ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/137/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 28ης Φεβρουαρίου 2011
σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως το άρθρο 29,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στις 23 Φεβρουαρίου 2011, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέφρασε τη σοβαρή ανησυχία της για τις εξελίξεις στη Λιβύη. Καταδίκασε σθεναρά τις βιαιότητες και τη χρήση βίας κατά πολιτών και αποδοκίμασε τις πράξεις καταστολής κατά ειρηνικών διαδηλωτών.
(2)
Η ΕΕ επανέλαβε την έκκλησή της για άμεσο τερματισμό της βίας και λήψη μέτρων που να ανταποκρίνονται στα δίκαια αιτήματα του πληθυσμού.
(3)
Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών («Συμβούλιο Ασφαλείας») εξέδωσε την απόφαση αριθ. 1970 («απόφαση αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ») με την οποία επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα κατά της Λιβύης και προσώπων και οντοτήτων εμπλεκόμενων σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, μεταξύ άλλων συμμετέχοντας σε επιθέσεις, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, κατά του άμαχου πληθυσμού και εγκαταστάσεων.
(4)
Δεδομένης της σοβαρότητας της κατάστασης στη Λιβύη, η ΕΕ θεωρεί αναγκαία την επιβολή πρόσθετων περιοριστικών μέτρων.
(5)
Για την εφαρμογή ορισμένων μέτρων απαιτείται περαιτέρω δράση από μέρους της Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Απαγορεύεται η άμεση ή έμμεση προμήθεια, πώληση ή μεταφορά στη Λιβύη οπλισμού και κάθε είδους συναφούς υλικού, συμπεριλαμβανομένων όπλων και πυρομαχικών, στρατιωτικών οχημάτων και εξοπλισμού, παραστρατιωτικού εξοπλισμού και ανταλλακτικών για όλα τα ανωτέρω, καθώς και εξοπλισμού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εσωτερική καταστολή, είτε προέρχεται από τα εδάφη τους είτε όχι, από πολίτες των κρατών μελών, ή από το έδαφός τους ή μέσω αυτού, ή με σκάφη ή αεροσκάφη που φέρουν τη σημαία τους.
2. Απαγορεύονται:
α)
η άμεση ή έμμεση παροχή τεχνικής βοήθειας, κατάρτισης ή άλλου είδους βοήθειας, περιλαμβανομένης της παροχής ένοπλου μισθοφορικού προσωπικού, σε σχέση με στρατιωτικές δραστηριότητες ή με την παροχή, συντήρηση και χρήση ειδών της παραγράφου 1 σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα στη Λιβύη ή προς χρήση στη συγκεκριμένη χώρα,
β)
η άμεση ή έμμεση παροχή οικονομικής βοήθειας σε σχέση με στρατιωτικές δραστηριότητες ή με την παροχή, συντήρηση και χρήση ειδών της παραγράφου 1 σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα στη Λιβύη ή προς χρήση στη συγκεκριμένη χώρα,
γ)
η εσκεμμένη και ηθελημένη συμμετοχή σε δραστηριότητες που έχουν ως σκοπό ή αποτέλεσμα να παρακάμπτονται οι απαγορεύσεις που αναφέρεται στα στοιχεία α) ή β).
Άρθρο 2
1. Το άρθρο 1 δεν εφαρμόζεται:
α)
στην προμήθεια, την πώληση ή τη μεταφορά μη θανατηφόρου στρατιωτικού εξοπλισμού ή εξοπλισμού δυνάμενου να χρησιμοποιηθεί για εσωτερική καταστολή, εφόσον προορίζεται αποκλειστικά για ανθρωπιστική ή προστατευτική χρήση,
β)
στην προμήθεια, πώληση ή μεταφορά άλλου οπλισμού και συναφούς εξοπλισμού,
γ)
στην παροχή τεχνικής βοήθειας, κατάρτισης ή άλλου είδους βοήθειας, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού, που σχετίζεται με τον εξοπλισμό αυτό,
δ)
στην παροχή οικονομικής βοήθειας που σχετίζεται με τον εξοπλισμό αυτόν,
εφόσον έχει εγκριθεί εκ των προτέρων, κατά περίπτωση, από την επιτροπή που συγκροτήθηκε δυνάμει της παραγράφου 24 της απόφασης αριθ. 1970 του ΣΑΗΕ («επιτροπή»)·
2. Το άρθρο 1 δεν εφαρμόζεται στην προμήθεια, πώληση ή μεταφορά προστατευτικού ιματισμού, περιλαμβανομένων των αλεξίσφαιρων γιλέκων και των στρατιωτικών κρανών, που εξάγεται προσωρινά στη Λιβύη από προσωπικό του ΟΗΕ, προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των κρατών μελών της, εκπροσώπους των μέσων μαζικής ενημέρωσης, μέλη ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών οργανώσεων και συναφές προσωπικό, αποκλειστικά για προσωπική τους χρήση.
