ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1191/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Δεκεμβρίου 2010
όσον αφορά την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών») (1) και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 4,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2004, για τη χάραξη του πλαισίου για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (κανονισμός-πλαίσιο), και ιδίως τo άρθρο 5 παράγραφος 3 (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής (3) θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαμόρφωση ενός συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, σύμφωνου προς το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol. Η δημιουργία κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται κατά τη διάρκεια όλων των φάσεων μιας πτήσης είναι εξαιρετικής σημασίας για την εφαρμογή του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού. Το σύστημα πρέπει να συμβάλει στην επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας στον καθορισμό, στην επιβολή και στην είσπραξη των τελών από τους χρήστες του εναέριου χώρου και στην οικονομική απόδοση της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνει την αποτελεσματική εκτέλεση των πτήσεων και ταυτόχρονα τη διατήρηση βέλτιστου επιπέδου ασφάλειας πτήσεων και την προώθηση ολοκληρωμένης εξυπηρέτησης.
(2)
Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του γενικού στόχου βελτίωσης της οικονομικής απόδοσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, με το σύστημα χρέωσης πρέπει να προωθηθεί η βελτίωση της οικονομικής απόδοσης και η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σύμφωνα με το Γενικό Πρόγραμμα για τη Διαχείριση της Εναέριας Κυκλοφορίας στην Ευρώπη.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αποτυπωθούν οι οικονομικές επιπτώσεις του μηχανισμού επιδόσεων στο σύστημα χρέωσης, ιδίως όσον αφορά τους μηχανισμούς καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας και κόστους, καθώς και τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 691/2010 της Επιτροπής της 29ης Ιουλίου 2010 για τον καθορισμό μηχανισμού επιδόσεων των υπηρεσιών αεροναυτιλίας και των λειτουργιών δικτύου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2096/2005 περί καθορισμού κοινών απαιτήσεων για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας (4). Συνεπώς πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006.
(4)
Πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλες μεταβατικές διατάξεις για να εξασφαλιστεί ομαλή μετάβαση στο προσαρμοσμένο σύστημα χρέωσης.
(5)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ενιαίου ουρανού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαμόρφωση κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, σύμφωνου προς το σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol.».
β)
Οι παράγραφοι 5 και 6 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 3 τρίτη πρόταση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 της Επιτροπής (5), τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες παρεχόμενες σε αερολιμένες με λιγότερες από 50 000 εμπορικές αεροπορικές κινήσεις ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των θέσεων επιβατών.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την απόφαση αυτή. Η Επιτροπή δημοσιεύει περιοδικά επικαιροποιημένο κατάλογο των αερολιμένων στους οποίους τα κράτη μέλη αποφάσισαν να μην εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες.
6. Όσον αφορά την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σε αερολιμένες με λιγότερες από 150 000 εμπορικές αεροπορικές κινήσεις ετησίως, ανεξάρτητα από τη μέγιστη μάζα απογείωσης και τον αριθμό των θέσεων επιβατών, τα κράτη μέλη, πριν από κάθε περίοδο αναφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004, μπορούν να αποφασίσουν:
α)
να μην υπολογίζουν το καθορισμένο κόστος σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού,
β)
να μην υπολογίζουν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης όπως ορίζεται στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού,
γ)
να μην καθορίζουν την τιμή μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης που αναφέρεται στο άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των αρχών των άρθρων 14 και 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, καθώς και του άρθρου 1 παράγραφος 3 τρίτη πρόταση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010.
Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, αξιολογούν λεπτομερώς σε ποιο βαθμό πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει διαβούλευση με τον εκπρόσωπο των χρηστών του εναέριου χώρου.
Τα εν λόγω κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή λεπτομερή έκθεση σχετικά με την αναφερόμενη στο τρίτο εδάφιο αξιολόγηση. Η έκθεση βασίζεται σε στοιχεία και περιλαμβάνει το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων με τους χρήστες και πλήρη αιτιολόγηση των συμπερασμάτων των κρατών μελών.
Μετά από διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος η Επιτροπή μπορεί να κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και, μπορεί, το αργότερο εντός δύο μηνών από την παραλαβή της έκθεσης, να ζητεί από το κράτος μέλος να επαναλάβει την αξιολόγηση βάσει αναθεωρημένων προϋποθέσεων.
Στις περιπτώσεις αυτές η Επιτροπή καθορίζει το(τα) μέρος(η) της αξιολόγησης που πρέπει να αναθεωρηθεί(ούν) και παραθέτει αιτιολόγηση του αιτήματος.
Στην περίπτωση που η Επιτροπή ζητήσει αναθεώρηση της αξιολόγησης, το οικείο κράτος μέλος υποβάλει έκθεση για τα συμπεράσματα της αναθεωρημένης αξιολόγησης το αργότερο εντός δύο μηνών από την παραλαβή του αιτήματος της Επιτροπής.
Η τελική έκθεση δημοσιοποιείται και ισχύει για τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.
2)
Στο άρθρο 2 προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«η)
“καθορισμένο κόστος”, το κόστος που προκαθορίζεται από τα κράτη μέλη όπως αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2·στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·
θ)
«περίοδος αναφοράς», η περίοδος αναφοράς για το σύστημα επιδόσεων που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004·
ι)
“εμπορικές αεροπορικές κινήσεις”, το σύνολο απογειώσεων και προσγειώσεων εμπορικών αερομεταφορών, το οποίο υπολογίζεται ως ο μέσος όρος της τριετίας που προηγείται της έγκρισης των σχεδίων επιδόσεων που αναφέρονται στο άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010·
ια)
“λοιπά έσοδα”, τα έσοδα από τις δημόσιες αρχές ή τα έσοδα από εμπορικές δραστηριότητες, και/ή, στην περίπτωση τιμών μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης, έσοδα βάσει συμβάσεων ή συμφωνιών μεταξύ παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και φορέα εκμετάλλευσης αερολιμένα, τα οποία εισπράττουν οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών όσον αφορά το επίπεδο των τιμών μονάδας.».
3)
Σο άρθρο 3 οι παράγραφοι 1, 2 και 3 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«1. Το σύστημα χρέωσης διέπεται από τις γενικές αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
2. Το καθορισμένο κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής χρηματοδοτείται μέσω των τελών διαδρομής που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα.
3. Το καθορισμένο κόστος των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χρηματοδοτείται μέσω των τερματικών τελών που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν έμμεσες επιδοτήσεις που χορηγούνται σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.».
4)
Σο άρθρο 4 οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«3. Μια ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής εκτείνεται από το έδαφος έως τον ανώτερο εναέριο χώρο, τον οποίο και περιλαμβάνει. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν συγκεκριμένη ζώνη σε σύνθετες τερματικές περιοχές εντός μίας ζώνης χρέωσης.
4. Εφόσον ζώνες χρέωσης εκτείνονται στον εναέριο χώρο περισσότερων του ενός κρατών μελών, που μπορεί να είναι συνέπεια δημιουργίας κοινής ζώνης χρέωσης σε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, συνοχή και ομοιομορφία στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον αντίστοιχο εναέριο χώρο.
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είναι δυνατή η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον αντίστοιχο εναέριο χώρο, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους χρήστες για τις όποιες διαφορές στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού με διαφανή τρόπο και ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Εurocontrol για τις διαφορές αυτές.».
5)
Στο άρθρο 5 οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«2. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν τις ακόλουθες δαπάνες ως καθορισμένο κόστος, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, όταν αυτές προκύπτουν από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών:
α)
τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκαν οι αρμόδιες εθνικές αρχές·
β)
τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκαν οι ειδικευμένοι φορείς, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·
γ)
τις δαπάνες που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες.
