ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 8ης Νοεμβρίου 2011
για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) (ο «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή»), κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1. Προσωρινά μέτρα
(1)
Η Επιτροπή, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 446/2011 (2) («ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού»), επέβαλε προσωρινό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους (FOH) καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας («οι οικείες χώρες»).
(2)
Η διαδικασία ξεκίνησε με την ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας που δημοσιεύτηκε στις 13 Αυγούστου 2010 (3) κατόπιν καταγγελίας που υπέβαλαν στις 30 Ιουνίου 2010 δύο παραγωγοί της Ένωσης, η Cognis GmbH (Cognis) και η Sasol Olefins & Surfactants GmbH (Sasol), (αμφότεροι αποκαλούμενοι ως «οι καταγγέλλοντες»). Οι δύο εταιρείες αντιπροσωπεύουν μείζον τμήμα, στην παρούσα περίπτωση πάνω από το 25 %, της συνολικής παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος στην Ένωση.
(3)
Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 9 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η έρευνα για το ντάμπινγκ και τη ζημία κάλυπτε την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2009 έως τις 30 Ιουνίου 2010 («περίοδος έρευνας» ή «ΠΕ»). Η ανάλυση των τάσεων που απαιτήθηκε για την αξιολόγηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως το τέλος της ΠΕ («υπό εξέταση περίοδος»).
2. Επακόλουθη διαδικασία
(4)
Μετά την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού βάσει των οποίων αποφασίστηκε η επιβολή προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ («κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων»), αρκετά ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτώς τις απόψεις τους σχετικά με τα προσωρινά συμπεράσματα. Τα μέρη τα οποία το ζήτησαν, δόθηκε η δυνατότητα να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.
(5)
Η Επιτροπή συνέχισε να αναζητεί και να επαληθεύει όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τα οριστικά συμπεράσματά της.
(6)
Στη συνέχεια, όλα τα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και για το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας και η οριστική είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού («τελική γνωστοποίηση»). Σε όλα τα μέρη παραχωρήθηκε περίοδος εντός της οποίας μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις όσον αφορά την εν λόγω τελική κοινοποίηση.
(7)
Οι προφορικές και γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, ελήφθησαν υπόψη.
Β. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ
1. Υπό εξέταση προϊόν
(8)
Το υπό εξέταση προϊόν, όπως ορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 10 και 11 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, είναι οι κορεσμένες λιπαρές αλκοόλες με μήκος της αλυσίδας άνθρακα C8, C10, C12, C14, C16 ή C18 (μη περιλαμβανομένων των διακλαδούμενων ισομερών) περιλαμβανομένων των ενιαίων κορεσμένων λιπαρών αλκοολών (οι οποίες αναφέρονται και ως «ενιαίου μήκους») και μείγματα που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C6-C8, C6-C10, C8-C10, C10-C12 (που ταξινομούνται κοινώς ως C8-C10), μείγματα που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C12-C14, C12-C16, C12-C18, C14-C16 (που ταξινομούνται κοινώς ως C12-C14) και μείγματα που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C16-C18 καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας, που εμπίπτει στους κωδικούς ΣΟ ex 2905 16 85, 2905 17 00, ex 2905 19 00 και ex 3823 70 00.
(9)
Μετά την επιβολή των προσωρινών μέτρων ορισμένα μέρη διαμαρτυρήθηκαν για την ασάφεια στον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος. Ισχυρίστηκαν ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας, μόνο γραμμικές λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους περιλαμβάνονται στο πεδίο του προϊόντος, αποκλείοντας έτσι οι λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους να περιέχουν διακλαδούμενα ισομερή, ή διακλαδωμένες λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους. Άλλα μέρη ισχυρίστηκαν ότι δεν έχει νόημα ο αποκλεισμός των λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους που περιέχουν διακλαδωμένα ισομερή τα οποία παράγονται από σύνθεση ΟΧΟ διότι έχουν την ίδια χρήση και συναγωνίζονται τις γραμμικές λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους στην αγορά.
(10)
Διαπιστώθηκε ότι όλες οι κατηγορίες λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους που καλύπτονται από την παρούσα έρευνα, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 8, παρά τις πιθανές διαφορές ως προς την πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται για την παραγωγή τους ή τις παραλλαγές όσον αφορά την παραγωγική διαδικασία, έχουν τα ίδια ή παρόμοια βασικά φυσικά, χημικά και τεχνικά χαρακτηριστικά και χρησιμοποιούνται για τους ίδιους σκοπούς. Οι πιθανές διαφορές ως προς το υπό εξέταση προϊόν δεν αλλοιώνουν τον βασικό ορισμό του, τα χαρακτηριστικά του ή την αντίληψη που έχουν γι’ αυτό τα διάφορα μέρη.
(11)
Ως εκ τούτου, η προσωρινή απόφαση να αποκλειστούν οι λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους που περιέχουν διακλαδούμενα ισομερή από το πεδίο του προϊόντος όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας και να αποκλειστεί η παραγωγή διακλαδούμενων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους αυτών των εταιρειών από τον ορισμό της παραγωγής της ΕΕ (περιλαμβάνοντας τις εταιρείες αυτές που παράγουν λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους από τη σύνθεση ΟΧΟ) πρέπει να διατηρηθεί. Ελλείψει άλλων σχετικών παρατηρήσεων όσον αφορά το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 10 και 11 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Ομοειδές προϊόν
(12)
Υπενθυμίζεται ότι στην αιτιολογική σκέψη 13 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ορίστηκε προσωρινά ότι οι γραμμικές λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους και οι διακλαδούμενες λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους δεν είναι ομοειδή προϊόντα και, επομένως, τα δεδομένα για τους παραγωγούς λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους που παρασκευάζονται από διακλαδούμενα ισομερή πρέπει να αποκλειστούν από την ανάλυση ζημίας.
(13)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 12 και 13 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Γ. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
1. Ινδία
1.1. Κανονική αξία
(14)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 14 έως 18 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
1.2. Τιμή εξαγωγής
(15)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα στην αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
1.3. Σύγκριση
(16)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών και των οριστικών συμπερασμάτων, και οι δύο ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς επανέλαβαν τον ισχυρισμό τους ότι οι πωλήσεις τους προς έναν από τους αρχικούς καταγγέλλοντες στην Ένωση κατά την ΠΕ δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ (βλέπε αιτιολογική σκέψη 22 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού). Οι εταιρείες βάσισαν τον ισχυρισμό τους στο γεγονός ότι το άρθρο 9.1 της συμφωνίας του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ προβλέπει το ποσό του δασμού που θα επιβληθεί να είναι ίσο ή μικρότερο με ολόκληρο το περιθώριο ντάμπινγκ. Οι ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς παρέπεμψαν επίσης στο άρθρο 2.4 της συμφωνίας του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ βάσει του οποίου θα γίνει δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας. Σε αυτή τη βάση, ισχυρίστηκαν ότι ο καταγγέλλων είχε διαπραγματευτεί μαζί τους την αγορά πολύ μεγάλων ποσοτήτων σε πολύ χαμηλές τιμές την ίδια στιγμή που προετοίμαζε την καταγγελία, και, για το λόγο αυτό, οι τιμές αυτών των συναλλαγών δεν είχαν καθοριστεί δίκαια και, ως εκ τούτου, οι συναλλαγές αυτές δεν πρέπει να περιληφθούν στους υπολογισμούς για το ντάμπινγκ.
(17)
Πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός ότι η συμφωνία του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ επιτρέπει τη δυνατότητα επιβολής δασμού μικρότερου από ολόκληρο το περιθώριο ντάμπινγκ δεν δημιουργεί την υποχρέωση να επιβληθεί αυτός ο δασμός. Το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού επιβάλλει απλά την υποχρέωση να περιοριστεί ο δασμός αντιντάμπινγκ σε επαρκές επίπεδο για την εξάλειψη της ζημίας. Επιπλέον, δεν υπήρξαν αποδείξεις ότι οι τιμές δεν ήταν αποτέλεσμα ελεύθερων διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών. Μια εξέταση των συνολικών αγορών που έγιναν από τον εν λόγω καταγγέλλοντα έδειξε επίσης ότι οι τιμές που διαπραγματεύτηκαν οι δύο ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς ήταν σύμφωνες με τις τιμές στις οποίες είχε συμφωνήσει ο εν λόγω καταγγέλλοντα να αγοράσει συγκρίσιμα προϊόντα από άλλους προμηθευτές. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι ο καταγγέλλων εισήγαγε από τους ινδούς παραγωγούς εξαγωγείς το υπό εξέταση προϊόν για αρκετά χρόνια και όχι μόνο κατά την ΠΕ. Επιπλέον, ένας παραγωγός εξαγωγέας ανέφερε σε προφορική ακρόαση ενώπιον του συμβούλου ακροάσεων ότι οι τιμές τους προς τον συγκεκριμένο καταγγέλλοντα ήταν διαρθρωτικά χαμηλότερες από αυτές που χρέωναν στους άλλους πελάτες. Συμπερασματικά, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι τιμές δεν είχαν οριστεί δίκαια μόνο και μόνο επειδή οι πωλήσεις έγιναν προς έναν καταγγέλλοντα και επιβεβαιώνεται ότι απορρίπτεται ο ισχυρισμός.
(18)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών και των οριστικών συμπερασμάτων, και οι δύο ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς επανέλαβαν την αξίωσή τους για προσαρμογή λόγω της μετατροπής συναλλαγματικής ισοτιμίας βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο ι) του βασικού κανονισμού με το επιχείρημα ότι υπήρξε σταθερή άνοδος της ινδικής ρουπίας (INR) σε σχέση με το ευρώ από τον Νοέμβριο του 2009 που αναμένεται να έχει στρεβλωτικό αποτέλεσμα στους υπολογισμούς ντάμπινγκ (βλέπε αιτιολογική σκέψη 23 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού). Και οι δύο παραγωγοί εξαγωγείς αναγνώρισαν ότι οι τιμές πωλήσεών τους το δεύτερο εξάμηνο της ΠΕ ήταν υψηλότερες σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο της ΠΕ αλλά ισχυρίστηκαν ότι αυτή η τάση οφειλόταν αποκλειστικά σε αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και στη γενική βελτίωση των συνθηκών της αγοράς μετά το τέλος της οικονομικής κρίσης και δεν απεικόνισε την ανατίμηση της INR σε σχέση με το ευρώ. Επιπλέον, οι εταιρείες ισχυρίστηκαν ότι ακόμα και αν ήταν σε θέση να προσαρμόσουν τις τιμές τους τακτικά και σε μικρά διαστήματα, δεν θα μπορούσαν ποτέ να προβλέψουν ακριβώς την εξέλιξη των ισοτιμιών στο απώτερο μέλλον.
(19)
Η έρευνα έδειξε ότι μολονότι η INR ανατιμήθηκε προοδευτικά σε σχέση με το ευρώ το δεύτερο εξάμηνο της ΠΕ, για κάθε ινδό παραγωγό εξαγωγέα οι τιμές πωλήσεων των κύριων προϊόντων του σε πολλούς κύριους πελάτες στην πραγματικότητα άλλαζε σε μηνιαία βάση, ιδιαίτερα το δεύτερο εξάμηνο της ΠΕ. Επομένως, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι τιμές των πωλήσεων στην Ένωση δεν θα μπορούσαν να τροποποιηθούν παράλληλα ώστε να απεικονίσουν και αλλαγές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες εντός 60 ημερών όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο ι) του βασικού κανονισμού και στο άρθρο 2.4.1 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ. Δεδομένου ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι τιμές άλλαζαν τακτικά, θα μπορούσαν να απεικονίζουν και κάθε αλλαγή στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Επιπλέον, αυτό έδειξε ότι η αγορά των λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους γενικά είναι ανοιχτή στο να δεχτεί συχνές αλλαγές των τιμών. Επομένως, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου οι τιμές άλλαζαν λιγότερο συχνά, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτό οφειλόταν στις επιχειρηματικές επιλογές των μερών. Το γεγονός ότι οι τιμές μπορούν να προσαρμοστούν γρήγορα ώστε να απηχούν την τροποποιημένη κατάσταση της αγοράς (στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, αλλαγές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες) έδωσε στους ινδούς παραγωγούς εξαγωγείς τη δυνατότητα να αντανακλούν τέτοιες αλλαγές στις τιμές πώλησής τους αν το είχαν θελήσει και, προφανώς, το έπραξαν σε ορισμένες περιπτώσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, δεν διασφαλίζεται η προσαρμογή λόγω της συναλλαγματικής μετατροπής και απορρίπτεται ο ισχυρισμός.
(20)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας ινδός παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι μια προσαρμογή βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού για διαφορές στους έμμεσους φόρους που έγινε όσον αφορά ορισμένους τύπους προϊόντος, έπρεπε να είχε γίνει και για προϊόντα και μείγματα με μήκη αλυσίδας C12 και C14 επειδή ο δασμός που καταβάλλεται για πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για αυτά τα προϊόντα επιστράφηκε μετά την εξαγωγή του προϊόντος. Ωστόσο, δεν υποβλήθηκαν πληροφορίες που να μπορούν να επαληθευτούν επιτόπου κατά τη διάρκεια της έρευνας, ώστε να αποδεικνύεται ότι, πράγματι, αυτοί οι δασμοί επιστράφηκαν στη συνέχεια. Μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων, η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι παρατηρήσεις της είχαν παρεξηγηθεί και ότι όλες οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή προϊόντων και των μειγμάτων τους με μήκη αλυσίδας C12 και C14 είχαν εισαχθεί αδασμολόγητα. Δεδομένου ότι πρέπει να καταβληθεί έμμεσος φόρος αν αυτές οι πρώτες ύλες ενσωματωθούν στη συνέχεια σε προϊόντα που πωλούνται στην εγχώρια αγορά, η εταιρεία ζητά προσαρμογή της κανονικής αξίας για αυτές τις συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων. Ωστόσο, η απόδειξη που υποβλήθηκε κατά την επαλήθευση δείχνει ότι οι συγκεκριμένες πρώτες ύλες που χρειάζονται για την παραγωγή κατηγοριών προϊόντων με μήκη αλυσίδας C12 και C14 και εισήχθησαν αδασμολόγητα κατά την ΠΕ, ήταν αρκετές για την κατασκευή μόνο ενός τμήματος των εξαγωγικών πωλήσεων αυτού του προϊόντος της εταιρείας κατά την ΠΕ. Επομένως, είναι σίγουρο ότι τουλάχιστον δύο τρίτα του προϊόντος εξαγωγής με μήκη αλυσίδας C12 και C14 κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας πρώτες ύλες για τις οποίες καταβλήθηκαν δασμοί εισαγωγής. Δεδομένου ότι η εταιρεία δεν υπέβαλε ποτέ αποδείξεις που δείχνουν ότι μία από αυτές τις πρώτες ύλες που εισήχθη αδασμολόγητα χρησιμοποιήθηκε για εξαγωγικές πωλήσεις στην ΕΕ και όχι για εξαγωγικές πωλήσεις σε τρίτες χώρες, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.
(21)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τη σύγκριση, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 20 και 23 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
1.4. Περιθώριο ντάμπινγκ
(22)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 24 έως 26 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(23)
Τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, χωρίς την καταβολή δασμών, είναι τα ακόλουθα:
Εταιρεία
Οριστικό περιθώριο ντάμπινγκ
Godrej Industries Limited
9,3 %
VVF Limited
4,8 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
9,3 %
2. Ινδονησία
2.1. Κανονική αξία
(24)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών και οριστικών συμπερασμάτων, ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι, κατά την επαλήθευση της κερδοφορίας των συναλλαγών, οι πωλήσεις και τα γενικά και διοικητικά έξοδα δεν έπρεπε να είχαν αποδοθεί σε επιμέρους συναλλαγές με βάση τον κύκλο εργασιών και ότι αυτό οδήγησε στη διαπίστωση ότι ορισμένες συναλλαγές δεν ήταν επικερδείς. Ο ισχυρισμός εξετάστηκε, αλλά διαπιστώθηκε ότι η αντιστοίχιση των γενικών και διοικητικών εξόδων σε επιμέρους συναλλαγές με βάση τον κύκλο εργασιών είναι σκοπιμότερη, δεδομένων των χαρακτηριστικών αυτών των εξόδων που σχετίζονται περισσότερο με την αξία παρά με τον όγκο. Πρέπει να σημειωθεί ότι το συνολικό ποσό των γενικών και διοικητικών εξόδων που διατίθενται για κάθε κατηγορία προϊόντος παραμένει το ίδιο ανεξάρτητα από ποια από τις δύο μεθόδους χρησιμοποιείται για να συνδέσουν τα γενικά και διοικητικά έξοδα με μεμονωμένες συναλλαγές. Τέλος, οι συναλλαγές για τις οποίες ο παραγωγός εξαγωγέας αμφισβήτησε το αποτέλεσμα της δοκιμής κερδοφορίας, επανεξετάστηκαν και διαπιστώθηκε ότι οι συναλλαγές δεν ήταν κερδοφόρες. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(25)
Ο ίδιος ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι στον καθορισμό του επιπέδου κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευασμένη κανονική αξία, πρέπει να αποκλειστεί το κέρδος των πωλήσεων που διαπιστώθηκε ότι δεν εντάσσεται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων σε επίπεδο κατηγορίας προϊόντος, εφόσον πάνω από το 80 % των συνολικών εγχώριων πωλήσεων ήταν κερδοφόρες. Αναφορικά με αυτόν τον ισχυρισμό υπενθυμίζεται ότι ο καθορισμός των πωλήσεων που εντάσσονται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων γίνεται με βάση την κατηγορία του προϊόντος, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 29 έως 32 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αντιστοιχούν οι τιμές πώλησης στο σχετικό κόστος παραγωγής. Επιπλέον, το άρθρο 2 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού δεν αποκλείει την υποδιαίρεση του υπό εξέταση προϊόντος σε κατηγορίες προϊόντων κατά περίπτωση. Επομένως, οι πωλήσεις που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων αποκλείονται, σε επίπεδο κατηγορίας προϊόντος, από τον υπολογισμό του κέρδους που χρησιμοποιείται για την κατασκευασμένη κανονική αξία. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(26)
Ο ίδιος ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι για την κατασκευασμένη κανονική αξία για ορισμένες κατηγορίες του προϊόντος, δεν αφαιρέθηκαν οι προσαρμογές που είχαν καταβληθεί για να μειωθούν οι κανονικές αξίες σε επίπεδο τιμών εκ του εργοστασίου. Ο ισχυρισμός έγινε δεκτός και ο υπολογισμός τροποποιήθηκε ανάλογα.
(27)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 27 έως 33 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού -διορθωμένες κατά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική σκέψη 26 του παρόντος κανονισμού.
2.2. Τιμή εξαγωγής
(28)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δοθεί αιτιολόγηση ούτε για το γεγονός ότι η τιμή που είχε ορίσει η συνδεδεμένη εταιρεία εισαγωγής στην Ένωση κρίθηκε αναξιόπιστη ούτε για την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής, όσον αφορά αυτές τις πωλήσεις, βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι οι τιμές μεταφοράς μεταξύ των συνδεδεμένων μερών δεν θεωρούνται αξιόπιστες διότι θα μπορούσαν να είχαν καθοριστεί τεχνητά σε διαφορετικά επίπεδα ανάλογα με τα πλεονεκτήματα που θα παρουσίαζαν για τις οικείες συνδεδεμένες εταιρείες. Για το λόγο αυτό, όταν η τιμή εξαγωγής βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, κατασκευάζεται χρησιμοποιώντας ένα λογικό περιθώριο κέρδους ανεξάρτητα από το πραγματικό κέρδος που προκύπτει από τις τιμές μεταφοράς, αποφεύγονται στρεβλωτικά αποτελέσματα που μπορεί να οφείλονται στις τιμές μεταφοράς. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(29)
Για τις πωλήσεις εξαγωγών στην Ένωση μέσω συνδεδεμένων εισαγωγέων που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση, μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, και οι δύο ινδονήσιοι εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι ήταν ακατάλληλο το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Και οι δύο πρόβαλαν το επιχείρημα ότι το κέρδος που είχε χρησιμοποιηθεί σε προκαταρκτικό στάδιο παρέπεμπε μόνο σε έναν μερικώς συνεργαζόμενο εισαγωγέα χωρίς να έχει επαληθευτεί και συνεπώς δεν ήταν αξιόπιστο. Ομοίως, πρότειναν να χρησιμοποιηθεί ένα κέρδος ίσο με 5 % όπως είχε γίνει σε άλλες έρευνες. Λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό επίπεδο συνεργασίας των ανεξάρτητων εισαγωγέων σε αυτή την έρευνα, ο ισχυρισμός γίνεται δεκτός και εφαρμόστηκε επίπεδο κέρδους ίσο με 5 %, το οποίο συνάδει με τα επίπεδα κέρδους που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες έρευνες για τον ίδιο τομέα.
(30)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τη σύγκριση, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 34 έως 36 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, κατόπιν προσαρμογών όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 29 του παρόντος κανονισμού.
2.3. Σύγκριση
(31)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων και οι δύο ινδονήσιοι εξαγωγείς τόνισαν ότι δεν θα έπρεπε να γίνει καμία προσαρμογή για τις διαφορές στις προμήθειες σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) για πωλήσεις μέσω των αντίστοιχων συνδεδεμένων εμπόρων σε τρίτη χώρα. Και οι δύο εταιρείες ισχυρίστηκαν ότι οι εταιρείες παραγωγής τους στην Ινδονησία και οι αντίστοιχοι συνδεδεμένοι έμποροι στη Σιγκαπούρη αποτελούν μία ενιαία οικονομική οντότητα και ότι οι έμποροι στην τρίτη χώρα ενεργούν ως το τμήμα εξαγωγών των συνδεδεμένων ινδονησιακών εταιρειών τους. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις οι εγχώριες πωλήσεις καθώς και ορισμένες εξαγωγικές πωλήσεις σε τρίτες χώρες τιμολογούνται απευθείας από τον κατασκευαστή στην Ινδονησία και οι έμποροι στη Σιγκαπούρη λαμβάνουν ειδική προμήθεια. Για μία από τις ινδονησιακές εταιρείες αυτή η προμήθεια αναφέρεται σε σύμβαση που καλύπτει μόνο τις πωλήσεις εξαγωγών. Επιπλέον, οι έμποροι στην τρίτη χώρα πωλούν επίσης προϊόντα που κατασκευάζονται από άλλους παραγωγούς, σε μία περίπτωση και από μη συνδεδεμένους παραγωγούς. Άρα και οι δύο συνδεδεμένοι έμποροι στη Σιγκαπούρη έχουν επομένως, σαφώς εργασίες που είναι παρόμοιες με εκείνες ενός αντιπροσώπου που εργάζεται με προμήθεια. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(32)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, η κυβέρνηση της Ινδονησίας και ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας επανέλαβαν τον ισχυρισμό μιας ενιαίας οικονομικής οντότητας όπως αναφέρεται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη. Ισχυρίστηκαν ότι στην υπόθεση Matsushita κατά Συμβουλίου (4), το Δικαστήριο είχε αποφασίσει πρωτύτερα ότι το γεγονός ότι ο παραγωγός εκτελεί ορισμένες εργασίες πώλησης δεν σημαίνει ότι μια κατασκευαστική εταιρεία και μια εμπορική εταιρεία δεν μπορούν να αποτελούν μία ενιαία οικονομική οντότητα. Επιπλέον, ισχυρίστηκαν επίσης ότι οι πωλήσεις σε τρίτες χώρες που διενεργούνται από τον εξαγωγέα απευθείας χωρίς τη συμμετοχή του εμπόρου στη Σιγκαπούρη αντιπροσωπεύουν μόνο ένα χαμηλό ποσοστό των εξαγωγικών πωλήσεων και ότι στην απόφαση Interpipe (5), το Πρωτοδικείο αποφάσισε ότι ο μικρός όγκος των απευθείας πωλήσεων από τον παραγωγό δεν υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι δεν υπήρχε ενιαία οικονομική οντότητα. Τέλος, προέβαλαν το επιχείρημα ότι στην υπόθεση Canon κατά Συμβουλίου (6) το γεγονός ότι μια θυγατρική εταιρεία πωλήσεων ενήργησε και ως διανομέας προϊόντων από άλλες εταιρείες δεν επηρέασε τη διαπίστωση της ενιαίας οικονομικής οντότητας.
