ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1206/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 22ας Νοεμβρίου 2011
για τον καθορισμό απαιτήσεων για την αναγνώριση αεροσκάφους με σκοπό την επιτήρηση στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 552/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2004, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του ευρωπαϊκού δικτύου διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας (κανονισμός για τη διαλειτουργικότητα) (1), και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 5,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Επιτροπή έδωσε εντολή στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια της Αεροναυτιλίας (Eurocontrol) σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2004, για τη χάραξη του πλαισίου για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (κανονισμός-πλαίσιο) (2) να εκπονήσει απαιτήσεις για τις επιδόσεις και τη διαλειτουργικότητα της επιτήρησης εντός του ευρωπαϊκού δικτύου διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας («ΕΔΔΕΚ»). Ο κανονισμός αυτός βασίζεται στη σχετική έκθεση εντολής της 9ης Ιουλίου 2010.
(2)
Η αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διαδικασίες της Διεθνούς Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας («ΔΟΠΑ») πριν παρασχεθούν στο αεροσκάφος υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας με τη χρήση συστήματος επιτήρησης.
(3)
Οι αδιάλειπτες λειτουργίες εξαρτώνται από την σαφή και συνεχή αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους που χρησιμοποιείται στη γενική εναέρια κυκλοφορία υπό κανόνες πτήσης με όργανα σε ολόκληρο τον εναέριο χώρο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού.
(4)
Η τρέχουσα μέθοδος με την οποία επιτυγχάνεται η αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους περιλαμβάνει τη χρήση κωδικών πομποδεκτών ραδιοεντοπιστών δευτερεύουσας επιτήρησης (κωδικοί SSR), που έχουν οριστεί σύμφωνα με τις διαδικασίες της ΔΟΠΑ και με το σχέδιο αεροναυτιλίας για την ευρωπαϊκή περιφέρεια.
(5)
Η αύξηση της κίνησης κατά την τελευταία δεκαετία έχει οδηγήσει σε συνήθη έλλειψη διαθέσιμων διακριτών κωδικών SSR για την κάλυψη της ζήτησης κατά τη διάρκεια των περιόδων αιχμής και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να εξασφαλισθεί η αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο.
(6)
Θα πρέπει να εφαρμοστεί με εναρμονισμένο τρόπο μια αρχική επιχειρησιακή δυνατότητα χρήσης της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» εντός ενός καθορισμένου όγκου εναέριου χώρου του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού προκειμένου να μειωθεί η συνολική ζήτηση για εκχώρηση διακριτών κωδικών SSR για την επίτευξη της αναγνώρισης μεμονωμένου αεροσκάφους.
(7)
Προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η διαθεσιμότητα διακριτών κωδικών SSR, οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα χρήσης της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» πρέπει να αναπτύξουν βελτιωμένες και εναρμονισμένες δυνατότητες αυτόματης εκχώρησης κωδικών SSR σε αεροσκάφη.
(8)
Πρέπει να αναπτυχθεί δυνατότητα χρήσης της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» σε ολόκληρο τον εναέριο χώρο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανάγκη διακριτών κωδικών SSR για την αναγνώριση της γενικής εναέριας κυκλοφορίας που εκτελείται υπό κανόνες πτήσης με όργανα.
(9)
Η μείωση της απαίτησης για διακριτούς κωδικούς SSR κατά τη χρήση της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» επιτυγχάνεται εφόσον το ολοκληρωμένο σύστημα επεξεργασίας του αρχικού σχεδίου πτήσης αναγνωρίζει τις πτήσεις που κρίνονται επιλέξιμες για την εκχώρηση συμφωνημένου κωδικού ευδιακριτότητας και οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας εκχωρούν τον κωδικό ευδιακριτότητας σε αυτές τις επιλέξιμες πτήσεις, όταν είναι επιτυχής η αναγνώριση με τη χρήση της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης».
(10)
Η λειτουργία διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πραγματοποίηση αναγνώρισης μεμονωμένου αεροσκάφους εφόσον οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας χρησιμοποιούν κατάλληλους αισθητήρες επιτήρησης, λειτουργικότητα συστήματος επεξεργασίας και διάδοσης δεδομένων επιτήρησης, λειτουργικότητα συστήματος επεξεργασίας δεδομένων πτήσης, επικοινωνίες αέρος-εδάφους και εδάφους-εδάφους, λειτουργικότητα οθόνης ελεγκτή και προβλέπουν διαδικασίες και κατάρτιση προσωπικού.
(11)
Ο βαθμός στον οποίον οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας μπορούν πράγματι να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα χρήσης της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» προκειμένου να μειώσουν την απαίτηση για εκχώρηση διακριτών κωδικών SSR εξαρτάται από το επίπεδο εξοπλισμού των αεροσκαφών που διαθέτουν τη λειτουργία διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης», από τον βαθμό που οι διαδρομές των αεροσκαφών αυτών βρίσκονται εντός παρακείμενων περιοχών που καλύπτονται από συστήματα τα οποία παρέχουν αυτήν τη δυνατότητα, καθώς και από την γενική απαίτηση διασφάλισης αποτελεσματικών και ασφαλών λειτουργιών.
