ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 387/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 19ης Απριλίου 2012
που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου, για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, όσον αφορά ορισμένες διατάξεις δημοσιονομικής διαχείρισης για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες στη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η άνευ προηγουμένου παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και η άνευ προηγουμένου οικονομική ύφεση έχουν πλήξει σοβαρά την οικονομική ανάπτυξη και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και έχουν προκαλέσει έντονη επιδείνωση των χρηματοπιστωτικών και οικονομικών συνθηκών σε αρκετά κράτη μέλη. Ειδικότερα, ορισμένα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες, κυρίως προβλήματα σχετικά με την οικονομική τους ανάπτυξη και τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα και με επιδείνωση της κατάστασης του ελλείμματος και του χρέους τους, εξαιτίας των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών συνθηκών.
(2)
Μολονότι έχουν ήδη αναληφθεί σημαντικές δράσεις για την αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της κρίσης, συμπεριλαμβανομένων και τροποποιήσεων του νομοθετικού πλαισίου, ο αντίκτυπος της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική οικονομία, στην αγορά εργασίας και στους πολίτες είναι ήδη ευρύτερα αισθητός. Η πίεση που ασκείται στους εθνικούς χρηματοοικονομικούς πόρους αυξάνεται και θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω μέτρα ανακούφισης, μέσω της μέγιστης και βέλτιστης χρήσης των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας.
(3)
Βασιζόμενος στο άρθρο 122 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει τη δυνατότητα χορήγησης ενωσιακής χρηματοδοτικής ενίσχυσης σε κράτος μέλος που αντιμετωπίζει δυσκολίες ή διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες οφειλόμενες μεταξύ άλλων σε έκτακτες περιστάσεις που εκφεύγουν του ελέγχου του, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου (3), εγκαθίδρυσε ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης με σκοπό τη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας της Ένωσης.
(4)
Με τις εκτελεστικές αποφάσεις του Συμβουλίου 2011/77/ΕΕ (4) και 2011/344/ΕΕ (5) αντίστοιχα, χορηγήθηκε ενωσιακή χρηματοδοτική ενίσχυση στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία.
(5)
Η Ελλάδα αντιμετώπιζε ήδη σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική της σταθερότητα πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 407/2010. Η χρηματοπιστωτική ενίσχυση της Ελλάδας δεν μπορούσε συνεπώς να βασιστεί στον εν λόγω κανονισμό.
(6)
Η συμφωνία μεταξύ πιστωτών και η συμφωνία δανειακής διευκόλυνσης που υπεγράφησαν για την Ελλάδα στις 8 Μαΐου 2010 άρχισαν να ισχύουν στις 11 Μαΐου 2010. Η συμφωνία μεταξύ πιστωτών πρόκειται να παραμείνει σε πλήρη ισχύ και να εφαρμόζεται επί τριετή περίοδο προγραμματισμού, εφόσον εκκρεμούν ποσά βάσει της συμφωνίας δανειακής διευκόλυνσης.
(7)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (6), προβλέπει ότι το Συμβούλιο θα χορηγεί αμοιβαία συνδρομή όταν ένα κράτος μέλος το οποίο δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ αντιμετωπίζει ή διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να αντιμετωπίσει δυσκολίες στο ισοζύγιο πληρωμών του.
(8)
Με τις αποφάσεις του Συμβουλίου 2009/102/ΕΚ (7), 2009/290/ΕΚ (8) και 2009/459/ΕΚ (9), χορηγήθηκε τέτοια ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή στην Ουγγαρία, στη Λετονία και στη Ρουμανία αντίστοιχα.
(9)
Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο είναι διαθέσιμη η χρηματοδοτική ενίσχυση για την Ιρλανδία, την Ουγγαρία, τη Λετονία, την Πορτογαλία και τη Ρουμανία καθορίζεται στις αντίστοιχες αποφάσεις του Συμβουλίου. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η χρηματοδοτική ενίσχυση ήταν διαθέσιμη για την Ουγγαρία έληξε στις 4 Νοεμβρίου 2010.
(10)
Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η χρηματοδοτική ενίσχυση στο πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ πιστωτών και της σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης της ευρωζώνης είναι διαθέσιμη για την Ελλάδα είναι διαφορετικό για κάθε κράτος μέλος που συμμετέχει στα εν λόγω μέσα.
(11)
Σε συνέχεια της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, οι υπουργοί οικονομικών των 17 κρατών μελών της ζώνης του ευρώ υπέγραψαν τη Συνθήκη για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας στις 11 Ιουλίου 2011. Κατόπιν αποφάσεων των αρχηγών των κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης ευρώ στις 21 Ιουλίου και στις 9 Δεκεμβρίου 2011, η Συνθήκη τροποποιήθηκε με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του μηχανισμού που υπογράφτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2012. Στο πλαίσιο αυτής της Συνθήκης, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, θα αναλάβει, από το 2013, την εξυπηρέτηση των σκοπών που σήμερα εκπληρώνουν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης. Επομένως, ο εν λόγω μελλοντικός μηχανισμός θα πρέπει να ληφθεί ήδη υπόψη στον παρόντα κανονισμό.
