ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 282/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαρτίου 2011
για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας
(αναδιατύπωση)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 397,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Θα πρέπει να επέλθουν ορισμένες σημαντικές αλλαγές στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1777/2005 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 2005, για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ για το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2). Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, είναι σκόπιμο να επαναδιατυπωθούν οι οικείες διατάξεις.
(2)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ θεσπίζει κανόνες σχετικούς με τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), οι οποίοι, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπόκεινται σε ερμηνεία από τα κράτη μέλη. Η θέσπιση κοινών διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ θα εξασφαλίσει εφαρμογή του συστήματος ΦΠΑ πιο σύμφωνη προς τον στόχο της εσωτερικής αγοράς, στις περιπτώσεις που παρουσιάζονται ή ενδέχεται να παρουσιαστούν αποκλίσεις ως προς την εφαρμογή, ασύμβατες με την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Τα εν λόγω μέτρα εφαρμογής είναι νομικώς δεσμευτικά μόνο από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και δεν θίγουν το κύρος της νομοθεσίας και της ερμηνείας που έχουν υιοθετηθεί προγενέστερα από τα κράτη μέλη.
(3)
Αλλαγές που προκύπτουν από την έκδοση της οδηγίας 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών (3), θα πρέπει να αντανακλώνται στον παρόντα κανονισμό.
(4)
Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η εξασφάλιση ομοιόμορφης εφαρμογής του ισχύοντος συστήματος ΦΠΑ με τη θέσπιση διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά τους υποκειμένους στον φόρο, την παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών, καθώς και τον τόπο των φορολογητέων πράξεων. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απολύτως αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η ομοιόμορφη εφαρμογή εξασφαλίζεται καλύτερα με έναν κανονισμό που είναι δεσμευτικός και εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
(5)
Τα μέτρα εφαρμογής περιέχουν ειδικές διατάξεις που απαντούν σε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή, προορίζονται δε να εξασφαλίσουν ομοιόμορφη μεταχείριση σε ολόκληρη την Ένωση μόνο στις συγκεκριμένες αυτές περιπτώσεις. Δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται συνεπώς σε άλλες περιπτώσεις και, λαμβανομένης υπόψη της διατύπωσής τους, θα πρέπει να εφαρμόζονται περιοριστικά.
(6)
Εάν ένας μη υποκείμενος στον φόρο αλλάξει κατοικία και μεταφέρει καινούργιο μεταφορικό μέσο ή εάν επαναφέρει ένα καινούργιο μεταφορικό μέσο στο κράτος μέλος όπου είχε παραδοθεί αρχικά με απαλλαγή από τον ΦΠΑ στον μη υποκείμενο ο οποίος το επιστρέφει, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η μεταφορά αυτή δεν συνιστά ενδοκοινοτική απόκτηση καινούργιου μεταφορικού μέσου.
(7)
Για ορισμένες παροχές υπηρεσιών, εφόσον ο παρέχων αποδεικνύει ότι ο αποδέκτης των υπηρεσιών αυτών, είτε είναι υποκείμενος στον φόρο είτε όχι, είναι εγκατεστημένος εκτός Κοινότητας, η παροχή τους δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ.
(8)
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η χορήγηση αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος παρέχει ή λαμβάνει υπηρεσίες σε ή από άλλο κράτος μέλος, και για τις οποίες ο ΦΠΑ καταβάλλεται μόνο από τον λήπτη, δεν θίγει το δικαίωμα του εν λόγω υποκείμενου στον φόρο να επωφελείται από τη μη φορολόγηση των ενδοκοινοτικών του αποκτήσεων αγαθών. Ωστόσο, όταν ο υποκείμενος στον φόρο κοινοποιεί τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ στον προμηθευτή, στο πλαίσιο ενδοκοινοτικής απόκτησης αγαθών, θα πρέπει να θεωρείται σε κάθε περίπτωση ότι έχει επιλέξει την υπαγωγή των εν λόγω πράξεων στο ΦΠΑ.
(9)
Η περαιτέρω ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς οδήγησε σε αυξανόμενη ανάγκη διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη, καθώς και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών ομίλων οικονομικού σκοπού, η σύσταση των οποίων διέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ) (4). Είναι επομένως σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι οι εν λόγω όμιλοι είναι υποκείμενοι στον φόρο όταν παραδίδουν αγαθά ή παρέχουν υπηρεσίες εξ επαχθούς αιτίας.
(10)
Επιπλέον, είναι αναγκαίο να καθοριστούν σαφώς οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης, η διάκριση μεταξύ των δύο, και η κατάλληλη αντιμετώπισή τους.
(11)
Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να δημιουργηθούν κατάλογοι με τις πράξεις που θεωρούνται υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, χωρίς όμως οι εν λόγω κατάλογοι να είναι οριστικοί ούτε εξαντλητικοί.
(12)
Είναι αναγκαίο, αφενός, να οριστεί ότι μια πράξη, η οποία συνίσταται μόνο στη συναρμολόγηση διαφόρων μερών μηχανήματος τα οποία έχουν δοθεί από τον πελάτη, θα πρέπει να θεωρείται παροχή υπηρεσιών και, αφετέρου, να καθοριστεί ο τόπος της εν λόγω παροχής, εφόσον παρέχεται σε μη υποκείμενο στον φόρο.
(13)
Η πώληση δικαιώματος προαίρεσης ως χρηματοπιστωτικού μέσου θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παροχή υπηρεσιών διακριτή από τις υποκείμενες συναλλαγές τις οποίες αφορά το δικαίωμα προαίρεσης.
(14)
Για να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των κανόνων σχετικά με τον προσδιορισμό του τόπου των φορολογητέων πράξεων, θα πρέπει να διευκρινιστούν έννοιες όπως η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας, η μόνιμη εγκατάσταση, η κατοικία και η συνήθης διαμονή. Λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, η χρήση όσο το δυνατόν σαφών και αντικειμενικών κριτηρίων αναμένεται να διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή αυτών των εννοιών.
(15)
Επιβάλλεται να θεσπιστούν κανόνες για να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη αντιμετώπιση των παραδόσεων αγαθών, όταν ο προμηθευτής υπερβαίνει το κατώτατο όριο για πωλήσεις από απόσταση, το οποίο έχει οριστεί για παραδόσεις σε άλλο κράτος μέλος.
(16)
Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου είναι αυτό που καθορίζει το τμήμα μιας μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, και όχι το δρομολόγιο των επιβατών εντός αυτής.
(17)
Όσον αφορά την ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, το κράτος μέλος απόκτησης θα πρέπει να διατηρεί το δικαίωμα να φορολογήσει την απόκτηση ανεξάρτητα από τη μεταχείριση της πράξης όσον αφορά τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος αναχώρησης.
(18)
Η ορθή εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών εξαρτάται κυρίως από το καθεστώς του λήπτη, υποκειμένου ή όχι στον φόρο καθώς και από την ιδιότητα με την οποία ενεργεί. Προκειμένου να προσδιορισθεί το καθεστώς υποκείμενου στον φόρο λήπτη, είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα δικαιολογητικά που θα πρέπει να λάβει ως απόδειξη ο παρέχων από τον λήπτη.
(19)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι όταν οι υπηρεσίες που παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο προορίζονται για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εκ μέρους του προσωπικού του, ο υποκείμενος αυτός δεν δύναται να θεωρηθεί ότι ενεργεί ως υποκείμενος στον φόρο. Η κοινοποίηση στον πάροχο του αριθμού μητρώου ΦΠΑ του λήπτη αρκεί προκειμένου να προσδιορισθεί ότι ο λήπτης ενεργεί υπό την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, εκτός αν ο παρέχων διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου. Θα πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί ότι μια ενιαία υπηρεσία που λαμβάνεται για επαγγελματικούς σκοπούς χρησιμοποιείται επίσης και για ιδιωτικούς σκοπούς φορολογείται μόνο σε έναν τόπο.
(20)
Προκειμένου να προσδιορίσει με ακρίβεια τον τόπο εγκατάστασης του πελάτη του, ο παρέχων υπηρεσίες υποχρεούται να επαληθεύει τα στοιχεία που δίνει ο λήπτης.
(21)
Με την επιφύλαξη του γενικού κανόνα για τον τόπο παροχής υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο, όταν παρέχονται υπηρεσίες σε λήπτη εγκατεστημένο σε περισσότερους του ενός τόπους, θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να βοηθούν τον πάροχο να προσδιορίζει τη μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις. Εάν ο παρέχων υπηρεσίες δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει τον τόπο αυτό, θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να διευκρινίζουν τις υποχρεώσεις του παρέχοντος. Οι εν λόγω κανόνες δεν θα πρέπει να θίγουν ή να αλλάζουν τις υποχρεώσεις του λήπτη.
(22)
Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ο χρόνος κατά τον οποίο ο παρέχων υπηρεσίες θα πρέπει να προσδιορίσει το καθεστώς, την ιδιότητα και τον τόπο του λήπτη, υποκείμενου στον φόρο ή όχι.
(23)
Με την επιφύλαξη της γενικής εφαρμογής της αρχής όσον αφορά τις καταχρηστικές πρακτικές στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει ωστόσο να υπενθυμισθεί η εφαρμογή της αρχής αυτής, όλως ιδιαιτέρως στο πλαίσιο ορισμένων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
(24)
Ορισμένες ειδικές υπηρεσίες, όπως η εκχώρηση δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων, η μετάφραση κειμένων, οι υπηρεσίες που αφορούν αιτήματα επιστροφών ΦΠΑ, και οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντα οι οποίες παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο πραγματοποιούνται διασυνοριακά ή ακόμη συμμετέχουν σ’ αυτές επιχειρήσεις εγκατεστημένες εκτός Ένωσης. Ο τόπος παροχής των υπηρεσιών αυτών θα πρέπει να προσδιορίζεται σαφώς, ώστε να παρέχεται μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου.
(25)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι παροχές ενός μεσάζοντα ο οποίος ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου και μεσολαβεί σε μια υπηρεσία παροχής καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα δεν υπόκεινται στον ειδικό κανόνα που αφορά τις παροχές υπηρεσιών για ακίνητα αγαθά.
(26)
Όταν διάφορες υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο οργάνωσης κηδείας αποτελούν μέρος ενιαίας υπηρεσίας, είναι επίσης σκόπιμο να καθοριστεί ο εφαρμοστέος κανόνας για τον προσδιορισμό του τόπου παροχής.
(27)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ενιαία μεταχείριση των παροχών πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών υπηρεσιών ή παρεμφερών εκδηλώσεων, θα πρέπει να προσδιορισθεί το δικαίωμα πρόσβασης στις εν λόγω εκδηλώσεις και οι βοηθητικές υπηρεσίες που αφορούν αυτό το δικαίωμα πρόσβασης.
(28)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί η αντιμετώπιση των υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται επί μεταφορικού μέσου, εφόσον η μεταφορά των επιβατών πραγματοποιείται στο έδαφος περισσοτέρων από μιας χωρών.
(29)
Δεδομένου ότι οι εφαρμοστέοι κανόνες για τη μίσθωση των μεταφορικών μέσων εξαρτώνται από τη διάρκεια της κατοχής ή της χρήσης τους, είναι ανάγκη όχι μόνο να καθοριστούν ποια οχήματα θα πρέπει να θεωρούνται «μεταφορικά μέσα», αλλά επίσης να διευκρινιστεί η αντιμετώπιση της εν λόγω υπηρεσίας σε περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να προσδιοριστεί ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του λήπτη.
(30)
Σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, η καταβολή προμήθειας για τη διαχείριση της πληρωμής με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες που διενεργείται σε σχέση με κάποια πράξη δεν θα πρέπει να μειώνει τη βάση επιβολής του φόρου της εν λόγω πράξης.
(31)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ότι ο μειωμένος συντελεστής μπορεί να εφαρμοσθεί στη μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων και κινητών κατοικιών που είναι εγκατεστημένα σε κατασκηνώσεις και χρησιμοποιούνται για καταλύματα.
(32)
Στις δραστηριότητες επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης θα πρέπει να περιλαμβάνεται και η εκπαίδευση που συνδέεται άμεσα με τον εμπορικό ή επαγγελματικό τομέα, καθώς και η εκπαίδευση που αποσκοπεί στην απόκτηση ή στη βελτίωση γνώσεων για επαγγελματικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της σειράς μαθημάτων.
(33)
Τα νομίσματα από λευκόχρυσο («platinum nobles») θα πρέπει να θεωρείται ότι εξαιρούνται από την απαλλαγή που ισχύει για το συνάλλαγμα, τα χαρτονομίσματα και τα νομίσματα.
(34)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η απαλλαγή της παροχής υπηρεσιών σε σχέση με την εισαγωγή αγαθών των οποίων η αξία περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του φόρου των εν λόγω αγαθών θα πρέπει να καλύπτει τις υπηρεσίες μεταφοράς που εκτελούνται κατά την αλλαγή κατοικίας.
(35)
Τα εμπορεύματα που μεταφέρονται από τον αγοραστή εκτός Ένωσης και τα οποία χρησιμοποιούνται για τον εξοπλισμό ή τον ανεφοδιασμό μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς από πρόσωπα εκτός των φυσικών προσώπων, όπως οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου και ενώσεις, θα πρέπει να εξαιρούνται από το ευεργέτημα της απαλλαγής για εξαγωγή αγαθών.
(36)
Για την εξασφάλιση ομοιόμορφων διοικητικών πρακτικών υπολογισμού της ελάχιστης αξίας για την απαλλαγή από τον φόρο εξαγόμενων αγαθών που μεταφέρονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών, θα πρέπει να εναρμονιστούν οι διατάξεις οι σχετικές με τον εν λόγω υπολογισμό.
(37)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η απαλλαγή ορισμένων πράξεων που εξομοιώνονται με εξαγωγές θα πρέπει να εφαρμόζεται επίσης και σε υπηρεσίες που καλύπτονται από το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες.
(38)
Ένας οργανισμός που συγκροτείται σύμφωνα με το κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως διεθνής οργανισμός για τους σκοπούς της απαλλαγής από τον ΦΠΑ, μόνον εφόσον πληροί ορισμένες προϋποθέσεις. Είναι κατά συνέπεια σκόπιμο να καθοριστούν τα κριτήρια που απαιτούνται ώστε να μπορεί ο οργανισμός αυτός να τύχει της απαλλαγής.
(39)
Οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των διπλωματικών και προξενικών σχέσεων ή που προορίζονται για αναγνωρισμένους διεθνείς οργανισμούς ή ορισμένες ένοπλες δυνάμεις εξαιρούνται από τον ΦΠΑ με βάση ορισμένα όρια και προϋποθέσεις. Για να μπορεί ένας υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος πραγματοποιεί αυτού του είδους παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών από άλλο κράτος μέλος, να εξασφαλίσει ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις και οι περιορισμοί για την απαλλαγή, θα πρέπει να καθιερωθεί πιστοποιητικό απαλλαγής.
(40)
Τα ηλεκτρονικά έγγραφα εισαγωγών θα πρέπει επίσης να είναι δυνατόν να γίνονται αποδεκτά για την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης, όταν πληρούν τις ίδιες απαιτήσεις με τις έντυπες διασαφήσεις.
(41)
Όταν προμηθευτής αγαθών ή ο παρέχων υπηρεσίες διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους όπου οφείλεται ο φόρος, θα πρέπει να διευκρινισθεί σε ποιες περιπτώσεις η εν λόγω εγκατάσταση είναι υπόχρεος για την καταβολή του φόρου.
