SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2011/89/EU
ze dne 16. listopadu 2011,
kterou se mění směrnice 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES a 2009/138/ES, pokud jde o doplňkový dozor nad finančními subjekty ve finančním konglomerátu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 53 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES ze dne 16. prosince 2002 o doplňkovém dozoru nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami a investičními podniky ve finančním konglomerátu (3) uděluje příslušným orgánům ve finančním sektoru doplňkové pravomoci a nástroje pro dozor nad skupinami složenými z mnoha regulovaných podniků, které jsou činné v různých odvětvích finančních trhů. Takové skupiny (dále jen „finanční konglomeráty“) jsou vystaveny rizikům (dále jen „skupinová rizika“), jež zahrnují rizika nákazy, kdy se rizika šíří z jednoho konce skupiny na druhý; koncentraci rizik, kdy se stejný typ rizika vyskytne současně v různých částech skupiny; složitost řízení mnoha různých právních subjektů; potenciální střet zájmů; a problém přidělování regulatorního kapitálu všem regulovaným podnikům, které jsou částí finančního konglomerátu, aby se tak zamezilo mnohonásobnému využití kapitálu. Doplňkový dozor by se měl na finanční konglomeráty vztahovat vedle dohledu na samostatném, konsolidovaném nebo skupinovém základě, aniž by docházelo ke zdvojování či k narušení skupiny, a bez ohledu na právní strukturu skupiny.
(2)
Je vhodné zajistit soulad mezi cíli směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES na jedné straně a směrnic Rady 73/239/EHS (4) a 92/49/EHS (5) a směrnic Evropského parlamentu a Rady 98/78/ES (6), 2002/83/ES (7), 2004/39/ES (8), 2005/68/ES (9), 2006/48/ES (10), 2006/49/ES (11), 2009/65/ES (12), 2009/138/ES (13) a 2011/61/EU (14) na straně druhé, a tím umožnit vhodný doplňkový dozor nad pojišťovacími a bankovními skupinami, a to i v případě, kdy tvoří součást smíšené finanční holdingové struktury.
(3)
Je nezbytné, aby byly finanční konglomeráty určovány v Unii podle rozsahu, v jakém jsou vystaveny skupinovým rizikům, na základě společných pokynů vydaných Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (15), Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (16) a Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (17) v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, (EU) č. 1094/2010 a (EU) č. 1095/2010, a to prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“). Je také velmi důležité, aby se požadavky týkající se upuštění od uplatnění doplňkového dozoru uplatňovaly na základě rizik a v souladu s uvedenými pokyny. To má zvláštní význam v případě větších, mezinárodně fungujících finančních konglomerátů.
(4)
Důsledné a přiměřené monitorování skupinových rizik ve velkých, složitých, mezinárodně fungujících finančních konglomerátech a dohled nad celoskupinovými kapitálovými politikami těchto skupin jsou možné pouze tehdy, když příslušné orgány shromáždí informace o dohledu a naplánují opatření dohledu nad rámec své vnitrostátní působnosti. Je proto nezbytné, aby příslušné orgány koordinovaly doplňkový dozor nad mezinárodně fungujícími finančními konglomeráty mezi příslušnými orgány, které jsou považovány za nejvhodnější pro výkon doplňkového dozoru nad finančním konglomerátem. Kolegia dotyčných orgánů příslušných pro finanční konglomeráty by měla jednat v souladu s doplňkovou povahou směrnice 2002/87/ES a jako taková by neměla zdvojovat ani nahrazovat činnost stávajících odvětvových kolegií, ale měla by spíše přidávat hodnotu k činnosti stávajících kolegií pro bankovní podskupinu a pojišťovací podskupinu v uvedených finančních konglomerátech. Kolegium pro finanční konglomerát by mělo být zřízeno pouze v případě, že není vytvořeno bankovní ani pojišťovací sektorové kolegium orgánů dohledu.
(5)
K zajištění náležitého regulačního dohledu je nezbytné, aby právní, řídící a organizační strukturu včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných společností a významných poboček bank, pojišťoven a finančních konglomerátů s přeshraniční činností sledovaly podle potřeby Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění, Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (společně dále jen „evropské orgány dohledu“) a Společný výbor a aby byly tyto informace zpřístupněny dotyčným příslušným orgánům.
(6)
Za účelem zajištění účinného doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu, zejména pokud se sídlo jedné z jeho dceřiných společností nachází v třetí zemi, by podniky, na které se tato směrnice vztahuje, měly zahrnovat všechny podniky, zejména úvěrové instituce se sídlem v třetí zemi, které by potřebovaly povolení, pokud by se jejich sídlo nacházelo v Unii.
(7)
Doplňkový dozor nad velkými, složitými, mezinárodně fungujícími finančními konglomeráty vyžaduje koordinaci v celé Unii, aby přispěl ke stabilitě vnitřního trhu s finančními službami. K tomu se příslušné orgány musí dohodnout na postupech dohledu ve vztahu k těmto finančním konglomerátům. Evropské orgány dohledu by měly vydat v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, (EU) č. 1094/2010 a (EU) č. 1095/2010, prostřednictvím Společného výboru, společné pokyny pro tyto společné postupy dohledu, a tím zajistit komplexní obezřetnostní rámec nástrojů a pravomocí dohledu dostupných podle směrnic o bankovnictví, pojišťovnictví, cenných papírech a finančních konglomerátech. Pokyny stanovené v směrnici 2002/87/ES by měly odrážet doplňkovou povahu dozoru podle ní a doplňovat dohled nad příslušnými sektory, jak jej stanoví směrnice 73/239/EHS, 92/49/EHS, 98/78/ES, 2002/83/ES, 2004/39/ES, 2006/48/ES, 2006/49/ES, 2009/138/ES a 2011/61/EU.
(8)
Je skutečně zapotřebí monitorovat a kontrolovat potenciální skupinová rizika, jimž jsou finanční konglomeráty vystaveny a která vznikají v důsledku účastí v jiných společnostech. Pro případy, kdy se konkrétní pravomoci dozoru stanovené v směrnici 2002/87/ES zdají být nedostačující, by společenství dohledu mělo vypracovat alternativní metody, jak řešit a adekvátně zohledňovat tato rizika, pokud možno činností evropských orgánů dohledu prostřednictvím Společného výboru. Pokud je účast jediným prvkem pro určení finančního konglomerátu, měly by mít orgány dohledu možnost posoudit, zda je taková skupina vystavena skupinovým rizikům, a případně upustit od potřeby doplňkového dozoru.
(9)
Pokud jde o některé skupinové struktury, v současné krizi byly orgány dohledu ponechány bez pravomocí, neboť režimy stanovené v příslušných směrnicích je nutily, aby si zvolily buď sektorově specifický dohled, nebo doplňkový dozor. I když by se měl v souvislosti s prací skupiny G-20 na finančních konglomerátech uskutečnit celkový přezkum směrnice 2002/87/ES, je třeba co nejdříve stanovit nezbytné pravomoci dozoru.
(10)
Je vhodné zajistit soulad mezi cíli směrnice 2002/87/ES a směrnice 98/78/ES. Směrnice 98/78/ES by proto měla být změněna tak, aby definovala a zahrnovala smíšené finanční holdingové společnosti. Aby byl zajištěn včasný a soudržný dohled, měla by být směrnice 98/78/ES změněna bez ohledu na brzký počátek uplatňování směrnice 2009/138/ES, která by měla být změněna za stejným účelem.
(11)
Zatímco zátěžové testy pro bankovní a pojišťovací podskupiny ve finančním konglomerátu by měly být prováděny pravidelně, je na koordinátorovi určeném v souladu se směrnicí 2002/87/ES, aby rozhodl o vhodnosti, parametrech a načasování zátěžového testu pro každý finanční konglomerát jako celek. U zátěžových testů v celé Unii, které provádějí evropské orgány dohledu v jednotlivých sektorech, by mělo být úkolem Společného výboru zajistit, aby tyto zátěžové testy probíhaly konzistentně ve všech jednotlivých sektorech. Z těchto důvodů by evropské orgány dohledu měly mít možnost prostřednictvím Společného výboru vytvářet doplňkové parametry pro celounijní zátěžové testy, a zachytit tak specifická skupinová rizika pro finanční konglomeráty, a mělo by jim být umožněno výsledky těchto testů zveřejnit, pokud to sektorové právní předpisy dovolují. Měly by být zohledněny zkušenosti z předchozích celounijních zátěžových testů. Zátěžové testy by například měly zohledňovat rizika týkající se likvidity a solventnosti finančních konglomerátů.
(12)
Komise by měla dále vypracovat ucelený a přesvědčivý systém dohledu nad finančními konglomeráty. Nadcházející celkový přezkum směrnice 2002/87/ES by měl zahrnovat neregulované subjekty, zejména zvláštní účelové jednotky, a měl by vytvořit možnost pro orgány dohledu na základě hodnocení rizik upustit od uplatnění doplňkového dozoru při určování finančního konglomerátu a současně omezit použití této možnosti upuštění. S ohledem na sektorové směrnice by měl přezkum posoudit i systémově relevantní finanční konglomeráty, jejichž velikost, vzájemná propojenost nebo složitost je činí zvlášť zranitelnými. Tyto finanční konglomeráty by měly být určovány analogicky podle vyvíjejících se standardů Rady pro finanční stabilitu a Basilejského výboru pro bankovní dohled. Komise by měla zvážit navržení regulačního opatření v této oblasti.
(13)
Je vhodné zajistit soulad mezi cíli směrnice 2002/87/ES a směrnice 2006/48/ES. Směrnice 2006/48/ES by proto měla být změněna tak, aby definovala a zahrnovala smíšené finanční holdingové společnosti.
(14)
Obnovená dostupnost pravomocí na úrovni smíšených finančních holdingových společností znamená, že některá ustanovení směrnic 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES, nebo 2009/138/ES se na této úrovni uplatní souběžně. Tato ustanovení mohou být vzájemně rovnocenná, zejména pokud jde o kvalitativní prvky přezkumných postupů dohledu. Například stejné požadavky na způsobilost a odbornost řízení holdingových společností jsou stanoveny ve směrnicích 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES, a 2009/138/ES. Aby se předešlo překrývání těchto ustanovení a zajistila účinnost dohledu na nejvyšší úrovni, měly by mít orgány dohledu možnost uplatnit určité ustanovení pouze jednou, a tím současně splnit rovnocenné ustanovení ve všech ostatních použitelných směrnicích. Kde ustanovení nemají stejná znění, měla by být považována za rovnocenná, pokud jsou podobná svou podstatou, zejména pokud jde o dohled založený na riziku. Při posuzování rovnocennosti by orgány dohledu měly v kolegiích ve vztahu ke každé použitelné směrnici zkontrolovat, zda byla pokryta její působnost a je dosahováno jejích cílů, aniž by došlo ke snížení standardů v oblasti dohledu. Posuzování rovnocennosti by se mělo moci vyvíjet s ohledem na změny rámců a postupů dohledu. Posuzování rovnocennosti by proto mělo představovat otevřený, neustále se vyvíjející proces. Tento proces by měl umožnit individuální řešení v jednotlivých případech, aby byly zohledněny veškeré podstatné znaky konkrétní skupiny. Pro zajištění konzistentnosti v rámci dohledu nad jednou konkrétní skupinou a pro vytvoření rovných podmínek pro všechny finanční konglomeráty v celé Unii je nezbytná vhodná spolupráce v oblasti dohledu. Za tímto účelem by měly evropské orgány dohledu prostřednictvím Společného výboru vytvořit pokyny pro sbližování postupů posuzování rovnocennosti a pracovat na vydání závazných technických norem.
(15)
Za účelem zdokonalení doplňkového dozoru nad finančními subjekty ve finančním konglomerátu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o technické úpravy, které je třeba učinit ve směrnici 2002/87/ES s ohledem na definice, přizpůsobení terminologie a metody výpočtu v ní stanovené. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(16)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zdokonalení doplňkového dozoru nad finančními subjekty ve finančním konglomerátu, není možné uspokojivě dosáhnout na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodu rozsahu nebo účinků této směrnice lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(17)
Směrnice 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES a 2009/138/ES by proto měly být změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 98/78/ES
Směrnice 98/78/ES se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
písmeno j) se nahrazuje tímto:
„j)
‚holdingovou pojišťovnou se smíšenou činností‘ mateřský podnik jiný než pojišťovna, pojišťovna z třetí země, zajišťovna, zajišťovna z třetí země, holdingová pojišťovna nebo smíšená finanční holdingová společnost, jehož alespoň jeden dceřiný podnik je pojišťovnou nebo zajišťovnou;“
b)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„m)
‚smíšenou finanční holdingovou společností‘ smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice 2002/87/ES.“
2)
V článku 2 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Každá pojišťovna nebo zajišťovna, jejímž mateřským podnikem je holdingová pojišťovna, smíšená finanční holdingová společnost, pojišťovna z třetí země nebo zajišťovna z třetí země, podléhá doplňkovému dozoru vykonávanému způsobem stanoveným v čl. 5 odst. 2 a v článcích 6, 8 a 10.“
3)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 2a
Úroveň použití na smíšené finanční holdingové společnosti
1. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2002/87/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán příslušný k doplňkovému dozoru po konzultaci s ostatními dotyčnými příslušnými orgány použít na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost pouze příslušné ustanovení směrnice 2002/87/ES.
2. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2006/48/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán příslušný k doplňkovému dozoru, po dohodě s orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě v sektoru bankovnictví a v sektoru investičních služeb, použít pouze ustanovení směrnice vztahující se na nejvýznamnější sektor určený v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
3. Orgán příslušný k doplňkovému dozoru informuje o rozhodnutích přijatých podle odstavců 1 a 2 Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (18) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (19). Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (20) vypracují prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) pokyny pro sbližování postupů dohledu a vypracují návrh regulačních technických norem, který předloží Komisi do tří let od přijetí uvedených pokynů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
4)
V článku 3 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Výkon doplňkového dozoru v souladu s článkem 2 v žádném případě neznamená, že příslušné orgány jsou povinny jednotlivě dohlížet na pojišťovnu z třetí země, zajišťovnu z třetí země, holdingovou pojišťovnu, smíšenou finanční holdingovou společnost nebo holdingovou pojišťovnu se smíšenou činností.“
5)
V článku 4 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Pokud pojišťovny nebo zajišťovny, kterým bylo vydáno povolení k výkonu činnosti ve dvou či více členských státech, mají za mateřský podnik stejnou holdingovou pojišťovnu, pojišťovnu z třetí země, zajišťovnu z třetí země, smíšenou finanční holdingovou společnost nebo holdingovou pojišťovnu se smíšenou činností, mohou příslušné orgány dotyčných členských států uzavřít dohodu o tom, který z nich bude vykonávat doplňkový dozor.“
6)
Článek 10 se nahrazuje tímto:
„Článek 10
Holdingové pojišťovny, smíšené finanční holdingové společnosti, pojišťovny z třetích zemí a zajišťovny z třetích zemí
1. Ve vztahu k čl. 2 odst. 2 členské státy vyžadují, aby se metoda doplňkového dozoru použila v souladu s přílohou II. Výpočet zahrnuje všechny přidružené podniky holdingové pojišťovny, smíšené finanční holdingové společnosti, pojišťovny z třetí země nebo zajišťovny z třetí země.
2. Jestliže příslušné orgány dojdou na základě výpočtu uvedeného v odstavci 1 k závěru, že solventnost dceřiné pojišťovny nebo zajišťovny holdingové pojišťovny, smíšené finanční holdingové společnosti, pojišťovny z třetí země nebo zajišťovny z třetí země je nebo může být ohrožena, přijmou vhodná opatření na úrovni dané pojišťovny nebo zajišťovny.“
7)
Přílohy I a II se mění v souladu s přílohou I této směrnice.
Článek 2
Změny směrnice 2002/87/ES
Směrnice 2002/87/ES se mění takto:
1)
Články 1 a 2 se nahrazují tímto:
„Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví pravidla pro doplňkový dozor nad regulovanými podniky, které obdržely povolení podle článku 6 směrnice 73/239/EHS, článku 4 směrnice 2002/83/ES (21), článku 5 směrnice 2004/39/ES (22), článku 3 směrnice 2005/68/ES (23), článku 6 směrnice 2006/48/ES (24), článku 5 směrnice 2009/65/ES (25), článku 14 směrnice 2009/138/ES (26) nebo článků 6 až 11 směrnice 2011/61/EU (27) a které jsou součástí finančního konglomerátu.
Tato směrnice rovněž mění související sektorové předpisy, které se vztahují na podniky regulované uvedenými směrnicemi.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
1)
‚úvěrovou institucí‘ úvěrová instituce ve smyslu čl. 4 bodu 1 směrnice 2006/48/ES;
2)
‚pojišťovnou‘ pojišťovna ve smyslu čl. 13 bodů 1, 2 a 3 směrnice 2009/138/ES;
3)
‚investičním podnikem‘ investiční podnik ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 směrnice 2004/39/ES, včetně podniků uvedených v čl. 3 odst. 1 písm. d) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/49/ES ze dne 14. června 2006 o kapitálové přiměřenosti investičních podniků a úvěrových institucí (28), nebo podnik se sídlem v třetí zemi, který by musel mít povolení podle směrnice 2004/39/ES, kdyby se jeho sídlo nacházelo v Unii;
4)
‚regulovaným podnikem‘ úvěrová instituce, pojišťovna, zajišťovna, investiční podnik, společnost spravující aktiva nebo správce alternativního investičního fondu;
5)
‚společností spravující aktiva‘ správcovská společnost ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice 2009/65/ES nebo podnik se sídlem v třetí zemi, který by musel mít povolení podle uvedené směrnice, kdyby se jeho sídlo nacházelo v Unii;
5a)
‚správcem alternativních investičních fondů‘ správce alternativních investičních fondů ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. b), l) a ab) směrnice 2011/61/EU nebo podnik se sídlem v třetí zemi, který by musel mít povolení podle uvedené směrnice, kdyby se jeho sídlo nacházelo v Unii;
6)
‚zajišťovnou‘ zajišťovna ve smyslu čl. 13 bodu 4, 5 nebo 6 směrnice 2009/138/ES nebo zvláštní účelová jednotka ve smyslu čl. 13 bodu 26 uvedené směrnice;
7)
‚sektorovými předpisy‘ právní předpisy Unie týkající se obezřetnostního dohledu nad regulovanými podniky, zejména směrnice 2004/39/ES, 2006/48/ES, 2006/49/ES a 2009/138/ES;
8)
‚finančním sektorem‘ sektor složený z jednoho nebo více těchto podniků:
a)
úvěrová instituce, finanční instituce nebo podnik pomocných bankovních služeb ve smyslu čl. 4 bodu 1, 5 nebo 21 směrnice 2006/48/ES (dále souhrnně ‚sektor bankovnictví‘);
b)
pojišťovna, zajišťovna nebo pojišťovací holdingová společnost ve smyslu čl. 13 bodu 1, 2, 4 nebo 5 nebo čl. 212 odst. 1 písm. f) směrnice 2009/138/ES (dále souhrnně ‚pojišťovací sektor‘);
c)
investiční podnik ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. b) směrnice 2006/49/ES (dále souhrnně ‚sektor investičních služeb‘);
9)
‚mateřským podnikem‘ mateřský podnik ve smyslu článku 1 sedmé směrnice Rady 83/349/EHS ze dne 13. června 1983 o konsolidovaných účetních závěrkách (29) nebo jakýkoli podnik, který podle názoru příslušných orgánů fakticky vykonává dominantní vliv nad jiným podnikem;
10)
‚dceřiným podnikem‘ dceřiný podnik ve smyslu článku 1 směrnice 83/349/EHS nebo jakýkoli podnik, nad nímž podle názoru příslušných orgánů fakticky vykonává dominantní vliv mateřský podnik, nebo jakýkoli dceřiný podnik takového dceřiného podniku;
11)
‚účastí‘ účast ve smyslu první věty článku 17 čtvrté směrnice Rady 78/660/EHS ze dne 25. července 1978 o ročních účetních závěrkách některých forem společností (30) nebo přímé či nepřímé držení nejméně 20 % hlasovacích práv nebo základního kapitálu podniku;
12)
„skupinou“ skupina podniků, která se skládá z mateřského podniku, jeho dceřiných podniků a podniků, ve kterých drží mateřský podnik nebo jeho dceřiné podniky účast, nebo podniků vzájemně propojených ve smyslu čl. 12 odst. 1 směrnice 83/349/EHS, včetně jakékoli její podskupiny;
12a)
„kontrolou“ vztah mezi mateřským podnikem a dceřiným podnikem podle článku 1 směrnice 83/349/EHS nebo podobný vztah mezi fyzickou či právnickou osobou a podnikem;
13)
„úzkým propojením“ stav, kdy jsou dvě nebo více fyzických či právnických osob spojeny kontrolou nebo účastí, nebo stav, v němž jsou dvě nebo více fyzických či právnických osob trvale vázány k téže osobě vztahem kontroly;
14)
„finančním konglomerátem“ skupina nebo podskupina, kde regulovaný podnik je v čele skupiny nebo podskupiny nebo kde nejméně jeden z dceřiných podniků ve skupině nebo podskupině je regulovaným podnikem a která splňuje tyto podmínky:
a)
pokud je regulovaný podnik v čele skupiny nebo podskupiny:
i)
tento podnik je buď mateřským podnikem podniku ve finančním sektoru, podnikem, který má účast v podniku ve finančním sektoru, nebo podnikem propojeným s podnikem ve finančním sektoru vztahem ve smyslu čl. 12 odst. 1 směrnice 83/349/EHS,
ii)
nejméně jeden podnik ve skupině nebo podskupině je činný v pojišťovacím sektoru a nejméně jeden v sektoru bankovnictví nebo v sektoru investičních služeb a
iii)
konsolidované nebo agregované činnosti podniků ve skupině nebo podskupině v pojišťovacím sektoru a konsolidované nebo agregované činnosti podniků v sektoru bankovnictví a sektoru investičních služeb jsou významné ve smyslu čl. 3 odst. 2 nebo 3 této směrnice, nebo
b)
pokud v čele skupiny nebo podskupiny nestojí žádný regulovaný podnik:
i)
probíhá činnost skupiny nebo podskupiny hlavně ve finančním sektoru ve smyslu čl. 3 odst. 1 této směrnice,
ii)
nejméně jeden podnik ve skupině nebo podskupině je činný v pojišťovacím sektoru a nejméně jeden v sektoru bankovnictví nebo v sektoru investičních služeb a
iii)
konsolidované nebo agregované činnosti podniků ve skupině nebo podskupině v pojišťovacím sektoru a konsolidované nebo agregované činnosti podniků v sektoru bankovnictví a sektoru investičních služeb jsou významné ve smyslu čl. 3 odst. 2 nebo 3 této směrnice;
15)
„smíšenou finanční holdingovou společností“ mateřský podnik jiný než regulovaný podnik, který společně se svými dceřinými podniky, z nichž nejméně jeden je regulovaným podnikem se sídlem v Unii, a jinými podniky tvoří finanční konglomerát;
16)
„příslušnými orgány“ vnitrostátní orgány členských států, které jsou právním předpisem oprávněny k dohledu nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami, zajišťovnami, investičními podniky, společnostmi spravujícími aktiva nebo správci alternativních investičních fondů, ať nad jednotlivými podniky nebo nad celou skupinou;
17)
„dotyčnými příslušnými orgány“:
a)
příslušné orgány členských států pověřené sektorovým dohledem v rámci celé skupiny nad kterýmkoli z regulovaných podniků ve finančním konglomerátu, především nad nejvyšším mateřským podnikem sektoru;
b)
koordinátor určený v souladu s článkem 10, pokud se liší od orgánů uvedených v písmenu a);
c)
případně jiné příslušné orgány dotčené podle názoru orgánů uvedených v písmenech a) a b);
18)
„transakcemi uvnitř skupiny“ všechny transakce, kterými regulované podniky v rámci finančního konglomerátu závisí přímo či nepřímo na jiných podnicích ve stejné skupině nebo na jakékoli fyzické či právnické osobě spojené s podniky v této skupině úzkým propojením, pokud jde o splnění závazku smluvního či mimosmluvního, ať už za úplatu či nikoli;
19)
„koncentrací rizik“ veškerá rizika potenciální ztráty, která jsou dostatečně velká k tomu, aby ohrozila solventnost regulovaných podniků ve finančním konglomerátu nebo jejich finanční situaci obecně; důvodem těchto rizik může být riziko výpadku protistrany neboli úvěrové riziko, investiční riziko, pojišťovací riziko, tržní riziko, jiná rizika nebo kombinace či vzájemné působení těchto rizik.
Než vstoupí v platnost regulační technické normy přijaté v souladu s čl. 21a odst. 1 písm. b), názor uvedený v bodě 17 písm. c) tohoto článku přihlíží zejména k tržnímu podílu regulovaných podniků ve finančním konglomerátu v jiných členských státech, zejména pokud přesáhne 5 %, a k významu ve finančním konglomerátu u jakéhokoli regulovaného podniku usazeného v jiném členském státě.
2)
Článek 3 se mění takto:
a)
odstavce 1, 2 a 3 se nahrazují tímto:
„1. Pro určení toho, zda činnosti skupiny probíhají hlavně ve finančním sektoru ve smyslu čl. 2 bodu 14 písm. b) podbodu i), by měl ukazatel poměru bilanční sumy regulovaných a neregulovaných podniků finančního sektoru ve skupině k bilanční sumě skupiny jako celku přesáhnout 40 %.
2. Pro účely určení toho, zda činnosti v různých finančních sektorech jsou významné ve smyslu čl. 2 bodu 14 písm. a) podbodu iii) a písm. b) podbodu iii), by měl pro každý finanční sektor průměr poměru bilanční sumy tohoto finančního sektoru k bilanční sumě podniků finančního sektoru ve skupině a poměr požadované míry solventnosti ve stejném finančním sektoru k celkové požadované solventnosti podniků finančního sektoru ve skupině přesáhnout 10 %.
Pro účely této směrnice je nejmenším finančním sektorem ve finančním konglomerátu sektor s nejnižším průměrem a nejvýznamnější finanční sektor ve finančním konglomerátu je sektor s nejvyšším průměrem. Pro účely výpočtu průměru a pro měření nejmenších a nejvýznamnějších finančních sektorů se sektor bankovnictví a sektor investičních služeb posuzují společně.
