ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 438/2010 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 19ης Μαΐου 2010
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 για τους υγειονομικούς όρους που εφαρμόζονται στις μη εμπορικού χαρακτήρα μετακινήσεις ζώων συντροφιάς
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2 και το άρθρο 168 παράγραφος 4 στοιχείο β),
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 998/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) ορίζει τους υγειονομικούς όρους που εφαρμόζονται στις μη εμπορικού χαρακτήρα μετακινήσεις ζώων συντροφιάς και τους κανόνες περί ελέγχου αυτών των μετακινήσεων.
(2)
Το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 ορίζει τις διατάξεις που εφαρμόζονται στη μετακίνηση ανάμεσα στα κράτη μέλη σκυλιών, γατών και νυφιτσών όπως παρατίθενται στα μέρη Α και Β του παραρτήματος Ι. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, τα εν λόγω ζώα συντροφιάς πρέπει να αναγνωρίζονται με τη βοήθεια ενός συστήματος ηλεκτρονικής αναγνώρισης (αποκριτής πομποδέκτης). Για μια οκτάχρονη μεταβατική περίοδο από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού, τα εν λόγω ζώα συντροφιάς θεωρείται ότι αναγνωρίζονται και όταν φέρουν ευανάγνωστο τατουάζ.
(3)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 και το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 όταν ο αποκριτής πομποδέκτης δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο ISO 11784 ή στο παράρτημα A του προτύπου ISO 11785, ο ιδιοκτήτης ή το φυσικό πρόσωπο που έχει την ευθύνη του ζώου οφείλει να παρέχει κατά τους ελέγχους τα αναγκαία μέσα για την ανάγνωση του σήματος του αποκριτή πομποδέκτη.
(4)
Προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν περιττές διαταραχές, ειδικότερα όσον αφορά τις μετακινήσεις ζώων συντροφιάς από τρίτες χώρες, είναι απαραίτητο να καταστούν ακριβέστερες οι παραπομπές στα πρότυπα ISO, πριν γίνει υποχρεωτική η χρήση των αποκριτών πομποδεκτών. Λόγω της τεχνικής φύσης των εν λόγω παραπομπών, είναι σκόπιμο να περιληφθούν σε ένα παράρτημα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 998/2003 και να τροποποιηθούν ανάλογα τα άρθρα 4 και 14 του εν λόγω κανονισμού.
(5)
Επιπλέον, στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 προβλέπεται ότι τα σκυλιά, οι γάτες και οι νυφίτσες πρέπει να συνοδεύονται από διαβατήριο που εκδίδει εξουσιοδοτημένος από την αρμόδια αρχή κτηνίατρος, με το οποίο βεβαιώνεται ισχύων αντιλυσσικός εμβολιασμός, σύμφωνα με τις συστάσεις του εργαστηρίου παρασκευής, ο οποίος έγινε στο ζώο με αδρανοποιημένο εμβόλιο μίας τουλάχιστον μονάδας αντιγόνου ανά δόση (πρότυπο ΠΟΥ). Μετά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003, τα ανασυνδυασμένα εμβόλια διατίθενται και για τους σκοπούς του αντιλυσσικού εμβολιασμού.
(6)
Προκειμένου να επιτραπεί η μετακίνηση, ειδικότερα από τρίτες χώρες, σκυλιών, γατών και νυφιτσών που έχουν εμβολιαστεί με ανασυνδυαζόμενα εμβόλια, η διάταξη θα πρέπει επίσης να τροποποιηθεί ώστε να επιτρέπεται, για το σκοπό του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003, η χρήση τέτοιων εμβολίων σύμφωνα με ορισμένες τεχνικές απαιτήσεις που καθορίζονται σε παράρτημα του εν λόγω κανονισμού.
(7)
Αν χορηγούνται σε κράτος μέλος, τα εμβόλια θα πρέπει να έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας σύμφωνα με την οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα κτηνιατρικά φάρμακα (4) ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (5).
(8)
Αν χορηγούνται σε τρίτη χώρα, τα εμβόλια θα πρέπει να συμμορφώνονται με τα κατώτατα επίπεδα για την ασφάλεια όπως καθορίζονται στο σχετικό κεφάλαιο του εγχειριδίου για τις διαγνωστικές δοκιμές και τα εμβόλια χερσαίων ζώων του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας των Ζώων (OIE).
