ΟΔΗΓΊΑ 2011/77/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 27ης Σεπτεμβρίου 2011
για τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1 και τα άρθρα 62 και 114,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει της οδηγίας 2006/116/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), η διάρκεια προστασίας για τους ερμηνευτές ή εκτελεστές και τους παραγωγούς των φωνογραφημάτων καθορίζεται σε 50 έτη.
(2)
Στην περίπτωση των ερμηνευτών ή εκτελεστών η περίοδος αυτή αρχίζει με την ερμηνεία ή εκτέλεση ή, όταν δημοσιεύεται νομίμως ή παρουσιάζεται νομίμως στο κοινό η υλική ενσωμάτωση της ερμηνείας ή εκτέλεσής τους εντός περιόδου 50 ετών από την ερμηνεία ή εκτέλεση, η περίοδος αυτή αρχίζει με την πρώτη τέτοια δημοσίευση ή την πρώτη τέτοια παρουσίαση στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη.
(3)
Για τους παραγωγούς φωνογραφημάτων η περίοδος αρχίζει με την υλική ενσωμάτωση του φωνογραφήματος ή από την ημερομηνία νόμιμης δημοσίευσής της μέσα σε 50 έτη μετά την υλική ενσωμάτωση, ή, εάν δεν δημοσιευθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, από τη νόμιμη παρουσίασή της στο κοινό μέσα σε 50 έτη μετά την υλική ενσωμάτωση.
(4)
Η κοινωνικά αναγνωρισμένη σημασία της δημιουργικής συμβολής των ερμηνευτών ή εκτελεστών θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε επίπεδο προστασίας που θα αναγνωρίζει τη δημιουργική και καλλιτεχνική συνεισφορά τους.
(5)
Οι ερμηνευτές ή εκτελεστές αρχίζουν εν γένει τη σταδιοδρομία τους σε νεαρή ηλικία και η σημερινή πεντηκονταετής διάρκεια προστασίας που εφαρμόζεται στις ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων συχνά δεν προστατεύει τις ερμηνείες ή εκτελέσεις τους σε όλη τη διάρκεια του βίου τους. Ορισμένοι ερμηνευτές ή εκτελεστές αντιμετωπίζουν ως εκ τούτου ένα εισοδηματικό κενό προς το τέλος του βίου τους. Επίσης, οι ερμηνευτές ή εκτελεστές συχνά δεν είναι σε θέση να στηριχθούν στα δικαιώματά τους προκειμένου να αποτρέψουν ή να περιορίσουν αμφισβητούμενες χρήσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεών τους που μπορούν να συμβούν κατά τη διάρκεια του βίου τους.
(6)
Τα έσοδα που προέρχονται από τα αποκλειστικά δικαιώματα αναπαραγωγής και διάθεσης, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (4), καθώς και από την εύλογη αποζημίωση για τις αναπαραγωγές για ιδιωτική χρήση κατά την έννοια εκείνης της οδηγίας, και από τα αποκλειστικά δικαιώματα διανομής και εκμίσθωσης κατά την έννοια της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (5) θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στους ερμηνευτές ή εκτελεστές τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του βίου τους.
(7)
Η διάρκεια προστασίας για τις υλικές ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων και για τα φωνογραφήματα θα πρέπει επομένως να επεκταθεί στα 70 έτη από τη σχετική εκτέλεση.
(8)
Τα δικαιώματα για την υλική ενσωμάτωση της ερμηνείας ή εκτέλεσης θα πρέπει να επανέλθουν στον ερμηνευτή ή εκτελεστή εάν ένας παραγωγός φωνογραφημάτων δεν προσφέρει προς πώληση επαρκή ποσότητα κατά την έννοια της διεθνούς σύμβασης για την προστασία των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, παραγωγών φωνογραφημάτων και ραδιοφωνικών οργανισμών, αντιγράφων ενός φωνογραφήματος το οποίο ελλείψει της παράτασης της διάρκειας προστασίας θα είχε καταστεί δημόσιο κτήμα ή δεν καθιστά το εν λόγω φωνογράφημα διαθέσιμο στο κοινό. Η επιλογή αυτή θα πρέπει να είναι διαθέσιμη μετά την εκπνοή μιας εύλογης χρονικής περιόδου που παραχωρείται στον παραγωγό των φωνογραφημάτων προκειμένου να προβεί σε αμφότερες τις ενέργειες εκμετάλλευσης αυτές. Τα δικαιώματα του παραγωγού θα πρέπει επομένως να έχουν ημερομηνία λήξεως προκειμένου να αποφεύγεται μια κατάσταση όπου τα δικαιώματα αυτά θα μπορούσαν να συνυπάρχουν με εκείνα του ερμηνευτή ή εκτελεστή κατά την ενσωμάτωση της ερμηνείας ή εκτέλεσης ενώ τα τελευταία δικαιώματα δεν μεταφέρονται πλέον ούτε παραχωρούνται στον παραγωγό του φωνογραφήματος.
