ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 857/2010 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 27ης Σεπτεμβρίου 2010
για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας («ο βασικός κανονισμός») (1), και ιδίως το άρθρο 15, παράγραφος 1,
την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («Επιτροπή»), κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1.1. Προσωρινά μέτρα
(1)
Η Επιτροπή επέβαλε, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 473/2010 (2) («κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού»), προσωρινό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
(2)
Η διαδικασία κινήθηκε ύστερα από καταγγελία που υπέβαλε στις 20 Ιουλίου 2009 η Polyethylene Terephthalate Committee of Plastics Europe («ο καταγγέλλων») για λογαριασμό των παραγωγών που αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος, σ’ αυτή την περίπτωση πάνω από το 50 %, της συνολικής ενωσιακής παραγωγής τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου.
(3)
Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 15 του προσωρινού κανονισμού, η έρευνα για τις επιδοτήσεις και τη ζημία κάλυπτε την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2008 έως την 30ή Ιουνίου 2009 («περίοδος έρευνας» ή «ΠΕ»). Η ανάλυση των τάσεων που απαιτήθηκε για την αξιολόγηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2006 έως τα τέλη της ΠΕ («υπό εξέταση περίοδος»).
(4)
Στην παράλληλη διαδικασία αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή επέβαλε, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 472/2010 (3), προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
1.2. Επακόλουθη διαδικασία
(5)
Μετά τη γνωστοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και των εκτιμήσεων βάσει των οποίων αποφασίστηκε η επιβολή προσωρινών αντισταθμιστικών μέτρων («κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων»), αρκετά ενδιαφερόμενα μέρη γνωστοποίησαν γραπτώς τις απόψεις τους σχετικά με τα προσωρινά συμπεράσματα. Τα μέρη τα οποία το ζήτησαν, έγιναν επίσης δεκτά σε ακρόαση.
(6)
Η Επιτροπή εξακολούθησε να αναζητεί και να επαληθεύει όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τα οριστικά της συμπεράσματα. Οι προφορικές και γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων εξετάστηκαν και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, τα συμπεράσματα τροποποιήθηκαν ανάλογα.
(7)
Όλα τα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και για το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και η οριστική είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού («τελική κοινοποίηση»). Επίσης, τους δόθηκε προθεσμία εντός της οποίας θα μπορούσαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους μετά την εν λόγω κοινοποίηση.
(8)
Εξετάστηκαν οι προφορικές και γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη και, κατά περίπτωση, τροποποιήθηκαν τα σχετικά πορίσματα.
1.3. Μέρη που αφορά η διαδικασία
(9)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι το δείγμα των παραγωγών της ΕΕ ήταν μη αντιπροσωπευτικό και μη συνεκτικό και ότι, κατά συνέπεια, η ανάλυση της ζημίας ήταν ατελής. Ειδικότερα, ισχυρίστηκαν ότι η δειγματοληψία δεν ήταν αναγκαία επειδή ο αριθμός των παραγωγών δεν ήταν μεγάλος. Επιπροσθέτως, ισχυρίστηκαν ότι με την «τεχνητή» διαίρεση των ομίλων εταιρειών σε ξεχωριστά νομικά πρόσωπα, το δείγμα δεν περιείχε μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες της αγοράς (Artenius, M&G Polimeri) και ότι η μεθοδολογία για την επιλογή του δείγματος δεν είναι συνεπής, αφού στο δείγμα περιλαμβάνονταν και δύο όμιλοι εταιρειών. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι το δείγμα δεν ήταν αντιπροσωπευτικό διότι δεν περιείχε κανένα παραγωγό που πωλεί σε συνδεδεμένη μονάδα επεξεργασίας PET σε ικανές ποσότητες. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, τα θεσμικά όργανα δεν μπόρεσαν να αξιολογήσουν την πραγματική ικανότητα εφοδιασμού της ενωσιακής βιομηχανίας και δεν έλαβαν υπόψη τη σύγκρουση συμφερόντων της ενωσιακής βιομηχανίας. Επιπλέον, επειδή μια εταιρεία δεν παρείχε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες και αποκλείστηκε από το δείγμα, η αντιπροσωπευτικότητα έπεσε, με βάση τους ισχυρισμούς, στο 28 % της παραγωγής της ΕΕ. Τα ίδια μέρη ισχυρίστηκαν ότι το επιλεγέν δείγμα δεν ήταν στατιστικά έγκυρο.
(10)
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι η δειγματοληψία δεν ήταν αναγκαία αφού ο αριθμός των παραγωγών δεν ήταν μεγάλος, επαναλαμβάνεται ότι στη δειγματοληψία παρουσιάστηκαν 14 ενωσιακοί παραγωγοί που ανήκουν σε οκτώ ομίλους εταιρειών. Δεδομένου ότι ήταν αντικειμενικά μεγάλος ο αριθμός παραγωγών της ΕΕ που συνεργάστηκαν, δηλαδή 14, η δειγματοληψία εφαρμόστηκε σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού βάσει του μεγαλύτερου αντιπροσωπευτικού όγκου πωλήσεων που θα μπορούσε λογικά να ερευνηθεί εντός του διαθέσιμου χρόνου. Το επιλεγέν δείγμα συνίστατο σε πέντε μεμονωμένες εταιρείες (με έξι θέσεις παραγωγής).
(11)
Όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος, πρέπει να σημειωθεί ότι τα όργανα μπορούν να συμπεριλάβουν στο δείγμα μεμονωμένες εταιρείες που ανήκουν σε έναν όμιλο εταιρειών εφόσον είναι αντιπροσωπευτικές και έχουν ξεχωριστούς χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς. Διαφορετικά, η έρευνα και στους δεκατέσσερις ενωσιακούς παραγωγούς που ανήκουν στους οκτώ ομίλους εταιρειών θα εμπόδιζε την έγκαιρη ολοκλήρωση της έρευνας. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι δύο όμιλοι εταιρειών συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα δεν είναι συνεπές με τη μεθοδολογία δειγματοληψίας που εφαρμόζεται στην περίπτωση αυτή, δηλαδή τα μεγαλύτερα αντιπροσωπευτικά μεγέθη πωλήσεων στους πελάτες της ΕΕ.
(12)
Όσον αφορά τον όμιλο Indorama, ο όμιλος αυτός είχε δύο διαφορετικά εργοστάσια παραγωγής κατά την ΠΕ - ένα στις Κάτω Χώρες και το άλλο στο ΗΒ. Η συμπερίληψή του στο δείγμα είναι σύμφωνη με τη μεθοδολογία δειγματοληψίας που εφαρμόζεται διότι τα εργοστάσια του ομίλου αποτελούν μία οντότητα από νομική και χρηματοοικονομική πλευρά. Όσον αφορά την Equipolymers, που είχε δύο ξεχωριστές μονάδες παραγωγής PET κατά την ΠΕ (μία στην Ιταλία και την άλλη στη Γερμανία), η εταιρεία υπέβαλε ενοποιημένα λογιστικά βιβλία και για τις δύο θέσεις παραγωγής. Επειδή η επαλήθευση των ενοποιημένων λογιστικών ήταν δυνατή κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην έδρα της εταιρείας, αποφασίστηκε να θεωρηθούν οι εταιρείες παραγωγής PET της Equipolymers μία οντότητα για το σκοπό της συγκεκριμένης διαδικασίας. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο όμιλος Artenius and M&G Polimeri έπρεπε να περιληφθεί στο δείγμα επειδή είναι κορυφαίος της αγοράς, σημειώνεται ότι καμία από τις μεμονωμένες εταιρείες του δεν ανήκε στις εταιρείες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις σε πελάτες στην ΕΕ.
(13)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι το δείγμα δεν ήταν αντιπροσωπευτικό επειδή δεν περιλαμβανόταν ένας παραγωγός που παράγει κυρίως για εσωτερική κατανάλωση, πρέπει να σημειωθεί ότι η ικανότητα εφοδιασμού μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της ανάλυσης του συμφέροντος της Ένωσης, εάν γίνει τέτοιος ισχυρισμός, και για το σκοπό αυτό η δεσμευμένη κατανάλωση μπορεί να αφαιρεθεί από τον όγκο παραγωγής. Συνεπώς, δεν είναι ανάγκη να συμπεριληφθεί τέτοιος παραγωγός στο δείγμα προκειμένου να εξεταστούν ορισμένοι παράγοντες της ζημίας. Δεύτερον, οποιοδήποτε διπλό συμφέρον προκύπτει από το διπλό ρόλο μιας εταιρείας, δηλαδή και στην παραγωγή και στη μεταποίηση, μπορεί να αξιολογηθεί κατά την ανάλυση του ενωσιακού συμφέροντος. Ο ρόλος μιας εταιρείας στην παραγωγή και στη μεταποίηση της ΕΕ δεν συνδέεται με την επίδοση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, όπου οι μη συνδεδεμένοι πελάτες στην ΕΕ λαμβάνονται ως σημείο αναφοράς. Συνεπώς, το επιχείρημα απορρίπτεται.
(14)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό σχετικά με τη συνολική αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος, επαναλαμβάνεται ότι ο περιορισμός του δείγματος σε τέσσερις εταιρείες μείωσε την αντιπροσωπευτικότητα από 65 % σε 47 % των πωλήσεων όλων των συνεργαζόμενων παραγωγών. Οι ίδιες τέσσερις εταιρείες αντιστοιχούσαν στο 52 % της ενωσιακής παραγωγής. Αυτό θεωρείται αντιπροσωπευτικό δείγμα των ενωσιακών παραγωγών ως προς τις πωλήσεις προς ανεξάρτητους πελάτες στην ΕΕ.
(15)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι το επιλεγέν δείγμα δεν ήταν στατιστικά έγκυρο, σημειώνεται ότι το άρθρο 27 παράγραφος 1 του κανονισμού δείχνει σαφώς ότι ένα δείγμα μπορεί να βασιστεί στο μεγαλύτερο αντιπροσωπευτικό όγκο πωλήσεων που μπορεί να ερευνηθεί σε εύλογο χρόνο, ως εναλλακτική λύση σε ένα «στατιστικώς έγκυρο» δείγμα.
(16)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τη δειγματοληψία, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα όπως καθορίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 5 έως 14 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ
(17)
Υπενθυμίζεται ότι στην αιτιολογική σκέψη 16 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το υπό εξέταση προϊόν ορίζεται ως το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο με αριθμό ιξώδους 78 ml/g ή μεγαλύτερο, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1628-5, καταγωγής εν λόγω χωρών, το οποίο υπάγεται επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20.
(18)
Επιπλέον, στην αιτιολογική σκέψη 18 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αναφέρεται ότι, σύμφωνα με την έρευνα, το PET που παράγεται και πωλείται στην Ένωση από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής και το PET που παράγεται και πωλείται στις εγχώριες αγορές του Ιράν, του Πακιστάν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και εξάγεται στην Ένωση είναι ομοειδή προϊόντα.
(19)
Εφόσον το υπό έρευνα προϊόν θεωρήθηκε ομοιογενές προϊόν, δεν χωρίστηκε περαιτέρω σε διαφορετικούς τύπους προϊόντων για τον υπολογισμό των περιθωρίων ζημίας.
(20)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι το PET έπρεπε να χωριστεί σε διαφορετικούς τύπους προϊόντων ανάλογα με τους διάφορους αριθμούς ιξώδους επειδή ο αριθμός ιξώδους είναι ουσιώδης για τον προσδιορισμό των διάφορων δυνατών εφαρμογών του παραγόμενου τύπου PET. Θεωρήθηκε ότι ο ισχυρισμός έπρεπε να γίνει δεκτός και να προσαρμοστεί ανάλογα η μεθοδολογία για τον υπολογισμό των περιθωρίων της ζημίας.
3. ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ
3.1. Ιραν
3.1.1. Εισαγωγή
(21)
Η κυβέρνηση του Ιράν και ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας υπέβαλαν παρατηρήσεις για τα ακόλουθα προγράμματα που υποβάλλονται σε αντισταθμιστικά μέτρα βάσει του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού:
I)
Μέτρα συνδεόμενα με ειδικές οικονομικές ζώνες («ΕΟΖ») - Πετροχημικές ΕΟΖ
II)
Χρηματοδότηση από την Εθνική Πετροχημική Εταιρεία προς τον παραγωγό-εξαγωγέα ΡΕΤ.
3.1.2. Καθεστώτα με ατομικό χαρακτήρα
I) Μέτρα συνδεόμενα με ειδικές οικονομικές ζώνες (ΕΟΖ) - Πετροχημικές ΕΟΖ
(22)
Η κυβέρνηση του Ιράν αμφισβήτησε ότι μπορούν να αντισταθμιστούν οι αδασμολόγητες εισαγωγές στις ζώνες ελεύθερου εμπορίου πρώτων υλών και κεφαλαιουχικών αγαθών. Η ζώνη ελεύθερων συναλλαγών και οι ειδικές οικονομικές ζώνες είναι εξ ορισμού ζώνες μη επιβολής δασμών για τις εισαγωγές και τις εξαγωγές, συμβατές με τον ΠΟΕ. Εκτός αυτού, η κυβέρνηση του Ιράν, καθώς και ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας βεβαίωσαν ότι οι εισαγωγές αδασμολόγητων κεφαλαιουχικών αγαθών δεν εξαρτώνται από τις εξαγωγικές επιδόσεις, διότι η εξαίρεση αυτή ισχύει και για τις εταιρείες που έχουν την έδρα τους στο υπόλοιπο της επικράτειας του Ιράν.
(23)
Όσον αφορά τη συμμόρφωση των ΕΟΖ με τους κανόνες του ΠΟΕ, σημειώνεται ότι το γενικό επιχείρημα δεν μπορεί να θέσει σε αμφισβήτηση τα πραγματικά περιστατικά, ότι δηλαδή οι εν λόγω επιδοτήσεις είναι αντισταθμίσιμες αφού δεν πραγματοποιήθηκε καμία εμπεριστατωμένη ανάλυση για να ανατρέψει το σκεπτικό του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Όσον αφορά την αδασμολόγητη εισαγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών στο Ιράν, η πληροφορία που ήταν διαθέσιμη τη στιγμή της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων δείχνει ότι η δυνατότητα αυτή υφίσταται μόνο για τις εταιρείες που εκσυγχρονίζουν την υποδομή τους, δηλαδή δεν είναι μια διάταξη που ισχύει αυτομάτως για όλα τα μέρη. Κατά συνέπεια, οι ανωτέρω ισχυρισμοί απορρίφθηκαν.
(24)
Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή αγνόησε την αρχή της μη επιβολής διακρίσεων, δεδομένου ότι παρόμοιοι κανόνες και καθεστώτα εφαρμόζονται επίσης και σε άλλες χώρες. Η εταιρεία ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν την ενημέρωσε σωστά για το πεδίο εφαρμογής της επίσκεψης επαλήθευσης και των αντίστοιχων απαιτήσεων πληροφόρησης πριν από την επαλήθευση αυτή.
(25)
Όσον αφορά το γενικό ισχυρισμό περί παραβίασης της αρχής μη επιβολής διακρίσεων, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή ξεκίνησε την έρευνα κατά των επιδοτήσεων κατά των τριών χωρών που αναφέρονται στην καταγγελία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 του βασικού κανονισμού. Συνεπώς, η σύσταση της Επιτροπής θα μπορούσε να βασίζεται μόνο στα ευρήματα της παρούσας έρευνας. Όσο για την ισχυριζόμενη έλλειψη εκ των προτέρων πληροφοριών για τα προς διερεύνηση σημεία, παρατηρείται ότι η Επιτροπή ενημέρωσε τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα αρκετά πριν από την επίσκεψη επαλήθευσης ότι θα ζητούσε στοιχεία κατά την επίσκεψη επαλήθευσης σχετικά με τη σχέση μεταξύ παραγωγού-εξαγωγέα και του μετόχου. Επομένως, οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίφθηκαν.
(26)
Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας επέστησε την προσοχή των θεσμικών οργάνων σε δύο πραγματολογικά λάθη κατά τον υπολογισμό της απαλλαγής δασμών επί των εισαγωγών μιας πρώτης ύλης της παραγωγικής διεργασίας και στη συνολική αξία εισαγωγών των απαλλασσόμενων κεφαλαιουχικών αγαθών. Τα λάθη αυτά διορθώνονται στο παρόν. Οι αναθεωρημένοι συντελεστές επιδότησης είναι 0,14 % για τις αδασμολόγητες εισαγωγές εισροών και 0,72 % για τις αδασμολόγητες εισαγωγές κεφαλαιουχικών αγαθών. Ο αναθεωρημένος συνολικός συντελεστής επιδοτήσεων για το πρόγραμμα αυτό είναι 0,86 %.
(27)
Με βάση τα ανωτέρω και λόγω της έλλειψης άλλων σχετικών παρατηρήσεων, τα πορίσματα σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό που εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 20 έως 44 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, όπως τροποποιήθηκαν με την αιτιολογική σκέψη 26 του παρόντος κανονισμού, επιβεβαιώνονται με το παρόν.
II) Χρηματοδότηση από την Εθνική Πετροχημική Εταιρεία προς τον παραγωγό-εξαγωγέα ΡΕΤ
(28)
O συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας (Shahid Tondguyan Petrochemical Co. ή STPC) ισχυρίστηκε ότι ο κύριος μέτοχός του, η Εθνική Πετροχημική εταιρεία (NPC) δεν είναι δημόσιος οργανισμός και ότι η κυβέρνηση του Ιράν δεν είχε αναθέσει στη NPC ούτε την είχε κατευθύνει να κάνει πληρωμές στην STPC. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι η χρηματοδότηση της NPC προς την STPC έπρεπε να θεωρηθεί επιστρέψιμη και, άρα, δεν συνιστούσε επιδότηση.
(29)
Για την αντίκρουση των ισχυρισμών αυτών, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί εάν μια οντότητα θεωρείται δημόσιος οργανισμός για το σκοπό της έρευνας κατά των επιδοτήσεων, λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: 1) κρατική ιδιοκτησία· 2) παρουσία της κυβέρνησης στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας· 3) η κυβέρνηση ασκεί έλεγχο στις δραστηριότητες της εταιρείας και η εταιρεία υπηρετεί τις πολιτικές ή τα συμφέροντα της κυβέρνησης και 4) η εταιρεία συνεστήθη διά νόμου. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αναλύθηκαν όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 52 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Η NPC, ως κυβερνητικός οργανισμός, δεν χρειάζεται ανάθεση ή εκχώρηση, έννοιες που ταιριάζουν σε οντότητες του ιδιωτικού τομέα. Μάλιστα από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι ο ρόλος της NPC είναι η ανάπτυξη και η λειτουργία του πετροχημικού τομέα της χώρας και ότι στην εταιρεία ανατέθηκε από την κυβέρνηση του Ιράν ο επιπρόσθετος ρόλος της διαχείρισης της Πετροχημικής Ειδικής Οικονομικής Ζώνης. Συνεπώς, κάθε ισχυρισμός που αμφισβητεί το ρόλο της NPC απορρίπτεται.
(30)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι είναι επιστρέψιμη η χρηματοδότηση προς την STPC, αξίζει να αναφερθεί ότι η έρευνα κατέληξε στο ότι η επιστροφή της χρηματοδότησης αυτής είναι υποθετική, αφού δεν προσκομίστηκε απόδειξη σε κανένα στάδιο της έρευνας για την πραγματοποίηση τέτοιας επιστροφής. Επιπροσθέτως, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 51 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το γεγονός ότι τα μη επιστρέψιμα κεφάλαια συσσωρεύτηκαν τουλάχιστον από το 2004 επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για επαναλαμβανόμενη επιδότηση, σκοπός της οποίας είναι η διατήρηση της λειτουργίας του μόνου συνεργαζόμενου ιρανού παραγωγού-εξαγωγέα. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, απορρίπτεται ο σχετικός ισχυρισμός.
(31)
Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι το ποσό της επιδότησης ήταν υπερτιμημένο. Σχετικά με αυτό, προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι είναι απόλυτα κανονική επιχειρηματική τακτική στο Ιράν να μην επιβάλλονται τόκοι μεταξύ μιας μητρικής εταιρείας (στην περίπτωση αυτή η NPC) και της θυγατρικής της (στην παρούσα περίπτωση η STPC). Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι, κατά τον υπολογισμό του ποσοστού επιδότησης, τα ποσά που χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση από τη NPC και το συνολικό κύκλο εργασιών της STPC δεν ήταν σωστά διότι το ποσό το κύκλου εργασιών ήταν υποτιμημένο και ένα άλλο ποσό έπρεπε να χρησιμοποιηθεί, ενώ το ποσό της συνολικής χρηματοδότησης ήταν υπερτιμημένο αφού ορισμένα ποσά δεν έπρεπε να αποδοθούν στα κεφάλαια που χορήγησε η NPC στην STPC.
(32)
Κατά συνέπεια, οι ανωτέρω ισχυρισμοί απορρίφθηκαν. Όσον αφορά τον προηγούμενο ισχυρισμό σχετικά με το επιτόκιο των υπολογισμών, σημειώνεται ότι τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν δεν τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό της εταιρείας ότι είναι συνήθης επιχειρηματική τακτική στο Ιράν να μην επιβάλλεται τόκος μεταξύ μητρικής εταιρείας και της θυγατρικής της κατά τις συναλλαγές χρηματοδότησης. Επιπλέον, κάθε τέτοια τακτική είναι σαφώς ασυνεπής με τη συνήθη οικονομική τακτική των ιδιωτών επενδυτών.
(33)
Όσον αφορά το τελευταίο επιχείρημα, πρέπει να σημειωθεί ότι το ποσό της επιδότησης υπολογίστηκε με τα αριθμητικά στοιχεία για τη χρηματοδότηση και τον κύκλο εργασιών που έδωσε ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας και επαληθεύτηκαν κατά την επίσκεψη επαλήθευσης.
(34)
Όσον αφορά τον κατά τους ισχυρισμούς νέο συνολικό κύκλο εργασιών υπενθυμίζεται ότι το ποσό που δόθηκε κατά τη στιγμή της υποβολής παρατηρήσεων σχετικά με τον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, δεν τεκμηριώνεται από κανένα επαληθεύσιμο στοιχείο και δεν συμφωνεί με τα όσα ανέφερε η εταιρεία πριν και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης επαλήθευσης.
(35)
Όσον αφορά το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι ορισμένα ποσά δεν θεωρούνται ότι αποτελούν μέρος της χρηματοδότησης της NPC προς την STPC. Ωστόσο, οι πληροφορίες που δόθηκαν δεν μπόρεσαν να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό αυτόν, καθώς δεν υπήρξαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα εν λόγω ποσά δεν ήταν σχετικά με τη χρηματοδότηση της NPC προς την STPC. Πράγματι, μέρος των εξηγήσεων που δόθηκαν επιβεβαίωσαν ότι η NPC λειτουργούσε ως δημόσιος οργανισμός που αναλαμβάνει υποχρεώσεις χρηματοδότησης προς τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα χωρίς να χρεώνει τόκους που θα εξοφλούνταν από άλλο δημόσιο οργανισμό. Συνεπώς, δεν μπορεί να χορηγηθεί μείωση από το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης, αφού δεν παρασχέθηκε επαληθεύσιμη απόδειξη.
(36)
Η κυβέρνηση του Ιράν ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με το άρθρο 14 της συμφωνίας του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, «η εισφορά στο μετοχικό κεφάλαιο μιας επιχείρησης … [και] ο δανεισμός εκ μέρους του Δημοσίου δεν θεωρείται ότι αποφέρει όφελος…», ώστε η χρηματοδότηση της SPTC από τη NPC δεν πρέπει να θεωρηθεί επιδότηση. Ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορριφθεί εφόσον στο προαναφερόμενο άρθρο 14 συμπεραίνεται ότι «η εισφορά στο μετοχικό κεφάλαιο μιας επιχείρησης εκ μέρους του Δημοσίου δεν θεωρείται ότι αποφέρει όφελος, εκτός αν η επενδυτική απόφαση είναι δυνατό να θεωρηθεί ασυμβίβαστη με τη συνήθη επενδυτική πρακτική, την οποία ακολουθούν οι ιδιώτες επενδυτές στην επικράτεια του οικείου μέλους.» Η τακτική αυτή είναι ανακόλουθη ως προς τη συνήθη επενδυτική πρακτική των ιδιωτών επενδυτών, δεδομένου ότι κανένας εμπορικός οργανισμός σε κανένα μέλος του ΠΟΕ δεν θα συνέχιζε να διοχετεύει παρόμοια μη επιστρέψιμη χρηματοδότηση. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να σημειωθεί ότι το Ιράν δεν είναι μέλος του ΠΟΕ.
(37)
Σύμφωνα με τα ανωτέρω και ελλείψει άλλων συναφών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα σχετικά με το εν λόγω σύστημα, όπως αυτά παρατίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 45 έως 57 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
3.1.3. Ποσό αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων
(38)
Λαμβανομένων υπόψη των αιτιολογικών σκέψεων 21 έως 37, το οριστικό ποσό αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού, εκφρασμένο κατ’ αξία, για τον μόνο συνεργαζόμενο Ιρανό παραγωγό-εξαγωγέα είναι 51,88 %.
3.2. Πακιστάν
3.2.1. Εισαγωγή
(39)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν και ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας υπέβαλαν παρατηρήσεις για τα ακόλουθα προγράμματα που υποβάλλονται σε αντισταθμιστικά μέτρα βάσει του κανονισμού προσωρινού δασμού:
I)
Καθεστώς τομέα μεταποίησης χωρίς δασμούς
II)
Εισαγωγές εγκαταστάσεων, μηχανολογικού και λοιπού εξοπλισμού για τον τομέα μεταποίησης
III)
Δασμολογική προστασία για αγορές ΡΤΑ στην εγχώρια αγορά
IV)
Τελικό καθεστώς φορολόγησης (FTR)
V)
Πρόγραμμα μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης εξαγωγών σταθερού επιτοκίου (LTF-EOP)
VI)
Πρόγραμμα χρηματοδότησης εξαγωγών από την κρατική τράπεζα του Πακιστάν (EFS)
VII)
Χρηματοδότηση βάσει της εγκυκλίου F.E. αριθ. 25 της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν.
(40)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν, υπέβαλε ως προκαταρκτική παρατήρηση, ότι η Επιτροπή δεν κατανόησε ή αγνόησε τα σχόλια που είχε υποβάλει για τα προγράμματα επιδότησης. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε, αρχικά, ότι οι παρατηρήσεις που είχε υποβάλει στο παρελθόν η κυβέρνηση του Πακιστάν παρείχαν αιτιολογημένη νομική ανάλυση που αποδεικνύει ότι τα προγράμματα δεν πρέπει να θεωρούνται «απαγορευμένες» επιδοτήσεις. Το εν λόγω μέρος ισχυρίστηκε, επίσης, ότι η Επιτροπή βάσισε τα πορίσματά της στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, όχι μόνο σε εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, αλλά και σε μια εσφαλμένη νομική ανάλυση. Ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι η ορθή νομική ανάλυση ήταν αυτή που υπέβαλε η κυβέρνηση του Πακιστάν.
(41)
Όσον αφορά τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν πριν από τον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, σημειώνεται ότι η Επιτροπή τις έλαβε πλήρως υπόψη κατά την έρευνα, αφού αποτελούσαν τμήμα, μαζί με τις σχετικές απαντήσεις των μερών στο ερωτηματολόγιο και τα επακόλουθα στοιχεία που δόθηκαν, των πληροφοριών βάσει των οποίων προσδιορίστηκε ο προσωρινός δασμός.
(42)
Επιπλέον, παρατηρείται ότι η Επιτροπή κατέγραψε επακριβώς τις νομικές διατάξεις των σχετικών προγραμμάτων και τις πρακτικές ρυθμίσεις που απορρέουν από αυτές. Δεν δόθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι καταγραφείσες νομικές διατάξεις δεν ήταν ακριβείς. Όσον αφορά τη νομική ανάλυση της Επιτροπής, αυτή βασίστηκε στις σχετικές διατάξεις του βασικού κανονισμού και ενισχύθηκε από την προϋπάρχουσα νομική ανάλυση που χρησιμοποίησε η ΕΕ στην παρελθούσα έρευνα κατά των επιδοτήσεων όταν ανέλυσε, για παράδειγμα, τα προγράμματα επιστροφής δασμών, τα προγράμματα εξαγωγικών πιστώσεων και τα προγράμματα φορολογίας εισοδήματος (4). Το γεγονός ότι ένα μέρος δεν συμφωνεί με την προτεινόμενη νομική ανάλυση δεν συνεπάγεται ότι η ανάλυση είναι εσφαλμένη, ιδίως αν δεν παρέχονται στοιχεία προς επίρρωση του ισχυρισμού. Αυτό είναι ακόμη προφανέστερο αφού η κυβέρνηση του Πακιστάν, με την αποδοχή του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκδήλωσε την προθυμία της να τροποποιήσει στο μέτρο του δυνατού έναν αριθμό προγραμμάτων. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, οι ισχυρισμοί στην αιτιολογική σκέψη 40 απορρίφθηκαν.
