ΟΔΗΓΊΑ 2010/23/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Μαρτίου 2010
για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όσον αφορά την προαιρετική και προσωρινή εφαρμογή του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης στην παροχή ορισμένων υπηρεσιών που είναι επικίνδυνες για απάτη
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 113,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου (3) ορίζει ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) οφείλεται από κάθε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος πραγματοποιεί φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών. Σε περίπτωση διασυνοριακών συναλλαγών, και για ορισμένους εγχώριους τομείς υψηλού κινδύνου όπως οι κατασκευές ή τα απόβλητα, προβλέπεται, ωστόσο, ότι η υποχρέωση καταβολής του ΦΠΑ μετατίθεται στο πρόσωπο προς το οποίο πραγματοποιείται η παράδοση ή η παροχή υπηρεσίας.
(2)
Λόγω της σοβαρότητας της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν, σε προσωρινή βάση, έναν μηχανισμό στο πλαίσιο του οποίου την υποχρέωση καταβολής του ΦΠΑ έχει το πρόσωπο στο οποίο μεταβιβάζονται δικαιώματα εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (4), και άλλες μονάδες που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη συμμόρφωση προς την εν λόγω οδηγία.
(3)
Η εισαγωγή ενός τέτοιου μηχανισμού με στόχο αυτές τις συγκεκριμένες υπηρεσίες οι οποίες, βάσει της πρόσφατης εμπειρίας, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για απάτη, δεν θα πρέπει να θίγει τις θεμελιώδεις αρχές του συστήματος ΦΠΑ, όπως οι τμηματικές καταβολές, πράγμα που θα συνέβαινε σε περίπτωση γενικής εφαρμογής ενός τέτοιου μηχανισμού.
(4)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού, ούτως ώστε να είναι δυνατή η εκτίμηση της αποτελεσματικότητάς του.
(5)
Για να εκτιμηθεί με διαφάνεια η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του μηχανισμού στις δόλιες δραστηριότητες, οι εκθέσεις αξιολόγησης των κρατών μελών θα πρέπει να βασίζονται σε προκαθορισμένα από τα κράτη μέλη κριτήρια. Στις εκθέσεις αξιολόγησης θα πρέπει να εκτιμώνται σαφώς το επίπεδο απάτης πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού και κάθε επακόλουθη μετάθεση των τάσεων σχετικά με τις δόλιες δραστηριότητες, μεταξύ άλλων προς παροχές άλλων υπηρεσιών. Η έκθεση θα πρέπει να αξιολογεί επίσης το κόστος συμμόρφωσης για τους υποκείμενους στον φόρο.
(6)
Κάθε κράτος μέλος που έχει εντοπίσει μετάθεση των τάσεων σχετικά με τις δόλιες δραστηριότητες στο έδαφός του σε σχέση με τις υπηρεσίες που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, θα πρέπει να υποβάλλει σχετική έκθεση.
(7)
Προκειμένου να δοθεί σε όλα τα κράτη μέλη η δυνατότητα εφαρμογής ενός τέτοιου μηχανισμού, απαιτείται ειδική τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
(8)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η αντιμετώπιση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ μέσω ενός προσωρινού μέτρου το οποίο παρεκκλίνει από τους ισχύοντες στην Ένωση κανόνες, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, ως εκ τούτου, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(9)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Στην οδηγία 2006/112/ΕΚ παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 199α
1. Μέχρι τις 30 Ιουνίου 2015 και για ελάχιστη περίοδο δύο ετών, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ είναι ο υποκείμενος στον φόρο προς τον οποίο πραγματοποιείται:
α)
μεταβίβαση δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (5), τα οποία μεταβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 12 της οδηγίας αυτής,
β)
μεταβίβαση άλλων μονάδων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους φορείς εκμετάλλευσης προκειμένου να συμμορφωθούν με την εν λόγω οδηγία.