Άρθρο 3
Απαγορεύεται η προμήθεια από τη Λιβύη των ειδών του άρθρου 1 παράγραφος 1 από υπηκόους των κρατών μελών ή με χρήση σκαφών ή αεροσκαφών που φέρουν τη σημαία τους, είτε τα είδη αυτά προέρχονται από το έδαφος της Λιβύης είτε όχι.
Άρθρο 4
1. Τα κράτη μέλη επιθεωρούν, κατά τα οριζόμενα από τις εθνικές τους αρχές και νομοθετικές διατάξεις, καθώς και από το διεθνές δίκαιο, ιδίως το δίκαιο της θάλασσας και τις σχετικές διεθνείς συμφωνίες πολιτικής αεροπορίας, κάθε φορτίο προς και από τη Λιβύη που βρίσκεται στο έδαφός τους και μεταξύ άλλων στους αερολιμένες και θαλάσσιους λιμένες τους, εφ’ όσον διαθέτουν πληροφορίες βάσει των οποίων μπορεί ευλόγως να εικάζεται ότι το φορτίο περιέχει είδη των οποίων η προμήθεια, η πώληση, η μεταφορά ή η εξαγωγή απαγορεύεται δυνάμει των διατάξεων της παρούσας απόφασης.
2. Τα κράτη μέλη, όταν ανακαλύπτουν είδη των οποίων η προμήθεια, η πώληση, η μεταφορά ή η εξαγωγή απαγορεύεται δυνάμει των διατάξεων της παρούσας απόφασης, προβαίνουν στην κατάσχεση και απόσυρσή τους (μέσω της καταστροφής, της αχρήστευσης, της αποθήκευσης ή της μεταφοράς τους με σκοπό την απόσυρσή τους σε κράτος διαφορετικό των κρατών προέλευσης ή προορισμών).
3. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, με τις επιθεωρήσεις και τις αποσύρσεις που διενεργούνται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2.
4. Τα σκάφη και αεροσκάφη που μεταφέρουν φορτίο από και προς τη Λιβύη υπόκεινται στην υποχρέωση παροχής πρόσθετων πληροφοριών προ της άφιξης ή της αναχώρησης για όλα τα αγαθά που εισάγονται σε ένα κράτος μέλος ή εξάγονται από αυτό.
Άρθρο 5
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εμποδίζουν την είσοδο στο έδαφός τους ή τη διέλευση από αυτό:
α)
των προσώπων που κατονομάζονται στο παράρτημα Ι της απόφασης αριθμ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ καθώς και άλλων προσώπων που κατονομάζονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 22 της απόφασης αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, όπως αναφέρονται στο παράρτημα Ι·
β)
πρόσωπα εκτός του παραρτήματος Ι που εμπλέκονται ή συνεργούν στην έκδοση διαταγής, τον έλεγχο ή την καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο καθοδήγηση της διάπραξης σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, μεταξύ άλλων μέσω της εμπλοκής ή της συνέργιάς τους στον σχεδιασμό, την έκδοση εντολής, την έκδοση διαταγής ή τη διάπραξη επιθέσεων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένων των εναέριων βομβαρδισμών, κατά άμαχου πληθυσμού και εγκαταστάσεων, ή προσώπων που ενεργούν είτε για λογαριασμό είτε εξ ονόματος ή κατ' εντολή τους, όπως κατονομάζονται στο παράρτημα ΙΙ·
2. Η παράγραφος 1 δεν υποχρεώνει κανένα κράτος μέλος να αρνείται σε δικούς του υπηκόους την είσοδο στο έδαφός του.
3. Η παράγραφος 1 στοιχείο α) δεν εφαρμόζεται εφόσον η επιτροπή αποφασίσει:
α)
ότι το ταξίδι δικαιολογείται για ανθρωπιστικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών υποχρεώσεων,
β)
ότι η εξαίρεση θα προωθούσε τους στόχους της ειρήνης και της εθνικής συμφιλίωσης στη Λιβύη και της σταθερότητας στην περιοχή·
4. Η παράγραφος 1 (α) δεν εφαρμόζεται όταν:
α)
η είσοδος ή η διέλευση είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή δικαστικής διαδικασίας, ή
β)
ότι ένα κράτος μέλος αποφασίζει, κατά περίπτωση, ότι η είσοδος ή η διέλευση είναι απαραίτητη για την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Λιβύη και γνωστοποιήσει εν συνεχεία την απόφασή του αυτή στην επιτροπή εντός σαράντα οκτώ ωρών από τη λήψη της.
5. Η παράγραφος 1 (β) εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των περιπτώσεων κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος δεσμεύεται από υποχρέωση του διεθνούς δικαίου και συγκεκριμένα:
α)
ως χώρα που φιλοξενεί διεθνή διακυβερνητική οργάνωση,
β)
ως χώρα που φιλοξενεί διεθνή διάσκεψη που έχει συγκληθεί ή διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ,
γ)
δυνάμει πολυμερούς συμφωνίας περί παροχής προνομίων και ασυλιών, ή
δ)
δυνάμει της Συνθήκης Συμφιλίωσης του 1929 (σύμφωνο του Λατερανού) μεταξύ της Αγίας Έδρας (Κράτος του Βατικανού) και της Ιταλίας.
