ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 542/2010 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 3ης Ιουνίου 2010
για την τροποποίηση της απόφασης 2008/839/ΔΕΥ σχετικά με τη μετάβαση από το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS 1+) στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 74,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τη δημιουργία, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (1) και την απόφαση 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2007, σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (2).
(2)
Οι όροι, οι διαδικασίες και οι αρμοδιότητες που εφαρμόζονται στη μετάβαση από το SIS 1+ στο SIS II θεσπίζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1104/2008 του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2008, σχετικά με τη μετάβαση από το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS 1+) στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (3) και την απόφαση 2008/839/ΔΕΥ του Συμβουλίου (4). Ωστόσο, αυτές οι πράξεις θα λήξουν το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2010.
(3)
Οι προϋποθέσεις για τη μετάβαση από το SIS 1+ στο SIS II δεν θα έχουν εκπληρωθεί μέχρι την 30ή Ιουνίου 2010. Επομένως, για να αρχίσει να λειτουργεί το SIS II όπως απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 και την απόφαση 2007/533/ΔΕΥ, πρέπει μέχρι την ολοκλήρωση της μετάβασης να συνεχισθεί η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1104/2008 και της απόφασης 2008/839/ΔΕΥ.
(4)
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να συνεργάζονται στενά κατά τη διάρκεια όλων των σταδίων της ανάπτυξης και της μετάβασης για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Στα συμπεράσματα του Συμβουλίου για το SIS II της 26ης και 27ης Φεβρουαρίου 2009 και της 4ης και 5ης Ιουνίου 2009, προβλέφθηκε η σύσταση ανεπίσημου φορέα αποτελούμενου από τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών που ορίσθηκε ως το διοικητικό συμβούλιο του συνολικού προγράμματος, για την ενίσχυση της συνεργασίας και την άμεση στήριξη των κρατών μελών για το κεντρικό σχέδιο SIS II. Το θετικό αποτέλεσμα των εργασιών της ομάδας και η ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της συνεργασίας και της διαφάνειας του σχεδίου αιτιολογεί την τυπική ένταξη της ομάδας στη δομή διαχείρισης του SIS II. Πρέπει συνεπώς να δημιουργηθεί επισήμως μια ομάδα εμπειρογνωμόνων, καλούμενη «διοικητικό συμβούλιο του συνολικού προγράμματος», για να συμπληρωθεί η τρέχουσα οργανωτική δομή. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα καθώς και η οικονομική αποδοτικότητα, ο αριθμός των εμπειρογνωμόνων πρέπει να είναι περιορισμένος. Η εν λόγω ομάδα εμπειρογνωμόνων δεν θα θίγει τις ευθύνες της Επιτροπής και των κρατών μελών.
(5)
Η Επιτροπή πρέπει να παραμείνει υπεύθυνη για το κεντρικό SIS II και την επικοινωνιακή του υποδομή. Το κεντρικό SIS II και η επικοινωνιακή του υποδομή πρέπει να διατηρηθούν και, όπου χρειάζεται, να αναπτυχθούν περαιτέρω. Η πρόσθετη ανάπτυξη του κεντρικού SIS II πρέπει πάντοτε να περιλαμβάνει τη διόρθωση των σφαλμάτων. Η Επιτροπή πρέπει να παρέχει συντονισμό και στήριξη για τις από κοινού δραστηριότητες.
(6)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 και η απόφαση 2007/533/ΔΕΥ προβλέπουν ότι για το κεντρικό SIS II πρέπει να χρησιμοποιείται η βέλτιστη διαθέσιμη τεχνολογία, βάσει ανάλυσης κόστους-οφέλους. Στο παράρτημα των συμπερασμάτων του Συμβουλίου για την περαιτέρω διεύθυνση του SIS II της 4ης και 5ης Ιουνίου 2009 τίθενται οι δείκτες μέτρησης που πρέπει να τηρούνται για τη συνέχιση του τρέχοντος σχεδίου SIS II. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε μελέτη για την επεξεργασία εναλλακτικού τεχνικού σεναρίου για την ανάπτυξη του SIS II βάσει της εξέλιξης του SIS 1+ (SIS 1+ RE) ως σχεδίου έκτακτης ανάγκης, σε περίπτωση που οι δοκιμές καταδείξουν μη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των δεικτών μέτρησης. Βάσει αυτών των παραμέτρων το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει να καλέσει την Επιτροπή να ενεργοποιήσει το εναλλακτικό τεχνικό σενάριο.
