ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1210/2010 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Δεκεμβρίου 2010
σχετικά με την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και τη διαχείριση κερμάτων ευρώ ακατάλληλων για κυκλοφορία
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 133,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1338/2001 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 2001, σχετικά με τον καθορισμό των αναγκαίων μέτρων για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη και την κιβδηλεία (3) απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα και, εφόσον αναπτύσσουν δραστηριότητα πληρωμών, από άλλους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών και άλλους οικονομικούς φορείς που συμμετέχουν στην επεξεργασία και την παράδοση τραπεζογραμματίων και κερμάτων στο κοινό να εξασφαλίζουν τον έλεγχο γνησιότητας των τραπεζογραμματίων και κερμάτων ευρώ τα οποία εισπράττουν και προτίθενται να θέσουν εκ νέου σε κυκλοφορία και να μεριμνούν για την ανίχνευση παραχαράξεων.
(2)
Η σύσταση 2005/504/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Μαΐου 2005, για την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και τη διαχείριση των κερμάτων ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία (4) ορίζει τις πρακτικές που συνιστώνται για την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και τη διαχείριση των ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ. Εντούτοις, η απουσία κοινού υποχρεωτικού πλαισίου για την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων καταλήγει σε διαφορετικές πρακτικές μεταξύ των κρατών μελών με αποτέλεσμα να μην διασφαλίζεται η ενιαία προστασία του νομίσματος στο σύνολο της ζώνης ευρώ.
(3)
Για τους σκοπούς της αποτελεσματικής και ομοιόμορφης εξακρίβωσης της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ στο σύνολο της ζώνης ευρώ είναι ως εκ τούτου απαραίτητο να θεσπιστούν δεσμευτικοί κανόνες για την εφαρμογή κοινών διαδικασιών εξακρίβωσης της γνησιότητας των κυκλοφορούντων κερμάτων ευρώ καθώς και των μηχανισμών ελέγχου των διαδικασιών αυτών από τις εθνικές αρχές.
(4)
Με τη διαδικασία εξακρίβωσης της γνησιότητας θα πρέπει να εντοπίζονται επίσης και τα γνήσια κέρματα ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία. Η κυκλοφορία ακαταλλήλων κερμάτων καθιστά δυσχερέστερη τη χρήση τους, κυρίως στους κερματοδέκτες, και μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση στους χρήστες ως προς τη γνησιότητά τους. Τα ακατάλληλα κέρματα θα πρέπει ως εκ τούτου να αποσύρονται από την κυκλοφορία. Είναι, επομένως, απαραίτητο να θεσπιστούν κοινοί δεσμευτικοί για τα κράτη μέλη κανόνες για το χειρισμό και την επιστροφή της αξίας των ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ.
(5)
Για μια συντονισμένη εφαρμογή των διαδικασιών εξακρίβωσης της γνησιότητας, οι λεπτομερείς απαιτήσεις ελέγχου και εκπαίδευσης για την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων, οι προδιαγραφές του ελέγχου των ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ και οι λοιπές διατάξεις πρακτικής εφαρμογής, θα πρέπει να προσδιοριστούν από το Ευρωπαϊκό Τεχνικό και Επιστημονικό Κέντρο (ΕΤΕΚ) που δημιουργήθηκε από την απόφαση 2005/37/ΕΚ της Επιτροπής (5), μετά από διαβούλευση με την ομάδα εμπειρογνωμόνων παραχάραξης κερμάτων της ιδίας απόφασης.
(6)
Για μια σταδιακή προσαρμογή του ισχύοντος συστήματός κανόνων και πρακτικών στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη, κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2014, θα πρέπει να μπορούν να εξασφαλίσουν παρεκκλίσεις όσον αφορά τους τύπους μηχανών επεξεργασίας κερμάτων που χρησιμοποιούνται για την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και τον αριθμό αυτών των μηχανών των οποίων η καλή λειτουργία ελέγχεται κάθε χρόνο.
(7)
Κάθε εθνική αρχή που χειρίζεται ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ θα πρέπει να μπορεί να επιβάλλει τέλη διεκπεραίωσης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, για να καλύψει το κόστος της διαδικασίας. Τέλη διεκπεραίωσης δεν θα πρέπει να επιβάλλονται για παραδόσεις μικροποσοτήτων ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να απαλλάσσουν από τα τέλη διεκπεραίωσης τα πρόσωπα που συνεργάζονται στενά με τις αρχές προκειμένου να αποσυρθούν από την κυκλοφορία κίβδηλα ή ακατάλληλα κέρματα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να δεχθούν σάκους ή κιβώτια στα οποία θα συσκευάζονται μαζί κίβδηλα και ακατάλληλα κέρματα χωρίς επιπλέον χρέωση, εάν αυτό εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
(8)
Θα πρέπει να εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να θεσπίσει τις εφαρμοστέες κυρώσεις για παραβιάσεις για να επιτευχθεί στο σύνολο της ζώνης ευρώ ισοδύναμη εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και χειρισμός των κερμάτων ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία.
