ΟΔΗΓΊΑ 2011/3/EE ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 17ης Ιανουαρίου 2011
για τροποποίηση της οδηγίας 2008/128/ΕΚ για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τις χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, που αφορά τα πρόσθετα τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 30 παράγραφος 5,
Ύστερα από διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην οδηγία 2008/128/ΕΚ της Επιτροπής (2), καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας που αφορούν τις χρωστικές ουσίες στα τρόφιμα, οι οποίες αναφέρονται στην οδηγία 94/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1994, για τις χρωστικές που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα (3).
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008, οι προδιαγραφές των προσθέτων των τροφίμων που καλύπτονται από τις παραγράφους 1 έως 3 του εν λόγω άρθρου και που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πρόσθετα τα οποία εγκρίνονται σύμφωνα με την οδηγία 94/36/ΕΚ, θεσπίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1331/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για τη θέσπιση ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων (4), τα ένζυμα τροφίμων και τις αρωματικές ύλες τροφίμων, κατά τη χρονική στιγμή εγγραφής αυτών των προσθέτων τροφίμων στα παραρτήματα σύμφωνα με τις εν λόγω παραγράφους.
(3)
Δεδομένου ότι δεν έχουν καταρτιστεί ακόμη οι κατάλογοι και προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι εφαρμόζεται η τροποποίηση των παραρτημάτων της οδηγίας 94/36/ΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 και ότι τα πρόσθετα που εγκρίνονται σύμφωνα με την εν λόγω διαδικασία συμμορφώνονται με τις ασφαλείς συνθήκες χρήσης, η οδηγία 2008/128/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.
(4)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (στο εξής «η Αρχή») έχει αξιολογήσει τις πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια της χρήσης του λυκοπενίου ως χρωστικής ουσίας από όλες τις πηγές στη γνώμη που εξέδωσε στις 30 Ιανουαρίου 2008 (5). Οι πηγές που εξετάστηκαν ήταν οι εξής: α) το λυκοπένιο E160d που λαμβάνεται με εκχύλιση με διαλύτη των φυσικών στελεχών κόκκινης τομάτας (Lycopersicon esculentum L.) και απομάκρυνση στη συνέχεια του διαλύτη, β) συνθετικό λυκοπένιο και γ) λυκοπένιο από Blakeslea trispora.
(5)
Η ισχύουσα νομοθεσία ορίζει τις προδιαγραφές μόνο για το λυκοπένιο από κόκκινη τομάτα και πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα με τη συμπερίληψη άλλων δύο πηγών. Οι προδιαγραφές για το λυκοπένιο που έχει εκχυλιστεί από κόκκινη τομάτα χρειάζεται επίσης να επικαιροποιηθούν. Το διχλωρομεθάνιο δεν χρειάζεται να καταχωριστεί στον κατάλογο με τους διαλύτες εκχύλισης, καθώς δεν χρησιμοποιείται πλέον για λυκοπένιο από κόκκινες τομάτες, σύμφωνα με τις πληροφορίες που ελήφθησαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη. Πρέπει να μειωθεί το ανώτατο όριο για το μόλυβδο για λόγους ασφάλειας και η συνάφεια για τα βαρέα μέταλλα είναι πολύ γενική και δεν είναι πλέον σημαντική. Επιπροσθέτως, είναι ανάγκη να επικαιροποιηθεί η αναφορά στα φυσικά στελέχη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 (6).
(6)
Το διχλωρομεθάνιο (μεθυλενοχλωρίδιο) αναφέρεται ότι χρησιμοποιείται για την παρασκευή έτοιμων προς πώληση σκευασμάτων λυκοπενίου και αναφέρεται, επίσης, στη γνωμοδότηση της Αρχής για τα «προϊόντα λυκοπενίου που διασπείρονται σε κρύο νερό από Blakeslea trispora» της 4ης Δεκεμβρίου 2008 (7). Παρόμοια προϊόντα παράγονται, επίσης, από συνθετικό λυκοπένιο, όπως αναφέρεται στη γνώμη της Αρχής για το συνθετικό λυκοπένιο, της 10ης Απριλίου 2008 (8). Δεδομένου ότι η Αρχή αξιολόγησε τη συγκεκριμένη χρήση, είναι ανάγκη να επιτραπεί η χρήση αυτή με τα ίδια επίπεδα καταλοίπων που εξετάστηκαν κατά την αξιολόγηση.
(7)
Είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές και οι αναλυτικές τεχνικές για τα πρόσθετα που περιέχονται στον Codex Alimentarius που έχει εκπονήσει η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων των FAO/WHO για τα πρόσθετα τροφίμων (JECFA). Συγκεκριμένα, τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας πρέπει να προσαρμοστούν, ώστε να αντικατοπτρίζουν τα όρια των διαφόρων βαρέων μετάλλων, κατά περίπτωση.