6. Η παράγραφος 5 θεωρείται ότι εφαρμόζεται επίσης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος φιλοξενεί τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
7. Το Συμβούλιο ενημερώνεται δεόντως σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος χορηγεί εξαίρεση σύμφωνα με τις παραγράφους 5 ή 6.
8. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν εξαιρέσεις από τα μέτρα που επιβάλλει η παράγραφος 1 στοιχείο β), όταν το ταξίδι δικαιολογείται για επείγοντες ανθρωπιστικούς λόγους ή για συμμετοχή σε διακυβερνητικές συνόδους, μεταξύ των οποίων και συνεδριάσεις που υποστηρίζονται από την Ένωση ή φιλοξενούνται από κράτος μέλος που ασκεί την προεδρία του ΟΑΣΕ, κατά τις οποίες διεξάγεται πολιτικός διάλογος που προάγει άμεσα τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου στη Λιβύη.
9. Κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να χορηγήσει εξαίρεση βάσει της παραγράφου 8 απευθύνει γραπτή κοινοποίηση στο Συμβούλιο. Η εξαίρεση θεωρείται πως χορηγείται εάν κανένα από τα μέλη του Συμβουλίου δεν διατυπώσει εγγράφως αντίρρηση εντός δύο εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της κοινοποίησης της προτεινόμενης εξαίρεσης. Σε περίπτωση που διατυπωθεί αντίρρηση από ένα ή περισσότερα μέλη του Συμβουλίου, το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία να χορηγήσει την προτεινόμενη εξαίρεση.
10. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με τις παραγράφους 5, 6 και 8, ένα κράτος μέλος επιτρέπει σε πρόσωπα κατονομαζόμενα στο παράρτημα να εισέλθουν στο έδαφός του ή διέλθουν από αυτό, η άδεια ισχύει αποκλειστικά για τον σκοπό για τον οποίο χορηγείται και για τα πρόσωπα που αφορά.
Άρθρο 6
1. Δεσμεύονται όλα τα κεφάλαια, τα λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και οι οικονομικοί πόροι που τελούν υπό κυριότητα ή τον έλεγχο, άμεσα ή έμμεσα:
α)
των προσώπων και των οντοτήτων που κατονομάζονται στο παράρτημα ΙΙ της απόφασης αριθμ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, καθώς και άλλων προσώπων και οντοτήτων που κατονομάζονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 22 της απόφασης αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, ή προσώπων ή οντοτήτων που ενεργούν εξ ονόματος ή κατ’ εντολή τους, ή οντοτήτων που τελούν υπό κυριότητα ή τον έλεγχό τους, όπως κατονομάζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
β)
προσώπων και οντοτήτων εκτός του παραρτήματος ΙΙΙ που εμπλέκονται ή συνεργούν στην έκδοση διαταγής, τον έλεγχο ή την καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο καθοδήγηση της διάπραξης σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λιβύη, μεταξύ άλλων μέσω της εμπλοκής ή της συνέργιάς τους στον σχεδιασμό, την έκδοση εντολής, την έκδοση διαταγής ή τη διάπραξη επιθέσεων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένων των εναέριων βομβαρδισμών, κατά άμαχου πληθυσμού και εγκαταστάσεων, ή ατόμων ή οντοτήτων που ενεργούν εξ ονόματος ή κατ' εντολή τους, ή οντοτήτων που τελούν υπό την κυριότητα ή τον έλεγχό τους, όπως κατονομάζονται στο παράρτημα IV.
2. Κανένα κεφάλαιο, χρηματικό περιουσιακό στοιχείο ή οικονομικός πόρος δεν τίθεται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στη διάθεση των φυσικών ή νομικών προσώπων ή των οντοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ούτε και διατίθεται προς όφελος αυτών.
3. Επιτρέπονται εξαιρέσεις όσον αφορά τα κεφάλαια, τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και τους οικονομικούς πόρους οι οποίοι:
α)
είναι απαραίτητοι για την κάλυψη βασικών δαπανών, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών για αγορά ειδών διατροφής, ενοίκια ή ενυπόθηκα δάνεια, φάρμακα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φόρους, ασφάλιστρα και λογαριασμούς επιχειρήσεων κοινής ωφελείας·
β)
προορίζονται αποκλειστικά για την πληρωμή εύλογων επαγγελματικών αμοιβών και την κάλυψη δαπανών συνδεόμενων με την παροχή νομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το εκάστοτε εθνικό δίκαιο·
γ)
προορίζονται αποκλειστικά για την πληρωμή τελών ή χρεώσεων, σύμφωνα με το εκάστοτε εθνικό δίκαιο, για υπηρεσίες που αφορούν την καθημερινή τήρηση ή φύλαξη δεσμευμένων κεφαλαίων, λοιπών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων και οικονομικών πόρων,
αφού το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιήσει στην επιτροπή την πρόθεσή του, κατά περίπτωση, να επιτρέψει την πρόσβαση στα εν λόγω κεφάλαια, λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ή οικονομικούς πόρους και εφόσον η επιτροπή δεν λάβει αρνητική απόφαση εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση αυτή.
