PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 17. července 2012,
kterým se mění přílohy I až IV rozhodnutí 2006/168/ES, pokud jde o některé požadavky na veterinární osvědčení pro dovoz embryí skotu do Unie
(oznámeno pod číslem C(2012) 4816)
(Text s významem pro EHP)
(2012/414/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 89/556/EHS ze dne 25. září 1989 o veterinárních otázkách obchodu s embryi skotu ve Společenství a dovozů těchto embryí ze třetích zemí (1), a zejména na čl. 7 odst. 1 a čl. 9 odst. 1 první pododstavec písm. b) uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Komise 2006/168/ES ze dne 4. ledna 2006, kterým se stanoví veterinární podmínky a požadavky na veterinární osvědčení pro dovoz embryí skotu do Společenství a kterým se ruší rozhodnutí 2005/217/ES (2), stanoví v příloze I seznam třetích zemí, z nichž členské státy povolují dovoz embryí skotu (dále jen „embrya“). Stanoví také doplňkové záruky týkající se konkrétních nákaz zvířat, které mají určité třetí země uvedené v dané příloze poskytnout.
(2)
V rozhodnutí 2006/168/ES se rovněž stanoví, že členské státy povolí dovoz embryí, která jsou v souladu s veterinárními požadavky uvedenými ve vzorových veterinárních osvědčeních v přílohách II, III a IV uvedeného rozhodnutí.
(3)
Veterinární požadavky týkající se katarální horečky ovcí ve vzorovém veterinárním osvědčení v přílohách II, III a IV rozhodnutí 2006/168/ES jsou založeny na doporučeních kapitoly 8.3 Kodexu zdraví suchozemských živočichů Světové organizace pro zdraví zvířat (OIE), která se týká katarální horečky ovcí. Uvedená kapitola obsahuje celou řadu opatření ke zmírnění rizik zaměřených buď na ochranu hostitelů z řad savců před expozicí vektoru infekce, nebo na inaktivaci viru protilátkami.
(4)
Světová organizace pro zdraví zvířat dále v rámci Kodexu zdraví suchozemských živočichů stanovila kapitolu o dozoru nad členovci, kteří jsou přenašeči nákaz zvířat. V ní uvedená doporučení nezahrnují sledování přežvýkavců na protilátky virů Simbu, jako jsou viry Akabane a Aino čeledi Bunyaviridae, což bylo v minulosti do doby, než bylo k dispozici více informací o šíření těchto nákaz, považováno za úspornou metodu stanovení výskytu vektorů katarální horečky ovcí.
(5)
Světová organizace pro zdraví zvířat rovněž nákazy Akabane a Aino neuvádí v Kodexu zdraví suchozemských živočichů. Požadavek každoročního vyšetření na tyto nákazy k prokázání nepřítomnosti vektoru by proto měl být v příloze I rozhodnutí 2006/168/ES a ve vzorovém veterinárním osvědčení v příloze II, III a IV uvedeného rozhodnutí zrušen.
(6)
Kromě toho byly uzavřeny dvoustranné dohody mezi Unií a některými třetími zeměmi, které obsahují zvláštní podmínky pro dovoz embryí do Unie. V zájmu jednotnosti by proto v případě, že tyto dvoustranné dohody obsahují specifické podmínky a vzorová veterinární osvědčení pro dovoz, měly být místo podmínek a vzorů stanovených v rozhodnutí 2006/186/ES použity uvedené podmínky a vzory.
(7)
Nákazový status ve Švýcarsku je rovnocenný statusu členských států. Proto je vhodné, aby embrya získaná in vivo a vyprodukovaná in vitro dovážená do Unie z uvedené třetí země byla doprovázena veterinárním osvědčením vypracovaným v souladu se vzorem osvědčení pro obchod uvnitř Unie, které se používá v případě obchodu s embryi skotu v rámci Unie a které je uvedeno v příloze C směrnice 89/556/EHS. Dané osvědčení by mělo zohlednit úpravy stanovené v dodatku 2 kapitole VI oddíle B bodě 2 přílohy 11 Dohody mezi Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o obchodu se zemědělskými produkty, schválené rozhodnutím Rady a Komise 2002/309/ES, Euratom týkajícím se dohody o vědeckotechnické spolupráci, ze dne 4. dubna 2002 o uzavření sedmi dohod se Švýcarskou konfederací (3).
(8)
Směrnicí 89/556/EHS byl jako třetí země s nákazovým statusem rovnocenným statusu členských států pro dovoz embryí získaných in vivo rovněž uznán Nový Zéland.
(9)
Proto je vhodné, aby embrya získaná in vivo, která byla odebrána na Novém Zélandu a z této třetí země dovezena do Unie, byla doprovázena zjednodušeným osvědčením vypracovaným v souladu s příslušným vzorovým veterinárním osvědčením stanoveným v příloze IV rozhodnutí Komise 2003/56/ES ze dne 24. ledna 2003 o veterinárních osvědčeních pro dovoz živých zvířat a živočišných produktů z Nového Zélandu (4) v souladu s Dohodou mezi Evropským společenstvím a Novým Zélandem o hygienických opatřeních použitelných při obchodu s živými zvířaty a živočišnými produkty (5), schválenou rozhodnutím Rady 97/132/ES (6).