(8)
Ως εκ τούτου, η οδηγία 2008/128/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.
(9)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο αντιτάχθηκαν σε αυτά,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Το παράρτημα Ι της οδηγίας 2008/128/ΕΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
Μεταφορά της οδηγίας
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Σεπτεμβρίου 2011. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 17 Ιανουαρίου 2011.
SMĚRNICE KOMISE 2011/3/EU
ze dne 17. ledna 2011,
kterou se mění směrnice 2008/128/ES, kterou se stanoví specifická kritéria pro čistotu týkající se barviv pro použití v potravinách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 ze dne 16. prosince 2008 o potravinářských přídatných látkách (1), a zejména na čl. 30 odst. 5 uvedeného nařízení,
po konzultaci s Evropským úřadem pro bezpečnost potravin (EFSA),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Komise 2008/128/ES (2) stanoví specifická kritéria pro čistotu týkající se barviv pro použití v potravinách; tato barviva jsou zmíněna ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 94/36/ES ze dne 30. června 1994 o barvivech pro použití v potravinách (3).
(2)
Podle čl. 30 odst. 4 nařízení (ES) č. 1333/2008 se specifikace potravinářských přídatných látek, na které se vztahují odstavce 1 až 3 uvedeného článku (mezi kterými jsou též přídatné látky povolené podle směrnice 94/36/ES), přijmou v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1331/2008 ze dne 16. prosince 2008, kterým se stanoví společný schvalovací postup pro potravinářské přídatné látky, potravinářské enzymy a látky určené k aromatizaci potravin (4), v okamžiku zápisu uvedených potravinářských přídatných látek do příloh podle uvedených odstavců.
(3)
Jelikož příslušné seznamy dosud nebyly vytvořeny a aby bylo zajištěno, že změny příloh směrnice 94/36/ES podle článku 31 nařízení (ES) č. 1333/2008 budou účinné a že takto povolené látky budou splňovat podmínky bezpečnosti používání, měla by být směrnice 2008/128/ES změněna.
(4)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) posoudil údaje týkající se bezpečnosti používání lykopenu jako barviva pro použití v potravinách ze všech zdrojů ve svém stanovisku dne 30. ledna 2008 (5). Posuzovány byly tyto zdroje: a) lykopen E 160d získaný extrakcí rozpouštědlem ze zralých rajčat přírodních odrůd (Lycopersicon esculentum L.) a následným odstraněním rozpouštědla, b) syntetický lykopen a c) lykopen z Blakeslea trispora.
(5)
Současné právní předpisy stanoví specifikace pouze pro lykopen ze zralých rajčat a je třeba je příslušným způsobem upravit zahrnutím zbývajících dvou zdrojů. Je třeba aktualizovat též specifikace lykopenu extrahovaného ze zralých rajčat. Na seznamu extrakčních rozpouštědel již není třeba uvádět dichlormethan, neboť se podle informací od zúčastněných stran pro lykopen ze zralých rajčat již nepoužívá. Maximální limit pro olovo je třeba z důvodů bezpečnosti snížit a údaj o těžkých kovech je příliš obecný a již není aktuální. Kromě toho odkaz na přírodní druhy je třeba aktualizovat v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1829/2003 (6).
(6)
Dichlormethan (methylenchlorid) se používá pro výrobu lykopenových přípravků určených k prodeji, zmiňovaných též ve stanovisku úřadu k bezpečnosti „výrobků z lykopenu disperzovaného ve studené vodě z Blakeslea trispora“ ze dne 4. prosince 2008 (7). Podobné výrobky se vyrábějí také ze syntetického lykopenu, jak se uvádí ve stanovisku úřadu k bezpečnosti syntetického lykopenu ze dne 10. dubna 2008 (8). Jelikož úřad hodnotil toto specifické použití, je třeba toto použití povolit se stejnými limity reziduí, které byly uvažovány během hodnocení.
(7)
Je nezbytné vzít v úvahu specifikace a analytické techniky pro přídatné látky, které jsou stanoveny v Codex Alimentarius vypracovaném společným výborem odborníků pro potravinářské přídatné látky (JECFA). Zejména je třeba v příslušných případech přizpůsobit specifická kritéria pro čistotu tak, aby odrážela mezní hodnoty pro příslušné jednotlivé těžké kovy.
(8)
Směrnice 2008/128/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(9)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Příloha I směrnice 2008/128/ES se mění v souladu s přílohou této směrnice.
Článek 2
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 1. září 2011. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění. Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 17. ledna 2011.