ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 9. června 2011
o schválení Haagské úmluvy ze dne 23. listopadu 2007 o mezinárodním vymáhání výživného na děti a dalších druhů vyživovacích povinností vyplývajících z rodinných vztahů jménem Evropské unie
(2011/432/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 81 odst. 3 první pododstavec ve spojení s čl. 218 odst. 6 druhým písm. b) druhým pododstavcem a čl. 218 odst. 8 druhým pododstavcem první větou této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Unie usiluje o vytvoření společného justičního prostoru založeného na zásadě vzájemného uznávání soudních rozhodnutí.
(2)
Haagská úmluva ze dne 23. listopadu 2007 o mezinárodním vymáhání výživného na děti a dalších druhů vyživovacích povinností vyplývajících z rodinných vztahů (dále jen „úmluva“) představuje dobrý základ pro celosvětový systém správní spolupráce a pro uznávání a výkon rozhodnutí a úmluv ve věcech výživného, neboť stanoví bezplatnou právní pomoc prakticky ve všech věcech výživného na děti a zjednodušené řízení pro uznávání a výkon.
(3)
Článek 59 úmluvy umožňuje organizacím regionální hospodářské integrace, jako je Unie, aby úmluvu podepsaly, přijaly, schválily nebo aby k ní přistoupily.
(4)
Věci, které jsou upraveny úmluvou, jsou rovněž předmětem nařízení Rady (ES) č. 4/2009 ze dne 18. prosince 2008 o příslušnosti, rozhodném právu, uznávání a výkonu rozhodnutí a o spolupráci ve věcech vyživovacích povinností (2). Jak bylo dohodnuto při přijetí rozhodnutí Rady 2011/220/EU (3) o podpisu úmluvy, měla by úmluvu schválit pouze Unie, která by vykonávala svou pravomoc ve všech věcech, které úmluva upravuje. V důsledku toho by členské státy měly být touto úmluvou vázány z titulu jejího schválení Unií.
(5)
Při schválení úmluvy by proto Unie měla učinit prohlášení o pravomoci v souladu s čl. 59 odst. 3 úmluvy.
(6)
Unie by navíc při schválení úmluvy měla formulovat všechny výhrady podle článku 62 úmluvy a všechna prohlášení podle článku 63 úmluvy, jež považuje za nezbytné.
(7)
V této souvislosti by Unie měla v souladu s čl. 2 odst. 3 úmluvy učinit prohlášení, že rozšíří působnost kapitol II a III úmluvy na vyživovací povinnosti mezi manžely a bývalými manžely. Současně by měla učinit jednostranné prohlášení, ve kterém se zaváže, že později posoudí možnost rozšíření působnosti úmluvy na další oblasti.
(8)
Unie by měla rovněž vznést výhradu podle čl. 44 odst. 3 úmluvy týkající se jazyků přijatelných pro komunikaci mezi ústředními orgány. Členské státy, které požadují, aby Unie v jejich případě tuto výhradu učinila, by o tom měly předem informovat Komisi a měly by upřesnit obsah této výhrady.
(9)
Unie by měla v neposlední řadě učinit prohlášení podle čl. 11 odst. 1 písm. g) a čl. 44 odst. 1 a 2 úmluvy. Členské státy, které požadují, aby Unie v jejich případě taková prohlášení učinila, by o tom měly předem informovat Komisi a měly by upřesnit obsah těchto prohlášení.
(10)
Členský stát, který by měl zapotřebí následně odvolat výhradu uvedenou v příloze II, která se ho týká, nebo pozměnit nebo odvolat prohlášení uvedené v příloze III, které se ho týká, nebo přidat prohlášení uvedené v příloze III, které se ho týká, o tom musí předem informovat Radu a Komisi. Na tomto základě by Unie měla učinit příslušné oznámení depozitáři.