(9)
Επιπλέον, πρέπει να θεσπιστούν κανόνες βασισμένοι σε επιστημονικά δεδομένα, παρόμοιοι με εκείνους που θεσπίζονται για τη λύσσα. Οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να προβλέπουν προληπτικά υγειονομικά μέτρα για τη μετακίνηση των ζώων συντροφιάς όσον αφορά άλλες νόσους που ενδέχεται να πλήξουν τα ζώα αυτά, εφόσον τα προληπτικά αυτά μέτρα είναι ανάλογα με τον κίνδυνο εξάπλωσης των ασθενειών αυτών λόγω της μετακίνησης.
(10)
Το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 ορίζει ότι η είσοδος σκυλιών και γατών στην Ιρλανδία, στη Μάλτα, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο υπόκειται σε πρόσθετες απαιτήσεις, δεδομένης της ιδιαίτερης κατάστασης στα εν λόγω κράτη μέλη όσον αφορά τη λύσσα. Η διάταξη αυτή πρόκειται να εφαρμοστεί ως μεταβατικό μέτρο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2010.
(11)
Σύμφωνα με τις εν λόγω πρόσθετες απαιτήσεις, τα σκυλιά και οι γάτες που εισέρχονται στο έδαφος των εν λόγω κρατών μελών πρέπει να αναγνωρίζονται με τη βοήθεια αποκριτή-πομποδέκτη, εκτός αν το κράτος μέλος προορισμού δέχεται επίσης ότι το ζώο μπορεί να αναγνωριστεί με ευανάγνωστο τατουάζ. Επιπλέον, οι εν λόγω απαιτήσεις περιλαμβάνουν την υποχρεωτική τιτλοδότηση αντισωμάτων πριν από την είσοδο των ζώων αυτών συντροφιάς στο έδαφος των εν λόγω κρατών μελών, για να επιβεβαιώνεται κάποιο επίπεδο προστατευτικών αντισωμάτων κατά της λύσσας.
(12)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για να θεσπίσει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με προληπτικά υγειονομικά μέτρα όσον αφορά ασθένειες άλλες εκτός της λύσσας και τροποποιήσεις τεχνικών απαιτήσεων για την αναγνώριση των ζώων και τον αντιλυσσικό εμβολιασμό όπως ορίζεται στα παραρτήματα που παρεμβάλλονται, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 998/2003. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διενεργεί η Επιτροπή τις δέουσες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.
(13)
Το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 καθορίζει τους όρους για τη μετακίνηση σκυλιών, γατών και νυφιτσών από τρίτες χώρες ανάλογα με την κατάσταση επιπολασμού της λύσσας στην τρίτη χώρα προέλευσης και στο κράτος μέλος προορισμού.
(14)
Το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 ορίζει ότι, στις περιπτώσεις όπου τα ζώα συντροφιάς κινούνται από ορισμένες τρίτες χώρες στην Ιρλανδία, τη Μάλτα, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να πληρούν τις πρόσθετες απαιτήσεις του άρθρου 6 του εν λόγω κανονισμού. Οι εν λόγω τρίτες χώρες παρατίθενται στο τμήμα 2 του μέρους Β και στο μέρος Γ του παραρτήματος ΙΙ του εν λόγω κανονισμού.
(15)
Το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 ορίζει ότι, στις περιπτώσεις όπου τα ζώα μετακινούνται από άλλες τρίτες χώρες, πρέπει να τίθενται σε καραντίνα εκτός αν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 6 του εν λόγω κανονισμού μετά την είσοδό τους στην Ένωση.
(16)
Επιπλέον, το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 προβλέπει ότι η Φινλανδία, η Ιρλανδία, η Μάλτα, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο για την εχινοκοκκίαση, και η Ιρλανδία, η Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο για τα τσιμπούρια, μπορούν να θέτουν ως προϋπόθεση για την είσοδο ζώων συντροφιάς στο έδαφός τους τη συμμόρφωση με τους ειδικούς κανόνες που ίσχυαν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του εν λόγω κανονισμού. Η διάταξη αυτή πρόκειται να εφαρμοστεί ως μεταβατικό μέτρο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2010.
(17)
Το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 όριζε ότι η Επιτροπή, αφού λάμβανε τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια Τροφίμων (ΕΑΑΤ) όσον αφορά την ανάγκη διατήρησης της ορολογικής δοκιμής, και βάσει της εμπειρίας που έχει αποκτηθεί και της εκτίμησης του κινδύνου, θα υπέβαλε έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, συνοδευόμενη από τις κατάλληλες προτάσεις για τον καθορισμό του καθεστώτος που θα εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2010 για τα άρθρα 6, 8 και 16 του εν λόγω κανονισμού.
