory, jež může dosáhnout až 100 %, a to i v případě, že výzkum a vývoj provádějí podniky, pokud jsou v každém případě splněny následující čtyři podmínky:
a)
podpora představuje pro dotčené konkrétní odvětví obecný zájem, aniž by vyvolala nepatřičné narušení hospodářské soutěže v jiných odvětvích;
b)
informace musí být zveřejněna ve vhodných novinách s alespoň jedním celostátním vydáním a distribucí neomezenou na členy určité organizace, aby se zaručilo, že každý subjekt, který by případně mohl projevit zájem o tuto činnost, mohl být snadno informován o tom, že je nebo bylo její provádění zahájeno a že výsledky jsou nebo budou na požádání poskytnuty všem stranám, které projeví zájem. Tato informace nebude zveřejněna až po dni, kdy by mohla být poskytnuta jakákoliv informace členům určité organizace;
c)
výsledky prací budou poskytnuty k využití všem dotčeným stranám, včetně příjemce podpory, na rovném základě jak z hlediska nákladů, tak z hlediska času;
d)
podpora splňuje podmínky stanovené v příloze II „Domácí podpory: základ pro osvobození od závazku snížení“ dohody o zemědělství uzavřené během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání (48).
(152)
Francouzské orgány v tomto ohledu vysvětlily, že činnosti prováděné organizací Interbev v oblasti výzkumu a technických pokusů jsou uskutečňovány ve prospěch všech členů odvětví. Sdružení k tomu šíří získané znalosti a technická doporučení organizováním školení a šířením dokumentace, návodů, shrnutí, informačních brožurek a na elektronických nosičích. Každý chovatel, jatka, řezník, zpracovatel nebo prodejce v odvětví skotu a ovcí může být informován o výsledcích a mít přístup ke shrnutím výzkumných prací, a to bez diskriminace, ve stejný okamžik jako každý ostatní a na pouhou žádost. Francouzské orgány ujišťují, že dotčené činnosti neposkytují producentům nebo zpracovatelům žádné přímé platby a splňují mezinárodní obchodní kritéria odsouhlasená Evropskou unií.
(153)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti výzkumu a pokusů splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.2 Činnosti prováděné FNE
2.5.2.1 Technická pomoc
(154)
Pokud jde o podpory na technickou pomoc, slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 je nutno ověřovat podle praxe Komise vycházející z návrhu vhodných opatření týkajících se podpor poskytnutých členskými státy v odvětví chovatelství a produktů chovatelství (49) a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů (50).
(155)
Postupy Komise použitelné před rokem 2000 a zemědělské pokyny v podstatě sdílejí stejné zásady. Povoleny jsou tak podpory poskytnuté ve výši 100 % způsobilých výdajů, které se týkají zejména technické pomoci poskytováním informací a pomoci v oblasti účetnictví, činností v oblasti popularizace nových technik a v oblasti vzdělávání zemědělských pracovníků.
(156)
Přijetím pokynů z roku 2000 byla přidána nová podmínka v tom smyslu, že podpory musí být dostupné všem způsobilým osobám, které vyvíjejí činnost v dotčené oblasti za objektivně stanovených podmínek, a že celková výše poskytnuté podpory nesmí přesáhnout částku 100 000 EUR na příjemce a období tří let nebo, v případě malých a středních podniků, 50 % způsobilých výdajů, přičemž se použije nejvyšší částka.
(157)
Francouzské orgány zdůraznily, že všechny financované činnosti mají pro všechny chovatele skotu a ovcí skutečně povahu obecného zájmu a že se nikdy nejedná o činnosti, jež by přinášely prospěch pouze jednotlivým subjektům nebo zvláštním skupinám subjektů.
(158)
U těchto prací a výzkumu finanční účast FNE nejčastěji nepřesahuje 50 % nákladů. U některých jednorázových projektů může být sice vyšší než 50 %, ale míra podpory nikdy nepřesahuje 100 %.
(159)
Hospodářské studie jsou financovány za dodržení na jedné straně stropu ve výši 100 000 EUR na chovatele a období tří let a na druhé straně pravidla přístupu všech chovatelů k jejich výsledkům.
(160)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti technické pomoci splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.2.2 Výzkum a pokusy
(161)
Pokud jde o činnosti v oblasti výzkumu a pokusů, je nutno slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 ověřovat podle rámce Společenství pro státní podporu výzkumu a vývoje a sdělení Komise o změně uvedeného rámce a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů, které ve svém bodě 17 na uvedený rámec odkazují.
(162)
Rámec Společenství upřesňuje, že s vnitřním trhem je slučitelná míra podpory, jež může dosáhnout až 100 %, a to i v případě, že výzkum a vývoj provádějí podniky, pokud jsou v každém případě splněny následující čtyři podmínky:
a)
podpora představuje pro dotčené konkrétní odvětví obecný zájem, aniž by vyvolala nepatřičné narušení hospodářské soutěže v jiných odvětvích;
b)
informace musí být zveřejněna ve vhodných novinách s alespoň jedním celostátním vydáním a distribucí neomezenou na členy určité organizace, aby se zaručilo, že každý subjekt, který by případně mohl projevit zájem o tuto činnost, mohl být snadno informován o tom, že je nebo bylo její provádění zahájeno a že výsledky jsou nebo budou na požádání poskytnuty všem stranám, které projeví zájem. Tato informace nebude zveřejněna až po dni, kdy by mohla být poskytnuta jakákoliv informace členům určité organizace;
c)
výsledky prací budou poskytnuty k využití všem dotčeným stranám, včetně příjemce podpory, na rovném základě jak z hlediska nákladů, tak z hlediska času;
d)
podpora splňuje podmínky stanovené v příloze II „Domácí podpory: základ pro osvobození od závazku snížení“ dohody o zemědělství uzavřené během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání.
(163)
V tomto konkrétním případě jsou údaje z každé hospodářské studie stejně jako údaje shromážděné na konci každého výzkumného programu, jakmile jsou konečné, šířeny v širokém měřítku. Výsledky všech prací podporovaných fondem jsou systematicky zveřejňovány a šířeny, aby jich chovatelé a jejich organizace v terénu mohly využívat a mít k nim přístup bez diskriminace.
(164)
Používají se dva hlavní kanály šíření: profesní chovatelské organizace a ústav chovatelství, a to prostřednictvím technických a hospodářských publikací široce šířených mezi chovateli a praktickými odbornými pracovníky.
(165)
Vzhledem k povaze obecného zájmu prací se nepočítá s žádným výdělečným využitím výsledků. Otázka ceny postoupení práva na využití nebo podmínek přístupu k právu na využití je tím bezpředmětná. Skutečnými příjemci činností jsou skutečně všichni chovatelé skotu a ovcí, mezi kterými jsou šířeny teoretické a praktické výsledky prací.
(166)
Financované studie neposkytují producentům a zpracovatelům žádné přímé platby. Splňují obecná a zvláštní kritéria uvedená v příloze II „Domácí podpory: základ pro osvobození od závazku snížení“ dohody o zemědělství uzavřené v Marakéši během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání.
(167)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti výzkumu a pokusů splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.6 FINANCOVÁNÍ PODPORY
(168)
Jelikož je státní podpora financována parafiskálním poplatkem (povinnými dobrovolnými poplatky), musí Komise přezkoumat jak financovaná opatření, tzn. podporu, tak způsob, jakým jsou tato opatření financována. Pokud je podle Soudního dvora (51) způsob financování podpory, a to zejména pokud se jedná o povinné poplatky, nedílnou součástí opatření podpory, musí Komise vzít v úvahu při přezkumu podpory tento způsob financování.
(169)
Při stanovení, zda způsob financování je nedílnou součástí opatření podpory, je nutno vzít na zřetel několik prvků: výnos z poplatku musí být vyhrazen na financování podpory a musí být nezbytně přidělen na financování podpory (52), poplatek musí být přidělen na opatření podpory při dodržení dotčených vnitrostátních předpisů (53) a výše poplatku musí mít přímý vliv na výši státní podpory (54).
(170)
Při uplatnění těchto kritérií na dotčená opatření zaznamenává Komise následující skutečnosti. Zaprvé, právní základ dotčených opatření, tzn. meziodvětvové dohody rozšířené vyhláškou, stanoví povinné poplatky. To znamená, že každý poplatek je proveden výlučně ve prospěch dotčeného fondu, aniž by byl přidělen do obecného rozpočtu organizace Interbev nebo státu. Poplatek je tedy nutno považovat za poplatek vyhrazený na financování podpory a přidělený na financování podpory na základě platných vnitrostátních předpisů. Zadruhé, opatření podpory jsou financována výlučně z odvětvových poplatků. Organizace Interbev nevyužívá žádných jiných zdrojů financování, aby doplnila financování plánovaných činností. Lze proto dojít k závěru, že výše poplatku má přímý vliv na výši státní podpory.
(171)
Na základě těchto prvků dochází Komise k závěru, že způsob financování podpory, tzn. v tomto konkrétním případě povinné dobrovolné příspěvky, je nedílnou součástí opatření podpory, a musí proto být při přezkumu slučitelnosti podpory zohledněn. Jelikož tento způsob financování může být v rozporu s článkem 110 SFEU, Komise nemůže prohlásit režim podpory za slučitelný, pokud zjistí existenci diskriminace mezi dováženými a vnitrostátními produkty (55) nebo mezi vyváženými a vnitrostátními produkty (56).
(172)
V tomto konkrétním případě byl poplatek vybírán u vnitrostátní produkce a také u vyvážených zvířat a masa (v rámci povinných dobrovolných poplatků z masa) a dovážených zvířat a masa (v rámci povinných dobrovolných poplatků vybíraných FNE).
(173)
Přezkum Komise se týká některých aspektů poplatků z masa a poplatku FNE, protože uvedené poplatky by mohly ovlivnit obchod uvnitř Společenství.
2.6.1 Poplatky z masa (poplatky organizaci Interbev)
2.6.1.1 Dovážené maso
(174)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 82, v období od roku 1996 do roku 2004 nestanovily francouzské právní předpisy poplatek z dováženého masa jako povinný. Nespadá proto do pole působnosti tohoto rozhodnutí, protože jako takový nepředstavuje státní podporu. Chybí totiž jeho závaznost jako jeden z rozhodujících prvků uvedených v bodě odůvodnění 10. Na základě výše uvedeného proto opatření financovaná poplatkem z dovážených produktů nepředstavují státní podporu, a nejsou tak předmětem tohoto rozhodnutí.
2.6.1.2 Vyvážené produkty
(175)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 16 a následujících (57), od 1. ledna 1996 podléhají poplatku produkty odesílané do jiných členských států, přičemž bylo v roce 2001 zavedeno částečné vracení tohoto poplatku. Z hlediska judikatury Soudního dvora by tento poplatek mohl vyvolat diskriminaci vývozců, pokud jim činnosti financované poplatkem nejsou určeny a nevyrovnávají náklady, které mají (58). Je proto nutno prokázat, že přidělení příjmů z tohoto poplatku neupřednostňovalo vnitrostátní produkci uváděnou do oběhu ve Francii na úkor vnitrostátní produkce vyvážené.
(176)
U činností, které se týkaly konkrétně vyvážených zvířat a produktů, se jednalo zejména o propagační akce (např. mezinárodní veletrhy, oborové informační akce a akce v oblasti vztahů s veřejností, zelený týden v Berlíně, kurzy školení v bourání organizované v zahraničí).
(177)
U činností, které se týkaly všech zvířat a produktů bez ohledu na to, zda se jejich trh nachází ve Francii nebo mimo ni, se jednalo zejména o reklamní akce jako kampaně o „kvalitním evropském hovězím mase“, vnitřnostech, „plemenech chovaných na maso“ a určitý počet výzkumných činností věnovaných bezpečnosti potravin, dobrým životním podmínkám zvířat, řízení kvality, charakterizaci produktu, postupům při osvědčování a zpětné vysledovatelnosti u hovězího masa, jejichž výsledky byly široce šířeny jak ve Francii, tak mimo ni.
i) Maso a zvířata odesílaná do jiných členských států
(178)
Podle francouzských orgánů nepředstavovaly činnosti, z nichž měly užitek, výlučně nebo společně s vnitrostátními produkty, produkty a zvířata odesílaná do jiných členských států, všechny činnosti financované povinnými dobrovolnými poplatky.
(179)
Je nutno určit rok po roce a celkově, zda produkty odesílané do jiných členských států měly užitek z činností meziodvětvové organizace.
(180)
Následující tabulka uvádí rozdělení příjmů v EUR z povinných dobrovolných poplatků mezi různé činnosti organizace Interbev rok po roce a podíl činností určených pro vyvážené maso a zvířata výlučně nebo společně s vnitrostátními produkty a zvířaty.
Rok
Činnosti ve prospěch všech produktů
Činnosti pouze ve prospěch produktů ve Francii
Činnosti pouze ve prospěch vyvážených produktů
Celkem činností za rok
Podíl (v %) na všech financovaných činnostech
(zaokrouhleno)
1996
5 517 088,95
13 308 769,70
2 101 111,35
20 926 970,00
36
1997
9 244 861,43
8 723 278,25
2 104 379,32
20 072 518,99
56
1998
8 995 703,14
11 214 605,23
927 146,63
21 137 455,00
46
1999
9 780 064,41
10 308 559,00
1 058 778,36
21 447 401,76
50
2000
8 245 970,18
10 126 453,50
991 754,32
19 264 178,00
47
2001
9 447 359,23
15 115 169,26
1 720 267,50
26 282 796,00
42
2002
10 553 240,96
24 553 282,92
4 326 569,12
39 433 093,00
37
2003
12 626 096,22
21 010 195,68
3 761 566,70
37 398 458,60
43
2004
11 288 281,00
20 527 149,24
4 045 129,24
35 860 559,48
42
(181)
Z tabulky vyplývá, že za celé zvažované období využívaly vyvážené produkty v průměru 44 % všech činností financovaných z povinných dobrovolných poplatků. Je nutno upřesnit, že francouzské orgány uvedly, že celkové příjmy z poplatků vybraných u vyvážených produktů dosáhly za stejné období výše 15 % (59). Francouzské orgány dále uvedly, že uvedených 15 % představuje průměrnou hodnotu, a předložily číselné údaje za každý rok, z nichž vyplývá, že celková částka poplatků vybraných u vyvážených produktů nikdy nepřesáhla 18 %.
ii) Slučitelnost s článkem 110 SFEU
(182)
Vzhledem k důsledkům rozsudku Soudního dvora ve věci Nygard (60) a skutečnosti, že opatření financovaná poplatkem představují státní podporu ve smyslu článku 107 SFEU a že poplatek nemá diskriminační povahu, jež by byla v rozporu s článkem 110 SFEU, protože byl uplatněn také na vyvážené produkty a zvířata, které úměrně využívaly výhod, jež z něj plynuly, Komise soudí, že příjmy z poplatku z vyvážených produktů určené na financování činností organizace Interbev představují financování podpory, jež je z hlediska pravidel SFEU, a zejména jejího článku 107, slučitelné, a že tak státní podpory financované tímto způsobem jsou slučitelné s touto Smlouvou.
2.6.2 Poplatky FNE
2.6.2.1 Dovážená zvířata
(183)
Podle francouzských orgánů mohl být až do roku 2003 uplatňován poplatek vybíraný ve prospěch FNE také na zvířata chovaná mimo francouzské vnitrostátní území a dovážená do Francie za účelem jejich porážky.
(184)
Po pochybách vyjádřených Komisí francouzské orgány tvrdily, že znění meziodvětvové dohody změnily tak, aby se vyloučil jakýkoliv poplatek ze zvířat dovezených nebo dopravených do Francie. Podle francouzských orgánů platí tyto poplatky pouze pro zvířata chovaná a poražená ve Francii.
(185)
Změny této meziodvětvové dohody nebyly Komisi předloženy. Předán byl pouze pokyn ze dne 2. února 2005 (viz bod odůvodnění 87), který upřesňuje, že poplatky ve prospěch FNE platí pouze pro maso pocházející ze všech porážek zvířat chovaných ve Francii, které byly provedeny na jejím evropském území.
(186)
V období mezi 1. lednem 1996 a 30. zářím 2004 tak bylo poplatkem zatíženo také maso zvířat poražených ve Francii ale chovaných mimo vnitrostátní území.
(187)
Francouzské orgány nebyly schopny prokázat, že z činností financovaných těmito poplatky měli prospěch chovatelé, kteří vyvíjí svou činnost mimo vnitrostátní území. Subjekty povinné k povinnému dobrovolnému poplatku, které své produkty vyvážely, neměly nárok na žádné zpětné vracení nebo slevu, ačkoliv nebyly příjemci veškerého přínosu dotčených činností. Pokud jde o činnosti v oblasti výzkumu, vývoje a technické pomoci, mohou těchto činností v zásadě využívat pouze vnitrostátní produkty (maso z hovězího dobytka chovaného a poraženého ve Francii).
(188)
Skutečnost, že dovoz živých zvířat byl v té době okrajovou záležitostí (61) a že dovozci živých zvířat měli v praxi možnost, pokud chtěli, nahlásit celkovou hmotnost dovážených zvířat za účelem jejího odečtení ze základu poplatku a požádat o vrácení, nemá přímý vliv na věcné posouzení prováděné Komisí. Do pole působnosti článku 110 SFEU navíc spadá i ta nejmenší diskriminace.
(189)
Vzhledem k důsledkům rozsudku Soudního dvora ve věci Nygard (62) a skutečnosti, že opatření financovaná poplatkem představují státní podporu ve smyslu článku 107 SFEU a že poplatek má diskriminační povahu, jež je v rozporu s článkem 110 SFEU, protože byl uplatněn také na produkty pocházející z jiných členských států, které ale plně nevyužívaly výhod, jež z něj plynuly, Komise soudí, že příjmy z poplatku ze zvířat dovážených z jiných členských států určené na financování činností FNE představují financování podpory, jež je z hlediska Smlouvy, a zejména jejího článku 107, neslučitelné s vnitřním trhem, a že tak státní podpory financované tímto způsobem jsou neslučitelné s touto Smlouvou.
2.6.2.2 Vyvážená zvířata
(190)
Jelikož poplatky FNE platí pro zvířata chovaná nebo poražená ve Francii, Komise může dojít k závěru, že odesílané produkty nejsou poplatkem ve prospěch FNE jako takové zatíženy, a že jsou tak vyloučeny z pole působnosti tohoto rozhodnutí.