(12)
Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Ιουνίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρέτισε την πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις συνεργίες μεταξύ του προγράμματος δανεισμού για την Ελλάδα και των ταμείων της Ένωσης, και υποστήριξε όλες τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ικανότητας της Ελλάδας να απορροφήσει πόρους της Ένωσης, προκειμένου να τονωθούν η ανάπτυξη και η απασχόληση, εστιάζοντας εκ νέου στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Επίσης, χαιρέτισε και υποστήριξε την κατάρτιση από την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, συνολικού προγράμματος για την παροχή τεχνικής βοήθειας στην Ελλάδα. Ο παρών κανονισμός συμβάλλει σε παρόμοιες προσπάθειες για να ενισχυθούν οι συνεργίες.
(13)
Για να διευκολυνθεί η διαχείριση της ενωσιακής χρηματοδότησης, να βοηθηθεί η επιτάχυνση των επενδύσεων σε κράτη μέλη και περιφέρειες και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των κεφαλαίων στην οικονομία, είναι αναγκαίο να επιτραπεί σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, προσωρινά και χωρίς να επηρεάζεται η περίοδος προγραμματισμού 2014-2020, μία προσαύξηση των ενδιάμεσων πληρωμών από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας κατά ποσό αντίστοιχο δέκα εκατοστιαίων μονάδων άνω του ποσοστού συγχρηματοδότησης που εφαρμόζεται για κάθε άξονα προτεραιότητας για εκείνα τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα και τα οποία έχουν ζητήσει να επωφεληθούν από αυτό το μέτρο, με αποτέλεσμα, η απαιτούμενη εθνική συμμετοχή να μειωθεί αναλόγως. Λόγω του προσωρινού χαρακτήρα της αύξησης και προκειμένου να διατηρηθούν τα αρχικά ποσοστά συγχρηματοδότησης ως σημείο αναφοράς για τον υπολογισμό των ποσών που έχουν αυξηθεί προσωρινά, οι αλλαγές που προέκυψαν από την εφαρμογή του μηχανισμού δεν θα αντικατοπτρίζονται στο χρηματοδοτικό σχέδιο που περιλαμβάνεται στα επιχειρησιακά προγράμματα. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα επικαιροποίησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, προκειμένου να συγκεντρωθούν τα κεφάλαια για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση και να ευθυγραμμιστούν οι στόχοι και οι σκοποί τους με τη μείωση της συνολικής διαθέσιμης χρηματοδότησης.
(14)
Κράτος μέλος που ζητά από την Επιτροπή να επωφεληθεί παρέκκλισης του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να υποβάλλει κάθε αναγκαία πληροφορία που επιτρέπει στην Επιτροπή να προσδιορίσει, βάσει δεδομένων σχετικά με τη μακροοικονομική και δημοσιονομική του κατάσταση, τη μη διαθεσιμότητα των πόρων για την εθνική συμμετοχή. Θα πρέπει, επίσης, να καταδείξει ότι η αύξηση των πληρωμών, ως αποτέλεσμα της χορήγησης της παρέκκλισης, είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη της συνέχισης της εφαρμογής των επιχειρησιακών προγραμμάτων και ότι εξακολουθεί να υφίσταται το πρόβλημα της ικανότητας απορρόφησης ακόμη και αν χρησιμοποιούνται τα μέγιστα ανώτατα όρια που εφαρμόζονται στα ποσοστά συγχρηματοδότησης του άρθρου 53 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου (10).
(15)
Το κράτος μέλος το οποίο υποβάλλει στην επιτροπή αίτηση να επωφεληθεί της παρέκκλισης του παρόντος κανονισμού θα πρέπει, επίσης, να αναφερθεί στη σχετική απόφαση του Συμβουλίου ή σε άλλη νομική πράξη βάσει της οποίας είναι επιλέξιμο να επωφεληθεί της παρέκκλισης. Είναι αναγκαίο η Επιτροπή να διαθέτει ενδεδειγμένο χρονικό περιθώριο, από την υποβολή της αίτησης του κράτους μέλους, για να επαληθεύει την ορθότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών και να διατυπώνει τυχόν αντιρρήσεις. Προκειμένου να καταστεί η παρέκκλιση ουσιαστική και λειτουργική, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί τεκμήριο σύμφωνα με το οποίο η αίτηση αυτή είναι αιτιολογημένη εάν η Επιτροπή δεν διατυπώσει αντίρρηση. Εάν η Επιτροπή διατυπώσει αντίρρηση στην αίτηση του κράτους μέλους, θα πρέπει να εγκρίνει σχετική απόφαση μέσω εκτελεστικών πράξεων αναφέροντας τους λόγους.
(16)
Είναι σκόπιμο να αναθεωρηθούν αναλόγως οι κανόνες υπολογισμού ενδιάμεσων πληρωμών και των πληρωμών του τελικού υπολοίπου για επιχειρησιακά προγράμματα κατά το χρονικό διάστημα εντός του οποίου χορηγείται στα κράτη μέλη ενωσιακή χρηματοδοτική ενίσχυση για την αντιμετώπιση σοβαρών δυσκολιών όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα.
