ΟΔΗΓΊΑ 2011/89/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Νοεμβρίου 2011
για τροποποίηση των οδηγιών 98/78/ΕΚ, 2002/87/ΕΚ, 2006/48/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ όσον αφορά τη συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων (3) δίνει στις αρμόδιες αρχές του χρηματοπιστωτικού τομέα συμπληρωματικές εξουσίες και εργαλεία για την εποπτεία των ομίλων πολλών ρυθμιζόμενων οντοτήτων που δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς των χρηματοπιστωτικών αγορών. Οι εν λόγω όμιλοι, («χρηματοπιστωτικοί όμιλοι ετερογενών δραστηριοτήτων (ΧΟΕΔ)»), είναι εκτεθειμένοι σε κινδύνους («κίνδυνοι ομίλου») στους οποίους συγκαταλέγονται: οι κίνδυνοι διάχυσης, που περιλαμβάνουν την εξάπλωση των κινδύνων σε ολόκληρο τον όμιλο, της συγκέντρωσης κινδύνων, ήτοι της εμφάνισης του ίδιου τύπου κινδύνου σε διάφορα τμήματα του ομίλου ταυτόχρονα, της πολυπλοκότητας που συνεπάγεται η διαχείριση πολλών διαφορετικών νομικών οντοτήτων, των δυνητικών συγκρούσεων συμφερόντων, καθώς και των δυσκολιών που ενέχει ο επιμερισμός των ίδιων κεφαλαίων του σε όλες τις ρυθμιζόμενες οντότητες-μέρη του ΧΟΕΔ, ώστε να αποφεύγεται η πολλαπλή χρησιμοποίηση του κεφαλαίου. Οι ΧΟΕΔ θα πρέπει συνεπώς να υπόκεινται σε εποπτεία συμπληρωματική της εποπτείας σε μεμονωμένη ή ενοποιημένη βάση ή σε επίπεδο ομίλου, χωρίς αλληλεπικαλύψεις και χωρίς να επηρεάζεται ο όμιλος, ανεξάρτητα από τη νομική του υπόσταση.
(2)
Επιβάλλεται να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των στόχων της οδηγίας 2002/87/ΕΚ αφενός, και των οδηγιών του Συμβουλίου 73/239/ΕΟΚ (4) και 92/49/ΕΟΚ (5), και των οδηγιών 98/78/ΕΚ (6), 2002/83/ΕΚ (7), 2004/39/ΕΚ (8), 2005/68/ΕΚ (9), 2006/48/ΕΚ (10), 2006/49/ΕΚ (11), 2009/65/ΕΚ (12), 2009/138/ΕΚ (13) και 2011/61/ΕΕ (14) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αφετέρου, ώστε να διασφαλιστεί η κατάλληλη συμπληρωματική εποπτεία των ασφαλιστικών και τραπεζικών ομίλων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αποτελούν μέρος μιας μεικτής δομής χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
(3)
Είναι αναγκαίο να προσδιορίζονται οι ΧΟΕΔ σε ολόκληρη την Ένωση ανάλογα με το βαθμό έκθεσής τους σε κινδύνους ομίλου, με βάση κοινές κατευθυντήριες γραμμές που έχουν εκδώσει η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΑΤ) (15), η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΑΑΕΣ) (16) και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΑΚΑΑ) (17) σύμφωνα με το άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, μέσω της Μεικτής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (Μεικτή Επιτροπή). Είναι επίσης σημαντικό οι απαιτήσεις που αφορούν την παρέκκλιση από την εφαρμογή της συμπληρωματικής εποπτείας να εφαρμόζονται ανάλογα με τους κινδύνους, σύμφωνα με τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση μεγαλύτερων ΧΟΕΔ δραστηριοποιουμένων διεθνώς.
(4)
Η πλήρης και επαρκής παρακολούθηση των κινδύνων ομίλου σε μεγάλους, σύνθετους ΧΟΕΔ που δραστηριοποιούνται διεθνώς, καθώς και η εποπτεία των κεφαλαιακών τους πολιτικών σε επίπεδο ομίλου, είναι δυνατή μόνο όταν οι αρμόδιες αρχές συγκεντρώνουν εποπτικές πληροφορίες και σχεδιάζουν εποπτικά μέτρα πέραν του εθνικού πεδίου στο οποίο εκτελούν την εντολή τους. Είναι επομένως απαραίτητο οι αρμόδιες αρχές να συντονίζουν τη συμπληρωματική εποπτεία των ΧΟΕΔ που δραστηριοποιούνται διεθνώς μεταξύ των αρμοδίων εκείνων αρχών οι οποίες θεωρούνται πιο πρόσφορες για την εποπτεία αυτή. Τα σώματα των σχετικών αρμόδιων αρχών των ΧΟΕΔ θα πρέπει να ενεργούν σύμφωνα με τη συμπληρωματική φύση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και υπό την έννοια αυτή δεν θα πρέπει να αναπαράγουν ή να υποκαθιστούν αλλά θα πρέπει να προσθέτουν αξία στις δραστηριότητες των σωμάτων που ήδη υφίστανται για τους τραπεζικούς και ασφαλιστικούς υπο-ομίλους των ΧΟΕΔ. Σώμα ενός ΧΟΕΔ θα πρέπει να συγκροτείται μόνο αν δεν υπάρχει ούτε τραπεζικό ούτε ασφαλιστικό τομεακό σώμα.