(12)
Οι ελεγκτές πρέπει να ειδοποιούνται σε περίπτωση ακούσιας εκχώρησης του ίδιου κωδικού SSR σε περισσότερα από ένα αεροσκάφη, με σκοπό την αποφυγή πιθανής εσφαλμένης αναγνώρισης των αεροσκαφών.
(13)
Η ομοιόμορφη εφαρμογή συγκεκριμένων διαδικασιών εντός του εναέριου χώρου του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού είναι αποφασιστικής σημασίας για την επίτευξη διαλειτουργικότητας και αδιάλειπτων λειτουργιών.
(14)
Κάθε αλλαγή σε διευκολύνσεις και υπηρεσίες που επιτελείται εξαιτίας της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού πρέπει να ενσωματώνεται από τα κράτη μέλη στο ευρωπαϊκό σχέδιο αεροναυτιλίας της ΔΟΠΑ μέσω της συνήθους διαδικασίας τροποποίησης.
(15)
Ο παρών κανονισμός δεν καλύπτει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τη στρατιωτική εκπαίδευση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004.
(16)
Για να διατηρηθούν ή να ενισχυθούν τα υφιστάμενα επίπεδα ασφάλειας των επιχειρήσεων, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη προβαίνουν σε αξιολόγηση της ασφάλειας, η οποία περιλαμβάνει διαδικασίες ταυτοποίησης κινδύνων, εκτίμησης της επικινδυνότητας και μετριασμού της επικινδυνότητας. Η εναρμονισμένη εφαρμογή των διαδικασιών αυτών στα συστήματα που καλύπτει ο παρών κανονισμός επιβάλλει τον προσδιορισμό ειδικών απαιτήσεων ασφάλειας για όλες τις προδιαγραφές διαλειτουργικότητας και επιδόσεων.
(17)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 552/2004, οι κανόνες εφαρμογής της διαλειτουργικότητας περιγράφουν τις ειδικές διαδικασίες αξιολόγησης της συμμόρφωσης που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης ή της καταλληλότητας των συστατικών στοιχείων, καθώς και για τον έλεγχο των συστημάτων.
(18)
Στην περίπτωση υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που παρέχονται κατά κύριο λόγο σε αεροσκάφη τα οποία εκτελούν πτήσεις γενικής εναέριας κυκλοφορίας υπό στρατιωτική επιτήρηση, περιορισμοί που αφορούν τις συμβάσεις προμηθειών ενδέχεται να παρεμποδίσουν τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό.
(19)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής Ενιαίου Ουρανού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει απαιτήσεις για τα συστήματα που συμβάλλουν στην παροχή πληροφοριών επιτήρησης, τα συστατικά στοιχεία και τις σχετικές διαδικασίες τους προκειμένου να διασφαλιστεί σαφής και συνεχής αναγνώριση μεμονωμένων αεροσκαφών εντός του ΕΔΔΕΚ.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στην αλυσίδα επιτήρησης που αποτελείται από τα εξής:
α)
τα φερόμενα επί αεροσκαφών (αερομεταφερόμενα) συστατικά στοιχεία συστημάτων επιτήρησης και τις συναφείς διαδικασίες τους,
β)
τα επίγεια συστήματα επιτήρησης, τα συστατικά στοιχεία τους και τις συναφείς διαδικασίες τους,
γ)
τα συστήματα και τις διαδικασίες υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, ιδίως συστήματα επεξεργασίας δεδομένων πτήσης, συστήματα επεξεργασίας δεδομένων επιτήρησης και συστήματα διεπαφής ανθρώπου-μηχανής,
δ)
τα συστήματα επικοινωνιών εδάφους-εδάφους και αέρος-εδάφους, τα συστατικά στοιχεία τους και τις συναφείς διαδικασίες τους που χρησιμοποιούνται για τη διανομή δεδομένων επιτήρησης.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε όλες τις πτήσεις γενικής εναέριας κυκλοφορίας που εκτελούνται με κανόνες πτήσης με όργανα εντός του εναέριου χώρου που ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 551/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που προβλέπονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004.