(9)
Μόλις συνάψουν συμβατική σχέση με έναν παραγωγό φωνογραφημάτων, οι ερμηνευτές ή εκτελεστές είναι κατά κανόνα υποχρεωμένοι να μεταβιβάσουν ή εκχωρήσουν στους παραγωγούς φωνογραφημάτων τα αποκλειστικά δικαιώματά τους όσον αφορά την αναπαραγωγή, τη διανομή, την εκμίσθωση και τη διάθεση των υλικών ενσωματώσεών τους. Σε αντάλλαγμα, ορισμένοι ερμηνευτές ή εκτελεστές εισπράττουν προκαταβολή επί των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης και αρχίζουν να λαμβάνουν αμοιβή πληρωμές μόνο εφόσον ο παραγωγός φωνογραφημάτων αποσβέσει την αρχική προκαταβολή και αφαιρέσει τυχόν συμβατικά καθορισμένες κρατήσεις. Άλλοι ερμηνευτές ή εκτελεστές μεταφέρουν ή παραχωρούν τα αποκλειστικά τους δικαιώματα έναντι μιας εφάπαξ πληρωμής (μη επαναλαμβανόμενη αμοιβή). Τούτο συμβαίνει ιδιαίτερα στην περίπτωση ερμηνευτών ή εκτελεστών που έχουν δευτερεύοντα ρόλο και δεν εμφανίζονται στον κατάλογο των συντελεστών («μη επώνυμοι εκτελεστές») αλλά και ενίοτε στην περίπτωση των ερμηνευτών ή εκτελεστών που εμφανίζονται στον κατάλογο των συντελεστών («επώνυμοι εκτελεστές»).
(10)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι ερμηνευτές ή εκτελεστές που έχουν μεταβιβάσει ή εκχωρήσει τα αποκλειστικά δικαιώματά τους στους παραγωγούς φωνογραφημάτων θα επωφεληθούν πραγματικά από την εν λόγω παράταση, θα πρέπει να θεσπιστεί μια σειρά συνοδευτικών μέτρων.
(11)
Ως πρώτο συνοδευτικό μέτρο θα πρέπει να επιβληθεί η υποχρέωση στους παραγωγούς φωνογραφημάτων να δεσμεύουν, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, ποσόν που αντιστοιχεί στο 20 % των εσόδων από τα αποκλειστικά δικαιώματα διανομής, αναπαραγωγής και διάθεσης των φωνογραφημάτων. Ως «έσοδα» λογίζονται εκείνα που προσπορίζεται ο παραγωγός πριν αφαιρεθεί το κόστος.
(12)
Η καταβολή των ποσών αυτών θα πρέπει να γίνεται αποκλειστικά προς όφελος των ερμηνευτών ή εκτελεστών των οποίων οι ερμηνείες ή εκτελέσεις έχουν ενσωματωθεί σε ένα φωνογράφημα και οι οποίοι έχουν μεταβιβάσει ή εκχωρήσει τα δικαιώματά τους στον παραγωγό φωνογραφημάτων με αντάλλαγμα μια εφάπαξ πληρωμή. Τα ποσά που δεσμεύονται με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να διανέμονται στους μη επώνυμους ερμηνευτές ή εκτελεστές τουλάχιστον μία φορά το χρόνο σε ατομική βάση. Η διανομή αυτή θα πρέπει να ανατίθεται σε εταιρείες συλλογικής διαχείρισης και θα πρέπει να εφαρμόζονται οι εθνικοί κανόνες σχετικά με τα μη διανεμητέα έσοδα. Προκειμένου να αποφεύγεται η επιβολή δυσανάλογου φόρτου στη συλλογή και διαχείριση των εσόδων αυτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν το βαθμό στον οποίο οι μικρού μεγέθους επιχειρήσεις υπόκεινται στην υποχρέωση εισφοράς στην περίπτωση που οι πληρωμές αυτές δεν θα ήταν ενδεχομένως εύλογες σε σχέση με το κόστος της συλλογής και διαχείρισης των εσόδων αυτών.
(13)
Εντούτοις, το άρθρο 5 της οδηγίας 2006/115/ΕΚ παρέχει ήδη στους ερμηνευτές ή εκτελεστές ένα δικαίωμα εύλογης αμοιβής από το οποίο δεν χωρεί παραίτηση για την εκμίσθωση, μεταξύ άλλων, των φωνογραφημάτων. Επιπλέον, στη συμβατική πρακτική οι ερμηνευτές ή εκτελεστές δεν μεταβιβάζουν συνήθως στους παραγωγούς φωνογραφημάτων τα δικαιώματά τους να απαιτούν ενιαία εύλογη αμοιβή για τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση και την παρουσίαση στο κοινό σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/115/ΕΚ και εύλογη αποζημίωση για την αναπαραγωγή για ιδιωτική χρήση σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 2001/29/ΕΚ. Επομένως, στον υπολογισμό του συνολικού ποσού που θα διαθέτει ένας παραγωγός φωνογραφημάτων για τις πληρωμές της συμπληρωματικής αμοιβής, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα έσοδα που έχει αποκομίσει ο παραγωγός φωνογραφημάτων από την εκμίσθωση των φωνογραφημάτων, από την ενιαία εύλογη αμοιβή από τη ραδιοφωνική μετάδοση και την παρουσίαση στο κοινό ή από την εύλογη αποζημίωση για την αναπαραγωγή για ιδιωτική χρήση.
