ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 905/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 1ης Σεπτεμβρίου 2011
για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής Ινδίας
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1.1. Ισχύοντα μέτρα
(1)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 (2), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας («αρχική έρευνα»). Ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 192/2005 (3), επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ για περαιτέρω περίοδο πέντε ετών. Τα μέτρα αντιντάμπινγκ τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1286/2008 του Συμβουλίου (4) ύστερα από μερική ενδιάμεση επανεξέταση («τελευταία έρευνα επανεξέτασης»). Τα μέτρα καθορίστηκαν στο επίπεδο εξάλειψης της ζημίας και συνίστανται σε ειδικούς δασμούς αντιντάμπινγκ. Το ύψος του δασμού κυμαίνεται μεταξύ 87,5 ευρώ και 200,9 ευρώ ανά τόνο για τους Ινδούς παραγωγούς που αναφέρονται ονομαστικά, ενώ ο δασμολογικός συντελεστής υπόλοιπων εταιρειών που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από λοιπούς παραγωγούς («ισχύοντες δασμοί») ανέρχεται σε 153,6 ευρώ ανά τόνο.
(2)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 (5), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές PET καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας. Ύστερα από επανεξέταση ενόψει λήξης της ισχύος των μέτρων, το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 193/2007 (6), επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό για περαιτέρω περίοδο πέντε ετών. Τα αντισταθμιστικά μέτρα τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1286/2008 του Συμβουλίου ύστερα από την τελευταία έρευνα επανεξέτασης. Τα αντισταθμιστικά μέτρα συνίστανται σε ειδικό δασμό. Το ύψος του δασμού κυμαίνεται μεταξύ 0 ευρώ και 106,5 ευρώ ανά τόνο για τους ινδούς παραγωγούς που αναφέρονται ονομαστικά, ενώ ο δασμολογικός συντελεστής υπόλοιπων εταιρειών που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από λοιπούς παραγωγούς καθορίστηκε σε 69,4 ευρώ ανά τόνο («ισχύοντα αντισταθμιστικά μέτρα»).
(3)
Με την απόφαση 2000/745/ΕΚ (7), η Επιτροπή δέχθηκε τις αναλήψεις υποχρεώσεων που πρότειναν ορισμένοι παραγωγοί-εξαγωγείς καθορίζοντας ελάχιστη τιμή εισαγωγής («ΕΤΕ») («ανάληψη υποχρέωσης»).
1.2. Αίτημα επανεξέτασης
(4)
Το αίτημα για μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού υποβλήθηκε από την εταιρεία Reliance Industries Limited, Ινδό παραγωγό-εξαγωγέα PET («αιτών»). Το πεδίο του αιτήματος περιορίζεται στην εξέταση της πρακτικής ντάμπινγκ και στον αιτούντα. Παράλληλα, ο αιτών ζήτησε να επανεξεταστούν τα ισχύοντα αντισταθμιστικά μέτρα. Οι δασμοί αντιντάμπινγκ και αντισταθμιστικοί δασμοί υπόλοιπων εταιρειών εφαρμόζονται σε εισαγωγές προϊόντων που παράγονται από τον αιτούντα και οι πωλήσεις του αιτούντος στην Ένωση διέπονται από την ανάληψη υποχρέωσης.
(5)
Ο αιτών προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει, εκ πρώτης όψεως, ότι η συνέχιση της εφαρμογής του ισχύοντος δασμού στο σημερινό του επίπεδο δεν είναι πλέον αναγκαία για την εξουδετέρωση των συνεπειών του ντάμπινγκ. Ειδικότερα, ο αιτών ισχυρίζεται ότι υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στο κόστος παραγωγής της εταιρείας, γεγονός που οδήγησε σε σημαντικά χαμηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ από τότε που επιβλήθηκαν οι ισχύοντες δασμοί. Από σύγκριση που πραγματοποίησε ο αιτών μεταξύ των τιμών του στην εγχώρια αγορά και των εξαγωγικών τιμών του προς την Ένωση προέκυψε ότι το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν σημαντικά χαμηλότερο από το σημερινό επίπεδο των ισχυόντων δασμών.
1.3. Έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης
(6)
Αφού διαπίστωσε, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπάρχουν εκ πρώτης όψεως επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης («παρούσα επανεξέταση»), η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση (8), η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 10 Ιουνίου 2010, σχετικά με την έναρξη διαδικασίας μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, που περιορίζεται στην εξέταση της πρακτικής ντάμπινγκ όσον αφορά τον αιτούντα.
1.4. Υπό εξέταση προϊόν και ομοειδές προϊόν
(7)
Το προϊόν που αποτελεί αντικείμενο της επανεξέτασης είναι το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET) με ιξώδες 78 ml/g και άνω, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1628-5, το οποίο υπάγεται σήμερα στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20 και είναι καταγωγής Ινδίας («υπό εξέταση προϊόν»).
(8)
Η έρευνα αποκάλυψε ότι το υπό εξέταση προϊόν που παράγεται στην Ινδία και πωλείται στην Ένωση είναι πανομοιότυπο από την άποψη των φυσικών και χημικών χαρακτηριστικών και χρήσεων προς το προϊόν που παράγεται και πωλείται στην εγχώρια αγορά στην Ινδία. Συνάγεται, συνεπώς, το συμπέρασμα ότι τα προϊόντα που πωλούνται στην εγχώρια αγορά και στις εξαγωγικές αγορές είναι ομοειδή προϊόντα κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Δεδομένου ότι η παρούσα επανεξέταση περιορίστηκε στον προσδιορισμό του ντάμπινγκ όσον αφορά μόνο τον αιτούντα, δεν συνήχθησαν συμπεράσματα για το προϊόν που παράγεται και πωλείται από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης στην αγορά της Ένωσης.
1.5. Ενδιαφερόμενα μέρη
(9)
Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τον αιτούντα, τους αντιπροσώπους της χώρας εξαγωγής και την ένωση παραγωγών της Ένωσης για την έναρξη της επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να υποβάλουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας.
(10)
Δόθηκε η δυνατότητα ακρόασης σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία υπέβαλαν σχετική αίτηση και απέδειξαν ότι είχαν ιδιαίτερους λόγους να τύχουν ακρόασης.