Společnosti spravující aktiva se přičítají k sektoru, do něhož patří v rámci skupiny. Pokud nepatří výhradně do jednoho sektoru v rámci skupiny, přičítají se k nejmenšímu finančnímu sektoru.
Správci alternativních investičních fondů se přičítají k sektoru, do něhož patří v rámci skupiny. Pokud nepatří výhradně do jednoho sektoru v rámci skupiny, přičítají se k nejmenšímu finančnímu sektoru.
3. Mezisektorové činnosti se rovněž považují za významné ve smyslu čl. 2 bodu 14 písm. a) podbodu iii) nebo písm. b) podbodu iii), pokud bilanční suma nejmenšího finančního sektoru ve skupině přesáhne 6 miliard EUR.
Pokud skupina nedosáhne prahové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku, mohou dotyčné příslušné orgány společně rozhodnout, že nebudou skupinu považovat za finanční konglomerát. Mohou rovněž rozhodnout, že nepoužijí články 7, 8 nebo 9, pokud se domnívají, že zahrnutí skupiny do působnosti této směrnice nebo použití těchto ustanovení není nezbytné nebo by bylo nevhodné či zavádějící vzhledem k cílům doplňkového dozoru.
Rozhodnutí přijatá v souladu s tímto odstavcem se oznamují ostatním příslušným orgánům a příslušné orgány je, kromě výjimečných případů, zveřejní.
3a. Pokud skupina dosáhne prahové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku, avšak nejmenší sektor nepřesáhne 6 miliard EUR, mohou dotyčné příslušné orgány společně rozhodnout, že nebudou skupinu považovat za finanční konglomerát. Mohou rovněž rozhodnout, že nepoužijí článek 7, 8 nebo 9, pokud se domnívají, že zahrnutí skupiny do působnosti této směrnice nebo použití těchto ustanovení není nezbytné nebo by bylo nevhodné či zavádějící vzhledem k cílům doplňkového dozoru.
Rozhodnutí přijatá v souladu s tímto odstavcem se oznamují ostatním příslušným orgánům a příslušné orgány je, kromě výjimečných případů, zveřejní.“;
b)
odstavec 4 se mění takto:
i)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
vyloučit podnik při výpočtu poměrů v případech uvedených v čl. 6 odst. 5 s výjimkou případu, kdy se přemístil z členského státu do třetí země a existují důkazy, že změnil sídlo s cílem vyhnout se regulaci.“;
ii)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„c)
vyloučit jednu nebo více účastí v menším sektoru, pokud jsou tyto účasti rozhodující pro určení finančního konglomerátu a společně mají zanedbatelný význam z hlediska cílů doplňkového dozoru.“;
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Pro účely odstavců 1 a 2 mohou dotyčné příslušné orgány ve výjimečných případech a společně nahradit kritérium odvozené od bilanční sumy jedním nebo více následujícími parametry nebo přidat jeden nebo více těchto parametrů, pokud se domnívají, že tyto parametry mají zvláštní význam pro účely doplňkového dozoru podle této směrnice: struktura příjmů, mimobilanční činnosti, celkový objem spravovaných aktiv.“;
d)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„8. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (31), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (32) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (33) (společně dále jen „evropské orgány dohledu“) vydají prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování odstavců 2, 3, 3a, 4 a 5 tohoto článku.
9. Příslušné orgány každoročně znovu posoudí možnost upuštění od uplatnění doplňkového dozoru a provedou přezkum kvantitativních ukazatelů stanovených v tomto článku a hodnocení na základě rizik uplatňovaných pro finanční skupiny.
3)
Článek 4 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Za tímto účelem:
-
příslušné orgány, které povolily regulované podniky ve skupině, úzce spolupracují,
-
pokud se příslušný orgán domnívá, že regulovaný podnik povolený tímto příslušným orgánem je členem skupiny, jež může být finančním konglomerátem a jež dosud nebyla určena podle této směrnice, sdělí tento názor ostatním dotčeným příslušným orgánům a Společnému výboru.“;
b)
v odstavci 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Koordinátor rovněž informuje příslušné orgány, které povolily regulované podniky ve skupině, příslušné orgány členského státu, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, a Společný výbor.“;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Společný výbor na své internetové stránce zveřejní a aktualizuje seznam finančních konglomerátů definovaných podle čl. 2 bodu 14. Tyto informace jsou dostupné pomocí hypertextového odkazu na internetových stránkách každého z evropských orgánů dohledu.
Název každého regulovaného podniku uvedeného v článku 1, jenž tvoří součást finančního konglomerátu, je uveden na seznamu, který Společný výbor zveřejní a aktualizuje na svých internetových stránkách.“
4)
Článek 5 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
každý regulovaný podnik, jehož mateřským podnikem je smíšená finanční holdingová společnost, která má sídlo v Unii;“
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Každý regulovaný podnik, který nepodléhá doplňkovému dozoru v souladu s odstavcem 2 a jehož mateřským podnikem je regulovaný podnik nebo smíšená finanční holdingová společnost se sídlem v třetí zemi, podléhá doplňkovému dozoru na úrovni finančního konglomerátu v rozsahu a způsobem stanoveným v článku 18.“;
c)
v odstavci 4 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Aby byl takový doplňkový dozor uplatněn, musí být alespoň jeden z podniků regulovaným podnikem podle článku 1 a musí být splněny podmínky stanovené v čl. 2 bodě 14 písm. a) podbodě ii) nebo písm. b) podbodě ii) a písm. a) podbodě iii) nebo písm. b) podbodě iii). Dotyčné příslušné orgány přijímají rozhodnutí s přihlédnutím k cílům doplňkového dozoru stanoveným touto směrnicí.“
5)
V článku 6 se odstavce 3 a 4 nahrazují tímto:
„3. Pro účely výpočtu požadavku kapitálové přiměřenosti uvedeného v odst. 2 prvním pododstavci se do působnosti doplňkového dozoru v souladu s přílohou I zahrnují tyto podniky:
a)
úvěrová instituce, finanční instituce nebo podnik pomocných bankovních služeb;
b)
pojišťovna, zajišťovna nebo pojišťovací holdingová společnost;
c)
investiční podnik;
d)
smíšená finanční holdingová společnost.
4. Při výpočtu doplňkového požadavku kapitálové přiměřenosti u finančního konglomerátu pomocí metody 1 (účetní konsolidace) uvedené v příloze I této směrnice se vlastní kapitál a požadavky solventnosti podniků ve skupině vypočítají na základě odpovídajících sektorových předpisů pro formu a rozsah konsolidace, stanovených zejména v článcích 133 a 134 směrnice 2006/48/ES a v článku 221 směrnice 2009/138/ES.
Při použití metody 2 (odpočet a agregace) uvedené v příloze I bere výpočet v úvahu poměrný podíl upsaného základního kapitálu, který přímo nebo nepřímo drží mateřský podnik nebo podnik, který drží účast v jiném podniku skupiny.“
6)
Článek 7 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Až do další koordinace právních předpisů Unie mohou členské státy stanovit kvantitativní limity jakékoli koncentrace rizik na úrovni finančního konglomerátu, povolit svým příslušným orgánům, aby takové limity stanovily, nebo přijmout jiná opatření dohledu, která by umožňovala dosáhnout cílů doplňkového dozoru v tomto ohledu.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování doplňkového dozoru nad koncentrací rizik podle odstavců 1 až 4 tohoto článku. Tyto pokyny zajistí, aby uplatňování nástrojů dohledu stanovených v tomto článku bylo v souladu s uplatňováním článků 106 až 118 směrnice 2006/48/ES a článku 244 směrnice 2009/138/ES, a zabránilo se tak zdvojování dohledu. Vydají konkrétní společné pokyny pro uplatňování odstavců 1 až 4 tohoto článku na účasti finančních konglomerátů v případech, kdy vnitrostátní právo obchodních společností brání uplatňování čl. 14 odst. 2 této směrnice.“
7)
Článek 8 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Až do další koordinace právních předpisů Unie mohou členské státy stanovit kvantitativní limity nebo kvalitativní požadavky pro transakce uvnitř skupiny u regulovaných podniků ve finančním konglomerátu, povolit svým příslušným orgánům, aby takové limity nebo požadavky stanovily, nebo přijmout jiná opatření dohledu, která by umožňovala dosáhnout cílů doplňkového dozoru v tomto ohledu.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování doplňkového dozoru nad transakcemi uvnitř skupiny podle odstavců 1 až 4 tohoto článku. Tyto pokyny zajistí, aby uplatňování nástrojů dohledu stanovených v tomto článku bylo v souladu s uplatňováním článku 245 směrnice 2009/138/ES, a zabránilo tak zdvojování dohledu. Vydají konkrétní společné pokyny pro uplatňování odstavců 1 až 4 tohoto článku na účasti finančních konglomerátů v případech, kdy vnitrostátní právo obchodních společností brání uplatňování čl. 14 odst. 2 této směrnice.“
8)
Článek 9 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Členské státy zajistí, aby všech podnicích zahrnutých do doplňkového dozoru podle článku 5 existovaly vhodné mechanismy vnitřní kontroly pro zpracování všech údajů a informací, které by mohly mít význam pro účely doplňkového dozoru.
Členské státy vyžadují, aby regulované podniky na úrovni finančního konglomerátu pravidelně poskytovaly příslušnému orgánu informace o své právní, řídící a organizační struktuře, včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných společností a významných poboček.
Členské státy vyžadují, aby regulované podniky každoročně zveřejňovaly na úrovni finančního konglomerátu, buď v plném rozsahu nebo prostřednictvím odkazů na rovnocenné informace, popis své právní, řídící a organizační struktury.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„6. Příslušné orgány sjednotí uplatňování doplňkového dozoru nad mechanismy vnitřní kontroly a postupy řízení rizik stanovenými v tomto článku s přezkumnými postupy dohledu stanovenými v článku 124 směrnice 2006/48/ES a článku 248 směrnice 2009/138/ES. Za tímto účelem evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování doplňkového dozoru nad mechanismy vnitřní kontroly a postupy řízení rizik stanovenými v tomto článku, a nad souladem s přezkumnými postupy dohledu stanovenými v článku 124 směrnice 2006/48/ES a článku 248 směrnice 2009/138/ES. Vydají konkrétní společné pokyny pro uplatňování tohoto článku na účasti finančních konglomerátů v případech, kdy vnitrostátní právo obchodních společností brání uplatňování čl. 14 odst. 2 této směrnice.“
9)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 9b
Zátěžové testy
1. Členské státy mohou požadovat, aby koordinátor zajistil vhodné a pravidelné zátěžové testy finančních konglomerátů. Vyžadují, aby dotyčné příslušné orgány s koordinátorem plně spolupracovaly.
2. Pro účely zátěžových testů prováděných v celé Unii mohou evropské orgány dohledu prostřednictvím Společného výboru a ve spolupráci s Evropskou radou pro systémová rizika, zřízenou nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (34), vypracovat v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010, nařízením (EU) č. 1094/2010 a nařízením (EU) č. 1095/2010 doplňkové parametry pro zátěžové testy, které zachytí specifická rizika spojená s finančními konglomeráty. Koordinátor sdělí výsledky zátěžových testů Společnému výboru.
10)
V čl. 10 odst. 2 se písmeno b) mění takto:
a)
v bodě ii) se první odstavec nahrazuje tímto:
„ii)
v případě, že nejméně dva regulované podniky se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou smíšenou finanční holdingovou společnost a jeden z těchto podniků byl povolen v členském státě, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, vykonává úlohu koordinátora příslušný orgán tohoto členského státu, který povolil tento regulovaný podnik.“;
b)
bod iii) se nahrazuje tímto:
„iii)
v případě, že nejméně dva regulované podniky se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou smíšenou finanční holdingovou společnost a žádný z těchto podniků nebyl povolen v členském státě, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, vykonává úlohu koordinátora příslušný orgán, který povolil regulovaný podnik s nejvyšší bilanční sumou v nejvýznamnějším finančním sektoru;“.
11)
Článek 11 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Aniž je dotčena možnost přenesení konkrétních pravomocí dohledu a odpovědností dohledu stanovená legislativními akty Unie, nejsou existencí koordinátora pověřeného zvláštními úkoly doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu dotčeny úkoly a odpovědnost příslušných orgánů podle sektorových předpisů.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Požadovaná spolupráce podle tohoto oddílu a plnění úkolů uvedených v odstavcích 1, 2 a 3 tohoto článku a v článku 12 a s výhradou dodržení požadavků důvěrnosti a práva Unie, vhodné koordinace a případné spolupráce s relevantními orgány dohledu třetích zemí probíhají prostřednictvím kolegií zřízených podle článku 131a směrnice 2006/48/ES nebo čl. 248 odst. 2 směrnice 2009/138/ES.
Koordinační dohody podle odst. 1 druhého pododstavce tohoto článku se zohlední samostatně v písemné dohodě o koordinaci uzavřené podle článku 131 směrnice 2006/48/ES nebo článku 248 směrnice 2009/138/ES. Koordinátor, jako předseda kolegia zřízeného podle článku 131a směrnice 2006/48/ES nebo čl. 248 odst. 2 směrnice 2009/138/ES, rozhodne, které další příslušné orgány se jednání nebo jiné činnosti tohoto kolegia zúčastní.“
12)
V čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
určení právní, řídící a organizační struktury skupiny, včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných společností a významných poboček, držitelů kvalifikovaných účastí na nejvyšší mateřské úrovni a příslušných orgánů regulovaných podniků ve skupině;“.
13)
V článku 12a se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Koordinátoři poskytnou Společnému výboru informace podle čl. 9 odst. 4 a čl. 12 odst. 1 druhého pododstavce písm. a). Společný výbor zpřístupní příslušným orgánům informace o právní, řídící a organizační struktuře finančních konglomerátů.“
14)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 12b
Společné pokyny
1. Evropské orgány dohledu vypracují prostřednictvím Společného výboru společné pokyny k tomu, jak má příslušný orgán provádět hodnocení finančních konglomerátů na základě rizik. Tyto pokyny zejména zajistí, aby hodnocení na základě rizik zahrnovalo vhodné nástroje k posuzování skupinových rizik pro finanční konglomeráty.
2. Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny zaměřené na vypracování postupů dohledu, které umožňují doplňkový dozor nad smíšenými finančními holdingovými společnostmi, aby se náležitě doplnil skupinový dohled podle směrnic 98/78/ES a 2009/138/ES, nebo případně dohled na konsolidovaném základě podle směrnice 2006/48/ES. Tyto pokyny umožní, aby byla do dohledu začleněna všechna příslušná rizika a zároveň se odstranilo jakékoli potenciální překrývání dohledu a obezřetnosti.“
15)
Článek 18 se mění takto:
a)
nadpis se nahrazuje tímto:
„Mateřské podniky se sídlem v třetí zemi“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Příslušné orgány mohou použít jiné metody, které zajistí patřičný doplňkový dozor nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu. Tyto metody musí schválit koordinátor po konzultaci s ostatními dotyčnými příslušnými orgány. Příslušné orgány mohou zejména požadovat zřízení smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii a uplatňovat tuto směrnici na regulované podniky ve finančním konglomerátu, v jehož čele stojí tato holdingová společnost. Příslušné orgány zajistí, aby tyto metody plnily cíl doplňkového dozoru podle této směrnice, a uvědomí o nich ostatní zúčastněné příslušné orgány a Komisi.“
16)
Článek 19 se nahrazuje tímto:
„Článek 19
Spolupráce s příslušnými orgány třetích zemí
Ustanovení čl. 39 odst. 1 a 2 směrnice 2006/48/ES, článek 10a směrnice 98/78/ES a článek 264 směrnice 2009/138/ES se použijí obdobně na sjednávání dohod s jednou nebo více třetími zeměmi o způsobech výkonu doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu.“
17)
Nadpis kapitoly III se nahrazuje tímto:
18)
Článek 20 se nahrazuje tímto:
„Článek 20
Pravomoci svěřené Komisi
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 21c týkající se technických úprav, které je třeba učinit v této směrnici v těchto oblastech:
a)
přesnější formulování definic uvedených v článku 2 tak, aby byl pro uplatňování této směrnice brán zřetel na vývoj finančních trhů;
b)
přizpůsobení terminologie a definic v této směrnici v souladu s následnými akty Unie o regulovaných podnicích a jiných souvisejících otázkách;
c)
přesnější definice metod výpočtu uvedených v příloze I, aby byl brán zřetel na vývoj finančních trhů a technik obezřetnostního dohledu.
Tato opatření nezahrnují předmět přenesených pravomocí svěřených Komisi ve vztahu k položkám uvedeným v článku 21a.“
19)
V článku 21 se zrušují odstavce 2, 3 a 5.
20)
Článek 21a se mění takto:
a)
v odst. 1 prvním pododstavci se doplňuje nové písmeno, které zní:
„d)
čl. 6 odst. 2 pro zajištění jednotného formátu zpráv (s pokyny) a frekvenci a případně lhůty pro jejich podávání.“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„1a. V zájmu zajištění jednotného uplatňování článků 2, 7 a 8 a přílohy II vypracují evropské orgány dohledu prostřednictvím Společného výboru návrh regulačních technických norem s cílem zavést přesnější formulaci definic stanovených v článku 2 a koordinovat předpisy přijaté v souladu s články 7 a 8 a přílohou II.
Společný výbor předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 1. ledna 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„3. Do dvou let od přijetí prováděcích technických norem podle odst. 2 písm. a) vyžadují členské státy jednotný formát zpráv o výpočtech uvedených v tomto článku a stanoví frekvenci a lhůty pro jejich podávání.“
21)
V kapitole III se vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 21b
Společné pokyny
Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny uvedené v čl. 3 odst. 8, čl. 7 odst. 5, čl. 8 odst. 5, čl. 9 odst. 6, čl. 11 odst. 1 třetím pododstavci, článku 12b a čl. 21 odst. 4 postupem podle článku 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 21c
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi ze podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 20 je svěřena Komisi na dobu čtyř let od 9. prosince 2011. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději šest měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 20 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 20 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.“
22)
V článku 30 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Do další koordinace sektorových předpisů členské státy zajistí zahrnutí společností spravujících aktiva:
a)
do působnosti dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky na konsolidovaném základě nebo do působnosti doplňkového dozoru nad pojišťovnami v pojišťovací skupině;
b)
pokud je skupina finančním konglomerátem, do působnosti doplňkového dozoru ve smyslu této směrnice, a
c)
do postupu určení podle čl. 3 odst. 2.“
23)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 30a
Správci alternativních investičních fondů
1. Do další koordinace sektorových předpisů členské státy zajistí zahrnutí správců alternativních investičních fondů:
a)
do působnosti dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky na konsolidovaném základě nebo do působnosti doplňkového dozoru nad pojišťovnami v pojišťovací skupině;
b)
pokud je skupina finančním konglomerátem, do působnosti doplňkového dozoru ve smyslu této směrnice, a
c)
do postupu určení podle čl. 3 odst. 2.
2. Pro účely odstavce 1 členské státy stanoví, nebo udělí svým příslušným orgánům pravomoc rozhodnout, podle kterých sektorových předpisů (sektor bankovnictví, pojišťovací sektor nebo sektor investičních služeb) mají být správci alternativních investičních fondů zahrnuti do dohledu na konsolidovaném základě nebo do doplňkového dozoru uvedeného v odst. 1 písm. a). Pro účely tohoto odstavce se příslušné sektorové předpisy upravující formu a rozsah zahrnutí finančních institucí použijí obdobně na zahrnutí správců alternativních investičních fondů. Pro účely doplňkového dozoru uvedeného v odst. 1 písm. b) se správce alternativního investičního fondu považuje za součást kteréhokoli sektoru, do kterého je zahrnut podle odst. 1 písm. a).
Je-li správce alternativního investičního fondu součástí finančního konglomerátu, má se za to, že veškeré odkazy na regulované podniky a na příslušné orgány a dotyčné příslušné orgány pro účely této směrnice zahrnují také správce alternativního investičních fondů a orgány příslušné k dohledu nad správci alternativních investičních fondů. To se vztahuje obdobně i na skupiny uvedené v odst. 1 písm. a).“
24)
Příloha I se mění v souladu s přílohou II této směrnice.
Článek 3
Změny směrnice 2006/48/ES
Směrnice 2006/48/ES se mění takto:
1)
V článku 1 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Článek 39 a články 124 až 143 se vztahují na finanční holdingové společnosti, smíšené finanční holdingové společnosti a holdingové společnosti se smíšenou činností se skutečným sídlem v Unii.“
2)
Článek 4 se mění takto:
a)
body 14 až 17 se nahrazují tímto:
„14)
‚mateřskou úvěrovou institucí v členském státě‘ se rozumí úvěrová instituce, která má dceřiný podnik ve formě úvěrové instituce nebo finanční instituce nebo která drží v takové instituci účast, zároveň sama není dceřiným podnikem jiné úvěrové instituce povolené v témž členském státě ani dceřiným podnikem finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v témže členském státě;
15)
‚mateřskou finanční holdingovou společností v členském státě‘ se rozumí finanční holdingová společnost, která sama není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v témž členském státě ani dceřiným podnikem finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v témž členském státě;
15a)
‚mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v členském státě‘ se rozumí smíšená finanční holdingová společnost, která sama není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v témž členském státě ani dceřiným podnikem finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v témž členském státě;
16)
‚mateřskou úvěrovou institucí v EU‘ se rozumí mateřská úvěrová instituce v členském státě, která není dceřiným podnikem jiné úvěrové instituce povolené v kterémkoli členském státě ani finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v kterémkoli členském státě;
17)
‚mateřskou finanční holdingovou společností v EU‘ se rozumí mateřská finanční holdingová společnost v členském státě, která není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v kterémkoli členském státě ani jiné finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v kterémkoli členském státě;
17a)
‚mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU‘ se rozumí mateřská smíšená finanční holdingová společnost v členském státě, která není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v kterémkoli členském státě ani jiné finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v kterémkoli členském státě;“;
b)
vkládá se nový bod, který zní:
„19a)
‚smíšenou finanční holdingovou společností‘ se rozumí smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice 2002/87/ES;“;
c)
bod 48) se nahrazuje tímto:
„48)
‚orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě‘ se rozumí příslušný orgán odpovědný za dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými úvěrovými institucemi v EU a úvěrovými institucemi kontrolovanými mateřskými finančními holdingovými společnostmi v EU nebo mateřskými smíšenými finančními holdingovými společnostmi v EU;“.
3)
Článek 14 se nahrazuje tímto:
„Článek 14
Každé vydané povolení musí být oznámeno Evropskému orgánu pro bankovnictví. Název každé úvěrové instituce, které bylo vydáno povolení, se zapíše do seznamu, jejž Evropský orgán pro bankovnictví zveřejní a aktualizuje na svých internetových stránkách. Příslušný orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě předloží dotčeným příslušným orgánům a Evropskému orgánu pro bankovnictví veškeré informace týkající se bankovní skupiny v souladu s čl. 12 odst. 3, čl. 22 odst. 1 a čl. 73 odst. 3, zejména pokud jde o právní, řídící a organizační strukturu skupiny.“
4)
Článek 39 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
úvěrovými institucemi usazenými v třetích zemích, jejichž mateřské podniky, ať už úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, mají skutečné sídlo v Unii.“;
b)
v odstavci 2 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
příslušné orgány členských států mohly získávat informace nezbytné pro výkon dohledu na základě konsolidované finanční situace úvěrových institucí, finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností nacházejících se v Unii, které mají dceřiné nebo přidružené podniky, jež jsou úvěrovými institucemi nebo finančními institucemi usazenými v třetí zemi;“.
5)
V článku 69 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy mohou využít možnost uvedenou v odstavci 1, jestliže je mateřským podnikem finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost usazená ve stejném členském státě jako úvěrová instituce za předpokladu, že podléhá stejnému dohledu jako úvěrové instituce, zejména normám stanoveným v čl. 71 odst. 1.“
6)
V článku 71 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Aniž jsou dotčeny články 68, 69 a 70, úvěrové instituce kontrolované mateřskou finanční holdingovou společností v členském státě nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v členském státě plní v rozsahu a způsobem uvedeným v článku 133 povinnosti stanovené v článcích 75, 120, 123 a v oddíle 5 na základě konsolidované finanční situace dané finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
V případě, že mateřská finanční holdingová společnost v členském státě nebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v členském státě kontroluje více než jednu úvěrovou instituci, použije se první pododstavec pouze na úvěrovou instituci, na niž se vztahuje dohled na konsolidovaném základě podle článků 125 a 126.“
7)
V článku 72 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Úvěrové instituce kontrolované mateřskou finanční holdingovou společností v EU nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU plní povinnosti stanovené v kapitole 5 na základě konsolidované finanční situace dané finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
Významné dceřiné podniky mateřských finančních holdingových společností v EU nebo mateřských smíšených finančních holdingových společností v EU zveřejní informace uvedené v části 1 bodě 5 přílohy XII na individuálním nebo subkonsolidovaném základě.“
8)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 72a
1. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2002/87/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě po konzultaci s ostatními příslušnými orgány odpovědnými za dohled nad dceřinými podniky rozhodnout, že na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost použije pouze příslušná ustanovení směrnice 2002/87/ES.
2. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2009/138/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě po dohodě s orgánem dohledu nad skupinou v pojišťovacím sektoru rozhodnout, že na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost použije pouze ustanovení směrnice vztahující se na nejvýznamnější finanční sektor určený v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
3. Orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě informuje o rozhodnutích přijatých podle odstavců 1 a 2 Evropský orgán pro bankovnictví a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (35). Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (36) vypracují prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) pokyny pro sbližování postupů dohledu a vypracují návrh regulačních technických norem, který předloží Komisi do tří let od přijetí uvedených pokynů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
9)
V článku 73 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Příslušné orgány vyžadují, aby dceřiné úvěrové instituce uplatňovaly požadavky stanovené v článcích 75, 120 a 123 a v oddíle 5 této směrnice na subkonsolidovaném základě, jestliže tyto úvěrové instituce nebo jejich mateřský podnik v případě, že jím je finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, mají v třetí zemi dceřiný podnik ve formě úvěrové instituce, finanční instituce nebo společnosti spravující aktiva ve smyslu čl. 2 bodu 5 směrnice 2002/87/ES nebo v podniku s takovou formou drží účast.“
10)
V čl. 80 odst. 7 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
protistranou je instituce nebo finanční holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost, finanční instituce, společnost spravující aktiva nebo podnik pomocných služeb, na něž se vztahují odpovídající obezřetnostní požadavky;“.