(42)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι ένας υποκείμενος στον φόρο που έχει εγκαταστήσει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ πρέπει να θεωρείται ως υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος στο εν λόγω κράτος μέλος για την οφειλή του φόρου, ακόμη και όταν η έδρα της δραστηριότητας δεν συμμετέχει στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών.
(43)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι κάθε υποκείμενος στον φόρο υποχρεούται να κοινοποιεί τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ μόλις τον αποκτήσει για ορισμένες φορολογητέες πράξεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η συλλογή του φόρου με δικαιότερους όρους.
(44)
Θα πρέπει να καθοριστούν τα βάρη για τον επενδυτικό χρυσό που γίνονται κοινώς αποδεκτά στις αγορές πολύτιμων μετάλλων και να οριστεί κοινή ημερομηνία για τον καθορισμό της αξίας των χρυσών νομισμάτων, ώστε να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων.
(45)
Το ειδικό καθεστώς για τους μη εγκατεστημένους στην Ένωση υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικά σε μη υποκείμενους στον φόρο εγκατεστημένους ή διαμένοντες στο εσωτερικό της Ένωσης υπόκειται σε ορισμένες προϋποθέσεις. Οι συνέπειες για την περίπτωση που δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις αυτές θα πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια.
(46)
Ορισμένες τροποποιήσεις προκύπτουν από την οδηγία 2008/8/ΕΚ. Δεδομένου ότι οι τροποποιήσεις αυτές αφορούν αφενός τη φορολογία της μακράς διαρκείας μίσθωσης μεταφορικού μέσου από 1ης Ιανουαρίου 2013 και αφετέρου τη φορολόγηση των υπηρεσιών που παρέχονται ηλεκτρονικά από 1ης Ιανουαρίου 2015, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο από τις ημερομηνίες αυτές,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μέτρα για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων των τίτλων I έως V, και VII έως XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
(ΤΙΤΛΟΣ I ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 2
Δεν συνεπάγονται ενδοκοινοτικές αποκτήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:
α)
η μεταφορά καινούργιου μεταφορικού μέσου από μη υποκείμενο στον φόρο σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, υπό την προϋπόθεση ότι η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 138 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν μπορεί να εφαρμοστεί κατά τον χρόνο της παράδοσης·
β)
η επαναφορά καινούργιου μεταφορικού μέσου από μη υποκείμενο στον φόρο στο κράτος μέλος από το οποίο του είχε παραδοθεί αρχικά στο πλαίσιο της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 138 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 3
Με την επιφύλαξη του άρθρου 59α πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι ακόλουθες παροχές υπηρεσιών δεν υπόκεινται στον φόρο, εφόσον ο παρέχων αποδεικνύει ότι ο τόπος της παροχής που καθορίζεται σύμφωνα με το κεφάλαιο V τμήμα 4 υποτμήματα 3 και 4 του παρόντος κανονισμού βρίσκεται εκτός της Ένωσης:
α)
από 1ης Ιανουαρίου 2013 οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
β)
από 1ης Ιανουαρίου 2015 οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
γ)
οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 4
Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος δικαιούται να μη φορολογείται για τις ενδοκοινοτικές του αποκτήσεις αγαθών, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εξακολουθεί να επωφελείται από τη μη φορολόγηση ακόμη και αν, σύμφωνα με το άρθρο 214 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή ε) της εν λόγω οδηγίας, του έχει χορηγηθεί αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ για τις υπηρεσίες που λαμβάνει για τις οποίες είναι υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ ή για τις υπηρεσίες που παρέχει στο έδαφος άλλου κράτους μέλους για τις οποίες ο ΦΠΑ καταβάλλεται μόνο από τον λήπτη.
Ωστόσο, εάν ο συγκεκριμένος υποκείμενος στον φόρο κοινοποιεί τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ του σε πάροχο όσον αφορά μια ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, θεωρείται ότι χρησιμοποιεί την επιλογή την οποία προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ
(ΤΙΤΛΟΣ III ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 5
Ο συγκροτημένος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85 ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού (ΕΟΟΣ), ο οποίος διενεργεί παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, έναντι αντιπαροχής, στα μέλη του ή σε τρίτους, είναι υποκείμενος στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
(ΑΡΘΡΑ 24 ΕΩΣ 29 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 6
1. Ως υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης νοούνται οι υπηρεσίες που συνίστανται στην παράδοση παρασκευασμένων ή μη φαγητών ή ποτών ή και των δύο, για ανθρώπινη κατανάλωση, συνοδευόμενες από επαρκείς υπηρεσίες στήριξης που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωσή τους. Η προμήθεια τροφίμων ή ποτών ή και των δύο αποτελεί ένα μόνο στοιχείο του συνόλου στο οποίο οι υπηρεσίες υπερέχουν. Οι υπηρεσίες εστιατορίου καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών στις εγκαταστάσεις του παρόχου και οι υπηρεσίες εστίασης καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών εκτός των εγκαταστάσεων του παρόχου.
2. Η προμήθεια παρασκευασμένων ή μη τροφίμων ή ποτών ή και των δύο, συμπεριλαμβανομένης ή όχι της μεταφοράς τους αλλά δίχως άλλη υπηρεσία στήριξης δεν θεωρείται υπηρεσία εστιατορίου ή εστίασης κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Άρθρο 7
1. Οι «ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες», οι οποίες αναφέρονται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του διαδικτύου ή ενός ηλεκτρονικού δικτύου και των οποίων η παροχή, λόγω της φύσης τους, είναι ουσιαστικά αυτοματοποιημένη και απαιτεί ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση, είναι δε αδύνατο να εξασφαλιστεί χωρίς μέσα πληροφορικής.
2. Η παράγραφος 1 καλύπτει, ιδίως, τα εξής:
α)
την παροχή ψηφιοποιημένων προϊόντων εν γένει, ιδίως λογισμικών, των τροποποιήσεών τους και της αναβάθμισης αυτών·
β)
τις υπηρεσίες που εξασφαλίζουν ή υποστηρίζουν την παρουσία επιχειρήσεων ή ιδιωτών σε ηλεκτρονικό δίκτυο, όπως δημιουργία ιστοτόπου ή ιστοσελίδας·
γ)
τις αυτόματα παραγόμενες υπηρεσίες με ηλεκτρονικό υπολογιστή στο Διαδίκτυο ή σε ένα ηλεκτρονικό δίκτυο, σε απάντηση συγκεκριμένων δεδομένων τα οποία εισάγει ο λήπτης·
δ)
την εκχώρηση, εξ επαχθούς αιτίας, του δικαιώματος διάθεσης προς πώληση προϊόντος ή υπηρεσίας μέσω ιστοτόπου του Διαδικτύου που λειτουργεί ως απευθείας (on-line) αγορά, όπου οι ενδεχόμενοι αγοραστές υποβάλλουν τις προσφορές τους μέσω αυτοματοποιημένης διαδικασίας και όπου τα μέρη ειδοποιούνται για τη σύναψη πώλησης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που παράγεται αυτόματα από ηλεκτρονικό υπολογιστή·
ε)
τα πακέτα υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP), στα οποία το τηλεπικοινωνιακό στοιχείο είναι βοηθητικό και δευτερεύον (δηλαδή πακέτα που υπερβαίνουν την απλή πρόσβαση στο Διαδίκτυο και περιέχουν και άλλα στοιχεία, όπως σελίδες με περιεχόμενο που δίνει πρόσβαση σε ενημέρωση, σε μετεωρολογικές ή τουριστικές πληροφορίες, χώρους παιχνιδιών, φιλοξενία ιστοσελίδων, πρόσβαση σε απευθείας συζητήσεις κ.λπ.)·
στ)
τις υπηρεσίες που απαριθμούνται στο παράρτημα I.
3. Ειδικά, οι ακόλουθες παροχές δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1:
α)
οι υπηρεσίες ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης·
β)
οι υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών·
γ)
αγαθά, των οποίων η παραγγελία και η επεξεργασία της παραγγελίας γίνονται ηλεκτρονικά·
δ)
CD-ROM, δισκέτες και παρόμοια μέσα εγγραφής·
ε)
έντυπο υλικό, όπως βιβλία, ειδησεογραφικά δελτία, εφημερίδες ή περιοδικά·
στ)
CD και κασέτες ήχου·
ζ)
βιντεοκασέτες και DVD·
η)
παιχνίδια σε CD-RΟΜ·
θ)
υπηρεσίες επαγγελματιών, όπως νομικοί ή οικονομικοί σύμβουλοι, που παρέχουν συμβουλές σε πελάτες τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου·
ι)
υπηρεσίες διδασκαλίας, εφόσον το περιεχόμενο των μαθημάτων παραδίδεται από εκπαιδευτικό μέσω του Διαδικτύου ή μέσω ηλεκτρονικού δικτύου (δηλαδή, μέσω σύνδεσης εξ αποστάσεως)·
ια)
υπηρεσίες υλικής επισκευής εκτός γραμμής ηλεκτρονικού εξοπλισμού·
ιβ)
υπηρεσίες αποθήκευσης δεδομένων χωρίς σύνδεση·
ιγ)
διαφημιστικές υπηρεσίες, κυρίως σε εφημερίδες, σε αφίσες και στην τηλεόραση·
ιδ)
υπηρεσίες τηλεφωνικής υποστήριξης·
ιε)
υπηρεσίες διδασκαλίας που παρέχονται αποκλειστικά με αλληλογραφία, κυρίως ταχυδρομικώς·
ιστ)
συμβατικές υπηρεσίες δημοπράτησης που βασίζονται στην άμεση ανθρώπινη παρέμβαση, ανεξάρτητα από τον τρόπο υποβολής των προσφορών·
ιζ)
τηλεφωνικές υπηρεσίες με συνιστώσα εικόνας, που είναι γνωστές και ως υπηρεσίες εικονοτηλεφώνου·
ιη)
πρόσβαση στο Διαδίκτυο και στον Παγκόσμιο Ιστό·
ιθ)
τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του Διαδικτύου.
Άρθρο 8
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο απλώς συναρμολογεί τα διάφορα μέρη μηχανήματος, το σύνολο των οποίων έχουν δοθεί σ’ αυτόν από τον πελάτη του, η πράξη αυτή είναι παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 9
Η πώληση δικαιώματος προαίρεσης, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, είναι παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας. Αυτή η παροχή υπηρεσιών διακρίνεται από τις υποκείμενες πράξεις τις οποίες αφορά.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΤΟΠΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Έννοιες
Άρθρο 10
1. Για την εφαρμογή των άρθρων 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο τόπος όπου ο υποκείμενος στον φόρο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας είναι ο τόπος όπου ασκούνται τα καθήκοντα της κεντρικής διοίκησης της επιχείρησης.
2. Για τον καθορισμό του τόπου περί του οποίου η παράγραφος 1, λαμβάνονται υπόψη ο τόπος όπου λαμβάνονται οι βασικές αποφάσεις σχετικά με τη γενική διαχείριση της επιχείρησης, ο τόπος της καταστατικής έδρας της και ο τόπος συνεδρίασης της διεύθυνσης.
Όταν ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας δεν μπορεί να καθορισθεί με ασφάλεια βάσει αυτών των κριτηρίων, ο τόπος όπου λαμβάνονται οι βασικές αποφάσεις σχετικά με τη γενική διαχείριση της επιχείρησης είναι το κριτήριο που υπερισχύει.
3. Η απλή παρουσία ταχυδρομικής διεύθυνσης δεν μπορεί να καθορίσει από μόνη της τον τόπο όπου βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του υποκείμενου στον φόρο.
Άρθρο 11
1. Για την εφαρμογή του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «μόνιμη εγκατάσταση» νοείται κάθε εγκατάσταση, εκτός της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και κατάλληλη υποδομή σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους που της επιτρέπουν να λαμβάνει και να χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες που παρέχονται για την κάλυψη των αναγκών της εν λόγω εγκατάστασης.
2. Για την εφαρμογή των κατωτέρω άρθρων, ως «μόνιμη εγκατάσταση» νοείται κάθε εγκατάσταση, εκτός της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και κατάλληλη υποδομή σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους που της επιτρέπουν να εκτελεί τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει:
α)
άρθρο 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
β)
από 1ης Ιανουαρίου 2013, άρθρο 56 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
γ)
μέχρι 1ης Δεκεμβρίου 2014, άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
δ)
άρθρο 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
3. Το γεγονός και μόνο ότι ένας υπόχρεως διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ δεν επαρκεί για να θεωρηθεί ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση.
Άρθρο 12
Για τους σκοπούς εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «μόνιμη κατοικία» φυσικού προσώπου, υποκείμενου στον φόρο ή μη, νοείται η διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο μητρώο πληθυσμού ή σε παρόμοιο μητρώο ή η διεύθυνση που έχει κοινοποιηθεί από το εν λόγω πρόσωπο στις φορολογικές αρχές εκτός εάν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η διεύθυνση αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Άρθρο 13
Ως «συνήθης διαμονή» φυσικού προσώπου, υποκείμενου στον φόρο ή μη κατά την έννοια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, νοείται ο τόπος όπου διαμένει συνήθως το εν λόγω φυσικό πρόσωπο, λόγω προσωπικών και επαγγελματικών δεσμών.
Όταν οι επαγγελματικοί δεσμοί είναι σε χώρα διαφορετική από τη χώρα των προσωπικών δεσμών, ή όταν δεν υπάρχουν επαγγελματικοί δεσμοί, ο τόπος της συνήθους διαμονής προσδιορίζεται από τους προσωπικούς δεσμούς οι οποίοι καταδεικνύουν στενές σχέσεις μεταξύ του εν λόγω φυσικού προσώπου και του τόπου όπου ζει.
ΤΜΗΜΑ 2
Τόπος παράδοσης αγαθών
(Άρθρα 31 έως 39 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 14
Όταν κατά τη διάρκεια ημερολογιακού έτους σημειώνεται υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζεται από ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 34 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το άρθρο 33 της εν λόγω οδηγίας δεν μεταβάλλει τον τόπο παραδόσεων των αγαθών, εκτός των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους προτού σημειωθεί υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζει το κράτος μέλος κατά το τρέχον ημερολογιακό έτος και υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο προμηθευτής δεν έχει κάνει χρήση της δυνατότητας επιλογής που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας·
β)
η αξία των παραδόσεων αγαθών δεν είχε υπερβεί το κατώτατο όριο κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.
Ωστόσο, το άρθρο 33 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ μεταβάλλει τον τόπο των ακόλουθων παραδόσεων που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς:
α)
της παράδοσης αγαθών, με την οποία σημειώνεται για το τρέχον ημερολογιακό έτος υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζει το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους·
β)
κάθε επόμενης παράδοσης αγαθών που πραγματοποιείται στο κράτος μέλος αυτό κατά το ίδιο ημερολογιακό έτος·
γ)
των παραδόσεων αγαθών που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος αυτό κατά το ημερολογιακό έτος που ακολουθεί το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο συνέβη το γεγονός στο οποίο αναφέρεται το στοιχείο α).
Άρθρο 15
Το τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 37 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθορίζεται από το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου και όχι από τη διαδρομή που πραγματοποιεί κάθε επιβάτης.
ΤΜΗΜΑ 3
Τόπος των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αγαθών
(Άρθρα 40, 41 και 42 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 16
Όταν πραγματοποιείται ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, κατά την έννοια του άρθρου 20 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς αγαθών ασκεί τη φορολογική του αρμοδιότητα ανεξάρτητα από την αντιμετώπιση της συναλλαγής ως προς τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς αγαθών.