(17)
Είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί ότι υπάρχει η δέουσα υποβολή εκθέσεων για τη χρήση των αυξημένων ποσών που διατίθενται στα κράτη μέλη τα οποία δικαιούνται την προσωρινή αύξηση των ενδιάμεσων πληρωμών δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(18)
Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος εντός του οποίου παρέμενε διαθέσιμη η χρηματοδοτική ενίσχυση ή συνδρομή, ενδέχεται από τις αξιολογήσεις βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 να καταδεικνύεται η ανάγκη να εκτιμηθεί, μεταξύ άλλων, κατά πόσον η μείωση της εθνικής συγχρηματοδότησης συνεπάγεται σημαντική απόκλιση από τους αρχικά τεθέντες στόχους. Οι αξιολογήσεις αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν σε αναθεώρηση του επιχειρησιακού προγράμματος.
(19)
Επειδή η άνευ προηγουμένου κρίση που επηρεάζει τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και η οικονομική ύφεση που έχουν πλήξει σοβαρά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα αρκετών κρατών μελών απαιτούν ταχεία απόκριση για την αναστροφή των επιπτώσεων στην οικονομία ως σύνολο, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ το ταχύτερο δυνατόν. Λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές περιστάσεις των οικείων κρατών μελών, θα πρέπει να έχει αναδρομική εφαρμογή αρχίζοντας είτε από το δημοσιονομικό έτος 2010, είτε από την ημέρα κατά την οποία κατέστη διαθέσιμη η χρηματοδοτική ενίσχυση, αναλόγως της κατάστασης του αιτούντος κράτους μέλους, για τις περιόδους κατά τις οποίες τα κράτη μέλη λάμβαναν χρηματοδοτική συνδρομή από την Ένωση ή ενίσχυση από άλλα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ, ώστε να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα.
(20)
Στις περιπτώσεις που σχεδιάζεται προσωρινή αύξηση των ενδιάμεσων πληρωμών, αυτή θα πρέπει να εξεταστεί επίσης στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιορισμών που αντιμετωπίζουν όλα τα κράτη μέλη, δημοσιονομικοί περιορισμοί που θα πρέπει να αντανακλώνται καταλλήλως και στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, εφόσον βασικός στόχος του μηχανισμού είναι η αντιμετώπιση των ιδιαίτερων τρεχουσών δυσχερειών, η εφαρμογή του θα πρέπει να περιορίζεται χρονικά. Συνεπώς, ο μηχανισμός θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2010 και να ισχύει για περιορισμένη διάρκεια έως την 31η Δεκεμβρίου 2013.
(21)
Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Τα άρθρα 76 και 77 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 76
Κανόνες υπολογισμού των ενδιάμεσων πληρωμών
1. Οι ενδιάμεσες πληρωμές υπολογίζονται με την εφαρμογή -στη δημόσια συνεισφορά που δηλώνεται στη δήλωση δαπανών η οποία πιστοποιείται από την αρχή πιστοποίησης για κάθε άξονα προτεραιότητας και στο πλαίσιο κάθε στόχου σύγκλισης/στόχου εκτός σύγκλισης- του ποσοστού συγχρηματοδότησης το οποίο καθορίζεται δυνάμει του τρέχοντος σχεδίου χρηματοδότησης για το συγκεκριμένο άξονα προτεραιότητας και για το συγκεκριμένο στόχο.
2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 1, σε συνέχεια συγκεκριμένου και δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος του κράτους μέλους, μια ενδιάμεση πληρωμή υπολογίζεται ως το καταβληθέν ή το οφειλόμενο στους δικαιούχους ποσό ενωσιακής συνδρομής για τον άξονα προτεραιότητας και το στόχο. Το ποσό αυτό πρέπει να προσδιορίζεται από το κράτος μέλος στη δήλωση δαπανών.
3. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 53 παράγραφος 3, κατόπιν αιτήματος του κράτους μέλους, οι ενδιάμεσες πληρωμές αυξάνονται κατά ποσό που αντιστοιχεί στο συντελεστή συγχρηματοδότησης ο οποίος ισχύει για κάθε άξονα προτεραιότητας, προσαυξημένο κατά δέκα εκατοστιαίες μονάδες, έως το 100 % κατ’ ανώτατο όριο, με εφαρμογή του στο ποσό της επιλέξιμης δημόσιας δαπάνης που δηλώθηκε τελευταία σε κάθε πιστοποιημένη δήλωση δαπάνης που υποβλήθηκε εντός του διαστήματος στη διάρκεια του οποίου το κράτος μέλος πληροί έναν από τους ακόλουθους όρους:
α)
η χρηματοοικονομική ενίσχυση ετέθη στη διάθεση του κράτους μέλους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (11) ή ετέθη στη διάθεσή του από άλλα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ πριν από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού·
β)
η μεσοπρόθεσμη οικονομική στήριξη ετέθη στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (12)·
γ)
η χρηματοοικονομική ενίσχυση ετέθη στη διάθεσή του σύμφωνα με τη Συνθήκη για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας που υπεγράφη στις 2 Φεβρουαρίου 2012.