3. PROTIPRÁVNOST PODPOR
(191)
Jak je již uvedeno v rozhodnutí o zahájení řízení, Komise zdůrazňuje, že ji Francie neinformovala v souladu s čl. 108 odst. 3 SFEU o vyhláškách o rozšíření, jimiž se dobrovolné poplatky staly povinnými, a o činnostech, jež tyto poplatky financují, před tím, než je začala provádět (viz bod odůvodnění 2 tohoto rozhodnutí).
(192)
Čl. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 659/1999 přesně definuje protiprávní podporu jako novou podporu uskutečňovanou v rozporu s čl. 108 odst. 3 SFEU. Článek 2 tohoto nařízení potom stanoví povinnost státní podporu oznámit.
(193)
Pokud jde o povahu zde dotčených poplatků, Komise zaznamenává, že tyto poplatky vyžadují akt orgánu veřejné moci k tomu, aby mohly plně projevit svůj účinek. Komise proto soudí, že se v tomto konkrétním případě jedná o parafiskální poplatky, to znamená o veřejné prostředky.
(194)
Jelikož se u povinných dobrovolných poplatků jedná o veřejné prostředky (jak je uvedeno v bodě odůvodnění 106 a následujících), které jsou nedílnou součástí podpory (bod odůvodnění 171 a následující) a které jsou používány na financování výhod ve prospěch podniků odvětví masa, představuje jejich oznámení Komisi povinnost vyplývající z čl. 108 odst. 3 Smlouvy.
(195)
Jak je uvedeno v bodech odůvodnění 123 a 124, vzhledem ke skutečnosti, že opatření prováděná Francií obsahují prvky státní podpory, jedná se o nové podpory, které nebyly Komisi oznámeny a které jsou z toho důvodu ve smyslu Smlouvy protiprávní.
(196)
Podle sdělení Komise o stanovení pravidel pro hodnocení protiprávně poskytnuté státní podpory (63) musí být každá protiprávní podpora ve smyslu čl. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 659/1999 posuzována podle pravidel a pokynů platných v okamžiku jejího poskytnutí.
V. ZÁVĚR
(197)
Na základě předchozího Komise soudí, že financování tohoto režimu povinnými dobrovolnými poplatky nevyvolává námitky, protože se tyto poplatky uplatňují na vnitrostátní produkty a na vyvážené produkty a zvířata (v tomto konkrétním případě se jedná o „poplatky z masa“ vybírané v období mezi rokem 1996 a rokem 2004).
(198)
Jakmile jsou tyto poplatky vybírány také z dovážených zvířat (v tomto konkrétním případě se jedná o poplatky ze zvířat ve prospěch FNE vybírané v období mezi rokem 1996 a rokem 2004), z výše uvedeného vyplývá, že je systém povinných dobrovolných poplatků neslučitelný s vnitřním trhem kvůli porušení článku 110 SFEU, protože Francie nedokázala prokázat, že dovážené produkty využívaly podpor ve stejné míře jako vnitrostátní produkty.
(199)
Zde dotčené podpory navíc nebyly oznámeny Komisi v souladu s čl. 108 odst. 3 SFEU, a představují proto protiprávní podpory ve smyslu čl. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 659/1999.
(200)
Komise vyjadřuje politování nad tím, že Francouzská republika provedla tyto podpory v rozporu s čl. 108 odst. 3 SFEU.
(201)
Pokud jde o podpory, s jejichž prováděním se začalo před tím, než Komise vydala konečné rozhodnutí, je nutno připomenout, že vzhledem k závazné povaze procedurálních pravidel uvedených v čl. 108 odst. 3 SFEU, jimž Soudní dvůr přiznal v několika rozsudcích (64) přímý účinek, nelze protiprávnost zvažované podpory napravit se zpětným účinkem (65).
(202)
Soudní dvůr připomenul, že v případě, kdy bylo opatření podpory, jehož způsob financování je nedílnou součástí této podpory, zavedeno při porušení povinnosti jeho oznámení, musí v zásadě vnitrostátní soudy nařídit zpětné proplacení daní nebo poplatků, které byly zvlášť vybrány za účelem financování této podpory. Soud připomíná, že vnitrostátním soudům přináleží ochrana práv jednotlivců před případným porušením ze strany vnitrostátních orgánů zákazu provádění podpor, který je uveden v čl. 108 odst. 3 poslední věta SFEU a který má přímý účinek. U takového porušení, na které se odvolají jednotlivci, jenž ho mohou využít, a které konstatují vnitrostátní soudy, musí soudy vyvodit v souladu s vnitrostátním právním řádem veškeré důsledky, pokud jde jak o platnost aktů souvisejících se zavedením dotčených opatření podpory, tak o vrácení poskytnuté finanční pomoci (66).
(203)
V tomto konkrétním případě považuje Komise za vhodné přijmout podmínečné rozhodnutí při využití možnosti, již nabízí čl. 7 odst. 4 nařízení (ES) č. 659/1999, podle nějž může Komise připojit ke svému rozhodnutí podmínky, za kterých může podporu považovat za slučitelnou s vnitřním trhem, a stanovit povinnosti pro umožnění kontroly plnění rozhodnutí.
(204)
Za účelem napravení porušení článku 110 SFEU, a tím zpětného odstranění diskriminace, musí Francie přistoupit k vrácení té části poplatku, kterou byly zatíženy dovážené produkty (poplatky ze zvířat ve prospěch FNE vybírané v období od roku 1996 do roku 2004), a to poměrně k výhodám podpor, z nichž tyto produkty neměly žádný užitek. Náprava tohoto porušení by učinila dotčené podpory slučitelnými s článkem 107 SFEU.
(205)
Komise stanoví podmínky, jimiž se uvedené navrácení musí řídit. Francie tak musí vrátit subjektům povinným k poplatku tu část poplatku, kterou byly zatíženy výše uvedené dovážené produkty mezi dnem zavedení poplatku a dnem 30. září 2004, a to za plného dodržení následujících podmínek:
a)
pokud subjekty povinné k poplatku a odpovědné za jeho placení mohou předložit důkaz o tom, že povinné dobrovolné poplatky byly uloženy na dovážené produkty, mohou požadovat vrácení části poplatku úměrné výnosu poplatku určeného na financování služeb, jichž využívaly výlučně vnitrostátní produkty, a to ve lhůtě stanovené v souladu s vnitrostátním právním řádem, která nesmí být v žádném případě kratší než šest měsíců ode dne oznámení tohoto rozhodnutí;
b)
Francie stanoví míru případné diskriminace, kterou jsou zatíženy dovážené produkty. Za tímto účelem ověří Francie během referenčního období peněžní rovnocennost mezi částkami celkově vybranými jako zvažovaný poplatek za vnitrostátní produkty a výhodami, které se na tyto produkty výlučně vztahují;
c)
navrácení musí být provedeno v maximální lhůtě šesti měsíců od podání žádosti;
d)
navrácené částky musí být od data, kdy byly vybrány, až do data skutečného navrácení aktualizovány s ohledem na úroky. Tyto úroky jsou počítány na základě referenční sazby Komise stanovené metodou určení referenčních úrokových a diskontních sazeb;
e)
francouzské orgány přijmou všechny přiměřené důkazy ze strany poplatníků, jimiž budou dokázány částky, které uhradili v rámci poplatku, jímž byly zatíženy produkty pocházející z jiných členských států;
f)
právo na refundaci nesmí podléhat dalším podmínkám, zejména podmínce nepřevedení poplatku;
g)
v případě, kdy poplatník poplatek ještě nezaplatil, francouzské orgány se formálně zřeknou požadavku na zaplacení úměrné části poplatku uvaleného na produkty dovážené z jiných členských států, u které je prokázáno, že slouží k financování té části podpory, jež je určena výlučně pro vnitrostátní produkty. Zřeknou se rovněž případných souvisejících úroků z prodlení;
h)
v případě, že o to Komise požádá, zavazuje se Francie předložit komplexní zprávu, kterou prokáže řádné provedení opatření k refundaci;
i)
pokud byl v jiném členském státě zaveden poplatek na stejné produkty, které byly zatíženy poplatkem ve Francii, francouzské orgány se zavazují navrátit poplatníkům část poplatku, která zatížila produkty pocházející z tohoto členského státu;
j)
Francie se zavazuje seznámit s tímto rozhodnutím všechny potenciální poplatníky dotčeného poplatku,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Státní podpory na propagaci, reklamu, technickou pomoc, výzkum a vývoj prováděné Francií protiprávně při porušení čl. 108 odst. 3 SFEU a financované parafiskálním poplatkem (povinným dobrovolným poplatkem z masa a živých zvířat odesílaných do ostatních členských států v období mezi rokem 1996 a rokem 2004 a z živých zvířat dovezených mezi rokem 1996 a rokem 2004) představují státní podpory slučitelné s vnitřním trhem podle čl. 107 odst. 3 písm. c) SFEU, pokud jde o období mezi dnem zavedení poplatku a 30. zářím 2004, za podmínky, že Francie dodrží podmínky uvedené v odstavci 2 tohoto článku.
2. Francie musí vrátit subjektům povinným k poplatku tu část poplatku, kterou byly zatíženy dovážené produkty mezi dnem zavedení poplatku a dnem 30. září 2004, a to za plného dodržení následujících podmínek:
a)
pokud poplatníci odpovědní za placení poplatku mohou předložit důkaz o tom, že povinné dobrovolné poplatky byly uloženy na dovážené produkty, mohou požadovat vrácení části poplatku úměrné výnosu poplatku určeného na financování služeb, jichž využívaly výlučně vnitrostátní produkty, a to ve lhůtě stanovené v souladu s vnitrostátním právním řádem, která nesmí být v žádném případě kratší než šest měsíců ode dne oznámení tohoto rozhodnutí;
b)
Francie stanoví míru případné diskriminace, kterou jsou zatíženy dovážené produkty. Za tímto účelem ověří Francie během referenčního období peněžní rovnocennost mezi částkami celkově vybranými jako zvažovaný poplatek za vnitrostátní produkty a výhodami, které se na tyto produkty výlučně vztahují;
c)
navrácení musí být provedeno v maximální lhůtě šesti měsíců od podání žádosti;
d)
navrácené částky musí být od data, kdy byly vybrány, až do data skutečného navrácení aktualizovány s ohledem na úroky. Tyto úroky jsou počítány na základě referenční sazby Komise stanovené metodou určení referenčních úrokových a diskontních sazeb;
e)
francouzské orgány přijmou všechny přiměřené důkazy ze strany poplatníků, jimiž budou dokázány částky, které uhradili v rámci poplatku, jímž byly zatíženy produkty pocházející z jiných členských států;
f)
právo na refundaci nesmí podléhat dalším podmínkám, zejména podmínce nepřevedení poplatku;
g)
v případě, kdy poplatník poplatek ještě nezaplatil, francouzské orgány se formálně zřeknou požadavku na zaplacení úměrné části poplatku uvaleného na produkty dovážené z jiných členských států, u které je prokázáno, že slouží k financování té části podpory, jež je určena výlučně pro vnitrostátní produkty. Zřeknou se rovněž případných souvisejících úroků z prodlení;
h)
v případě, že o to Komise požádá, zavazuje se Francie předložit komplexní zprávu, kterou prokáže řádné provedení opatření k refundaci;
i)
pokud byl v jiném členském státě zaveden poplatek na stejné produkty, které byly zatíženy poplatkem ve Francii, francouzské orgány se zavazují navrátit poplatníkům část poplatku, která zatížila produkty pocházející z tohoto členského státu;
j)
Francie se zavazuje seznámit s tímto rozhodnutím všechny potenciální poplatníky dotčeného poplatku.
Článek 2
Francie bude informovat Komisi do dvou měsíců po oznámení tohoto rozhodnutí o opatřeních, která provedla, aby vyhověla tomuto rozhodnutí.
Článek 3
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 13. července 2011.
KOMISIJOS SPRENDIMAS
2011 m. liepos 13 d.
dėl įmokų į Interbev
(pranešta dokumentu Nr. C(2011) 4923)
(Tekstas autentiškas tik prancūzų kalba)
(2012/131/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 108 straipsnio 2 dalies pirmą pastraipą (1),
pagal SESV 108 straipsnio 2 dalies pirmą pastraipą paprašiusi suinteresuotųjų šalių pateikti savo pastabas ir atsižvelgdama į šias pastabas,
kadangi:
I PROCEDŪRA
(1)
Europos Komisija, gavusi informaciją dėl nagrinėjamos priemonės, dėl jos 2001 m. spalio 2 d. raštu Prancūzijos valdžios institucijoms pateikė užklausą. Prancūzijos nuolatinė atstovybė Europos Sąjungoje Komisijai atsakė 2001 m. lapkričio 9 d. raštu.
(2)
Priemonė buvo įvesta iš anksto negavus Komisijos leidimo, todėl ji įtraukta į pagalbos, apie kurią nepranešta, registrą (numeris NN 39/2003).
(3)
Komisija 2003 m. liepos 9 d. raštu Nr. C(2003)2057 galutinis pradėjo SESV 108 straipsnio 2 dalyje numatytą procedūrą dėl nagrinėjamos paramos.
(4)
Sprendimas pradėti procedūrą paskelbtas Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje (2). Komisija pakvietė kitas valstybes nares ir suinteresuotąsias trečiąsias šalis pateikti pastabas dėl šios pagalbos. Komisija trečiųjų šalių pastabų negavo. Prancūzijos valdžios institucijos savo pastabas pateikė 2003 m. rugsėjo 8 d. ir 10 d. bei 2005 m. rugsėjo 13 d. ir lapkričio 25 d. raštuose.
(5)
2011 m. vasario 25 d. Prancūzijai išsiųstas prašymas pateikti papildomos informacijos; 2011 m. kovo 29 d. surengtas posėdis.
(6)
Prancūzijos valdžios institucijos atsakymą pateikė 2011 m. gegužės 24 d.
II PRIĖMONĖS APRAŠYMAS
1. ĮMOKOS Į INTERBEV
1.1. TARPŠAKINĖS ORGANIZACIJOS (PRANC. INTERPROFESSIONS, IPO) IR PRIVALOMOMIS PADARYTOS SAVANORIŠKOS ĮMOKOS
(7)
Tarpšakinės organizacijos (IPO) yra grupės, pagal sritį vienijančios skirtingas reprezentatyviausias žemės ūkio gamybos ir, tam tikrais atvejais, perdirbimo, pateikimo į prekybą ir platinimo profesines grupes, kurias kompetentinga administracinė institucija yra pripažinusi tarpšakinėmis organizacijomis. Jų buvimas, paskirtis ir funkcionavimas reglamentuojamas pagal Kaimo kodekso L. 631-1 ir tolesnius straipsnius. Kad tokia grupė būtų pripažinta, kompetentingos institucijos privalo patikrinti, ar tenkinami įvairūs kriterijai, pirmiausia tai, ar jos įstatai atitinka įstatymą (Kaimo kodekso L.632-1 straipsnis) ir ar konkrečią IPO sudarančios organizacijos yra reprezentatyvios.
(8)
IPO paskirtis - vykdyti veiksmus, skirtus visų tam tikro sektoriaus grandžių naudai, jos gali sudaryti tam reikiamus susitarimus. Šie susitarimai ir savanoriškų įmokų, skirtų finansuoti pagal šias sutartis numatytus veiksmus, atskaitymas gali vėliau būti padarytas privalomu („išplėstas“) tarpžinybiniu nutarimu visiems sektoriaus dalyviams, nepriklausomai nuo to, ar jie yra IPO nare esančios profesinės organizacijos nariais, jei jų veikla atitinka tikslus, kurių sąrašas nurodytas pagal įstatymą. Šiais susitarimais pirmiausia siekiama sudaryti sąlygas geriau išmanyti rinką, santykius tarp profesinės veiklos vykdytojų, produktų kokybės ir jų skatinimo. Pagal Kaimo kodeksą išplėsti susitarimus leidžiama tik tais atvejais, kai siekiama „bendro intereso“, paremto veiksmais, „atitinkančiais bendrą interesą ir derančiais su bendrosios žemės ūkio politikos taisyklėmis“ (plg. Kaimo kodekso L.632-3 straipsnį).
(9)
Privalomomis padarytų savanoriškų įmokų surinkimo ir paskirstymo tvarka atskirai reglamentuojama kiekvienu IPO susitarimu.
1.2. VALSTYBĖS VAIDMUO
(10)
Nors IPO yra privačiosios teisės juridiniai asmenys ir jų finansavimas užtikrinamas konkretaus sektoriaus įmokomis, privalomų savanoriškų įmokų sistemai reikalingas valstybės įsikišimas, ypač pagal tokią tvarką:
a)
prieš pateikdama prašymą dėl išplėtimo, IPO privalo būti pripažinta valdžios institucijų ir atitikti nacionalinės ir bendros žemės ūkio politikos tikslus (žr. 7 ir 8 konstatuojamąsias dalis);
b)
gavusios pripažinimą, IPO valstybei gali teikti prašymą, kad jų susitarimai taptų privalomi, paskelbus tarpžinybinį nutarimą dėl išplėtimo; taip kiekvienas nustatytos gamybos zonos ūkinės veiklos vykdytojas įpareigojamas mokėti savanorišką privalomą įmoką, kurią gauna viena iš reprezentatyvių IPO (žr. 8 konstatuojamąją dalį);
c)
pagal Kaimo kodekso L.632-8-1 straipsnį, kompetentingoms valdžios institucijoms teikiamos ataskaitos apie kiekvienos IPO veiklą bei apie visų išplėstų susitarimų taikymo rezultatus.
2. PAGALBOS TIKSLAS
(11)
Nagrinėjamos pagalbos tikslas yra skatinti mokslinių tyrimų ir technologinės plėtros, techninės pagalbos ir skatinimo (reklamos) veiklą, skirtą gyvulininkystės sektoriui.
2.1. INTERBEV ĮVESTOS ĮMOKOS
(12)
Šis sprendimas taikomas dviem tarpšakinių įmokų, valdžios institucijų sprendimu tapusių privalomomis, tipams; pirma, tai įmokos už galvijieną ir avieną ir maistui skirtus šios mėsos subproduktus bei už gyvus galvijus ir avis, išvežamas į ES šalis ar eksportuojamas („įmokos už mėsą“) ir, antra, tai įmokos į Nacionalinį gyvulininkystės fondą (pranc. Fonds National de l’Élevage, FNE).