(33)
Αν και στην υπόθεση Matsushita κατά Συμβουλίου το Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα θεσμικά όργανα μπορούσαν να καταλήξουν, σε αυτή την περίπτωση, ότι ένας κατασκευαστής, μαζί με μία ή περισσότερες εταιρείες διανομής που ελέγχει, αποτελούν μια οικονομική οντότητα ακόμα και αν εκτελεί ορισμένες εργασίες πώλησης ο ίδιος, δεν προκύπτει αναγκαστικά ότι υπάρχει υποχρέωση να θεωρείται πάντα ένας παραγωγός και οι συνδεδεμένες εταιρείες πώλησης ως ενιαία οικονομική οντότητα. Επιπλέον, σε αντίθεση με τον ινδονήσιο παραγωγό εξαγωγέα, ο κατασκευαστής στην υπόθεση Matsushita κατά Συμβουλίου δεν πραγματοποίησε ο ίδιος απευθείας πωλήσεις. Δεύτερον, στην απόφαση Interpipe, το γεγονός ότι οι απευθείας πωλήσεις από τον παραγωγό εξαγωγέα αντιπροσώπευσαν μόνο ένα περιορισμένο ποσοστό του συνολικού όγκου πωλήσεων στην ΕΕ ήταν μόνο ένα από τα στοιχεία που ανάλυσε το Πρωτοδικείο. Ακόμη πιο σημαντικό, το Δικαστήριο τόνισε το γεγονός ότι αυτές οι απευθείας πωλήσεις έγιναν προς νέα κράτη μέλη μόνο για μια μεταβατική περίοδο. Αντιθέτως, στην παρούσα περίπτωση τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι πωλήσεις που πραγματοποιούνται απευθείας από τον παραγωγό προς ορισμένες τρίτες χώρες δεν είναι προσωρινές αλλά είναι -τουλάχιστον καταρχήν- διαρθρωτικές, δηλαδή μόνιμες. Επιπροσθέτως, για κάθε ενδιαφερόμενο παραγωγό, οι πωλήσεις αυτές αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό ποσοστό των εγχώριων πωλήσεών του. Τέλος, στην υπόθεση Canon κατά του Συμβουλίου οι πωλήσεις της θυγατρικής του παραγωγού εξαγωγέα στην εγχώρια αγορά περιέλαβαν άλλα προϊόντα που πωλούνταν μόνο με άλλη εμπορική ονομασία τα οποία, ωστόσο, είχαν παραχθεί από τον ίδιο τον παραγωγό εξαγωγέα. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός απορρίπτεται και αυτή τη φορά.
(34)
Εξάλλου, μία ινδονησιακή εταιρεία ισχυρίστηκε ότι, ακόμα και αν η έννοια της ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν θα γίνει δεκτή, η Επιτροπή επέβαλε ένα «διπλό περιθώριο» αφαιρώντας από την τιμή εξαγωγής προς ανεξάρτητους πελάτες στην Ένωση τόσο το κέρδος για τον συνδεδεμένο εισαγωγέα στην Ένωση όσο και την προμήθεια για τον συνδεδεμένο έμπορο στην τρίτη χώρα. Όμως, τα δύο στοιχεία συνυπολογίστηκαν για διάφορους σκοπούς και αφαιρέθηκαν ξεχωριστά. Όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 28, για τις τιμές εξαγωγής μέσω συνδεδεμένων εισαγωγέων στην Ένωση, η τιμή εξαγωγής κατασκευάστηκε δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, δηλαδή με βάση την τιμή με την οποία τα εισαγόμενα προϊόντα μεταπωλήθηκαν για πρώτη φορά σε ανεξάρτητο αγοραστή. Σε αυτές τις περιπτώσεις γίνεται προσαρμογή για το πραγματοποιούμενο κέρδος ώστε να οριστεί μια αξιόπιστη τιμή εξαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης. Αντιθέτως, η προμήθεια για τον συνδεδεμένο έμπορο στην τρίτη χώρα αφαιρέθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(35)
Η εταιρεία ισχυρίστηκε επιπλέον ότι, σε περίπτωση προσαρμογής της τιμής εξαγωγής λόγω της προμήθειας του συνδεδεμένου εμπόρου στην τρίτη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ), πρέπει να γίνει η ίδια προσαρμογή στην κανονική αξία, δεδομένου ότι αυτός ο έμπορος συντονίζει και τις εγχώριες πωλήσεις. Ωστόσο, η γραπτή σύμβαση μεταξύ του εμπόρου και του παραγωγού στην Ινδονησία καλύπτει μόνο τις εξαγωγικές πωλήσεις. Επιπροσθέτως, οι εγχώριες πωλήσεις τιμολογούνται από την εταιρεία στην Ινδονησία. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(36)
Αναφορικά με την προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, θεωρείται σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί ένα εύλογο περιθώριο κέρδους ανεξάρτητα από το πραγματικό κέρδος που απορρέει από τις τιμές μεταφοράς προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν στρεβλωτικά αποτελέσματα που ενδέχεται να προκύψουν από τις τιμές μεταφοράς. Επομένως, τα πραγματικά περιθώρια κέρδους των εμπόρων στην τρίτη χώρα που χρησιμοποιήθηκαν σε προκαταρκτικό στάδιο αντικαταστάθηκαν από κέρδος ίσο με 5 % που θεωρείται εύλογο κέρδος για τις δραστηριότητες που διενεργούνται από τις εταιρείες εμπορίου στον χημικό τομέα, όπως έγινε στις προηγούμενες περιπτώσεις (7).
(37)
Μια άλλη ινδονησιακή εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή είχε αφαιρέσει δύο φορές έξοδα προμήθειας για πωλήσεις μέσω του συνδεδεμένου εισαγωγέα της στην Ένωση. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι έγινε προσαρμογή τόσο για τα γενικά και διοικητικά έξοδα του συνδεδεμένου εισαγωγέα όσο και για τα έξοδα προμηθειών ως δαπάνες απευθείας πώλησης για την κατασκευή της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Επειδή τα έξοδα προμηθειών συμπεριλαμβάνονται ήδη στα γενικά και διοικητικά έξοδα, αυτό οδήγησε σε διπλή αφαίρεση για έξοδα προμηθειών. Αυτός ο ισχυρισμός κρίθηκε δικαιολογημένος και ο υπολογισμός τροποποιήθηκε ανάλογα.
(38)
Μια εταιρεία επανέλαβε το αίτημά της για προσαρμογή για διαφορές στα φυσικά χαρακτηριστικά με το επιχείρημα ότι εξάγει το υπό εξέταση προϊόν σε υγρή και σε στερεά μορφή στην ΕΕ ενώ το πωλεί μόνον σε στερεά μορφή στην εγχώρια αγορά της και ότι οι τιμές για την υγρή μορφή είναι χαμηλότερες από εκείνες της στερεάς μορφής του υπό εξέταση προϊόντος (βλέπε αιτιολογική σκέψη 39 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού). Για να υποστηρίξει το αίτημα η εταιρεία υπέβαλε αντίγραφο των δύο τιμολογίων για πωλήσεις σε άλλες αγορές εξαγωγών. Ωστόσο, αυτό το στοιχείο δεν έγινε δυνατό να επαληθευτεί σε αυτό το προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, ούτε μπορούσε να εξακριβωθεί ότι η διαφορά που εμφανίζεται ισχύει για όλες τις περιπτώσεις που υπάρχουν οι παραπάνω διαφορές στα φυσικά χαρακτηριστικά. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(39)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας ινδονήσιος εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του πιστωτικού κόστους του συνδεδεμένου εισαγωγέα στην Ένωση στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού ήταν δυσανάλογο και πρότεινε να χρησιμοποιηθεί ένα επιτόκιο που να βασίζεται σε στοιχεία που δημοσίευσε για την ΠΕ η Deutsche Bundesbank. Επειδή το επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του πιστωτικού κόστους για την εταιρεία αυτή στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού βασίστηκε σε πληροφορίες που υπέβαλαν άλλα μέρη και, επομένως, απηχεί τη συγκεκριμένη χρηματοοικονομική τους κατάσταση που δεν ισχύει αναγκαστικά για τον εν λόγω συνδεδεμένο εισαγωγέα, ο ισχυρισμός έγινε δεκτός και ο υπολογισμός τροποποιήθηκε ανάλογα.
(40)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων για τη σύγκριση, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα στις αιτιολογικές σκέψεις 37 έως 40 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, προσαρμοσμένα όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 36, 37 και 39 του παρόντος κανονισμού.
2.4. Περιθώριο ντάμπινγκ
(41)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 41 έως 42 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(42)
Τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, χωρίς την καταβολή δασμών, είναι τα ακόλουθα:
Εταιρεία
Προσωρινό περιθώριο ντάμπινγκ
P.T. Ecogreen Oleochemicals
7,3 %
P.T. Musim Mas
5,4 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
7,3 %
3. Μαλαισία
3.1. Κανονική αξία
(43)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας από τους παραγωγούς εξαγωγείς της Μαλαισίας ισχυρίστηκε ότι η επαλήθευση κερδοφορίας στο πλαίσιο της αξιολόγησης των συνήθων εμπορικών πράξεων (βλέπε αιτιολογική σκέψη 46 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) δεν έπρεπε να είχε βασιστεί στο σταθμισμένο μέσο ετήσιο κόστος παραγωγής αλλά, δεδομένων των καθημερινών διακυμάνσεων των τιμών της κύριας πρώτης ύλης, έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί το κόστος κάθε εγχώριας συναλλαγής. Αναφορικά με αυτό το αίτημα πρέπει να τονιστεί ότι η σταθερή πρακτική της Επιτροπής είναι να χρησιμοποιεί το σταθμισμένο μέσο κόστος παραγωγής ως σημείο αναφοράς για τη δοκιμή κερδοφορίας. Σε αυτή τη βάση στηρίχτηκε η απάντηση της εταιρείας στο ερωτηματολόγιο και αποτέλεσε το θεμέλιο για την επιτόπια επίσκεψη επαλήθευσης που συνέδεσε τα δεδομένα που ανέφερε η εταιρεία με τους λογαριασμούς της. Το αίτημα να χρησιμοποιηθεί μια συναλλαγή με βάση το κόστος παραγωγής, που θα αποτελούσε διακοπή από τη συνήθη πρακτική της Επιτροπής, αναφέρθηκε για πρώτη φορά στις παρατηρήσεις της εταιρείας για το έγγραφο της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων και, επομένως, τα αντίστοιχα στοιχεία δεν μπορούσαν να επαληθευτούν επιτόπου. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα φύλλα κόστους για τις συναλλαγές της εταιρείας που υπέβαλε προς υποστήριξη του αιτήματός της, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε εκτιμήσεις και επομένως, δεν μπορούν να αντανακλούν πιο ακριβή και αντιπροσωπευτικά δεδομένα κόστους σε σχέση με αυτά που ανέφερε αρχικά η εταιρεία και επαληθεύτηκαν επιτόπου. Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι η δομή του νέου φύλλου κόστους που προσκομίστηκε δεν επιτρέπει τη συσχέτιση με το τμήμα των εκθέσεων διαχείρισης που επαληθεύτηκαν επιτόπου. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(44)
Ο εξαγωγέας της Μαλαισίας που δεν έχει εγχώριες πωλήσεις (βλέπε αιτιολογική σκέψη 51 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) ισχυρίστηκε ότι τα ποσά για τα γενικά και διοικητικά έξοδα και για το κέρδος που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας δεν έπρεπε να βασιστούν στον σταθμισμένο μέσο όρο των πραγματικών ποσών που ορίστηκαν για τους δύο άλλους παραγωγούς εξαγωγείς που πωλούν το ομοειδές προϊόν στην αγορά της Μαλαισίας. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι αυτά τα στοιχεία δεν είναι αντιπροσωπευτικά, δεδομένου ότι η εταιρεία χρησιμοποιεί διαφορετικές μεθόδους κατασκευής με διαφορετικές βασικές πρώτες ύλες. Αναφορικά με το αίτημα αυτό πρέπει να υπενθυμιστεί ότι για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας χρησιμοποιήθηκαν τα έξοδα κατασκευής της ίδιας της εταιρείας. Μόνον τα ποσά που αφορούσαν τα γενικά και διοικητικά έξοδα βασίστηκαν σε στοιχεία που προσκόμισαν οι δύο άλλοι παραγωγοί εξαγωγείς της Μαλαισίας. Αναφορικά με το ποσό του κέρδους, ορίστηκε όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 45 του παρόντος κανονισμού. Δεύτερον, η εταιρεία δεν κατάφερε να εξηγήσει το, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, αποτέλεσμα της μεθόδου παραγωγής που χρησιμοποιήθηκε στα γενικά και διοικητικά έξοδα. Επιπροσθέτως, σημειώνεται ότι μόνο ένα περιορισμένο μέρος της παραγωγής της εταιρείας βασίζεται στην κατά τους ισχυρισμούς διαφορετική μέθοδο παραγωγής ενώ ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής κατασκευάζεται με την ίδια μέθοδο παραγωγής και με τη χρήση των ίδιων βασικών πρώτων υλών όπως συνέβη και με τους άλλους δύο παραγωγούς της Μαλαισίας. Επομένως, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η εταιρεία δεν κατάφερε να αποδείξει ότι τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν δεν ήταν αντιπροσωπευτικά και ο ισχυρισμός, σε αυτό το πλαίσιο, απορρίπτεται.
(45)
Ο ίδιος εξαγωγέας της Μαλαισίας ισχυρίστηκε επιπλέον, ότι, σε περίπτωση που η Επιτροπή, παρ’ όλα αυτά, χρησιμοποιήσει τα στοιχεία από τους άλλους δύο εξαγωγείς με σκοπό τον καθορισμό των γενικών και διοικητικών εξόδων, τα στοιχεία αυτά πρέπει να βασίζονται σε σταθμισμένα μέσα στοιχεία που σχετίζονται με όλες τις εγχώριες συναλλαγές αυτών των παραγωγών εξαγωγέων και όχι μόνο με κερδοφόρες συναλλαγές. Καταρχήν, το αίτημα αυτό έγινε αποδεκτό. Συνεπώς, όσον αφορά τα γενικά και διοικητικά έξοδα, επιβεβαιώνεται ότι το μέσο κόστος τους για όλες τις εγχώριες συναλλαγές των δύο παραγωγών εξαγωγέων της Μαλαισίας χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της κανονικής αξίας. Τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για αυτόν τον υπολογισμό επαληθεύτηκαν στις επισκέψεις επαλήθευσης στις αντίστοιχες εταιρείες της Μαλαισίας. Όσον αφορά τον προσδιορισμό του κέρδους, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν ήταν δυνατόν να καθοριστεί ποσό για κέρδος με βάση τα ποσά που προέκυψαν και πραγματοποιήθηκαν από τους άλλους δύο παραγωγούς εξαγωγείς. Πράγματι, αυτά τα αποτελέσματα υπολογισμού καταλήγουν σε αρνητικό συνολικό αποτέλεσμα. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να καθοριστεί στοιχείο κέρδους σε αυτή τη βάση. Σε αυτό το πλαίσιο, απορρίπτεται το αίτημα του εξαγωγέα της Μαλαισίας να μπορεί να χρησιμοποιηθεί αρνητικό ποσό ως ποσό κέρδους για την κατασκευή κανονικής αξίας. Στην πραγματικότητα, η έννοια του κέρδους υπονοεί αναγκαστικά την ύπαρξη θετικού ποσού. Εξετάστηκε επίσης αν το ποσό για κέρδος θα μπορούσε να οριστεί με βάση τις κερδοφόρες πωλήσεις του παραγωγού εξαγωγέα στη Μαλαισία αλλά η προσέγγιση αυτή απορρίφθηκε γιατί θα ερχόταν σε αντίθεση με τα πορίσματα του ΠΟΕ στην περίπτωση βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Ινδίας (8). Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, ο υπολογισμός του κέρδους πρέπει να βασίζεται σε οποιαδήποτε άλλη εύλογη μέθοδο και, ελλείψει τυχόν διαθέσιμων στοιχείων, το μακροπρόθεσμο εμπορικό επιτόκιο στη Μαλαισία θεωρήθηκε ως η καταλληλότερη βάση για τον καθορισμό του κέρδους. Αυτή η μέθοδος κρίθηκε συντηρητική, εύλογη και καταλληλότερη κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Σημειώνεται ότι το περιθώριο κέρδους έτσι όπως έχει καθοριστεί δεν υπερβαίνει το κέρδος που πραγματοποιούν άλλοι παραγωγοί εξαγωγείς σε σχέση με τις πωλήσεις προϊόντων της ιδίας γενικής κατηγορίας στην εγχώρια αγορά της χώρας καταγωγής.
(46)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 44 έως 51 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκτός από την τροποποίηση όπως εξηγήθηκε παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 45 του παρόντος κανονισμού.
3.2. Τιμή εξαγωγής
(47)
Για εξαγωγικές πωλήσεις στην Ένωση μέσω των συνδεδεμένων εισαγωγέων που βρίσκονται στην Ένωση, μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, οι δύο εξαγωγείς της Μαλαισίας ισχυρίστηκαν ότι δεν ήταν κατάλληλο το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της εξαγωγικής τιμής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Μία από τις εταιρείες υποστήριξε τα αιτήματά της με τα στοιχεία κερδοφορίας της ΠΕ ορισμένων ευρωπαίων μη συνδεδεμένων εμπόρων τους. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικά, δεδομένου ότι οι έμποροι δήλωσαν εμπορικές συναλλαγές σε ευρύ φάσμα χημικών προϊόντων και σε μία περίπτωση ο έμπορος είναι και παραγωγός. Επομένως, απορρίπτονται ως αξιόπιστο σημείο αναφοράς. Η δεύτερη εταιρεία ισχυρίστηκε ότι ο συνδεδεμένος εισαγωγέας της στην ΕΕ δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως διανομέας αλλά ως συνδεδεμένος αντιπρόσωπος και επομένως, το κόστος των γενικών και διοικητικών εξόδων και η προσαρμογή του κέρδους στην κατασκευή της τιμής εξαγωγής δεν πρέπει να υπερβαίνουν το ποσοστό της προμήθειας που παραχωρείται κανονικά σε ανεξάρτητους αντιπροσώπους που δραστηριοποιούνται στον τομέα. Η εταιρεία υπέβαλε τις συμφωνίες της με ανεξάρτητους αντιπροσώπους ως σημείο αναφοράς. Το αίτημα αναπτύχθηκε περαιτέρω μετά την κοινοποίηση οριστικών συμπερασμάτων προβάλλοντας το επιχείρημα ότι στην υπόθεση ηλεκτροδίων βολφραμίου (9), το κέρδος του συνδεδεμένου εισαγωγέα κρίθηκε αξιόπιστο και έγινε δεκτό στην κατασκευή της τιμής εξαγωγής. Ως απάντηση σε αυτό το αίτημα πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού δεν προβλέπει διαφορετική μεταχείριση των συνδεδεμένων εισαγωγέων που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενεργούν ως διανομείς και των εισαγωγέων που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενεργούν ως αντιπρόσωποι.
Το άρθρο 2 παράγραφος 9 απαιτεί προσαρμογές για όλες τις δαπάνες που πραγματοποιούνται μεταξύ της εισαγωγής και της επαναπώλησης και για τα κέρδη που προκύπτουν. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι η έρευνα έδειξε ότι η συνδεδεμένη εταιρεία βρίσκεται στην Ένωση. Μεταξύ άλλων χειρίζεται τις παραγγελίες του πελάτη και την τιμολόγηση του οικείου προϊόντος που παράγεται από τον συνδεδεμένο εξαγωγέα και είναι υπεύθυνη για τη διεκπεραίωση του εκτελωνισμού στην ΕΕ. Πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός πως ορισμένες δραστηριότητες εκτελούνται από τη συνδεδεμένη εταιρεία πριν από την εισαγωγή δεν σημαίνει ότι η εξαγωγική τιμή δεν μπορεί να επανακατασκευαστεί με βάση την τιμή μεταπώλησης στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη με τις αναγκαίες προσαρμογές να γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9. Οι διαφορές στις εργασίες που ισχυρίστηκε η εταιρεία σε σύγκριση με τους άλλους συνδεδεμένους εισαγωγείς αντανακλώνται κανονικά στα γενικά και διοικητικά έξοδα όπου η Επιτροπή χρησιμοποίησε πραγματικά δεδομένα της εταιρείας. Επομένως, αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Πρέπει να σημειωθεί επιπλέον, ότι στην προαναφερόμενη υπόθεση ηλεκτροδίων βολφραμίου ο συνδεδεμένος εισαγωγέας ενσωματώθηκε περαιτέρω στο προϊόν μεταγενέστερου σταδίου που παράγεται από τη συνδεδεμένη ομάδα και εκτελούσε παράλληλα άλλες δραστηριότητες από αυτές της εμπορικής εταιρείας. Συνεπώς, για μια τόσο περίπλοκη δομή, το κέρδος των μη συνδεδεμένων εισαγωγέων διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικό. Η κατάσταση σε αυτή την περίπτωση δεν είναι συγκρίσιμη με την κατάσταση του εν λόγω συνδεδεμένου εισαγωγέα της Μαλαισίας, ο οποίος εκτελεί μόνο εμπορικές εργασίες. Παρόλα αυτά, για τους λόγους που εξηγήθηκαν στην αιτιολογική σκέψη 29 παραπάνω, το περιθώριο κέρδους προσαρμόζεται στο 5 %. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της τιμή εξαγωγής, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 52 έως 54 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκτός από την τροποποίηση όπως εξηγήθηκε παραπάνω.
3.3. Σύγκριση
(48)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας εισαγωγέας της Μαλαισίας επανέλαβε το αίτημά του (βλέπε και την αιτιολογική σκέψη 57 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) ότι ο συνδεδεμένος εισαγωγέας του στην Ένωση είναι, στην πραγματικότητα, το τμήμα εξαγωγών του κατασκευαστή και ότι θα υπήρχαν υπερβολικές αφαιρέσεις στον καθορισμό της τιμής εξαγωγής εκ του εργοστασίου αν πραγματοποιούνταν πλήρεις προσαρμογές για το κόστος των γενικών και διοικητικών εξόδων και για τα κέρδη σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Η εταιρεία ζήτησε, εναλλακτικά, να γίνει παρόμοια προσαρμογή στον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Το αίτημα επαναλήφθηκε κατά την υποβολή μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων. Ωστόσο, δεν υποβλήθηκε νέο επιχείρημα που θα οδηγούσε σε αλλαγή των συμπερασμάτων προς αυτή την κατεύθυνση. Ειδικότερα, υπενθυμίζεται ότι η συνδεδεμένη εταιρεία είχε εκδώσει τιμολόγια προς πελάτες στην Ένωση και ότι αυτή είχε λάβει πληρωμές από πελάτες στην Ένωση. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι οι πωλήσεις που πραγματοποίησε η συνδεδεμένη εταιρεία συμπεριελάμβαναν περιθώριο κέρδους. Επίσης, οι οικονομικοί λογαριασμοί της συνδεδεμένης εταιρείας έδειξαν ότι αυτός έφερε το γενικό κόστος και το διοικητικό κόστος που προέκυπτε μεταξύ εισαγωγής και μεταπώλησης. Ως εκ τούτου, προκύπτει ότι η συνδεδεμένη εταιρεία όντως εκτελεί τυπικά καθήκοντα εισαγωγέα. Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι ο παραγωγός στη Μαλαισία εκτελεί επίσης απευθείας πωλήσεις σε ανεξάρτητους πελάτες στην Ένωση και σε άλλες χώρες. Για το τελευταίο αυτό σημείο, η εταιρεία παρέπεμψε στην απόφαση Interpipe με επιχειρήματα παρόμοια με αυτά που προέβαλαν οι ινδονήσιοι παραγωγοί εξαγωγείς. Για λόγους που εξηγήθηκαν ήδη στην αιτιολογική σκέψη 33 του παρόντος κανονισμού, οι συνθήκες αυτής της υπόθεσης είναι διαφορετικές από τις συνθήκες που συζητήθηκαν στην απόφαση Interpipe. Επιπροσθέτως, ο ισχυρισμός του εξαγωγέα της Μαλαισίας ότι τις ανεξάρτητες πωλήσεις της εταιρείας διαπραγματεύτηκε ο συνδεδεμένος εισαγωγέας στην ΕΕ που ενεργούσε με την ιδιότητα του τμήματος εξαγωγικών πωλήσεων της εταιρείας της Μαλαισίας αντικρούει τις εξηγήσεις που δόθηκαν κατά την επίσκεψη επαλήθευσης όπου τονίστηκε σε αυτό το πλαίσιο ο βασικός ρόλος που διαδραμάτισε η μητρική εταιρεία στην Ιαπωνία. Τα παραπάνω πορίσματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η προσαρμογή για τα γενικά και διοικητικά έξοδα και τα κέρδη πρέπει να διατηρηθεί και ότι δεν δικαιολογείται παρόμοια προσαρμογή για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας.