3. Σύμφωνα με το άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και με την επιφύλαξη άλλων χρηματοδοτικών πόρων και σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, μέρος των εσόδων που προκύπτουν από τα τέλη είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση κοινών έργων σχετιζόμενων με λειτουργίες του δικτύου, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων των υπηρεσιών διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και αεροναυτιλίας στην Ευρώπη. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την εφαρμογή αναλυτικών και διαφανών λογιστικών συστημάτων προκειμένου να μην επιβάλλονται διπλά τέλη στους χρήστες του εναερίου χώρου. Το καθορισμένο κόστος που χρηματοδοτεί τα κοινά έργα καθορίζεται σαφώς σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ.».
6)
Το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος περιλαμβάνουν το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού, και καθορίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις λογιστικής του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
Τα μη επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα που προκύπτουν από την καθιέρωση των διεθνών λογιστικών προτύπων επιτρέπεται να κατανέμονται σε χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη.
Με την επιφύλαξη των άρθρων 16 και 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, το καθορισμένο κόστος ορίζεται πριν την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, ως μέρος των σχεδίων επιδόσεων που αναφέρονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και στο άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 για κάθε ημερολογιακό έτος της περιόδου αναφοράς τόσο σε πραγματικούς όσο και σε ονομαστικούς όρους. Οι τιμές μονάδας υπολογίζονται με βάση το κόστος σε ονομαστικούς όρους. Για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μεταξύ του καθορισμένου κόστους εκφρασμένου σε ονομαστικούς όρους πριν την περίοδο αναφοράς και του καθορισμένου κόστους που αναπροσαρμόζεται με βάση τον πραγματικό πληθωρισμό που κατέγραψε η Επιτροπή (Eurostat) για το συγκεκριμένο έτος μεταφέρεται το αργότερο στο έτος ν+2.
Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος εκφράζονται στο εθνικό νόμισμα. Εφόσον σε ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου καθορίζεται κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν τη μετατροπή του εθνικού κόστους σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών, ώστε να εξασφαλιστεί ο διαφανής υπολογισμός της ενιαίας τιμής μονάδας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 13 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τον Eurocontrol.».
β)
Η παράγραφος 2, τροποποιείται ως εξής:
i)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Στις δαπάνες προσωπικού περιλαμβάνονται οι μεικτές αμοιβές, η καταβολή υπερωριών, οι εισφορές της εργοδοσίας στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και δαπάνες συνταξιοδότησης και άλλες παροχές. Οι δαπάνες συνταξιοδότησης είναι δυνατόν να υπολογίζονται με προσεκτική χρήση παραδοχών σύμφωνα με διαχείριση του συστήματος ή το εθνικό δίκαιο, κατά περίπτωση. Οι εν λόγω παραδοχές θα αναφέρονται λεπτομερώς στο εθνικό σχέδιο επιδόσεων.».
ii)
Το τέταρτο και πέμπτο εδάφιο αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:
«Οι δαπάνες απόσβεσης αφορούν τα συνολικά πάγια στοιχεία ενεργητικού που χρησιμοποιούνται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα πάγια στοιχεία ενεργητικού αποσβέννυνται, ανάλογα με την αναμενόμενη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής τους, με τη μέθοδο της γραμμικής απόσβεσης που εφαρμόζεται στο κόστος των στοιχείων ενεργητικού που αποσβέννυνται. Η λογιστική του ιστορικού ή του τρέχοντος κόστους επιτρέπεται να χρησιμοποιείται στον υπολογισμό της απόσβεσης. Η μεθοδολογία δεν τροποποιείται κατά τη διάρκεια της απόσβεσης και συμβαδίζει με το εφαρμοζόμενο κόστος κεφαλαίου. Εφόσον εφαρμόζεται η λογιστική του τρέχοντος κόστους, παρέχονται επίσης τα ισοδύναμα λογιστικά στοιχεία του ισοδύναμου ιστορικού κόστους για να καθίσταται δυνατή η σύγκριση και αξιολόγηση.
Το κόστος κεφαλαίου ισούται με το γινόμενο:
α)
του αθροίσματος της μέσης καθαρής λογιστικής αξίας των υπό λειτουργία ή υπό κατασκευή πάγιων περιουσιακών στοιχείων και των ενδεχόμενων προσαρμογών του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων που χρησιμοποιούνται από τον πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, και της μέσης αξίας του καθαρού κυκλοφορούντος ενεργητικού, εξαιρουμένων των έντοκων λογαριασμών, που απαιτείται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών· και
β)
τον σταθμισμένο μέσο όρο του χρεωστικού επιτοκίου και της απόδοσης του μετοχικού κεφαλαίου. Για τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χωρίς μετοχικό κεφάλαιο, ο σταθμισμένος μέσος όρος υπολογίζεται με βάση ποσοστό απόδοσης που εφαρμόζεται επί της διαφοράς μεταξύ των συνολικών περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο στοιχείο α) και των οφειλών.
Οι έκτακτες δαπάνες περιλαμβάνουν μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους.
Κάθε προσαρμογή εκτός όσων προβλέπονται από τα διεθνή λογιστικά πρότυπα διευκρινίζεται στο εθνικό σχέδιο επιδόσεων ώστε να εξετασθεί από την Επιτροπή και στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα II.».
γ)
Στην παράγραφο 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Για τους σκοπούς της παραγράφου 2 πέμπτο εδάφιο, οι συντελεστές στάθμισης βασίζονται στο ποσοστό χρηματοδότησης μέσω είτε δανειοληψίας είτε μετοχικού κεφαλαίου. Το χρεωστικό επιτόκιο ισούται με το μέσο χρεωστικό επιτόκιο του φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Η απόδοση μετοχικού κεφαλαίου βασίζεται στον πραγματικό χρηματοοικονομικό κίνδυνο του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.».
7)
Στο άρθρο 7 παράγραφος 2 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
«Για τους σκοπούς του σημείου β) της πρώτης παραγράφου πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε αερολιμένα τα κριτήρια που χρησιμοποιούν για την κατανομή του κόστους μεταξύ της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή και της τερματικής εξυπηρέτησης, και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.».
8)
Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Άρθρο 8
Διαφάνεια του κόστους και του μηχανισμού χρέωσης
1. Το αργότερο έξι μήνες πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη, καλούν σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναερίου χώρου με αντικείμενο το καθορισμένο κόστος, τις προγραμματιζόμενες επενδύσεις, τις προβλέψεις των μονάδων εξυπηρέτησης, την πολιτική χρέωσης και τις τιμές μονάδας που προκύπτουν, επικουρούμενοι από τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν, με διαφανή τρόπο, το εθνικό κόστος, ή το κόστος των λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου τους που έχουν καθορίσει σύμφωνα με το άρθρο 5, καθώς και τις τιμές μονάδας, στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου, την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, τον Eurocontrol.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καλούν κάθε χρόνο σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου με αντικείμενο κάθε απόκλιση από τα προβλεπόμενα, και ιδίως σχετικά με:
α)
την πραγματική κίνηση και το κόστος ως προς την προβλεφθείσα κίνηση και το καθορισμένο κόστος·
β)
την εφαρμογή του μηχανισμού καταμερισμού του κινδύνου που ορίζεται στο άρθρο 11α·
γ)
τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που ορίζονται στο άρθρο 12.
Η εν λόγω διαβούλευσης μπορεί να διοργανώνεται σε περιφερειακή βάση. Οι εκπρόσωποι των χρηστών του εναερίου χώρου διατηρούν το δικαίωμα να ζητούν περαιτέρω διαβούλευση. Η διαβούλευση με τους χρήστες διοργανώνεται επίσης συστηματικά μετά την ενεργοποίηση μηχανισμού προειδοποίησης για την αναθεώρηση της τιμής μονάδας.