(11)
Για να λάβει τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για την έρευνά της, η Επιτροπή έστειλε ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε απάντηση εντός της ορισθείσας προθεσμίας.
(12)
Η Επιτροπή ερεύνησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που κρίθηκαν απαραίτητες για τον προσδιορισμό της πρακτικής ντάμπινγκ. Η Επιτροπή πραγματοποίησε επισκέψεις επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του αιτούντος στη Βομβάη, στην Ινδία.
1.6. Περίοδος της έρευνας επανεξέτασης
(13)
Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Απριλίου 2009 έως την 31η Μαρτίου 2010 («περίοδος έρευνας της επανεξέτασης» ή «ΠΕΕ»).
2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
2.1. Διαρκής χαρακτήρας της κατά τους ισχυρισμούς αλλαγής των συνθηκών που κυριαρχούν στην ΠΕΕ
(14)
Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική αλλαγή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ και εάν η μεταβολή αυτή έχει διαρκή χαρακτήρα.
(15)
Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι οι αλλαγές στην κανονική αξία και στις εξαγωγικές τιμές του, από την εποχή που διεξήχθη η αρχική έρευνα με την οποία καθορίστηκε το περιθώριο ντάμπινγκ, είναι το αποτέλεσμα μιας σημαντικής αλλαγής στο κόστος παραγωγής. Η αλλαγή στο κόστος παραγωγής του αιτούντος συνδέεται, κατά τους ισχυρισμούς, με τη μείωση των τελωνειακών δασμών που επιβάλλονται στις εισαγωγές στην Ινδία της βασικής πρώτης ύλης που χρησιμοποιείται στη διαδικασία παραγωγής του. Επιπλέον, ο αιτών ισχυρίστηκε επίσης ότι η μείωση των τελωνειακών δασμών οδήγησε σε μείωση των εξαγωγικών κινήτρων, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή των τιμών στις εγχώριες πωλήσεις που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
(16)
Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι, παρά τη μείωση των τελωνειακών δασμών και των εξαγωγικών κινήτρων, οι τιμές των εγχώριων πωλήσεων της εταιρείας που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας κατά την ΠΕΕ ήταν υψηλότερες από τις τιμές που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχική έρευνα, η οποία καθόρισε το περιθώριο ντάμπινγκ του αιτούντος. Οι υψηλότερες τιμές των εγχώριων πωλήσεων οφείλονταν, μεταξύ άλλων, στην αύξηση του κόστους ορισμένων πρώτων υλών και άλλων συντελεστών παραγωγής.
(17)
Όσον αφορά τις εξαγωγικές τιμές για την Ένωσης κατά την ΠΕΕ, αυτές καθορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 8 και 9 του βασικού κανονισμού. Ωστόσο, έπρεπε να αναλυθεί ιδίως κατά πόσο επηρεάστηκαν, κατά την ΠΕΕ, οι εξαγωγικές τιμές του αιτούντος από την ύπαρξη ανάληψης υποχρέωσης ως προς τις τιμές δυνάμει της οποίας ο αιτών ήταν αναγκασμένος να πωλεί το προϊόν του στην αγορά της Ένωσης σε τιμή υψηλότερη από την ΕΤΕ που καθοριζόταν κάθε μήνα. Το συμπέρασμα ήταν ότι, για τους λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια, οι εξαγωγές προς την Ένωση όντως επηρεάζονταν από την ανάληψη υποχρέωσης ως προς τις τιμές. Ειδικότερα, επειδή ο αιτών όφειλε να συμμορφώνεται με την υποχρέωση που είχε αναλάβει ως προς την ΕΤΕ, επέλεξε να μην εξάγει προς την Ένωση ορισμένους μήνες της ΠΕΕ, κατά τους οποίους οι εξαγωγικές τιμές του προς άλλες εξαγωγικές αγορές ήταν χαμηλότερες της ΕΤΕ.
(18)
Όπως διαπιστώθηκε, ο αιτών είχε πωλήσει το προϊόν του στην Ένωση μόνο κατά τη διάρκεια έξι μηνών της ΠΕΕ. Από την άλλη πλευρά, είχε πωλήσει προϊόντα καθ’ όλη αυτή την περίοδο σε άλλες εξαγωγικές αγορές, στις οποίες δεν ήταν υποχρεωμένος να συμμορφωθεί με τη δέσμευση που καθορίζεται στην ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές. Σημειώθηκε ότι οι τιμές εξαγωγής προς τρίτες χώρες κατά τους μήνες που ο αιτών δεν εξήγε προς την Ένωση ήταν σημαντικά χαμηλότερες από την καθορισμένη ΕΤΕ. Συνεπώς, με βάση τα παραπάνω, μπορεί εύλογα να υποτεθεί ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο αιτών δεν είχε πωλήσει προϊόντα στην Ένωση κατά τους υπόλοιπους μήνες ήταν ότι έπρεπε να συμμορφωθεί προς τις δεσμεύσεις του και ότι δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει πωλήσεις σε τιμή χαμηλότερη από την καθορισμένη ΕΤΕ.
(19)
Ο αιτών αμφισβήτησε το συμπέρασμα ότι ο λόγος για τον οποίο δεν πωλούσε προϊόντα στην αγορά της Ένωσης συνδεόταν με την υποχρέωση που είχε αναλάβει ως προς τις τιμές. Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι, όσον αφορά τις πωλήσεις του κατά την ΠΕΕ προς άλλες μεγάλες εξαγωγικές αγορές, υπήρχαν μήνες κατά τους οποίους δεν πραγματοποιούνταν πωλήσεις και, επομένως, το γεγονός ότι δεν πραγματοποιούνταν τακτικές πωλήσεις στην Ένωση δεν ήταν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ενωσιακής αγοράς. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μια μηνιαία σύγκριση των τιμών εισαγωγής στην Ένωση του υπό εξέταση προϊόντος από όλες τις άλλες χώρες εξαγωγής και/ή των τιμών εισαγωγής του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Ινδίας με τη μηνιαία ΕΤΕ της εταιρείας θα καταδείκνυε ότι ο αιτών θα μπορούσε να πωλεί τα προϊόντα του στην Ένωση όλους τους μήνες της ΠΕΕ χωρίς να παραβιάζει τη δέσμευσή του.
