ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1169/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 10ης Δεκεμβρίου 2010
περί κοινής μεθόδου ασφάλειας για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις απόκτησης έγκρισης σιδηροδρομικής ασφάλειας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για την ασφάλεια των κοινοτικών σιδηροδρόμων, η οποία τροποποιεί την οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, και την οδηγία 2001/14/ΕΚ σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, καθώς και με την πιστοποίηση ασφάλειας (οδηγία για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων) (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη τη σύσταση ERA/REC/SAF/09-2009 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων, που παραδόθηκε στην Επιτροπή στις 18 Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με κοινή μέθοδο ασφάλειας για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης.
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σκοπός της εν λόγω κοινής μεθόδου ασφάλειας (ΚΜΑ) είναι η διαμόρφωση πλαισίου για τις εθνικές αρχές ασφάλειας όσον αφορά την εναρμόνιση των κριτηρίων λήψης των αποφάσεών τους ανά την Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει σε όλες τις εθνικές αρχές ασφάλειας να αξιολογούν με τον ίδιο τρόπο τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις.
(2)
Η ΚΜΑ πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις εναρμονισμένες απαιτήσεις και μεθόδους αξιολόγησης, προκειμένου οι εθνικές αρχές ασφάλειας να είναι σε θέση να χορηγούν στους διαχειριστές υποδομής έγκριση ασφάλειας, η οποία να καλύπτει την επάρκεια του συστήματος διαχείρισης της ασφάλειας γενικά, καθώς και κάθε έγκριση για συγκεκριμένο δίκτυο. Επιπλέον, είναι πιθανόν οι διαχειριστές υποδομής να υποβάλουν αίτηση χορήγησης του τμήματος της έγκρισης που αφορά το συγκεκριμένο δίκτυο ταυτόχρονα με την αίτηση χορήγησης γενικής έγκρισης με βάση το οικείο σύστημα διαχείρισης της ασφάλειας.
(3)
Οι εθνικές αρχές ασφάλειας αξιολογούν την ικανότητα ενός διαχειριστή υποδομής να συμμορφώνεται προς όλες τις απαιτήσεις που προβλέπονται για την εν γένει λειτουργία και τη λειτουργία στο συγκεκριμένο δίκτυο για το οποίο ζητεί την χορήγηση έγκρισης, αξιολογώντας το οικείο σύστημα διαχείρισης της ασφάλειας σε συνολικό επίπεδο.
(4)
Κάθε εθνική αρχή ασφάλειας χρειάζεται να θεσπίσει ρυθμίσεις για να εξετάζει αν τα αποτελέσματα που περιγράφονται στην αίτηση χορήγησης έγκρισης ασφάλειας παράγονται κατά τη εκμετάλλευση μετά την χορήγηση της έγκρισης και αν τηρούνται σε συνεχή βάση όλες οι απαραίτητες απαιτήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο στ) και το άρθρο 17 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ. Κατά συνέπεια, αυτό απαιτεί την θέσπιση καθεστώτος επιτήρησης μετά την χορήγηση, βάσει θεμελιωδών αρχών ζωτικής σημασίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη προσέγγιση των εθνικών αρχών ασφάλειας σε κάθε κράτος μέλος.
(5)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που μνημονεύεται στο άρθρο 27 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται κοινή μέθοδος ασφάλειας (ΚΜΑ) για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις όσον αφορά την απόκτηση άδειας (έγκρισης) ασφάλειας όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο β) της οδηγίας 2004/49/ΕΚ.
Η ΚΜΑ περιλαμβάνει:
α)
διαδικασία και κριτήρια αξιολόγησης των αιτήσεων των διαχειριστών υποδομής για τις εγκρίσεις ασφάλειας βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2004/49/ΕΚ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του παρόντος κανονισμού,
β)
αρχές για την επιτήρηση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις της οδηγίας 2004/49/ΕΚ μετά την χορήγηση της έγκρισης από την εθνική αρχή ασφάλειας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύει ο ακόλουθος ορισμός:
«εποπτεία»: οι ρυθμίσεις που θεσπίζει η εθνική αρχή ασφάλειας για να παρακολουθεί τις επιδόσεις ασφάλειας μετά την χορήγηση έγκρισης ασφάλειας.