(13)
Tarpšakiniai susitarimai, kuriais įvedamos įmokos į Interbev ir kuriems taikomas šis sprendimas, yra šie:
Įmokos už mėsą
Įmokos į Nacionalinį gyvulių augintojų fondą (FNE)
IPO susitarimai
Nutarimas dėl išplėtimo
IPO susitarimas
Nutarimas dėl išplėtimo
1995 7 25
1995 12 18
1994 6 15
1995 12 18
2001 6 12
2001 9 19
2001 4 19
(14)
Nacionalinė tarpšakinė mėsos ir gyvulių augintojų asociacija (pranc. L’Association Nationale Interprofessionnelle du Bétail et des Viandes, Interbev) yra Prancūzijos mėsos sektoriaus ir gyvulių augintojų tarpšakinė organizacija. Ji įsteigta 1979 m. spalio 9 d. galvijų ir arklių augintojų ir mėsos sektoriaus reprezentatyvių organizacijų iniciatyva ir pripažinta 1980 m. lapkričio 18 d. nutarimu (3). Jos vaidmuo - ginti ir pabrėžti bendruosius gyvulių augintojų interesus ir pramoninę, amatinę ir prekybinę sektoriaus veiklą. 1980 m. Interbev buvo pripažinta kaip mėsos ir gyvulių auginimo sektoriaus tarpšakinė organizacija. Ją sudaro trylika nacionalinių profesinių organizacijų, atstovaujančių skirtingoms mėsos ir gyvulių auginimo ekonomikos sektoriaus profesijoms: augintojams, gyvų gyvulių pardavėjams, skerdėjams, didmenininkams, pramonininkams, mažmenininkams.
(15)
Pagrindiniai du jos veiklos tikslai yra tarpšakinių susitarimų sudarymas ir kolektyvinė komunikacija. Prie to dar prisideda su mėsos sektoriumi susijusių mokslinių tyrimų programos. Tarpšakiniais susitarimais, pasirašytais asociacijos viduje, nustatomos sektoriaus veiklą reguliuojančias taisyklės. Šie susitarimai gali būti pateikti valdžios institucijoms vykdant išplėtimo procedūrą. Paskelbus išplėtimą bendru Žemės ūkio ir Ekonomikos ministerijų nutarimu, tarpšakiniu susitarimu numatytos priemonės įgyja privalomą pobūdį visiems to sektoriaus ūkinės veiklos vykdytojams.
2.2. ĮMOKA UŽ MĖSĄ
(16)
1995 m. liepos 25 d. tarpšakiniu susitarimu, kuris buvo išplėstas 1995 m. gruodžio 18 d. nutarimu (4), Interbev įvedė įmokas už mėsą ir maistui skirtus galvijienos ir avienos subproduktus, taip pat už gyvus galvijus ir avis, išvežtas į ES šalis arba eksportuotas.
(17)
Įmokos taikytos tokių trijų kategorijų mėsai ir (arba) gyvūnams:
a)
įmokos už Prancūzijoje paskerstų gyvulių mėsą ir maistui skirtus mėsos subproduktus, siekiančios 0,084 Prancūzijos frankų (FRF) (5) už vieną skerdienos kilogramą; jas mokėjo fizinis arba juridinis asmuo, gyvulio savininkas ar bendrasavininkis gyvulio skerdimo metu;
b)
įmokos už įvežtą arba importuotą maistui skirtą mėsą, siekiančios 0,042 FRF/kg; jas mokėjo fizinis arba juridinis asmuo, pirmasis mėsos nacionalinėje teritorijoje savininkas arba bendrasavininkis;
c)
įmokos už gyvus galvijus ir avis, išvežamas į ES šalis arba eksportuojamas, siekiančios 7 FRF už gyvulį; jas mokėjo fizinis arba juridinis asmuo, paskutinis gyvulio nacionalinėje teritorijoje savininkas arba bendrasavininkis.
(18)
1995 m. liepos 25 d. tarpšakinį susitarimą pakeitė kitas, 2001 m. birželio 12 d. tarpšakinis susitarimas, kuris buvo išplėstas 2001 m. rugsėjo 19 d. nutarimu (6); pirmuoju nutarimo straipsniu numatoma, kad susitarimas yra išplečiamas laikotarpiui, kuris baigiasi praėjus trejiems metams po šio nutarimo paskelbimo dienos, t. y. 2004 m. rugsėjo 30 d.
(19)
2001 m. birželio 12 d. tarpšakiniame susitarime numatytas ankstesnės padėties, susijusios su mėsos ir (arba) gyvūnų kategorija, pratęsimas: 0,1574 FRF (0,024 EUR) už Prancūzijoje paskerstų gyvulių mėsą ir maistui skirtus mėsos subproduktus; 0,0656 FRF (0,010 EUR) už įvežtą arba importuotą Prancūzijoje skirtą vartoti mėsą; 11,15 FRF (1,7 EUR) už gyvus galvijus ir avis, gabenamas į ES šalis arba eksportuojamus.
(20)
2001 m. birželio 12 d. susitarimu taip pat įvesta galimybė iš dalies kompensuoti įmokas už mėsą jų išvežimo į ES šalis metu arba eksportuojant į trečiąsias šalis. Kompensavimo dydis siekė 0,0656 FRF/kg (0,010 EUR).
(21)
1995 m. ir 2001 m. išplėtimais neįtraukta įmokų priemonė už įvežtą arba importuotą Prancūzijoje skirtą vartoti mėsą. Tad už šiuos produktus nemokamos privalomos įmokos už mėsą.
2.3. ĮMOKOS Į FNE
(22)
Pagal 1994 m. birželio 15 d. tarpšakinį susitarimą, išplėstą 1995 m. gruodžio 18 d. nutarimu (7) ir 2001 m. rugsėjo 19 d. nutarimu (8), Interbev įvedė įmoką į Nacionalinį gyvulių augintojų fondą. Pastaruoju nutarimu numatoma, kad susitarimas yra išplečiamas laikotarpiui, kuris baigiasi praėjus trejiems metams po šio nutarimo paskelbimo dienos, t. y. 2004 m. rugsėjo 30 d.
(23)
Šis profesinis fondas, valdomas pagal Nacionalinės gyvulių augintojų konfederacijos sistemą (pranc. Confédération Nationale de l’Élevage, CNE), buvo sukurtas siekiant dviejų didelių tikslų: viena vertus, skatinti restruktūrizuoti darbo organizavimą ir sudaryti sąlygas geriau prisitaikyti prie būsimų gyvulių augintojų, kurių vis mažėja ir kurie susiduria su gamybos valdymo Bendrijos politikos priemonėmis, poreikiais; kita vertus, prisidėti prie to, kad kolektyvinės priemonės genetinio progreso kūrimo ir taikomųjų mokslinių tyrimų srityje, kuriuos ateityje išliktų kertiniais gyvulininkystės konkurencingumo veiksniais, taptų nuolatinėmis.
(24)
Įmoka, skirta finansuoti šį fondą, gaunama iš fizinių arba juridinių asmenų, kurie yra Prancūzijoje paskerstų galvijų ir avių savininkai arba bendrasavininkiai. Remiantis paskutiniais iš Prancūzijos valdžios institucijų gautais duomenimis, nustatytas šios įmokos dydis siekia 0,02 FRF/kg (0,003 EUR) už grynąjį paskerstos mėsos svorį (arba 7 FRF už vieną gyvulį, jei tai dideli galvijai, 2,4 FRF už veršius ir 0,36 FRF už vieną avį - atitinkamai 1,05, 0,36 ir 0,054 EUR).
(25)
Pasak Prancūzijos valdžios institucijų, įplaukos iš šių įmokų naudojamos genetiniam tobulinimui, genetinės informacijos sistemai, biotechnologijai ir ekonominio pobūdžio tyrimams.
2.4. ŠIOMIS ĮMOKOMIS FINANSUOJAMI VEIKSMAI
(26)
Interbev ištekliai, gaunami iš įmokų už mėsą, naudojami tokių trijų tipų veiksmams:
a)
komunikacijai ir skatinimui sektoriaus naudai;
b)
techninei pagalbai;
c)
moksliniams tyrimams ir eksperimentams.
(27)
Komunikacijos ir skatinimo atveju pirmiausia tai kampanijų įvairiomis temomis, susijusių su kokybiškais mėsos produktais, arba bendresnio pobūdžio jautienos kampanijų per televiziją ir radiją, taip pat viešųjų ryšių veiksmų finansavimas. Taip pat finansuojamos skatinimo akcijos išorės rinkose arba dalyvavimas profesionalams skirtose ar skatinimo mugėse.
(28)
Techninės pagalbos veiksmai pirmiausia yra susiję su gyvulininkystės ūkių sertifikavimu ir kvalifikavimu, pirmiausia tam, kad būtų pašalinti apribojimai, tenkantys su šiomis procedūromis dirbantiems ūkinės veiklos vykdytojams. Interbev taip pat sudaro kolektyvines specifikacijas sektorių naudai ir dalyvauja platinant ir įgyvendinant geros gyvulių auginimo praktikos chartiją ir geros darbo su mėsa praktikos kodeksą ir, galiausiai, dalyvauja aiškinant viso sektoriaus sandorius.
(29)
Mokslinių tyrimų ir eksperimentavimo veiksmai yra geriausiai pritaikyti sektoriaus poreikiams dėl to, kad pirmiausia domimasi maisto saugos, kokybės valdymo ir gyvūnų gerovės klausimais.
(30)
Interbev ištekliai iš FNE įmokų naudojami šiems veiksmams:
a)
kolektyviniams genetinio tobulinimo veiksmams;
b)
kompiuterizuotai ūkių informacijos sistemų valdymo sistemai;
c)
taikomųjų mokslinių tyrimų darbams;
d)
ekonominio pobūdžio tyrimams;
e)
įvairiems veiksmams.
3. NAGRINĖJAMOS PRIEMONĖS TRUKMĖ
(31)
Šis sprendimas taikomas laikotarpiui nuo 1996 m. iki 2004 m., kai baigė galioti paskutinis tarpšakinis susitarimas, kuriam taikoma ši procedūra.
4. NAUDOS GAVĖJAI
(32)
Nagrinėjamos paramos priemonės gavėjai yra galvijų ir avių augintojai.
(33)
Pagrindiniai galutiniai nagrinėjamos pagalbos priemonės gavėjai yra žemės ūkio produktų gamintojai, perdirbėjai ir platintojai; yra numatyta, kad tam tikrą jiems naudingą veiklą gali vykdyti privačios įmonės.
(34)
Šiuo sprendimu nepažeidžiama Komisijos pozicija dėl paslaugų teikėjų, kuriems yra patikėta vykdyti Interbev veiklą, atrankos procedūros atitikties viešųjų pirkimų vykdymo taisyklėms.
5. PRIEŽASTYS, DĖL KURIŲ PRADĖTA PROCEDŪRA (9)
(35)
Komisija dėl šių įmokų pobūdžio pažymėjo, kad jos padarytos privalomomis Prancūzijos Vyriausybei atlikus tarpšakinių susitarimų išplėtimo procedūrą. Susitarimai buvo išplėsti priėmus nutarimą, kuris paskelbtas Prancūzijos Respublikos oficialiajame leidinyje. Tai reiškia, kad tam, kad šios įmokos įgytų visą savo veiksmingumą, buvo reikalingi viešosios valdžios veiksmai. Dėl šios priežasties Komisija, pradėdama tyrimo procedūrą, manė, kad šiuo atveju tai buvo parafiskaliniai mokesčiai, t. y. viešieji ištekliai, ir kad ši pagalba buvo neteisėta, nes apie ją nebuvo pranešta.
(36)
Pagal Bendrijos 2007-2013 m. valstybės pagalbos žemės ūkio ir miškų sektoriuose gairių (toliau - žemės ūkio gairės) (10) 194 punktą visa neteisėta pagalba turi būti vertinama pagal taisykles ir gaires, galiojančias tuo metu, kai buvo suteikta pagalba. Žemės ūkio gairės taikomos nuo 2007 m. sausio 1 d. Ankstesnės Bendrijos gairės dėl valstybės pagalbos žemės ūkio sektoriui (2000-2006 m.) (11) galiojo nuo 2000 m. sausio 1 d. Nuo to laiko visa po šios dienos skirta pagalba turi būti įvertinama pagal 2000 m. gaires. Tačiau visa pagalba, skirta prieš šią dieną, turi būti įvertinta pagal nuostatas ir praktiką, taikytą iki 2000 m. sausio 1 d. Nagrinėjama pagalba buvo skirta nuo 1996 m.
(37)
Kadangi tai buvo valstybės pagalba, finansuojama iš parafiskalinio mokesčio, iš šios pagalbos finansuojamus veiksmus, taip pat pačios pagalbos finansavimą turėjo išnagrinėti Komisija.
5.1. PAGALBA
5.1.1. Skatinimo veiksmai
(38)
Komisija priminė, kad iki 2002 m. sausio 1 d. skirtos pagalbos atitiktis turėjo būti patikrinta atsižvelgiant į nacionalinės pagalbos teikimo tvarką, taikomą žemės ūkio produktų bei tam tikrų produktų, kurie nėra įtraukti į EEB sutarties II priedą (12), reklamai, ir kad po šios dienos skirtos pagalbos atitiktis turėjo būti patikrinta atsižvelgiant į produktų, įtrauktų į EB sutarties I priedą (13), ir tam tikrų produktų, kurie nėra įtraukti į I priedą, reklamai skirtos valstybės pagalbos Bendrijos gaires. Iš esmės abiems tekstams yra būdingi tie patys principai, pirmiausia numatant neigiamus ir teigiamus kriterijus, kurių turi būti laikomasi. Dėl pagalbos ribų nustatymo, šie veiksmai turi būti finansuojami pagal sektorių, o mažiausia finansavimo suma - 50 % išlaidų. Šiuo atveju priemonės buvo visiškai finansuojamos iš parafiskalinių mokesčių, o profesionalių veiklos vykdytojų finansinės pastangos ex definitio siekia šį lygį. Be to, Komisija, pradėdama tyrimo procedūrą, manė, kad galiojančių sąlygų buvo laikomasi.
5.1.2. Techninės pagalbos veiksmai
(39)
Komisija priminė, kad prieš 2000 m. sausio 1 d. skirtos pagalbos atitiktis turėjo būti patikrinta atsižvelgiant į Komisijos praktiką, paremtą pasiūlymu dėl naudingų priemonių dėl valstybių narių skirtos gyvulininkystės ir gyvulininkystės produktų sektoriui (14), ir kad po šios dienos skirtos pagalbos atitiktis turėjo būti patikrinta atsižvelgiant į žemės ūkio gaires. Nuo 2000 m. galiojanti Komisijos praktika ir žemės ūkio gairės iš esmės pasižymi tais pačiais principais. Tokiu būdu 100 % reikalavimus atitinkančių išlaidų finansavimas yra leidžiamas šio pobūdžio pagalbai. Be to, pagalba turi būti prieinama visiems galimai suinteresuotiems profesinės veiklos vykdytojams. Tad Komisija, pradėdama tyrimo procedūrą, manė, kad galiojančių sąlygų buvo laikomasi.
5.1.3. Mokslinių tyrimų ir eksperimentavimo veiksmai
(40)
Komisija priminė, kad šios pagalbos atitiktis turėjo būti patikrinta atsižvelgiant į Bendrijos bendruosius nuostatus dėl valstybės pagalbos moksliniams tyrimams ir technologijų plėtrai (15) ir Komisijos komunikatą dėl šių nuostatų dalinių pakeitimų (16). Tokiu būdu su vidaus rinka yra suderinamas pagalbos lygis, galintis siekti 100 %, su sąlyga, kad išpildomos tokios keturios sąlygos: pagalba sektoriui yra bendrai reikšminga; informacija apie tai yra paskelbta atitinkamuose leidiniuose; darbų rezultatai pateikiami lygiu pagrindu ir sąnaudų, ir laiko prasme; pagalba atitinka tarptautinius prekybinius kriterijus, kuriuos yra pasirašiusi ES. Tad Komisija, pradėdama tyrimo procedūrą, manė, kad galiojančių sąlygų buvo laikomasi.
5.1.4. Iš įmokų į FNE finansuoti veiksmai
(41)
Komisija iškėlė klausimą dėl tikslaus iš FNE įmokų finansuotų veiksmų pobūdžio, kuriomis siekta restruktūrizuoti darbo organizavimą ir padėti lengviau prisitaikyti prie būsimų gyvulių augintojų poreikių, taip pat prisidėti prie kolektyvinių priemonių genetinės pažangos ir taikomųjų mokslinių tyrimų srityse padarymu nuolatinėmis. Pasak Prancūzijos valdžios institucijų, šių įmokų pajamos buvo panaudotos genetiniam tobulinimui, genetinės informacijos sistemai, biotechnologijoms ir ekonominio pobūdžio tyrimams. Šios informacijos nepakako, kad Komisija galėtų konstatuoti šių veiksmų atitiktį galimai galiojančioms Bendrijos nuostatoms. Tad Komisija, pradėdama procedūrą, negalėjo padaryti išvados, kad iš FNE įmokų finansuoti veiksmai atitiko EB sutarties nuostatas (17).
5.2. PAGALBOS FINANSAVIMAS
5.2.1. Įmokos už mėsą
(42)
Nuo 1996 m. sausio 1 d. įmokos mokamos, be kita ko, už gyvus galvijus ir avis, išvežamas į kitas valstybes nares, taip pat už galvijienos ir avienos gaminius, išvežamus į kitas valstybes nares, todėl pastariesiems 2001 m. buvo įvesta šios įmokos dalinė kompensacija. Pagal Europos Sąjungos Teisingumo Teismo sprendimą (toliau - Teisingumo Teismas) (18), mokestis turi būti laikomas kaip pažeidžiantis diskriminavimo draudimą, įtvirtintą SESV 110 straipsnyje, jei nauda, skiriant lėšų iš mokesčių, ypač ryški tiems apmokestinamiems vidaus produktams, kurie perdirbami ar pateikiami į prekybą vidaus rinkoje, iš dalies kompensuojant už juos patirtas išlaidas ir taip sudarant nenaudingas sąlygas eksportuotiems vidaus produktams.
(43)
Komisija, pradėdama tyrimo procedūrą, manė, kad įplaukos iš mokesčio už gaminius ir gyvus gyvulius, išvežamus į kitas valstybes nares, skirto finansuoti skatinimo, techninės pagalbos ir mokslinių tyrimų ir eksperimentavimo veiksmus, kuriuos vykdo Interbev, gali būti pagalbos finansavimas, neatitinkantis vidaus rinkos pagal Sutartį, ypač jos 107 straipsnį, ir todėl taip finansuojama valstybės pagalba bus nesuderinama su šia sutartimi. Iš tikrųjų mokestis gali sudaryti nepalankias sąlygas šių gyvūnų produkcijai, atsižvelgiant į jų eksportą į kitas valstybes nares, nes įplaukų skyrimas savo pobūdžiu galėjo sudaryti palankias sąlygas vidaus produkcijai, pateikiamai į Prancūzijos rinką, eksportuojamos vidaus produkcijos sąskaita, ir nustatant mokesčio lygį buvo neatsižvelgiama į skirtingą pelną, gaunamą iš vidaus produktų, priklausomai nuo to, ar jie buvo pateikiami į Prancūzijos rinką ar už jos ribų.