(20)
Τα επιχειρήματα του αιτούντος δεν μπορούν να γίνουν δεκτά, επειδή, αφενός, η εταιρεία επικέντρωσε τη δραστηριότητά της σε επιλεγμένες μεμονωμένες αγορές, οι οποίες έχουν τις δικές τους εμπορικές ιδιομορφίες και δεν παρέχουν ενδείξεις για τους λόγους για τους οποίους η εταιρεία δεν πραγματοποιούσε πωλήσεις στην Ένωση. Αφετέρου, οι συγκρίσεις του αιτούντος βασίζονται σε γενικά στατιστικά δεδομένα, ενώ τα συμπεράσματα της παρούσας επανεξέτασης βασίζονται σε δεδομένα που αφορούν ειδικά την εταιρεία, που είναι πιο συναφή με το θέμα και πιο αξιόπιστα για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Επίσης, τα επιχειρήματα που προβάλλονται από τον αιτούντα δεν είναι απολύτως έγκυρα, παραδείγματος χάριν, κάποιους μήνες οι συνολικές τιμές εισαγωγής στην Ένωση ήταν όντως υψηλότερες από την ΕΤΕ, ενώ σε άλλες περιόδους οι συνολικές τιμές εισαγωγής ήταν χαμηλότερες, επομένως δεν μπορούν να βασιστούν σε αυτό το γεγονός γενικά συμπεράσματα. Ωστόσο, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο αιτών πραγματοποιούσε πωλήσεις στην Ένωση μόνο τους μήνες κατά τους οποίους οι συνολικές τιμές εισαγωγής στην Ένωση ήταν στο ίδιο ή σε υψηλότερο επίπεδο από την ΕΤΕ.
(21)
Το επιχείρημα του αιτούντος ότι θα μπορούσε, εάν το είχε θελήσει, να πωλήσει προϊόντα στην αγορά της Ένωσης κατά τους έξι μήνες που πωλούσε προϊόντα στις άλλες εξαγωγικές αγορές σε τιμή χαμηλότερη από την ΕΤΕ που ίσχυε γι’ αυτόν απορρίπτεται ως θεωρητικό και αβάσιμο. Ο αιτών δεν προέβαλε άλλο επιχείρημα σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν πωλούσε προϊόντα στην Ένωση κατά τους έξι αυτούς μήνες, τη στιγμή που πωλούσε τα ίδια αυτά προϊόντα σε άλλες εξαγωγικές αγορές σε τιμή χαμηλότερη από την ΕΤΕ. Συνεπώς, εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο αιτών δεν πωλούσε προϊόντα στην Ένωση για ορισμένο χρονικό διάστημα, επειδή τότε ήταν υποχρεωμένος να συμμορφωθεί με τη δέσμευσή του. Συνεπώς, οι εξαγωγικές τιμές που ίσχυαν στην αγορά της Ένωσης κατά την ΠΕΕ δεν είναι αξιόπιστες.
(22)
Πραγματοποιήθηκε επίσης σύγκριση μεταξύ των τιμών πώλησης που εφάρμοσε ο αιτών στην αγορά της Ένωσης και των τιμών που επέτυχε σε άλλες εξαγωγικές αγορές, στις οποίες δεν δεσμευόταν από ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές. Όπως διαπιστώθηκε, οι τιμές εξαγωγής που εφάρμοσε στις αγορές χωρίς ανάληψη υποχρεώσεων ως προς τις τιμές ήταν συστηματικά χαμηλότερες καθ’ όλη την ΠΕΕ.
(23)
Ο αιτών αμφισβήτησε τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από τη σύγκριση των τιμών στην Ένωση και των τιμών σε άλλες εξαγωγικές αγορές, ισχυριζόμενος ότι, εάν αναλύονταν σε επίπεδο χώρας, θα διαπιστωνόταν ότι υπήρχαν πολλές άλλες εξαγωγικές αγορές στις οποίες οι τιμές που ισχύουν είναι υψηλότερες από τις τιμές που ισχύουν στην αγορά της Ένωσης. Ωστόσο, σε αυτήν την περίπτωση, η σύγκριση των μέσων τιμών είναι πιο κατάλληλη απ’ ό,τι οι επιμέρους διαφορές που εμφανίζονται όταν η σύγκριση γίνεται σε επίπεδο χώρας, οι οποίες συνδέονται με το μέγεθος, όπως επίσης και με χαρακτηριστικούς ανταγωνιστικούς παράγοντες που παίζουν ρόλο στις μεμονωμένες αυτές αγορές.
(24)
Συνεπώς, οι τιμές εξαγωγής προς τις τρίτες αγορές αντικατοπτρίζουν καλύτερα τη συνήθη τιμολογιακή συμπεριφορά της εταιρείας. Η απόκλιση μεταξύ των τιμών εξαγωγής προς την Ένωση και των τιμών εξαγωγής προς τον υπόλοιπο κόσμο φανερώνει ότι υπάρχουν ισχυροί οικονομικοί λόγοι που ωθούν τον αιτούντα να πραγματοποιεί πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές στην Ένωση, εάν δεν υπήρχε ΕΤΕ. Υπό τις συνθήκες αυτές, θεωρείται ότι κάθε νέο περιθώριο ντάμπινγκ που υπολογίζεται με βάση τις τιμές εξαγωγής προς την Ένωση κατά την ΠΕΕ θα καθορίζεται με τον τρόπο αυτό με βάση τις τιμές που δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά και η μεταβολή των οποίων δεν έχει διαρκή χαρακτήρα. Το ίδιο συμπέρασμα ισχύει και για τον ισχυρισμό του αιτούντος, που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5, ότι η σύγκριση μεταξύ των εγχώριων τιμών του και των εξαγωγικών τιμών του στην Ένωση φανερώνει ότι το περιθώριο ντάμπινγκ είναι χαμηλότερο σε σχέση με το επίπεδο του ισχυόντων δασμών.