4. Επιτρέπονται εξαιρέσεις όσον αφορά κεφάλαια και οικονομικούς πόρους οι οποίοι:
α)
απαιτούνται για την κάλυψη έκτακτων δαπανών, κατόπιν κοινοποίησης από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προς την επιτροπή και της έγκρισης αυτής·
β)
υπόκεινται σε δικαστική ή διοικητική απόφαση ή σε διαιτητική δέσμευση ή απόφαση, στην οποία περίπτωση τα κεφάλαια, τα λοιπά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και οι οικονομικοί πόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση της δέσμευσης ή απόφασης, εφόσον η δέσμευση ή απόφαση αυτή εκδόθηκε πριν από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ και δεν είναι προς όφελος προσώπου ή οντότητας αναφερόμενου στην παράγραφο 1, κατόπιν κοινοποίησης από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος στην επιτροπή, εφόσον απαιτείται·
5. Η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει την καταβολή πληρωμής από κατονομαζόμενο πρόσωπο ή οντότητα οφειλόμενης βάσει συμβολαίου που έχει συναφθεί πριν από την καταχώριση του προσώπου ή της οντότητας στον κατάλογο, εφόσον το οικείο κράτος μέλος έχει εξακριβώσει ότι η πληρωμή δεν θα εισπραχθεί άμεσα ή έμμεσα από πρόσωπο ή οντότητα αναφερόμενη στην παράγραφος 1 και εφόσον κοινοποιήσει , εφόσον απαιτείται, στην επιτροπή την πρόθεσή του να καταβάλει ή να εισπράξει τέτοιου είδους πληρωμές ή να επιτρέψει για τον σκοπό αυτό την αποδέσμευση κεφαλαίων, λοιπών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ή οικονομικών πόρων, 10 ημέρες πριν από την έκδοση της σχετικής άδειας.
6. Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στην πίστωση των δεσμευμένων λογαριασμών με:
α)
τόκους ή άλλα κέρδη σε σχέση με αυτούς του λογαριασμούς· ή
β)
πληρωμές που προκύπτουν από συμβάσεις, συμφωνίες ή υποχρεώσεις που έχουν συναφθεί ή προκύψει πριν από την ημερομηνία υπαγωγής των λογαριασμών αυτών σε περιοριστικά μέτρα.
υπό τον όρο ότι οι εν λόγω τόκοι, τα άλλα κέρδη και οι πληρωμές εξακολουθούν να υπόκεινται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 7
Δεν αναγνωρίζονται αξιώσεις, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αποζημίωσης ή άλλης σχετικής αξίωσης, λ.χ. δυνάμει δικαιώματος συμψηφισμού απαιτήσεων ή εγγυήσεως, σε σχέση με σύμβαση ή άλλη συναλλαγή η εκπλήρωση της οποίας επηρεάστηκε, άμεσα ή έμμεσα, εν όλω ή εν μέρει, από τα μέτρα που αποφασίστηκαν με την απόφαση αριθ. 1970 (2011) ΣΑΗΕ, περιλαμβανομένων μέτρων της Ένωσης ή οποιουδήποτε κράτους μέλους τα οποία είναι σύμφωνα με την εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, προβλέπονται από τις αποφάσεις αυτές ή σχετίζονται με αυτές ή με τα μέτρα που εμπίπτουν στις διατάξεις της παρούσας απόφασης, των κατονομαζόμενων προσώπων ή των οντοτήτων που κατονομάζονται στα παραρτήματα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή οντότητας της Λιβύης, περιλαμβανομένης της κυβέρνησης της Λιβύης, ή οποιουδήποτε προσώπου ή οντότητας που ενεργεί μέσω ή προς όφελος των προαναφερόμενων προσώπων ή οντοτήτων.
Άρθρο 8
1. Το Συμβούλιο προβαίνει σε τροποποιήσεις των παραρτημάτων Ι και ΙΙΙ βάσει όσων ορίζει το Συμβούλιο Ασφαλείας ή η επιτροπή.
2. Το Συμβούλιο, ενεργώντας κατόπιν πρότασης κράτους μέλους ή της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, καταρτίζει και τροποποιεί τους καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και IV.
Άρθρο 9
1. Όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας ή η επιτροπή προσθέτει ένα πρόσωπο ή μια οντότητα στον κατάλογο, το Συμβούλιο συμπεριλαμβάνει το πρόσωπο ή οντότητα αυτή στα παραρτήματα Ι ή ΙΙΙ.
2. Όταν το Συμβούλιο αποφασίζει να υπαγάγει ένα πρόσωπο ή μια οντότητα στα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β), τροποποιεί τα παραρτήματα ΙΙ και IV αναλόγως.