Ενδεχόμενο αίτημα διόρθωσης από τον προμηθευτή των αγαθών, η οποία αφορά τον ΦΠΑ που αυτός τιμολόγησε και δήλωσε στο κράτος μέλος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς των αγαθών, εξετάζεται από το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με τις εθνικές του διατάξεις.
ΤΜΗΜΑ 4
Τόπος παροχής υπηρεσιών
(Άρθρα 43 έως 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Υποτμήμα 1
Καθεστώς του λήπτη
Άρθρο 17
1. Αν ο τόπος παροχής υπηρεσιών εξαρτάται από το καθεστώς του λήπτη ως υποκειμένου ή όχι στον φόρο, το καθεστώς αυτό καθορίζεται βάσει των άρθρων 9 έως 13 και του άρθρου 43 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
2. Νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που διαθέτει ή που πρέπει να διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ δυνάμει του άρθρου 214 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεδομένου ότι οι ενδοκοινοτικές του αποκτήσεις αγαθών υπόκεινται σε ΦΠΑ ή που επέλεξε οι εν λόγω πράξεις να υπόκεινται στο ΦΠΑ, είναι υποκείμενος στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 43 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 18
1. Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι ένας λήπτης που είναι εγκατεστημένος στην Ένωση είναι υποκείμενος στον φόρο:
α)
όταν ο λήπτης του έχει κοινοποιήσει τον ατομικό του αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, και εάν κατέχει επιβεβαίωση της εγκυρότητας του εν λόγω ατομικού αριθμού καθώς και του ονόματος και διεύθυνσης του λήπτη, σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 904/2010 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2010, για τη διοικητική συνεργασία και την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (5)·
β)
όταν ο λήπτης δεν έχει ακόμη λάβει ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, αλλά έχει ενημερώσει ότι έχει υποβάλει αίτηση για τη χορήγησή του, και ο παρέχων κατέχει οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο λήπτης είναι υποκείμενος στον φόρο ή νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που απαιτείται να διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ και διενεργήσει επαληθεύσεις σε εύλογο επίπεδο όσον αφορά την ακρίβεια των στοιχείων που προσκόμισε ο λήπτης, ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
2. Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρεί ότι ένας λήπτης εγκατεστημένος στην Ένωση είναι μη υποκείμενος στον φόρο, όταν αποδεικνύει ότι ο εν λόγω λήπτης δεν του κοινοποιεί τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ.
3. Εκτός εάν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι ο λήπτης που είναι εγκατεστημένος εκτός της Ένωσης είναι υποκείμενος στον φόρο:
α)
εάν λάβει από το λήπτη πιστοποιητικό, το οποίο έχουν εκδώσει οι φορολογικές αρχές στις οποίες υπάγεται ο λήπτης, με το οποίο επιβεβαιώνεται ότι ο δεύτερος ασκεί οικονομικές δραστηριότητες που του επιτρέπεται να λάβει επιστροφή ΦΠΑ δυνάμει της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1986, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι σε έδαφος της Κοινότητας (6)·
β)
όταν ο λήπτης δεν διαθέτει το πιστοποιητικό αυτό, εάν ο παρέχων διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ, ή παρόμοιο αριθμό που έχει χορηγηθεί στον λήπτη από τη χώρα εγκατάστασης και χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των επιχειρήσεων ή κάθε άλλο αποδεικτικό στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο λήπτης είναι υποκείμενος στον φόρο και εάν διενεργεί επαληθεύσεις σε εύλογο επίπεδο όσον αφορά την ακρίβεια των στοιχείων που προσκόμισε ο λήπτης, ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
Υποτμήμα 2
Ιδιότητα του λήπτη
Άρθρο 19
Για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων οι οποίοι αφορούν τον τόπο παροχής των υπηρεσιών που προβλέπονται στα άρθρα 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ένας υποκείμενος στον φόρο ή ένα νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο που λαμβάνει υπηρεσίες αποκλειστικά για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του προσωπικού του, θεωρείται ως μη υποκείμενος στον φόρο.
Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, όπως είναι η φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι οι υπηρεσίες προορίζονται για τους σκοπούς της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη όταν, για τη συγκεκριμένη πράξη, του έχει κοινοποιήσει τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ του.
Όταν μία και η αυτή υπηρεσία προορίζεται ταυτόχρονα για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του προσωπικού του λήπτη, και για τους σκοπούς της οικονομικής δραστηριότητας, η παροχή της εν λόγω υπηρεσίας διέπεται αποκλειστικά από το άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
Υποτμήμα 3
Τόπος εγκατάστασης του λήπτη
Άρθρο 20
Όταν η παροχή υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και ο εν λόγω υποκείμενος είναι εγκατεστημένος σε μία μόνο χώρα ή, ελλείψει έδρας οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμης εγκατάστασης, έχει τη μόνιμη κατοικία του και τη συνήθη διαμονή του σε μία μόνο χώρα, η παροχή φορολογείται σε αυτή τη χώρα.
Ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει των πληροφοριών που του παρέχει ο λήπτης, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ τον οποίο χορηγεί το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο λήπτης.
Άρθρο 21
Όταν μια παροχή υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και ο υποκείμενος στον φόρο είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες, η παροχή αυτή φορολογείται στη χώρα όπου ο συγκεκριμένος λήπτης έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του.
Ωστόσο, όταν η υπηρεσία παρέχεται σε μόνιμη εγκατάσταση του υποκείμενου στον φόρο που βρίσκεται σε τόπο άλλο από εκείνο στον οποίο ο εν λόγω υποκείμενος έχει εγκαταστήσει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας, η παροχή αυτή φορολογείται στον τόπο της μόνιμης εγκατάστασης που λαμβάνει αυτή την υπηρεσία και τη χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της.
Όταν ο υποκείμενος στον φόρο δεν διαθέτει έδρα οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση, η υπηρεσία φορολογείται στον τόπο κατοικίας ή συνήθους διαμονής του.
Άρθρο 22
1. Προκειμένου να προσδιορισθεί η μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, ο παρέχων εξετάζει τη φύση και τη χρήση της παρεχόμενης υπηρεσίας.
Όταν η φύση και η χρήση της παρεχόμενης υπηρεσίας δεν του επιτρέπουν να προσδιορίσει τη μόνιμη εγκατάσταση στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, ο παρέχων, με σκοπό τον προσδιορισμό της εν λόγω μόνιμης εγκατάστασης, εξετάζει συγκεκριμένα αν η σύμβαση, το δελτίο παραγγελίας και ο αριθμός μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγηθεί από το κράτος μέλος του λήπτη και του έχει κοινοποιηθεί από το λήπτη καθιστούν τη μόνιμη εγκατάσταση ως λήπτη της υπηρεσίας και αν η μόνιμη εγκατάσταση είναι η οντότητα που πληρώνει για την υπηρεσία.
Όταν η μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία δεν μπορεί να προσδιορισθεί με ασφάλεια δυνάμει του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου της παρούσας παραγράφου ή όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο στο πλαίσιο σύμβασης που καλύπτει μία ή περισσότερες υπηρεσίες που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν κατά τρόπο που δεν μπορεί να προσδιορισθεί ή να ποσοτικοποιηθεί, ο παρέχων μπορεί έγκυρα να θεωρήσει ότι οι υπηρεσίες παρέχονται στον τόπο όπου ο λήπτης έχει εγκαταστήσει την οικονομική του δραστηριότητα.
2. Η εφαρμογή του παρόντος άρθρου δεν θίγει τις υποχρεώσεις του λήπτη.
Άρθρο 23
1. Από 1ης Ιανουαρίου 2013, όταν, σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, μια παροχή υπηρεσιών φορολογείται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη ή, ελλείψει εγκατάστασης, στον τόπο όπου έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει τεκμηριωμένων πληροφοριών που παρέχονται από τον λήπτη, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν εξακρίβωση ταυτότητας ή έλεγχο πληρωμής.
2. Όταν, σύμφωνα με τα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, μια παροχή υπηρεσιών φορολογείται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη ή, ελλείψει εγκατάστασης, στον τόπο όπου έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει τεκμηριωμένων πληροφοριών που παρέχονται από τον λήπτη, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν εξακρίβωση ταυτότητας ή έλεγχο πληρωμής.
Άρθρο 24
1. Από 1ης Ιανουαρίου 2013 όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 56 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες ή, έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, κατά τον προσδιορισμό του τόπου παροχής των εν λόγω υπηρεσιών δίδεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης.
2. Όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μια χώρες ή, έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, κατά τον προσδιορισμό του τόπου παροχής των εν λόγω υπηρεσιών δίδεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης.
Υποτμήμα 4
Κοινές διατάξεις για τον καθορισμό του καθεστώτος, της ιδιότητας και του τόπου του λήπτη
Άρθρο 25
Για την εφαρμογή των κανόνων που αφορούν τον τόπο παροχής υπηρεσιών, λαμβάνονται υπόψη μόνο οι περιστάσεις που υφίστανται όταν επέρχεται η γενεσιουργός αιτία. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση της χρήσης της παρεχόμενης υπηρεσίας δεν επηρεάζει τον προσδιορισμό του τόπου παροχής, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
Υποτμήμα 5
Παροχή υπηρεσιών που διέπεται από τους γενικούς κανόνες
Άρθρο 26
Η εκχώρηση δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων από οργανισμό προς υποκείμενους στον φόρο, εμπίπτει στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 27
Οι παροχές υπηρεσιών που συνίστανται στην υποβολή αιτήματος επιστροφής ή στην είσπραξη των προς επιστροφή ποσών δυνάμει της οδηγίας 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (7), εμπίπτουν στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 28
Οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της οργάνωσης κηδείας, στον βαθμό που αποτελούν ενιαία υπηρεσία, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 29
Με την επιφύλαξη του άρθρου 41 του παρόντος κανονισμού, οι παροχές υπηρεσιών που συνίστανται σε μετάφραση κειμένων εμπίπτουν στα άρθρα 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 6
Παροχές υπηρεσιών από μεσάζοντες
Άρθρο 30
Η παροχή υπηρεσιών από μεσάζοντες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 46 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καλύπτει τόσο τις υπηρεσίες των μεσαζόντων που ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του λήπτη της παρεχόμενης υπηρεσίας, όσο και τις υπηρεσίες των μεσαζόντων που ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του παρέχοντος τις υπηρεσίες αυτές.
Άρθρο 31
Οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντες οι οποίοι ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό τρίτου και έχουν ως αντικείμενο τη μεσολάβηση στην παροχή καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε παρεμφερείς τομείς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής:
α)
του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος ενεργεί με την ιδιότητα αυτή ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που θεωρείται ως υποκείμενο στον φόρο·
β)
του άρθρου 46 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο.
Υποτμήμα 7
Παροχή πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών και παρόμοιων υπηρεσιών
Άρθρο 32
1. Οι υπηρεσίες με αντικείμενο την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρεμφερείς εκδηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ περιλαμβάνουν την παροχή υπηρεσιών των οποίων τα βασικά χαρακτηριστικά συνίστανται στην παροχή δικαιώματος εισόδου σε εκδήλωση έναντι εισιτηρίου ή πληρωμής, συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής υπό μορφή συνδρομής, εισιτηρίου διαρκείας ή περιοδικής πληρωμής.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται κυρίως:
α)
στο δικαίωμα εισόδου σε θεάματα, θεατρικές παραστάσεις, παραστάσεις τσίρκου, εμπορικές και λοιπές εκθέσεις, πάρκα αναψυχής, συναυλίες, καθώς και σε άλλες παρόμοιες πολιτιστικές εκδηλώσεις·
β)
στο δικαίωμα εισόδου σε αθλητικές εκδηλώσεις, όπως αγώνες ή αναμετρήσεις·
γ)
στο δικαίωμα εισόδου σε εκπαιδευτικές και επιστημονικές εκδηλώσεις, όπως διαλέξεις και σεμινάρια.
3. Δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 η χρήση εγκαταστάσεων, όπως γυμναστηρίων ή παρόμοιων χώρων, με πληρωμή κατ’ αποκοπή.
Άρθρο 33
Οι βοηθητικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 53 της οδηγίας 206/112/ΕΚ περιλαμβάνουν υπηρεσίες που σχετίζονται άμεσα με την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρεμφερείς εκδηλώσεις και παρέχονται χωριστά στο πρόσωπο το οποίο παρίσταται στην εκδήλωση, έναντι διακεκριμένης αντιπαροχής.
Οι βοηθητικές υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνουν ιδίως τη χρήση ιματιοφυλακίων ή εγκαταστάσεων υγιεινής, αλλά αποκλείουν τις απλές υπηρεσίες διαμεσολάβησης που αφορούν στην πώληση εισιτηρίων.
Υποτμήμα 8
Παροχή υπηρεσιών παρεπόμενων της μεταφοράς και πραγματογνωμοσύνες και εργασίες που αφορούν κινητά αγαθά
Άρθρο 34
Με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία τα συναρμολογούμενα αγαθά ενσωματώνονται σε ακίνητο, ο τόπος παροχής υπηρεσιών προς μη υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο, οι οποίες συνίστανται μόνο στη συναρμολόγηση από υποκείμενο στον φόρο των διαφόρων μερών ενός μηχανήματος, τα οποία έχουν δοθεί στο σύνολό τους σ’ αυτόν από τον πελάτη του, καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 54 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 9
Παροχές υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης, ανεξαρτήτως του αν παρέχονται επί μεταφορικών μέσων
Άρθρο 35
Το τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθορίζεται από το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου και όχι από το δρομολόγιο που πραγματοποιεί κάθε επιβάτης.
Άρθρο 36
Οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται κατά τη διάρκεια του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης εμπίπτουν στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται εκτός του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Κοινότητας, αλλά στο έδαφος κράτους μέλους ή τρίτης χώρας εμπίπτουν στο άρθρο 55 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 37
Ο τόπος παροχής υπηρεσίας εστιατορίου ή εστίασης που εκτελείται εντός της Ένωσης εν μέρει κατά τη διάρκεια του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης και εν μέρει εκτός του εν λόγω τμήματος αλλά στο έδαφος κράτους μέλους, καθορίζεται εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τους κανόνες που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του τόπου παροχής κατά την έναρξη της παροχής της υπηρεσίας εστιατορίου ή εστίασης.
Υποτμήμα 10
Μίσθωση μεταφορικών μέσων
Άρθρο 38
1. Τα «μεταφορικά μέσα» που αναφέρονται στο άρθρο 56 και στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο ζ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνουν οχήματα, μηχανοκίνητα ή μη, και άλλον εξοπλισμό και διατάξεις πέδησης που προορίζονται για τη μεταφορά προσώπων ή αντικειμένων από έναν τόπο σε άλλο και που μπορεί να σύρονται, να έλκονται ή να ωθούνται από οχήματα, που κατά κανόνα έχουν σχεδιαστεί και είναι πράγματι κατάλληλα για μεταφορά.
2. Μέσα μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι κυρίως τα ακόλουθα οχήματα·
α)
χερσαία οχήματα, όπως αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, ποδήλατα, τρίκυκλα και τροχόσπιτα·
β)
ρυμουλκούμενα και ημιρυμουλκούμενα οχήματα·
γ)
βαγόνια σιδηροδρόμου·
δ)
πλοία·
ε)
αεροσκάφη·
στ)
ειδικά σχεδιασμένα οχήματα για τη μεταφορά ασθενών ή τραυματιών·
ζ)
γεωργικοί ελκυστήρες και άλλα γεωργικά οχήματα·
η)
αναπηρικά αμαξίδια με μηχανική ή ηλεκτρονική προώθηση.
3. Δεν είναι μέσα μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τα εμπορευματοκιβώτια και τα μονίμως ακινητοποιημένα οχήματα.