(5)
Για να εξασφαλιστεί κατάλληλη κανονιστική εποπτεία, είναι απαραίτητο η νομική και επιχειρησιακή και οργανωτική δομή -περιλαμβανομένων όλων των ρυθμιζόμενων οντοτήτων, των μη ρυθμιζόμενων θυγατρικών και των σημαντικών υποκαταστημάτων- τραπεζών, ασφαλιστικών φορέων και ΧΟΕΔ που αναπτύσσουν διασυνοριακή δραστηριότητα, να παρακολουθείται από την ΕΑΤ, την ΕΑΑΕΣ, την ΕΑΚΑΑ (στο εξής υπό τη συλλογική ονομασία ΕΑΑ) και τη Μεικτή Επιτροπή, εάν κριθεί απαραίτητο, και οι πληροφορίες να γνωστοποιούνται στις αρμόδιες αρχές.
(6)
Για να εξασφαλιστεί κατάλληλη συμπληρωματική εποπτεία των ρυθμιζόμενων οντοτήτων ενός ΧΟΕΔ, ιδιαίτερα όταν η έδρα μιας εκ των θυγατρικών τους ευρίσκεται σε τρίτη χώρα, οι επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία θα πρέπει να περιλαμβάνουν όλες τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα τα πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα σε τρίτη χώρα που θα ήταν υποχρεωμένες να ζητήσουν άδεια λειτουργίας, εάν είχαν την καταστατική τους έδρα εντός της Ένωσης.
(7)
Η συμπληρωματική εποπτεία μεγάλων, σύνθετων ΧΟΕΔ που δραστηριοποιούνται διεθνώς απαιτεί συντονισμό σε ολόκληρη την Ένωση για λόγους σταθερότητας της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Για το σκοπό αυτό, οι αρμόδιες αρχές χρειάζεται να συμφωνήσουν τις εποπτικές προσεγγίσεις που θα εφαρμοστούν στους εν λόγω ΧΟΕΔ. Οι ΕΕΑ θα πρέπει να εκδώσουν, βάσει του άρθρου 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, κοινές κατευθυντήριες γραμμές για τις εν λόγω κοινές προσεγγίσεις, εξασφαλίζοντας έτσι ένα πλήρες προληπτικό πλαίσιο για τα εποπτικά εργαλεία και τις εξουσίες που προβλέπονται στις οδηγίες για τις τράπεζες, τις ασφάλειες, τα χρεώγραφα και τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους. Οι κατευθυντήριες γραμμές που προβλέπει η οδηγία 2002/87/ΕΚ θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη συμπληρωματικότητα της εποπτείας υπό την οδηγία αυτή και να συμπληρώνουν την ειδική εποπτεία ανά τομέα όπως προβλέπεται στις οδηγίες 73/239/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 98/78/ΕΚ, 2002/83/ΕΚ, 2004/39/ΕΚ, 2006/48/ΕΚ, 2006/49/ΕΚ, 2009/138/ΕΚ και 2011/61/ΕΕ.
(8)
Υπάρχει πραγματική ανάγκη παρακολούθησης και ελέγχου των δυνητικών κινδύνων ομίλου που αντιμετωπίζουν οι ΧΟΕΔ λόγω των συμμετοχών τους σε άλλες εταιρείες. Όταν οι συγκεκριμένες εποπτικές εξουσίες που προβλέπονται στην οδηγία 2002/87/ΕΚ φαίνονται ανεπαρκείς, η εποπτική κοινότητα θα πρέπει να αναπτύσσει εναλλακτικές μεθόδους για να αντιμετωπίσει και να συνυπολογίσει επαρκώς τους κινδύνους, κατά προτίμηση στο πλαίσιο των εργασιών των ΕΕΑ μέσω της Μεικτής Επιτροπής. Εάν μια συμμετοχή είναι το μοναδικό στοιχείο για τον προσδιορισμό ενός ΧΟΕΔ, οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να εκτιμήσουν εάν ο όμιλος είναι εκτεθειμένος σε κινδύνους ομίλου και ενδεχομένως να τον εξαιρέσουν από συμπληρωματική εποπτεία.
(9)
Όσον αφορά ορισμένους σχηματισμούς ομίλων, οι εποπτικές αρχές δεν είχαν καμία εξουσία κατά την παρούσα κρίση επειδή τα καθεστώτα που προβλέπονται στις σχετικές οδηγίες τις υποχρέωναν να επιλέξουν μεταξύ εποπτείας με βάση τον τομέα ή συμπληρωματικής εποπτείας. Ενώ μια πλήρης αναθεώρηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο των εργασιών του G20 όσον αφορά τους ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων, οι αναγκαίες εποπτικές εξουσίες θα πρέπει να δοθούν το ταχύτερο δυνατόν.
(10)
Χρειάζεται συνοχή μεταξύ των στόχων της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και της οδηγίας 98/78/ΕΚ. Έτσι, η οδηγία 98/78/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να ορίζει και να συμπεριλαμβάνει και τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί εγκαίρως η συνεκτική εποπτεία, η οδηγία 98/78/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί, ανεξάρτητα από την επικείμενη εφαρμογή της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, η οποία θα πρέπει να τροποποιηθεί για τον ίδιο σκοπό.
(11)
Ενώ η προσομοίωση ακραίων καταστάσεων θα πρέπει να γίνεται τακτικά για τους τραπεζικούς και ασφαλιστικούς υπο-ομίλους ενός ΧΟΕΔ, ο συντονιστής που ορίζεται σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ είναι εκείνος που αποφασίζει την καταλληλότητα, τις παραμέτρους και το χρονοδιάγραμμα της προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων για μεμονωμένο ΧΟΕΔ στο σύνολό του. Για τις προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο Ένωσης που γίνονται από τις ΕΕΑ σε συγκεκριμένο τομέα, η Μεικτή Επιτροπή θα πρέπει να είναι εκείνη που εξασφαλίζει ότι οι προσομοιώσεις γίνονται με συνοχή σε όλους τους τομείς. Για τους λόγους αυτούς, οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, θα πρέπει να μπορούν να αναπτύσσουν συμπληρωματικές παραμέτρους για προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο Ένωσης που θα λαμβάνουν υπόψη τους ειδικούς κινδύνους ομίλου που υφίστανται συνήθως σε επίπεδο ΧΟΕΔ, και να δημοσιεύουν τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων όταν το επιτρέπει η τομεακή νομοθεσία. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι εμπειρίες από προηγούμενες προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο Ένωσης. Για παράδειγμα, οι προσομοιώσεις αυτές θα πρέπει να συνεκτιμούν τους κινδύνους ρευστότητας και φερεγγυότητας των ΧΟΕΔ.