5.2.2. Įmokos į FNE
(44)
Remiantis tyrimo procedūros pradėjimo metu turėta informacija, Komisija, pradėdama tyrimo procedūrą, neturėjo duomenų apie tai, kad ši įmoka buvo taikoma importuojamiems arba gabenamiems į kitas valstybes nares gyvuliams.
6. SAVANORIŠKŲ PRIVALOMŲ ĮMOKŲ ATITIKTIS BENDRAJAI RINKŲ ORGANIZAVIMO SISTEMAI
(45)
dėl savanoriškų privalomų įmokų atitikties bendro rinkų organizavimo sistemai (toliau - BRO) klausimo, atsižvelgdama į 2003 m. gegužės 22 d. sprendimą Freskot byloje (19), Komisija mano, kad šiuo atveju savanoriškos privalomosios įmokos tiesiogiai ar netiesiogiai neturėjo įtakos galutinėms nagrinėjamų produktų kainoms, nes nuskaičiavimai neturėjo įtakos produktų kainoms, nes jas nustato laisvoji rinka. Tokiu būdu mokesčių už mėsos gaminius ir auginamus gyvulius naštą atsveria privalumai, kuriuos teikia finansuojama veikla. Tai leidžia spręsti, kad nuskaičiavimų įtaka kainoms yra labai ribota arba jos visai nėra.
III PRANCŪZIJOS PATEIKTOS PASTABOS
(46)
2003 m. spalio 8 d. ir 10 d. raštuose Prancūzijos valdžios institucijos pateikė savo pastabas dėl Komisijos sprendimo pradėti SESV 108 straipsnio 2 dalyje numatytą procedūrą prieš čia nagrinėjamą priemonę.
(47)
2005 m. rugsėjo 13 d. ir lapkričio 29 d. raštais Prancūzijos valdžios institucijos pateikė daugiau pastabų, atsakydamos į Komisijos prašymus pateikti papildomos informacijos.
(48)
Po to, kai 2011 m. vasario 25 d. raštu Komisija paprašė pateikti papildomos informacijos, ir po 2011 m. kovo 29 d. vykusio posėdžio Prancūzijos valdžios institucijos 2011 m. gegužės 24 d. raštu pateikė daugiau pastabų.
(49)
Prancūzijos valdžios institucijos pažymi, kad Komisija mano, jog ištekliai iš tokių tarpšakinių įmokų, padarytų privalomomis, yra prilygintini parafiskaliniams mokesčiams, kurie gali iškreipti konkurenciją vidaus rinkoje. Prancūzijos valdžios institucijos taip pat atkreipia dėmesį, kad apie priemones reikėjo pranešti. Po to jos nurodė:
1. KOMISIJOS TYRIMO MASTAS PRANCŪZIJOS VALDŽIOS INSTITUCIJŲ POŽIŪRIU
(50)
Dėl įmokų, gautų taikant 1994 m. birželio 15 d. (į augintojų fondą) ir 1995 m. gruodžio 18 d. (į Interbev) tarpšakinius susitarimus, Prancūzijos valdžios institucijos manė, kad Komisija ėmėsi jų tyrimo 1995 m. sausio 16 d. (pagalba NN 34/95) ir 1996 m. kovo 18 d. raštais ir jį užbaigė 1996 m. liepos 15 d. raštu (SG (96) D/6396), padarydama išvadą, kad „nagrinėjamos priemonės patenka išimtinai į Reglamento EEB Nr. 2328/91 taikymo sritį ir joms turi būti atliktas tyrimas pagal šio reglamento nuostatas. Iš tikrųjų šio reglamento 35 straipsnio 2 dalimi nustatoma, kad sutarties 92 ir 93 straipsniai netaikomi“.
(51)
Prancūzijos valdžios institucijos, atsakydamos Komisijai, kuri tvirtino, kad tuo metu ji neišsakė savo pozicijos dėl kitų Interbev vykdytų veiksmų (nes byla NN 34/95 buvo susijusi tik su investicijomis, skirtomis restruktūruoti karvių žindenių auginimo sistemą), teigė, kad atsakydamos į 1996 m. kovo 18 d. Komisijos raštą, jos rašė taip: „Nacionalinis gyvulių augintojų fondas yra iš tikrųjų skirtas […] pagerinti selekciją gyvulių auginimo srityje ir remti mokslinius tyrimus, ypač genetikos srityje. […]“ (2005 m. rugsėjo 13 d.).
(52)
Tad Prancūzijos valdžios institucijos mano, kad Komisija buvo visiškai informuota apie komunikacijos, skatinimo, mokslinių tyrimų ir eksperimentavimo veiklą, kurią finansavo Interbev, ir galėjusi pagal šią bylą kreiptis į Prancūzijos valdžios institucijas su prašymais pateikti papildomos informacijos. Komisija į šį pranešimą neatsakė, todėl jos nusprendė, kad Komisiją pateikta informacija tenkino.
(53)
Pateikdamos tolesnį atsakymą Komisijai, kuriuo atsiliepė į prašymą pateikti papildomą informaciją (1996 m. gegužės 30 d.) į pirmiau nurodytą raštą, Prancūzijos valdžios institucijos, viena vertus, teigė, kad niekada negavo prašymo pateikti papildomos informacijos ir, kita vertus, tvirtino, kad Komisijos neveikimas tarp 1996 m. gegužės 30 d. ir 2001 m. spalio 2 d. reiškė netiesioginį veiksmų, su kuriais ji susipažino, atitikties pripažinimą.
(54)
Be to, Prancūzijos valdžios institucijos tvirtina, kad Komisija buvo informuota apie komunikacijos veiksmus, kuriuos vykdė Interbev bylos C 18/95 kontekste dėl veiksmų avių sektoriaus naudai.
(55)
Komisija nuo to laiko netęsė šių susitarimų tyrimo, todėl Prancūzijos valdžios institucijos teigia, kad teisėtai manė, jog Komisija jų taikymui neprieštaravo.
(56)
Šiuo atžvilgiu Prancūzijos valdžios institucijos manė, kad dabartinė procedūra buvo susijusi tik su 2001 m. liepos 12 d. tarpšakiniu susitarimu.
(57)
2011 m. gegužės 24 d. rašte ir vykstant 2011 m. kovo 29 d. posėdžiui Prancūzijos valdžios institucijos Komisijai galiausiai perdavė viso nagrinėjamo laikotarpio duomenis.
2. PRANCŪZIJOS VALDŽIOS INSTITUCIJŲ NURODYTA PRIEŽASTIS, PATEISINANTI NEPRANEŠIMĄ APIE PAGALBĄ
(58)
Dėl veiksmų, vykdytų pasitelkus išteklius iš įmokų, gautų taikant naujus 2001 m. birželio 12 d. tarpšakinius susitarimus, į Interbev ir FNE, Prancūzijos valdžios institucijoms neatrodė būtina apie juos pranešti, nes jos finansuojamos tik iš privačių lėšų, surinktų nagrinėjamame sektoriuje.
3. INTERBEV VYKDYTA VEIKLA
(59)
Dėl veiksmų, kuriuos vykdė Interbev, Prancūzijos valdžios institucijos atkreipia dėmesį, kad Komisija, išanalizavusi 2001 m. lapkričio 9 d. rašte pateiktą informaciją, juos vertina kaip atitinkančius 2000-2006 m. Bendrijos gaires dėl valstybės pagalbos žemės ūkio sektoriui ir Bendrijos gaires dėl valstybės pagalbos žemės ūkio produktų ir tam tikrų produktų, neįtrauktų į I priedą, reklamos. Jos patvirtina, kad per šiame sprendime nagrinėjamą laikotarpį Interbev finansavo šiuos reklamos, techninės pagalbos, mokslinių tyrimų ir eksperimentavimo veiksmus tomis pačiomis sąlygomis, kaip ir veiksmus, apie kuriuos buvo anksčiau išdėstyta 2001 m. lapkričio 9 d. rašte.
4. PER FNE VYKDYTI MOKSLINIŲ TYRIMŲ IR TECHNINĖS PAGALBOS VEIKSMAI
(60)
Dėl FNE Prancūzijos valdžios institucijos, rašte, kuriuo atsakoma į sprendimą dėl procedūros pradėjimo (2003 m. spalio 8 d. ir 10 d.), pateikė tokius paaiškinimus.
(61)
Veiksmai, vykdyti FNE lėšomis, yra techninės pagalbos ir taikomųjų mokslinių tyrimų veiksmai. Prancūzijos valdžios institucijos patvirtino, kad jie buvo sumanyti laikantis 2000-2006 m. Bendrijos gairių dėl valstybės pagalbos žemės ūkio sektoriui 14 ir 17 punktų.
(62)
Pirmiausia patikslinama, kad FNE surinktais ištekliais prisidėta prie tokių veiksmų:
a)
genetinio tobulinimo kolektyvinių veiksmų;
b)
kompiuterizuotos ūkių informacijos sistemos ir valdymo sistemos veiksmų;
c)
taikomųjų mokslinių tyrimų darbų;
d)
ekonominio pobūdžio tyrimų;
e)
įvairių veiksmų.
4.1. GENETIKOS SRITIS
(63)
Genetikos srityje FNE dalyvavimas yra griežtai skirtas prisidėjimui prie tam tikrų kolektyvinių veiksmų, vykdomų pagal Nacionalinę genetinio tobulinimo sistemą ir apibrėžtų Nacionalinės genetinio tobulinimo komisijos (CNAG), kurią sudaro valstybės, profesijos, mokslinių tyrimų ir dėstytojų atstovai.
(64)
FNE skirtas finansavimas iš esmės yra skirtas prisidėti prie Gyvulių auginimo instituto Genetikos fakulteto vykdomų veiksmų; šios institucijos pirminė paskirtis yra parama vietinio lygmens organizacijoms, suinteresuotoms atrajojančiųjų gyvūnų genetikos pažanga; kūrimas, palaikymas ir specifikacijų, apibrėžiančių vietos procedūras, raida; valorizacijos procedūrų kontrolė ir reproduktorių genetiniam vertinimui reikalingų duomenų įregistravimas į informacinius kolektyvinius kanalus; indeksavimo procedūrų vykdant partnerystę su INRA pritaikymas, įgyvendinant duomenų keitimosi procedūras tarptautiniu lygiu ir oficialių indeksų sklaida Prancūzijoje.
4.2. GYVULIŲ AUGINIMO SRITIES INFORMACINIŲ SISTEMŲ ATNAUJINIMAS IR PLĖTRA
(65)
Vykdydama savo gyvulių auginimo srities informacinių sistemų atnaujinimo ir plėtros veiklą, FNE prisideda prie genetinės informacijos sistemos (SIG) atnaujinimo. Šis atnaujinimas, pradėtas 1995 m., buvo skirtas modernizuoti kolektyvinę informacinę sistemą, veikiančią daugiau kaip 20 metų, ir ją suvienodinti, kad genetinių duomenų valdymas taptų veiksmingesnis, kartu leidžiant integruoti naujas funkcijas, reikalingas indeksavimui ir išlaidų sumažinimui.
(66)
Be to, FNE prisidėjo prie vieno gyvulininkystės profesinės informacijos sistemos ekonominių, techninių ir teisinių galimybių tyrimo, kurio tikslas buvo užtikrinti oficialių identifikavimo profesinių ir tarpšakinių duomenų bei kitų galimų užtikrinti duomenų valorizaciją.
4.3. VEIKSMAI TAIKOMŲJŲ MOKSLINIŲ TYRIMŲ SRITYJE
(67)
FNE, kurio paskirtis toliau prisidėti prie tyrimų, bendrai aktualių gyvulininkystės sektoriui; tai, pavyzdžiui, parama taikomųjų mokslinių tyrimų programai ir reprodukcijos biotechnologijų perkėlimui (embrionų perkėlimas, lyties parinkimas, apvaisinimas mėgintuvėlyje, klonavimas); buvo paremtos kelios taikomųjų mokslinių tyrimų programos. Šių darbų objektas - naujosios embriologijos technologijos, ypač reikšmingos dėl būsimos molekulinių žymenų panaudojimo galimybės ir selekcijos darbų pasitelkiant žymenis. Programa konkretų pavidalą įgijo reikšmingai pagerinus klasikinio embrionų perkėlimo rezultatyvumą, sukūrus ir optimizavus prancūziškąjį embrionų lyties pasirinkimo metodą, sukūrus ir optimizavus kiaušidžių punkcijos su echografu, apvaisinimo mėgintuvėlyje technikas.
(68)
FNE taip pat dalyvavimo bandomajame homologinės rekombinacijos mokslinių tyrimų projekte. Projektu, kuriam vadovavo INRA ir kurį vykdant pritaikytas transgenezės metodas, siekta kontroliuojant modifikuoti gyvulių genomą, įterpiant transgeną į norimą DNR vietą. Šiuo įterpimu siekiama atverti kelią vieno geno pakeitimui kitu, nenaudojant genetiškai modifikuotų organizmų.
(69)
Be to, FNE prisidėjo prie programos IDEA dalies, susijusios su galvijų ir avių elektronine identifikacija. Taip pat prisidėta prie nacionalinių projektų finansavimo, priklausančių Bendrijos programai IDEA, siekiant padidinti gyvulių identifikavimo patikimumą pasitelkiant naujas elektroninio pobūdžio priemones.
4.4. EKONOMINIO POBŪDŽIO TYRIMŲ DARBAI
(70)
FNE taip pat prisidėjo prie ekonominių pobūdžio tyrimų finansavimo, būtinų gyvulininkystės organizacijoms, ypač tam, kad būtų atsakyta į klausimus, kuriuos iškėlė viena po kitos ėjusios BŽŪP reformos, Europos plėtra, pastarųjų metų krizės ir tarptautinės padėties raida.
(71)
Visiems šiems tyrimams vadovavo „Gyvulių ekonominė grupė“ (GEG), kuri buvo bandomoji Gyvulininkystės instituto, užtikrinančio skirtingų darbų, užsakytų profesijos atstovų, nuoseklumą ir jų papildomumą kitur atliekamų tyrimų atžvilgiu, grupė.
(72)
Atlikti darbai konkretų pavidalą įgyja atliekant susiklosčiusios padėties stebėseną pieninkystės ir mėsininkystės sektoriuose Prancūzijoje ir Europoje, mėnesinėmis ekonominės padėties ataskaitomis, kuriose išsamiai analizuojami gyvulininkystės produkcijos ekonomika Prancūzijoje, Europoje ir pasaulyje, specifiniais darbais, tokiais kaip kainų, produkcijos sąnaudų stebėsena, derybomis Bendrijos viduje ir su PPO.
(73)
Sukurta GEG ekonomikos stebėsenos sistema padeda susieti konkrečias ūkių funkcionavimo žinias, žinomas iš gyvulininkystės tinklų, ir užtikrina makro ir mikroekonominių požiūrių sąveiką.
4.5. ĮVAIRŪS VEIKSMAI
(74)
Be to, FNE paskirtis yra ir kartas nuo karto paremti naujų federacinių projektų pradžią, kuriais siekiama palengvinti gyvulininkystės prisitaikymą prie socialinių ir ekonominių pokyčių, tokių kaip gerosios patirties gyvulininkystės srityje chartijos sukūrimas, kuri yra pats svarbiausias tokio pobūdžio Europoje kolektyvinis veiksmas, ir pradėjimas komunikacijos apie gyvulių auginimo profesiją projekto, po antrosios ESB krizės, siekiant atkurti gyvulių augintojų ir piliečių tarpusavio supratimą.
4.6. BENDRIJOS KONTEKSTAS
(75)
Prancūzijos valdžios institucijos pabrėžė, kad visi finansuoti veiksmai pasižymi bendruoju interesu visiems galvijų ar avių augintojams; tai niekada nebuvo veiksmai, kurie būtų teikę naudą vien paskiriems augintojams ar konkrečioms ūkinės veiklos vykdytojų grupėms.
(76)
Finansinis FNE dalyvavimas dažniausiai siekia mažiau nei 50 % šių darbų ir mokslinių tyrimų sąnaudų. Atskirų projektų atveju ši dalis gali viršyti 50 %, bet pagalbos dalis nė vienu atveju neviršija 100 %.
4.6.1. Techninė pagalba
(77)
Ekonominio pobūdžio tyrimai yra finansuojami, viena vertus, žiūrint, kad būtų laikomasi 100 000 EUR ribos vienam augintojui per trejus metus, kita vertus, kad visi augintojai turėtų galimybę susipažinti su savo rezultatais.
4.6.2. Taikomieji moksliniai tyrimai
(78)
Prancūzijos valdžios institucijos patvirtino, kad kiekvieno ekonominio pobūdžio tyrimų duomenys, net jei jie surinkti kiekvienos mokslinių tyrimų programos metu, kai jie yra galutiniai, yra plačiai viešinami. Sistemingai publikuojami ir platinami visų darbų, prie kurių prisidėjo fondas, rezultatai, kad gyvulių augintojai ir jų vietos organizacijos galėtų jais pasinaudoti ir prie jų be jokios diskriminacijos turėtų prieigą.
(79)
Naudojami du dideli platinimo kanalai - tai profesinės gyvulininkystės organizacijos ir gyvulininkystės institutas, per techninio ir ekonominio pobūdžio publikacijas, plačiai skleidžiamas tarp gyvulių augintojų ir techninių darbuotojų
(80)
Atsižvelgiant į šių darbų bendrojo intereso pobūdį, nėra numatyta jokio komercinio rezultatų panaudojimo. Tikrieji šių veiksmų naudos gavėjai yra visi galvijų ir avių augintojai, kuriems paskleidžiami teoriniai ir praktiniai darbų rezultatai.
(81)
Finansuotų tyrimų metu gamintojams ar perdirbėjams nėra mokamos jokios tiesioginės išmokos.
5. ĮMOKOS UŽ IMPORTUOTUS GYVULIUS IR MĖSĄ
5.1. DĖL ĮMOKŲ Į INTERBEV
(82)
Dėl mėsos, įvežtos į Prancūziją iš kitų valstybių narių ar trečiųjų šalių gyvulininkystės ūkių apmokestinimo Komisija, remdamasi įvairiais laikotarpiais Prancūzijos valdžios institucijų perduota informacija, galėjo konstatuoti, kad 1995-2001 m. tarpšakinių susitarimų išplėtimo tarpžinybinių nutarimų taikymo sričiai niekada nepriklausė įmokos už importuotą mėsą.