(49)
Η ίδια εταιρεία ισχυρίστηκε επίσης ότι η αφαίρεση ορισμένων δαπανών πώλησης του συνδεδεμένου εισαγωγέα είχε γίνει δύο φορές στην επανακατασκευή της τιμής εξαγωγής. Οι υπολογισμοί ελέγχθηκαν και, επειδή διαπιστώθηκε ότι ο ισχυρισμός είναι δικαιολογημένος, προσαρμόστηκαν ανάλογα.
(50)
Ένας από τους εξαγωγείς της Μαλαισίας ισχυρίστηκε ότι η σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής δεν πρέπει να βασίζεται σε κατηγορίες προϊόντων όπως προσδιορίζονται από τον αριθμό ελέγχου του προϊόντος (ΑΕΠ) αλλά στους κωδικούς προϊόντων της ίδιας της εταιρείας. Σύμφωνα με την ίδια εταιρεία, οι ΑΕΠ που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα δεν αποτυπώνουν αρκετά λεπτομερώς τις ιδιαιτερότητες της διαδικασίας παραγωγής και τις διαφορές στο κόστος και τις τιμές. Για να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό η εταιρεία παρέπεμψε σε ορισμένα προϊόντα της που κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας διαφορετικές διαδικασίες παραγωγής και διαφορετικές βασικές πρώτες ύλες καταλήγοντας σε υψηλότερο κόστος παραγωγής ανά μονάδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν διατυπώθηκε στο προκαταρκτικό στάδιο της έρευνας ούτε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης επαλήθευσης επιτόπου. Επιπροσθέτως, η χρήση των κωδικών προϊόντων της ίδιας της εταιρείας στον υπολογισμό αναμένεται ότι δεν θα λύσει το πρόβλημα των διαφορετικών μεθόδων παραγωγής εφόσον οι κωδικοί των προϊόντων της ίδιας εταιρείας χρησιμοποιήθηκαν και για προϊόντα που κατασκευάζονται με βάση διαφορετικές διαδικασίες παραγωγής. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(51)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τη σύγκριση, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 55 έως 58 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκτός από την τροποποίηση όπως εξηγήθηκε παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 49 του παρόντος κανονισμού.
3.4. Περιθώριο ντάμπινγκ
(52)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας παραγωγός της Μαλαισίας που δεν εξήγαγε στην ΕΕ σχολίασε την αιτιολογική σκέψη 60 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ισχυριζόμενος ότι υπάρχουν άλλοι παραγωγοί του υπό εξέταση προϊόντος στη Μαλαισία. Σε αυτό το πλαίσιο σημειώνεται ότι η παρουσία του πρόσθετου παραγωγού στη Μαλαισία, που δεν είναι εξαγωγέας στην ΕΕ, δεν αλλάζει το πόρισμα που αφορά το επίπεδο συνεργασίας στη Μαλαισία επειδή δεν υποβλήθηκαν αποδείξεις ότι οι εταιρείες που συμμετείχαν στην έρευνα δεν πραγματοποιούν όλες τις εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην ΕΕ την ΠΕ. Επιπλέον, ο ίδιος παραγωγός της Μαλαισίας κατέκρινε το γεγονός ότι οι παραγωγοί, όπως ο ίδιος, που δεν εξήγαγαν στην Ένωση την ΠΕ υπόκεινται στο συντελεστή εναπομείναντος δασμού. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να σημειωθεί ότι οι εταιρείες που δεν έχουν εξαγάγει στην ΕΕ, κατά την ΠΕ, δεν μπορούν να έχουν ατομικό δασμολογικό συντελεστή. Ωστόσο, αμέσως μόλις οι εταιρείες αυτές αρχίζουν τις εξαγωγές, ή αναλαμβάνουν την αμετάκλητη υποχρέωση να πωλούν στην Ένωση, μπορούν να ζητήσουν επανεξέταση ως νεοεμφανιζόμενη επιχείρηση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε ατομικό περιθώριο δασμού, αν συντρέχον οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο αυτό.
(53)
Ένας από τους παραγωγούς της Μαλαισίας ισχυρίστηκε ότι η αξία CIF που χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τον υπολογισμό του ποσοστού του περιθωρίου ντάμπινγκ δεν πρέπει να βασίζεται στην τιμή που δηλώνεται στο τελωνείο, αλλά πρέπει να υπολογίζεται από την τιμή μεταπώλησης, μετά την αφαίρεση όλων των δαπανών που πραγματοποιούνται μετά την εισαγωγή στην ΕΕ. Ωστόσο, εφόσον η τιμή CIF χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τις δηλώσεις στο τελωνείο στα σύνορα της Ένωσης και δεν φαίνεται να υπάρχουν λάθη στη δήλωση, η ίδια τιμή πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τον υπολογισμό του ποσοστού του περιθωρίου ντάμπινγκ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι υπάρχει χρονική απόκλιση μεταξύ των συναφών παραδόσεων από τη Μαλαισία και του εκτελωνισμού με σκοπό τη μεταπώληση στην ΕΕ. Ωστόσο, ακόμα και αν τα τιμολόγια για τον εκτελωνισμό εκδίδονται σε μεταγενέστερο στάδιο, με τιμές που ακολουθούν τη μέθοδο αποτίμησης αποθεμάτων FIFO, η τιμή μεταφοράς εξακολουθεί να αποτελεί βάση για τον υπολογισμό της τελωνειακής αξίας και όχι η τιμή μεταπώλησης. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(54)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων 59 έως 60 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(55)
Τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, χωρίς την καταβολή δασμών, είναι τα ακόλουθα:
Εταιρεία
Οριστικό περιθώριο ντάμπινγκ
KL-Kepong Oleomas Sdn. Bhd.
3,3 %
Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd.
5,3 %
Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd.
5,7 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
5,7 %
Δ. ΖΗΜΙΑ
1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
(56)
Μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι έπρεπε να γίνουν μικρές διορθώσεις στα στοιχεία κατανάλωσης λόγω λάθους εγγραφής. Αυτό οδήγησε σε μικρές αλλαγές στον όγκο πωλήσεων, στο μερίδιο αγοράς του κλάδου της Ένωσης και το μερίδιο αγοράς των ενδιαφερόμενων χωρών. Ωστόσο, αυτές οι διορθώσεις δεν επηρεάζουν ουσιαστικά τις τάσεις και τα συμπεράσματα όσον αφορά την κατανάλωση, τον όγκο των πωλήσεων, το μερίδιο της αγοράς του κλάδου της Ένωσης και το μερίδιο αγοράς των οικείων χωρών κατά την εξεταζόμενη περίοδο στην αγορά της Ένωσης.
2. Παραγωγή της Ένωσης και κλάδος παραγωγής της Ένωσης
(57)
Όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 62 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι το ομοειδές προϊόν κατασκευάστηκε από τους δύο καταγγέλλοντες και από τους μικρούς παραγωγούς στην Ένωση. Όπως αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 11 και 12 του παρόντος κανονισμού, οι παραγωγοί που παράγουν λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους που περιέχουν διακλαδούμενα ισομερή αποκλείστηκαν από τον ορισμό της παραγωγής FOH στην Ένωση. Παρά το γεγονός που εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 58 του παρόντος κανονισμού, επιβεβαιώνεται ο ορισμός του κλάδου της Ένωσης όπως ορίστηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 62 και 63 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(58)
Ένας από τους δύο καταγγέλλοντες εξαγοράστηκε από εταιρεία που συμμετέχει στη σημερινή διαδικασία ως χρήστης. Αυτός ο καταγγέλλων κράτησε ουδέτερη στάση μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(59)
Ως εκ τούτου, ορισμένα μέρη αμφισβήτησαν το επίπεδο υποστήριξης της έρευνας ισχυριζόμενα ότι η υποστήριξη για την έρευνα πρέπει διατηρείται σε όλη τη διάρκειά της.
(60)
Η ανάλυση αυτού του ισχυρισμού έδειξε ότι ο άλλος καταγγέλλων αντιπροσωπεύει πάνω από το 40 % της συνολικής παραγωγής της Ένωσης, συνεπώς πάνω από το 25 % της συνολικής παραγωγής της Ένωσης και το 100 % των παραγωγών FOH της Ένωσης εκφράζουν την υποστήριξή τους ή την αντίθεσή τους προς την καταγγελία. Ως εκ τούτου, τα κατώφλια του 25 % και του 50 % που απαιτούνταν από το άρθρο 5 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού ικανοποιούνται πλήρως και επιβεβαιώνεται η υποστήριξη.
(61)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι εφόσον και οι δύο καταγγέλλοντες είχαν εισαγάγει το υπό εξέταση προϊόν κατά την ΠΕ, δεν πρέπει να θεωρούνται μέρος του κλάδου της Ένωσης. Ωστόσο, εξακριβώθηκε ότι το ποσοστό των εισαγωγών του προϊόντος που πραγματοποίησαν οι εν λόγω εταιρείες από τις οικείες χώρες δεν είναι σημαντικό σε σχέση με την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος από μέρους τους. Επιπλέον, οι εισαγωγές αυτές ήταν κυρίως προσωρινού χαρακτήρα. Επομένως, μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι η βασική δραστηριότητα αυτών των εταιρειών είναι η παραγωγή και οι πωλήσεις του ομοειδούς προϊόντος. Κατά συνέπεια, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 62 έως 63 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
3. Κατανάλωση της Ένωσης
(62)
Ελλείψει παρατηρήσεων σχετικά με την ενωσιακή κατανάλωση, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 64 έως 66 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4. Εισαγωγές στην Ένωση από τις οικείες χώρες και πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές
4.1. Συσσώρευση
(63)
Ορισμένα μέρη κατέκριναν το γεγονός ότι μια σωρευτική αξιολόγηση έγινε για τις οικείες χώρες που τις αφορά ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού. Σύμφωνα με τη γνώμη τους, οι όροι για τη συσσώρευση που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού δεν ικανοποιήθηκαν. Ειδικότερα, ισχυρίστηκαν ότι οι αρνητικές πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές που διαπιστώθηκαν για μία από τις χώρες απέκλεισαν τη συσσώρευση. Επιπλέον, υπέβαλαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι τάσεις στους όγκους πωλήσεων για τις τρεις χώρες εξαγωγής διέφεραν κατά την εξεταζόμενη περίοδο και ότι η πρόσβαση σε πρώτες ύλες και οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιήθηκαν στις τρεις χώρες εξαγωγής παρουσίαζαν επίσης διαφορές. Τέλος, αναφέρθηκε ότι οι πωλήσεις εξαγωγών από μία από τις οικείες χώρες διοχετεύτηκαν μέσω συνδεδεμένων εταιρειών. Κατά την άποψή τους, υπάρχουν διάφορες συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των εν λόγω χωρών στην αγορά της Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, όταν διεξάγονται ταυτοχρόνως έρευνες αντιντάμπινγκ σε σχέση με τις εισαγωγές δεδομένου προϊόντος από περισσότερες της μιας χώρες, τα αποτελέσματα των εισαγωγών αυτών αξιολογούνται σωρευτικώς μόνον εφόσον διαπιστώνεται ότι: α) το περιθώριο ντάμπινγκ που προκύπτει για τις εισαγωγές από κάθε χώρα ξεχωριστά υπερβαίνει το ελάχιστο όριο που ορίζει το άρθρο 9 παράγραφος 3 του ανωτέρω κανονισμού και ότι ο όγκος των εισαγωγών από κάθε χώρα ξεχωριστά δεν είναι αμελητέος, καθώς και ότι β) μια σωρευτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των εισαγωγών είναι σκόπιμη, αν ληφθούν υπόψη οι συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των εισαγόμενων προϊόντων και οι συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των εισαγόμενων προϊόντων και του ομοειδούς ενωσιακού προϊόντος.
α)
Όπως εξηγήθηκε στην παράγραφο 4.3.2 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, ο όγκος των εισαγωγών ντάμπινγκ για κάθε οικεία χώρα δεν ήταν αμελητέος και η παρουσία των εισαγωγών ντάμπινγκ παρέμεινε σημαντική την υπό εξέταση περίοδο.
β)
Διαπιστώθηκε ότι οι συνθήκες ανταγωνισμού και η τιμολόγηση των οικείων χωρών ήταν παρόμοια μεταξύ των εισαγόμενων προϊόντων και του ομοειδούς προϊόντος, ιδιαίτερα κατά την ΠΕ. Όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 127 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, τα επίπεδα εξάλειψης της ζημίας που ορίστηκαν για τις εν λόγω χώρες ήταν πολύ πάνω από το ελάχιστο κατώφλι του 2 %. Ως εκ τούτου, η τιμή πώλησης σε χαμηλότερες τιμές δεν αντανακλά ακριβώς την κατάσταση που θα επικρατούσε σε μία αγορά με αποτελεσματικό ανταγωνισμό τιμών. Επιπροσθέτως, οι δίοδοι πωλήσεων και οι τάσεις τιμών για καθεμία από τις εν λόγω χώρες αναλύθηκαν και διαπιστώθηκε ότι είναι παρόμοιες όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Οι τιμές εισαγωγής των οικείων χωρών ακολούθησαν μια πτωτική τάση και ήταν ιδιαίτερα χαμηλές κατά την ΠΕ σε σχέση με τις μέσες τιμές του κλάδου της Ένωσης.
Εισαγωγές με βάση την Eurostat (όπως προσαρμόστηκαν για να καλύψουν μόνο το υπό εξέταση προϊόν)
2007
2008
2009
ΠΕ
Μέση τιμή σε EUR/τόνο Μαλαισία
911
944
799
857
Δείκτης: 2007 = 100
100
104
88
94
Ετήσιο Δ %
3,6
-15,4
7,3
Μέση τιμή σε EUR/τόνο Ινδονησία
996
1 169
899
912
Δείκτης: 2007 = 100
100
117
90
92
Ετήσιο Δ %
17,3
-23,1
1,4
Μέση τιμή σε EUR/τόνο Ινδία
997
1 141
897
915
Δείκτης: 2007 = 100
100
114
90
92
Ετήσιο Δ %
14,4
-21,4
2,1
(64)
Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που περιέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 67 έως 70 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4.2. Όγκος, τιμή και μερίδιο αγοράς των εισαγωγών με ντάμπινγκ που προέρχονται από τις ενδιαφερόμενες χώρες
(65)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον όγκο, την τιμή και το μερίδιο της αγοράς των εισαγωγών με ντάμπινγκ από τις οικείες χώρες, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 71 έως 73 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4.3. Πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές
(66)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι υπάρχουν διαφορές στις τιμές πρώτων υλών μεταξύ των FOH που παράγονται από φυσικά έλαια και λίπη και των FOH που παράγονται από συνθετικές πηγές όπως αργό πετρέλαιο ή ορυκτέλαιο και ότι ένα πρόσθετο κριτήριο για τον αριθμό ελέγχου του προϊόντος (ΑΕΠ) έπρεπε να είχε εισαχθεί προκειμένου να εξεταστούν οι διαφορές στο κόστος παραγωγής που προκύπτουν από τις διαφορετικές διαδικασίες παραγωγής. Ωστόσο ο ΑΕΠ καθορίζεται με βάση τα επιμέρους κριτήρια κάθε υποκατηγορίας προϊόντων που εμπίπτουν στον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος και όχι με βάση την τιμή καθενός από αυτά τα προϊόντα. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά όσον αφορά τα βασικά χαρακτηριστικά των FOH που παρήχθησαν από φυσικά έλαια και λίπη και των FOH που παρήχθησαν από αργό πετρέλαιο ή ορυκτέλαιο, ούτε το κόστος της διαφοράς παραγωγής είναι τόσο μεγάλο ώστε να δικαιολογεί διαφοροποίηση όσον αφορά τον ΑΕΠ. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(67)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι τα στοιχεία που αντιστοιχούν στις δαπάνες μετά την εισαγωγή, οι οποίες ανέρχονται περίπου στο 3 % της τιμής εισαγωγής, και χρησιμοποιούνται για να καθοριστεί το επίπεδο της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές από τις εν λόγω χώρες, δεν ήταν σαφή και δεν φαίνεται να είναι κατάλληλα για αυτή την περίπτωση. Ωστόσο, οι πληροφορίες που επαληθεύτηκαν κατά την έρευνα έδειξαν ότι τα μέρη εισαγωγής, όπως οι εισαγωγείς και οι χρήστες, έπρεπε να καταβάλουν αυτό το ποσό των δαπανών μετά την εισαγωγή προκειμένου να κυκλοφορήσει το υπό εξέταση προϊόν ελεύθερα στην αγορά της Ένωσης. Επιπροσθέτως, τα μέρη δεν παρείχαν άλλες αποδείξεις που θα έδειχναν ότι οι δαπάνες μετά την εισαγωγή δεν είχαν οριστεί σωστά σε αυτή την περίπτωση. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε. Επιβεβαιώνεται η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της τιμής πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, όπως αναλύεται στις αιτιολογικές σκέψεις 74 και 75 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
5. Οικονομική κατάσταση του κλάδου παραγωγής της Ένωσης
5.1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
(68)
Παρά την αλλαγή στην ιδιοκτησία που αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 58, κρίθηκε ότι τα στοιχεία που παρασχέθηκαν και επαληθεύτηκαν στις εγκαταστάσεις του καταγγέλλοντος που αποσύρθηκε, δεν πρέπει να αποκλειστούν αυτόματα από την ανάλυση ζημίας δεδομένου ότι η παραγωγή παραμένει μέρος της παραγωγής της Ένωσης.
(69)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι ορισμένα στοιχεία που παρείχε ο κλάδος της Ένωσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αγορές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Ινδίας, Μαλαισίας και Ινδονησίας, πρέπει να αποκλειστούν από την ανάλυση ζημίας και τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας γιατί αν τυχόν διατυπωθεί ισχυρισμός ζημίας σχετικά με αυτές τις αγορές, η ζημία θα έχει προκληθεί με ιδία ευθύνη. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 63 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, αυτές οι αγορές οφείλονταν κυρίως στο προσωρινό κλείσιμο μιας από τις εγκαταστάσεις παραγωγής του ενός παραγωγού. Επιπλέον, οι αγορές αυτές δεν ήταν σημαντικές σε σχέση με τη συνολική παραγωγή των καταγγελλόντων. Επομένως, δεν υπήρχαν επιτακτικοί λόγοι για τον αποκλεισμό των αγορών των εν λόγω παραγωγών από την ανάλυση ζημίας ή τον υπολογισμό του επιπέδου εξάλειψης ζημίας.
(70)
Επιβεβαιώνονται τα προκαταρτικά συμπεράσματα όπως παρατίθενται στην αιτιολογική σκέψη 76 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
5.2. Παραγωγή, ικανότητα παραγωγής, χρησιμοποίηση της ικανότητας παραγωγής, πωλήσεις και μερίδιο αγοράς
(71)
Ελλείψει παρατηρήσεων σχετικά με την παραγωγή, την ικανότητα παραγωγής, τη χρησιμοποίηση της ικανότητας, τις πωλήσεις και το μερίδιο αγοράς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 77 έως 81 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
5.3. Μέσες τιμές μονάδας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης
(72)
Μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι έπρεπε να γίνουν διορθώσεις στις μέσες τιμές ανά μονάδα του κλάδου της Ένωσης λόγω λάθους εγγραφής. Ο πίνακας παρακάτω δείχνει την τροποποιημένη τάση στην τιμή ανά μονάδα του κλάδου της Ένωσης κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
Τιμή κατά μονάδα, όγκοι πωλήσεων σε μη συνδεδεμένους πελάτες στην ΕΕ
2007
2008
2009
ΠΕ
Δείκτης: 2007 = 100
100
123
102
96
Ετήσιο Δ %
22,6 %
-16,9 %
-5,3 %
Πηγή: Απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο
(73)
Σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 84 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, οι τιμές του κλάδου της Ένωσης μειώθηκαν κατά 4 % στην εξεταζόμενη περίοδο. Η μείωση ήταν σημαντική από το 2008 έως το 2009 ενώ σημειώθηκε περαιτέρω μείωση κατά την ΠΕ. Σε αυτή την περίοδο η τιμή των πωλήσεων μειώθηκε κατά 22 %. Η παραπάνω αλλαγή δεν έχει αντίκτυπο στο συμπέρασμα για την οικονομική κατάσταση του ενωσιακού κλάδου, επομένως, ελλείψει παρατηρήσεων όσον αφορά τις μέσες τιμές ανά μονάδα του ενωσιακού κλάδου, οι αιτιολογικές σκέψεις 82 και 83 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού επιβεβαιώνονται.
5.4. Αποθέματα, απασχόληση, μισθοί και παραγωγικότητα, κερδοφορία, ταμειακές ροές, επενδύσεις, αποδόσεις επενδύσεων και ικανότητα άντλησης κεφαλαίου, ανάπτυξη, μέγεθος του πραγματικού περιθωρίου ντάμπινγκ.
(74)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι δεν ήταν δυνατόν ο κλάδος της Ένωσης να υπέστη ζημία δεδομένου ότι οι εταιρείες που αποτελούν μέρος του κλάδου της Ένωσης είναι κάθετα ολοκληρωμένες και εισήγαγαν το υπό εξέταση προϊόν από τρίτες χώρες. Συνεπώς, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το εισαγόμενο προϊόν για το μεταγενέστερο στάδιο της παραγωγής και να πουλήσουν την παραγωγή που δεν είναι επικερδής.
(75)
Πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες έρευνες αντιντάμπινγκ, οι παραγωγοί όπως π.χ. οι παραγωγοί χάλυβα και οι κατασκευαστές χημικών προϊόντων που περιλήφθηκαν στον ορισμό του κλάδου της Ένωσης σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουν μια δραστηριότητα που ασκείται σε μεταγενέστερο στάδιο και ότι ένα μέρος της παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος προορίζεται για δέσμια χρήση. Ωστόσο, σε μια τέτοια κατάσταση, η πιθανή ύπαρξη της υλικής ζημίας για τον κλάδο της Ένωσης ερευνάται αποκλειστικά για την παραγωγή και τις πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος. Στην παρούσα περίπτωση, η υλική ζημία διαπιστώθηκε στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του υπό εξέταση προϊόντος όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 77 έως 93 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Τα μέρη δεν παρείχαν απόδειξη που να αποδεικνύει ότι τα πορίσματα σε αυτές τις αιτιολογικές σκέψεις δεν είναι σωστά και ότι ο κλάδος της Ένωσης δεν υπέστη υλική ζημία κατά την ΠΕ. Επομένως ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(76)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι το κλείσιμο ενός μέρους της παραγωγικής ικανότητας από τους καταγγέλλοντες έδειξε μια παραπλανητική εικόνα της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν. Πρόβαλαν το επιχείρημα ότι υπήρχαν άλλοι παραγωγοί στην Ένωση που συνέβαλαν στην ικανότητα της Ένωσης και ότι η ικανότητα του κλάδου της Ένωσης αυξήθηκε με επενδύσεις σε νέα ικανότητα. Αυτό δεν είναι ένδειξη ενός κλάδου που υπέστη ζημία. Άλλα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η μείωση των επενδύσεων δεν σημαίνει ζημία, αλλά μετεγκατάσταση της παραγωγής εκτός ΕΕ.
(77)
Η έρευνα κατέληξε στην αιτιολογική σκέψη 78 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ότι η ικανότητα παραγωγής του κλάδου της Ένωσης αυξήθηκε κατά 9 % το 2008 αλλά μειώθηκε κατά 10 % στην ΠΕ. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα των αποφάσεων που λήφθηκαν για την αντιμετώπιση του ανταγωνισμού από τις εν λόγω χώρες και τα επακόλουθα προσωρινά κλεισίματα οφείλονταν επίσης στην πίεση που ασκήθηκε από τις εισαγωγές ντάμπινγκ. Αναφορικά με τις επενδύσεις, στην αιτιολογική σκέψη 89 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αναφέρθηκε ότι οι επενδύσεις που έγιναν από τον κλάδο της Ένωσης στην Ένωση μειώθηκαν κατά 35 % στην υπό εξέταση περίοδο. Αυτός είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες ζημίας που οδήγησαν στα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 92 και 93 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, σύμφωνα με τα οποία ο κλάδος της Ένωσης υπέστη υλική ζημία στην ΠΕ.
