ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 225/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 15ης Μαρτίου 2012
για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 183/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση εγκαταστάσεων που διαθέτουν στην αγορά, για χρήση στις ζωοτροφές, προϊόντα με βάση φυτικά έλαια και αναμεμειγμένα λίπη και σχετικά με τις ειδικές απαιτήσεις για την παραγωγή, την αποθήκευση, τη μεταφορά και τον έλεγχο της παρουσίας διοξινών στα έλαια, τα λίπη και τα προϊόντα που παράγονται από αυτά
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
H ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 183/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιανουαρίου 2005, περί καθορισμού των απαιτήσεων για την υγιεινή των ζωοτροφών (1), και ιδίως το άρθρο 27 στοιχεία β) και στ),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 183/2005 καθορίζει γενικούς κανόνες για την υγιεινή, τις συνθήκες και τις ρυθμίσεις όσον αφορά τις ζωοτροφές, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τηρούνται οι συνθήκες επεξεργασίας που αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση και στον έλεγχο των ενδεχόμενων κινδύνων. Οι εγκαταστάσεις ζωοτροφών πρέπει να εγγράφονται στο μητρώο της αρμόδιας αρχής ή να εγκρίνονται από αυτήν. Επιπλέον, οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών σε χαμηλότερο επίπεδο της αλυσίδας ζωοτροφών έχουν την υποχρέωση να προμηθεύονται ζωοτροφές αποκλειστικά από εγκαταστάσεις που είναι εγγεγραμμένες στα μητρώα ή εγκεκριμένες.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 767/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση ζωοτροφών (2) απαιτεί οι ζωοτροφές που διατίθενται στην αγορά να είναι ασφαλείς και να φέρουν ρητή επισήμανση με τον αντίστοιχο τύπο ζωοτροφής. Επιπλέον, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2011 της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2011, για τον κατάλογο πρώτων υλών ζωοτροφών (3), παρατίθενται λεπτομερείς περιγραφές για συγκεκριμένες πρώτες ύλες ζωοτροφών οι οποίες πρέπει να χρησιμοποιούνται για σκοπούς επισήμανσης.
(3)
Η αλληλεπίδραση αυτών των απαιτήσεων πρέπει να διασφαλίζει την ιχνηλασιμότητα και το υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών μέσω της αλυσίδας ζωοτροφών και τροφίμων.
(4)
Επίσημοι έλεγχοι και έλεγχοι που διενεργούνται από υπεύθυνους επιχειρήσεων ζωοτροφών έχουν καταδείξει ότι ορισμένα έλαια και λίπη και τα προϊόντα που προέρχονται από αυτά και δεν προορίζονται για χρήση στις ζωοτροφές, έχουν χρησιμοποιηθεί ως πρώτες ύλες ζωοτροφών με αποτέλεσμα οι ζωοτροφές να υπερβαίνουν τα μέγιστα επίπεδα διοξινών που καθορίζονται στην οδηγία 2002/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, για τις ανεπιθύμητες ουσίες στις ζωοτροφές (4). Κατά συνέπεια, οι τροφές που προέρχονται από ζώα που έχουν τραφεί με μολυσμένες ζωοτροφές ενδέχεται να ενέχουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Επιπλέον, ενδέχεται να προκύψουν οικονομικές ζημίες από την απόσυρση μολυσμένων ζωοτροφών και τροφών από την αγορά.
(5)
Για τη βελτίωση της υγιεινής των ζωοτροφών και χωρίς να επηρεάζεται η αρμοδιότητα των κρατών μελών όπως καθορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 183/2005, οι εγκαταστάσεις που μεταποιούν ακατέργαστα φυτικά έλαια, παράγουν προϊόντα που προέρχονται από έλαια φυτικής προέλευσης και αναμειγνύουν λίπη θα πρέπει να υπόκεινται σε έγκριση σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, αν τα προϊόντα αυτά προορίζονται για χρήση στις ζωοτροφές.
(6)
Πρέπει να ορίζονται ειδικές απαιτήσεις για την παραγωγή, την επισήμανση, την αποθήκευση και τη μεταφορά των εν λόγω πρώτων υλών ζωοτροφών προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εμπειρία που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή των συστημάτων που βασίζονται στην ανάλυση κινδύνου και κρίσιμων σημείων ελέγχου (HACCP).