4. Για τον υπολογισμό των ενδιάμεσων πληρωμών οι οποίες υποβάλλονται αφού το κράτος μέλος έχει παύσει να δικαιούται την ενωσιακή χρηματοδοτική ενίσχυση ή συνδρομή που αναφέρεται στην παράγραφο 3, η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη τα αυξημένα ποσά που καταβλήθηκαν με βάση τις διατάξεις της εν λόγω παραγράφου.
Εντούτοις, αυτά τα ποσά λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό για την εφαρμογή του άρθρου 79 παράγραφος 1.
5. Οι αυξημένες ενδιάμεσες πληρωμές που προκύπτουν από την εφαρμογή της παραγράφου 3 καθίστανται διαθέσιμες στη διαχειριστική αρχή το συντομότερο δυνατό και χρησιμοποιούνται μόνον για την καταβολή πληρωμών κατ’ εφαρμογή του επιχειρησιακού προγράμματος.
6. Στο πλαίσιο της ετήσιας υποβολής εκθέσεων σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 1 τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τις δέουσες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της αναφερόμενης στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου παρέκκλισης, καταδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η αύξηση της ενίσχυσης συνέβαλε στην προώθηση της ανταγωνιστικότητας, της ανάπτυξης και της απασχόλησης στο οικείο κράτος μέλος. Οι πληροφορίες αυτές λαμβάνονται υπόψη από την Επιτροπή κατά την εκπόνηση των ετήσιων εκθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 68 παράγραφος 1.
Άρθρο 77
Κανόνες υπολογισμού των πληρωμών υπολοίπου
1. Η πληρωμή υπολοίπου περιορίζεται στο μικρότερο από τα ακόλουθα δύο ποσά:
α)
το ποσό το οποίο υπολογίζεται με την εφαρμογή, στη δημόσια συνεισφορά που δηλώνεται στην τελική δήλωση δαπανών η οποία πιστοποιείται από την αρχή πιστοποίησης για κάθε στόχο σύγκλισης/στόχο εκτός σύγκλισης, του ποσοστού συγχρηματοδότησης το οποίο καθορίζεται δυνάμει του τρέχοντος σχεδίου χρηματοδότησης για το συγκεκριμένο άξονα προτεραιότητας και για το συγκεκριμένο στόχο·
β)
το καταβληθέν ή το οφειλόμενο στους δικαιούχους ποσό ενωσιακής συνδρομής για κάθε άξονα προτεραιότητας και για κάθε στόχο. Αυτό το ποσό πρέπει να εξειδικεύεται από το κράτος μέλος στην τελική δήλωση δαπανών η οποία πιστοποιείται από την αρχή πιστοποίησης για κάθε άξονα προτεραιότητας και για κάθε στόχο.
2. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 53 παράγραφος 3, σε συνέχεια αιτήματος του κράτους μέλους, οι ενδιάμεσες πληρωμές αυξάνονται κατά ποσό που αντιστοιχεί στο συντελεστή συγχρηματοδότησης ο οποίος ισχύει για κάθε άξονα προτεραιότητας, προσαυξημένο κατά δέκα εκατοστιαίες μονάδες, έως το 100 % κατ’ ανώτατο όριο, με εφαρμογή του στο ποσό της επιλέξιμης δημόσιας δαπάνης που δηλώθηκε τελευταία σε κάθε πιστοποιημένη δήλωση δαπάνης που υποβλήθηκε εντός του διαστήματος στη διάρκεια του οποίου το κράτος μέλος πληροί έναν από τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 στοιχεία α), β) και γ).
3. Για τον υπολογισμό των πληρωμών υπολοίπου οι οποίες υποβάλλονται αφού το κράτος μέλος έχει παύσει να δικαιούται τη χρηματοδοτική ενίσχυση ή συνδρομή που αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 3, η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη τα αυξημένα ποσά που καταβλήθηκαν με βάση τις διατάξεις της εν λόγω παραγράφου.
2)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 77α
Όριο της συνεισφοράς της Ένωσης μέσω ενδιάμεσων πληρωμών και πληρωμών υπολοίπου
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 76 παράγραφος 3 και του άρθρου 77 παράγραφος 2, η ενωσιακή συνεισφορά μέσω ενδιάμεσων πληρωμών και πληρωμών του τελικού υπολοίπου δεν δύναται να υπερβαίνει τη δημόσια συνεισφορά και το ανώτατο ποσό συμμετοχής του ΕΤΑ για κάθε άξονα προτεραιότητας και για κάθε στόχο, όπως αυτό ορίζεται στην απόφαση της Επιτροπής με την οποία εγκρίνεται το επιχειρησιακό πρόγραμμα.
2. Η αναφερόμενη στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 παρέκκλιση χορηγείται από την Επιτροπή μετά από γραπτή αίτηση κράτους μέλους που πληροί έναν από τους όρους που ορίζονται στα στοιχεία α), β) και γ) του άρθρου 76 παράγραφος 3. Η εν λόγω αίτηση υποβάλλεται έως τις 17 Ιουλίου 2012 ή εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία το κράτος μέλος πληροί έναν από τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 στοιχεία α), β) και γ).