(11)
Členské státy by měly oznámit Komisi ústřední orgány určené v souladu s čl. 4 odst. 3 úmluvy a měly by jí předat informace o právních předpisech, postupech a službách uvedené v článku 57 úmluvy. Komise by tyto informace měla předat Stálému výboru Haagské konference mezinárodního práva soukromého (dále jen „stálý výbor“) v okamžiku, kdy Unie uloží listinu o schválení, jak požaduje úmluva.
(12)
Členské státy by při poskytování příslušných informací Komisi o svých ústředních orgánech a svých právních předpisech, postupech a službách měly používat formulář profilu země doporučený a zveřejněný Haagskou konferencí mezinárodního práva soukromého, pokud možno jeho elektronickou verzi.
(13)
Členský stát, který by poté potřeboval provést změny informací o svém ústředním orgánu a svých právních předpisech, postupech a službách, musí o těchto změnách informovat přímo stálý výbor a současně i Komisi.
(14)
V souladu s článkem 3 Protokolu (č. 21) o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a Smlouvě o fungování Evropské unie, se Spojené království a Irsko účastní přijímání a používání tohoto rozhodnutí.
(15)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Haagská úmluva ze dne 23. listopadu 2007 o mezinárodním vymáhání výživného na děti a dalších druhů vyživovacích povinností vyplývajících z rodinných vztahů (dále jen „úmluva“) se schvaluje jménem Evropské unie.
Znění úmluvy se připojuje k tomuto rozhodnutí.
Článek 2
Předseda Rady je oprávněn jmenovat osobu nebo osoby zmocněné uložit jménem Unie listinu uvedenou v čl. 58 odst. 2 úmluvy.
Článek 3
Při uložení listiny uvedené v čl. 58 odst. 2 úmluvy učiní Unie prohlášení o pravomoci v souladu s čl. 59 odst. 3 úmluvy.
Znění prohlášení je uvedeno v části A přílohy I tohoto rozhodnutí.
Článek 4
1. Při uložení listiny podle čl. 58 odst. 2 úmluvy učiní Unie v souladu s čl. 2 odst. 3 úmluvy prohlášení, že rozšíří použitelnost kapitol II a III úmluvy na vyživovací povinnosti mezi manžely a bývalými manžely.
Znění prohlášení je uvedeno v části B přílohy I tohoto rozhodnutí.
2. Při ukládání listiny uvedené v čl. 58 odst. 2 úmluvy učiní Unie jednostranné prohlášení, jehož znění je uvedeno v příloze IV tohoto rozhodnutí.
Článek 5
Při uložení listiny podle čl. 58 odst. 2 úmluvy formuluje Unie výhradu podle čl. 44 odst. 3 úmluvy týkající se členských států, které nesouhlasí s používáním buď francouzštiny nebo angličtiny při komunikaci mezi ústředními orgány.
Znění této výhrady je uvedeno v příloze II tohoto rozhodnutí.
Článek 6
Při uložení listiny podle čl. 58 odst. 2 úmluvy Unie učiní prohlášení podle čl. 11 odst. 1 písm. g) úmluvy o informacích nebo dokumentech vyžadovaných členskými státy a podle čl. 44 odst. 1 úmluvy o jazycích, které jsou pro členské státy přijatelné pro komunikaci kromě jejich úředních jazyků, jakož i prohlášení podle čl. 44 odst. 2 úmluvy.
Znění těchto prohlášení je uvedeno v příloze III tohoto rozhodnutí.
Článek 7
1. Členské státy oznámí Komisi nejpozději dne 10. prosince 2012:
a)
kontaktní údaje ústředních orgánů určených podle čl. 4 odst. 3 úmluvy a
b)
informace o právních předpisech, postupech a službách uvedené v článku 57 úmluvy.
2. Pro předání těchto informací Komisi použijí členské státy formulář profilu země doporučený a zveřejněný Haagskou konferencí mezinárodního práva soukromého, a pokud možno jeho elektronickou verzi.