Επιπλέον νοείται ως:
1)
«αναγνώριση αεροσκάφους», μια ομάδα χαρακτήρων, ψηφίων ή συνδυασμού αυτών, που είτε ταυτίζεται με το σήμα κλήσης του αεροσκάφους που χρησιμοποιείται στις επικοινωνίες αέρος-εδάφους, είτε είναι το κωδικοποιημένο ισοδύναμο και χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση του αεροσκάφους στις επικοινωνίες εδάφους-εδάφους των υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας·
2)
«κωδικός SSR», ένας από τους 4 096 κωδικούς ταυτοποίησης ραδιοεντοπιστών δευτερεύουσας επιτήρησης που μπορεί να μεταδοθεί από αερομεταφερόμενα συστατικά στοιχεία συστημάτων επιτήρησης·
3)
«διακριτός κωδικός SSR», τετραψήφιος κωδικός ταυτοποίησης ραδιοεντοπιστή δευτερεύουσας επιτήρησης του οποίου τα δύο τελευταία ψηφία δεν είναι «00»·
4)
«αναγνώριση αεροσκάφους διαβιβαζόμενη με καθοδική ζεύξη», η αναγνώριση αεροσκάφους με αερομεταφερόμενα συστατικά στοιχεία συστημάτων επιτήρησης μέσω συστήματος επιτήρησης αέρος-εδάφους·
5)
«κωδικός ευδιακριτότητας», επιμέρους κωδικό SSR που ορίζεται για ειδικούς σκοπούς·
6)
«υπερπτήση», πτήση η οποία εισέρχεται σε καθορισμένο εναέριο χώρο από παρακείμενο τομέα, στη συνέχεια διέρχεται από τον καθορισμένο εναέριο χώρο και κατόπιν εξέρχεται από τον καθορισμένο εναέριο χώρο εισερχόμενη σε παρακείμενο τομέα εκτός αυτού·
7)
«πτήση άφιξης», πτήση η οποία εισέρχεται σε καθορισμένο εναέριο χώρο από παρακείμενο τομέα, στη συνέχεια διέρχεται από τον καθορισμένο εναέριο χώρο και κατόπιν προσγειώνεται σε προορισμό εντός του καθορισμένου εναέριου χώρου·
8)
«πτήση αναχώρησης», πτήση η οποία προέρχεται από αεροδρόμιο εντός καθορισμένου εναέριου χώρου, στη συνέχεια διέρχεται από τον καθορισμένο εναέριο χώρο και κατόπιν είτε προσγειώνεται σε αεροδρόμιο εντός του καθορισμένου εναέριου χώρου είτε εξέρχεται από τον καθορισμένο εναέριο χώρο εισερχόμενη σε παρακείμενο τομέα έξω από αυτόν·
9)
«αερομεταφορέας», πρόσωπο, οργανισμός ή επιχείρηση που ασχολείται ή προσφέρεται να ασχοληθεί με την εκμετάλλευση αεροσκαφών·
10)
«κατάλογος εκχώρησης κωδικών», έγγραφο όπου ορίζεται η συνολική κατανομή κωδικών SSR στα κράτη μέλη και στις μονάδες εξυπηρέτησης εναέριας κυκλοφορίας (ATS), το οποίο έχει συμφωνηθεί μεταξύ των κρατών μελών και έχει δημοσιευθεί στο σχέδιο αεροναυτιλίας για την ευρωπαϊκή περιοχή της ΔΟΠΑ·
11)
«συλλογική αλυσίδα επιτήρησης», αλυσίδα επιτήρησης που απαιτεί τόσο επίγεια όσο και αερομεταφερόμενα συστατικά στοιχεία για τον προσδιορισμό στοιχείων δεδομένων επιτήρησης·
12)
«ολοκληρωμένο σύστημα επεξεργασίας αρχικού σχεδίου πτήσης», σύστημα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικτύου διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας, μέσω του οποίου παρέχεται στον εναέριο χώρο που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό κεντρική υπηρεσία επεξεργασίας προγραμματισμού και κατανομής των πτήσεων, η οποία συνίσταται στη λήψη, επικύρωση και κατανομή των σχεδίων πτήσης.
Άρθρο 4
Απαιτήσεις επιδόσεων
1. Τα κράτη μέλη που είναι αρμόδια για την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας στον εναέριο χώρο που ορίζεται στο παράρτημα Ι διασφαλίζουν την υλοποίηση της δυνατότητας αναγνώρισης μεμονωμένου αεροσκάφους με τη χρήση χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους διαβιβαζόμενων μέσω «καθοδικής ζεύξης»:
α)
τουλάχιστον για το 50% όλων των υπερπτήσεων του καθορισμένου εναέριου χώρου του εκάστοτε κράτους μέλους, και
β)
τουλάχιστον για το 50% του συνδυασμένου συνολικού αριθμού όλων των πτήσεων άφιξης και αναχώρησης εντός του καθορισμένου εναέριου χώρου του εκάστοτε κράτους μέλους.
2. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας διασφαλίζουν ότι, το αργότερο έως τις 2 Ιανουαρίου 2020, η αλυσίδα συλλογικής επιτήρησης θα έχει την απαραίτητη δυνατότητα που θα τους επιτρέπει την αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους με τη χρήση χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους διαβιβαζόμενων μέσω «καθοδικής ζεύξης».
3. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας που επιτυγχάνουν την αναγνώριση επιμέρους αεροσκάφους με τη χρήση χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους διαβιβαζόμενων μέσω «καθοδικής ζεύξης» διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.
4. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας που επιτυγχάνουν την αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους με τη χρήση διακριτών κωδικών SSR εκτός του εναέριου χώρου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις οι οποίες καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
5. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας διασφαλίζουν ότι:
α)
χρησιμοποιούνται τα συστήματα που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ), κατά περίπτωση, για την εκπλήρωση των απαιτήσεων που καθορίζονται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου·
β)
χρησιμοποιούνται τα συστήματα ή οι διαδικασίες που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ), κατά περίπτωση, προκειμένου να ενημερώνονται οι ελεγκτές για τις περιπτώσεις ακούσιας εκχώρησης του ίδιου κωδικού SSR σε περισσότερα από ένα αεροσκάφη.