(14)
Ένα δεύτερο συνοδευτικό μέτρο με στόχο να επανεξισορροπηθούν οι συμβάσεις με τις οποίες οι ερμηνευτές ή εκτελεστές εκχωρούν τα αποκλειστικά τους δικαιώματα, επί τη βάσει των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης, σε παραγωγό φωνογραφημάτων θα πρέπει να είναι η «μηδενική βάση» για τους ερμηνευτές ή εκτελεστές εκείνους που έχουν εκχωρήσει τα προαναφερθέντα αποκλειστικά δικαιώματά τους σε παραγωγούς φωνογραφημάτων έναντι δικαιωμάτων εκμετάλλευσης ή αμοιβής. Προκειμένου οι ερμηνευτές ή εκτελεστές να επωφεληθούν πλήρως της παρατεταμένης περιόδου προστασίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίσουν ότι, βάσει των συμφωνιών μεταξύ παραγωγών φωνογραφημάτων και ερμηνευτών ή εκτελεστών, τα δικαιώματα εκμετάλλευσης ή η αμοιβή που καταβάλλονται στους ερμηνευτές ή εκτελεστές στη διάρκεια της παρατεταμένης περιόδου δεν επηρεάζονται από προκαταβολές ή συμβατικά καθορισμένες κρατήσεις.
(15)
Για λόγους ασφαλείας δικαίου, θα πρέπει να οριστεί ότι, ελλείψει σαφών ενδείξεων περί του αντιθέτου στη σύμβαση, η συμβατική μεταβίβαση ή εκχώρηση των δικαιωμάτων επί της υλικής ενσωμάτωσης της ερμηνείας ή εκτέλεσης που έχει συμφωνηθεί πριν από την ημερομηνία κατά την οποία τα κράτη μέλη πρόκειται να εγκρίνουν τα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα συνεχίσει να παράγει αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης περιόδου προστασίας.
(16)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να προβλέπουν ότι ορισμένοι όροι στις συμβάσεις εκείνες που προβλέπουν επαναλαμβανόμενη αμοιβή να μπορούν να επαναδιαπραγματευθούν προς όφελος των ερμηνευτών ή εκτελεστών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν διαδικασίες που θα καλύπτουν το ενδεχόμενο αποτυχίας της επαναδιαπραγμάτευσης.
(17)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να επηρεάζει τους εθνικούς κανόνες και συμφωνίες που είναι συμβατές προς τις διατάξεις της όπως π.χ. οι συλλογικές συμφωνίες που συνάπτονται στα κράτη μέλη μεταξύ οργανώσεων εκπροσώπησης των ερμηνευτών ή εκτελεστών και οργανώσεων εκπροσώπησης των παραγωγών.
(18)
Σε ορισμένα κράτη μέλη στις μουσικές συνθέσεις με στίχους ή κείμενο εφαρμόζεται ενιαία διάρκεια προστασίας, που υπολογίζεται από το θάνατο του τελευταίου επιζώντος δημιουργού, ενώ σε άλλα κράτη μέλη εφαρμόζονται ξεχωριστές διάρκειες προστασίας για τη μουσική και τα λυρικά ποιήματα. Η συντριπτική πλειονότητα των μουσικών συνθέσεων με στίχους ή κείμενο είναι έργα κοινής δημιουργίας. Παραδείγματος χάριν, η όπερα, είναι συχνά έργο ενός λιμπρετίστα και ενός συνθέτη. Επιπλέον, στα μουσικά είδη όπως η τζαζ, η μουσική ροκ και η μουσική ποπ, η δημιουργική διαδικασία έχει συχνά συλλογικό χαρακτήρα.
(19)
Συνεπώς, η εναρμόνιση της διάρκειας προστασίας σχετικά με μουσικές συνθέσεις οι στίχοι και η μουσική των οποίων δημιουργούνται για να χρησιμοποιηθούν μαζί είναι ελλιπής, προκαλώντας εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών, όπως οι διασυνοριακές υπηρεσίες συλλογικής διαχείρισης. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η άρση των εμποδίων αυτών, όλα τα έργα που προστατεύονται κατά την ημερομηνία στην οποία τα κράτη μέλη απαιτούνται να μεταφέρουν την οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο θα πρέπει να έχουν την ίδια εναρμονισμένη περίοδο προστασίας σε όλα τα κράτη μέλη.
(20)
Η οδηγία 2006/116/ΕΚ θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως.
(21)
Δεδομένου ότι οι στόχοι των συνοδευτικών μέτρων δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, εφόσον τα εθνικά μέτρα στον συγκεκριμένο τομέα είτε θα οδηγούσαν σε νόθευση των όρων ανταγωνισμού είτε θα είχαν επιπτώσεις στο πεδίο των αποκλειστικών δικαιωμάτων του παραγωγού φωνογραφημάτων που καθορίζονται από ενωσιακή νομοθεσία και μπορούν επομένως, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει τα μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(22)
Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για καλύτερη νομοθεσία (6), τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εκθέσουν, για τα ίδια και προς το συμφέρον της Ένωσης, τους πίνακές τους οι οποίοι παρουσιάζουν, κατά το μέτρο του δυνατού, το συσχετισμό μεταξύ της οδηγίας αυτής και των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και να τους δημοσιοποιήσουν,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2006/116/ΕΚ
Η οδηγία 2006/116/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7. Η διάρκεια προστασίας μιας μουσικής σύνθεσης με στίχους ή κείμενο λήγει 70 έτη μετά το θάνατο του τελευταίου των ακόλουθων επιζώντων, ασχέτως του εάν τα πρόσωπα αυτά χαρακτηρίζονται ή όχι ως συνδημιουργοί: του στιχουργού και του συνθέτη της μουσικής σύνθεσης, ανάλογα με το ποιος θάνατος θα επέλθει τελευταίος, υπό την προϋπόθεση ότι αμφότερες οι συνεισφορές έχουν δημιουργηθεί ειδικά για την αντίστοιχη μουσική σύνθεση με στίχους.».