(18)
Προκειμένου να καθοριστεί το καθεστώς αυτό, η Επιτροπή πραγματοποίησε εκτίμηση αντικτύπου βασισμένη στις διάφορες πρόσφατες διαβουλεύσεις και στην έκθεση της Επιτροπής που εγκρίθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2007 σε συνδυασμό με το άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 και έλαβε υπόψη τις συστάσεις της ΕΑΑΤ.
(19)
Στις 11 Δεκεμβρίου 2006 η ΕΑΑΤ εξέδωσε γνώμη με τίτλο «Εκτίμηση του κινδύνου εισαγωγής της λύσσας στο ΗΒ, την Ιρλανδία, τη Σουηδία και τη Μάλτα ως συνέπεια της κατάργησης της ορολογικής δοκιμής για τη μέτρηση των προστατευτικών αντισωμάτων κατά της λύσσας» (6).
(20)
Με βάση στοιχεία του 2005, η ΕΑΑΤ διαπίστωσε ότι σε ορισμένα κράτη μέλη παρουσιάζεται μη αμελητέος επιπολασμός της λύσσας στα ζώα συντροφιάς. Επιπλέον, η ΕΑΑΤ σύστησε τα μέτρα άμβλυνσης του κινδύνου να εφαρμοστούν όσον αφορά τη μετακίνηση των ζώων συντροφιάς από χώρες με μη αμελητέο επιπολασμό της λύσσας στα ζώα συντροφιάς.
(21)
Στα κράτη μέλη υπάρχει κυρίως η λύσσα των άγριων ζώων. Σύμφωνα με επιτόπιες αποδείξεις, με την εξάλειψη της λύσσας των άγριων ζώων, χάρη στα εντατικά προγράμματα από του στόματος εμβολιασμού των άγριων ζώων, μειώνεται η εμφάνιση της νόσου στα οικόσιτα ζώα.
(22)
Η Κοινότητα έχει εγκρίνει διάφορα προγράμματα για την εξάλειψη, τον έλεγχο και την παρακολούθηση της λύσσας στα εν λόγω κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 5 της απόφασης 90/424/EOK του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα (7). Η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο να σταματήσει την ενωσιακή στήριξη των εθνικών προγραμμάτων στο έδαφος των εν λόγω κρατών μελών μέχρι το τέλος του 2011.
(23)
Λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της ΕΑΑΤ της 11ης Δεκεμβρίου 2006 και τα κοινοτικά προγράμματα στήριξης για την εξάλειψη της λύσσας σε ορισμένα κράτη μέλη, τα μεταβατικά μέτρα που προβλέπει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 θα πρέπει να παραταθούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
(24)
Στις 18 Ιανουαρίου 2007, η ΕΑΑΤ εξέδωσε τη γνώμη με τίτλο «Εκτίμηση του κινδύνου εισαγωγής εχινόκοκκου στο ΗΒ, την Ιρλανδία, τη Σουηδία, τη Μάλτα και τη Φινλανδία ως αποτέλεσμα της κατάργησης των εθνικών κανόνων» (8).
(25)
Στις 8 Μαρτίου 2007, η ΕΑΑΤ εξέδωσε τη γνώμη με τίτλο «Εκτίμηση του κινδύνου εισαγωγής τσιμπουριών στο ΗΒ, την Ιρλανδία και τη Μάλτα ως αποτέλεσμα της κατάργησης των εθνικών κανόνων» (9).
(26)
Αυτές οι γνώμες καταδεικνύουν ότι τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επέτρεψαν στην ΕΑΑΤ να καταδείξει ότι ισχύει ένα ιδιαίτερο καθεστώς στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τα μεταβατικά μέτρα όσον αφορά ορισμένα τσιμπούρια και την ταινία Echinococcus multilocularis ούτε να υπολογίσει τον κίνδυνο εισαγωγής παθογόνων παραγόντων που ενέχει η μη εμπορικού χαρακτήρα μετακίνηση των ζώων συντροφιάς.