3.2.2. Καθεστώτα με ατομικό χαρακτήρα
I) Πρόγραμμα τομέα μεταποίησης
(43)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν και ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας επανέλαβαν τις απόψεις τους ότι η διαχείριση του προγράμματος του τομέα μεταποίησης είναι σωστή, χάρη στην ύπαρξη συστήματος αποτελεσματικής εφαρμογής και παρακολούθησης που καταγράφει την κατανάλωση/παρακράτηση και ελέγχει τις αδασμολόγητες πρώτες ύλες και την πραγματική κατανάλωση της εταιρείας, όπως αυτή έχει σύμφωνα με τα αρχεία της συνολικής παραγωγής. Παρατήρησαν επίσης ότι η αναλογία εισροών/εκροών βασίζεται στην πραγματική κατανάλωση της σχετικής εταιρείας που προσπορίζεται τα οφέλη του προγράμματος και ότι το αρχείο για τις εισροές υπόκειται σε επαλήθευση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς αυτούς, η αναλογία εισροών/εκροών υπολογίστηκε με ένα σύστημα συγκριτικής αξιολόγησης που επικαιροποιείτο τακτικά βάσει της πραγματικής κατανάλωσης της εταιρείας. Ύστερα από οποιαδήποτε αλλαγή στην αναλογία, η υπερβάλλουσα επιστροφή από την προηγούμενη περίοδο προστίθετο για την επικαιροποίηση του μητρώου αποθεμάτων, έτσι ώστε να δώσει το πραγματικό απόθεμα και βάσει του πραγματικού αποθέματος πρέπει η εταιρεία που προσπορίζεται οφέλη χάριν του προγράμματος να αποδείξει την εξαγωγή των τελικών προϊόντων. Επιπλέον, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας υπέβαλε δύο επιστολές με τις οποίες κοινοποίησε στις τελωνειακές αρχές τα υλικά που είχε αποθηκεύσει στον τομέα μεταποίησης, αποδεικνύοντας ότι η εταιρεία είχε το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τις ανακύπτουσες καθ’ υπέρβαση εισροές για τη μεταποίηση αγαθών προς εξαγωγή στο μέλλον.
(44)
Όσον αφορά το πρόγραμμα αυτό, όπως δηλώνεται στην αιτιολογική σκέψη 70 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το σχετικό αρχείο με τα αγαθά εισροών που ελήφθησαν, μεταποιήθηκαν και εξήχθησαν δεν ετηρείτο βάσει της πραγματικής κατανάλωσης. Μόνο η θεωρητική κατανάλωση καταχωριζόταν, σύμφωνα με ένα πιστοποιητικό ανάλυσης, με αναλογίες εισροών-εκροών όλων των πρώτων υλών για την παραγωγή 1 000 kg τελικού προϊόντος. Αυτά τα πρότυπα εισροών-εκροών έχουν θεσπιστεί από τις αρχές και αναθεωρούνται περιοδικά βάσει των πληροφοριών που λαμβάνονται από τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα, αλλά δεν υφίστανται σαφείς κανόνες και δεν υπάρχουν στοιχεία ως προς τον τρόπο διεξαγωγής αυτών των αναθεωρήσεων. Επιπροσθέτως, ύστερα από τις τροποποιήσεις που έγιναν στο πιστοποιητικό ανάλυσης που ανέφερε την ύπαρξη επιστροφής του υπερβάλλοντος, οι αρχές δεν έλαβαν μέτρα για την επαλήθευση του συνόλου της προηγούμενης πραγματικής κατανάλωσης και για την απαίτηση πληρωμών που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Με άλλα λόγια, δεν έγινε κανένας έλεγχος για απαλλαγές από δασμούς που δεν καταβλήθηκαν. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι οι πρώτες ύλες που περίσσευαν από την προηγούμενη περίοδο προστέθηκαν για να επικαιροποιηθεί το μητρώο αποθεμάτων, ώστε να διαμορφωθεί το τελικό απόθεμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρακτική αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι ο παραγωγός-εξαγωγέας είναι αυτός που, με δική του πρωτοβουλία, επιδιώκει να δείξει στην οικεία αρχή την καθ’ υπέρβαση διαγραφή που είχε σωρευτεί στην προηγούμενη περίοδο. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η πρακτική αυτή δεν προβλεπόταν με κανένα τρόπο στις νομοθετικές διατάξεις που διέπουν το πρόγραμμα αυτό. Από τα ανωτέρω επιβεβαιώνεται ότι δεν υφίσταται αποτελεσματικό σύστημα εφαρμογής και παρακολούθησης για το πρόγραμμα. Με τις προϋποθέσεις αυτές, απορρίφθηκαν όλοι οι σχετικοί ισχυρισμοί.
(45)
Και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι ο τελωνειακός δασμός υπό το κανονικό καθεστώς των εισαγωγών ήταν μηδενικός κατά την ΠΕ και, συνεπώς, δεν υπήρξαν διαφυγόντα κρατικά έσοδα από τις εισαγωγές PTA στο πλαίσιο του τομέα μεταποίησης.
(46)
Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε. Είναι σαφές από τις πληροφορίες που υπέβαλαν τα μέρη ότι ο κανονικός τελωνειακός δασμός στις εισαγωγές PTA είναι 7,5 %. Κατά παρέκκλιση και υπό ορισμένους όρους τα μέρη μπορούν να επωφεληθούν από μηδενικό τελωνειακό δασμό. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση του Πακιστάν έχει δημιουργήσει το πρόγραμμα του τομέα μεταποίησης ή το πρόγραμμα δασμολογικής προστασίας αγορών ΡΤΑ δεν συνεπάγεται με κανένα τρόπο ότι ο τελωνειακός δασμός για όλες τις εισαγωγές PTA είναι μηδέν. Πράγματι, η ύπαρξη των ανωτέρω προγραμμάτων επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν διαφυγόντα έσοδα για την κυβέρνηση και ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εφαρμόστηκαν ειδικά προγράμματα παρέκκλισης με ειδικούς κανόνες και επιλέξιμους χρήστες.
(47)
Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν υπήρξε παράβαση του άρθρου 349 του κεφαλαίου XV των τελωνειακών κανονισμών του Πακιστάν το 2001. Σχετικά με αυτό, αναφέρθηκε ότι ο τομέας μεταποίησης καλύπτει όλο το εργοστάσιο της εταιρείας και ότι οι αποθηκευτικές εγκαταστάσεις πληρούσαν τα προαπαιτούμενα για ανεξάρτητο χώρο με ανεξάρτητη είσοδο ή έξοδο που δεν θα συνδεόταν με δημόσιο χώρο και δεν θα είχε είσοδο ή έξοδο προς το χώρο μεταποίησης και ξεχωριστά καταστήματα τελικών αγαθών, ειδών για απόρριψη και απορριμμάτων με σαφή σήμανση στους χώρους των εγκαταστάσεων.
(48)
Όσον αφορά τις ανωτέρω παρατηρήσεις, πρέπει να επαναληφθεί ότι η επίσκεψη επαλήθευσης αποκάλυψε ότι μόνον οι εισαγόμενες αδασμολόγητες πρώτες ύλες ήταν χωρισμένες από τα αγαθά εισροής που είχαν αγοραστεί στην εγχώρια αγορά. Οι αποθηκευτικοί χώροι, που περιλαμβάνουν την αποθήκη εμπορευμάτων και την αποθήκη μεταποίησης, δεν βρίσκονταν σε ανεξάρτητο χώρο με ανεξάρτητη είσοδο ή έξοδο, όπως συνιστά το άρθρο 349 που προαναφέρθηκε. Επιπλέον, ο ισχυρισμός του μέρους ότι όλο το εργοστάσιό του υπάγεται στον τομέα μεταποίησης εμπορευμάτων υπό τελωνειακό έλεγχοι δεν βασίζεται σε κανένα επαληθεύσιμο στοιχείο που να καθορίζει την έκταση της μεταποίησης εμπορευμάτων υπό τελωνειακό έλεγχο, εκτός από μια ανάλυση της διατύπωσης του άρθρου 349. Επομένως, οι σχετικοί ισχυρισμοί απορρίφθηκαν.
(49)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν έφερε στοιχεία για πολύ πρόσφατες διοικητικές αλλαγές σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό. Εισήγαγε στη νομοθεσία ένα λεπτομερέστερο ορισμό του τομέα μεταποίησης και έλαβε μέτρα για να αυξήσει τον έλεγχο της οικείας αρχής επί του προγράμματος.
(50)
Όσον αφορά τον έλεγχο που ασκήθηκε από την αρχή στον τομέα μεταποίησης, οι αλλαγές που έγιναν δεν αντιμετώπισαν τις σημαντικότερες αδυναμίες του συστήματος όπως εντοπίστηκαν κατά την τρέχουσα έρευνα, δηλαδή: i) έλλειψη αναφοράς της πραγματικής κατανάλωσης εισαγόμενων πρώτων υλών και ii) έλλειψη συστήματος επαλήθευσης που να εστιάζεται στα πραγματικά αποτελέσματα και όχι στα προκαθορισμένα πρότυπα. Επιπλέον, καθώς η εφαρμογή οποιασδήποτε αλλαγής σε σχέση με το πρόγραμμα χρειάζεται να επαληθευτεί σωστά (τα προβλήματα που εντοπίστηκαν αφορούν και τη διαχείριση του προγράμματος) θα ήταν αναγκαίο ένα ορισμένο χρονικό διάστημα προτού διατυπωθεί οριστική κρίση για τις τροποποιήσεις που έγιναν στο πρόγραμμα και τον τρόπο με τον οποίο οι αρχές εφάρμοσαν τις τροποποιήσεις αυτές και διασφάλισαν ένα σύστημα επαλήθευσης με σωστή διαχείριση.
(51)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν εξέφρασε επίσης την προθυμία της να δεσμευτεί απέναντι στην Επιτροπή με ανάληψη υποχρέωσης ως προς τη συγκεκριμένη εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τον τομέα μεταποίησης. Πρότεινε η ανάληψη υποχρέωσης να πάρει τη μορφή προσκόμισης αποδείξεων για το ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας συμμορφώνεται με τους νέους κανόνες (δηλαδή αλλαγές στις εγκαταστάσεις, αναθεώρηση των αναλογιών εισροών/εκροών, διαγραφή δασμών), να καταρτίζει περιοδικές εκθέσεις και να επιτρέπει στην Επιτροπή να πραγματοποιεί επισκέψεις επαλήθευσης.
(52)
Όσον αφορά τα ανωτέρω, παρατηρείται ότι με την εν λόγω πρόταση ανάληψης υποχρέωσης, η κυβέρνηση του Πακιστάν επιβεβαιώνει έμμεσα όλες τις παρατυπίες που αναφέρονται στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού για το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 50 ανωτέρω, δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτή ανάληψη υποχρέωσης που αφορά τη διαχείριση ενός προγράμματος βάσει αποδείξεων που θα πραγματωθούν στο μέλλον. Τέλος, μια τέτοια ανάληψη υποχρέωσης δεν είναι πρακτική, διότι η αναγκαία παρακολούθηση θα απαιτούσε την επαναδιεξαγωγή σημαντικών τμημάτων της έρευνας σε τακτική βάση. Σχετικά με αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι η κυβέρνηση του Πακιστάν και/ή ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας μπορεί να ζητήσει, εφόσον πληρούνται οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 19 του βασικού κανονισμού, ενδιάμεση επανεξέταση των μέτρων.
(53)
Με βάση τα ανωτέρω και λόγω της έλλειψης άλλων σχετικών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα πορίσματα σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό όπως εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 60 έως 80 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, όπως τροποποιήθηκε με τις αιτιολογικές σκέψεις 44 έως 52 του παρόντος κανονισμού.
ΙΙ) Εισαγωγές εγκαταστάσεων, μηχανολογικού και λοιπού εξοπλισμού για τον τομέα μεταποίησης
(54)
Όσον αφορά το πρόγραμμα αυτό, και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του περιθωρίου επιδότησης πρέπει να είναι το επιτόκιο που διατίθεται στον υπό εξέταση εξαγωγέα κατά την ΠΕ. Επιπλέον, τα μέρη ισχυρίστηκαν ότι, αφού οι εγκαταστάσεις, ο μηχανολογικός και λοιπός εξοπλισμός χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή PET προς εξαγωγή, καθώς και για εγχώριες πωλήσεις, το περιθώριο επιδότησης θα έπρεπε να υπολογιστεί βάσει του συνολικού κύκλου εργασιών του παραγωγού-εξαγωγέα.
(55)
Ως απάντηση στους ισχυρισμούς αυτούς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιείται στον υπολογισμό είναι το εμπορικό επιτόκιο που εφαρμόζεται κατά την ΠΕ στο Πακιστάν, όπως αυτό εμφανίζεται στο δικτυακό τόπο της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν. Το επιτόκιο αυτό είναι το κανονικό πιστωτικό επιτόκιο που επικρατεί στην αγορά. Όσον αφορά τον παρονομαστή στον υπολογισμό επιδοτήσεων, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι προϋπόθεση για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι να εγκατασταθεί ο εισαγόμενος μηχανολογικός εξοπλισμός στον τομέα μεταποίησης που είναι ένα σύστημα αδασμολόγητης εισαγωγής πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για εξαγωγή της παραγωγής του τομέα μεταποίησης. Έτσι, το ποσό της επιδότησης (αριθμητής) πρέπει να δίνεται βάσει του συνολικού κύκλου εργασιών εξαγωγών κατά την ΠΕ, διότι η επιδότηση εξαρτάται από την επίδοση των εξαγωγών. Επομένως, όλα τα ανωτέρω επιχειρήματα πρέπει να απορριφθούν.
(56)
Σύμφωνα με τα ανωτέρω και ελλείψει άλλων συναφών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα σχετικά με το εν λόγω συστήματα, όπως αυτά παρατίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 81 έως 92 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
III) Δασμολογική προστασία για αγορές ΡΤΑ στην εγχώρια αγορά
(57)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν υποστήριξε ότι η τιμή του τοπικά παραγόμενου PTA δεν είναι μειωμένη κατά 7,5 % έναντι της διεθνούς τιμής και ότι η επιστροφή δεν δίνεται μόνο για εγχώρια παραγόμενο PTA, αλλά και για το εισαγόμενο PTA. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα επιστροφής των δασμών και για το τοπικά παραγόμενο PTA και για το εισαγόμενο PTA και ότι, συνεπώς, δεν ευνοεί την προμήθεια εγχώρια παραγόμενου PTA. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι η νομοθεσία δεν περιορίζει την πρόσβαση στο πρόγραμμα αυτό.
(58)
Τα ανωτέρω επιχειρήματα απορρίφθηκαν. Ως προς αυτό, παρατηρείται ότι το πρόγραμμα προβλέπει οικονομική συμβολή υπό τη μορφή άμεσης μεταβίβασης κεφαλαίων που αποφέρουν καθαρό όφελος στην παραλήπτρια εταιρεία. Από την ανάλυση των πληροφοριών που υπέβαλε η κυβέρνηση του Πακιστάν, είναι σαφές ότι μια επιλέξιμη εταιρεία μπορεί: i) να αγοράσει από την εγχώρια αγορά PTA και να λάβει αντισταθμιστική ενίσχυση για μερίδιο ίσιο με 7,5 % της τιμής που καταβάλλει για αγορές τοπικά παραγόμενου PTA ή ii) να εισάγει PTA και να λάβει επιστροφή του εφαρμοστέου δασμού (7,5 %) που πληρώνει για εισαγωγές PTA. Ωστόσο, το τελευταίο δεν επιτρέπεται εάν η επιλέξιμη εταιρεία χρησιμοποιεί πρόγραμμα επιστροφής δασμών (δηλαδή το πρόγραμμα του τομέα μεταποίησης) στις εισαγωγές του PTA. Είναι σαφές από τα ανωτέρω ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ήταν αναγκασμένος εκ του νόμου να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα αυτό για τις αγορές του τοπικά παραγόμενου PTA, επειδή χρησιμοποιούσε παράλληλα το πρόγραμμα του τομέα μεταποίησης για το εισαγόμενο PTA.
Επιπλέον, είναι προφανές ότι ακόμη και σε περιπτώσεις που μια επιλέξιμη εταιρεία κάνει χρήση και των διαθέσιμων δυνατοτήτων του προγράμματος (π.χ. απαρνούμενη τη δυνατότητα χρήσης του προγράμματος επιστροφής δασμών του τομέα μεταποίησης), είναι σαφές ότι οι επιστροφές που θα αναμενόταν να λάβει θα ήταν διαφορετικές, αφού σε μια περίπτωση ο συντελεστής υπολογίζεται βάσει τιμής πλήρους εγχώριου τιμολογίου, ενώ στην άλλη περίπτωση υπολογίζεται βάσει της δηλωθείσας αξίας στο τελωνείο, η οποία δεν είναι αναγκαστικά η πλήρης τιμολογιακή τιμή. Δεν δόθηκε επαληθεύσιμη εξήγηση που θα αντέκρουες τα ανωτέρω συμπεράσματα. Τέλος, σον αφορά το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν περιορισμοί στην πρόσβαση του προγράμματος, η έρευνα έδειξε ότι η συναφής νομοθεσία ανέφερε σαφώς το όνομα των επιλέξιμων μερών. Σε κάθε περίπτωση, το εγχώρια παραγόμενο ΡΤΑ δεν υπόκειται σε κανένα δασμό και, συνεπώς, η «επιστροφή» του 7,5 % είναι άμεση μεταβίβαση κεφαλαίων ή καθαρή επιχορήγηση. Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει ένας παραγωγός PET την επιδότηση αυτή, δηλαδή την επιχορήγηση, είναι να αγοράσει εγχώρια παραγόμενο PTA. Από την άλλη πλευρά, οποιαδήποτε «επιστροφή» τελωνειακού δασμού επί του εισαγόμενου PTA είναι απαλλαγή από κανονικά οφειλόμενη πληρωμή, όχι άμεση μεταβίβαση κεφαλαίων· συνεπώς, δεν υπάρχει ισοδυναμία μεταξύ των δύο καταστάσεων.
(59)
Κατά συνέπεια, το πρόγραμμα αποφέρει σαφές όφελος στον εγχώριο αγοραστή, δηλαδή τον παραγωγό PET μέσω άμεσης μεταφοράς κεφαλαίων και είναι ατομικού χαρακτήρα, με την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 4 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι η επιδότηση εξαρτάται από τη χρήση εγχώριων έναντι εισαγόμενων αγαθών, αφού μόνο τα εγχώρια αγαθά είναι επιλέξιμα για την άμεση επιχορήγηση. Περαιτέρω, η εν λόγω επιδότηση μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι έχει ατομικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 4 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι η νομοθεσία από μόνη της περιορίζει ρητά την πρόσβαση στο εν λόγω καθεστώς σε ορισμένες επιχειρήσεις που ανήκουν στον κλάδο παραγωγής πολυεστέρα.
(60)
Όσον αφορά το πρόγραμμα αυτό, η κυβέρνηση του Πακιστάν ανέφερε στις παρατηρήσεις της σχετικά με τον κανονισμό για την επιβολή του προσωρινού δασμού ένα κυβερνητικό διάταγμα που εκδόθηκε στις 28 Ιουνίου 2010 στο οποίο προβλεπόταν η κατάργηση του κανονισμού SRO 1045(I)/2008 από 1ης Ιουλίου 2010. Η κυβέρνηση του Πακιστάν δήλωσε ότι η εξέλιξη αυτή θα εξασφαλίσει ότι δεν επιτρέπεται επιστροφή για εγχώρια παραγόμενο ή εισαγόμενο PTA ούτε θα επιτρέπεται πλέον στους χρήστες PTA.
(61)
Επιπλέον, από απόκομμα Τύπου που υποβλήθηκε για το ίδιο θέμα από τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα φαίνεται ότι η κυβέρνηση του Πακιστάν αποφάσισε να αποσύρει τον κανονισμό που είναι σχετικός με το πρόγραμμα ώστε να ανταποκρίνεται το Πακιστάν στα διεθνή πρότυπα. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας προσέθεσε, στα στοιχεία που έδωσε η κυβέρνηση του Πακιστάν, στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι από την 1η Ιουλίου 2010 δεν είναι πλέον δυνατό να λάβει τη σχετική επιχορήγηση κατά την αγορά εγχώρια παραγόμενου PTA. Σε σχέση με αυτό, υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 15 του βασικού κανονισμού κανένα μέτρο δεν επιβάλλεται, εάν ανακληθεί η επιδότηση ή εάν αποδειχθεί ότι η επιδότηση δεν αποφέρει πλέον κανένα όφελος στους εμπλεκόμενους εξαγωγείς. Είναι προφανές από τα ανωτέρω στοιχεία ότι το Πακιστάν στην ουσία δέχεται ότι τα σημεία που επεσήμανε ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού ως προς το συγκεκριμένο πρόγραμμα απαιτούσαν διορθωτικά μέτρα από την πλευρά του, ότι η κυβέρνηση του Πακιστάν έθεσε τέρμα στο πρόγραμμα και ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας δεν λαμβάνει οφέλη από το πρόγραμμα αυτό. Υπό αυτές τις συνθήκες θεωρείται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού και, συνεπώς, το πρόγραμμα αυτό δεν πρέπει να αντισταθμιστεί.
(62)
Με βάση τα ανωτέρω και λόγω της έλλειψης άλλων σχετικών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα πορίσματα σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό, όπως εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 93 έως 105 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, όπως τροποποιήθηκε με τις αιτιολογικές σκέψεις 58 έως 61 του παρόντος κανονισμού.
IV) Τελικό καθεστώς φορολόγησης (FTR)
(63)
Και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι το πρόγραμμα αυτό συνιστά ένα διαφορετικό σύστημα φορολόγησης και δεν θα πρέπει να αντισταθμίζεται δεδομένου ότι το Πακιστάν έχει φορολογική κυριαρχία και είναι ελεύθερο να εφαρμόζει το φορολογικό σύστημα που επιθυμεί. Διατυπώθηκε επίσης το επιχείρημα ότι το FTR δεν συνεπάγεται οικονομική συνδρομή σε καμία εταιρεία και είναι γενικευμένος κανόνας φορολόγησης στο Πακιστάν (με τέλος παρακράτησης 1 % κατά τον χρόνο υλοποίησης των πληρωμών ξένου συναλλάγματος) που λειτουργεί με διαφορετική σημασία και σε διαφορετική βάση σε σύγκριση με το συνηθισμένο φορολογικό καθεστώς που προβλέπει φορολογία στο 35 % του εγχώριου εισοδήματος. Σύμφωνα με αυτά τα μέρη, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ποιο από τα δύο συστήματα είναι ευνοϊκότερο και, συνεπώς, το FTR δεν έχει ως αποτέλεσμα τη διαφυγή εσόδων ή τη μη είσπραξη κυβερνητικών εσόδων που διαφορετικά θα ήταν οφειλόμενα.
(64)
Όσον αφορά τους ισχυρισμούς αυτούς, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν θίγεται η κυριαρχία του Πακιστάν αλλά οι επιδοτήσεις που θεωρείται ότι χορηγήθηκαν σε ορισμένους παραγωγούς-εξαγωγείς. Επιπλέον, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι τα κέρδη από τις εξαγωγές φορολογούνται διαφορετικά από τα κέρδη των εγχώριων πωλήσεων. Στο βαθμό που το εν λόγω φορολογικό καθεστώς οδηγεί σε κέρδη οφειλόμενα στο γεγονός ότι οι εξαγωγές φορολογούνται με χαμηλότερο συντελεστή από τις εγχώριες πωλήσεις, το καθεστώς αυτό θεωρείται ότι αποτελεί επιδότηση κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) και του άρθρου 3 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού με τη μορφή διαφυγόντων κρατικών εσόδων που παρέχει όφελος στην επιχείρηση αποδέκτη. Πρόκειται επίσης για επιδότηση ατομικού χαρακτήρα του άρθρου 4 παράγραφος 4 στοιχείο α) δεδομένου ότι εξαρτάται από την επίδοση των εξαγωγών.
(65)
Επιπλέον, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας παρείχε ορισμένους υπολογισμούς σε μορφότυπο excel για τα έτη 2008 και 2009 και ειδοποίηση για την πληρωμή επιπλέον φόρου και εντολή επανεκτίμησης του φόρου από τον αναπληρωτή προϊστάμενο της εφορίας, με τα οποία αναθεωρούνταν ορισμένα αριθμητικά στοιχεία της φορολογικής δήλωσης εισοδήματος της εταιρείας για το 2008. Η κυβέρνηση του Πακιστάν προσέθεσε στους ισχυρισμούς του συνεργαζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα το επιχείρημα ότι οι υπολογισμοί αυτοί δείχνουν ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας έχει καταβάλει περισσότερο φόρο βάσει του καθεστώτος FTR σε σύγκριση με αυτά που θα πλήρωνε στην περίπτωση εφαρμογής του καθεστώτος NTR.
(66)
Οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίφθηκαν. Πρώτον, οι υπολογισμοί που δόθηκαν δεν αποτελούν μέρος της φορολογικής δήλωσης της εταιρείας ή άλλου επίσημου εγγράφου εφοριακών αρχών. Συνεπώς, δεν υπάρχουν επαληθεύσιμα τεκμήρια που να δείχνουν επακριβώς τις φορολογικές υποχρεώσεις του συνεργαζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα.
(67)
Δεύτερον, από την ανάλυση των υποβληθέντων επίσημων φορολογικών εγγράφων (ειδοποίηση για την πληρωμή επιπλέον φόρου και εντολή επανεκτίμησης του φόρου) δεν επιβεβαιώνονται με κανένα τρόπο οι ισχυρισμοί των μερών για τα επίπεδα του οφειλόμενου φόρου υπό τα διάφορα φορολογικά καθεστώτα.
(68)
Όσον αφορά τα υποβληθέντα έγγραφα για το 2008, τα μέρη δεν απέδειξαν ότι τα ποσά που παρουσιάζονται συμφωνούν απόλυτα με τη φορολογική δήλωση της εταιρείας για το 2008 και με τα δύο έγγραφα που απέστειλαν οι οικείες εφοριακές αρχές. Όσον αφορά τα τελευταία, φαίνεται να επιβεβαιώνουν ότι ζητήθηκε από την εταιρεία να καταβάλει φόρο για τα εγχώρια έσοδά της. Ωστόσο, δεν είναι καθόλου σαφές από τα υποβαλλόμενα στοιχεία ότι αυτός ο φόρος (ή οποιοσδήποτε άλλος) πληρώθηκε πράγματι ή εάν η εταιρεία προσέφυγε κατά της προαναφερθείσας ειδοποίησης επιβολής φόρου. Δεν είναι επίσης σαφές πώς τα ποσά που υποβλήθηκαν σε excel θα μπορούσαν να συμφωνήσουν με τη φορολογική δήλωση εισοδήματος της εταιρείας ή με την εντολή επανεκτίμησης φόρου που εξέδωσε η εφορία. Πάντως, ακόμη κι αν γίνει δεκτό ότι το ποσό που εμφανίζεται στην ειδοποίηση πληρωμής φόρου καταβλήθηκε, αυτό δεν μεταβάλλει το συμπέρασμα ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας πλήρωνε λιγότερο φόρο από όσο θα είχε πληρώσει εάν ο συντελεστής του 35 % εφαρμοζόταν στο εισόδημα από τις εξαγωγές.
(69)
Όσον αφορά τα υποβληθέντα έγγραφα για το 2009, σημειώνεται ότι τα μέρη δεν προσκόμισαν τη φορολογική δήλωση εισοδήματος του συνεργαζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα του 2009. Αντί να προσκομίσουν τις επίσημες φορολογικές δηλώσεις, ως στοιχεία δόθηκαν μόνο υπολογισμοί σε Εxcel. Τέτοιου είδους πληροφορίες δεν είναι σαφώς επαληθεύσιμες και δεν μπορούν να χρησιμεύσουν για την επίρρωση κανενός ισχυρισμού για φορολογικές πτυχές μετά την ΠΕ. Σχετικά με αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι η κυβέρνηση του Πακιστάν και/ή ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας μπορούν να ζητήσουν, εφόσον πληρούνται οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 19 του βασικού κανονισμού, ενδιάμεση επανεξέταση των μέτρων.
(70)
Εξάλλου, κατά τον υπολογισμό του ποσού της επιδότησης βάσει του FTR διαπιστώθηκε πραγματολογικό λάθος σχετικά με το εισόδημα από τις εξαγωγές του συνεργαζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα, όπως δηλώνεται στη φορολογική δήλωση της εταιρείας του 2008. Αυτό στη συνέχεια διορθώθηκε. Το ποσοστό επιδότησης που προσδιορίστηκε σύμφωνα με το εν λόγω καθεστώς κατά τη διάρκεια της ΠΕ για τον παραγωγό-εξαγωγέα ανέρχεται σε 1,97 % (αντί για 1,95 %).