3. Το Συμβούλιο κοινοποιεί την απόφασή του στο πρόσωπο ή την οντότητα των παραγράφων 1 και 2 μαζί με τους λόγους για την καταχώρισή του στον κατάλογο, είτε απ’ ευθείας, εάν είναι γνωστή η διεύθυνσή του, είτε μέσω δημοσίευση ανακοίνωσης, παρέχοντας στο πρόσωπο ή στην οντότητα τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις.
4. Εφόσον υποβάλλονται παρατηρήσεις ή παρουσιάζονται νέα ουσιαστικά στοιχεία, το Συμβούλιο επανεξετάζει την απόφασή του και ενημερώνει σχετικώς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή την ενδιαφερόμενη οντότητα.
Άρθρο 10
1. Τα παραρτήματα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV περιλαμβάνουν τους λόγους καταχώρισης των κατονομαζόμενων προσώπων και οντοτήτων στους σχετικούς καταλόγους, όπως παρέχονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σε ό,τι αφορά τα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ.
2. Τα παραρτήματα Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και IV περιλαμβάνουν επίσης τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την ταυτοποίηση των εν λόγω προσώπων ή οντοτήτων, εφόσον είναι διαθέσιμες, όπως παρέχονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή σε ό,τι αφορά τα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ. Όσον αφορά τα πρόσωπα, στις πληροφορίες αυτές μπορούν να συγκαταλέγονται το ονοματεπώνυμο, περιλαμβανομένων των ψευδώνυμων, η ημερομηνία και ο τόπος γέννησης, η ιθαγένεια, ο αριθμός διαβατηρίου και δελτίου ταυτότητας, το φύλο, η διεύθυνση, εάν είναι γνωστή, και το αξίωμα ή το επάγγελμά τους. Όσον αφορά τις οντότητες, στις πληροφορίες αυτές μπορούν να συγκαταλέγονται η επωνυμία, ο τόπος και η ημερομηνία εγγραφής στο οικείο μητρώο, ο αριθμός μητρώου και ο τόπος της έδρας τους. Τα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ περιλαμβάνουν επίσης την ημερομηνία καταχώρισης στον κατάλογο των Ηνωμένων Εθνών από το Συμβούλιο Ασφαλείας ή την επιτροπή.
Άρθρο 11
Για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων που προβλέπει η παρούσα απόφαση, η Ένωση παροτρύνει τα τρίτα κράτη να θεσπίσουν παρόμοια περιοριστικά μέτρα.
Άρθρο 12
1. Η παρούσα απόφαση επανεξετάζεται, τροποποιείται ή καταργείται όπως κρίνεται απαραίτητο, ιδίως βάσει των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) επανεξετάζονται ανά τακτά διαστήματα και τουλάχιστον κάθε 12 μήνες. Παύουν να εφαρμόζονται σε σχέση με τα οικεία πρόσωπα και τις οντότητες εφόσον το Συμβούλιο ορίσει, σύμφωνα με διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 2), ότι δεν πληρούνται πλέον οι όροι για την εφαρμογή τους.
Άρθρο 13
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
Βρυξέλλες, 28 Φεβρουαρίου 2011.
ROZHODNUTÍ RADY 2011/137/SZBP
ze dne 28. února 2011
o omezujících opatřeních s ohledem na situaci v Libyi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská unie dne 23. února 2011 vyjádřila hluboké znepokojení nad vývojem situace v Libyi. Unie důrazně odmítla násilí a použití síly vůči civilistům a odsoudila represe proti poklidným demonstrantům.
(2)
Unie opětovně vyzvala k bezodkladnému skoncování s násilím a k učinění kroků řešících legitimní požadavky obyvatel.
(3)
Dne 26. února 2011 přijala Rada bezpečnosti Organizace spojených národů (dále jen „Rada bezpečnosti“) rezoluci 1970 (dále jen „rezoluce RB OSN č. 1970 (2011)“), jejímž prostřednictvím byla zavedena omezující opatření vůči Libyi a vůči osobám a subjektům podílejícím se na závažných porušeních lidských práv v Libyi, mimo jiné na útocích vůči civilnímu obyvatelstvu a zařízení a na porušování mezinárodního práva.
(4)
Unie se vzhledem k vážnosti situace v Libyi domnívá, že je nezbytné přijmout další omezující opatření.
(5)
K provedení některých opatření je dále nezbytná další činnost Unie,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Zakazuje se přímý i nepřímý prodej, dodávka nebo převod zbraní a souvisejícího materiálu všech typů včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a vojenského vybavení, polovojenského vybavení a náhradních dílů k výše uvedenému, jakož i vybavení, které může být použito k vnitřním represím, do Libye státními příslušníky členských států nebo z území či přes území členských států nebo za použití plavidel plujících pod vlajkou členských států či letadel těchto států, a to bez ohledu na to, zda výše uvedené věci pocházejí z území členských států či nikoli.
2. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc, výcvik či jinou pomoc, včetně poskytování vyzbrojených žoldnéřů, v souvislosti s vojenskými činnostmi nebo s poskytováním, údržbou a užíváním věcí uvedených v odstavci 1 jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu nebo orgánu v Libyi nebo pro použití v této zemi;
b)
přímo či nepřímo poskytovat finanční pomoc v souvislosti s vojenskými činnostmi nebo s poskytováním, údržbou a užíváním věcí uvedených v odstavci 1 jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu nebo orgánu v Libyi nebo pro použití v této zemi;
c)
vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž cílem nebo následkem je obcházení zákazů uvedených v písmenu a) nebo b).
Článek 2
1. Článek 1 se nevztahuje na:
a)
dodávka, prodej nebo převod nesmrtonosného vojenského vybavení nebo vybavení, které může být použito k vnitřním represím, určeného výhradně pro humanitární nebo ochranné účely;
b)
jiné dodávky, prodeje nebo převody zbraní a souvisejícího materiálu;
c)
poskytování technické pomoci, výcviku nebo jiné pomoci, včetně personálu, souvisejících s takovým vybavením;
d)
poskytování finanční pomoci související s takovým vybavením;
jak bylo případně předem schváleno výborem ustaveným podle odstavce 24 rezoluce RB OSN č. 1970 (2011) (dále jen „výbor“).
2. Článek 1 se nevztahuje na dodávku, prodej nebo převod ochranných oděvů, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážených do Libye pracovníky OSN, pracovníky Evropské unie nebo jejích členských států, zástupci sdělovacích prostředků a pracovníky humanitárních a rozvojových organizací a doprovodným personálem pouze pro jejich osobní potřebu.
Článek 3
Zakazuje se nákup věcí uvedených v čl. 1 odst. 1 z Libye státními příslušníky členských států nebo za použití plavidel plujících pod vlajkou členských států nebo letadel těchto států bez ohledu na to, zda výše uvedené věci pocházejí z území Libye či nikoli.
Článek 4
1. Členské státy kontrolují ve shodě se svými vnitrostátními orgány a v souladu se svými právními předpisy a s mezinárodním právem, zejména mořským právem a příslušnými mezinárodními dohodami v oblasti civilního letectví, na svém území, včetně námořních přístavů a letišť, každý náklad směřující do Libye a pocházející z této země, jestliže na základě informací, jež mají k dispozici, existují oprávněné důvody se domnívat, že náklad obsahuje věci, jejichž dodávka, prodej, převod či vývoz jsou podle tohoto rozhodnutí zakázány.
2. Pokud členské státy objeví věci, jejichž dodávka, prodej, převod nebo vývoz jsou zakázány podle tohoto rozhodnutí, zajistí je a odstraní (například zničením, znehodnocením, uskladněním nebo převozem do státu, který není státem původu ani určení).
3. Členské státy v souladu se svými právními předpisy spolupracují na kontrolách a odstranění prováděných v souladu s odstavci 1 a 2.
4. Na letadla a plavidla přepravující náklad do Libye nebo z této země se vztahuje povinnost poskytnout před příjezdem a před odjezdem doplňující informace o veškerém zboží, které je přiváženo do některého členského státu nebo je z něj vyváženo.
Článek 5
1. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zamezení vstupu na jejich území nebo průjezdu přes ně:
a)
osobám uvedeným v příloze I rezoluce RB OSN č. 1970 (2011) a dalším osobám určeným Radou bezpečnosti nebo výborem v souladu s odstavcem 22 rezoluce RB OSN č. 1970 (2011), jak jsou uvedeny v příloze I;
b)
osobám, na něž se nevztahuje příloha I, zapojeným do vydávání rozkazů, dozoru nebo jiného způsobu vedení v souvislosti se závažnými porušeními lidských práv v Libyi nebo figurujícím jako spoluúčastníci takovéhoto jednání, včetně zapojení do plánování, velení, vydávání rozkazů nebo vedení útoků nebo včetně spoluúčasti na takovémto jednání, a to v rozporu s mezinárodním právem, včetně leteckých útoků vůči civilnímu obyvatelstvu a zařízení, nebo osob, jež jednají pro tyto osoby či jejich jménem nebo na jejich pokyn, jak jsou uvedeny v příloze II.
2. Odstavec 1 nezavazuje členské státy k odmítnutí vstupu svých státních příslušníků na své území.
3. Ustanovení odst. 1 písm. a) se nepoužijí, stanoví-li výbor, že:
a)
cesta dotčené osoby je odůvodněná na základě humanitárních potřeb, včetně náboženských povinností; nebo
b)
výjimka by přispěla k cílům dosažení míru a národního smíření v Libyi a stability v regionu.
4. Ustanovení odst. 1 písm. a) se nepoužijí, pokud
a)
vstup na území nebo průjezd přes ně jsou nezbytné pro uskutečnění soudního řízení; nebo
b)
členský stát v jednotlivých případech stanoví, že tento vstup nebo průjezd je nezbytný k prosazování míru a stability v Libyi, a o tomto rozhodnutí do 48 hodin od přijetí informuje výbor.