3. Το κράτος μέλος, στην αίτησή του προς την Επιτροπή, δικαιολογεί την ανάγκη της παρέκκλισης που αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2, υποβάλλοντας τις αναγκαίες πληροφορίες που αποδεικνύουν:
α)
μέσω δεδομένων σχετικά με τη μακροοικονομική και δημοσιονομική του κατάσταση, τη μη διαθεσιμότητα πόρων για την εθνική συμμετοχή·
β)
ότι η αύξηση των πληρωμών που αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη της συνέχισης της εφαρμογής των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
γ)
ότι εξακολουθούν να υφίστανται προβλήματα ακόμη και αν χρησιμοποιούνται τα μέγιστα ανώτατα όρια που εφαρμόζονται στα ποσοστά συγχρηματοδότησης του άρθρου 53 παράγραφος 3·
δ)
ότι πληροί έναν από τους όρους που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) του άρθρου 76 παράγραφος 3 όπως αιτιολογείται με αναφορά σε απόφαση του Συμβουλίου ή άλλη νομική πράξη, καθώς και τη συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία η χρηματοδοτική ενίσχυση διετέθη στο κράτος μέλος.
Η Επιτροπή επαληθεύει εάν οι πληροφορίες που υποβάλλονται δικαιολογούν τη χορήγηση παρέκκλισης. Η Επιτροπή έχει στη διάθεσή της 30 ημέρες από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης του κράτους μέλους για να διατυπώσει αντίρρηση στις πληροφορίες. Σε περίπτωση που αποφασίσει να διατυπώσει αντίρρηση στην αίτηση του κράτους μέλους, η Επιτροπή εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, σχετική απόφαση και αναφέρει τους λόγους.
Εάν η Επιτροπή δεν διατυπώσει αντίρρηση στην αίτηση του κράτους μέλους, η αίτηση θεωρείται αιτιολογημένη.
4. Στην αίτηση του κράτους μέλους περιγράφεται επίσης λεπτομερώς η προβλεπόμενη χρήση της αναφερόμενης στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 παρέκκλισης και δίδονται πληροφορίες σχετικά με συμπληρωματικά μέτρα που προβλέπονται για να συγκεντρωθούν τα κεφάλαια για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης, εφόσον χρειάζεται, τροποποίησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
5. Η αναφερόμενη στο άρθρο 76 παράγραφος 3 και στο άρθρο 77 παράγραφος 2 παρέκκλιση δεν ισχύει ως προς καταστάσεις δαπανών που υποβάλλονται μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2013.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εντούτοις, για τα ακόλουθα κράτη μέλη εφαρμόζεται αναδρομικά:
α)
για την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία από την ημερομηνία κατά την οποία ετέθη στη διάθεση αυτών των κρατών μελών η χρηματοδοτική ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 76 παράγραφος 3·
β)
για την Ουγγαρία, τη Λετονία και τη Ρουμανία, από 1ης Ιανουαρίου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 19 Απριλίου 2012.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 387/2012
ze dne 19. dubna 2012,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1198/2006 o Evropském rybářském fondu, pokud jde o některá ustanovení týkající se finančního řízení pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, zejména na čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nebývalá světová finanční krize a nebývalý hospodářský útlum vážně poškodily hospodářský růst a finanční stabilitu a vyvolaly podstatné zhoršení finančních a hospodářských podmínek v několika členských státech. Zvláště některé členské státy mají závažné obtíže nebo jim takové obtíže hrozí, zejména problémy týkající se jejich hospodářského růstu, finanční stability a zhoršení jejich schodku a zadlužení, což je kromě jiného způsobeno také mezinárodním hospodářským a finančním prostředím.
(2)
Přestože již byla přijata řada významných opatření včetně změn v právním rámci, která mají vyvážit negativní vlivy finanční krize, její dopad na reálnou ekonomiku, trh práce a občany je pociťován v mnoha směrech. Tlak na vnitrostátní finanční zdroje vzrůstá, a proto by měly být podniknuty další kroky k jeho zmírnění, a to maximálním a optimálním využitím finančních prostředků z Evropského rybářského fondu.
(3)
V souladu s čl. 122 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie, podle nějž může Unie poskytnout finanční pomoc členskému státu, jemuž z důvodu mimo jiné mimořádných událostí, které nemůže ovlivnit, nastaly obtíže nebo je vážně ohrožen závažnými obtížemi, byl nařízením Rady (EU) č. 407/2010 (3) zaveden evropský mechanismus finanční stabilizace s cílem zachovat finanční stabilitu celé Unie.
(4)
Prováděcími rozhodnutími Rady 2011/77/EU (4) a 2011/344/EU (5) poskytla Unie takovou finanční pomoc Irsku a Portugalsku.
(5)
Finanční stabilita Řecka byla postižena vážnými obtížemi již před vstupem nařízení (EU) č. 407/2010 v platnost. Finanční pomoc udělená Řecku proto nemohla vycházet z uvedeného nařízení.