(78)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων αναφορά με τα αποθεματικά, την απασχόληση, τους μισθούς και την παραγωγικότητα, την κερδοφορία, την ταμειακή ροή, τις επενδύσεις, τις αποδόσεις των επενδύσεων και την ικανότητα άντλησης κεφαλαίου, την ανάπτυξη και το μέγεθος του πραγματικού περιθωρίου ντάμπιγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 85 έως 91 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
5.5. Εξελίξεις μετά την ΠΕ
(79)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις υλικής ζημίας του κλάδου της Ένωσης και το γεγονός ότι ένας από τους δύο αρχικούς καταγγέλλοντες είχε αποσύρει την υποστήριξή του στην έρευνα έδειξε ότι δεν υφίσταται ζημία. Προβλήθηκε το επιχείρημα ότι οι δείκτες ζημίας για τον άλλο καταγγέλλοντα δεν παρουσίασαν εικόνα ζημίας.
(80)
Πρέπει να σημειωθεί ότι η εν λόγω εταιρεία δεν ήταν αντίθεση στην έρευνα αλλά κράτησε ουδέτερη στάση. Επομένως, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 57 παραπάνω, εξακολουθεί να κρίνεται σκόπιμο να παραμείνουν και οι δύο παραγωγοί της Ένωσης μέρος του κλάδου της Ένωσης.
(81)
Διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι σημειώθηκε μεγάλη αύξηση των τιμών την περίοδο που ακολούθησε την ΠΕ και ότι αυτές οι εξελίξεις των τιμών αυτή την περίοδο θα μεταφραστούν αμέσως σε κέρδη για τους καταγγέλλοντες που ανακοίνωσαν οι ίδιοι καλύτερα αποτελέσματα στις δημόσιες δηλώσεις τους για την περίοδο 2010-2011.
(82)
Ορισμένα μέρη επέμειναν ότι υπήρξε σημαντική βελτίωση στην κατάσταση του κλάδου της Ένωσης στην περίοδο μετά την ΠΕ, τονίζοντας ότι ορισμένες εταιρείες σχεδίαζαν να χτίσουν νέες εγκαταστάσεις στην ΕΕ. Ειπώθηκε επίσης ότι ενόψει των πρόσφατων αυξήσεων στις τιμές εισαγωγών, πρέπει να ανασταλούν τα μέτρα ή να επιβληθούν με τη μορφή ελάχιστης τιμής εισαγωγής (ΕΤΕ).
(83)
Τα γεγονότα που συνέβησαν μετά την ΠΕ δεν λαμβάνονται κανονικά υπόψη στην έρευνα αντιντάμπινγκ. Επιπλέον, δεν προσκομίστηκαν αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες τα αναφερόμενα γεγονότα μετά την ΠΕ είναι προφανή, αδιαμφισβήτητα και διαρκή. Αναφορικά με τυχόν αναστολή των οριστικών μέτρων, αυτό πρέπει να εξεταστεί υπό το φως των εξελίξεων μετά την ΠΕ που αναμένεται να έχουν διάρκεια.
(84)
Όσον αφορά την επιβολή ΕΤΕ, όπως εξηγείται παρακάτω στις αιτιολογικές σκέψεις 123 έως 126 κρίνεται ότι οι συνθήκες δεν το δικαιολογούν. Για τους λόγους αυτούς, απορρίπτονται οι παραπάνω ισχυρισμοί.
6. Συμπέρασμα σχετικά με τη ζημία
(85)
Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι περισσότεροι δείκτες ζημίας που αφορούν τον κλάδο της Ένωσης έδειξαν πτωτική τάση την εξεταζόμενη περίοδο. Με βάση τα παραπάνω, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα των αιτιολογικών σκέψεων 92 και 93 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, σύμφωνα με το οποίο ο κλάδος της Ένωσης υπέστη υλική ζημία την ΠΕ.
Ε. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑ
1. Οι συνέπειες των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ
(86)
Ένα μέρος παρατήρησε ότι η ανάλυση στην αιτιολογική σκέψη 108 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού είναι ατελής διότι φαίνεται ότι συνδέει μια γενική και συνεχή μείωση της κατανάλωσης με την αύξηση των εισαγωγών, ενώ, σύμφωνα με το μέρος αυτό, οι εισαγωγές από τις εν λόγω χώρες συμβάδιζαν με την κατανάλωση.
(87)
Πράγματι, πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 64 έως 66 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η συνολική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 2 % στην εξεταζόμενη περίοδο. Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπήρχε σημαντική συνολική αύξηση του όγκου και του μεριδίου της αγοράς των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές από τις εν λόγω χώρες στην εξεταζόμενη περίοδο (βλέπε αιτιολογική σκέψη 96 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού), ενώ το μέγεθος της αγοράς παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο και ενώ ο κλάδος της Ένωσης έχασε ένα σημαντικό μερίδιο αγοράς, ιδιαίτερα μεταξύ του 2009 και της ΠΕ.
(88)
Ορισμένα μέρη πρόβαλαν το επιχείρημα ότι οι τάσεις των εισαγωγών από τις εν λόγω χώρες δεν συνδέονται με την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης του κλάδου της Ένωσης, ιδίως όσον αφορά τον όγκο των πωλήσεων, τις αξίες των πωλήσεων και την κερδοφορία. Ισχυρίστηκαν ότι υπήρξε μια βελτίωση της κερδοφορίας του κλάδου της Ένωσης όταν οι εισαγωγές αυξήθηκαν το 2008 και, στη συνέχεια σημείωσαν σημαντική πτώση όταν οι εισαγωγές παρέμειναν σταθερές.
(89)
Σε αντίθεση με τον προαναφερθέντα ισχυρισμό, η έρευνα κατέδειξε έναν συνολικό συσχετισμό των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές και της ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης σε όλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 95 έως 98 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι ο κλάδος της Ένωσης δεν μπορούσε να ανακάμψει την εξεταζόμενη περίοδο λόγω της αυξημένης παρουσίας των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές στην αγορά της Ένωσης. Συνεπώς, ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί.
(90)
Διατυπώθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι οι διαφορές στις τάσεις των εισαγωγών υπήρχαν ανάλογα με την κατηγορία των αλκοολών που παρήγαγαν ορισμένοι παραγωγοί εξαγωγείς και ότι επομένως, πρέπει να πραγματοποιηθεί ξεχωριστή ανάλυση της ζημίας για αυτές τις αλκοόλες. Ωστόσο, οι διάφορες κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο πεδίο του προϊόντος έχουν τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά. Η έρευνα δεν αποκάλυψε ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των FOH που παράγονται από διαφορετικές πρώτες ύλες. Επομένως δεν υπάρχουν λόγοι στην περίπτωση αυτή να γίνει ξεχωριστή ανάλυση των τάσεων ανά κατηγορία αλκοόλης.
(91)
Διατυπώθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η ζημία αυτή δεν μπορούσε να αποδοθεί στην Ινδία γιατί οι εισαγωγές της δεν αυξήθηκαν κατά την εξεταζόμενη περίοδο, ιδιαίτερα όταν δεν συνυπολογίζονται οι αγορές από τους καταγγέλλοντες. Διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι οι εισαγωγές από την Ινδία έγιναν σε τιμές ντάμπινγκ στην αγορά της Ένωσης και ότι το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν πολύ υψηλότερο από το ελάχιστο επίπεδο του 2 %. Επιπλέον, όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 63 έως 65, ικανοποιήθηκαν οι όροι για τη σωρευτική αξιολόγηση των εν λόγω χωρών. Άρα πρέπει να απορριφθεί αυτός ο ισχυρισμός.
(92)
Διατυπώθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η ζημία δεν μπορούσε να αποδοθεί στις εταιρείες με αρνητικό ατομικό περιθώριο πωλήσεων σε χαμηλότερες τιμές ούτε, για το λόγο αυτό, στο σύνολο των εισαγωγών από την Ινδονησία.
(93)
Όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 63 έως 65, ικανοποιήθηκαν όλοι οι όροι της σωρευτικής αξιολόγησης των εν λόγω εισαγωγών. Συνεπώς, τα αποτελέσματα που είχαν οι εισαγωγές ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές καταγωγής των εν λόγω χωρών στον κλάδο της Ένωσης αξιολογήθηκαν από κοινού για τον σκοπό της ανάλυσης της ζημίας και της αιτίας της. Επιπλέον, η απουσία πωλήσεων σε χαμηλότερες τιμές δεν αποκλείει την ύπαρξη υλικής ζημίας στον κλάδο της Ένωσης. Πράγματι, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 127 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι η τιμή που χρέωσε ο κλάδος της Ένωσης δεν ήταν επαρκής για να καλύψει όλες τις δαπάνες παραγωγής και να επιτύχει το εύλογο περιθώριο κέρδους που θα μπορούσε να πετύχει ελλείψει εισαγωγών ντάμπινγκ στην ΠΕ. Επομένως αυτός ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(94)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά τις συνέπειες από τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 95 έως 98 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Επίδραση άλλων παραγόντων
(95)
Αρκετά μέρη ισχυρίστηκαν ότι η πραγματική αιτία της ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης πρέπει να αποδοθεί στη χρηματοοικονομική κρίση, δεδομένου ότι η κύρια βλάβη στον κλάδο συντελέστηκε όταν σταθεροποιήθηκαν οι εισαγωγές από τις εν λόγω χώρες. Αναφέρθηκε επίσης ότι η επιδείνωση της κερδοφορίας του κλάδου της Ένωσης ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε για άλλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χημικό τομέα.
(96)
Η κρίση έπαιξε ρόλο στην επίδοση του κλάδου της Ένωσης. Οι τάσεις στους παράγοντες ζημίας όπως η χρησιμοποίηση της ικανότητας και ο όγκος των πωλήσεων έδειξαν ότι η κατάσταση του κλάδου της Ένωσης επιδεινώθηκε με την κρίση και κατά κάποιο τρόπο βελτιώθηκε με την ανάκαμψη της αγοράς. Ωστόσο, η έρευνα έδειξε ότι η βελτίωση δεν επέτρεψε την ανάκαμψη του κλάδου της Ένωσης που πόρρω απείχε από την οικονομική του κατάσταση που επικρατούσε στην αρχή της εξεταζόμενης περιόδου. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 89, το 2008, λίγο πριν αρχίσει η χρηματοοικονομική κρίση, ήταν το έτος με την υψηλότερη αύξηση των εισαγωγών ντάμπινγκ από τις οικείες χώρες και με την πιο απότομη πτώση του όγκου πωλήσεων του κλάδου της Ένωσης. Ύστερα από αυτό το έτος ο κλάδος της Ένωσης δεν ανέκαμψε και οι εισαγωγές ντάμπινγκ εξακολούθησαν να εμφανίζονται μαζικά στην αγορά της Ένωσης. Για τους λόγους αυτούς είναι σαφές ότι ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες, οι εισαγωγές ντάμπινγκ συνέβαλαν σημαντικά στην υλική ζημία που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης την ΠΕ. Ως εκ τούτου, αυτός ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(97)
Αρκετά μέρη ισχυρίστηκαν επίσης ότι οι πραγματικές αιτίες της σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ζημίας του κλάδου της Ένωσης ήταν οι εισαγωγές από άλλες τρίτες χώρες, η μείωση της ζήτησης, η αύξηση των τιμών των πρώτων υλών και η έλλειψη της κατάλληλης πρόσβασης στις πρώτες ύλες, οι λανθασμένες στρατηγικές αποφάσεις του κλάδου της Ένωσης, η ανταγωνιστική πίεση στην αγορά του σε μεταγενέστερο στάδιο, η μείωση στην παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος που προορίζεται για δέσμια χρήση, η γενική αλλαγή στις συνθήκες της αγοράς και η ανταγωνιστική κατάσταση στην αγορά της Ένωσης.
(98)
Αξίζει να σημειώσει κανείς ότι τα παραπάνω μέρη δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους και να καταδείξουν ότι άλλοι παράγοντες διαφορετικοί από τις εισαγωγές ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές από τις οικείες χώρες διασπούσαν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης και των εισαγωγών ντάμπινγκ.
(99)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή δεν ανάλυσε τον πιθανό αντίκτυπο που είχαν οι πωλήσεις διακλαδούμενων FOH στις πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος που έγιναν από τον κλάδο της Ένωσης ούτε τα αποτελέσματα που είχε στην οικονομική κατάσταση του. Η έρευνα επικεντρώθηκε στο προϊόν όπως ορίστηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 8 έως 12 και κανένα μέρος δεν προσκόμισε αξιόπιστα στοιχεία που θα επέτρεπαν να αξιολογηθεί ο πιθανός αρνητικός αντίκτυπος των διακλαδούμενων FOH στην οικονομική κατάσταση του κλάδου της Ένωσης. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(100)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά την επίδραση άλλων παραγόντων, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 99 έως 106 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
3. Συμπέρασμα για την αιτιώδη συνάφεια
(101)
Η έρευνα δεν κατέδειξε ότι υπήρχαν άλλοι παράγοντες εκτός από τις εισαγωγές ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές από τις οικείες χώρες που διασπούν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της υλικής ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης και των εισαγωγών ντάμπινγκ.
(102)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμπέρασμα σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 107 έως 110 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
ΣΤ. ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
1. Κλάδος παραγωγής της Ένωσης
(103)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 112 και 113 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Εισαγωγείς
(104)
Ελλείψει παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 115 και 116 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
3. Χρήστες
(105)
Υπενθυμίζεται ότι για να αξιολογηθεί ο πιθανός αντίκτυπος των μέτρων αντιντάμπινγκ στους χρήστες της Ένωσης, η έρευνα επικεντρώθηκε κυρίως στα συγκεντρωτικά δεδομένα που προσκόμισαν οι πέντε μεγάλες εταιρείες χρηστών στις οποίες έγιναν επισκέψεις κατά το προσωρινό στάδιο.
(106)
Σε αυτή τη βάση διαπιστώθηκε προσωρινά ότι το μερίδιο του κόστους του υπό εξέταση προϊόντος στο συνολικό κόστος παραγωγής για αυτή την ομάδα ήταν σημαντικό και κυμάνθηκε από 10 % έως 20 % ανάλογα με το τελικό προϊόν. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία αναθεωρήθηκαν και, σύμφωνα με νέους υπολογισμούς και τη διάρθρωση ορισμένων αριθμών, διαπιστώθηκε ότι το μερίδιο του κόστους κυμάνθηκε μεταξύ 15 % και 25 %. Ομοίως, το μέσο περιθώριο κέρδους των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν το υπό εξέταση προϊόν διαπιστώθηκε ότι είναι περίπου 6 % για την ομάδα των εταιρειών στις οποίες πραγματοποιήθηκε επίσκεψη. Οι νέοι υπολογισμοί δείχνουν ένα υψηλότερο μέσο περιθώριο κέρδους που είναι περίπου 7,5 %. Τέλος, διορθώθηκε επίσης το μέσο μερίδιο των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν το υπό εξέταση προϊόν σε σχέση με το σύνολο των επιχειρήσεων. Αυτό διαπιστώθηκε προσωρινά ότι είναι περίπου 22 %, ενώ σύμφωνα με νέους υπολογισμούς, διαπιστώθηκε ποσοστό ύψους 25 %.
(107)
Μετά τη δημοσίευση του προσωρινού κανονισμού, ορισμένοι χρήστες αντέδρασαν και διατύπωσαν παρατηρήσεις σχετικά με την τελική κοινοποίηση. Αμφισβήτησαν την επιλογή των πέντε εταιρειών χρηστών που αναφέρθηκαν στην αιτιολογική σκέψη 118 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού με το επιχείρημα ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του πιθανού αντίκτυπου των μέτρων στον κλάδο των χρηστών δεν ήταν διαφανή και δεν βασίστηκαν σε αντιπροσωπευτικό αριθμό μερών αλλά σε μικρό αριθμό μερών. Διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι η ανάλυση πρέπει να συνυπολογίσει τα δεδομένα που προσκόμισαν όλοι οι συνεργαζόμενοι χρήστες στην έρευνα.
(108)
Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 117 και 118 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, οι 21 συνεργαζόμενες εταιρείες αντιπροσωπεύουν συνολικά περίπου το 25 % των συνολικών αγορών του υπό εξέταση προϊόντος από την ΕΕ την ΠΕ, ενώ οι πέντε εταιρείες που χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογήσουν το συμφέρον των χρηστών αντιπροσώπευαν περίπου το 18 % αυτών των αγορών και το 72 % των αγορών του υπό εξέταση προϊόντος από τους συνεργαζόμενους χρήστες. Οι πέντε αυτοί χρήστες, εκτός από το γεγονός ότι ο αριθμός τους είναι αντιπροσωπευτικός όσον αφορά τον όγκο των αγορών του υπό εξέταση προϊόντος, αντιπροσωπεύουν πολύ καλά τους διαφορετικούς επιχειρηματικούς τομείς του κλάδου των χρηστών. Πράγματι, οι πέντε εταιρείες στις οποίες έγινε επίσκεψη είναι μια ανομοιογενής ομάδα που περιλαμβάνει όχι μόνο τους παραγωγούς πρώτης χρήσης, δηλαδή τους παραγωγούς αλλά και τους χρήστες τασιενεργών ουσιών καθώς και άλλους χρήστες σε μεταγενέστερο στάδιο.
(109)
Ωστόσο, διενεργήθηκε ευρύτερη ανάλυση που λαμβάνει υπόψη όλες τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τους συνεργαζόμενους χρήστες. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε ειδική αξιολόγηση του πιθανού αντίκτυπου των δασμών αντιντάμπινγκ για τους παραγωγούς τασιενεργών ουσιών ως ξεχωριστή ομάδα εφόσον η ομάδα αυτή θα μπορούσε εν δυνάμει να επηρεαστεί περισσότερο από την επιβολή μέτρων. Πραγματοποιήθηκε επίσης ξεχωριστή ανάλυση για μια δεύτερη ομάδα χρηστών που αποτελείται από όλες τις άλλες εταιρείες χρηστών που συνεργάστηκαν στην έρευνα.
(110)
Πραγματοποιήθηκε προσομοίωση για την εκτίμηση της πιθανής επίδρασης ενός μέσου δασμού 5 % στις εισαγωγές FOH για όλους τους συνεργαζόμενους χρήστες πρώτα και μετά για τις δύο ξεχωριστές ομάδες. Το αποτέλεσμα της προσομοίωσης έδειξε ότι ο τελικός αντίκτυπος αυτού του μέσου δασμού στο συνολικό κόστος παραγωγής για τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν το υπό εξέταση προϊόν θα ήταν περίπου 0,09 % για όλους τους χρήστες, ενώ ο αντίκτυπος του ίδιου δασμού στο προϊόν μεταγενέστερου σταδίου για την ομάδα των παραγωγών επιχειρήσεων τασιενεργών ουσιών θα ήταν περίπου 0,05 % και στη δεύτερη ομάδα εταιρειών περίπου 0,29 %.
(111)
Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι οι παραγωγοί τασιενεργών ουσιών πέτυχαν χαμηλότερα περιθώρια κέρδους στους τομείς που χρησιμοποιούν το προϊόν στο πλαίσιο της έρευνας· Ωστόσο, η ομάδα αυτή εισήγαγε από τις οικείες χώρες μόνο το 2,6 % περίπου των συνολικών αγορών του υπό εξέταση προϊόντος στο πλαίσιο της έρευνας την ΠΕ. Επιπλέον, το ποσοστό των επιχειρήσεων τασιενεργών ουσιών που χρησιμοποιούν FOH σε σχέση με τον συνολικό κύκλο εργασιών είναι περίπου 24 %. Ως εκ τούτου, ακόμα και με την εφαρμογή μέσου δασμού ντάμπινγκ ύψους 5 %, ο τελικός αντίκτυπος στη συνολική τους κερδοφορία του κόστους παραγωγής των προϊόντων όπου περιλαμβάνεται το προϊόν που ερευνάται, είναι πολύ περιορισμένος, ή ακόμα και αμελητέος.
(112)
Ωστόσο, ορισμένοι παραγωγοί τασιενεργών ουσιών ισχυρίστηκαν ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ θα τους αποτρέψουν να αγοράσουν ελεύθερα τις πρώτες ύλες τους, δημιουργώντας έτσι στρέβλωση του τμήματος της αγοράς τους.
(113)
Όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 120 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το επίπεδο των δασμών αντιντάμπινγκ και ο πιθανός αντίκτυπος στον κλάδο των χρηστών και στην αγορά σε μεταγενέστερο στάδιο δεν δημιουργούν σοβαρά εμπόδια στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν στρέβλωση στην αγορά σε μεταγενέστερο στάδιο. Παράλληλα, δεν πρέπει να είναι δύσκολο για τους παραγωγούς τασιενεργών ουσιών να μεταφέρουν αυτή τη μάλλον χαμηλή αύξηση του κόστους στην τελική τιμή των προϊόντων τους. Επομένως, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ θα δημιουργούσαν στρεβλώσεις στην αγορά σε μεταγενέστερο στάδιο.
(114)
Μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων, ορισμένοι χρήστες επέμειναν ότι οι παραγωγοί της Ένωσης είχαν αρνηθεί να τους προμηθεύουν αγαθά και ότι δεν υπήρχαν εναλλακτικές για τον εφοδιασμό. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 120 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το σχετικά χαμηλό επίπεδο των προτεινόμενων μέτρων δεν αναμένεται να εμποδίζει τη δυνατότητα εισαγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. Επιπλέον, οι παραγωγοί της Ένωσης δεν παρήγαν το προϊόν με πλήρη αξιοποίηση της παραγωγικής τους ικανότητας κατά την υπό εξέταση περίοδο. Επιπροσθέτως, οι εισαγωγές είναι επίσης πιθανές από άλλες τρείς χώρες που δεν υπόκεινται σε μέτρα και τα στοιχεία της Eurostat για εισαγωγές FOH από τον υπόλοιπο κόσμο μετά την ΠΕ δείχνουν ότι αυτές οι εισαγωγές αυξάνονται και αυτό δείχνει ότι ο κίνδυνος διακοπής τροφοδοσίας είναι αβάσιμος. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.
(115)
Μερικές ενώσεις χρηστών, που δεν αναγγέλθηκαν μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται στο σημείο 5.3 της ανακοίνωσης για την έναρξη διαδικασίας, ισχυρίστηκαν ότι οι απόψεις τους, ιδιαίτερα όσον αφορά τον πιθανό αντίκτυπο των μέτρων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και σε συγκεκριμένους τομείς, δεν αντικατοπτρίζονται στην αξιολόγηση για το συμφέρον της Ένωσης. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι όλες οι παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από τις ενώσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη σε αυτή την έρευνα. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 109, η αξιολόγηση για το συμφέρον της Ένωσης έχει συνυπολογίσει όλες τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τους συνεργαζόμενους χρήστες. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε.
(116)
Μερικά μέρη ισχυρίστηκαν ότι η διάρκεια των μέτρων, σε περίπτωση που επιβληθούν, πρέπει να περιορίζεται σε ανώτατη περίοδο δύο ετών. Σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό, επιβάλλεται κανονικά οριστικό μέτρο αντιντόπινγκ για πέντε έτη. Δεδομένου ότι κανένα μέρος δεν απέδειξε ότι μια περίοδος δύο ετών θα ήταν αρκετή για να εξουδετερωθεί το ντάμπινγκ που προκαλεί ζημία, όπως απαιτείται στο άρθρο 11 παράγραφος1 του βασικού κανονισμού, φαίνεται ότι δεν υπάρχει βάσιμος λόγος για παρέκκλιση από τη συνηθισμένη διάρκεια ισχύος των μέτρων. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε.
(117)
Ελλείψει τυχόν άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον των χρηστών, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η επιβολή οριστικών μέτρων στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος δεν θα είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα των εισαγωγέων και, επομένως, οι αιτιολογικές σκέψεις 117 έως 121 του προσωρινού κανονισμού επιβεβαιώνονται.
4. Συμπέρασμα σχετικά με το συμφέρον της Ένωσης
(118)
Με βάση τα παραπάνω, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα της αιτιολογικής σκέψης 122 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Δεν υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι κατά της επιβολής οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές FOH από τις εν λόγω χώρες.
Ζ. ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
1. Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας
(119)
Υπενθυμίζεται ότι το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του κέρδους στόχου στο προσωρινό στάδιο ήταν 7,7 %. Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν ότι θα ήταν καταλληλότερο ένα κέρδος στόχος ίσο με 15 %. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν κατάφεραν να υποβάλουν επαληθεύσιμα αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό ότι το κέρδος στόχος ήταν πολύ χαμηλό. Επομένως, προτείνεται να επιβεβαιωθεί το προσωρινό κέρδος στόχος ίσο με 7,7 % που βασίζεται στο περιθώριο κέρδους που επιτυγχάνεται για το σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σχετικά με τις αλκοόλες του ενός καταγγέλλοντος στο τελευταίο κερδοφόρο έτος πριν από την εμφάνιση των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές.