Άρθρο 39
1. Για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης μεταφορικού μέσου, η οποία αποτελεί αντικείμενο μίσθωσης καθορίζεται βάσει της σύμβασης μεταξύ των μερών.
Η σύμβαση χρησιμεύει ως τεκμήριο που μπορεί, να αμφισβητηθεί από κάθε πραγματικό ή νομικό μέσο ώστε να καθοριστεί η πραγματική διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης.
Η υπέρβαση, λόγω ανωτέρας βίας, της συμβατικής περιόδου της μίσθωσης βραχείας διαρκείας κατά την έννοια του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν έχει επίπτωση στον καθορισμό της διάρκειας της συνεχούς κατοχής ή χρήσης του μεταφορικού μέσου.
2. Όταν η μίσθωση ενός και του αυτού μεταφορικού μέσου καλύπτεται από διαδοχικές συμβάσεις μεταξύ των ιδίων μερών, η διάρκεια που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι η διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης του μεταφορικού μέσου σύμφωνα με το σύνολο των συμβάσεων.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, μια σύμβαση και οι παρατάσεις της συνιστούν διαδοχικές συμβάσεις.
Ωστόσο, η διάρκεια της ή των συμβάσεων μίσθωσης βραχείας διαρκείας που προηγούνται της σύμβασης η οποία θεωρείται μακράς διαρκείας δεν αμφισβητείται, εφόσον δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
3. Εκτός αν υφίσταται καταχρηστική πρακτική, διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης μεταξύ των ιδίων μερών για διαφορετικά μέσα μεταφοράς δεν θεωρούνται ως διαδοχικές συμβάσεις για τους σκοπούς της παραγράφου 2.
Άρθρο 40
Ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του πελάτη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 56 της οδηγίας 1006/112/ΕΚ είναι ο τόπος όπου ο πελάτης ή τρίτος που ενεργεί για λογαριασμό του ασκεί τη φυσική κατοχή του μεταφορικού μέσου.
Υποτμήμα 11
Παροχή υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στον φόρο εκτός της Κοινότητας
Άρθρο 41
Οι παροχές, σε μη υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο εκτός Κοινότητας, υπηρεσιών που συνίστανται σε μετάφραση κειμένων εμπίπτουν στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΒΑΣΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ
(ΤΙΤΛΟΣ VII ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 42
Όταν προμηθευτής αγαθών ή παρέχων υπηρεσίες απαιτεί, ως όρο για την αποδοχή πληρωμής με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα, να καταβάλει ο πελάτης ένα ποσό στον ίδιο ή σε άλλη επιχείρηση, και όταν η συνολική τιμή που καταβάλλεται από τον πελάτη αυτόν δεν επηρεάζεται από τον τρόπο πληρωμής, το ποσό αυτό αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της βάσης επιβολής του φόρου για την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, σύμφωνα με τα άρθρα 73 έως 80 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Άρθρο 43
Η «παροχή καταλύματος διακοπών» όπως αναφέρεται στο παράρτημα III σημείο 12 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνει τη μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων ή κινητών κατοικιών που εγκαθίστανται σε χώρους κατασκήνωσης και χρησιμοποιούνται ως καταλύματα διαμονής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος
(Άρθρα 132, 133 και 134 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 44
Οι υπηρεσίες επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης που παρέχονται υπό τους όρους του άρθρου 132 παράγραφος 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνουν τη διδασκαλία που συνδέεται άμεσα με έναν εμπορικό ή επαγγελματικό τομέα, καθώς και κάθε διδασκαλία που αποσκοπεί στην απόκτηση ή στη βελτίωση γνώσεων για επαγγελματικούς σκοπούς. Η διάρκεια της σειράς μαθημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης δεν έχει, εν προκειμένω, καμία επίπτωση.
ΤΜΗΜΑ 2
Απαλλαγές άλλων δραστηριοτήτων
(Άρθρα 135, 136 και 137 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 45
Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν εφαρμόζεται στα νομίσματα από λευκόχρυσο («platinum nobles»).
ΤΜΗΜΑ 3
Απαλλαγές κατά την εισαγωγή
(Άρθρα 143, 144 και 145 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 46
Η απαλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 144 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται στις παροχές υπηρεσιών μεταφοράς που συνδέονται με την εισαγωγή κινητών αγαθών λόγω αλλαγής κατοικίας.
ΤΜΗΜΑ 4
Απαλλαγές κατά την εξαγωγη
(Άρθρα 146 και 147 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 47
Ο όρος «μεταφορικά μέσα ιδιωτικής χρήσης» που αναφέρεται στο άρθρο 146 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνει τα μεταφορικά μέσα που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς από πρόσωπα εκτός των φυσικών προσώπων, όπως είναι οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, κατά την έννοια του άρθρου 13 της εν λόγω οδηγίας, και οι ενώσεις.
Άρθρο 48
Για να καθοριστεί, ως προϋπόθεση για την απαλλαγή της παράδοσης αγαθών που μεταφέρονται από ταξιδιώτες στις προσωπικές τους αποσκευές, εάν έχει σημειωθεί υπέρβαση του κατώτατου ορίου που έχει ορίσει ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 147 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο υπολογισμός βασίζεται στην αξία του τιμολογίου. Η συνολική αξία διαφόρων αγαθών μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον εάν όλα τα αγαθά αυτά περιλαμβάνονται στο ίδιο τιμολόγιο που εκδίδεται από τον ίδιο υποκείμενο στον φόρο που παραδίδει τα αγαθά στον ίδιο πελάτη.
ΤΜΗΜΑ 5
Απαλλαγές ορισμένων πράξεων που εξομοιώνονται με εξαγωγές
(Άρθρα 151 και 152 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 49
Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται και στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από υποκείμενο στον φόρο για τον οποίο εφαρμόζεται το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες, που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 50
1. Προκειμένου να αναγνωρίζεται ως διεθνής οργανισμός για την εφαρμογή του άρθρου 143 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και του άρθρου 151 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ένας οργανισμός ο οποίος συγκροτείται ως κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 723/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2009, σχετικά με κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) (8), πρέπει να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
να έχει ίδια νομική προσωπικότητα και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα·
β)
να συγκροτείται σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να εμπίπτει σε αυτό·
γ)
μεταξύ των μελών του να συγκαταλέγονται κράτη μέλη και, όπου ενδείκνυται, τρίτες χώρες και διακυβερνητικοί οργανισμοί, αλλά κανένας ιδιωτικός φορέας·
δ)
να έχει συγκεκριμένους και νόμιμους στόχους, οι οποίοι επιδιώκονται από κοινού και ουσιαστικά δεν είναι εμπορικής φύσης.
2. Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 143 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και στο άρθρο 151 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται σε μια ΚΕΕΥ της παραγράφου 1 εφόσον αναγνωρίζεται ως διεθνής οργανισμός από το κράτος μέλος υποδοχής.
Τα όρια και οι προϋποθέσεις της απαλλαγής αυτής καθορίζονται με συμφωνία μεταξύ των μελών της ΚΕΕΥ σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 723/2009. Σε περίπτωση που τα αγαθά δεν αποστέλλονται ή μεταφέρονται εκτός του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών αυτών καθώς και στην περίπτωση παροχής υπηρεσιών, η απαλλαγή μπορεί να χορηγείται σύμφωνα με διαδικασία επιστροφής του ΦΠΑ, βάσει του άρθρου 151 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 51
1. Όταν ο λήπτης αγαθών ή υπηρεσιών είναι εγκατεστημένος στην Ένωση, αλλά εκτός του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, το πιστοποιητικό απαλλαγής από τον ΦΠΑ και/ή τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που περιέχεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού χρησιμεύει ως αποδεικτικό στοιχείο, που επιβεβαιώνει ότι η πράξη μπορεί να απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, με την επιφύλαξη των επεξηγηματικών σημειώσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα του εν λόγω πιστοποιητικού.
Όταν χρησιμοποιεί το πιστοποιητικό, το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το πρόσωπο στο οποίο παραδίδονται τα αγαθά ή παρέχονται οι υπηρεσίες μπορεί να αποφασίσει να χρησιμοποιεί κοινό πιστοποιητικό για τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ή δύο χωριστά πιστοποιητικά.
2. Το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σφραγίζεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής. Ωστόσο, εάν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες προορίζονται για επίσημη χρήση, τα κράτη μέλη δύνανται, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν, να απαλλάξουν τον δικαιούχο από την υποχρέωση επίθεσης σφραγίδας στο πιστοποιητικό. Η απαλλαγή αυτή μπορεί να αρθεί σε περίπτωση κατάχρησης.
Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το σημείο επαφής που έχει οριστεί για τον προσδιορισμό των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την επίθεση της σφραγίδας στο πιστοποιητικό, καθώς και σε ποιο βαθμό χορηγούν απαλλαγή από την υποχρέωση επίθεσης της σφραγίδας στο πιστοποιητικό. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη για τα στοιχεία που έλαβε από τα κράτη μέλη.
3. Όταν εφαρμόζεται άμεση απαλλαγή στο κράτος μέλος στο οποίο διενεργείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, ο προμηθευτής ή ο παρέχων λαμβάνει το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου από τον δικαιούχο των αγαθών ή των υπηρεσιών και φυλάσσει το πιστοποιητικό στα λογιστικά βιβλία του. Εάν η απαλλαγή χορηγείται υπό μορφή επιστροφής του ΦΠΑ, σύμφωνα με το άρθρο 151 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το πιστοποιητικό επισυνάπτεται στην αίτηση επιστροφής που υποβάλλεται στο οικείο κράτος μέλος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ
(ΤΙΤΛΟΣ X ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 52
Όταν το κράτος μέλος εισαγωγής εφαρμόζει ηλεκτρονικό σύστημα για τη διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων, ο όρος «έγγραφο με το οποίο να βεβαιώνεται η εισαγωγή», που περιλαμβάνεται στο άρθρο 178 στοιχείο ε) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ καλύπτει τις ηλεκτρονικές εκδόσεις τέτοιων εγγράφων, εάν αυτές επιτρέπουν τον έλεγχο της άσκησης του δικαιώματος έκπτωσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ X
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΜΗ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ
(ΤΙΤΛΟΣ XI ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)
ΤΜΗΜΑ 1
Υποκείμενοι στον ΦΠΑ
(Άρθρα 192Α έως 205 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 53
1. Για την εφαρμογή του άρθρου 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, λαμβάνεται υπ’ όψιν μόνο μία μόνιμη εγκατάσταση την οποία διαθέτει ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον χαρακτηρίζεται από επαρκή διάρκεια και κατάλληλη δομή όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό και τους τεχνικούς πόρους, που της επιτρέπουν να πραγματοποιεί την παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών στην οποία συμμετέχει.
2. Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ, η εγκατάσταση αυτή θεωρείται ότι δεν συμμετέχει στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 192α στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εκτός εάν οι τεχνικοί πόροι και το ανθρώπινο δυναμικό της μόνιμης εγκατάστασης χρησιμοποιούνται από τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο για πράξεις που αφορούν την παράδοση αυτών των αγαθών ή την παροχή των υπηρεσιών αυτών που πραγματοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος, πριν ή κατά τη διάρκεια της εν λόγω παράδοσης ή παροχής.
Όταν οι πόροι της μόνιμης εγκατάστασης χρησιμοποιούνται μόνο για καθήκοντα διοικητικής υποστήριξης, όπως η λογιστική, η τιμολόγηση και η είσπραξη απαιτήσεων, δεν θεωρείται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της παράδοσης αγαθών ή της παροχής υπηρεσιών,
Ωστόσο, εάν εκδίδεται τιμολόγιο με τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγηθεί από το κράτος μέλος της μόνιμης εγκατάστασης, η εν λόγω μόνιμη εγκατάσταση θεωρείται ότι έχει παρέμβει στην παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών που διενεργείται στο εν λόγω κράτος μέλος, εκτός αντίθετων αποδείξεων.
Άρθρο 54
Όταν υποκείμενος στον φόρο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ανεξάρτητα από το εάν η λόγω έδρα παρεμβαίνει ή όχι στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται από τον υποκείμενο στον φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος.
ΤΜΗΜΑ 2
Διάφορες διατάξεις
(Άρθρα 272 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 55
Για τις υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 262 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι υποκείμενοι στον φόρο στους οποίους πρέπει να δίδεται ατομικός αριθμός μητρώου ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 214 της εν λόγω οδηγίας και τα μη υποκείμενα στον φόρο νομικά πρόσωπα που διαθέτουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ υποχρεούνται να κοινοποιούν, όταν ενεργούν υπ’ αυτή την ιδιότητα, τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ στους προμηθευτές αγαθών ή στους παρέχοντες υπηρεσίες, μόλις τον αποκτήσουν.
Οι υποκείμενοι στον φόρο που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι οποίοι δικαιούνται να μη φορολογούνται για τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών τους σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 του παρόντος κανονισμού δεν υποχρεούνται να κοινοποιούν τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ στους προμηθευτές αγαθών, όταν ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ έχει χορηγηθεί σύμφωνα με το άρθρο 214 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή ε) της εν λόγω οδηγίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΙ
ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ
ΤΜΗΜΑ 1
Ειδικό καθεστώς για τον επενδυτικό χρυσό
(Άρθρα 344 έως 356 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 56
Ο όρος «βάρους αποδεκτού από τις αγορές πολύτιμων μετάλλων» που προβλέπεται στο άρθρο 344 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ καλύπτει τουλάχιστον τις μονάδες και τα βάρη που απαντώνται στο εμπόριο, όπως παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 57
Για να καταρτιστεί ο κατάλογος των χρυσών νομισμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 345 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «τιμή» και «κανονική αξία», όπως αναφέρεται στο άρθρο 344 παράγραφος 1 σημείο 2) της ιδίας οδηγίας, νοούνται η τιμή και η κανονική αξία ως έχουν την 1η Απριλίου κάθε έτους. Εάν η 1η Απριλίου δεν συμπίπτει με την ημέρα κατά την οποία καθορίζονται οι αξίες αυτές, χρησιμοποιούνται οι αξίες της επόμενης ημέρας κατά την οποία αυτές καθορίζονται.
ΤΜΗΜΑ 2
Ειδικό καθεστώς για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίε σε μη υποκείμενους στον φόρο
(Άρθρα 357 έωσ 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Άρθρο 58
Όταν, κατά τη διάρκεια ημερολογιακού τριμήνου, μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος χρησιμοποιεί το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, πληροί ένα τουλάχιστον από τα κριτήρια διαγραφής που απαριθμούνται στο άρθρο 363, το κράτος μέλος εγγραφής διαγράφει τον εν λόγω μη εγκατεστημένο υποκείενο στον φόρο από το ειδικό καθεστώς. Στις περιπτώσεις αυτές, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο μπορεί στη συνέχεια να διαγραφεί ανά πάσα στιγμή κατά τ διάρκεια του τριμήνου από το ευεργέτημα του ειδικού καθεστώτος.
Όσο αφορά τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν ηλεκτρονικά πριν από τη διαγραφή, αλλά εντός του ημερολογιακού τριμήνου κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε η διαγραφή, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει δήλωση ΦΠΑ για το σύνολο του τριμήνου, σύμφωνα με το άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Η υποχρέωση υποβολής της δήλωσης αυτής δεν έχει καμία επίπτωση στην ενδεχόμενη υποχρέωση να διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες.
Άρθρο 59
Κάθε φορολογική περίοδος (ημερολογιακό τρίμηνο) κατά την έννοια του άρθρου 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ είναι ανεξάρτητη φορολογική περίοδος.