(10)
Rozhodnutí Komise 2007/240/ES (7) stanoví, že předkládání různých veterinárních osvědčení a osvědčení o zdravotní nezávadnosti vyžadovaných pro dovoz živých zvířat, spermatu, embryí, vajíček a produktů živočišného původu do Unie probíhá na základě jednotných vzorů veterinárních osvědčení uvedených v příloze I uvedeného rozhodnutí. V zájmu jednotnosti a zjednodušení právních předpisů Unie by vzorová veterinární osvědčení stanovená v přílohách II, III a IV rozhodnutí 2006/168/ES měla zohledňovat rozhodnutí 2007/240/ES.
(11)
Přílohy I až IV rozhodnutí 2006/168/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(12)
Aby nedošlo k narušení obchodu, mělo by být za určitých podmínek v přechodném období povoleno používání veterinárních osvědčení vydaných v souladu s rozhodnutím 2006/168/ES ve znění platném před zavedením změn na základě tohoto rozhodnutí.
(13)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Přílohy I až IV rozhodnutí 2006/168/ES se mění v souladu s přílohou tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Po přechodné období do 30. června 2013 budou členské státy nadále povolovat dovoz zásilek embryí skotu ze třetích zemí, které jsou doprovázeny veterinárním osvědčením vydaným nejpozději 31. května 2013 v souladu se vzory stanovenými v přílohách II, III a IV rozhodnutí 2006/168/ES ve znění platném před zavedením změn na základě tohoto rozhodnutí.
Článek 3
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. ledna 2013.
Článek 4
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 17. července 2012.
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO SPRENDIMAS
2012 m. liepos 17 d.
kuriuo dėl tam tikrų galvijų embrionų importui į Sąjungą taikomų veterinarinio sertifikavimo reikalavimų iš dalies keičiami Sprendimo 2006/168/EB I-IV priedai
(pranešta dokumentu Nr. C(2012) 4816)
(Tekstas svarbus EEE)
(2012/414/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 1989 m. rugsėjo 25 d. Tarybos direktyvą 89/556/EEB dėl gyvūnų sveikatos reikalavimų, reglamentuojančių Bendrijos vidaus prekybą galvijų embrionais ir jų importą iš trečiųjų šalių (1), ypač į jos 7 straipsnio 1 dalį ir 9 straipsnio 1 dalies pirmos pastraipos b punktą,
kadangi:
(1)
2006 m. sausio 4 d. Komisijos sprendimo 2006/168/EB, nustatančio gyvūnų sveikatos ir veterinarinio sertifikavimo reikalavimus galvijų embrionų importui į Bendriją ir panaikinančio Sprendimą 2005/217/EB (2), I priede nustatytas trečiųjų šalių, iš kurių valstybės narės turi leisti importuoti galvijų embrionus (toliau - embrionai), sąrašas. Jame taip pat išdėstytos su konkrečiomis gyvūnų ligomis susijusios papildomos garantijos, kurias suteikti tame priede išvardytos šalys;
(2)
Sprendime 2006/168/EB taip pat nurodyta, kad valstybės narės turi leisti importuoti embrionus, atitinkančius to sprendimo II, III ir IV prieduose pateiktuose veterinarijos sertifikatų pavyzdžiuose išdėstytus gyvūnų sveikatos reikalavimus;
(3)
Sprendimo 2006/168/EB II, III ir IV prieduose pateiktuose veterinarijos sertifikatų pavyzdžiuose išdėstyti su mėlynojo liežuvio liga susiję gyvūnų sveikatos reikalavimai yra pagrįsti Pasaulio gyvūnų sveikatos organizacijos (toliau - OIE) Sausumos gyvūnų sveikatos kodekso 8.3 skyriaus, skirto mėlynojo liežuvio ligai, rekomendacijomis. Tame skyriuje rekomenduojamos įvairios rizikos mažinimo priemonės, kuriomis siekiama arba apsaugoti žinduolius šeimininkus nuo infekcijos pernešėjo, arba nukenksminti virusą antikūnais;
(4)
be to, OIE Sausumos gyvūnų sveikatos kodekse yra skyrius, skirtas gyvūnų ligų užkratą pernešančių nariuotakojų stebėjimui. Tose rekomendacijose nenumatyta stebėti atrajotojų gaminamus Simbu virusų, pavyzdžiui, Bunyaviridae šeimos Akabane ir Aino virusų, antikūnus, nors anksčiau, kol nebuvo daugiau informacijos apie šių ligų plitimą, šis metodas buvo laikomas tinkamu būdu nustatyti atitinkamų mėlynojo liežuvio ligos pernešėjų paplitimą;
(5)