(7)
Επομένως, η περιγραφή των τεχνικών συνιστωσών της αρχιτεκτονικής μετάβασης πρέπει να προσαρμοσθεί για να επιτρέψει μια άλλη τεχνική λύση, συγκεκριμένα το SIS 1+ RE, σχετικά με την ανάπτυξη του κεντρικού SIS II. Το SIS 1+ RE αποτελεί πιθανή τεχνική λύση για την ανάπτυξη του κεντρικού SIS II και την επίτευξη των στόχων του SIS II οι οποίοι τέθηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 και την απόφαση 2007/533/ΔΕΥ.
(8)
Το SIS 1+ RE χαρακτηρίζεται από μοναδικότητα μέσων μεταξύ της ανάπτυξης SIS II και SIS 1+. Οι παραπομπές του παρόντος κανονισμού στην τεχνική αρχιτεκτονική του SIS II και τη διαδικασία μετάβασης πρέπει, συνεπώς, σε περίπτωση εφαρμογής εναλλακτικού τεχνικού σεναρίου, να θεωρηθούν ως παραπομπές στο SIS II που βασίζεται σε άλλη τεχνική λύση, εφαρμοζόμενες mutatis mutandis στις τεχνικές ιδιαιτερότητες των λύσεων αυτών, σύμφωνα με τον στόχο της ανάπτυξης ενός κεντρικού SIS II.
(9)
Η χρηματοδότηση της ανάπτυξης του κεντρικού SIS II που βασίζεται σε εναλλακτική τεχνική λύση πρέπει να καλυφθεί από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης τηρουμένης της αρχής της ορθής δημοσιονομικής διαχείρισης. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (5), η Επιτροπή μπορεί να εκχωρεί καθήκοντα εκτέλεσης του προϋπολογισμού σε εθνικούς φορείς του δημόσιου τομέα. Σύμφωνα με τον πολιτικό προσανατολισμό και τις προϋποθέσεις που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002, η Επιτροπή μπορεί να κληθεί, σε περίπτωση μετάβασης στην εναλλακτική λύση, να εκχωρήσει τα καθήκοντα εκτέλεσης του προϋπολογισμού, τα οποία αφορούν την ανάπτυξη του SIS II που βασίζεται στο SIS 1+ RE, στη Γαλλία.
(10)
Σε κάθε τεχνικό σενάριο, η μετάβαση στο κεντρικό επίπεδο πρέπει να συνεπάγεται τη διαθεσιμότητα της βάσης δεδομένων SIS 1+ και των νέων λειτουργικών χαρακτηριστικών SIS II, συμπεριλαμβανομένων των πρόσθετων κατηγοριών δεδομένων, στο κεντρικό SIS II.
(11)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παραμείνουν υπεύθυνα για τα εθνικά τους συστήματα (N.SIS II). Τα N.SIS II θα πρέπει να διατηρηθούν ακόμα και, όπου χρειάζεται, να αναπτυχθούν περαιτέρω.
(12)
Η Γαλλία θα πρέπει να παραμείνει υπεύθυνη για τη λειτουργία τεχνικής υποστήριξης (C.SIS).
(13)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή της δημιουργίας προσωρινής αρχιτεκτονικής μετάβασης και της μετάβασης των δεδομένων από το SIS 1+ στο SIS II, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, ως εκ τούτου, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης λόγω των διαστάσεων και των αποτελεσμάτων των εν λόγω ενεργειών, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(14)
Δυνάμει των άρθρων 1 και 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 22) για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός περιόδου έξι μηνών από την απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τον παρόντα κανονισμό εάν θα τον ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.
(15)
Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου (αριθ. 19) για την ενσωμάτωση του κεκτημένου Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της απόφασης 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου Σένγκεν (6).
(16)
Η Ιρλανδία συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου (αριθ. 19) του πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου Σένγκεν (7).
(17)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις λεπτομερείς ρυθμίσεις για τη μερική συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας στο κεκτημένο Σένγκεν, όπως ορίζουν οι αποφάσεις 2000/365/ΕΚ και 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου αντίστοιχα.
(18)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχουν συνάψει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (8), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 σημείο Ζ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας αυτής (9).
(19)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχουν συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ελβετική Συνομοσπονδία σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (10), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 στοιχείο Ζ της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/149/ΔΕΥ του Συμβουλίου (11).