11)
Článek 84 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo mateřská finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky nebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky používají přístup založený na interním ratingu na jednotném základě, mohou příslušné orgány povolit, aby minimální požadavky podle části 4 přílohy VII plnily mateřský podnik a jeho dceřiné podniky společně.“;
b)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Jestliže má přístup založený na interním ratingu využívat mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo mateřská finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky anebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky, orgány příslušné pro jednotlivé právní subjekty úzce spolupracují podle článků 129 až 132.“
12)
V čl. 89 odst. 1 se písmeno e) nahrazuje tímto:
„e)
expozice úvěrové instituce vůči protistraně, která je jejím mateřským podnikem, jejím dceřiným podnikem nebo dceřiným podnikem jejího mateřského podniku za předpokladu, že touto protistranou je instituce nebo finanční holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost, finanční instituce, společnost spravující aktiva nebo podnik pomocných služeb, na něž se vztahují obezřetnostní požadavky, nebo podnik ve vzájemném vztahu ve smyslu čl. 12 odst. 1 směrnice 83/349/EHS, a expozice mezi úvěrovými institucemi, které splňují požadavky podle čl. 80 odst. 8;“.
13)
V článku 105 se odstavce 3 a 4 nahrazují tímto:
„3. Jestliže pokročilý přístup k měření hodlá využít mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo dceřiné podniky mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo dceřiné podniky mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU, orgány příslušné pro různé právní subjekty úzce spolupracují podle článků 129 až 132. Žádost musí obsahovat prvky uvedené v části 3 přílohy X.
4. Jestliže mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo dceřiné podniky mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo dceřiné podniky mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU používají pokročilý přístup k měření na jednotném základě, mohou příslušné orgány povolit, aby kvalifikační kritéria stanovená v části 3 přílohy X splnily mateřský podnik a jeho dceřiné podniky společně.“
14)
V článku 122a se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Pokud mateřská úvěrová instituce v EU, mateřská finanční holdingová společnost v EU nebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU nebo některý z jejich dceřiných podniků sekuritizuje jakožto původce či sponzor expozice z několika úvěrových institucí, investičních podniků nebo jiných finančních institucí zahrnutých do dohledu na konsolidovaném základě, lze požadavek uvedený v odstavci 1 splnit na základě konsolidované situace dané mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU. Tento odstavec se použije pouze v případě, že se úvěrové instituce, investiční podniky nebo finanční instituce, které vytvořily sekuritizované expozice, zavázaly, že budou plnit požadavky uvedené v odstavci 6 a včas původci nebo sponzorovi a mateřské úvěrové instituci v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU dodají informace nutné pro splnění požadavků uvedených v odstavci 7.“
15)
V článku 125 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Je-li mateřský podnik úvěrové instituce mateřskou finanční holdingovou společností v členském státě, mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v členském státě, mateřskou finanční holdingovou společností v EU nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU, vykonávají dohled na konsolidovaném základě příslušné orgány, které vydaly uvedené úvěrové instituci povolení podle článku 6.“
16)
Článek 126 se nahrazuje tímto:
„Článek 126
1. Je-li stejná mateřská finanční holdingová společnost v členském státě, stejná mateřská smíšená finanční holdingová společnost v členském státě, stejná mateřská finanční holdingová společnost v EU nebo stejná mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU mateřským podnikem úvěrových institucí povolených ve dvou nebo více členských státech, vykonávají dohled na konsolidovaném základě orgány příslušné pro úvěrovou instituci povolenou v členském státě, v němž je usazena finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost.
Jsou-li mateřskými podniky úvěrových institucí povolených ve dvou nebo více členských státech alespoň dvě finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se skutečným sídlem v různých členských státech a v každém z těchto členských států existuje úvěrová instituce, vykonává dohled na konsolidovaném základě ten orgán, který je příslušný pro úvěrovou instituci s nejvyšší bilanční sumou.
2. Je-li mateřským podnikem alespoň dvou úvěrových institucí povolených v Unii stejná finanční holdingová společnost nebo stejná smíšená finanční holdingová společnost a žádná z těchto úvěrových institucí nebyla povolena v členském státě, v němž je usazena finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, vykonává dohled na konsolidovaném základě ten příslušný orgán, který vydal povolení úvěrové instituci s nejvyšší bilanční sumou, která se pro účely této směrnice považuje za úvěrovou instituci kontrolovanou mateřskou finanční holdingovou společností v EU nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU.
3. V konkrétních případech se mohou příslušné orgány společně rozhodnout, že nepoužijí kritéria uvedená v odstavcích 1 a 2, pokud by jejich použití bylo nevhodné s ohledem na dotyčné úvěrové instituce a relativní význam jejich činností v různých státech, a mohou výkonem dohledu na konsolidovaném základě pověřit jiný příslušný orgán. Před rozhodnutím o nepoužití kritérií poskytnou příslušné orgány mateřské úvěrové instituci v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU, mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU nebo úvěrové instituci s nejvyšší bilanční sumou, podle okolností, možnost vyjádřit své stanovisko.
4. Příslušné orgány oznámí Komisi a Evropskému orgánu pro bankovnictví veškerá rozhodnutí o nepoužití kritérií uvedená v odstavci 3.“
17)
Článek 127 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy v případě potřeby přijmou jakákoli opatření nezbytná k zahrnutí finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností do dohledu na konsolidovaném základě. Aniž je dotčen článek 135, nemá konsolidace finanční situace finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti v žádném případě za následek, že by příslušné orgány byly povinny plnit dohlížecí úlohu ve vztahu k této finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti samotné.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členské státy stanoví, že jejich příslušné orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě mohou požádat dceřiné podniky úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, které nejsou zahrnuty do dohledu na konsolidovaném základě, o informace uvedené v článku 137. V takovém případě platí pro předávání a ověřování těchto informací postupy podle článku 137.“
18)
Článek 129 se mění takto:
a)
v odst. 1 prvním pododstavci se návětí nahrazuje tímto:
„1. Vedle povinností stanovených v této směrnici vykonává příslušný orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými úvěrovými institucemi v EU a úvěrovými institucemi kontrolovanými mateřskými finančními holdingovými společnostmi v EU nebo mateřskými smíšenými finančními holdingovými společnostmi v EU tyto úkoly:“;
b)
v odstavci 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. V případě, že mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky, případně dceřiné podniky mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU společně, podají žádost o povolení podle čl. 84 odst. 1, čl. 87 odst. 9, článku 105 a části 6 přílohy III, příslušné orgány společně a po vzájemné konzultaci rozhodnou, zda požadované povolení udělí, a v případě potřeby určí podmínky, jimž toto povolení podléhá.“;
c)
v odstavci 3 se:
i)
první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě a příslušné orgány odpovědné za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU učiní vše, co je v jejich silách, aby dosáhly společného rozhodnutí o použití článků 123 a 124 pro stanovení přiměřenosti konsolidované úrovně kapitálu skupiny s ohledem na její finanční situaci a profil rizika a požadované úrovně kapitálu pro použití čl. 136 odst. 2 na každý subjekt v rámci dané bankovní skupiny a na konsolidovaném základě.“,
ii)
pátý pododstavec nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány odpovědné za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU rozhodnou o použití článků 123 a 124 a čl. 136 odst. 2 na individuálním nebo subkonsolidovaném základě po náležitém zohlednění názorů a výhrad vyjádřených orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě. Pokud na konci čtyřměsíčního období kterýkoli z dotčených příslušných orgánů postoupil záležitost Evropskému orgánu pro bankovnictví v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, příslušné orgány odloží přijetí svého rozhodnutí, vyčkají jakéhokoli rozhodnutí, které Evropský orgán pro bankovnictví může přijmout v souladu s čl. 19 odst. 3 uvedeného nařízení, a přijmou rozhodnutí v souladu s jeho rozhodnutím. Čtyřměsíční lhůta se považuje za lhůtu pro smírné urovnání sporu ve smyslu uvedeného nařízení. Evropský orgán pro bankovnictví přijme rozhodnutí do jednoho měsíce. Záležitost nelze Evropskému orgánu pro bankovnictví postoupit po skončení čtyřměsíčního období nebo po dosažení společného rozhodnutí.“,
iii)
devátý pododstavec nahrazuje tímto:
„Společné rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci a rozhodnutí přijatá podle čtvrtého a pátého pododstavce v situacích, kdy neexistuje společné rozhodnutí, se každoročně aktualizují; za výjimečných okolností se aktualizují v případě, že příslušný orgán odpovědný za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU písemně podá plně odůvodněnou žádost orgánu vykonávajícímu dohled na konsolidovaném základě o aktualizaci rozhodnutí o použití čl. 136 odst. 2. V tom případě může být aktualizace zaslána dvoustranně mezi orgánem vykonávající dohled na konsolidovaném základě a příslušným orgánem, který žádost podal.“
19)
V čl. 131a odst. 2 se šestý pododstavec nahrazuje tímto:
„Kolegií orgánů dohledu se mohou účastnit:
a)
příslušné orgány odpovědné za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU;
b)
příslušné orgány hostitelské země, ve které jsou usazeny významné pobočky uvedené v článku 42a;
c)
případně centrální banky a
d)
podle potřeby příslušné orgány třetích zemí, a to s výhradou požadavků důvěrnosti, které jsou podle názoru všech příslušných orgánů rovnocenné požadavkům podle článků 44 až 52.“
20)
V článku 132 se odstavec 1 mění takto:
a)
pátý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými úvěrovými institucemi v EU a nad úvěrovými institucemi kontrolovanými mateřskými finančními holdingovými společnostmi v EU nebo mateřskými smíšenými finančními holdingovými společnostmi v EU, zejména předají příslušným orgánům jiných členských států, které vykonávají dohled nad dceřinými podniky těchto mateřských podniků, veškeré významné informace. Při určování rozsahu významných informací se přihlíží k významu daných dceřiných podniků ve finančním systému dotyčných členských států.“;
b)
v šestém pododstavci se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
určení právní, řídící a organizační struktury skupiny, včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných podniků a významných poboček patřících do skupiny, mateřských podniků, v souladu s čl. 12 odst. 3, čl. 22 odst. 1 a čl. 73 odst. 3, jakož i určení orgánů příslušných pro regulované podniky ve skupině;“.
21)
Článek 135 se nahrazuje tímto:
„Článek 135
Členské státy požadují, aby osoby, které skutečně řídí podnikání finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, měly dostatečně dobrou pověst a dostatečné zkušenosti pro výkon těchto funkcí.“
22)
V čl. 139 odst. 3 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Členské státy povolí výměnu informací mezi svými příslušnými orgány, jak je uvedeno v odstavci 2, s tím, že v případě finančních holdingových společností, smíšených finančních holdingových společností, finančních institucí nebo podniků pomocných služeb shromažďování ani držení informací neznamená, že by dotyčné příslušné orgány musely plnit dohlížecí úlohu ve vztahu k těmto institucím nebo podnikům samotným.“
23)
Článek 140 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Má-li úvěrová instituce, finanční holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost nebo holdingová společnost se smíšenou činností kontrolu nad jedním nebo více dceřinými podniky, jež jsou pojišťovnami nebo jinými podniky poskytujícími investiční služby, ke kterým je třeba povolení, příslušné orgány a orgány pověřené veřejným úkolem dohledu nad pojišťovnami nebo jinými podniky poskytujícími investiční služby úzce spolupracují. Aniž jsou dotčeny jejich pravomoci, poskytují si tyto orgány navzájem informace, které zjednodušují jejich úkol a umožňují dohled nad činností a celkovou finanční situací podniků podléhajících jejich dohledu.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Příslušné orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě sestaví seznamy finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností uvedených v čl. 71 odst. 2. Tyto seznamy předávají příslušným orgánům ostatních členských států, Evropskému orgánu pro bankovnictví a Komisi.“
24)
Články 141 a 142 se nahrazují tímto:
„Článek 141
Přejí-li si příslušné orgány některého ze členských států při uplatňování této směrnice v konkrétních případech ověřit informace o úvěrové instituci, finanční holdingové společnosti, finanční instituci, podniku pomocných služeb, holdingové společnosti se smíšenou činností, smíšené finanční holdingové společnosti, dceřiném podniku typu uvedeného v článku 137 nebo dceřiném podniku typu uvedeného v čl. 127 odst. 3, které se nacházejí v jiném členském státě, požádají příslušné orgány daného členského státu, aby toto ověření mohlo být provedeno. Orgány, které žádost obdrží, vyhoví v rámci své pravomoci žádosti tak, že toto ověření samy provedou nebo umožní orgánům, jež žádost podaly, aby ověření provedly samy, anebo umožní ověření auditorem nebo odborníkem. Příslušný orgán, který žádost podal, se může účastnit ověřování, neprovádí-li ověřování sám.
Článek 142
Aniž jsou dotčeny jejich trestněprávní předpisy, stanoví členské státy, že finančním holdingovým společnostem, smíšeným finančním holdingovým společnostem a holdingovým společnostem se smíšenou činností nebo jejich výkonným ředitelům lze v případě porušení právních nebo správních předpisů přijatých k provedení článků 124 až 141 a tohoto článku ukládat sankce nebo přijímat opatření k ukončení zjištěného protiprávního jednání, popřípadě k zamezení jeho příčin. Příslušné orgány úzce spolupracují, aby zajistily, že sankce a opatření povedou k žádoucím výsledkům, zvláště nenachází-li se ústřední vedení nebo hlavní místo činnosti finanční holdingové společnosti, smíšené finanční holdingové společnosti nebo holdingové společnosti se smíšenou činností ve stejném členském státě jako její sídlo.“
25)
Článek 143 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Jestliže úvěrová instituce, jejímž mateřským podnikem je úvěrová instituce, finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v třetí zemi, nepodléhá dohledu na konsolidovaném základě podle článků 125 a 126, ověřují příslušné orgány, zda tato úvěrová instituce podléhá dohledu na konsolidovaném základě ze strany příslušného orgánu třetí země, který je rovnocenný dohledu upravenému zásadami stanovenými v této směrnici.
Ověření provádí příslušný orgán, který by byl odpovědný za dohled na konsolidovaném základě, pokud by se použil odstavec 3, na žádost mateřského podniku nebo kteréhokoli z regulovaných podniků povolených v Unii nebo z vlastního podnětu. Tento příslušný orgán konzultuje ostatní dotyčné příslušné orgány.“;
b)
v odstavci 3 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány mohou zejména požadovat ustavení finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se skutečným sídlem v Unii a mohou uplatnit ustanovení o dohledu na konsolidovaném základě nad konsolidovanou situací této finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.“
26)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 146a
Členské státy požadují od úvěrových institucí, aby na úrovni bankovní skupiny každoročně zveřejnily, buď v plné podobě nebo ve formě odkazů na rovnocenné informace, popis své právní, řídící a organizační struktury.“
27)
Příloha X se mění v souladu s přílohou III této směrnice.
Článek 4
Změny směrnice 2009/138/ES
Směrnice 2009/138/ES se mění takto:
1)
V čl. 212 odst. 1 se písmena f) a g) nahrazují tímto:
„f)
‚pojišťovací holdingovou společností‘ mateřský podnik, který není smíšenou finanční holdingovou společností a jehož hlavní podnikatelskou činností je získávat a držet účasti v dceřiných podnicích, přičemž těmito dceřinými podniky jsou výlučně nebo především pojišťovny nebo zajišťovny či pojišťovny nebo zajišťovny z třetích zemí a alespoň jeden z těchto dceřiných podniků je pojišťovna nebo zajišťovna;
g)
‚pojišťovací holdingovou společností se smíšenou činností‘ mateřský podnik jiný než pojišťovna, pojišťovna z třetí země, zajišťovna, zajišťovna z třetí země, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, jejíž alespoň jeden dceřiný podnik je pojišťovnou nebo zajišťovnou;
h)
‚smíšenou finanční holdingovou společností‘ smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice 2002/87/ES.“
2)
V článku 213 se odstavce 2 a 3 nahrazují tímto:
„2. Členské státy zajistí, aby se dohled nad skupinou vztahoval na:
a)
pojišťovny nebo zajišťovny, které drží účast alespoň v jedné pojišťovně, zajišťovně nebo pojišťovně či zajišťovně z třetí země, v souladu s články 218 až 258;
b)
pojišťovny nebo zajišťovny, jejichž mateřským podnikem je pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v Unii, v souladu s články 218 až 258;
c)
pojišťovny nebo zajišťovny, jejichž mateřským podnikem je pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v třetí zemi nebo pojišťovna či zajišťovna z třetí země, a to v souladu s články 260 až 263;
d)
pojišťovny nebo zajišťovny, jejichž mateřským podnikem je pojišťovací holdingová společnost se smíšenou činností, a to v souladu s článkem 265.
3. V případech uvedených v odst. 2 písm. a) a b), kdy pojišťovna nebo zajišťovna držící účast nebo pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v Unii je buď přidruženým podnikem regulovaného podniku nebo smíšené finanční holdingové společnosti podléhající doplňkovému dozoru ve smyslu čl. 5 odst. 2 směrnice 2002/87/ES, nebo je sama tímto regulovaným podnikem nebo touto smíšenou finanční holdingovou společností, může orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu rozhodnout, že u této pojišťovny nebo zajišťovny držící účast anebo u této pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti upustí od výkonu dohledu nad koncentrací rizik podle článku 244 této směrnice, dohledu nad operacemi uvnitř skupiny podle článku 245 této směrnice, nebo obojího.
4. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2002/87/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu rozhodnout, že na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost použije pouze příslušná ustanovení směrnice 2002/87/ES.
5. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2006/48/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán dohledu nad skupinou po dohodě s orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě v sektoru bankovnictví a v sektoru investičních služeb rozhodnout, že použije pouze ustanovení směrnice vztahující se na nejvýznamnější sektor určený v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
6. Orgán dohledu nad skupinou informuje o rozhodnutích přijatých podle odstavců 4 a 5 Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (37) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (38). Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (39) vypracují prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) pokyny pro sbližování postupů dohledu a vypracují návrh regulačních technických norem, který předloží Komisi do tří let od přijetí uvedených pokynů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
3)
V článku 214 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Výkon dohledu nad skupinou podle článku 213 nezahrnuje povinnost orgánů dohledu vykonávat dohled nad jednotlivými pojišťovnami nebo zajišťovnami z třetích zemí, pojišťovacími holdingovými společnostmi, smíšenými finančními holdingovými společnostmi nebo pojišťovacími holdingovými společnostmi se smíšenou činností, aniž je dotčen článek 257 ve vztahu k pojišťovacím holdingovým společnostem nebo smíšeným finančním holdingovým společnostem.“
4)
V článku 215 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Pokud pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost uvedená v čl. 213 odst. 2 písm. a) a b) je sama dceřiným podnikem jiné pojišťovny, zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii, použijí se články 218 až 258 pouze na úrovni poslední mateřské pojišťovny, zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii.
2. V případech, kdy poslední mateřská pojišťovna, zajišťovna, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se sídlem v Unii uvedená v odstavci 1 je dceřiným podnikem podniku podléhajícího doplňkovému dozoru podle čl. 5 odst. 2 směrnice 2002/87/ES, může orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu rozhodnout, že na úrovni tohoto posledního mateřského podniku nebo společnosti upustí od výkonu dohledu nad koncentrací rizik podle článku 244, dohledu nad operacemi uvnitř skupiny podle článku 245, nebo obojího.“
5)
V článku 216 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Pokud pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se sídlem v Unii uvedená v čl. 213 odst. 2 písm. a) a b) nemá sídlo ve stejném členském státě jako poslední mateřský podnik na úrovni Unie uvedený v článku 215, mohou členské státy povolit svým orgánům dohledu, aby po konzultaci s orgánem dohledu nad skupinou a s posledním mateřským podnikem na úrovni Unie rozhodly, že do dohledu nad skupinou zahrnou poslední mateřskou pojišťovnu, zajišťovnu, pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost na vnitrostátní úrovni.“
6)
Článek 219 se nahrazuje tímto:
„Článek 219
Četnost výpočtu
1. Orgán dohledu nad skupinou zajistí, aby výpočty uvedené v čl. 218 odst. 2 a 3 byly prováděny alespoň jednou ročně, přičemž tyto výpočty provádí pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost.
Podklady pro tento výpočet a jeho výsledky předloží orgánu dohledu nad skupinou buď pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, nebo pokud skupinu nevede pojišťovna nebo zajišťovna, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost nebo ten podnik ve skupině, který po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu a se samotnou skupinou určí orgán dohledu nad skupinou.
2. Pojišťovna, zajišťovna, pojišťovací holdingová společnost a smíšená finanční holdingová společnost musí průběžně sledovat částku skupinového solventnostního kapitálového požadavku. Pokud se rizikový profil skupiny podstatně odchyluje od předpokladů pro poslední oznámený skupinový solventnostní kapitálový požadavek, musí být tento skupinový solventnostní kapitálový požadavek neprodleně přepočten a oznámen orgánům dohledu nad skupinou.
Pokud existuje opodstatněná domněnka, že se ode dne posledního oznámení skupinového solventnostního kapitálového požadavku výrazně změnil rizikový profil skupiny, orgány dohledu nad skupinou mohou požádat, aby byl skupinový solventnostní kapitálový požadavek znovu přepočítán.“
7)
Článek 226 se nahrazuje tímto:
„Článek 226
Zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti
1. Při výpočtu skupinové solventnosti se u pojišťovny nebo zajišťovny, která drží prostřednictvím pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti účast v přidružené pojišťovně nebo zajišťovně či v pojišťovně nebo zajišťovně z třetí země, zohlední situace zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
Zprostředkující pojišťovací holdingová společnost nebo zprostředkující smíšená finanční holdingová společnost je výhradně za účelem tohoto výpočtu posuzována jako pojišťovna nebo zajišťovna podléhající pravidlům stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 4 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o solventnostní kapitálový požadavek, a podmínkám stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 3 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o kapitál použitelný pro solventnostní kapitálový požadavek.
2. V případě, že zprostředkující pojišťovací holdingová společnost nebo zprostředkující smíšená finanční holdingová společnost drží podřízené pohledávky nebo jiný použitelný kapitál, na který se vztahují omezení podle článku 98, je tento kapitál považován za použitelný pouze do výše částky, která se vypočte uplatněním omezení podle článku 98 na celkový použitelný kapitál na skupinové úrovni ve srovnání se solventnostním kapitálovým požadavkem na skupinové úrovni.
Veškerý použitelný kapitál zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti nebo zprostředkující smíšené finanční holdingové společnosti, který by podléhal předchozímu povolení orgánu dohledu v souladu s článkem 90, pokud by byl držen pojišťovnou nebo zajišťovnou, může být zohledněn při výpočtu skupinové solventnosti pouze tehdy, pokud byl řádně povolen orgánem dohledu nad skupinou.“
8)
V čl. 231 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Podají-li pojišťovna nebo zajišťovna a její přidružené podniky, případně přidružené podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti společně, žádost o povolení výpočtu konsolidovaného skupinového solventnostního kapitálového požadavku a solventnostního kapitálového požadavku pojišťoven a zajišťoven ve skupině na základě interního modelu, příslušné orgány dohledu společně rozhodnou, zda toto povolení udělí, a v případě potřeby určí podmínky, jimž toto povolení podléhá.“
9)
V článku 233 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Podají-li pojišťovna nebo zajišťovna a její přidružené podniky, případně přidružené podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti společně, žádost o povolení výpočtu solventnostního kapitálového požadavku pojišťoven a zajišťoven ve skupině na základě interního modelu, článek 231 se použije obdobně.“
10)
V hlavě III kapitole II oddíle 1 se nadpis pododdílu 5 nahrazuje tímto:
11)
Článek 235 se nahrazuje tímto:
„Článek 235
Skupinová solventnost pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti
1. Pokud jsou pojišťovny nebo zajišťovny dceřinými podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, zajistí orgán dohledu nad skupinou, aby byl výpočet skupinové solventnosti proveden na úrovni pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti podle čl. 220 odst. 2 až článku 233.
2. Pro účely tohoto výpočtu je mateřský podnik posuzován jako pojišťovna nebo zajišťovna podléhající pravidlům stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 4 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o solventnostní kapitálový požadavek, a podmínkám stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 3 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o kapitál použitelný pro solventnostní kapitálový požadavek.“
12)
Článek 243 se nahrazuje tímto:
„Článek 243
Dceřiné podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti
Články 236 až 242 se použijí obdobně na pojišťovny a zajišťovny, které jsou dceřinými podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.“
13)
V článku 244 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy vyžadují, aby pojišťovny a zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti pravidelně a nejméně jednou ročně poskytovaly orgánu dohledu nad skupinou zprávy o každé závažné koncentraci rizik na úrovni skupiny, s výjimkou případů, kdy se použije čl. 215 odst. 2.
Nezbytné informace poskytne orgánu dohledu nad skupinou pojišťovna nebo zajišťovna, která je v čele skupiny, nebo není-li skupina vedena pojišťovnou nebo zajišťovnou, pojišťovací holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost nebo pojišťovna nebo zajišťovna ve skupině, kterou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu a se samotnou skupinou určí orgán dohledu nad skupinou.
Koncentrace rizik podle prvního pododstavce podléhá kontrole v rámci dohledu, který vykonává orgán dohledu nad skupinou.“
14)
V článku 245 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy vyžadují, aby pojišťovny a zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti pravidelně a nejméně jednou ročně poskytovaly orgánu dohledu nad skupinou zprávy o veškerých významných transakcích mezi pojišťovnami a zajišťovnami ve skupině, včetně transakcí provedených fyzickými osobami, které jsou s některým z podniků ve skupině úzce propojeny, s výjimkou případů, kdy se použije čl. 215 odst. 2.
U velmi významných operací uvnitř skupiny členské státy navíc požadují poskytnutí zprávy v co nejkratším možném termínu.
Nezbytné informace poskytne orgánu dohledu nad skupinou pojišťovna nebo zajišťovna, která je v čele skupiny, nebo není-li skupina vedena pojišťovnou nebo zajišťovnou, pojišťovací holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost nebo pojišťovna nebo zajišťovna ve skupině, kterou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu a se samotnou skupinou určí orgán dohledu nad skupinou.