2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και στους λεπτομερείς κανόνες υποβολής που καθορίζονται στα παραρτήματα II και VI ή, όταν κράτος μέλος, σε εθνικό επίπεδο ή σε επίπεδο λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου αποφάσισε να μην υπολογίσει το καθορισμένο κόστος ή τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης ή να μην καθορίσει τις τιμές μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 6, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται στους πίνακες αναφοράς και στους λεπτομερείς κανόνες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ. Τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών τρεις εβδομάδες πριν από τη συνάντηση διαβούλευσης. Όσον αφορά την ετήσια διαβούλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, τα σχετικά έγγραφα τίθενται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναερίου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών σε ετήσια βάση, το αργότερο την 1η Νοεμβρίου.».
9)
Το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 1 το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«γ)
τις πτήσεις που εκτελούνται αποκλειστικά για την μεταφορά, στο πλαίσιο επίσημης αποστολής, βασιλεύοντος μονάρχη και του στενού οικογενειακού κύκλου αρχηγών κρατών, αρχηγών κυβερνήσεων και υπουργών, στο πλαίσιο επίσημης αποστολής· σε όλες τις περιπτώσεις, η εν λόγω εξαίρεση πρέπει να τεκμηριώνεται με το κατάλληλο δηλωτικό ή παρατήρηση στο σχέδιο πτήσης.».
β)
Η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
το πρώτο εδάφιο απαλείφεται·
ii)
στο δεύτερο εδάφιο η εισαγωγική πρόταση αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«Το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων συντίθεται από:».
10)
Τα άρθρα 10 και 11 αντικαθίστανται από το ακόλουθο:
«Άρθρο 10
Υπολογισμός τελών διαδρομής
1. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 παράγραφος 2 για τη χρηματοδότηση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη διαδρομής για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τελών διαδρομής ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής επί τις μονάδες τελών διαδρομής για τη συγκεκριμένη πτήση.
2. Οι τιμές μονάδας και οι μονάδες εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV.
Άρθρο 11
Υπολογισμός τελών τερματικής εξυπηρέτησης
1. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 3 παράγραφος 3 για τη χρηματοδότηση των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τερματικών τελών ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει υπολογιστεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών επί τις μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης για τη συγκεκριμένη πτήση. Για τον υπολογισμό της χρέωσης, η προσέγγιση και η αναχώρηση μετρώνται ως μία και μόνη πτήση. Η μονάδα μέτρησης είναι είτε η άφιξη πτήσης είτε η αναχώρηση πτήσης.
2. Η τιμή μονάδας και οι μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα V.».
11)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 11α:
«Άρθρο 11α
Καταμερισμός κινδύνου
1. Το παρόν άρθρο θεσπίζει τους μηχανισμούς καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας και κόστους. Εφαρμόζεται σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010.
2. Οι ακόλουθες δαπάνες δεν υπόκεινται στον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας και ανακτώνται ανεξαρτήτως της εξέλιξης της κυκλοφορίας:
α)
Το καθορισμένο κόστος που καθιερώνεται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 5 παράγραφος 2 εξαιρουμένων των συμφωνιών παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας·
β)
το καθορισμένο κόστος των παρόχων μετεωρολογικών υπηρεσιών·
γ)
οι εξουσιοδοτημένες μεταφορές από το προηγούμενο έτος ή την περίοδο αναφοράς και τα κέρδη ή τα πρόστιμα που προκύπτουν από καθεστώτα παροχής κινήτρων·
δ)
τυχόν πλεονάσματα ή ελλείμματα από τις διακυμάνσεις της κυκλοφορίας που ανακτώνται το αργότερο το έτος ν+2.
Επίσης, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας το καθορισμένο κόστος των παρόχων υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
3. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης δεν είναι ανώτερος ή κατώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, δεν μεταφέρονται τα πρόσθετα έσοδα ή ζημίες στα έσοδα του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς το καθορισμένο κόστος.
4. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι ανώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου το αργότερο το έτος ν+2 τουλάχιστον το 70 % των πρόσθετων εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 2 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος.
Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι κατώτερος του 2 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, τους χρήστες του εναερίου χώρου βαρύνει το αργότερο το έτος ν+2 το 70 % κατ’ ανώτατο όριο των ζημιών του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 2 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να κατανείμουν τη μεταφορά των ζημιών αυτών στα έσοδα σε αρκετά έτη με σκοπό να διατηρηθεί η σταθερότητα της τιμής μονάδας.
5. Η κατανομή του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στην παράγραφο 4 καθορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου για ολόκληρη την περίοδο αναφοράς, μετά από τη διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8.
6. Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι κατώτερος του 90 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, τους χρήστες του εναερίου χώρου καταρχήν βαρύνει το αργότερο το έτος ν+2 το πλήρες ύψος των ζημιών του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οποίο υπερβαίνει το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να κατανείμουν τη μεταφορά των ζημιών αυτών στα έσοδα σε αρκετά έτη με σκοπό να διατηρηθεί η σταθερότητα της τιμής μονάδας.
Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης είναι υψηλότερος του 110 % των προβλέψεων κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς, επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου το αργότερο το έτος ν+2 το πλήρες ύψος των πρόσθετων εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οποίο υπερβαίνει το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης ως προς το καθορισμένο κόστος.
7. Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χωρίς μετοχικό κεφάλαιο ή με μετοχικό κεφάλαιο κάτω του 5 % του συνολικού παθητικού στις 31 Δεκεμβρίου 2011 μπορούν να εξαιρούνται από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας κατά την πρώτη περίοδο αναφοράς, ώστε να επιτευχθεί μικρότερο ποσοστό χρηματοδότησης του χρέους. Οι εν λόγω πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που εξαιρούνται από τον καταμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας αναφέρονται στο σχέδιο επιδόσεων που θα επανεξετάσει η Επιτροπή και στις πρόσθετες πληροφορίες που πρέπει να διαβιβασθούν σύμφωνα με το παράρτημα II. Τα κράτη μέλη περιγράφουν και αιτιολογούν τα μέτρα που προγραμματίζουν για να επιτευχθεί χαμηλότερο ποσοστό χρηματοδότησης του χρέους και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους.
8. Οι ακόλουθες αρχές ισχύουν για τον κίνδυνο κόστους:
α)
εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους όπως ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, τη διαφορά κρατεί ο οικείος πάροχος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οικείο κράτος μέλος ή ο οικείος ειδικευμένος φορέας·
β)
εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, το πραγματικό κόστος είναι υψηλότερο του καθορισμένου κόστους όπως ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, με την επιφύλαξη της ενεργοποίησης του μηχανισμού προειδοποίησης κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, η διαφορά βαρύνει τον οικείο πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το οικείο κράτος μέλος ή τον οικείο ειδικευμένο φορέα·
γ)
τα στοιχεία α) και β) επιτρέπεται να μην εφαρμοσθούν για διαφορά μεταξύ πραγματικού και καθορισμένου κόστους η οποία είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι είναι εκτός του ελέγχου των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, των κρατών μελών και των ειδικευμένων φορέων, η οποία οφείλεται σε:
i)
απρόβλεπτες αλλαγές των εθνικών κανονισμών συνταξιοδότησης και των κανονισμών υπολογισμού των συντάξεων·
ii)
απρόβλεπτες αλλαγές του εθνικού φορολογικού δικαίου·
iii)
απρόβλεπτα και νέα στοιχεία του κόστους που δεν καλύπτει το εθνικό σχέδιο επιδόσεων αλλά απαιτούνται βάσει του νόμου·
iv)
απρόβλεπτες αλλαγές του κόστους ή των εσόδων βάσει διεθνών συμφωνιών·
v)
σημαντικές αλλαγές στα επιτόκια δανειοδότησης.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, η εθνική εποπτική αρχή καταρτίζει κατάλογο με ανεξέλεγκτους παράγοντες κόστους, από τον κατάλογο που αναφέρεται στα στοιχεία i) έως v) του πρώτου εδαφίου και ο οποίος επισυνάπτεται στο σχέδιο επιδόσεων.
Εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην επόμενη περίοδο αναφοράς.