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή του μηχανισμού που προβλέπει η παράγραφος 1 για την υιοθέτηση ενός τέτοιου μηχανισμού και υποβάλλουν στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
δήλωση σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του μέτρου για την εφαρμογή του μηχανισμού και λεπτομερή περιγραφή των συνοδευτικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων υποχρεώσεων αναφοράς στοιχείων όσον αφορά τους υποκείμενους στον φόρο καθώς και ενδεχόμενων μέτρων ελέγχου·
β)
τα κριτήρια αξιολόγησης που επιτρέπουν τη σύγκριση μεταξύ των δόλιων δραστηριοτήτων όσον αφορά τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1, πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού, των δόλιων δραστηριοτήτων όσον αφορά άλλες υπηρεσίες πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού, καθώς και της αύξησης άλλων τύπων δόλιων δραστηριοτήτων, πριν και μετά την εφαρμογή του μηχανισμού·
γ)
την ημερομηνία έναρξης ισχύος του μέτρου για την εφαρμογή του μηχανισμού και τη χρονική περίοδο που καλύπτει το μέτρο αυτό.
3. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τον μηχανισμό που προβλέπεται στην παράγραφο 1 υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση, με βάση τα κριτήρια αξιολόγησης που καθορίζονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2014. Η έκθεση αναφέρει σαφώς τις πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα και τις πληροφορίες που μπορούν να δημοσιευθούν.
Η έκθεση περιέχει λεπτομερή εκτίμηση της συνολικής αποτελεσματικότητας του μέτρου ιδίως όσον αφορά:
α)
την επίπτωση στις δόλιες δραστηριότητες σχετικά με τις παροχές υπηρεσιών που καλύπτει το μέτρο·
β)
την πιθανή μετατόπιση των δόλιων δραστηριοτήτων σε αγαθά ή άλλες υπηρεσίες·
γ)
το κόστος συμμόρφωσης που απορρέει από το μέτρο για τους υποκείμενους στον φόρο.
4. Κάθε κράτος μέλος που έχει εντοπίσει, από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου, μετατοπίσεις των τάσεων των δολίων δραστηριοτήτων στο έδαφός του σε σχέση με τις υπηρεσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, υποβάλλει σχετική έκθεση στην Επιτροπή έως τις 30 Ιουνίου 2014 το αργότερο.
Άρθρο 2
Τα κράτη μέλη που επιλέγουν να εφαρμόσουν τον μηχανισμό που προβλέπει το άρθρο 199α παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις του μέτρου για την εφαρμογή του μηχανισμού κατά τον χρόνο που ο μηχανισμός τίθεται σε λειτουργία.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει από την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται έως τις 30 Ιουνίου 2015.
Άρθρο 5
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Άρθρο 6
Η παρούσα οδηγία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 16 Μαρτίου 2010.
SMĚRNICE RADY 2010/23/EU
ze dne 16. března 2010,
kterou se mění směrnice 2006/112/ES o společném systému daně z přidané hodnoty, pokud jde o volitelné a dočasné používání mechanismu přenesení daňové povinnosti ve vztahu k poskytnutí některých služeb s vysokým rizikem podvodů
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 113 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Rady 2006/112/ES (3) stanoví, že daň z přidané hodnoty (DPH) je povinna odvést každá osoba povinná k dani uskutečňující plnění zahrnující zdanitelné dodání zboží nebo poskytnutí služby. V případě přeshraničních plnění a některých domácích vysoce rizikových odvětví, jako je stavebnictví či oblast odpadů, se však předpokládá přenesení povinnosti odvést daň na osobu, které je dodáno zboží nebo poskytnuta služba.
(2)
Vzhledem k závažnosti podvodů v oblasti DPH by členským státům mělo být povoleno dočasně používat mechanismus, kterým se povinnost odvést daň přesouvá na osobu, na niž se převádějí povolenky na emise skleníkových plynů ve smyslu článku 3 směrnice 2003/87/ES (4) a další jednotky, které lze použít pro plnění požadavků uvedené směrnice.
(3)
Zavedení takového mechanismu, který se nepoužívá obecně, ale je zaměřen na tyto služby, u nichž podle nedávných zkušeností existuje zvláště vysoké riziko podvodů, by nemělo nepříznivě ovlivnit základní principy systému DPH, jako jsou dělené platby.