(120)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι ο στόχος του 7,7 % δεν ήταν ρεαλιστικός και ήταν πολύ υψηλός. Πρότειναν να χρησιμοποιηθεί ένα χαμηλότερο περιθώριο κέρδους μεταξύ 3 και 5 % για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας. Αυτός ο ισχυρισμός ωστόσο δεν τεκμηριώθηκε από αποδείξεις που δείχνουν ότι το προτεινόμενο κέρδος ήταν αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί από τον κλάδο της Ένωσης ελλείψει εισαγωγών ντάμπινγκ στην αγορά της Ένωσης και, επομένως, δεν έγινε δεκτός.
(121)
Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή εσφαλμένα όρισε το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας με βάση το περιθώριο της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές από τις ενδεικτικές, ενώ έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές από τις πραγματικές. Στην παρούσα περίπτωση, δεν θεωρήθηκε ότι το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές ήταν μια κατάλληλη βάση για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας για τον κλάδο της Ένωσης, δεδομένου ότι δεν θα απηχούσε το επίπεδο της τιμής που θα μπορούσε να επιτευχθεί ελλείψει εισαγωγών ντάμπινγκ στην αγορά της Ένωσης. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.
(122)
Σε αυτή τη βάση, μπορούν να επιβεβαιωθούν τα προσωρινά περιθώρια ζημίας που εκφράζονται ως ποσοστό της τιμής CIF στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την καταβολή του δασμού όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 127 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Οριστικά μέτρα
2.1. Μορφή των οριστικών μέτρων
(123)
Όπως αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 79 έως 84, ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν, μεταξύ άλλων, ότι τα τρέχοντα μέτρα πρέπει να ανασταλούν διότι τα γεγονότα μετά την ΠΕ που αφορούν την αύξηση της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος στην αγορά της Ένωσης είναι προφανή, αδιαμφισβήτητα και διαρκή. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι τυχόν οριστικά μέτρα δεν πρέπει να λαμβάνουν τη μορφή δασμού ad valorem αλλά να επιβάλλονται με τη μορφή ΕΤΕ.
(124)
Ωστόσο, κρίθηκε ότι σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση οι συνθήκες δεν είναι τέτοιες ώστε να δικαιολογούν την επιβολή ελάχιστης τιμής εισαγωγής (ΕΤΕ). Αυτή η μορφή του μέτρου θα μπορούσε εύκολα να παρακαμφθεί δεδομένης της φύσης του υπό εξέταση προϊόντος και των σύνθετων εταιρικών δομών των εν λόγω εξαγωγέων.
(125)
Ωστόσο, έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει κάποια ευαισθησία της αγοράς στις διακυμάνσεις των τιμών του εν λόγω προϊόντος και, επομένως, θα ήταν εύλογο να ελαχιστοποιηθεί ο αντίκτυπος των οριστικών μέτρων στους χρήστες της Ένωσης στην περίπτωση πιθανών σημαντικών αυξήσεων των τιμών του υπό εξέταση προϊόντος. Ως εκ τούτου, θεωρείται σκόπιμο να αλλάξει η μορφή των οριστικών μέτρων από δασμούς ad valorem σε ειδικούς δασμούς.
(126)
Αυτή η μορφή μέτρων αναμένεται να περιορίσει σε ορισμένο βαθμό τυχόν αθέμιτες αρνητικές συνέπειες για τους χρήστες στην περίπτωση που οι τιμές παρουσιάσουν σημαντική και ραγδαία αύξηση. Από την άλλη πλευρά, αν οι τιμές μειωθούν, οι ειδικοί δασμοί θα συνεχίσουν να εξασφαλίζουν επαρκή προστασία για τους παραγωγούς της Ένωσης. Οι ειδικοί δασμοί βασίζονται στις αξίες CIF των εξαγωγών των συνεργαζόμενων εταιρειών της ΕΕ στην ΠΕ, που έχουν μετατραπεί σε ευρώ σύμφωνα με τις μηνιαίες συναλλαγματικές τιμές, πολλαπλασιαστεί με το χαμηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ ή ζημίας σύμφωνα με τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού.
(127)
Σε αυτό το πλαίσιο, δύο παραγωγοί εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι πρέπει να χρησιμοποιείται η ετήσια μέση συναλλαγματική τιμή αντί της μηνιαίας. Ωστόσο, σημειώνεται ότι σύμφωνα με την πάγια πρακτική, για κάθε συναλλαγματική μετατροπή σε έρευνες αντιντάμπινγκ χρησιμοποιούνται οι μηνιαίες συναλλαγματικές τιμές. Αυτό συνέβη και σε αυτή την έρευνα. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.
(128)
Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, κατά τον καθορισμό των ειδικών δασμών, έπρεπε να είχαν χρησιμοποιηθεί οι σημερινές τιμές FOH και όχι οι αξίες CIF κατά την ΠΕ. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ειδικοί δασμοί καθορίζονται με βάση τους υπολογισμούς ντάμπινγκ και ζημίας κατά την ΠΕ. Δεν προβλήθηκαν τεκμηριωμένα επιχειρήματα για να βασιστεί ο υπολογισμός των ειδικών δασμών σε αυτή την περίπτωση σε περίοδο μεταγενέστερη της ΠΕ. Επομένως, αυτός ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.
2.2. Επιβολή των οριστικών μέτρων
(129)
Μετά τη δημοσίευση των προσωρινών μέτρων, εμφανίστηκε ένας εν δυνάμει παραγωγός εξαγωγέας και ισχυρίστηκε ότι πρέπει να οριστεί ο εναπομένων δασμός στο επίπεδο του υψηλότερου δασμού που επιβάλλεται και όχι στο επίπεδο του υψηλότερου περιθωρίου ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε για την Ινδονησία. Ωστόσο, ο εναπομένων δασμός καθορίζεται στο εναπομένον περιθώριο ντάμπινγκ ή στο εναπομένον περιθώριο ζημίας εφαρμόζοντας τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού. Ως εκ τούτου, το αίτημα απορρίφθηκε.
(130)
Βάσει των ανωτέρω, κρίνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, πρέπει να επιβληθούν οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στο κατώτερο επίπεδο των περιθωρίων ντάμπινγκ ή ζημίας, σύμφωνα με τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού.
(131)
Όλα τα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ. Επίσης, τους δόθηκε προθεσμία εντός της οποίας θα μπορούσαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους μετά την τελική κοινοποίηση. Οι παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν δεόντως και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, τα πορίσματα τροποποιήθηκαν ανάλογα.
(132)
Οι προτεινόμενοι δασμοί αντιντάμπινγκ είναι οι ακόλουθοι:
Χώρα
Εταιρεία
Οριστικός ειδικός συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ (EUR ανά τόνο καθαρού βάρους)
Ινδία
VVF Limited
46,98
Όλες οι άλλες εταιρείες
86,99
Ινδονησία
P.T. Musim Mas
45,63
Όλες οι άλλες εταιρείες
80,34
Μαλαισία
KL-Kepong Oleomas Sdn.Bhd.
35,19
Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd.
61,01
Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd
51,07
Όλες οι άλλες εταιρείες
61,01
(133)
Οι συντελεστές δασμού αντιντάμπινγκ για κάθε εταιρεία που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος, το οποίο παράγεται από τις εν λόγω εταιρείες και συνεπώς, από τα αναφερόμενα συγκεκριμένα νομικά πρόσωπα. Οι εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που κατασκευάζεται από κάθε άλλη εταιρεία, η οποία δεν κατονομάζεται ρητώς στον παρόντα κανονισμό με την επωνυμία και τη διεύθυνσή της, συμπεριλαμβανομένων των οντοτήτων που συνδέονται με τις εταιρείες που κατονομάζονται ρητώς, δεν μπορούν να τύχουν αυτών των συντελεστών και θα πρέπει να υπόκεινται στο δασμολογικό συντελεστή που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες».
(134)
Οποιαδήποτε αίτηση για την εφαρμογή των ως άνω επιμέρους συντελεστών δασμού αντιντάμπινγκ των εταιρειών (π.χ. λόγω αλλαγής επωνυμίας της οντότητας ή μετά τη συγκρότηση νέων οντοτήτων παραγωγής ή πωλήσεων) υποβάλλεται στην Επιτροπή (10) μαζί με όλα τα σχετικά στοιχεία, ιδίως τυχόν τροποποίηση των δραστηριοτήτων της εταιρείας που αφορούν την παραγωγή και τις εγχώριες και εξαγωγικές πωλήσεις που συνδέεται, π.χ., με αυτήν την αλλαγή επωνυμίας ή τη μεταβολή των οντοτήτων παραγωγής και πωλήσεων. Εάν κρίνεται σκόπιμο, ο παρών κανονισμός θα τροποποιείται τότε ανάλογα, με την επικαιροποίηση του καταλόγου των εταιρειών οι οποίες επωφελούνται από τον ατομικό συντελεστή αντιντάμπινγκ.
3. Αναλήψεις υποχρεώσεων
(135)
Ένας παραγωγός εξαγωγέας από την Ινδία και ένας από τη Μαλαισία, μαζί με τον συνδεδεμένο εισαγωγέα προσέφεραν ανάληψη υποχρέωσης ως προς την τιμή σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Και οι δύο προσφορές ανάληψης υποχρεώσεων περιείχαν έναν υψηλό αριθμό ομάδων προϊόντων (που καθορίζονται από το χημικό προσδιορισμό), κάθε ομάδα υπόκειται σε διαφορετική ελάχιστη τιμή εισαγωγής (ΕΤΕ), με διαφορές τιμών μεταξύ των ομάδων που φτάνουν έως και 25 % για τον εξαγωγέα της Μαλαισίας και μέχρι το 100 % για τον εξαγωγέα της Ινδίας. Επιπλέον, οι τιμές κυμάνθηκαν έως το 20 % μέσα στις διαφορές, παρουσιάζοντας συνεπώς υψηλό κίνδυνο διασταυρούμενης αντιστάθμισης. Σημειώθηκε επίσης ότι η προσφορά του ινδού εξαγωγέα δεν αντιμετώπισε τη μεταβλητότητα των τιμών του υπό εξέταση προϊόντος. Προσδιορίστηκαν πρόσθετοι κίνδυνοι διασταυρούμενης αντιστάθμισης όσο αφορά τον εξαγωγέα της Μαλαισίας και τον συνδεδεμένο εισαγωγέα του στην Ένωση ο οποίος δεν προμηθεύτηκε μόνο το υπό εξέταση προϊόν από τον εξαγωγέα της Μαλαισίας αλλά και από άλλους προμηθευτές. Τέλος, θα ήταν δύσκολο για το τελωνείο να καθορίσει το χημικό προσδιορισμό του προϊόντος χωρίς επιμέρους ανάλυση, όμως έτσι θα γινόταν η παρακολούθηση ιδιαίτερα επαχθής ή και ανέφικτη. Επομένως, οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίφθηκαν. Κατόπιν της πρότασης για αλλαγή της μορφής των μέτρων, ένας παραγωγός εξαγωγέας τροποποίησε την προσφορά του για ανάληψη υποχρεώσεων προτείνοντας μια μέση ΕΤΕ για όλες τις ομάδες των προϊόντων και ισχυρίστηκε ότι δεν θα υπάρχει πλέον κίνδυνος διασταυρούμενης αντιστάθμισης. Ο άλλος παραγωγός εξαγωγέας απλά διατήρησε την προσφορά του. Ωστόσο, δεδομένου του αριθμού των κατηγοριών των προϊόντων και της διακύμανσης στις τιμές, μια ΕΤΕ θα μπορούσε να υποσκάψει τελείως την αποτελεσματικότητα των μέτρων. Επιπλέον, η δομή των εταιρειών και των προσφορών τους, όπως τονίστηκε παραπάνω, εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο για την αποδοχή μιας προσφοράς ανάληψης υποχρεώσεων. Το καθεστώς δήλωσης στοιχείων και τιμών που πρότεινε ένας εξαγωγέας δεν αντιμετωπίζει όλες τις ανησυχίες και, σε κάθε περίπτωση, θα καθιστούσε την παρακολούθηση ιδιαίτερα επαχθή, αν όχι ανέφικτη. Συνεπώς, οι προσφορές υποχρεώσεων δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.
4. Οριστική είσπραξη των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ
(136)
Δεδομένου του μεγέθους των διαπιστωθέντων περιθωρίων ντάμπινγκ και λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, θεωρείται απαραίτητο τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, που επιβλήθηκε με τον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, να εισπραχθούν οριστικά στο ύψος του ποσού των οριστικώς επιβαλλομένων διά του παρόντος κανονισμού δασμών. Εάν οι οριστικοί δασμοί είναι χαμηλότεροι από τους προσωρινούς δασμούς, τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση πέραν του οριστικού συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ αποδεσμεύονται,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Με τον παρόντα κανονισμό επιβάλλεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κορεσμένων λιπαρών αλκοολών με μήκος της αλυσίδας άνθρακα C8, C10, C12, C14, C16 ή C18 (μη περιλαμβανομένων των διακλαδούμενων ισομερών) περιλαμβανομένων των ενιαίων κορεσμένων λιπαρών αλκοολών (οι οποίες αναφέρονται και ως «ενιαίου μήκους») και μειγμάτων που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C6-C8, C6-C10, C8-C10, C10-C12 (που ταξινομούνται κοινώς ως C8-C10), μειγμάτων που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C12-C14, C12-C16, C12-C18, C14-C16 (που ταξινομούνται κοινώς ως C12-C14) και μειγμάτων που περιέχουν κυρίως έναν συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C16-C18 που εμπίπτει στους κωδικούς ΣΟ πρώην 2905 16 85, 2905 17 00, πρώην 2905 19 00 και πρώην 3823 70 00 (κωδικοί Taric 2905168510, 2905190060, 3823700011 και 3823700091), καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας.
2. Ο συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που ισχύει για τα προϊόντα που περιγράφονται στην παράγραφο 1 και παράγονται από τις εταιρείες που παρατίθενται παρακάτω έχει ως εξής:
Χώρα
Εταιρεία
Οριστικός συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ (EUR ανά τόνο καθαρού βάρους)
Πρόσθετος κωδικός Taric
Ινδία
VVF Ltd, Taloja, Maharashtra
46,98
B110
Όλες οι άλλες εταιρείες
86,99
B999
Ινδονησία
P.T. Musim Mas, Tanjung Mulia, Medan, Sumatera Utara
45,63
B112
Όλες οι άλλες εταιρείες
80,34
B999
Μαλαισία
KL-Kepong Oleomas Sdn Bhd, Pelabuhan Klang, Selangor Darul Ehsan
35,19
B113
Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd., Kuala Langat, Selangor
61,01
B114
Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd. Prai, Penang
51,07
B117
Όλες οι άλλες εταιρείες
61,01
B999
3. Στις περιπτώσεις στις οποίες τα εμπορεύματα έχουν υποστεί ζημία πριν από τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία και επομένως η καταβληθείσα ή καταβλητέα τιμή υπολογίζεται κατ’ αναλογία για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας σύμφωνα με το άρθρο 145 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (11), το ποσό του δασμού αντιντάμπινγκ υπολογιζόμενο με βάση τα προαναφερόμενα ποσά, μειώνεται κατά ποσοστό που αντιστοιχεί στην αναλογική κατανομή της πράγματι καταβληθείσας ή καταβλητέας τιμής.
4. Εκτός αν άλλως ορίζεται, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.
Άρθρο 2
Εισπράττονται οριστικά τα ποσά που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 446/2011. Τα ποσά που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση και υπερβαίνουν τους συντελεστές των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ αποδεσμεύονται.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 8 Νοεμβρίου 2011.
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1138/2011
ze dne 8. listopadu 2011
o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímního cla z dovozu některých mastných alkoholů a jejich směsí pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Prozatímní opatření
(1)
Nařízením (EU) č. 446/2011 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila Komise prozatímní antidumpingové clo z dovozu některých mastných alkoholů a jejich směsí (dále jen „mastné alkoholy“) pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie (dále jen „dotčené země“).
(2)
Řízení bylo zahájeno oznámením o zahájení řízení (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) zveřejněným dne 13. srpna 2010 (3) na základě podnětu, který dne 30. června 2010 podali dva výrobci v Unii, Cognis GmbH (Cognis) a Sasol Olefins & Surfactants GmbH (Sasol) (společně dále jen „žadatelé“). Tyto dvě společnosti představují podstatnou část, v tomto případě více než 25 % celkové výroby výrobku, který je předmětem šetření, v Unii.
(3)
Jak je uvedeno v 9. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, období šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. července 2009 do 30. června 2010 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2007 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. Následný postup
(4)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních antidumpingových opatření (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“), předložilo několik zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Strany, které o to požádaly, dostaly možnost slyšení.
(5)
Komise nadále shromažďovala a ověřovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné pro konečná zjištění.
(6)
Všechny strany byly následně informovány o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlelo doporučit uložení konečného antidumpingového cla z dovozu některých mastných alkoholů a jejich směsí pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie a s konečnou platností vybrat částky zajištěné prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Všem stranám byla přiznána lhůta, v níž mohly k těmto poskytnutým konečným informacím vznést připomínky.
(7)
Ústní a písemné připomínky zúčastněných stran byly zváženy a ve vhodných případech zohledněny.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(8)
Jak je uvedeno v 10. a 11. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, dotčeným výrobkem jsou nasycené mastné alkoholy s uhlíkovým řetězcem C8, C10, C12, C14, C16 nebo C18 (nezahrnuje rozvětvené isomery) včetně jednotlivých nasycených mastných alkoholů (zvané rovněž „čisté frakce“) a směsi převážně obsahující kombinaci uhlíkových řetězců C6-C8, C6-C10, C8-C10, C10-C12 (běžně zařazované jako C8-C10), směsi převážně obsahující kombinaci uhlíkových řetězců C12-C14, C12-C16, C12-C18, C14-C16 (běžně zařazované jako C12-C14) a směsi převážně obsahující kombinaci uhlíkových řetězců C16-C18, pocházející z Indie, Indonésie a Malajsie, v současnosti kódů KN ex 2905 16 85, 2905 17 00, ex 2905 19 00 a ex 3823 70 00.
(9)
Poté, co byla uložena prozatímní opatření, některé strany namítly, že vymezení dotčeného výrobku není jednoznačné. Tyto strany tvrdily, že podle oznámení o zahájení řízení patří do rozsahu výrobků pouze lineární mastné alkoholy, nikoli tedy mastné alkoholy obsahující rozvětvené isomery nebo rozvětvené mastné alkoholy. Další strany uvedly, že nemá smysl vylučovat mastné alkoholy obsahující rozvětvené isomery vyrobené prostřednictvím oxo procesu, protože mají na trhu stejné využití jako lineární mastné alkoholy a představují pro ně konkurenci.
(10)
Bylo stanoveno, že všechny druhy mastných alkoholů, které jsou předmětem tohoto šetření, jak je uvedeno v 8. bodu odůvodnění, mají navzdory možným rozdílům z hlediska suroviny použité pro výrobu nebo rozdílům výrobního procesu stejné nebo velmi podobné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti a jsou používány ke stejným účelům. Možné odchylky dotčeného výrobku nemění jeho základní vymezení, jeho vlastnosti nebo způsob, jak jej vnímají různé strany.
(11)
Prozatímní rozhodnutí uvedené v oznámení o zahájení řízení o vyloučení mastných alkoholů obsahujících rozvětvené isomery z rozsahu výrobků a o vyloučení výroby rozvětvených mastných alkoholů těchto společností z vymezení výroby v Unii (včetně těch společností, které vyrábějí mastné alkoholy na základě oxo procesu) by proto mělo být zachováno. Jelikož ohledně dotčeného výrobku nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se 10. a 11. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Obdobný výrobek
(12)
Připomíná se, že ve 13. bodu odůvodnění prozatímního nařízení bylo s prozatímní platností rozhodnuto, že lineární mastné alkoholy a rozvětvené mastné alkoholy nejsou obdobnými výrobky, a že tedy údaje týkající se výrobců, kteří vyrábějí mastné alkoholy obsahující rozvětvené isomery, by měly být z analýzy újmy vyloučeny.
(13)
Jelikož ohledně obdobného výrobku nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se 12. a 13. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
C. DUMPING
1. Indie
1.1 Běžná hodnota
(14)
Jelikož ohledně stanovení běžné hodnoty nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění ve 14. až 18. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
1.2 Vývozní cena
(15)
Jelikož ohledně stanovení vývozní ceny nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění v 19. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
1.3 Srovnání
(16)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních a konečných informací oba indičtí vyvážející výrobci zopakovali svá tvrzení, že by se při výpočtu dumpingového rozpětí nemělo přihlížet k jejich prodeji, který se v období šetření uskutečnil pro jednoho z původních žadatelů v Unii (viz 22. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Tyto společnosti odůvodnily své tvrzení na základě skutečnosti, že článek 9.1 Antidumpingové dohody WTO stanoví, že výše ukládaného cla má představovat úplné dumpingové rozpětí nebo méně. Indičtí vyvážející výrobci také zmiňovali článek 2.4 Antidumpingové dohody WTO, podle kterého by mělo být učiněno spravedlivé srovnání mezi vývozní cenou a běžnou hodnotou. Na tomto základě tvrdili, že žadatel s nimi v době, kdy připravoval podání podnětu, vyjednal nákup značného množství výrobků za velmi nízké ceny, a že tedy ceny těchto operací nebyly stanoveny spravedlivě a z toho důvodu by tyto operace neměly být zahrnuty do výpočtu dumpingu.
(17)
Za prvé by mělo být poznamenáno, že skutečnost, že Antidumpingová dohoda WTO stanoví možnost uložit clo, které je nižší než úplné dumpingové rozpětí, nezakládá povinnost tak učinit. Ustanovení čl. 9 odst. 4 základního nařízení pouze ukládají povinnost omezit antidumpingové clo na úroveň, která postačuje k odstranění způsobené újmy. Navíc nebyly předloženy žádné důkazy o tom, že by strany ceny nevyjednaly svobodně. Zkoumáním celkových nákupů uvedeného žadatele bylo také zjištěno, že ceny vyjednané těmito dvěma indickými vyvážejícími výrobci odpovídaly dohodnutým cenám nákupu srovnatelných výrobků uvedeného žadatele od jiných dodavatelů. Navíc bylo zjištěno, že žadatel dovážel dotyčný výrobek od indických vyvážejících výrobců mnoho let, a ne jen v průběhu OŠ. Jeden vyvážející výrobce dále uvedl v ústním slyšení, jemuž předsedal úředník pro slyšení, že jejich ceny pro dotčeného žadatele byly strukturálně nižší než ceny účtované jiným zákazníkům. Závěrem, neexistují žádné důkazy o tom, že by ceny nebyly stanoveny spravedlivě pouze kvůli tomu, že kupujícím byl žadatel, a potvrzuje se odmítnutí tvrzení.
(18)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních a konečných informací oba indičtí vyvážející výrobci zopakovali svůj požadavek na úpravu měnového přepočtu podle čl. 2 odst. 10 písm. j) základního nařízení a tvrdili, že od listopadu 2009 docházelo k trvalému zhodnocování indické rupie (INR) oproti euru (EUR), což má rušivý účinek na výpočet dumpingu (viz 23. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Oba vyvážející výrobci přiznali, že jejich prodejní ceny byly v druhé polovině období šetření vyšší než prodejní ceny v první polovině tohoto období, ale tvrdili, že tento trend byl způsoben výhradně zvýšením nákladů na suroviny a obecným zlepšením podmínek na trhu po skončení hospodářské krize a že nebyl odrazem zhodnocování indické rupie oproti euru. Tyto společnosti navíc tvrdily, že i kdyby mohly své ceny pravidelně a v krátkých obdobích upravovat, nikdy by nemohly přesně předpovědět vývoj směnných kurzů pro budoucí období.
(19)
Šetřením se prokázalo, že i když se indická rupie ve druhé polovině OŠ postupně zhodnocovala oproti euru, u každého indického vývozního výrobce se prodejní ceny hlavních výrobků pro několik hlavních zákazníků měnily ve skutečnosti každý měsíc, zejména ve druhé polovině OŠ. Nic tudíž nenaznačuje, že prodejní ceny do Unie se ve stejné době nemohly měnit tak, aby se do nich promítly také změny směnných kurzů v průběhu 60 dnů, jak stanoví čl. 2 odst. 10 písm. j) základního nařízení a článek 2.4.1 Antidumpingové dohody WTO. Vzhledem k tomu, že v několika případech byly ceny často měněny, mohla být zohledněna také každá změna směnného kurzu. Kromě toho se tím prokázalo, že trh mastných alkoholů je obecně otevřený častým změnám cen. Proto i v případech, kdy se ceny měnily méně často, neexistují důkazy, že by to nebylo způsobeno podnikatelským rozhodnutím stran. Skutečnost, že ceny mohou být rychle upravovány tak, aby zohlednily změněnou situaci na trhu (v tomto případě údajně změny směnných kurzů), poskytla indickým vyvážejícím výrobcům možnost - pokud chtěli - zohlednit tyto změny ve svých prodejních cenách, což zjevně v řadě případů dělali. S ohledem na výše uvedené není úprava měnového přepočtu odůvodněna a tento požadavek se zamítá.