Εφόσον καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς το πραγματικό κόστος είναι υψηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μετακυλύεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην επόμενη περίοδο αναφοράς. Η οικεία εθνική εποπτική αρχή δίνει τη ρητή συγκατάθεσή της για τη μεταφορά αφού βεβαιωθεί ότι:
i)
η διακύμανση του πραγματικού κόστους ως προς το καθορισμένο κόστος οφείλεται όντως σε εξελίξεις ανεξάρτητες της επιρροής του οικείου παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, του οικείου κράτους μέλους ή του οικείου ειδικευμένου φορέα·
ii)
η διακύμανση του κόστους που πρέπει να μετακυλυσθεί στους χρήστες αναγνωρίζεται και κατατάσσεται σε συγκεκριμένη κατηγορία.
Το μεταφερόμενο ποσό προσδιορίζεται με συντελεστές και περιγράφεται στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα VI.».
12)
Στο άρθρο 12 οι παράγραφοι 1, 2 και 3 αντικαθίστανται από τις ακόλουθες:
«1. Τα κράτη μέλη σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου μπορούν να καθιερώσουν ή να εγκρίνουν καθεστώτα παροχής κινήτρων, τα οποία εφαρμόζονται με ισότιμο και διαφανή τρόπο, για την προώθηση βελτιώσεων στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή τη μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των αερομεταφορών, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικό υπολογισμό των τελών σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3. Η εφαρμογή των κινήτρων αυτών μπορεί να εφαρμόζεται στους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή στους χρήστες του εναέριου χώρου.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, τα κράτη μέλη, σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου, μπορούν να αποφασίζουν οικονομικά κίνητρα για την επίτευξη των στόχων επιδόσεων από τους παρόχους τους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Επιτρέπεται η προσαρμογή της τιμής μονάδας για την πρόβλεψη δώρου ή προστίμου ανάλογα με το πραγματικό επίπεδο επιδόσεων του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς τον αντίστοιχο στόχο. Τα εν λόγω δώρα ή πρόστιμα τίθενται σε εφαρμογή μόνον εφόσον οι αποκλίσεις των επιδόσεων έχουν ουσιώδη επίπτωση στους χρήστες. Το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου είναι ανάλογο των προς επίτευξη στόχων και των επιτυγχανόμενων επιδόσεων. Τα επίπεδα απόκλισης των επιδόσεων και το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου καθορίζονται μετά από την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8 και προβλέπεται στο σχέδιο επιδόσεων σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναέριου χώρου.
3. Όταν κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει καθεστώς παροχής κινήτρων ως προς τους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ρυθμίζει τα τέλη που καταβάλλουν, μετά από την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 8, κατά τρόπο ώστε να αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι εν λόγω χρήστες, και ιδίως για:
α)
τη βελτιστοποίηση της χρήσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών·
β)
τη μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου των πτήσεων·
γ)
τη μείωση του συνολικού κόστους των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και την αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους, ιδίως με τη μείωση των τελών για τη χρήση εξοπλισμού εντός των αεροσκαφών που αυξάνει την χωρητικότητα ή για την αντιστάθμιση των δυσχερειών που σχετίζονται με την επιλογή λιγότερο πολυσύχναστων διαδρομών·
δ)
την επίσπευση της ανάπτυξης των ικανοτήτων του συστήματος SESAR ATM.».
13)
Το άρθρο 13 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο:
«1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τιμές μονάδας καθορίζονται για κάθε ζώνη χρέωσης σε ετήσια βάση.
Οι τιμές μονάδας καθορίζονται στο εθνικό νόμισμα. Όταν τα κράτη μέλη που περιλαμβάνονται σε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου αποφασίζουν να καθιερωθεί κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, η εν λόγω τιμή μονάδας εκφράζεται σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών. Τα οικεία κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά με το νόμισμα την Επιτροπή και τον Eurocontrol.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010, σε περίπτωση ενεργοποίησης κανονισμού προειδοποίησης, επιτρέπεται η τροποποίηση της τιμής της μονάδας εντός της διάρκειας του έτους.».
β)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4:
«4. Οι τιμές μονάδας για το πρώτο έτος της περιόδου αναφοράς υπολογίζονται με βάση το σχέδιο επιδόσεων που κοινοποίησε το οικείο κράτος μέλος ή λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγήθηκε της έναρξης της περιόδου αναφοράς. Εφόσον σχέδια επιδόσεων εγκριθούν μετά την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγήθηκε της έναρξης της περιόδου αναφοράς, οι τιμές μονάδας υπολογίζονται και πάλι εάν χρειάζεται με βάση το τελικό σχέδιο που εγκρίθηκε ή τα εφαρμοζόμενα διορθωτικά μέτρα.».
14)
Στο άρθρο 14 η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν τα τέλη μέσω ενιαίου τέλους ανά πτήση. Εφόσον τα τέλη χρεώνονται και συλλέγονται σε περιφερειακή βάση, το νόμισμα χρέωσης μπορεί να είναι το ευρώ και στην αντίστοιχη τιμή μονάδας επιτρέπεται η προσθήκη μιας τιμής διοικητικής μονάδας για την κάλυψη του κόστους χρέωσης και συλλογής.».
15)
Το άρθρο 15 απαλείφεται.
16)
Στο άρθρο 17 το εισαγωγικό μέρος του πρώτου εδαφίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
«Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διευκολύνουν τις επιθεωρήσεις και τις έρευνες της εθνικής εποπτικής αρχής ή του νομιμοποιούμενου οργανισμού που ενεργεί εξ ονόματός της, καθώς και τους επιτόπιους ελέγχους. Τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα δύνανται:».
17)
Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 17α:
«Άρθρο 17α
Επανεξέταση
Η επανεξέταση, εκ μέρους ης Επιτροπής, του μηχανισμού επιδόσεων ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 691/2010 περιλαμβάνει τον μηχανισμό καταμερισμού κινδύνου που ορίζεται στο άρθρο 11α του παρόντος κανονισμού, τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που ορίζονται στο άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και τις επιπτώσεις και την αποτελεσματικότητά τους στην επίτευξη των στόχων επιδόσεων.».
18)
Τα παραρτήματα I έως VΙ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Μεταβατικές διατάξεις
Τα κράτη μέλη, των οποίων οι προϋπάρχοντες της 8ης Ιουλίου 2010 εθνικοί κανονισμοί ορίζουν μείωση της τιμής μονάδας πέραν του στόχου σε επίπεδο Ένωσης που έχει καθορισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 691/2010, δύνανται να εξαιρέσουν τους παρόχους τους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών από το άρθρο 11α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006. Η εξαίρεση εφαρμόζεται για την περίοδο για την οποία οι εθνικοί κανονισμοί ορίζουν μείωση της τιμής μονάδας, η διάρκειά της όμως δεν υπερβαίνει το τέλος της πρώτης περιόδου αναφοράς το 2014. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Eurocontrol για τις εξαιρέσεις.
Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 όπως τροποποιήθηκε από τον παρόντα κανονισμό για τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης έως την 31η Δεκεμβρίου 2014. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη εξαιρούν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης από τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού, το πλήρες κόστος των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών επιτρέπεται να ανακτηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αρχίζει να εφαρμόζεται στο κόστος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, στα τέλη και τις τιμές μονάδας από 1ης Ιανουαρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1191/2010
ze dne 16. prosince 2010,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1794/2006, kterým se stanoví společný systém poplatků za letové navigační služby
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 550/2004 ze dne 10. března 2004 o poskytování letových navigačních služeb v jednotném evropském nebi (nařízení o poskytování služeb) (1), a zejména na čl. 15 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 549/2004 ze dne 10. března 2004, kterým se stanoví rámec pro vytvoření jednotného evropského nebe (rámcové nařízení), a zejména na čl. 5 odst. 3 uvedeného nařízení (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1794/2006 (3) stanoví nezbytná opatření k rozvoji systému poplatků za letové navigační služby, který je v souladu se systémem poplatků za traťové navigační služby vypracovaným organizací Eurocontrol. Vypracování společného systému poplatků za letové navigační služby poskytované během všech fází letu má pro provádění jednotného evropského nebe nesmírný význam. Systém by měl dosáhnout větší transparentnosti při stanovování a ukládání poplatků uživatelům vzdušného prostoru a při vymáhání těchto poplatků a hospodárnosti v poskytování letových navigačních služeb. Měl by rovněž podporovat efektivnost letů při zachování optimální úrovně bezpečnosti a stimulovat integrované poskytování služeb.