2)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
στην παράγραφο 1, η δεύτερη πρόταση αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:
«Ωστόσο,
-
αν η ενσωμάτωση της ερμηνείας ή εκτέλεσης επί άλλου μέσου εκτός από φωνογράφημα, δημοσιευθεί ή παρουσιασθεί νομίμως στο κοινό εντός της περιόδου αυτής, τα δικαιώματα αποσβέννυνται 50 χρόνια από την ημερομηνία της πρώτης αυτής δημοσίευσης ή της πρώτης αυτής παρουσίασης στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη,
-
αν η ενσωμάτωση της ερμηνείας ή εκτέλεσης επί φωνογραφήματος δημοσιευθεί ή παρουσιασθεί νομίμως στο κοινό εντός της περιόδου αυτής, τα δικαιώματα αποσβέννυνται 70 χρόνια από την ημερομηνία της πρώτης αυτής δημοσίευσης ή της πρώτης αυτής παρουσίασης στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη.»·
β)
στη δεύτερη και στην τρίτη φράση της παραγράφου 2, ο αριθμός «50» αντικαθίσταται από το «70»·
γ)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«2α. Εάν, 50 χρόνια αφότου το φωνογράφημα έχει νόμιμα δημοσιευθεί, ή ελλείψει τέτοιας δημοσίευσης, 50 χρόνια αφότου έχει κοινοποιηθεί νόμιμα στο κοινό, ο παραγωγός φωνογραφημάτων παύει να προσφέρει προς πώληση αντίγραφα του φωνογραφήματος σε επαρκή ποσότητα ή να το καθιστά διαθέσιμο στο κοινό, με ενσύρματα ή ασύρματα μέσα, κατά τέτοιο τρόπο ώστε το κοινό να μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτό σε τόπο και χρόνο που μπορεί να επιλέγει ο καθένας ξεχωριστά, ο ερμηνευτής ή εκτελεστής μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση διά της οποίας ο ερμηνευτής ή εκτελεστής μεταβίβασε ή εκχώρησε τα δικαιώματά του στην υλική ενσωμάτωση των ερμηνειών ή εκτελέσεων σε έναν παραγωγό φωνογραφημάτων (εφεξής: “σύμβαση μεταβίβασης ή εκχώρησης”). Το δικαίωμα διακοπής της σύμβασης μεταβίβασης ή εκχώρησης μπορεί να ασκηθεί αν ο παραγωγός, εντός ενός έτους από την κοινοποίηση εκ μέρους του ερμηνευτή ή εκτελεστή της πρόθεσής του να διακόψει τη σύμβαση μεταβίβασης ή εκχώρησης σύμφωνα με την προηγούμενη πρόταση, δεν εκτελέσει αμφότερες τις πράξεις εκμετάλλευσης που αναφέρονται στην πρόταση εκείνη. Το δικαίωμα διακοπής δεν επιδέχεται παραιτήσεως εκ μέρους του ερμηνευτή ή εκτελεστή. Όταν ένα φωνογράφημα περιέχει την υλική ενσωμάτωση των ερμηνειών ή εκτελέσεων πλήθους ερμηνευτών ή εκτελεστών, αυτοί μπορούν να καταγγείλουν τις συμβάσεις μεταβίβασης ή εκχώρησης σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο. Εάν μια σύμβαση μεταβίβασης ή εκχώρησης διακοπεί σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, λήγουν τα δικαιώματα του παραγωγού φωνογραφημάτων.
2β. Όπου μια σύμβαση μεταβίβασης ή εκχώρησης παρέχει στον ερμηνευτή ή εκτελεστή δικαίωμα να αξιώσει μη επαναλαμβανόμενη αμοιβή, ο ερμηνευτής ή εκτελεστής δικαιούται να λαμβάνει ετήσια συμπληρωματική αμοιβή από τον παραγωγό φωνογραφημάτων για κάθε πλήρες έτος αμέσως μετά το 50ό έτος αφότου το φωνογράφημα δημοσιεύθηκε νόμιμα, ή ελλείψει τέτοιας δημοσίευσης το 50ό έτος αφότου το φωνογράφημα κοινοποιήθηκε νόμιμα στο κοινό. Το δικαίωμα αξίωσης τέτοιας επαναλαμβανόμενης αμοιβής δεν μπορεί να αρθεί από τον ερμηνευτή ή εκτελεστή.
2γ. Το συνολικό ποσό που διατίθεται από έναν παραγωγό φωνογραφημάτων για τις πληρωμές της ετήσιας συμπληρωματικής αμοιβής που αναφέρεται στην παράγραφο 2β αντιστοιχεί στο 20 % των εσόδων που έχει αποκομίσει ο παραγωγός φωνογραφημάτων, κατά τη διάρκεια του έτους που προηγείται αυτού για το οποίο καταβάλλεται η εν λόγω αμοιβή, από την αναπαραγωγή, τη διανομή και τη διάθεση εκείνων των φωνογραφημάτων, εν συνεχεία του 50ού έτους αφότου το εν λόγω φωνογράφημα δημοσιεύθηκε νόμιμα, ή ελλείψει τέτοιας δημοσίευσης το 50ό έτος αφότου το φωνογράφημα κοινοποιήθηκε νόμιμα στο κοινό.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι παραγωγοί φωνογραφημάτων καλούνται να παρέχουν στους ερμηνευτές ή εκτελεστές, οι οποίοι δικαιούνται την ετήσια συμπληρωματική αμοιβή που εμφαίνεται στην παράγραφο 2β, κατόπιν αιτήσεως, οιαδήποτε πληροφορία ενδέχεται να είναι αναγκαία προκειμένου να εξασφαλισθεί η καταβολή αυτής της αμοιβής.