3. Komise předá jednotlivé formuláře profilu země vyplněné členskými státy Stálému výboru Haagské konference mezinárodního práva soukromého (dále jen „stálý výbor“) v okamžiku, kdy Unie uloží listinu uvedenou v čl. 58 odst. 2 úmluvy.
Článek 8
Členský stát, který požaduje odvolání výhrady uvedené v příloze II, která se ho týká, nebo změnu nebo odvolání prohlášení uvedeného v příloze III, které se ho týká, nebo doplnění prohlášení uvedeného v příloze III, které se ho týká, informuje o požadované odvolání, změně nebo doplnění Radu a Komisi.
Unie poté učiní příslušné oznámení depozitáři v souladu s čl. 63 odst. 2 úmluvy.
Článek 9
Členský stát, který poté, co Komise předá původní formulář profilu země, který se ho týká, požaduje změnu informací v něm obsažených, o tom informuje přímo stálý výbor, nebo v případě použití elektronické verze formuláře profilu země provede nezbytnou změnu přímo. Současně o tom informuje Komisi.
Článek 10
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Lucemburku dne 9. června 2011.
TARYBOS SPRENDIMAS
2011 m. birželio 9 d.
dėl 2007 m. lapkričio 23 d. Hagos konvencijos dėl tarptautinio vaikų ir kitokių šeimos išlaikymo išmokų išieškojimo patvirtinimo Europos Sąjungos vardu
(2011/432/ES)
EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 81 straipsnio 3 dalies pirmą pastraipą kartu su 218 straipsnio 6 dalies antros pastraipos b punktu ir 218 straipsnio 8 dalies antros pastraipos pirmu sakiniu,
atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
atsižvelgdama į Europos Parlamento nuomonę (1),
kadangi:
(1)
Sąjunga deda pastangas, kad būtų sukurta bendra teisminė erdvė, grindžiama abipusio sprendimų pripažinimo principu.
(2)
2007 m. lapkričio 23 d. Hagos konvencija dėl tarptautinio vaikų ir kitokių šeimos išlaikymo išmokų išieškojimo (toliau - Konvencija) yra tinkamas pasaulinės administracinio bendradarbiavimo sistemos, taip pat sprendimų dėl išlaikymo ir susitarimų dėl išlaikymo pripažinimo ir vykdymo pagrindas, kuriuo numatoma nemokama teisinė pagalba iš esmės visose vaiko išlaikymo bylose bei racionalizuota pripažinimo ir vykdymo procedūra.
(3)
Konvencijos 59 straipsniu regioninėms ekonominės integracijos organizacijoms, pavyzdžiui, Sąjungai, leidžiama pasirašyti, priimti, patvirtinti Konvenciją arba prisijungti prie jos.
(4)
Konvencijos reglamentuojami klausimai taip pat reglamentuojami 2008 m. gruodžio 18 d. Tarybos reglamentu (EB) Nr. 4/2009 dėl jurisdikcijos, taikytinos teisės, teismo sprendimų pripažinimo ir vykdymo bei bendradarbiavimo išlaikymo prievolių srityje (2). Kaip susitarta priimant Tarybos sprendimą 2011/220/ES (3) dėl Konvencijos pasirašymo, Sąjunga turėtų patvirtinti Konvenciją pati viena ir naudotis kompetencija visais Konvencijos reglamentuojamais klausimais. Todėl, atsižvelgiant į tai, kad tai bus Sąjungos patvirtinta Konvencija, valstybės narės turėtų būti įpareigotos jos laikytis.
(5)
Todėl, patvirtindama Konvenciją, Sąjunga turėtų padaryti pareiškimą dėl kompetencijos pagal Konvencijos 59 straipsnio 3 dalį.
(6)
Be to, patvirtindama Konvenciją, Sąjunga turėtų pareikšti visas atitinkamas išlygas ir padaryti pareiškimus, kuriuos Sąjunga laiko reikalingais ir kurie numatyti atitinkamai pagal Konvencijos 62 ir 63 straipsnius.