Tyto operace uvnitř skupiny podléhají kontrole v rámci dohledu, který vykonává orgán dohledu nad skupinou.“
15)
V čl. 246 odst. 4 se první, druhý a třetí pododstavec nahrazují tímto:
„4. Členské státy požadují, aby pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost provedla posouzení na úrovni skupiny podle článku 45. Vlastní posouzení rizik a solventnosti provedené na úrovni skupiny podléhá kontrole v rámci dohledu, který vykonává orgán dohledu nad skupinou v souladu s kapitolou III.
Pokud je výpočet solventnosti na úrovni skupiny prováděn metodou 1 uvedenou v článku 230, pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost poskytne orgánu dohledu nad skupinou řádné vysvětlení rozdílu mezi výší solventnostního kapitálového požadavku všech pojišťoven nebo zajišťoven ve skupině a skupinovým konsolidovaným solventnostním kapitálovým požadavkem.
Pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost může, pokud její postup schválí orgán dohledu nad skupinou, provést všechna posouzení požadovaná podle článku 45 současně na úrovni skupiny a na úrovni kteréhokoli dceřiného podniku ve skupině a vytvořit jediný dokument, který bude obsahovat všechna posouzení.“
16)
V čl. 247 odst. 2 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
pokud skupinu nevede pojišťovna nebo zajišťovna, tento orgán dohledu:
i)
pokud mateřským podnikem pojišťovny nebo zajišťovny je pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, orgán dohledu, který povolil tuto pojišťovnu nebo zajišťovnu,
ii)
v případě, že dvě nebo více pojišťoven nebo zajišťoven se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost a jeden z těchto podniků byl povolen v členském státě, ve kterém má pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost sídlo, orgán dohledu příslušný pro pojišťovnu nebo zajišťovnu povolenou v tomto členském státě,
iii)
pokud skupinu vedou dvě nebo více pojišťovacích holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností se sídly v různých členských státech a v každém z těchto členských států je jedna pojišťovna nebo zajišťovna, orgán dohledu příslušný pro pojišťovnu nebo zajišťovnu s největší bilanční sumou;
iv)
v případě, že dvě nebo více pojišťoven nebo zajišťoven se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost a žádný z těchto podniků nebyl povolen v členském státě, ve kterém má pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost sídlo, orgán dohledu, který povolil pojišťovnu nebo zajišťovnu s největší bilanční sumou, nebo
v)
pokud se jedná o skupinu, která nemá mateřský podnik, a ve všech ostatních případech neuvedených v bodech i) až iv) orgán dohledu, který povolil pojišťovnu nebo zajišťovnu s největší bilanční sumou.“
17)
V čl. 249 odst. 1 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Orgán dohledu nad skupinou předloží příslušným orgánům dohledu a Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění informace týkající se skupiny v souladu s článkem 19, čl. 51 odst. 1 a čl. 254 odst. 2, zejména pokud jde o právní, řídící a organizační strukturu skupiny.“
18)
V článku 256 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Členské státy vyžadují, aby pojišťovny a zajišťovny držící účast, pojišťovací holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti každoročně zveřejňovaly zprávu o solventnosti a finanční situaci skupiny. Články 51, 53, 54 a 55 se použijí obdobně.
2. Pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost může, pokud její postup schválí orgán dohledu nad skupinou, předložit jednu společnou zprávu o své solventnosti a finanční situaci, která obsahuje:
a)
informace o skupině, které musí být zveřejněny v souladu s odstavcem 1;
b)
informace o každém z dceřiných podniků ve skupině, které musí být jednotlivě identifikovatelné a které musí být zveřejňovány v souladu s články 51, 53, 54 a 55.
Před udělením souhlasu v souladu s prvním pododstavcem může orgán dohledu nad skupinou konzultovat členy kolegia orgánů dohledu a přihlédnout k jejich názorům a výhradám.“
19)
Článek 257 se nahrazuje tímto:
„Článek 257
Správní, řídící nebo kontrolní orgán pojišťovacích holdingových společností a smíšených finančních holdingových společností
Členské státy vyžadují, aby všechny osoby, které skutečně řídí pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost, splňovaly požadavky způsobilosti a bezúhonnosti nezbytné pro výkon svých povinností.
Článek 42 se použije obdobně.“
20)
V článku 258 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Pokud pojišťovny nebo zajišťovny ve skupině nesplňují požadavky stanovené v článcích 218 až 246 nebo v případě, že jsou požadavky splněny, ale může být přesto ohrožena solventnost, anebo v případě, že operace uvnitř skupiny nebo koncentrace rizik představují hrozbu pro finanční situaci pojišťoven nebo zajišťoven, přijmou nezbytná opatření k co nejrychlejší nápravě:
a)
orgán dohledu nad skupinou, pokud jde o pojišťovací holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti;
b)
orgány dohledu, pokud jde o pojišťovny a zajišťovny.
Pokud v případě uvedeném v prvním pododstavci písm. a) orgán dohledu nad skupinou není jedním z orgánů dohledu členského státu, ve kterém má pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost sídlo, orgán dohledu nad skupinou informuje tyto orgány dohledu o svých zjištěních, aby jim umožnil přijmout nezbytná opatření.
Pokud v případě uvedeném v prvním pododstavci písm. b) orgán dohledu nad skupinou není jedním z orgánů dohledu členského státu, ve kterém má pojišťovna nebo zajišťovna sídlo, orgán dohledu nad skupinou informuje tyto orgány dohledu o svých zjištěních, aby jim umožnil přijmout nezbytná opatření.
Aniž je dotčen odstavec 2, členské státy určí opatření, která mohou jejich orgány dohledu přijmout vůči pojišťovacím holdingovým společnostem a smíšeným finančním holdingovým společnostem.
Příslušné orgány dohledu, včetně orgánu dohledu nad skupinou, vzájemně koordinují svá opatření.
2. Aniž jsou dotčeny jejich trestněprávní předpisy, uloží členské státy sankce nebo přijmou opatření týkající se pojišťovacích holdingových společnosti a smíšených finančních holdingových společností, které poruší právní nebo správní předpisy přijaté k provedení této hlavy, nebo osob, které skutečně tyto společnosti řídí. Orgány dohledu úzce spolupracují k zajištění toho, aby tyto sankce nebo opatření byly účinné, zejména pokud se ústřední správní orgán nebo hlavní organizační jednotka pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti nenachází ve stejném členském státě jako její sídlo.“
21)
Článek 262 se nahrazuje tímto:
„Článek 262
Mateřské podniky se sídlem v třetí zemi: nerovnocennost
1. Jestliže ověření uskutečněné podle článku 260 ukáže, že neexistuje rovnocenný dohled, použijí členské státy na pojišťovny a zajišťovny obdobně buď články 218 až 258, s výjimkou článků 236 až 243, nebo jeden z postupů stanovených v odstavci 2 tohoto článku.
Obecné zásady a postupy stanovené v článcích 218 až 258 se použijí na pojišťovací holdingovou společnost, smíšenou finanční holdingovou společnost, pojišťovnu z třetí země nebo na zajišťovnu z třetí země.
Pouze pro účely výpočtu skupinové solventnosti je mateřský podnik posuzován jako pojišťovna nebo zajišťovna, která podléhá stejným podmínkám, jako jsou podmínky stanovené v hlavě I kapitole VI oddíle 3 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o kapitál použitelný pro solventnostní kapitálový požadavek a jeden z těchto požadavků:
a)
solventnostní kapitálový požadavek stanovený v souladu se zásadami uvedenými v článku 226, jedná-li se o pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost;
b)
solventnostní kapitálový požadavek stanovený v souladu se zásadami uvedenými v článku 227, jedná-li se o pojišťovnu z třetí země nebo o zajišťovnu z třetí země.
2. Členské státy umožní svým orgánům dohledu, aby uplatňovaly jiné postupy, které zajistí přiměřený dohled nad pojišťovnami a zajišťovnami ve skupině. Tyto postupy schválí orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu.
Orgány dohledu mohou zejména požadovat zřízení pojišťovací holdingové společnosti se sídlem v Unii nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii a uplatňovat tuto hlavu na pojišťovny a zajišťovny ve skupině, v jejímž čele stojí tato pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost.
Zvolené postupy musí umožňovat dosažení cílů dohledu nad skupinou definovaných v této hlavě a musí být oznámeny ostatním příslušným orgánům dohledu a Komisi.“
22)
V článku 263 se první a druhý pododstavec nahrazují tímto:
„Pokud mateřský podnik uvedený v článku 260 je sám dceřiným podnikem pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v třetí zemi anebo pojišťovny nebo zajišťovny z třetí země, provedou členské státy ověření uvedené v článku 260 pouze na úrovni posledního mateřského podniku, který je pojišťovací holdingovou společností z třetí země, smíšenou finanční holdingovou společností z třetí země, pojišťovnou z třetí země nebo zajišťovnou z třetí země.
Orgány dohledu však v případě neexistence rovnocenného dohledu uvedeného v článku 260 mohou provést nové ověření na nižší úrovni, kde existuje mateřský podnik pojišťoven nebo zajišťoven, ať na úrovni pojišťovací holdingové společnosti z třetí země, smíšené finanční holdingové společnosti z třetí země, pojišťovny z třetí země nebo zajišťovny z třetí země.“
Článek 5
Přezkum
Komise plně přezkoumá směrnici 2002/87/ES včetně aktů v přenesené pravomoci a prováděcích aktů přijatých na jejím základě. Po tomto přezkumu zašle Komise Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2012 zprávu, v níž se zaměří zejména na oblast působnosti uvedené směrnice, včetně toho, zda by měla být rozšířena revizí článku 3, a na uplatňování uvedené směrnice na neregulované podniky, zejména zvláštní účelové jednotky. Zpráva se zaměří také na kritéria pro určování finančních konglomerátů vlastněných širšími nefinančními skupinami, jejichž celková činnost v bankovnictví, pojišťovnictví a investičních službách má podstatný význam pro vnitřní trh s finančními službami.
Komise rovněž uváží, zda by evropské orgány dohledu měly prostřednictvím Společného výboru vydat pokyny pro posuzování tohoto podstatného významu.
Ve stejné souvislosti se bude zpráva zabývat systémově relevantními finančními konglomeráty, jejichž velikost, vzájemná propojenost nebo složitost je činí obzvláště zranitelnými a které mají být určeny analogicky podle vyvíjejících se standardů Rady pro finanční stabilitu a Basilejského výboru pro bankovní dohled. Kromě toho bude ve zprávě přezkoumána možnost zavedení povinných zátěžových testů. Zprávu v případě potřeby následují vhodné legislativní návrhy.
Článek 6
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s články 1, 2 a 3 této směrnice do 10. června 2013. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů spolu se srovnávací tabulkou mezi jejich ustanoveními a ustanoveními této směrnice.
2. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s článkem 4 této směrnice do10. června 2013. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů spolu se srovnávací tabulkou mezi jejich ustanoveními a ustanoveními této směrnice.
3. Odchylně od odstavce 1 uvedou členské státy do 22. července 2013 v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s čl. 2 bodem 23 této směrnice, jakož i s čl. 2 bodem 1 a bodem 2 písm. a) této směrnice, pokud mění článek 1, čl. 2 body 4, 5a a 16 a čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES s ohledem na správce alternativních investičních fondů. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů spolu se srovnávací tabulkou mezi jejich ustanoveními a ustanoveními této směrnice.
4. Předpisy uvedené v tomto článku přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
5. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 7
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 8
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 16. listopadu 2011.
EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS DIREKTYVA 2011/89/ES
2011 m. lapkričio 16 d.
kuria iš dalies keičiamos direktyvų 98/78/EB, 2002/87/EB, 2006/48/EB ir 2009/138/EB nuostatos dėl finansų konglomeratui priklausančių finansų subjektų papildomos priežiūros
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdami į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 53 straipsnio 1 dalį,
atsižvelgdami į Europos Komisijos pasiūlymą,
perdavus įstatymo galią turinčio teisės akto projektą nacionaliniams parlamentams,
atsižvelgdami į Europos Centrinio Banko nuomonę (1),
laikydamiesi įprastos teisėkūros procedūros (2),
kadangi:
(1)
2002 m. gruodžio 16 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2002/87/EB dėl finansiniam konglomeratui priklausančių kredito įstaigų, draudimo įmonių ir investicinių firmų papildomos priežiūros (3) finansinio sektoriaus kompetentingoms institucijoms numatyta papildomų įgaliojimų ir priemonių, susijusių su grupių, sudarytų iš įvairiuose finansų rinkų sektoriuose veikiančių kontroliuojamų įmonių, priežiūra. Tokioms grupėms (finansų konglomeratams) kyla rizika (grupės rizika), kuri apima: rizikos išplitimą, kai rizika išplinta visoje grupėje; rizikos koncentraciją, kai tos pačios rūšies rizika pasireiškia įvairiose grupės dalyse tuo pačiu metu; situaciją, kai daugelį įvairių juridinių asmenų sudėtinga valdyti; galimus interesų konfliktus ir reguliuojamo kapitalo paskirstymą visoms kontroliuojamoms įmonėms, kurios sudaro finansų konglomeratą, taip siekiant išvengti pakartotinio kapitalo panaudojimo. Todėl, be individualios, konsoliduotos ar grupinės priežiūros (nekartojant ir nedarant poveikio grupei), finansų konglomeratams turėtų būti taikoma papildoma priežiūra, kad ir kokia būtų grupės teisinė struktūra;
(2)
tikslinga užtikrinti Direktyvos 2002/87/EB tikslų ir Tarybos direktyvų 73/239/EEB (4) bei 92/49/EEB (5), taip pat Europos Parlamento ir Tarybos direktyvų 98/78/EB (6), 2002/83/EB (7), 2004/39/EB (8), 2005/68/EB (9), 2006/48/EB (10), 2006/49/EB (11), 2009/65/EB (12), 2009/138/EB (13) ir 20011/61/ES (14) tikslų suderinamumą, kad būtų galima vykdyti deramą papildomą draudimo ir bankų grupių priežiūrą, įskaitant atvejus, kai jos yra mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) įmonių dalis;
(3)
visoje Sąjungoje finansų konglomeratus būtina identifikuoti pagal tai, kokio dydžio grupės rizika jiems kyla, remiantis bendrosiomis gairėmis, kurias Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1093/2010 (15) įsteigta Europos priežiūros institucija (Europos bankininkystės institucija) (EBI), Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1094/2010 (16) įsteigta Europos priežiūros institucija (Europos draudimo ir profesinių pensijų institucija) (EDPPI) ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1095/2010 (17) įsteigta Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija) (EVPRI), pasitelkdamos į pagalbą Europos priežiūros institucijų jungtinį komitetą (toliau - Jungtinis komitetas), turės pateikti pagal Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 56 straipsnį. Taip pat svarbu, kad pagal šias gaires reikalavimai, susiję su papildomos priežiūros atsisakymu, būtų taikomi atsižvelgiant į riziką. Tai ypač svarbu didesniems, tarptautiniams finansų konglomeratams;
(4)
reikiamas visapusis didelių, sudėtingos struktūros tarptautinių finansų konglomeratų grupės rizikos stebėjimas ir šių grupių grupinės kapitalo politikos priežiūra įmanoma tik jei rinkdamos kontrolės informaciją ir numatydamos priežiūros priemones kompetentingos institucijos neapsiriboja nacionaliniais įgaliojimais. Todėl būtina, kad papildomą tarptautinių finansų konglomeratų priežiūrą derintų kompetentingos institucijos, galinčios užtikrinti geriausią finansų konglomerato priežiūrą. Sudarant finansų konglomerato atitinkamų kompetentingų institucijų kolegiją turėtų būti atsižvelgta į tai, kad Direktyva 2002/87/EB yra papildomojo pobūdžio, - taip kolegija turėtų ne dubliuoti ar pakeisti, o pagerinti esamų finansų konglomeratų bankų ir draudimo pogrupių kolegijų veiklą. Finansų konglomerato kolegija turėtų būti sudaroma tik tuo atveju, jei nėra nei bankininkystės, nei draudimo sektorių priežiūros institucijų kolegijos;
(5)
siekiant užtikrinti tinkamą priežiūrą, būtina, kad bankų, draudimo bendrovių ir tarptautinę veiklą vykdančių finansų konglomeratų, įskaitant visas kontroliuojamas įmones, nekontroliuojamas dukterines įmones ir stambius filialus, teisinę struktūrą, valdymą ir organizacinę struktūrą atitinkamai stebėtų EBI, EDPPI, EVPRI (toliau bendrai - EPI) ir Jungtinis komitetas, ir kad su informacija galėtų susipažinti atitinkamos kompetentingos institucijos;
(6)
siekiant užtikrinti veiksmingą papildomą kontroliuojamų finansų konglomerato įmonių priežiūrą, ypač tais atvejais, kai pagrindinė vieno iš jo filialų buveinė yra trečiojoje šalyje, įmonės, kurioms taikoma ši direktyva, turėtų apimti visas įmones, ypač kredito įstaigas, kurių registruota buveinė yra trečiojoje šalyje ir iš kurių būtų reikalaujama leidimo, jei jų registruota buveinė būtų Sąjungoje;
(7)
siekiant prisidėti prie finansinių paslaugų vidaus rinkos stabilumo, didelių, sudėtingos struktūros tarptautinių finansų konglomeratų papildoma priežiūra būtina visos Sąjungos lygmeniu. Tuo tikslu kompetentingos institucijos turi susitarti dėl tiems finansų konglomeratams taikytinų priežiūros metodų. EPI, pasitelkdamos į pagalbą Jungtinį komitetą, remdamosi Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 56 straipsniu, turėtų pateikti tokių metodų taikymo bendrąsias gaires ir taip užtikrinti visapusę rizikos ribojimo principais pagrįstą priežiūros priemonių ir įgaliojimų, numatytų bankų, draudimo, vertybinių popierių ir finansų konglomeratų direktyvose, sistemą. Direktyvoje 2002/87/EB pateiktos gairės turėtų atsispindėti tai, kad ta direktyva yra papildomojo pobūdžio, ir jų paskirtis - papildyti atskirų sektorių priežiūrą, numatytą direktyvose 73/239/EEB, 92/49/EEB, 98/78/EB, 2002/83/EB, 2004/39/EB, 2006/48/EB, 2006/49/EB, ir 2009/138/EB ir 2011/61/ES;
(8)
akivaizdu, kad reikia stebėti ir kontroliuoti galimą grupės riziką, kylančią finansų konglomeratui, kuri susijusi su dalyvavimu kitų bendrovių kapitale. Kai tam tikrų Direktyvoje 2002/87/EB numatytų priežiūros įgaliojimų neužtenka, priežiūros institucijų bendruomenė turėtų paruošti alternatyvius metodus, kad būtų galima spręsti šios rizikos klausimą ir į ją reikiamai atsižvelgti; pageidautina, kad tai atliktų EPI, pasitelkdamos į pagalbą Jungtinį komitetą. Jei vienintelis finansų konglomerato identifikavimo elementas yra dalyvavimas kapitale, priežiūros institucijoms turėtų būti leidžiama įvertinti, ar grupei kyla grupės rizika, o tam tikrais atvejais papildomos priežiūros grupei netaikyti;
(9)
dabartinės krizės sąlygomis priežiūros institucijos neturi reikiamų įgaliojimų tam tikrų grupių struktūrų atžvilgiu, nes pagal keleto direktyvų reikalavimus joms teko pasirinkti atskirų sektorių priežiūrą arba papildomą priežiūrą. Išsamus Direktyvos 2002/87/EB persvarstymas turėtų būti atliktas atsižvelgiant į Didžiojo dvidešimtuko sprendimus dėl finansų konglomeratų, tačiau būtinus priežiūros įgaliojimus reikia suteikti kuo greičiau;
(10)
tikslinga užtikrinti Direktyvos 2002/87/EB ir Direktyvos 98/78/EB tikslų suderinamumą. Todėl Direktyva 98/78/EB turėtų būti iš dalies pakeista, siekiant apibrėžti ir į taikymo sritį įtraukti mišrią veiklą vykdančias kontroliuojančiąsias (holdingo) bendroves. Siekiant užtikrinti, kad priežiūra būtų vykdoma nuosekliai ir laiku, reikėtų iš dalies pakeisti Direktyvą 98/78/EB, nepaisant to, kad netrukus bus pradėta taikyti Direktyva 2009/138/EB, kuri turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeista;
(11)
nors finansų konglomerato bankų ir draudimo pogrupių testavimas nepalankiausiomis sąlygomis turėtų būti vykdomas reguliariai, koordinatoriaus, paskirto remiantis Direktyva 2002/87/EB, vaidmuo yra spręsti dėl viso atskiro finansų konglomerato testavimo nepalankiausiomis sąlygomis tikslingumo, parametrų ir laiko. EPI atskiruose sektoriuose atliekant Sąjungos masto testavimą nepalankiausiomis sąlygomis Jungtinio komiteto vaidmuo turėtų būti užtikrinti, kad šis testavimas visuose sektoriuose būtų vykdomas nuosekliai. Šiuo tikslu EPI, pasitelkdamos į pagalbą Jungtinį komitetą, turėtų galėti nustatyti ES masto testavimo nepalankiausiomis sąlygomis parametrus, kurie apimtų konkrečią grupės riziką, paprastai kylančią finansų konglomeratuose, ir turėtų galėti paskelbti to testavimo rezultatus, kai tai leidžiama pagal atitinkamo sektoriaus teisės aktus. Turėtų būti atsižvelgiama į anksčiau atliekant Sąjungos masto testavimą nepalankiausiomis sąlygomis įgytą patirtį. Pvz., atliekant testavimą nepalankiausiomis sąlygomis reikėtų atsižvelgti į finansų konglomeratų likvidumo ir mokumo riziką;
(12)
Komisija taip pat turėtų parengti nuoseklią ir įtikinamą finansų konglomeratų priežiūros sistemą. Atliekant būsimą išsamų Direktyvos 2002/87/EB persvarstymą turėtų būti sprendžiamas nekontroliuojamų įmonių, ypač specialiosios paskirties įmonių, klausimas ir turėtų būti nustatytas rizika grindžiamas išimčių taikymas, kurio galėtų imtis priežiūros institucijos, apibrėždamos finansų konglomeratą, ir turėtų būti apribotas šių išimčių taikymas. Atsižvelgiant į sektoriaus direktyvas, persvarstant taip pat reikėtų atkreipti dėmesį į visai sistemai svarbius finansų konglomeratus, kurie dėl savo dydžio, tarpusavio sąsajų ar sudėtingumo yra ypač pažeidžiami. Tokie konglomeratai turėtų būti nustatomi pagal analogiją su Finansinio stabilumo tarybos ir Bazelio bankininkystės priežiūros komiteto kuriamais standartais. Komisija turėtų apsvarstyti galimybę pasiūlyti šios srities reguliavimo priemonę;
(13)
tikslinga užtikrinti Direktyvos 2002/87/EB ir Direktyvos 2006/48/EB tikslų suderinamumą. Todėl Direktyva 2006/48/EB turėtų būti iš dalies pakeista, siekiant apibrėžti ir į taikymo sritį įtraukti mišrią veiklą vykdančias kontroliuojančiąsias (holdingo) bendroves;
(14)
mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių lygmeniu grąžinti įgaliojimai reiškia, kad šiuo lygmeniu kai kurios direktyvų 98/78/EB, 2002/87/EB, 2006/48/EB arba 2009/138/EB nuostatos taikomos tuo pačiu metu. Tos nuostatos gali būti lygiavertės, ypač kiek tai susiję su priežiūros institucijų vykdomų priežiūros procesų kokybiniais elementais. Pavyzdžiui, kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių vadovų kompetencijos ir tinkamumo reikalavimai direktyvose 98/78/EB, 2002/87/EB, 2006/48/EB ir 2009/138/EB yra vienodi. Siekiant išvengti tų nuostatų dubliavimosi ir užtikrinti aukščiausio lygio priežiūros veiksmingumą, priežiūros institucijos turėtų turėti galimybę tam tikrą nuostatą taikyti tik vieną kartą ir kartu laikytis visų kitų taikomų direktyvų lygiavertės nuostatos. Jei nuostatų formuluotės nėra vienodos, jos turėtų būti laikomos lygiavertėmis, jei yra panašios savo esme, ypač kai kalbama apie rizika grindžiamą priežiūrą. Vertindamos lygiavertiškumą, priežiūros institucijos, nežemindamos priežiūros standartų, kolegijose turėtų tikrinti, ar pasiekti kiekvienoje taikomoje direktyvoje numatyti tikslai ir ar laikomasi jų taikymo srities. Lygiavertiškumo vertinimus turėtų būti galima plėtoti keičiantis priežiūros sistemoms ir praktikai. Todėl lygiavertiškumo vertinimai turėtų būti atviro ir evoliucinio proceso dalis. Tas procesas turėtų leisti priimti kiekvienu atveju atskirus sprendimus, kad būtų atsižvelgiama į visas atitinkamas konkrečios grupės savybes. Siekiant užtikrinti tam tikros grupės priežiūros sistemos nuoseklumą ir sudaryti vienodas sąlygas visiems Sąjungos finansų konglomeratams, yra būtinas tinkamas priežiūros institucijų bendradarbiavimas. Tuo tikslu EPI, pasitelkdamos į pagalbą Jungtinį komitetą, turėtų parengti gaires, kuriomis būtų siekiama suderinti lygiavertiškumo vertinimo kriterijus ir kurti privalomus techninius standartus;
(15)
siekiant gerinti finansų konglomeratui priklausančių finansų subjektų papildomą priežiūrą, pagal Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo (SESV) 290 straipsnį Komisijai turėtų būti suteikti įgaliojimai priimti aktus dėl techninių Direktyvos 2002/87/EB pakeitimų, susijusių su toje direktyvoje nustatytomis apibrėžtimis, terminų vienodinimu ir skaičiavimo metodais. Ypač svarbu, kad Komisija parengiamųjų darbų metu tinkamai konsultuotųsi, įskaitant konsultacijas ekspertų lygiu. Ruošdama ir rengdama deleguotuosius aktus Komisija turėtų užtikrinti, kad susiję dokumentai būtų tuo pačiu metu tinkamai laiku persiųsti Europos Parlamentui ir Tarybai;
(16)
kadangi šios direktyvos tikslo, t. y. gerinti finansų konglomeratui priklausančių finansų subjektų papildomą priežiūrą, valstybės narės negali deramai pasiekti ir kadangi dėl šios direktyvos apimties ir poveikio tų tikslų būtų geriau siekti Sąjungos lygmeniu, laikydamasi Europos Sąjungos sutarties 5 straipsnyje nustatyto subsidiarumo principo Sąjunga gali patvirtinti priemones. Pagal tame straipsnyje nustatytą proporcingumo principą šia direktyva neviršijama to, kas būtina tam tikslui pasiekti;
(17)
todėl direktyvos 98/78/EB, 2002/87/EB, 2006/48/EB ir 2009/138/EB turėtų būti iš dalies pakeistos,
PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ
1 straipsnis
Direktyvos 98/78/EB pakeitimai
Direktyva 98/78/EB iš dalies keičiama taip:
1.