(27)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέπεια όσον αφορά τις μεταβατικές περιόδους, είναι σκόπιμο να παραταθεί η μεταβατική περίοδος που προβλέπει το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 998/2003 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
(28)
Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 998/2003 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 998/2003 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 4 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Στην περίπτωση του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, όταν ο αποκριτής πομποδέκτης δεν συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα Ια, ο ιδιοκτήτης ή το φυσικό πρόσωπο που έχει την ευθύνη του ζώου συντροφιάς για λογαριασμό του ιδιοκτήτη πρέπει, σε περίπτωση ελέγχου, να παρέχει τα αναγκαία μέσα για την ανάγνωση του σήματος του αποκριτή πομποδέκτη.».
2)
Το άρθρο 5 παράγραφος 1, τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
να έχουν διαβατήριο χορηγούμενο από εξουσιοδοτημένο από την αρμόδια αρχή κτηνίατρο, με το οποίο να αποδεικνύεται:
i)
ότι πραγματοποιήθηκε ισχύων αντιλυσσικός εμβολιασμός στο εν λόγω ζώο σύμφωνα με το παράρτημα Ιβ,
ii)
ότι ελήφθησαν, εφόσον απαιτείται, προληπτικά υγειονομικά μέτρα σχετικά με άλλες νόσους για το εν λόγω ζώο.»·
β)
προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Για να εξασφαλισθεί ο έλεγχος ασθενειών άλλων εκτός της λύσσας, που είναι πιθανόν να εξαπλωθούν λόγω της μετακίνησης ζώων συντροφιάς, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει, μέσω πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 19β και με την επιφύλαξη των άρθρων 19γ και 19δ, προληπτικά υγειονομικά μέτρα που εμφαίνονται στο στοιχείο β) σημείο ii) του πρώτου εδαφίου. Τα μέτρα αυτά αιτιολογούνται επιστημονικώς και είναι ανάλογα του κινδύνου εξάπλωσης αυτών των ασθενειών λόγω της εν λόγω μετακίνησης.».
3)
Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, το εισαγωγικό μέρος και η πρώτη περίπτωση αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 η εισαγωγή στο έδαφος της Ιρλανδίας, της Μάλτας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου των ζώων συντροφιάς που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος Α, υπόκειται στις εξής απαιτήσεις:
-
πρέπει να αναγνωρίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), εκτός αν, μέχρι το τέλος της οκταετούς μεταβατικής περιόδου που προβλέπει το άρθρο 4 παράγραφος 1, το κράτος μέλος προορισμού επιτρέπει επίσης την αναγνώριση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), και».
4)
Το άρθρο 8 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο στοιχείο α), το σημείο ii) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ii)
μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, σε ένα από τα κράτη μέλη του παραρτήματος ΙΙ μέρος Α, είτε απευθείας, είτε αφού διέλθουν από ένα από τα εδάφη του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β, να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 6.»·
β)
στο στοιχείο β), το σημείο ii) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ii)
μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, σε ένα από τα κράτη μέλη του παραρτήματος ΙΙ μέρος Α, είτε απευθείας, είτε αφού διέλθουν από ένα από τα εδάφη του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β, να τεθούν σε καραντίνα εκτός αν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 6 μετά την είσοδό τους στην Ένωση.».
5)
Στο άρθρο 14, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Στην περίπτωση περί της οποίας το άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), όταν ο αποκριτής πομποδέκτης δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ια, ο ιδιοκτήτης ή το φυσικό πρόσωπο που έχει την ευθύνη του ζώου συντροφιάς για λογαριασμό του ιδιοκτήτη πρέπει, σε περίπτωση ελέγχου, να παρέχει τα αναγκαία μέσα για την ανάγνωση του σήματος του αποκριτή πομποδέκτη.».
6)
Το άρθρο 16 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 16
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, η Φινλανδία, η Ιρλανδία, η Μάλτα, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά την εχινοκοκκίαση, και η Ιρλανδία, η Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τα τσιμπούρια, μπορούν να θέτουν ως προϋπόθεση εισαγωγής ζώων συντροφιάς στην επικράτειά τους τη συμμόρφωση με τους ειδικούς κανόνες που ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.».
7)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 19α
1. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η τεχνική πρόοδος, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 19β και με την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 19γ και 19δ, τροποποιήσεις των τεχνικών απαιτήσεων για την αναγνώριση ζώων όπως καθορίζει το παράρτημα Ια.
2. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι επιστημονικές και τεχνικές εξελίξεις όσον αφορά τον αντιλυσσικό εμβολιασμό, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 19β και με την επιφύλαξη των όρων των άρθρων 19γ και 19δ, τροποποιήσεις των τεχνικών απαιτήσεων για τον αντιλυσσικό εμβολιασμό όπως καθορίζει το παράρτημα Ιβ.