(9)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, συγκεκριμένα η αποτελεσματική και ομοιόμορφη εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ στο σύνολο της ζώνης ευρώ, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, λόγω των διαφορών μεταξύ των εθνικών πρακτικών και, ως εκ τούτου, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις διαδικασίες που είναι απαραίτητες για την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και τη διαχείριση κερμάτων ευρώ ακαταλλήλων για κυκλοφορία.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ», νοείται η διαδικασία που συνίσταται στον έλεγχο της γνησιότητας και της καταλληλότητας για κυκλοφορία των κερμάτων ευρώ·
β)
ως «ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ», νοούνται τα κέρματα ευρώ που είναι μεν γνήσια αλλά απερρίφθησαν κατά τη διαδικασία εξακρίβωσης της γνησιότητας, ή κέρματα ευρώ των οποίων η όψη έχει αισθητά αλλοιωθεί·
γ)
ως «εντεταλμένη εθνική αρχή», νοείται το Εθνικό κέντρο ανάλυσης κερμάτων ή άλλη αρχή που ορίζεται από το σχετικό κράτος μέλος·
δ)
ως «ιδρύματα», νοούνται τα ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1338/2001, εκτός εκείνων που αναφέρονται στην τρίτη περίπτωση της εν λόγω παραγράφου·
ε)
ως «ΟΕΠΚ» (ομάδα εμπειρογνωμόνων παραχάραξης κερμάτων), νοείται η ομάδα εμπειρογνωμόνων παραχάραξης κερμάτων η οποία αναφέρεται στην απόφαση 2005/37/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΕΡΜΑΤΩΝ ΕΥΡΩ
Άρθρο 3
Εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ
1. Τα ιδρύματα διασφαλίζουν ότι τα κέρματα ευρώ τα οποία έχουν στην κατοχή τους και τα οποία προτίθενται να θέσουν εκ νέου σε κυκλοφορία, υποβάλλονται σε εξακρίβωση γνησιότητας. Αυτό γίνεται με τη βοήθεια:
α)
μηχανών επεξεργασίας κερμάτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των μηχανών που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2· ή
β)
προσωπικού εκπαιδευμένου διά μεθόδων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Μετά το πέρας της εξακρίβωσης της γνησιότητας, όλα τα ύποπτα ως κίβδηλα κέρματα καθώς και τα ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ, διαβιβάζονται στην εντεταλμένη εθνική αρχή.
3. Δεν επιβάλλονται τέλη διεκπεραίωσης ή άλλα τέλη όσον αφορά τα κίβδηλα κέρματα ευρώ που παραδίδονται στις αρμόδιες εθνικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1338/2001. Στα ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ εφαρμόζεται το κεφάλαιο III του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 4
Απαιτούμενος έλεγχος και μηχανές επεξεργασίας κερμάτων
1. Κατά την εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο α), τα ιδρύματα χρησιμοποιούν μόνο τους τύπους μηχανών επεξεργασίας κερμάτων οι οποίες έχουν περάσει επιτυχώς δοκιμασία ανίχνευσης που διεξάγει η εντεταλμένη εθνική αρχή ή το ΕΤΕΚ και είχαν περιληφθεί στον κατάλογο της ιστοσελίδας που αναφέρεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, κατά το χρόνο της αγοράς τους. Τα ιδρύματα εξασφαλίζουν ότι αυτές οι μηχανές ρυθμίζονται τακτικά ώστε να διατηρούν την ικανότητά ανίχνευσης, λαμβάνοντας υπόψη τις τροποποιήσεις που θεσπίζονται στον κατάλογο του άρθρου 5, παράγραφος 2. Ο έλεγχος ανίχνευσης εξασφαλίζει ότι η μηχανή επεξεργασίας κερμάτων είναι σε θέση να απορρίψει τα γνωστά είδη κίβδηλων κερμάτων ευρώ και, κατά τη διαδικασία, τα ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ και όλα τα ομοιάζοντα με κέρματα αντικείμενα τα οποία δεν πληρούν τις προδιαγραφές των γνησίων κερμάτων ευρώ.
2. Για μια μεταβατική περίοδο που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2014, τα κράτη μέλη μπορούν να εξασφαλίζουν ειδικές παρεκκλίσεις από τις διατάξεις της πρώτης περιόδου της παραγράφου 1 για μηχανές επεξεργασίας κερμάτων που χρησιμοποιούνταν στις 11η Ιανουαρίου 2011 και οι οποίες αποδεδειγμένως μπορούν να ανιχνεύσουν κίβδηλα κέρματα ευρώ, ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ και άλλα ομοιάζοντα με κέρματα αντικείμενα τα οποία δεν πληρούν τις προδιαγραφές των γνησίων κερμάτων ευρώ, ακόμα και εάν οι μηχανές αυτές δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 5, παράγραφος 2. Οι παρεκκλίσεις εγκρίνονται μετά από διαβουλεύσεις με την ΟΕΠΚ.
Άρθρο 5
Προσαρμογή των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων
1. Προκειμένου οι κατασκευαστές μηχανών επεξεργασίας κερμάτων να μπορούν να διαθέτουν τις απαραίτητες προδιαγραφές για την προσαρμογή των μηχανών τους με σκοπό την ανίχνευση των κίβδηλων κερμάτων ευρώ, μπορούν να διεξαχθούν δοκιμαστικοί έλεγχοι σύμφωνα με το άρθρο 4 στην εντεταλμένη εθνική αρχή, στο ΕΤΕΚ ή, δυνάμει διμερών συμφωνιών, στις εγκαταστάσεις του κατασκευαστή. Αφού η μηχανή επεξεργασίας κερμάτων υποβληθεί επιτυχώς σε δοκιμαστικούς ελέγχους, καταρτίζεται συνοπτική έκθεση δοκιμασίας ανίχνευσης με αποδέκτη τον κατασκευαστή της μηχανής, αντίγραφο της οποία αποστέλλεται στο ΕΤΕΚ.
2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της ενοποιημένο κατάλογο του συνόλου των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων για τις οποίες το ΕΤΕΚ έλαβε ή συνέταξε θετική και έγκυρη συνοπτική έκθεση δοκιμασίας ανίχνευσης.
Άρθρο 6
Έλεγχοι από τα κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους ελέγχους που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.
2. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν ετήσιους επιτόπου ελέγχους στα ιδρύματα για να επαληθεύσουν, μέσω δοκιμασιών ανίχνευσης, την καλή λειτουργία αντιπροσωπευτικού αριθμού των χρησιμοποιούμενων μηχανών επεξεργασίας κερμάτων. Όταν το προσωπικό αυτών των ιδρυμάτων καλείται να επαληθεύσει διά χειρός τη γνησιότητα των κερμάτων ευρώ που τίθενται εκ νέου στην κυκλοφορία, τα κράτη μέλη λαμβάνουν διαβεβαιώσεις από τα εν λόγω ιδρύματα ότι το προσωπικό τους είναι καταλλήλως καταρτισμένο.
3. Ο αριθμός των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων που ελέγχονται κάθε έτος σε κάθε κράτος μέλος πρέπει να είναι τέτοιος ώστε ο όγκος κερμάτων ευρώ που επεξεργάζονται οι μηχανές κατά τη διάρκεια του έτους να είναι τουλάχιστον το 25 % του συνολικού σωρευτικού καθαρού όγκου κερμάτων που εκδόθηκαν από το εν λόγω κράτος μέλος από την εισαγωγή των κερμάτων ευρώ μέχρι τη λήξη του προηγούμενου έτους. Ο αριθμός των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων που πρέπει να ελέγχονται υπολογίζεται βάσει του όγκου των τριών υψηλότερων ονομαστικών αξιών κερμάτων ευρώ που προορίζονται για κυκλοφορία. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι μηχανές επεξεργασίας κερμάτων ελέγχονται εκ περιτροπής.
4. Αν ο αριθμός των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων που πρέπει να ελέγχονται ετησίως σύμφωνα με την παράγραφο 3 είναι υψηλότερος από τον αριθμό των μηχανών που λειτουργούν σε ένα κράτος μέλος, ελέγχονται ετησίως όλες οι μηχανές επεξεργασίας κερμάτων που λειτουργούν στο εν λόγω κράτος μέλος.
5. Για μια μεταβατική περίοδο που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2014, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, μετά από γνωστοποίηση στην Επιτροπή, ότι ο αριθμός των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων που πρέπει να ελέγχονται ετησίως θα είναι τέτοιος ώστε ο όγκος των κερμάτων ευρώ τα οποία επεξεργάσθηκαν αυτές οι μηχανές κατά τη διάρκεια του εν λόγω έτους να είναι τουλάχιστον 10 % του συνολικού σωρευτικού καθαρού όγκου κερμάτων που εκδόθηκαν από το εν λόγω κράτος μέλος από την εισαγωγή των κερμάτων ευρώ έως το τέλος του προηγούμενου έτους.
6. Στο πλαίσιο των ετήσιων ελέγχων, τα κράτη μέλη παρακολουθούν την ικανότητα των ιδρυμάτων να εξακριβώνουν τη γνησιότητα των κερμάτων ευρώ, στη βάση των ακόλουθων στοιχείων:
α)
ύπαρξη γραπτών οδηγιών που παρέχουν πληροφορίες οι οποίες αφορούν είτε τη χρήση αυτόματου εξοπλισμού επεξεργασίας κερμάτων είτε τη διά χειρός διαλογή, ανάλογα με την περίπτωση·
β)
διάθεση κατάλληλων ανθρωπίνων πόρων·
γ)
ύπαρξη γραπτού σχεδίου συντήρησης προκειμένου να διατηρείται το κατάλληλο επίπεδο απόδοσης των μηχανών επεξεργασίας κερμάτων·
δ)
ύπαρξη γραπτών διαδικασιών για την παράδοση στην εντεταλμένη εθνική αρχή κίβδηλων κερμάτων ευρώ, ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ και άλλων αντικειμένων που μοιάζουν με κέρματα τα οποία δεν πληρούν τις προδιαγραφές των γνησίων κερμάτων ευρώ·και
ε)
ύπαρξη εσωτερικών διαδικασιών ελέγχου που περιγράφουν τους τρόπους και τη συχνότητα των ελέγχων που πραγματοποιούνται από τα ιδρύματα προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα κέντρα διαλογής τους ή το προσωπικό τους ακολουθούν τις οδηγίες που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο.
7. Όταν ένα κράτος μέλος εντοπίζει μη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό, το σχετικό ίδρυμα λαμβάνει μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει ότι η μη συμμόρφωση αποκαθίσταται τάχιστα.
Άρθρο 7
Τεχνικές διατάξεις
Η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι το ΕΤΕΚ, εντός λογικού χρονικού διαστήματος και αφού έχει ζητήσει τη γνώμη της ΟΕΠΚ, καθορίζει τις τεχνικές προδιαγραφές της δοκιμασίας ανίχνευσης και λοιπές διατάξεις πρακτικής εφαρμογής, όπως οι πρακτικές εκπαίδευσης, η διάρκεια ισχύος της συνοπτικής έκθεσης δοκιμασίας ανίχνευσης, οι πληροφορίες που πρέπει να περιληφθούν στον κατάλογο ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, οι κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τον έλεγχο, τις δοκιμές και τον λογιστικό έλεγχο εκ μέρους των κρατών μελών, οι κανόνες για την αποκατάσταση της μη συμμόρφωσης, καθώς και τα σχετικά κατώφλια για την αποδοχή των γνησίων κερμάτων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΕΡΜΑΤΩΝ ΕΥΡΩ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΓΙΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ
Άρθρο 8
Απόσυρση και επιστροφή της αξίας κερμάτων ευρώ ακαταλλήλων για κυκλοφορία
1. Τα κράτη μέλη αποσύρουν από την κυκλοφορία τα κέρματα ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία.