(25)
Με βάση τα παραπάνω, ο όρος που καθορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού σχετικά με τη σημαντική μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ δεν εκπληρώνεται. Επομένως, η συνέχιση της επιβολής μέτρων στο σημερινό επίπεδο είναι απαραίτητη για την αντιστάθμιση του ντάμπινγκ
(26)
Μετά την κοινοποίηση, ο αιτών επέμεινε ότι οι τιμές που χρεώνει στην αγορά της Ένωσης είναι απολύτως αξιόπιστες. Αφού οι εξαγωγικές αυτές τιμές αυξήθηκαν σημαντικά μεταξύ της αρχικής περιόδου έρευνας και της ΠΕΕ, η εξαγωγική συμπεριφορά της εταιρείας θα πρέπει να θεωρηθεί ότι μεταβλήθηκε επίσης σημαντικά και με διαρκή τρόπο στη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Συνεπώς, το περιθώριο ντάμπινγκ της εταιρείας θα έπρεπε επίσης, κατά τους ισχυρισμούς, να έχει μειωθεί σημαντικά και με διαρκή τρόπο.
(27)
Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η διαρκής μεταβολή των συνθηκών δεν είναι απαραιτήτως το καθοριστικό στοιχείο της αξιολόγησης που πρέπει να γίνει μετά την έναρξη της διαδικασίας επανεξέτασης, αλλά ότι είναι πιο συναφές στοιχείο για να κριθεί κατά πόσον η συνεχιζόμενη επιβολή του δασμού είναι απαραίτητη για την αντιστάθμιση του ντάμπινγκ. Επικαλέστηκε τη θεμελιώδη αρχή που ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού και στο άρθρο 11.1 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ ότι κάθε μέτρο αντιντάμπινγκ παραμένει σε ισχύ μόνο για όσο χρόνο και στην έκταση που χρειάζεται για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ. Ως προς αυτό, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι η ανάλυση της αναγκαιότητας θα πρέπει να είναι μια αξιολόγηση προοπτικών που προϋποθέτει τουλάχιστον ότι υπάρχει η πιθανότητα ή το ενδεχόμενο να επαναληφθεί το ντάμπινγκ στο επίπεδο που είχε προσδιοριστεί προηγουμένως.
(28)
Το άρθρο 11 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού προβλέπει ότι «Κάθε μέτρο αντιντάμπινγκ παραμένει σε ισχύ μόνο για όσο χρόνο και στην έκταση που χρειάζεται για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ». Αυτή η αρχή εφαρμόζεται στον χειρισμό των ενδιάμεσων επανεξετάσεων, όπως είναι η προκείμενη περίπτωση, εφόσον το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι «[…]Ενδιάμεση επανεξέταση αρχίζει όταν η αίτηση περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η διατήρηση σε ισχύ του μέτρου δεν είναι πλέον απαραίτητη για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ ή/και ότι είναι απίθανο να συνεχισθεί ή να επαναληφθεί η ζημία σε περίπτωση άρσης ή διαφοροποίησης του μέτρου[…].» Η προαναφερόμενη διάταξη ορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να καλύπτονται όταν ένα ενδιαφερόμενο μέρος θεωρεί ότι το επίπεδο των μέτρων είναι πολύ χαμηλό ή πολύ υψηλό και, συνεπώς, ζητά επανεξέταση των εν λόγω μέτρων. Μόλις ξεκινήσει η διαδικασία επανεξέτασης, το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού προβλέπει ρητά ότι «κατά τη διεξαγωγή των ερευνών δυνάμει της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή δύναται, μεταξύ άλλων, να εξετάζει κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ […]. Στο πλαίσιο αυτό, για την εξαγωγή τελικού συμπεράσματος λαμβάνονται υπόψη όλα τα συναφή και δεόντως τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία.» Γι’ αυτό, το άρθρο 11 παράγραφος 3 προβλέπει ένα επιπλέον κριτήριο αξιολόγησης (δηλαδή, τη σημαντική μεταβολή των συνθηκών), σε περίπτωση που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ενδιάμεσες επανεξετάσεις κατά την έρευνα, πέρα από το κριτήριο για την έναρξη της διαδικασίας (δηλαδή την αξιολόγηση του κατά πόσο εξακολουθούν να είναι απαραίτητα τα μέτρα στο ισχύον επίπεδο), όπως ζητά ο αιτών.
(29)
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι αποτελεί πάγια πρακτική των ερευνών ενδιάμεσης επανεξέτασης να εξετάζεται ο διαρκής χαρακτήρας της μεταβολής των συνθηκών η οποία διαπιστώνεται κατά την έρευνα. Πράγματι, ως προς αυτό, η νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (9) επιβεβαιώνει ότι «τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, περιλαμβανομένης της ευχέρειας χρησιμοποιήσεως μιας λαμβάνουσας υπόψη τις προοπτικές εξελίξεως αξιολογήσεως της πολιτικής των τιμών των οικείων εξαγωγέων, στο πλαίσιο της εξετάσεως της ανάγκης διατηρήσεως των υφισταμένων μέτρων». Τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν ότι οι τιμές εξαγωγής που εφαρμόζει ο αιτών στην αγορά της Ένωσης δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική τιμολογιακή πολιτική του αιτούντος και, επομένως, όπως συνάγεται στην αιτιολογική σκέψη 21, οι τιμές εξαγωγής που εφαρμόζονται στην αγορά της Ένωσης κατά την ΠΕΕ δεν είναι αξιόπιστες και, συνεπώς, κάθε νέο περιθώριο ντάμπινγκ που υπολογίζεται με βάση αυτές τις τιμές θα καθορίζεται με τον τρόπο αυτό με βάση τις τιμές που δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά και η μεταβολή των οποίων δεν έχει διαρκή χαρακτήρα, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 24.