Άρθρο 60
Αφού υποβληθεί δήλωση ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, κάθε μεταγενέστερη αλλαγή στα αριθμητικά στοιχεία που περιέχονται σε αυτή γίνεται μόνο μέσω τροποποίησς της δήλωσης αυτής και όχι μέσω αναπροσαρμογής των στοιχείων σε επόμενη δήλωση.
Άρθρο 61
Τα ποσά των δηλώσεων ΦΠΑ που υποβάλλονται στα πλαίσια του ειδικού καθεστώτος για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη προς τα πάνω ή προς τα κάτω ακέραια νομισματική μονάδα. Δηλώνεται και καταβάλλεται το ακριβές ποσό του ΦΠΑ.
Άρθρο 62
Το κράτος μέλος εγγραφής, το οποίο έχει εισπράξει ποσό μεγαλύτερο από το αναφερόμενο στη δήλωση ΦΠΑ που υποβάλλεται για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιστρέφει το πλεόνασμα απευθείας στον οικείο υποκείμενο στον φόρο.
Όταν το κράτος μέλος εγγραφής έχει εισπράξει ποσό που αντιστοιχεί σε δήλωση ΦΠΑ, η οποία μεταγενέστερα διαπιστώνεται ότι είναι λανθασμένη, και το εν λόγω κράτος μέλος έχει ήδη κατανείμει το ποσό μεταξύ των κρατών μελών κατανάλωσης, τα κράτη αυτά επιστρέφουν απευθείας το επιπλέον ποσό που εισπράχθηκε στον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο και κοινοποιούν στο κράτος μέλος εγγραφής την προσαρμογή στην οποία προέβησαν.
Άρθρο 63
Τα ποσά ΦΠΑ που καταβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 367 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αφορούν αποκλειστικά τη δήλωση ΦΠΑ, η οποία υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 της εν λόγω οδηγίας. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των καταβληθέντων ποσών μπορεί να γίνει μόνο με αναφορά στην εν λόγω δήλωση και δεν μεταφέρεται σε άλλη δήλωση, ούτε γίνεται διόρθωση των στοιχείων σε επόμενη δήλωση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ XII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 64
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1777/2005 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV.
Άρθρο 65
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2011.
Ωστόσο:
-
το άρθρο 3 στοιχείο α), το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο β), το άρθρο 23 παράγραφος 1 και το άρθρο 24 παράγραφος 1 εφαρμόζονται από 1ης Ιανουαρίου 2013,
-
το άρθρο 3 στοιχείο β) εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2015,
-
το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο γ) εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς λα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Μαρτίου 2011.
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 282/2011
ze dne 15. března 2011,
kterým se stanoví prováděcí opatření ke směrnici 2006/112/ES o společném systému daně z přidané hodnoty
(přepracování)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (1), a zejména na článek 397 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V nařízení Rady (ES) č. 1777/2005 ze dne 17. října 2005, kterým se stanoví prováděcí opatření ke směrnici 77/388/EHS o společném systému daně z přidané hodnoty (2), by mělo být provedeno několik podstatných změn. Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by dotčená ustanovení měla být přepracována.
(2)
Směrnice 2006/112/ES obsahuje pravidla týkající se daně z přidané hodnoty (DPH), která jsou v některých případech vykládána členskými státy. Přijetí společných prováděcích pravidel ke směrnici 2006/112/ES by mělo zajistit, že používání systému DPH bude více v souladu s cílem vnitřního trhu v případech, kdy dochází nebo může dojít k rozdílům v používání, jež nejsou slučitelné s řádným fungováním tohoto vnitřního trhu. Tato prováděcí opatření jsou právně závazná až ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost a není jimi dotčena platnost dosavadních právních předpisů přijatých členskými státy a jejich výkladu.
(3)
V tomto nařízení by se měly projevit změny vyplývající z přijetí směrnice Rady 2008/8/ES ze dne 12. února 2008, kterou se mění směrnice 2006/112/ES, pokud jde o místo poskytnutí služby (3).
(4)
Cílem tohoto nařízení je zajistit jednotné používání stávajícího systému DPH tím, že se stanoví prováděcí pravidla ke směrnici 2006/112/ES, zejména pokud jde o osoby povinné k dani, dodávání zboží a poskytování služeb a místo zdanitelného plnění. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v čl. 5 odst. 4 Smlouvy o Evropské unii nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je pro dosažení uvedeného cíle nezbytné. Jednotné používání je nejlépe zajištěno nařízením, jež je závazné a přímo použitelné ve všech členských státech.
(5)
Prováděcí pravidla obsahují zvláštní pravidla pro vybrané otázky používání a jsou navržena tak, aby zajistila jednotný režim v celé Unii pouze v těchto konkrétních situacích. Pro jiné případy tedy nejsou rozhodující a vzhledem ke své formulaci mají být používána restriktivně.
(6)
Pokud osoba nepovinná k dani mění místo, kde se zdržuje, a převádí nový dopravní prostředek či se nový dopravní prostředek vrací do členského státu, z nějž byl původně dodán osvobozený od DPH osobě nepovinné k dani, která jej vrací, mělo by být vyjasněno, že se nejedná o pořízení nového dopravního prostředku uvnitř Společenství.
(7)
V případě některých poskytnutí služeb postačí, když poskytovatel prokáže, že příjemce těchto služeb bez ohledu na to, zda je či není osobou povinnou k dani, je usazen mimo Společenství, aby poskytnutí těchto služeb nespadalo do oblasti působnosti DPH.
(8)
Mělo by být jasně stanoveno, že přidělením identifikačního čísla pro DPH osobě povinné k dani, která poskytuje služby do jiného členského státu nebo jí jsou poskytovány služby z jiného členského státu, z nichž má DPH odvádět pouze příjemce, by nemělo být dotčeno právo uvedené osoby povinné k dani využít nezdanění svého pořízení zboží uvnitř Společenství. Jakmile však osoba povinná k dani sdělí dodavateli své identifikační číslo pro DPH v souvislosti s pořízením zboží uvnitř Společenství, má se v každém případě mít za to, že se rozhodla učinit tato plnění předmětem daně.
(9)
Další integrace vnitřního trhu vedla ke zvýšené potřebě přeshraniční spolupráce mezi hospodářskými subjekty usazenými v různých členských státech a k rozvoji evropských hospodářských zájmových sdružení (EHZS) založených v souladu s nařízením Rady (EHS) č. 2137/85 ze dne 25. července 1985 o evropském hospodářském zájmovém sdružení (EHZS) (4). Mělo by být proto vyjasněno, že EHZS jsou osobami povinnými k dani, pokud dodávají zboží nebo poskytují služby za protiplnění.
(10)
Je třeba jasně vymezit restaurační a cateringové služby, rozdíl mezi nimi a vhodné zacházení s těmito službami.
(11)
Pro potřeby větší jasnosti by výčty plnění považovaných za služby poskytované elektronicky neměly být konečné ani vyčerpávající.
(12)
Je třeba stanovit, že plnění spočívající výlučně v montáži jednotlivých částí stroje poskytnutých zákazníkem se musí považovat za poskytnutí služby, a stanovit místo tohoto poskytnutí, je-li poskytnuto osobě nepovinné k dani.
(13)
Prodej opce jako finančního nástroje by měl být považován za poskytnutí služby oddělené od základního plnění, ke kterému se opce vztahuje.
(14)
Aby bylo zajištěno jednotné uplatňování pravidel o místě zdanitelných plnění, měly by být vyjasněny pojmy jako sídlo ekonomické činnosti, stálá provozovna, bydliště a místo, kde se osoba obvykle zdržuje. Praktické uplatňování těchto pojmů by mělo být usnadněno používáním co nejjasnějších a nejobjektivnějších kritérií s přihlédnutím k judikatuře Soudního dvora.
(15)
Je třeba stanovit pravidla pro zajištění jednotného režimu pro dodání zboží, jakmile dodavatel překročí prahovou hodnotu pro prodeje na dálku v případě dodání do jiného členského státu.
(16)
Mělo by být vyjasněno, že úsek přepravy cestujících uskutečněný ve Společenství je vymezen cestou dopravního prostředku, a nikoliv cestou osob v tomto dopravním prostředku.
(17)
Pokud jde o pořizování zboží uvnitř Společenství, nemělo by právo členského státu, v němž k pořízení došlo, na zdanění tohoto pořízení být dotčeno režimem DPH, jemuž podléhá plnění v členském státě odeslání.
(18)
Správné uplatňování pravidel týkajících se místa poskytnutí služby záleží především na statusu příjemce, tedy na tom, zda je nebo není osobou povinnou k dani, a na postavení, ve kterém jedná. Aby bylo možné určit, zda příjemce je svým statusem osobou povinnou k dani, je třeba stanovit, co by poskytovatel měl od příjemce získat jako důkaz.
(19)
Mělo by být vyjasněno, že jsou-li služby poskytnuté osobě povinné k dani určeny pro soukromou potřebu, včetně soukromé potřeby zaměstnanců příjemce, nemůže být uvedená osoba povinná k dani považována za osobu jednající jako osoba povinná k dani. Pokud příjemce sdělí své identifikační číslo pro DPH poskytovateli, stačí to k určení toho, že příjemce jedná jako osoba povinná k dani, nemá-li poskytovatel k dispozici informace o opaku. Mělo by být rovněž zajištěno, že jediná služba pořízená pro účely podnikání, avšak současně použita pro soukromé účely, je zdaněna pouze v jednom místě.
(20)
Aby poskytovatel služby mohl přesně určit místo, kde je příjemce usazen, má povinnost ověřit informace tímto příjemcem poskytnuté.
(21)
Aniž je dotčeno obecné pravidlo místa poskytnutí služby osobě povinné k dani, je-li služba poskytnuta příjemci usazenému na více než jednom místě, měla by existovat pravidla, jež poskytovateli pomohou určit stálou provozovnu příjemce, jíž je služba poskytnuta, a to s ohledem na dané okolnosti. Nedokáže-li poskytovatel služby uvedené místo určit, měla by existovat pravidla, jež vyjasní jeho povinnosti. Tato pravidla by neměla zasahovat do povinností příjemce nebo jeho povinnosti měnit.
(22)
Měl by být také určen okamžik, kdy má poskytovatel služby stanovit status, postavení a místo příjemce, bez ohledu na to, zda je příjemce osoba povinná k dani, či nikoliv.
(23)
Aniž je dotčena obecná platnost zásady týkající se zneužití ustanovení tohoto nařízení, je vhodné její uplatnění v určitých ustanoveních tohoto nařízení specificky zmínit.
(24)
Některé zvláštní služby, jako je převod práv k televiznímu vysílání fotbalových zápasů, překlad textů, služby pro nárokování vrácení DPH a služby zprostředkovatelů poskytnuté osobě nepovinné k dani, zahrnují přeshraniční plnění nebo dokonce účast hospodářských subjektů usazených mimo Společenství. Pro vytvoření větší právní jistoty by mělo být jasně určeno místo poskytování těchto služeb.
(25)
Mělo by být jasně stanoveno, že se na poskytnutí služby zprostředkovatelem, který jedná jménem a na účet jiné osoby a který se podílí na poskytnutí služby ubytování v hotelnictví, nevztahuje zvláštní pravidlo týkající se poskytnutí služby související s nemovitostí.
(26)
Také v případech, kdy různé služby poskytované v rámci pořádání pohřbu tvoří součást jediné služby, je důležité stanovit pravidlo pro určení místa poskytování.
(27)
Aby bylo zajištěno jednotné zacházení s poskytováním služeb v oblasti kultury, umění, sportu, vědy, vzdělávání a zábavy a podobných služeb, je třeba vymezit, co se rozumí vstupem na tyto akce a vedlejšími službami s tímto vstupem souvisejícími.
(28)
Je třeba vyjasnit zacházení s restauračními a cateringovými službami poskytnutými v dopravním prostředku, uskutečňuje-li se přeprava cestujících na území několika zemí.
(29)
Vzhledem k tomu, že zvláštní pravidla pro nájem dopravního prostředku závisí na době trvání jeho držení nebo užívání, je nezbytné stanovit nejen to, jaká vozidla by měla být považována za „dopravní prostředek“, ale také vyjasnit zacházení s takovým poskytnutím v případě, že jedna smlouva navazuje na druhou. Je rovněž nezbytné stanovit místo, kde je dopravní prostředek skutečně dán zákazníkovi k dispozici.
(30)
Za určitých zvláštních okolností by manipulační poplatek za provedení plateb kreditní nebo debetní kartou, který je hrazen v souvislosti s plněním, neměl snížit základ daně pro uvedené plnění.
(31)
Je třeba vyjasnit, že se snížená sazba může uplatňovat u pronájmu stanů, obytných přívěsů a mobilních domů umístěných na tábořišti a používaných k ubytování.
(32)
Odborný výcvik nebo rekvalifikace by měly zahrnovat výuku přímo související s živností nebo povoláním, jakož i výuku zaměřenou na získání nebo udržování znalostí pro odborné účely, a to bez ohledu na délku trvání kurzu.
(33)
„Platinum nobles“ by měly být považovány za vyloučené z osvobození od daně vztahujícího se na oběživo, bankovky a mince.
(34)
Mělo by být jasně stanoveno, že osvobození poskytnutí služby vztahující se k dovozu zboží, jejíž hodnota je zahrnuta do základu daně uvedeného zboží, od daně by se mělo vztahovat na přepravní služby uskutečněné při změně místa, kde se osoba zdržuje.
(35)
Zboží přepravované jeho pořizovatelem mimo Společenství a využívané pro vybavení nebo zásobení dopravních prostředků používaných pro neobchodní účely jinými než fyzickými osobami, jako například veřejnoprávními subjekty a sdruženími, by mělo být vyloučeno z osvobození od daně vztahujícího se na vývozní transakce.
(36)
Aby byly zaručeny jednotné správní postupy pro výpočet minimální hodnoty osvobození od daně, které se vztahuje na vývoz zboží převáženého v osobních zavazadlech cestujících, měla by být ustanovení o tomto výpočtu harmonizována.
(37)
Mělo by být jasně stanoveno, že osvobození od daně pro některá plnění považovaná za vývoz by se mělo rovněž uplatnit na služby, na něž se vztahuje zvláštní režim pro elektronicky poskytované služby.
(38)
Subjekt, který má být zřízen podle právního rámce Společenství pro konsorcium evropské výzkumné infrastruktury (ERIC), by měl být považován za mezinárodní organizaci pro účely osvobození od DPH, pouze pokud splňuje určité podmínky. Měly by být tedy identifikovány podmínky nezbytné pro to, aby mohl osvobození využívat.
(39)
Dodání zboží a poskytnutí služby v rámci diplomatických a konzulárních vztahů nebo uznávaným mezinárodním organizacím nebo určitým ozbrojeným silám jsou osvobozena od DPH s výhradou určitých omezení a podmínek. Aby osoba povinná k dani uskutečňující takové dodání nebo poskytnutí z jiného členského státu mohla stanovit, zda podmínky a omezení pro toto osvobození jsou splněny, mělo by být zavedeno osvědčení o osvobození od daně.
(40)
Pro uplatnění nároku na odpočet by mělo být umožněno používat i elektronické dovozní doklady, pokud splňují stejné požadavky jako doklady v tištěné podobě.
(41)
Pokud má dodavatel zboží nebo poskytovatel služeb stálou provozovnu na území členského státu, kde je daň splatná, mělo by být upřesněno, za jakých okolností by tato provozovna měla mít povinnost odvést DPH.
(42)
Mělo by být vyjasněno, že osoba povinná k dani, která má sídlo ekonomické činnosti na území členského státu, kde je DPH splatná, musí být považována za osobu povinnou k dani usazenou v uvedeném členském státě, pokud jde o povinnost odvést daň, dokonce i když se toto sídlo ekonomické činnosti nepodílí na daném dodání zboží nebo na poskytnutí služeb.