(71)
Με βάση τα ανωτέρω και λόγω της έλλειψης άλλων σχετικών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα πορίσματα σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό, όπως εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 106 έως 116 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, όπως τροποποιήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 70 ανωτέρω.
V) Πρόγραμμα μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης εξαγωγών σταθερού επιτοκίου (LTF-EOP)
(72)
Και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του περιθωρίου επιδότησης για το συγκεκριμένο πρόγραμμα χρηματοδότησης πρέπει να είναι το επιτόκιο που ίσχυε όταν ο παραγωγός-εξαγωγέας διαπραγματευόταν τη χρηματοδότηση σταθερού επιτοκίου, συγκεκριμένα το επιτόκιο των ετών 2004-2005. Επιπλέον, ο παρονομαστής που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του προσωρινού περιθωρίου επιδότησης θα πρέπει να είναι ο συνολικός κύκλος εργασιών της εταιρείας και όχι ο συνολικός κύκλος εργασιών από τις εξαγωγές, δεδομένου ότι οι ίδιοι τομείς μεταποίησης χρηματοδοτούνται από το LTF-EOP για την παραγωγή εγχώριων και εξαγόμενων προϊόντων.
(73)
Αυτά τα επιχειρήματα απορρίφθηκαν. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να διευκρινιστεί ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιείται στον υπολογισμό είναι το εμπορικό επιτόκιο που επικρατούσε κατά την ΠΕ στο Πακιστάν, όπως αυτό εμφανίζεται στον δικτυακό τόπο της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν. Η χρηματοδότηση που είχε ζητηθεί για το 2004/2005 αντλήθηκε κατά τμήματα από τον συγκεκριμένο εξαγωγέα. Κατά τον υπολογισμό του ποσού της επιδότησης, χρησιμοποιήθηκε το ποσό της πίστωσης που είχε αντληθεί για την ΠΕ, όπως αναφέρεται από τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα. Όταν εξετάζεται το όφελος που αποσπάται από έναν εξαγωγέα κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης ΠΕ, συνήθως συγκρίνεται το εφαρμοστέο εμπορικό πιστωτικό επιτόκιο που επικρατεί στην αγορά κατά την ΠΕ με το επιτόκιο του δανείου που ελήφθη κατά την ΠΕ, και αυτό συνέβη και σ’ αυτήν την περίπτωση. Όσον αφορά τον παρονομαστή στον υπολογισμό της επιδότησης, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι προϋπόθεση για να υπάρξει όφελος από το πρόγραμμα είναι ότι η εταιρεία πρέπει να εξάγει άμεσα ή έμμεσα τουλάχιστον το 50 % της ετήσιας παραγωγής της. Συνεπώς, το ποσό της επιδότησης (αριθμητής) πρέπει να δίνεται βάσει του κύκλου εργασιών από τις εξαγωγές του προϊόντος κατά την ΠΕ, διότι η επιδότηση εξαρτάται από την επίδοση των εξαγωγών.
(74)
Σύμφωνα με τα ανωτέρω και λόγω έλλειψης άλλων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα σχετικά με το εν λόγω πρόγραμμα, όπως αυτά παρατίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 117 έως 133 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
VI) Πρόγραμμα χρηματοδότησης εξαγωγών από την κρατική τράπεζα του Πακιστάν (EFS)
(75)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν ισχυρίστηκε ότι ο τομέας PET είχε αποκλειστεί από το πρόγραμμα αυτό με απόφαση της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν της 28ης Ιουνίου 2010. Ισχυρίστηκε ότι το πρόγραμμα αυτό είναι σύμφωνο με τις διατάξεις του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού και ότι η Επιτροπή δεν θα πρέπει να το αντισταθμίσει αφού αποδείχθηκε ότι η επιδότηση ανακλήθηκε. Για το σκοπό αυτό, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν αριθ. 09 του 2010, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 2010, η εταιρεία έλαβε εκ νέου ακέραια τα ποσά της χρηματοδότησης του EFS και ότι δεν υπάρχει ποσό που να εκκρεμεί στις 30 Ιουνίου 2010 όσον αφορά το EFS.
(76)
Σε σχέση με αυτό, υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 15 του βασικού κανονισμού κανένα μέτρο δεν επιβάλλεται, εάν ανακληθεί η επιδότηση ή εάν αποδειχθεί ότι η επιδότηση δεν αποφέρει πλέον κανένα όφελος στον εξαγωγέα. Όσον αφορά τα έγγραφα που υποβλήθηκαν σχετικά με το EFS, σημειώνεται ότι πράγματι η απόφαση της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν αναφέρει ότι οι τράπεζες δεν μπορούν επιτρέπουν τη χρηματοδότηση για το PET βάσει αυτού του προγράμματος. Στο οικείο έγγραφο δηλώνεται επίσης ότι οι υπάρχουσες ρυθμίσεις υπέρ των εξαγωγέων θα παραμείνουν σε ισχύ έως την ημερομηνία ωρίμανσης των αντίστοιχων δανείων, ενώ η εξαγωγική επίδοση των εταιρειών θα ληφθεί υπόψη για τον δανεισμό των εταιρειών την περίοδο 2009-2010 και για απαιτήσεις έως το 2011.
Όσον αφορά τα σημεία αυτά, η κυβέρνηση του Πακιστάν διευκρίνισε, παρέχοντας τα αναγκαία έγγραφα, ότι οι εταιρείες που δεν έχουν βραχυπρόθεσμα δάνεια με αυτό το πρόγραμμα εντός του πακιστανικού δημοσιονομικού έτος 2009-2010 (δηλαδή έως την 30ή Ιουνίου 2010) δεν δικαιούνται καμία παροχή τη μεταβατική περίοδο έως το 2011. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας δεν έχει εκκρεμή χρηματοδότηση στο πλαίσιο του EFS, σημειώνεται ότι ο ισχυρισμός αυτός συνοδεύτηκε από αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν οι οικείες τράπεζες και συμπληρώθηκαν από τον ορκωτό λογιστή της εταιρείας. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, συμπεραίνεται ότι τα μέρη ήταν σε θέση να αποδείξουν ότι το πρόγραμμα EFS δεν αποφέρει πλέον οφέλη στον συγκεκριμένο εξαγωγέα. Κατά συνέπεια πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού και επικυρώνονται οι προβληθέντες ισχυρισμοί. Άρα το πρόγραμμα αυτό δεν θα πρέπει να αντισταθμιστεί.
(77)
Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε, επίσης, ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του περιθωρίου επιδότησης πρέπει να είναι το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο που διέθετε η εταιρεία κατά την ΠΕ. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι η χρηματοδότηση που ελήφθη χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των συνολικών χρηματοδοτικών αναγκών του κεφαλαίου κίνησης τόσο για τις εγχώριες πωλήσεις όσο και για τις εξαγωγές και, συνεπώς, ο παρονομαστής στον υπολογισμό του περιθωρίου της επιδότησης πρέπει να είναι ο συνολικός κύκλος εργασιών της εταιρείας.
(78)
Αυτά τα επιχειρήματα απορρίφθηκαν. Υπενθυμίζεται ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιείται στον υπολογισμό είναι το εμπορικό επιτόκιο που εφαρμόζεται κατά την ΠΕ στο Πακιστάν, όπως αυτό εμφανίζεται στο δικτυακό τόπο της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν. Το επιτόκιο αυτό είναι το κανονικό πιστωτικό επιτόκιο που επικρατεί στην αγορά. Όσον αφορά τον παρονομαστή στον υπολογισμό της επιδότησης, παρατηρείται ότι προϋπόθεση για συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι είτε η ολοκλήρωση ειδικών εξαγωγικών συναλλαγών είτε οι συνολικές εξαγωγικές επιδόσεις. Συνεπώς, το ποσό της επιδότησης (αριθμητής) πρέπει να δίνεται βάσει του συνολικού κύκλου εργασιών εξαγωγών κατά την ΠΕ, διότι η επιδότηση εξαρτάται από την επίδοση των εξαγωγών.
(79)
Με βάση τα ανωτέρω και ελλείψει άλλων σχετικών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα πορίσματα σε σχέση με το πρόγραμμα αυτό όπως εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 134 έως 148 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, όπως τροποποιήθηκαν με τις αιτιολογικές σκέψεις 75 έως 78 ανωτέρω.
VII) Χρηματοδότηση βάσει της εγκυκλίου F.E. αριθ. 25 της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν
(80)
Και τα δύο μέρη δήλωσαν ότι δεν υφίσταται παρέμβαση της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν στο πρόγραμμα αυτό, ότι οι εμπορικές τράπεζες δίνουν χρηματοδότηση σε ξένο νόμισμα χωρίς προνομιακά επιτόκια και ότι το πρόγραμμα αυτό δεν εξαρτάται από τις εξαγωγικές επιδόσεις, αφού μπορούν να το χρησιμοποιήσουν και οι εξαγωγείς και οι εισαγωγείς.
(81)
Τα επιχειρήματα αυτά αναλύθηκαν υπό το φως των σχετικών νομικών διατάξεων και της πρακτικής εκτέλεσης του προγράμματος και επικυρώθηκαν. Άρα το πρόγραμμα αυτό δεν θα πρέπει να αντισταθμιστεί. Επειδή το πρόγραμμα της εγκυκλίου αριθ. 25 της κρατικής τράπεζας του Πακιστάν δεν θα αντισταθμιστεί, δεν είναι αναγκαίο να σχολιαστούν οι παρατηρήσεις που έγιναν κατά την κοινοποίηση.
3.2.3. Ποσό αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων
(82)
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το οριστικό ποσό των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού, εκφρασμένο κατ’ αξία, για τον μόνο συνεργαζόμενο πακιστανό παραγωγό-εξαγωγέα είναι 5,15 %.
3.3. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ)
3.3.1. Εισαγωγή
(83)
Η κυβέρνηση των ΗΑΕ και ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας υπέβαλαν παρατηρήσεις για τα ακόλουθα προγράμματα που υποβάλλονται σε αντισταθμιστικά μέτρα βάσει του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού:
I.
Ομοσπονδιακός νόμος αριθ. 1 του 1979
II.
Ζώνη ελεύθερων συναλλαγών (FTZ).
3.3.2. Καθεστώτα με ατομικό χαρακτήρα
I) Ομοσπονδιακός νόμος αριθ. 1 του 1979
(84)
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) δήλωσε ότι το πρόγραμμα που διέπεται από τον ομοσπονδιακό νόμο αριθ. 1 του 1979 είναι διαθέσιμο ευρέως και άνευ διακρίσεων σε όλους τους βιομηχανικούς τομείς και επιχειρήσεις στα ΗΑΕ και χορηγείται άνευ εξαιρέσεων. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας δήλωσε ότι η άδεια που εκδόθηκε βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 αποτελεί την προϋπόθεση για την ύπαρξη και τη λειτουργία στα ΗΑΕ.
(85)
Όσον αφορά τα ανωτέρω σημειώνεται ότι από την έρευνα φάνηκε ότι οι βιομηχανικές επιχειρήσεις στα ΗΑΕ μπορούσαν να λειτουργήσουν με διάφορα είδη αδειών. Πράγματι, εκτός από την άδεια που χορηγείται βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979, μια βιομηχανία μπορεί να λειτουργήσει με άδεια εκδοθείσα από τις περιφερειακές αρχές του εμιράτου στο οποίο είναι εγκατεστημένη. Αυτή ήταν και η περίπτωση του συνεργαζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα που έχει άδεια εκδοθείσα από την κυβέρνηση του Ras al Khaimah. Επιπλέον, μια βιομηχανία μπορεί να λειτουργήσει σε ζώνη ελεύθερων συναλλαγών όπου δεν απαιτείται άδεια δυνάμει του προαναφερθέντος νόμου. Συνεπώς, δεν αληθεύει ότι όλες οι βιομηχανίες στα ΗΑΕ λειτουργούν βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979. Συνεπώς, δεν αποδεικνύεται ότι η συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι αυτόματη και πρέπει να απορριφθεί ο εν λόγω ισχυρισμός.
(86)
Και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι οι απαιτήσεις που θέτει ο νόμος είναι μόνο οι αναγκαίες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει οποιοδήποτε βιομηχανικό σχέδιο στη χώρα και όχι για την απαλλαγή από την πληρωμή δασμών και, άρα, η ανάλυση της Επιτροπής στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, για τα άρθρα 12, 13 και 21 του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 είναι εσφαλμένη. Τα ΗΑΕ δήλωσαν επίσης σχετικά με το άρθρο 13 ότι ο όρος «considered» δεν έχει δεσμευτική σημασία στην αραβική έκδοση του νόμου. H κυβέρνηση των ΗΑΕ υποστήριξε επίσης ότι τα άρθρα 11 και 12 του προαναφερόμενου νόμου δεν εφαρμόστηκαν ποτέ στην πράξη επειδή η τεχνική επιτροπή που είναι αρμόδια για την υποβολή προτάσεων προς το υπουργείο δεν συγκροτήθηκε ποτέ. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι ο ρόλος της υπηρεσίας βιομηχανικής ανάπτυξης αναπτύσσεται στο εγχειρίδιο ηλεκτρονικών βιομηχανικών συστημάτων που έχει εκδώσει το υπουργείο όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 173 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(87)
Αυτά τα επιχειρήματα απορρίφθηκαν. Σημειώνεται ότι τα άρθρα 13 και 21 του νόμου αποτελούν μέρος της διαδικασίας που προβλέπεται στην ανάλυση για τη βιομηχανική άδεια βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979. Όσον αφορά τα άρθρα 11 και 12 παρατηρείται ότι στα άρθρα αυτά καθορίζονται ο ρόλος και οι αρμοδιότητες των διαφόρων οργάνων της κρατικής αρχής που εκδίδει τη βιομηχανική άδεια βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979. Το γεγονός ότι ένα όργανο δεν συγκροτήθηκε ποτέ αν και προβλέπεται από το νόμο και είναι αρμόδιο για: i) την αξιολόγηση των εγγράφων που προέρχονται από την υπηρεσία βιομηχανικής ανάπτυξης και ii) την υποβολή πρότασης προς τον υπουργό για την έγκριση ή απόρριψη των αιτήσεων, επιβεβαιώνει ότι η νομοθεσία βάσει της οποίας λειτουργεί η χορηγούσα αρχή δεν εφαρμόζεται στην πράξη και, συνεπώς, δεν υπάρχει ασφάλεια δικαίου για τον τρόπο με τον οποίο χορηγείται η επιδότηση. Επιπλέον, ο ισχυρισμός της κυβέρνησης των ΗΑΕ σε σχέση με την τεχνική επιτροπή έρχεται σε αντίφαση με τους προηγούμενους ισχυρισμούς σύμφωνα με τους οποίους ο υπουργός ζήτησε από την επιτροπή να του υποβάλει σχόλια για ενδεχόμενη αναθεώρηση του νόμου. Όσον αφορά τον ορισμό της λέξης «considered» στο άρθρο 13 του ομοσπονδιακού νόμου, παρατηρείται ότι η αγγλική έκδοση ήταν το μόνο κείμενο που έδωσε η κυβέρνηση των ΗΑΕ κατά την έρευνα. Επιπλέον, δήλωσε μόνο μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων ότι μπορεί να υπάρχουν διαφορές στους ορισμούς μεταξύ αγγλικού και αραβικού κειμένου. Το γεγονός ότι οι δύο εκδόσεις του κειμένου δημιουργούν αμφιβολίες για ορισμένα μέρη των κριτηρίων επιλεξιμότητας είναι σαφής ένδειξη ότι δεν υπάρχει νομική σαφήνεια για τα κριτήρια και τους όρους που διέπουν την επιλεξιμότητα της επιδότησης. Όσον αφορά το ρόλο της υπηρεσίας βιομηχανικής ανάπτυξης, παρατηρείται ότι δεν υποβλήθηκαν νέα στοιχεία που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τα ευρήματα της έρευνας.
(88)
Η κυβέρνηση των ΗΑΕ δήλωσε ότι σύμφωνα με τις βιομηχανικές στατιστικές υπάρχουν πάνω από 4 000 βιομηχανίες που έχουν εγγραφεί βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979. Και τα δύο μέρη υποστήριξαν ότι η Επιτροπή δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι οι αρχές των ΗΑΕ άσκησαν διακριτική μεταχείριση κατά τη χορήγηση ή την απόρριψη των αιτήσεων για το πρόγραμμα.
(89)
Αυτά τα επιχειρήματα απορρίφθηκαν. Παρατηρείται ότι η έρευνα αποκάλυψε ότι η χορήγηση της βιομηχανικής άδειας υπό τον ομοσπονδιακό νόμο αριθ. 1 του 1979 δεν είναι αυτόματη και ότι οι κανόνες που διέπουν τη διαδικασία χορήγησης για την επιλογή των αποδεκτών δεν είναι αντικειμενική. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το πρόγραμμα διαπιστώθηκε ότι «έχει ατομικό χαρακτήρα» σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) του βασικού κανονισμού, εναπόκειται στην κυβέρνηση των ΗΑΕ να αποδείξουν, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, τον ισχυρισμό ότι εγκρίθηκαν οι αιτήσεις όλων των μερών που υπέβαλαν αιτήσεις για βιομηχανική άδεια βάσει του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 μετά τη θέση σε ισχύ του νόμου. Δεν δόθηκαν τέτοιες επαληθεύσιμες πληροφορίες.
(90)
Και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι όλες οι βιομηχανικές επιχειρήσεις στα ΗΑΕ λαμβάνουν απαλλαγές από τελωνειακούς δασμούς για την παραγωγή τους. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι στην αναθεώρηση της εμπορικής πολιτικής του ΠΟΕ για τα ΗΑΕ, που δημοσιεύτηκε το 2006, αναλύθηκε ο ομοσπονδιακός νόμος αριθ. 1 του 1979 και διαπιστώθηκε ότι οι απαλλαγές από τελωνειακούς δασμούς χορηγούνται σε όλους τους βιομηχανικούς ομίλους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι γίνονται έλεγχοι του συστήματος, καθώς οι βιομηχανικές άδειες ανανεώνονται κάθε χρόνο, οι εταιρείες που ανήκουν στο πρόγραμμα αναφέρουν τις εισαγόμενες αδασμολόγητες ύλες και οι αρχές απορρίπτουν τις αδασμολόγητες εισαγωγές εάν οι εισροές δεν είναι συνδεδεμένες με την παραγωγή.
(91)
Αυτοί οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι απαλλαγές από τελωνειακούς δασμούς χορηγούνται σε εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα υπό τον ομοσπονδιακό νόμο αριθ. 1 του 1979 και ο κανονικός δασμολογικός συντελεστής για τις πρώτες ύλες δεν είναι μηδενικός. Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας απέτυχε να δείξει πώς μια γενική διατύπωση στο έγγραφο αναθεώρησης της εμπορικής πολιτικής του ΠΟΕ είναι ακριβέστερη από τη λεπτομερή ανάλυση, βάσει της επίσκεψης επαλήθευσης, που προβλέπεται στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού για την επιλεξιμότητα και την πρακτική εφαρμογή του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979. Ακόμα πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι από την έρευνα αποδείχθηκε ότι υφίσταται διακριτική μεταχείριση εκ μέρους των αρχών κατά τη διαχείριση των εισαγωγών αδασμολόγητων πρώτων υλών στον πλαίσιο του προγράμματος. Πράγματι, αφού δεν υπάρχουν κανόνες σχετικά με τον τρόπο αποδοχής ή απόρριψης των αιτήσεων για αδασμολόγητες εισαγωγές και λόγω της έλλειψης αποτελεσματικού συστήματος επαλήθευσης για τη διαχείριση του προγράμματος, δεν είναι σαφές γιατί μπορεί να επιτραπεί σε έναν εξαγωγέα μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή να εισάγει άνευ δασμών ενώ, σε μια άλλη ημερομηνία, μπορεί να απορριφθεί η αίτησή του για αδασμολόγητη εισαγωγή. Στην ουσία αυτό συνέβη για τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα από τον οποίο ζητήθηκε μερικές φορές να καταβάλει δασμούς χωρίς άλλη αιτιολόγηση από τη χορηγούσα αρχή. Συνεπώς, τα δύο μέρη δεν μπόρεσαν να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία για να στηρίξουν τους ισχυρισμούς τους για τη διαχείριση του προγράμματος και την κατανομή των αδασμολόγητων εισαγωγών.
(92)
Διατυπώθηκε επίσης το επιχείρημα ότι το πρόγραμμα διέπεται από αντικειμενικά κριτήρια, ιδίως την απαίτηση να αφορά η απαλλαγή από τους δασμούς τα εισαγόμενα αγαθά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της βιομηχανικής επιχείρησης. Ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί επειδή, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 89 και 91, δεν έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα ότι υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια.
(93)
Η κυβέρνηση των ΗΑΕ δήλωσε ότι ο ομοσπονδιακός νόμος αριθ. 1 του 1979 είναι υπό αναθεώρηση και ότι η πληροφορία αυτή είχε δοθεί στην Επιτροπή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή αγνόησε την πληροφορία αυτή και τα έγγραφα που υπέβαλε η κυβέρνηση των ΗΑΕ και δεν παρείχε επιχειρήματα και αποδείξεις για τα περιστατικά και τη νομοθεσία που την οδήγησαν στα συμπεράσματά της.
(94)
Όσον αφορά τα ανωτέρω, παρατηρείται ότι η Επιτροπή αξιολόγησε εμβριθώς και ανέλυσε όλες τις πληροφορίες που της έδωσαν τα μέρη. Όσον αφορά την αναθεώρηση του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 αξίζει να σημειωθεί ότι το κείμενο που προσκόμισε η κυβέρνηση των ΗΑΕ είναι ένα εσωτερικό σχέδιο εγγράφου του υπουργείου Οικονομικών και Βιομηχανίας. Ως τέτοιο δεν έχει νομική αξία. Η ερευνούσα αρχή είναι υποχρεωμένη να αναλύει τις ισχύουσες νομικές διατάξεις και τον τρόπο εφαρμογής τους και όχι ένα μη δεσμευτικό σχέδιο που δεν έχει εγκριθεί από τον διοικητικό και νομοθετική μηχανισμό των ΗΑΕ και δεν έχει τεθεί σε ισχύ. Επιπλέον, το γεγονός ότι η κυβέρνηση των ΗΑΕ εξετάζει αυτή τη στιγμή μια αναθεώρηση του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 επιβεβαιώνει ότι οι αρχές συνειδητοποίησαν την ανάγκη, όπως δήλωσε η κυβέρνηση των ΗΑΕ, να αρθεί κάθε ασυνέπεια με τη συμφωνία του ΠΟΕ για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα.
(95)
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα σχετικά με το εν λόγω πρόγραμμα, όπως αυτά παρατίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 166 έως 183 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
ΙΙ) Ζώνη ελεύθερων συναλλαγών (FTZ)
(96)
Και τα δύο μέρη ισχυρίστηκαν ότι όλες οι επιχειρήσεις στα ΗΑΕ έχουν το δικαίωμα να εισάγουν αδασμολόγητα κεφαλαιουχικά αγαθά.
(97)
Ως προς αυτό, παρατηρείται ότι από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι οι εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στην FTZ πραγματοποιούν αδασμολόγητες εισαγωγές κεφαλαιουχικών αγαθών. Το γεγονός ότι ένα μέρος μπορεί να επωφελείται το ίδιο με τη χρήση άλλου προγράμματος (συγκεκριμένα του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979) δεν συνεπάγεται ότι η εν λόγω επιδότηση δεν θεωρείται αντισταθμίσιμη. Επιπλέον, τα μέρη δεν ήταν σε θέση να παράσχουν αποδεικτικά στοιχεία για την αντίκρουση των ευρημάτων της έρευνας ως προς την FTZ. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, απορρίπτεται ο σχετικός ισχυρισμός.
(98)
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα σχετικά με το εν λόγω πρόγραμμα, όπως αυτά παρατίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 184 έως 199 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
3.3.3. Ποσό αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων
(99)
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το οριστικό ποσό αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού, εκφρασμένο κατ’ αξία, για τον μόνο συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι 5,13 %.
3.4. Παρατηρήσεις επί της τελικής κοινοποίησης
(100)
Υπενθυμίζεται ότι δόθηκε η ευκαιρία σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν σχόλια και να προβούν σε διαβήματα ύστερα από την τελική κοινοποίηση των συμπερασμάτων. Τα σχόλιά τους εξετάστηκαν και λήφθηκαν υπόψη όπου ήταν ενδεδειγμένο, αλλά δεν ήταν τέτοιας φύσης ώστε να μεταβάλουν τα παραπάνω συμπεράσματα.
(101)
Ο ιρανός συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας παρουσίασε πάλι την ανάλυσή του για τα περιστατικά της υπόθεσης αλλά δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να αντιτίθεται στα πορίσματα της έρευνας.
(102)
Η κυβέρνηση του Πακιστάν εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για την απόρριψη της ανάληψης δέσμευσης που πρότεινε από την πλευρά της όσον αφορά το πρόγραμμα του μεταποιητικού τομέα και επανέλαβε τις παρατηρήσεις της για το πρόγραμμα LTF-EOP και FTR. Υπέβαλε επίσης νέα απόφαση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου Εσόδων που εκδόθηκε στις 27 Ιουλίου 2010 με την οποία επιβλήθηκε δασμός επί των εισαγωγών ΡΤΑ (πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται για το PET) με συντελεστή 3 % και πρόβαλε το επιχείρημα ότι τα θεσμικά όργανα δεσμεύονταν εκ του νόμου να επαναϋπολογίσουν το περιθώριο της επιδότησης που καθόριζε το πρόγραμμα του μεταποιητικού τομέα. Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε, διότι δεν υπάρχει ένδειξη για το ότι η επιδότηση δεν συνέχισε να υφίσταται. Η κυβέρνηση του Πακιστάν ισχυρίζεται ότι αυτή μειώθηκε. Ωστόσο, σύμφωνα και με τους κανόνες του προγράμματος του τομέα μεταποίησης, οι εισερχόμενες πρώτες ύλες μπορούν να χρησιμοποιηθούν έως και δύο χρόνια μετά την εισαγωγή. Με άλλα λόγια κάτι που εισήχθη μέχρι και τον Ιούλιο του 2010 (όταν ο συντελεστής δασμού ήταν 7,5 %) μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι και τον Ιούλιο του 2012. Τα θεσμικά όργανα προσδιόρισαν το ποσό της επιδότησης βάσει των δεδομένων που αφορούν την ΠΕ και σύμφωνα με τους κανόνες του προγράμματος μπορεί να υπάρχει ακόμη αντίκτυπος από τον προηγούμενο τελωνειακό δασμό έως και το 2012. Κατά συνέπεια, η πρακτική επιδότησης υφίσταται τη στιγμή της επιβολής του οριστικού δασμού. Επιπλέον, ο τελωνειακός δασμός είναι μόνο μία συνιστώσα των δεδομένων και, όπως αποδείχθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 43 έως 53 ανωτέρω, εάν ο δασμολογικός συντελεστής ήταν μικρότερος, οι όγκοι των εισαγωγών μπορεί να ήταν μεγαλύτεροι.
(103)
Ο πακιστανός συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας διαφώνησε με την ανάλυση για το FTR, αλλά τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν μπόρεσαν να μεταβάλουν τα ευρήματα της έρευνας. Υποστήριξε ότι υπάρχουν επαληθεύσιμα στοιχεία από τα οποία φαίνεται επακριβώς οι φορολογικές υποχρεώσεις του και προσκόμισε ένα σύνολο εγγράφων για να αποδείξει ότι τα ευρήματα της Επιτροπής δεν ήταν ακριβή. Ως προς αυτό, σημειώνεται ότι από τις πληροφορίες που έδωσε δεν μπορούν να συναχθούν αποτελέσματα ούτε να επαληθευτούν και, συνεπώς, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη.