2. Τα κράτη μέλη επιστρέφουν την αξία ή αντικαθιστούν τα κέρματα ευρώ που έχουν καταστεί ακατάλληλα λόγω μακροχρόνιας κυκλοφορίας ή ατυχήματος ή που έχουν απορριφθεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξακρίβωσης της γνησιότητας για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αρνούνται την επιστροφή της αξίας των ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ τα οποία έχουν αλλοιωθεί είτε εσκεμμένα είτε μέσω μεθόδου από την οποία θα μπορούσε εύλογα να αναμένεται ότι θα είχε ως αποτέλεσμα την αλλοίωσή τους, υπό την επιφύλαξη της επιστροφής της αξίας κερμάτων που συλλέγονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς, όπως τα κέρματα που ρίπτονται στα σιντριβάνια.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, μετά την απόσυρσή τους, τα κέρματα ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία καταστρέφονται μέσω φυσικής και μόνιμης παραμόρφωσης, ώστε να μην μπορούν να τεθούν εκ νέου στην κυκλοφορία ή να προσκομισθούν με στόχο την επιστροφή της αξίας τους.
Άρθρο 9
Τέλη διεκπεραίωσης
1. Τέλη διεκπεραίωσης ανερχόμενα στο 5 % της ονομαστικής αξίας των παραδιδόμενων κερμάτων ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία μπορούν να παρακρατούνται από την επιστροφή της αξίας ή την αντικατάσταση των κερμάτων. Σε περίπτωση που ελέγχεται το σύνολο του σάκου ή του κιβωτίου βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 2, τα τέλη διεκπεραίωσης μπορούν να επαυξάνονται με ένα συμπληρωματικό τέλος ίσο με το 15 % της ονομαστικής αξίας των παραδιδόμενων κερμάτων ευρώ.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν γενικές ή μερικές απαλλαγές από τα τέλη διεκπεραίωσης όταν τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που παραδίδουν τα κέρματα ευρώ συνεργάζονται στενά και τακτικά με την εντεταλμένη εθνική αρχή προκειμένου να αποσυρθούν από την κυκλοφορία τα κίβδηλα κέρματα ευρώ και τα κέρματα ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία ή όταν οι απαλλαγές αυτές εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
3. Τα έξοδα μεταφοράς και συναφή έξοδα βαρύνουν το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παραδίδει τα κέρματα ευρώ.
4. Υπό την επιφύλαξη της προβλεπόμενης στην παράγραφο 2 απαλλαγής, μέγιστη ποσότητα ενός χιλιογράμμου ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ ανά ονομαστική αξία και ανά φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παραδίδει τα συγκεκριμένα κέρματα απαλλάσσεται κάθε χρόνο από τα τέλη διεκπεραίωσης. Πέραν του ορίου αυτού όλα τα παραδιδόμενα κέρματα μπορούν να υποβληθούν σε τέλη διεκπεραίωσης.
5. Εάν μία μεμονωμένη παράδοση περιλαμβάνει κέρματα τα οποία έχουν υποστεί επεξεργασία με χημικές ή άλλες επικίνδυνες ουσίες σε βαθμό που ενδέχεται να εγκυμονούν κίνδυνο υγείας για τα άτομα που χειρίζονται τα κέρματα, τα τέλη που επιβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 συμπληρώνονται με επιπλέον τέλος που αντιστοιχεί στο 20 % της ονομαστικής αξίας των κερμάτων ευρώ που παραδίδονται.
Άρθρο 10
Συσκευασία των κερμάτων ευρώ που είναι ακατάλληλα για κυκλοφορία
1. Το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παραδίδει κέρματα ευρώ για να του επιστραφεί η αξία τους ή να αντικατασταθούν τα τακτοποιεί ανά ονομαστική αξία σε τυποποιημένους σάκους ή κιβώτια, ως εξής:
α)
οι σάκοι ή τα κιβώτια περιλαμβάνουν:
i)
500 κέρματα για κάθε μία από τις ονομαστικές αξίες των 2 και 1 ευρώ,
ii)
1 000 κέρματα για κάθε μία από τις ονομαστικές αξίες των 0,50, 0,20 και 0,10 ευρώ,
iii)
2 000 κέρματα για κάθε μία από τις ονομαστικές αξίες των 0,05, 0,02 και 0,01 ευρώ,
iv)
για μικρότερες ποσότητες, 100 κέρματα για κάθε ονομαστική αξία·
β)
σε κάθε σάκο ή κιβώτιο αναγράφεται η ταυτότητα του φυσικού ή νομικού προσώπου που παραδίδει, η συνολική αξία και η ονομαστική αξία των κερμάτων, το βάρος, η ημερομηνία συσκευασίας και ο αριθμός του σάκου ή κιβωτίου. Το παραδίδον φυσικό ή νομικό πρόσωπο παρέχει κατάλογο των παραδοθέντων σάκων ή κιβωτίων με αναφορά του περιεχομένου τους· σε περίπτωση που κέρματα έχουν υποστεί επεξεργασία με χημικές ή άλλες επικίνδυνες ουσίες, οι συνήθεις μονάδες συσκευασίας συνοδεύονται από γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρονται οι συγκεκριμένες ουσίες οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί·
γ)
εάν η συνολική ποσότητα ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ είναι μικρότερη από την αναφερόμενη στο στοιχείο α) ποσότητα, τα συγκεκριμένα κέρματα ευρώ ταξινομούνται ανά ονομαστική αξία και μπορούν να παραδίδονται σε μη τυποποιημένη συσκευασία.
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν διαφορετικές απαιτήσεις συσκευασίας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην εθνική νομοθεσία τους στις 11η Ιανουαρίου 2011.
Άρθρο 11
Έλεγχοι κερμάτων ευρώ ακαταλλήλων για κυκλοφορία
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να ελέγχουν τα παραδοθέντα ακατάλληλα για κυκλοφορία κέρματα ευρώ ως εξής:
α)
η δηλωθείσα ποσότητα ελέγχεται με ζύγισμα για κάθε σάκο ή κιβώτιο·
β)
η γνησιότητα και η οπτική εμφάνιση ελέγχονται στη βάση δείγματος που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 10 % των παραδοθέντων κερμάτων.