6. Τα κράτη διασφαλίζουν ότι:
α)
δηλώνονται οι όγκοι εναέριου χώρου στην κεντρική υπηρεσία προγραμματισμού, επεξεργασίας και κατανομής των πτήσεων που αναφέρεται στο σημείο 1 του παραρτήματος ΙΙ με σκοπό την εκπλήρωση των απαιτήσεων των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου και το στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου·
β)
το ολοκληρωμένο σύστημα επεξεργασίας του αρχικού σχεδίου πτήσης ενημερώνει όλους τους επηρεαζόμενους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας για εκείνες τις πτήσεις που κρίνονται επιλέξιμες για τη χρήση του κωδικού ευδιακριτότητας ο οποίος αναφέρεται στο στοιχείο γ)·
γ)
συμφωνείται μεταξύ όλων των κρατών μελών και γίνεται ο απαραίτητος συντονισμός με όλες τις ευρωπαϊκές τρίτες χώρες, ένας μοναδικός κωδικός ευδιακριτότητας ο οποίος εκχωρείται αποκλειστικά και μόνο σε αεροσκάφη για τα οποία η αναγνώριση μεμονωμένου αεροσκάφους επιτυγχάνεται με τη χρήση χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους διαβιβαζόμενων μέσω «καθοδικής ζεύξης».
Άρθρο 5
Απαιτήσεις ασφάλειας πτήσεων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι πριν από κάθε αλλαγή στα υφιστάμενα συστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ) ή πριν εισαχθούν νέα συστήματα, τα εμπλεκόμενα μέρη διενεργούν αξιολόγηση ασφαλείας, η οποία περιλαμβάνει διαδικασίες εντοπισμού των κινδύνων, αξιολόγησης και μείωσης της επικινδυνότητας.
2. Για τους σκοπούς των αξιολογήσεων που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1, λαμβάνονται υπόψη τουλάχιστον οι απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα IV.
Άρθρο 6
Συμμόρφωση ή καταλληλότητα χρήσης των συστατικών στοιχείων
Πριν την έκδοση δήλωσης ΕΚ συμμόρφωσης ή καταλληλότητας χρήσης που αναφέρεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 552/2004, οι κατασκευαστές συστατικών στοιχείων των συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού ή οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους που είναι εγκαταστημένοι στην Ένωση αξιολογούν τη συμμόρφωση ή την καταλληλότητα χρήσης των εν λόγω συστατικών στοιχείων σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα V.
Ωστόσο, οι διαδικασίες πιστοποίησης που είναι σύμφωνες με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), θεωρούνται αποδεκτές διαδικασίες για την εκτίμηση της συμμόρφωσης των συστατικών στοιχείων εάν περιλαμβάνουν απόδειξη της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες απαιτήσεις επιδόσεων και ασφαλείας του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Επαλήθευση των συστημάτων
1. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας που μπορούν να αποδείξουν ή έχουν αποδείξει ότι πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα VI διενεργούν επαλήθευση των συστημάτων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ) σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο μέρος Α του παραρτήματος VII.
2. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας οι οποίοι δεν μπορούν να αποδείξουν ότι πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα VI αναθέτουν σε κοινοποιημένο οργανισμό τη διενέργεια επαλήθευσης των συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ). Η επαλήθευση διενεργείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο μέρος Β του παραρτήματος VII.
3. Οι διαδικασίες πιστοποίησης που είναι σύμφωνες με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008 θεωρούνται αποδεκτές διαδικασίες για την επαλήθευση συστημάτων εφόσον περιλαμβάνουν απόδειξη της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες απαιτήσεις επιδόσεων και ασφαλείας του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 8
Πρόσθετες απαιτήσεις για παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας
1. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας διασφαλίζουν ότι όλο το αρμόδιο προσωπικό έχει λάβει δεόντως γνώση των απαιτήσεων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό και είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο για να φέρει σε πέρας τα καθήκοντά του.
2. Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας:
α)
εκπονούν και διατηρούν επιχειρησιακά εγχειρίδια, τα οποία περιέχουν τις αναγκαίες οδηγίες και πληροφορίες προς το αρμόδιο προσωπικό τους σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·
β)
διασφαλίζουν ότι τα εγχειρίδια που αναφέρονται στο στοιχείο α) είναι προσβάσιμα και επικαιροποιούνται και ότι η επικαιροποίησή τους και η διανομή τους υπόκεινται σε κατάλληλη διαχείριση της ποιότητας και της μορφής τεκμηρίωσης·
γ)
διασφαλίζουν ότι οι μέθοδοι εργασίας και οι επιχειρησιακές διαδικασίες είναι σύμφωνες με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 9
Πρόσθετες απαιτήσεις για αερομεταφορείς
1. Οι αερομεταφορείς λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίζουν ότι το προσωπικό τους που χειρίζεται και συντηρεί τον εξοπλισμό επιτήρησης έχει λάβει δεόντως γνώση των σχετικών απαιτήσεων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό και είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο για να φέρει σε πέρας τα καθήκοντά του, καθώς και ότι οι οδηγίες σχετικά με τη χρήση του εν λόγω εξοπλισμού είναι διαθέσιμες στον θάλαμο διακυβέρνησης.