(104)
Η κυβέρνηση των ΗΑΕ παρουσίασε πάλι την ανάλυσή της για τα περιστατικά της υπόθεσης και υποστήριξε ότι τα θεσμικά όργανα βάσισαν τα ευρήματά τους σε ασαφή ερμηνεία του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 και απέτυχαν να δώσουν αποδεικτικά στοιχεία. Ως προς αυτό, υπενθυμίζεται ότι ο ατομικός χαρακτήρας καθορίστηκε σύμφωνα με τα άρθρα 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) του βασικού κανονισμού, ότι η ερμηνεία του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 από τα θεσμικά όργανα βασίστηκε στα υποβληθέντα στοιχεία, τεκμήρια και δεδομένα και δεν διαπιστώθηκαν αποφασιστικής σημασίας στοιχεία που θα μπορούσαν να μεταβάλουν τα πορίσματα της έρευνας. Η κυβέρνηση των ΗΑΕ διευκρίνισε ότι η διαδικασία τροποποίησης του ομοσπονδιακού νόμου αριθ. 1 του 1979 έχει προχωρήσει και φθάνει στο τελικό στάδιο θέσπισης. Ως προς αυτό, σημειώνεται ότι η Επιτροπή χαιρετίζει τις προσπάθειες της κυβέρνησης των ΗΑΕ να τροποποιήσουν τις σχετικές νομικές διατάξεις, αλλά οι προαναφερθείσες εξελίξεις δεν έχουν αντίκτυπο στα ευρήματα της έρευνας, καθώς δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση και την τροποποίηση και τη θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
(105)
Ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας επανέλαβε τους ισχυρισμούς του για τον ομοσπονδιακό νόμο αριθ. 1 του 1979. Υποστήριξε επίσης ότι υπάρχουν λάθη στον υπολογισμό του περιθωρίου της επιδότησης. Ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία συνειδητοποίησε μετά την οριστική κοινοποίηση ότι οι προμήθειες των πρώτων υλών από τη Σαουδική Αραβία δεν είχαν τελωνειακό δασμό, διότι τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία είναι μέλη της τελωνειακής ένωσης του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου και προσκόμισε τεκμηρίωση για τους ισχυρισμούς αυτούς. Σχετικά με αυτό σημειώνεται ότι οι αυτά είναι μέρος τελείως νέων πληροφοριών που θα έπρεπε ήδη να έχουν υποβληθεί στις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο ή, το αργότερο, στην επίσκεψη επαλήθευσης, έτσι ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να επαληθεύσει εάν είναι ακριβείς. Συνεπώς, τα στοιχεία που δόθηκαν δεν μπορούν να επαληθευτούν σ’ αυτό το προχωρημένο στάδιο της έρευνας. Επιπλέον, δεν υπάρχουν αποφασιστικής σημασίας τεκμήρια προς επίρρωση των ισχυρισμών αυτών. Επιπλέον, υποστηρίχθηκε ότι το όφελος θα έπρεπε να υπολογιστεί βάσει των πρώτων υλών που καταναλώθηκαν κατά την ΠΕ και όχι στη βάση των πρώτων υλών που αγοράσθηκαν. Σχετικά με αυτό παρατηρείται ότι η διάκριση μεταξύ των πρώτων υλών που καταναλώθηκαν και αυτών που αγοράστηκαν δεν παίζει ρόλο καθώς το αντισταθμίσιμο ποσό είναι το συνολικό ποσό που καταλογίζεται στην ΠΕ όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 84 έως 95 ανωτέρω.
4. ΖΗΜΙΑ
4.1. Παραγωγή της Ένωσης, κλάδος παραγωγής της Ένωσης και κατανάλωση της Ένωσης
(106)
Δεν ελήφθησαν σχόλια ως προς την παραγωγή της Ένωσης, τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης και την κατανάλωση της Ένωσης. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που περιέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 201 έως 206 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4.2. Εισαγωγές από τις υπό εξέταση χώρες
(107)
Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις ως προς τη σωρευτική εκτίμηση των συνεπειών των εξεταζόμενων εισαγωγών, τον όγκο των εισαγωγών από τις υπό εξέταση χώρες και το αντίστοιχο μερίδιο αγοράς που κατείχαν. Κατά συνέπεια, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 207 έως 213 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(108)
Βάσει αυτών, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω στην αιτιολογική σκέψη 20, αποφασίστηκε να διαχωριστεί το υπό έρευνα προϊόν σε διάφορους τύπους προϊόντων και πραγματοποιήθηκε νέος υπολογισμός της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές που αντανακλά την αλλαγή αυτή.
(109)
Για λόγους ανάλυσης των πωλήσεων σε χαμηλότερες τιμές, πραγματοποιήθηκε σύγκριση μεταξύ των μέσων σταθμισμένων τιμών πώλησης από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης σε μη συνδεόμενους πελάτες στην αγορά της Ένωσης, ανά τύπο προϊόντος, προσαρμοσμένες στις τιμές εκ του εργοστασίου, και των αντίστοιχων σταθμισμένων μέσων τιμών εισαγωγής από τις υπό εξέταση χώρες στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην αγορά της Ένωσης, που καθορίστηκαν σε επίπεδο CIF κατάλληλα προσαρμοσμένο για να ληφθούν υπόψη τα έξοδα μετά την εισαγωγή και διαφορές στο επίπεδο του εμπορίου.
(110)
Η σύγκριση κατέδειξε ότι κατά την ΠΕ, οι επιδοτούμενες εισαγωγές καταγωγής ΗΑΕ πωλήθηκαν στην Ένωση σε τιμές χαμηλότερες από τις τιμές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής κατά 3,2 %. Οι επιδοτούμενες εισαγωγές καταγωγής Ιράν που πωλήθηκαν στην Ένωση ήταν χαμηλότερες από τις τιμές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής κατά 3,0 %. Οι επιδοτούμενες εισαγωγές καταγωγής Πακιστάν που πωλήθηκαν στην Ένωση ήταν χαμηλότερες από τις τιμές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής κατά 0,5 %. Ο σταθμισμένος μέσος όρος έκπτωσης των τιμών πώλησης σε σχέση με τις ενωσιακές για τις υπό εξέταση χώρες κατά τη διάρκεια της ΠΕ ανέρχεται σε 2,5 %.
(111)
Ο ιρανός παραγωγός-εξαγωγέας σχολίασε ότι το περιθώριο ζημίας του ήταν υπερτιμημένο, αφού η καθορισθείσα μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης ανά μονάδα ήταν υποτιμημένη λόγω εσφαλμένου υπολογισμού του ποσού της προσαρμογής για διαφορές στο επίπεδο εμπορίου. Όσον αφορά τον ισχυρισμό αυτόν, πρέπει να σημειωθεί ότι το ποσό για το επίπεδο εμπορίου που χρησιμοποιήθηκε στον προσωρινό υπολογισμό ήταν ένα σταθερό ποσό ανά τόνο, που είναι η προμήθεια που χρεώνεται από τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα και αντιπροσωπεύει περίπου το 1 % της μέσης τιμής CIF. Ωστόσο, επειδή δεν προτάθηκε εναλλακτικός ποσοτικός προσδιορισμός της προσαρμογής για διαφορές επιπέδου εμπορίου και δεν δόθηκε καμία άλλη πληροφορία για μια τέτοια προσαρμογή, ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(112)
Το ίδιο μέρος υποστήριξε επίσης ότι ο συντελεστής 2 % για τα έξοδα μετά την εισαγωγή φαινόταν υποτιμημένος.
(113)
Επαναλαμβάνεται, ως προς αυτό, ότι δεν συνεργάστηκε κανένας εισαγωγέας στην έρευνα αυτή και δεν ήταν δυνατό να επαληθευτεί το πραγματικό κόστος μετά την εισαγωγή. Συνεπώς, απουσία άλλων διαθέσιμων πληροφοριών, χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής που χρησιμοποιήθηκε σε προηγούμενες έρευνες.
4.3. Κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής
(114)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι δεν υφίστατο ζημία αφού το δείγμα δεν ήταν σωστά επιλεγμένο και, ως αποτέλεσμα, δεν μπορούσαν να εξαχθούν αποτελέσματα για τον συνολικό κλάδο παραγωγής της Ένωσης. Υποστηρίχθηκε ότι αφού μια εταιρεία (που δεν περιλαμβανόταν στο δείγμα) ανέφερε ότι χρησιμοποιούσε πάνω από το 100 % της παραγωγικής ικανότητάς της, αυτό θα μπορούσε να είναι σαφές δείγμα μη ζημίας. Παρατηρείται ότι οι υποβληθείσες πληροφορίες είναι απόσπασμα της υπαγωγής της εταιρείας στις χρηματιστηριακές αρχές μιας τρίτης χώρας και δεν επαληθεύονται. Οι πληροφορίες αυτές δεν συμφωνούν επίσης με τις πληροφορίες που υπάρχουν στον φάκελο. Επιπλέον, και σε κάθε περίπτωση, η χρήση της παραγωγικής ικανότητας ενός μόνο παραγωγού της ΕΕ δεν μπορεί να μεταβάλει τα πορίσματα σχετικά με τη ζημία για τους παραγωγούς της ΕΕ που συμμετείχαν στο δείγμα και για τους άλλους παραγωγούς της ΕΕ.
(115)
Ελλείψει άλλων ισχυρισμών ή παρατηρήσεων, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 218 έως 237 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4.4. Συμπέρασμα σχετικά με τη ζημία
(116)
Ελλείψει άλλων συγκεκριμένων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα σχετικά με τη ζημία στις αιτιολογικές σκέψεις 238 και 240 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
5. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑ
5.1. Συνέπειες των επιδοτούμενων εισαγωγών
(117)
Ελλείψει συγκεκριμένων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 241 έως 245 του κανονισμού για την επιβολή του προσωρινού δασμού.
5.2. Οι συνέπειες από άλλους παράγοντες
(118)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι τυχόν διαπιστωθείσα ζημία δεν θα οφειλόταν στις επιδοτούμενες εισαγωγές, αλλά ότι οι χαμηλές τιμές για το PET στην ΕΕ αντικατοπτρίζουν τον παγκόσμιο κύκλο του κλάδου και ότι από τον Σεπτέμβριο του 2008 έως τον Ιούνιο του 2009, οι τιμές PET στην ΕΕ ακολούθησαν τις χαμηλές τιμές του αργού πετρελαίου. Όσον αφορά το επιχείρημα αυτό, αναγνωρίζεται ότι οι τιμές του PET εξαρτώνται σε κάποιο βαθμό από τις τιμές του αργού πετρελαίου, αφού τα παράγωγά του είναι οι κύριες πρώτες ύλες για την παραγωγή PET. Ωστόσο, οι τιμές αργού πετρελαίου δεν ήταν χαμηλές σε όλη τη διάρκεια της ΠΕ, και, επιπλέον, πολύ ασταθείς, αφού, συγκεκριμένα, ξεκίνησαν με τεράστια πτώση και στη συνέχεια ανήλθαν. Αυτή η αστάθεια των παγκόσμιων τιμών του αργού πετρελαίου δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί οι εισαγωγές PET επιδοτήθηκαν και κατέληξαν να είναι χαμηλότερες από τις τιμές των παραγωγών της Ένωσης. Ακριβώς αυτή η πρακτική των χαμηλότερων τιμών, οφειλόμενη στις ληφθείσες επιδοτήσεις, συμπίεσε τις τιμές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και ανάγκασε τους παραγωγούς να πωλήσουν με ζημία για να μην χάσουν τους πελάτες τους.
(119)
Ο ιρανός παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι τα οικονομικά και τεχνικά προβλήματα ορισμένων ενωσιακών παραγωγών δεν ήταν όπως όφειλε διαχωρισμένα από την ανάλυση της ζημίας και εσφαλμένα είχαν αποδοθεί στις εισαγωγές από το Ιράν, αφού αυτό εισήλθε στην αγορά μετά το 2006. Σχετικά με αυτό, παρατηρείται ότι οι εισαγωγές από το Ιράν πραγματοποιούνταν ήδη το 2006 και 2007 σε ποσότητες κάτω του 1 % του μεριδίου αγοράς. Από το 2008 ήταν άνω του 1 % και συνέβαλαν με τις χαμηλές τιμές τους στη συμπίεση των τιμών στην ΕΕ. Επιπλέον, οι προϋποθέσεις για σωρευτική εκτίμηση πληρούνταν στην περίπτωση αυτή και οι συνέπειες των επιδοτούμενων εισαγωγών από όλες τις υπό εξέταση χώρες μπορούσαν να αξιολογηθούν σωρευτικά. Επιπλέον, μόνο μία από τις εταιρείες που αναφέρει ο ιρανός εξαγωγέας ήταν στο δείγμα και τα τεχνικά προβλήματα αυτού του παραγωγού της ΕΕ, που περιορίζονται στο διάστημα από Σεπτέμβριο έως μέσα Οκτωβρίου 2008, δεν επηρέασαν σημαντικά τη συνολική εικόνα της ζημίας.
(120)
Το ίδιο μέρος επανέλαβε ότι η τυχόν διαπιστωθείσα ζημία μπορεί να συνδεόταν με τη συρρίκνωση της ζήτησης, ιδίως κατά την ΠΕ που τελεί υπό την επήρεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης. Εντούτοις, το μέρος αυτό δεν αντέκρουσε τα επιχειρήματα που περιέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 254 έως 256 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού: ότι, δηλαδή, η οικονομική ύφεση που ξεκινά από το τελευταίο τρίμηνο του 2008 δεν μπορεί κατ’ ουδένα τρόπο να υποβαθμίσει τα ζημιογόνα αποτελέσματα των επιδοτούμενων εισαγωγών σε χαμηλές τιμές στην αγορά της ΕΕ για ολόκληρη την εξεταζόμενη περίοδο και ότι, ακόμη κι αν η συρρίκνωση της ζήτησης ήταν ένας παράγοντας που συνετέλεσε στην πρόκληση ζημίας, δεν μπορεί να εξουδετερώσει την αιτιώδη συνάφεια. Παρατηρήθηκε επίσης ότι οι εν λόγω επιδοτούμενες εισαγωγές αύξησαν το μερίδιό τους στην αγορά όταν η ζήτηση συρρικνούτο, δηλαδή από 7,6 % σε 10,2 %, σε βάρος των παραγωγών της ΕΕ.
(121)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι τυχόν ζημία οφειλόταν στην έλλειψη επενδύσεων των ενωσιακών παραγωγών PET και ότι αυτό συνεπώς είχε μειονέκτημα κόστους ως προς τους εξαγωγείς.
(122)
Αναγνωρίζεται ότι το PET είναι ένας κλάδος έντασης κεφαλαίου και ότι είναι αναγκαίο κάποιο επίπεδο επενδύσεων για να παραμείνει ανταγωνιστικός μεσοπρόθεσμα έως και μακροπρόθεσμα. Υπενθυμίζεται ότι, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 237 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, ορισμένες από τις εταιρείες που συμμετείχαν στο δείγμα πραγματοποίησαν σημαντικές επενδύσεις το 2006 και 2007, αλλά το 2008 και την ΠΕ το επίπεδο των επενδύσεων ήταν πολύ χαμηλό.
(123)
Σημειώνεται σχετικά με αυτό ότι λόγω της μειωθείσας παραγωγής και χρήσης της παραγωγικής ικανότητας το 2008 και κατά την ΠΕ, σε συνδυασμό με την αιφνίδια πτώση του μεριδίου αγοράς των παραγωγών της Ένωσης, θα ήταν παράλογο να αναμένονται μεγάλες επενδύσεις σε νέες υποδομές για την περίοδο αυτή.
(124)
Επαναλαμβάνεται επίσης ότι, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 233 και 234 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η οικονομική κατάσταση των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα ήταν πολύ κακή σε όλη την υπό εξέταση περίοδο και ότι αυτοί υπέστησαν σημαντικές ζημίες μεταξύ 2006 και της ΠΕ. Και πάλι, λόγω μιας τέτοιας κατάστασης, θα ήταν παράλογο να αναμένονται σημαντικές επενδύσεις από τους παραγωγούς της Ένωσης.
(125)
Κατά συνέπεια, συμπεραίνεται ότι οι περιορισμένες επενδύσεις το 2008 και κατά την ΠΕ δεν συνέβαλαν ουσιαστικά στην πρόκληση της ζημίας του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, αλλά ήταν μάλλον το αποτέλεσμα αυτής.
5.3. Συμπέρασμα για την αιτιώδη συνάφεια
(126)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων για την αιτιώδη συνάφεια, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 246 έως 264 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
6. ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
(127)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων προσήλθε σημαντικός αριθμός μετατροπέων και/ή εμφιαλωτών οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι η ανάλυση του συμφέροντος της Ένωσης δεν αντικατόπτριζε ορθά τα επιχειρήματα των πολλών συνεργαζόμενων χρηστών και ότι τα πορίσματα ήταν σε αντίθεση με το τρέχον οικονομικό περιβάλλον. Δεν δόθηκε, ωστόσο, καμία περαιτέρω τεκμηρίωση ή εξήγηση. Όλες οι εταιρείες ζήτησαν ακρόαση, αλλά μόνο δύο εταιρείες αυτής της ομάδας χρηστών και μία ένωση ιταλών εμφιαλωτών προσήλθαν στην ακρόαση. Πιο ουσιαστικά σχόλια ελήφθησαν από έναν συνεργαζόμενο μετατροπέα της ΕΕ (ALPLA), έναν όμιλο μεταποιητών (Caiba SA, Coca-Cola group, Danone Waters, Logoplaste, MFS Commodities, PepsiCO, Novara International και Silico Polymers), τον συνεργαζόμενο εισαγωγικό αντιπρόσωπο (GSI) και την ένωση μετατροπέων πλαστικού (EuPC). Όλα τα εν λόγω μέρη ήταν αντίθετα με την επιβολή μέτρων.
6.1. Συμφέρον του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και άλλων ενωσιακών παραγωγών
(128)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι οι παραγωγοί της ΕΕ χρησιμοποιούσαν μηχανισμούς εμπορικής άμυνας για την προστασία της ενωσιακής αγοράς και θα επέβαλαν τεχνητά υψηλές τιμές στην ΕΕ. Τα μέρη αυτά επισημαίνουν τα υφιστάμενα μέτρα αντιντάμπινγκ και/ή αντισταθμιστικά μέτρα που εφαρμόζονται κατά της Ινδίας, της Ινδονησίας, της Νότιας Κορέας, της Μαλαισίας, της Ταϊβάν, της Ταϊλάνδης και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Ωστόσο, σημειώνεται ότι οποιαδήποτε εταιρεία είναι παραγωγός στην ΕΕ έχει δικαίωμα να υποβάλει καταγγελία και να επιδιώξει τη λήψη διορθωτικών μέτρων σε περίπτωση που μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη ζημιογόνων πρακτικών επιδότησης. Η διαπίστωση ότι πρακτικές επιδότησης και ντάμπινγκ ασκούνταν από πολλές χώρες μπορεί να εξηγηθεί απλώς από το ότι η ζήτηση για το προϊόν αυτό αυξήθηκε υπερβολικά από τη δεκαετία του ‘90 και ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της ζήτησης ήταν συνήθως διψήφιος αριθμός. Αυτό είχε ως συνέπεια τη δημιουργία σημαντικών επενδύσεων παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να υπάρξει διαρθρωτικό πλεόνασμα προσφοράς παγκοσμίως για το PET. Σημειώνεται επίσης ότι ορισμένες τρίτες χώρες έχουν εφαρμόσει μέτρα κατά ορισμένων από τις προαναφερθείσες χώρες, εξέλιξη που ενισχύει το υπάρχον διαρθρωτικό πρόβλημα.
(129)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν ότι οι παραγωγοί της Ένωσης δεν θα είναι σε θέση να βελτιώσουν την επίδοσή τους μακροπρόθεσμα, αφού θα εμφανιστούν σύντομα νέες επενδύσεις σε άλλες τρίτες χώρες και θα μειώσουν τις τεχνητά υψηλές τιμές στην ΕΕ.
(130)
Από την έρευνα φάνηκε ότι λόγω μιας νέας επένδυσης που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Ομάν αυξήθηκαν οι όγκοι των εισαγωγών σημαντικά το 2009 και δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής στο μέλλον. Ωστόσο, όπως φάνηκε ήδη στην αιτιολογική σκέψη 270 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, νέες επενδύσεις που θα μπορούσαν να εμφανιστούν και να προκαλέσουν ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής δεν είναι έγκυρος λόγος για τη μη άσκηση της νόμιμης προστασίας στην υπόθεση αυτή.
(131)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι η αύξηση στις τιμές PET στην ΕΕ θα επέτρεπε μόνο στους παραγωγούς της ΕΕ με επενδύσεις σε τρίτες χώρες που δεν υπόκεινται στα μέτρα (Ταϊλάνδη, ΗΠΑ, Ρωσία) ή άλλους παραγωγούς PET σε τρίτες χώρες (Νότια Κορέα) να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. Συνεπώς, το μέρος αυτό υποστήριξε ότι η μεταφορά πλούτου στους παραγωγούς εκτός ΕΕ θα υπερακόντιζε το βραχυπρόθεσμο όφελος για τους παραγωγούς της ΕΕ.
(132)
Σε σχέση με αυτό παρατηρείται ότι δεν υπάρχουν στοιχεία στο φάκελο που να υποστηρίζουν τη δήλωση ότι τυχόν οικονομικά οφέλη για τους παραγωγούς σε τρίτες χώρες, μη υποκείμενες σε μέτρα εμπορικής άμυνας, ή σε εταιρείες με μηδενικό δασμό θα υπερακόντιζαν τα οφέλη για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
(133)
Υποστηρίχθηκε επίσης ότι οι παραγωγοί της Ένωσης απασχολούν μόνο 2 000 άτομα, ενώ οι μεταποιητές και εμφιαλωτές PET που θα επηρεάζονταν σε μεγάλο βαθμό από τυχόν δασμούς απασχολούν περίπου 20 000 και 60 000 άτομα αντίστοιχα.
(134)
Σημειώνεται ότι η απασχόληση που δημιουργούν οι παραγωγοί PET δεν είναι περιθωριακή, όμως το ερώτημα εάν η επιβολή μέτρων είναι κατά του συμφέροντος της Ένωσης συνολικά δεν μπορεί να περιοριστεί στο απλό ζήτημα του αριθμού των απασχολουμένων. Σχετικά με αυτό, θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι χρήστες ενδέχεται να μην επηρεαστούν σημαντικά από τα μέτρα, λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου του δασμού, καθώς και των εναλλακτικών πηγών εφοδιασμού, όπως φαίνεται από τις αιτιολογικές σκέψεις 141 έως 156.
6.2. Συμφέρον των μη συνδεδεμένων εισαγωγέων στην Ένωση
(135)
Επαναλαμβάνεται ότι δεν συνεργάστηκε στην παρούσα έρευνα κανένας μη συνδεδεμένος εισαγωγέας.
(136)
Ο συνεργαζόμενος αντιπρόσωπος αμφισβήτησε έντονα ότι η επιβολή δασμών δεν θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στις επιχειρηματικές δραστηριότητές του. Η εταιρεία υποστήριξε ότι εργαζόταν με βάση τις προμήθειες, και ο αντίκτυπος θα ήταν σημαντικός αφού ένα σημαντικό μέρος των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων συνδεόταν με τις οικείες χώρες. Εάν επιβληθούν οριστικά μέτρα, οι προμήθειες από τους παραγωγούς στις υπό εξέταση χώρες θα επηρεάζονταν σημαντικά δεδομένου ότι το PET από τις υπό εξέταση χώρες δεν θα μπορούσε να είναι πλέον ανταγωνιστικό με το PET που παράγουν άλλοι παραγωγοί.
(137)
Επειδή το συνολικό επίπεδο του δασμού είναι μέτριο, δεν προβλέπεται να επηρεαστούν σημαντικά οι πωλήσεις PET από τις υπό εξέταση χώρες. Επιπλέον, ο αντιπρόσωπος μπορεί, πιθανότατα, να κατευθυνθεί μεσοπρόθεσμα προς άλλες πηγές εφοδιασμού, συγκεκριμένα στις εισαγωγές από Ομάν, ΗΠΑ, Βραζιλία, Μεξικό και σε εταιρείες με μηδενικό δασμό αντιντάμπινγκ στη Νότια Κορέα. Χάρη στις πωλήσεις αυτών παραγωγών-εξαγωγέων θα είναι σε θέση ο αντιπρόσωπος να αντισταθμίσει τυχόν ζημία του προκλήθηκε από την επιβολή των μέτρων. Συνεπώς, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.
6.3. Συμφέρον των προμηθευτών πρώτων υλών στην Ένωση
(138)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι δεν είναι θεμιτό να προστατεύονται οι προμηθευτές πρώτων υλών της ΕΕ που προμηθεύουν του παραγωγούς PET σε βάρος του κλάδου συσκευασίας, των εμφιαλωτών και των τελικών καταναλωτών.
(139)
Σημειώνεται ότι η ανάλυση του αντικτύπου των μέτρων στον κλάδο εφοδιασμού είναι σύμφωνη με το άρθρο 31 του βασικού κανονισμού. Είναι συνήθης πρακτική να διεξάγεται τέτοιου είδους ανάλυση, ιδίως όταν υπάρχει ισχυρή εξάρτηση μεταξύ προμηθευτών πρώτων υλών και παραγωγών της Ένωσης.
(140)
Ελλείψει άλλων σχετικών παρατηρήσεων για το θέμα αυτό, οι αιτιολογικές σκέψεις 265 έως 279 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού επιβεβαιώνονται οριστικά.
6.4. Συμφέρον των χρηστών
(141)
Επαναλαμβάνεται ότι το κόστος του PET που χρησιμοποιείται στην παραγωγή προδιαμορφωμάτων φιαλών κυμαίνεται μεταξύ 70 % και 80 % του συνολικού κόστους παραγωγής για τους μετατροπείς. Αποτελεί συνεπώς σημαντικό στοιχείο κόστους για τις εταιρείες αυτές.
(142)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ανέφεραν ότι ο κλάδος συσκευασίας στην ΕΕ αντιμετωπίζει διαρκώς την πρόκληση των απαιτήσεων του κλάδου πλήρωσης των φιαλών για νέα σχέδια στις φιάλες και πιο φιλική προς το περιβάλλον συσκευασία. Για το σκοπό αυτό, μερικοί από τους μετατροπείς φαίνεται να επενδύουν σταθερά στην Ε&A για το σχεδιασμό νέων προϊόντων, ώστε να παραμείνουν ανταγωνιστικοί και να δημιουργήσουν προστιθέμενη αξία στην αλυσίδα.
(143)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι ο αντίκτυπος στον ενωσιακό κλάδο μετατροπής θα είναι πολύ μεγάλος και θα οδηγήσει σε υποβάθμιση των δυνατοτήτων τους για επενδύσεις σε νέα, περιβαλλοντικά φιλική συσκευασία και, ενδεχομένως, στο κλείσιμο εκατοντάδων μικρότερων επιχειρήσεων, αφού τα δικά τους περιθώρια είναι ακόμη στενότερα λόγω των μικρών όγκων που μεταποιούν και της περιορισμένης διαπραγματευτικής τους δύναμης.
(144)
Πράγματι, εάν οι μετατροπείς απορροφήσουν όλη την αύξηση της τιμής λόγω των μέτρων, οι συνέπειες γι’ αυτούς θα είναι σημαντικές, ανάλογα με τις πηγές εφοδιασμού τους, επειδή το κόστος του PET είναι το μεγαλύτερο μέρος του κόστους τους και επειδή πολλές από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις λειτουργούν με μικρά περιθώρια.
(145)
Σχετικά με αυτό, διεξήχθη επίσκεψη επαλήθευσης σε μικρό μετατροπέα πλαστικού στην Ιταλία, ώστε να υπάρξει καλύτερη εικόνα για τις συνέπειες από τους δασμούς σ’ αυτή την ομάδα των χρηστών. Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι, αν και σε μικρό βαθμό, οι μεταποιητές έχουν κανονικά τη δυνατότητα να μετακυλίουν την αύξηση της τιμής, ιδίως εάν η αύξηση της τιμής δεν είναι περιθωριακή και αν μπορεί να προβλεφθεί. Επιπλέον, μερικοί μεταποιητές PET έχουν ρήτρες προσαρμογής στα συμβόλαιά τους για τις τιμές πρώτων υλών και αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει τους μετατροπείς της ΕΕ να μετακυλήσουν μέρος της αύξησης της τιμής στους εμφιαλωτές.
(146)
Κατά συνέπεια, και με δεδομένο το μέτριο ύψος του δασμού, συμπεραίνεται ότι η επιβολή αντισταθμιστικών δασμών δεν θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τους μετατροπείς.
(147)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν το επιχείρημα ότι ο κίνδυνος μετεγκατάστασης των μεταποιητών/μετατροπέων του PET θα αυξανόταν σε περίπτωση επιβολής οριστικών δασμών. Τα μέρη αυτά υποστήριξαν επίσης ότι λόγω της μετεγκατάστασης των μεταποιητών της ΕΕ δεν θα υπήρχε μακροπρόθεσμο όφελος για τους παραγωγούς της ΕΕ. Ένας από τους συνεργαζόμενους μετατροπείς PET δήλωσε ότι η διαδικασία της μετεγκατάστασης έχει ήδη αρχίσει και ότι τυχόν επιβολή αντισταθμιστικών δασμών θα επιτάχυνε την εξέλιξη αυτή. Το μέρος αυτό ισχυρίστηκε ότι ένα σημαντικό μέρος των μετατροπέων της ΕΕ θα μετεγκατασταθεί σε περιοχές που είναι κοντά στα σύνορα της ΕΕ (Ελβετία, Κροατία, Βοσνία, Σερβία, Τουρκία, Ρωσία και Ουκρανία) και ότι μερικοί μετατροπείς είναι ακόμα πιο ευέλικτοι και θα μεταφέρουν την παραγωγή τους στις περιοχές αυτές και όχι σ’ αυτές που αναφέρονται στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(148)
Βάσει των στοιχείων που παρέχονται στο φάκελο, η μετεγκατάσταση είναι ήδη σε εξέλιξη και, συνεπώς, θεωρείται ότι η επιβολή αντισταθμιστικών δασμών θα μπορούσε να είναι ένας παράγοντας από τους πολλούς που επηρεάζουν μια τέτοια απόφαση. Δεν διαπιστώθηκε ότι, αν δεν επιβληθούν μέτρα στην περίπτωση αυτή, οι εν λόγω εταιρείες θα είναι σε θέση να μείνουν εντός της ΕΕ, επειδή μια τέτοια απόφαση είναι κανονικά αποτέλεσμα ανάλυσης, που θα λαμβάνει υπόψη πολλές πτυχές και όχι μόνο τα μέτρα εμπορικής άμυνας, όπως η γειτνίαση με τον πελάτη, η πρόσβαση σε ειδικευμένο προσωπικό για Ε&A, η γενική διάρθρωση του κόστους κ.λπ.