(20)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací jeden indický vyvážející výrobce uvedl, že úprava o rozdíly nepřímých daní přiznaná podle čl. 2 odst. 10 písm. b) základního nařízení, která byla provedena u určitých druhů výrobku, měla být také provedena u výrobků a směsí obsahujících uhlíkové řetězce C12 a C14, protože zaplacené clo ze surovin použitých pro tyto výrobky bylo při vývozu výrobku vráceno. V průběhu šetření však nebyly předloženy žádné na místě ověřitelné informace, které by dokládaly, že tato cla byla následně skutečně vrácena. Po konečném poskytnutí informací tato společnost tvrdila, že její námitky byly nesprávně pochopeny a že všechny suroviny použité k výrobě výrobků a směsí obsahujících uhlíkové řetězce C12 a C14 byly dovezeny bezcelně. Jelikož je třeba uhradit nepřímou daň, pokud jsou tyto suroviny následně zakomponovány do výrobků prodávaných na domácím trhu, společnost žádá úpravu běžné hodnoty u těchto konkrétních druhů výrobků. Důkazy předložené během inspekce však ukazují, že specifické suroviny potřebné k výrobě druhů výrobků obsahujících uhlíkové řetězce C12 a C14 a dovezené bezcelně v průběhu OŠ stačily pouze k výrobě zlomku vývozního odbytu tohoto výrobku, který uskutečnila společnost během OŠ. Je proto jisté, že nejméně dvě třetiny vyvezených výrobků obsahujících uhlíkové řetězce C12 a C14 byly vyrobeny s použitím surovin, za které bylo zaplaceno dovozní clo. Společnost nepředložila žádný důkaz o tom, že tyto bezcelně dovezené suroviny byly použity na prodej na vývoz do Unie, a nikoli na prodej na vývoz do třetích zemí, a tato námitka se proto zamítá.
(21)
Jelikož ohledně srovnání nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje se obsah 20. a 23. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
1.4 Dumpingové rozpětí
(22)
Jelikož ohledně výpočtu dumpingového rozpětí nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se obsah 24. až 26. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(23)
Výše dumpingu, která byla stanovena s konečnou platností, vyjádřená jako procentní podíl z čisté ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Konečné dumpingové rozpětí
Godrej Industries Limited
9,3 %
VVF Limited
4,8 %
Všechny ostatní společnosti
9,3 %
2. Indonésie
2.1 Běžná hodnota
(24)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních a konečných informací jeden indonéský vyvážející výrobce tvrdil, že při testování ziskovosti operací neměly být prodejní, režijní a správní náklady přiřazeny jednotlivým operacím na základě obratu, protože to vedlo k tomu, že řada operací nebyla shledána ziskovými. Toto tvrzení bylo prozkoumáno, ale bylo zjištěno, že rozdělení prodejních, režijních a správních nákladů na jednotlivé operace na základě obratu je vhodnější vzhledem k jejich povaze, protože více souvisejí s hodnotou než s objemem. Je třeba poznamenat, že celková hodnota prodejních, režijních a správních nákladů rozdělených na každý druh výrobku je stejná bez ohledu na to, jaká z těchto dvou metod se použije na rozdělení těchto nákladů na jednotlivé operace. Operace, u kterých vyvážející výrobce zpochybnil výsledek zkoušky ziskovosti, byly přezkoumány a bylo potvrzeno, že tyto operace nebyly ziskové. Toto tvrzení se proto zamítá.
(25)
Tentýž indonéský vyvážející výrobce také uvedl, že při stanovení úrovně zisku použité při určení běžné hodnoty by neměl být vyloučen zisk z prodeje, k němuž na úrovni druhu výrobku nedošlo v běžném obchodním styku, protože více než 80 % celkového domácího prodeje bylo ziskového. V souvislosti s tímto tvrzením se připomíná, že určení prodeje uskutečněného v běžném obchodním styku se provádí na úrovni druhu výrobku, jak je objasněno v 29. až 32. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, protože se jedná o nejvhodnější způsob, jak přesně spojit prodejní ceny se souvisejícími výrobními náklady. Ustanovení čl. 2 odst. 6 základního nařízení navíc nevylučují případné rozdělení výrobku, který je předmětem šetření, podle druhů. Prodej, který nebyl uskutečněn v běžném obchodním styku, je proto vyloučen na úrovni druhu výrobku z výpočtu zisku použitého při určení běžné hodnoty. Tato námitka se proto zamítá.
(26)
Tentýž indonéský vyvážející výrobce také uvedl, že při určení běžné hodnoty některých druhů výrobku nebyly odečteny úpravy, které by vrátily běžné hodnoty na úroveň ceny ze závodu. Toto tvrzení bylo přijato a výpočet byl příslušným způsobem upraven.
(27)
Jelikož ohledně určení běžné hodnoty nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění v 27. až 33. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, která jsou opravena, jak je uvedeno ve 26. bodu odůvodnění tohoto nařízení.
2.2 Vývozní cena
(28)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací jeden indonéský vyvážející výrobce uvedl, že nebylo poskytnuto odůvodnění toho, že cena pro dovážející společnost v Unii, se kterou byl ve spojení, byla považována za nespolehlivou, ani odůvodnění určení vývozní ceny tohoto prodeje podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení. V této souvislosti je třeba poznamenat, že vnitropodnikové ceny mezi stranami ve spojení se nepovažují za spolehlivé, protože by mohly být uměle stanovovány na různých úrovních v závislosti na tom, co je výhodnější pro dotčené společnosti ve spojení. Z tohoto důvodu určení vývozní ceny podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení při použití přiměřeného ziskového rozpětí bez ohledu na skutečný zisk plynoucí z vnitropodnikových cen zamezuje jakýmkoli rušivým účinkům, které mohou nastat v důsledku vnitropodnikových cen. Tato námitka se proto zamítá.
(29)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací oba indonéští vývozci uvedli, že pro prodej na vývoz do Unie prostřednictvím dovozců ve spojení nacházejících se v Unii je ziskové rozpětí použité pro určení vývozní ceny podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení nevhodné. Oba tvrdili, že zisk, který byl použit v prozatímní fázi, se týkal pouze částečně spolupracujícího dovozce a nebyl ověřen, a nebyl proto spolehlivý. Proto navrhli, aby byl použit zisk ve výši 5 %, jak tomu bylo v jiných šetřeních. Vzhledem k nízké úrovni spolupráce nezávislých dovozců v tomto šetření se tato námitka přijímá a byla použita úroveň zisku ve výši 5 %, což odpovídá úrovním zisku použitým v předešlých šetřeních ve stejném odvětví.
(30)
Jelikož ohledně srovnání nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje se obsah 34. až 36. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, který je upraven, jak je objasněno ve 29. bodu odůvodnění tohoto nařízení.
2.3 Srovnání
(31)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací oba indonéští vývozci poukázali na to, že pro prodej prostřednictvím příslušných obchodníků ve spojení ve třetí zemi neměly být provedeny žádné úpravy o rozdíly v provizích podle čl. 2 odst. 10 písm. i). Obě společnosti tvrdily, že jejich výrobní společnosti v Indonésii a příslušní obchodníci ve spojení v Singapuru tvoří jeden hospodářský subjekt a že obchodníci ve třetí zemi jednají jako vývozní oddělení jejich indonéských společností ve spojení. V obou případech však výrobce v Indonésii přímo fakturuje domácí prodej i určitý prodej na vývoz do třetích zemí a obchodníci v Singapuru dostávají zvláštní provizi. U jedné z indonéských společností pokrývá tato ve smlouvě uvedená provize pouze prodej na vývoz. Obchodníci ve třetí zemi navíc také prodávají výrobky vyrobené jinými výrobci, v jednom případě také výrobci nikoli ve spojení. Oba obchodníci ve spojení v Singapuru proto zcela zřejmě plní funkce, které se podobají funkcím obchodního zástupce, který pracuje na provizním základě. Tato námitka se proto zamítá.
(32)
V návaznosti na konečné poskytnutí informací indonéská vláda a jeden indonéský vyvážející výrobce zopakovali tvrzení o jednom hospodářském subjektu, o němž se mluví v předchozím bodě. Argumentovali tím, že ve věci Matsushita v. Rada (4) již Soudní dvůr rozhodl, že to, že výrobce uskutečňuje jisté prodejní funkce, neznamená, že výrobní a obchodní společnost nemohou tvořit jeden hospodářský subjekt. Kromě toho tvrdili, že prodej do třetích zemí, který uskutečňuje přímo vývozce bez účasti obchodníka v Singapuru, představuje pouze malý procentní podíl prodeje na vývoz a že Soud prvního stupně (dnes Tribunál) rozhodl ve věci Interpipe (5), že malý objem přímého prodeje výrobcem ještě nedokazuje, že neexistuje jeden hospodářský subjekt. Nakonec poukázali na to, že ve věci Canon v. Rada (6) to, že prodejní dceřiná společnost vystupovala také jako distributor výrobků od jiných společností, nemělo vliv na to, že byla shledána jedním hospodářským subjektem.
(33)
I když Soudní dvůr ve věci Matsushita v. Rada rozhodl, že instituce v tomto případě měly právo na stanovisko, že výrobce spolu s jednou či několika distribučními společnostmi pod jeho kontrolou tvoří hospodářský subjekt, třebaže sám vykonává některé prodejní funkce, nevyplývá z toho nezbytně povinnost vždy považovat výrobce a jeho prodejní společnosti ve spojení za jeden hospodářský subjekt. Navíc - na rozdíl od indonéského vyvážejícího výrobce - výrobní společnost ve věci Matsushita v. Rada sama přímo neprodávala. Zadruhé, v rozsudku ve věci Interpipe bylo uvedeno, že přímý prodej vyvážejícím výrobcem představoval jen malý procentní podíl celkového objemu prodeje do Unie, což byl pouze jeden prvek, který Soud prvního stupně při analýze zkoumal. Důležitější je, že Soud zdůraznil skutečnost, že tento přímý prodej směřoval do nových členských států pouze na přechodné období. Naproti tomu v tomto případě z dostupných důkazů vyplývá, že přímý prodej ze strany výrobce do některých třetích zemí není dočasný, nýbrž - přinejmenším zpravidla - strukturální, tj. trvalý. U každého dotčeného výrobce navíc tento prodej představuje značný procentní podíl jeho domácího prodeje. Nakonec je třeba uvést, že ve věci Canon v. Rada zahrnoval prodej prováděný prodejní dceřinou společností vyvážejícího výrobce na domácím trhu další výrobky, které byly prodávány toliko pod jinou obchodní značkou, nicméně vyráběny byly všechny samotným vyvážejícím výrobcem. Tato námitka se proto opět zamítá.
(34)
Jedna indonéská společnost dále tvrdila, že i kdyby neměl být přijat koncept jednoho hospodářského subjektu, Komise uložila „zdvojené rozpětí“ tím, že od vývozní ceny nezávislým odběratelům v Unii odečetla zisk dovozce ve spojení v Unii i provizi obchodníka ve spojení ve třetí zemi. Tyto dvě položky však byly zohledněny pro různé účely a byly odečteny samostatně. Jak je objasněno v 28. bodu odůvodnění, je vývozní cena prodeje na vývoz prostřednictvím dovozců ve spojení v Unii určena podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení na základě ceny, za kterou jsou dovezené výrobky poprvé znovu prodány nezávislému kupujícímu. V těchto případech se provede úprava pro zisk, aby se stanovila spolehlivá vývozní cena franko hranice Unie. Provize pro obchodníka ve spojení ve třetí zemi byla naopak odečtena podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení. Tato námitka se proto zamítá.
(35)
Společnost dále uvedla, že pokud by měla být vývozní cena upravena o provizi obchodníka ve spojení ve třetí zemi podle čl. 2 odst. 10 písm. i), měla by být provedena stejná úprava běžné hodnoty, protože tento obchodník koordinuje také domácí prodej. Písemná smlouva mezi obchodníkem a výrobcem v Indonésii však zahrnuje pouze prodej na vývoz. Domácí prodej navíc fakturuje společnost v Indonésii. Tato námitka se proto zamítá.
(36)
Ohledně úpravy podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení se má za to, že je vhodné použít přiměřené ziskové rozpětí nezávisle na skutečně dosaženém zisku na základě vnitropodnikových cen, aby se zamezilo jakýmkoli rušivým účinkům, které mohou nastat v důsledku vnitropodnikových cen. Jak již bylo učiněno v předchozích případech (7), skutečná zisková rozpětí obchodníků ve třetí zemi použitá v prozatímní fázi byla proto nahrazena ziskem ve výši 5 %, který se považuje za přiměřený zisk z činností obchodních společností v chemickém odvětví.
(37)
Další indonéská společnost uvedla, že u prodeje prostřednictvím jejího dovozce ve spojení v Unii Komise odečetla náklady na provizi dvakrát. Společnost tvrdila, že při určení vývozní ceny podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení byly provedeny úpravy o prodejní, režijní a správní náklady dovozce ve spojení i o náklady na provizi jako přímé náklady prodeje. Vzhledem k tomu, že náklady na provizi jsou již zahrnuty v prodejních, režijních a správních nákladech, výsledkem bylo dvojí odečtení nákladů na provizi. Tato námitka byla shledána opodstatněnou a výpočet byl příslušným způsobem upraven.
(38)
Jedna společnost zopakovala požadavek na úpravu o rozdíly ve fyzických vlastnostech, a to na základě toho, že dotčený výrobek vyváží do Unie v kapalné i pevné formě, zatímco na domácím trhu jej prodává pouze v pevné formě, a že ceny za kapalnou formu jsou nižší než ceny za výrobek, který je předmětem šetření, v pevné formě (viz 39. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Na podporu tohoto požadavku společnost předložila kopii dvou faktur za prodej na další vývozní trhy. Tento důkaz však v této pozdní fázi řízení nebylo možné ověřit, ani se nedalo zjistit, zda se zmíněné rozdíly vztahovaly na všechny případy, kde nastaly výše uvedené rozdíly ve fyzických vlastnostech. Tento požadavek se proto zamítá.
(39)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací jeden indonéský vývozce uvedl, že úroková sazba použitá v prozatímním nařízení pro výpočet úvěrových nákladů jeho dovozce ve spojení v Unii byla neúměrná, a navrhl použít úrokovou sazbu vycházející z hodnot, které pro období šetření zveřejnila Deutsche Bundesbank. Vzhledem k tomu, že hodnota úrokové sazby použité pro výpočet úvěrových nákladů této společnosti v prozatímním nařízení vycházela z informací, které poskytly další strany, a tyto informace tedy odrážejí jejich konkrétní finanční situaci, která se nutně netýká daného dovozce ve spojení, tato námitka byla přijata a výpočet byl příslušným způsobem upraven.
(40)
Jelikož ohledně srovnání nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění v 37. až 40. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, které jsou upraveny tak, jak je objasněno ve 36., 37. a 39. bodu odůvodnění tohoto nařízení.
2.4 Dumpingové rozpětí
(41)
Jelikož ohledně výpočtu dumpingového rozpětí nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje se obsah 41. a 42. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(42)
Výše dumpingu, která byla stanovena s konečnou platností, vyjádřená jako procentní podíl z čisté ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
P.T. Ecogreen Oleochemicals
7,3 %
P.T. Musim Mas
5,4 %
Všechny ostatní společnosti
7,3 %
3. Malajsie
3.1 Běžná hodnota
(43)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací jeden z malajsijských vyvážejících výrobců uvedl, že zkouška ziskovosti při posouzení běžného obchodního styku (viz 46. bod odůvodnění prozatímního nařízení) neměla vycházet z váženého průměru ročních nákladů výroby, ale vzhledem k dennímu kolísání ceny hlavní suroviny měly být použity jednotlivé náklady každé domácí operace. S ohledem na toto tvrzení je třeba zdůraznit, že Komise důsledně využívá jako srovnávací ukazatel pro zkoušku ziskovosti vážený průměr nákladů výroby. Tento formát, kterým se společnost řídila ve své odpovědi na dotazník, byl základem inspekce na místě, při které došlo ke sladění údajů oznámených společností a jejího účetnictví. Požadavek použít náklady výroby na základě operací, který by představoval významné odchýlení od běžného postupu Komise, byl poprvé uveden v připomínkách společnosti k dokumentu prozatímních informací a odpovídající číselné údaje proto nemohly být ověřeny na místě. Je třeba také konstatovat, že listy o nákladech jednotlivých operací, které společnost předložila na podporu svého požadavku, vycházejí do značné míry z odhadů a nejsou tedy přesnějšími a reprezentativnějšími údaji o nákladech než údaje, které společnost původně oznámila a které byly ověřeny na místě. Závěrem by mělo být poznamenáno, že struktura poskytnutých nových listů o nákladech neumožňuje sladění s touto částí zpráv o řízení, které byly ověřeny na místě. Tato námitka se proto zamítá.
(44)
Malajsijský vývozce, který neměl žádný domácí prodej (viz 51. bod odůvodnění prozatímního nařízení), uvedl, že hodnoty prodejních, režijních a správních nákladů a zisku použité pro výpočet běžné hodnoty by neměly vycházet z váženého průměru skutečných hodnot zjištěných pro ostatní dva vyvážející výrobce, kteří prodávají obdobný výrobek na malajsijském trhu. Společnost uvedla, že tyto hodnoty nejsou reprezentativní, protože společnost používá odlišné výrobní metody a odlišnou základní surovinu. S ohledem na toto tvrzení by mělo být připomenuto, že při výpočtu běžné hodnoty byly použity vlastní výrobní náklady této společnosti. Pouze hodnoty prodejních, režijních a správních nákladů vycházely z čísel získaných od ostatních dvou malajsijských vyvážejících výrobců. Pokud jde o zisk, ten byl určen tak, jak je vysvětleno ve 45. bodu odůvodnění tohoto nařázení. Za druhé, společnost neobjasnila údajný účinek použité výrobní metody na prodejní, režijní a správní náklady. Dále se konstatuje, že pouze omezená část výroby společnosti je založena na údajně odlišné výrobní metodě, zatímco značná část výrobků je vyráběna na základě stejného výrobního procesu a za použití stejných základních surovin jako v případě ostatních dvou malajsijských výrobců. Proto je vyvozen závěr, že společnost neprokázala, že použité hodnoty nebyly reprezentativní, a toto tvrzení se odmítá.
(45)
Tentýž malajsijský vývozce dále uvedl, že pokud Komise přesto použije údaje od dvou dalších vývozců za účelem určení prodejních, režijních a správních nákladů, měly by tyto údaje vycházet z váženého průměru hodnot všech domácích operací těchto vyvážejících výrobců, a nikoli pouze těch, které se týkají ziskových operací. Tento požadavek byl v zásadě přijat. Co se tedy týče prodejních, režijních a správních nákladů, potvrzuje se, že k určení běžné hodnoty byly použity průměrné prodejní, režijní a správní náklady všech domácích operací těchto dvou malajsijských vyvážejících výrobců. Údaje použité k tomuto výpočtu byly ověřeny v průběhu inspekčních návštěv v příslušných malajsijských společnostech. Pokud jde o určení zisku, je třeba poznamenat, že nebylo možné zjistit výši zisku na základě částek vzniklých a docílených u dalších dvou vyvážejících výrobců. Výsledkem takového výpočtu je totiž celková ztráta. Na tomto základě tedy nebylo možné stanovit údaje o zisku. S ohledem na to se zamítá tvrzení malajsijského vývozce, že k určení běžné hodnoty lze jako částku zisku použít zápornou částku. Pojem zisku totiž nezbytně implikuje kladnou částku. Bylo rovněž zváženo, zda lze určit výši zisku na základě ziskového prodeje vyvážejícího výrobce v Malajsii, avšak tento přístup byl zamítnut, protože by byl v rozporu s nálezem WTO ve věci týkající se dovozu bavlněného ložního prádla z Indie (8). Proto podle čl. 2 odst. 6 písm. c) základního nařízení musí výpočet zisku vycházet z jakékoli jiné rozumné metody a nejsou-li k dispozici jiné dostupné údaje, za nejvhodnější základ pro stanovení zisku se pokládá dlouhodobá obchodní úroková míra v Malajsii. Tato metoda se ve smyslu čl. 2 odst. 6 písm. c) základního nařízení považovala za konzervativní, rozumnou a nejvhodnější. Konstatuje se, že takto určené ziskové rozpětí nepřevyšuje zisk realizovaný jinými vyvážejícími výrobci z prodeje výrobků stejné obecné kategorie na domácím trhu země původu.
(46)
Jelikož ohledně stanovení běžné hodnoty nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění ve 44. až 51. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, avšak s úpravou, která je vysvětlena ve 45. bodu odůvodnění tohoto nařízení.
3.2 Vývozní cena
(47)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací dva malajsijští vývozci uvedli, že u prodeje na vývoz do Unie prostřednictvím dovozců ve spojení nacházejících se v Unii bylo ziskové rozpětí použité pro určení vývozní ceny podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení nevhodné. Jedna ze společností opřela svá tvrzení o hodnoty ziskovosti za období šetření některých evropských obchodníků, se kterými nebyla ve spojení. V této souvislosti by mělo být poznamenáno, že tyto hodnoty nelze považovat za reprezentativní, protože uvedení obchodníci obchodují s širokým rozsahem chemických výrobků a v jednom případě je obchodník také výrobcem. Proto se odmítají jako spolehlivý srovnávací ukazatel. Druhá společnost uvedla, že její dovozce ve spojení v Unii by neměl být považován za distributora, ale za obchodního zástupce ve spojení, a proto by úprava prodejních, režijních a správních nákladů a zisku při určení vývozní ceny neměla překročit procentní podíl provize, která je běžně přiznávána nezávislým obchodním zástupcům obchodujícím v tomto odvětví. Jako srovnávací ukazatel společnost předložila své dohody s nezávislými obchodními zástupci. Tento požadavek byl dále rozpracován po konečném poskytnutí informací argumentem, že v případě wolframových elektrod (9) byl zisk dovozce ve spojení shledán spolehlivým a byl přijat pro účely určení vývozní ceny. V reakci na toto tvrzení je třeba poznamenat, že čl. 2 odst. 9 základního nařízení nestanoví odlišné zacházení s dovozci ve spojení, kteří údajně jednají jako distributoři, a dovozci, kteří údajně jednají jako obchodní zástupci.
Ustanovení čl. 2 odst. 9 vyžaduje úpravy o všechny náklady vzniklé mezi dovozem a novým prodejem a o zisk. Dále je třeba poznamenat, že šetřením bylo zjištěno, že společnost ve spojení se nachází v Unii. Tato společnost má mimo jiné na starosti objednávky odběratelů a fakturaci dotčeného výrobku, který vyrábí její vývozce ve spojení, a současně je odpovědná za zajišťování celního odbavení v Unii. Skutečnost, že určité činnosti vykonává vývozce ve spojení před dovozem, neznamená, že by vývozní cena nesměla být znovu určena na základě ceny, za kterou došlo k dalšímu prodeji prvnímu nezávislému odběrateli, a že by neměly být provedeny nezbytné úpravy podle čl. 2 odst. 9. Rozdíly ve funkcích, které společnost uvádí, ve srovnání s dalšími dovozci ve spojení se obvykle odrážejí v prodejních, režijních a správních nákladech, kde Komise použila skutečné údaje společnosti. Proto toto tvrzení nemůže být přijato. Dále je třeba poznamenat, že ve výše zmíněném případě wolframových elektrod byl dovozce ve spojení dále integrován do druhotného výrobku vyráběného skupinou ve spojení a vykonával rovněž jiné činnosti než jen činnosti příslušející obchodní společnosti. Pro tak složitou strukturu proto nebyl zisk dovozců, kteří nejsou ve spojení, shledán dostatečně reprezentativním. Situace v tomto případě není srovnatelná se situací dotyčného malajsijského dovozce ve spojení, který vykonává pouze obchodní funkce. Z důvodů objasněných v 29. bodu odůvodnění je však dané ziskové rozpětí upraveno na 5 %. Jelikož ohledně stanovení vývozní ceny nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění v 52. až 54. bodu odůvodnění prozatímního nařízení s výše zmíněnou úpravou.