(6)
Dohoda mezi věřiteli a dohoda o mechanismu úvěrů pro Řecko, podepsané dne 8. května 2010, vstoupily v platnost dne 11. května 2010. Dohoda mezi věřiteli má být plně platná a účinná po tříleté programové období, dokud budou v rámci dohody o mechanismu úvěrů existovat dlužné částky.
(7)
Nařízení Rady (ES) č. 332/2002 ze dne 18. února 2002, kterým se zavádí systém střednědobé finanční pomoci platebním bilancím členských států (6), stanoví, že Rada poskytne vzájemnou pomoc, pokud je platební bilance členského státu, který nepřijal euro, v obtížích nebo jí takové obtíže vážně hrozí.
(8)
Rozhodnutími Rady 2009/102/ES (7), 2009/290/ES (8) a 2009/459/ES (9) Unie takovou pomoc poskytla Maďarsku, Lotyšsku a Rumunsku.
(9)
Období, během kterého je Irsku, Maďarsku, Lotyšsku, Portugalsku a Rumunsku finanční pomoc k dispozici, je uvedeno v příslušných rozhodnutích Rady. Období, během kterého byla finanční pomoc k dispozici Maďarsku, skončilo dne 4. listopadu 2010.
(10)
Období, během kterého je finanční pomoc k dispozici Řecku na základě dohody mezi věřiteli a dohody o mechanismu úvěrů, je pro každý členský stát, jenž se na těchto nástrojích podílí, různé.
(11)
Po rozhodnutí Evropské rady ze dne 25. března 2011 podepsali dne 11. července 2011 ministři financí sedmnácti členských států eurozóny Smlouvu o založení Evropského mechanismu stability. Po rozhodnutí hlav států a vlád členských států eurozóny ze dnů 21. června a 9. prosince 2011 byla smlouva změněna s cílem zlepšit účinnost mechanismu a podepsána 2. února 2012. Podle této smlouvy převezme Evropský mechanismus stability do roku 2013 úkoly, které v současnosti plní evropský nástroj finanční stability a evropský mechanismus finanční stabilizace. Tento budoucí mechanismus by proto měl být zohledněn již v tomto nařízení.
(12)
Evropská rada v závěrech ze svého zasedání konaného ve dnech 23. a 24. června 2011 uvítala záměr Komise posílit součinnost mezi úvěrovým programem pro Řecko a finančními prostředky Unie a podpořila snahy zaměřené na zvýšení schopnosti Řecka využívat prostředky Unie k podpoře růstu a zaměstnanosti, čehož se dosáhne zaměřením pozornosti na zvyšování konkurenceschopnosti a vytváření pracovních míst. Evropská rada také uvítala a podpořila přípravu souhrnného programu technické pomoci Řecku, kterou se zabývá Komise společně s členskými státy. Toto nařízení přispívá k tomuto úsilí o posílení součinnosti.
(13)
S cílem usnadnit řízení finančních prostředků Unie, urychlit investice v členských státech a regionech a zvýšit dopad poskytnutých finančních prostředků na hospodářství je nezbytné - v odůvodněných případech, dočasně a aniž by bylo dotčeno programové období 2014 až 2020 - umožnit zvýšení průběžných plateb z Evropského rybářského fondu o částku odpovídající deseti procentním bodům nad platnou míru spolufinancování pro každou prioritní osu pro členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena vážnými problémy a jež požádají o využívání tohoto opatření, což vede k odpovídajícímu snížení příspěvku členského státu. Vzhledem k dočasné povaze uvedeného zvýšení a v zájmu zachování původních měr spolufinancování jakožto referenčního bodu pro výpočet dočasně zvýšených částek by se změny plynoucí z uplatňování mechanismu neměly odrazit ve finančním plánu operačních programů. Mělo by však být možné operační plány aktualizovat s cílem soustředit finanční prostředky na konkurenceschopnost, růst a zaměstnanost a s cílem přizpůsobit jejich cíle snížení celkových dostupných prostředků.
(14)
Členský stát, který žádá Komisi o využití výjimky podle tohoto nařízení, by měl uvést všechny informace potřebné k tomu, aby Komise mohla na základě údajů o makroekonomické a fiskální situaci členského státu stanovit, že zdroje pro příspěvek členského státu nejsou dostupné. Rovněž by měl prokázat, že zvýšení plateb vyplývající z udělení výjimky je nezbytné pro zachování dalšího provádění operačních programů a že problémy se schopností využívat prostředky přetrvávají i při využití maximálních stropů pro míry spolufinancování stanovených v čl. 53 odst. 3 nařízení Rady (ES) č. 1198/2006 (10).
(15)
Členský stát, který žádá Komisi o využití výjimky podle tohoto nařízení, by měl dále poskytnout odkaz na příslušné rozhodnutí Rady nebo na jiný právní akt, z něhož vyplývá, že má na udělení výjimky nárok. Je nezbytné, aby Komise měla po podání žádosti členského státu dostatek času na ověření správnosti předložených informací a na vznesení případných námitek. V zájmu účinnosti a funkčnosti výjimky by měl platit předpoklad, že pokud Komise nevznese námitku, je tato žádost oprávněná. Pokud Komise námitku vůči žádosti členského státu vznese, měla by o této záležitosti přijmout prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí s uvedením důvodů.