(149)
Παρατηρείται επίσης ότι από τα στοιχεία του φακέλου φαίνεται ότι ο κλάδος μετατροπής της ΕΕ αντιμετωπίζει πολλές σημαντικές προκλήσεις λόγω εγγενών διαρθρωτικών αδυναμιών που γίνονται όλο και πιο εμφανείς στο ταχύτατα μεταβαλλόμενο και εξαιρετικά ανταγωνιστικό περιβάλλον. Είναι προφανές ότι το μέγεθος παίζει ρόλο στις επιχειρήσεις αυτές και ότι η ενοποίηση της αγοράς είναι ήδη σε εξέλιξη, προβλέπονται και κλείσιμο και μετεγκατάσταση εργοστασίων. Συνεπώς, εκτιμάται ότι τυχόν αύξηση της τιμής για το PET λόγω αντισταθμιστικών μέτρων δεν θα είναι η αιτία για το επίφοβο κλείσιμο των μικρότερων μετατροπέων.
(150)
Συνεπώς, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η επιβολή αντισταθμιστικών δασμών δεν θα είναι ο αποφασιστικός παράγοντας σε τυχόν απόφαση για μετεγκατάσταση των εταιρειών του κλάδου μεταποίησης του PET.
(151)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη δήλωσαν ότι τυχόν μέτρα θα είχαν σημαντικές συνέπειες για πολλούς εμφιαλωτές, καθώς, λόγω συμβατικών ρυθμίσεων, τυχόν αύξηση στις τιμές της ρητίνης PET θα μετακυλιόταν (τουλάχιστον εν μέρει) σε αυτούς. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι ορισμένες επιχειρήσεις του κλάδου πλήρωσης φιαλών δεν θα ήταν σε θέση να μετακυλήσουν τις τιμές τους στους πελάτες τους επειδή βρίσκονται σε σούπερ μάρκετ ή αλυσίδες λιανικού εμπορίου, και δεν θα μπορέσουν να αφομοιώσουν τυχόν αύξηση του κόστους.
(152)
Τα μέρη αυτά ισχυρίστηκαν ότι το εύρος των προϊόντων που θα επηρεαστεί από τους δασμούς υποτιμήθηκε, διότι θα επηρεαστούν όχι μόνο τα εμφιαλωμένα νερά, τα αναψυκτικά και τα εδώδιμα λάδια αλλά και οι μπύρες, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, οι παραγωγοί χυμών, τοματοπολτού και σαλτσών, καλλυντικών και προϊόντων ατομικής υγιεινής, φαρμάκων, βιταμινών και συμπληρωμάτων, προϊόντων οικιακού καθαρισμού και λαδιών και λιπαντικών για τα αυτοκίνητα.
(153)
Αναγνωρίζεται ότι ο κλάδος της συσκευασίας PET είναι πολυσχιδής. Παρατηρείται, ωστόσο, ότι ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού επικεντρώθηκε στις συνέπειες για τους εμφιαλωτές, διότι βασίστηκε στα στοιχεία που υπέβαλαν οι εταιρείες που συνεργάστηκαν στην έρευνα, δηλαδή οι παραγωγοί νερού, αναψυκτικών ή χυμών. Δεν υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία που να δείχνουν σοβαρότερες συνέπειες για τις άλλες εφαρμογές που προαναφέρονται.
(154)
Συνεπώς, εκτιμάται ότι τα προσωρινά πορίσματα που περιγράφονται στην αιτιολογική σκέψη 291 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού μπορούν να επιβεβαιωθούν οριστικά. Επιπροσθέτως, λόγω του μετρίου ύψους των προτεινόμενων μέτρων, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα αύξηση του κόστους έως 1 % (το χειρότερο σενάριο - δηλαδή όλες οι συνέπειες των μέτρων επιβαρύνουν τις εταιρείες εμφιάλωσης) και, συνεπώς, θα έχουν μόνο περιορισμένο αντίκτυπο στη συνολική κατάσταση των εταιρειών εμφιάλωσης, ακόμη κι αν, όπως ισχυρίστηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη, δεν θα ήταν σε θέση να μετακυλήσουν το αυξημένο κόστος στους πελάτες τους.
(155)
Αρκετά ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι τυχόν μέτρα εμπορικής άμυνας θα επιδεινώσουν την έλλειψη προσφοράς στην ενωσιακή αγορά που θα είναι ιδιαίτερα προβληματική τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω της αυξημένης ζήτησης για νερό/αναψυκτικά. Υποστηρίχθηκε ότι θα απαιτηθούν έως και 900 000 τόνοι εισαγωγών το 2010. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι το πρόβλημα αυτό θα οξυνθεί επειδή μερικοί παραγωγοί της ΕΕ είναι και μεταποιητές PET και θα πωλήσουν μόνο στην ελεύθερη αγορά μόλις ικανοποιηθεί η εσωτερική ζήτηση και σε υψηλότερες τιμές.
(156)
Σχετικά με αυτό δεν υποβλήθηκαν στοιχεία και τα επιχειρήματα που δόθηκαν στις αιτιολογικές σκέψεις 294 και 295 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού δεν ανατράπηκαν. Παρατηρείται επίσης ότι λόγω του μέτριου ύψους των δασμών που επιβλήθηκαν στις εισαγωγές από τα ΗΑΕ και το Πακιστάν, ο αντίκτυπος στους όγκους εμπορίου από τις εν λόγω χώρες ίσως να μην επηρεαστεί σημαντικά. Συνεπώς, τα πορίσματα των αιτιολογικών σκέψεων 294 και 295 επιβεβαιώνονται οριστικά.
6.5. Αντίκτυπος στους καταναλωτές
(157)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού απέτυχε να αντιμετωπίσει ικανοποιητικά τις συνέπειες για τους καταναλωτές που αγοράζουν, σε καθημερινή βάση, προϊόντα που περιέχουν ρητίνη PET. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν τεκμηριώθηκαν πέραν της δήλωσης ότι αύξηση της τάξης των 50 EUR/τόνο εφαρμοζόμενη σε κατανάλωση της τάξης των 3 εκατ. τόνων θα οδηγούσε σε επιβάρυνση 150 εκατ. EUR για τους τελικούς καταναλωτές ανά έτος.
(158)
Σημειώνεται ότι η προτεινόμενη εκτίμηση δεν είναι ρεαλιστική επειδή τα περισσότερα μέρη συμφωνούν ότι μερικές συνέπειες θα βαρύνουν τους μεταποιητές PET, τους εμφιαλωτές και τα σούπερ μάρκετ/αλυσίδες λιανικού εμπορίου, δηλαδή ορισμένα από τα αυξημένα κόστη θα διαχυθούν στην αλυσίδα πωλήσεων.
(159)
Ο αντίκτυπος για τον τελικό καταναλωτή, στο χειρότερο σενάριο (δηλαδή το μη ρεαλιστικό σενάριο σύμφωνα με το οποίο ο πελάτης θα υποστεί όλες τις συνέπειες της αύξησης της τιμής), λόγω του μετρίου ύψους των προτεινόμενων μέτρων, δεν θα υπερβαίνει τα 0,5 λεπτά ανά φιάλη και είναι πολύ πιθανό ότι το ποσό αυτό θα είναι μικρότερο.
6.6. Συμπέρασμα σχετικά με το ενωσιακό συμφέρον
(160)
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω και μετά τη λεπτομερή ανάλυση όλων των εμπλεκόμενων συμφερόντων, συμπεραίνεται οριστικά ότι, γενικά, δεν υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι για τη μη επιβολή μέτρων στην παρούσα περίπτωση. Ελλείψει άλλων σχετικών παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται αιτιολογικές σκέψεις 280 έως 298 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
6.7. Παρατηρήσεις επί της τελικής κοινοποίησης
(161)
Μετά την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και των προβληματισμών, βάσει των οποίων η Επιτροπή πρότεινε την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν και άλλες παρατηρήσεις. Επειδή η πλειονότητα των σχολίων αυτών ήταν επανάληψη των παρατηρήσεων που ήδη είχαν υποβληθεί και απαντηθεί, τα ανωτέρω πορίσματα δεν μεταβλήθηκαν.
(162)
Όσον αφορά το επαναλαμβανόμενο επιχείρημα ότι η πρόσφατη μεταβολή στη συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ δολαρίου και ευρώ οδήγησε σε σημαντική αύξηση της τιμής του εισαγόμενου PET και, συνεπώς, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δεν χρειάζεται, κατά τους ισχυρισμούς, προστασία με μέτρα εμπορικής άμυνας, σημειώνεται ότι μια έρευνα κατά των επιδοτήσεων κανονικά δεν λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις μετά την ΠΕ· εκτός αν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να αποδειχθεί μεταξύ άλλων ότι οι εξελίξεις αυτές είναι μακράς διαρκείας και μεταβάλλουν σημαντικά τα πορίσματα της υπόθεσης. Οποιεσδήποτε αλλαγές στη συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ δολαρίου και ευρώ δεν μπορούν να θεωρηθούν τέτοιας φύσης.
7. ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
7.1. Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας
(163)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι ο στόχος για κέρδος της τάξης του 5 % ήταν υπερτιμημένος για το δεύτερο τρίμηνο της ΠΕ δεδομένου ότι στο εν λόγω τρίμηνο (4ο τρίμηνο του 2008) όχι μόνο η ζήτηση ήταν χαμηλότερη (χειμερινή περίοδος), αλλά και ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση επηρέασε επίσης σημαντικά τους παραγωγούς PET. Κατόπιν τούτου, ισχυρίστηκαν ότι η ορθή εφαρμογή της αρχής που αναπτύχθηκε στην υπόθεση Τ-210/95 (5) πρέπει να οδηγήσει σε περιθώριο κέρδους 0 % ελλείψει επιδοτούμενων εισαγωγών. Επιπλέον, το μέρος ισχυρίστηκε ότι, αφού όλα τα τρίμηνα της ΠΕ είχαν επηρεαστεί από την κρίση, και στα άλλα τρίμηνα, ένα περιθώριο κέρδους της τάξης του 5 % θα φάνταζε μη ρεαλιστικό επειδή έστω και χωρίς οικονομική κρίση, δηλαδή την περίοδο 2006/2007, ο ενωσιακός κλάδος δεν είχε κέρδος της τάξης του 5 %.
(164)
Αναγνωρίζεται ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, το στοχευόμενο κέρδος που πρέπει να χρησιμοποιηθεί θα πρέπει να είναι το κέρδος που η ενωσιακή βιομηχανία θα προσποριζόταν εύλογα υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού, εάν δεν υπήρχαν επιδοτούμενες εισαγωγές. Υπενθυμίζεται ότι, σε προηγούμενες έρευνες για το ίδιο προϊόν, χρησιμοποιήθηκε περιθώριο κέρδους της τάξης του 7 % και άνω αντί για 5 % που χρησιμοποιήθηκε προσωρινά στην τρέχουσα έρευνα. Ο στόχος του 5 % θεωρείται ένα κέρδος που θα μπορούσε να αναμένει ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής εάν δεν υπάρχουν επιδοτούμενες εισαγωγές. Συνεπώς, ο ισχυρισμός περί μείωσης του στοχευόμενου κέρδους απορρίπτεται.
(165)
Λόγω του αναπροσαρμοσμένου υπολογισμού των χαμηλότερων τιμών στις αιτιολογικές σκέψεις 108 έως 110 ανωτέρω, τα αντίστοιχα επίπεδα εξάλειψης της ζημίας είναι τα εξής:
Χώρα
Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας
Ιράν
16,7 %
Πακιστάν
14,1 %
ΗΑΕ
17,5 %
7.2. Οριστικά μέτρα
(166)
Υπό το πρίσμα των οριστικών συμπερασμάτων σχετικά με την τακτική επιδοτήσεων, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Ένωσης και, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, εκτιμάται ότι πρέπει να επιβληθεί οριστικός δασμός αντιστάθμισης στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο οποίος θα αντιστοιχεί στο κατώτατο επίπεδο επιδότησης και εξάλειψης της ζημίας που προέκυψε, σύμφωνα με τον κανόνα του ήσσονος δασμού.
(167)
Με βάση τα παραπάνω στοιχεία και σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, εκτιμάται ότι θα πρέπει να επιβληθεί οριστικός αντισταθμιστικός δασμός για εισαγωγές καταγωγής Ιράν σε επίπεδο περιθωρίου ζημίας, ενώ για εισαγωγές καταγωγής Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο οριστικός αντισταθμιστικός δασμός θα πρέπει να επιβληθεί στο επίπεδο του διαπιστωθέντος περιθωρίου επιδότησης.
(168)
Υπενθυμίζεται ότι το κόστος και οι τιμές του PET υπόκεινται σε σημαντικές διακυμάνσεις εντός σχετικά μικρών χρονικών περιόδων. Κρίθηκε επομένως σκόπιμο να επιβληθούν δασμοί υπό μορφή ειδικού ποσού ανά τόνο. Το ποσό αυτό προκύπτει από την εφαρμογή του συντελεστή αντιστάθμισης επί των τιμών εξαγωγής CIF που χρησιμοποιούνται για τους υπολογισμούς στην παράλληλη διαδικασία αντιντάμπινγκ.
(169)
Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, τα προτεινόμενα ποσά αντισταθμιστικών δασμών, εκφρασμένα σε τιμή CIF στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την καταβολή δασμού, έχουν ως εξής:
Χώρα
Συνολικό περιθώριο επιδότησης
Περιθώριο ζημίας
Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός
%
Ποσό
(EUR/τόνο)
Ιράν
51,8 %
16,7 %
16,7 %
139,70
Πακιστάν
5,1 %
14,1 %
5,1 %
44,02
ΗΑΕ
5,1 %
17,5 %
5,1 %
42,34
(170)
Κάθε αίτημα για την εφαρμογή ατομικού συντελεστή αντισταθμιστικού δασμού σε εταιρείες (π.χ. μετά την αλλαγή της επωνυμίας της επιχείρησης ή μετά τη δημιουργία νέας επιχείρησης παραγωγής ή πωλήσεων) θα πρέπει να απευθύνεται πάραυτα στην Επιτροπή (6) μαζί με όλες τις σχετικές πληροφορίες και, ιδίως, κάθε αλλαγή των δραστηριοτήτων της εταιρείας που σχετίζεται με την παραγωγή, τις εγχώριες και τις εξαγωγικές πωλήσεις και που συνδέεται με αυτήν, για παράδειγμα, την αλλαγή της επωνυμίας ή την αλλαγή των εν λόγω επιχειρήσεων παραγωγής και πωλήσεων. Αν κριθεί σκόπιμο, ο κανονισμός θα τροποποιηθεί στη συνέχεια ανάλογα, με επικαιροποίηση του καταλόγου των εταιρειών για τις οποίες ισχύουν ατομικοί συντελεστές δασμών.
7.3. Αναλήψεις υποχρεώσεων
(171)
Ύστερα από την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και προβληματισμών βάσει των οποίων θα επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικών μέτρων κατά των επιδοτήσεων, ο ιρανός παραγωγός-εξαγωγέας πρότεινε την ανάληψη υποχρέωσης ως προς την τιμή, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού.
(172)
Η πρόταση εξετάστηκε και δεδομένου ότι οι τιμές για τους μεμονωμένους τύπους του προϊόντος διαφέρουν σημαντικά, διαπιστώθηκε ότι μόνη η προτεινόμενη ελάχιστη τιμή εισαγωγής δεν θα εγγυόταν την εξάλειψη της επιζήμιας επιδότησης για όλους τους τύπους.
(173)
Διαπιστώθηκε επίσης ότι ο ιρανός συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας πωλεί το υπό εξέταση προϊόν και άλλα προϊόντα στην ΕΕ αποκλειστικά μέσω μιας συνδεδεμένης εμπορικής εταιρείας που εξάγει πληθώρα προϊόντων κατασκευασμένων από διάφορες εταιρείες. Αυτή η δομή πωλήσεων έχει πολύ υψηλό κίνδυνο διασταυρούμενης αντιστάθμισης, αφού το υποκείμενο σε ανάληψη υποχρέωσης PET θα μπορούσε να πωληθεί μαζί με άλλα προϊόντα στους ίδιους πελάτες και οι τιμές για μια ποικιλία προϊόντων που θα πωλούνταν στον ίδιο πελάτη θα μπορούσαν πολύ εύκολα να αντισταθμιστούν ή να συμψηφιστούν. Τέλος, φαίνεται επίσης από δημοσίως διαθέσιμες πηγές ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας επιπλέον παραγωγός PET στο Ιράν. Λαμβανομένης υπόψη της ανωτέρω δομής πωλήσεων, η κατάσταση αυτή δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο τα θεσμικά όργανα και οι τελωνειακές αρχές μπορούν να εξασφαλίσουν ότι μόνο το PET από τον συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα πωλήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις της ανάληψης υποχρέωσης, αφού το προϊόν είναι ένα βασικό προϊόν και εύκολα υποκαταστήσιμο, με την έννοια ότι γι’ αυτά τα βασικά προϊόντα δεν είναι εύκολο να εξακριβωθεί υλικώς ο παραγωγός.
(174)
Βάσει των ανωτέρω, συνήχθη το συμπέρασμα ότι η εν λόγω ανάληψη υποχρέωσης ήταν πρακτικά ανεφάρμοστη και, επομένως, δεν μπορούσε να γίνει δεκτή. Το μέρος ενημερώθηκε σχετικά και είχε την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Εντούτοις, οι παρατηρήσεις του δεν μετέβαλαν το ανωτέρω συμπέρασμα.
8. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΔΑΣΜΟΥ
(175)
Δεδομένου του μεγέθους των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων και λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου της ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, θεωρείται απαραίτητο τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού, που επιβλήθηκε με τον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, να εισπραχθούν οριστικά στο ύψος του οριστικά επιβληθέντος δασμού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Επιβάλλεται οριστικός αντισταθμιστικός δασμός στις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου με αριθμό ιξώδους 78 ml/g ή μεγαλύτερο, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1628-5, υπαγόμενου στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20, καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
2. Ο οριστικός αντισταθμιστικός δασμός που εφαρμόζεται στην καθαρή τιμή «ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης», πριν από τον δασμό, των προϊόντων που περιγράφονται στην παράγραφο 1, έχει ως εξής:
Χώρα
Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός (EUR/τόνο)
Ιράν: όλες οι εταιρείες
139,70
Πακιστάν: όλες οι εταιρείες
44,02
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: όλες οι εταιρείες
42,34
3. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα αγαθά έχουν υποστεί ζημία προτού διατεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία και, επομένως, η πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή κατανέμεται αναλογικά για τον προσδιορισμό της τελωνειακής αξίας σύμφωνα με το άρθρο 145 του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (7), το ποσό του προσωρινού δασμού αντιστάθμισης, που υπολογίζεται βάσει των προαναφερθέντων ποσών, θα πρέπει να μειωθεί κατά ποσοστό αντίστοιχο αναλογικά προς την πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή.
4. Με την επιφύλαξη τυχόν διαφορετικής ρύθμισης, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.
Άρθρο 2
Τα ποσά που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού αντισταθμιστικού δασμού δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 473/2010 της Επιτροπής στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου με αριθμό ιξώδους 78 ml/g ή μεγαλύτερο, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1628-5, υπαγόμενου επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20, καταγωγής Ιράν, Πακιστάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων εισπράττονται οριστικά με το συντελεστή του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 1. Τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση πέραν του συντελεστή του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού αποδεσμεύονται.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 27 Σεπτεμβρίου 2010.
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 857/2010
ze dne 27. září 2010
o uložení konečného vyrovnávacího cla z dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů a o konečném výběru uloženého prozatímního cla
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (dále jen „základní nařízení“) (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1. Prozatímní opatření
(1)
Nařízením (EU) č. 473/2010 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila Komise prozatímní vyrovnávací clo z dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů (dále jen „dotčené země“).
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který podal dne 20. července 2009 Polyethylene Terephthalate Committee of Plastics Europe (Výbor pro polyethylentereftaláty při Plastics Europe) (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících podstatnou část, v tomto případě více než 50 %, celkové výroby některých polyethylentereftalátů v Unii.
(3)
Jak je uvedeno v 15. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření subvencování a újmy se týkalo období od 1. července 2008 do 30. června 2009 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2006 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
(4)
V souběžném antidumpingovém řízení uložila Komise nařízením (EU) č. 472/2010 (3) prozatímní antidumpingové clo z dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu a Spojených arabských emirátů.
1.2. Následný postup
(5)
Po sdělení nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních vyrovnávacích opatření (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“), se řada zúčastněných stran k prozatímním zjištěním písemně vyjádřila. Stranám, které o to požádaly, byla poskytnuta rovněž možnost ústního slyšení.
(6)
Komise nadále shromažďovala a ověřovala veškeré informace, které považovala za nezbytné ke konečným zjištěním. Ústní a písemné připomínky zúčastněných stran podané po poskytnutí prozatímních informací byly zváženy a na jejich základě byla prozatímní zjištění případně odpovídajícím způsobem upravena.
(7)
Všem stranám byly sděleny nejdůležitější skutečnosti a úvahy, na jejichž základě se zamýšlelo doporučit uložení konečného vyrovnávacího cla z dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů a konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, během níž mohly k těmto poskytnutým informacím předložit svá stanoviska.
(8)
Ústní a písemné připomínky zúčastněných stran byly zváženy a zjištění byla případně odpovídajícím způsobem upravena.
1.3. Strany dotčené řízením
(9)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že vzorek výrobců v EU nebyl reprezentativní a konzistentní, a proto analýza újmy vykazovala nedostatky. Zejména se uvádělo, že výběr vzorku nebyl nutný, jelikož počet výrobců nebyl vysoký. Mimoto bylo tvrzeno, že kvůli „umělému“ rozdělení skupin společností na jednotlivé právnické osoby neobsahoval vzorek některé přední účastníky trhu (Artenius, M&G Polimeri) a že metodika výběru vzorku není jednotná, jelikož vzorek zahrnoval rovněž dvě skupiny společností. Rovněž se tvrdilo, že vzorek nebyl reprezentativní, jelikož neobsahoval žádného výrobce, který v dostatečném množství prodává výrobky zpracovateli PET ve spojení. Orgány proto údajně nemohly posoudit skutečnou schopnost výrobního odvětví Unie zajistit dodávky a nevzaly v úvahu střet zájmů výrobního odvětví Unie. Jelikož jedna společnost neposkytla veškeré potřebné informace a byla ze vzorku vyloučena, reprezentativnost se údajně snížila na 28 % výroby v EU. Stejné strany tvrdily, že vybraný vzorek nebyl statisticky reprezentativní.
(10)
Co se týká tvrzení, že výběr vzorku nebyl nutný, jelikož počet výrobců nebyl vysoký, znovu se opakuje, že za účelem výběru vzorku se přihlásilo 14 výrobců v Unii, kteří patří do osmi skupin společností. Vzhledem k objektivně vysokému počtu výrobců v EU, kteří spolupracovali, tj. 14, byl v souladu s čl. 27 odst. 1 základního nařízení použit výběr vzorku na základě největšího reprezentativního objemu prodeje, který bylo možno ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumat. Vybraný vzorek zahrnoval pět jednotlivých společností (se šesti výrobními závody).
(11)
S ohledem na první tvrzení týkající se reprezentativnosti vzorku je nutno podotknout, že orgány mohou zahrnout jednotlivé společnosti, které jsou součástí skupiny společností, do vzorku, pokud jsou reprezentativní a vedou oddělené účetnictví. V opačném případě by šetření u všech čtrnácti výrobců v EU, kteří patří do osmi skupin společností, zamezilo včasnému dokončení šetření. Skutečnost, že do vzorku byly zahrnuty dvě skupiny společností, však není v rozporu s metodikou výběru vzorku, která byla v tomto případě použita, tj. největší reprezentativní objemy prodeje odběratelům v EU.
(12)
Pokud jde o skupinu Indorama, tato skupina měla v období šetření dva různé výrobní závody - jeden v Nizozemsku a jeden ve Spojeném království. Zařazení této skupiny do vzorku je v souladu s použitou metodikou výběru vzorku, jelikož tyto výrobní závody tvořily z právního a finančního hlediska jeden subjekt. Co se týká společnosti Equipolymers, která měla v období šetření dva zvláštní subjekty vyrábějící PET (jeden v Itálii a jeden v Německu), společnost poskytla konsolidované údaje pro oba výrobní závody. Vzhledem ke skutečnosti, že tyto konsolidované údaje bylo možno ověřit v průběhu jedné návštěvy v ústředí společnosti, bylo rozhodnuto považovat pro účely tohoto řízení podniky společnosti Equipolymers vyrábějící PET za jeden subjekt. Pokud jde o tvrzení, že do vzorku měly být zařazeny společnosti Artenius a M&G Polimeri, jelikož jsou předními účastníky na trhu, podotýká se, že žádný z jejich jednotlivých subjektů nepatřil ke společnostem s nejvyšším objemem prodeje odběratelům v EU.
(13)
Co se týká tvrzení, že vzorek nebyl reprezentativní, jelikož nezahrnoval jednoho výrobce, který vyrábí především pro vnitřní spotřebu, je třeba poznamenat, že schopnost zajistit dodávky lze přezkoumat v rámci analýzy zájmu Unie, je-li takovéto tvrzení předloženo, a za tímto účelem lze vlastní spotřebu odečíst od objemu výroby. Není proto nutné, aby byl za účelem přezkoumání některých činitelů újmy takovýto výrobce zařazen do vzorku. Za druhé, jakýkoli dvojí zájem vyplývající z postavení společnosti jako výrobce v EU a současně zpracovatele lze rovněž posoudit v analýze zájmu Unie. Postavení určité společnosti jako výrobce v EU i jako zpracovatele nesouvisí s výkonností výrobního odvětví Unie, pokud se jako srovnávací měřítko bere prodej odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení. Toto tvrzení je tudíž zamítnuto.
(14)
Pokud jde o tvrzení ohledně celkové reprezentativnosti vzorku, znovu se zdůrazňuje, že omezení počtu společností zařazených do vzorku na čtyři snížilo reprezentativnost z 65 % na 47 % prodeje všech spolupracujících výrobců. Na stejné čtyři společnosti připadalo 52 % výroby v Unii. To se považuje za reprezentativní vzorek výrobců v EU, pokud jde o prodej nezávislým odběratelům v EU.
(15)
Co se týká tvrzení, že vybraný vzorek nebyl statisticky reprezentativní, uvádí se, že čl. 27 odst. 1 základního nařízení jednoznačně umožňuje, aby jako alternativa „statisticky reprezentativního“ vzorku byl vzorek založen na největším reprezentativním objemu prodeje, který může být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumán.
(16)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se výběru vzorku, potvrzují se zjištění uvedená v 5. až 14. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(17)
Připomíná se, že v 16. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byl dotčený výrobek vymezen jako polyethylentereftalát s viskozitním číslem 78 ml/g nebo vyšším, podle normy ISO 1628-5, pocházející z dotčených zemí, v současnosti kódu KN 3907 60 20.
(18)
V 18. bodě odůvodnění prozatímního nařízení bylo mimoto uvedeno, že šetřením bylo prokázáno, že PET vyráběný a prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie a PET vyráběný a prodávaný na domácích trzích v dotčených zemích a vyvážený do Unie představují obdobné výrobky.
(19)
Jelikož se výrobek, jehož se týkalo šetření, považoval za homogenní výrobek, nebyl za účelem výpočtu rozpětí újmy dále rozdělen na různé druhy výrobků.
(20)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že by PET měly být rozděleny na různé druhy výrobku podle jejich viskozitního čísla, jelikož viskozitní číslo je zásadní pro určení různých možných použití vyráběného druhu PET. Usuzovalo se, že by toto tvrzení mělo být uznáno, a metodika výpočtu rozpětí újmy byla v souladu s tím upravena.
3. SUBVENCOVÁNÍ
3.1. Írán
3.1.1. Úvod
(21)
Íránská vláda a spolupracující vyvážející výrobce podali připomínky k níže uvedeným programům, které byly v prozatímním nařízení napadnuty:
I)
opatření v souvislosti se zvláštními hospodářskými zónami (dále jen „ZHZ“) - petrochemická ZHZ
II)
financování poskytnuté státní petrochemickou společností vyvážejícímu výrobci PET.