(12)
Η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει περαιτέρω ένα συνεκτικό και αξιόπιστο σύστημα εποπτείας των ΧΟΕΔ. Η επερχομένη πλήρης αναθεώρηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ θα πρέπει να καλύψει τις μη ρυθμιζόμενες οντότητες, ιδίως τις οντότητες ειδικού σκοπού, και να αναπτύξει μια βάσει κινδύνου εφαρμογή της δυνατότητας που έχουν οι εποπτικές αρχές να χορηγήσουν παρέκκλιση όταν προσδιορίζουν τι συνιστά ΧΟΕΔ, ενώ παράλληλα θα πρέπει επίσης να περιορίσει τη χρήση παρεκκλίσεων. Όσον αφορά τις τομεακές οδηγίες, στην αναθεώρηση θα πρέπει να εξετάζονται επίσης και οι συστημικώς σημαντικοί ΧΟΕΔ, οι οποίοι λόγω του μεγέθους, της διασύνδεσης ή της πολυπλοκότητάς τους είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι. Οι ΧΟΕΔ αυτοί πρέπει να προσδιορίζονται κατ’ αναλογία προς τα εξελισσόμενα πρότυπα του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και της Επιτροπής της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο πρότασης ρυθμιστικών μέτρων στον τομέα.
(13)
Επιβάλλεται να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των στόχων της οδηγίας 2002/87/ΕΚ και της οδηγίας 2006/48/ΕΚ. Η οδηγία 2006/48/ΕΚ θα πρέπει επομένως να τροποποιηθεί ώστε να ορίζει και να συμπεριλαμβάνει τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
(14)
Η αποκατασταθείσα διαθεσιμότητα των εξουσιών στο επίπεδο της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών συνεπάγεται ότι ορισμένες διατάξεις των οδηγιών 98/78/ΕΚ, 2002/87/ΕΚ, 2006/48/ΕΚ ή 2009/138/ΕΚ εφαρμόζονται στο επίπεδο αυτό ταυτοχρόνως. Οι διατάξεις αυτές μπορεί να είναι ισοδύναμες, ειδικότερα όσον αφορά τα ποιοτικά στοιχεία των διαδικασιών εποπτικής εξέτασης. Χάριν παραδείγματος, απαιτήσεις ικανότητας και ήθους για τη διαχείριση εταιρειών χαρτοφυλακίου προβλέπονται στις οδηγίες 98/78/ΕΚ, 2002/87/ΕΚ, 2006/48/ΕΚ ή 2009/138/ΕΚ. Για την αποφυγή επικάλυψης μεταξύ των διατάξεων αυτών και για να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα της εποπτείας στο ανώτατο επίπεδο, οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόσουν συγκεκριμένη διάταξη μόνο μία φορά, ενώ θα συμμορφώνονται με την ισοδύναμη διάταξη σε όλες τις άλλες ισχύουσες οδηγίες. Ακόμη και αν οι διατάξεις δεν έχουν την ίδια διατύπωση, θα πρέπει να θεωρούνται ισοδύναμες αν είναι κατ’ ουσία παρόμοιες, ιδίως όσον αφορά την εποπτεία με βάση τους κινδύνους. Κατά την αξιολόγηση της ισοδυναμίας, οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να εξετάζουν, στο πλαίσιο των σωμάτων, εάν το πεδίο εφαρμογής έχει καλυφθεί και οι στόχοι έχουν επιτευχθεί, όσον αφορά κάθε εφαρμοστέα οδηγία, χωρίς να υποβαθμίζονται τα πρότυπα εποπτείας. Θα πρέπει να είναι δυνατή η περαιτέρω ανάπτυξη των αξιολογήσεων ισοδυναμίας κατά την τροποποίηση των πλαισίων και πρακτικών εποπτείας. Οι αξιολογήσεις ισοδυναμίας θα πρέπει επομένως να υπόκεινται σε ανοικτή, εξελικτική διαδικασία Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να προβλέπει λύσεις κατά περίπτωση ώστε να λαμβάνονται υπόψη όλες οι ιδιαιτερότητες κάποιου ομίλου. Για να εξασφαλιστεί συνοχή του εποπτικού πλαισίου για ένα συγκεκριμένο όμιλο και να εξασφαλίζονται ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ όλων των χρηματοπιστωτικών ομίλων εντός της Ένωσης χρειάζεται η κατάλληλη εποπτική συνεργασία. Για το σκοπό αυτό, οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, θα πρέπει να χαράξουν κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό τη σύγκλιση των αξιολογήσεων ισοδυναμίας και να εργασθούν για θέσπιση δεσμευτικών τεχνικών προτύπων.
(15)
Για να βελτιωθεί η συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε ΧΟΕΔ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) όσον αφορά τις τεχνικές προσαρμογές που πρέπει να γίνουν στην οδηγία 2002/87/ΕΚ όσον αφορά τους ορισμούς, την ευθυγράμμιση της ορολογίας και τις μεθόδους υπολογισμού που καθορίζονται στην εν λόγω οδηγία. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(16)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η βελτίωση της συμπληρωματικής εποπτείας των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε ΧΟΕΔ, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και συνεπώς, λόγω του εύρους και των συνεπειών της παρούσας οδηγίας, μπορεί να πραγματοποιηθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση είναι δυνατόν να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα όρια που είναι αναγκαία για την επίτευξη του στόχου.