5.2. DĖL ĮMOKŲ Į FNE
(83)
Galiausiai, Komisija atskleidė faktą, kad į FNE gautos įmokos galėjo būti renkamos už gyvulius, užaugintus už nacionalinės teritorijos ribų, tačiau įvežtus paskersti į Prancūziją.
(84)
2003 m. spalio 6 d. rašte Prancūzijos valdžios institucijos pripažino šį prieštaravimą, atsižvelgdamos į Bendrijos teisės principus. Tad jos įsipareigojo pakeisti susitarimo tekstą, kad panaikintų visas įmokas už gyvulius, užaugintus už šalies teritorijos ribų, tačiau įvežtus į Prancūziją paskersti. Prancūzijos valdžios institucijos pasisiūlė atsiųsti naują tekstą Komisijai, kai tik naujasis susitarimas taps oficialus ir bus pasirašytas.
(85)
Jos pridūrė, kad praktiškai gyvų gyvulių įvežimas turėjo paribinį pobūdį ir nekėlė pavojaus konkurencijai. Pasak muitinės tarnybų, 2001 m. ir 2002 m. buvo importuota atitinkamai 24 933 ir 22 250„riebių stambių galvijų“. Prancūzijoje jų paskerdžiama apie 4 mln., tad įvežti gyvi gyvuliai sudaro vos 0,58 % visų paskerstų gyvulių. Be to, daugiau kaip 70 % šio importo yra ypač geros formos ir brangiai kainuojantys gyvuliai, skirti specifiniam vartojimo sluoksniui Prancūzijos šiaurinėje dalyje. Atsižvelgiant į vidutinę šių gyvūnų importo kainą (muitinės duomenimis - 1,50 EUR/kg gyvo svorio, arba atitinkamai 2,5 EUR/kg gryno svorio, įmoka į FNE už šiuos gyvulius turėjo sudaryti apie vieną tūkstantąją viso gyvulio vertės.
(86)
Pasak Prancūzijos valdžios institucijų, savanoriškos privalomosios įmokos, viena vertus, buvo minimalios; už importuotus gyvulius dažnai, o vėliau sistemingai nemokėta ir, kita vertus, nagrinėjamos savanoriškos privalomosios įmokos dydis, palyginti su gyvulių verte, buvo toks mažas, kad konkurencijos iškreipti jis negalėjo. Prancūzijos valdžios institucijos savo 2011 m. gegužės 24 d. rašte perdavė atspausdintus įmokų apskaičiavimo ir įmonių deklaracijų pavyzdžius, patvirtinančių, kad kai kuriais atvejais galėjo būti taikoma kompensavimo praktika, nors tai nebuvo privaloma.
(87)
2005 m. rugsėjo 13 d. ir 2011 m. gegužės 24 d. raštais Prancūzijos valdžios institucijos patvirtino, kad nuo 2003 m. įmokos į FNE buvo mokamos tik už Prancūzijoje užaugintus ir paskerstus gyvulius (20).
6. ĮMOKOS UŽ GYVŪNUS IR MĖSĄ, IŠVEŽTUS Į KITAS VALSTYBES NARES
6.1. DĖL ĮMOKŲ Į INTERBEV
(88)
Dėl įmokų už mėsą, išvežtą į kitas valstybes nares, Komisija užsiminė apie diskriminacijos pavojų, susijusį su įmokų sistema, pagal kurią neatsižvelgiama į kai kurių produktų, už kuriuos mokamos įmokos, išvežimą už nacionalinės teritorijos ribų, ir išreiškė nuogąstavimą, kad tokia priemonė sudaro geresnes sąlygas Prancūzijoje į rinką pateiktai vidaus produkcijai.
(89)
Kaip išdėstyta 16 ir tolesnėse konstatuojamose dalyse, už į kitas valstybes nares išvežtą mėsą reikėjo mokėti savanorišką privalomą įmoką, siekusią 0,0126 EUR/kg, o sudarius 2001 m. birželio 12 d. tarpšakinį susitarimą, savanorišką privalomą įmoką, siekusią 0,024 EUR/kg. Be to, su šiuo susitarimu buvo įvesta kompensavimo (0,010 EUR/kg) sistema.
(90)
Dėl savanoriškų privalomų įmokų už gyvūnus, išvežamus į kitas valstybes nares, 2011 m. gegužės 24 d. rašte Prancūzijos valdžios institucijos pateikė paaiškinimus, kad įrodytų, jog šios savanoriškos privalomos įmokos buvo proporcingos naudai, gautai iš veiksmų, kurie buvo finansuojami iš tokių įmokų.
(91)
Prancūzijos valdžios institucijos paaiškino, kad išvežami gyvi gyvuliai buvo galvijai atrajotojai. Kaip nurodyta 17 ir tolesnėse konstatuojamose dalyse, už šiuos gyvūnus taikyta savanoriška privaloma įmoka, kuri buvo apskaičiuota už vieną gyvulį, o ne už mėsos kilogramą.
(92)
Prancūzijos valdžios institucijos tada persiuntė skaičiavimus, leidžiančius įvertinti svorio už vieną gyvulį ir už kilogramą atitikimą. Iš tikrųjų, 1995 m. liepos 25 d. tarpšakiniame susitarime nurodoma, kad skerdimo metu savanoriška privaloma įmoka siekė 0,084 FRF už skerdienos kilogramą, o privaloma savanoriška įmoka išvežant gyvus gyvūnus siekė 7 FRF už vieną galviją (4 straipsnis). Antai vienas gyvas atrajotojas sveria apie 250-280 kg, o tai vidutiniškai yra 163 kg mėsos (65 % santykis). Todėl 7 FRF siekianti įmoka už vieną gyvulį buvo 0,042 FRF/kg, lygi pusei įmokos už mėsą.
(93)
2001 m. birželio 12 d. tarpšakiniu susitarimu ši nuostata pratęsta, išlaikant tą pačią atitiktį. Sumos (eurais) buvo tokios: savanoriška privaloma įmoka skerdimo metu - 0,024 EUR už skerdienos kg (2 straipsnis) ir savanoriška privaloma įmoka už gyvus išvežamus gyvulius - 1,7 EUR už vieną stambų galviją (4 straipsnis). 1,7 EUR už vieną stambų galviją atitiko 0,0104 EUR/kg siekusią įmoką, palyginamą su puse už mėsą mokamos įmokos sumos.
(94)
Prancūzijos valdžios institucijų vertinimu, visos įplaukos (38 136 670 EUR) iš savanoriškų privalomų įmokų už į kitas valstybes nares išvežtus produktus (gyvus gyvulius arba mėsą) sudarė 15 % visų įplaukų iš visų savanoriškų privalomų įmokų, kurias gavo Interbev 1995 m.-2004 m. (252 855 282 EUR). Pasitelkusios bendrą požiūrį į 1995 m.-2004 m., Prancūzijos valdžios institucijos apytiksliai vertina, kad nurodytos įplaukos nustatytos proporcingai pagal veiksmus, kurie buvo naudingi produktų, išvežtų į kitas valstybes nares, atžvilgiu.
(95)
Be to, Prancūzijos valdžios institucijos teigia, kad iš Prancūzijos išvežtų gyvulių ir mėsos atžvilgiu naudos gauta dėl veiksmų, vykdytų už nacionalinės teritorijos ribų (jiems išleista 21 490 848 EUR) ir dėl veiksmų, skirtų visų gyvulių ir produktų atžvilgiu, nepriklausomai nuo jų paskirties vietos. Prancūzijos valdžios institucijos mano, kad iš veiksmų, skirtų visų gyvulių ir produktų atžvilgiu ir jiems naudingų, sumos, siekiančios 91 231 075 EUR, galima vertinti, kad tik 28 280 000 EUR buvo skirti finansuoti veiksmus už nacionalinės teritorijos ribų.
(96)
Veiksmai, konkrečiai skirti eksportuotų gyvulių ir produktų atžvilgiu, pirmiausia buvo skatinimo veiksmai (pavyzdžiui, tarptautinės mugės, profesionalios informavimo akcijos ir viešieji ryšiai, žalioji savaitė Berlyne, išpjaustymo kursai užsienyje). Veiksmai, skirti visų gyvulių ir produktų atžvilgiu, nepriklausomai nuo jų rinkų, Prancūzijoje ir už Prancūzijos ribų buvo pirmiausia tokie reklamos veiksmai kaip kampanijos, skirtos „kokybiškai Europos jautienai“, skerdenoms, „mėsinių veislių gyvuliams“, ir keletas mokslinių tyrimų, skirtų maisto saugai, gyvūnų gerovei, kokybės valdymui, produkto charakteristikoms, galvijienos sertifikavimo procedūroms ar atsekamumui, kurių rezultatai buvo plačiai paskleisti Prancūzijoje ir už jos ribų.
(97)
Iš viso Prancūzijos valdžios institucijos mano, kad iš Prancūzijos išvežtiems produktams taip pat suteikta nauda dėl tarpšakinių veiksmų, kurių suma siekė 49 770 000 EUR. Šią sumą reikia palyginti su savanoriškomis privalomomis įmokomis, kurias už juos reikėjo įmokėti (38 136 670 EUR). Dalis per 1995-2004 m. laikotarpį už eksportuotą produkciją sumokėtų savanoriškų privalomų įmokų buvo subalansuota palyginti su nauda, kuri buvo gauta iš Interbev finansuotų veiksmų.
6.2. DĖL ĮMOKŲ Į FNE
(98)
2005 m. rugsėjo 13 d. rašte Prancūzijos valdžios institucijos patvirtino, kad už išvežtus produktus mokestis į FNE renkamas nebuvo.
IV PAGALBOS ĮVERTINIMAS
(99)
SESV 107 ir 108 straipsniai taikomi visiems jos I priede nurodytiems žemės ūkio produktas, kuriems taikomas bendras žemės ūkio rinkų organizavimas (visiems produktams, išskyrus arklienai, medui, kavai, žemės ūkio kilmės alkoholiui, alkoholiniam actui ir kamštienai) pagal skirtingus reglamentus, kurie taikomi atitinkamam bendram žemės ūkio rinkų organizavimui.
1. PAGALBA PAGAL SESV 107 STRAIPSNIO 1 DALĮ
(100)
Pagal SESV 107 straipsnio 1 dalį, išskyrus tuos atvejus, kai Sutartys nustato kitaip, valstybės narės arba iš jos valstybinių išteklių bet kokia forma suteikta pagalba, kuri, palaikydama tam tikras įmones arba tam tikrų prekių gamybą, iškraipo konkurenciją arba gali ją iškraipyti, yra nesuderinama su vidaus rinka, kai ji daro įtaką valstybių narių tarpusavio prekybai.
(101)
Aptariamų įvykių metu SESV 107-109 straipsniai buvo pritaikyti galvijienos sektoriui pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 1254/99 (21) dėl bendro šių produktų rinkos organizavimo 40 straipsnį. Prieš priimant šį reglamentą, jie buvo pritaikyti šiam pačiam sektoriui pagal 1968 m. birželio 27 d. Tarybos reglamento (EEB) Nr. 805/68 dėl bendro galvijienos sektoriais rinkos organizavimo (22) 24 straipsnį. Avienos ir ožkienos sektoriams jie pradėti taikyti pagal 2001 m. gruodžio 19 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 2529/2001 dėl bendro avienos ir ožkienos rinkos organizavimo (23) 23 straipsnį. Prieš priimant šį reglamentą, jie buvo pritaikyti šiam pačiam sektoriui pagal 1998 m. lapkričio 3 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 2467/98 dėl bendro avienos ir ožkienos rinkos organizavimo (24) 22 straipsnį, o prieš priimant šį, pagal 1989 m. rugsėjo 25 d. Tarybos reglamento (EEB) Nr. 3013/89 dėl bendro avienos ir ožkienos rinkos organizavimo 27 straipsnį (25).
(102)
Šiuo metu SESV 107-109 straipsniai abiem aptariamiems sektoriams, nurodytiems šio sprendimo 32 ir tolesnėse konstatuojamose dalyse, taikomi pagal 2007 m. spalio 22 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1234/2007, nustatančio bendrą žemės ūkio rinkų organizavimą ir konkrečias tam tikriems žemės ūkio produktams taikomas nuostatas (Bendras bendro žemės ūkio rinkų organizavimo reglamentas), 180 straipsnį (26) (27).
1.1. PASIRINKTINIO PALAIKYMO BUVIMAS
(103)
Teisingumo Teismas teigia, kad pagalba laikomos bet kokios formos priemonės, kurios gali tiesiogiai ar netiesiogiai palaikyti įmones arba kurios turi būti laikomos ekonomine nauda, kurios pagalbą gavusi įmonė nebūtų turėjusi normaliomis rinkos sąlygomis (28). Šiuo atveju suteikta pagalba buvo naudinga tam tikroms galvijų ar avių auginimo sektoriaus įmonėms dėl veiksmų, galėjusių duoti ekonominės naudos Interbev atstovaujamiems sektoriams.
(104)
Be to, vėlgi remiantis Teisingumo Teismo praktika, pagalba laikomos intervencinės priemonės, kuriomis įvairiais būdais sumažinamos išlaidos, paprastai įtraukiamos į įmonių biudžetą, ir nors nebūdamos subsidija siaurąja šios sąvokos prasme, yra tokio pat pobūdžio ir turi tokį pat poveikį (29).
(105)
Pranašumo buvimas turi būti nustatomas atsižvelgiant į galimus mėsos sektoriaus naudai vykdomų veiksmų gavėjus, taip pat į nagrinėjamas tarpšakines įmokas ir jų finansavimą. Šiuo atveju suteikta pagalba buvo naudinga tam tikroms galvijų ar avių auginimo sektoriaus įmonėms dėl veiksmų, galėjusių duoti ekonominės naudos sektoriui priklausiusiems gamintojams.
1.2. VALSTYBĖS ARBA IŠ VALSTYBĖS IŠTEKLIŲ SUTEIKTA PAGALBA
(106)
Pagal Teisingumo Teismo praktiką tam, kad pranašumą būtų galima laikyti valstybės pagalba, visų pirma reikia, kad ji tiesiogiai arba netiesiogiai būtų suteikta iš valstybės išteklių, antra, kad ji būtų įskaitoma valstybei (30).
(107)
Dėl šių konkrečių įmokų pobūdžio (savanoriškos privalomosios įmokos) Komisija mano, kad tai yra parafiskaliniai mokesčiai, t. y. valstybės ištekliai. Komisija savo vertinimą grindė toliau išvardytais motyvais.
(108)
Visų pirma, reikia pabrėžti, kad pagal nusistovėjusią Teisingumo Teismo praktiką, ypač pagal sprendimo Salvat (31) byloje 139 punktą, privačių ir valstybinių organizacijų statusas „nėra laikomas lemiama aplinkybe, kad būtų taikomos sutarties nuostatos dėl valstybės pagalbos“; be to, sprendime Ladbroke byloje (32) labai aiškiai patvirtinama, kad SESV 107 straipsnio 1 dalies nuostatos „apima visus piniginius išteklius, kuriuos viešasis sektorius gali realiai panaudoti įmonėms paremti, nepriklausomai nuo to, ar šie ištekliai nuolat priklauso nurodyto sektoriaus balansui. Todėl net jei valstybės iždas tų sumų (…) nuolat neturi, fakto, kad jas nuolat kontroliuoja valstybė, o tai reiškia - jomis disponuoja nacionalinės kompetentingos valdžios institucijos, pakanka, kad jas būtų galima įvardyti kaip valstybės pagalbą ir kad aptariama priemonė priklausytų sutarties 107 straipsnio 1 dalies taikymo sričiai“.
(109)
Atsižvelgdama į šią Teismų praktiką, Komisija visų pirma mano, kad tai, jog aptariamos savanoriškos privalomosios įmokos gaunamos iš privataus sektoriaus įmokų ir tai, kad jomis valstybė nuolat nedisponuoja, nepakanka prieiti prie išvados, kad jos nepatenka į SESV 107 straipsnio 1 dalies taikymo sritį. Todėl Komisija taip pat turi išnagrinėti pajamų iš savanoriškų privalomų įmokų valstybės kontrolės lygį ir valstybės gebėjimą nukreipti išteklių panaudojimą finansuoti pagalbos priemones.
(110)
Nagrinėjamu atveju Komisija pažymi, kad Vyriausybės sutikimas, per Interbev suteiktą pripažinimą, yra išankstinė sąlyga, reikalinga įvesti savanoriškas privalomas įmokas. Todėl net jei Interbev yra privatinės teisės subjektas, jos gebėjimas įvesti savo veiklos sektoriuje savanoriškas privalomas įmokas priklauso nuo to, ar jos veikimą ir tikslus patvirtins valstybė (žr. šio sprendimo 14 konstatuojamąją dalį).
(111)
Pagal Kaimo kodeksą taip pat numatoma, kad visiems konkrečios profesijos atstovams įmokos privalomomis tampa tada, kai jos yra išplečiamos tarpžinybiniu nutarimu (žr. šio sprendimo 10 konstatuojamąją dalį). Iš to seka, kad tokio pobūdžio įmokoms, kad jos būtų visiškai veiksmingos, reikalingas valdžios institucijos priimtas aktas (33).
(112)
Remdamasi šiais faktais, Komisija konstatuoja, kad gali būti laikoma, jog nagrinėjamos savanoriškos privalomos įmokos yra kontroliuojamos valstybės ir yra valstybės išteklių dalis.
(113)
Antra, pajamų iš savanoriškų privalomų įmokų panaudojimas priklauso nuo tarpšakinės organizacijos tikslų ir veiklos pobūdžio, apibrėžtų žemės ūkio kodekse (žr. 7-10 konstatuojamąsias dalis). Tokiu būdu valstybė gali pakreipti įmokų iš savanoriškų privalomų įmokų panaudojimą, skirtų finansuoti Interbev pagalbos priemones. Todėl Interbev suteikta ekonominė nauda gali būti laikoma kaip įskaityta valstybei.
(114)
Be to, reikia priminti, kad Teisingumo Teismas byloje C-345/02 Pearle (34) nustatė tam tikrus požymius, kurie leidžia nustatyti, ar parafiskaliniai mokesčiai turi būti laikomi kaip valstybei įskaityti valstybės ištekliai, kai juos iš esmės nuskaičiuoja savo narių naudai tarpšakinė organizacija.