3. Κατά την έγκριση αυτών των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 19β
1. Η εξουσία έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση κατά το άρθρο 5 παράγραφος 1 και το άρθρο 19α ανατίθεται στην Επιτροπή για χρονικό διάστημα 5 ετών από τις 18 Ιουνίου 2010. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσιοδοτήσεις το αργότερο 6 μήνες πριν από τη λήξη της πενταετίας. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για χρονικά διαστήματα ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 19γ.
2. Μόλις εκδώσει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
3. Η εξουσία για την έγκριση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 19γ και 19δ.
Άρθρο 19γ
1. Η ανάθεση εξουσίας κατά το άρθρο 5 παράγραφος 1 και το άρθρο 19α μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για να αποφασιστεί εάν θα ανακληθεί η ανάθεση εξουσίας προσπαθεί να ενημερώσει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις ανατεθείσες εξουσίες που θα μπορούσαν να ανακληθούν καθώς και τους ενδεχόμενους λόγους της ανάκλησης.
3. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσιών που προσδιορίζονται στην παρούσα απόφαση. Έχει άμεση ισχύ ή τίθεται σε ισχύ σε καθοριζόμενη μεταγενέστερη ημερομηνία. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη. Η παρούσα συμφωνία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 19δ
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώσουν αντιρρήσεις για κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης.
Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες.
2. Αν κατά τη λήξη αυτής της προθεσμίας ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει αντιταχθεί στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται στις διατάξεις της.
Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη μπορεί να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μην εγείρουν αντιρρήσεις.
3. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις για κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η εν λόγω πράξη δεν τίθεται σε ισχύ. Το όργανο που διατυπώνει αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης εκθέτει τους σχετικούς λόγους.».
8)
Παρεμβάλλονται τα παραρτήματα Ια και Ιβ, όπως καθορίζονται με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
O παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 19 Μαΐου 2010.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 438/2010
ze dne 19. května 2010,
kterým se mění nařízení (ES) č. 998/2003 o veterinárních podmínkách pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2 a čl. 168 odst. 4 písm. b) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 998/2003 (3) stanoví veterinární podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu a pravidla pro kontroly těchto přesunů.
(2)
Článek 5 nařízení (ES) č. 998/2003 obsahuje ustanovení pro přesun psů, koček a fretek uvedených v částech A a B přílohy I uvedeného nařízení mezi členskými státy. Na základě čl. 5 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení musí být uvedená zvířata v zájmovém chovu identifikována elektronickým systémem identifikace (transpondér). Během osmiletého přechodného období ode dne vstupu uvedeného nařízení v platnost se uvedená zvířata v zájmovém chovu považují rovněž za identifikovaná, pokud mají zřetelně čitelné tetování.
(3)
Čl. 4 odst. 1 a článek 14 nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví, že majitel nebo fyzická osoba, jež za zvíře v zájmovém chovu jménem majitele odpovídá, musí při každé kontrole zajistit zařízení nezbytné na odečítání transpondéru, pokud daný transpondér nesplňuje normu ISO 11784 nebo přílohu A normy ISO 11785.
(4)
Aby se zabránilo zbytečným nedorozuměním, zejména v případě přesunů zvířat v zájmovém chovu ze třetích zemí, je nezbytné upřesnit odkazy na uvedené normy ISO předtím, než se používání transpondérů stane povinností. Vzhledem k technické povaze uvedených odkazů je vhodné zařadit je do přílohy nařízení (ES) č. 998/2003 a odpovídajícím způsobem změnit články 4 a 14 uvedeného nařízení.
(5)
Kromě toho čl. 5 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví, že psi, kočky a fretky musí být provázeni pasem, který vystavil veterinární lékař schválený příslušným orgánem a který potvrzuje, že dané zvíře bylo podle doporučení výrobní laboratoře platně očkováno proti vzteklině inaktivovanou očkovací látkou o účinnosti alespoň jedné mezinárodní antigenové jednotky (norma WHO). Po přijetí nařízení (ES) č. 998/2003 se pro účely očkování proti vzteklině staly dostupné rovněž rekombinantní očkovací látky.
(6)
Aby byly umožněny přesuny psů, koček a fretek očkovaných rekombinantními očkovacími látkami, zejména ze třetích zemí, je třeba pro účely nařízení (ES) č. 998/2003 rovněž povolit použití těchto očkovacích látek v souladu s určitými technickými požadavky stanovenými v příloze uvedeného nařízení.