(20)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που υπέγραψαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η Ελβετική Συνομοσπονδία και το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν σχετικά με τη σύνδεση του τελευταίου στη συμφωνία που έχουν συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ελβετική Συνομοσπονδία για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 στοιχείο Ζ της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/262/ΕΚ του Συμβουλίου (12),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Η απόφαση 2008/839/ΔΕΥ τροποποιείται ως εξής:
1.
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος στο άρθρο 1:
«3. Η ανάπτυξη του SIS II μπορεί να ολοκληρωθεί με την υλοποίηση εναλλακτικού τεχνικού σεναρίου που χαρακτηρίζεται από τις δικές του ιδιαιτερότητες.».
2.
Στο άρθρο 4 η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Για να εξασφαλιστεί η μετάβαση από το SIS 1+ στο SIS ΙΙ, διατίθενται στον βαθμό που είναι αναγκαίο τα εξής στοιχεία.».
3.
Στο άρθρο 10, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Στον βαθμό που είναι αναγκαίο, ο μετατροπέας μετατρέπει, αμφίδρομα, τα δεδομένα μεταξύ του C.SIS και του κεντρικού SIS II, και εξασφαλίζει τον συντονισμό μεταξύ C.SIS και κεντρικού SIS II.».
4.
Στο άρθρο 11, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο SIS 1+ μεταβαίνουν από το N.SIS στο N.SIS II χρησιμοποιώντας την προσωρινή αρχιτεκτονική μετάβασης, με την υποστήριξη της Γαλλίας και της Επιτροπής.».
5.
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 17α
Διοικητικό συμβούλιο συνολικού προγράμματος
1. Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων και δραστηριοτήτων της Επιτροπής, της αναφερόμενης στο άρθρο 17 επιτροπής, της Γαλλίας και των κρατών μελών που συμμετέχουν στο SIS 1+, θεσπίζεται με την παρούσα μια ομάδα τεχνικών εμπειρογνωμόνων που καλείται “διοικητικό συμβούλιο συνολικού προγράμματος” (εφεξής το “διοικητικό συμβούλιο”). Το διοικητικό συμβούλιο αποτελεί συμβουλευτικό φορέα για τη στήριξη του κεντρικού σχεδίου SIS II και τη διευκόλυνση της συνοχής μεταξύ του κεντρικού σχεδίου και των εθνικών σχεδίων του SIS II. Το διοικητικό συμβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων ούτε εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί την Επιτροπή ή τα κράτη μέλη.
2. Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται κατ’ ανώτατο όριο από 10 μέλη, τα οποία συνεδριάζουν σε τακτική βάση. Οκτώ το πολύ εμπειρογνώμονες και ίσος αριθμός αναπληρωτών ορίζονται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Δύο το πολύ εμπειρογνώμονες και δύο αναπληρωτές ορίζονται από τον γενικό διευθυντή της αρμόδιας γενικής διεύθυνσης της Επιτροπής και προέρχονται από τους υπαλλήλους της Επιτροπής.
Στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου δύνανται να συμμετέχουν και άλλοι εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και υπάλληλοι της Επιτροπής, άμεσα εμπλεκόμενοι στην ανάπτυξη των σχεδίων SIS II, με έξοδα της αντίστοιχης διοικητικής αρχής ή οργανισμού.
Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να προσκαλέσει άλλους εμπειρογνώμονες να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις του όπως προσδιορίζονται στις αρμοδιότητές του κατά την παράγραφο 5, με έξοδα της αντίστοιχης διοικητικής αρχής, οργανισμού ή εταιρείας τους.
3. Οι εμπειρογνώμονες που ορίζονται από τα κράτη μέλη τα οποία ασκούν την εκ περιτροπής προεδρία και την προεδρία που ακολουθεί καλούνται πάντοτε να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου.
4. Η γραμματεία του διοικητικού συμβουλίου εξασφαλίζεται από την Επιτροπή.
5. Το διοικητικό συμβούλιο θα καταρτίσει τις αρμοδιότητές του που περιλαμβάνουν ιδίως διαδικασίες σχετικά με:
-
εναλλασσόμενη προεδρία μεταξύ της Επιτροπής και της προεδρίας,
-
τόπους συνεδριάσεων,
-
προετοιμασία συνεδριάσεων,
-
υποδοχή άλλων εμπειρογνωμόνων,
-
σχέδιο επικοινωνίας που εξασφαλίζει πλήρη ενημέρωση των μη συμμετεχόντων κρατών μελών.