2. Οι αερομεταφορείς λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι παρέχεται επί του αεροσκάφους, η λειτουργία διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» όταν αυτό απαιτείται επιχειρησιακά, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2.
3. Οι αερομεταφορείς διασφαλίζουν ότι οι ρυθμίσεις της λειτουργίας διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης» που αναφέρεται στην παράγραφο 4 είναι σύμφωνες με το στοιχείο 7 "προσδιορισμός αεροσκάφους" του σχεδίου πτήσης που αναφέρεται στο σημείο 2 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1033/2006 (5).
4. Οι αερομεταφορείς που έχουν τη δυνατότητα αλλαγής των διαβιβαζόμενων μέσω «καθοδικής ζεύξης» χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους σύμφωνα με την παράγραφο 2, εφόσον αυτά είναι αερομεταφερόμενα διασφαλίζουν ότι δεν θα αλλάζουν τα διαβιβαζόμενα μέσω «καθοδικής ζεύξης» χαρακτηριστικά αναγνώρισης αεροσκάφους κατά τη διάρκεια της πτήσης, εκτός εάν ο πάροχος υπηρεσιών αεροναυτιλίας υποβάλλει σχετικό αίτημα.
Άρθρο 10
Πρόσθετες απαιτήσεις για τα κράτη μέλη
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό, περιλαμβανομένης και της δημοσίευσης των σχετικών πληροφοριών σε εθνικά έντυπα που έχουν ως αντικείμενο θέματα αεροναυτιλίας.
Άρθρο 11
Εξαιρέσεις
1. Συγκεκριμένα για περιοχές προσέγγισης όπου παρέχονται υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας από στρατιωτικές μονάδες ή υπό στρατιωτική επίβλεψη και όταν περιορισμοί που αφορούν τις συμβάσεις προμηθειών παρεμποδίζουν τη συμμόρφωση με το άρθρο 4 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2017, την ημερομηνία συμμόρφωσης με τη λειτουργία διαβίβασης των χαρακτηριστικών αναγνώρισης αεροσκάφους μέσω «καθοδικής ζεύξης», η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της 2ας Ιανουαρίου 2025.
2. Κατόπιν διαβούλευσης με τον Διαχειριστή Δικτύου, το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή μπορεί να αναθεωρήσει τις εξαιρέσεις που έχουν κοινοποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 και θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο ΕΔΔΕΚ.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 9η Φεβρουαρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 22 Νοεμβρίου 2011.
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1206/2011
ze dne 22. listopadu 2011,
kterým se stanoví požadavky na identifikaci letadla pro účely přehledu v jednotném evropském nebi
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 552/2004 ze dne 10. března 2004 o interoperabilitě evropské sítě řízení letového provozu (nařízení o interoperabilitě) (1), a zejména na čl. 3 odst. 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Komise v souladu s čl. 8 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 549/2004 ze dne 10. března 2004, kterým se stanoví rámec pro vytvoření jednotného evropského nebe (rámcové nařízení) (2) pověřila Eurocontrol vypracováním požadavků na výkonnost a interoperabilitu přehledových systémů v rámci Evropské sítě uspořádání letového provozu (EATMN). Toto nařízení vychází z výsledné zprávy o pověření ze dne 9. července 2010.
(2)
Dříve než jsou letadlu poskytnuty letové provozní služby pomocí přehledového systému, měla by být stanovena individuální identifikace letadla v souladu s postupy Mezinárodní organizace pro civilní letectví (ICAO).
(3)
Plynulost provozu závisí na jednoznačné a nepřetržité identifikaci jednotlivých letadel provozovaných v rámci všeobecného letového provozu podle pravidel pro let podle přístrojů v rámci celého vzdušného prostoru jednotného evropského nebe.
(4)
Současná metoda stanovení individuální identifikace letadla používá individuální kódy odpovídačů sekundárního přehledového radaru (kódy SSR) přidělované v souladu s postupy ICAO a evropským oblastním navigačním plánem.
(5)
Nárůst provozu za poslední desetiletí vyústil v běžný nedostatek dostupných individuálních kódů SSR k uspokojení poptávky v dopravních špičkách, takže individuální identifikaci letadla v evropském vzdušném prostoru nelze v současné době zaručit.
(6)
S cílem snížit celkovou poptávku po přidělení individuálních kódů SSR pro zajištění individuální identifikace letadla by měla být zpočátku harmonizovaným způsobem zavedena provozní možnost využít funkci identifikace letadla sestupným spojem ve vymezené části vzdušného prostoru jednotného evropského nebe.