2. Αν διά των ελέγχων της παραγράφου 1 διαπιστωθούν ανωμαλίες, ή εντοπιστούν αποκλίσεις από τις διατάξεις του άρθρου 10, ελέγχεται το σύνολο του σάκου ή του κιβωτίου.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αρνούνται να δεχθούν κέρματα ευρώ, όταν η αποδοχή ή επεξεργασία των κερμάτων αυτών συνιστά κίνδυνο υγείας για τα άτομα που τα χειρίζονται ή εάν η παράδοση δεν πληροί τα πρότυπα συσκευασίας και σήμανσης.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν την έγκριση μέτρων όσον αφορά τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που έχουν παραδώσει τα κέρματα στα οποία αναφέρεται το πρώτο εδάφιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 12
Υποβολή εκθέσεων, επικοινωνία και αξιολόγηση
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν κάθε χρόνο έκθεση δραστηριοτήτων στην Επιτροπή με θέμα την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ. Οι εκθέσεις αναφέρουν τον αριθμό των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2 και τις μηχανές επεξεργασίας κερμάτων που ελέγχθηκαν, τα αποτελέσματα των ελέγχων, τον όγκο των κερμάτων που επεξεργάστηκαν οι μηχανές αυτές, τον αριθμό των υπόπτων ως κιβδήλων κερμάτων που αναλύθηκαν και τον αριθμό των ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ των οποίων η αξία επεστράφη, καθώς και λεπτομέρειες για παρεκκλίσεις κατ’ άρθρο 4, παράγραφος 2, ή 6, παράγραφος 5.
2. Για να μπορούν τα κράτη μέλη να παρακολουθούν τη συμμόρφωση των ιδρυμάτων με τον παρόντα κανονισμό, τα ιδρύματα παρέχουν πληροφορίες κάθε χρόνο στα κράτη μέλη, όπου απαιτείται, όσον αφορά τουλάχιστον:
α)
τους τύπους και τον αριθμό των χρησιμοποιούμενων μηχανών επεξεργασίας κερμάτων·
β)
τη συγκεκριμένη θέση κάθε μηχανής επεξεργασίας κερμάτων· και
γ)
τον όγκο των επεξεργασθέντων κερμάτων για κάθε μηχανή επεξεργασίας κερμάτων ανά έτος και ανά ονομαστική αξία, τουλάχιστον για τις τρεις υψηλότερες ονομαστικές αξίες.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρχές που είναι αρμόδιες για την επιστροφή της αξίας ή την αντικατάσταση των κερμάτων ευρώ και οι επιμέρους λεπτομέρειες, όπως οι απαιτήσεις για τη συσκευασία και τα τέλη, γνωστοποιούνται από τους κατάλληλους δικτυακούς τόπους και μέσω κατάλληλων δημοσιεύσεων.
4. Μετά από ανάλυση των εκθέσεων που αποστέλλουν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή υποβάλλει ετήσια έκθεση στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή σχετικά με τις εξελίξεις και τα αποτελέσματα που αφορούν την εξακρίβωση της γνησιότητας των κερμάτων ευρώ και την ανίχνευση ακαταλλήλων για κυκλοφορία κερμάτων ευρώ.
5. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έως τις 30 Ιουνίου 2014 σχετικά με τη λειτουργία και τα αποτελέσματα του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση μπορεί ενδεχομένως να συνοδεύεται από νομοθετικές προτάσεις για τη λεπτομερέστερη εφαρμογή, ή την τροποποίηση, του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τα άρθρα 6 και 8.
Άρθρο 13
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες για τις επιβλητέες κυρώσεις στις παραβάσεις του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Άρθρο 14
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2012, με εξαίρεση το κεφάλαιο III, το οποίο εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 15 Δεκεμβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1210/2010
ze dne 15. prosince 2010
o ověřování pravosti euromincí a o zacházení s euromincemi nevhodnými pro oběh
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 133 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 1338/2001 ze dne 28. června 2001, kterým se stanoví opatření nutná k ochraně eura proti padělání (3) vyžaduje, aby úvěrové instituce a v rámci své činnosti provádění plateb ostatní poskytovatelé platebních služeb, jakož i jakýkoli jiný hospodářský subjekt, který se podílí na zpracování a veřejné distribuci bankovek a mincí, zajistily ověření pravosti u všech jimi přijatých eurobankovek a euromincí, které hodlají vrátit do oběhu, a odhalení padělků.
(2)
Doporučení Komise 2005/504/ES ze dne 27. května 2005 o ověřování pravosti euromincí a o manipulaci s euromincemi nezpůsobilými k oběhu (4) stanoví doporučené zvyklosti ohledně ověřování pravosti euromincí a zacházení s euromincemi nevhodnými pro oběh. Neexistence závazného společného rámce ověřování pravosti má však za následek různé zvyklosti v jednotlivých členských státech, a nemůže tudíž zajistit jednotnou ochranu měny v celé eurozóně.
(3)
V zájmu dosažení účinného a jednotného ověřování pravosti euromincí v celé eurozóně je tedy nezbytné zavést závazná pravidla provádění společných postupů ověřování pravosti euromincí v oběhu a uplatňování kontrolních mechanismů těchto postupů ze strany vnitrostátních orgánů.
(4)
V průběhu ověřování pravosti by měly být také zjišťovány pravé euromince, které jsou nevhodné pro oběh. Oběh nevhodných mincí ztěžuje jejich používání, zvláště v automatech na mince, a může u uživatelů vyvolat nejasnosti ohledně pravosti takových mincí. Nevhodné mince by se měly z oběhu stáhnout. Proto členské státy nezbytně potřebují závazná pravidla pro zacházení s euromincemi nevhodnými pro oběh a jejich náhradu.