(17)
Οι οδηγίες 98/78/ΕΚ, 2002/87/ΕΚ, 2006/48/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ θα πρέπει ως εκ τούτου να τροποποιηθούν αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις στην οδηγία 98/78/ΕΚ
Η οδηγία 98/78/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο ι) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ι)
“ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας” νοείται η μητρική επιχείρηση, η οποία δεν είναι ασφαλιστική επιχείρηση, ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, αντασφαλιστική επιχείρηση, αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον μία ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση μεταξύ των θυγατρικών της·»·
β)
προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«ιγ)
“εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών” νοείται κάθε εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών σύμφωνα με το άρθρο 2 σημείο 15 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.»·
2)
στο άρθρο 2, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Κάθε ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, της οποίας η μητρική επιχείρηση είναι ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, υπόκειται σε συμπληρωματική εποπτεία με τον τρόπο που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και στα άρθρα 6, 8 και 10.»·
3)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 2α
Επίπεδο εφαρμογής σχετικά με εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών
1. Σε περίπτωση που εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την εποπτεία με βάση τους κινδύνους, η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη να ασκεί τη συμπληρωματική εποπτεία μπορεί, μετά από διαβουλεύσεις με τις λοιπές ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, να εφαρμόσει στην εν λόγω εταιρεία μόνο τη σχετική διάταξη της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
2. Σε περίπτωση που εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την εποπτεία με βάση τους κινδύνους, η αρμόδια αρχή που ασκεί τη συμπληρωματική εποπτεία μπορεί, κατόπιν συμφωνίας με την αρχή ενοποιημένης εποπτείας του τραπεζικού τομέα και του τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών, να εφαρμόσει μόνον τη διάταξη της οδηγίας που αφορά τον πλέον σημαντικό τομέα, όπως καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
3. Η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη να ασκεί τη συμπληρωματική εποπτεία ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) (ΕΑΤ) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19) (ΕΑΑΕΣ) για τις αποφάσεις που ελήφθησαν δυνάμει των παραγράφων 1 και 2. Η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20), χαράσσουν, μέσω της Μεικτής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (Μεικτή Επιτροπή), κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό τη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών και, εντός τριών ετών από την έγκριση των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών, καταρτίζουν σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων.
Εκχωρείται στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 αντιστοίχως.
4)
στο άρθρο 3, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η άσκηση της συμπληρωματικής εποπτείας σύμφωνα με το άρθρο 2 ουδόλως σημαίνει ότι οι αρμόδιες αρχές είναι υποχρεωμένες να εποπτεύουν ατομικώς την ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, την αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας.»·
5)
στο άρθρο 4, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Όταν ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη έχουν ως μητρική επιχείρηση την αυτή ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας, οι αρμόδιες αρχές των εν λόγω κρατών μελών μπορούν να συμφωνήσουν ποία εξ αυτών θα ασκεί τη συμπληρωματική εποπτεία.»·
6)
το άρθρο 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 10
Ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου, εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, ασφαλιστικές επιχειρήσεις τρίτης χώρας και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις τρίτης χώρας
1. Σε συνάρτηση με το άρθρο 2 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη απαιτούν την εφαρμογή της μεθόδου συμπληρωματικής εποπτείας σύμφωνα με το παράρτημα II. Στον υπολογισμό συμπεριλαμβάνονται όλες οι συνδεδεμένες επιχειρήσεις της ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου, της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, της ασφαλιστικής επιχείρησης τρίτης χώρας ή της αντασφαλιστικής επιχείρησης τρίτης χώρας.
2. Εάν, βάσει του υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι τίθεται σε κίνδυνο ή ενδέχεται να τεθεί σε κίνδυνο η φερεγγυότητα ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης θυγατρικής της ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου, της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης τρίτης χώρας, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα έναντι της εν λόγω ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης.»·
7)
τα παραρτήματα I και ΙΙ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2002/87/ΕΚ
Η οδηγία 2002/87/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
τα άρθρα 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία των ρυθμιζόμενων οντοτήτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, το άρθρο 4 της οδηγίας 2002/83/ΕΚ (21), το άρθρο 5 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ (22), το άρθρο 3 της οδηγίας 2005/68/ΕΚ, (23), το άρθρο 6 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ (24), το άρθρο 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ (25), το άρθρο 14 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ (26) ή τα άρθρα 6 έως 11 της οδηγίας 2011/61/ΕΕ (27) και οι οποίες ανήκουν σε ΧΟΕΔ.