(7)
S cílem optimalizovat dostupnost individuálních kódů SSR by měly být poskytovateli letových navigačních služeb, kteří nebudou mít možnost využít funkci identifikace letadla sestupným spojem, zavedeny vylepšené a harmonizované možnosti automatického přidělování kódů SSR letadlům.
(8)
S cílem překonat potřebu individuálních kódů SSR pro identifikaci všeobecného letového provozu uskutečňovaného podle pravidel pro let podle přístrojů by měla být možnost využít funkci identifikace letadla sestupným spojem zavedena v rámci celého vzdušného prostoru jednotného evropského nebe.
(9)
Snížení požadavku na přidělování individuálních kódů SSR při používání funkce identifikace letadla sestupným spojem může být nejlépe dosaženo integrovaným systémem počátečního zpracování letového plánu, který označí ty lety, jež jsou způsobilé pro přidělení schváleného kódu viditelnosti, a na tom, že poskytovatelé letových navigačních služeb schválený kód viditelnosti těmto způsobilým letům přidělí, když je identifikace pomocí funkce identifikace letadla sestupným spojem úspěšná.
(10)
Funkce identifikace letadla sestupným spojem může být pro dosažení individuální identifikace letadla použita pouze tehdy, jestliže poskytovatelé letových navigačních služeb zavedou vhodné přehledové snímače, systém zpracování a šíření přehledových dat, systém zpracování letových údajů, komunikaci vzduch-země a země-země, obrazovky řídících letového provozu, a stanovit postupy a výcvik zaměstnanců.
(11)
Rozsah, v jakém poskytovatelé letových navigačních služeb mohou funkci identifikace letadla sestupným spojem skutečně využít s cílem snížit požadavek na přidělování individuálních kódů SSR, závisí na úrovni vybavenosti letadel funkcí identifikace letadla sestupným spojem, na míře, v níž jsou tratě těchto letadel pokryty sousedními systémy, které tuto možnost poskytují, a na zastřešujícím požadavku zajistit účinný a bezpečný provoz.
(12)
Řídícím letového provozu by měla být poskytnuta funkce upozornění na neúmyslné přidělení kódu SSR více než jednomu letadlu, aby se zabránilo možnosti chybné identifikace letadla.
(13)
Jednotné použití specifických postupů v rámci vzdušného prostoru jednotného evropského nebe je zásadní pro dosažení interoperability a plynulosti letového provozu.
(14)
Všechny změny zařízení a služeb uskutečněné v důsledku provádění tohoto nařízení by měly členské státy zohlednit v rámci evropského oblastního navigačního plánu ICAO prostřednictvím běžného postupu podávání pozměňovacích návrhů.
(15)
Toto nařízení by se nemělo vztahovat na vojenské činnosti a výcvik podle čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 549/2004.
(16)
V zájmu zachování nebo zvýšení stávající úrovně bezpečnosti provozu by se mělo od členských států požadovat zajištění toho, aby dotčené strany provedly posouzení bezpečnosti včetně identifikace nebezpečí, posouzení rizik a postupů k jejich zmírnění. Harmonizované provádění těchto postupů u systémů, na které se vztahuje toto nařízení, si vyžaduje, aby specifické požadavky na bezpečnost byly stanoveny pro všechny požadavky na interoperabilitu a výkonnost.
(17)
Podle nařízení (ES) č. 552/2004 by prováděcí pravidla pro interoperabilitu měla popisovat jednotlivé postupy při posouzení shody, které se mají použít pro posouzení shody složek nebo vhodnosti složek k používání, jakož i ověření systémů.
(18)
V případě letových provozních služeb poskytovaných především letadlům provozovaným v rámci všeobecného letového provozu pod vojenským dohledem by dodržování tohoto nařízení mohla bránit omezení spojená se zadáváním zakázek.
(19)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro jednotné nebe,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví požadavky na systémy, které přispívají k poskytování přehledových informací, jejich složky a śouvisející postupy v zájmu zajištění jednoznačné a nepřetržité individuální identifikace letadla v rámci EATMN.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na řetězec v rámci přehledu, který sestává:
a)
z palubních složek přehledových systémů a jejich souvisejících postupů;
b)
z pozemních přehledových systémů, jejich složek a souvisejících postupů;
c)
ze systémů a postupů pro letové provozní služby, zejména systémů zpracování letových údajů, systémů zpracování přehledových dat a systémů rozhraní člověk-stroj;
d)
ze systémů komunikace země-země a vzduch-země, jejich složek a souvisejících postupů používaných pro šíření přehledových dat.
2. Toto nařízení se vztahuje na všechny lety provozované v rámci všeobecného letového provozu v souladu s pravidly pro let podle přístrojů v rámci vzdušného prostoru vymezeného v čl. 1 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 551/2004 (3).
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v článku 2 nařízení (ES) č. 549/2004.