(115)
Pagal šioje byloje Teisingumo Teismo pasiūlytus testus tam tikriems ekonominiams sektoriams atstovaujančių tarpinių organizacijų surinktos privalomos įmokos nėra laikomos valstybės lėšomis, jei tenkinamos visos šios sąlygos:
a)
nagrinėjamą priemonę yra nustačius profesinė grupė, atstovaujanti sektoriaus įmonėms ir darbuotojams, ir nėra valstybės politikos įgyvendinimo priemonė;
b)
nagrinėjamos priemonės tikslai yra visiškai finansuojami iš sektoriui priklausančių įmonių įmokų;
c)
finansavimo tvarką bei įmokų procentinės dalies ir kiekio santykį profesinės grupės viduje nustato darbdavių ir darbuotojų atstovai be jokio valstybės įsikišimo;
d)
įmokos privalomai naudojamos priemonės finansavimui, be valstybės įsikišimo galimybės.
(116)
Iš to matyti, kad aptariama priemonė neatitinka visų Pearle byloje nustatytų sąlygų. Pirmiausia, Interbev buvimas, misijos ir veikimas yra reglamentuojamas nacionaliniais teisės aktais (žr. 10 ir 14 konstatuojamąsias dalis) ir jos finansavimui iš savanoriškų privalomų įmokų reikalingas valstybės įsikišimas (žr. 10 konstatuojamąją dalį). be to, pagal Kaimo kodekso 632-2-1 straipsnyje nurodoma, kad tarpšakinės organizacijos prisideda prie nacionalinės ir Europos Sąjungos ekonomikos politikos įgyvendinimo, joms gali būti prioritetiškai suteikta valstybės pagalba. Tad Interbev galima vertinti kaip priemonę, skirtą įgyvendinti valstybės remiamą politiką, įgyvendinant tarpšakinių organizacijų bendro intereso veiklą (žr. 40, 61 ir tolesnes konstatuojamąsias dalis). Be to, kaip įtvirtinta Interbev statute, tarpšakinių organizacijų biudžetas gali būti papildomas tiesioginėmis valstybės dotacijomis. Galiausiai, atsižvelgiant į finansuotų mokslinių tyrimų veiklos bendrąjį interesą (žr. 10 konstatuojamąją dalį), neįmanoma užtikrintai nustatyti, kad šiuo konkrečiu pagalbos gavėjai vis tiek turi mokėti mokesčius.
(117)
Atsižvelgiant į pirmiau išdėstytus motyvus, Komisija daro išvadą, kad nagrinėjamos priemonės yra įskaitomos valstybei ir yra finansuojamos iš valstybės lėšų.
1.3. ĮTAKA PREKYBAI IR KONKURENCIJOS IŠKRAIPYMAS
(118)
Kad patektų į SESV 107 straipsnio 1 dalies taikymo lauką, pagalba, be kita ko, turi daryti įtaką konkurencijai ir valstybių tarpusavio prekybai. Pagal šį kriterijų numanoma, kad pagalbos gavėjai užsiima ekonomine veikla.
(119)
Siekiant nustatyti, ar ši pagalba patenka į SESV 107 straipsnio 1 dalies taikymo sritį, galiausiai reikia nustatyti, ar ši pagalba gali turėti įtakos valstybių narių tarpusavio prekybai ir iškreipti konkurenciją.
(120)
Teisingumo Teismas nustatė, kad kai vienos valstybės narės suteiktas pranašumas sustiprina tam tikrai kategorijai priklausančių įmonių poziciją kitų konkuruojančių įmonių atžvilgiu valstybių narių tarpusavio prekybos srityje, turi būti laikoma, kad pastarosioms šis pranašumas daro įtaką (35), o to pakanka, norint įrodyti konkurencijos iškreipimo faktą.
(121)
Tai, kad mėsos sektoriuje būta valstybių narių tarpusavio prekybos, pakankamai įrodo sektoriuje egzistuojantis bendras rinkų organizavimo faktas (36). Pavyzdžiui, Prancūzijoje prekyba mėsa Bendrijos viduje sudarė apie 15 % visos šių produktų prekybos visoje Sąjungoje (37).
(122)
Tad suteikta pagalba gali turėti įtakos valstybių narių tarpusavio prekybai tiek, kiek ja pranašumas teikiamas nacionalinei produkcijai kitų valstybių narių produkcijos atžvilgiu. Iš tikrųjų, įvykių, kurie yra susiję su šiuo sprendimu, metu, mėsos sektorius buvo be galo atviras konkurencijai tarp valstybių narių ir todėl labai jautrus bet kuriai vienos ar kitos valstybės narės produkcijai palankiai priemonei.
1.4. IŠVADOS DĖL „PAGALBOS“ POBŪDŽIO PAGAL SESV 107 STRAIPSNIO 1 DALĮ
(123)
Komisija, atsižvelgdama į tai, kas išdėstyta pirmiau, mano, kad šiuo atveju sukurtos priemonės, palankios naudos gavėjams, jiems suteikia pranašumą, kuriuo negali pasinaudoti kiti ūkinės veiklos vykdytojai, ir iškreipia ar kelia pavojų iškreipti konkurenciją, sudarydamos palankias sąlygas tam tikroms įmonėms ir produktams, nuo tos akimirkos, kai jos gali turėti įtakos valstybių narių tarpusavio prekybai.
(124)
Dėl šių priežasčių Komisija daro išvadą, kad nagrinėjamai priemonei taikomas SESV 107 straipsnio 1 dalis ir ji yra valstybės pagalba.
2. PAGALBOS ATITIKTIES TYRIMAS
2.1. SPRENDIMO MASTAS
(125)
Prancūzijos valdžios institucijos mano, kad šis sprendimas, kaip išdėstyta pirmiau (žr. 56 konstatuojamąją dalį), turi būti taikomas tik 2001 m. birželio 12 d. tarpšakiniam susitarimui.
(126)
Komisija dėl pagalbos NN 34/95 neturėjo informacijos dėl įmokų į FNE ar su šia byla susijusios finansavimo sistemos (38). Be to, jos pozicija buvo susijusi tik su pagalba investicijoms, skirta tam tikriems augintojams, pirmiausia tiems, kurie pirmą kartą perka gyvulius. Komisija taip pat neišreiškė savo pozicijos dėl savanoriškų privalomų įmokų sistemos arba pagalbos genetiniam tobulinimui, genetinės informacijos sistemai, biotechnologijoms ar ekonominio pobūdžio moksliniams tyrimams, ar dėl skatinimo, techninės pagalbos, mokslinių tyrimų ir eksperimentinės veiklos, kuri buvo finansuojama iš įmokų į Interbev, apie kurias nebuvo pranešta, kaip tai numatyta pagal SESV 108 straipsnio 3 dalį.
(127)
Apie šiuos veiksmus Prancūzija užsiminė savo 1996 m. balandžio 29 d. rašte dėl bylos NN 49/96, tačiau tik tiek, kiek tai buvo susiję su FNE veikla.
(128)
Atsakydama į šį raštą Komisija vis dėlto paprašė pateikti papildomos informacijos 1996 m. gegužės 30 d. raštu (VI/021559), norėdama suprasti finansinių priemonių, kuriomis sudaromos lengvesnės sąlygos gyvulininkystės organizacijoms, vykdančioms veikla gyvulių identifikacijos, selekcijos bei plėtros srityje, restruktūrizuotis, pobūdį ir mastą. Komisija taip pat paprašė užpildyti aprašomąją anketą. Tačiau Prancūzijos valdžios institucijos į šį Komisijos raštą nesureagavo ir niekada neišreiškė savo pozicijos dėl aptariamų priemonių atitikties vidaus rinkai. Komisija 2003 m. liepos 9 d. raštu pradėjo SESV 108 straipsnio 2 dalyje numatytą procedūrą dėl nagrinėjamos paramos (39).
(129)
Todėl 1994 m. birželio 15 d. ir 1995 m. gruodžio 18 d. tarpšakiniai susitarimai (atitinkamai dėl gyvulininkystės fondo ir dėl Interbev), taip pat pagal šiuos susitarimus finansuota pagalba visada turėjo būti nagrinėjami atsižvelgiant į valstybės pagalbai taikomas taisykles tuo mastu, kiek jų nepatvirtino Komisija.
(130)
Iš to seka, kad šis sprendimas taip pat taikomas ir 1994 m. birželio 15 d. susitarimui dėl FNE ir 1995 m. gruodžio 18 d. dėl Interbev. Komisija, analizuodama šiuos susitarimus, neišsakė savo nuomonės dėl aptartomis tarpšakinėmis įmokomis finansuotų veiksmų.
(131)
Kaip nurodyta 57 konstatuojamoje dalyje, Prancūzijos valdžios institucijos netiesiogiai sutiko su šiuo aiškinimu.
2.2. SESV 107 STRAIPSNIO 3 DALIES TAIKYMAS
(132)
Pagal SESV 107 straipsnį numatomos bendro valstybės pagalbos nesuderinamumo su SESV principo išimtys, nors kai kuri pagalba ir būtų taikoma neakivaizdžiai, ypač numatytoji šio straipsnio 2 dalyje. Apie ją Prancūzijos valdžios institucijos taip pat neužsiminė.
(133)
107 straipsnio 3 dalyje numatytos nukrypti leidžiančios nuostatos turi būti aiškinamos griežtai nagrinėjant visas regioninės ar sektorinės pagalbos programas arba visus atskirus bendros pagalbos taikymo tvarkos atvejus. Pirma, ši pagalba gali būti suteikta tik tais atvejais, kai Komisija turėtų galimybę nustatyti, kad pagalba reikalinga įgyvendinti vieną iš nagrinėjamų tikslų. Taikant šias išimtis pagalbai, pagal kurią nėra numatyta tokios kompensacijos, reikštų neužkirsti kelio žalai valstybių narių tarpusavio prekybai bei reikštų konkurencijos iškraipymą, nepateisinamą Bendrijos interesų atžvilgiu ir atitinkamai - netinkamą pranašumą tam tikrų valstybių narių ūkinės veiklos vykdytojams.
(134)
Komisija mano, kad aptariama pagalba nėra skirta padėti vystytis ekonomikai regione, kuriame gyvenimo lygis yra nenormaliai žemas arba kuriame yra labai didelis nedarbo lygis, kaip nurodyta 107 straipsnio 3 dalies a punkte. Ši pagalba taip pat nėra skirta skatinti bendro Europos svarbos projekto įgyvendinimą ar padėti po reikšmingų ekonominių valstybės narės sukrėtimų, kaip nurodyta 107 straipsnio 3 dalies b punkte. Ši pagalba taip pat nėra skirta kultūros sklaidai ar paveldo išsaugojimui, kaip nurodyta 107 straipsnio 3 dalies d punkte.
(135)
Vis dėlto pagal 107 straipsnio 3 dalies c punktą numatyta, kad su vidaus rinka suderinama gali būti laikoma pagalba, skirta padėti tam tikrų veiklos sričių ar tam tikrų ekonominių regionų plėtrai, jei jos neiškreipia prekybos sąlygų taip, kad jos pažeistų bendrąjį interesą. Tam, kad pagalbai būtų galima taikyti pirmiau nurodytame straipsnyje nurodytą nukrypti leidžiančią nuostatą, pagalba turi prisidėti prie aptariamo sektoriaus plėtros.
2.3. PRIEMONĖMS, APIE KURIAS NEPRANEŠTA, TAIKOMŲ GAIRIŲ NUSTATYMAS
(136)
Pagal Bendrijos valstybės pagalbos žemės ūkio ir miškų sektoriuose gairių 194 punktą ir Komisijos komunikatą dėl taisyklių, taikytinų įvertinant neteisėtą valstybės pagalbą, nustatymo (40), visa pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 659/1999 (41) 1 straipsnio f punktą neteisėta pagalba privalo būti įvertina atsižvelgiant į tuo metu, kai pagalba buvo suteikta, galiojusias taisykles ir gaires (42).
(137)
Žemės ūkio sektoriui taikomos specifinės gairės galioja nuo 2000 m. sausio 1 d. Nuo šios dienos visa suteikta pagalba turi būti įvertinta atsižvelgiant į atitinkamu laikotarpiu galiojusias gaires. Laikotarpiu nuo 2000 m. sausio 1 d. iki 2006 m. gruodžio 31 d. galiojo gairės dėl žemės ūkio sektoriaus valstybės pagalbos. Nuo 2007 m. spalio 1 d. galioja Bendrijos gairės dėl žemės ūkio ir miškininkystės sektoriaus valstybės pagalbos 2007-2013 m.
(138)
Tačiau visa prieš šią dieną skirta pagalba prireikus turi būti vertinama pagal iki 2000 m. sausio 1 d. galiojusias nuostatas ir praktiką.
2.4. SAVANORIŠKŲ PRIVALOMŲ ĮMOKŲ ATITIKTIS BRO SISTEMAI
(139)
Dėl savanoriškų privalomų įmokų atitikties BRO sistemai klausimo, atsižvelgiant į 2003 m. gegužės 22 d. sprendimą Freskot byloje (43), Komisija mano, kad šiuo atveju savanoriškos privalomosios įmokos tiesiogiai ar netiesiogiai neturėjo įtakos galutinėms nagrinėjamų produktų kainoms, nes nuskaičiavimai neturėjo įtakos produktų kainoms, kadangi jas nustato laisvoji rinka. Tokiu būdu naštą, uždėtą mėsos gaminiams ir auginamiems gyvuliams, atsveria privalumai, kuriuos teikia finansuojama veikla. Iš to seka, kad galima manyti, kad nuskaičiavimų įtaka kainoms yra labai ribota.
(140)
Atsižvelgiant į gautą informaciją, šios tvarkos finansavimas prieštaravimų nekelia.
2.5. VEIKSMŲ ANALIZĖ, ATSIŽVELGIANT Į GALIOJANČIAS NUOSTATAS
2.5.1. Iš įmokų už mėsą finansuoti veiksmai
2.5.1.1. Skatinimas
(141)
Dėl pagalbos skatinimui iki 2002 m. sausio 1 d. suteiktos pagalbos atitiktis turi būti patikrinta atsižvelgiant į nacionalinės pagalbos bendrąsias nuostatas dėl žemės ūkio produktų ir tam tikrų produktų, neįtrauktų į EEB sutarties II priedą, reklamos (44), o pagalbos, suteiktos po šios dienos, atitiktis turi būti vertinama atsižvelgiant į Bendrijos gaires, taikomas valstybės pagalbai, skirtai žemės ūkio produktų, įtrauktų į EB sutarties I priedą ir tam tikrų produktų, neįtrauktų į I priedą, reklamai (45).
(142)
1987 m. sistemai ir 2002 m. gairėms iš esmės būdingi vienodi principai. Juose numatyti neigiami ir teigiami kriterijai, privalomi visoms valstybės pagalbos sistemoms. Tad tai neturi būti reklamos veiksmai, kuriais būtų pažeidžiamos SESV 34 straipsnio ar antrinės Bendrijos teisės nuostatos, taip pat tai neturi būti veiksmai, skirti konkrečioms įmonėms. Iš Prancūzijos valdžios institucijų atsiųstos informacijos galima daryti išvadą, kad šių priemonių tikslai atitinka kai kuriuos teigiamus kriterijus, numatytus pagal pirmiau nurodytą sistemą ir gaires, nes kai kuriais atvejais jos prisideda prie perteklinės žemės ūkio produkcijos mažinimo, o kitais - prisideda kuriant aukštos kokybės ir sveiko maisto gaminius.
(143)
Be to, Prancūzijos valdžios institucijos paaiškino, kad reklamos akcijų metu paskleistos informacijos paskirtis nėra vartotojus paveikti taip, kad jie nepirktų kitų valstybių narių produktų ar pateikti neigiamą informaciją apie tuos produktus, ji nėra naudinga kurios nors konkrečios įmonės prekės ženklui ar atskiram produktui.
(144)
Kalbant dėl paramos viršutinės ribos, reklamos akcijos gali būti finansuojamos iš valstybės išteklių iki 50 %, likusi dalis turi būti padengiama iš naudą gaunančių profesinių ir tarpšakinių organizacijų arba iš savanoriškų įmokų gautų lėšų, arba iš parafiskalinių mokesčių ar privalomų įmokų. Nagrinėjamu atveju priemonės yra visiškai finansuojamos iš parafiskalinių mokesčių, o profesinių organizacijų finansinis įnašas į reklamos kampanijas iš principo siekia jų kainos 50 % lygį.
(145)
Komisija mano, kad teikiant valstybės pagalbą, skirtą finansuoti šiuos skatinimo veiksmus, buvo laikomasi šiai sričiai taikomų nustatytų Bendrijos teisės aktų.
2.5.1.2. Techninė pagalba
(146)
Iki 2000 m. sausio 1 d. techninei pagalbai suteiktos pagalbos atitiktis turi būti nagrinėjama atsižvelgiant į Komisijos praktiką, kurią paskatino naudingų priemonių pasiūlymas dėl pagalbos, valstybių narių suteiktos gyvulininkystės ir gyvulininkystės produktų sektoriui (46), o po šios datos suteiktai pagalbai - atsižvelgiant į žemės ūkio gaires (47).
(147)
Iki 2000 m. taikyta Komisijos praktika ir 2000 m. priimtos žemės ūkio gairės iš esmės pasižymi vienodais principais. Tad 100 % reikalavimus atitinkančių išlaidų siekianti pagalba leidžiama techninės pagalbos informavimu ir apskaitos srityse, veiksmų, kuriais skleidžiamos techninės naujovės, taip pat žemės ūkio darbuotojų mokymų atveju.
(148)
2000 m. priėmus gaires, buvo pridėta papildoma sąlyga, kad pagalba turi būti prieinama visiems reikalavimus atitinkantiems asmenims, vykdantiems veiklą atitinkamoje zonoje objektyviai apibrėžtomis sąlygomis, ir kad visa skirtos pagalbos suma negali viršyti 100 000 EUR vienam pagalbos gavėjui per trejus metus arba MVĮ atveju - 50 % reikalavimus atitinkančių išlaidų, taikant pačią didžiausią sumą. Prancūzijos valdžios institucijos paaiškino, kad reikalavimas suteikti prieigą visiems galimai suinteresuotiems profesijos atstovams buvo visiškai patenkintas. Remdamasi Prancūzijos valdžios institucijų perduota informacija Komisija dėl labai didelio paramos gavėjų skaičiaus mano, kad kriterijus dėl pagalbos ribų patenkintas.
(149)
Komisija mano, kad teikiant valstybės pagalbą, skirtą finansuoti šiuos techninės pagalbos veiksmus, buvo laikomasi šiai sričiai taikomų nustatytų Bendrijos taisyklių.
2.5.1.3. Moksliniai tyrimai ir eksperimentinė veikla
(150)
Mokslinių tyrimų ir eksperimentinės veiklos atveju iki 2000 m. sausio 1 d. suteiktos pagalbos atitiktis turi būti tikrinama atsižvelgiant į Bendrijos bendruosius nuostatus dėl valstybės pagalbos tyrimams ir taikomajai veiklai, o pagalbos, suteiktos po šios datos - atsižvelgiant į žemės ūkio gaires, kurių 17 punkte pateikiama nuoroda į pirmiau nurodytus bendruosius nuostatus.