(5)
V zájmu koordinace postupů při ověřování pravosti by mělo Evropské technické a vědecké středisko (ETVS), které bylo zřízeno rozhodnutím Komise 2005/37/ES (5), po konzultaci se skupinou odborníků na padělání mincí zmíněnou v uvedeném rozhodnutí dále určit podrobné požadavky na ověřování pravosti mincí a na školení v této oblasti, specifikace ověřování euromincí nevhodných pro oběh a další praktická prováděcí ustanovení.
(6)
Aby mohly členské státy svůj stávající systém pravidel a postupů postupně přizpůsobit ustanovením tohoto nařízení, měly by mít možnost stanovit během přechodného období do 31. prosince 2014 výjimky týkající se typů strojů pro zpracování mincí, které budou používány pro ověřování pravosti euromincí, a počet těchto strojů, které budou každoročně prověřovány.
(7)
Každý vnitrostátní orgán, jenž zachází s euromincemi nevhodnými pro oběh, by měl mít možnost v souladu s tímto nařízením požadovat manipulační poplatek, který pokryje náklady související s tímto postupem. Manipulační poplatky by se neměly vztahovat na malá množství odevzdaných euromincí nevhodných pro oběh. Členské státy by měly mít možnost osvobodit od manipulačních poplatků osoby, které s příslušnými orgány úzce spolupracují na stahování padělaných nebo nevhodných mincí z oběhu. Členské státy by měly být schopny přijímat pytle či bedny smíšených padělaných a nevhodných mincí, aniž by požadovaly poplatek, je-li to ve veřejném zájmu.
(8)
Každý členský stát by měl zavést příslušné sankce za porušení předpisů s cílem dosáhnout v celé eurozóně rovnocenného systému ověřování pravosti euromincí a zacházení s euromincemi nevhodnými pro oběh.
(9)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž účinného a jednotného ověřování pravosti euromincí v celé eurozóně, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států z důvodu rozdílů v národních zvyklostech, a proto jej může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení uvedeného cíle,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví postupy nezbytné pro ověřování pravosti euromincí a pro zacházení s euromincemi nevhodnými pro oběh.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„ověřováním pravosti euromincí“ proces ověřování, zda jsou euromince pravé a vhodné pro oběh;
b)
„euromincemi nevhodnými pro oběh“ euromince, které jsou pravé, ale jež byly odmítnuty během procesu ověřování pravosti, nebo euromince, jejichž vzhled byl značně pozměněn;
c)
„určeným vnitrostátním orgánem“ národní mincovní analytické středisko nebo jiný orgán určený dotyčným členským státem;
d)
„institucemi“ instituce a subjekty uvedené v čl. 6 odst. 1 prvním pododstavci nařízení (ES) č. 1338/2001, s výjimkou subjektů uvedených v třetí odrážce uvedeného pododstavce;
e)
„skupinou odborníků na padělání mincí“ skupina uvedená v rozhodnutí 2005/37/ES.
KAPITOLA II
OVĚŘOVÁNÍ PRAVOSTI EUROMINCÍ
Článek 3
Ověřování pravosti euromincí
1. Instituce zajistí ověření pravosti u všech jimi přijatých euromincí, které hodlají vrátit do oběhu. Tuto povinnost splní s pomocí:
a)
strojů pro zpracování mincí zařazených do seznamu strojů pro zpracování mincí uvedeného v čl. 5 odst. 2 nebo
b)
zaměstnanců vyškolených v souladu s postupy stanovenými členskými státy.
2. Po ověření pravosti jsou všechny podezřelé padělané mince a euromince nevhodné pro oběh odevzdány určenému vnitrostátnímu orgánu.
3. Padělané euromince předané příslušným vnitrostátním orgánům v souladu s článkem 6 nařízení (ES) č. 1338/2001 nepodléhají manipulačním ani jiným poplatkům. Pokud jde o euromince nevhodné pro oběh, použije se kapitola III tohoto nařízení.
Článek 4
Požadované zkoušky a stroje pro zpracování mincí
1. Při provádění čl. 3 odst. 1 písm. a) používají instituce pouze ty typy strojů pro zpracování mincí, které úspěšně prošly detekční zkouškou provedenou určeným vnitrostátním orgánem nebo Evropským technickým a vědeckým střediskem (ETVS) a které byly v době jejich pořízení zařazeny na seznam na internetových stránkách v souladu s čl. 5 odst. 2. Instituce zajistí, aby tyto stroje byly pravidelně nastavovány tak, aby byla zachována jejich detekční schopnost, přičemž se zohlední změny v seznamu uvedeném v čl. 5 odst. 2. Účelem detekční zkoušky je zajistit, aby stroj pro zpracování mincí dokázal odmítat známé typy padělaných euromincí a současně s tím i euromince nevhodné pro oběh a všechny další mincím podobné předměty, které neodpovídají specifikacím pravých euromincí.
2. Členské státy mohou během přechodného období do 31. prosince 2014 stanovit zvláštní výjimky z první věty odstavce 1 pro stroje pro zpracování mincí, které byly ke dni 11. ledna 2011 již v provozu a které se osvědčily při rozpoznávání padělaných euromincí, euromincí nevhodných pro oběh a jiných mincím podobných předmětů, které neodpovídají specifikacím pravých euromincí, a to i v případě, že tyto stroje nejsou zařazeny na seznam uvedený v čl. 5 odst. 2. Tyto výjimky se přijímají po konzultaci se skupinou odborníků na padělání mincí.