(7)
Todėl pagal Konvencijos 2 straipsnio 3 dalį Sąjunga turėtų pareikšti, kad ji išplės Konvencijos II ir III skyrių taikymo sritį, kad jie būtų taikomi ir sutuoktinių bei buvusių sutuoktinių tarpusavio išlaikymui. Tuo pačiu metu ji turėtų padaryti vienašalį pareiškimą, kuriame įsipareigotų vėlesniame etape išnagrinėti galimybę dar labiau išplėsti taikymo sritį.
(8)
Sąjunga turėtų padaryti Konvencijos 44 straipsnio 3 dalyje numatytą išlygą dėl kalbų, kurias būtų galima vartoti susirašinėjant centrinėms institucijoms. Valstybės narės, pageidaujančios, kad Sąjunga pareikštų tokią išlygą dėl jų, turėtų apie tai iš anksto pranešti Komisijai ir nurodyti tokios išlygos turinį.
(9)
Sąjunga turėtų padaryti Konvencijos 11 straipsnio 1 dalies g punkte ir 44 straipsnio 1 ir 2 dalyse numatytus pareiškimus. Valstybės narės, pageidaujančios, kad Sąjunga padarytų tokius pareiškimus dėl jų, turėtų apie tai iš anksto pranešti Komisijai ir nurodyti tokių pareiškimų turinį.
(10)
Valstybė narė, kuriai vėliau reikia atšaukti II priede pateiktą išlygą dėl jos arba pakeisti ar atšaukti III priede pateiktą pareiškimą dėl jos, arba III priede pridėti pareiškimą dėl jos, turėtų apie tai informuoti Tarybą ir Komisiją. Remdamasi tuo, Sąjunga turėtų apie tai atitinkamai informuoti depozitarą.
(11)
Valstybės narės turėtų informuoti Komisiją apie centrines institucijas, paskirtas pagal Konvencijos 4 straipsnio 3 dalį, ir turėtų pranešti Komisijai informaciją apie Konvencijos 57 straipsnyje nurodytus teisės aktus, procedūras ir paslaugas. Kaip reikalaujama Konvencijoje, Sąjungai deponuojant Konvencijos patvirtinimo dokumentą, Komisija tą informaciją turėtų pateikti Hagos tarptautinės privatinės teisės konferencijos nuolatiniam biurui (toliau - Nuolatinis biuras).
(12)
Pranešdamos Komisijai atitinkamą informaciją apie savo centrines institucijas bei teisės aktus, procedūras ir paslaugas, valstybės narės turėtų naudoti, jei įmanoma - elektronine forma, Hagos tarptautinės privatinės teisės konferencijos rekomenduojamą ir paskelbtą šalies profilį apibūdinančią formą.
(13)
Valstybė narė, kuriai vėliau reikia pakeisti informaciją apie jos centrinę instituciją arba teisės aktus, procedūras ir paslaugas, turėtų apie tai tiesiogiai informuoti Nuolatinį biurą ir tuo pačiu metu pranešti Komisijai apie pakeitimus.
(14)
Pagal Protokolo dėl Jungtinės Karalystės ir Airijos pozicijos dėl laisvės, saugumo ir teisingumo erdvės, pridėto prie Europos Sąjungos sutarties ir Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo, 3 straipsnį Jungtinė Karalystė ir Airija dalyvauja priimant ir taikant šį sprendimą.
(15)
Pagal Protokolo dėl Danijos pozicijos, pridėto prie Europos Sąjungos sutarties ir Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo, 1 ir 2 straipsnius Danija nedalyvauja priimant šį sprendimą ir jis nėra jai privalomas ar taikomas,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Europos Sąjungos vardu patvirtinama 2007 m. lapkričio 23 d. Hagos konvencija dėl tarptautinio vaikų ir kitokių šeimos išlaikymo išmokų išieškojimo (toliau - Konvencija).
Konvencijos tekstas pridedamas prie šio sprendimo.
2 straipsnis
Tarybos pirmininkas įgaliojamas paskirti asmenį (-is), įgaliotą (-us) Sąjungos vardu deponuoti Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą.