(7)
Pokud jsou očkovací látky podávány v členském státě, měla by jim být udělena registrace buď v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2001/82/ES ze dne 6. listopadu 2001 o kodexu Společenství týkajícím se veterinárních léčivých přípravků (4), nebo s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 726/2004 ze dne 31. března 2004, kterým se stanoví postupy Společenství pro registraci humánních a veterinárních léčivých přípravků a dozor nad nimi a kterým se zřizuje Evropská agentura pro léčivé přípravky (5).
(8)
Pokud jsou očkovací látky podávány ve třetí zemi, měly by splňovat minimální bezpečnostní normy stanovené v příslušné kapitole Příručky norem pro diagnostické testy a očkovací látky pro suchozemská zvířata Světové organizace pro zdraví zvířat (OIE).
(9)
Kromě toho by měla být přijata vědecky podložená pravidla podobná pravidlům, jež jsou stanovena pro vzteklinu. Tato pravidla by měla stanovit preventivní zdravotní opatření pro přesuny zvířat v zájmovém chovu, pokud jde o jiné nákazy, jež mohou uvedená zvířata postihovat, pokud jsou zmíněná preventivní opatření přiměřená riziku šíření uvedených nákaz v důsledku takových přesunů.
(10)
V článku 6 nařízení (ES) č. 998/2003 se stanoví, že při dovozu psů a koček do Irska, na Maltu, do Švédska a Spojeného království musí být dodrženy další požadavky vzhledem ke zvláštní situaci v uvedených členských státech, pokud jde o vzteklinu. Uvedené ustanovení se má použít jako přechodné opatření do 30. června 2010.
(11)
Psi a kočky, již jsou dováženi na území uvedených členských států, musí být v souladu s uvedenými dalšími požadavky identifikováni transpondérem, pokud členský stát určení neuznává rovněž identifikaci zvířete zřetelně čitelným tetováním. Uvedené požadavky kromě toho zahrnují povinný sérologický test prokazující titr ochranné protilátky před dovozem uvedených zvířat v zájmovém chovu na území uvedených členských států, aby byla potvrzena ochranná úroveň protilátek proti vzteklině.
(12)
Komise by měla být zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o preventivní zdravotní opatření týkající se jiných nemocí, než je vzteklina, a úpravy technických požadavků na identifikaci zvířat a na očkování proti vzteklině stanovené v přílohách vložených podle tohoto nařízení do nařízení (ES) č. 998/2003. Zejména je důležité, aby Komise vedla během přípravné fáze vhodné konzultace, včetně konzultací s odborníky.
(13)
V článku 8 nařízení (ES) č. 998/2003 jsou stanoveny podmínky pro přesun psů, koček a fretek ze třetích zemí v závislosti na stávající situaci ve výskytu vztekliny ve třetí zemi původu a v členském státě určení.
(14)
V čl. 8 odst. 1 písm. a) bodě ii) nařízení (ES) č. 998/2003 se stanoví, že pokud jsou zvířata v zájmovém chovu přesouvána z určitých třetích zemí do Irska, na Maltu, do Švédska a Spojeného království, použijí se další požadavky stanovené v článku 6 uvedeného nařízení. Uvedené třetí země jsou na seznamu v oddíle 2 části B a v části C přílohy II uvedeného nařízení.
(15)
V čl. 8 odst. 1 písm. b) bodě ii) nařízení (ES) č. 998/2003 se stanoví, že pokud jsou zvířata v zájmovém chovu přesouvána z jiných třetích zemí, musí být umístěna v karanténě, pokud po dovozu do Unie nesplňují požadavky článku 6 uvedeného nařízení.
(16)
Kromě toho se v článku 16 nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví, že Finsko, Irsko, Malta, Švédsko a Spojené království, pokud jde o echinokokózu, a Irsko, Malta a Spojené království, pokud jde o klíšťata, mohou podmínit dovoz zvířat v zájmovém chovu na své území splněním zvláštních pravidel platných ke dni vstupu uvedeného nařízení v platnost. Uvedené ustanovení se má použít jako přechodné opatření do 30. června 2010.
(17)
V článku 23 nařízení (ES) č. 998/2003 se stanoví, že po přijetí stanoviska Evropského úřadu pro bezpečnost potravin (EFSA) o nezbytnosti provádět sérologické testy předloží Komise na základě získaných zkušeností a posouzení rizik Evropskému parlamentu a Radě zprávu doplněnou vhodnými návrhy pro určení režimu, který se od 1. července 2010 použije pro články 6, 8 a 16 uvedeného nařízení.