(30)
Παρά το συμπέρασμα ότι οι τιμές εξαγωγής προς την Ένωση δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά και η μεταβολή τους δεν έχει διαρκή χαρακτήρα, εξετάστηκαν τα επιχειρήματα του αιτούντος και διερευνήθηκε κατά πόσο εξακολουθούν να είναι απαραίτητα τα μέτρα στο σημερινό τους επίπεδο για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ. Εν προκειμένω, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι, εφόσον το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν σημαντικά χαμηλότερο από εκείνο που είχε διαπιστωθεί κατά την αρχική έρευνα κι εφόσον η εξαγωγική του συμπεριφορά σε άλλες αγορές επιβεβαίωνε ότι η αλλαγή στο περιθώριο του ντάμπινγκ αντικατοπτρίζει την τάση που μπορεί εύλογα να αναμένεται ότι θα επικρατήσει στο μέλλον, το ισχύον επίπεδο μέτρων είναι προδήλως υπερβολικό. Ωστόσο, τα επιχειρήματα αυτά διαπιστώθηκε ότι δεν στηρίζονταν στα πραγματικά περιστατικά. Πρώτον, όσον αφορά την εξαγωγική συμπεριφορά του αιτούντος σε άλλες αγορές, διαπιστώθηκε ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς που πρόβαλλε στο αίτημά του ο αιτών, οι τιμές στις αγορές αυτές ήταν, κατά μέσο όρο, σχεδόν 10 % χαμηλότερες από εκείνες που εφαρμόζονταν στην Ένωση. Αυτές οι εξαγωγικές αγορές τρίτων χωρών περιλαμβάνουν διάφορες χώρες διαφορετικού μεγέθους αγοράς, από τις οποίες μερικές είναι απίθανο να διαθέτουν εγχώρια παραγωγή PET. Αυτές οι αγορές χαρακτηρίζονται, επομένως, από τα δικά τους ιδιαίτερα γνωρίσματα όσον αφορά τον ανταγωνισμό, τα οποία οδηγούν σε τιμές και τάσεις διαφορετικές από εκείνες που επικρατούν στην αγορά της Ένωσης. Δεύτερον, με βάση τα προαναφερόμενα, ακόμη και αν διαπιστωνόταν ότι το σημερινό επίπεδο των μέτρων θα έπρεπε να μεταβληθεί επειδή δεν είναι πια απαραίτητο για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί με σχετική ακρίβεια ποιο θα ήταν το ενδεδειγμένο επίπεδο, αφού δεν υπάρχουν αξιόπιστες τιμές εξαγωγής που να είναι το αποτέλεσμα και να αντικατοπτρίζουν τις κανονικές συνθήκες της αγοράς της Ένωσης.
(31)
Τέλος, ο αιτών θεώρησε ότι θα μπορούσε να γίνει μια προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού και ιδίως σύμφωνα με το στοιχείο κ) αυτής που προβλέπει ότι «παρέχεται η δυνατότητα προσαρμογής για διαφορές που προκύπτουν λόγω άλλων παραγόντων […] υπό τον όρο της κατάδειξης της επίδρασής τους επί της συγκρισιμότητας των τιμών, όπως απαιτεί η παρούσα παράγραφος».
(32)
Δεδομένου του συμπεράσματος που εξήχθη παραπάνω, ότι οι τιμές εξαγωγής δεν μεταβλήθηκαν σε σημαντικό βαθμό και η μεταβολή τους δεν έχει διαρκή χαρακτήρα, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί περιθώριο ντάμπινγκ. Γι’ αυτόν τον λόγο, το αίτημα για προσαρμογή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και, επομένως, απορρίπτεται.
3. ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
(33)
Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα πορίσματα, δεν σημειώθηκε σημαντική και διαρκής μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά την πρακτική ντάμπινγκ, θεωρείται ότι η παρούσα επανεξέταση θα πρέπει να περατωθεί χωρίς να τροποποιηθεί το επίπεδο του δασμού για τον αιτούντα. Συνεπώς, τα μέτρα αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1286/2008 στις εισαγωγές PET που παράγονται από τον αιτούντα θα πρέπει να παραμείνουν αμετάβλητα.
4. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
(34)
Ο αιτών, καθώς και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιαστικά πραγματικά περιστατικά και τις εκτιμήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η περάτωση της παρούσας επανεξέτασης. Τα σχόλια που ελήφθησαν δεν ήταν τέτοια ώστε να οδηγήσουν σε τροποποίηση των συμπερασμάτων.
5. ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
(35)
Συνεπώς, η παρούσα επανεξέταση θα πρέπει να περατωθεί χωρίς τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 192/2007,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Η μερική ενδιάμεση επανεξέταση των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου το οποίο υπάγεται σήμερα στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας, περατώνεται χωρίς τροποποίηση των ισχυόντων μέτρων.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 1 Σεπτεμβρίου 2011.
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 905/2011
ze dne 1. září 2011,
kterým se ukončuje částečný prozatímní přezkum týkající se antidumpingových opatření uložených na dovoz některých polyethylentereftalátů (PET) pocházejících z Indie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 11 odst. 3 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Platná opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 2604/2000 (2) uložila Rada konečné antidumpingové clo z dovozu polyethylentereftalátů (PET) pocházejících mimo jiné z Indie (dále jen „původní šetření“). Na základě přezkumu před pozbytím platnosti uložila Rada nařízením (ES) č. 192/2007 (3) konečné antidumpingové clo na dalších pět let. Antidumpingová opatření byla pozměněna nařízením Rady (ES) č. 1286/2008 (4) po částečném prozatímním přezkumu (dále jen „poslední přezkumné šetření“). Opatření byla nastavena na úrovni odstranění újmy a mají podobu zvláštního antidumpingového cla. Sazba cla se pohybuje mezi 87,5 EUR a 200,9 EUR za tunu pro jednotlivě vyjmenované indické výrobce a zbytková celní sazba uložená na dovoz od ostatních výrobců činí 153,6 EUR za tunu (dále jen „současná cla“).
(2)
Nařízením (ES) č. 2603/2000 (5) uložila Rada konečné vyrovnávací clo z dovozu PET pocházejících mimo jiné z Indie. Na základě přezkumu před pozbytím platnosti uložila Rada nařízením (ES) č. 193/2007 (6) konečné vyrovnávací clo na dalších pět let. Vyrovnávací opatření byla pozměněna nařízením Rady (ES) č. 1286/2008 po posledním přezkumném šetření. Vyrovnávací opatření mají podobu zvláštního cla. Sazba cla se pohybuje mezi 0 EUR a 106,5 EUR za tunu pro jednotlivě vyjmenované indické výrobce a zbytková celní sazba uložená na dovoz od ostatních výrobců činí 69,4 EUR za tunu (dále jen „současná vyrovnávací opatření“).