Η παρούσα οδηγία τροποποιεί επίσης τους σχετικούς τομεακούς κανόνες που ισχύουν για τις οντότητες οι οποίες ρυθμίζονται από αυτές τις οδηγίες.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως:
1) “πιστωτικό ίδρυμα”: πιστωτικό ίδρυμα κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ·
2) “ασφαλιστική επιχείρηση”: ασφαλιστική επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 13 παράγραφοι 1, 2 ή 3 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ·
3) “επιχείρηση επενδύσεων”: η επιχείρηση επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (28) ή επιχείρηση η οποία έχει την καταστατική της έδρα σε τρίτη χώρα και η οποία θα ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με την οδηγία 2004/39/ΕΚ, να ζητήσει άδεια λειτουργίας, εάν είχε την καταστατική της έδρα εντός της Ένωσης·
4) “ρυθμιζόμενη οντότητα”: πιστωτικό ίδρυμα, ασφαλιστική επιχείρηση, αντασφαλιστική επιχείρηση, επιχείρηση επενδύσεων, εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ή διαχειριστής οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων·
5) “εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων”: η εταιρεία διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ ή η επιχείρηση η οποία έχει την καταστατική της έδρα σε τρίτη χώρα και η οποία θα ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, να ζητήσει άδεια λειτουργίας, εάν είχε την καταστατική της έδρα εντός της Ένωσης·
5α) “διαχειριστής οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων”: ο διαχειριστής οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχεία β), ιβ) και αβ) της οδηγίας 2011/61/ΕΕ ή η επιχείρηση η οποία έχει την καταστατική της έδρα σε τρίτη χώρα και η οποία θα ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, να ζητήσει άδεια λειτουργίας, εάν είχε την καταστατική της έδρα εντός της Ένωσης·
6) “αντασφαλιστική επιχείρηση”: αντασφαλιστική επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 13 σημεία 4, 5 ή 6 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ ή φορέας ειδικού σκοπού κατά την έννοια του άρθρου 13, σημείο 26 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ·
7) “τομεακοί κανόνες”: η νομοθεσία της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία των ρυθμιζόμενων επιχειρήσεων, όπως θεσπίζεται ιδίως με τις οδηγίες 2004/39/ΕΚ, 2006/48/ΕΚ, 2006/49/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ·
8) “χρηματοπιστωτικός τομέας”: τομέας που αποτελείται από μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες επιχειρήσεις:
α)πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοδοτικό ίδρυμα ή επιχείρηση παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 4 σημεία 1, 5 ή 21 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ (στο εξής υπό τη συλλογική ονομασία τραπεζικός τομέας)·β)ασφαλιστική επιχείρηση, αντασφαλιστική επιχείρηση ή ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου κατά την έννοια του άρθρου 13 σημεία 1, 2, 4 ή 5 ή του άρθρου 212, παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 2009/138/ΕΚ (στο εξής υπό τη συλλογική ονομασία ασφαλιστικός τομέας)·γ)επιχείρηση επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/49/ΕΚ (στο εξής υπό τη συλλογική ονομασία τομέας των επενδυτικών υπηρεσιών)·9) “μητρική επιχείρηση”: η μητρική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 1 της εβδόμης οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, για τους ενοποιημένους λογαριασμούς (29) ή οποιαδήποτε επιχείρηση η οποία, κατά τη γνώμη των αρμόδιων αρχών, ασκεί ουσιαστικά δεσπόζουσα επιρροή σε άλλη επιχείρηση·
10) “θυγατρική επιχείρηση”: η θυγατρική επιχείρηση όπως ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ ή οποιαδήποτε επιχείρηση επί της οποίας, κατά τη γνώμη των αρμόδιων αρχών, μια μητρική επιχείρηση ασκεί ουσιαστικά δεσπόζουσα επιρροή ή όλες οι θυγατρικές αυτών των θυγατρικών επιχειρήσεων ·
11) “συμμετοχή”: η κατά την έννοια του άρθρου 17 πρώτο εδάφιο της τετάρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών (30) συμμετοχή, ή η άμεση ή έμμεση κατοχή του 20 % και άνω των δικαιωμάτων ψήφου ή του κεφαλαίου μιας επιχείρησης·
12) “όμιλος”: ο όμιλος επιχειρήσεων ο οποίος αποτελείται από μητρική επιχείρηση, τις θυγατρικές της και τις οντότητες στις οποίες η μητρική επιχείρηση ή οι θυγατρικές της κατέχουν συμμετοχή ή οι επιχειρήσεις που συνδέονται μεταξύ τους με σχέση κατά την έννοια του άρθρου 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ και περιλαμβάνει τυχόν υπο-όμιλο αυτού·
12α) “έλεγχος”: μια σχέση μεταξύ της μητρικής επιχείρησης και μιας θυγατρική επιχείρησης, ως ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ, ή παρόμοια σχέση μεταξύ φυσικού ή νομικού προσώπου και επιχείρησης·
13) “στενοί δεσμοί”: μια κατάσταση στην οποία δύο ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα συνδέονται με έλεγχο ή συμμετοχή, ή μια κατάσταση στην οποία δύο ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα συνδέονται μονίμως με ένα και το αυτό πρόσωπο με σχέση ελέγχου·
14) “χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων”: όμιλος ή υπο-όμιλος, εφόσον επικεφαλής του ομίλου ή του υπο-ομίλου είναι ρυθμιζόμενη οντότητα, ή εφόσον τουλάχιστον μια από τις θυγατρικές του ομίλου ή του υπο-ομίλου αποτελεί ρυθμιζόμενη οντότητα, και που πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)εφόσον επικεφαλής του ομίλου ή υπο-ομίλου είναι ρυθμιζόμενη οντότητα:
i)
πρόκειται για μητρική επιχείρηση οντότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα, για επιχείρηση που κατέχει συμμετοχή σε επιχείρηση του χρηματοπιστωτικού τομέα ή για επιχείρηση συνδεόμενη με επιχείρηση του χρηματοπιστωτικού τομέα με σχέση κατά την έννοια του άρθρου 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ·