2δ. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το δικαίωμα για συμπληρωματική αμοιβή που αναφέρεται στην παράγραφο 2β θα διαχειρίζονται εισπρακτικές εταιρείες.
2ε. Στην περίπτωση που ένας ερμηνευτής ή εκτελεστής δικαιούται επαναλαμβανόμενες πληρωμές, ούτε οι προκαταβολές ούτε οι οποιεσδήποτε συμβατικά καθορισμένες κρατήσεις αφαιρούνται από τις πληρωμές στον εκτελεστή κατά το 50ό έτος αφότου το φωνογράφημα δημοσιεύθηκε νόμιμα, ή ελλείψει τέτοιας δημοσίευσης το 50ό έτος αφότου το φωνογράφημα κοινοποιήθηκε νόμιμα στο κοινό.».
3)
Στο άρθρο 10 παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«5. Το άρθρο 3 παράγραφοι 1 έως 2ε με τη μορφή που είχε στις 31 Οκτωβρίου 2011 εφαρμόζεται για τις υλικές ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων και τα φωνογραφήματα για τα οποία ο εκτελεστής και ο παραγωγός φωνογραφημάτων προστατεύονται ακόμα, δυνάμει των διατάξεων αυτών με τη μορφή που είχαν στις 30 Οκτωβρίου 2011, όπως την 1η Νοεμβρίου 2013 καθώς και για τις ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων και των φωνογραφημάτων που δημιουργήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή.
6. Το άρθρο 1 παράγραφος 7 εφαρμόζεται στις μουσικές συνθέσεις με στίχους η μουσική σύνθεση ή οι στίχοι των οποίων προστατεύονται σε ένα τουλάχιστον κράτος μέλος την 1η Νοεμβρίου 2013 και στις μουσικές συνθέσεις με στίχους που δημιουργήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή.
Το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου ισχύει υπό την επιφύλαξη των οποιονδήποτε πράξεων εκμετάλλευσης πριν από την 1η Νοεμβρίου 2013. Τα κράτη μέλη εγκρίνουν τις αναγκαίες διατάξεις για την προστασία ιδιαίτερα των κεκτημένων δικαιωμάτων τρίτων.».
4)
Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 10α
Μεταβατικά μέτρα
1. Ελλείψει σαφών ενδείξεων στη σύμβαση περί του αντιθέτου, μια σύμβαση μεταβίβασης ή εκχώρησης συναφθείσα πριν από την 1η Νοεμβρίου 2013 τεκμαίρεται ότι συνεχίζει να παράγει αποτελέσματα πέρα από τη στιγμή κατά την οποία, δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 1 με τη μορφή που είχε στις 30 Οκτωβρίου 2011, ο ερμηνευτής ή εκτελεστής δεν θα προστατεύονταν πλέον.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι συμβάσεις για μεταβίβαση ή εκχώρηση διά των οποίων ένας ερμηνευτής ή εκτελεστής δικαιούται να ζητήσει επαναλαμβανόμενες πληρωμές και οι οποίες έχουν συναφθεί πριν από την 1η Νοεμβρίου 2013 μπορούν να τροποποιηθούν μετά το 50ό έτος αφότου το φωνογράφημα δημοσιεύθηκε νόμιμα ή ελλείψει της δημοσίευσης αυτής, το 50ό έτος αφότου κοινοποιήθηκε νόμιμα στο κοινό.».
Άρθρο 2
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ έως την 1η Νοεμβρίου 2013, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
Τα μέτρα αυτά, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία
Άρθρο 3
Έκθεση
1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή το αργότερο την 1η Νοεμβρίου 2016 έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας υπό το πρίσμα των εξελίξεων στην ψηφιακή αγορά συνοδευόμενη εάν χρειαστεί από πρόταση για περαιτέρω τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2012 έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή με αξιολόγηση του κατά πόσον χρειάζεται η παράταση της προθεσμίας προστασίας των δικαιωμάτων των εκτελεστών και παραγωγών του οπτικοακουστικού τομέα. Εάν χρειαστεί, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση για περαιτέρω τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ.
Άρθρο 4
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 5
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 27 Σεπτεμβρίου 2011.
SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2011/77/EU
ze dne 27. září 2011,
kterou se mění směrnice 2006/116/ES o době ochrany autorského práva a určitých práv s ním souvisejících
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 53 odst. 1 a články 62 a 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/116/ES (3) je doba ochrany výkonných umělců a výrobců zvukových záznamů 50 let.
(2)
V případě výkonných umělců začíná tato doba dnem podání výkonu nebo, pokud je záznam tohoto výkonu oprávněně vydán nebo oprávněně sdělen veřejnosti v průběhu 50 let po podání výkonu, začíná tato doba prvním takovým vydáním nebo prvním takovým sdělením veřejnosti, a to podle toho, která událost nastane dříve.
(3)
V případě výrobců zvukových záznamů začíná toto období pořízením zvukového záznamu nebo jeho oprávněným vydáním v průběhu 50 let po pořízení, nebo není-li takto vydán, po jeho oprávněném sdělení veřejnosti v průběhu 50 let po pořízení.