(2)
Za účelem zajištění efektivnosti celkového cíle zvýšení nákladové efektivnosti letových navigačních služeb by měl systém poplatků podporovat posílení nákladové a provozní efektivnosti v souladu s evropským hlavním plánem uspořádání letového provozu a na jeho podporu.
(3)
Nařízení (ES) č. 1794/2006 je třeba aktualizovat, aby byly finanční důsledky plánu výkonnosti promítnuty do systému poplatků, zejména s ohledem na náklady a mechanismus sdílení rizik provozu jakož i režimy pobídek popsané v nařízení Komise (EU) č. 691/2010 ze dne 29. července 2010, kterým se stanoví systém sledování výkonnosti letových navigačních služeb a funkcí sítě a mění nařízení (ES) č. 2096/2005, kterým se stanoví společné požadavky pro poskytování letových navigačních služeb (4). Nařízení (ES) č. 1794/2006 by mělo být tudíž odpovídajícím způsobem změněno.
(4)
Měla by být přijata vhodná ustanovení k zajištění hladkého přechodu na aktualizovaný systém poplatků.
(5)
Opatření stanovena v tomto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro jednotné nebe,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny nařízení (ES) č. 1794/2006
Nařízení (ES) č. 1794/2006 se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Toto nařízení stanoví opatření potřebná pro vypracování společného systému poplatků za letové navigační služby, který je v souladu se systémem poplatků za traťové služby vypracovaným organizací Eurocontrol.“.
b)
Odstavce 5 a 6 se nahrazují tímto:
„5. S výhradou čl. 1 odst. 3 třetí větou nařízení Komise (EU) č. 691/2010 (5), mohou členské státy rozhodnout, že se toto nařízení nevztahuje na letové navigační služby poskytované na letištích, kde obchodní letecká doprava dosahuje méně než 50 000 pohybů za rok, bez ohledu na maximální vzletovou hmotnost a počet sedadel.
Členské státy o takovém rozhodnutí uvědomí Komisi. Komise pravidelně zveřejní aktualizovaný seznam letišť, na která se na základě rozhodnutí členských států toto nařízení na navigační služby nevztahuje.
6. Jde-li o letové navigační služby poskytované na letištích, kde obchodní letecká doprava dosahuje méně než 150 000 pohybů za rok, bez ohledu na maximální vzletovou hmotnost a počet sedadel, mohou členské státy před každým referenčním obdobím uvedeným v čl. 11 odst. 3 písm. d) nařízení (ES) č. 594/2004 rozhodnout nečinit následující:
a)
počítat stanovené náklady v souladu s článkem 6 tohoto nařízení;
b)
počítat poplatky za přibližovací a letištní služby stanovené v článku 11 tohoto nařízení;
c)
stanovovat jednotkové sazby poplatků uvedené v článku 13 tohoto nařízení.
První pododstavec se použije, aniž by bylo dotčeno používání zásad uvedených v článcích 14 a 15 nařízení (ES) č. 550/2004 a pokud je dodržen čl. 1 odst. 3 třetí věta nařízení (ES) č. 691/2010.
Členské státy, které se rozhodnou nečinit úkony uvedené v prvním pododstavci, vypracují podrobné hodnocení, v jakém rozsahu jsou splněny podmínky stanovené v příloze I tohoto nařízení. Součástí tohoto hodnocení je konzultace se zástupcem uživatelů vzdušného prostoru.
Tyto členské státy předloží Komisi podrobnou zprávu o hodnocení uvedeném ve třetím pododstavci. Zpráva je podpořena důkazy, zahrne výsledek konzultace s uživateli a plné odůvodní závěry dotyčného členského státu. Po konzultaci s dotčeným členským státem může
Komise rozhodnout, že podmínky stanovené v příloze I tohoto nařízení nejsou splněny, a může nejpozději dva měsíce po obdržení zprávy požádat členský stát o opětovné provedení hodnocení na základě revidovaných podmínek.
Pokud Komise takové rozhodnutí učiní, vymezí které části hodnocení mají být revidovány a uvede pro to důvody.
Požádala-li Komise o revidované hodnocení, dotyčný členský stát předloží zprávu o závěrech uvedeného revidovaného hodnocení ve lhůtě dvou měsíců poté, co obdržel žádost Komise.
Konečná zpráva se zveřejní a platí po dobu trvání dotyčného referenčního období.
2)
V článku 2 se doplňují tato písmena:
„h)
„stanovenými náklady“ se rozumí náklady předem stanovené členským státem podle čl. 15 odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 550/2004;
i)
„referenčním obdobím“ se rozumí referenční období pro systém sledování výkonnosti stanovený v čl. 11 odst. 3 písm. d) nařízení (ES) č. 549/2004;
j)
„pohyby obchodní letecké dopravy“ se rozumí celkový součet vzletů a přistání obchodní letecké dopravy vypočítaný jako průměr za tři roky, které předcházejí přijetí plánu výkonnosti uvedenému v článku 12 nařízení (EU) č. 691/2010;
k)
„jinými příjmy“ se rozumí příjmy získané od veřejných orgánů nebo příjmy z komerčních činností a/nebo, v případě výkonových jednotek, příjmy získané ze smluv a dohod mezi poskytovateli letových navigačních služeb a provozovateli letišť, které zvýhodňují poskytovatele letových navigačních služeb pokud jde o výši jednotkových sazeb.“.
3)
V článku 3 se odstavce 1, 2 a 3 nahrazují tímto:
„1. Systém poplatků se řídí zásadami stanovenými v článku 15 nařízení (ES) č. 550/2004.
2. Stanovené náklady na traťové letové navigační služby jsou financovány z traťových poplatků uložených uživatelům letových navigačních služeb v souladu s ustanoveními kapitoly III a/nebo z jiných příjmů.
3. Stanovené náklady na přibližovací a letištní služby jsou financovány z poplatků za přibližovací a letištní služby uložených uživatelům letových navigačních služeb v souladu s ustanoveními kapitoly III a/nebo z jiných příjmů. Ty mohou zahrnovat křížové subvence poskytnuté v souladu s právem Unie.“.
4)
V článku 4 se odstavce 3 a 4 nahrazují tímto:
„3. Oblast zpoplatnění traťových služeb se rozprostírá od zemského povrchu a zahrnuje i horní vzdušný prostor. Členské státy mohou vyčlenit určitou oblast v složitých oblastech přibližovacích a letištních služeb uvnitř oblasti zpoplatnění.
4. Pokud oblasti zpoplatnění procházejí vzdušným prostorem více než jednoho členského státu, k čemuž může dojít v důsledku vytvoření společné oblasti zpoplatnění ve funkčním bloku vzdušného prostoru, zajistí dotčené členské státy v co nejvyšší míře shodné a jednotné používání tohoto nařízení na dotčený vzdušný prostor.
Pokud jednotné použití tohoto nařízení na dotyčný vzdušný prostor není možné, informují členské státy uživatele o rozdílech v používání tohoto nařízení transparentním způsobem a oznámí tyto rozdíly Komisi a Eurocontrolu.“.
5)
V článku 5 se odstavce 2 a 3 nahrazují tímto:
„2. Členské státy mohou určit následující náklady jako stanovené náklady v souladu s čl. 15 odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 550/2004, pokud vzniknou v důsledku poskytování letových navigačních služeb:
a)
náklady vzniklé příslušným vnitrostátním orgánům;
b)
náklady vzniklé kvalifikovaným subjektům uvedeným v článku 3 nařízení (ES) č. 550/2004;
c)
náklady plynoucí z mezinárodních dohod.