5. Ustanovením odst. 1 písm. b) nejsou dotčeny případy, kdy je členský stát vázán povinností podle mezinárodního práva, zejména:
a)
jako hostitelská země mezinárodní mezivládní organizace,
b)
jako hostitelská země mezinárodní konference svolané OSN nebo konané pod její záštitou,
c)
podle mnohostranné dohody o výsadách a imunitách nebo
d)
podle smlouvy o smíru z roku 1929 (Lateránský pakt) uzavřené mezi Svatým stolcem (Vatikánským městským státem) a Itálií.
6. Odstavec 5 se vztahuje také na případy, kdy je členský stát hostitelskou zemí Organizace pro bezpečnost a spolupráci v Evropě (OBSE).
7. Rada musí být řádně informována o všech případech, kdy členský stát udělí výjimku podle odstavce 5 nebo 6.
8. Členské státy mohou udělit výjimky z opatření uložených podle odst. 1 písm. b), pokud je cesta dotyčné osoby odůvodněna naléhavými humanitární potřebami nebo účastí na mezivládních zasedáních, včetně zasedání podporovaných Unií nebo zasedání, jejichž hostitelem je členský stát vykonávající předsednictví úřadu OBSE, je-li politický dialog veden tak, že přímo podporuje demokracii, lidská práva a právní stát v Libyi.
9. Členský stát, který si přeje udělit výjimky podle odstavce 8, tuto skutečnost písemně oznámí Radě. Výjimka se pokládá za udělenou, pokud jeden nebo více členů Rady nevznese písemně námitku do dvou pracovních dnů od obdržení oznámení o navrhované výjimce. Pokud jeden nebo více členů Rady vznese námitku, může o udělení navrhované výjimky rozhodnout Rada kvalifikovanou většinou.
10. Pokud členský stát podle odstavců 5, 6 a 8 povolí osobám uvedeným v příloze vstup na své území nebo průjezd přes ně, je povolení omezeno na účel, pro který bylo uděleno, a na osoby, kterých se týká.
Článek 6
1. Veškeré finanční prostředky, jiná finanční aktiva a hospodářské zdroje, jež jsou vlastněny nebo kontrolovány, a to přímo či nepřímo:
a)
osobami nebo subjekty uvedenými v příloze II rezoluce RB OSN č. 1970 (2011) a dalšími osobami a subjekty určenými Radou bezpečnosti nebo výborem v souladu s odstavcem 22 rezoluce RB OSN č. 1970 (2011), nebo osobami a subjekty jednajícími jménem těchto osob nebo na jejich pokyn, nebo subjekty, jež jsou jimi vlastněny nebo kontrolovány, uvedenými v příloze III;
b)
osobami a subjekty, na něž se nevztahuje příloha III, zapojenými do vydávání rozkazů, dozoru nebo jiného způsobu vedení v souvislosti se závažnými porušeními lidských práv v Libyi nebo figurujícími jako spoluúčastníci takovéhoto jednání, včetně zapojení do plánování, velení, vydávání rozkazů nebo vedení útoků nebo včetně spoluúčasti na takovémto jednání, a to v rozporu s mezinárodním právem, včetně leteckých útoků vůči civilnímu obyvatelstvu a zařízení, nebo osobami či subjekty, jež jednají jejich jménem nebo na jejich pokyn, nebo subjekty, jež jsou jimi vlastněny nebo kontrolovány, uvedenými v příloze IV,
se zmrazují.
2. Žádné finanční prostředky, jiná finanční aktiva nebo hospodářské zdroje se nezpřístupní fyzickým či právnickým osobám nebo subjektům uvedeným v odstavci 1, a to přímo ani nepřímo ani v jejich prospěch.
3. Výjimky lze učinit v případě finančních prostředků, finančních aktiv a hospodářských zdrojů, jež jsou:
a)
nezbytné pro úhradu základních výdajů, včetně plateb za potraviny, nájemné nebo splátek hypotéky, plateb za léčivé přípravky a lékařskou péči, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby;
b)
určené výlučně k úhradě přiměřených honorářů za odborné výkony a k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb v souladu s vnitrostátními právními předpisy; nebo
c)
určené výlučně k úhradě poplatků, v souladu s vnitrostátními právními předpisy, na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků, jiné finanční pomoci a hospodářských zdrojů,
poté, co dotyčný členský stát tam, kde je to vhodné, oznámí výboru úmysl umožnit přístup k takovým finančním prostředkům, dalším finančním aktivům nebo hospodářským zdrojům, a pokud výbor do pěti pracovních dnů od tohoto oznámení nevydá zamítavé rozhodnutí.
4. Výjimky lze učinit rovněž pro finanční prostředky a hospodářské zdroje, jež jsou:
a)
nezbytné pro úhradu mimořádných výdajů, po případném oznámení dotyčného členského státu zaslaném výboru a po schválení výborem; nebo
b)
předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva nebo rozhodnutí; v takovém případě mohou být finanční prostředky, jiná finanční aktiva a hospodářské zdroje použity k výdajům souvisejícím s tímto zástavním právem nebo rozhodnutím, pokud bylo toto zástavní právo zřízeno nebo rozhodnutí vydáno přede dnem přijetí rezoluce RB OSN č. 1970 (2011) a není ve prospěch osoby či subjektu uvedených v odstavci 1, a to po případném oznámení dotyčného členského státu zaslaném výboru.