(43)
Mělo by být vyjasněno, že každá osoba povinná k dani má povinnost pro účely určitých zdanitelných plnění sdělit svoje identifikační číslo pro DPH, jakmile je má, a umožnit tak správnější výběr daně.
(44)
Měly by být stanoveny hmotnosti pro investiční zlato, které jsou běžně připouštěny na trhu se zlatem, a mělo by být určeno společné datum pro stanovení hodnoty zlatých mincí, aby se zajistilo rovné zacházení s hospodářskými subjekty.
(45)
Zvláštní režim pro osoby povinné k dani, které nejsou usazeny ve Společenství a poskytují elektronicky služby osobám, které nejsou povinné k dani a jsou usazeny nebo se zdržují ve Společenství, podléhá určitým podmínkám. Pokud tyto podmínky již nejsou plněny, měly by být jasně stanoveny zejména důsledky tohoto neplnění.
(46)
Ze směrnice 2008/8/ES vyplývají některé změny. Jelikož se tyto změny dotýkají jednak zdanění dlouhodobého nájmu dopravního prostředku od 1. ledna 2013, jednak zdanění elektronicky poskytovaných služeb od 1. ledna 2015, mělo by se upřesnit, že se odpovídající ustanovení tohoto nařízení použijí pouze od uvedených dat.
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT
Článek 1
Toto nařízení stanoví prováděcí opatření k určitým ustanovením hlav I až V a VII až XII směrnice 2006/112/ES.
KAPITOLA II
OBLAST PŮSOBNOSTI
(HLAVA I SMĚRNICE 2006/112/ES)
Článek 2
K pořízení uvnitř Společenství ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice 2006/112/ES nedochází v případě:
a)
převodu nového dopravního prostředku osobou nepovinnou k dani po změně místa, kde se osoba zdržuje, za podmínky, že by nemohlo být v okamžiku dodání použito osvobození stanovené v čl. 138 odst. 2 písm. a) směrnice 2006/112/ES;
b)
vrácení nového dopravního prostředku osobou nepovinnou k dani do členského státu, z něhož jí byl původně dodán s osvobozením od daně stanoveným v čl. 138 odst. 2 písm. a) směrnice 2006/112/ES.
Článek 3
Aniž je dotčen čl. 59a první pododstavec písm. b) směrnice 2006/112/ES, poskytnutí následujících služeb není předmětem DPH, jestliže poskytovatel prokáže, že se místo poskytnutí takové služby určené podle kapitoly V oddílu 4 pododdílů 3 a 4 tohoto nařízení nachází mimo Společenství:
a)
od 1. ledna 2013 služeb uvedených v čl. 56 odst. 2 prvním pododstavci směrnice 2006/112/ES;
b)
od 1. ledna 2015 služeb uvedených v článku 58 směrnice 2006/112/ES;
c)
služeb uvedených v článku 59 směrnice 2006/112/ES.
Článek 4
Osoba povinná k dani, která je oprávněna k nezdanění svých pořízení zboží uvnitř Společenství v souladu s článkem 3 směrnice 2006/112/ES, zůstává touto osobou, pokud podle čl. 214 odst. 1 písmen d) nebo e) uvedené směrnice bylo uvedené osobě povinné k dani přiděleno identifikační číslo pro DPH pro přijaté služby, z nichž je povinna odvést DPH, nebo pro služby poskytnuté uvedenou osobou na území jiného členského státu, u nichž je DPH splatná pouze příjemcem.
Pokud však uvedená osoba povinná k dani toto identifikační číslo pro DPH sdělí dodavateli v souvislosti s pořízením zboží uvnitř Společenství, má se za to, že tato osoba využila možnost stanovenou v čl. 3 odst. 3 uvedené směrnice.
KAPITOLA III
OSOBY POVINNÉ K DANI
(HLAVA III SMĚRNICE 2006/112/ES)
Článek 5
Evropské hospodářské zájmové sdružení (EHZS) založené v souladu s nařízením (EHS) č. 2137/85, které dodává zboží nebo poskytuje služby za protiplnění svým členům nebo třetím stranám, je osobou povinnou k dani ve smyslu čl. 9 odst. 1 směrnice 2006/112/ES.
KAPITOLA IV
ZDANITELNÁ PLNĚNÍ
(ČLÁNKY 24 AŽ 29 SMĚRNICE 2006/112/ES)
Článek 6
1. Restauračními a cateringovými službami se rozumí služby spočívající v dodání připravených nebo nepřipravených jídel nebo nápojů či obojího určených pro lidskou spotřebu spolu s dostatečnými podpůrnými službami umožňujícími jejich okamžitou spotřebu. Dodání jídel nebo nápojů či obojího je pouze jednou složkou celku, v němž služby převažují. Restaurační služby jsou poskytnutím takových služeb v prostorách poskytovatele a cateringové služby jsou poskytnutím takových služeb mimo prostory poskytovatele.
2. Za restaurační ani cateringovou službu ve smyslu odstavce 1 se nepovažuje dodání připravených nebo nepřipravených jídel nebo nápojů či obojího, bez ohledu na to, zda s přepravou, či bez ní, které však nezahrnuje žádné další podpůrné služby.
Článek 7
1. „Elektronicky poskytované služby“ uvedené ve směrnici 2006/112/ES zahrnují služby, které jsou poskytovány přes Internet nebo elektronickou síť a z jejichž povahy vyplývá, že jejich poskytování je v podstatě automatizované a vyžaduje minimální lidský zásah, a nejsou uskutečnitelné bez informačních technologií.
2. Odstavec 1 se vztahuje zejména na tyto případy:
a)
poskytování digitalizovaných produktů obecně, včetně programového vybavení a jeho změn nebo aktualizací;
b)
služby poskytování nebo podpory obchodní nebo osobní prezentace na elektronické síti, jako je například internetová stránka;
c)
služby automaticky generované z počítače přes internet nebo elektronickou síť v reakci na zadání konkrétních dat příjemcem;
d)
úplatný převod práva dát do prodeje zboží nebo službu na internetové stránce fungující jako trh online, kde potenciální kupující podávají nabídky automatizovaným postupem a kde jsou strany informovány o uskutečnění prodeje elektronickou poštou automaticky generovanou počítačem;
e)
internetové balíčky služeb, v nichž tvoří telekomunikační složka doplňkovou a podřízenou část (tj. balíčky, které jdou nad rámec pouhého přístupu k internetu a které zahrnují jiné složky, jako například obsahové stránky umožňující přístup k aktualitám, zprávám o počasí, turistickým informacím, prostor pro hry, web-site hosting, přístup k diskusím online atd.);
f)
služby uvedené v příloze I.
3. Odstavec 1 se nevztahuje zejména na tyto případy:
a)
služby rozhlasového a televizního vysílání;
b)
telekomunikační služby;
c)
zboží, je-li objednávka a její zpracování provedeno elektronicky;
d)
disky CD-ROM, diskety a podobné hmotné nosiče;
e)
tiskoviny, jako jsou knihy, informační zpravodaje, noviny nebo časopisy;
f)
CD a audiokazety;
g)
videokazety a DVD;
h)
hry na discích CD-ROM;
i)
služby odborníků, jako jsou právníci a finanční poradci, kteří radí svým klientům elektronickou poštou;
j)
vzdělávací služby, je-li obsah kurzů dodáván učitelem přes Internet nebo elektronickou síť, tj. přes dálkové spojení;
k)
offline služby spočívající ve fyzické opravě počítačového vybavení;
l)
offline služby uchovávání dat;
m)
reklamní služby, zejména v novinách, na plakátech nebo v televizi;
n)
služby telefonní podpory;
o)
vzdělávací služby zahrnující výhradně korespondenční kurzy, jako jsou poštovní kurzy;
p)
klasické aukční služby závisející na přímém lidském zásahu bez ohledu na to, jakým způsobem jsou podávány nabídky;
q)
telefonní služby s video složkou, rovněž známé jako videofonní služby;
r)
přístup na internet a world wide web;
s)
telefonní služby poskytované přes Internet.
Článek 8
Pokud osoba povinná k dani provádí pouze montáž různých částí stroje, které jí všechny poskytl její zákazník, je uvedené plnění poskytnutím služby ve smyslu čl. 24 odst. 1 směrnice 2006/112/ES.
Článek 9
Prodej opce, jde-li o plnění spadající do oblasti působnosti čl. 135 odst. 1 písm. f) směrnice 2006/112/ES, je poskytnutím služby ve smyslu čl. 24 odst. 1 uvedené směrnice. Toto poskytnutí služby je oddělené od základních plnění, se kterými služba souvisí.
KAPITOLA V
MÍSTO ZDANITELNÉHO PLNĚNÍ
ODDÍL 1
Pojmy
Článek 10
1. Pro účely článků 44 a 45 směrnice 2006/112/ES je sídlem ekonomické činnosti osoby povinné k dani místo, kde dochází k výkonu ústřední správy podniku.
2. Při určování místa uvedeného v odstavci 1 se vezme v úvahu místo, kde jsou přijímána zásadní rozhodnutí týkající se obecného řízení podniku, místo statutárního sídla podniku, a místo, kde se schází vedení podniku.
Nelze-li podle těchto kritérií s jistotou určit sídlo ekonomické činnosti, je určujícím kritériem místo, kde jsou přijímána zásadní rozhodnutí týkající se obecného řízení podniku.
3. Pouhá existence poštovní adresy nemůže být postačující pro sídlo ekonomické činnosti osoby povinné k dani.
Článek 11
1. Pro účely článku 44 směrnice 2006/112/ES se „stálou provozovnou“ rozumí jakákoli provozovna jiná než sídlo ekonomické činnosti ve smyslu článku 10 tohoto nařízení, která se vyznačuje dostatečnou úrovní stálosti a vhodnou strukturou z hlediska lidských a technických zdrojů, což jí umožňuje přijímat a využívat služby, které jí jsou poskytovány pro její vlastní potřebu.
2. Pro účely následujících článků se „stálou provozovnou“ rozumí jakákoli provozovna jiná než sídlo ekonomické činnosti ve smyslu článku 10 tohoto nařízení, která se vyznačuje dostatečnou úrovní stálosti a vhodnou strukturou z hlediska lidských a technických zdrojů, což jí umožňuje poskytovat služby, jejichž poskytnutí zajišťuje:
a)
článku 45 směrnice 2006/112/ES;
b)
od 1. ledna 2013 čl. 56 odst. 2 druhého pododstavce směrnice 2006/112/ES;
c)
do 31. prosince 2014 článku 58 směrnice 2006/112/ES;
d)
článku 192a směrnice 2006/112/ES.
3. Skutečnost, že má identifikační číslo pro DPH, sama o sobě nepostačuje k tomu, aby se mělo za to, že má osoba povinná k dani stálou provozovnu.
Článek 12
Pro účely směrnice 2006/112/ES se „bydlištěm“ fyzické osoby povinné či nepovinné k dani rozumí adresa vedená v evidenci obyvatelstva či podobné evidenci, nebo adresa, kterou tato osoba uvedla příslušnému správci daně, pokud neexistuje důkaz, že tato adresa neodpovídá skutečnosti.
Článek 13
Místem, kde se fyzická osoba povinná či nepovinná k dani „obvykle zdržuje“, se podle směrnice 2006/112/ES rozumí místo, kde tato fyzická osoba obvykle žije z důvodu osobních a profesních vazeb.
Pokud má tato osoba profesní vazby v jiné zemi, než ve které má své osobní vazby, nebo pokud profesní vazby nemá, je místo, kde se obvykle zdržuje, určeno osobními vazbami, které ukazují na úzké spojení mezi fyzickou osobou a místem, kde žije.
ODDÍL 2
Místo dodání zboží
(Články 31 až 39 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 14
Je-li v průběhu kalendářního roku překročena prahová hodnota uplatňovaná členským státem podle článku 34 směrnice 2006/112/ES, nemění článek 33 uvedené směrnice místo dodání zboží jiného, než jsou výrobky podléhající spotřební dani, které se uskuteční v průběhu téhož kalendářního roku před překročením prahové hodnoty uplatňované členským státem pro běžný kalendářní rok, a to pod podmínkou, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
dodavatel nevyužil možnost volby stanovenou podle čl. 34 odst. 4 uvedené směrnice;
b)
hodnota jeho dodání zboží nepřekročila v průběhu předcházejícího kalendářního roku prahovou hodnotu.
Ustanovení článku 33 směrnice 2006/112/ES však mění místo těchto dodání do členského státu, ve kterém jsou odeslání či přeprava ukončeny:
a)
dodání zboží, kterým byla v běžném kalendářním roce překročena prahová hodnota uplatňovaná členským státem v průběhu téhož kalendářního roku;
b)
veškerá pozdější dodání zboží uskutečněná v tomto členském státě v průběhu uvedeného kalendářního roku;
c)
dodání zboží uskutečněná v tomto členském státě v průběhu kalendářního roku, který následuje po kalendářním roce, v jehož průběhu došlo k události uvedené v písmenu a).
Článek 15
Úsek přepravy cestujících uskutečněný ve Společenství uvedený v článku 37 směrnice 2006/112/ES je určen cestou dopravních prostředků, a nikoliv cestou uskutečněnou každým z cestujících.
ODDÍL 3
Místo pořízení zboží uvnitř společenství
(Články 40, 41 a 42 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 16
Uskutečnilo-li se pořízení zboží uvnitř Společenství ve smyslu článku 20 směrnice 2006/112/ES, členský stát, ve kterém jsou odeslání či přeprava zboží ukončeny, uplatní své právo na zdanění bez ohledu na režim, jemuž plnění z hlediska DPH podléhá v členském státě, ve kterém odeslání nebo přeprava začaly.
Každou žádost dodavatele zboží o opravu DPH, kterou fakturoval a přiznal členskému státu, ve kterém odeslání nebo přeprava zboží začaly, tento členský stát posuzuje v souladu se svými vnitrostátními právními předpisy.
ODDÍL 4
Místo poskytnutí služby
(Články 43 až 59 Směrnice 2006/112/ES)
Pododdíl 1
Status příjemce
Článek 17
1. Pokud místo poskytnutí služby závisí na tom, zda je příjemce osobou povinnou či nepovinnnou k dani, určí se status příjemce na základě článků 9 až 13 a článku 43 směrnice 2006/112/ES.
2. Právnická osoba nepovinná k dani, která je nebo má povinnost být identifikována pro účely DPH podle čl. 214 odst. 1 písm. b) směrnice 2006/112/ES, neboť její pořízení zboží uvnitř Společenství je předmětem DPH nebo z toho důvodu, že tato osoba využila možnost učinit tato plnění předmětem DPH, je osobou povinnou k dani ve smyslu článku 43 uvedené směrnice.
Článek 18
1. Poskytovatel může, nemá-li informace o opaku, považovat příjemce usazeného ve Společenství za osobu povinnou k dani:
a)
v případě, že mu příjemce sdělil své osobní identifikační číslo pro DPH, obdrží-li potvrzení platnosti tohoto identifikačního čísla, jakož i odpovídajícího jména a adresy v souladu s článkem 31 nařízení Rady (ES) č. 904/2010 ze dne 7. října 2010 o správní spolupráci a boji proti podvodům v oblasti daně z přidané hodnoty (5);
b)
v případě, že příjemce osobní identifikační číslo pro DPH dosud neobdržel, ale informuje poskytovatele, že o jeho vydání požádal, obdrží-li jakýkoli jiný důkaz prokazující, že příjemce je osobou povinnou k dani nebo právnickou osobou nepovinnou k dani, která má povinnost být identifikována pro účely DPH, a ověří-li prostřednictvím kontrolních postupů běžně používaných v obchodní praxi, jako jsou postupy týkající se kontroly totožnosti nebo platby, v přiměřeném rozsahu přesnost informací poskytnutých příjemcem.