(7)
Μια ενισχυμένη παρακολούθηση των διοξινών θα διευκόλυνε τον εντοπισμό περιπτώσεων μη συμμόρφωσης και την επιβολή της νομοθεσίας περί ζωοτροφών. Είναι αναγκαίο να προβλέπεται η υποχρέωση των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών να ελέγχουν τα λίπη, τα έλαια και τα προϊόντα που προέρχονται από αυτά για διοξίνες και παρόμοια με τις διοξίνες PCB, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος εισόδου μολυσμένων προϊόντων στην αλυσίδα τροφίμων και, συνεπώς, να υποστηριχθεί η στρατηγική μείωσης της έκθεσης των πολιτών της ΕΕ στις διοξίνες. Ο κίνδυνος μόλυνσης με διοξίνες θα πρέπει να αποτελεί τη βάση για τον καθορισμό του σχεδίου παρακολούθησης. Η ευθύνη για τη διάθεση στην αγορά ασφαλών ζωοτροφών ανήκει στους υπευθύνους επιχειρήσεων ζωοτροφών. Επομένως, το κόστος της ανάλυσης θα πρέπει να βαρύνει εξ ολοκλήρου αυτούς. Αναλυτικές διατάξεις για τη δειγματοληψία και ανάλυση που δεν περιέχονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να παραμείνουν εντός της αρμοδιότητας των κρατών μελών. Επιπλέον, τα κράτη μέλη προτρέπονται να εστιάζουν στους ελέγχους των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών που, αν και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρακολούθησης διοξινών, προμηθεύονται τα προϊόντα που αναφέρονται ανωτέρω.
(8)
Το υποχρεωτικό σύστημα παρακολούθησης με βάση τον κίνδυνο δεν πρέπει να επηρεάζει το καθήκον των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας της Ένωσης για την υγιεινή των ζωοτροφών. Αυτό πρέπει να ενσωματωθεί στην ορθή υγιεινή πρακτική και στο σύστημα με βάση το HACCP. Αυτό θα πρέπει να επιβεβαιώνεται από την αρμόδια αρχή στο πλαίσιο της έγκρισης του υπευθύνου επιχείρησης ζωοτροφών. Κατά την τακτική επανεξέταση της αξιολόγησης κινδύνου του υπευθύνου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ευρήματα της παρακολούθησης διοξινών.
(9)
Τα εργαστήρια που πραγματοποιούν αναλύσεις διοξινών πρέπει να υποχρεώνονται να αναφέρουν αποτελέσματα που υπερβαίνουν τα ελάχιστα επιτρεπόμενα όρια που καθορίζονται στην οδηγία 2002/32/ΕΚ όχι μόνο στον υπεύθυνο επιχείρησης ζωοτροφών, αλλά και στην αρμόδια αρχή για τη βελτίωση της διαφάνειας. Αυτή η υποχρέωση δεν απαλλάσσει τον υπεύθυνο επιχείρησης ζωοτροφών από την υποχρέωσή του να ενημερώνει την αρμόδια αρχή.
(10)
Προκειμένου να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα των διατάξεων όσον αφορά την υποχρεωτική παρακολούθηση διοξινών και την ενσωμάτωσή της στο σύστημα HACCP των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών, θα πρέπει να προβλέπεται μια επανεξέταση μετά την παρέλευση δύο ετών.
(11)
Θα πρέπει να παρασχεθεί επαρκής χρόνος ώστε να έχουν οι αρμόδιες αρχές και οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών τη δυνατότητα να προσαρμοστούν στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
(12)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχουν εκφράσει αντιρρήσεις για αυτά,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 183/2005 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 16 Σεπτεμβρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Μαρτίου 2012.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 225/2012
ze dne 15. března 2012,
kterým se mění příloha II nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 183/2005, pokud jde o schvalování provozů, které uvádějí na trh výrobky získané z rostlinných olejů a směsné tuky k použití v krmivech, a pokud jde o zvláštní požadavky na výrobu, skladování a přepravu olejů, tuků a výrobků z nich získaných a na zkoušení obsahu dioxinů v nich
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 183/2005 ze dne 12. ledna 2005, kterým se stanoví požadavky na hygienu krmiv (1), a zejména na čl. 27 písm. b) a f) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 183/2005 stanoví obecná pravidla pro hygienu krmiv a další podmínky a postupy, aby bylo zajištěno, že budou dodržovány podmínky zpracování, které mají minimalizovat a kontrolovat potenciální nebezpečí. Provozy krmivářských podniků musí být registrovány nebo schváleny příslušným orgánem. Provozovatelé krmivářských podniků z nižších článků krmivového řetězce jsou navíc povinni odebírat krmivo pouze z registrovaných nebo schválených provozů.