Άρθρο 3
Διαδικασίες αξιολόγησης των αιτήσεων
1. Κατά την εξέταση των αιτήσεων για εγκρίσεις ασφάλειας, οι οποίες υποβάλλονται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, οι εθνικές αρχές ασφάλειας εφαρμόζουν την διαδικασία που καθορίζεται στο παράρτημα Ι τους παρόντος κανονισμού για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης τους προς τις απαιτήσεις της οδηγίας 2004/49/ΕΚ. Οι εθνικές αρχές ασφάλειας χρησιμοποιούν επίσης τα κριτήρια αξιολόγησης που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
2. Κατά την αξιολόγηση, οι εθνικές αρχές ασφάλειας είναι δυνατόν να αποδεχτούν δεσμεύσεις από τους αιτούντες ότι θα διαχειριστούν τους κινδύνους μέσω συμβάσεων με τρίτους. Στις συμβάσεις καθορίζονται επίσης οι ανταλλαγές πληροφοριών που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η ασφαλής λειτουργία των οχημάτων, ιδίως στους τομείς που σχετίζονται με την διαχείριση της συντήρησης.
3. Επιπλέον, τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που παρέχονται στους διαχειριστές υποδομής από εργολήπτες ή προμηθευτές θεωρείται ότι ικανοποιούν τις απαιτήσεις ασφάλειας εάν οι εργολήπτες, οι προμηθευτές ή τα προϊόντα έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με τα συναφή συστήματα πιστοποίησης που έχουν θεσπιστεί βάσει νομοθεσίας της Ένωσης για την προμήθεια των εν λόγω προϊόντων και υπηρεσιών.
Άρθρο 4
Εποπτεία
Μετά την χορήγηση της έγκρισης ασφάλειας, οι εθνικές αρχές ασφάλειας, εποπτεύουν τη συνεχή εφαρμογή του οικείου συστήματος διαχείρισης της ασφάλειας από τους διαχειριστές υποδομής και εφαρμόζουν τις αρχές εποπτείας του παραρτήματος ΙΙΙ.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 10 Δεκεμβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1169/2010
ze dne 10. prosince 2010
o společné bezpečnostní metodě pro posuzování shody s požadavky pro získání schválení z hlediska bezpečnosti železnic
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/49/ES ze dne 29. dubna 2004 o bezpečnosti železnic Společenství a o změně směrnice Rady 95/18/ES o vydávání licencí železničním podnikům a směrnice 2001/14/ES o přidělování kapacity železniční infrastruktury, zpoplatnění železniční infrastruktury a o vydávání osvědčení o bezpečnosti (směrnice o bezpečnosti železnic) (1), a zejména na čl. 6 odst. 1 uvedené směrnice,
s ohledem na doporučení Evropské agentury pro železnice ERA/REC/SAF/09-2009 o společné bezpečnostní metodě pro posuzování shody doručené Komisi dne 18. září 2009,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Účelem zakotvení společné bezpečnostní metody (CSM) je vytvořit rámec pro vnitrostátní bezpečnostní orgány (vnitrostátní bezpečnostní orgány) s cílem harmonizovat jejich rozhodovací kritéria v celé Unii v souladu s čl. 17 odst. 4 směrnice 2004/49/ES. Metoda by měla umožnit vnitrostátním bezpečnostním orgánům posoudit shodu s požadavky jednotným způsobem.
(2)
Metoda CSM by měla zahrnovat všechny harmonizované požadavky a metody hodnocení, aby umožnila vnitrostátním bezpečnostním orgánům vydat provozovateli infrastruktury schválení z hlediska bezpečnosti, jež se týká přiměřenosti systému zajišťování bezpečnosti obecně, a jakékoliv schválení, které se týká sítě. Je rovněž pravděpodobné, že provozovatel infrastruktury požádá o část schválení, která se týká sítě, ve stejnou dobu, kdy na základě svého systému zajišťování bezpečnosti požádá o obecné schválení.