Článek 5
Nastavení strojů pro zpracování mincí
1. Aby se výrobcům strojů pro zpracování mincí umožnilo získat specifikace nezbytné pro nastavení jejich strojů za účelem rozpoznání padělaných euromincí, lze zkoušky podle článku 4 uskutečnit v určeném vnitrostátním orgánu, ETV Snebo po oboustranné dohodě v prostorách výrobce. Po úspěšném odzkoušení stroje pro zpracování mincí je vydán souhrnný zkušební protokol pro výrobce stroje s kopií pro ETVS.
2. Komise na svých internetových stránkách zveřejní souhrnný seznam všech strojů pro zpracování mincí, k nimž obdržela kladný a platný souhrnný zkušební protokol nebo k nimž takový protokol zpracovalo ETVS.
Článek 6
Kontroly ze strany členských států
1. Členské státy zavedou kontroly podle tohoto článku.
2. Členské státy provádějí každoroční kontroly přímo v institucích s cílem prověřit správné fungování reprezentativního počtu používaných strojů pro zpracování mincí formou detekčních zkoušek. Pokud zaměstnanci institucí, v nichž je prováděna kontrola, ověřují pravost euromincí vracených do oběhu manuálně, získají členské státy od těchto institucí ujištění, že jejich zaměstnanci byli za tímto účelem řádně proškoleni.
3. V každém členském státě se ročně prověří takový počet strojů pro zpracování mincí, aby objem euromincí zpracovaných těmito stroji v daném roce představoval nejméně 25 % celkového kumulovaného čistého objemu mincí vydaných daným členským státem od zavedení euromincí do konce předchozího roku. Počet strojů pro zpracování mincí, jež mají být prověřeny, se vypočítá z objemu třech nejvyšších nominálních hodnot euromincí určených k oběhu. Členské státy usilují o zajištění toho, aby stroje pro zpracování mincí byly prověřovány na základě rotačního systému.
4. V případě, že počet strojů pro zpracování mincí, jež mají být každoročně prověřeny podle odstavce 3 je vyšší než počet strojů používaných v jednotlivém členském státě, prověří se každoročně všechny stroje pro zpracování mincí využívané v tomto členském státě.
5. Členské státy mohou během přechodného období do 31. prosince 2014 - poté, co svůj záměr oznámí Komisi - rozhodnout, že ročně prověří takový počet strojů pro zpracování mincí, aby objem euromincí zpracovaných těmito stroji v daném roce představoval nejméně 10 % celkového kumulovaného čistého objemu mincí vydaných daným členským státem od zavedení euromincí do konce předchozího roku.
6. V rámci každoročních kontrol sledují členské státy schopnost institucí ověřovat pravost euromincí na základě:
a)
existence písemných pokynů pro používání zařízení na automatické zpracování mincí, nebo případně pro ruční zpracování;
b)
vyčleněných vhodných lidských zdrojů;
c)
existence písemného plánu údržby za účelem udržování přiměřené úrovně výkonnosti strojů pro zpracování mincí;
d)
existence písemných postupů předávání padělaných euromincí, euromincí nevhodných pro oběh a jiných mincím podobných předmětů, které neodpovídají specifikacím pravých euromincí, určenému vnitrostátnímu orgánu; a
e)
existence vnitřních kontrolních postupů uvádějících způsoby a četnost kontrol, které instituce provádějí s cílem zajistit, aby zpracovatelská střediska a jejich zaměstnanci dodržovali pokyny uvedené v tomto odstavci.
7. Pokud členský stát zjistí, že některá instituce toto nařízení porušila, přijme daná instituce opatření, kterými zajistí okamžitou nápravu tohoto porušení.
Článek 7
Technická ustanovení
Komise zajistí, aby ETVS v přiměřené lhůtě a po konzultaci se skupinou odborníků na padělání mincí vymezila technické specifikace detekční zkoušky a další praktická prováděcí ustanovení, jako jsou postupy školení, doba platnosti souhrnného zkušebního protokolu, údaje, jež je třeba zahrnout na seznam uvedený v čl. 5 odst. 2, pokyny týkající se dohledu, kontrol a auditu ze strany členských států, pravidla postupu při nápravě případů nedodržení předpisů a příslušné prahové hodnoty přijetí pravých mincí.
KAPITOLA III
ZACHÁZENÍ S EUROMINCEMI NEVHODNÝMI PRO OBĚH
Článek 8
Stahování euromincí nevhodných pro oběh a jejich náhrada
1. Členské státy stahují z oběhu euromince nevhodné pro oběh.
2. Členské státy nahradí nebo vymění euromince, jež se staly nevhodnými pro oběh kvůli dlouhému oběhu či nehodě nebo které byly během postupu ověřování pravosti odmítnuty z jiných důvodů. Členské státy mohou odmítnout náhradu euromincí nevhodných pro oběh, jež byly pozměněny buď záměrně nebo procesem, u něhož lze logicky předpokládat, že budou v jeho důsledku pozměněny, aniž by tím byla dotčena náhrada mincí shromážděných za účelem charity, například mincí z fontán.
3. Členské státy zajistí zničení stažených euromincí nevhodných pro oběh jejich fyzickou a trvalou deformací, aby nemohly být vráceny do oběhu ani odevzdány k náhradě.
Článek 9
Manipulační poplatky
1. Při náhradě nebo výměně euromincí nevhodných pro oběh může být sražen manipulační poplatek ve výši 5 % z nominální hodnoty odevzdaných euromincí. V případě kontroly celého pytle nebo bedny euromincí podle čl. 11 odst. 2 se manipulační poplatek může navýšit o dalších 15 % nominální hodnoty odevzdaných euromincí.