Použijí se rovněž tyto definice:
1)
„identifikací letadla“ se rozumí skupina písmen, číslic nebo jejich kombinace, která je buď totožná s volací značkou letadla nebo je kódovaným ekvivalentem volací značky letadla, jež se má používat v komunikaci vzduch-země, a která se používá k identifikaci letadla v komunikaci země-země v rámci letových provozních služeb;
2)
„kódem SSR“ se rozumí jeden z 4 096 identifikačních kódů sekundárního přehledového radaru, které mohou být vysílány palubními složkami přehledových systémů;
3)
„individuálním kódem SSR“ se rozumí čtyřmístný identifikační kód sekundárního přehledového radaru s posledními číslicemi jinými než „00“;
4)
„identifikací letadla sestupným spojem“ se rozumí identifikace letadla vysílaná palubními složkami přehledových systémů prostřednictvím přehledového systému vzduch-země;
5)
„kódem viditelnosti “ se rozumí individuální kód SSR určený pro zvláštní účely;
6)
„přeletem“ se rozumí let, který vstoupí do vymezeného vzdušného prostoru z přilehlého prostoru, načež pokračuje přes vymezený vzdušný prostor a vystoupí z vymezeného vzdušného prostoru do vnějšího přilehlého prostoru;
7)
„příletem“ se rozumí let, který vstoupí do vymezeného vzdušného prostoru z přilehlého prostoru, načež pokračuje přes vymezený vzdušný prostor a přistane v místě určení v rámci vymezeného vzdušného prostoru;
8)
„odletem“ se rozumí let, který má původ na letišti v rámci vymezeného vzdušného prostoru, načež pokračuje přes vymezený vzdušný prostor a buď přistane na letišti ve vymezeném vzdušném prostoru, nebo vystoupí z vymezeného vzdušného prostoru do vnějšího přilehlého prostoru;
9)
„provozovatelem“ se rozumí osoba, organizace nebo podnik zabývající se provozováním letadel nebo nabízející provozování letadel;
10)
„seznamem přidělených kódů“ se rozumí dokument podávající celkový přehled o rozdělení kódů SSR členským státům a stanovištím služeb letového provozu (ATS), jenž byl schválen členskými státy a zveřejněn v evropském oblastním navigačním plánu ICAO;
11)
„řetězcem v rámci kooperativního přehledu“ se rozumí řetězec v rámci přehledu, který k určení položek přehledových dat vyžaduje jak pozemní, tak palubní složky;
12)
"integrovaným systémem počátečního zpracování letového plánu" se rozumí systém v rámci evropské sítě uspořádání letového provozu, jehož prostřednictvím se centralizovaná služba zpracování a distribuce letového plánu zabývající se přijímáním, potvrzováním a distribucí letových plánů poskytuje v rámci vzdušného prostoru, na nějž se vztahuje toto nařízení.
Článek 4
Požadavky na výkonnost
1. Členské státy odpovědné za poskytování letových provozních služeb ve vzdušném prostoru vymezeném v příloze I zajistí, aby byla zavedena možnost stanovit individuální identifikaci letadla pomocí identifikace letadla sestupným spojem u:
a)
nejméně 50 % všech přeletů vymezeného vzdušného prostoru jednotlivých členských států a
b)
nejméně 50 % celkového kombinovaného počtu všech příletů a odletů v rámci vymezeného vzdušného prostoru jednotlivých členských států.
2. Poskytovatelé letových navigačních služeb zajistí, aby řetězec v rámci kooperativního přehledu disponoval funkcí umožňující stanovit individuální identifikaci letadla pomocí identifikace letadla sestupným spojem nejpozději do 2. ledna 2020.
3. Poskytovatelé letových navigačních služeb stanovující individuální identifikaci letadla pomocí identifikace letadla sestupným spojem zajistí, aby postupovali v souladu s požadavky stanovenými v příloze II.
4. Poskytovatelé letových navigačních služeb stanovující individuální identifikaci letadla pomocí individuálních kódů SSR mimo vzdušný prostor vymezený v příloze I zajistí, aby postupovali v souladu s požadavky stanovenými v příloze III.
5. Poskytovatelé letových navigačních služeb zajistí, aby:
a)
byly zavedeny systémy uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. b), c) a d) jako systémy nezbytné na podporu požadavků stanovených v odstavcích 3 a 4 tohoto článku;
b)
byly zavedeny systémy nebo postupy uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. b), c) a d) nezbytné k tomu, aby řídící letového provozu informovaly, pokud dojde k neúmyslnému dvojímu přidělení kódu SSR.
6. Členské státy přijmou zajistí:
a)
aby centralizované službě zpracování a distribuce letového plánu uvedené v bodě 1 přílohy II byly ohlášeny části vzdušného prostoru na podporu požadavků odstavců 1 a 2 tohoto článku a písmene b) tohoto odstavce;
b)
aby byly integrovaným systémem počátečního zpracování letového plánu sděleny všem dotčeným poskytovatelům letových navigačních služeb ty lety, které jsou způsobilé pro využití kódu viditelnosti uvedeného v písmenu c);
c)
aby se všechny členské státy v koordinaci s evropskými třetími zeměmi dohodly na přidělení jediného kódu viditelnosti výhradně těm letadlům, u nichž je individuální identifikace letadla stanovena pomocí identifikace letadla sestupným spojem.