5. Odstavec 1 nebrání určeným osobám nebo subjektům provést platbu vyplývající ze smlouvy, jež byla uzavřena dříve, než byly tyto osoby nebo subjekty zařazeny na seznam, za předpokladu, že příslušný členský státy určil, že tuto platbu přímo ani nepřímo neobdrží osoba nebo subjekt uvedené v odstavci 1, a to poté, co dotyčný členský stát tam, kde je to vhodné, oznámí výboru úmysl provést nebo obdržet takovéto platby nebo umožnit uvolnění zmrazených finančních prostředků, jiných finančních aktiv nebo hospodářských zdrojů za tímto účelem, a toto oznámení výboru učiní deset pracovních dní před přijetím příslušného rozhodnutí.
6. Odstavec 2 se nepoužije, jsou-li na zmrazené účty připsány:
a)
úroky nebo jiné výnosy splatné z těchto účtů; nebo
b)
platby splatné podle smluv, dohod nebo závazků, které vznikly před datem, od nějž se na tyto účty vztahují omezující opatření,
za předpokladu, že se na takové úroky, jiné výnosy a platby i nadále vztahuje odstavec 1.
Článek 7
Osobám nebo subjektům uvedeným v přílohách I, II, III nebo IV ani jakékoli jiné osobě nebo subjektu v Libyi, včetně libyjské vlády, ani jakékoli osobě nebo subjektu, která vznese nárok prostřednictvím této osoby nebo subjektu nebo v její či jeho prospěch, se nepřiznají žádné nároky, a to ani kompenzace nebo jiný nárok tohoto druhu, jako je nárok na započtení pohledávek nebo nárok v rámci záruky v souvislosti s jakoukoli smlouvou nebo transakcí, jejíž plnění bylo přímo či nepřímo, zcela či částečně dotčeno z důvodu opatření, o nichž bylo rozhodnuto podle rezoluce RB OSN č. 1970 (2011), včetně opatření Unie nebo kteréhokoli členského státu k provedení příslušných rozhodnutí Rady bezpečnosti nebo opatření stanovených tímto rozhodnutím nebo v souladu nebo spojitosti s nimi.
Článek 8
1. Rada provede změny příloh I a III na základě rozhodnutí přijatých Radou bezpečnosti nebo výborem.
2. Rada na návrh členských států nebo vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku stanoví seznamy uvedené v přílohách II a IV a přijímá jejich změny.
Článek 9
1. Pokud Rada bezpečnosti nebo výbor zařadí na seznam určitou osobu nebo subjekt, Rada tuto osobu nebo subjekt zahrne do přílohy I nebo III.
2. Pokud Rada rozhodne, že se na určitou osobu nebo subjekt budou vztahovat opatření uvedená v čl. 5 odst. 1 písm. b) a čl. 6 odst. 1 písm. b), změní odpovídajícím způsobem přílohy II a IV.
3. Rada sdělí osobě či subjektu uvedené v odstavcích 1 a 2 své rozhodnutí, včetně důvodů zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa adresa, nebo zveřejněním oznámení, a této osobě či subjektu umožní se k této záležitosti vyjádřit.
4. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou osobu či subjekt o této skutečnosti informuje.
Článek 10
1. V přílohách I, II, III a IV jsou uvedeny důvody pro zařazení uvedených dotčených osob a subjektů na seznam, jak je stanovila Rada bezpečnosti nebo výbor s ohledem na přílohy I a III.
2. V přílohách I, II, III a IV jsou rovněž uvedeny informace nezbytné k identifikaci dotčených osob nebo subjektů, poskytnuté Radou bezpečnosti nebo výborem s ohledem na přílohy I a III, pokud jsou tyto informace k dispozici. Pokud jde o osoby, mohou tyto informace zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, číslo pasu a číslo průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci nebo povolání. Pokud jde o subjekty, mohou tyto informace zahrnovat názvy, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání. Přílohy I a III rovněž zahrnují datum určení Radou bezpečnosti nebo výborem.
Článek 11
Pro dosažení co největšího účinku opatření stanovených v tomto rozhodnutí podporuje Unie třetí země v přijímání obdobných omezujících opatření.
Článek 12
1. Toto rozhodnutí se odpovídajícím způsobem přezkoumá, změní nebo zruší, zejména s ohledem na příslušná rozhodnutí Rady bezpečnosti.
2. Opatření podle čl. 5 odst. 1 písm. b) a čl. 6 odst. 1 písm. b) jsou pravidelně a nejméně každých dvanáct měsíců přezkoumávána. Tato opatření přestávají pro dotčené osoby a subjekty platit, pokud Rada postupem podle čl. 8 odst. 2 stanoví, že již nejsou splněny podmínky pro jejich použití.
Článek 13
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Bruselu dne 28. února 2011.