(4)
Společensky uznávaný význam tvůrčího přínosu výkonných umělců by se měl odrážet v úrovni ochrany, která by uznávala jejich tvůrčí a umělecký přínos.
(5)
Výkonní umělci obvykle zahajují svou kariéru v mladém věku a stávající doba ochrany 50 let vztahující se na záznamy výkonů často nechrání jejich výkony po celou dobu jejich života. Proto ke konci svého života zažívají někteří výkonní umělci propad příjmů. Výkonní umělci se dále často nemohou spolehnout na svá práva, aby zabránili problematickému využití svých výkonů, ke kterému může dojít v průběhu jejich života, nebo je omezili.
(6)
Příjmy vyplývající z výlučných práv na rozmnožování a zpřístupňování, jak je uvedeno ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2001/29/ES ze dne 22. května 2001 o harmonizaci určitých aspektů autorského práva a práv s ním souvisejících v informační společnosti (4), stejně jako spravedlivou náhradu za rozmnoženiny pro soukromé užití ve smyslu této směrnice, a z výlučných práv na rozšiřování a pronájem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/115/ES ze dne 12. prosince 2006 o právu na pronájem a půjčování a o některých právech v oblasti duševního vlastnictví (5) souvisejících s autorským právem, by měli výkonní umělci dostávat alespoň po dobu svého života.
(7)
Doba ochrany záznamů výkonů a zvukových záznamů by tedy měla být prodloužena na 70 let po příslušné události.
(8)
Při vstupu do smluvního vztahu s výrobcem zvukových záznamů musí výkonní umělci obvykle převést na výrobce zvukových záznamů svá výlučná práva na rozmnožování, rozšiřování, pronájem a zpřístupňování záznamů svých výkonů. Výměnou za to je některým výkonným umělcům vyplacena záloha na autorský honorář a platby dostávají až v okamžiku, kdy výrobce zvukových záznamů získá zpět počáteční zálohu a provede smluvně stanovené srážky. Jiní výkonní umělci převádějí svá výlučná práva výměnou za jednorázovou platbu (jednorázová odměna). Platí to zejména pro výkonné umělce, kteří účinkují v pozadí a jejichž jména se neuvádějí („vedlejší výkonní umělci“), ale někdy i pro výkonné umělce, jejichž jména se uvádějí („přední výkonní umělci“)
(9)
Práva k záznamu výkonu by se měla vrátit výkonnému umělci, pokud výrobce zvukových záznamů nenabídne k prodeji kopie zvukového záznamu v dostatečném množství ve smyslu Mezinárodní úmluvy o ochraně výkonných umělců, výrobců zvukových záznamů a rozhlasových organizací, nebo nezpřístupní tento zvukový záznam veřejnosti, přičemž bez prodloužení doby ochrany by takový zvukový záznam byl volný. Tato možnost by měla být dostupná po uplynutí přiměřené lhůty pro výrobce zvukových záznamů k vykonání obou uvedených způsobů využití. Práva výrobce zvukových záznamů na zvukový záznam by v důsledku toho měla zaniknout, aby nedošlo k situaci, kdy by tato práva existovala zároveň s právy výkonného umělce k záznamu výkonu, zatímco posledně jmenovaná práva již nejsou na výrobce zvukových záznamů převedena nebo na něj nejsou postoupena.
(10)
S cílem zajistit, aby výkonní umělci, kteří převedli svá výlučná práva na výrobce zvukových záznamů nebo mu je postoupili, skutečně měli prospěch z prodloužení doby ochrany, je třeba zavést řadu doprovodných přechodných opatření.
(11)
Prvním doprovodným opatřením by mělo být uložení povinnosti výrobcům zvukových záznamů vyčlenit nejméně jednou ročně částku odpovídající 20 % z příjmů z výlučných práv na rozšiřování, rozmnožování a zpřístupňování zvukových záznamů. „Příjmy“ se rozumí příjmy výrobce zvukových záznamů před odečtením nákladů.
(12)
Platby těchto částek by měly být vyhrazeny pouze ve prospěch výkonných umělců, jejichž výkony jsou zaznamenány na zvukovém záznamu a kteří převedli svá výlučná práva na výrobce zvukových záznamů nebo mu je postoupili za jednorázovou platbu. Částky tímto způsobem vyčleněné by měly být rozdělovány vedlejším výkonným umělcům nejméně jednou ročně, a to na individuálním základě. Toto rozdělení by mělo být svěřeno organizacím pro kolektivní správu práv a lze použít vnitrostátní právní předpisy o nerozdělitelných příjmech. S cílem zamezit nadměrné zátěži při výběru a správě takových příjmů by členské státy měly mít možnost regulovat rozsah, v jakém mikropodniky podléhají povinnosti přispívat, jestliže by se takové platby jevily jako nepřiměřené v poměru k nákladům na výběr takových příjmů a jejich správu.
(13)
Článek 5 směrnice 2006/115/ES však již uděluje výkonným umělcům nezadatelné právo na spravedlivou odměnu za pronájem, mimo jiné za pronájem zvukových záznamů. Stejně tak v souladu se smluvní praxí výkonní umělci obvykle nepřevádějí na výrobce zvukových záznamů svá práva na jedinou spravedlivou odměnu za vysílání a sdělování veřejnosti podle čl. 8 odst. 2 směrnice 2006/115/ES ani svá práva na spravedlivou odměnu za rozmnoženiny pro soukromé užití podle čl. 5 odst. 2 písm. b) směrnice 2001/29/ES. Proto by se při výpočtu celkové částky, kterou má výrobce zvukových záznamů vyčlenit na výplaty doplňkových odměn, neměly brát v úvahu příjmy, které má výrobce zvukových záznamů z pronájmu zvukových záznamů, z jediné spravedlivé odměny za vysílání a sdělování veřejnosti nebo spravedlivé náhrady získané za soukromé rozmnožování.