(16)
Pravidla pro výpočet průběžných plateb a vyplacení konečného zůstatku pro operační programy v období, v němž členské státy dostávají finanční podporu Unie pro řešení závažných obtíží postihujících jejich finanční stabilitu, by měla být odpovídajícím způsobem revidována.
(17)
Je nutné zajistit náležité podávání zpráv o využití zvýšených částek poskytnutých členským státům požívajícím dočasné zvýšení průběžných plateb podle tohoto nařízení.
(18)
Po skončení období, během něhož byla k dispozici finanční pomoc, je možné, že bude třeba, aby hodnocení provedená v souladu s čl. 18 odst. 2 nařízení (ES) č. 1198/2006 mimo jiné posoudila, zda snížení vnitrostátního spolufinancování nevedlo k významnému odchýlení od původně stanovených cílů. Taková hodnocení by mohla vést k revizi operačního programu.
(19)
Protože si nebývalá krize, která zasáhla mezinárodní finanční trhy, a nebývalý hospodářský útlum, který vážně poškodil finanční stabilitu několika členských států, vyžadují rychlou reakci s cílem potlačit dopady na celé hospodářství, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost co nejdříve. S ohledem na výjimečné okolnosti v dotčených členských státech by se mělo toto nařízení v závislosti na postavení žádajícího členského státu použít zpětně od rozpočtového roku 2010 nebo ode dne, kdy byla finanční pomoc k dispozici, pro období, během nichž členské státy obdržely finanční pomoc ze strany Unie nebo ostatních členských států eurozóny, jejímž účelem bylo řešit závažné obtíže postihující jejich finanční stabilitu.
(20)
V případech, kdy se předpokládá dočasné zvýšení průběžných plateb, by toto dočasné zvýšení mělo též být posuzováno s ohledem na rozpočtová omezení všech členských států a tato rozpočtová omezení by se měla náležitě projevit v souhrnném rozpočtu Evropské unie. Uplatňování tohoto mechanismu by navíc mělo být časově omezené, neboť jeho hlavním účelem je reagovat na konkrétní aktuální potíže. Mechanismus by proto měl být uplatňován od 1. ledna 2010 a měl by fungovat po omezenou dobu do 31. prosince 2013.
(21)
Nařízení (ES) č. 1198/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1198/2006 se mění takto:
1)
Články 76 a 77 se nahrazují tímto:
„Článek 76
Pravidla pro výpočet průběžných plateb
1. Průběžné platby se vypočítávají tak, že se míra spolufinancování stanovená v platném finančním plánu pro danou prioritu a daný cíl použije na příspěvek z veřejných zdrojů uvedený ve výkazu výdajů certifikovaném certifikačním orgánem u každé prioritní osy a každého cíle „Konvergence“ nebo cíle pro oblasti mimo cíl „Konvergence“.
2. Odchylně od odstavce 1, na zvláštní a řádně odůvodněnou žádost členského státu, se výše průběžné platby vypočte jako částka pomoci Unie, která byla nebo má být vyplacena příjemcům v rámci dané prioritní osy a daného cíle. Tuto částku musí členský stát uvést ve výkazu výdajů.
3. Odchylně od čl. 53 odst. 3 se na žádost členského státu zvyšují průběžné platby o částku odpovídající deseti procentním bodům nad mírou spolufinancování pro každou prioritní osu až do maximální výše 100 %, přičemž toto zvýšení se použije na částku způsobilých veřejných výdajů nově uvedených v každém certifikovaném výkazu výdajů předloženém v průběhu období, v němž členský stát splňuje jednu z těchto podmínek:
a)
členskému státu je dána k dispozici finanční pomoc podle nařízení Rady (EU) č. 407/2010 ze dne 11. května 2010 o zavedení evropského mechanismu finanční stabilizace (11) nebo mu byla dána k dispozici jinými členskými státy eurozóny před vstupem uvedeného nařízení v platnost;
b)
členskému státu je dána k dispozici střednědobá finanční pomoc v souladu s nařízením Rady (ES) č. 332/2002 ze dne 18. února 2002, kterým se zavádí systém střednědobé finanční pomoci platebním bilancím členských států (12);
c)
členskému státu je dána k dispozici finanční pomoc v souladu se Smlouvou o založení Evropského mechanismu stability, podepsanou dne 2. února 2012.
4. Při výpočtu průběžných plateb poté, co členský stát přestane využívat finanční pomoci Unie uvedené v odstavci 3, nebere Komise v úvahu zvýšené částky vyplacené v souladu s uvedeným odstavcem.
Tyto částky však jsou brány v úvahu pro účely čl. 79 odst. 1.
5. Zvýšené průběžné platby vyplývající z použití odstavce 3 jsou řídicímu orgánu poskytnuty co nejdříve a smějí být využívány pouze k platbám souvisejícím s prováděním operačního programu.