Οι αρμοδιότητες θα αρχίσουν να ισχύουν μετά την έκδοση θετικής γνωμοδότησης από τον γενικό διευθυντή της αρμόδιας γενικής διεύθυνσης της Επιτροπής και από τα κράτη μέλη που συνέρχονται στο πλαίσιο της επιτροπής του άρθρου 17.
6. Το διοικητικό συμβούλιο υποβάλλει τακτικά γραπτές εκθέσεις για την πρόοδο του σχεδίου, συμπεριλαμβανομένων των συστάσεων και της σχετικής αιτιολόγησης, στην […] επιτροπή του άρθρου 17 ή, κατά περίπτωση, στα προπαρασκευαστικά όργανα του Συμβουλίου.
7. Με την επιφύλαξη του άρθρου 15 παράγραφος 2, τα διοικητικά έξοδα και τα έξοδα ταξιδιού που προκύπτουν από τις δραστηριότητες του διοικητικού συμβουλίου βαρύνουν τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον βαθμό που δεν επιστρέφονται από άλλες πηγές. Στα έξοδα ταξιδιού των μελών στο διοικητικό συμβούλιο που έχουν ορισθεί από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Συμβουλίου και των εμπειρογνωμόνων που προσκαλούνται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, τα οποία προκύπτουν σε σχέση με τις εργασίες του διοικητικού συμβουλίου, εφαρμόζεται η κανονιστική ρύθμιση της Επιτροπής για την αποζημίωση προσώπων που δεν ανήκουν σε αυτήν και τα οποία καλούνται ως εμπειρογνώμονες.».
6.
Στο άρθρο 19, η τελευταία φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η ισχύς του λήγει την ημερομηνία που ορίζει το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 2 της απόφασης 2007/533/ΔΕΥ, και εν πάση περιπτώσει το αργότερο στις 31 Μαρτίου 2013 ή στις 31 Δεκεμβρίου 2013 σε περίπτωση μετάβασης σε εναλλακτικό τεχνικό σενάριο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίςει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Λουξεμβούργο, 3 Ιουνίου 2010.
NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 542/2010
ze dne 3. června 2010,
kterým se mění rozhodnutí 2008/839/SVV o přechodu ze Schengenského informačního systému (SIS 1+) na Schengenský informační systém druhé generace (SIS II)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 74 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Schengenský informační systém druhé generace (SIS II) byl zřízen nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1987/2006 ze dne 20. prosince 2006 o zřízení, provozu a využívání Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) (1) a rozhodnutím Rady 2007/533/SVV ze dne 12. června 2007 o zřízení, provozování a využívání Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) (2).
(2)
Podmínky, postupy a povinnosti v souvislosti s průběhem přechodu ze SIS 1 + na SIS II stanoví nařízení Rady (ES) č. 1104/2008 ze dne 24. října 2008 o přechodu z Schengenského informačního systému (SIS 1+) na Schengenský informační systém druhé generace (SIS II) (3) a rozhodnutí 2008/839/SVV (4). Platnost těchto nástrojů však skončí nejpozději dne 30. června 2010.
(3)
Předběžné podmínky nutné k přechodu ze SIS 1 + na SIS II však do 30. června 2010 nebudou splněny. Nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV vyžadují, aby se prostředí SIS II stalo plně funkčním, a proto by se nařízení (ES) č. 1104/2008 a rozhodnutí 2008/839/SVV měly uplatňovat až do dokončení přechodu.
(4)
Komise a členské státy by měly ve všech fázích rozvoje a přechodu nadále úzce spolupracovat, aby se uvedený proces dokončil. V závěrech Rady o SIS II ze dne 26. a 27. února 2009 a 4. a 5. června 2009 byl ustaven neformální orgán sestávající z odborníků z členských států a označený jako Rada pro řízení globálního programu s cílem posílit spolupráci a zajistit pro centrální projekt SIS II přímou podporu ze strany členských států. Pozitivní výsledek práce uvedené skupiny a nutnost dále posílit spolupráci a transparentnost projektu jsou důvodem pro formální začlenění skupiny do řídící struktury SIS II. K doplnění stávající organizační struktury by proto měla být formálně zřízena skupina odborníků nazvaná Rada pro řízení globálního programu. V zájmu účinnosti i nákladové efektivnosti by měl být počet odborníků omezen. Existence této skupiny odborníků by se neměla dotýkat působnosti Komise a členských států.