(14)
Za účelem vyvážení smluv, kterými výkonní umělci na základě autorského honoráře převádějí svá výlučná práva na výrobce zvukových záznamů, by druhým doprovodným přechodným opatřením měl být „čistý štít“ pro ty výkonné umělce, kteří přenesli svá výše uvedená výlučná práva na výrobce zvukových záznamů za autorský honorář nebo odměnu. Aby výkonní umělci měli z prodloužené doby ochrany plný prospěch, měly by členské státy zajistit, aby byl výkonným umělcům na základě dohod mezi výrobci zvukových záznamů a výkonnými umělci vyplácen v průběhu prodlouženého časového období autorský honorář nebo sazba odměny nezatížené zálohovými platbami nebo smluvně stanovenými srážkami.
(15)
V zájmu právní jistoty by mělo být stanoveno, že nebude-li ve smlouvě jasně uvedeno jinak, smluvní převod nebo postoupení práv na záznam výkonu uzavřené před datem, k němuž mají členské státy přijmout opatření k provedení této směrnice, bude nadále účinné po dobu prodloužené ochrany.
(16)
Členské státy by měly mít možnost zajistit, aby některé podmínky ve smlouvách, které zajišťují periodické platby, bylo možno znovu dojednat ve prospěch výkonných umělců. Členské státy by měly mít postupy pro případ, kdy je nové jednání neúspěšné.
(17)
Touto směrnicí by neměla být dotčena vnitrostátní pravidla a dohody, jež jsou slučitelné s jejími ustanoveními, jako jsou kolektivní dohody uzavřené v členských státech mezi organizacemi zastupujícími výkonné umělce a organizacemi zastupujícími výrobce.
(18)
V některých členských státech se u hudebních skladeb s textem používá jednotná doba ochrany, vypočtená od smrti posledního žijícího autora, zatímco v jiných členských státech se u hudby a textu používají různé doby ochrany. U převážné většiny hudebních skladeb s textem se jedná o spoluautorství. Například opera je často dílem libretisty a skladatele. Kromě toho u hudebních stylů, jako je například jazz, rock a pop, je často tvůrčí proces ze své povahy založen na spolupráci.
(19)
Harmonizace doby ochrany u hudebních skladeb s textem, jejichž text a hudba byly vytvořeny tak, aby byly užívány společně, tedy není úplná, čímž vznikají překážky volného pohybu zboží a služeb, jako jsou přeshraniční služby kolektivní správy práv. Aby se zajistilo odstranění těchto překážek, měla by se na veškerá tato díla, jež jsou chráněna ke dni, do kterého jsou členské státy povinny tuto směrnici provést, vztahovat stejná harmonizovaná doba ochrany ve všech členských státech.
(20)
Směrnice 2006/116/ES by tedy měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(21)
Jelikož cílů těchto doprovodných opatření nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, neboť vnitrostátní opatření v této oblasti by vedla buď k narušení hospodářské soutěže nebo by ovlivnila rozsah výlučných práv výrobců zvukových záznamů, která jsou vymezena právními předpisy Unie, a proto jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(22)
Podle bodu 34 interinstitucionální dohody o zdokonalení tvorby právních předpisů (6) jsou členské státy vybízeny k tomu, aby jak pro sebe, tak i v zájmu Unie sestavily vlastní tabulky, z nichž bude v rámci možností patrné srovnání mezi touto směrnicí a prováděcími opatřeními, a aby tyto tabulky zveřejnily,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 2006/116/ES
Směrnice 2006/116/ES se mění takto:
1)
V článku 1 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„7. Doba ochrany u hudebních skladeb s textem končí 70 let po smrti poslední z těchto nejdéle žijících osob, bez ohledu na to, zda jsou nebo nejsou označeny za spoluautory: autora textu a skladatele hudební skladby, pokud byla obě díla vytvořena výslovně pro užití v dané hudební skladbě s textem.“
2)
Článek 3 se mění takto:
a)
v odst. 1 se druhá věta nahrazuje tímto:
„Pokud je však:
-
záznam výkonu jiný než zvukový záznam oprávněně vydán nebo oprávněně sdělen veřejnosti v průběhu této doby, zaniknou práva za 50 let ode dne, kdy došlo k prvnímu takovému vydání nebo prvnímu takovému sdělení veřejnosti, a to podle toho, která událost nastane dříve,
-
záznam výkonu na zvukovém záznamu oprávněně vydán nebo oprávněně sdělen veřejnosti v průběhu této doby, zaniknou práva za 70 let ode dne, kdy došlo k prvnímu takovému vydání nebo prvnímu takovému sdělení veřejnosti, a to podle toho, která událost nastane dříve,“;
b)
v odst. 2 se ve druhé a třetí větě se číslo „50“ nahrazuje číslem „70“;
c)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„2a. Pokud 50 let poté, co byl zvukový záznam oprávněně vydán, nebo, nedošlo-li k takovému vydání, 50 let poté, co byl záznam oprávněně poskytnut veřejnosti, nenabízí výrobce zvukových záznamů kopie tohoto záznamu k prodeji v dostatečném množství nebo je nezpřístupňuje veřejnosti po drátě nebo bezdrátovou cestou tak, že k nim má veřejnost přístup z místa a v čase, které si zvolí, může umělec ukončit smlouvu, ve které převedl nebo postoupil svá práva na záznam svého výkonu výrobci zvukových záznamů (dále jen ‚smlouva o převodu nebo postoupení‘). Tohoto práva ukončit smlouvu o převodu nebo postoupení lze využít tehdy, pokud výrobce ve lhůtě jednoho roku poté, kdy umělec oznámil svůj úmysl ukončit smlouvu o převodu nebo postoupení podle předchozí věty, nevyužívá dotčený záznam oběma způsoby uvedenými v předchozí větě. Umělec se tohoto práva na ukončení smlouvy nemůže vzdát. Pokud zvukový záznam obsahuje záznam výkonů více umělců, mohou tito umělci ukončit své smlouvy o převodu nebo postoupení v souladu s platnými vnitrostátními právními předpisy. Pokud došlo k ukončení smlouvy o převodu nebo postoupení práv podle tohoto odstavce, práva výrobce zvukových záznamů na daný zvukový záznam zanikají.