(3)
Vnitrostátní bezpečnostní orgány posuzují schopnost provozovatele infrastruktury dodržet veškeré požadavky nezbytné pro provoz obecně a pro provoz v konkrétní síti, na kterou se jím požadované schválení vztahuje, posouzením jeho systému zajišťování bezpečnosti na globální úrovni.
(4)
Jednotlivé vnitrostátní bezpečnostní orgány by měly zavést opatření, aby mohly přezkoumat, zda výsledky popsané v žádosti o schválení z hlediska bezpečnosti jsou po udělení schválení v praxi plněny a zda jsou průběžně dodržovány všechny nezbytné požadavky, jak je stanoveno v čl. 16 odst. 2 písm. f) a čl. 17 odst. 2 směrnice 2004/49/ES. Za účelem zaručení harmonizovaného přístupu vnitrostátních bezpečnostních orgánů v jednotlivých členských státech je třeba vyvinout režim dozoru po udělení schválení založený na klíčových základních zásadách.
(5)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru uvedeném v čl. 27 odst. 1 směrnice 2004/49/ES,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví společnou bezpečnostní metodu (CSM) pro posuzování shody s požadavky pro získání schválení z hlediska bezpečnosti podle čl. 6 odst. 3 písm. b) směrnice 2004/49/ES.
Metoda CSM zahrnuje:
a)
postupy a kritéria pro posuzování žádostí o schválení z hlediska bezpečnosti podaných provozovateli infrastruktury podle čl. 11 odst. 1 písm. a) a b) směrnice 2004/49/ES o bezpečnosti železnic, jež jsou stanoveny v příloze I a II tohoto nařízení;
b)
zásady pro dozor nad dodržováním požadavků směrnice 2004/49/ES poté, co vnitrostátní bezpečnostní orgán udělí schválení, jež jsou stanoveny v příloze III tohoto nařízení.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
„dozorem“ se rozumí opatření zavedená vnitrostátním bezpečnostním orgánem za účelem kontroly výkonu v oblasti bezpečnosti poté, co udělil schválení z hlediska bezpečnosti.
Článek 3
Postupy pro posuzování žádostí
1. Při zkoumání žádostí o schválení z hlediska bezpečnosti podaných po vstupu tohoto nařízení v platnost uplatní vnitrostátní bezpečnostní orgány pro posuzování jejich shody s požadavky stanovenými ve směrnici 2004/49/ES postup stanovený v příloze I tohoto nařízení. Vnitrostátní bezpečnostní orgány rovněž použijí kritéria pro posuzování shody stanovená v příloze II tohoto nařízení.
2. Při posuzování mohou vnitrostátní bezpečnostní orgány přijímat závazky žadatelů k řízení rizik na základě smluv uzavřených s třetími stranami. Tyto smlouvy musí rovněž upřesnit způsob výměny informací potřebných k zajištění bezpečného provozu vozidel, zejména v oblastech týkajících se zajišťování údržby.
3. Má se za to, že výrobky či služby poskytované provozovatelům infrastruktury smluvními subjekty či dodavateli odpovídají bezpečnostním požadavkům, mají-li tyto smluvní subjekty, dodavatelé či výrobky k poskytování uvedených výrobků a služeb osvědčení vydaná v souladu s příslušnými systémy udělování osvědčení vytvořenými v souladu s správními předpisy Unie.
Článek 4
Dozor
Po udělení schválení z hlediska bezpečnosti dohlíží vnitrostátní bezpečnostní orgány na to, aby provozovatelé infrastruktury průběžně uplatňovali svůj systém zajišťování bezpečnosti, a uplatňují zásady dozoru stanovené v příloze III.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. prosince 2010.