(3)
Rozhodnutím 2000/745/ES (7) Komise přijala nabídky závazků několika vyvážejících výrobců, přičemž stanovila minimální dovozní cenu (dále jen „závazek“).
1.2 Žádost o přezkum
(4)
Společnost Reliance Industries Limited, indický vyvážející výrobce PET (dále jen „žadatel“), podala žádost o částečný prozatímní přezkum podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení. Žádost byla omezena na dumping a na žadatele. Žadatel zároveň rovněž požádal o přezkum současných vyrovnávacích opatření. Zbytková antidumpingová a vyrovnávací cla jsou použitelná na dovoz výrobků vyrobených žadatelem a prodej žadatele do Unie se řídí závazkem.
(5)
Žadatel poskytl důkazy prima facie o tom, že k vyrovnání dumpingu není nutno nadále zachovávat současnou výši současného cla. Žadatel zejména tvrdil, že se podstatně změnily výrobní náklady společnosti, což vedlo k výrazně nižšímu dumpingovému rozpětí než v době zavedení současných cel. Žadatelem provedené srovnání jeho domácích cen a jeho vývozních cen do Unie naznačovalo, že dumpingové rozpětí bylo výrazně nižší než výše současných cel.
1.3 Zahájení částečného prozatímního přezkumu
(6)
Po konzultaci s poradním výborem Komise dospěla k závěru, že žádost obsahuje dostatečné důkazy prima facie odůvodňující zahájení částečného prozatímního přezkumu (dále jen „tento přezkum“), a zveřejněním oznámení o zahájení (8) v Úředním věstníku Evropské unie dne 10. června 2010 zahájila v souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení částečný prozatímní přezkum omezený na zkoumání dumpingu ve vztahu k žadateli.
1.4 Dotčený výrobek a obdobný výrobek
(7)
Přezkoumávaným výrobkem je polyethylentereftalát (PET) s viskozitním číslem nejméně 78 ml/g podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20, pocházející z Indie (dále jen „dotčený výrobek“).
(8)
Šetření odhalilo, že dotčený výrobek vyráběný v Indii a prodávaný do Unie je z hlediska fyzikálních a chemických vlastností a užití shodný s výrobkem, jenž se vyrábí a prodává na domácím trhu v Indii. Byl proto vyvozen závěr, že výrobky prodávané na domácím trhu a na vývozních trzích jsou obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení. Jelikož byl tento přezkum omezen na zjištění dumpingu ve vztahu k žadateli, nebyly učiněny závěry ohledně výrobku vyráběného a prodávaného výrobním odvětvím Unie na trhu Unie.
1.5 Dotčené strany
(9)
O zahájení přezkumu Komise úředně vyrozuměla žadatele, zástupce vyvážející země a sdružení výrobců v Unii. Zúčastněné strany dostaly příležitost, aby písemně sdělily svá stanoviska a požádaly o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení.
(10)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(11)
S cílem získat informace, které pro své šetření považovala za nezbytné, zaslala Komise žadateli dotazník a ve lhůtě stanovené k tomuto účelu obdržela odpověď.
(12)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace považované za nezbytné pro zjištění dumpingu. Komise provedla inspekci v prostorách žadatele v Bombaji v Indii.
1.6 Období přezkumného šetření
(13)
Šetření dumpingu se týkalo období od 1. dubna 2009 do 31. března 2010 (dále jen „období přezkumného šetření“).
2. VÝSLEDKY ŠETŘENÍ
2.1 Trvalá povaha údajné změny okolností během období přezkumného šetření
(14)
V souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení se posuzovalo, zda se okolnosti týkající se dumpingu podstatně změnily a zda tato změna je trvalé povahy.
(15)
Žadatel tvrdil, že změny jeho běžné hodnoty a vývozních cen od původního šetření, kterým se stanovilo jeho dumpingové rozpětí, vyplynuly z podstatné změny výrobních nákladů. Podle žadatele byla změna jeho výrobních nákladů spojená se snížením cel uplatňovaných na dovoz základní suroviny, kterou používá při výrobním procesu, do Indie. Žadatel dále rovněž tvrdil, že snížení cel vedlo k omezení vývozních pobídek, což způsobilo změnu domácích prodejních cen použitých ke stanovení běžné hodnoty.
(16)
Zjistilo se však, že i přes snížení cel a omezení vývozních pobídek byly domácí prodejní ceny společnosti, jež se použily ke stanovení běžné hodnoty během období přezkumného šetření, vyšší než ceny použité při původním šetření, v němž se stanovilo dumpingové rozpětí žadatele. Vyšší domácí prodejní ceny byly způsobeny mimo jiné vyššími náklady na některé suroviny a jiné vstupy.
(17)
Pokud jde o vývozní ceny do Unie během období přezkumného šetření, tyto ceny byly stanoveny podle čl. 2 odst. 8 a 9 základního nařízení. Přesto se muselo zejména analyzovat, zda existence cenového závazku, podle kterého byl žadatel povinen prodávat výrobek na trh Unie za cenu vyšší, než je minimální dovozní cena stanovená pro každý měsíc, měla během období přezkumného šetření vliv na vývozní ceny žadatele. Na základě níže uvedených důvodů byl vyvozen závěr, že vývoz do Unie byl cenovým závazkem skutečně ovlivněn. Vzhledem k tomu, že žadatel musel dodržovat minimální dovozní cenu vyplývající z jeho závazku, rozhodl se nevyvážet do Unie během konkrétních měsíců období přezkumného šetření, kdy jeho vývozní ceny na jiné vývozní trhy byly nižší než minimální dovozní cena.
(18)
Bylo konstatováno, že žadatel prodával výrobek do Unie pouze během šesti měsíců období přezkumného šetření. Na druhé straně v průběhu tohoto období prodával výrobky na jiné vývozní trhy, na nichž nemusel splňovat povinnosti stanovené v cenovém závazku. Ukázalo se, že vývozní ceny do třetích zemí během měsíců, kdy žadatel nevyvážel do Unie, byly podstatně nižší než stanovená minimální dovozní cena. S ohledem na výše uvedené skutečnosti lze proto oprávněně předpokládat, že jediným důvodem, proč žadatel ve zbývajících měsících neprodával výrobky do Unie, byla jeho povinnost splňovat své závazky, a nemohl tedy prodávat za cenu nižší, než je stanovená minimální dovozní cena.