(2)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 767/2009 ze dne 13. července 2009 o uvádění na trh a používání krmiv (2) požaduje, aby krmiva uváděná na trh byla bezpečná a aby příslušný druh krmiva byl výslovně uveden v označení. Nařízení Komise (EU) č. 575/2011 ze dne 16. června 2011 o Katalogu pro krmné suroviny (3) navíc pro účely označování uvádí podrobný popis vybraných krmných surovin.
(3)
Souhra těchto požadavků by měla zajistit dohledatelnost a vysokou úroveň ochrany spotřebitele v celém krmivovém a potravinovém řetězci.
(4)
Úřední kontroly a kontroly provedené provozovateli krmivářských podniků ukázaly, že některé oleje, tuky a výrobky z nich získané, které nebyly určeny k použití v krmivech, byly použity jako krmné suroviny, a v důsledku toho byly v některých krmivech překročeny maximální obsahy dioxinů stanovené směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES ze dne 7. května 2002 o nežádoucích látkách v krmivech (4). Potraviny získané ze zvířat krmených kontaminovaným krmivem mohou tudíž představovat riziko pro veřejné zdraví. Stažení kontaminovaných krmiv a potravin z trhu navíc může zapříčinit finanční ztráty.
(5)
V zájmu zvýšení hygieny krmiv a aniž je dotčena pravomoc členských států stanovená v čl. 10 odst. 2 nařízení (ES) č. 183/2005, by měly být schvalovány v souladu s uvedeným nařízením provozy, kde se dále zpracovávají surové rostlinné oleje, vyrábějí se výrobky získané z olejů rostlinného původu a mísí se tuky, pokud jsou tyto výrobky určeny k použití v krmivech.
(6)
Měly by být stanoveny zvláštní požadavky na výrobu, označování, skladování a přepravu uvedených krmných surovin, jež zohlední zkušenosti získané z uplatňování systémů založených na analýze nebezpečí a kritických kontrolních bodů (HACCP).
(7)
Posílené monitorování dioxinů by usnadnilo odhalení případů nedodržování pravidel a napomohlo by při vymáhání právních předpisů o krmivech. Je nutné provozovatelům krmivářských podniků uložit povinnost provádět u tuků, olejů a výrobků z nich získaných zkoušky na obsah dioxinů a PCB s dioxinovým efektem, aby se snížilo riziko, že se kontaminované výrobky dostanou do potravinového řetězce, a podpořila se tak strategie snižování expozice občanů EU dioxinům. Riziko kontaminace dioxiny by mělo být základem pro vypracování plánu monitorování. Za to, že se na trh uvádějí bezpečná krmiva, odpovídají provozovatelé krmivářských podniků. Náklady na laboratorní zkoušení by tudíž měli nést v plném rozsahu. Podrobná ustanovení o odběru vzorků a laboratorním zkoušení, která nejsou obsažena v tomto nařízení, by měla být ponechána v pravomoci členských států. Členské státy se navíc vyzývají, aby se zaměřily na kontrolu provozovatelů krmivářských podniků, na které se sice monitorování dioxinů nevztahuje, ale které využívají výše uvedené výrobky.
(8)
Systém povinného monitorování na základě rizika nesmí ovlivnit povinnost provozovatelů krmivářských podniků splnit požadavky právních předpisů Unie týkajících se hygieny krmiv. Měl by být začleněn do správné hygienické praxe a systému založeného na HACCP. Toto by měl v souvislosti s udělováním schválení provozovateli krmivářského podniku ověřit příslušný orgán. Přezkum vlastního posouzení rizik, který provozovatel pravidelně provádí, by měl výsledky monitorování dioxinů zohlednit.
(9)
V zájmu větší transparentnosti je třeba, aby laboratoře, které provádějí zkoušku na obsah dioxinů, byly povinny informovat o výsledcích, jež překročí maximální povolené obsahy stanovené ve směrnici 2002/32/ES, nejen provozovatele krmivářského podniku, ale také příslušný orgán; provozovatel krmivářského podniku tím není zproštěn povinnosti informovat příslušný orgán.
(10)
Je třeba stanovit, aby byl po dvou letech proveden přezkum s cílem prověřit účinnost ustanovení o povinném monitorování dioxinů a jeho začlenění do systémů HACCP provozovatelů krmivářských podniků.
(11)
Příslušným orgánům a provozovatelům krmivářských podniků je třeba poskytnout dostatečnou dobu na to, aby měli možnost přizpůsobit se ustanovením tohoto nařízení.
(12)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha II nařízení (ES) č. 183/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 16. září 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. března 2012.