(5)
Komise je nadále odpovědná za centrální SIS II a jeho komunikační infrastrukturu. Centrální SIS II a komunikační infrastrukturu je nezbytné udržovat a případně dále rozvíjet. Další rozvoj centrálního SIS II by měl vždy zahrnovat opravu chyb. Komise by měla koordinovat a podporovat společné činnosti.
(6)
Nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV stanoví, že pro centrální SIS II by se na základě analýzy nákladů a přínosů měla použít nejlepší dostupná technologie. Příloha závěrů Rady o dalším směřování SIS II ze dne 4. a 5. června 2009 uvádí mezníky, které by měly být splněny v zájmu pokračování ve stávajícím projektu SIS II. Současně byla provedena studie týkající se vypracování alternativního technického scénáře pro rozvoj SIS II na základě rozvoje SIS 1+ (SIS 1+ RE) jako pohotovostního plánu pro případ, že testy prokážou neplnění požadavků týkajících se mezníků. Na základě těchto parametrů může Rada rozhodnout, že vyzve Komisi, aby přešla na alternativní technický scénář.
(7)
Popis technických složek architektury přechodu by proto měl být uzpůsoben tak, aby umožňoval i jiné technické řešení, a to zejména SIS 1+ RE, pokud jde o rozvoj centrálního SIS II. Možným technickým řešením pro rozvoj centrálního SIS II a pro dosažení cílů SIS II stanovených v nařízení (ES) č. 1987/2006 a v rozhodnutí 2007/533/SVV je SIS 1+ RE.
(8)
SIS 1+ RE se vyznačuje jedinečností prostředků mezi rozvojem SIS II a systémem SIS 1+. Odkazy na technickou architekturu SIS II a na proces přechodu, které jsou uvedeny v tomto nařízení, by se proto v případě provádění alternativního scénáře měly chápat jako odkazy na SIS II na základě jiného technického řešení, použité obdobně na technické zvláštnosti tohoto řešení v souladu s cílem rozvíjet centrální SIS II.
(9)
Pokud jde o financování rozvoje centrálního SIS II na základě alternativního technického řešení, mělo by být prováděno ze souhrnného rozpočtu Unie při respektování zásady řádného finančního řízení. V souladu s nařízením Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 ze dne 25. června 2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (5), může Komise svěřit úkoly související s plněním rozpočtu vnitrostátním veřejným subjektům. Na základě politické orientace a s výhradou podmínek stanovených v nařízení (ES, Euratom) č. 1605/2002 by Komise v případě přechodu na alternativní řešení byla vyzvána, aby svěřila Francii úkoly plnění rozpočtu, pokud jde o rozvoj SIS II na základě SIS 1+ RE.
(10)
Při jakémkoliv technickém scénáři by výsledkem přechodu na centrální úrovni měla být dostupnost databáze SIS 1 + a nových funkcí systému SIS II na centrální úrovni systému SIS II, a to včetně dodatečných kategorií údajů.
(11)
Členské státy by měly nadále odpovídat za své vnitrostátní systémy (N.SIS II). N.SIS II je stále zapotřebí udržovat a případně dále rozvíjet.
(12)
Francie by měla být i nadále odpovědná za technickou podpůrnou jednotku (C.SIS).
(13)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž vytvoření provizorní architektury pro přechod a migrace údajů ze SIS 1+ na SIS II, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být z důvodu rozsahu a účinků tohoto opatření lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné k dosažení těchto cílů.
(14)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto nařízení, a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto nařízení navazuje na schengenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců od přijetí tohoto nařízení, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.
(15)
Spojené království se účastní tohoto nařízení v souladu s čl. 5 odst. 1 Protokolu (č. 19) o schengenském acquis začleněném do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a v souladu s čl. 8 odst. 2 rozhodnutí Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (6).
(16)
Irsko se účastní tohoto nařízení v souladu s článkem 5 odst. 1 Protokolu (č. 19) o schengenském acquis začleněném do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a s čl. 6 odst. 2 rozhodnutí Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (7).
(17)
Tímto nařízením nejsou dotčena opatření pro částečnou účast Spojeného království a Irska v schengenském acquis, která byla stanovena pro Spojené království v rozhodnutí Rady 2000/365/ES a pro Irsko v rozhodnutí 2002/192/ES.
(18)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (8), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě G rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (9).
(19)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (10), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě G rozhodnutí Rady 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/149/SVV (11).