(19)
Žadatel popřel zjištění, podle kterého důvod, proč neprodával výrobky na trh Unie, souvisí s existujícím závazkem. Žadatel namítal, že pokud jde o jeho prodej v období přezkumného šetření na jiné velké vývozní trhy, v některých měsících neuskutečnil žádný prodej, a nepravidelný prodej tedy nepředstavoval vlastnost specifickou pro trh Unie. Dále tvrdil, že z měsíčního srovnání dovozních cen dotčeného výrobku do Unie ze všech ostatních vyvážejících zemí a/nebo dovozních cen dotčeného výrobku pocházejícího z Indie s měsíční minimální dovozní cenou společnosti by vyplynulo, že žadatel by byl býval schopen prodávat výrobky do Unie ve všech měsících období přezkumného šetření, aniž by porušil svoje závazky.
(20)
S tvrzeními žadatele nelze souhlasit, neboť společnost na jedné straně soustředila svoji činnost na vybrané jednotlivé trhy, které mají svá specifika a nenaznačují, proč společnost neprodávala do Unie. Na druhé straně žadatelem provedená srovnání vycházela z celkových statistických údajů, zatímco zjištění tohoto přezkumu se zakládají na údajích týkajících se dané společnosti, které mají větší výpovědní hodnotu a jsou spolehlivějším zdrojem, pokud jde o vyvození závěrů. Tvrzení předložená žadatelem rovněž nebyla zcela nesporná, například v některých měsících byly celkové dovozní ceny do Unie skutečně vyšší než minimální dovozní cena, zatímco v jiných obdobích byly celkové dovozní ceny nižší, takže z nich nebylo možné vyvodit žádné obecné závěry. Je však nesporné, že žadatel prodával do Unie pouze v měsících, kdy celkové dovozní ceny do Unie odpovídaly minimální dovozní ceně nebo ji převyšovaly.
(21)
Žadatelovo tvrzení, že pokud by chtěl, mohl během daného šestiměsíčního období, kdy prodával výrobky na jiné vývozní trhy za cenu nižší než jeho minimální dovozní cena, prodávat výrobky na trh Unie, se zamítá jako spekulativní a neopodstatněné. Žadatel nepředložil žádné jiné tvrzení, pokud jde o důvody, proč během uvedených šesti měsíců neprodával výrobky do Unie, když tytéž výrobky zároveň prodával na jiných vývozních trzích za cenu nižší než jeho minimální dovozní cena. Proto byl učiněn závěr, že žadatel během určitého období neprodával výrobky do Unie z důvodu nutnosti splnit své závazky. V důsledku toho nejsou vývozní ceny účtované na trhu Unie v období přezkumného šetření spolehlivé.
(22)
Rovněž byly srovnány prodejní ceny žadatele na trhu Unie a ceny praktikované na jiných vývozních trzích, pro něž neexistoval žádný cenový závazek. Bylo konstatováno, že vývozní ceny na tyto trhy bez závazků ohledně cen byly soustavně nižší po celé období přezkumného šetření.
(23)
Žadatel zpochybnil závěry vyvozené na základě srovnání cen v Unii a na jiných vývozních trzích, přičemž tvrdil, že při analýze podle jednotlivých zemí lze zjistit, že existuje několik dalších vývozních trhů, na nichž jsou účtované ceny, jež převyšují ceny účtované na trhu Unie. V této souvislosti je však podstatnější srovnání průměrných cen než individuální rozdíly při porovnání jednotlivých zemí, které závisí na velikosti trhu, jakož i na zvláštních faktorech spjatých s hospodářskou soutěží, jež na jednotlivých trzích působí.
(24)
V důsledku toho vývozní ceny na třetí trhy lépe odrážejí běžné počínání společnosti při tvorbě cen. Z rozdílu mezi vývozními cenami do Unie a vývozními cenami do zbytku světa vyplývá, že existují silné hospodářské důvody, jež by mohly vést žadatele k tomu, aby prodával do Unie za nižší ceny, pokud by nebyla zavedena minimální dovozní cena. Za těchto okolností se má za to, že jakékoli nově vypočtené dumpingové rozpětí vycházející z vývozních cen do Unie během období přezkumného šetření by takto bylo stanoveno na základě cen, jež se podstatně a trvale nezměnily. Tentýž závěr se týká i žadatelova tvrzení uvedeného v 5. bodě odůvodnění, že ze srovnání jeho domácích cen a jeho vývozních cen do Unie by vyplynulo dumpingové rozpětí nižší než výše současných cel.
(25)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem není splněna podmínka stanovená v čl. 11 odst. 3 základního nařízení, podle které by se okolnosti ohledně dumpingu měly podstatně změnit. K vyrovnání dumpingu je tudíž nutné nadále zachovávat současnou výši opatření.
(26)
Žadatel po poskytnutí informací trval na tom, že ceny, které účtuje na trhu Unie, jsou zcela spolehlivé. Vzhledem k tomu, že se tyto vývozní ceny mezi obdobím původního šetření a obdobím přezkumného šetření podstatně zvýšily, mělo by se mít údajně za to, že i vývozní chování společnosti se během tohoto období podstatně a trvale změnilo. Proto se údajně podstatně a trvale snížilo i dumpingové rozpětí společnosti.
(27)
Dále tvrdil, že trvalá povaha změny okolností není nezbytně rozhodujícím prvkem posouzení, které se má provést po zahájení přezkumu, ale že podstatnější je skutečnost, zda je k vyrovnání dumpingu nutno nadále ukládat clo. Poukázal na základní zásadu stanovenou v čl. 11 odst. 1 základního nařízení a v čl. 11 odst. 1 Antidumpingové dohody WTO, že antidumpingové clo zůstává v platnosti pouze po takovou dobu a v takovém rozsahu, které jsou nezbytné k vyrovnání účinku dumpingu, jenž působí újmu. S ohledem na tuto skutečnost žadatel tvrdil, že při analýze této potřeby by se mělo posoudit do budoucna přinejmenším to, zda je pravděpodobné nebo zda se předpokládá, že dojde k opakovanému výskytu dumpingu na dříve stanovené úrovni.