1 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
j punktas pakeičiamas taip:
„j) mišrią veiklą vykdanti draudimo kontroliuojančioji bendrovė- tai patronuojanti įmonė, išskyrus draudimo įmonę, Bendrijai nepriklausančios šalies draudimo įmonę, perdraudimo įmonę, Bendrijai nepriklausančios šalies perdraudimo įmonę ir draudimo kontroliuojančiąją bendrovę ar mišrią veiklą vykdančią holdingo bendrovę, tarp kurios dukterinių įmonių bent viena yra draudimo įmonė arba perdraudimo įmonė;“;
b)
pridedamas šis punktas:
„m) mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji bendrovė- mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė, kaip apibrėžta Direktyvos 2002/87/EB 2 straipsnio 15 dalyje.“
2.
2 straipsnio 2 dalis keičiama taip:
„2. Kiekvienai draudimo ar perdraudimo įmonei, kurios patronuojanti įmonė yra draudimo kontroliuojančioji bendrovė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji bendrovė, Bendrijai nepriklausančios šalies draudimo ar Bendrijai nepriklausančios šalies perdraudimo įmonė, taikoma papildoma priežiūra, nustatyta 5 straipsnio 2 dalyje, taip pat 6, 8 ir 10 straipsniuose.“
3.
Įterpiamas šis straipsnis:
„2a straipsnis
Taikymo mišrią veiklą vykdančioms finansų kontroliuojančiosioms bendrovėms lygis
1. Jeigu mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei taikomos lygiavertės nuostatos pagal šią direktyvą ir pagal Direktyvą 2002/87/EB, visų pirma su rizika grindžiama priežiūra susijusios nuostatos, už papildomos priežiūros vykdymą atsakinga kompetentinga institucija, pasikonsultavusi su kitomis atitinkamomis kompetentingomis institucijomis, gali nuspręsti tai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei taikyti tik Direktyvos 2002/87/EB nuostatą.
2. Jeigu mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei ir pagal šią direktyvą, ir pagal Direktyvą 2006/48/EB taikoma lygiavertė nuostata, visų pirma su rizika grindžiama priežiūra susijusios nuostatos, už papildomos priežiūros vykdymą atsakinga kompetentinga institucija, sutarusi su bankų ir investicinių paslaugų sektoriaus konsoliduotos priežiūros institucija, gali taikyti tik direktyvos nuostatą dėl svarbiausio finansų sektoriaus, kaip nustatyta Direktyvos 2002/87/EB 3 straipsnio 2 dalyje.
3. Už papildomos priežiūros vykdymą atsakinga kompetentinga institucija informuoja Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1093/2010 (18) įsteigtą Europos priežiūros instituciją (Europos bankininkystės instituciją) (EBI) ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1094/2010 (19) įsteigtą Europos priežiūros instituciją (Europos draudimo ir profesinių pensijų instituciją) (EDPPI) apie sprendimus, priimtus pagal 1 ir 2 dalis. EBI, EDPPI ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1095/2010 (20) įsteigta Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija), pasitelkdamos į pagalbą Europos priežiūros institucijų jungtinį komitetą (toliau - Jungtinis komitetas), parengia gaires, kuriomis siekiama suderinti priežiūros praktiką, ir parengia techninių reguliavimo standartų projektus, kuriuos pateikia Komisijai per trejus metus nuo tų gairių priėmimo.
Komisijai suteikiami įgaliojimai priimti pirmoje pastraipoje nurodytus techninių reguliavimo standartų projektus remiantis atitinkamai Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 10-14 straipsniais.
4.
3 straipsnio 1 dalis pakeičiama taip:
„1. Papildoma priežiūra pagal 2 straipsnį jokiu būdu nereiškia, kad kompetentingos institucijos privalo prižiūrėti kiekvieną Bendrijai nepriklausančios šalies draudimo įmonę, Bendrijai nepriklausančios šalies perdraudimo įmonę, draudimo kontroliuojančiąją bendrovę, mišrią veiklą vykdančią finansų kontroliuojančiąją bendrovę ar mišrios veiklos draudimo kontroliuojančiąją bendrovę.“
5.
4 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Kai draudimo ar perdraudimo įmonių, turinčių leidimą dviejose ar daugiau valstybių narių, patronuojanti įmonė yra ta pati draudimo kontroliuojančioji bendrovė, Bendrijai nepriklausanti draudimo įmonė, Bendrijai nepriklausanti perdraudimo įmonė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji bendrovė ar mišrios veiklos draudimo kontroliuojančioji bendrovė, atitinkamų valstybių narių kompetentingos institucijos gali susitarti, kuri iš jų bus atsakinga už papildomą priežiūrą.“
6.
10 straipsnis pakeičiamas taip:
„10 straipsnis
Draudimo kontroliuojančiosios bendrovės, mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios bendrovės, Bendrijai nepriklausančios šalies draudimo įmonės ir Bendrijai nepriklausančios šalies perdraudimo įmonės
1. Taikant 2 straipsnio 2 dalį, valstybės narės reikalauja, kad pagal II priedą būtų taikomas papildomos priežiūros metodas. Atliekant skaičiavimą reikia atsižvelgti į visas draudimo kontroliuojančiosios bendrovės susijusias įmones, mišrią veiklą vykdančią finansų kontroliuojančiąją bendrovę, Bendrijai nepriklausančios šalies draudimo įmonę ir Bendrijai nepriklausančios šalies perdraudimo įmonę, kaip numatyta II priede.
2. Jei, remdamosi 1 dalyje minimu skaičiavimu, kompetentingos institucijos padaro išvadą, kad draudimo kontroliuojančiosios bendrovės dukterinės draudimo ar perdraudimo įmonės, mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios bendrovės, Bendrijai nepriklausančios šalies draudimo įmonės ar Bendrijai nepriklausančios šalies perdraudimo įmonės mokumui gresia ar gali grėsti pavojus, jos imasi atitinkamų priemonių tokios draudimo įmonės ar perdraudimo įmonės lygiu.“
7.
I ir II priedai iš dalies keičiami pagal šios direktyvos I priedą.
2 straipsnis
Direktyvos 2002/87/EB pakeitimai
Direktyva 2002/87/EB iš dalies keičiama taip:
1.
1 ir 2 straipsniai pakeičiami taip:
„1 straipsnis
Dalykas
Šia direktyva nustatomos pagal Direktyvos 73/239/EEB 6 straipsnį, Direktyvos 2002/83/EB (21) 4 straipsnį, Direktyvos 2004/39/EB (22) 5 straipsnį, Direktyvos 2005/68/EB (23) 3 straipsnį, Direktyvos 2006/48/EB (24) 6 straipsnį, Direktyvos 2009/65/EB (25) 5 straipsnį, Direktyvos 2009/138/EB (26) 14 straipsnį arba Direktyvos 2011/61/ES (27) 6-11 straipsnius leidimą gavusių kontroliuojamų finansų konglomeratui priklausančių įmonių papildomos priežiūros taisyklės.
Šia direktyva taip pat iš dalies pakeičiamos sektorių taisyklės, taikomos įmonėms, kurių veikla reglamentuojama minėtosiomis direktyvomis.
2 straipsnis
Apibrėžtys
Šioje direktyvoje:
1.
kredito įstaiga - kredito įstaiga, kaip apibrėžta Direktyvos 2006/48/EB 4 straipsnio 1 dalyje;
2.
draudimo įmonė - draudimo įmonė, kaip apibrėžta Direktyvos 2009/138/EB 13 straipsnio 1, 2 arba 3 dalyje;
3.
investicinė firma - investicinė firma, kaip apibrėžta Direktyvos 2004/39/EB 4 straipsnio 1 dalies 1 punkte, įskaitant 2006 m. birželio 14 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2006/49/EB dėl investicinių įmonių ir kredito įstaigų kapitalo pakankamumo (28) 3 straipsnio 1 dalies d punkte nurodytas įmones, arba įmonė, kurios registruota buveinė yra trečiojoje šalyje ir kuriai pagal Direktyvą 2004/39/EB reikėtų įsigyti leidimą, jeigu jos registruota buveinė būtų Sąjungoje;
4.
kontroliuojama įmonė - kredito įstaiga, draudimo įmonė, perdraudimo įmonė, investicinė firma, turto valdymo bendrovė arba alternatyvaus investavimo fondų valdytojas;
5.
turto valdymo bendrovė - valdymo bendrovė, kaip apibrėžta Direktyvos 2009/65/EB 2 straipsnio 1 dalies b punkte, taip pat įmonė, kurios registruota buveinė yra trečiojoje šalyje ir kuriai pagal tą direktyvą reikėtų įsigyti leidimą, jeigu jos registruota buveinė būtų Sąjungoje;
5a.
alternatyvaus investavimo fondų valdytojas - alternatyvaus investavimo fondų valdytojas, kaip apibrėžta Direktyvos 2011/61/ES 4 straipsnio 1 dalies b, l ir ab punktuose, arba įmonė, kurios registruota buveinė yra trečiojoje šalyje ir kuriai pagal šią direktyvą reikėtų įsigyti leidimą, jeigu jos registruota buveinė būtų Sąjungoje;
6.
perdraudimo įmonė - perdraudimo įmonė, kaip apibrėžta Direktyvos 2009/138/EB 13 straipsnio 4, 5 ar 6 dalyje, arba specialiosios paskirties įmonė, kaip apibrėžta Direktyvos 2009/138/EB 13 straipsnio 26 dalyje;
7.
sektoriaus taisyklės - su kontroliuojamų įmonių rizikos ribojimo principais grindžiama priežiūra susiję Sąjungos teisės aktai, visų pirma direktyvos 2004/39/EB, 2006/48/EB, 2006/49/EB ir 2009/138/EB;
8.
finansų sektorius - sektorius, kurį sudaro viena toliau nurodyta įmonė arba kelios tokios įmonės:
a)
kredito įstaiga, finansų įstaiga arba papildomas banko paslaugas teikianti įmonė, kaip apibrėžta Direktyvos 2006/48/EB 4 straipsnio 1, 5 ar 21 dalyse (toliau bendrai - bankų sektorius);
b)
draudimo įmonė, perdraudimo įmonė arba draudimo holdingo bendrovė, kaip apibrėžta Direktyvos 2009/138/EB 13 straipsnio 1, 2, 4 ar 5 dalyse arba 212 straipsnio 1 dalies f punkte (toliau bendrai - draudimo sektorius);
c)
investicinė firma, kaip apibrėžta Direktyvos 2006/49/EB 3 straipsnio 1 dalies b punkte (toliau bendrai - investicinių paslaugų sektorius);
9.
patronuojanti įmonė - 1983 m. birželio 13 d. Septintosios Tarybos direktyvos 83/349/EEB dėl konsoliduotos finansinės atskaitomybės (29) 1 straipsnyje apibrėžta patronuojanti įmonė arba bet kuri įmonė, kuri, kompetentingų institucijų nuomone, turi didelę įtaką kitai įmonei;
10.
dukterinė įmonė - dukterinė įmonė, kaip apibrėžta Direktyvos 83/349/EEB 1 straipsnyje, arba bet kuri kita įmonė, kuriai, kompetentingų institucijų nuomone, patronuojanti įmonė turi didelę įtaką, arba visos tokių dukterinių įmonių dukterinės įmonės;
11.
dalyvavimas kapitale - 1978 m. liepos 25 d. Ketvirtosios Tarybos direktyvos 78/660/EEB dėl tam tikrų rūšių bendrovių metinės finansinės atskaitomybės (30) 17 straipsnio pirmame sakinyje apibrėžtas dalyvavimas valdant kapitalą arba 20 % arba didesnės kitos įmonės balsavimo teisių arba kapitalo dalies tiesioginė arba netiesioginė nuosavybės teisė;
12.
grupė - įmonių grupė, kurią sudaro patronuojanti įmonė, jos dukterinės įmonės ir įmonės, kuriose patronuojanti įmonė arba jos dukterinės įmonės turi kapitalo dalį, taip pat įmonės, tarpusavyje susijusios Direktyvos 83/349/EEB 12 straipsnio 1 dalyje apibrėžtais santykiais, ir visi jų pogrupiai;
12a.
kontrolė - patronuojančios įmonės ir dukterinės įmonės santykiai, kaip nustatyta Direktyvos 83/349/EEB 1 straipsnyje, arba panašūs fizinio ar juridinio asmens ir įmonės santykiai;
13.
glaudūs ryšiai - aplinkybės, kai du ar daugiau fizinių arba juridinių asmenų sieja kontrolė arba dalyvavimas kapitale, arba situacija, kai du ar daugiau fizinių arba juridinių asmenų sieja nuolatiniai kontrolės santykiai su tuo pačiu asmeniu;
14.
finansų konglomeratas - grupė arba pogrupis, kai grupei arba pogrupiui vadovauja kontroliuojama įmonė arba kai bent viena iš tos grupės ar pogrupio dukterinių įmonių yra kontroliuojama įmonė, ir kuri (kuris) atitinka šias sąlygas:
a)
jei grupei ar pogrupiui vadovauja kontroliuojama įmonė:
i)
tai yra finansų sektoriaus įmonės patronuojanti įmonė, įmonė, turinti kapitalo dalį finansų sektoriaus įmonėje, arba įmonė, kurią su finansų sektoriaus įmone sieja Direktyvos 83/349/EEB 12 straipsnio 1 dalyje apibrėžti santykiai;
ii)
bent viena grupės ar pogrupio įmonė veikia draudimo sektoriuje ir bent viena įmonė veikia bankų arba investicinių paslaugų sektoriuje; ir
iii)
grupės ar pogrupio įmonės draudimo, taip pat bankų ir investicinių paslaugų sektoriuose vykdo didelės apimties konsoliduotą ir (arba) bendrą veiklą, kaip apibrėžta šios direktyvos 3 straipsnio 2 arba 3 dalyje;
b)
jei grupei ar pogrupiui nevadovauja kontroliuojama įmonė:
i)
pagrindinė grupės ar pogrupio veikla vykdoma finansų sektoriuje, kaip apibrėžta šios direktyvos 3 straipsnio 1 dalyje;
ii)
bent viena grupės ar pogrupio įmonė veikia draudimo sektoriuje ir bent viena įmonė veikia bankų arba investicinių paslaugų sektoriuje; ir
iii)
grupės ar pogrupio įmonės draudimo, taip pat bankų ir investicinių paslaugų sektoriuose vykdo didelės apimties konsoliduotą ir (arba) bendrą veiklą, kaip apibrėžta šios direktyvos 3 straipsnio 2 arba 3 dalyje;
15.
mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė - patronuojanti įmonė (išskyrus kontroliuojamą įmonę), kuri kartu su savo dukterinėmis įmonėmis, iš kurių bent viena yra Sąjungoje registruotą buveinę turinti reguliuojama įmonė, ir kitomis įmonėmis sudaro finansų konglomeratą;
16.
kompetentingos institucijos - valstybių narių nacionalinės institucijos, įstatymu arba reglamentu įgaliotos individualiai arba grupės lygiu vykdyti kredito įstaigų, draudimo įmonių, perdraudimo įmonių, investicinių firmų, turto valdymo bendrovių arba alternatyvaus investavimo fondų valdytojų priežiūrą;
17.
atitinkamos kompetentingos institucijos:
a)
valstybių narių kompetentingos institucijos, atsakingos už visų finansų konglomeratą sudarančių kontroliuojamų sektoriaus įmonių, ypač sektoriaus patronuojančių įmonių, priežiūrą grupės lygiu;
b)
pagal 10 straipsnį paskirtas koordinatorius, jei tai ne a punkte minimos institucijos;
c)
kai taikoma, kitos susijusios kompetentingos institucijos, jei taip nusprendžia a ir b punktuose nurodytos institucijos;
18.
grupės vidaus sandoriai - visos operacijos, kuriose kontroliuojamos finansų konglomerato įmonės, vykdydamos sutartinę ar nesutartinę mokamą ar nemokamą prievolę, tiesiogiai arba netiesiogiai pasikliauja kitomis tos pačios grupės įmonėmis ar bet kuriuo fiziniu arba juridiniu asmeniu, kurį su minėtosios grupės įmonėmis sieja glaudūs ryšiai;
19.
rizikos koncentracija - visų rūšių rizika, dėl kurios galimi tokie nuostoliai, kad kiltų grėsmė visų finansų konglomerato kontroliuojamų įmonių mokumui ar finansinei būklei apskritai; tokią riziką gali sukelti sandorio šalių (kredito), investicijų, draudimo, rinkos rizika, kitų rūšių rizika arba čia išvardytų rūšių rizikos derinys ar sąveika.
Prieš įsigaliojant pagal 21a straipsnio 1 dalies b punktą priimtiems techniniams reguliavimo standartams, rengiant 17 dalies c punkte nurodytą nuomonę ypač atsižvelgiama į kitose valstybėse narėse veikiančių finansų konglomeratui priklausančių kontroliuojamų įmonių rinkos dalį, ypač jei ji yra didesnė nei 5 %, ir bet kurios kitoje valstybėje narėje įsisteigusios kontroliuojamos įmonės vaidmenį finansų konglomerate.
2.
3 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1, 2 ir 3 dalys pakeičiamos taip:
„1. Nustatant, ar pagrindinę veiklą grupė vykdo finansų sektoriuje, kaip nurodyta 2 straipsnio 14 dalies b punkto i papunktyje, grupės kontroliuojamų ir nekontroliuojamų finansų sektoriaus įmonių balanso bendros sumos santykis su visos grupės balanso bendra suma turėtų būti didesnis negu 40 %.
2. Nustatant, ar skirtinguose finansų sektoriuose vykdoma tokia svarbi veikla kokia ji apibrėžta šios direktyvos 2 straipsnio 14 dalies a punkto iii papunktyje arba 14 dalies b punkto iii papunktyje, kiekvieno finansų sektoriaus balanso bendros sumos santykio su finansinio sektoriaus įmonių grupėje balanso bendra suma vidurkis ir to paties finansų sektoriaus mokumo reikalavimų santykis su bendrais grupės finansinio sektoriaus įmonių mokumo reikalavimais turėtų būti didesnis nei 10 %.
Šioje direktyvoje mažiausias finansų konglomerato finansų sektorius yra tas, kurio vidurkis yra mažiausias, o finansų sektorius, kurio vidurkis yra didžiausias, yra laikomas pagrindiniu finansų konglomerato finansų sektoriumi. Skaičiuojant minėtąjį vidurkį ir nustatant mažiausius ir pagrindinius finansų sektorius, bankų ir investicinių paslaugų sektoriai sujungiami.
Turto valdymo bendrovės priskiriamos tam sektoriui, kuriam jos priklauso grupėje; jei grupėje jos nepriklauso kuriam nors vienam sektoriui, jos priskiriamos mažiausiam finansų sektoriui.
Alternatyvaus investavimo fondų valdytojai priskiriami tam sektoriui, kuriam jie priklauso grupėje. Jei grupėje jie nepriklauso kuriam nors vienam sektoriui, jie priskiriami mažiausiam finansų sektoriui.
3. Tarpsektorinė veikla taip pat laikoma reikšminga, kaip apibrėžta 2 straipsnio 14 dalies a punkto iii papunktyje arba 14 dalies b punkto iii papunktyje, jei grupės mažiausio finansų sektoriaus balanso bendra suma yra didesnė nei 6 mlrd. EUR.
Jei grupė yra mažesnė nei nustatyta šio straipsnio 2 dalyje, atitinkamos kompetentingos institucijos bendru susitarimu gali nuspręsti grupės nelaikyti finansų konglomeratu. Be to, jos gali nuspręsti netaikyti 7, 8 ar 9 straipsnių nuostatų, jei, jų nuomone, minėtajai grupei nereikia taikyti šios direktyvos ar tokių nuostatų arba jei siekiant papildomos priežiūros tikslų toks jų taikymas būtų netinkamas ar klaidintų.
Apie sprendimus, priimtus pagal šią straipsnio dalį, informuojamos kitos kompetentingos institucijos ir šios institucijos juos viešai paskelbia, išskyrus išskirtinius atvejus.
3a. Jei grupė yra ne mažesnė nei nustatyta šio straipsnio 2 dalyje, tačiau mažiausio sektoriaus dydis neviršija 6 mlrd. EUR, atitinkamos kompetentingos institucijos bendru susitarimu gali nuspręsti grupės nelaikyti finansų konglomeratu. Be to, jos gali nuspręsti netaikyti 7, 8 ar 9 straipsnių nuostatų, jei, jų nuomone, minėtajai grupei nereikia taikyti šios direktyvos ar tokių nuostatų arba jei siekiant papildomos priežiūros tikslų toks jų taikymas būtų netinkamas ar klaidintų.
Apie sprendimus, priimtus pagal šią straipsnio dalį, informuojamos kitos kompetentingos institucijos ir šios institucijos juos viešai paskelbia, išskyrus išskirtinius atvejus.“;
b)
4 dalis iš dalies keičiama taip:
i)
a punktas pakeičiamas taip:
„a)
6 straipsnio 5 dalyje nurodytais atvejais, skaičiuojant santykius, neįtraukti įmonės, išskyrus atvejus, kai įmonė persikėlė iš valstybės narės į trečiąją šalį, ir esama įrodymų, kad įmonė pakeitė buvimo vietą siekdama išvengti kontrolės.“;
ii)
pridedamas šis punktas:
„c)
neįtraukti vieno ar daugiau dalyvavimo mažesniojo sektoriaus kapitale atvejų, jei toks dalyvavimas turi lemiamos įtakos finansų konglomerato identifikavimui ir jei bendras jo poveikis yra nereikšmingas papildomos priežiūros tikslų atžvilgiu.“;
c)
5 dalis pakeičiama taip:
„5. Taikant šio straipsnio 1 ir 2 dalis, atitinkamos kompetentingos institucijos išimtiniais atvejais pagal bendrą susitarimą bendra balanso suma pagrįstą kriterijų gali pakeisti pajamų struktūros, nebalansinės veiklos rūšių ir viso valdomo turto parametru ar pridėti vieną ar daugiau iš šių parametrų, jei manoma, kad šie parametrai ypač svarbūs pagal šią direktyvą taikant papildomą priežiūrą.“;
d)
pridedamos šios dalys:
„8. Europos priežiūros institucija (Europos bankininkystės institucija), įsteigta Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1093/2010 (EBI) (31), Europos priežiūros institucija (Europos draudimo ir profesinių pensijų institucija), įsteigta Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1094/2010 (EDPPI) (32) ir Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija), įsteigta Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1095/2010 (EVPRI) (33) (toliau bendrai -EPI), pasitelkusios į pagalbą EPI jungtinį komitetą (Jungtinis komitetas), pateikia bendrąsias gaires, kuriomis siekiama derinti priežiūrą atsižvelgiant į šio straipsnio 2, 3, 3a, 4 ir 5 dalių taikymą.
9. Kiekvienais metais kompetentingos institucijos iš naujo įvertina sprendimą netaikyti papildomos priežiūros ir persvarsto šiame straipsnyje nustatytus kiekybinius rodiklius ir rizika grindžiamą finansinių grupių įvertinimą.
3.
4 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalies antra pastraipa pakeičiama taip:
„Tuo tikslu:
-
kontroliuojamoms grupės įmonėms leidimus išdavusios kompetentingos institucijos glaudžiai bendradarbiauja tarpusavyje,
-
jeigu kompetentinga institucija mano, kad jos išduotą leidimą įsigijusi kontroliuojama įmonė priklauso grupei, kuri gali būti finansų konglomeratu ir kuri gali būti dar neidentifikuota pagal šią direktyvą, minėtoji kompetentinga institucija savo nuomonę perduoda kitoms susijusioms kompetentingoms institucijoms ir Jungtiniam komitetui.“;
b)
2 dalies antra pastraipa pakeičiama taip:
„Koordinatorius taip pat informuoja kompetentingas institucijas, įgaliojusias kontroliuojamas grupės įmones, valstybės narės, kurioje yra mišrią veiklą vykdančios finansų holdingo bendrovės pagrindinė buveinė, kompetentingas institucijas ir Jungtinį komitetą.“;
c)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Jungtinis komitetas savo interneto svetainėje skelbia pagal 2 straipsnio 14 dalį apibrėžtų finansų konglomeratų sąrašą ir jį nuolat atnaujina. Nuoroda į šią informaciją pateikiama visų EPI interneto svetainėse.
Kiekvienos 1 dalyje minėtos kontroliuojamos įmonės, kuri priklauso finansų konglomeratui, pavadinimas įrašomas į sąrašą, kurį Jungtinis komitetas skelbia ir nuolat atnaujina savo interneto svetainėje.“
4.
5 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
2 straipsnio b punktas pakeičiamas taip:
„b)
kiekviena kontroliuojama įmonė, kurios patronuojanti įmonė yra mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė, kurios pagrindinė buveinė yra Sąjungoje;“;
b)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Kiekvienai kontroliuojamai įmonei, kuriai netaikoma 2 dalyje nurodyta papildoma priežiūra ir kurios patronuojanti įmonė yra kontroliuojama įmonė arba mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė, turinti pagrindinę buveinę trečiojoje šalyje, taikoma papildoma priežiūra finansų konglomerato lygiu, atsižvelgiant į 18 straipsnyje nustatytą apimtį ir tvarką.“;
c)
4 dalies antra pastraipa pakeičiama taip:
„Papildoma priežiūra taikoma tais atvejais, kai bent viena iš minėtųjų įmonių yra kontroliuojama, kaip nurodyta šios direktyvos 1 straipsnyje, ir kai įvykdomos 2 straipsnio 14 dalies a punkto ii papunkčio arba 14 dalies b punkto ii papunkčio ir 2 straipsnio 14 dalies a punkto iii papunkčio arba 14 dalies b punkto iii papunkčio sąlygos. Atitinkamos kompetentingos institucijos savo sprendimą priima, atsižvelgdamos į šioje direktyvoje nustatytus papildomos priežiūros tikslus.“
5.