2. Poskytovatel může, nemá-li informace o opaku, považovat příjemce usazeného ve Společenství za osobu nepovinnou k dani, může-li prokázat, že mu příjemce nesdělil své osobní identifikační číslo pro DPH.
3. Poskytovatel může, nemá-li informace o opaku, považovat příjemce usazeného mimo Společenství za osobu povinnou k dani:
a)
obdrží-li od příjemce osvědčení vydané příslušným správcem daně příjemce jako potvrzení, že příjemce vykonává ekonomickou činnost, aby mu mohla být vrácena DPH podle směrnice Rady 86/560/EHS ze dne 17. listopadu 1986 o harmonizaci právních předpisů členských států týkajících se daní z obratu - Úprava vracení daně z přidané hodnoty osobám povinným k dani neusazeným na území Společenství (6);
b)
má-li k dispozici číslo pro DPH nebo podobné číslo přidělené příjemci zemí, ve které je usazen, a používané k identifikaci podniků nebo jakýkoli jiný důkaz prokazující, že příjemce je osobou povinnou k dani, a ověří-li prostřednictvím kontrolních postupů běžně používaných v obchodní praxi, jako jsou postupy týkající se kontroly totožnosti nebo platby, v přiměřeném rozsahu přesnost informací poskytnutých příjemcem, jestliže příjemce uvedené osvědčení nemá.
Pododdíl 2
Postavení příjemce
Článek 19
Pro účely uplatňování pravidel týkajících se místa poskytnutí služby uvedených v článcích 44 a 45 směrnice 2006/112/ES se osoba povinná k dani nebo právnická osoba nepovinná k dani považovaná za osobu povinnou k dani, jíž je poskytnuta služba výlučně pro její soukromou potřebu, včetně soukromé potřeby jejích zaměstnanců, považuje za osobu nepovinnou k dani.
Nemá-li informace o opaku, jako jsou informace o povaze poskytnutých služeb, může se poskytovatel domnívat, že služby jsou určeny pro účely ekonomické činnosti příjemce, pokud mu příjemce pro účely daného plnění sdělil své osobní identifikační číslo pro DPH.
Jestliže je jedna a tatáž služba určena jak pro soukromou potřebu včetně soukromé potřeby zaměstnanců příjemce, tak současně pro ekonomickou činnost, poskytnutí této služby spadá výlučně do oblasti působnosti článku 44 směrnice 2006/112/ES, a to za podmínky, že nedochází k žádnému zneužití.
Pododdíl 3
Místo příjemce
Článek 20
V případě, že poskytnutí služby osobě povinné k dani nebo právnické osobě nepovinné k dani považované za osobu povinnou k dani spadá do oblasti působnosti článku 44 směrnice 2006/112/ES a že uvedená osoba povinná k dani je usazena v jediné zemi, nebo nemá-li sídlo ekonomické činnosti nebo stálou provozovnu, má v jediné zemi bydliště a místo, kde se obvykle zdržuje, je uvedené poskytnutí služby zdanitelné v uvedené zemi.
Poskytovatel zjistí uvedené místo na základě informací od příjemce, které ověří prostřednictvím kontrolních postupů běžně používaných v obchodní praxi, jako jsou postupy týkající se kontroly totožnosti nebo platby.
Těmito informacemi může být i identifikační číslo pro DPH přidělené členským státem, v němž je příjemce usazen.
Článek 21
V případě, že poskytnutí služby osobě povinné k dani nebo právnické osobě nepovinné k dani považované za osobu povinnou k dani spadá do oblasti působnosti článku 44 směrnice 2006/112/ES a že uvedená osoba povinná k dani je usazena ve více než jedné zemi, je uvedené poskytnutí služby zdanitelné v zemi, kde má uvedená osoba povinná k dani sídlo ekonomické činnosti.
Je-li však tato služba poskytnuta stálé provozovně osoby povinné k dani nacházející se v místě jiném, než je místo, kde má příjemce sídlo ekonomické činnosti, je uvedené poskytnutí služby zdanitelné v místě stálé provozovny, která tuto službu přijímá a využívá pro vlastní potřebu.
Nemá-li osoba povinná k dani sídlo ekonomické činnosti nebo stálou provozovnu, je služba zdanitelná v místě jejího bydliště, nebo v místě, kde se obvykle zdržuje.
Článek 22
1. Za účelem identifikace stálé provozovny příjemce, jíž je služba poskytnuta, přezkoumá poskytovatel povahu a využití poskytnuté služby.
Jestliže povaha a využití poskytnuté služby neumožňují identifikovat stálou provozovnu, jíž je služba poskytnuta, poskytovatel při identifikaci dané stálé provozovny přihlédne zejména k tomu, zda smlouva, objednávka a identifikační číslo pro DPH přidělené členským státem příjemce, které mu příjemce sdělil, identifikují stálou provozovnu jako příjemce služby a zda je stálá provozovna subjektem, který za službu platí.
V případě, že stálá provozovna příjemce, jíž je služba poskytnuta, nemůže být určena podle prvního a druhého pododstavce tohoto odstavce, nebo v případě, že služby, na něž se vztahuje článek 44 směrnice 2006/112/ES, jsou poskytnuty osobě povinné k dani podle smlouvy, která se vztahuje na jednu nebo více služeb využívaných nezjistitelným nebo nekvantifikovatelným způsobem, poskytovatel může oprávněně považovat služby za poskytnuté v místě, kde má příjemce sídlo ekonomické činnosti.
2. Uplatňováním tohoto článku nejsou dotčeny povinnosti příjemce.
Článek 23
1. Od 1. ledna 2013 v případě, že v souladu s čl. 56 odst. 2 prvním pododstavcem směrnice 2006/112/ES je poskytnutí služby zdanitelné v místě, kde je příjemce usazen, nebo není-li usazen, v místě, kde má bydliště, nebo v místě, kde se obvykle zdržuje, stanoví poskytovatel uvedené místo na základě věcných informací od příjemce, které ověří prostřednictvím kontrolních postupů běžně používaných v obchodní praxi, jako jsou postupy týkající se kontroly totožnosti nebo platby.
2. V případě, že v souladu s články 58 a 59 směrnice 2006/112/ES je poskytnutí služby zdanitelné v místě, kde je příjemce usazen, nebo není-li usazen, v místě, kde má bydliště, nebo v místě, kde se obvykle zdržuje, poskytovatel zjistí uvedené místo na základě věcných informací od příjemce, které ověří prostřednictvím kontrolních postupů běžně používaných v obchodní praxi, jako jsou postupy týkající se kontroly totožnosti nebo platby.
Článek 24
1. Od 1. ledna 2013 v případě, že jsou služby, na něž se vztahuje čl. 56 odst. 2 první pododstavec směrnice 2006/112/ES poskytnuty osobě nepovinné k dani, která je usazena ve více než jedné zemi nebo má bydliště v jedné zemi a obvykle se zdržuje v jiné zemi, dá se při určování místa poskytnutí uvedených služeb přednost místu, které nejlépe zajistí zdanění v místě skutečné spotřeby.
2. V případě, že jsou služby, na něž se vztahují články 58 a 59 směrnice 2006/112/ES, poskytnuty osobě nepovinné k dani, která je usazena ve více než jedné zemi nebo má bydliště v jedné zemi a obvykle se zdržuje v jiné zemi, dá se při určování místa poskytnutí uvedených služeb přednost místu, které nejlépe zajistí zdanění v místě skutečné spotřeby.
Pododdíl 4
Společné ustanovení týkající se posouzení statusu, postavení a místa příjemce
Článek 25
Pro účely uplatňování pravidel pro místo poskytnutí služby se zohlední pouze okolnosti existující v okamžiku uskutečnění zdanitelného plnění. Jakékoli následné změny použití obdržených služeb neovlivní určení místa poskytnutí, za podmínky, že nedochází k žádnému zneužití.
Pododdíl 5
Poskytnutí služby, které se řídí obecnými pravidly
Článek 26
Na plnění, v jehož rámci subjekt převádí práva k televiznímu vysílání fotbalových zápasů osobám povinným k dani, se vztahuje článek 44 směrnice 2006/112/ES.
Článek 27
Na poskytnutí služeb spočívajících v žádání o vrácení DPH nebo v přijímání vrácené DPH podle směrnice Rady 2008/9/ES ze dne 12. února 2008, kterou se stanoví prováděcí pravidla pro vrácení daně z přidané hodnoty stanovené směrnicí 2006/112/ES osobám povinným k dani neusazeným v členském státě vrácení daně, ale v jiném členském státě (7), se vztahuje článek 44 směrnice 2006/112/ES.
Článek 28
Poskytnutí služby uskutečněné v rámci pořádání pohřbu, tvoří-li jedinou službu, spadá do oblasti působnosti článků 44 a 45 směrnice 2006/112/ES.
Článek 29
Aniž je dotčen článek 41 tohoto nařízení, na poskytnutí služby spočívající v překladu textů se vztahují články 44 a 45 směrnice 2006/112/ES.
Pododdíl 6
Poskytnutí služby zprostředkovatelem
Článek 30
Poskytnutí služby zprostředkovatelem podle článku 46 směrnice 2006/112/ES zahrnuje také služby zprostředkovatelů, kteří jednají jménem a na účet příjemce obstarané služby, a služby zprostředkovatelů, kteří jednají jménem a na účet poskytovatele zprostředkovaných služeb.
Článek 31
Služby zprostředkovatelů jednajících jménem a na účet jiné osoby, jež spočívají ve zprostředkování poskytnutí služby ubytování v hotelnictví nebo odvětví s podobnou funkcí, spadají do oblasti působnosti:
a)
článku 44 směrnice 2006/112/ES, jsou-li poskytnuty osobě povinné k dani, která jedná jako taková, nebo právnické osobě nepovinné k dani považované za osobu povinnou k dani;
b)
článku 46 uvedené směrnice, jsou-li poskytnuty osobě nepovinné k dani.
Pododdíl 7
Poskytnutí služeb v oblasti kultury, umění, sportu, vědy, vzdělávání, zábavy a podobných služeb
Článek 32
1. Služby spočívající v zajištění vstupu na kulturní, umělecké, sportovní, vědecké, vzdělávací, zábavní nebo podobné akce ve smyslu článku 53 směrnice 2006/112/ES zahrnují poskytnutí služeb, jejichž podstatným rysem je udělení oprávnění ke vstupu na akci výměnou za vstupenku nebo úplatu, včetně úplaty v podobě předplatného, sezónní vstupenky nebo pravidelného poplatku.
2. Odstavec 1 se vztahuje zejména na:
a)
oprávnění ke vstupu na kulturní představení, divadelní představení, cirkusová představení, na trhy a veletrhy, do zábavních parků, na koncerty, na výstavy, jakož i na další podobné kulturní akce;
b)
oprávnění ke vstupu na sportovní akce, jako jsou sportovní zápasy a soutěže;
c)
oprávnění ke vstupu na vzdělávací a vědecké akce, jako jsou konference a semináře.
3. Odstavec 1 se nevztahuje na používání zařízení, jako jsou tělocvičny a podobná zařízení, za úplatu.
Článek 33
Vedlejší služby uvedené v článku 53 směrnice 2006/112/ES zahrnují služby přímo související se vstupem na kulturní, umělecké, sportovní, vědecké, vzdělávací, zábavní nebo podobné akce, poskytované osobě účastnící se akce samostatně za protiplnění.
Takové vedlejší služby zahrnují zejména používání šaten nebo hygienických zařízení, avšak nezahrnují prosté služby zprostředkování související s prodejem vstupenek.
Pododdíl 8
Poskytnutí vedlejších přepravních služeb a oceňování movitého majetku a práce na tomto majetku
Článek 34
S výjimkou případů, kdy se zboží montáží stává součástí nemovitého majetku, se místo poskytnutí služby osobě nepovinné k dani spočívající v tom, že osoba povinná k dani pouze provede montáž různých částí stroje, které jí všechny poskytl její zákazník, stanoví podle článku 54 směrnice 2006/112/ES.
Pododdíl 9
Poskytnutí restauračních a cateringových služeb na palubě dopravních prostředků
Článek 35
Úsek přepravy cestujících uskutečněný ve Společenství uvedený v článku 57 směrnice 2006/112/ES je určen cestou dopravního prostředku, a nikoliv cestou uskutečněnou každým z cestujících.
Článek 36
V případě, že se restaurační a cateringové služby poskytují během úseku přepravy cestujících uskutečněného ve Společenství, vztahuje se na uvedené poskytnutí článek 57 směrnice 2006/112/ES.
V případě, že se restaurační a cateringové služby poskytují mimo takový úsek, ale na území členského státu nebo třetí země či třetího území, vztahuje se na uvedené poskytnutí článek 55 uvedené směrnice.
Článek 37
Místo poskytnutí restaurační nebo cateringové služby poskytnuté ve Společenství částečně během úseku přepravy cestujících uskutečněného ve Společenství a částečně mimo takový úsek, ale na území členského státu, se určí jako celek podle pravidel pro určení místa poskytnutí služby použitelných na počátku poskytování restaurační nebo cateringové služby.
Pododdíl 10
Nájem dopravního prostředku
Článek 38
1. „Dopravní prostředky“ podle článku 56 a čl. 59 prvního pododstavce písm. g) směrnice 2006/112/ES zahrnují vozidla, bez ohledu na to, zda motorizovaná či nikoliv, a jiná zařízení a prostředky konstruované k přepravě osob nebo předmětů z jednoho místa do jiného, které mohou být taženy, vlečeny či tlačeny vozidly a které jsou normálně konstruovány pro použití k přepravě a mohou k ní být skutečně použity.
2. Dopravními prostředky podle odstavce 1 jsou zejména:
a)
pozemní vozidla jako automobily, motocykly, jízdní kola, tříkolky a obytné přívěsy;
b)
přívěsy a návěsy;
c)
železniční vagony;
d)
lodě;
e)
letadla;
f)
vozidla zvlášť konstruovaná pro přepravu nemocných nebo zraněných osob;
g)
zemědělské traktory a jiná zemědělská vozidla;
h)
mechanicky nebo elektronicky poháněné vozíky pro invalidy.
3. Vozidla, která jsou trvale znehybněna, a kontejnery se nepovažují za dopravní prostředky podle odstavce 1.
Článek 39
1. Pro účely článku 56 směrnice 2006/112/ES se doba trvání nepřetržitého držení nebo užívání dopravního prostředku, který je předmětem nájmu, určí na základě smlouvy uzavřené mezi zúčastněnými stranami.
Smlouva slouží jako domněnka, která může být vyvrácena jakýmikoli skutkovými či právními prostředky, aby se stanovila skutečná doba trvání nepřetržitého držení nebo užívání.
Překročení smluvně stanovené doby trvání krátkodobého nájmu ve smyslu článku 56 směrnice 2006/112/ES z důvodu zásahu vyšší moci nemá vliv na určení doby trvání nepřetržitého držení nebo užívání dopravního prostředku.
2. V případě, že se na jeden a ten samý dopravní prostředek vztahují navazující smlouvy uzavřené mezi stejnými stranami, dobou trvání je doba nepřetržitého držení nebo užívání dopravního prostředku na základě všech těchto smluv.
Pro účely prvního pododstavce jsou smlouva a její prodloužení navazujícími smlouvami.
Nicméně za podmínky, že nedochází ke zneužití, není doba trvání krátkodobé nájemní smlouvy nebo krátkodobých nájemních smluv, které předcházejí smlouvě považované za dlouhodobou, zpochybněna.