3.1.2. Zvláštní programy
I) Opatření v souvislosti se zvláštními hospodářskými zónami (ZHZ) - petrochemická ZHZ
(22)
Íránská vláda zpochybnila, zda je bezcelní dovoz surovin a investičních prostředků do zón volného obchodu napadnutelný. Zóna volného obchodu a zvláštní hospodářské zóny jsou ze své podstaty bezcelními zónami pro dovoz a vývoz, což je v souladu s pravidly WTO. Íránská vláda a rovněž spolupracující vyvážející výrobce tvrdili, že bezcelní dovoz investičních prostředků podle zákona nezávisí na vývozní výkonnosti, jelikož tato výjimka existuje rovněž pro společnosti, které jsou usazeny na zbytku íránského území.
(23)
Pokud jde o soulad ZHZ s pravidly WTO, podotýká se, že předložené obecné tvrzení nemůže zpochybnit zjištěné skutečnosti a že dotyčné subvence jsou napadnutelné, jelikož nebyla předložena žádná důkladná analýza k vyvrácení analýzy, která byla uvedena v prozatímním nařízení. Co se týká bezcelního dovozu investičních prostředků do Íránu, z údajů předložených v době podání připomínek k poskytnutí prozatímních informací vyplývá, že tato možnost existuje pouze pro společnosti, které modernizují svou infrastrukturu, tj. nejedná se o automatické poskytnutí, které se vztahuje na všechny strany. Výše uvedená tvrzení bylo proto nutno zamítnout.
(24)
Spolupracující vyvážející výrobce tvrdil, že Komise nevzala v úvahu zásadu zákazu diskriminace, jelikož se podobná pravidla a programy používají rovněž v jiných zemích. Společnost taktéž uvedla, že ji Komise před inspekcí na místě náležitě neinformovala o rozsahu této inspekce a o příslušných požadavcích na informace.
(25)
Co se týká obecného tvrzení ohledně porušení zásady zákazu diskriminace, připomíná se, že v souladu s ustanoveními článku 10 základního nařízení zahájila Komise toto antisubvenční šetření proti třem zemím uvedeným v podnětu. Doporučení Komise mohlo být tudíž založeno pouze na zjištěních tohoto šetření. Pokud jde o údajný nedostatek předchozích informací ohledně záležitostí, jež budou předmětem šetření, podotýká se, že Komise spolupracujícího vyvážejícího výrobce s dostatečným předstihem před inspekcí na místě informovala, že v průběhu této inspekce bude požadovat informace o vztahu mezi vyvážejícím výrobcem a jeho akcionáři. Tato tvrzení musela být proto zamítnuta.
(26)
Spolupracující vyvážející výrobce upozornil orgány na dvě administrativní chyby ve výpočtu osvobození dovozu jedné suroviny pro výrobní proces od cla a v celkové dovozní hodnotě osvobozených investičních prostředků. Tyto chyby jsou zde opraveny. Revidované míry subvencí činí u bezcelního dovozu 0,14 % a u bezcelního dovozu investičních prostředků 0,72 %. Celková revidovaná míra subvence u tohoto programu činí 0,86 %.
(27)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 20. až 44. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jak byla pozměněna v 26. bodě odůvodnění tohoto nařízení.
II) Financování poskytnuté státní petrochemickou společností vyvážejícímu výrobci PET
(28)
Spolupracující vyvážející výrobce (Shahid Tondguyan Petrochemical Co. nebo STPC) uvedl, že jeho hlavní akcionář, státní petrochemická společnost, není veřejným subjektem a že íránská vláda státní petrochemickou společnost nepověřila ani jí nenařídila, aby uskutečnila platby pro společnost STPC. Mimoto se uvádělo, že financování poskytnuté státní petrochemickou společností společnosti STPC je nutno považovat za vratné, a nepředstavuje tudíž subvenci.
(29)
S ohledem na tato tvrzení je nutno připomenout, že k posouzení, zda by se určitý subjekt měl za účelem antisubvenčních šetření považovat za veřejný subjekt, jsou důležité tyto faktory: 1. státní vlastnictví; 2. přítomnost vlády v představenstvu dotyčného subjektu; 3. kontrola nad činnostmi subjektu ze strany vlády a sledování vládních politik nebo zájmů ze strany subjektu a 4. to, zda je daný subjekt zřízen na základě zákona. Všechny tyto požadavky byly analyzovány, jak je uvedeno v 52. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Státní petrochemická společnost (jako státní subjekt) nepotřebuje pověření nebo zplnomocnění, což jsou pojmy, které se vztahují na soukromé subjekty. Šetřením bylo zjištěno, že státní petrochemická společnost odpovídá za rozvoj a činnost petrochemického odvětví země a že společnost byla jakožto orgán státní správy íránskou vládou pověřena dalším úkolem spočívajícím ve správě zvláštní petrochemické hospodářské zóny. Jakékoli tvrzení popírající úlohu státní petrochemické společnosti jako veřejného subjektu je proto třeba zamítnout.
(30)
Pokud jde o tvrzení, že financování společnosti STPC je vratné, je třeba zmínit, že šetřením bylo zjištěno, že vrácení tohoto financování je pouze hypotetickým tvrzením, jelikož v žádné fázi řízení nebyly předloženy důkazy, že k takovému vrácení došlo. Jak je objasněno v 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, skutečnost, že nevratné peněžní prostředky byly kumulovány nejméně od roku 2004, potvrzuje, že se jedná o opakující se subvenci, jejímž účelem je zachovat činnost jediného spolupracujícího íránského vyvážejícího výrobce. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem je nutno příslušné tvrzení zamítnout.
(31)
Spolupracující vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že výše subvence byla nadhodnocena. V tomto ohledu se uvádělo, že v Íránu je naprosto běžnou obchodní praxí nezapočítávat v transakcích mezi mateřskou společností (v tomto případě státní petrochemickou společností) a její dceřinou společností (v tomto případě společností STPC) úroky. Uvádělo se rovněž, že při výpočtu míry subvence nebyly použité částky týkající se celkového financování poskytnutého státní petrochemickou společností a celkového obratu společnosti STPC správné, jelikož údaj o obratu byl podhodnocen a měla být použita jiná částka, zatímco poskytnuté celkové financování bylo nadhodnoceno, jelikož některé částky neměly být připočteny k finančním prostředkům, které státní petrochemická společnost poskytla společnosti STPC.
(32)
Výše uvedená tvrzení musela být zamítnuta. Co se týká prvního tvrzení ohledně výpočtu úrokové sazby, podotýká se, že získané důkazy nepodporují tvrzení společnosti, že v Íránu je běžnou obchodní praxí nezapočítávat ve finančních transakcích mezi mateřskou společností a dceřinou společností úroky. Takovýto postup je mimoto jednoznačně v rozporu s obvyklou hospodářskou praxí soukromých investorů.
(33)
Pokud jde o druhé tvrzení, je třeba uvést, že výše subvence byla vypočítána pomocí údajů o financování a obratu, jež poskytl spolupracující vyvážející výrobce a které byly ověřeny během inspekce na místě.
(34)
Co se týká údajného nového celkového obratu, připomíná se, že příslušný údaj poskytnutý v době podání připomínek k prozatímnímu nařízení nebyl doložen žádnými ověřitelnými důkazy a neshoduje se s tím, co společnost uvedla před inspekcí na místě a v jejím průběhu.
(35)
S ohledem na údaj o celkovém financování spolupracující vyvážející výrobce tvrdil, že by se určité částky neměly považovat za součást financování poskytnutého státní petrochemickou společností společnosti STPC. Poskytnuté informace však nemohly toto tvrzení podpořit, jelikož nebyly předloženy žádné důkazy, které by prokazovaly, že se dotyčné částky netýkaly financování poskytnutého státní petrochemickou společností společnosti STPC. Ve skutečnosti část poskytnutých vysvětlení znovu potvrdila, že státní petrochemická společnost jednala jako veřejný subjekt a převzala závazky týkající se financování spolupracujícího vyvážejícího výrobce, aniž by účtovala jakékoli úroky, které měly být zaplaceny jiným veřejným subjektem. Odpočet z celkové částky financování nelze proto uznat, jelikož nebyly předloženy žádné ověřitelné důkazy.
(36)
Íránská vláda tvrdila, že podle článku 14 Dohody WTO o subvencích a vyrovnávacích opatřeních se „poskytnutí účasti na základním kapitálu ….[a] úvěrů vládou nepovažuje za výhodu …“, takže by se financování poskytnuté státní petrochemickou společností společnosti SPTC nemělo považovat za subvenci. Toto tvrzení bylo nutno zamítnout, jelikož výše zmíněný článek 14 vyvozuje závěr, že „poskytnutí účasti na základním kapitálu vládou se považuje za výhodu pouze v případě, že daná investice může být považována za poskytnutou v rozporu s obvyklou investiční praxí soukromých investorů na území daného státu“. Tato praxe je skutečně v rozporu s obvyklou investiční praxí soukromých investorů, jelikož není myslitelné, že by obchodní organizace v některém státě, který je členem WTO, trvale poskytovala takovéto nevratné financování. Každopádně je třeba zmínit, že Írán není členem WTO.
(37)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 45. až 57. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3.1.3. Výše napadnutelných subvencí
(38)
S přihlédnutím k 21. až 37. bodu odůvodnění činí konečná výše napadnutelných subvencí v souladu s ustanoveními základního nařízení, vyjádřená podle hodnoty, u jediného spolupracujícího íránského vyvážejícího výrobce 51,88 %.
3.2. Pákistán
3.2.1. Úvod
(39)
Pákistánská vláda a spolupracující vyvážející výrobce podali připomínky k těmto programům, které byly v prozatímním nařízení napadnuty:
I)
program celního skladu pro provádění zpracovatelských operací
II)
dovoz strojů a zařízení do celního skladu pro provádění zpracovatelských operací
III)
celní ochrana při nákupech přečištěné kyseliny tereftalové (PTA) na domácím trhu
IV)
program konečné daně
V)
program dlouhodobého financování vývozu s pevnou sazbou
VI)
program pákistánské státní banky pro financování vývozu
VII)
financování podle devizového oběžníku pákistánské státní banky č. 25 (F.E. Circular No. 25).
(40)
Pákistánská vláda na úvod poznamenala, že Komise nepochopila nebo přehlédla její minulá podání týkající se subvenčních programů. Spolupracující vyvážející výrobce na úvod tvrdil, že minulá podání pákistánské vlády poskytla odůvodněnou právní analýzu, která prokazovala, že by se programy neměly považovat za „zakázané“ subvence. Tato strana rovněž tvrdila, že Komise založila svá zjištění uvedená v prozatímním nařízení nejen na nesprávném posouzení skutečností, nýbrž rovněž na nesprávné právní analýze. Dále se uvádělo, že správnou právní analýzu předložila pákistánská vláda.
(41)
Co se týká podání před přijetím prozatímního nařízení, podotýká se, že Komise je vzala v průběhu šetření plně v úvahu, jelikož tato podání byla spolu s příslušnými odpověďmi stran na dotazník a následně poskytnutými údaji součástí informací, na jejichž základě byla učiněna prozatímní zjištění.
(42)
Mimoto se uvádí, že Komise přesně uvedla právní předpisy týkající se příslušných programů a praktické důsledky, které z nich vyplývají. Nebyly předloženy žádné důkazy, že uvedené právní předpisy nebyly správné. Pokud jde o právní analýzu, kterou provedla Komise, ta vycházela z příslušných ustanovení základního nařízení a byla podpořena dlouholetou právní analýzou, kterou EU použila v minulých antisubvenčních šetřeních například při analýze systémů navracení cla, programů vývozních úvěrů a programů týkajících se daně z příjmu (4). Skutečnost, že určitá strana nesouhlasí s předloženou právní analýzou, neznamená, že tato analýza není správná, zejména v případě, nejsou-li k doložení takovéhoto tvrzení předloženy žádné důkazy. To je ještě zřejmější, jelikož pákistánská vláda ve svém podání k prozatímnímu nařízení projevila ochotu řadu programů v možném rozsahu změnit. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem bylo nutno tvrzení předložená ve 40. bodě odůvodnění zamítnout.
3.2.2. Zvláštní programy
I) Program celního skladu pro provádění zpracovatelských operací
(43)
Pákistánská vláda a spolupracující vyvážející výrobce zopakovali své názory, že program celního skladu pro provádění zpracovatelských operací je řízen náležitě vzhledem k existenci účinného prováděcího a monitorovacího systému, který zaznamenává spotřebu/odpočet a kontroluje bezcelně dovezené suroviny a skutečnou spotřebu společnosti podle jejích záznamů o celkové výrobě. Uvádělo se rovněž, že poměr vstupů a výstupů je založen na skutečné spotřebě příslušné společnosti, která tento program využívá, a že záznamy o vstupech podléhají ověření. Podle těchto tvrzení byl poměr vstupů a výstupů stanoven pomocí ověřeného referenčního systému, který je pravidelně aktualizován podle skutečné spotřeby dané společnosti. Po jakékoli změně tohoto poměru je nadměrné vrácení v předchozím období připočteno zpět za účelem aktualizace evidence zásob, a tudíž získání údajů o skutečném stavu zásob, a na základě těchto údajů o skutečném stavu zásob musí společnost, která využívá výhody v rámci tohoto programu, prokázat vývoz hotových výrobků. Spolupracující vyvážející výrobce dále předložil dva dopisy, v nichž celní orgány informuje o materiálu, jenž byl v celním skladu pro provádění zpracovatelských operací ušetřen, a které prokazují, že společnost mohla nadbytečný vstupní materiál využít při výrobě zboží na vývoz v budoucnu.
(44)
S ohledem na tento program (jak je uvedeno v 70. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) nebyla příslušná evidence přijatých, vyrobených a vyvezených výrobků vedena podle skutečné spotřeby. Evidována byla pouze teoretická spotřeba podle certifikátu analýzy s poměry vstupů a výstupů všech surovin pro výrobu 1 000 kg výstupů. Tyto normy vstupů a výstupů jsou podle informací spolupracujícího vyvážejícího výrobce stanoveny orgány a pravidelně přezkoumávány, neexistují však jednoznačná pravidla ani důkazy prokazující, jak jsou tyto přezkumy prováděny. Po revizích certifikátu analýzy, které naznačovaly existenci nadměrného vrácení, nepřijaly orgány žádná následná opatření s cílem ověřit celkovou předchozí skutečnou spotřebu a požadovat platby uskutečněné za předchozí roky. Jinými slovy, nebyla provedena žádná kontrola případného nadměrného vrácení s ohledem na ušlé clo. Spolupracující vyvážející výrobce tvrdil, že nadbytečné suroviny započítané v předchozím období byly připočteny zpět za účelem aktualizace evidence zásob, a tudíž získání údajů o skutečném stavu zásob. Stojí za zmínku, že se tento postup opírá o skutečnost, že vyvážející výrobce z vlastního podnětu prokazuje příslušnému orgánu nadměrné vrácení, k němuž došlo v předchozím období. Co je zajímavější, tento postup není stanoven v právních předpisech, jimiž se tento program řídí. Všechny výše uvedené skutečnosti potvrzují, že u tohoto programu neexistuje účinný prováděcí a monitorovací systém. Za této situace bylo nutno všechna příslušná tvrzení zamítnout.
(45)
Obě strany rovněž tvrdily, že clo v rámci běžného dovozního režimu bylo v průběhu období šetření nulové, a nedošlo tudíž ke ztrátě vládních příjmů plynoucích z dovozu PTA v rámci celního skladu pro provádění zpracovatelských operací.
(46)
Toto tvrzení muselo být zamítnuto. Z informací, které strany poskytly, je zřejmé, že běžné clo z dovozu PTA činí 7,5 %. Výjimečně a za určitých podmínek mohou strany využít nulovou celní sazbu. Skutečnost, že pákistánská vláda zřídila program celního skladu pro provádění zpracovatelských operací nebo program celní ochrany při nákupech PTA v žádném případě nenaznačuje, že celní sazba je u veškerého dovozu PTA nulová. Ve skutečnosti existence výše uvedených programů potvrzuje, že vláda přišla o své příjmy a že to je důvod, proč byly zavedeny zvláštní odchylné programy se zvláštními pravidly a způsobilými uživateli.
(47)
Spolupracující vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že nedošlo k porušení § 349 kapitoly XV pákistánských celních předpisů z roku 2001. V tomto ohledu bylo uvedeno, že celní sklad pro provádění zpracovatelských operací zahrnuje celý výrobní závod společnosti, a tudíž prostory skladu splňovaly příslušná pravidla, která vyžadují, aby prostory skladu byly v samostatném prostoru se zvláštním vchodem nebo východem oddělenými od veřejných prostor a neměly žádný jiný vchod nebo východ a aby byly jednoznačně vymezeny výrobní oblast a samostatné sklady hotových výrobků, zmetků a odpadu.
(48)
Pokud jde o výše uvedené připomínky, je nutno zopakovat, že při inspekci na místě bylo zjištěno, že od vstupního materiálu pořízeného v místě byly odděleny pouze suroviny dovezené bezcelně. Prostory skladu, který je celním skladem a celním skladem pro provádění zpracovatelských operací, nebyly v samostatném prostoru se zvláštním vchodem nebo východem oddělenými od veřejných prostor a neměly žádný jiný vchod nebo východ, jak stanoví výše zmíněný § 349. Tvrzení strany, že celní sklad pro provádění zpracovatelských operací zahrnuje celý její výrobní závod, se kromě analýzy znění § 349 nezakládalo na ověřitelných důkazech (např. výslovné povolení s ohledem na plochu celního skladu pro provádění zpracovatelských operací). Příslušné tvrzení bylo proto nutno zamítnout.
(49)
Pákistánská vláda provedla s ohledem na tento program nedávno administrativní změny. V právních předpisech zavedla podrobnější definici celního skladu pro provádění zpracovatelských operací a podnikla kroky ke zvýšení kontroly nad programem ze strany příslušného orgánu.
(50)
Co se týká kontroly, kterou nad celním skladem pro provádění zpracovatelských operací vykonává příslušný orgán, zavedené změny se nezabývají nejkritičtějšími nedostatky systému, které byly při tomto šetření zjištěny, například i) nedostatečným vykazováním skutečné spotřeby dovezených surovin a ii) neexistencí ověřovacího systému, který se zaměřuje spíše na skutečné výsledky než na historicky stanovené normy. Jelikož zavedení případné změny s ohledem na tento program musí být náležitě ověřeno (zjištěné problémy poukazují rovněž na řízení programu), bude zapotřebí určitý čas, než bude možno přijmout konečné rozhodnutí ohledně provedených změn programu a způsobu, jakým orgány tyto změny zavedly a zajistily řádně řízený ověřovací systém.
(51)
Pákistánská vláda projevila rovněž ochotu poskytnout Komisi závazek ohledně konkrétního uplatňování pravidel vztahujících se na celní sklad pro provádění zpracovatelských operací. Bylo navrženo, aby tento závazek měl podobu předkládání důkazů, že spolupracující vyvážející výrobce dodržuje nová pravidla (např. změny prostor, revize poměrů vstupů a výstupů, vrácení cel), poskytování pravidelných zpráv a umožnění inspekcí na místě ze strany Komise.
(52)
Pokud jde o výše uvedené skutečnosti, podotýká se, že tímto návrhem závazku pákistánská vláda nepřímo potvrzuje všechny nedostatky, které byly s ohledem na tento program vyzdviženy v prozatímním nařízení. Jak bylo mimoto zmíněno ve výše uvedeném 50. bodě odůvodnění, nelze přijmout závazek vztahující se na řízení programu na základě důkazů, které budou k dispozici teprve v budoucnu. Takovýto závazek není ani praktický, jelikož by nezbytné sledování vyžadovalo pravidelné opakování významných částí šetření. V tomto ohledu je třeba zdůraznit, že pákistánská vláda a/nebo spolupracující výrobce mohou požádat o prozatímní přezkum opatření, budou-li splněna příslušná ustanovení článku 19 základního nařízení.
(53)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 60. až 80. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jak byla pozměněna ve výše uvedeném 44. až 52. bodě odůvodnění.
II) Dovoz strojů a zařízení do celního skladu pro provádění zpracovatelských operací
(54)
S ohledem na tento program obě strany tvrdily, že úrokovou sazbou použitou k výpočtu rozpětí subvence musí být úroková sazba, která byla pro dotčeného vývozce dostupná v průběhu období šetření. Strany dále uvedly, že vzhledem k tomu, že stroje a zařízení byly použity při výrobě PET určené na vývoz i pro prodej na domácím trhu, mělo by být rozpětí subvence stanoveno na základě celkového obratu vyvážejícího výrobce.
(55)
V reakci na tato tvrzení je nutno uvést, že úrokovou sazbou, která byla použita při výpočtu, je komerční úroková sazba platná v Pákistánu v období šetření, která byla získána z internetových stránek pákistánské státní banky. Tato úroková sazba představuje běžnou sazbu u úvěrů, která převládala na trhu. Pokud jde o jmenovatele ve výpočtu subvence, je třeba připomenout, že podmínkou pro využití programu je instalace dovezených strojů v celním skladu pro provádění zpracovatelských operací, což je systém bezcelního dovozu surovin použitých pouze pro následný vývoz výroby v rámci celního skladu pro provádění zpracovatelských operací. Výši subvence (čitatel) bylo proto nutno přepočítat na celkový vývozní obrat v průběhu období šetření, jelikož subvence závisí na vývozní výkonnosti. Všechna výše uvedená tvrzení musela být proto zamítnuta.
(56)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 81. až 92. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
III) Celní ochrana při nákupech přečištěné kyseliny tereftalové PTA na domácím trhu
(57)
Pákistánská vláda tvrdila, že cena PTA vyráběné v místě není oproti mezinárodní ceně snížena o 7,5 % a že náhrada není poskytována pouze s ohledem na PTA vyrobenou v tuzemsku, nýbrž rovněž dovezenou PTA. Spolupracující vyvážející výrobce uvedl, že program povoluje náhradu cla u PTA pořízené v místě i dovezené PTA, a program tudíž nezvýhodňuje nákupy PTA vyrobené v tuzemsku. Uvádělo se rovněž, že právní předpisy neomezují přístup k tomuto programu.
(58)
Výše uvedená tvrzení bylo nutno zamítnout. V tomto ohledu se podotýká, že tento program poskytuje finanční příspěvek ve formě přímého převodu peněžních prostředků, který představuje pro společnost příjemce jednoznačnou výhodu. Z analýzy informací, které poskytla pákistánská vláda, je zřejmé, že způsobilá společnost může: i) pořizovat PTA na domácím trhu a obdržet vyrovnávací podporu s ohledem na část odpovídající 7,5 % ceny uhrazené za nákupy PTA vyrobené v místě nebo ii) dovážet PTA a získat náhradu ve výši platného cla (7,5 %) zaplaceného z dovozu PTA. Posledně uvedená možnost však není přípustná, pokud způsobilá společnost využívá u dovozu PTA systém vrácení cla (např. celní sklad pro provádění zpracovatelských operací). Z výše uvedených skutečností je zřejmé, že spolupracující vyvážející výrobce byl podle práva nucen používat tento program pouze u nákupů PTA vyrobené v tuzemsku, jelikož u dovezené PTA současně využíval program celního skladu pro provádění zpracovatelských operací.
Mimoto je zjevné, že i v případech, kdy jedna způsobilá společnost využívá obě dostupné možnosti programu (tj. upustí od možnosti využívat systém vrácení cla v rámci celního skladu pro provádění zpracovatelských operací), je zřejmé, že náhrady, které podle očekávání obdrží, budou jiné než v případě, je-li sazba vypočítána na základě plné domácí fakturované ceny, jelikož v druhém případě je vypočítána na základě hodnoty uvedené v celním prohlášení, která není nutně plnou fakturovanou cenou. Nebyly předloženy žádné ověřitelné důkazy, které by mohly výše uvedené závěry zpochybnit. Co se týká tvrzení, že přístup k programu není omezen, šetřením bylo zjištěno, že v příslušných právních předpisech jsou jednoznačně uvedena jména způsobilých stran. PTA vyrobená v tuzemsku každopádně nepodléhá clu, a proto „náhrada“ ve výši 7,5 % představuje přímý převod peněžních prostředků nebo čistou dotaci. Jediným způsobem, jak může výrobce PET tuto subvenci, tj. dotaci, získat, je nákup PTA vyrobené v tuzemsku. Na druhou stranu představuje „náhrada“ cla z dovezené PTA osvobození od platby, která by byla normálně splatná, nikoli přímý převod peněžních prostředků; tyto dvě situace proto nejsou rovnocenné.
(59)
Program tudíž prostřednictvím přímého převodu peněžních prostředků poskytuje jednoznačnou výhodu domácímu kupci, tj. výrobci PET, a je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. b) základního nařízení, jelikož subvence závisí na přednostním použití domácího výrobku před dováženým, poněvadž způsobilé pro přímou dotaci jsou pouze domácí výrobky. Tuto subvenci lze mimoto považovat za specifickou rovněž ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení, jelikož samotné právní předpisy výslovně omezují přístup k tomuto programu na určité podniky, které patří do odvětví výroby polyesterů.
(60)
Co se týká tohoto programu, pákistánská vláda spolu se svými připomínkami k prozatímnímu nařízení předložila nařízení vlády vydané dne 28. června 2010, v němž se uvádí, že celní předpisy č. 1045(I)/2008 byly s účinkem ode dne 1. července 2010 zrušeny. Pákistánská vláda uvedla, že tento vývoj zajistí, že v případě PTA pořízené v tuzemsku nebo dovezené PTA nejsou a nebudou pro uživatele PTA povoleny žádné náhrady.
(61)
Podle novinového výstřižku, který ve stejné záležitosti předložil spolupracující vyvážející výrobce, se mimoto zdá, že se pákistánská vláda rozhodla zrušit předpis týkající se tohoto programu, aby Pákistán v tomto ohledu splňoval mezinárodní normy. Spolupracující vyvážející výrobce doložil informace, které poskytla pákistánská vláda, údaji, které potvrzují, že ode dne 1. července 2010 již při nákupech PTA vyrobené v tuzemsku nelze příslušnou dotaci obdržet. V této souvislosti se připomíná, že v souladu s článkem 15 základního nařízení se opatření neuloží, pokud subvence skončí nebo se prokáže, že subvence již nepředstavují žádnou výhodu pro dotyčné vývozce. Z výše uvedených informací je zřejmé, že Pákistán v podstatě uznává, že body vyzdvižené v prozatímním nařízení s ohledem na tento program vyžadovaly z jeho strany nápravná opatření, že pákistánská vláda program ukončila a že spolupracujícímu vyvážejícímu výrobci již nejsou v souvislosti s tímto programem poskytovány žádné výhody. Za těchto okolností se má za to, že podmínky stanovené v článku 15 základního nařízení jsou splněny, a na dotyčný program by se proto neměla vyrovnávací opatření vztahovat.
(62)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 93. až 105. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jak byla pozměněna ve výše uvedeném 58. až 61. bodě odůvodnění.
IV) Program konečné daně
(63)
Obě strany tvrdily, že tento program představuje jiný systém zdanění a neměla by se na něj vztahovat vyrovnávací opatření, jelikož Pákistán má s ohledem na zdanění svrchovaná práva a může používat systém zdanění, jaký chce. Rovněž bylo uvedeno, že program konečné daně neznamená finanční příspěvek pro žádnou společnost a představuje obecné pravidlo zdanění v Pákistánu (srážková daň ve výši 1 % v době realizace devizových příjmů), které v porovnání s běžným daňovým režimem, jenž stanoví 35 % daň z domácího příjmu, funguje podle jiného konceptu a na jiném základě. Podle těchto stran nelze určit, který z těchto dvou systémů je výhodnější, a program konečné daně nemá tudíž za následek ušlé vládní příjmy či nevybrání vládních příjmů, které by byly jinak splatné.
(64)
Co se týká těchto tvrzení, je třeba uvést, že není zpochybněna svrchovanost Pákistánu, nýbrž údajné subvence poskytované určitým vyvážejícím výrobcům. Mimoto je nutno připomenout, že zisky z vývozu jsou zdaněny jinak než zisky dosažené z domácího prodeje. Pokud tento daňový režim vede k tomu, že zisky z vývozu jsou zdaněny nižší sazbou než zisky dosažené z domácího prodeje, je nutno tento program považovat za subvenci ve formě ušlých vládních příjmů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení, která poskytuje společnosti příjemce výhodu. Jedná se rovněž o specifickou subvenci ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. a), jelikož subvence závisí na vývozní výkonnosti.
(65)
Spolupracující vyvážející výrobce mimoto poskytl pro rok 2008 a 2009 soubor výpočtů v Excelu a oznámení o vyměření daně a inkasní příkaz vydané zástupcem zmocněnce pro daň z příjmu, které revidovaly soubor údajů v přiznání k dani z příjmu společnosti za rok 2008. Pákistánská vláda tvrzení spolupracujícího vyvážejícího výrobce dosvědčila a uvedla, že poskytnuté výpočty prokazují, že spolupracující vyvážející výrobce zaplatil na základě programu konečné daně vyšší daň v porovnání s daní, kterou by platil v případě použití běžného daňového režimu.