(28)
V čl. 11 odst. 1 základního nařízení se stanoví, že „antidumpingové clo zůstává v platnosti pouze po takovou dobu a v takovém rozsahu, které jsou nezbytné k vyrovnání účinku dumpingu, jenž působí újmu“. Tato zásada platí i v souvislosti s prozatímními přezkumy, což je i případ stávajícího přezkumu, v souvislosti s nimiž čl. 11 odst. 3 základního nařízení stanoví mimo jiné, že „[…] Prozatímní přezkum se zahájí, jestliže žádost obsahuje dostatečné důkazy o tom, že zachování opatření na vyrovnání dumpingu už není nutné nebo že újma v případě zrušení nebo změny opatření pravděpodobně nebude přetrvávat ani se neobnoví […]“. Ve výše uvedeném ustanovení se stanoví kritérium, které musí být splněno, pokud zúčastněná strana považuje výši opatření za příliš nízkou nebo příliš vysokou a na základě toho požaduje přezkum daných opatření. V souvislosti s postupem po zahájení přezkumu čl. 11 odst. 3 základního nařízení dále výslovně stanoví, že „v rámci šetření podle tohoto odstavce může Komise mimo jiné zkoumat, zda se okolnosti ohledně dumpingu […] podstatně změnily […]. V tomto smyslu se při konečném zjišťování přihlédne ke všem podstatným a náležitě doloženým důkazům“. V čl. 11 odst. 3 se proto stanoví další kritérium k posouzení (tj. podstatná změna okolností) v případě prozatímních přezkumů, které by se mělo během šetření posoudit společně s požadavkem pro zahájení (tj. přezkoumání, zda jsou opatření v současné výši nadále nezbytná), jak tvrdil žadatel.
(29)
Je třeba rovněž poznamenat, že při prozatímních přezkumných šetřeních je běžnou praxí přezkoumat trvalou povahu změněných okolností zjištěných během šetření. V této souvislosti judikatura Tribunálu Evropské unie (9) potvrzuje, že „orgány mají v rámci přezkumu nutnosti zachovat stávající opatření široký prostor pro uvážení, včetně možnosti provést budoucí hodnocení cenové politiky dotyčných vývozců“. Z dostupných důkazů vyplývá, že vývozní ceny účtované žadatelem na trhu Unie neodrážejí skutečnou cenovou politiku žadatele, a proto, jak je uvedeno ve 21. bodě odůvodnění, vývozní ceny účtované na trhu Unie v období přezkumného šetření nejsou spolehlivé, takže každé nově vypočítané dumpingové rozpětí vycházející z těchto cen by tudíž bylo stanovené na základě cen, jež se podstatně a trvale nezměnily, jak je uvedeno ve 24. bodě odůvodnění.
(30)
I přes závěr, že se vývozní ceny do Unie podstatně a trvale nezměnily, byla zvážena žadatelova tvrzení a skutečnost, zda jsou k vyrovnání dumpingu i nadále nezbytná opatření v jejich současné výši. V této souvislosti žadatel tvrdil, že jelikož je jeho dumpingové rozpětí podstatně nižší než to, které bylo zjištěno při původním šetření, a jeho vývozní chování na jiných trzích potvrzuje, že změna dumpingového rozpětí odráží vývoj, který je možné odůvodněně očekávat v budoucnosti, je současná výše opatření jednoznačně příliš vysoká. Zjistilo se však, že tato tvrzení nejsou podložená. Za prvé, pokud jde o vývozní chování žadatele na jiných trzích, vyšlo najevo, že v rozporu s tvrzením žadatele uvedeným v jeho žádosti byly ceny při vývozu na tyto trhy v průměru téměř o 10 % nižší než ceny při vývozu do Unie. Mezi tyto vývozní trhy ve třetích zemích patří několik zemí s různou velikostí trhu, přičemž některé z nich pravděpodobně nemají domácí výrobu PET. Tyto trhy tudíž mají své individuální charakteristiky hospodářské soutěže, jež vedou k cenám a vývoji odlišným od cen a vývoje na trhu Unie. Za druhé, i kdyby se zjistilo, že současná výše opatření by se měla změnit, jelikož už není k vyrovnání dumpingu nutná, vzhledem k uvedeným zjištěním nelze s přiměřenou přesností stanovit, jaká by byla vhodná výše, jestliže neexistují spolehlivé vývozní ceny vyplývající z běžných podmínek na trhu Unie a tyto podmínky odrážející.
(31)
Žadatel se na závěr domníval, že by se mohla provést úprava v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení, a zejména s jeho čl. 2 odst. 10 písm. k) pro „rozdíly v jiných činitelích […], pokud se prokáže, že ovlivňují srovnatelnost cen ve smyslu tohoto odstavce“.
(32)
Vzhledem k výše uvedenému závěru, že vývozní ceny se podstatně a trvale nezměnily, nelze stanovit dumpingové rozpětí. Z tohoto důvodu je žádost o úpravu irelevantní, a tudíž se zamítá.
3. UKONČENÍ ŠETŘENÍ
(33)
Vzhledem ke zjištěním, že okolnosti ohledně dumpingu se podstatně a trvale nezměnily, se má za to, že tento přezkum by měl být ukončen beze změny výše cla pro žadatele. Antidumpingová opatření uložená nařízením (ES) č. 1286/2008 na dovoz PET vyráběných žadatelem by proto měla zůstat nezměněna.
4. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(34)
Žadatel a ostatní dotčené strany byli informováni o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo zamýšleno navrhnout tento přezkum ukončit. Nebyly předloženy žádné připomínky, které by změnily výše uvedený závěr.
5. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(35)
Tento přezkum by proto měl být ukončen beze změny nařízení (ES) č. 192/2007,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Částečný prozatímní přezkum antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz polyethylentereftalátů v současnosti kódu KN 3907 60 20 a pocházejících mimo jiné z Indie se ukončuje beze změny platných opatření.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 1. září 2011.