6 straipsnio 3 ir 4 dalys pakeičiamos taip:
„3. Skaičiuojant šio straipsnio 2 dalies pirmoje pastraipoje nurodytus kapitalo pakankamumo reikalavimus, papildoma priežiūra (I priede nustatyta tvarka ir mastu) taikoma toliau išvardytoms įmonėms:
a)
kredito įstaigoms, finansų įstaigoms arba papildomas paslaugas teikiančioms įmonėms;
b)
draudimo įmonėms, perdraudimo įmonėms arba draudimo holdingo bendrovėms;
c)
investicinėms firmoms;
d)
mišrią veiklą vykdančioms finansų holdingo bendrovėms.
4. Skaičiuojant papildomus finansų konglomerato kapitalo pakankamumo reikalavimus pagal šios direktyvos I priede nurodytą 1 metodą (apskaitos konsolidavimas), grupės įmonių nuosavos lėšos ir mokumo reikalavimai skaičiuojami pagal Direktyvos 2006/48/EB 133 ir 134 straipsniuose ir Direktyvos 2009/138/EB 221 straipsnyje nustatytas taisykles, taikomas atitinkamo sektoriaus konsolidavimo formai ir mastui.
Skaičiuojant pagal I priede nurodytą 2 metodą (išskaitymo ir susumavimo metodą), atsižvelgiama į patronuojančios įmonės arba kitoje grupės įmonėje kapitalo dalį turinčios įmonės proporcingą dalį.“
6.
7 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Toliau derinant Sąjungos teisės aktus, valstybės narės gali nustatyti kiekybinius apribojimus, leisti juos nustatyti savo kompetentingoms institucijoms arba patvirtinti kitas priežiūros priemones, kurios padėtų įgyvendinti papildomos priežiūros, susijusios su bet kuria rizikos koncentracija finansų konglomerato lygiu, tikslus.“;
b)
pridedama ši dalis:
„5. EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą, pateikia priežiūros derinimo bendrąsias gaires, susijusias su papildomos priežiūros rizikos koncentracijai taikymu, kaip numatyta šio straipsnio 1-4 dalyse. Siekiant išvengti dubliavimosi, gairėmis užtikrinamas šiame straipsnyje numatytų priežiūros priemonių taikymo nuostatų suderinimas su Direktyvos 2006/48/EB 106-118 straipsnių ir Direktyvos 2009/138/EB 244 straipsnio nuostatomis. Jos pateikia konkrečias bendrąsias gaires dėl šio straipsnio 1-4 dalių taikymo finansų konglomerato dalyvavimui kapitale tais atvejais, kai nacionalinio bendrovių įstatymo nuostatos trukdo taikyti šios direktyvos 14 straipsnio 2 dalį.“
7.
8 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Toliau derinant Sąjungos teisės aktus, valstybės narės gali nustatyti kiekybinius apribojimus ir kokybinius reikalavimus, leisti savo kompetentingoms institucijoms nustatyti kiekybinius apribojimus ar kokybinius reikalavimus arba imtis kitų priežiūros priemonių, kurios padėtų įgyvendinti papildomos priežiūros, susijusios su kontroliuojamų finansų konglomerato įmonių grupės vidaus operacijomis, tikslus.“;
b)
pridedama ši dalis:
„5. EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą, pateikia priežiūros derinimo bendrąsias gaires, susijusias su papildomos priežiūros grupės vidaus sandoriams taikymu, kaip numatyta šio straipsnio 1-4 dalyse. Siekiant išvengti dubliavimosi, gairėmis užtikrinamas šiame straipsnyje numatytų priežiūros priemonių taikymo nuostatų suderinimas su Direktyvos 2009/138/EB 245 straipsnio nuostatomis. Jos pateikia konkrečias bendrąsias gaires dėl šio straipsnio 1-4 dalių taikymo finansų konglomerato dalyvavimui kapitale tais atvejais, kai nacionalinio bendrovių įstatymo nuostatos trukdo taikyti šios direktyvos 14 straipsnio 2 dalį.“
8.
9 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
4 dalis pakeičiama taip:
„4. Valstybės narės užtikrina, kad visos įmonės, kurioms pagal 5 straipsnį taikoma papildoma priežiūra, taikytų atitinkamus duomenų ir informacijos, kurie gali būti svarbūs papildomos priežiūros tikslais, vidaus kontrolės mechanizmus.
Valstybės narės reikalauja, kad kontroliuojamos įmonės finansų konglomerato lygmeniu reguliariai teiktų kompetentingai įstaigai išsamią informaciją apie jų teisinę struktūrą, valdymą ir organizacinę struktūrą, įskaitant visas kontroliuojamas įmones, nekontroliuojamas dukterines įmones ir stambius filialus.
Valstybės narės reikalauja, kad kontroliuojamos įmonės finansų konglomerato lygmeniu viešai kasmet skelbtų išsamią informaciją arba nuorodas į lygiavertę informaciją apie jų teisinę struktūra, valdymą ir organizacinę struktūrą.“;
b)
pridedama ši dalis:
„6. Kompetentingos institucijos suderina šiame straipsnyje numatomą papildomą vidaus kontrolės mechanizmų ir rizikos valdymo proceso priežiūrą, taip pat Direktyvos 2006/48/EB 124 straipsnyje ir Direktyvos 2009/138/EB 248 straipsnyje numatytus peržiūros procesus. Tuo tikslu EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą ir atsižvelgdamos į šiame straipsnyje numatomą papildomą vidaus kontrolės mechanizmų ir rizikos valdymo procesų priežiūrą, pateikia priežiūros derinimo, taip pat atitikties Direktyvos 2006/48/EB 124 straipsnyje ir Direktyvos 2009/138/EB 248 straipsnyje numatytiems peržiūros procesams bendrąsias gaires. Jos pateikia konkrečias bendrąsias gaires dėl šio straipsnio taikymo finansų konglomerato dalyvavimui kapitale tais atvejais, kai nacionalinio bendrovių įstatymo nuostatos trukdo taikyti šios direktyvos 14 straipsnio 2 dalį.“
9.
Įterpiamas šis straipsnis:
„9b straipsnis
Testavimas nepalankiausiomis sąlygomis
1. Valstybės narės gali reikalauti, kad koordinatorius užtikrintų, jog finansų konglomeratų testavimas nepalankiausiomis sąlygomis būtų vykdomas tinkamai ir reguliariai. Jos reikalauja, kad atitinkamos kompetentingos institucijos visapusiškai bendradarbiautų su koordinatoriumi.
2. Rengiant testavimą nepalankiausiomis sąlygomis visoje Sąjungoje EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą ir bendradarbiaudamos su Europos sisteminės rizikos valdyba, įsteigta 2010 m. lapkričio 24 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1092/2010 dėl Europos Sąjungos finansų sistemos makrolygio rizikos ribojimo priežiūros ir Europos sisteminės rizikos valdybos įsteigimo (34), gali parengti papildomus finansų konglomeratų testavimo nepalankiausiomis sąlygomis parametrus, pagal kuriuos įvertinama speciali su jais susijusi rizika pagal Reglamentą (ES) Nr. 1093/2010, Reglamentą (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamentą (ES) Nr. 1095/2010. Koordinatorius informuoja Jungtinį komitetą apie testavimo nepalankiausiomis sąlygomis rezultatus.
10.
10 straipsnio 2 dalies b punktas iš dalies keičiamas taip:
a)
ii papunkčio pirma pastraipa pakeičiama taip:
„ii)
jeigu bent dviejų kontroliuojamų įmonių, kurių registruota buveinė yra Sąjungoje, patronuojanti įmonė yra ta pati mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė ir vienai iš tų įmonių leidimas buvo išduotas valstybėje narėje, kurioje yra mišrią veiklą vykdančios finansų holdingo bendrovės pagrindinė buveinė, koordinatoriaus užduotį vykdo toje valstybėje narėje kontroliuojamai įmonei leidimą išdavusi kompetentinga institucija.“;
b)
iii papunktis pakeičiamas taip:
„iii)
jeigu bent dviejų kontroliuojamų įmonių, kurių registruota buveinė yra Sąjungoje, patronuojanti bendrovė yra ta pati mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė, ir nė vienai iš tų įmonių valstybėje narėje, kurioje yra mišrią veiklą vykdančios finansų holdingo bendrovės pagrindinė buveinė, nebuvo išduotas leidimas, koordinatoriaus užduotį vykdo pagrindiniame finansų sektoriuje veikiančiai kontroliuojamai įmonei, kurios buhalterinio balanso galutinis rezultatas didžiausias, leidimą išdavusi kompetentinga institucija;“.
11.
11 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Nedarant poveikio galimybei suteikti Sąjungos teisės aktuose numatytą specialią priežiūros kompetenciją ir pareigas, koordinatoriaus, kuriam buvo patikėtos su papildoma kontroliuojamų finansų konglomerato įmonių priežiūra susijusios specialios užduotys, paskyrimas neturi poveikio sektoriaus taisyklėse nustatytoms kompetentingų institucijų užduotims ir pareigoms.“;
b)
pridedama ši dalis:
„4. Šiame skirsnyje numatytą reikiamą bendradarbiavimą ir šio straipsnio 1, 2 ir 3 dalyse bei 12 straipsnyje išvardytų užduočių atlikimą, taip pat, laikantis konfidencialumo reikalavimų ir Sąjungos teisės aktų, tinkamą koordinavimą ir, tam tikrais atvejais, bendradarbiavimą su atitinkamomis trečiųjų šalių priežiūros institucijomis, užtikrina kolegijos, įsteigtos pagal Direktyvos 2006/48/EB 131a straipsnį arba Direktyvos 2009/138/EB 248 straipsnio 2 dalį.
1 dalies antroje pastraipoje nurodyta koordinavimo tvarka atskirai atspindima rašytinėje koordinavimo tvarkoje, nustatytoje pagal Direktyvos 2006/48/EB 131 straipsnį arba Direktyvos 2009/138/EB 248 straipsnį. Koordinatorius, kuris yra pagal Direktyvos 2006/48/EB 131a straipsnį arba Direktyvos 2009/138/EB 248 straipsnio 2 dalį įsteigtos kolegijos pirmininkas, nusprendžia, kokios kitos kompetentingos institucijos dalyvauja susirinkime ar kurioje nors tokios kolegijos veikloje.“
12.
12 straipsnio 1 dalies antros pastraipos a punktas pakeičiamas taip:
„a)
duomenimis apie grupės, įskaitant visas finansų konglomeratui priklausančias kontroliuojamas įmones, nekontroliuojamas dukterines įmones ir stambius filialus, teisinę struktūrą, valdymo ir organizacinę struktūrą, kvalifikuotą akcijų paketo dalį turinčius akcininkus patronuojančių įmonių lygiu, ir apie kontroliuojamų grupės įmonių kompetentingas institucijas;“.
13.
12a straipsnis papildomas šia dalimi:
„3. Koordinatoriai Jungtiniam komitetui teikia 9 straipsnio 4 dalyje ir 12 straipsnio 1 dalies antros pastraipos a punkte nurodytą informaciją. Jungtinis komitetas kompetentingoms institucijoms pateikia informaciją apie finansų konglomeratų teisinę struktūrą ir valdymą bei organizacinę struktūrą.“
14.
Įterpiamas šis straipsnis:
„12b straipsnis
Bendrosios gairės
1. EPI, pasitelkdamos Jungtinį komitetą, parengia bendras gaires, kuriose nurodoma, kaip kompetentinga institucija turi atlikti rizika pagrįstus finansų konglomeratų vertinimus. Visų pirma, šiomis gairėmis užtikrinama, kad atliekant rizika pagrįstus vertinimus būtų įvertintos atitinkamos priemonės siekiant įvertinti finansų konglomeratams iškylančią grupės riziką.
2. EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą, pateikia bendrąsias priežiūros praktikos plėtojimo gaires, pagal kurias būtų vykdoma papildoma mišrią veiklą vykdančių finansų holdingo bendrovių priežiūra, kuria siekiama tinkamai papildyti grupių priežiūrą pagal direktyvas 98/78/EB ir 2009/138/EB arba, atitinkamai, konsoliduotąją priežiūrą pagal Direktyvą 2006/48/EB. Pagal šias gaires atliekant priežiūrą įvertinama visa svarbi rizika, kartu išvengiant galimo priežiūros dubliavimo.“
15.
18 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
antraštė pakeičiama taip:
„Patronuojančios įmonės trečiojoje šalyje“;
b)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Kompetentingos institucijos gali taikyti kitus metodus, užtikrinančius atitinkamą papildomą kontroliuojamų finansų konglomerato įmonių priežiūrą. Tokiems metodams turi pritarti koordinatorius, pasikonsultavęs su kitomis atitinkamomis kompetentingomis institucijomis. Kompetentingos institucijos gali konkrečiai pareikalauti įsteigti mišrią veiklą vykdančią finansų holdingo bendrovę, kurios pagrindinė buveinė būtų Sąjungoje, ir taikyti šią direktyvą tokios bendrovės vadovaujamoms kontroliuojamoms finansų konglomerato įmonėms. Kompetentingos institucijos užtikrina, kad šie metodai padėtų įgyvendinti šioje direktyvoje nustatytus papildomos priežiūros tikslus, ir apie tai informuoja kitas susijusias kompetentingas institucijas ir Komisiją.“
16.
19 straipsnis pakeičiamas taip:
„19 straipsnis
Bendradarbiavimas su trečiųjų šalių kompetentingomis institucijomis
Direktyvos 2006/48/EB 39 straipsnio 1 ir 2 dalys, Direktyvos 98/78/EB 10a straipsnis ir Direktyvos 2009/138/EB 264 straipsnis mutatis mutandis taikomi derybose su viena ar daugiau trečiųjų šalių dėl kontroliuojamų finansų konglomerato įmonių papildomos priežiūros susitarimų.“
17.
III skyriaus antraštė pakeičiama taip:
18.
20 straipsnis pakeičiamas taip:
„20 straipsnis
Komisijai suteikti įgaliojimai
Komisijai pagal 21c straipsnį suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus dėl techninių šios direktyvos pakeitimų šiose srityse:
a)
tikslesnė 2 straipsnyje pateiktų apibrėžčių formuluotė siekiant atsižvelgti į su šios direktyvos taikymu susijusius finansinių rinkų pokyčius;
b)
terminų suvienodinimas ir šioje direktyvoje pateiktų apibrėžčių pritaikymas, atsižvelgiant į paskesnius Sąjungos teisės aktus dėl kontroliuojamų įmonių ir susijusių klausimų;
c)
tikslesnė I priede nustatytų skaičiavimo metodų apibrėžtis siekiant atsižvelgti į finansinių rinkų ir riziką ribojančių metodų pokyčius.
Tos priemonės neapima Komisijai suteiktų įgaliojimų dalyko 21a straipsnyje išvardytų punktų atžvilgiu.“
19.
21 straipsnio 2, 3 ir 5 dalys išbraukiamos.
20.
21a straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalies pirma pastraipa papildoma šiuo punktu:
„d)
6 straipsnio 2 dalis, siekiant užtikrinti ataskaitų vienodą formą (su instrukcijomis), jų teikimo dažnumą ir, atitinkamais atvejais, teikimo datas.“;
b)
įterpiama ši dalis:
„1a. Siekiant užtikrinti nuoseklų 2, 7 ir 8 straipsnių ir II priedo taikymą, EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą, parengia techninių reguliavimo standartų projektus, kad būtų nustatytos tikslesnės 2 straipsnyje nustatytų apibrėžčių formuluotės ir suderintos pagal 7 ir 8 straipsnius bei II priedą priimtos nuostatos.
Jungtinis komitetas šiuos techninių reguliavimo standartų projektus pateikia Komisijai iki 2015 m. sausio 1 d.
Komisijai suteikiami įgaliojimai atitinkamai pagal Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 10-14 straipsnius priimti pirmoje pastraipoje nurodytus techninius reguliavimo standartus.“;
c)
pridedama ši dalis:
„3. Per dvejus metus nuo techninių įgyvendinimo standartų priėmimo pagal 2 dalies a punktą valstybės narės reikalauja, kad šiame straipsnyje nurodyto skaičiavimo ataskaitos būtų teikiamos vienoda forma, nustato jų teikimo dažnumą ir datas.“
21.
Į III skyrių įterpiami šie straipsniai:
„21b straipsnis
Bendrosios gairės
EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą ir laikydamosi atitinkamai Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 56 straipsnyje nustatytos tvarkos, pateikia 3 straipsnio 8 dalyje, 7 straipsnio 5 dalyje, 8 straipsnio 5 dalyje, 9 straipsnio 6 dalyje, 11 straipsnio 1 dalies trečioje pastraipoje, 12b straipsnyje ir 21 straipsnio 4 dalyje nurodytas bendrąsias gaires.
21c straipsnis
Naudojimasis įgaliojimais
1. Komisijai suteikiami įgaliojimai priimti deleguotuosius aktus laikantis šiame straipsnyje nustatytų sąlygų.
2. 20 straipsnyje nurodyti įgaliojimai Komisijai suteikiami ketverių metų laikotarpiui nuo 2011 m. gruodžio 9 d. Komisija parengia ataskaitą dėl įgaliojimų suteikimo likus ne mažiau kaip šešiems mėnesiams iki ketverių metų laikotarpio pabaigos. Įgaliojimų suteikimas automatiškai pratęsiamas tokios pačios trukmės laikotarpiams, išskyrus atvejus, kai Europos Parlamentas arba Taryba pareiškia prieštaravimų dėl tokio pratęsimo likus ne mažiau kaip trims mėnesiams iki kiekvieno tokio laikotarpio pabaigos.
3. Europos Parlamentas arba Taryba gali bet kuriuo metu atšaukti 20 straipsnyje nurodytų įgaliojimų suteikimą. Sprendimu dėl atšaukimo nutraukiamas tame sprendime nurodytų įgaliojimų suteikimas. Jis įsigalioja kitą dieną po sprendimo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje arba vėlesnę jame nurodytą dieną. Jis nedaro poveikio jau galiojančių deleguotųjų aktų teisėtumui.
4. Kai tik Komisija priima deleguotąjį aktą, apie tai ji tuo pačiu metu praneša Europos Parlamentui ir Tarybai.
5. Pagal 20 straipsnį priimtas deleguotasis aktas įsigalioja tik tuomet, jeigu per tris mėnesius nuo pranešimo apie jį Europos Parlamentui ir Tarybai dienos nei Europos Parlamentas, nei Taryba nepareiškė prieštaravimų, arba jeigu iki to laikotarpio pabaigos tiek Europos Parlamentas, tiek Taryba pranešė Komisijai, kad jie nepareikš prieštaravimų. Europos Parlamento arba Tarybos iniciatyva tas laikotarpis pratęsiamas trims mėnesiams.“
22.
30 straipsnio pirma pastraipa pakeičiama taip:
„Tol, kol bus toliau derinamos sektoriaus taisyklės, valstybės narės numato turto valdymo bendroves įtraukti į:
a)
kredito įstaigų ir investicinių firmų arba į draudimo grupės draudimo įmonių konsoliduotos priežiūros taikymo sritį;
b)
į šioje direktyvoje nustatytos papildomos priežiūros taikymo sritį, jeigu grupė turi finansų konglomerato statusą; ir
c)
identifikavimo procesą pagal 3 straipsnio 2 dalį.“
23.
Įterpiamas šis straipsnis:
„30a straipsnis
Alternatyvaus investavimo fondų valdytojai
1. Tol, kol bus toliau derinamos sektoriaus taisyklės, valstybės narės numato alternatyvaus investavimo fondų valdytojus įtraukti į:
a)
kredito įstaigų ir investicinių firmų konsoliduotos priežiūros taikymo sritį arba į draudimo grupės draudimo įmonių papildomos priežiūros taikymo sritį;
b)
šioje direktyvoje nustatytos papildomos priežiūros taikymo sritį, jeigu grupė turi finansų konglomerato statusą; ir
c)
identifikavimo procesą pagal 3 straipsnio 2 dalį.
2. Taikydamos 1 dalį, valstybės narės numato arba įgalioja kompetentingas institucijas nuspręsti, pagal kurio sektoriaus (bankų, draudimo arba investicinių paslaugų sektoriaus) taisykles alternatyvaus investavimo fondų valdytojams turi būti taikoma 1 dalies a punkte nurodyta konsoliduota arba papildoma priežiūra. Įgyvendinant šią dalį, atitinkamo sektoriaus taisyklės dėl finansų įstaigų priskyrimo atitinkamos priežiūros taikymo sričiai formos ir masto mutatis mutandis taikomos alternatyvaus investavimo fondų valdytojams. 1 dalies b punkte nurodytos papildomos priežiūros tikslais pagal 1 dalies a punktą alternatyvaus investavimo fondų valdytojas laikomas priklausančiu tam sektoriui, kuriam jis priskirtas.
Kai alternatyvaus investavimo fondų valdytojas priklauso finansų konglomeratui, visos nuorodos į kontroliuojamą įmonę ir atitinkamas kompetentingas institucijas pagal šią direktyvą atitinkamai apima ir alternatyvaus investavimo fondų valdytojus bei už jų priežiūrą atsakingas kompetentingas institucijas. Ši nuostata mutatis mutandis taikoma 1 dalies a punkte nurodytoms grupėms.“
24.
I priedas iš dalies keičiamas pagal šios direktyvos II priedą.
3 straipsnis
Direktyvos 2006/48/EB pakeitimai
Direktyva 2006/48/EB iš dalies keičiama taip:
1.
1 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. 39 straipsnis ir 124-143 straipsniai taikomi finansų kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms, mišrią veiklą vykdančioms finansų kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms ir mišrią veiklą vykdančioms kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms, kurių pagrindinė buveinė yra Sąjungoje.“
2.
4 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
14-17 punktai pakeičiami taip:
„14. patronuojanti kredito įstaiga valstybėje narėje- kredito įstaiga, turinti dukterinę įmonę - kredito arba finansų įstaigą - arba dalyvaujanti valdant šių įstaigų kapitalą ir kuri pati nėra kitos kredito įstaigos, gavusios leidimą veiklai toje pačioje valstybėje narėje, arba finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, įsisteigusios toje pačioje valstybėje narėje, dukterinė įmonė;
15. patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje- patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kuri pati nėra kredito įstaigos, gavusios leidimą veiklai toje pačioje valstybėje narėje, arba finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, įsisteigusios toje pačioje valstybėje narėje, dukterinė įmonė;
15a. patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje- patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kuri pati nėra kredito įstaigos, gavusios leidimą veiklai toje pačioje valstybėje narėje, arba finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, įsisteigusios toje pačioje valstybėje narėje, dukterinė įmonė;
16. ES patronuojanti kredito įstaiga- patronuojanti kredito įstaiga valstybėje narėje, kuri nėra kitos kredito įstaigos, gavusios leidimą veiklai bet kurioje valstybėje narėje, arba finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, įsisteigusios bet kurioje valstybėje narėje, dukterinė įmonė;
17. ES patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė- patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje, kuri nėra kredito įstaigos, gavusios leidimą veiklai bet kurioje valstybėje narėje, arba kitos finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, įsisteigusios bet kurioje valstybėje narėje, dukterinė įmonė;
17a. ES patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė- patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje, kuri nėra kredito įstaigos, gavusios leidimą veiklai bet kurioje valstybėje narėje, arba kitos finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, įsisteigusios bet kurioje valstybėje narėje, dukterinė įmonė;“;
b)
įterpiamas šis punktas:
„19a. mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė- mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė, kaip apibrėžta Direktyvos 2002/87/EB 2 straipsnio 15 punkte;“;
c)
48 punktas pakeičiamas taip:
„48. konsoliduotos priežiūros institucija- kompetentinga institucija, atsakinga už ES patronuojančių kredito įstaigų ir kredito įstaigų, kurias kontroliuoja ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, konsoliduotos priežiūros vykdymą;“.
3.
14 straipsnis pakeičiamas taip:
„14 straipsnis
Apie kiekvieną leidimą pranešama EBI. Kiekvienos kredito įstaigos, kuriai buvo išduotas leidimas veiklai, pavadinimas įtraukiamas į sąrašą, kurį EBI skelbia savo interneto svetainėje ir nuolat atnaujina. Kompetentinga institucija, atsakinga už konsoliduotą priežiūrą, pateikia atitinkamoms kompetentingoms institucijoms ir EBI visą informaciją apie bankų grupę pagal 12 straipsnio 3 dalį, 22 straipsnio 1 dalį ir 73 straipsnio 3 dalį, visų pirma apie grupės teisinę struktūrą, valdymą ir organizacinę struktūrą.“
4.
39 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalies b punktas pakeičiamas taip:
„b)
kredito įstaigų, kurios įsteigtos trečiosiose šalyse ir kurių patronuojančios įmonės (kredito įstaigos, finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės pagrindinė buveinė yra Sąjungoje.“;
b)
2 dalies a punktas pakeičiamas taip:
„a)
valstybių narių kompetentingos institucijos galėtų gauti informacijos, reikalingos atliekant kredito įstaigų, finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių arba mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių, kurios yra Sąjungos teritorijoje ir kurių dukterinės kredito įstaigos arba dukterinės finansų įstaigos įsteigtos trečiojoje šalyje arba kurios dalyvauja valdant pastarųjų įstaigų kapitalą, priežiūrą remiantis konsoliduotais duomenimis apie finansinę padėtį;“.
5.
69 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Valstybės narės gali pasinaudoti 1 dalyje numatyta galimybe, kai patronuojanti įmonė yra finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, įsteigta toje pačioje valstybėje narėje kaip kredito įstaiga, jeigu jai taikoma tokia pati priežiūra kaip kredito įstaigoms, visų pirma 71 straipsnio 1 dalyje nurodyti standartai.“
6.
71 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Nedarant poveikio 68, 69 ir 70 straipsniams, kredito įstaigos, kurias kontroliuoja patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje arba patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje, 133 straipsnyje nustatytu mastu ir būdu laikosi 75, 120, 123 straipsniuose ir 5 skirsnyje numatytų įsipareigojimų, atsižvelgdamos į tos finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės konsoliduotą finansinę padėtį.
Kai patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė valstybėje narėje kontroliuoja daugiau kaip vieną kredito įstaigą, pirma pastraipa taikoma tik tokiai kredito įstaigai, kuriai konsoliduota priežiūra taikoma pagal 125 ir 126 straipsnius.“
7.