3.3 Srovnání
(48)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací jeden malajsijský vývozce zopakoval tvrzení (viz také 57. bod odůvodnění prozatímního nařízení), že jeho dovozce ve spojení v Unii je ve skutečnosti vývozním oddělením výrobce a že v případě úplné úpravy o prodejní, režijní a správní náklady a zisk podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení by došlo při stanovení vývozní ceny ze závodu k nadměrnému odpočtu. Společnost tvrdila, že by měla být případně provedena podobná úprava při výpočtu běžné hodnoty. Tento požadavek byl znovu zopakován v podání po konečném poskytnutí informací. V této souvislosti však nebyl předložen žádný nový argument, který by vedl ke změně závěrů. Zejména se připomíná, že faktury odběratelům v Unii vystavovala společnost ve spojení a že tato společnost přijímala platby od odběratelů v Unii. Dále je třeba uvést, že prodej, který uskutečnila společnost ve spojení, zahrnoval přirážku. Rovněž finanční účetnictví společnosti ve spojení prokazovalo, že hradila běžné prodejní, režijní a správní náklady, které vznikly mezi dovozem a dalším prodejem. Společnost ve spojení tedy skutečně plní obvyklé funkce dovozce. Závěrem by mělo být poznamenáno, že výrobce v Malajsii také uskutečňoval přímý prodej nezávislým odběratelům v Unii a dalších zemích. Pokud jde o posledně uvedenou otázku, společnost se odvolala na rozsudek ve věci Interpipe a použila obdobné argumenty jako indonéští vyvážející výrobci. Z důvodů vysvětlených v 33. bodu odůvodnění tohoto nařízení jsou okolnosti tohoto případu jiné než okolnosti posuzované v rozsudku ve věci Interpipe. Místo toho bylo v této souvislosti zdůrazněno tvrzení malajsijského vývozce, že nezávislý prodej společnosti sjednával jeho dovozce ve spojení v Unii, který vystupoval jako vývozní oddělení malajsijské společnosti, což protiřečí vysvětlení podanému během inspekční návštěvy, podle něhož klíčovou úlohu hrála mateřská společnost v Japonsku. Výše uvedená zjištění vedou k závěru, že úprava o prodejní, režijní a správní náklady a zisk by se měla zachovat a že žádná podobná úprava výpočtu běžné hodnoty není opodstatněná.
(49)
Stejná společnost také tvrdila, že při opětovném určení vývozní ceny byly některé prodejní náklady jejího dovozce ve spojení odečteny dvakrát. Výpočty byly zkontrolovány a vzhledem k tomu, že bylo zjištěno, že tvrzení je odůvodněné, byly příslušným způsobem upraveny.
(50)
Jeden z malajsijských vývozců tvrdil, že srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou by nemělo být založeno na druzích výrobku určených podle kontrolních čísel výrobku (PCN), ale na základě vlastních kódů výrobků společnosti. Podle této společnosti kontrolní čísla výrobku použitá v šetření nezachytí dostatečně podrobně zvláštní rysy výrobního procesu a rozdíly v nákladech a cenách. Na podporu tohoto tvrzení společnost zmínila některé ze svých výrobků, které byly vyrobeny pomocí odlišných výrobních procesů a s jinými základními surovinami, což vedlo k vyšším jednotkovým nákladům výroby. Je třeba poznamenat, že tato námitka nebyla vznesena ani v prozatímní fázi šetření, ani při inspekci na místě. Použití vlastních kódů výrobků společnosti při výpočtu by navíc neřešilo problém odlišných výrobních metod, protože stejné výrobní kódy společnosti byly také použity pro výrobky vyrobené odlišnými výrobními procesy. Tato námitka se proto zamítá.
(51)
Jelikož ohledně srovnání nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění v 55. až 58. bodu odůvodnění prozatímního nařízení s úpravou vysvětlenou ve 49. bodu odůvodnění tohoto nařízení.
3.4 Dumpingové rozpětí
(52)
V návaznosti na poskytnutí prozatímních informací jeden malajsijský výrobce, který nevyvážel do Unie, vznesl připomínku k 60. bodu odůvodnění prozatímního nařízení a uvedl, že v Malajsii existují další výrobci dotčeného výrobku. V této souvislosti se konstatuje, že existence dalšího výrobce v Malajsii, který nevyváží do Unie, nemění zjištění ohledně úrovně spolupráce v Malajsii, jelikož nebyl předložen důkaz, že na šetřené společnosti nepřipadá veškerý vývoz dotčeného výrobku do Unie v průběhu OŠ. Tentýž malajsijský výrobce navíc kritizoval to, že výrobci jako on, kteří během OŠ nevyváželi do Unie, by podléhali zbytkovému clu. V této souvislosti je třeba poznamenat, že společnosti, které během OŠ nevyvážely do Unie, nemohou mít individuální sazbu cla. Jakmile však tyto společnosti začnou vyvážet nebo uzavřou neodvolatelný závazek k prodeji do Unie, mohou požádat o přezkum pro nové vývozce v souladu s čl. 11 odst. 4 základního nařízení, jehož výsledkem může být individuální celní rozpětí, budou-li splněny podmínky stanovené v tomto článku.
(53)
Jeden z malajsijských výrobců uvedl, že hodnota CIF použitá jako základ pro výpočet procentního podílu dumpingového rozpětí by neměla vycházet z ceny k proclení, ale měla by být zpětně vypočtena z ceny dalšího prodeje očištěné o všechny náklady vzniklé v Unii po dovozu. Vzhledem k tomu, že však cena CIF byla použita jako základ hodnoty celních prohlášení na hranicích Unie a nezdá se, že by byla přiznána nesprávně, má být stejná cena použita jako základ výpočtu procentního podílu dumpingového rozpětí. Společnost tvrdila, že mezi souvisejícími dodávkami z Malajsie a celním odbavením za účelem opětovného prodeje v Unii existuje časová mezera. I kdyby však faktury k celnímu odbavení byly vystaveny později a s cenami podle hodnocení zásob metodou FIFO, přesto je pořád základem pro výpočet celní hodnoty vnitropodniková cena, a nikoli cena při opětovném prodeji. Proto se tato námitka zamítá.
(54)
Jelikož ohledně výpočtu dumpingového rozpětí nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje se obsah 59. a 60. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(55)
Výše dumpingu, která byla stanovena s konečnou platností, vyjádřená jako procentní podíl z čisté ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Konečné dumpingové rozpětí
KL-Kepong Oleomas Sdn. Bhd.
3,3 %
Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd.
5,3 %
Fatty Chemicals Malaysia Sdn. Bhd.
5,7 %
Všechny ostatní společnosti
5,7 %
D. ÚJMA
1. Předběžné poznámky
(56)
Po vyhlášení prozatímního nařízení bylo zjištěno, že je nutné v důsledku administrativní chyby provést menší opravy hodnot spotřeby. Vedlo to k menším změnám objemu prodeje, podílu výrobního odvětví Unie na trhu a podílu dotčených zemí na trhu. Tyto opravy však nemají významný dopad na trendy a závěry učiněné ohledně spotřeby, objemu prodeje, podílu výrobního odvětví Unie na trhu a podílu dotčených zemí na trhu v průběhu posuzovaného období na trhu Unie.
2. Výroba v Unii a výrobní odvětví Unie
(57)
Jak je uvedeno v 62. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, bylo zjištěno, že obdobný výrobek vyráběli dva žadatelé a malí výrobci v Unii. Jak je zmíněno v 11. a 12. bodu odůvodnění tohoto nařízení výrobci, kteří vyrábějí mastné alkoholy obsahující rozvětvené isomery, byli vyloučeni z vymezení výroby mastných alkoholů v Unii. Bez ohledu na skutečnost objasněnou v 58. bodu odůvodnění tohoto nařízení se potvrzuje výrobní odvětví Unie, jak je vymezeno v 62. a 63. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(58)
Jednoho ze dvou žadatelů ovládla společnost, která se účastní tohoto řízení jako uživatel. Po vyhlášení prozatímního nařízení tento žadatel zaujal neutrální stanovisko.
(59)
Některé strany tedy zpochybnily úroveň podpory nebo postavení ve vztahu k šetření a uvedly, že podpora šetření musí být zachována v průběhu celého šetření.
(60)
Zkoumáním tohoto tvrzení se prokázalo, že zbývající žadatel představuje více než 40 % celkové výroby v Unii, tedy více než 25 % celkové výroby v Unii a 100 % výrobců mastných alkoholů v Unii vyjadřuje tomuto podnětu podporu nebo je proti němu. Prahovým hodnotám ve výši 25 % a 50 %, které vyžaduje čl. 5 odst. 4 základního nařízení, je tedy v plném rozsahu vyhověno a postavení lze potvrdit.
(61)
Některé strany uvedly, že vzhledem k tomu, že oba žadatelé dováželi dotčený výrobek v průběhu období šetření, neměli by být považováni za součást výrobního odvětví Unie. Bylo však ověřeno, že procentní podíl výrobku, který tyto společnosti dovážely z dotčených zemí, nebyl ve srovnání s jejich výrobou obdobného výrobku významný. Tento dovoz měl navíc převážně dočasný charakter. Proto lze potvrdit, že hlavní činností těchto společností je výroba a prodej obdobného výrobku. Potvrzují se proto 62. až 63. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Spotřeba v Unii
(62)
Jelikož ohledně spotřeby v Unii nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se 64. až 66. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Dovoz do Unie z dotčených zemí a cenové podbízení
4.1. Souhrnné posouzení
(63)
Řada stran vznesla námitku proti skutečnosti, že v prozatímním nařízení bylo pro tyto tři dotčené země provedeno souhrnné posouzení. Podle jejich názoru nebyly splněny podmínky pro souhrnné posouzení podle čl. 3 odst. 4 základního nařízení. Konkrétně namítaly, že souhrnné posouzení vylučuje zjištěné negativní cenové podbízení u jedné země. Navíc uvedly, že trendy objemů prodeje se pro tyto tři vyvážející země v průběhu posuzovaného období lišily a že přístup k surovinám a použité suroviny se v těchto třech vyvážejících zemích také lišily. Závěrem bylo zmíněno, že prodej na vývoz z jedné z dotčených zemí byl uskutečněn prostřednictvím společností ve spojení. Podle jejich názoru mezi dotčenými zeměmi existovaly různé podmínky hospodářské soutěže na trhu v Unii. Ustanovení čl. 3 odst. 4 základního nařízení stanoví, že pokud jsou předmětem antidumpingového šetření současně výrobky dovezené z více zemí, posuzují se účinky tohoto dovozu souhrnně pouze tehdy, je-li zjištěno, že: a) dumpingové rozpětí zjištěné ve vztahu k dovozu z každé jednotlivé země není nepatrné ve smyslu čl. 9 odst. 3 uvedeného nařízení a objem dovezených výrobků z každé jednotlivé země není zanedbatelný a b) souhrnné posouzení účinků dovozu je vhodné s ohledem na podmínky hospodářské soutěže mezi dováženými výrobky a na podmínky hospodářské soutěže mezi dováženými výrobky a obdobným výrobkem Unie.
a)
Jak je objasněno v odstavci 4.3.2 prozatímního nařízení, objem dumpingového dovozu každé dotčené země nebyl zanedbatelný a existence dumpingového dovozu byla v posuzovaném období významná.
b)
Bylo zjištěno, že podmínky hospodářské soutěže a tvorba cen v dotčených zemích byly podobné mezi dováženými výrobky a obdobným výrobkem, zejména v průběhu OŠ. Jak je vysvětleno ve 127. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, úroveň odstranění újmy v dotčených zemích byla výrazně nad minimálním prahem 2 %. Cenové podbízení tedy přesně neodráží situaci, která by nastala na trhu s účinnou cenovou soutěží. Navíc byly u každé z dotčených zemí prozkoumány prodejní kanály a cenové trendy a - jak je ukázáno v níže uvedené tabulce - bylo zjištěno, že jsou podobné. Dovozní ceny dotčených zemí vykazovaly klesající trend a v průběhu období šetření byly ve srovnání s průměrnými cenami výrobního odvětví Unie zvláště nízké.
Dovoz podle údajů Eurostatu (upraveno tak, aby byl zahrnut pouze dotčený výrobek)
2007
2008
2009
OŠ
Průměrná cena v EUR/t Malajsie
911
944
799
857
Index: 2007 = 100
100
104
88
94
Meziroční změna v %
3,6
-15,4
7,3
Průměrná cena v EUR/t Indonésie
996
1 169
899
912
Index: 2007 = 100
100
117
90
92
Meziroční změna v %
17,3
-23,1
1,4
Průměrná cena v EUR/t Indie
997
1 141
897
915
Index: 2007 = 100
100
114
90
92
Meziroční změna v %
14,4
-21,4
2,1
(64)
Potvrzují se proto 67. až 70. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2 Objem, cena a podíl dumpingového dovozu z dotčených zemí na trhu
(65)
Jelikož ohledně objemu, ceny a podílu dumpingového dovozu z dotčených zemí na trhu nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se 71. až 73. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.3 Cenové podbízení
(66)
Strany uvedly, že existují rozdíly v cenách surovin mezi mastnými alkoholy vyrobenými z přírodních olejů a tuků a ze syntetických zdrojů, jako je ropa nebo minerální olej, a že mělo být zavedeno další kritérium kontrolního čísla výrobku (PCN), aby se zohlednily rozdíly v nákladech výroby vyplývající z různých výrobních procesů. Kontrolní čísla výrobku jsou však vytvořena na základě individuálních vlastností každé dílčí kategorie položek, které vyhovují vymezení dotčeného výrobku, a nikoli na základě ceny každé z těchto položek. Navíc bylo zjištěno, že nejsou žádné významné rozdíly mezi základními vlastnostmi mastných alkoholů vyrobených z přírodních olejů a tuků a mastných alkoholů vyrobených z ropy nebo minerálního oleje, a že ani rozdíl v nákladech výroby není takový, aby vyžadoval odlišení kontrolního čísla výrobku. Toto tvrzení se proto odmítá.
(67)
Některé strany uvedly, že číselné údaje o promítnutí nákladů po dovozu, které činí okolo 3 % dovozní ceny, jež byly použity pro určení úrovně cenového podbízení dotčených zemí, byly nejasné a že se zdá, že v tomto případě byly nevhodné. Informace ověřené v průběhu šetření však prokázaly, že dovážející strany, jako jsou dovozci a uživatelé, musí zaplatit tuto částku nákladů po dovozu, aby uvolnily dotčený výrobek pro volný oběh na trhu Unie. Tyto strany navíc nepředložily žádný důkaz, který by naznačoval, že by náklady po dovozu nebyly v tomto případě správně stanoveny. Toto tvrzení bylo tedy odmítnuto. Metodika použitá pro výpočet cenového podbízení, jak je objasněna v 74. a 75. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, se tedy potvrzuje.
5. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
5.1 Předběžné poznámky
(68)
Navzdory změně vlastnictví zmíněné v 58. bodu odůvodnění se mělo za to, že údaje, které poskytl žadatel, jenž odstoupil, a které byly ověřeny v jeho prostorách, by neměly být automaticky vyloučeny z analýzy újmy, protože jeho výroba zůstává součástí výroby v Unii.
(69)
Některé strany uvedly, že určité údaje poskytnuté ze strany výrobního odvětví Unie, zejména o jejich nákupu dotčeného výrobku pocházejícího z Indie, Malajsie a Indonésie, by měly být vyloučeny z analýzy újmy a výpočtu rozpětí újmy, protože veškerá údajná újma týkající se tohoto nákupu by byla újmou, kterou si výrobní odvětví Unie přivodilo samo. Jak je však uvedeno v 63. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, tento nákup byl způsoben hlavně dočasným uzavřením jednoho z výrobních míst jednoho výrobce. Tento nákup navíc nebyl ve srovnání s celkovou výrobou žadatelů významný. Neexistovaly tedy žádné přesvědčivé důvody pro vyloučení nákupu uvedených výrobců z analýzy újmy nebo výpočtu úrovně pro odstranění újmy.
(70)
Předběžné poznámky uvedené v 76. bodu odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.2 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity, prodej a podíl na trhu
(71)
Jelikož ohledně výroby, výrobní kapacity, využití kapacity, prodeje a podílu výrobního odvětví Unie na trhu nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se 77. až 81. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.3 Průměrné jednotkové ceny výrobního odvětví Unie
(72)
Po vyhlášení prozatímního nařízení bylo zjištěno, že v důsledku administrativní chyby je třeba provést opravy průměrných jednotkových cen výrobního odvětví Unie. Níže uvedená tabulka ukazuje změněný trend jednotkové ceny výrobního odvětví Unie v posuzovaném období.
Jednotková cena při prodeji nezávislým odběratelům v Unii
2007
2008
2009
OŠ
Index: 2007 = 100
100
123
102
96
Meziroční změna v %
22,6 %
-16,9 %
-5,3 %
Zdroj: odpovědi na dotazník
(73)
Oproti tomu, co je uvedeno v 84. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, ceny výrobního odvětví Unie poklesly v posuzovaném období o 4 %. K významnému snížení došlo mezi roky 2008 a 2009 s dalším poklesem v průběhu OŠ. V tomto období poklesly prodejní ceny o 22 %. Výše uvedená změna nemá žádný dopad na závěr týkající se hospodářské situace výrobního odvětví Unie a vzhledem k tomu, že ohledně průměrných jednotkových cen výrobního odvětví Unie nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se 82. a 83. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.4 Stav zásob, zaměstnanost, mzdy a produktivita, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získat kapitál, růst, velikost skutečného dumpingového rozpětí
(74)
Některé strany tvrdily, že není možné, aby byla výrobnímu odvětví Unie způsobena újma, protože společnosti, které jsou součástí výrobního odvětví Unie, jsou vertikálně integrované a dovážely dotčený výrobek ze třetích zemí. Proto mohly použít dovážený výrobek pro navazující stupně své výroby a prodat vlastní výrobu, která není zisková.
(75)
Je třeba poznamenat, že u určitých antidumpingových šetření mají výrobci, jako jsou výrobci oceli a výrobci chemických výrobků, zahrnutí v těchto případech do vymezení výrobního odvětví Unie, navazující činnost a že část jejich výroby dotčeného výrobku je určena pro vlastní spotřebu. V takové situaci je však možná existence podstatné újmy pro výrobní odvětví Unie šetřena výhradně u výroby a prodeje dotčeného výrobku. V tomto případě byla podstatná újma zjištěna u činnosti s dotčeným výrobkem, jak je objasněno v 77. až 93. bodu odůvodnění prozatímního nařízení. Strany neposkytly žádné důkazy prokazující, že zjištění obsažená v těchto bodech odůvodnění jsou nesprávná a že výrobnímu odvětví Unie nebyla v průběhu období šetření způsobena podstatná újma. Toto tvrzení se tudíž odmítá.
(76)
Některé strany uvedly, že uzavření určité výrobní kapacity ze strany žadatelů poskytlo zavádějící pohled na údajnou újmu, která jim byla způsobena. Tyto strany tvrdily, že v Unii existovali další výrobci, kteří přispěli ke kapacitě v Unii, a že na základě investic do nové kapacity se kapacita výrobního odvětví Unie zvýšila. To sotva svědčí o výrobním odvětví, kterému by byla způsobena újma. Další strany uvedly, že pokles investic neznamená újmu, nýbrž přemístění výroby mimo Unii.
(77)
Šetřením bylo zjištěno (viz 78. bod odůvodnění prozatímního nařízení), že výrobní kapacita výrobního odvětví Unie se v roce 2008 zvýšila o 9 %, ale poté klesla o 10 % během OŠ. Byl to výsledek přijatých rozhodnutí, která čelila konkurenci z dotčených zemí, a následná dočasná uzavření výrobních kapacit byla rovněž způsobena tlakem dumpingového dovozu. V 89. bodu odůvodnění prozatímního nařízení bylo ohledně investic zjištěno, že se investice vynaložené ze strany výrobního odvětví Unie v Unii snížily v průběhu posuzovaného období o 35 %. To je jeden z několika činitelů újmy, který umožnil v 92. a 93. bodu odůvodnění prozatímního nařízení vyvodit závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla v průběhu období šetření způsobena podstatná újma.
(78)
Jelikož ohledně stavu zásob, zaměstnanosti, mezd a produktivity, ziskovosti, peněžního toku, investic, návratnosti investic a schopnosti získat kapitál, růstu a velikosti skutečného dumpingového rozpětí nebyly předloženy další připomínky, potvrzují se 85. až 91. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.5 Vývoj po období šetření
(79)
Některé strany tvrdily, že neexistují žádné důkazy, že by výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma, a skutečnost, že jeden ze dvou původních žadatelů přestal šetření podporovat, prokázala, že mu žádná újma způsobena nebyla. Argumentovalo se také tím, že ukazatele újmy u zbývajícího žadatele neprokázaly stav újmy.
(80)
Je třeba poznamenat, že daná společnost nenapadla šetření, nýbrž zaujala neutrální stanovisko. Proto se pořád mělo za to, jak je objasněno v 57. bodu odůvodnění, že je vhodné ponechat oba výrobce v Unii jako součást výrobního odvětví Unie.
(81)
Bylo uváděno, že v období po uplynutí OŠ došlo ke zřetelnému nárůstu cen a že tento cenový vývoj v tomto období povede ihned k realizaci zisku ze strany žadatelů, kteří sami ohlásili ve svých veřejných výkazech za období 2010-2011 lepší výsledky.
(82)
Některé strany uváděly, že v období po uplynutí OŠ došlo k významnému zlepšení situace výrobního odvětví Unie, a zdůrazňovaly, že některé společnosti plánují výstavbu nových výrobních zařízení v Unii. Tvrdilo se také, že vzhledem k nedávnému zvýšení dovozních cen by se měla opatření pozastavit nebo uložit v podobě minimální dovozní ceny (MDC).
(83)
Události, ke kterým došlo po období šetření, se obvykle v antidumpingovém šetření nezohledňují. Kromě toho nebyly předloženy žádné důkazy, které by naznačovaly, že uvedené události po období šetření jsou zřejmé, nesporné a trvalé. Pokud se jedná o jakékoli pozastavení konečných opatření, mělo by se na ně pohlížet z hlediska vývoje po období šetření, který by byl trvalý.
(84)
Pokud jde o uložení MDC, má se za to, jak je vysvětleno v bodech 123 až 126, že nenastaly okolnosti, jež by jej odůvodňovaly. Proto se všechna výše uvedená tvrzení odmítají.
6. Závěr ohledně újmy
(85)
Šetřením bylo potvrzeno, že většina ukazatelů újmy týkajících se výrobního odvětví Unie vykazovala v průběhu posuzovaného období klesající trend. Na základě výše uvedeného se potvrzuje závěr vyvozený v 92. a 93. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, že výrobnímu odvětví Unie byla v období šetření způsobena podstatná újma.
E. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Účinky dumpingového dovozu
(86)
Jedna strana poznamenala, že analýza ve 108. bodu odůvodnění prozatímního nařízení je chybná, protože se zdá, že vytváří vazbu mezi celkovým a nepřetržitým poklesem spotřeby a nárůstem dovozu, zatímco podle této strany se dovoz z dotčených zemí vyvíjel v souladu se spotřebou.
(87)
Mělo by být skutečně upřesněno, že - jak je zmíněno v 64. až 66. bodu odůvodnění prozatímního nařízení - spotřeba v průběhu posuzovaného období celkově vzrostla o 2 %. To však nezpochybňuje skutečnost, že v průběhu posuzovaného období došlo k významnému celkovému nárůstu objemu a podílu levného dumpingového dovozu z dotčených zemí na trhu (viz 96. bod odůvodnění prozatímního nařízení), zatímco velikost trhu zůstala téměř nezměněna a zatímco výrobní odvětví Unie ztratilo zejména od roku 2009 do období šetření důležitý podíl na trhu.
(88)
Některé strany argumentovaly, že trendy dovozu z dotčených zemí nejsou spojeny se zhoršením hospodářské situace výrobního odvětví Unie, zejména s objemem prodeje, hodnotou prodeje a ziskovostí. Tyto strany tvrdí, že když v roce 2008 vzrostl dovoz, došlo ke zlepšení ziskovosti výrobního odvětví Unie, a poté, když byl dovoz stálý, ziskovost významně poklesla.
(89)
Navzdory výše uvedenému tvrzení byla šetřením zjištěna celková korelace mezi levným dumpingovým dovozem a újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, v průběhu celého posuzovaného období (viz 95. až 98. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Šetřením bylo také prokázáno, že v posuzovaném období nemohlo dojít k zotavení výrobního odvětví Unie v důsledku vyššího výskytu levného dumpingového dovozu na trh Unie. Proto by mělo být toto tvrzení odmítnuto.