(18)
Aby bylo možné určit uvedený režim, provedla Komise posouzení dopadů založené na různých nedávných konzultacích a na zprávě Komise přijaté dne 8. října 2007 ve spojení s článkem 23 nařízení (ES) č. 998/2003 a přihlédla k doporučením EFSA.
(19)
Dne 11. prosince 2006 přijal EFSA stanovisko nazvané „Posouzení rizika zavlečení vztekliny do Spojeného království, Irska, Švédska a na Maltu v důsledku zrušení sérologického testu ke stanovení ochranných protilátek na vzteklinu“ („Assessment of the risk of rabies introduction into the UK, Ireland, Sweden, Malta, as a consequence of abandoning the serological test measuring protective antibodies to rabies“ (6).
(20)
Na základě údajů z roku 2005 EFSA zjistil, že u zvířat v zájmovém chovu v určitých členských státech existuje nezanedbatelná prevalence vztekliny. Kromě toho EFSA doporučil, aby byla učiněna opatření pro zmírnění rizika, pokud jde o přesuny zvířat v zájmovém chovu ze zemí s nezanedbatelnou prevalencí vztekliny u zvířat v zájmovém chovu.
(21)
Vzteklina v uvedených členských státech je primárně nákazou vyskytující se u volně žijících živočichů. Praktické zkušenosti ukázaly, že po eradikaci vztekliny u volně žijících živočichů v důsledku intenzivních programů orálního očkování volně žijících živočichů klesá výskyt nákazy u domácích zvířat.
(22)
Na základě čl. 24 odst. 5 rozhodnutí Rady 90/424/EHS ze dne 26. června 1990 o některých výdajích ve veterinární oblasti (7) schválilo Společenství řadu programů na eradikaci, tlumení a sledování vztekliny v uvedených členských státech. Komise plánuje ukončení podpory EU pro vnitrostátní programy na území uvedených členských států do konce roku 2011.
(23)
Vzhledem ke stanovisku EFSA ze dne 11. prosince 2006 a k programům podporovaným Společenstvím na eradikaci vztekliny v určitých členských státech by doba použitelnosti přechodného opatření stanoveného v článku 6 nařízení (ES) č. 998/2003 měla být prodloužena do 31. prosince 2011.
(24)
Dne 18. ledna 2007 přijal EFSA stanovisko nazvané „Posouzení rizika zavlečení echinokokózy do Spojeného království, Irska, Švédska, na Maltu a do Finska v důsledku zrušení vnitrostátních pravidel“ („Assessment of the risk of echinococcosis introduction into the UK, Ireland, Sweden, Malta and Finland as a consequence of abandoning the national rules“ (8).
(25)
Dne 8. března 2007 přijal EFSA stanovisko nazvané „Posouzení rizika zavlečení klíšťat do Spojeného království, Irska a na Maltu v důsledku zrušení vnitrostátních pravidel“ („Assessment of the risk of tick introduction into the UK, Ireland, and Malta as a consequence of abandoning the national rules“ (9).
(26)
Uvedená stanoviska dokládají, že dostupné údaje neumožnily EFSA prokázat zvláštní status těchto členských států uplatňujících přechodná opatření, pokud jde o určitá klíšťata a tasemnici Echinococcus multilocularis, a kvantifikovat riziko zavlečení patogenních původců prostřednictvím neobchodních přesunů zvířat v zájmovém chovu.
(27)
Za účelem zajištění souladu mezi přechodnými opatřeními je vhodné prodloužit dobu použitelnosti přechodného opatření stanoveného v článku 16 nařízení (ES) č. 998/2003 do 31. prosince 2011.