ii)
μία τουλάχιστον από τις οντότητες του ομίλου ή του υπο-ομίλου υπάγεται στον ασφαλιστικό τομέα και μία τουλάχιστον στον τραπεζικό τομέα ή στον τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών και
iii)
οι ενοποιημένες ή αθροιστικές δραστηριότητες των οντοτήτων του ομίλου στον ασφαλιστικό τομέα και των οντοτήτων του ομίλου ή του υπο-ομίλου στον τραπεζικό τομέα και στον τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών είναι αμφότερες ουσιώδεις κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 ή 3 της παρούσας οδηγίας· ή
β)εφόσον δεν είναι επικεφαλής του ομίλου ή του υπο-ομίλου ρυθμιζόμενη οντότητα:
i)
οι δραστηριότητες του ομίλου ή του υπο-ομίλου ασκούνται κυρίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας·
ii)
μία τουλάχιστον από τις οντότητες του ομίλου ή του υπο-ομίλου υπάγεται στον ασφαλιστικό τομέα και μία τουλάχιστον στον τραπεζικό τομέα ή στον τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών και
iii)
οι ενοποιημένες ή αθροιστικές δραστηριότητες των οντοτήτων του ομίλου ή του υπο-ομίλου στον ασφαλιστικό τομέα και των οντοτήτων του ομίλου στον τραπεζικό τομέα και στον τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών είναι αμφότερες ουσιώδεις κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 ή 3 της παρούσας οδηγίας·
15) “εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών”: η μητρική επιχείρηση, πλην της ρυθμιζόμενης οντότητας, η οποία, μαζί με τις θυγατρικές της, από τις οποίες μία τουλάχιστον είναι ρυθμιζόμενη οντότητα με καταστατική έδρα στην Ένωση, καθώς και άλλες οντότητες, συνιστά ΧΟΕΔ·
16) “αρμόδιες αρχές”: οι εθνικές αρχές των κρατών μελών που είναι εξουσιοδοτημένες βάσει νομοθετικής ή κανονιστικής ρύθμισης να εποπτεύουν τα πιστωτικά ιδρύματα, τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, τις αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, τις εταιρείες επενδύσεων, τις εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ή τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων είτε σε ατομική βάση είτε σε επίπεδο ομίλου·
17) “σχετικές αρμόδιες αρχές”:
α)
οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οι υπεύθυνες για την τομεακή εποπτεία σε επίπεδο ομίλου οιασδήποτε από τις ρυθμιζόμενες οντότητες ενός ΧΟΕΔ, ιδιαίτερα της τελικής μητρικής επιχείρησης ενός τομέα·
β)
ο συντονιστής, ο οποίος ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 10, αν είναι άλλος από τις αρχές που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
εφόσον κρίνεται σκόπιμο, άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, εφόσον είναι σχετικές, κατά τη γνώμη των αρχών που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β)·
18) “εντός ομίλου συναλλαγές”: όλες οι συναλλαγές με τις οποίες ρυθμιζόμενες οντότητες που ανήκουν σε έναν ΧΟΕΔ στηρίζονται, άμεσα ή έμμεσα, σε άλλες επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου, ή σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο συνδεόμενο με τις επιχειρήσεις του ομίλου αυτού με στενούς δεσμούς, για να εκπληρώνουν μια υποχρέωση, είτε συμβατική είτε όχι, είτε επ’ αμοιβή είτε όχι·
19) “συγκέντρωση κινδύνων”: κάθε έκθεση σε κίνδυνο με πιθανότητα ζημίας, η οποία είναι αρκετά μεγάλη ώστε να απειλεί τη φερεγγυότητα ή τη γενική χρηματοοικονομική κατάσταση των ρυθμιζόμενων οντοτήτων του ΧΟΕΔ, ανεξάρτητα από το εάν η έκθεση αποτέλεσμα κινδύνων αντισυμβαλλομένου ή πιστωτικών κινδύνων, επενδυτικών κινδύνων, ασφαλιστικών κινδύνων, κινδύνων της αγοράς ή άλλων κινδύνων, ή συνδυασμού ή αλληλεπίδρασης αυτών των κινδύνων.
Μέχρις ότου τεθούν σε ισχύ ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 21α, παράγραφος 1, στοιχείο β), η γνώμη που αναφέρεται στο σημείο 17, στοιχείο γ) λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη το μερίδιο αγοράς που κατέχουν οι ρυθμιζόμενες οντότητες του ομίλου σε άλλα κράτη μέλη, ιδίως αν υπερβαίνει το 5 %, και τη βαρύτητα που έχει στα πλαίσια του ομίλου οιαδήποτε ρυθμιζόμενη οντότητα που είναι εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος.
2)
το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 αντικαθίστανται από τα εξής:
«1. Προκειμένου να προσδιορισθεί αν οι δραστηριότητες ενός ομίλου ασκούνται κυρίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα, κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 14 στοιχείο β)(i), ο λόγος του συνόλου του ισολογισμού των ρυθμιζόμενων και μη ρυθμιζόμενων οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα του ομίλου προς το σύνολο του ισολογισμού ολόκληρου του ομίλου πρέπει να υπερβαίνει το 40 %.
2. Προκειμένου να προσδιορισθεί αν οι δραστηριότητες σε διάφορους χρηματοπιστωτικούς τομείς είναι ουσιώδεις, κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 14 στοιχείο α),(iii) ή σημείο 14 στοιχείο β)(iii) για κάθε χρηματοπιστωτικό τομέα, ο μέσος όρος του λόγου του συνόλου του ισολογισμού του εν λόγω χρηματοπιστωτικού τομέα προς το σύνολο του ισολογισμού των οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα του ομίλου και του λόγου των απαιτήσεων φερεγγυότητας του ιδίου χρηματοπιστωτικού τομέα προς το σύνολο των απαιτήσεων φερεγγυότητας των οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα του ομίλου πρέπει να υπερβαίνει το 10 %.
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως μικρότερος χρηματοπιστωτικός τομέας σε έναν χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων, νοείται ο τομέας με τον μικρότερο μέσο όρο και ως σημαντικότερος χρηματοπιστωτικός τομέας εκείνος με τον υψηλότερο μέσο όρο. Για τον υπολογισμό του μέσου όρου και τη μέτρηση του μικρότερου και του σημαντικότερου χρηματοπιστωτικού τομέα, πρέπει να συνυπολογίζονται ο τραπεζικός τομέας και ο τομέας των επενδυτικών υπηρεσιών.