3. Nedochází-li ke zneužití, navazující smlouvy o nájmu uzavřené mezi stejnými stranami, ale týkající se jiných dopravních prostředků, se pro účely odstavce 2 nepovažují za navazující smlouvy.
Článek 40
Místem, kde je dopravní prostředek skutečně dán zákazníkovi k dispozici, jak je uvedeno v čl. 56 odst. 1 směrnice 2006/112/ES, je místo, kde ho zákazník nebo třetí osoba jednající jeho jménem fyzicky přebírá.
Pododdíl 11
Poskytnutí služby osobě nepovinné k dani mimo společenství
Článek 41
Na poskytnutí služby spočívající v překladu textů osobě nepovinné k dani usazené mimo Společenství se vztahuje čl. 59 první pododstavec písm. c) směrnice 2006/112/ES.
KAPITOLA VI
ZÁKLAD DANĚ
(HLAVA VII SMĚRNICE 2006/112/ES)
Článek 42
Podmiňuje-li dodavatel zboží nebo poskytovatel služeb přijetí platby kreditní nebo debetní kartou tím, aby jemu nebo jinému podniku pořizovatel nebo příjemce zaplatil určitou finanční částku, a zůstává-li celková cena, kterou má tento pořizovatel nebo příjemce zaplatit, beze změny bez ohledu na způsob platby, je uvedená finanční částka součástí základu daně z dodaného zboží nebo poskytnutých služeb v souladu s články 73 až 80 směrnice 2006/112/ES.
KAPITOLA VII
SAZBY
Článek 43
„Poskytnutí ubytování v prázdninových táborech“ uvedené v příloze III bodě 12 směrnice 2006/112/ES zahrnuje pronájem stanů, obytných přívěsů nebo obytných automobilů, které jsou umístěny na tábořištích a používány k ubytování.
KAPITOLA VIII
OSVOBOZENÍ OD DANĚ
ODDÍL 1
Osvobození některých činností ve veřejném zájmu od daně
(Články 132, 133 a 134 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 44
Služby odborného výcviku nebo rekvalifikace poskytované za podmínek uvedených v čl. 132 odst. 1 písm. i) směrnice 2006/112/ES zahrnují výuku přímo související s živností nebo povoláním, jakož i výuku zaměřenou na získání nebo udržování znalostí pro odborné účely. Délka trvání kurzu odborného výcviku nebo rekvalifikace je pro tento účel nepodstatná.
ODDÍL 2
Ostatní případy osvobození od daně
(Články 135, 136 a 137 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 45
Osvobození od daně stanovené v čl. 135 odst. 1 písm. e) směrnice 2006/112/ES se nevztahuje na „platinum nobles“.
ODDÍL 3
Osvobození od daně při dovozu
(Články 143, 144 a 145 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 46
Osvobození od daně stanovené v článku 144 směrnice 2006/112/ES se použije na přepravní služby vázané na dovoz movitého majetku uskutečněný v rámci změny místa, kde se osoba zdržuje.
ODDÍL 4
Osvobození od daně při vývozu
(Články 146 a 147 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 47
„Dopravní prostředky pro soukromé použití“ uvedené v čl. 146 odst. 1 písm. b) směrnice 2006/112/ES zahrnují dopravní prostředky používané pro neobchodní účely jinými než fyzickými osobami, jako jsou veřejnoprávní subjekty ve smyslu článku 13 uvedené směrnice a sdružení.
Článek 48
Za účelem určení, zda byla překročena prahová hodnota stanovená členským státem podle čl. 147 odst. 1 prvního pododstavce písm. c) směrnice 2006/112/ES jako podmínka osvobození od daně vztahující se na dodání zboží dovezeného v osobních zavazadlech cestujících, je výpočet založen na hodnotě uvedené na faktuře. Celková hodnota více kusů zboží může být použita pouze v případě, že všechno toto zboží je uvedeno na téže faktuře vystavené toutéž osobou povinnou k dani dodávající zboží témuž pořizovateli.
ODDÍL 5
Osvobození od daně vztahující se na některá plnění považovaná za vývoz
(Články 151 a 152 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 49
Osvobození od daně stanovené v článku 151 směrnice 2006/112/ES se použije také na elektronické služby, pokud jsou uvedené služby poskytovány osobou povinnou k dani, na niž se vztahuje zvláštní režim pro elektronicky poskytované služby stanovený v článcích 357 až 369 uvedené směrnice.
Článek 50
1. Aby bylo možné pro účely čl. 143 odst. 1 písm. g) a čl. 151 odst. 1 prvního pododstavce písm. b) směrnice 2006/112/ES uznat subjekt zřízený jako konsorcium evropské výzkumné infrastruktury (ERIC) podle nařízení (ES) č. 723/2009 ze dne 25. června 2009 o právním rámci Společenství pro konsorcium evropské výzkumné infrastruktury (8) za mezinárodní organizaci, musí splňovat následující kritéria:
a)
musí mít samostatnou právní subjektivitu a plnou právní způsobilost;
b)
musí být zřízen podle práva Evropské unie a musí mu podléhat;
c)
mezi jeho členy musí být členské státy a případně třetí země a mezivládní organizace, avšak soukromé subjekty jsou vyloučeny;
d)
musí mít zvláštní a legitimní cíle, které jsou společně sledovány a jejichž povaha je v podstatě neekonomická.
2. Osvobození od daně stanovené v čl. 143 odst. 1 písm. g) a čl. 151 odst. 1 prvním pododstavci písm. b) směrnice 2006/112/ES se vztahuje na konsorcium ERIC uvedené v odstavci 1 v případě, že je hostitelským členským státem uznáno za mezinárodní.
Omezení a podmínky týkající se takového osvobození od daně se stanoví v dohodě mezi členy konsorcia ERIC v souladu s čl. 5 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 723/2009. V případě, že zboží není odesíláno nebo přepravováno z členského státu, v němž se dodání uskutečňuje, a v případě poskytnutí služby se osvobození od daně může uskutečnit v podobě vrácení DPH v souladu s čl. 151 odst. 2 směrnice 2006/112/ES.
Článek 51
1. V případě, že je osoba, která přijímá dodání zboží nebo poskytnutí služby, usazena ve Společenství, ale nikoliv v členském státě, kde se dodání nebo poskytnutí uskutečňuje, slouží osvědčení o osvobození od DPH nebo spotřební daně stanovené v příloze II tohoto nařízení jako potvrzení, že toto plnění splňuje podmínky pro osvobození podle článku 151 směrnice 2006/112/ES, s výhradou vysvětlivek obsažených v příloze uvedeného osvědčení.
V souvislosti s používáním tohoto osvědčení může členský stát, ve kterém je osoba přijímající dodání zboží nebo poskytnutí služby usazena, rozhodnout, zda použije společné osvědčení o osvobození od DPH a spotřební daně nebo dvě různá osvědčení.
2. Osvědčení uvedené v odstavci 1 je příslušnými orgány hostitelského členského státu opatřeno úředním razítkem. Pokud jsou však zboží či služby určeny k úřednímu použití, může členský stát zprostit pořizovatele nebo příjemce povinnosti opatřit osvědčení úředním razítkem podle podmínek, které stanoví. Zproštění této povinnosti může být v případě zneužití zrušeno.
Členské státy informují Komisi o kontaktním místu pro stanovení útvarů odpovědných za opatření osvědčení úředním razítkem a o rozsahu zproštění od povinnosti opatřit osvědčení úředním razítkem. Komise informuje ostatní členské státy o informacích, které obdržela od členských států.
3. V případě, že se přímé osvobození od daně uplatňuje v členském státě, v němž se uskutečňuje dodání nebo poskytnutí, obdrží dodavatel nebo poskytovatel osvědčení uvedené v odstavci 1 tohoto článku od pořizovatele zboží nebo příjemce služeb a ponechá si jej mezi svými záznamy. Je-li osvobození od daně uskutečněno v podobě vrácení DPH podle čl. 151 odst. 2 směrnice 2006/112/ES, připojí se osvědčení k žádosti o vrácení DPH podané v dotčeném členském státě.
KAPITOLA IX
ODPOČET DANĚ
(HLAVA X SMĚRNICE 2006/112/ES)
Článek 52
Zavedl-li členský stát dovozu elektronický systém pro zpracování celních formalit, pojem „dovozní doklad“ v čl. 178 písm. e) směrnice 2006/112/ES zahrnuje elektronické verze těchto dokladů, pokud tyto verze umožňují kontrolu uplatnění nároku na odpočet.
KAPITOLA X
POVINNOSTI OSOB POVINNÝCH K DANI A NĚKTERÝCH OSOB NEPOVINNÝCH K DANI
(HLAVA XI SMĚRNICE 2006/112/ES)
ODDÍL 1
Osoby povinné odvést daň
(Články 192a až 205 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 53
1. Pro účely článku 192a směrnice 2006/112/ES se stálá provozovna osoby povinné k dani zohlední pouze tehdy, pokud se vyznačuje dostatečnou úrovní stálosti a vhodnou strukturou z hlediska lidských a technických zdrojů, což jí umožňuje uskutečnit dodání zboží nebo poskytnutí služby, jehož se účastní.
2. Má se za to, že stálá provozovna, kterou má osoba povinná k dani na území členského státu, v němž je DPH splatná, se neúčastní dodání zboží nebo poskytnutí služby ve smyslu čl. 192a písm. b) směrnice 2006/112/ES, pokud tato osoba nepoužívá technické a lidské zdroje této stálé provozovny k uskutečnění plnění nedílně spojených se zajištěním zdanitelného dodání tohoto zboží nebo poskytnutí této služby uskutečněného v rámci uvedeného členského státu, ať již před uskutečněním tohoto dodání zboží či poskytnutí služby nebo během něj.
V případě, že jsou zdroje stálé provozovny používány pouze pro činnosti správní podpory, jako je účetnictví, fakturace a vymáhání pohledávek, nepovažují se za zdroje používané pro zajištění dodání zboží nebo poskytnutí služby.
Pokud však je vydána faktura pod identifikačním číslem pro DPH přiděleným členským státem stálé provozovny, na uvedenou stálou provozovnu se pohlíží tak, že se účastní dodání zboží nebo poskytnutí služby uskutečněného v uvedeném členském státě, není-li prokázán opak.
Článek 54
V případě, že osoba povinná k dani má sídlo ekonomické činnosti na území členského státu, kde je DPH splatná, nepoužije se článek 192a směrnice 2006/112/ES bez ohledu na to, zda se uvedené sídlo ekonomické činnosti účastní či neúčastní dodání zboží nebo poskytnutí služby touto osobou v uvedeném členském státě.
ODDÍL 2
Různá ustanovení
(Články 272 a 273 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 55
V případě plnění uvedených v článku 262 směrnice 2006/112/ES musí osoby povinné k dani, kterým je podle článku 214 uvedené směrnice přiděleno osobní identifikační číslo pro DPH, a právnické osoby nepovinné k dani identifikované pro účely DPH, jednají-li jako takové, sdělit své identifikační číslo pro DPH svým dodavatelům zboží nebo poskytovatelům služeb, jakmile je mají.
Osoby povinné k dani podle čl. 3 odst. 1 písm. b) směrnice 2006/112/ES, které jsou oprávněny k nezdanění svých pořízení zboží uvnitř Společenství podle čl. 4 prvního pododstavce tohoto nařízení, nemusí sdělovat své osobní identifikační číslo pro DPH svým dodavatelům zboží, jestliže jim bylo přiděleno osobní identifikační číslo pro DPH podle čl. 214 odst. 1 písm. d) či e) uvedené směrnice.
KAPITOLA XI
ZVLÁŠTNÍ REŽIMY
ODDÍL 1
Zvláštní režim pro investiční zlato
(Články 344 až 356 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 56
„Hmotnost připouštěná na trhy zlatem“ uvedená v čl. 344 odst. 1 bodu 1 směrnice 2006/112/ES zahrnuje alespoň jednotky a obchodované hmotnosti podle přílohy III tohoto nařízení.
Článek 57
Pro účely sestavení seznamu zlatých mincí uvedeného v článku 345 směrnice 2006/112/ES je „cena“ a „obvyklá cena“ uvedená v čl. 344 odst. 1 bodě 2 uvedené směrnice cenou a obvyklou cenou k 1. dubnu každého roku. Nepřipadá-li 1. duben na den, kdy se tyto ceny stanoví, použijí se ceny následujícího dne, kdy se stanoví.
ODDÍL 2
Zvláštní režim pro neusazené osoby povinné k dani, které poskytují elektronické služby osobám nepovinným k dani
(Články 357 až 369 Směrnice 2006/112/ES)
Článek 58
Splňuje-li v průběhu kalendářního čtvrtletí neusazená osoba povinná k dani používající zvláštní režim pro elektronicky poskytované služby stanovený v článcích 357 až 369 směrnice 2006/112/ES alespoň jedno z kritérií pro vynětí uvedené v článku 363 uvedené směrnice, členský stát identifikace vyjme tuto neusazenou osobu povinnou k dani ze zvláštního režimu. V takovém případě může být neusazená osoba povinná k dani následně ze zvláštního režimu vyňata kdykoli během uvedeného čtvrtletí.
Pokud jde o služby poskytnuté elektronicky před vynětím, ale během kalendářního čtvrtletí, v němž došlo k vynětí, neusazená osoba povinná k dani předloží přiznání k dani za celé čtvrtletí podle článku 364 směrnice 2006/112/ES. Povinnost předložit toto přiznání k dani se nedotýká případné povinnosti být identifikován pro účely DPH v členském státě podle běžných pravidel.
Článek 59
Každé zdaňovací období (kalendářní čtvrtletí) ve smyslu článku 364 směrnice 2006/112/ES je samostatným zdaňovacím obdobím.
Článek 60
Jakmile je podáno přiznání k dani podle ustanovení článku 364 směrnice 2006/112/ES, veškeré následné změny číselných údajů v něm obsažených mohou být provedeny pouze formou změny tohoto přiznání k DPH, nikoliv úpravou následného přiznání k DPH.
Článek 61
Částky uvedené na přiznáních k DPH podle zvláštního režimu pro elektronicky poskytované služby stanoveného v článcích 357 až 369 směrnice 2006/112/ES se nezaokrouhlují ani nahoru ani dolů na nejbližší celou peněžní jednotku. Přesná částka DPH musí být přiznána a uhrazena.
Článek 62
Členský stát identifikace, který přijme částku vyšší, než je částka vyplývající z přiznání k DPH předloženého pro elektronicky poskytované služby podle článku 364 směrnice 2006/112/ES, vrátí přeplatek přímo dotyčné osobě povinné k dani.
Přijal-li členský stát identifikace částku na základě přiznání k DPH, o němž se následně zjistí, že je nesprávné, a rozdělil-li již uvedený členský stát tuto částku mezi členské státy spotřeby, tyto členské státy vrátí přeplatek přímo neusazené osobě povinné k dani a informují členský stát identifikace o úpravě, kterou je třeba provést.
Článek 63
Částky DPH hrazené podle článku 367 směrnice 2006/112/ES jsou částkami, které odpovídají přiznání k DPH podanému podle článku 364 uvedené směrnice. Případné pozdější změny hrazených částek mohou být provedeny pouze odkazem na uvedené přiznání k dani a nesmí být vyjádřeny v jiném přiznání k dani ani upraveny v následném přiznání k dani.
KAPITOLA XII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 64
Nařízení (ES) č. 1777/2005 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IV.
Článek 65
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. července 2011.
Nicméně:
-
ustanovení čl. 3 písm. a), čl. 11 odst. 2 písm. b), čl. 23 odst. 1 a čl. 24 odst. 1 se použijí ode dne 1. ledna 2013,
-
ustanovení čl. 3 písm. b) se použije ode dne 1. ledna 2015,
-
ustanovení čl. 11 odst. 2 písm. c) se použije do 31. prosince 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. března 2011.