(28)
Nařízení (ES) č. 998/2003 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 998/2003 se mění takto:
1)
V čl. 4 odst. 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„V případě uvedeném v písmenu b) prvního pododstavce musí majitel nebo fyzická osoba, jež za zvíře v zájmovém chovu jménem majitele odpovídá, při každé kontrole zajistit zařízení nezbytné na odečítání transpondéru, pokud daný transpondér nesplňuje požadavky stanovené v příloze Ia.“
2)
V článku 5 se odstavec 1 mění takto:
a)
písmeno b) se nahrazuje tímto:
„b)
být provázena pasem, který vystavil veterinární lékař schválený příslušným orgánem a který potvrzuje, že
i)
dotyčné zvíře bylo podle přílohy Ib platně očkováno proti vzteklině,
ii)
u dotyčného zvířete byla v případě nutnosti provedena preventivní zdravotní opatření, pokud jde o jiné nákazy.“;
b)
doplňuje se nový pododstavec, který zní:
„S cílem zajistit kontrolu jiných nemocí, než je vzteklina, které se mohou šířit při přesunu zvířat v zájmovém chovu, může Komise přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 19b a za podmínek uvedených v článcích 19c a 19d preventivní zdravotní opatření uvedená v písm. b) bodu ii) prvního pododstavce. Tato opatření musí být vědecky odůvodněná a přiměřená riziku šíření těchto nemocí v důsledku přesunu zvířat.“
3)
V čl. 6 odst. 1 prvním pododstavci se úvodní věta a první odrážka nahrazují tímto:
„1. Do 31. prosince 2011 musí být při dovozu zvířat v zájmovém chovu uvedených v části A přílohy I na území Irska, Malty, Švédska a Spojeného království dodrženy tyto požadavky:
-
musí být identifikována v souladu s čl. 4 odst. 1 prvním pododstavcem písm. b), pokud členský stát určení do konce přechodného osmiletého období stanoveného v čl. 4 odst. 1 neuznává rovněž identifikaci v souladu s čl. 4 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a), a“.
4)
V článku 8 se odstavec 1 mění takto:
a)
v písmenu a) se bod ii) nahrazuje tímto:
„ii)
do 31. prosince 2011 do členského státu, který je uveden v části A přílohy II, a to buď přímo, nebo po tranzitu přes území uvedené v části B přílohy II, splňovat požadavky článku 6.“;
b)
v písmenu b) se bod ii) nahrazuje tímto:
„ii)
do 31. prosince 2011 do členského státu, který je uveden v části A přílohy II, a to buď přímo, nebo po tranzitu přes území uvedené v části B přílohy II, být umístěna v karanténě, pokud po dovozu do Unie nesplňují požadavky článku 6.“
5)
V článku 14 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„V případě uvedeném v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci písm. b), kdy daný transpondér nesplňuje požadavky stanovené v příloze Ia, musí majitel nebo fyzická osoba, jež za zvíře v zájmovém chovu jménem majitele odpovídá, při každé kontrole zajistit zařízení nezbytné na odečítání transpondéru.“
6)
Článek 16 se nahrazuje tímto:
„Článek 16
Do 31. prosince 2011 mohou Finsko, Irsko, Malta, Švédsko a Spojené království, pokud jde o echinokokózu, a Irsko, Malta a Spojené království, pokud jde o klíšťata, podmínit dovoz zvířat v zájmovém chovu na své území splněním zvláštních pravidel platných ke dni vstupu tohoto nařízení v platnost.“
7)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 19a
1. S cílem zohlednit technický pokrok může Komise přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 19b a za podmínek stanovených v článcích 19c a 19d úpravy technických požadavků na identifikaci uvedených v příloze Ia.
2. S cílem zohlednit vědeckotechnický pokrok v oblasti očkování proti vzteklině může Komise přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 19b a za podmínek stanovených v článcích 19c a 19d úpravy technických požadavků na očkování proti vzteklině uvedených v příloze Ib.
3. Komise přijímá tyto akty v přenesené pravomoci v souladu s příslušnými ustanoveními tohoto nařízení.
Článek 19b
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 5 odst. 1 a článku 19a je svěřena Komisi na dobu 5 let od 18. června 2010. Komise předloží zprávu o přenesených pravomocích nejpozději do 6 měsíců od konce tohoto pětiletého období. Přenesení pravomocí se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 19c.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci svěřená Komisi podléhá podmínkám stanoveným v článcích 19c a 19d.
Článek 19c
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 5 odst. 1 a článku 19a kdykoliv zrušit.
2. Orgán, který zahájil interní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoci, jejichž přenesení by mělo být zrušeno, a důvody tohoto zrušení.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 19d
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne oznámení.
Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada v této lhůtě námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, bude akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím této lhůty, pokud Evropský parlament i Rada uvědomí Komisi o svém rozhodnutí námitky nevyslovit.
3. Pokud Evropský parlament nebo Rada vysloví námitky proti aktu v přenesené pravomoci, tento akt nevstoupí v platnost. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je odůvodní.“
8)
Vkládají se přílohy Ia a Ib, jež jsou uvedeny v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 19. května 2010.