2b. Pokud má umělec podle smlouvy o převodu nebo postoupení právo požadovat jednorázovou odměnu, má právo obdržet od výrobce zvukových záznamů roční doplňkovou odměnu za každý celý rok bezprostředně navazující na 50. rok poté, co byl zvukový záznam oprávněně vydán, nebo, nedošlo-li k takovému vydání, na 50. rok poté, co byl záznam oprávněně sdělen veřejnosti. Umělec se tohoto práva na roční doplňkovou odměnu nemůže vzdát.
2c. Celková částka, kterou výrobce zvukových záznamů vyčleňuje po 50. roce poté, co byl tento zvukový záznam oprávněně vydán, nebo, nedošlo-li k takovému vydání, po 50. roce poté, co byl záznam oprávněně sdělen veřejnosti, na platby roční doplňkové odměny uvedené v odstavci 2b, musí odpovídat alespoň 20 % z příjmů, který tento výrobce zvukových záznamů získal v průběhu roku, který předchází roku, za nějž se platí uvedená odměna, z rozmnožování, rozšiřování a zpřístupňování dotčeného zvukového záznamu.
Členské státy zajistí, aby výrobci zvukových záznamů měli povinnost na požádání poskytnout umělcům, kteří mají právo na roční doplňkovou odměnu uvedenou v odstavci 2b, veškeré informace, které mohou být nezbytné k zajištění plateb této odměny.
2d. Členské státy zajistí, aby právo na roční doplňkovou odměnu uvedené v odstavci 2b bylo spravováno organizacemi pro kolektivní správu práv.
2e. Má-li umělec nárok na periodické platby, nebudou po 50. roce poté, co byl zvukový záznam oprávněně vydán, nebo, nedošlo-li k takovému vydání, po 50. roce poté, co byl záznam oprávněně sdělen veřejnosti, z těchto plateb sráženy žádné zálohy, ani smluvně dohodnuté srážky.“
3)
V článku 10 se doplňují nové odstavce, které znějí:
„5. Ustanovení čl. 3 odst. 1 až odst. 2e v platném znění ze dne 31. října 2011 se použijí v případě záznamů výkonu a zvukových záznamů, vzhledem k nimž jsou výkonný umělec a výrobce zvukových záznamů stále chráněni ve smyslu uvedených ustanovení v platném znění ze dne 30. října 2011, a to ke dni 1. listopadu 2013, a v případě záznamů výkonu a zvukových záznamů pořízených po tomto datu.
6. Článek 1 odst. 7 se použije na hudební skladby s textem, u kterých je alespoň v jednom členském státě chráněna přinejmenším hudební skladba nebo text dne 1. listopadu 2013, a na hudební skladby s textem, které vznikly po tomto datu.
Prvním pododstavcem tohoto odstavce není dotčeno využití provedené do 1. listopadu 2013. Členské státy přijmou nezbytná opatření zejména na ochranu práv získaných třetími osobami.“
4)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 10a
Přechodná opatření
1. Nebude-li ve smlouvě jasně uvedeno jinak, má se za to, že smlouva o převodu nebo postoupení uzavřená před 1. listopadem 2013 je nadále účinná i po okamžiku, kdy by podle čl. 3 odst. 1 v platném znění ze dne 30. října 2011 výkonný umělec již nebyl chráněn.
2. Členské státy mohou stanovit, že smlouvy o převodu nebo postoupení, na jejichž základě má umělec nárok na periodické platby a které byly uzavřeny před 1. listopadem 2013, mohou být změněny po 50. roce poté, co byl zvukový záznam oprávněně vydán, nebo, nedošlo-li k takovému vydání, po 50. roce poté, co byl záznam oprávněně sdělen veřejnosti.“.
Článek 2
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 1. listopadu 2013. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Podávání zpráv
1. Do 1. listopadu 2016 předloží Komise Evropskému parlamentu, Radě a Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru zprávu o uplatňování této směrnice s ohledem na vývoj na digitálním trhu, doplněnou případně o návrh na další změnu směrnice 2006/116/ES.
2. Do 1. ledna 2012 předloží Komise Evropskému parlamentu, Radě a Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru zprávu, ve které zhodnotí, zda je případně potřebné prodloužit dobu ochrany práv výkonných umělců a výrobců v audiovizuálním odvětví. Komise případně připojí vhodné návrhy na další změnu směrnice 2006/116/ES.
Článek 4
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 5
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 27. září 2011.