72 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės kontroliuojamos kredito įstaigos turi vykdyti 5 skyriuje numatytus įpareigojimus atsižvelgdamos į tos finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba tos mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės konsoliduotą finansinę padėtį.
ES patronuojančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių arba ES patronuojančių mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių pagrindinės dukterinės įmonės turi atskirai ar iš dalies konsoliduotai atskleisti XII priedo 1 dalies 5 punkte nurodytą informaciją.“
8.
Įterpiamas šis straipsnis:
„72a straipsnis
1. Jeigu mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei taikomos lygiavertės nuostatos pagal šią direktyvą ir pagal Direktyvą 2002/87/EB, visų pirma su rizika grindžiama priežiūra susijusios nuostatos, konsoliduotos priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis už dukterinių įmonių priežiūrą atsakingomis kompetentingomis institucijomis, gali šiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei taikyti tik atitinkamą Direktyvos 2002/87/EB nuostatą.
2. Jeigu mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei pagal šią direktyvą ir pagal Direktyvą 2009/138/EB taikomos lygiavertės nuostatos, visų pirma su rizika grindžiama priežiūra susijusios nuostatos, konsoliduotos priežiūros institucija, sutarusi su draudimo sektoriaus grupės priežiūros institucija, gali šiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei taikyti tik direktyvos nuostatą dėl svarbiausio finansinio sektoriaus, kaip nustatyta Direktyvos 2002/87/EB 3 straipsnio 2 dalyje.
3. Konsoliduotos priežiūros institucija informuoja EBI ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1094/2010 (35) įsteigtą Europos priežiūros instituciją (Europos draudimo ir profesinių pensijų instituciją) (EDPPI) apie sprendimus, priimtus pagal šio straipsnio 1 ir 2 dalis. EBI, EDPPI ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1095/2010 (36) įsteigta Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija) (EVPRI), pasitelkdamos Europos priežiūros institucijų Jungtinį komitetą (toliau - Jungtinis komitetas), parengia gaires, kuriomis siekiama suderinti priežiūros praktiką, ir parengia techninių reguliavimo standartų projektus, kuriuos jos pateikia Komisijai per trejus metus nuo gairių priėmimo.
Komisijai suteikiami įgaliojimai atitinkamai pagal Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 10-14 straipsnius priimti pirmoje pastraipoje nurodytus techninius reguliavimo standartus.
9.
73 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Kompetentingos institucijos turi reikalauti, kad dukterinės kredito įstaigos iš dalies konsoliduotai taikytų šios direktyvos 75, 120 bei 123 straipsniuose ir 5 skirsnyje nurodytus reikalavimus, jeigu tos kredito įstaigos arba jų patronuojanti įmonė, kai ta patronuojanti įmonė yra finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, turi kredito įstaigą, finansų įstaigą arba turto valdymo bendrovę, kaip apibrėžta Direktyvos 2002/87/EB 2 straipsnio 5 dalyje, kaip dukterinę įmonę trečiojoje šalyje, arba dalyvauja valdant tokios įmonės kapitalą.“
10.
80 straipsnio 7 dalies a punktas pakeičiamas taip:
„a)
sandorio šalis yra institucija ar finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, finansų įstaiga, turto valdymo bendrovė ar pagalbines paslaugas teikianti įmonė, kurioms taikomi atitinkami riziką ribojantys reikalavimai;“.
11.
84 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
2 dalies antra pastraipa pakeičiama taip:
„Jei ES patronuojanti kredito įstaiga ir jos dukterinės įmonės arba ES patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė ir jos dukterinės įmonės, arba ES patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė ir jos dukterinės įmonės vieningai taiko IRB metodą, tai kompetentingos institucijos gali leisti patronuojančiai įstaigai ir jos dukterinėms įmonėms kartu atitikti VII priedo 4 dalyje nurodytus minimalius reikalavimus.“;
b)
6 dalis pakeičiama taip:
„6. Jeigu ES patronuojanti kredito įstaiga ir jos dukterinės įmonės arba ES patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė ir jos dukterinės įmonės arba ES patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė ir jos dukterinės įmonės ketina taikyti IRB metodą, įvairių juridinių asmenų kompetentingos institucijos turi glaudžiai bendradarbiauti, kaip numatyta 129-132 straipsniuose.“
12.
89 straipsnio 1 dalies e punktas pakeičiamas taip:
„e)
kredito įstaigos pozicijoms sandorio šaliai, kuri yra jos patronuojanti įmonė, dukterinė įmonė ar patronuojančios įmonės dukterinė įmonė, jei ši sandorio šalis yra institucija ar finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, finansų įstaiga, turto valdymo bendrovė ar papildomas paslaugas teikianti įmonė, kurioms taikomi atitinkami riziką ribojantys reikalavimai, arba Direktyvos 83/349/EEB 12 straipsnio 1 dalyje numatytu būdu su ja susijusi įmonė ir kredito įstaigų, kurios atitinka 80 straipsnio 8 dalyje nustatytus reikalavimus, pozicijoms;“.
13.
105 straipsnio 3 ir 4 dalys pakeičiamos taip:
„3. Jei ES patronuojanti kredito įstaiga ir jos dukterinės įmonės, arba ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinės įmonės ketina taikyti pažangųjį vertinimo metodą, įvairių juridinių asmenų kompetentingos institucijos turi glaudžiai bendradarbiauti, kaip numatyta 129-132 straipsniuose. Į paraišką taikyti šį metodą įtraukiami X priedo 3 dalyje išvardyti elementai.
4. Jei ES patronuojanti kredito įstaiga ir jos dukterinės įmonės arba ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinės įmonės pažangųjį vertinimo metodą taiko vieningai, tai kompetentingos institucijos gali leisti, kad X priedo 3 dalyje nurodytus tinkamumo kriterijus patronuojanti įstaiga ir jos dukterinės įmonės atitiktų kartu.“
14.
122a straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Tais atvejais, kai ES patronuojanti kredito įstaiga, ES patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba ES patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, ar viena iš jos dukterinių įmonių, kaip iniciatorius ar rėmėjas pakeičia vertybiniais popieriais pozicijas iš kelių kredito įstaigų, investicinių įmonių ar kitų finansų įstaigų, kurioms taikoma konsoliduota priežiūra, 1 dalyje nurodytas reikalavimas gali būti įvykdytas remiantis susijusios ES patronuojančios kredito įstaigos, ES patronuojančios finansų kontroliuojančios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės konsoliduota padėtimi. Ši dalis taikoma tik tais atvejais, kai pakeistas vertybiniais popieriais pozicijas sukūrusios kredito įstaigos, investicinės įmonės ar finansų įstaigos yra pačios įsipareigojusios laikytis 6 dalyje nustatytų reikalavimų ir iniciatoriui ar rėmėjui bei ES patronuojančiai kredito įstaigai, ES patronuojančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei arba ES patronuojančiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei laiku pateikti informaciją, kurios reikia, kad būtų įvykdyti 7 dalyje nurodyti reikalavimai.“
15.
125 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Jei kredito įstaigos patronuojanti įmonė yra valstybėje narėje veikianti patronuojanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, valstybėje narėje veikianti patronuojanti mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, ES patronuojančioji finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba ES patronuojančioji mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, jos konsoliduotą priežiūrą vykdo šiai kredito įstaigai veiklos leidimą pagal 6 straipsnį išdavusios kompetentingos institucijos.“
16.
126 straipsnis pakeičiamas taip:
„126 straipsnis
1. Jei leidimus veikti dviejose ar daugiau valstybių narių turinčios kredito įstaigos priklauso tai pačiai patronuojančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei valstybėje narėje, tai pačiai valstybėje narėje veikiančiai patronuojančiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei, tai pačiai ES patronuojančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei arba tai pačiai ES patronuojančiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei, šių kredito įstaigų konsoliduotą priežiūrą vykdo valstybės narės, kurioje įkurta finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kompetentingos institucijos.
Jei kredito įstaigos, turinčios leidimus veikti dviejose arba daugiau valstybių narių, priklauso daugiau nei vienai patronuojančiajai (holdingo) bendrovei arba mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei, kurių pagrindinės buveinės yra skirtingose valstybėse narėse, o kiekvienoje iš šių valstybių yra kredito įstaiga, konsoliduotą priežiūrą vykdo didžiausią bendrą balansą turinčios kredito įstaigos kompetentinga institucija.
2. Jei daugiau nei viena kredito įstaiga, turinti leidimą veikti Europos Sąjungoje, priklauso tai pačiai patronuojančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei arba tai pačiai patronuojančiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei, o nė viena iš šių kredito įstaigų neturi leidimo veikti valstybėje narėje, kurioje įkurta finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, tai konsoliduotą priežiūrą vykdo kompetentinga institucija, kuri išdavė veiklos leidimą didžiausią bendrą balansą turinčiai kredito įstaigai, kuri šioje direktyvoje bus laikoma ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės kontroliuojama kredito įstaiga.
3. Tam tikrais atvejais kompetentingos institucijos bendro susitarimo pagrindu 1 ir 2 dalyse nurodytų kriterijų gali netaikyti, jei jų taikymas būtų netinkamas atsižvelgiant į kredito įstaigas ir jų veiklos santykinę svarbą įvairiose šalyse, ir konsoliduotą priežiūrą pavesti kitai kompetentingai institucijai. Prieš sudarydamos susitarimą, kompetentingos institucijos tokiai ES patronuojančiai kredito įstaigai, ES patronuojančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei, ES patronuojančiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei arba didžiausią bendrą balansą turinčiai kredito įstaigai suteikia galimybę pareikšti savo nuomonę.
4. Apie bet kokius susitarimus pagal 3 dalį kompetentingos institucijos praneša Komisijai ir EBI.“
17.
127 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalis pakeičiama taip:
„1. Valstybės narės prireikus priima priemones, kad būtų pradėta taikyti finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių ar mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių konsoliduota priežiūra. Nedarant poveikio 135 straipsniui, finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės finansinės padėties konsolidavimas jokiu būdu nereiškia, kad kompetentingos institucijos turi prižiūrėti kiekvieną finansų kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę ar mišrią veiklą vykdančią finansų kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę atskirai.“;
b)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Valstybės narės numato, kad už konsoliduotą priežiūrą atsakingos jų kompetentingos institucijos gali pareikalauti, kad kredito įstaigų, finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių ar mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių dukterinės įmonės, kurioms nėra taikoma konsoliduota priežiūra, pateiktų 137 straipsnyje nurodytą informaciją. Tokiu atveju taikoma tame straipsnyje nustatyta informacijos perdavimo ir tikrinimo tvarka.“
18.
129 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalies pirmos pastraipos įžanginė dalis pakeičiama taip:
„1. Kompetentinga institucija, atsakinga už ES patronuojančių kredito įstaigų ir kredito įstaigų, kurias kontroliuoja ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, konsoliduotą priežiūrą, be šios direktyvos nuostatomis nustatytų įpareigojimų atlieka šias užduotis:“;
b)
2 dalies pirma pastraipa pakeičiama taip:
„2. Kai ES patronuojanti kredito įstaiga ir jos dukterinės įmonės arba ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinės įmonės kartu pateikia paraiškas dėl atitinkamai 84 straipsnio 1 dalyje, 87 straipsnio 9 dalyje, 105 straipsnyje ir III priedo 6 dalyje nurodytų leidimų, kompetentingos institucijos turi bendradarbiauti ir konsultuotis visais būtinais klausimais, siekdamos nuspręsti, ar duoti prašomą leidimą, ir, jei reikia, nustatyti tokiam leidimui taikytinas sąlygas.“;
c)
3 dalyje:
i)
pirma pastraipa pakeičiama taip:
„3. Konsoliduotos priežiūros institucija ir kompetentingos institucijos, atsakingos už ES patronuojančios kredito įstaigos, ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinių įmonių valstybėje narėje priežiūrą, deda visas pastangas, kad priimtų bendrą sprendimą dėl 123 ir 124 straipsnių taikymo nustatant grupės konsoliduotų nuosavų lėšų pakankamumą pagal jos finansinę padėtį bei rizikos pobūdį ir reikalaujamą nuosavų lėšų dydį taikant 136 straipsnio 2 dalį kiekvienam bankų grupės subjektui konsoliduotai.“,
ii)
penkta pastraipa pakeičiama taip:
„Sprendimą dėl 123 ir 124 straipsnių bei 136 straipsnio 2 dalies taikymo priima už ES patronuojančios kredito įstaigos, ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinių įmonių priežiūrą atsakingos atitinkamos kompetentingos institucijos atskirai arba iš dalies konsoliduotai, tinkamai atsižvelgusios į konsoliduotos priežiūros institucijos nuomonę ir išlygas. Jei, pasibaigus keturių mėnesių laikotarpiui, kuri nors iš susijusių kompetentingų institucijų klausimą perdavė EBI, kaip numatyta Reglamento (ES) Nr. 1093/2010 19 straipsnyje, kompetentingos institucijos atideda savo sprendimą tol, kol EBI priims savo sprendimą pagal to reglamento 19 straipsnio 3 dalį, ir priima sprendimą vadovaudamosi EBI sprendimu. Keturių mėnesių laikotarpis laikomas tame reglamente numatytu taikinimo terminu. EBI sprendimą priima per vieną mėnesį. Pasibaigus keturių mėnesių laikotarpiui arba priėmus bendrą sprendimą klausimas EBI neperduodamas.“,
iii)
devinta pastraipa pakeičiama taip:
„Pirmoje pastraipoje nurodytas bendras sprendimas ir, nesant bendro sprendimo, pagal ketvirtą ir penktą pastraipas priimtas sprendimas atnaujinamas kiekvienais metais arba, išskirtinėmis aplinkybėmis, kai už ES patronuojančios kredito įstaigos, ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinių įmonių priežiūrą atsakinga kompetentinga institucija raštu pateikia visapusiškai pagrįstą prašymą konsoliduotos priežiūros institucijai atnaujinti sprendimą dėl 136 straipsnio 2 dalies taikymo. Pastaruoju atveju gali atnaujinimas gali būti pateiktas dvišaliu pagrindu tarp konsoliduotos priežiūros institucijos ir kompetentingos institucijos, kuri pateikia prašymą.“
19.
131a straipsnio 2 dalies šešta pastraipa pakeičiama taip:
„Priežiūros institucijų kolegijose gali dalyvauti:
a)
kompetentingos institucijos, atsakingos už ES patronuojančios kredito įstaigos, ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinių įmonių priežiūrą;
b)
priimančiosios šalies, kurioje įsteigti svarbūs filialai, nurodyti 42a straipsnyje, kompetentingos institucijos;
c)
prireikus - centriniai bankai; ir
d)
atitinkamais atvejais ir jeigu laikomasi konfidencialumo reikalavimų, kurie, visų kompetentingų institucijų nuomone, yra lygiaverčiai 44-52 straipsniuose nustatytiems reikalavimams, trečiųjų šalių kompetentingos institucijos.“
20.
132 straipsnio 1 dalis iš dalies keičiama taip:
a)
penkta pastraipa pakeičiama taip:
„Visų pirma kompetentingos institucijos, atsakingos už konsoliduotą ES patronuojančių kredito įstaigų ir kredito įstaigų, kurias kontroliuoja ES patronuojančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba ES patronuojančios mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, priežiūrą, teikia visą susijusią informaciją kitų valstybių narių kompetentingoms institucijoms, kurios prižiūri šių patronuojančių įmonių dukterines įmones. Nustatant svarbios informacijos apimtį, atsižvelgiama į šių dukterinių įmonių svarbą tų valstybių narių finansinėje sistemoje.“;
b)
šeštos pastraipos a punktas pakeičiamas taip:
„a)
grupės teisinės struktūros ir valdymo bei organizacinės struktūros nustatymas, įskaitant visas kontroliuojamas įmones, nekontroliuojamas įmones, nekontroliuojamas dukterines įmones ir grupei priklausančius stambius filialus, patronuojančias įmones pagal 12 straipsnio 3 dalį, 22 straipsnio 1 dalį ir 73 straipsnio 3 dalį, taip pat grupės kontroliuojamų įmonių kompetentingų institucijų nustatymas;“.
21.
135 straipsnis pakeičiamas taip:
„135 straipsnis
Valstybės narės reikalauja, kad finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės veiklai veiksmingai vadovautų pakankamai geros reputacijos asmenys, turintys pakankamai patirties tokioms pareigoms vykdyti.“
22.
139 straipsnio 3 dalies pirma pastraipa pakeičiama taip:
„3. Valstybės narės įgalioja savo kompetentingas institucijas keistis 2 dalyje nurodyta informacija, suprasdamos, jog tai jokiu būdu nereiškia, kad rinkdamos ir kaupdamos informaciją, susijusią su finansų kontroliuojančiosiomis (holdingo) bendrovėmis, mišrią veiklą vykdančiomis finansų kontroliuojančiosiomis (holdingo) bendrovėmis, finansų įstaigomis arba papildomas paslaugas teikiančiomis įmonėmis, kompetentingos institucijos turi atskirai atlikti minėtų institucijų arba įmonių priežiūrą.“
23.
140 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalis pakeičiama taip:
„1. Jeigu kredito įstaiga, finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė kontroliuoja vieną arba kelias dukterines įmones, kurios yra draudimo įmonės arba kitos investavimo paslaugas teikiančios įmonės ir kurios turi gauti leidimą veiklai, kompetentingos institucijos ir institucijos, kurias valstybė įgaliojo atlikti draudimo įmonių arba kitų investavimo paslaugas teikiančių įmonių priežiūrą, glaudžiai bendradarbiauja. Nedarant poveikio jų atitinkamiems įsipareigojimams, šios institucijos teikia viena kitai visą informaciją, kuri gali palengvinti joms atlikti savo užduotis ir leidžia atlikti jų prižiūrimų įmonių veiklos ir bendros finansinės padėties priežiūrą.“;
b)
3 dalis pakeičiama taip:
„3. Kompetentingos institucijos, kurios atsako už konsoliduotą priežiūrą, sudaro 71 straipsnio 2 dalyje nurodytų finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių arba mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių sąrašus. Šie sąrašai perduodami kitų valstybių narių kompetentingoms institucijoms, EBI ir Komisijai.“
24.
141 ir 142 straipsniai pakeičiami taip:
„141 straipsnis
Jei taikydamos šią direktyvą valstybės narės kompetentingos institucijos tam tikrais atvejais pageidauja patikrinti informaciją, susijusią su kredito įstaiga, finansų kontroliuojančiąja (holdingo) bendrove, pagalbines paslaugas teikiančia įmone, mišrią veiklą vykdančia kontroliuojančiąja (holdingo) bendrove, mišrią veiklą vykdančia finansų kontroliuojančiąja (holdingo) bendrove arba 137 straipsnyje ar 127 straipsnio 3 dalyje nurodytomis dukterinėmis įmonėmis, esančiomis kitos valstybės narės teritorijoje, jos turi paprašyti, kad informaciją patikrintų tos valstybės narės kompetentingos institucijos. Tokį prašymą gavusios institucijos pagal savo kompetenciją patikrinimą atlieka pačios arba leidžia tai padaryti prašymą pateikusioms institucijoms, auditoriui arba ekspertui. Kai prašymą pateikusi kompetentinga institucija patikrinimo nevykdo pati, ji gali dalyvauti tikrinimo procese.
142 straipsnis
Nedarant poveikio jų baudžiamosios teisės nuostatoms, valstybės narės garantuoja, kad nuobaudos ir priemonės, skirtos pastebėtiems pažeidimams arba jų priežastims pašalinti, gali būti taikomos finansų kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms, mišrią veiklą vykdančioms finansų kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms ir mišrią veiklą vykdančioms kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms arba šių bendrovių valdytojams, kurie pažeidžia įstatymus ir kitus teisės aktus, priimtus įgyvendinant 124-141 straipsnius ir šį straipsnį. Kompetentingos institucijos glaudžiai bendradarbiauja siekdamos užtikrinti, kad tos nuobaudos ir priemonės duotų pageidaujamų rezultatų, ypač jei finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės centrinė administracija arba pagrindinė įstaiga nėra įsikūrusios šių bendrovių pagrindinėse buveinėse.“
25.
143 straipsnis iš dalies keičiamas taip:
a)
1 dalis pakeičiama taip:
„1. Jei kredito įstaigai, kurios patronuojanti įmonė yra kredito įstaiga, finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, turinti pagrindinę buveinę trečiojoje šalyje, netaikoma 125 ir 126 straipsniuose nustatyta konsoliduota priežiūra, kompetentingos institucijos tikrina, ar trečiosios šalies kompetentingos institucijos vykdo pirmiau nurodytos kredito įstaigos konsoliduotą priežiūrą, lygiavertę šioje direktyvoje nustatytais principais reglamentuojamai priežiūrai.
Patronuojančios įmonės ar bet kurios iš Europos Sąjungoje leidimą gavusių kontroliuojamųjų įmonių prašymu arba savo iniciatyva tikrinimą atlieka kompetentinga institucija, kuri būtų atsakinga už konsoliduotą priežiūrą, jei būtų taikoma šio straipsnio 3 dalis. Minėtoji kompetentinga institucija konsultuojasi su kitomis susijusiomis kompetentingomis institucijomis.“;
b)
3 dalies trečia pastraipa pakeičiama taip:
„Kompetentingos institucijos ypač gali pareikalauti, kad būtų įsteigta finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kurios pagrindinė buveinė būtų Sąjungoje, ir tos finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės konsoliduotai pozicijai ji gali taikyti konsoliduotos priežiūros nuostatas.“
26.
Įterpiamas šis straipsnis:
„146a straipsnis
Valstybės narės reikalauja, kad kredito institucijos kasmet bankų grupės lygmeniu viešai paskelbtų jų teisinės struktūros ir valdymo bei organizacinės struktūros aprašą, pateikdamos arba visą informaciją, arba nuorodas į atitinkamą informaciją.“
27.
X priedas iš dalies keičiamas pagal šios direktyvos III priedą.
4 straipsnis
Direktyvos 2009/138/EB pakeitimai
Direktyva 2009/138/EB iš dalies keičiama taip:
1.
212 straipsnio 1 dalies f ir g punktai pakeičiami taip:
„f) draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė- patronuojanti įmonė, kuri nėra mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė ir kurios pagrindinis veiklos tikslas - įsigyti ir turėti dalyvavimo teises dukterinėse įmonėse, kai tos dukterinės įmonės išimtinai arba daugiausia yra draudimo įmonės ar perdraudimo įmonės arba trečiosios šalies draudimo ar perdraudimo įmonės, kai bent viena iš tokių dukterinių įmonių yra draudimo ar perdraudimo įmonė;
g) mišrią veiklą vykdanti draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė- patronuojanti įmonė, išskyrus draudimo įmonę, trečiosios šalies draudimo įmonę, perdraudimo įmonę, trečiosios šalies perdraudimo įmonę ir draudimo kontroliuojančiąją bendrovę arba mišrią veiklą vykdančią finansų kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę, tarp kurios dukterinių įmonių yra bent viena draudimo arba perdraudimo įmonė;
h) mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė- mišrią veiklą vykdanti finansų holdingo bendrovė, kaip apibrėžta Direktyvos 2002/87/EB 2 straipsnio 15 dalyje.“
2.
213 straipsnio 2 ir 3 dalys pakeičiamos taip:
„2. Valstybės narės užtikrina, kad priežiūra grupių lygmeniu būtų taikoma:
a)
draudimo ar perdraudimo įmonėms, kurios yra ne mažiau kaip vienos draudimo įmonės, perdraudimo įmonės, trečiosios šalies draudimo įmonės ar trečiosios šalies perdraudimo įmonės dalyvaujančios įmonės, kaip nustatyta 218-258 straipsniuose;
b)
draudimo ar perdraudimo įmonėms, kurių patronuojanti įmonė yra draudimo kontroliuojančioji bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kurios pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, kaip nustatyta 218-258 straipsniuose;
c)
draudimo ar perdraudimo įmonėms, kurių patronuojanti įmonė yra draudimo kontroliuojančioji bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kurios pagrindinė buveinė yra trečiojoje šalyje, arba trečiosios šalies draudimo ar perdraudimo įmonė, kaip nustatyta 260-263 straipsniuose;
d)
draudimo ar perdraudimo įmonėms, kurių patronuojanti įmonė yra mišrią veiklą vykdanti draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kaip nustatyta 265 straipsnyje.
3. 2 dalies a ir b punktuose nurodytais atvejais, jei dalyvaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė arba draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kurios pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, yra kontroliuojamos įmonės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, kuriai taikoma papildoma priežiūra pagal Direktyvos 2002/87/EB 5 straipsnio 2 dalį, susijusi įmonė, arba ji pati yra tokia kontroliuojama įmonė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, grupės priežiūros institucija po konsultacijų su kitomis atitinkamomis priežiūros institucijomis gali nuspręsti tos dalyvaujančios draudimo ar perdraudimo įmonės arba tos draudimo kontroliuojančiosios bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės lygmeniu nevykdyti rizikos koncentracijos priežiūros, nurodytos šios direktyvos 244 straipsnyje, arba grupės vidaus sandorių priežiūros, nurodytos šios direktyvos 245 straipsnyje, arba abiejų.
4. Jeigu mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai bendrovei taikomos lygiavertės nuostatos pagal šią direktyvą ir pagal Direktyvą 2002/87/EB, visų pirma su rizika grindžiama priežiūra susijusios nuostatos, grupės priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis atitinkamomis priežiūros institucijomis, gali nuspręsti šiai mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei taikyti tik atitinkamas Direktyvos 2002/87/EB nuostatas.
5. Jeigu mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei ir pagal šią direktyvą, ir pagal Direktyvą 2006/48/EB taikoma lygiavertė nuostata, visų pirma su rizika grindžiama priežiūra susijusios nuostatos, grupės priežiūros institucija, sutarusi su bankų ir investicinių paslaugų sektoriaus konsoliduotos priežiūros institucija, gali taikyti tik direktyvos nuostatas dėl svarbiausio finansų sektoriaus, kaip apibrėžta Direktyvos 2002/87/EB 3 straipsnio 2 dalyje.