(90)
Bylo také uvedeno, že se vyskytovaly rozdíly v trendech dovozu podle druhů alkoholu vyráběných některými vyvážejícími výrobci a že by proto měla být pro tyto alkoholy provedena samostatná analýza újmy. Různé druhy, které jsou zahrnuty do rozsahu výrobků, však mají stejné základní vlastnosti. Šetření neodhalilo žádný významný rozdíl mezi mastnými alkoholy vyrobenými z různých surovin. V tomto případě proto nejsou důvody pro zavedení samostatné analýzy trendů podle druhu alkoholu.
(91)
Argumentovalo se také tím, že újmu nelze přičítat Indii, protože její dovoz se v posuzovaném období nezvýšil, zejména když není zohledněn nákup ze strany žadatelů. Bylo však zjištěno, že dovoz z Indie na trh v Unii byl realizován za dumpingové ceny a že rozpětí újmy bylo značně vyšší, než je nepatrná úroveň ve výši 2 %. Kromě toho, jak je objasněno v 63. až 65. bodu odůvodnění, byly pro tyto tři dotčené země splněny podmínky pro souhrnné posouzení. Toto tvrzení by tedy mělo být odmítnuto.
(92)
Argumentovalo se také tím, že újma nemohla být přičítána společnostem, které neuplatnily rozpětí cenového podbízení, nebo - z tohoto důvodu - celkovému dovozu z Indonésie.
(93)
Jak bylo vysvětleno v 63. až 65. bodu odůvodnění, byly splněny všechny podmínky souhrnného posouzení dotčeného dovozu. Za účelem analýzy újmy a její příčiny byly tedy účinky, které měl levný dumpingový dovoz z dotčených zemí na výrobní odvětví Unie, posouzeny společně. To, že nedochází k cenovému podbízení, navíc nevylučuje existenci podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie. Jak bylo také objasněno ve 124. až 127. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, bylo zjištěno, že cena účtovaná ze strany výrobního odvětví Unie nebyla dostačující na to, aby pokryla všechny výrobní náklady a zajistila přiměřené ziskové rozpětí, které by mohla zajistit při neexistenci dumpingového dovozu v průběhu období šetření. Tato námitka se proto zamítá.
(94)
Jelikož ohledně účinků dumpingového dovozu nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzují se 95. až 98. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Účinky jiných činitelů
(95)
Několik stran uvedlo, že skutečná příčina újmy, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, by měla být přičtena finanční krizi, protože hlavní újma pro toto výrobní odvětví nastala, když se stabilizoval dovoz z dotčených zemí. Bylo také zmíněno, že zhoršení ziskovosti výrobního odvětví Unie bylo podobné jako to, které bylo zaznamenáno u dalších společností působících v chemickém odvětví.
(96)
Krize sehrála úlohu ve výkonu výrobního odvětví Unie. Trendy činitelů újmy, jako je využití kapacity a objem prodeje, prokazují, že se situace výrobního odvětví Unie s krizí zhoršovala a se zotavením trhu poněkud zlepšovala. Šetřením však bylo prokázáno, že toto zlepšení neumožnilo zotavení výrobního odvětví Unie, jehož hospodářská situace se velmi lišila od situace převládající na počátku posuzovaného období. Kromě toho, jak je zmíněno v 89. bodu odůvodnění, rok 2008, právě před začátkem finanční krize, byl rokem nejvyššího nárůstu dumpingového dovozu z dotčených zemí a nejprudšího poklesu objemu prodeje výrobního odvětví Unie. Po tomto roce nedošlo k zotavení výrobního odvětví Unie a na trhu Unie se i nadále vyskytoval v masivním měřítku dumpingový dovoz. Z těchto důvodů je zřejmé, že bez ohledu na další činitele k podstatné újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie přispěl v průběhu období šetření do značné míry dumpingový dovoz. Toto tvrzení se proto odmítá.
(97)
Některé strany také uvedly, že skutečnou příčinou údajné újmy pro výrobní odvětví Unie byl dovoz z dalších třetích zemí, pokles poptávky, vyšší ceny surovin a absence řádného přístupu k těmto surovinám, špatná strategická rozhodnutí přijatá ze strany výrobního odvětví Unie, konkurenční tlak na jejich navazujícím trhu, pokles výroby dotčeného výrobku určeného pro vlastní spotřebu a obecná změna tržních podmínek a konkurenční situace na trhu Unie.
(98)
Stojí za zmínku, že výše uvedené strany nebyly schopné doložit svá tvrzení a prokázat, že příčinnou vazbu mezi újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a dumpingovým dovozem přerušují činitele jiného druhu, než je levný dumpingový dovoz z dotčených zemí.
(99)
Některé strany uvedly, že Komise neprovedla zkoumání možného dopadu prodeje rozvětvených mastných alkoholů na prodej dotčeného výrobku ze strany výrobního odvětví Unie a účinků, který měl na hospodářskou situaci tohoto odvětví. Šetření se zaměřilo na výrobek, jehož vymezení je v 8. až 12. bodu odůvodnění, a žádná strana nepředložila spolehlivé údaje, které by umožnily posoudit možný negativní dopad rozvětvených mastných alkoholů na hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie. Toto tvrzení se tedy odmítá.
(100)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky týkající se účinků jiných činitelů, potvrzují se 99. až 106. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(101)
Šetřením nebyla zjištěna skutečnost, která by naznačovala, že by existovaly jiné činitele než levný dumpingový dovoz z dotčených zemí, které by přerušovaly příčinnou vazbu mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a dumpingovým dovozem.
(102)
Jelikož ohledně příčinné souvislosti nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se 107. až 110. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
1. Výrobní odvětví Unie
(103)
Jelikož ohledně zájmu výrobního odvětví Unie nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se 112. a 113. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Dovozci
(104)
Jelikož ohledně zájmu dovozců nebyly předloženy připomínky, potvrzují se 115. a 116. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Uživatelé
(105)
Připomíná se, že pro posouzení možného dopadu antidumpingových opatření na uživatele v Unii se šetření soustředilo hlavně na souhrnné údaje, které poskytlo pět velkých uživatelských společností, které byly navštíveny v prozatímní fázi.
(106)
Na tomto základě bylo s prozatímní platností zjištěno, že podíl nákladů dotčeného výrobku na celkových nákladech výroby této skupiny je značný a podle konečného výrobku činí od 10 % do 20 %. Dostupné údaje však byly přezkoumány a na základě nových výpočtů a opravy některých hodnot bylo zjištěno, že tento rozsah činí od 15 % do 25 %. Podobně bylo zjištěno, že i průměrné ziskové rozpětí u činnosti, při níž se využívá dotčený výrobek, činí pro tuto skupinu pěti navštívených společností přibližně 6 %; nové výpočty prokazují vyšší průměrné ziskové rozpětí, které se pohybuje okolo 7,5 %. Závěrem byl také opraven průměrný podíl činnosti, při níž se používá dotčený výrobek, na celkové činnosti. Tento podíl byl s prozatímní platností stanoven přibližně na 22 %, zatímco podle nových výpočtů byl zjištěn procentní podíl ve výši 25 %.
(107)
Po vyhlášení prozatímního nařízení reagovala řada uživatelů a k poskytnutým konečným informacím vznesla připomínky. Napadli výběr pěti uživatelských společností uvedených ve 118. bodu odůvodnění prozatímního nařízení a uvedli, že údaje použité pro posouzení možného dopadu opatření na uživatelské výrobní odvětví nejsou transparentní, nejsou založeny na reprezentativních stranách a jsou založeny na nízkém počtu stran. Argumentovalo se tím, že analýza by měla zohlednit údaje, které poskytli všichni uživatelé spolupracující při šetření.
(108)
Jak je však uvedeno ve 117. a 118. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, zatímco 21 spolupracujících společností dohromady představovalo v období šetření okolo 25 % celkového nákupu dotčeného výrobku ze strany Unie, pět společností využitých pro posouzení zájmu uživatelů představovalo okolo 18 % tohoto nákupu a 72 % nákupu dotčeného výrobku ze strany spolupracujících uživatelů. Kromě toho, že těchto pět uživatelů bylo reprezentativních z hlediska objemu nákupu dotčeného výrobku, byli velmi dobře reprezentativní z hlediska různých odvětví činnosti uživatelského výrobního odvětví. Těchto pět navštívených společností je skutečně různorodou skupinou, která zahrnuje nejen výrobce prvního využití, tj. výrobce povrchově aktivních látek, ale také uživatele povrchově aktivních látek a uživatele v navazujících stupních.
(109)
Přesto však byla provedena širší analýza a byly zohledněny všechny informace, které předložili spolupracující uživatelé. Zejména bylo provedeno konkrétní posouzení možného dopadu antidumpingových cel na výrobce povrchově aktivních látek jako na samostatnou skupinu, protože tato skupina by potenciálně mohla být uložením opatření nejvíce postižena. Další samostatná analýza byla provedena u druhé skupiny uživatelů zahrnující všechny ostatní uživatelské společnosti, které při šetření spolupracovaly.
(110)
Byla provedena simulace s cílem posoudit možný účinek průměrného cla z dovozu mastných alkoholů ve výši 5 % nejdříve na všechny spolupracující uživatele a poté na tyto dvě samostatné skupiny. Výsledek simulace prokázal, že konečný dopad tohoto průměrného cla na celkové náklady výroby pro činnosti využívající dotčený výrobek by byl pro všechny uživatele přibližně 0,09 %, zatímco dopad stejného cla na navazující výrobek využívající dotčený výrobek by byl pro skupinu výrobců povrchově aktivních látek přibližně 0,05 % a pro druhou skupinu společností by byl přibližně 0,29 %.
(111)
Analýza rovněž prokázala, že výrobci povrchově aktivních látek dosahovali nižšího ziskového rozpětí v těch odvětvích, kde se využíval šetřený výrobek. Tato skupina však dovezla v průběhu OŠ z dotčených zemí jen asi 2,6 % svých celkových nákupů šetřeného výrobku. Procentní podíl činnosti výrobců povrchově aktivních látek využívajících mastné alkoholy na jejich celkovém obratu činí přibližně 24 %. Konečný dopad na výrobní náklady výrobků včetně výrobku, který je předmětem šetření, je tedy i při uložení průměrného dumpingového cla ve výši 5 % velmi omezený a na jejich celkovou ziskovost je dokonce zanedbatelný.
(112)
Někteří výrobci povrchově aktivních látek přesto tvrdili, že jim antidumpingová cla zabrání volně nakupovat suroviny, a povedou tak k narušení v jejich tržním segmentu.
(113)
Jak je uvedeno ve 120. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, úroveň antidumpingových cel a možný dopad na uživatelské výrobní odvětví a na navazující trh nevytváří závažné překážky pro dovoz dotčeného výrobku. Šetřením bylo potvrzeno, že konečná antidumpingová cla nemohou narušit navazující trh. Současně by nemělo být obtížné, aby výrobci povrchově aktivních látek přenesli toto poměrně nízké zvýšení nákladů do konečné ceny svých výrobků. Proto se tvrzení, že antidumpingová cla povedou k narušení navazujícího trhu, odmítají.
(114)
Po zveřejnění konečných zjištění někteří uživatelé trvali na tom, že výrobci v Unii jim odmítli dodávat zboží, přičemž bylo jen málo alternativ pro dodávky. Jak je nicméně uvedeno ve 120. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, relativně nízká úroveň navržených opatření by neměla vyloučit možnost dovážet dotčený výrobek. Výrobci v Unii mimoto v posuzovaném období nevyužívali při výrobě celou kapacitu. Kromě toho je možné dovážet i z jiných třetích zemí, na které se opatření nevztahují, a z údajů Eurostatu o dovozu mastných alkoholů ze zbytku světa po OŠ vyplývá, že tento dovoz roste, což svědčí o tom, že údajné nebezpečí nedostatečného zásobení není opodstatněné. Toto tvrzení bylo proto odmítnuto.
(115)
Některá sdružení uživatelů, která se nepřihlásila ve lhůtě stanovené v bodě 5.3 oznámení o zahájení řízení, tvrdila, že v posouzení zájmu Unie nebyla zohledněna jejich stanoviska, zejména co se týče možného dopadu opatření na malé a střední podniky a na specifická odvětví. Je však třeba poznamenat, že ke všem připomínkám těchto sdružení se v tomto šetření přihlédlo. Jak je navíc zmíněno ve 109. bodu odůvodnění, v posouzení zájmu Unie byly zohledněny všechny informace předložené spolupracujícími uživateli. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(116)
Několik stran tvrdilo, že pokud dojde k uložení daných opatření, mělo by být jejich trvání omezeno na dobu maximálně dvou let. Podle základního nařízení se konečné antidumpingové opatření obvykle ukládá na dobu pěti let. Jelikož žádná z těchto stran neprokázala, že je dvouleté období v souladu s požadavkem v čl. 11 odst. 1 základního nařízení dostatečné na to, aby došlo k vyrovnání účinku dumpingu, jenž působí újmu, nezdá se, že existuje pádný důvod, proč uplatnit jinou než běžnou délku trvání opatření. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(117)
Jelikož ohledně zájmu uživatelů nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje se, že uložení konečných opatření na dovoz dotčeného výrobku by nebylo proti zájmu Unie, a potvrzují se tedy 117. až 121. bod odůvodnění tohoto nařízení.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(118)
Na základě výše uvedených skutečností může být potvrzen závěr vyvozený ve 122. bodu odůvodnění prozatímního nařízení. Neexistují žádné přesvědčivé důvody pro neuložení konečných antidumpingových cel z dovozu mastných alkoholů z dotčených zemí.
G. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(119)
Připomíná se, že ziskové rozpětí použité pro výpočet cílového zisku v prozatímní fázi bylo 7,7 %. Žadatelé tvrdili, že vhodnější by byl cílový zisk ve výši 15 %. V této souvislosti by mělo být poznamenáno, že nepředložili ověřitelné důkazy na podporu tvrzení, že cílový zisk je příliš nízký. Proto se navrhuje, aby byl potvrzen prozatímní cílový zisk ve výši 7,7 %, který vychází ze ziskového rozpětí za celou činnost v oblasti alkoholů, kterého dosáhl jeden žadatel ve svém posledním ziskovém roce před prudkým zvýšením levného dumpingového dovozu.
(120)
Některé strany tvrdily, že hodnota 7,7 % není realistická a je příliš vysoká. Pro určení úrovně pro odstranění újmy navrhovaly použít nižší ziskové rozpětí od 3 % do 5 %. Toto tvrzení však nebylo doloženo žádnými důkazy, které by prokázaly, že navrhovaný zisk by byl ziskem, kterého by výrobní odvětví Unie mohlo dosáhnout, kdyby nedocházelo k dumpingovému dovozu na trhu Unie; tvrzení proto nebylo přijato.
(121)
Některé strany tvrdily, že Komise chybně určila úroveň pro odstranění újmy na základě rozpětí prodeje pod cenou, zatímco měla použít rozpětí cenového podbízení. V tomto případě se nemělo za to, že by rozpětí cenového podbízení bylo vhodným základem pro určení úrovně pro odstranění újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie, protože by neodráželo úroveň ceny, které by mohlo být dosaženo, kdyby nedocházelo k dumpingovému dovozu na trhu Unie. Tato námitka byla tedy zamítnuta.
(122)
Na tomto základě mohou být potvrzena prozatímní rozpětí újmy vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením, jak je uvedeno ve 127. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Konečná opatření
2.1 Forma konečných opatření
(123)
Jak je uvedeno v 79. až 84. bodě odůvodnění, některé strany mimo jiné tvrdily, že současná opatření by se měla pozastavit, jelikož vývoj na trhu Unie (zvýšení ceny dotčeného výrobku), který nastal po období šetření, je zřejmý, nesporný a trvalý. Tvrdily též, že případná konečná opatření by neměla mít podobu valorického cla, a spíše by měla být uložena ve formě MDC.
(124)
Má se nicméně za to, že okolnosti tohoto konkrétního případu nezdůvodňují uložení minimální dovozní ceny. Tato forma opatření by se dala snadno obejít vzhledem k povaze dotčeného výrobku a složitých firemních struktur dotčených vývozců.
(125)
Nutno však přiznat, že trh s daným výrobkem je cenově citlivý, a proto by bylo rozumné minimalizovat dopad konečných opatření na uživatele v Unii pro případ možného výrazného růstu cen dotčeného výrobku. Proto se považuje za vhodné změnit formu konečných opatření z valorických cel na specifická cla.
(126)
Očekává se, že tato forma opatření do určité míry omezí možný nežádoucí negativní dopad na uživatele v případě, že zvýšení cen bude výrazné a rychlé. Pokud by na druhé straně došlo ke snížení cen, specifická cla by zajistila dostatečnou ochranu výrobců v Unii. Základem specifických cel jsou hodnoty CIF vývozů Unie spolupracujících společností během OŠ, přepočtené na eura pomocí měsíčních směnných kurzů a vynásobené (podle pravidla nižšího cla) buď dumpingovým rozpětím, nebo rozpětím újmy, cokoli z toho je nižší.
(127)
Dva vyvážející výrobci v této souvislosti namítli, že místo měsíčního by se měl použít průměrný roční směnný kurz. Nutno však poznamenat, že v souladu s obvyklou praxí se k přepočtu měn v antidumpingovém šetření používají měsíční směnné kurzy. To byl také případ tohoto šetření. Tato námitka byla tedy zamítnuta.
(128)
Žadatel tvrdil, že při stanovení specifických cel měly být použity současné ceny mastných alkoholů, nikoli hodnoty CIF během OŠ. Je třeba poznamenat, že specifická cla se stanovují na základě výpočtu dumpingu a újmy za období šetření. Nebyly předloženy žádné řádné argumenty, jež by zdůvodňovaly to, aby se v tomto případě při výpočtu specifických cel vycházelo z období po OŠ. Proto byla tato námitka zamítnuta.
2.2 Uložení konečných opatření
(129)
Po zveřejnění prozatímních opatření se přihlásil potenciální vyvážející výrobce a uvedl, že zbytková celní sazba by měla být stanovena na úrovni nejvyššího uloženého cla, a nikoli na úrovni nejvyššího dumpingového rozpětí zjištěného u Indonésie. Zbytkové clo se však stanoví na úrovni nižší z hodnot odpovídajících zbytkovému dumpingovému rozpětí nebo zbytkovému rozpětí újmy při použití pravidla menšího cla. Tato námitka byla tedy zamítnuta.
(130)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se má za to, že v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení by měla být ohledně dovozu dotčeného výrobku uložena v souladu s pravidlem menšího cla konečná antidumpingová opatření na úrovni nižší z hodnot odpovídajících dumpingovému rozpětí a rozpětí újmy.
(131)
Všechny strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlelo doporučit uložení konečných antidumpingových cel. Rovněž jim byla přiznána lhůta, ve které mohly k poskytnutí konečných informací předkládat svá vyjádření. Připomínky, které strany předložily, byly řádně přezkoumány a zjištění byla v případě potřeby odpovídajícím způsobem upravena.
(132)
Navrhovaná konečná antidumpingová cla jsou následující:
Země
Společnost
Konečné specifické antidumpingové clo (EUR/t čisté hmotnosti)
Indie
VVF Limited
46,98
Všechny ostatní společnosti
86,99
Indonésie
P.T. Musim Mas
45,63
Všechny ostatní společnosti
80,34
Malajsie
KL-Kepong Oleomas Sdn.Bhd.
35,19
Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd.
61,01
Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd.
51,07
Všechny ostatní společnosti
61,01
(133)
Individuální sazby antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení jsou výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku vyrobeného těmito společnostmi, tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovoz dotčeného výrobku vyrobeného jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v tomto nařízení spolu s názvem a adresou, včetně subjektů ve spojení se zde konkrétně uvedenými společnostmi, se tyto sazby nevztahují a na takový dovoz by měla se použít celní sazba pro „všechny ostatní společnosti“.
(134)
Všechny žádosti o uplatňování těchto individuálních sazeb antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu subjektu nebo po založení nových výrobních nebo prodejních subjektů) by měly být neprodleně zaslány Komisi (10) se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činnosti společnosti, které se týkají výroby, domácího prodeje a prodeje na vývoz a které souvisejí např. s uvedenou změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, mělo by být toto nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální sazby antidumpingového cla.
3. Závazky
(135)
Jeden indický a jeden malajsijský vyvážející výrobce spolu s jeho dovozcem ve spojení nabídli cenový závazek v souladu s čl. 8 odst. 1 základního nařízení. Obě nabídky obsahovaly velký počet skupin výrobků (podle chemických specifikací), přičemž každé skupiny se týkala jiná minimální dovozní cena (MDC); cenové rozdíly mezi skupinami činily u malajsijského vývozce až 25 % a u indického vývozce až 100 %. V rámci jednotlivých skupin se ceny navíc lišily až o 20 %, což hrozilo vysokým rizikem křížové kompenzace. Bylo také konstatováno, že nabídka indického vývozce neřešila kolísání cen dotčeného výrobku. Další riziko křížové kompenzace bylo zjištěno u malajsijského vývozce a jeho dovozce ve spojení v Unii, který odebíral dotčený výrobek nejen od malajsijského vývozce, ale i od jiných dodavatelů. Pro celní orgány by rovněž bylo obtížné určit chemickou specifikaci výrobku bez individuální analýzy, a jakákoli kontrola by tedy byla velmi pracná až neproveditelná. Proto byly nabídky závazku zamítnuty. V návaznosti na návrh na změnu formy opatření jeden vyvážející výrobce upravil svou nabídku závazku a navrhl pro všechny skupiny výrobků průměrnou MDC, díky čemuž - jak tvrdil - již nebude hrozit riziko křížové kompenzace. Druhý vyvážející výrobce pouze trval na své původní nabídce. Vzhledem k počtu druhů výrobků a rozdílnostem v jejich cenách by však MDC mohla zcela ohrozit účinnost opatření. Struktura společností a jejich výše popsaných nabídek navíc stále představuje překážku pro přijetí závazku. Režim vykazování a cen navržený jedním vývozcem tyto obavy neřeší a v každém případě by kontrola na jeho základě byla velmi pracná až neproveditelná. Nabídky závazku tudíž nelze přijmout.
4. Konečný výběr prozatímních antidumpingových cel
(136)
Vzhledem k rozsahu zjištěných dumpingových rozpětí a vzhledem k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považuje za nezbytné vybrat s konečnou platností částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením, a to v rozsahu uložených konečných cel. Pokud jsou konečná cla nižší než cla prozatímní, je třeba uvolnit částky, které byly prozatímně zajištěny nad rámec konečné sazby antidumpingových cel,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo z dovozu nasycených mastných alkoholů s uhlíkovým řetězcem C8, C10, C12, C14, C16 nebo C18 (nezahrnuje rozvětvené isomery) včetně jednotlivých nasycených mastných alkoholů (zvané rovněž „čisté frakce“) a směsí převážně obsahujících kombinaci uhlíkových řetězců C6-C8, C6-C10, C8-C10, C10-C12 (běžně zařazované jako C8-C10), směsí převážně obsahujících kombinaci uhlíkových řetězců C12-C14, C12-C16, C12-C18, C14-C16 (běžně zařazované jako C12-C14) a směsí převážně obsahujících kombinaci uhlíkových řetězců C16-C18, v současnosti kódů KN ex 2905 16 85, 2905 17 00, ex 2905 19 00 a ex 3823 70 00 (kódy TARIC 2905168510, 2905190060, 3823700011 a 3823700091), pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie.
2. Sazba konečného antidumpingového cla pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi je následující:
Země
Společnost
Konečné antidumpingové clo (EUR/t čisté hmotnosti)
Doplňkový kód TARIC
Indie
VVF Ltd, Taloja, Maharashtra
46,98
B110
Všechny ostatní společnosti
86,99
B999
Indonésie
P.T. Musim Mas, Tanjung Mulia, Medan, Sumatera Utara
45,63
B112
Všechny ostatní společnosti
80,34
B999
Malajsie
KL-Kepong Oleomas Sdn Bhd, Pelabuhan Klang, Selangor Darul Ehsan
35,19
B113
Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd., Kuala Langat, Selangor
61,01
B114
Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd. Prai, Penang
51,07
B117
Všechny ostatní společnosti
61,01
B999
3. V případech, kdy dojde k poškození zboží před propuštěním do volného oběhu, a kdy je proto cena, která byla nebo má být skutečně zaplacena, poměrně rozdělena za účelem určení celní hodnoty podle článku 145 nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (11), se výše antidumpingového cla, vypočtená na základě výše stanovených částek, sníží o procento, které odpovídá poměrnému rozdělení ceny, která byla nebo má být skutečně zaplacena.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla uloženého podle nařízení (EU) č. 446/2011 se vyberou s konečnou platností. Částky, které byly zajištěny nad rámec konečných sazeb antidumpingového cla, se uvolní.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 8. listopadu 2011.