(20)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu podepsaného mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě G rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/262/SVV (12),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Rozhodnutí 2008/839/SVV se mění takto:
1)
V článku 1 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Rozvoje systému SIS II lze dosáhnout prostřednictvím provádění alternativního technického scénáře, který se vyznačuje vlastními technickými specifikacemi.“
2)
V článku 4 se návětí nahrazuje tímto:
„Pro zajištění přechodu ze SIS 1+ na SIS II jsou v nutné míře zpřístupněny tyto prvky:“.
3)
V článku 10 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Převodník v nutné míře obousměrně převádí údaje mezi C.SIS a centrálním SIS II a zajišťuje synchronizaci C.SIS a centrálního SIS II.“
4)
V článku 11 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy, které se účastní SIS 1+, přejdou z N.SIS na N.SIS II za využití provizorní architektury přechodu s podporou Francie a Komise.“
5)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 17a
Rada pro řízení globálního programu
1. Zřizuje se skupina technických odborníků nazvaná „Rada pro řízení globálního programu“, aniž jsou dotčeny příslušné odpovědnosti a činnosti Komise, výboru uvedeného v článku 17, Francie a členských států, které se účastní SIS 1+. Rada pro řízení globálního programu je poradním orgánem pro pomoc projektu centrálního SIS II a usnadňuje soudržnost mezi projekty SIS II na centrální úrovni i na úrovni jednotlivých členských států. Nemá rozhodovací pravomoc ani není zmocněna zastupovat Komisi nebo členské státy.
2. Rada pro řízení globálního programu má nejvýše deset členů a zasedá pravidelně. Členské státy, zasedající v Radě, jmenují nejvýše osm odborníků a stejný počet náhradníků. Nejvýše dva odborníky a dva náhradníky jmenuje generální ředitel příslušného generálního ředitelství Komise z řad úředníků Komise.
Zasedání Rady pro řízení globálního programu se mohou účastnit další odborníci členských států a úředníci Komise, kteří jsou do rozvoje projektů SIS II přímo zapojeni, a to na náklady jejich příslušného správního orgánu nebo instituce.
K účasti na zasedáních Rady pro řízení globálního programu mohou být přizváni odborníci, podle vymezení v referenčním rámci uvedeném v odstavci 5, a to na náklady jejich příslušného správního orgánu, instituce nebo společnosti.
3. K účasti na zasedáních Rady pro řízení globálního programu jsou vždy přizváni odborníci jmenovaní členskými státy, které plní úlohu stávajícího a nastupujícího předsednictví.
4. Sekretariát Rady pro řízení globálního programu zajišťuje Komise.
5. Rada pro řízení globálního programu sama formuluje rozsah svého referenčního rámce, který zahrnuje zejména postupy týkající se
-
střídavého předsednictví Komise a předsednictví Rady,
-
místa zasedání,
-
přípravy jednání,
-
umožnění účasti dalších odborníků,
-
plánu komunikace zajišťujícího plné informování nezúčastněných členských států.
Referenční rámec nabývá účinku poté, co generální ředitel příslušného generálního ředitelství Komise a členské státy zasedající ve výboru podle článku 17 vydají příznivé stanovisko.
6. Rada pro řízení globálního programu pravidelně předkládá výboru uvedenému v článku 17 nebo případně příslušným přípravným orgánům Rady písemné zprávy o pokroku projektu, včetně poskytnutých doporučení, jakož i jejich odůvodnění.
7. Správní náklady a cestovní výlohy vyplývající z činností Rady pro řízení globálního programu se hradí ze souhrnného rozpočtu Unie, pokud nejsou hrazeny z jiných zdrojů, aniž je dotčen čl. 15 odst. 2. Pokud jde o cestovní výlohy členů Rady pro řízení globálního programu jmenovaných členskými státy, zasedajícími v Radě, a odborníků přizvaných v souladu s odstavcem 3 tohoto článku, které vznikají v souvislosti s prací Rady pro řízení globálního programu, použijí se Předpisy o úhradě výdajů externích odborníků přizvaných na zasedání Komise.“
6)
V článku 19 se poslední věta nahrazuje tímto:
„Jeho platnost skončí ke dni, který stanoví Rada v souladu s čl. 71 odst. 2 rozhodnutí 2007/533/SVV, a v každém případě nejpozději dne 31. března 2013, nebo v případě přechodu na alternativní technický scénář podle čl. 1 odst. 3, dne 31. prosince 2013.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvou o fungování Evropské unie.
V Lucemburku dne 3. června 2010.