(66)
Tato tvrzení bylo nutno zamítnout. Za prvé, poskytnuté výpočty nejsou součástí přiznání k dani z příjmu společnosti ani žádného jiného oficiálního dokumentu finančního úřadu. Nejsou proto k dispozici žádné ověřitelné důkazy, že přesně popisují závazky spolupracujícího vyvážejícího výrobce s ohledem na daň z příjmu.
(67)
Za druhé, analýza předložených oficiálních daňových dokladů (oznámení o vyměření daně a inkasní příkaz) nijak nepotvrzují tvrzení předložená stranami ohledně výše daně splatné na základě jednotlivých daňových režimů.
(68)
Pokud jde o předloženou dokumentaci vztahující se k roku 2008, strany neprokázaly, jak se mohou uvedené částky přesně shodovat s přiznáním k dani z příjmu společnosti za rok 2008 a oběma doklady, které následně vydaly příslušné finanční úřady. Zdá se, že posledně uvedené doklady potvrzují, že společnost musí zaplatit částku daně z příjmu z domácího prodeje. Z předložených informací však není vůbec jasné, zda tato částka daně (či jakákoli jiná částka daně) byla skutečně zaplacena, nebo zda společnost podala proti výše uvedenému oznámení o vyměření daně opravný prostředek. Není rovněž zřejmé, jak se částky uvedené ve výpočtech v Excelu mohou shodovat s přiznáním k dani z příjmu společnosti nebo inkasním příkazem finančního úřadu. Každopádně i v případě, pokud by se uznalo, že částka uvedená v oznámení o vyměření daně byla zaplacena, nemění to závěr, že spolupracující vyvážející výrobce zaplatil nižší daň, než jakou by musel zaplatit v případě, že by se na příjem plynoucí z vývozu vztahovala 35 % sazba daně.
(69)
S ohledem na předloženou dokumentaci týkající se roku 2009 se podotýká, že strany neposkytly přiznání k dani z příjmu spolupracujícího vyvážejícího výrobce za rok 2009. Místo předložení oficiálních daňových přiznání byl jako důkaz poskytnut výpočet v Excelu. Takovýto druh informací je jednoznačně neověřitelný a nemůže doložit tvrzení ohledně vývoje daně z příjmu po skončení období šetření. V této souvislosti je třeba zdůraznit, že pákistánská vláda a/nebo spolupracující vyvážející výrobce mohou požádat o prozatímní přezkum opatření, budou-li splněna příslušná ustanovení článku 19 základního nařízení.
(70)
Při výpočtu výše subvence na základě programu konečné daně však byla zjištěna administrativní chyba s ohledem na příjem spolupracujícího vyvážejícího vývozce plynoucí z vývozu, jak byl uveden v přiznání k dani z příjmu společnosti za rok 2008. To bylo odpovídajícím způsobem opraveno. Míra subvence zjištěná s ohledem na tento program v průběhu období šetření u vyvážejícího výrobce činí 1,97 % (namísto 1,95 %).
(71)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 106. až 116. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jak byla pozměněna ve výše uvedeném 70. bodě odůvodnění.
V) Program dlouhodobého financování vývozu s pevnou sazbou
(72)
Obě strany uvedly, že úrokovou sazbou použitou k výpočtu rozpětí subvence u tohoto programu financování musí být úroková sazba, která byla dostupná v době, kdy vyvážející výrobce sjednával financování s pevnou sazbou, a to sazba v letech 2004-2005. Jmenovatelem použitým při výpočtu prozatímního rozpětí subvence by měl být celkový obrat společnosti namísto celkového vývozního obratu, jelikož se výrobní zařízení, která jsou financována na základě programu dlouhodobého financování vývozu s pevnou sazbou, využívají při výrobě domácích i vyvážených výrobků.
(73)
Tato tvrzení musela být zamítnuta. Především je třeba objasnit, že sazbou použitou ve výpočtu je komerční úroková sazba převládající v Pákistánu v období šetření, která byla získána z internetových stránek pákistánské státní banky. Financování, jež bylo dohodnuto v letech 2004/2005, bylo dotčeným vývozcem čerpáno ve splátkách. Při výpočtu výše subvence byla použita částka úvěru vyčerpaná během období šetření, jak byla nahlášena spolupracujícím vyvážejícím výrobcem. Při posuzování výhody, které určitá strana využila v průběhu konkrétního období šetření, se obvykle použitelná sazba u obchodních úvěrů převládající na trhu v průběhu období šetření srovná se sazbou čerpaného úvěru spláceného během období šetření, což bylo provedeno i v tomto případě. Co se týká jmenovatele při výpočtu subvence, je nutno připomenout, že podmínkou pro využití programu je to, že společnost musí přímo či nepřímo vyvézt nejméně 50 % svého ročního objemu výroby. Výši subvence (čitatel) bylo tudíž nutno přepočítat na vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období šetření, jelikož subvence závisí na vývozní výkonnosti.
(74)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 117. až 133. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
VI) Program pákistánské státní banky pro financování vývozu
(75)
Pákistánská vláda uvedla, že odvětví výroby PET bylo z tohoto programu vyloučeno rozhodnutím, které pákistánská státní banka přijala dne 28. června 2010. Uvádělo se tudíž, že tento program je v souladu s ustanoveními článku 15 základního nařízení a že by Komise neměla program napadnout, jelikož je prokázáno, že subvence skončila. K této záležitosti spolupracující vyvážející výrobce uvedl, že podle oběžníku pákistánské státní banky č. 09 ze dne 28. června 2010 společnost splatila veškeré částky obdržené v rámci programu pákistánské státní banky pro financování vývozu a ke dni 30. června 2010 neexistuje s ohledem na tento program žádná splatná částka.
(76)
Pokud jde o toto tvrzení, připomíná se, že v článku 15 základního nařízení je uvedeno, že žádná opatření se nepřijmou, pokud subvence skončí nebo se prokáže, že subvence již nepředstavují žádnou výhodu pro dotyčné vývozce. S ohledem na poskytnutou dokumentaci ohledně programu pákistánské státní banky pro financování vývozu se podotýká, že se v rozhodnutí státní pákistánské banky skutečně uvádí, že banky nesmí na základě tohoto programu povolit finanční facility pro PET. V příslušném textu se rovněž uvádí, že stávající finanční facility poskytnuté vývozcům zůstanou platné až do dne splatnosti příslušných úvěrů, přičemž se při výpůjčkách společností v období 2009-2010 a u nároků do roku 2011 vezme v úvahu vývozní výkonnost společností.
S ohledem na tyto body pákistánská vláda poskytnutím potřebné dokumentace objasnila, že společnosti, které na základě tohoto programu nemají v pákistánském účetním roce 2009-2010 (tj. do 30. června 2010) krátkodobé úvěry, nemají v přechodném období do roku 2011 nárok na jakékoli výhody. Pokud jde o tvrzení, že spolupracující vyvážející výrobce nemá na základě programu pákistánské státní banky pro financování vývozu žádné splatné částky, uvádí se, že toto tvrzení bylo doloženo souborem důkazů, které poskytly příslušné banky, a potvrzeno autorizovaným účetním společnosti. S přihlédnutím k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje závěr, že strany mohly prokázat, že program pákistánské státní banky pro financování vývozu již neposkytuje dotyčnému vývozci žádnou výhodu. Jsou tudíž splněny podmínky stanovené v článku 15 základního nařízení a předložená tvrzení se považovala za oprávněná. Byl proto vyvozen závěr, že by se na tento program neměla vyrovnávací opatření vztahovat.
(77)
Spolupracující vyvážející výrobce rovněž uvedl, že úrokovou sazbou použitou k výpočtu rozpětí subvence musí být krátkodobá úroková sazba, která byla pro společnost dostupná v průběhu období šetření. Rovněž se uvádělo, že získané finanční prostředky jsou používány k uspokojení celkových potřeb v oblasti financování krátkodobých aktiv společnosti s ohledem na domácí prodej i vývoz, a tudíž by jmenovatelem ve výpočtu rozpětí subvence měl být celkový obrat společnosti.
(78)
Tato tvrzení bylo nutno zamítnout. Připomíná se, že sazbou použitou ve výpočtu je komerční úroková sazba platná v Pákistánu v období šetření, která byla získána z internetových stránek pákistánské státní banky. Tato sazba představuje běžnou sazbu u úvěrů převládající na trhu. S ohledem na jmenovatele ve výpočtu subvence se uvádí, že podmínkou pro využití programu je uskutečnění zvláštních vývozních transakcí nebo celková vývozní výkonnost. Výši subvence (čitatel) bylo proto nutno přepočítat na celkový vývozní obrat v průběhu období šetření, jelikož subvence závisí na vývozní výkonnosti.
(79)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci jakýchkoli dalších relevantních připomínek jsou potvrzena zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 134. až 148. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jak byla pozměněna ve výše uvedeném 75. až 78. bodě odůvodnění.
VII) Financování podle devizového oběžníku pákistánské státní banky č. 25 (F.E. Circular No. 25)
(80)
Obě strany uvedly, že v tomto programu se nejedná o žádný zásah ze strany pákistánské státní banky, že obchodní banky poskytují financování v cizí měně bez zvýhodněných úrokových sazeb a že program nezávisí na vývozní výkonnosti, jelikož jej mohou využít vývozci i dovozci.
(81)
Předložená tvrzení byla analyzována na základě příslušných právních předpisů a provádění programu v praxi a bylo zjištěno, že jsou oprávněná. Byl proto vyvozen závěr, že by se na tento program neměla vyrovnávací opatření vztahovat. Jelikož se na program financování podle devizového oběžníku pákistánské státní banky č. 25 nebudou vztahovat vyrovnávací opatření, není nutné reagovat na příslušné připomínky k poskytnutí informací.
3.2.3. Výše napadnutelných subvencí
(82)
S přihlédnutím k výše uvedeným skutečnostem činí konečná výše napadnutelných subvencí v souladu s ustanoveními základního nařízení, vyjádřená podle hodnoty, u jediného spolupracujícího pákistánského vyvážejícího výrobce 5,15 %.
3.3. Spojené arabské emiráty (SAE)
3.3.1. Úvod
(83)
Vláda SAE a spolupracující vyvážející výrobce podali připomínky k níže uvedeným programům, které byly v prozatímním nařízení napadnuty:
I)
federální zákon č. 1 z roku 1979
II)
zóna volného obchodu (ZVO).
3.3.2. Zvláštní programy
I) Federální zákon č. 1 z roku 1979
(84)
Vláda SAE uvedla, že program podle federálního zákona č. 1 z roku 1979 je obecně a horizontálně dostupný všem výrobním odvětvím a podnikům v SAE a přístup je udělován bez jakýchkoli výjimek. Spolupracující vyvážející výrobce uvedl, že licence vydané na základě federálního zákona č. 1 z roku 1979 je podmínkou pro to, aby společnost mohla existovat a působit v SAE.
(85)
Pokud jde o výše uvedená tvrzení, podotýká se, že šetřením bylo zjištěno, že průmyslové podniky v SAE mohou působit na základě různých druhů licencí. Kromě licence udělované podle federálního zákona č. 1 z roku 1979 může průmyslový podnik působit na základě licence vydané regionálními orgány v emirátu, v němž je usazen. Tak tomu bylo v případě spolupracujícího vyvážejícího výrobce, jenž je držitelem licence, kterou vydala vláda emirátu Ras al Khaimah. Průmyslový podnik může mimoto působit v rámci zóny volného obchodu, přičemž v tomto případě se licence podle výše uvedeného zákona nevyžaduje. Nelze proto tvrdit, že všechny průmyslové podniky v SAE působí podle federálního zákona č. 1 z roku 1979. Nebylo tudíž prokázáno, že zařazení do programu je automatické, a příslušné tvrzení muselo být zamítnuto.
(86)
Obě strany tvrdily, že požadavky stanovené v zákoně jsou pouze nezbytnými předpoklady pro to, aby mohl v zemi působit jakýkoli průmyslový projekt, a nikoli aby dosáhl osvobození od cla, a tudíž analýza Komise v prozatímním nařízení týkající se §§ 12, 13 a 21 federálního zákona č. 1 je chybná. Vláda SAE rovněž uvedla, že pokud jde o § 13, výraz „posoudit“ nemá v arabské verzi zákona závazný význam. Vláda SAE rovněž uvedla, že §§ 11 a 12 výše uvedeného zákona nebyly v praxi nikdy použity, jelikož technický výbor, který odpovídá za doporučování žádostí ministru, nebyl zřízen. Rovněž bylo uvedeno, že úloha odboru ministerstva pro průmyslový rozvoj je stanovena v příručce pro uživatele elektronického průmyslového systému, kterou vydalo ministerstvo, jak je uvedeno v 173. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(87)
Tato tvrzení bylo nutno zamítnout. Podotýká se, že §§ 13 a 21 zákona jsou součástí postupného procesu, který se předpokládá v analýze pro průmyslovou licenci podle federálního zákona č. 1 z roku 1979. S ohledem na §§ 11 a 12 se uvádí, že tyto články stanoví úlohu a povinnosti různých státních subjektů vydávajících průmyslovou licenci podle federálního zákona č. 1 z roku 1979. Skutečnost, že určitý subjekt nebyl zřízen, ačkoliv je stanoven v zákoně a je odpovědný za: i) posuzování informací předaných odborem pro průmyslový rozvoj a ii) vydávání doporučení ministrovi ohledně schválení či zamítnutí žádostí, potvrzuje, že právní předpisy, podle nichž orgán, který poskytuje subvenci, působí, nejsou v praxi dodržovány, a tudíž neexistuje právní jistota ohledně způsobu, jakým je subvence udělována. Tvrzení vlády SAE ohledně technického výboru je mimoto v rozporu s předchozími tvrzeními, podle nichž ministr tento výbor požádal, aby se vyjádřil k případné revizi zákona. Co se týká definice slova „posoudit“ v § 13 federálního zákona, podotýká se, že anglická verze je zněním, které v průběhu šetření poskytla vláda SAE. Po poskytnutí prozatímních informací mimoto vláda SAE uvedla, že v definicích mohou mezi anglickým a arabským zněním existovat rozdíly. Skutečnost, že obě verze textu vyvolávají pochybnosti s ohledem na určité části kritérií způsobilosti, je opět jasným signálem, že neexistuje právní jistota, co se týká kritérií a podmínek, které upravují způsobilost subvence. Pokud jde o úlohu odboru pro průmyslový rozvoj, podotýká se, že nebyly předloženy žádné nové informace, které by mohly zjištění šetření zpochybnit.
(88)
Vláda SAE uvedla, že její průmyslové statistiky prokazují, že podle federálního zákona č. 1 z roku 1979 je zaevidováno více než 4 000 průmyslových podniků. Obě strany uvedly, že Komise neposkytla skutečné důkazy, že orgány SAE mají při schvalování nebo zamítání žádostí o účast v programu volnost rozhodování.
(89)
Tato tvrzení bylo nutno zamítnout. Podotýká se, že šetřením bylo zjištěno, že udělení průmyslové licence podle federálního zákona č. 1 z roku 1979 není automatické a že pravidla, jimiž se řídí proces výběru příjemců, nejsou objektivní. Vzhledem ke skutečnosti, že bylo zjištěno, že program je specifický v souladu s ustanoveními čl. 4 odst. 2 písm. a) a b) základního nařízení, bylo na vládě SAE, aby podle ustanovení čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení prokázala své tvrzení, že byly schváleny žádosti všech stran, které od přijetí federálního zákona č. 1 z roku 1979 podaly žádost o průmyslovou licenci podle tohoto zákona. Žádné takovéto ověřitelné informace nebyly poskytnuty.
(90)
Obě strany tvrdily, že osvobození výroby od cla mohou získat všechny průmyslové podniky v SAE. Spolupracující vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že přezkum obchodní politiky WTO týkající se SAE, který byl zveřejněn v roce 2006, analyzoval federální zákon č. 1 z roku 1979 a zjistil, že osvobození od cla je přiznáváno všem průmyslovým podnikům. Bylo rovněž uvedeno, že systém je kontrolován, jelikož průmyslové licence jsou každý rok obnovovány, společnosti, jichž se program týká, podávají zprávy o bezcelně dovezených materiálech a orgány zamítají bezcelní dovoz, pokud vstupy nesouvisí s výrobou.
(91)
Tato tvrzení musela být zamítnuta. Je třeba uvést, že osvobození od cla je přiznáno společnostem, které využívají program podle federálního zákona č. 1 z roku 1979, a běžná celní sazba není v případě surovin nulová. Spolupracující vyvážející výrobce neprokázal, že obecné tvrzení v dokumentu o přezkumu obchodní politiky WTO je přesnější než podrobná analýza založená na inspekci na místě, která byla v prozatímním nařízení uvedena výslovně v souvislosti se způsobilostí a uplatňováním federálního zákona č. 1 z roku 1979 v praxi. Co je důležitější, šetřením bylo zjištěno, že orgány jednají při řízení bezcelního dovozu materiálů na základě programu diskriminačním způsobem. Jelikož neexistují žádná pravidla, na jejichž základě jsou žádosti o bezcelní dovoz schvalovány či zamítány, a vzhledem k neexistenci účinného ověřovacího systému s ohledem na řízení programu není jasné, proč je v určitém okamžiku jedné straně povolen bezcelní dovoz, zatímco k jinému dni může být bezcelní dovoz zamítnut. Tak tomu skutečně bylo v případě spolupracujícího vyvážejícího výrobce, od něhož se občas vyžadovalo uhrazení cla bez jakéhokoliv odůvodnění ze strany orgánu, který poskytuje subvenci. Obě strany proto nepředložily žádné důkazy, které by doložily jejich tvrzení ohledně řízení programu a přidělování bezcelního dovozu.
(92)
Bylo rovněž uvedeno, že se program řídí objektivními kritérii, a to požadavkem, aby se osvobození od cla mohlo týkat pouze dovezených výrobků, které jsou použity při výrobě průmyslového podniku. Toto tvrzení muselo být zamítnuto, jelikož (jak bylo vysvětleno ve výše uvedeném 89. a 91. bodě odůvodnění) existence takovýchto objektivních kritérií nebyla prokázána.
(93)
Vláda SAE uvedla, že federální zákon č. 1 z roku 1979 je v současnosti revidován a že tato informace byla sdělena Komisi. Uvádělo se rovněž, že Komise nevzala informace a dokumenty předložené vládou SAE v úvahu a že nepředložila tvrzení a skutečné důkazy ohledně skutkových a právních okolností, které vedly k jejím závěrům.
(94)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se podotýká, že Komise pečlivě vyhodnotila a analyzovala veškeré informace, které strany poskytly. S ohledem na revizi federálního zákona č. 1 z roku 1979 je třeba uvést, že znění, které poskytla vláda SAE, je interní předlohou dokumentu ministerstva financí a průmyslu. Jako takový nemá tento dokument žádnou právní hodnotu. Orgán provádějící šetření je povinen analyzovat platné právní předpisy a způsob, jakým jsou uplatňovány, a nikoli nezávaznou předlohu, která nebyla schválena správními a legislativními orgány SAE a nebyla uzákoněna. Co je důležitější, skutečnost, že vláda SAE v současnosti pracuje na možné revizi federálního zákona č. 1 z roku 1979, potvrzuje, že si orgány uvědomily, že je nutno (jak uvedla vláda SAE) odstranit případný nesoulad s Dohodou WTO o subvencích a vyrovnávacích opatřeních.
(95)
Na základě výše uvedených skutečností se potvrzují zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v166. až 183. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
II) Zóna volného obchodu (dále jen „ZVO“)
(96)
Obě strany uvedly, že bezcelní dovoz investičních prostředků je povolen všem podnikům v SAE.
(97)
V této souvislosti se uvádí, že šetřením bylo zjištěno, že společnosti usazené v ZVO mohou bezcelně dovážet investiční prostředky. Skutečnost, že jedna strana může získat stejnou výhodu použitím jiného programu (a to federálního zákona č. 1 z roku 1979), neznamená, že se dotyčná subvence nepovažuje za napadnutelnou. Strany nebyly schopny poskytnout jakékoli věcné důkazy, aby vyvrátily zjištění šetření týkající se ZVO. S přihlédnutím k výše uvedeným skutečnostem bylo nutno předložené tvrzení zamítnout.
(98)
Na základě výše uvedených skutečností se potvrzují zjištění týkající se tohoto programu, která byla uvedena v 184. až 199. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3.3.3. Výše napadnutelných subvencí
(99)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem činí konečná výše napadnutelných subvencí v souladu s ustanoveními základního nařízení, vyjádřená podle hodnoty, u jediného spolupracujícího vyvážejícího výrobce ve Spojených arabských emirátech 5,13 %.
3.4. Připomínky k poskytnutí konečných informací
(100)
Připomíná se, že po poskytnutí konečných informací měly všechny zúčastněné strany možnost se vyjádřit a uvést svá stanoviska. Jejich připomínky byly zváženy a případně vzaty v úvahu, tyto připomínky však nebyly takové povahy, aby změnily výše uvedené závěry.
(101)
Íránský spolupracující vyvážející výrobce předložil opět svou analýzu skutečností daného případu, neposkytl však žádné nové přesvědčivé důkazy, které by zpochybnily zjištění šetření.
(102)
Pákistánská vláda vyslovila nespokojenost se zamítnutím jejího závazku s ohledem na program celního skladu pro provádění zpracovatelských operací a zopakovala připomínky týkající se programu dlouhodobého financování vývozu s pevnou sazbou a programu konečné daně. Předložila rovněž nové rozhodnutí federálního finančního úřadu vydané dne 27. července 2010, v němž je stanoveno clo z dovozu PTA (suroviny používané při výrobě PET) ve výši 3 %, a tvrdila, že orgány jsou podle právních předpisů povinny přepočítat rozpětí subvence zjištěné u programu celního skladu pro provádění zpracovatelských operací. To bylo nutno zamítnout, jelikož neexistují žádné známky toho, že subvence nebude existovat i nadále. Pákistánská vláda tvrdí, že se subvence snížila. Podle pravidel programu celního skladu pro provádění zpracovatelských operací však lze vstupní materiály použít přinejmenším dva roky po dovozu. Jinými slovy, materiál, který byl dovezen do července 2010 (kdy celní sazba činila 7,5 %), lze použít až do července 2012. Orgány stanovily výši subvence na základě údajů týkajících se období šetření a v souladu s pravidly programu může dopad předchozí celní sazby přetrvávat až do roku 2012. V době konečného uložení cla tudíž jednoznačně existovalo subvencování. Clo je mimoto pouze jedním prvkem v souboru údajů, a (jak bylo prokázáno výše v 43. až 53. bodě odůvodnění) pokud by byla celní sazba nižší, mohl se zvýšit objem dovozu.
(103)
Pákistánský spolupracující vyvážející výrobce nesouhlasil s analýzou týkající se programu konečné daně, poskytnuté prvky však nemohly zjištění šetření změnit. Uvedl rovněž, že existují ověřitelné důkazy, které přesně dokládají jeho závazky v souvislosti s daní z příjmu, a předložil soubor dokladů s cílem prokázat, že zjištění Komise nejsou správná. V této souvislosti se podotýká, že poskytnuté informace nejsou přesvědčivé a nelze je ověřit, takže je nebylo možno vzít v úvahu.
(104)
Vláda SAE předložila opět svou analýzu skutečností daného případu a tvrdila, že orgány založily svá zjištění na nejasném výkladu federálního zákona č. 1 z roku 1979 a nepředložila skutečné důkazy. V této souvislosti se připomíná, že specifičnost byla zjištěna v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. a) a b) základního nařízení, že orgány provedly výklad federálního zákona č. 1 z roku 1979 na základě předložených informací, důkazů a údajů a že nebyly zjištěny žádné přesvědčivé důkazy, které by mohly zjištění šetření změnit. Vláda SAE uvedla, že proces změn federálního zákona č. 1 z roku 1979 pokročil a dospěl ke konečným krokům pro jeho vyhlášení. V tomto ohledu se podotýká, že Komise vítá úsilí, které SAE vynaložila na změnu svých příslušných právních předpisů, výše uvedený vývoj však nemá žádný dopad na zjištění šetření, jelikož pro ukončení procesu změn a přijetí nového zákona neexistuje žádný jednoznačný harmonogram.
(105)
Spolupracující vyvážející výrobce v SAE zopakoval svá tvrzení ohledně federálního zákona č. 1 z roku 1979. Uvedl rovněž, že se ve výpočtu rozpětí subvence vyskytují chyby. Tvrdil, že se společnost po poskytnutí konečných informací dověděla, že pořízení surovin ze Saudské Arábie nepodléhá clu, jelikož SAE a Saudská Arábie jsou součástí celní unie Rady pro spolupráci v Zálivu, a poskytl soubor dokumentů souvisejících s jeho tvrzeními. V této souvislosti se uvádí, že tato stanoviska jsou součástí zcela nového souboru informací, které měly být předloženy již v odpovědi na dotazník nebo nejpozději při inspekci, aby Komise mohla ověřit pravdivost těchto tvrzení. Poskytnuté údaje proto nelze v této pozdní fázi šetření ověřit. Neexistují rovněž žádné přesvědčivé důkazy, které by tato tvrzení potvrdily. Dále se uvádělo, že výhodu je nutno vypočítat na základě surovin, které byly spotřebovány v období šetření, a nikoli na základě pořízených surovin. V tomto ohledu se uvádí, že rozdělení na spotřebované a pořízené suroviny je irelevantní, jelikož napadnutou částkou je celková částka, kterou lze přičíst období šetření, jak je vysvětleno výše v 84. až 95. bodě odůvodnění.
4. ÚJMA
4.1. Výroba v Unii, výrobní odvětví Unie a spotřeba Unie
(106)
S ohledem na výrobu v Unii, výrobní odvětví Unie a spotřebu v Unii nebyly obdrženy žádné připomínky. Potvrzuje se proto 201. až 206. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2. Dovoz z dotčených zemí
(107)
S ohledem na kumulativní posouzení účinků dotčeného dovozu, objem dovozu z dotčených zemí a jejich příslušný podíl na trhu nebyly obdrženy žádné připomínky. Potvrzuje se proto 207. až 213. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(108)
Vzhledem ke skutečnosti, že (jak bylo zmíněno ve výše uvedeném 20. bodě odůvodnění) bylo rozhodnuto rozdělit výrobek, jehož se šetření týká, na několik druhů výrobku, byl proveden nový výpočet cenového podbízení, který zohledňuje tuto změnu.
(109)
Za účelem analýzy cenového podbízení byly u každého druhu výrobku vážené průměrné prodejní ceny výrobního odvětví Unie pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, na trhu Unie, upravené na úroveň cen ze závodu, srovnány s odpovídajícími váženými průměrnými cenami dovozu z dotčených zemí prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovenými na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady po dovozu a rozdíly v úrovni obchodu.
(110)
Ze srovnání vyplynulo, že v průběhu období šetření byla cena dovozu subvencovaných výrobků pocházejících ze SAE, které byly prodávány v Unii, nižší než ceny výrobního odvětví Unie o 3,2 %. Cena dovozu subvencovaných výrobků pocházejících z Íránu, které byly prodávány v Unii, byla nižší než ceny výrobního odvětví Unie o 3,0 %. Cena dovozu subvencovaných výrobků pocházejících z Pákistánu, které byly prodávány v Unii, byla nižší než ceny výrobního odvětví Unie o 0,5 %. Vážené průměrné rozpětí cenového podbízení u dotčených zemí v průběhu období šetření činí 2,5 %.
(111)
Íránský vývozce uvedl, že jeho rozpětí újmy je nadhodnoceno, jelikož zjištěná vážená průměrná jednotková prodejní cena byla kvůli nesprávnému výpočtu výše úpravy s ohledem na obchodní úroveň podhodnocena. Vzhledem k tomuto tvrzení je nutno uvést, že částkou úpravy s ohledem na obchodní úroveň, která byla použita v prozatímním výpočtu, byla pevně stanovená částka za tunu, což je provize, kterou účtuje spolupracující zástupce pro dovoz a která představuje přibližně 1 % průměrné ceny CIF. Jelikož však nebylo navrženo žádné jiné vyčíslení úpravy o obchodní úroveň a ohledně této úpravy nebyly k dispozici žádné jiné informace, tvrzení bylo zamítnuto.
(112)
Stejná strana rovněž tvrdila, že se zdá, že 2 % sazba použitá u nákladů po dovozu je podhodnocená.
(113)
V tomto ohledu se znovu opakuje, že při tomto šetření nespolupracoval žádný dovozce a nebylo možné ověřit skutečné náklady po dovozu. Jelikož nebyly k dispozici žádné jiné údaje, byla použita stejná sazba jako v předchozím řízení.
4.3. Situace výrobního odvětví Unie
(114)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že újma neexistuje, jelikož vzorek nebyl vybrán správně, a proto výsledky nelze extrapolovat na celé výrobní odvětví Unie. Bylo uvedeno, že jelikož jedna společnost (která nebyla zařazena ve vzorku) uvedla, že využívá více než 100 % své kapacity, jednoznačně to naznačuje neexistenci újmy. Podotýká se, že předložené informace jsou výtahem podání této společnosti burzovním orgánům ve třetí zemi a nebyly ověřeny. Tyto informace nejsou rovněž v souladu s informacemi obsaženými ve spisu. Využití kapacity u jednoho výrobce v EU nemůže samo o sobě každopádně změnit zjištění týkající se újmy způsobené výrobcům v EU, kteří byli zařazeni do vzorku, a ostatním výrobcům v EU.