(4)
Členské státy by měly vypracovat hodnotící zprávu o používání mechanismu, aby bylo možné posoudit jeho účinnost.
(5)
V zájmu transparentnosti posouzení účinku používání mechanismu na podvodná jednání by hodnotící zprávy členských států měly vycházet z kritérií předem stanovených členskými státy. Ve všech takových hodnoceních by měla být jasně posouzena míra podvodů před zavedením a po zavedení mechanismu a veškeré následné změny trendů v podvodných jednáních, včetně poskytování jiných služeb. Příslušná zpráva by rovněž měla vyhodnotit náklady na dodržování předpisů vznikající osobám povinným k dani.
(6)
Každý členský stát, který na svém území zjistí změnu trendů podvodných jednání, pokud jde o služby podle této směrnice, by měl vypracovat v tomto směru zprávu.
(7)
Aby bylo používání uvedeného mechanismu umožněno všem členským státům, je nutné přijmout zvláštní změnu směrnice 2006/112/ES.
(8)
Jelikož cíle této směrnice, totiž řešení podvodů v oblasti DPH prostřednictvím dočasného opatření, které se odchyluje od stávajících pravidel Unie, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a může jej být proto lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je pro dosažení tohoto cíle nezbytné.
(9)
Směrnice 2006/112/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Ve směrnici 2006/112/ES se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 199a
1. Členské státy mohou do 30. června 2015 na dobu alespoň dvou let stanovit, že osobou povinnou odvést daň je osoba povinná k dani, jíž je poskytnuta některá z těchto služeb:
a)
převod povolenek na emise skleníkových plynů ve smyslu článku 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství (5), které jsou převoditelné v souladu s článkem 12 uvedené směrnice,
b)
převod jiných jednotek, které mohou provozovatelé používat pro plnění požadavků téže směrnice.
2. Členské státy uvědomí Komisi o používání mechanismu uvedeného v odstavci 1 v době zavedení tohoto mechanismu, přičemž Komisi poskytnou tyto informace:
a)
prohlášení o oblasti působnosti opatření, kterým se mechanismus zavádí, a podrobný popis doprovodných opatření, včetně veškerých ohlašovacích povinností uložených osobám povinným k dani a jakýchkoli kontrolních opatření;
b)
hodnotící kritéria umožňující srovnání podvodných jednání ve vztahu ke službám uvedeným v odstavci 1 před zavedením mechanismu a po jeho zavedení, srovnání podvodných jednání ve vztahu k jiným službám před zavedením mechanismu a po jeho zavedení, jakož i posouzení případného nárůstu jiných druhů podvodných jednání po zavedení mechanismu oproti době před jeho zavedením;
c)
datum začátku používání opatření, kterým se mechanismus zavádí, a dobu, po kterou se bude používat.
3. Členské státy používající mechanismus uvedený v odstavci 1 podají Komisi do 30. června 2014 zprávu založenou na hodnotících kritériích uvedených v odst. 2 písm. b). V této zprávě se jasně uvede, které informace se mají pokládat za důvěrné a které informace mohou být zveřejněny.
Zpráva obsahuje podrobné posouzení celkové účinnosti a účelnosti opatření, zejména pokud jde o
a)
dopad na podvodná jednání týkající se poskytnutí služeb, na které se opatření vztahuje;
b)
možný přesun podvodných jednání na zboží nebo na jiné služby;
c)
náklady na dodržování předpisů vznikající v důsledku opatření osobám povinným k dani.
4. Každý členský stát, který po vstupu tohoto článku v platnost zjistí změnu trendů podvodných jednání na svém území, pokud jde o služby uvedené v odstavci 1, předloží v tomto směru do 30. června 2014 zprávu Komisi.
Článek 2
Členské státy, které se rozhodnou používat mechanismus uvedený v čl. 199a odst. 1 směrnice 2006/112/ES, sdělí Komisi ustanovení příslušného opatření, kterým se mechanismus zavádí, v okamžiku zahájení používání tohoto mechanismu.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice se použije do 30. června 2015.
Článek 5
Tato směrnice je určena členským státům.
Článek 6
Tato směrnice bude vyhlášena v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 16. března 2010.