Článek 5
Požadavky na bezpečnost
1. Členské státy zajistí, aby jakýmkoli změnám stávajících systémů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. b), c) a d) nebo zavedení nových systémů předcházelo posouzení bezpečnosti, včetně identifikace nebezpečí a posouzení a zmírnění rizik, provedené dotčenými stranami.
2. Během posouzení uvedeného v odstavci 1 se zohlední alespoň požadavky stanovené v příloze IV.
Článek 6
Shoda složek nebo vhodnost složek k používání
Před vydáním prohlášení ES o shodě nebo vhodnosti k používání podle článku 5 nařízení (ES) č. 552/2004 posoudí výrobci složek systémů uvedených v čl. 2 odst. 1 tohoto nařízení nebo jejich zplnomocnění zástupci usazení v Unii shodu těchto složek nebo vhodnost těchto složek k používání v souladu s požadavky stanovenými v příloze V.
Za přijatelné postupy pro posouzení shody složek se však považují rovněž jiné procesy certifikace, které jsou v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 216/2008 (4), pokud zahrnují prokázání souladu s platnými požadavky na výkonnost a bezpečnost stanovenými v tomto nařízení.
Článek 7
Ověření systémů
1. Poskytovatelé letových navigačních služeb, kteří mohou prokázat nebo kteří prokázali, že splňují podmínky stanovené v příloze VI, provedou ověření systémů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. b), c) a d) v souladu s požadavky stanovenými v části A přílohy VII.
2. Poskytovatelé letových navigačních služeb, kteří nemohou prokázat, že splňují podmínky stanovené v příloze VI, uzavřou subdodavatelskou smlouvu s oznámeným subjektem o ověření systémů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. b), c) a d). Toto ověření se provede v souladu s požadavky stanovenými v části B přílohy VII.
3. Za přijatelné postupy pro ověření systémů se považují certifikační procesy v souladu s nařízením (ES) č. 216/2008, pokud zahrnují prokázání shody s platnými požadavky na výkonnost a bezpečnost stanovenými v tomto nařízení.
Článek 8
Dodatečné požadavky pro poskytovatele letových navigačních služeb
1. Poskytovatelé letových navigačních služeb zajistí, aby všichni dotčení zaměstnanci byli řádně informováni o požadavcích stanovených v tomto nařízení a absolvovali dostatečný výcvik pro výkon své pracovní funkce.
2. Poskytovatelé letových navigačních služeb:
a)
vypracují a udržují provozní příručky obsahující pokyny a informace nezbytné k tomu, aby všichni příslušní zaměstnanci mohli používat toto nařízení;
b)
zajistí, aby příručky uvedené v písmenu a) byly dostupné a aktualizované a aby jejich aktualizace a distribuce podléhala odpovídajícímu řízení jakosti a uspořádání dokumentace;
c)
zajistí, aby pracovní metody a provozní postupy byly v souladu s tímto nařízením.
Článek 9
Dodatečné požadavky pro provozovatele
1. Provozovatelé přijmou nezbytná opatření pro zajištění toho, aby zaměstnanci provozující a udržující přehledové vybavení byli informováni o příslušných ustanoveních tohoto nařízení a absolvovali dostatečný výcvik pro výkon své pracovní funkce a aby pokyny k používání tohoto vybavení byly k dispozici v pilotní kabině.
2. Provozovatelé přijmou nezbytná opatření pro zajištění toho, aby byla v případě, že si to vyžádají provozní podmínky podle čl. 4 odst. 1 a čl. 4 odst. 2, zajištěna identifikace letadla sestupným spojem.
3. Provozovatelé zajistí, aby stanovení identifikace letadla sestupným spojem uvedené v odstavci 4 bylo v souladu s položkou 7 „identifikace letadla“ letového plánu uvedeného v bodu 2 přílohy nařízení Komise (ES) č. 1033/2006 (5).
4. Provozovatelé letadel, která mohou měnit identifikaci letadla sestupným spojem uvedenou v odstavci 2 za letu, zajistí, aby ke změně identifikace letadla sestupným spojem došlo během letu pouze za předpokladu, že o to požádá poskytovatel letových navigačních služeb.
Článek 10
Dodatečné požadavky pro členské státy
Členské státy zajistí soulad s tímto nařízením, včetně zveřejnění příslušných informací ve vnitrostátních leteckých informačních příručkách.
Článek 11
Výjimky
1. Ve zvláštním případě přístupových oblastí, ve kterých jsou letové provozní služby poskytovány vojenskými jednotkami nebo pod vojenským dohledem, a v případě, že souladu s čl. 4 odst. 2 brání omezení spojená se zadáváním zakázek, sdělí členské státy Komisi do 31. prosince 2017 datum zajištění souladu s požadavkem na identifikaci letadla sestupným spojem, které musí být stanoveno nejpozději na den 2. ledna 2025.
2. Po konzultacích s manažerem struktury vzdušného prostoru a nejpozději do 31. prosince 2018 může Komise přezkoumat výjimky sdělené podle odstavce 1, které by mohly mít významný dopad na EATMN.
Článek 12
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 9. února 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. listopadu 2011.