(151)
Bendrijos bendruosiuose nuostatuose nurodoma, kad su vidaus rinka yra suderinama iki 100 % galintis siekti pagalbos dydis net tais atvejais, kai mokslinius tyrimus ir technologijų plėtrą vykdytų įmonės, su sąlyga, kad visais atvejais būtų patenkintos keturios toliau nurodytos sąlygos:
a)
pagalba apskritai yra naudinga konkrečiam sektoriui, kituose sektoriuose ji nesukelia netinkamos konkurencijos iškreipimo;
b)
informacija turi būti paskelbta tinkamuose leidiniuose, platinamuose bent nacionaliniu mastu ir neapsiribojant vienos atskiros organizacijos nariais, kad būtų užtikrinta, kad visi galimai šia veikla suinteresuoti ūkinės veiklos vykdytojai galėtų būti nesunkiai informuojami, kad ji yra ar buvo siūloma ir kad paprašius visiems suinteresuotiems subjektams rezultatai yra ar bus paskelbti. Ši informacija bus paskelbta tokiu metu, kuris nebus vėlesnis už bet kokią informaciją, kuri gali būti suteikta kurios nors konkrečios organizacijos nariams;
c)
darbų rezultatai pateikiami vienodomis sąlygomis kainos ir laiko atžvilgiu visų suinteresuotųjų subjektų nagrinėjimui, tarp jų ir pagalbos gavėjui;
d)
pagalba atitinka per daugiašalių derybų dėl prekybos Urugvajaus raunde pasiekto susitarimo dėl žemės ūkio 2 priede „Vidaus pagalba: pagrindas atleisti nuo įsipareigojimų taikyti nuolaidas“ įtvirtintas sąlygas (48).
(152)
Prancūzijos valdžios institucijos šiuo klausimu paaiškino, kad Interbev mokslinių tyrimų ir techninė eksperimentinė veikla vykdoma visų sektoriaus dalyvių naudai. Be to, asociacija platina gautas žinias bei technines rekomendacijas vesdama mokymus ir platindama dokumentaciją, pranešimus, sąvadus, informacines skrajutes, taip pat pasitelkdama elektronines priemones. Visi galvijų ir avių sektoriuje dirbantys augintojai, skerdėjai, mėsininkai, perdirbėjai ar pardavėjai, taip pat ir kiti asmenys gali būti informuoti apie mokslinių tyrimų rezultatus ir gauti prieigą prie jų santraukų bet kuriuo metu, be diskriminacijos ir tiesiog paprašius. Galiausiai, Prancūzijos valdžios institucijos užtikrina, kad vykdant aptariamus veiksmus gamintojams ar perdirbėjams nemokamos tiesioginės išmokos, jie atitinka Europos Sąjungos pasirašytas tarptautinės prekybos sąlygas.
(153)
Komisija mano, kad teikiant valstybės pagalbą, skirtą finansuoti šiuos mokslinių tyrimų ir eksperimentinės veiklos veiksmams, buvo laikomasi šiai sričiai taikomų nustatytų Bendrijos taisyklių.
2.5.2. FNE įgyvendinti veiksmai
2.5.2.1. Techninė pagalba
(154)
Iki 2000 m. sausio 1 d. techninei pagalbai suteiktos pagalbos atitiktis turi būti tikrinama atsižvelgiant į Komisijos praktiką, kurią paskatino naudingų priemonių pasiūlymas dėl pagalbos, valstybių narių suteiktos gyvulininkystės ir gyvulininkystės produktų sektoriui (49), o po šios datos suteiktai pagalbai - atsižvelgiant į žemės ūkio gaires (50).
(155)
Iki 2000 m. taikyta Komisijos praktika ir 2000 m. priimtos žemės ūkio gairės iš esmės pasižymi vienodais principais. Tad 100 % reikalavimus atitinkančių išlaidų siekianti pagalba leidžiama techninės pagalbos informavimo ir apskaitos srityse, veiksmų, kuriais skleidžiamos techninės naujovės, taip pat žemės ūkio darbuotojų mokymų atveju.
(156)
2000 m. priėmus gaires, buvo pridėta papildoma sąlyga, kad pagalba turi būti prieinama visiems reikalavimus atitinkantiems asmenims, vykdantiems veiklą atitinkamoje zonoje objektyviai apibrėžtomis sąlygomis, ir kad visa skirtos pagalbos suma negali viršyti 100 000 EUR vienam pagalbos gavėjui per trejus metus arba MVĮ atveju - 50 % reikalavimus atitinkančių išlaidų, taikant pačią didžiausią sumą.
(157)
Prancūzijos valdžios institucijos pabrėžė, kad visi finansuoti veiksmai pasižymi bendruoju interesu visiems galvijų ar avių augintojams; tai niekada nebuvo veiksmai, kurie būtų teikę naudą vien paskiriems augintojams ar konkrečioms ūkinės veiklos vykdytojų grupėms.
(158)
Finansinis FNE dalyvavimas dažniausiai siekia mažiau nei 50 % šių darbų ir mokslinių tyrimų išlaidų. Atskirų projektų atveju ši dalis gali viršyti 50 %, bet pagalbos dalis nė vienu atveju neviršija 100 %.
(159)
Ekonominio pobūdžio tyrimai yra finansuojami, viena vertus, žiūrint, kad būtų laikomasi 100 000 EUR ribos vienam augintojui per trejus metus, kita vertus, kad visi augintojai turėtų galimybę susipažinti su savo rezultatais.
(160)
Komisija mano, kad teikiant valstybės pagalbą, skirtą finansuoti šiuos techninės pagalbos veiksmus, buvo laikomasi šiai sričiai taikomų nustatytų Bendrijos taisyklių.
2.5.2.2. Moksliniai tyrimai ir eksperimentinė veikla
(161)
Mokslinių tyrimų ir eksperimentinės veiklos atveju iki 2000 m. sausio 1 d. suteiktos pagalbos atitiktis turi būti tikrinama atsižvelgiant į Bendrijos bendruosius nuostatus dėl valstybės pagalbos tyrimams ir taikomajai veiklai, o pagalbos, suteiktos po šios datos - atsižvelgiant į žemės ūkio gaires, kurių 17 punkte pateikiama nuoroda į pirmiau nurodytus bendruosius nuostatus.
(162)
Bendrijos bendruosiuose nuostatuose nurodoma, kad su vidaus rinka yra suderinama iki 100 % galintis siekti pagalbos dydis net tais atvejais, kai mokslinius tyrimus ir technologijų plėtrą vykdytų įmonės, su sąlyga, kad visais atvejais būtų patenkintos keturios toliau nurodytos sąlygos:
a)
pagalba apskritai yra naudinga konkrečiam sektoriui, kituose sektoriuose ji nesukelia netinkamos konkurencijos iškreipimo;
b)
informacija turi būti paskelbta tinkamuose leidiniuose, platinamuose bent nacionaliniu mastu ir neapsiribojant vienos atskiros organizacijos nariais, kad būtų užtikrinta, kad visi galimai šia veikla suinteresuoti ūkinės veiklos vykdytojai galėtų būti nesunkiai informuojami, kad ji yra ar buvo siūloma ir kad paprašius visiems suinteresuotiems subjektams rezultatai yra ar bus paskelbti. Ši informacija bus paskelbta tokiu metu, kuris nebus vėlesnis už bet kokią informaciją, kuri gali būti suteikta kurios nors konkrečios organizacijos nariams;
c)
darbų rezultatai pateikiami vienodomis sąlygomis kainos ir laiko atžvilgiu visų suinteresuotųjų subjektų nagrinėjimui, tarp jų ir pagalbos gavėjui;
d)
pagalba atitinka per daugiašalių derybų dėl prekybos Urugvajaus raunde pasiekto susitarimo dėl žemės ūkio 2 priede „Vidaus pagalba: pagrindas atleisti nuo įsipareigojimų taikyti nuolaidas“ įtvirtintas sąlygas.
(163)
Šiuo konkrečiu atveju, kiekvieno ekonominio pobūdžio tyrimų duomenys, net jei jie surinkti kiekvienos mokslinių tyrimų programos metu, kai jie yra galutiniai, yra plačiai viešinami. Iš tikrųjų yra sistemingai publikuojami ir platinami visų darbų, prie kurių pagalba prisidėjo fondas, rezultatai, kad gyvulių augintojai ir jų vietos organizacijos galėtų jais pasinaudoti ir prie jų be jokios diskriminacijos turėtų prieigą.
(164)
Naudojami du dideli platinimo kanalai - profesinės gyvulininkystės organizacijos ir gyvulininkystės institutas, per techninio ir ekonominio pobūdžio publikacijas, plačiai skleidžiamas tarp gyvulių augintojų ir techninių darbuotojų.
(165)
Atsižvelgiant į šių darbų bendrojo intereso pobūdį, nėra numatyta jokio komercinio rezultatų panaudojimo. Tad klausimas dėl naudojimosi teisės perdavimo ar dėl sąlygų įgyti naudojimosi teisę nekyla. Tikrieji naudos gavėjai iš veiksmų yra visi galvijų ir avių augintojai, kuriems paskleidžiami teoriniai ir praktiniai darbų rezultatai.
(166)
Finansuotų tyrimų metu gamintojams ar perdirbėjams nėra mokamos jokios tiesioginės išmokos. Jos atitinka per daugiašalių derybų dėl prekybos Urugvajaus raunde Marakeše pasiekto susitarimo dėl žemės ūkio 2 priede „Vidaus pagalba: pagrindas atleisti nuo įsipareigojimų taikyti nuolaidas“ įtvirtintas bendrąsias ir specialiąsias sąlygas.
(167)
Komisija mano, kad teikiant valstybės pagalbą, skirtą finansuoti šiuos mokslinių tyrimų ir eksperimentinės veiklos veiksmus, buvo laikomasi šiai sričiai taikomų nustatytų Bendrijos taisyklių.
2.6. PAGALBOS FINANSAVIMAS
(168)
Kadangi valstybės pagalba buvo finansuota iš parafiskalinio mokesčio (savanoriškos privalomos įmokos), Komisija turi išnagrinėti ir finansuotas priemones, t. y. pagalbą ir jos finansavimo būdą. Teisingumo Teismo nuomone (51), kai pagalbos finansavimo būdas, ypač kai tai privalomos įmokos, yra neatskiriama pagalbos priemonės dalis, Komisija, atlikdama pagalbos tyrimą, į šį finansavimo būdą turi atsižvelgti.
(169)
Siekiant nustatyti, ar finansavimo priemonė yra neatsiejama pagalbos priemonės dalis, reikia įvertinti kelis aspektus: pajamos iš mokesčio turi būti rezervuotos pagalbos finansavimui ir būtinai turi būti skirta pagalbos finansavimui (52); mokestis turi būti susietas su pagalbos priemone laikantis atitinkamų nacionalinių taisyklių (53), o mokesčio dydis turi turėti tiesioginę įtaką valstybės pagalbos dydžiui (54).
(170)
Šių kriterijų pritaikymas nagrinėjamoms priemonėms Komisijai leido atkreipti dėmesį į tokius dalykus: pirma, nagrinėjamų priemonių teisiniu pagrindu, tarpšakiniais susitarimais, išplėstais nutarimu, nustatoma, kad nuskaičiavimai yra privalomi. Tai reiškia, kad kiekvienas nuskaičiavimas atliekamas išimtinai vieno ar kelių konkrečių fondų naudai, jis nėra susietas su bendruoju Interbev arba valstybės biudžetu. Tad nuskaičiavimas turi būti laikomas rezervuotu pagalbos finansavimui ir skirtas pagalbos finansavimui, remiantis galiojančiomis nacionalinėmis taisyklėmis. Antra, pagalbos priemonės finansuojamos išimtinai nuskaičiavimais iš sektoriaus. Interbev nesinaudoja kitais finansavimo šaltiniais, kad papildytų numatytų veiksmų finansavimą. Todėl galima daryti išvadą, kad mokesčio dydis turi tiesioginę įtaką valstybės pagalbos dydžiui.
(171)
Remdamasi šiais duomenimis, Komisija daro išvadą, kad pagalbos finansavimo būdas, šiuo atveju - savanoriškos privalomos įmokos, yra neatskiriama pagalbos priemonės dalis ir todėl į ją turi būti atsižvelgiama nagrinėjant pagalbos atitikties klausimą. Kadangi šis finansavimo būdas gali prieštarauti SESV 110 straipsniui, Komisija negali tvirtinti, kad pagalba yra suderinama, jei bus nustatyta diskriminacija tarp importuotų ir nacionalinių produktų (55) arba tarp eksportuotų ir nacionalinių produktų (56).
(172)
Šiuo konkrečiu atveju nuskaitymas taikytas vidaus produkcijai, taip pat mėsai ir eksportuojamiems (renkant savanoriškas privalomas įmokas už mėsą) bei importuojamiems (iš savanoriškų privalomų įmokų į FNE) gyvuliams.
(173)
Komisijos atliekamas tyrimas susijęs su tam tikrais su įmokomis už mėsą ir įmokomis į FNE susijusiais aspektais tuo atžvilgiu, kiek šios įmokos galėtų turėti įtakos Bendrijos valstybių narių tarpusavio prekybai.
2.6.1. Įmokos už mėsą (įmokos į Interbev)
2.6.1.1. Importuojama mėsa
(174)
Kaip išdėstyta 82 konstatuojamoje dalyje, pagal Prancūzijos teisę 1996-2004 m. laikotarpiu įmokos už mėsą nebuvo privalomos. Todėl jos nepatenka į šio sprendimo taikymo sritį, nes jos nėra valstybės pagalba. Iš tikrųjų trūksta vieno iš 10 konstatuojamoje dalyje nurodytų lemiamų elementų, t. y. jų privalomo pobūdžio. Remiantis šiuo faktu bei tuo, kas buvo išdėstyta pirmiau, iš mokesčio už importuotus produktus finansuojamos priemonės nesudaro valstybės pagalbos ir todėl šis sprendimas jam netaikomas.
2.6.1.2. Eksportuoti produktai
(175)
Kaip išdėstyta 16 ir tolesnėse konstatuojamose dalyse (57), nuo 1996 m. sausio 1 d. įmoka mokama nuo produktų, eksportuotų į kitas valstybes nares, nors 2001 m. įvesta dalinė šio mokesčio kompensacija. Teisingumo Teismo praktikos požiūriu ši įmoka eksportuotojų atžvilgiu gali sudaryti diskriminacines sąlygas, jei veiksmai, finansuojami iš įmokos, nėra jiems skirti ir nekompensuoja jų dėl įmokos patirtų išlaidų (58). Todėl dera įrodyti, kad šių įmokų pajamų paskyrimas nesudarė palankesnių sąlygų Prancūzijoje parduodamai produkcijai eksportuotos nacionalinės produkcijos atžvilgiu.
(176)
Veiksmai, kurie buvo konkrečiai orientuoti į eksportuotus gyvulius ir produktus, pirmiausia buvo skatinimo veiksmai (tarptautinės mugės, profesionalams skirtos informacijos ir viešųjų ryšių kampanijos, žalioji Berlyno savaitė, išpjaustymo mokymai užsienyje).
(177)
Veiksmai, susiję su gyvuliais ir produktais nepriklausomai nuo jų rinkos, Prancūzijoje ir už jos ribų, pirmiausia buvo tokie reklamos veiksmai kaip kampanijos, skirtos „kokybiškai Europos jautienai“, skerdenoms, „mėsinių veislių gyvuliams“, ir keletas mokslinių tyrimų, skirtų maisto saugai, gyvūnų gerovei, kokybės valdymui, produkto charakteristikoms, galvijienos sertifikavimo procedūroms ar atsekamumui, kurių rezultatai buvo plačiai paskleisti Prancūzijoje ir už jos ribų.
i) Mėsa ir gyvuliai, išvežti į kitas valstybes nares
(178)
Prancūzijos valdžios institucijų manymu, veiksmai, kurie buvo naudingi į kitas valstybes nares išvežtų gaminių ir produktų atžvilgiu, išimtinai ar kartu su nacionaliniais produktais, nesudarė visų veiksmų, kurie buvo finansuoti iš savanoriškų privalomų įmokų.
(179)
Dera kiekvieniems metams ir bendrai nustatyti, ar į kitas valstybes nares išvežtų produktų atžvilgiu būta naudos iš tarpšakinės organizacijos vykdytų veiksmų.
(180)
Toliau pateikiama lentelė su pajamų (eurais) iš savanoriškų privalomų įmoku pasiskirstymu pagal skirtingus Interbev veiksmus atkirai kiekvieniems metams, taip pat procentine dalimi veiksmų, skirtų išimtinai eksportuotai mėsai ir produktams arba kartu su nacionaliniais produktais ir gyvuliais.
Metai
Veiksmai visiems produktams
Veiksmai tik produktams Prancūzijoje
Veiksmai tik eksportuotiems produktams
Iš viso veiksmų per metus
Visų finansuotų veiksmų dalis procentais
(suapvalinta)
1996
5 517 088,95
13 308 769,70
2 101 111,35
20 926 970,00
36 %
1997
9 244 861,43
8 723 278,25
2 104 379,32
20 072 518,99
56 %
1998
8 995 703,14
11 214 605,23
927 146,63
21 137 455,00
46 %
1999
9 780 064,41
10 308 559,00
1 058 778,36
21 447 401,76
50 %
2000
8 245 970,18
10 126 453,50
991 754,32
19 264 178,00
47 %
2001
9 447 359,23
15 115 169,26
1 720 267,50
26 282 796,00
42 %
2002
10 553 240,96
24 553 282,92
4 326 569,12
39 433 093,00
37 %
2003
12 626 096,22
21 010 195,68
3 761 566,70
37 398 458,60
43 %
2004
11 288 281,00
20 527 149,24
4 045 129,24
35 860 559,48
42 %
(181)
Iš šios lentelės matyti, kad per visą nagrinėjamą laikotarpį eksportuotiems produktams buvo skirta vidutiniškai 44 % visų iš savanoriškų privalomų įmokų finansuotų veiksmų. Vis dėlto reikia patikslinti, kad Prancūzijos valdžios institucijos nurodė, jog per tą patį laikotarpį visos pajamos iš įmokų, gautų už eksportuotus produktus, sudarė 15 % (59). Be to, Prancūzijos valdžios institucijos nurodė, kad 15 % buvo vidurkis; jos pateikė skaičius už kiekvienus metus, iš kurių matyti, kad už eksportuotus produktus gautos įmokos niekada nesudarė daugiau kaip 18 %.
ii) Atitiktis SESV 110 straipsniui
(182)
Atsižvelgdama į Teisingumo Teismo sprendimo Nygard byloje (60) pasekmes, taip pat į tai, kad iš mokesčio finansuotos priemonės buvo valstybės pagalba pagal SESV 107 straipsnį ir tai, kad mokestis nepasižymi diskriminaciniu požiūriu, prieštaraujančiu SESV 110 straipsniui, nes jis taip pat buvo taikomas eksportuotiems produktams ir gyvuliams, kurie proporcingai gavo privalumų, Komisija mano, kad pajamos iš mokesčio už eksportuotus produktus, skirtos finansuoti Interbev veiksmus, yra pagalbos finansavimas, atitinkantis SESV nustatytas taisykles ir pirmiausia jos 107 straipsnio nuostatas; iš to seka, kad taip finansuota valstybės pagalba su nurodyta sutartimi yra suderinama.