6. V souvislosti s výročními zprávami v souladu s čl. 67 odst. 1 poskytnou členské státy Komisi náležité informace o využití výjimky uvedené v odstavci 3 tohoto článku, jež ukáží, jak zvýšená podpora přispěla v daném členském státě k posílení konkurenceschopnosti, růstu a zaměstnanosti. Komise tyto informace zohlední při vypracovávání výročních zpráv podle čl. 68 odst. 1.
Článek 77
Pravidla pro výpočet plateb zůstatku
1. Platba zůstatku je omezena na nižší z těchto dvou částek:
a)
částka vypočítaná tak, že se míra spolufinancování stanovená v platném finančním plánu pro danou prioritu a daný cíl použije na příspěvek z veřejných zdrojů uvedený v závěrečném výkazu výdajů certifikovaném certifikačním orgánem u každé prioritní osy a každého cíle „Konvergence“ nebo cíle pro oblasti mimo cíl „Konvergence“;
b)
částka pomoci Unie, která byla nebo má být vyplacena příjemcům v rámci každé prioritní osy a každého cíle. Tuto částku musí členský stát uvést v závěrečném výkazu výdajů certifikovaném certifikačním orgánem u každé prioritní osy a každého cíle.
2. Odchylně od čl. 53 odst. 3 se platby konečného zůstatku na žádost členského státu zvyšují o částku odpovídající deseti procentním bodům nad mírou spolufinancování pro každou prioritní osu až do maximální výše 100 %, přičemž toto zvýšení se použije na částku způsobilých veřejných výdajů nově uvedených v každém certifikovaném výkazu výdajů předloženém v průběhu období, v němž členský stát splňuje jednu z podmínek stanovených v čl. 76 odst. 3 písm. a), b) a c).
3. Při výpočtu platby konečného zůstatku poté, co členský stát přestane využívat finanční pomoci Unie uvedené v čl. 76 odst. 3, nebere Komise v úvahu zvýšené částky vyplacené v souladu s uvedeným odstavcem.
2)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 77a
Omezení příspěvku Unie prostřednictvím průběžných plateb a plateb zůstatku
1. Bez ohledu na čl. 76 odst. 3 a čl. 77 odst. 2 nesmí být příspěvek Unie prostřednictvím průběžných plateb a plateb konečného zůstatku vyšší než příspěvek z veřejných zdrojů a maximální částka pomoci z fondu pro každou prioritní osu a každý prioritní cíl, jak byly stanoveny v rozhodnutí Komise o schválení operačního programu.
2. Výjimku uvedenou v čl. 76 odst. 3 a čl. 77 odst. 2 Komise uděluje na základě písemné žádosti členského státu, který splňuje jednu z podmínek stanovených v čl. 76 odst. 3 písm. a), b) a c). Žádost musí být podána do 17. července 2012 nebo do dvou měsíců ode dne, kdy členský stát splní jednu z podmínek stanovených v čl. 76 odst. 3 písm. a), b) a c).
3. Ve své žádosti předložené Komisi členský stát odůvodní nezbytnost výjimky podle čl. 76 odst. 3 a čl. 77 odst. 2 poskytnutím informací nutných pro ověření toho:
a)
že na základě údajů o makroekonomické a fiskální situaci členského státu nejsou pro jeho příspěvek dostupné žádné zdroje;
b)
že je zvýšení plateb uvedených v čl. 76 odst. 3 a čl. 77 odst. 2 nezbytné pro zachování dalšího provádění operačních programů;
c)
že problémy přetrvávají, i když se využijí maximální stropy platné pro míru spolufinancování stanovené v čl. 53 odst. 3;
d)
že splňuje jednu z podmínek uvedených v čl. 76 odst. 3 písm. a), b) a c), což je podloženo odkazem na rozhodnutí Rady nebo na jiný právní akt, a rovněž konkrétního data, od kterého byla členskému státu dána k dispozici finanční pomoc.
Komise ověří, zda předložené informace odůvodňují udělení výjimky. Komise vznese veškeré námitky k předloženým informacím do 30 dnů ode dne podání žádosti. Pokud se Komise rozhodne vznést námitku proti žádosti členského státu, přijme o tom prostřednictvím prováděcích aktů příslušné rozhodnutí s uvedením důvodů.
Pokud Komise námitku proti žádosti členského státu nevznese, považuje se tato žádost za odůvodněnou.
4. V žádosti členského státu musí být též podrobně popsáno zamýšlené využití výjimky stanovené v čl. 76 odst. 3 a čl. 77 odst. 2 a poskytnuty informace o doplňkových opatřeních, jež mají vést k soustředění finančních prostředků na konkurenceschopnost, růst a zaměstnanost, včetně případné úpravy operačních programů.
5. Výjimka stanovená v čl. 76 odst. 3 a čl. 77 odst. 2 se nevztahuje na výkazy výdajů předložené po 31. prosinci 2013.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
U následujících členských států se však použije se zpětnou působností:
a)
v případě Irska, Řecka a Portugalska s účinkem ode dne, kdy byla těmto členským státům dána k dispozici finanční pomoc v souladu s čl. 76 odst. 3;
b)
v případě Maďarska, Lotyšska a Rumunska s účinkem od 1. ledna 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 19. dubna 2012.