be to, OIE nėra įtraukusi Akabane ir Aino ligų į Sausumos gyvūnų sveikatos kodeksą. Todėl reikalavimas kasmet tikrinti dėl šių ligų, siekiant patvirtinti, kad užkrato pernešėjų nerasta, turėtų būti išbrauktas iš Sprendimo 2006/168/EB I priedo ir iš to paties sprendimo II, III ir IV prieduose pateiktų veterinarijos sertifikato pavyzdžių;
(6)
be to, Sąjunga ir tam tikros trečiosios šalys yra sudariusios dvišalius susitarimus dėl specialių embrionų importo į Sąjungą sąlygų. Todėl, siekiant nuoseklumo, jei tuose dvišaliuose susitarimuose yra nustatyta specialių importo sąlygų ir veterinarijos sertifikatų pavyzdžių, reikėtų laikytis tų sąlygų ir pavyzdžių, o ne nustatytųjų Sprendime 2006/168/EB;
(7)
Šveicarijos gyvūnų sveikatos būklė yra lygiavertė gyvūnų sveikatos būklei valstybėse narėse. Todėl iš šios trečiosios šalies į Sąjungą importuojant in vivo ir in vitro gautus embrionus pridedami veterinarijos sertifikatai, parengti pagal Direktyvos 89/556/EEB C priede pateiktą vidaus prekybos sertifikato pavyzdį, taikomą galvijų embrionų prekybai Sąjungoje. Tame sertifikate reikėtų atsižvelgti į pataisas, išdėstytas Europos bendrijos ir Šveicarijos Konfederacijos susitarimo dėl prekybos žemės ūkio produktais 11 priedo 2 priedėlio VI skyriaus B dalies 2 punkte, kaip patvirtinta 2002 m. balandžio 4 d. Tarybos ir Komisijos sprendimu dėl bendradarbiavimo mokslo ir technologijų srityje susitarimo 2002/309/EB (Euratomas) dėl septynių susitarimų sudarymo su Šveicarijos Konfederacija (3);
(8)
remiantis Direktyva 89/556/EEB, in vivo gautų embrionų importo į Sąjungą reikmėms Naujoji Zelandija buvo pripažinta trečiąja šalimi, kurioje gyvūnų sveikatos būklė yra lygiavertė gyvūnų sveikatos būklei valstybėse narėse;
(9)
todėl prie in vivo gautų embrionų, surinktų Naujojoje Zelandijoje ir importuotų į Sąjungą iš šios trečiosios šalies, pridedamas supaprastintas sertifikatas, parengtas pagal atitinkamą sveikumo sertifikato pavyzdį, pateiktą 2003 m. sausio 24 d. Komisijos sprendimo 2003/56/EB dėl sveikatos sertifikatų importuojant gyvus gyvūnus ir gyvūninės kilmės produktus iš Naujosios Zelandijos (4) IV priede, parengtą vadovaujantis Europos bendrijos ir Naujosios Zelandijos susitarimu dėl sanitarinių priemonių, taikomų prekybai gyvais gyvūnais ir gyvūninės kilmės produktais (5), patvirtintu Tarybos sprendimu 97/132/EB (6);
(10)
Komisijos sprendime 2007/240/EB (7) nustatyta, kad įvairūs veterinarijos, visuomenės ir gyvūnų sveikumo sertifikatai, būtini importuojant gyvus gyvūnus, spermą, embrionus, kiaušialąstes ir gyvūninius produktus į Sąjungą, turi būti rengiami pagal to sprendimo I priede pateiktus standartinius veterinarijos sertifikatų pavyzdžius. Siekiant nuoseklumo ir Sąjungos teisės aktų supaprastinimo Sprendimo 2006/168/EB II, III ir IV prieduose pateiktuose veterinarijos sertifikatų pavyzdžiuose reikėtų atsižvelgti į Sprendimą 2007/240/EB;
(11)
todėl Direktyvos 2006/168/EB I-IV priedai turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeisti;
(12)
siekiant išvengti prekybos trukdymų, pereinamuoju laikotarpiu laikantis tam tikrų sąlygų reikėtų leisti naudoti veterinarijos sertifikatus pagal Sprendimo 2006/168/EB redakciją, galiojusią prieš nustatant pakeitimus šiuo sprendimu;
(13)
šiame sprendime nustatytos priemonės atitinka Maisto grandinės ir gyvūnų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Sprendimo 2006/168/EB I-IV priedai iš dalies keičiami pagal šio sprendimo priedą.
2 straipsnis
Pereinamuoju laikotarpiu iki 2013 m. birželio 30 d. valstybės narės leidžia importuoti galvijų embrionų siuntas iš trečiųjų šalių, jei prie jų yra pridedamas iki 2013 m. gegužės 31 d. išduotas veterinarijos sertifikatas, parengtas pagal Sprendimo 2006/168/EB redakcijos, galiojusios prieš nustatant pakeitimus šiuo sprendimu, II, III ir IV prieduose pateiktus pavyzdžius.
3 straipsnis
Šis sprendimas taikomas nuo 2013 m. sausio 1 d.
4 straipsnis
Šis sprendimas skirtas valstybėms narėms.
Priimta Briuselyje 2012 m. liepos 17 d.