2.6.2. Įmokos į FNE
2.6.2.1. Importuoti gyvuliai
(183)
Prancūzijos valdžios institucijos teigia, kad iki 2003 m. į FNE sumokėtos įmokos taip pat galėjo būti skiriamos gyvuliams, užaugintiems už Prancūzijos teritorijos ribų, tačiau įvežtiems paskersti į Prancūziją.
(184)
Į Komisijos iškeltas abejones Prancūzijos valdžios institucijos atsakė patvirtindamos, kad jos iš dalies pakeitė tarpšakinio susitarimo tekstą, kad į jį nebūtų įtrauktos bet kokios įmokos už į Prancūziją importuotus ar įvežtus gyvulius. Prancūzijos valdžios institucijos teigia, kad šios įmokos imamos tik už Prancūzijoje užaugintus ir ten pat paskerstus gyvulius.
(185)
Apie šio tarpšakinio susitarimo dalinius pakeitimus Komisija informuota nebuvo. Buvo perduota tik 2005 m. vasario 2 d. instrukcija (žr. 87 konstatuojamąją dalį), joje patikslinama, kad įmokos į FNE taikomos tik už mėsą, gautą žemyninėje valstybės teritorijoje paskerdus Prancūzijoje užaugintus gyvulius.
(186)
Tai reiškia, kad 1996 m. sausio 1 d.-2004 m. rugsėjo 30 d. laikotarpiu įmoka už mėsą taip pat buvo taikoma ir mėsai gyvulių, paskerstų Prancūzijoje, tačiau užaugintų už nacionalinės teritorijos ribų.
(187)
Prancūzijos valdžios institucijos nesugebėjo įrodyti, kad iš šių įmokų finansuoti veiksmai buvo naudingi augintojams, kurie vykdė veiklą už nacionalinės teritorijos ribų. Mat savanoriškos privalomos įmokos mokėtojai, kurie eksportavo savo produkciją, negaudavo jokios kompensacijos, įmoka jiems nebuvo sumažinama, nors jie ir negaudavo visos naudos iš atitinkamų veiksmų. Mokslinių tyrimų, technologijų plėtros ir techninės pagalbos veiksmai iš principo galėjo duoti naudos tik nacionalinių produktų (galvijų, užaugintų ir paskerstų Prancūzijoje mėsos) atžvilgiu.
(188)
Tai, kad tuo metu gyvų gyvūnų buvo importuojama labai nedaug (61) ir tai, kad vien praktiškai gyvų gyvulių importuotojai turėjo galimybę, jei norėjo, deklaruoti importuotų gyvulių svorį, kad jį išskaičiuotų iš įmokų krepšelio ir paprašyti kompensacijos, tiesioginio poveikio Komisijos principiniam vertinimui neturi. Be to, net ir mažiausia diskriminacija patenka į SESV 110 straipsnio taikymo sritį.
(189)
Atsižvelgdama į Teisingumo Teismo sprendimo Nygard byloje (62) pasekmes, taip pat į tai, kad iš mokesčio finansuotos priemonės buvo valstybės pagalba pagal SESV 107 straipsnį ir tai, kad mokestis pasižymi diskriminaciniu pobūdžiu, prieštaraujančiu SESV 110 straipsniui, nes ji taip pat buvo taikoma produktams iš kitų valstybių narių, kurie vis dėl to iki gali negavo jo teikiamų privalumų, Komisija mano, kad pajamos iš mokesčio už iš kitų valstybių narių importuotus gyvulius, skirtos finansuoti FNE veiksmus, yra pagalbos finansavimas, neatitinkantis vidaus rinkos pagal sutartį ir pirmiausia jos 107 straipsnio nuostatas; iš to seka, kad taip finansuota valstybės pagalba su nurodyta sutartimi yra nesuderinama.
2.6.2.2. Eksportuoti gyvuliai
(190)
Įmokos į FNE mokamos už Prancūzijoje užaugintus arba paskerstus gyvulius, todėl Komisija gali daryti išvadą, kad už išvežtus produktus dėl jų pobūdžio nemokama įmoka į FNE, todėl jie nepatenka į šio sprendimo taikymo sritį.
3. PAGALBOS NETEISĖTUMAS
(191)
Komisija, kaip jau buvo nurodyta sprendime dėl procedūros pradėjimo, pabrėžia, kad Prancūzija jos neinformavo, kaip nustatyta pagal SESV 108 straipsnio 3 dalį, apie nutarimus dėl išplėtimo, kuriais privalomomis paverčiamos savanoriškos įmokos, ir apie veiksmus, kurie buvo finansuojami iš jų, prieš pradėdama juos taikyti (žr. šio sprendimo 2 konstatuojamąją dalį).
(192)
1999 m. kovo 22 d. Reglamento (EB) Nr. 659/1999 1 straipsnio f punkte neteisėta pagalba tiksliai apibrėžiama kaip nauja pagalba, teikiama pažeidžiant SESV 108 straipsnio 3 dalies nuostatas. Prievolė pranešti apie valstybės pagalbą įtvirtinta to reglamento 2 straipsnyje.
(193)
Dėl to, kas yra susiję pirmiausia su čia nagrinėjamomis įmokomis, Komisija pažymi, jog tam, kad jos turėtų visą savo poveikį, reikalingas valdžios institucijos aktas. Todėl Komisija mano, kad šiuo atveju tai yra parafiskaliniai mokesčiai, t. y. - valstybės ištekliai.
(194)
Tiek, kiek savanoriškos privalomos įmokos yra valstybės ištekliai (kaip nurodyta 106 ir tolesnėse konstatuojamosiose dalyse), sudarančios neatskiriamą pagalbos sistemos dalį (171 ir tolesnės konstatuojamosios dalyje), ir tiek, kiek jos yra naudojamos finansuoti privalumus mėsos sektoriaus įmonėms, apie jas Komisijai pranešti privaloma pagal sutarties 108 straipsnio 3 dalį.
(195)
Kaip nurodyta 123 ir 124 konstatuojamosiose dalyse, kadangi Prancūzijoje pradėtos taikyti priemonės pasižymi valstybės pagalbos elementais, tai yra nauja pagalba, apie kurią Komisijai nepranešta, o todėl - pagal sutartį - neteisėta.
(196)
Remiantis Komisijos komunikatu dėl taisyklių, taikytinų įvertinant neteisėtą valstybės pagalbą (63), nustatymo, visa pagal Reglamento (EB) Nr. 659/1999 1 straipsnio f punktą neteisėta pagalba privalo būti įvertina atsižvelgiant į tuo metu, kai pagalba buvo suteikta, galiojusias taisykles ir gaires.
V IŠVADOS
(197)
Komisija, atsižvelgdama į tai, kas buvo išdėstyta pirmiau, mano, kad šios sistemos finansavimas savanoriškomis privalomomis įmokomis nekelia prieštaravimų, kai jos mokamos už vietos produktus bei už eksportuotus produktus bei gyvulius (šiuo atveju turimos omenyje 1996-2004 m. mokėtos „įmokos už mėsą“).
(198)
Iš to, kad įmokos taip pat renkamos ir už importuotus gyvulius (šiuo atveju tai 1996-2004 m. mokėtos įmokos į FNE už gyvulius), seka, kad pirmiau išdėstyti svarstymai, kad savanoriškų privalomų įmokų sistema yra nesuderinama su vidaus rinka, nes pažeidžia SESV 110 dalies nuostatas, nes Prancūzija nesugebėjo įrodyti, jog importuotų produktų atžvilgiu taip pat buvo skirta tokia pat pagalba kaip ir vietos produktams.
(199)
Be to, apie čia nagrinėjamą pagalbą Komisijai nebuvo pranešta, kaip nustatyta pagal SESV 108 straipsnio 3 dalį, todėl ji yra neteisėta pagalba pagal Reglamento (EB) Nr. 659/1999 1 straipsnio f punktą.
(200)
Komisija apgailestauja, kad Prancūzijos Respublika ėmė teikti šią pagalbą, pažeisdama SESV 108 straipsnio 3 dalies nuostatas.
(201)
Kadangi tai yra pagalba, pradėta teikti nesulaukus galutinio Komisijos sprendimo, reikia priminti, jog dėl imperatyvaus SESV 108 straipsnio 3 dalyje įtvirtintų procedūrinių taisyklių pobūdžio (ir tai yra taisyklės, kurių tiesioginį veikimą Teisingumo Teismas yra pripažinęs keliuose sprendimuose (64), nagrinėjamos pagalbos neteisėtumas negali būti ištaisytas atgaline tvarka (65).
(202)
Teisingumo Teismas priminė, kad jei pagalbos priemonė, kurios finansavimo būdas yra neatskiriama jos dalis, buvo pradėta įgyvendinti nežinant, kad privaloma apie ją pranešti, nacionaliniai teismai iš esmės privalo pavesti kompensuoti mokesčius ar įmokas, kurie buvo specialiai renkami šiai pagalbai finansuoti. Teismas taip pat primena, kad nacionaliniai teismai turi apginti besibylinėjančiųjų teises dėl galimo nacionalinių valdžios institucijų nežinojimo apie draudimą įgyvendinti pagalbą, nustatytą SESV 108 straipsnio 3 dalies paskutiniu sakiniu, ir turintį tiesioginių padarinių; toks nežinojimas, kuriuo gali remtis besibylinėjantieji ir kurį konstatuoja nacionaliniai teismai, pastaruosius turi priversti padaryti išvadas, vadovaujantis savo nacionaline teise, tiek dėl teisės aktų, pagal kuriuos įgyvendinama atitinkama pagalbos priemonė, galiojimo, tiek dėl suteiktos finansinės paramos išieškojimo (66).
(203)
Komisija mano, kad šiuo konkrečiu atveju dera priimti sprendimą su išlyga, pasinaudojant galimybe, kurią suteikia Reglamento (EB) Nr. 659/1999 7 straipsnio 4 dalis, pagal kurią Komisija gali pateikti savo sprendimą su sąlygomis, jai leidžiančiomis pripažinti atitiktį vidaus rinkai ir įsipareigojimams, leidžiančias kontroliuoti, kaip laikomasi jos sprendimo.
(204)
Kad būtų panaikintas SESV 110 straipsnio pažeidimas ir taip atgaline data pašalintas nevienodas įmonių vertinimas, Prancūzija turi per Komisijos nustatytą laikotarpį ir laikydamasi jos apibrėžtų sąlygų kompensuoti mokesčio dalį, tekusią iš kitų valstybių narių importuotiems produktams (1996-2004 m. įmokos už gyvulius į FNE), proporcingai nesuteiktos pagalbos dydžiui; panaikinus šį pažeidimą, nagrinėjama pagalba taptų suderinama su SESV 107 straipsniu.
(205)
Komisija nustato sąlygas, kurių privaloma laikytis mokant minėtą kompensaciją; Taigi Prancūzija turi kompensuoti apmokestintiems asmenims mokesčio dalį, nuo mokesčio įvedimo iki 2004 m. rugsėjo 30 d. tekusią importuotai mėsai, griežtai laikydamasi toliau išvardytų sąlygų:
a)
jei mokestį mokėję asmenys gali pateikti įrodymų, kad savanoriškomis privalomomis įmokomis buvo apmokestinti importuojami produktai, jie gali reikalauti, kad per tam tikrą laiką, kuris turi būti nustatytas remiantis nacionaline teise, bet jokiu būdu ne anksčiau kaip per šešis mėnesius nuo šio sprendimo paskelbimo, būtų sugrąžinta šio mokesčio pajamų dalis, skirta finansuoti paslaugas, naudingas tik vidaus produktams;
b)
Prancūzija nustatys nevienodų sąlygų taikymo importuojamų produktų atžvilgiu apimtį; Tam Prancūzija turi ataskaitiniu laikotarpiu patikrinti, kaip bendra suma, gauta minėtu mokesčiu apmokestinus vidaus produktus, atitinka naudą, suteiktą tik šiems produktams;
c)
pinigai turi būti grąžinti ne vėliau kaip per šešis mėnesius nuo reikalavimo pateikimo;
d)
į grąžinamas sumas turi įeiti ir palūkanos, skaičiuojamos nuo tų sumų gavimo dienos iki tikrosios grąžinimo dienos. Šios palūkanos skaičiuojamos remiantis pamatine palūkanų norma, Komisijos nustatyta taikant orientacinių ir diskonto normų nustatymo metodą;
e)
Prancūzijos valdžios institucijos pripažįsta visus pagrįstus asmenų, sumokėjusių mokestį už iš kitų valstybių narių įvežamus produktus, įrodymus;
f)
susigrąžinimo teisei negali būti taikomos kitos sąlygos, ypač ta, kad mokestis nebuvo perduotas;
g)
jei mokestis dar nesumokėtas, Prancūzijos valdžios institucijos atsisako mokėti dalį, proporcingą tai, kuri tenka iš kitų valstybių narių įvežamiems produktams, kuri, kaip įrodyta, yra skirta finansuoti dalį pagalbos, naudingos tik vidaus produktams; jos taip pat atsisako reikalauti galimų susijusių delspinigių;
h)
kai to reikalauja Komisija, Prancūzija įsipareigoja pateikti išsamią ataskaitą, įrodančią, kad grąžinimo priemonė tinkamai įgyvendinta;
i)
jei tiems patiems produktams, kurie Prancūzijoje apmokestinti šiuo mokesčiu, taikytas mokestis ir kitoje valstybėje narėje, mokestį sumokėjusiems asmenims Prancūzijos valdžios institucijos įsipareigoja grąžinti dalį, sumokėtą už įvežtus kitų valstybių narių produktus;
j)
Prancūzija įsipareigoja supažindinti su šiuo sprendimu visus galimus mokesčio mokėtojus,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
1. Valstybės pagalba skatinimui, reklamai, techninei pagalbai, moksliniams tyrimams ir technologijų plėtrai, kurią Prancūzija įgyvendino neteisėtai, pažeisdama SESV 108 straipsnio 3 dalį, pasinaudodama nustatytu parafiskaliniu mokesčiu (savanoriška privaloma įmoka už mėsą ir gyvus gyvulius, išvežtus į kitas valstybes nares 1996-2004 m. ir už gyvus gyvulius, įvežtus 1996-2004 m.) yra su vidaus rinka suderinama pagalba, kaip apibrėžta SESV 107 straipsnio 3 dalies c punkte, nuo to mokesčio įsigaliojimo dienos iki 2004 m. rugsėjo 30 d., su sąlyga, kad Prancūzija laikysis šio straipsnio 2 dalyje išdėstytų sąlygų.
2. Prancūzija turi kompensuoti apmokestintiems asmenims mokesčio dalį, nuo mokesčio įvedimo iki 2004 m. rugsėjo 30 d. tekusią importuotai mėsai, griežtai laikydamasi toliau išvardytų sąlygų:
a)
jei mokestį mokėję asmenys gali pateikti įrodymų, kad savanoriškomis privalomomis įmokomis buvo apmokestinti importuojami produktai, jie gali reikalauti, kad per tam tikrą laiką, kuris turi būti nustatytas remiantis nacionaline teise, bet jokiu būdu ne anksčiau kaip per šešis mėnesius nuo šio sprendimo paskelbimo, būtų sugrąžinta šio mokesčio pajamų dalis, skirta finansuoti paslaugas, naudingas tik vidaus produktams;
b)
Prancūzija nustatys nevienodų sąlygų taikymo importuojamų produktų atžvilgiu apimtį. Tam Prancūzija turi ataskaitiniu laikotarpiu patikrinti, kaip bendra suma, gauta minėtu mokesčiu apmokestinus vidaus produktus, atitinka naudą, suteiktą tik šiems produktams;
c)
pinigai turi būti grąžinti ne vėliau kaip per šešis mėnesius nuo reikalavimo pateikimo;
d)
į grąžinamas sumas turi įeiti ir palūkanos, skaičiuojamos nuo tų sumų gavimo dienos iki tikrosios grąžinimo dienos. Šios palūkanos skaičiuojamos remiantis pamatine palūkanų norma, Komisijos nustatyta taikant orientacinių ir diskonto normų nustatymo metodą;
e)
Prancūzijos valdžios institucijos pripažįsta visus pagrįstus asmenų, sumokėjusių mokestį už iš kitų valstybių narių įvežamus produktus, įrodymus;
f)
susigrąžinimo teisei negali būti taikomos kitos sąlygos, ypač ta, kad mokestis nebuvo perduotas;
g)
jei mokestis dar nesumokėtas, Prancūzijos valdžios institucijos atsisako mokėti dalį, proporcingą tai, kuri tenka iš kitų valstybių narių įvežamiems produktams, kuri, kaip įrodyta, yra skirta finansuoti dalį pagalbos, naudingos tik vidaus produktams; jos taip pat atsisako reikalauti galimų susijusių delspinigių;
h)
kai to reikalauja Komisija, Prancūzija įsipareigoja pateikti išsamią ataskaitą, įrodančią, kad grąžinimo priemonė tinkamai įgyvendinta;
i)
jei tiems patiems produktams, kurie Prancūzijoje apmokestinti šiuo mokesčiu, taikytas mokestis ir kitoje valstybėje narėje, mokestį sumokėjusiems asmenims Prancūzijos valdžios institucijos įsipareigoja grąžinti dalį, sumokėtą už įvežtus kitų valstybių narių produktus;
j)
Prancūzija įsipareigoja supažindinti su šiuo sprendimu visus galimus mokesčio mokėtojus.
2 straipsnis
Prancūzija per du mėnesius nuo šio sprendimo paskelbimo praneša Komisijai apie priemones, kurių ji ėmėsi, kad jį įgyvendintų.
3 straipsnis
Šis sprendimas skirtas Prancūzijos Respublikai.
Priimta Briuselyje 2011 m. liepos 13 d.