3. V souladu s čl. 15a odst. 3 nařízení (ES) č. 550/2004, aniž jsou dotčeny jiné zdroje financování a v souladu s právem Unie, lze část příjmů pocházejících z poplatků využít na financování společných projektů pro funkce související se sítí, které jsou mimořádně důležité pro zvýšení celkové výkonnosti uspořádání letového provozu a letových navigačních služeb v Evropě. V takovýchto případech členské státy zajistí uplatnění komplexního a transparentního účetnictví, aby se zajistilo, že uživatelé vzdušného prostoru nebudou zpoplatňováni dvakrát. Stanovené náklady, ze kterých se financuje společný projekt, musí být jasně určeny v souladu s přílohou II.“.
6)
Článek 6 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Stanovené náklady a skutečné náklady zahrnují náklady na způsobilé služby, zařízení a činnosti uvedené v článku 5 tohoto nařízení a určené v souladu s účetními požadavky stanovenými v článku 12 nařízení (ES) č. 550/2004.
Jednorázové nákladové dopady vyplývající ze zavedení mezinárodních účetních standardů lze však rozložit na období nepřesahující 15 let.
Aniž jsou dotčeny články 16 a 18 nařízení (EU) č. 691/2010, stanovené náklady se určují před začátkem každého referenčního období jako součást plánů výkonnosti uvedených v článku 11 nařízení (ES) č. 549/2004 a v čl. 10 odst. 3 písm. b) nařízení (EU) č. 691/2010 pro každý kalendářní během referenčního období jak v reálné, tak i nominální hodnotě. Jednotkové sazby se vypočítávají na základě nákladů vyjádřených v nominální hodnotě. Pro každý rok v referenčním období se rozdíl mezi stanovenými náklady vyjádřenými v nominální hodnotě před referenčním obdobím a stanovenými náklady upravenými na základě skutečné inflace zaznamenané Komisí (Eurostatem) pro daný rok převede nejpozději v roce n+2.
Stanovené náklady a skutečné náklady se určují v národní měně. Pokud je pro funkční blok vzdušného prostoru vytvořena společná oblast zpoplatnění s jedinou jednotkovou sazbou, zajistí dotčené členské státy převod vnitrostátních nákladů na euro nebo na národní měnu jednoho z dotčených členských států, aby byl zajištěn transparentní výpočet jediné jednotkové sazby podle čl. 13 odst. 1 prvního pododstavce tohoto nařízení. Dotčené členské státy to oznámí Komisi a Eurocontrolu.“.
b)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Osobní náklady zahrnují hrubou mzdu, příplatky za práci přesčas, příspěvek zaměstnavatele na sociální pojištění, jakož i penzijní náklady a jiné dávky. Penzijní náklady mohou být vypočteny s použitím obezřetných předpokladů v souladu s řízením systému nebo příslušným vnitrostátním právem, podle případu. Takové předpoklady jsou podrobně rozvedeny ve vnitrostátním plánu výkonnosti.“.
ii)
čtvrtý a pátý pododstavec se nahrazují tímto:
„Náklady na odpisy se vztahují k celkovým dlouhodobým aktivům užívaným pro účely letových navigačních služeb. Dlouhodobá aktiva se odepisují v souladu s jejich očekávanou životností za použití metody rovnoměrného odpisování uplatněné k pořizovací hodnotě odpisovaných aktiv. Pro výpočet odpisů lze použít účtování pořizovacích nebo stávajících cen. Způsob výpočtu zůstane nezměněn po celou dobu odpisování a musí být v souladu s použitými náklady na kapitál. Použije-li se účtování stávajících cen, poskytnou se i čísla účtování ekvivalentních pořizovacích cen, aby bylo umožněno srovnání a hodnocení.
Náklady na kapitál se rovnají celkovému součinu:
a)
součtu průměrné čisté účetní hodnoty dlouhodobých aktiv a případných opravných položek k celkovým aktivům stanoveným vnitrostátním dozorovým orgánem a používaných poskytovatelem letových navigačních služeb, která jsou v provozu či ve výstavbě, a průměrné hodnoty čistých oběžných aktiv kromě úročených účtů potřebných pro poskytování letových navigačních služeb; a
b)
váženého průměru úrokové sazby z přijatých úvěrů a návratnosti vlastního kapitálu. V případě poskytovatele letových navigačních služeb bez vlastního kapitálu se vážený průměr vypočítává na základě návratnosti uplatňované vůči rozdílu mezi celkovými aktivy uvedenými v písmenu a) a úvěry.
Mimořádné položky jsou tvořeny nevratnými náklady vztahujícími se na poskytování letových navigačních služeb, které vznikly v průběhu stejného roku.
Každá úprava nad rámec ustanovení mezinárodních účetních standardů se uvede ve vnitrostátním plánu výkonnosti za účelem přezkumu ze strany Komise a v doplňujících informacích, které jsou poskytovány v souladu s přílohou II.“
c)
V odstavci 3 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Pro účely odst. 2 pátého pododstavce jsou ukazatele, kterým má být přikládána váha, založeny na poměru financování prostřednictvím buď úvěru, nebo vlastního kapitálu. Úroková sazba z přijatých úvěrů se rovná průměrné úrokové sazbě z přijatých úvěrů poskytovatele letových navigačních služeb. Návratnost vlastního kapitálu vychází ze skutečného finančního rizika vzniklého poskytovateli letových navigačních služeb.“
7)
V čl. 7 odst. 2 se doplňuje následující pododstavec:
„Pro účely prvního pododstavce písm. b), členské státy před začátkem každého referenčního období stanoví pro každé letiště kritéria použitá pro přidělení nákladů mezi přibližovací a letištní služby a traťové služby a uvědomí o tom Komisi.“.
8)
Článek 8 se nahrazuje tímto:
„Článek 8
Transparentnost nákladů a systému poplatků
1. Členské státy nejpozději šest měsíců před začátkem každého referenčního období nabídnou zástupcům uživatelů vzdušného prostoru možnost konzultace týkající se stanovených nákladů, plánovaných investic, prognózy výkonových jednotek, politiky poplatků a výsledných jednotkových sazeb a při tom jsou jim nápomocni poskytovatelé letových navigačních služeb. Členské státy poskytnou zástupcům uživatelů vzdušného prostoru, Komisi a tam, kde je to na místě, i organizaci Eurocontrol, transparentním způsobem přehled vnitrostátních nákladů nebo nákladů funkčního bloku vzdušného prostoru stanovených v souladu s článkem 5 a jejich jednotkové sazby.
Během referenčního období členské státy každý rok navrhnou konzultace se zástupci uživatelů vzdušného prostoru o každé odchylce od prognózy, zejména s ohledem na:
a)
skutečnou dopravu a náklady ve srovnání s prognózou dopravy a stanovenými náklady;
b)
uplatňování mechanismu sdílení rizika stanoveného v článku 11a;
c)
režimy pobídek stanovené v článku 12.
Tuto konzultaci lze uspořádat v regionálním rámci. Zástupci uživatelů vzdušného prostoru si ponechají právo požádat o více konzultací. Soustavně se organizují rovněž konzultace s uživateli po aktivaci varovného mechanismu, která má za následek revizi jednotkové sazby.
2. Informace uvedené v odstavci 1 jsou vykazovány na základě tabulek a podrobných pravidel stanovených v přílohách II a VI, nebo, pokud se členský stát na vnitrostátní úrovni nebo na úrovni funkčního bloku vzdušného prostoru rozhodl nepočítat stanovené náklady či poplatky za přibližovací a letištní služby nebo nestanovit jednotkové sazby poplatků za přibližovací a letištní služby podle čl. 1 odst. 6, je informace uvedená v odstavci 1 založena na výkazních tabulkách a podrobných pravidlech stanovených v příloze III. Příslušná dokumentace se dá k dispozici zástupcům uživatelů vzdušného prostoru, Komisi, Eurocontrolu a vnitrostátním dozorovým orgánům tři týdny před konzultační schůzkou. Pro každoroční konzultaci uvedenou v odst. 1 druhém pododstavci je příslušná dokumentace dána k dispozici zástupcům uživatelů vzdušného prostoru, Komisi, Eurocontrolu a vnitrostátním dozorovým orgánům každý rok, nejpozději do 1. listopadu.“.