Οι εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων προστίθενται στον τομέα στον οποίο ανήκουν εντός του ομίλου. Εάν δεν ανήκουν αποκλειστικά σε έναν τομέα εντός του ομίλου, προστίθενται στο μικρότερο χρηματοπιστωτικό τομέα.
Οι διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων προστίθενται στον τομέα στον οποίο ανήκουν εντός του ομίλου. Εάν δεν ανήκουν αποκλειστικά σε έναν τομέα εντός του ομίλου, προστίθενται στο μικρότερο χρηματοπιστωτικό τομέα.
3. Οι διατομεακές δραστηριότητες θεωρούνται επίσης ουσιώδεις, κατά την έννοια του άρθρου 2 σημείο 14 στοιχείο α) σημείο iii) ή σημείο 14 στοιχείο β) σημείο iii), εάν το σύνολο του ισολογισμού του μικρότερου χρηματοπιστωτικού τομέα του ομίλου υπερβαίνει το ποσό των 6 δισεκατ. ευρώ.
Εάν ο όμιλος δεν αγγίζει το όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, οι σχετικές αρμόδιες αρχές ενδέχεται να αποφασίσουν κοινή συναινέσει να μη θεωρήσουν τον όμιλο ΧΟΕΔ. Ενδεχομένως να αποφασίσουν επίσης να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις των άρθρων 7, 8 ή 9, εάν κρίνουν ότι η ένταξη του ομίλου στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ή η εφαρμογή τέτοιων διατάξεων δεν είναι απαραίτητη ή θα ήταν ανάρμοστη ή παραπλανητική σε σχέση με τους στόχους της συμπληρωματικής εποπτείας.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο κοινοποιούνται στις άλλες αρμόδιες αρχές και δημοσιοποιούνται, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων, από τις αρμόδιες αρχές.
3α. Εάν ο όμιλος αγγίξει το όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, αλλά ο μικρότερος τομέας δεν υπερβαίνει τα 6 δισεκατ. ευρώ, οι σχετικές αρμόδιες αρχές ενδέχεται να αποφασίσουν κοινή συναινέσει να μη θεωρήσουν τον όμιλο ΧΟΕΔ. Ενδεχομένως να αποφασίσουν επίσης να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις των άρθρων 7, 8 ή 9, εάν κρίνουν ότι η ένταξη του ομίλου στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ή η εφαρμογή τέτοιων διατάξεων δεν είναι απαραίτητη ή θα ήταν ανάρμοστη ή παραπλανητική σε σχέση με τους στόχους της συμπληρωματικής εποπτείας.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο κοινοποιούνται στις άλλες αρμόδιες αρχές και δημοσιοποιούνται, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων, από τις αρμόδιες αρχές.»·
β)
η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
να αποκλείουν συγκεκριμένη οντότητα κατά τον υπολογισμό των δεικτών, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 5, εκτός εάν η οντότητα μετακόμισε από ένα κράτος μέλος προς τρίτη χώρα και είναι προφανές ότι η οντότητα άλλαξε τη διεύθυνσή της για να αποφύγει τη ρύθμιση·»·
ii)
προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«γ)
αποκλείουν μία ή περισσότερες συμμετοχές στο μικρότερο τομέα, εάν οι συμμετοχές αυτές είναι καθοριστικές για τον προσδιορισμό ενός ΧΟΕΔ και συλλογικά είναι αμελητέας σημασίας σε σχέση με τους στόχους της συμπληρωματικής εποπτείας.»·
γ)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, οι σχετικές αρμόδιες αρχές μπορούν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, με κοινή συμφωνία, να αντικαθιστούν το κριτήριο που βασίζεται στο σύνολο του ισολογισμού με μία ή και περισσότερες από τις ακόλουθες παραμέτρους ή να προσθέτουν μία ή και περισσότερες από τις παραμέτρους αυτές, εάν είναι της γνώμης ότι οι εν λόγω παράμετροι έχουν ιδιαίτερη σημασία για το σκοπό της συμπληρωματικής εποπτείας που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία: δομή εσόδων, δραστηριότητες εκτός ισολογισμού, σύνολο ενεργητικού υπό διαχείριση.»·
δ)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«8. Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31) (ΕΑΤ), η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (32) (ΕΑΑΕΣ) και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (33) (ΕΑΚΑΑ) (στο εξής υπό τη συλλογική ονομασία ΕΑΑ) μέσω της Μεικτής Επιτροπής (Μεικτή Επιτροπή) εκδίδουν κοινές κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες αποσκοπούν στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή των παραγράφων 2, 3, 3α, 4 και 5 του παρόντος άρθρου.
9. Οι αρμόδιες αρχές επανεξετάζουν σε ετήσια βάση τις παρεκκλίσεις από την εφαρμογή της συμπληρωματικής εποπτείας και αναθεωρούν τους ποσοτικούς δείκτες που ορίζονται στο παρόν άρθρο και τις αξιολογήσεις με βάση τον κίνδυνο που εφαρμόζονται στους χρηματοπιστωτικούς ομίλους.
3)
το άρθρο 4 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
στην παράγραφο 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Για το σκοπό αυτό:
-
οι αρμόδιες αρχές που έχουν δώσει άδεια λειτουργίας σε ρυθμιζόμενες οντότητες του ομίλου συνεργάζονται στενά,
-
εάν μια αρμόδια αρχή είναι της γνώμης ότι ρυθμιζόμενη οντότητα στην οποία έχει δώσει άδεια λειτουργίας ανήκει σε όμιλο που ενδέχεται να αποτελεί ΧΟΕΔ και ο οποίος δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, η εν λόγω αρμόδια αρχή γνωστοποιεί τη γνώμη της στις άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές καθώς και στη Μεικτή Επιτροπή.»·
β)
στην παράγραφο 2 το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Ο συντονιστής ενημερώνει επίσης τις αρμόδιες αρχές που έχουν δώσει άδεια λειτουργίας σε ρυθμιζόμενες οντότητες του ομίλου και τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών καθώς και τη Μεικτή Επιτροπή.»·
γ)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Η Μεικτή Επιτροπή δημοσιεύει και ενημερώνει συνεχώς στον δικτυακό της τόπο τον κατάλογο των ΧΟΕΔ όπως ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 σημείο 14. Οι πληροφορίες αυτές διατίθενται μέσω υπερσυνδέσμου από τον ιστότοπο κάθε ΕΕΑ.