(115)
Jelikož nebyla vznesena žádná další tvrzení nebo připomínky, potvrzuje se 218. až 237. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.4. Závěr ohledně újmy
(116)
Jelikož nebyly vzneseny žádné konkrétní připomínky, potvrzuje se závěr ohledně újmy uvedený v 238. až 240. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
5.1. Účinek dovozu subvencovaných výrobků
(117)
Jelikož nebyly vzneseny žádné konkrétní připomínky, potvrzuje se 241. až 245. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.2. Účinek ostatních činitelů
(118)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že zjištěná újma není zapříčiněna dovozem subvencovaných výrobků, nýbrž že nízké ceny PET v EU odrážejí celosvětový cyklus výrobního odvětví a že od září 2008 až do června 2009 ceny PET v EU sledovaly nízké ceny ropy. S ohledem na toto tvrzení se uznává, že ceny PET do jisté míry závisí na cenách ropy, jelikož ropné deriváty jsou při výrobě PET hlavní surovinou. Ceny ropy však nebyly během celého období šetření nízké, nýbrž kolísaly, počínaje velkým poklesem, po němž následovalo zotavení. Toto kolísání světových cen ropy nemůže vysvětlit, proč byl dovoz PET subvencovaný, a jeho ceny byly proto nižší než ceny výrobců v Unii. Právě toto cenové podbízení, které bylo možné kvůli obdrženým subvencím, stlačilo ceny výrobního odvětví Unie a nutilo výrobce v EU prodávat se ztrátou, aby nepřišli o své odběratele.
(119)
Íránský vývozce tvrdil, že od analýzy újmy nebyly náležitě odděleny finanční a technické problémy některých výrobců v EU a byly nesprávně přičteny íránskému dovozu, jelikož ten vstoupil na trh až po roce 2006. V této souvislosti se uvádí, že dovoz z Íránu existoval již v roce 2006 a 2007 v množství, které představovalo podíl na trhu nižší než 1 %. Od roku 2008 získal tento dovoz podíl na trhu přesahující 1 % a svými nízkými cenami přispěl ke stlačení cen v EU. V tomto případě byly mimoto splněny podmínky pro kumulativní posouzení a účinky dovozu subvencovaných výrobků ze všech dotčených zemí bylo možno posoudit kumulativně. Do vzorku byla zařazena pouze jedna ze společností zmíněných íránským vývozcem a technické problémy tohoto výrobce v EU, které trvaly od září do poloviny října 2008, neovlivnily významně celkový obraz o újmě.
(120)
Stejná strana zopakovala, že případná zjištěná újma je spojena s poklesem poptávky, zejména v průběhu období šetření, které se vyznačovalo světovou finanční a hospodářskou krizí. Tato strana však nevyvrátila tvrzení uvedená v 254. až 256. bodě odůvodnění prozatímního nařízení: že hospodářský pokles, který začal v posledním čtvrtletí 2008, nemohl nijak zmenšit účinky dovozu subvencovaných výrobků za nízké ceny na trh EU, které způsobily újmu, během celého posuzovaného období a že ačkoliv byla snižující se poptávka činitelem, který přispěl ke způsobené újmě, nenarušuje to příčinnou souvislost. Dále se uvádí, že tento dovoz subvencovaných výrobků v době klesající poptávky dokonce zvýšil svůj podíl na trhu, tj. ze 7,6 % na 10,2 %, a to na úkor výrobců v EU.
(121)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že případná újma byla zapříčiněna nedostatečnými investicemi výrobců PET v EU a jejich následnou nákladovou nevýhodou oproti vývozcům.
(122)
Uznává se, že odvětví výroby PET je kapitálově náročným odvětvím a že k zachování konkurenceschopnosti ve střednědobém až dlouhodobém horizontu je zapotřebí určitá úroveň investic. Připomíná se, že (jak je uvedeno v 237. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) některé společnosti zařazené do vzorku uskutečnily v roce 2006 a 2007 významné investice, v roce 2008 a v období šetření však byla úroveň investic jen minimální.
(123)
V této souvislosti se podotýká, že vzhledem k snižující se výrobě a míře využití kapacity v roce 2008 a v období šetření spolu s prudce klesajícím podílem výrobců v Unii na trhu by bylo nepřiměřené očekávat v témže období významné investice do nových kapacit.
(124)
Rovněž se znovu opakuje, že (jak je uvedeno v 233. a 234. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) během celého posuzovaného období byla finanční situace výrobců v Unii zařazených do vzorku velmi špatná a že mezi rokem 2006 a obdobím šetření tito výrobci utrpěli značné ztráty. V této situaci by opět nebylo přiměřené očekávat významné investice ze strany výrobců v Unii.
(125)
Vyvozuje se proto závěr, že omezené investice v roce 2008 a v období šetření nepřispěly podstatně k újmě, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, nýbrž byly spíše jejím důsledkem.
5.3. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(126)
Jelikož ohledně příčinné souvislosti nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 246. až 264. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
6. ZÁJEM UNIE
(127)
Po poskytnutí prozatímních informací se přihlásil značný počet zpracovatelů a/nebo plníren v EU a tvrdil, že analýza zájmu Unie nezohledňuje náležitě tvrzení velkého počtu spolupracujících uživatelů a že zjištění jsou v rozporu se současným hospodářským prostředím. Nebylo však poskytnuto žádné další odůvodnění nebo vysvětlení. Všechny společnosti požádaly o slyšení, ke slyšení se však skutečně dostavily pouze dvě společnosti z této skupiny uživatelů a jedno sdružení italských plníren. Podstatnější připomínky byly obdrženy od jednoho spolupracujícího zpracovatele v EU (ALPLA), skupiny zpracovatelů (Caiba SA, Coca-Cola group, Danone Waters, Logoplaste, MFS Commodities, PepsiCO, Novara International a Silico Polymers), spolupracujícího zástupce pro dovoz (GSI) a sdružení zpracovatelů plastů (EuPC). Všechny tyto strany vznesly proti uložení opatření důrazné námitky.
6.1. Zájem výrobního odvětví Unie a ostatních výrobců v Unii
(128)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že výrobci v EU (nesprávně) používají nástroje na ochranu obchodu s cílem chránit trh Unie a stanovit v EU uměle vysoké ceny. Tyto strany poukazovaly na stávající antidumpingová a/nebo vyrovnávací opatření, která byla zavedena proti Indii, Indonésii, Jižní Koreji, Malajsii, Tchaj-wanu, Thajsku a Čínské lidové republice. Podotýká se však, že kterákoli společnost vyrábějící v EU má právo podat podnět a požadovat nápravná opatření, může-li prokázat existenci subvencování působícího újmu. Skutečnost, že v případě řady zemí bylo zjištěno subvencování a dumping, lze možná vysvětlit tím, že se poptávka po tomto výrobku od 90. let minulého století ohromně zvyšovala s dvoumístnými ročními tempy růstu. To po celém světě přilákalo značné investice a vedlo k celosvětové strukturální nadměrné nabídce PET. Uvádí se rovněž, že opatření proti řadě výše zmíněných zemí zavedly některé třetí země, což zdůrazňuje stávající strukturální problém.
(129)
Několik zúčastněných stran zopakovalo, že výrobci v Unii nejsou s to zvýšit v dlouhodobém horizontu svou výkonnost, jelikož se v ostatních třetích zemích brzy uskuteční nové investice, které sníží uměle vysoké ceny v EU.
(130)
Šetření prokázalo, že nová investice, která se teprve nedávno uskutečnila v Ománu, v roce 2009 značně zvýšila jeho objem dovozu, a nelze vyloučit, že to může výrobnímu odvětví Unie způsobit problémy v budoucnu. Jak však již bylo uvedeno v 270. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, nové investice, které mohou být uskutečněny a způsobit výrobnímu odvětví Unie újmu, nepředstavují pádný důvod pro odmítnutí legitimní ochrany v tomto řízení.
(131)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že růst cen PET v EU umožní zvýšit výkonnost pouze výrobcům v EU s investicemi ve třetích zemích, na něž se opatření nevztahují (Thajsko, USA, Rusko), nebo ostatním výrobcům PET ve třetích zemích (Jižní Korea). Tato strana tudíž tvrdila, že krátkodobé přínosy pro výrobce v EU budou jednoznačně vyváženy přesunem majetku na výrobce mimo EU.
(132)
V tomto ohledu se uvádí, že ve spisu neexistují žádné důkazy podporující tvrzení, že případné finanční výhody, jež mohou být přeneseny na výrobce ve třetích zemích, na něž se nevztahují opatření na ochranu obchodu, nebo na společnosti s nulovou sazbou cla, vyváží přínosy pro výrobní odvětví Unie.
(133)
Uvádělo se rovněž, že výrobci v Unii mohou zaměstnávat pouze přibližně 2 000 osob, zatímco zpracovatelé PET a plnírny, již by byli případným clem silně dotčeni, zaměstnávají přibližně 20 000 (zpracovatelé PET) a 60 000 (plnírny) osob.
(134)
Podotýká se, že počet pracovních míst vytvořených výrobci PET není nepatrný a že otázku, zda je uložení opatření v rozporu se zájmem celé Unie, nelze omezit na prostou otázku počtu zaměstnaných osob. V tomto ohledu je rovněž obzvláště důležité, že příslušní uživatelé nebudou opatřeními s přihlédnutím k výši cla a rovněž alternativním zdrojům dodávek pravděpodobně významně dotčeni, jak je stanoveno níže v 141. až 156. bodě odůvodnění.
6.2. Zájem dovozců do Unie, kteří nejsou ve spojení
(135)
Znovu se opakuje, že při tomto šetření nespolupracoval žádný dovozce, který není ve spojení.
(136)
Spolupracující zástupce pro dovoz důrazně popřel, že uložení cla nebude mít na jeho činnost značný dopad. Společnost tvrdila, že ačkoliv skutečně funguje na základě provizí, dopad by byl významný, jelikož významná část její činnosti souvisí s dotčenými zeměmi. Pokud by byla uložena konečná opatření, nepříznivě by se to dotklo provizí získaných od výrobců v dotčených zemích, jelikož by PET z dotčených zemí již nemohly soutěžit s PET, které vyrábějí ostatní výrobci.
(137)
Vzhledem k celkově nízké výši cla není pravděpodobné, že by byl prodej PET z dotčených zemí významně ovlivněn. Zástupce pro dovoz může mimoto ve střednědobém horizontu pravděpodobně přejít na jiné zdroje dodávek, konkrétně dovoz z Ománu, USA, Brazílie, Mexika a od společností s nulovou sazbou antidumpingového cla v Jižní Koreji. Prodej výrobků těchto vyvážejících výrobců by měl zástupci pro dovoz umožnit vyrovnat případnou ztrátu, jež by mohla kvůli uložení opatření vzniknout. Tvrzení je proto zamítnuto.
6.3. Zájem dodavatelů surovin v Unii
(138)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že není legitimní chránit dodavatele surovin výrobců PET v EU na úkor obalového průmyslu, plníren a konečných spotřebitelů.
(139)
Podotýká se, že analýza dopadů opatření na dodavatelský průmysl je v souladu s článkem 31 základního nařízení. Provedení této analýzy představuje běžný postup, zejména existuje-li mezi dodavateli surovin a výrobci v EU silná závislost.
(140)
Jelikož v tomto ohledu nebyly vzneseny žádné další připomínky, s konečnou platností se potvrzuje 265. až 279. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
6.4. Zájem uživatelů
(141)
Opět se opakuje, že PET používané při výrobě předlisků lahví představují 70 % až 80 % celkových výrobních nákladů zpracovatelů. U těchto společností se proto jedná o rozhodující nákladovou složku.
(142)
Některé zúčastněné strany uvedly, že obalový průmysl v EU čelí neustálým požadavkům plníren týkajícím se nových vzorů a obalů, které jsou šetrnější k životnímu prostředí. Zdá se, že někteří zpracovatelé za tímto účelem trvale investují do výzkumu a vývoje s cílem vynalézt nové výrobky a vzory, aby byli i nadále konkurenceschopní a v řetězci zajistili větší přidanou hodnotu.
(143)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že dopad na zpracovatelské odvětví EU bude velmi silný a povede k narušení jejich zdrojů určených na investice do nových obalů, které jsou šetrné k životnímu prostředí, a případně k uzavření stovek menších společností, jejichž marže jsou kvůli malým zpracovávaným objemům a omezené vyjednávací síle ještě nižší.
(144)
Pokud by zpracovatelé vstřebali růst cen v důsledku opatření v plné výši, dopad na ně by mohl být v závislosti na jejich zdrojích dodávek značný vzhledem ke skutečnosti, že náklady na PET představují významnou část jejich nákladů a mnoho malých a středních podniků působí s nízkými maržemi.
(145)
V této souvislosti se uskutečnila inspekce na místě u malého zpracovatele plastů v Itálii s cílem lépe pochopit dopad cla na tuto skupinu uživatelů. Šetřením bylo prokázáno, že zpracovatelé jsou obvykle schopni (ačkoliv v omezené míře) přenést zvýšení cen, zejména v případě, není-li nárůst cen nepatrný a lze ho předvídat. Někteří zpracovatelé PET mají mimoto ve svých smlouvách ustanovení o přizpůsobení s ohledem na ceny surovin a to může zpracovatelům v EU pomoci přenést určité zvýšení cen na plnírny.
(146)
S ohledem na poměrně nízkou výši cla se proto vyvozuje závěr, že uložení vyrovnávacího cla nebude mít pravděpodobně na zpracovatele ničivý účinek.
(147)
Některé zúčastněné strany zopakovaly tvrzení, že se zvýší riziko přemístění zpracovatelů PET, budou-li uložena konečná opatření. Tyto strany rovněž tvrdily, že kvůli přemístění zpracovatelů v EU nebude existovat dlouhodobá výhoda pro výrobce v EU. Jeden ze spolupracujících zpracovatelů PET uvedl, že proces přemisťování již probíhá a že případné uložení vyrovnávacího cla tento vývoj dále urychlí. Tato strana tvrdila, že by se významná část zpracovatelů v EU přemístila do oblastí, které se nacházejí v blízkosti hranic EU (Švýcarsko, Chorvatsko, Bosna, Srbsko, Turecko, Rusko a Ukrajina) a že někteří zpracovatelé by byli při přesunu své výroby do těchto oblastí mnohem pružnější, než jak se uvádí v prozatímním nařízení.
(148)
Podle informací obsažených ve spisu již přemisťování skutečně probíhá, usuzuje se tudíž, že uložení vyrovnávacího cla může být jedním činitelem z mnoha jiných aspektů ovlivňujících takovéto rozhodnutí společnosti. Nebylo zjištěno, že by v případě neuložení opatření v tomto případě tyto společnosti byly ochotny zůstat v EU, a to vzhledem ke skutečnosti, že takovéto rozhodnutí je obvykle výsledkem analýzy, která bere v úvahu řadu jiných aspektů než opatření na ochranu obchodu, například blízkost k odběratelům, přístup ke kvalifikovaným pracovníkům pro výzkum a vývoj, strukturu celkových nákladů atd.
(149)
Podotýká se rovněž, že z informací obsažených ve spisu vyplývá, že se zpracovatelské odvětví EU potýká s řadou významných problémů kvůli vlastním strukturálním nedostatkům, které jsou v rychle se měnícím a stále konkurenčnějším prostředí stále zjevnější. Je zřejmé, že v této oblasti podnikání je rozhodující velikost a že již dochází ke konsolidaci trhu, včetně uzavírání podniků a jejich přemísťování. Usuzuje se proto, že případné zvýšení cen PET v důsledku vyrovnávacích opatření není důvodem pro obávané uzavření menších zpracovatelů.
(150)
Vyvozuje se tudíž závěr, že uložení vyrovnávacího cla nebude v případném rozhodnutí společností v odvětví zpracování PET ohledně přemístění rozhodujícím činitelem.
(151)
Řada zúčastněných stran uvedla, že případná opatření budou mít značný účinek na mnoho plníren, jelikož vzhledem k smluvním ujednáním by na ně bylo (přinejmenším částečně) přeneseno případné zvýšení cen PET pryskyřice. Uvádělo se rovněž, že některé plnírny nemusí být s to přenést zvýšení cen na své odběratele, kterými jsou řetězce supermarketů/maloobchodní řetězce, a že nemusí přežít vyšší náklady.
(152)
Tyto strany tvrdily, že škála výrobků, kterých se clo dotkne, byla podhodnocena, jelikož se clo nebude týkat pouze balené vody, nealkoholických nápojů a jedlých olejů, nýbrž rovněž piva, mléka a mléčných výrobků, džusů, kečupu a koření, kosmetických prostředků a přípravků pro osobní hygienu, léčiv, vitamínů a doplňků stravy, čisticích prostředků pro domácnosti a olejů a maziv pro automobily.
(153)
Uznává se, že obaly z PET jsou rozmanité. Podotýká se však, že se prozatímní nařízení zaměřilo na dopad na plnírny, jelikož vychází z údajů, které poskytly společnosti spolupracující při šetření, což byli především výrobci balené vody, nealkoholických nápojů nebo džusů. Nebyly k dispozici žádné jiné podrobné údaje, které by prokazovaly ještě vyšší dopad na ostatní výše uvedená použití.
(154)
Usuzuje se proto, že prozatímní zjištění popsaná v 291. bodě odůvodnění prozatímního nařízení lze s konečnou platností potvrdit. Vzhledem k nízké úrovni navrhovaných opatření mohou mít tato za následek růst nákladů nejvýše o 1 % (v nejhorším případě - tj. dopad opatření musí cele nést plnírny), a budou mít tudíž pouze omezený dopad na celkovou situaci plníren, a to i v případě, že by tyto nebyly schopny (jak se uvádělo) přenést vyšší náklady na své odběratele.
(155)
Řada zúčastněných stran tvrdila, že případná opatření na ochranu obchodu zhorší nedostatečné dodávky na trhu Unie, což bude představovat problém obzvláště v letních měsících vzhledem k vyšší poptávce po balené vodě/nápojích. Uvádělo se, že v roce 2010 bude nutno dovézt až 900 000 tun. Tento problém zkomplikuje zejména skutečnost, že někteří výrobci v EU jsou rovněž zpracovateli PET a budou prodávat na volném trhu až poté, co bude uspokojena jejich vnitřní potřeba, a za nejlepší ceny.
(156)
V tomto ohledu nebyly předloženy žádné nové informace a tvrzení uvedená v 294. a 295. bodě odůvodnění prozatímního nařízení nebyla vyvrácena. Podotýká se rovněž, že vzhledem k nízké výši cla uloženého z dovozu ze SAE a Pákistánu nemusí být dopad na objem obchodu z těchto zemí významný. S konečnou platností se proto potvrzují zjištění uvedená v 294. a 295. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
6.5. Dopad na spotřebitele
(157)
Řada zúčastněných stran tvrdila, že se prozatímní nařízení nezabývalo náležitě dopadem na spotřebitele, kteří každodenně nakupují výrobky obsahující PET pryskyřice. Tato tvrzení nebyla dále nijak doložena kromě tvrzení, že by nárůst ve výši 50 EUR/t při spotřebě ve výši 3 milionů tun vedl k částce ve výši 150 milionů EUR, kterou by každoročně museli uhradit koneční spotřebitelé.
(158)
Uvádí se, navrhovaný odhad je nereálný, jelikož většina stran souhlasila s tím, že určitý dopad ponesou zpracovatelé PET, plnírny a řetězce supermarketů/maloobchodní řetězce, tj. že určité vyšší náklady budou rozpuštěny v prodejním řetězci.
(159)
Dopad na konečného spotřebitele by v nejhorším případě (tj. nereálný scénář, podle něhož by odběratel nesl plný dopad zvýšení cen) vzhledem k nízké úrovni navrhovaných opatření nepřekročil 0,5 eurocentu za spotřebovanou láhev a je vysoce pravděpodobné, že to bude mnohem méně.
6.6. Závěr ohledně zájmu Unie
(160)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a po podrobné analýze všech dotyčných zájmů se s konečnou platností vyvozuje závěr, že při bližší úvaze neexistují žádné přesvědčivé důvody pro neuložení opatření v daném případě. Jelikož v tomto ohledu nebyly vzneseny žádné další připomínky, s konečnou platností se potvrzuje 280. až 298. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
6.7. Připomínky k poskytnutí konečných informací
(161)
Po poskytnutí nejdůležitější skutečností a úvah, na jejichž základě Komise navrhla uložení konečného vyrovnávacího cla, některé zúčastněné strany podaly další připomínky. Vzhledem ke skutečnosti, že většina těchto připomínek byla zopakováním připomínek, které již byly podány a přezkoumány, nezměnily tyto připomínky výše uvedená zjištění.
(162)
S ohledem na zopakované tvrzení, že k významnému nárůstu ceny dovážených PET vedla nedávná změna směnného kurzu mezi USD a EUR, a výrobnímu odvětví Unie proto údajně není třeba udílet ochranu ve formě opatření na ochranu obchodu, se podotýká, že antisubvenční šetření obvykle nebere v úvahu vývoj po skončení období šetření; ledaže lze v mimořádných případech mimo jiné prokázat, že tyto změny jsou trvalé povahy a významně mění zjištění týkající se daného případu. Změny směnného kurzu mezi USD a EUR nelze považovat za změny takovéto povahy.
7. KONEČNÁ OPATŘENÍ
7.1. Úroveň pro odstranění újmy
(163)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že cílový zisk ve výši 5 % byl pro druhé čtvrtletí období šetření nadhodnocen, jelikož v tomto čtvrtletí (4. čtvrtletí roku 2008) byla nejen nižší poptávka (zimní sezóna), nýbrž výrobce PET těžce zasáhla rovněž celosvětová hospodářská krize. Uvádělo se, že náležité uplatnění zásady uvedené ve věci T-210/95 (5) musí v případě neexistence dovozu subvencovaných výrobků vést k rozpětí ve výši 0 %. Tato strana mimoto tvrdila, že se vzhledem ke skutečnosti, že krizí byla dotčena všechna čtvrtletí v období šetření, 5 % zisk jeví jako nereálný rovněž v ostatních čtvrtletích, jelikož i bez hospodářské krize, tj. v letech 2006/2007, se výrobní odvětví Unie neblížilo 5 % zisku.
(164)
Uznává se, že v souladu s judikaturou by cílovým ziskem, který se použije, měl být zisk, jehož by mohlo výrobní odvětví Unie přiměřeně dosáhnout za obvyklých podmínek hospodářské soutěže, tj. při neexistenci dovozu subvencovaných výrobků. Připomíná se, že v předchozích šetřeních týkajících se stejného výrobku byl použit cílový zisk ve výši 7 % namísto 5 % zisku prozatímně použitého v tomto šetření. Má se za to, že 5 % cílový zisk je zisk, jehož by mohlo výrobní odvětví Unie podle očekávání dosáhnout při neexistenci dovozu subvencovaných výrobků. Tvrzení týkající se snížení cílového zisku se proto zamítá.
(165)
Vzhledem k upravenému výpočtu cenového podbízení, jak bylo zmíněno ve výše uvedeném 108. až 110. bodě odůvodnění, činí odpovídající úroveň pro odstranění újmy:
Země
Úroveň pro odstranění újmy
Írán
16,7 %
Pákistán
14,1 %
SAE
17,5 %
7.2. Konečná opatření
(166)
Vzhledem ke konečným závěrům ohledně subvencování, újmy, příčinné souvislosti a zájmu Unie se v souladu s čl. 15 odst. 1 základního nařízení usuzuje, že by na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů mělo být v souladu s pravidlem nižšího cla uloženo konečné vyrovnávací clo ve výši nižší z těchto hodnot, a to úrovně subvencování a zjištěné úrovně pro odstranění újmy.
(167)
Na základě výše uvedených skutečností se podle čl. 12 odst. 1 základního nařízení usuzuje, že by konečné vyrovnávací clo z dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Íránu mělo být uloženo ve výši zjištěného rozpětí újmy, zatímco u dovozu pocházejícího z Pákistánu a Spojených arabských emirátů by mělo být konečné vyrovnávací clo uloženo ve výši zjištěného rozpětí subvence.
(168)
Připomíná se, že náklady na PET a jejich ceny podléhají značným výkyvům v poměrně krátkém čase. Považovalo se proto za vhodné uložit cla ve formě konkrétní částky za tunu. Tato částka vyplývá z uplatnění sazby vyrovnávacího cla na vývozní ceny CIF použité při výpočtu v souběžném antidumpingovém řízení.
(169)
Na základě výše uvedených skutečností činí navrhované částky vyrovnávacího cla, vyjádřené jako cena CIF na hranici Unie před proclením:
Země
Celkové rozpětí subvence
Rozpětí újmy
Sazba konečného vyrovnávacího cla
%
Částka
(v EUR/t)
Írán
51,8 %
16,7 %
16,7 %
139,70
Pákistán
5,1 %
14,1 %
5,1 %
44,02
SAE
5,1 %
17,5 %
5,1 %
42,34
(170)
Každou žádost o použití individuální vyrovnávací celní sazby pro jednotlivé společnosti (například poté, co se změnil název subjektu, nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (6) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech společnosti spojených s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, např. v souvislosti se změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. V případě potřeby bude poté nařízení příslušným způsobem změněno a bude aktualizován seznam společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
7.3. Závazky
(171)
Po poskytnutí nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě se zamýšlelo doporučit uložení konečných antisubvenčních opatření, nabídl íránský vyvážející vývozce v souladu s čl. 13 odst. 1 základního nařízení cenový závazek.
(172)
Tato nabídka byla přezkoumána a vzhledem ke skutečnosti, že se ceny jednotlivých druhů výrobku značně liší, bylo shledáno, že by jediná minimální dovozní cena, která byla nabídnuta, nezaručovala u všech výrobků odstranění subvencování, které působí újmu.
(173)
Bylo rovněž zjištěno, že íránský spolupracující vyvážející vývozce prodává dotčený výrobek a jiné výrobky do EU výhradně prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení, která vyváží velké množství výrobků vyráběných různými společnostmi. Tato prodejní struktura představuje velmi vysoké riziko křížové kompenzace, jelikož by PET podléhající závazku mohly být prodávány stejným odběratelům spolu s jinými výrobky a ceny stanovené pro různé výrobky prodávané témuž odběrateli by mohly být velmi snadno kompenzovány nebo vyrovnány. Z veřejně dostupných zdrojů se rovněž zdá, že v Íránu existuje nejméně jeden další výrobce PET. Vzhledem k výše uvedené prodejní struktuře tato situace vyvolává vážné pochybnosti, zda by orgány a celní úřady mohly zajistit, aby byly PET pocházející pouze od spolupracujícího vyvážejícího výrobce prodávány v souladu s ustanoveními závazku, jelikož dotčený výrobek je zbožím a je vzájemně snadno zaměnitelný v tom smyslu, že u takových komoditních produktů není snadné fyzicky rozeznat, kdo je vyrobil.
(174)
Na základě výše uvedených skutečností byl vyvozen závěr, že takovýto závazek je nepraktický, a nebylo ho proto možno přijmout. Strana byla odpovídajícím způsobem informována a mohla se k tomu vyjádřit. Její připomínky však nezměnily výše uvedený závěr.
8. KONEČNÝ VÝBĚR PROZATÍMNÍHO CLA
(175)
Vzhledem k velikosti zjištěných napadnutelných subvencí a na základě úrovně újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považovalo za nezbytné, aby se částky zajištěné prostřednictvím prozatímního cla uloženého prozatímním nařízením vybraly s konečnou platností v rozsahu konečných uložených cel,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné vyrovnávací clo z dovozu polyethylentereftalátů s viskozitním číslem 78 ml/g nebo vyšším, podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20, pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů,.
2. Sazba konečného vyrovnávacího cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením se pro výrobky popsané v odstavci 1 stanoví takto:
Země
Sazba konečného vyrovnávacího cla (v EUR/t)
Írán: všechny společnosti
139,70
Pákistán: všechny společnosti
44,02
Spojené arabské emiráty: všechny společnosti
42,34
3. V případech, kdy dojde k poškození zboží před propuštěním do volného oběhu, a kdy je proto cena, která skutečně byla nebo má být zaplacena, poměrně rozdělena za účelem stanovení celní hodnoty podle článku 145 nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (7), se výše konečného vyrovnávacího cla vypočtená na základě výše popsaných částek sníží o procentní podíl, který odpovídá poměrnému rozdělení ceny, která skutečně byla nebo má být zaplacena.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
S konečnou platností se vybírají částky zajištěné prostřednictvím prozatímního vyrovnávacího cla podle nařízení Komise (EU) č. 473/2010 uloženého z dovozu polyethylentereftalátů s viskozitním číslem 78 ml/g nebo vyšším, podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20, pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů, a to na úrovni sazby konečného vyrovnávacího cla uloženého podle článku 1. Částky, které byly zajištěny nad rámec sazby konečného vyrovnávacího cla, se uvolní.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 27. září 2010.