2. Členské státy mohou stanovit obecné nebo částečné osvobození od manipulačních poplatků v případech, kdy fyzické nebo právnické osoby odevzdávající euromince úzce a pravidelně spolupracují s určeným vnitrostátním orgánem na stahování padělaných euromincí či euromincí nevhodných pro oběh nebo je-li taková výjimka ve veřejném zájmu.
3. Náklady na přepravu a související náklady nese fyzická nebo právnická osoba odevzdávající euromince.
4. Aniž je dotčeno osvobození uvedené v odstavci 2, od manipulačního poplatku se každý rok osvobozuje nejvýše jeden kilogram každé nominální hodnoty euromincí nevhodných pro oběh na fyzickou nebo právnickou osobu odevzdávající euromince. Pokud je tento limit překročen, může se poplatek vztahovat na všechny odevzdané mince.
5. Jsou-li v rámci jedné dodávky mincí odevzdány mince ošetřené chemickými nebo jinými nebezpečnými látkami do té míry, že by mohly ohrozit zdraví osob, které s nimi zacházejí, doplní se poplatky vybírané v souladu s odstavcem 1 o další poplatek, který odpovídá 20 % nominální hodnoty odevzdaných euromincí.
Článek 10
Balení euromincí nevhodných pro oběh
1. Fyzická nebo právnická osoba odevzdávající euromince k náhradě nebo výměně je roztřídí podle nominální hodnoty do jednotných pytlů nebo beden takto:
a)
pytle nebo bedny obsahují:
i)
500 kusů mincí v nominální hodnotě 2 EUR a 500 kusů mincí v nominální hodnotě 1 EUR,
ii)
1 000 kusů mincí v nominální hodnotě 0,50 EUR, 1000 kusů mincí v nominální hodnotě 0,20 EUR a 1000 kusů mincí v nominální hodnotě 0,10 EUR,
iii)
2 000 kusů mincí v nominální hodnotě 0,05 EUR, 2000 kusů mincí v nominální hodnotě 0,02 EUR a 2000 kusů mincí v nominální hodnotě 0,01 EUR,
iv)
u menšího množství 100 mincí každé nominální hodnoty;
b)
každý pytel nebo bedna ponese identifikační údaje odevzdávající fyzické nebo právnické osoby, údaj o obsažené celkové hodnotě a nominální hodnotě mincí, hmotnost, datum zabalení a číslo pytle nebo bedny; odevzdávající fyzická nebo právnická osoba poskytne seznam s přehledem odevzdávaných pytlů nebo beden; pokud byly mince ošetřeny chemickými nebo jinými nebezpečnými látkami, ke standardnímu balení se připojí písemné prohlášení s přesným popisem látek, které byly použity;
c)
v případě, že je celkové množství euromincí nevhodných pro oběh menší než množství požadované v písmenu a), roztřídí se uvedené euromince podle nominální hodnoty a lze je odevzdat v nestandardním balení.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy zachovat jiné požadavky na balení stanovené jejich vnitrostátními právními předpisy ke dni 11. ledna 2011.
Článek 11
Kontroly euromincí nevhodných pro oběh
1. Členské státy mohou odevzdané euromince nevhodné pro oběh zkontrolovat takto:
a)
uvedené množství se ověří zvážením každého pytle nebo bedny;
b)
pravost a vizuální vzhled se zkontroluje na vzorku nejméně 10 % odevzdaných mincí.
2. V případě zjištění nesrovnalostí na základě kontrol podle odstavce 1 nebo odchylek od článku 10 se zkontroluje celý pytel nebo bedna.
3. Členské státy mohou odmítnout euromince, jejichž přijetí či zpracování představuje pro osoby, které s nimi zacházejí, zdravotní riziko nebo které nejsou standardně zabalené a označené.
Členské státy mohou stanovit opatření, která mají být přijata vůči fyzickým či právnickým osobám, které odevzdaly mince uvedené v prvním pododstavci.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 12
Podávání zpráv, komunikace a hodnocení
1. Členské státy podávají každý rok Komisi zprávy o své činnosti týkající se ověřování pravosti euromincí. Poskytované informace musí obsahovat počet kontrol provedených podle čl. 6 odst. 2 a údaje o prověřených strojích pro zpracování mincí, o výsledcích zkoušek, o množství mincí zpracovaných těmito stroji, o počtu podezřelých padělaných euromincí, jež byly analyzovány, a o počtu nahrazených euromincí nevhodných pro oběh, jakož i podrobnosti o výjimkách podle čl. 4 odst. 2 a čl. 6 odst. 5.
2. Aby mohly členské státy kontrolovat, zda instituce dodržují ustanovení tohoto nařízení, předloží instituce členským státům na žádost nejméně jednou ročně alespoň následující informace:
a)
typy a počet používaných strojů pro zpracování mincí;
b)
umístění každého stroje pro zpracování mincí; a
c)
množství zpracovaných mincí na jeden stroj pro zpracování mincí za rok a pro každou nominální hodnotu, a to alespoň pro tři nejvyšší nominální hodnoty.
3. Členské státy zajistí, aby informace o orgánech určených pro náhradu nebo výměnu euromincí a o konkrétních postupech, jako jsou požadavky na balení a poplatky, byly přístupné na příslušných internetových stránkách a v příslušných publikacích.
4. Po provedení analýzy zpráv obdržených od členských států předloží Komise Hospodářskému a finančnímu výboru výroční zprávu o vývoji a výsledcích v oblasti ověřování pravosti euromincí a o euromincích nevhodných pro oběh.
5. Do 30. června 2014 Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování a dopadech tohoto nařízení. K této zprávě lze případně připojit legislativní návrhy, kterými se toto nařízení upřesňuje nebo mění, zejména s ohledem na články 6 a 8.
Článek 13
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro ukládání sankcí v případě porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
Článek 14
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2012, s výjimkou kapitoly III, která se použije ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku 15. prosince 2010.