9)
Článek 9 se mění takto:
a)
V odstavci 1 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
letům provedeným výlučně za účelem přepravy během oficiálních cest vládnoucího panovníka a jeho nejbližší rodiny, hlav států, předsedů vlád a vládních ministrů; ve všech případech musí být tato výjimka doložena patřičným označením statusu nebo poznámkou v letovém plánu.“.
b)
Odstavec 4 se mění takto:
i)
první pododstavec se zrušuje;
ii)
ve druhém pododstavci se úvodní věta nahrazuje tímto:
„Náklady vzniklé v souvislosti s lety, kterým byla udělena výjimka z placení poplatků, jsou tvořeny:“.
10)
Články 10 a 11 se nahrazují tímto:
„Článek 10
Výpočet poplatků za traťové navigační služby
1. Aniž je dotčena možnost financování traťových letových navigačních služeb prostřednictvím jiných příjmů podle čl. 3 odst. 2, poplatek za traťové navigační služby u konkrétního letu v konkrétní oblasti zpoplatnění traťových služeb se rovná součinu jednotkové sazby stanovené pro tuto oblast zpoplatnění traťových služeb a počtu přeletových jednotek u daného letu.
2. Jednotková sazba a traťové výkonové jednotky se vypočítají v souladu s přílohou IV.
Článek 11
Výpočet poplatků za přibližovací a letištní služby
1. Aniž je dotčena možnost financování přibližovacích a letištních služeb prostřednictvím jiných příjmů podle čl. 3 odst. 3, poplatek za letištní a přibližovací služby u konkrétního letu v konkrétní oblasti zpoplatnění přibližovacích a letištních služeb se rovná součinu jednotkové sazby stanovené pro tuto oblast a počtu výkonových jednotek přibližovacích a letištních služeb daného letu. Pro účely poplatků se přiblížení a odlet počítá za jeden let. Výpočetní jednotkou je buď let při příletu, nebo let při odletu.
2. Jednotková sazba a výkonové jednotky přibližovacích a letištních služeb se vypočítají v souladu s přílohou V.“.
11)
Vkládá se nový článek 11a, který zní:
„Článek 11a
Sdílení rizika
1. Tento článek stanoví mechanismus sdílení rizika nákladů. Použije se v souladu se zásadami obsaženými v článku 11 nařízení (EU) č. 691/2010.
2. Následující náklady nejsou předmětem sdílení rizika provozu a jsou vráceny bez ohledu na vývoj provozu:
a)
stanovené náklady určené podle čl. 5 odst. 2, s výjimkou dohod týkajících se poskytování přeshraničních letových provozních služeb;
b)
stanovené náklady poskytovatelů meteorologických služeb;
c)
převody povolené z předchozího roku nebo referenčního období a slevy nebo pokuty vyplývající z režimů pobídek;
d)
přeplatky nebo nedoplatky vyplývající ze změn provozu se uhradí nejpozději v roce n + 2.
Navíc, členské státy mohou vyjmout ze sdílení rizika provozu stanovené náklady poskytovatelů letových navigačních služeb, kteří obdrželi povolení k poskytování letových navigačních služeb bez osvědčení, v souladu s čl. 7 odst. 5 nařízení (ES) č. 550/2004.
3. Pokud během daného roku skutečný počet výkonových jednotek nepřevyšší nebo se nesníží o více než 2 % ve srovnání s prognózou zpracovanou na začátku referenčního období, dodatečný příjem nebo ztráta v příjmech poskytovatele letových navigačních služeb týkající se stanovených nákladů se nepřevádí.
4. Pokud během daného roku n skutečný počet výkonových jednotek převýší prognózu zpracovanou na začátku referenčního období o více než 2 %, vrátí se nejpozději v roce n + 2 nejméně 70 % dodatečného příjmu získaného příslušnými poskytovateli letových navigačních služeb, který překračuje 2 % rozdílu mezi skutečnými výkonovými jednotkami a prognózou týkající se stanovených nákladů, uživatelům vzdušného prostoru.
Pokud během daného roku n skutečný počet výkonových jednotek se sníží ve srovnání s prognózou zpracovanou na začátku referenčního období o více než 2 %, uhradí uživatelé vzdušného prostoru zpravidla nejpozději v roce n + 2 nejvýše 70 % ztráty v příjmech vzniklé příslušným poskytovatelům letových navigačních služeb, která překračuje 2 % rozdílu mezi skutečnými výkonovými jednotkami a prognózou týkající se stanovených nákladů. Členské státy však mohou rozhodnout, že převod těchto ztrát v příjmech rozloží na několik let za účelem udržení stability jednotkové sazby.
5. Rozdělení rizika provozu uvedeného v odstavci 4 se určí vnitrostátním plánem výkonnosti nebo plánem výkonnosti funkčního bloku vzdušného prostoru na celé referenční období po konzultacích podle článku 8.
6. Pokud je během daného roku n skutečný počet výkonových jednotek nižší než 90 % ve srovnání s prognózou stanovenou na začátku referenčního období, plnou výši ztráty v příjmech vzniklé příslušným poskytovatelům letových navigačních služeb, která překračuje 10 % rozdílu mezi skutečnými výkonovými jednotkami a prognózou týkající se stanovených nákladů, uhradí uživatelé vzdušného prostoru zpravidla nejpozději v roce n + 2. Členské státy však mohou rozhodnout, že převod těchto ztrát v příjmech rozloží na několik let za účelem udržení stability jednotkové sazby.
Pokud během daného roku n skutečný počet výkonových jednotek převýší 110 % prognózy zpracované na začátku referenčního období, vrátí se uživatelům vzdušného prostoru v roce n + 2 plná výše dodatečných příjmů získaných příslušnými poskytovateli letových navigačních služeb, která překračuje 10 % rozdílu mezi skutečnými výkonovými jednotkami a prognózou týkající se stanovených nákladů.
7. Poskytovatelé letových navigačních služeb bez vlastního kapitálu nebo s vlastním kapitálem nepřesahujícím 5 % celkových závazků ke dni 31. prosince 2011 mohou být vyňati ze sdílení rizika provozu během prvního referenčního období, aby bylo možné dosáhnout nižšího podílu financování úvěru. Tito poskytovatelé letových navigačních služeb vyňati ze sdílení rizika provozu se uvedou v plánu výkonnosti za účelem přezkumu ze strany Komise a v doplňujících informacích předkládaných v souladu s přílohou II. Členské státy popíší a zdůvodní opatření plánovaná k dosažení nižšího podílu financování úvěru a jeho časového rozvržení.
8. Na sdílení rizika nákladů se vztahují tyto zásady:
a)
pokud se skutečné náklady během celého referenčního období sníží pod stanovené náklady určené na začátku referenčního období, výsledný rozdíl si ponechá příslušný poskytovatel letových navigačních služeb, členský stát nebo kvalifikovaný subjekt;
b)
pokud skutečné náklady během celého referenčního období převýší stanovené náklady určené na začátku referenčního období, výsledný rozdíl uhradí příslušný poskytovatel letových navigačních služeb, členský stát nebo kvalifikovaný subjekt, aniž je dotčena aktivace varovného mechanismu podle článku 18 nařízení (EU) č. 691/2010;
c)
písmena a) a b) se nemohou vztahovat na rozdíl mezi skutečnými a stanovenými náklady, u nichž lze mít za to, že jsou mimo kontrolu poskytovatelů letových navigačních služeb, členských států a kvalifikovaných subjektů v důsledku:
i)
nepředvídaných změn vnitrostátních důchodových předpisů a předpisů pro důchodové účetnictví,
ii)
nepředvídaných změn vnitrostátního daňového práva,
iii)
nepředvídaných a nových nákladových položek nezahrnutých do vnitrostátního plánu výkonnosti, ale vyžadovaných právem,
iv)
nepředvídaných změn v nákladech nebo příjmech vyplývajících z mezinárodních dohod,
v)
podstatných změn v úrokových sazbách za půjčky.