6. Grupės priežiūros institucija informuoja Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1093/2010 (37) įsteigtą Europos priežiūros instituciją (Europos bankininkystės instituciją) (EBI) ir 2010 m. lapkričio 24 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (ES) Nr. 1094/2010 (38), įsteigtą Europos priežiūros instituciją (Europos draudimo ir profesinių pensijų institucija) (EDPPI) apie sprendimus, priimtus pagal 4 ir 5 dalis. EBI, EDPPI ir Reglamentu (ES) Nr. 1095/2010 (39) įsteigta Europos priežiūros institucija (Europos vertybinių popierių ir rinkų institucija) (EVPRI), pasitelkdamos Europos priežiūros institucijų jungtinį komitetą (toliau - Jungtinis komitetas), parengia gaires, kuriomis siekiama suderinti priežiūros praktiką, ir techninių reguliavimo standartų projektus, kuriuos jos perduoda Komisijai per trejus metus nuo tų gairių priėmimo.
Komisijai suteikiami įgaliojimai atitinkamai pagal Reglamento (ES) Nr. 1093/2010, Reglamento (ES) Nr. 1094/2010 ir Reglamento (ES) Nr. 1095/2010 10-14 straipsnius priimti pirmoje pastraipoje nurodytus techninius reguliavimo standartus.
3.
214 straipsnio 1 dalis pakeičiama taip:
„1. Priežiūros institucijos, vykdančios grupės priežiūrą pagal 213 straipsnį, neprivalo prižiūrėti atskirų trečiųjų šalių draudimo įmonių, trečiųjų šalių perdraudimo įmonių, draudimo kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių, mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių arba mišrios veiklos draudimo kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių, nedarant poveikio 257 straipsniui, tiek, kiek tai susiję su draudimo kontroliuojančiosiomis (holdingo) bendrovėmis arba mišrią veiklą vykdančiomis finansų kontroliuojančiosiomis (holdingo) bendrovėmis.“
4.
215 straipsnio 1 ir 2 dalys pakeičiamos taip:
„1. Jei dalyvaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė, arba draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, nurodyta 213 straipsnio 2 dalies a ir b punktuose, pati yra kitos draudimo ar perdraudimo įmonės dukterinė įmonė arba kitos draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar kitos mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, kurios pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, dukterinė įmonė, 218-258 straipsniai taikomi tik pagrindinės patronuojančios draudimo ar perdraudimo įmonės, draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, kurios pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, lygmeniu.
2. Jei 1 dalyje nurodyta pagrindinė patronuojanti draudimo ar perdraudimo įmonė, arba draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kurios pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, yra įmonės, kurioms taikoma papildoma priežiūra pagal Direktyvos 2002/87/EB 5 straipsnio 2 dalį, dukterinė įmonė, grupės priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis atitinkamomis priežiūros institucijomis, gali nuspręsti tos pagrindinės patronuojančios įmonės ar bendrovės lygmeniu nevykdyti rizikos koncentracijos priežiūros, nurodytos 244 straipsnyje, grupės vidaus sandorių priežiūros, nurodytos 245 straipsnyje, arba abiejų.“
5.
216 straipsnio 1 dalis pakeičiama taip:
„1. Jei dalyvaujančios draudimo ar perdraudimo įmonės, arba draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, kurių pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, kaip nurodyta 213 straipsnio 2 dalies a ir b punktuose, pagrindinė buveinė nėra toje pačioje valstybėje narėje, kaip pagrindinės Sąjungos lygmens patronuojančios įmonės, nurodytos 215 straipsnyje, valstybės narės gali leisti savo priežiūros institucijoms nuspręsti, pasikonsultavus su grupės priežiūros institucija ir ta pagrindine Sąjungos lygmens patronuojančia įmone, taikyti nacionalinio lygmens grupės priežiūrą pagrindinei patronuojančiai draudimo ar perdraudimo įmonei, draudimo kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei arba mišrią veiklą vykdančiai finansų kontroliuojančiajai (holdingo) bendrovei.“
6.
219 straipsnis pakeičiamas taip:
„219 straipsnis
Skaičiavimo dažnumas
1. Grupės priežiūros institucija užtikrina, kad dalyvaujanti draudimo įmonė ar perdraudimo įmonė, arba draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė atliktų 218 straipsnio 2 ir 3 dalyse nurodytus skaičiavimus ne rečiau kaip kartą per metus.
Svarbius tų skaičiavimų duomenis ir rezultatus grupės priežiūros institucijai teikia dalyvaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė arba, jei grupei vadovauja ne draudimo ar perdraudimo įmonė, draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba grupės įmonė, kurią nurodo grupės priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis atitinkamomis priežiūros institucijomis ir pačia grupe.
2. Draudimo įmonė, perdraudimo įmonė bei draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė nuolat stebi grupės mokumo kapitalo reikalavimą. Kai grupės rizikos pobūdis labai skiriasi nuo prielaidų, kuriomis buvo pagrįstas grupės mokumo kapitalo reikalavimas, apie kurį buvo pranešta vėliausiai, grupės mokumo kapitalo reikalavimas nedelsiant perskaičiuojamas ir apie jį pranešama grupės priežiūros institucijai.
Kai yra įrodymų, kad nuo pranešimo apie naujausią grupės mokumo kapitalo reikalavimą datos grupės rizikos pobūdis labai pasikeitė, grupės priežiūros institucijos gali pareikalauti, kad grupės mokumo kapitalo reikalavimas būtų perskaičiuotas.“
7.
226 straipsnis pakeičiamas taip:
„226 straipsnis
Tarpininkės draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės
1. Apskaičiuojant grupės mokumą draudimo ar perdraudimo įmonės, kuri per draudimo kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę arba mišrią veiklą vykdančią finansų kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę turi dalyvavimo teises susijusioje draudimo įmonėje, susijusioje perdraudimo įmonėje, trečiosios šalies draudimo įmonėje ar trečiosios šalies perdraudimo įmonėje, atsižvelgiama į tokios draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės padėtį.
Tik šio skaičiavimo tikslais tarpininkė draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba tarpininkė mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė prilyginama draudimo ar perdraudimo įmonei, kuriai taikomos I antraštinės dalies VI skyriaus 4 skirsnio 1, 2 ir 3 poskirsniuose nustatytos mokumo kapitalo reikalavimo taisyklės ir tokios pačios sąlygos, kaip nustatyta I antraštinės dalies VI skyriaus 3 skirsnio 1, 2 ir 3 poskirsniuose dėl nuosavų lėšų, tinkamų mokumo kapitalo reikalavimui patenkinti.
2. Jei tarpininkė draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba tarpininkė mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė turi subordinuotųjų skolų ar kitų tinkamų nuosavų lėšų, kurioms taikomi apribojimai pagal 98 straipsnį, tinkamomis nuosavomis lėšomis laikoma šių lėšų dalis, apskaičiuota taikant 98 straipsnyje nustatytus apribojimus visoms grupės lygmens neįtrauktoms tinkamoms lėšoms, palyginti su grupės lygmens mokumo kapitalo reikalavimu.
Visas tarpininkės draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba tarpininkės mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės tinkamas nuosavas lėšas, kurioms reikėtų išankstinio priežiūros institucijų leidimo pagal 90 straipsnį, jei jos priklausytų draudimo ar perdraudimo įmonei, galima įtraukti skaičiuojant grupės mokumą tik tiek, kiek tinkamai leista grupės priežiūros institucijos.“
8.
231 straipsnio 1 dalies pirma pastraipa pakeičiama taip:
„1. Jei draudimo ar perdraudimo įmonė ir jos susijusios įmonės arba draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės susijusios įmonės kartu pateikia prašymą leisti skaičiuoti konsoliduotą grupės mokumo kapitalo reikalavimą, taip pat grupės draudimo ir perdraudimo įmonių mokumo kapitalo reikalavimą pagal vidaus modelį, atitinkamos priežiūros institucijos bendradarbiauja spręsdamos, ar suteikti tokį leidimą, bei prireikus nustato tokio leidimo sąlygas ir nuostatas.“
9.
233 straipsnio 5 dalis pakeičiama taip:
„5. Jei draudimo ar perdraudimo įmonė ir jos susijusios įmonės arba draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės susijusios įmonės kartu pateikia prašymą leisti skaičiuoti grupės draudimo ir perdraudimo įmonių mokumo kapitalo reikalavimą pagal vidaus modelį, mutatis mutandis taikomas 231 straipsnis.“
10.
III antraštinės dalies II skyriaus 1 skirsnio 5 poskirsnio pavadinimas pakeičiamas taip:
11.
235 straipsnis pakeičiamas taip:
„235 straipsnis
Draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės grupės mokumas
1. Jei draudimo ir perdraudimo įmonės yra draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinės įmonės, grupės priežiūros institucija užtikrina, kad grupės mokumas būtų apskaičiuojamas draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės lygmeniu, taikant 220 straipsnio 2 dalį-233 straipsnį.
2. Atliekant šį skaičiavimą patronuojanti įmonė prilyginama draudimo ar perdraudimo įmonei, kuriai taikomos I antraštinės dalies VI skyriaus 4 skirsnio 1, 2 ir 3 poskirsniuose nustatytos mokumo kapitalo reikalavimo taisyklės ir tokios pat sąlygos, kaip nustatyta I antraštinės dalies VI skyriaus 3 skirsnio 1, 2 ir 3 poskirsniuose dėl nuosavų lėšų, tinkamų mokumo kapitalo reikalavimui patenkinti.“
12.
243 straipsnis pakeičiamas taip:
„243 straipsnis
Draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ir mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinės įmonės
236-242 straipsniai mutatis mutandis taikomi draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės dukterinėms draudimo ir perdraudimo įmonėms.“
13.
244 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Valstybės narės reikalauja, kad draudimo ir perdraudimo įmonės arba draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ar mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės reguliariai ir ne rečiau kaip kartą per metus praneštų grupės priežiūros institucijai apie bet kokią didelę grupės lygmens rizikos koncentraciją, išskyrus atvejus, kai taikoma 215 straipsnio 2 dalis.
Reikiamą informaciją grupės priežiūros institucijai teikia grupei vadovaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė arba, jei grupei vadovauja ne draudimo ar perdraudimo įmonė, draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba grupės draudimo ar perdraudimo įmonė, kurią nurodo grupės priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis atitinkamomis priežiūros institucijomis ir pačia grupe.
Grupės priežiūros institucija vykdo pirmoje pastraipoje paminėtos rizikos koncentracijos priežiūrą.“
14.
245 straipsnio 2 dalis pakeičiama taip:
„2. Valstybės narės reikalauja, kad draudimo ir perdraudimo įmonės, draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ir mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės reguliariai ir ne rečiau kaip kartą per metus praneštų grupės priežiūros institucijai apie visus svarbius draudimo ir perdraudimo įmonių grupės vidaus sandorius, įskaitant sandorius su fiziniais asmenimis, kurie glaudžiai susiję su grupei priklausančia įmone, išskyrus atvejus, kai taikoma 215 straipsnio 2 dalis.
Be to, valstybės narės reikalauja, kad apie labai svarbius grupės vidaus sandorius būtų pranešama kuo greičiau.
Reikiamą informaciją grupės priežiūros institucijai teikia grupei vadovaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė arba, jei grupei vadovauja ne draudimo ar perdraudimo įmonė, draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba grupės draudimo ar perdraudimo įmonė, kurią nurodo grupės priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis atitinkamomis priežiūros institucijomis ir pačia grupe.
Grupės priežiūros institucija vykdo grupės vidaus sandorių priežiūrą.“
15.
246 straipsnio 4 dalies pirma, antra ir trečia pastraipos pakeičiamos taip:
„4. Valstybės narės reikalauja, kad dalyvaujanti draudimo įmonė ar perdraudimo įmonė, draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė grupės lygmeniu atliktų 45 straipsnyje reikalaujamą vertinimą. Grupės priežiūros institucija pagal III skyrių vykdo grupės lygmeniu atliekamo savo rizikos ir mokumo vertinimo priežiūrą.
Tuo atveju, jei mokumas grupės lygmeniu apskaičiuojamas 1 metodu, kaip nurodyta 230 straipsnyje, dalyvaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė, arba draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė pateikia grupės priežiūros institucijai informaciją, kad būtų tinkamai paaiškintas visų susijusių, grupei priklausančių draudimo arba perdraudimo įmonių mokumo kapitalo reikalavimo sumos ir konsoliduoto grupės mokumo kapitalo reikalavimo skirtumas.
Dalyvaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė, draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė gali nuspręsti, jei tam pritaria grupės priežiūros institucija, tuo pačiu metu grupės lygmeniu ir bet kurios grupei priklausančios dukterinės įmonės lygmeniu atlikti bet kokį 45 straipsnyje reikalaujamą vertinimą bei parengti vieną dokumentą, apimantį visus vertinimus.“
16.
247 straipsnio 2 dalies b punktas pakeičiamas taip:
„b)
jei grupei vadovauja ne draudimo ar perdraudimo įmonė, ši priežiūros institucija:
i)
jei draudimo ar perdraudimo įmonės patronuojanti įmonė yra draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė - priežiūros institucija, kuri suteikė leidimą tai draudimo ar perdraudimo įmonei;
ii)
jei kelių draudimo ar perdraudimo įmonių, kurių pagrindinė buveinė yra Sąjungoje, patronuojanti įmonė yra ta pati draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, ir vienai iš tų įmonių suteiktas leidimas valstybėje narėje, kurioje yra draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės pagrindinė buveinė - draudimo ar perdraudimo įmonės, kuriai suteiktas leidimas šioje valstybėje narėje, priežiūros institucija;
iii)
jei grupei vadovauja daugiau nei viena draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, kurių pagrindinės buveinės yra skirtingose valstybėse narėse, ir kiekvienoje iš tų valstybių narių veikia draudimo ar perdraudimo įmonė - draudimo ar perdraudimo įmonės, kurios bendra balanso suma yra didžiausia, priežiūros institucija;
iv)
jei kelių draudimo ar perdraudimo įmonių, kurių pagrindinės buveinės yra Sąjungoje, patronuojanti įmonė yra ta pati draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė ir nei vienai iš tų įmonių nėra suteiktas leidimas veikti valstybėje narėje, kurioje yra draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės pagrindinė buveinė - priežiūros institucija, kuri suteikė leidimą draudimo ar perdraudimo įmonei, kurios bendra balanso suma yra didžiausia; arba
v)
jei grupėje nėra patronuojančios įmonės arba bet kuriuo kitu i-iv papunkčiuose nenurodytu atveju - priežiūros institucija, kuri suteikė leidimą draudimo ar perdraudimo įmonei, kurios bendra balanso suma yra didžiausia.“
(17)
249 straipsnio 1 dalis papildoma šia pastraipa:
„Grupės priežiūros institucija atitinkamai priežiūros institucijai ir EDPPI pateikia visą, su grupe susijusią informaciją pagal 19 straipsnį, 51 straipsnio 1 dalį ir 254 straipsnio 2 dalį, visų pirma apie grupės teisinę struktūrą ir valdymą bei organizacinę struktūrą.“
18.
256 straipsnio 1 ir 2 dalys pakeičiamos taip:
„1. Valstybės narės reikalauja, kad dalyvaujančios draudimo ir perdraudimo įmonės, draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ir mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės kasmet viešai skelbtų grupės lygmens mokumo ir finansinės padėties ataskaitą. 51, 53, 54 ir 55 straipsniai taikomi mutatis mutandis.
2. Dalyvaujanti draudimo ar perdraudimo įmonė, draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė gali, jei tam pritaria grupės priežiūros institucija, paskelbti vieną bendrą savo mokumo ir finansinės padėties ataskaitą, kurią sudaro:
a)
grupės lygmens informacija, kuri turi būti atskleidžiama pagal 1 dalį;
b)
visų grupės dukterinių įmonių informacija, kuri turi būti pavieniui atpažįstama ir turi būti atskleidžiama pagal 51, 53, 54 ir 55 straipsnius.
Grupės priežiūros institucija, prieš suteikdama pritarimą, kaip numatyta pirmoje pastraipoje, konsultuojasi ir tinkamai atsižvelgia į visas priežiūros institucijų kolegijos narių nuomones ir abejones.“
19.
257 straipsnis pakeičiamas taip:
„257 straipsnis
Draudimo kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių ir mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių administracinis, valdymo ar priežiūros organas
Valstybės narės reikalauja, kad visi draudimo kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms arba mišrią veiklą vykdančioms finansų kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms vadovaujantys asmenys būtų kompetentingi ir tinkami savo pareigoms vykdyti.
42 straipsnis taikomas mutatis mutandis.“
20.
258 straipsnio 1 ir 2 dalys pakeičiamos taip:
„1. Kai grupės draudimo ar perdraudimo įmonės nesilaiko 218-246 straipsniuose nurodytų reikalavimų arba jei jos laikosi reikalavimų, tačiau mokumui vis dėlto gali kilti grėsmė, arba jei grupės vidaus sandoriai arba rizikos koncentracija sudaro grėsmę draudimo ar perdraudimo įmonės finansinei padėčiai, reikiamas priemones padėčiai ištaisyti kuo greičiau patvirtina:
a)
grupės priežiūros institucija dėl draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės ir mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės;
b)
priežiūros institucijos dėl draudimo ir perdraudimo įmonių.
Jei pirmos pastraipos a punkte nurodytu atveju grupės priežiūros institucija nėra viena iš valstybės narės, kurioje įsteigta draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės pagrindinė buveinė, priežiūros institucijų, grupės priežiūros institucija praneša šioms priežiūros institucijoms apie savo išvadas, kad jos galėtų imtis reikiamų priemonių.
Jei pirmos pastraipos b punkte nurodytu atveju grupės priežiūros institucija nėra viena iš valstybės narės, kurioje įsteigta draudimo ar perdraudimo įmonės pagrindinė buveinė, priežiūros institucijų, grupės priežiūros institucija praneša toms priežiūros institucijoms apie savo išvadas, kad jos galėtų imtis reikiamų priemonių.
Nedarant poveikio 2 dalies taikymui, valstybės narės nustato priemones, kurių gali imtis jų priežiūros institucijos draudimo kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių ir mišrią veiklą vykdančių finansų kontroliuojančiųjų (holdingo) bendrovių atžvilgiu.
Susijusios priežiūros institucijos, taip pat ir grupės priežiūros institucija, kai tinkama, koordinuoja savo taikomas priemones.
2. Nedarydamos poveikio savo baudžiamosios teisės nuostatoms, valstybės narės draudimo kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms ir mišrią veiklą vykdančioms finansų kontroliuojančiosioms (holdingo) bendrovėms, kurios pažeidžia šiai antraštinei daliai įgyvendinti skirtus įstatymus, reglamentus arba administracines nuostatas, arba šias bendroves valdančiam asmeniui, taiko sankcijas arba tvirtina priemones. Priežiūros institucijos glaudžiai bendradarbiauja, siekdamos užtikrinti tokių sankcijų arba priemonių veiksmingumą, ypač jei draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės centrinė administracija ar pagrindinis padalinys nėra toje pačioje valstybėje narėje kaip ir jos pagrindinė buveinė.“
21.
262 straipsnis pakeičiamas taip:
„262 straipsnis
Trečiojoje šalyje registruotos patronuojančios įmonės: lygiavertės priežiūros nebuvimas
1. Jei pagal 260 straipsnį atliktas patikrinimas rodo lygiavertės priežiūros nebuvimą, valstybės narės mutatis mutandis draudimo ir perdraudimo įmonėms taiko arba 218-258 straipsnius, išskyrus 236-243 straipsnius, arba vieną iš šio straipsnio 2 dalyje nustatytų metodų.
218-258 straipsniuose nustatyti bendrieji principai ir metodai taikomi draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, trečiosios šalies draudimo įmonės ar trečiosios šalies perdraudimo įmonės lygmeniu.
Tik grupės mokumui apskaičiuoti patronuojanti įmonė prilyginama draudimo ar perdraudimo įmonei, kuriai taikytinos tokios pat sąlygos, kokios nustatytos I antraštinės dalies VI skyriaus 3 skirsnio 1, 2 ir 3 poskirsniuose dėl nuosavų lėšų, tinkamų mokumo kapitalo reikalavimui ir bet kuriam iš šių reikalavimų:
a)
mokumo kapitalo reikalavimui, nustatytam pagal 226 straipsnio principus, kai patronuojanti įmonė yra draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė;
b)
mokumo kapitalo reikalavimui, nustatytam pagal 227 straipsnio principus, kai patronuojanti įmonė yra trečiosios šalies draudimo įmonė ar trečiosios šalies perdraudimo įmonė.
2. Valstybės narės leidžia savo priežiūros institucijoms taikyti kitus metodus, kuriais užtikrinama tinkama grupės draudimo ir perdraudimo įmonių priežiūra. Šiems metodams pritaria grupės priežiūros institucija, pasikonsultavusi su kitomis susijusiomis priežiūros institucijomis.
Visų pirma, priežiūros institucijos gali reikalauti įsteigti draudimo kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę, kurios pagrindinė buveinė būtų Sąjungoje, arba mišrią veiklą vykdančią finansų kontroliuojančiąją (holdingo) bendrovę, kurios pagrindinė buveinė būtų Sąjungoje, ir taikyti šią antraštinę dalį grupės draudimo ir perdraudimo įmonėms, kurioms vadovauja tokia draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė arba mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė.
Pasirinkti metodai sudaro sąlygas siekti šioje antraštinėje dalyje nustatytų grupės priežiūros tikslų, ir apie juos pranešama kitoms atitinkamoms priežiūros institucijoms ir Komisijai.“
22.
263 straipsnio pirma ir antra pastraipos pakeičiamos taip:
„Jei 260 straipsnyje nurodyta patronuojanti įmonė pati yra draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės arba mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, kurios pagrindinė buveinė yra trečiojoje šalyje, arba trečiosios šalies draudimo ar perdraudimo įmonės dukterinė įmonė, valstybės narės 260 straipsnyje numatytą patikrinimą taiko tik pagrindinės patronuojančios įmonės, būtent trečiosios šalies draudimo kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, trečiosios šalies mišrią veiklą vykdančios finansų kontroliuojančiosios (holdingo) bendrovės, trečiosios šalies draudimo įmonės ar trečiosios šalies perdraudimo įmonės lygmeniu.
Tačiau jei netaikoma 260 straipsnyje nurodyta lygiavertė priežiūra, valstybės narės gali leisti savo priežiūros institucijoms nuspręsti atlikti naują patikrinimą žemesniu lygmeniu, būtent draudimo ar perdraudimo įmonių patronuojančios įmonės, kuria gali būti trečiosios šalies draudimo kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, trečiosios šalies mišrią veiklą vykdanti finansų kontroliuojančioji (holdingo) bendrovė, trečiosios šalies draudimo įmonė arba trečiosios šalies perdraudimo įmonė, lygmeniu.“
5 straipsnis
Persvarstymas
Komisija atlieka visapusišką Direktyvos 2002/87/EB persvarstymą, įskaitant ja vadovaujantis patvirtintus deleguotuosius ir įgyvendinimo aktus. Po šio persvarstymo Komisija iki 2012 m. gruodžio 31 d. pateikia Europos Parlamentui ir Tarybai ataskaitą, kurioje, visų pirma aptaria tos direktyvos taikymo sritį, įskaitant ir tai, ar taikymo sritis turėtų būti išplėsta persvarstant 3 straipsnį, ir tos direktyvos taikymą nekontroliuojamoms įmonėms, ypač specialiosios paskirties įmonėms. Ataskaitoje taip pat apžvelgiami stambioms ne finansinėms grupėms priklausančių finansų konglomeratų, kurių bendra veikla bankininkystės, draudimo bei investicijų sektoriuose turi esminės svarbos finansinėms paslaugoms vidaus rinkoje, identifikavimo kriterijai.
Komisija taip pat apsvarsto, ar EPI, pasitelkusios Jungtinį komitetą, turėtų pateikti bendrąsias gaires dėl tokios esminės svarbos įvertinimo.
Ataskaitoje taip pat aptariami visai sistemai svarbūs finansų konglomeratai, kurie dėl savo dydžio, tarpusavio sąsajų ar sudėtingumo yra ypač pažeidžiami, ir jie turi būti nustatyti pagal analogiją su Finansinio stabilumo tarybos ir Bazelio bankininkystės priežiūros komiteto kuriamais standartais. Be to, toje ataskaitoje apsvarstoma galimybė taikyti privalomus testavimus nepalankiausiomis sąlygomis. Kartu su ataskaita, jei būtina, pateikiami atitinkami teisėkūros pasiūlymai.
6 straipsnis
Perkėlimas į nacionalinę teisę
1. Valstybės narės užtikrina, kad įsigaliotų įstatymai ir kiti teisės aktai, būtini, kad šios direktyvos 1, 2 ir 3 straipsnių būtų laikomasi nuo 2013 m. birželio 10 d. Jos nedelsdamos pateikia Komisijai tų priemonių tekstą bei tų priemonių ir šios direktyvos atitikties lentelę.
2. Valstybės narės užtikrina, kad įsigaliotų įstatymai ir kiti teisės aktai, būtini, kad šios direktyvos 4 straipsnio būtų laikomasi nuo 2013 m. birželio 10 d. Jos nedelsdamos pateikia Komisijai tų priemonių tekstą bei tų priemonių ir šios direktyvos atitikties lentelę.
3. Nukrypstant nuo 1 dalies, valstybės narės užtikrina, kad įsigaliotų įstatymai ir kiti teisės aktai, būtini, kad šios direktyvos 2 straipsnio 23 dalies, taip pat šios direktyvos 2 straipsnio 1 dalies ir 2 dalies a punkto, tiek, kiek tomis nuostatomis iš dalies keičiamas Direktyvos 2002/87/EB 1 straipsnis, 2 straipsnio 4, 5a ir 16 dalys bei 3 straipsnio 2 dalis dėl alternatyvaus investavimo fondų valdytojų, būtų laikomasi nuo 2013 m. liepos 22 d. Jos nedelsdamos pateikia Komisijai tų priemonių tekstą bei tų priemonių ir šios direktyvos atitikties lentelę.
4. Valstybės narės, tvirtindamos šiame straipsnyje nurodytas priemones, daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės.
5. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo srityje priimtų nacionalinės teisės aktų pagrindinių nuostatų tekstus.
7 straipsnis
Įsigaliojimas
Ši direktyva įsigalioja kitą dieną po jos paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
8 straipsnis
Adresatai
Ši direktyva skirta valstybėms narėms.
Priimta Strasbūre 2011 m. lapkričio 16 d.