3 straipsnis
Deponuodama Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą, Sąjunga padaro pareiškimą dėl kompetencijos pagal Konvencijos 59 straipsnio 3 dalį.
To pareiškimo tekstas pateikiamas šio sprendimo I priedo A dalyje.
4 straipsnis
1. Deponuodama Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą, Sąjunga pagal Konvencijos 2 straipsnio 3 dalį pareiškia, kad ji išplės Konvencijos II ir III skyrių taikymo sritį, kad jie būtų taikomi ir sutuoktinių bei buvusių sutuoktinių tarpusavio išlaikymui.
To pareiškimo tekstas pateikiamas šio sprendimo I priedo B dalyje.
2. Deponuodama Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą, Sąjunga pateikia vienašalį pareiškimą, kurio tekstas pateikiamas šio sprendimo IV priede.
5 straipsnis
Deponuodama Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą, Sąjunga pareiškia Konvencijos 44 straipsnio 3 dalyje numatytą išlygą dėl valstybių narių, kurios nesutinka susirašinėjant centrinėms institucijoms vartoti anglų arba prancūzų kalbas.
Tos išlygos tekstas pateikiamas šio sprendimo II priede.
6 straipsnis
Deponuodama Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą, Sąjunga padaro Konvencijos 11 straipsnio 1 dalies g punkte numatytus pareiškimus dėl valstybių narių reikalaujamos informacijos ar dokumentų ir Konvencijos 44 straipsnio 1 dalyje numatytus pareiškimus dėl valstybėms narėms priimtinų kalbų, kurios nėra jų valstybinės kalbos, bei Konvencijos 44 straipsnio 2 dalyje numatytą pareiškimą.
Tų pareiškimų tekstas pateikiamas šio sprendimo III priede.
7 straipsnis
1. Valstybės narės ne vėliau kaip 2012 m. gruodžio 10 d. praneša Komisijai:
a)
centrinių institucijų, paskirtų pagal Konvencijos 4 straipsnio 3 dalį, kontaktinius duomenis ir
b)
informaciją apie teisės aktus, procedūras ir paslaugas, kaip nurodyta Konvencijos 57 straipsnyje.
2. Pateikdamos 1 dalyje nurodytą informaciją Komisijai valstybės narės naudoja, jei įmanoma - elektronine forma, Hagos tarptautinės privatinės teisės konferencijos rekomenduojamą ir paskelbtą šalies profilį apibūdinančią formą.
3. Tuo metu, kai Sąjunga deponuoja Konvencijos 58 straipsnio 2 dalyje nurodytą dokumentą, Komisija valstybių narių užpildytas atskirų šalių profilį apibūdinančias formas pateikia Hagos tarptautinės privatinės teisės konferencijos nuolatiniam biurui (toliau - Nuolatinis biuras).
8 straipsnis
Valstybė narė, pageidaujanti atšaukti II priede pateiktą išlygą dėl jos arba pakeisti ar atšaukti III priede pateiktą pareiškimą dėl jos, arba III priede pridėti pareiškimą dėl jos, apie pageidaujamą atšaukimą, pakeitimą ar pridėjimą informuoja Tarybą ir Komisiją.
Vadovaudamasi Konvencijos 63 straipsnio 2 dalimi, Sąjunga apie tai informuoja depozitarą.
9 straipsnis
Valstybė narė, pageidaujanti pakeisti jos šalies profilį apibūdinančioje formoje pateiktą informaciją po to, kai Komisija tą formą jau yra pirmą kartą pateikusi, apie tai tiesiogiai informuoja Nuolatinį biurą arba tiesiogiai padaro būtinus pakeitimus, jeigu naudojama šalies profilį apibūdinančios formos elektroninė forma. Tuo pačiu metu ji informuoja Komisiją.
10 straipsnis
Šis sprendimas įsigalioja jo priėmimo dieną.
Priimta Liuksemburge 2011 m. birželio 9 d.