Aniž je dotčen čl. 6 odst. 1 třetí pododstavec, je seznam nekontrolovatelných nákladových faktorů stanoven vnitrostátním dozorovým orgánem ze seznamu stanoveného v prvním pododstavci bodech i) až v) a je součástí plánu výkonnosti.
Pokud jsou skutečné náklady během celého referenčního období nižší než stanovené náklady určené na začátku referenčního období, vrátí se výsledný rozdíl uživatelům vzdušného prostoru převodem na následující referenční období.
Pokud skutečné náklady během celého referenčního období převýší stanovené náklady určené na začátku referenčního období, postoupí se výsledný rozdíl uživatelům vzdušného prostoru převodem na následující referenční období. Vnitrostátní dozorový orgán dá výslovný souhlas k převodu poté, co se ujistí, že:
i)
rozdíl ve skutečných nákladech ve srovnání se stanovenými náklady je skutečně výsledkem vývoje překračujícího rámec vlivu příslušného poskytovatele letových navigačních služeb, členského státu nebo kvalifikovaného subjektu;
ii)
rozdíl v nákladech, který se postupuje uživatelům, je výslovně určen a kategorizován.
Převáděná částka se musí specifikovat podle faktorů a popsat v doplňujících informacích předkládaných v souladu s přílohou VI.“.
12)
V článku 12 se odstavce 1, 2 a 3 nahrazují tímto:
„1. Členské státy na vnitrostátní úrovni nebo na úrovni funkčního bloku vzdušného prostoru mohou na nediskriminačním a transparentním základě stanovit či schválit režimy pobídek na podporu zlepšení poskytování letových navigačních služeb nebo snížení vlivu letectví na životní prostředí, což bude mít za následek jiný výpočet poplatků podle odstavců 2 a 3. Pobídky se mohou vztahovat na poskytovatele letových navigačních služeb a/nebo uživatele vzdušného prostoru.
2. V souladu s článkem 11 nařízení (EU) č. 691/2010 může členský stát na vnitrostátní úrovni nebo na úrovni funkčního bloku vzdušného prostoru schválit finanční pobídky, aby jeho poskytovatelé letových navigačních služeb dosahovali cílů výkonnosti. Jednotková sazba může být upravena, aby byla poskytnuta sleva nebo uložena pokuta podle skutečné úrovně výkonnosti poskytovatele letových navigačních služeb ve srovnání s příslušným cílem. Tyto slevy nebo pokuty se uplatní pouze tehdy, když změny ve výkonnosti mají značné dopady na uživatele. Použitelná výše slev a pokut je úměrná cílům a výkonnosti, kterých je třeba dosáhnout. Úrovně změn výkonnosti a použitelná výše slev a pokut se stanoví po nabídce konzultovat uvedené v článku 8 a stanovena vnitrostátním plánem výkonnosti nebo plánem výkonnosti funkčního bloku vzdušného prostoru.
3. Pokud se členský stát rozhodne použít režim pobídek v případě uživatelů letových navigačních služeb, změní, po nabídce konzultovat uvedené v článku 8, poplatky účtované uživatelům, aby zohlednil úsilí vyvinuté dotčenými uživateli, zejména k:
a)
optimalizaci využívání letových navigačních služeb;
b)
snížení dopadů letectví na životní prostředí;
c)
snížení celkových nákladů letových navigačních služeb a zvýšení jejich účinnosti, zejména snížením nebo změnou poplatků podle letového vybavení, které zvyšuje kapacitu, nebo kompenzací obtíží spojených s volbou méně přetížených tratí;
d)
urychlení zavádění kapacit řízení letového provozu podle projektu SESAR ATM.“.
13)
Článek 13 se mění takto:
a)
Odstavce 1 a 2 se nahrazují tímto:
„1. Členské státy zajistí, že jednotkové sazby jsou stanoveny pro každou oblast zpoplatnění každoročně.
Jednotkové sazby se stanoví v národní měně. Pokud se členský stát, který je součástí funkčního bloku vzdušného prostoru, rozhodne vytvořit společnou oblast zpoplatnění s jedinou jednotkovou sazbou, jednotková sazba se stanoví v eurech nebo v národní měně jednoho z příslušných členských států. Příslušné členské státy oznámí použitelnou měnu Komisi a Eurocontrolu.
2. Podle čl. 11 odst. 4 písm. e) nařízení (ES) č. 549/2004 a článku 18 nařízení (EU) č. 691/2010 může být jednotková sazba změněna v průběhu roku v případě aktivace varovného mechanismu.“.
b)
Doplňuje se nový odstavec 4, který zní:
„4. Pro první rok referenčního období se jednotkové sazby vypočítají na základě plánu výkonnosti oznámeného příslušným členským státem nebo funkčním blokem vzdušného prostoru ke dni 1. listopadu roku předcházejícího počátku referenčního období. Pokud je plán výkonnosti přijat později než 1. listopadu roku předcházejícího počátku referenčního období, jednotkové sazby se v případě potřeby přepočítají na základě konečného přijatého plánu nebo použitelných nápravných opatřeních.“.
14)
V článku 14 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Členské státy mohou vybírat poplatky prostřednictvím jediného poplatku za každý let. Pokud se poplatky účtují a vybírají v regionálním rámci, fakturační měna může být euro a administrativní jednotková sazba pro úhradu fakturačních nákladů a nákladů na výběr poplatků může být doplněna do příslušné jednotkové sazby.“.
15)
Článek 15 se zrušuje.
16)
V článku 17 se úvodní část prvního pododstavce nahrazuje tímto:
„Poskytovatelé letových navigačních služeb usnadní inspekce a průzkumy prováděné vnitrostátními dozorovými orgány nebo kvalifikovaným subjektem, který jedná jménem uvedených orgánů, včetně kontrol na místě. Oprávněné osoby jsou zmocněny:“.
17)
Vkládá se nový článek 17a, který zní:
„Článek 17a
Přezkum
Přezkum systému sledování výkonnosti uvedeného v článku 24 nařízení (EU) č. 691/2010 prováděný Komisí zahrnuje mechanismus sdílení rizika stanovený v článku 11a tohoto nařízení, režimy pobídek stanovené podle článku 12 tohoto nařízení a jejich vliv a efektivnost v dosahování vytýčených cílů výkonnosti.“.
18)
Přílohy I až VI se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Přechodná ustanovení
Členské státy, u nichž je vnitrostátními předpisy, které existovaly už před 8. červencem 2010, stanoveno snížení jednotkové sazby přesahující rámec cílů Evropské unie vytýčených v souladu s nařízením (EU) č. 691/2010, mohou vyjmout své poskytovatel letových navigačních služeb z působnosti čl. 11a odst. 3 nařízení (ES) č. 1794/2006. Toto vynětí se vztahuje na období, po které vnitrostátní předpisy snižují jednotkovou sazbu a nesmí překročit konec prvního referenčního období v roce 2014. Členské státy o tom informují Komisi a Eurocontrol.
Členské státy mohou rozhodnout, že se do 31. prosince 2014 ustanovení nařízení (ES) č. 1794/2006 ve znění tohoto nařízení nepoužijí na přibližovací a letištní služby. Oznámí to Komisi. Pokud členské státy vyjmou přibližovací a letištní služby z působnosti ustanovení uvedeného nařízení, lze plné náklady za poskytování přibližovacích a letištních služeb uhradit do 31. prosince 2014.
Článek 3
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Začne se používat na náklady, poplatky a jednotkové sazby letových navigačních služeb roku 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. prosince 2010.