Το όνομα κάθε ρυθμιζόμενης οντότητας του άρθρου 1 που αποτελεί μέρος ΧΟΕΔ εγγράφεται σε κατάλογο, τον οποίο δημοσιεύει στον ιστότοπό της και ενημερώνει η Μεικτή Επιτροπή.»·
4)
το άρθρο 5 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
στην παράγραφο 2, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
οιαδήποτε ρυθμιζόμενη οντότητα, η μητρική επιχείρηση της οποίας είναι εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχει την έδρα της στην Ένωση·»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Κάθε ρυθμιζόμενη οντότητα η οποία δεν υπόκειται σε συμπληρωματική εποπτεία σύμφωνα με την παράγραφο 2 και η μητρική επιχείρηση της οποίας είναι ρυθμιζόμενη οντότητα ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχει την έδρα της σε τρίτη χώρα, υπόκειται σε συμπληρωματική εποπτεία στο επίπεδο του ΧΟΕΔ, στο βαθμό και κατά τον τρόπο που προβλέπει το άρθρο 18.»·
γ)
στην παράγραφο 4) το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται ως εξής:
«Προκειμένου να έχει εφαρμογή η συμπληρωματική εποπτεία, πρέπει μία τουλάχιστον από τις οντότητες να είναι ρυθμιζόμενη οντότητα σύμφωνα με το άρθρο 1 και να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 σημείο 14 στοιχείο α) σημείο (ii) ή στοιχείο β) σημείο (ii) και του άρθρου 2 σημείο 14 στοιχείο α) σημείο (iii) ή στοιχείο β) σημείο (iii). Οι σχετικές αρμόδιες αρχές αποφασίζουν, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της συμπληρωματικής εποπτείας, όπως καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.»·
5)
στο άρθρο 6, οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Προκειμένου να υπολογίζονται οι κεφαλαιακές απαιτήσεις οι οποίες αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2, η συμπληρωματική εποπτεία καλύπτει τις ακόλουθες οντότητες σύμφωνα με το παράρτημα I:
α)
πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών·
β)
ασφαλιστική επιχείρηση, αντασφαλιστική επιχείρηση ή ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου·
γ)
επιχείρηση επενδύσεων·
δ)
εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
4. Όταν υπολογίζονται, σύμφωνα με τη μέθοδο 1 (“λογιστική ενοποίηση”) που ορίζεται στο παράρτημα I της παρούσας οδηγίας, οι συμπληρωματικές κεφαλαιακές απαιτήσεις για έναν ΧΟΕΔ, το ύψος των ιδίων κεφαλαίων και οι απαιτήσεις φερεγγυότητας των οντοτήτων του ομίλου υπολογίζονται εφαρμόζοντας τους αντίστοιχους τομεακούς κανόνες σχετικά με την έκταση και τη μορφή της ενοποίησης, όπως καθορίζονται ιδίως στα άρθρα 133 και 134 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και στο άρθρο 221 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
Όταν χρησιμοποιείται η μέθοδος 2 (“Αφαίρεση και συνένωση”) που αναφέρεται στο παράρτημα I, στον υπολογισμό λαμβάνεται υπόψη το μέρος του καταβεβλημένου κεφαλαίου που κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, η μητρική επιχείρηση ή η επιχείρηση η οποία κατέχει συμμετοχή σε άλλη οντότητα του ομίλου.»·
6)
το άρθρο 7 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Έως τον περαιτέρω συντονισμό της νομοθεσίας της Ένωσης, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν ποσοτικά όρια, να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να ορίσουν τέτοια όρια, ή να λαμβάνουν άλλα εποπτικά μέτρα προκειμένου να επιτυγχάνονται οι στόχοι της συμπληρωματικής εποπτείας, όσον αφορά οιαδήποτε συγκέντρωση κινδύνων στο επίπεδο ΧΟΕΔ.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, εκδίδουν κοινές κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες αποσκοπούν στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή της συμπληρωματικής εποπτείας της συγκέντρωσης κινδύνων όπως προβλέπεται στις παραγράφους 1 ως 4 του παρόντος άρθρου. Οι κατευθυντήριες γραμμές εξασφαλίζουν την ευθυγράμμιση της εφαρμογής των μέσων εποπτείας, όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο για την εφαρμογή των άρθρων 106 έως 118 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και του άρθρου 244 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, προς αποφυγή οιασδήποτε αλληλεπικάλυψης. Εκδίδουν συγκεκριμένες κοινές κατευθυντήριες γραμμές αναφορικά με την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου στις συμμετοχές του ΧΟΕΔ σε περιπτώσεις όπου εθνικές νομοθετικές διατάξεις περί εταιρειών παρακωλύουν την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 2, της παρούσας οδηγίας.»·
7)
το άρθρο 8 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Έως τον περαιτέρω συντονισμό της νομοθεσίας της Ένωσης, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν ποσοτικά όρια και απαιτήσεις ποιότητος, να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να ορίσουν ποσοτικά όρια ή απαιτήσεις ποιότητος, ή να λαμβάνουν άλλα εποπτικά μέτρα προκειμένου να επιτυγχάνονται οι στόχοι της συμπληρωματικής εποπτείας, όσον αφορά τις εντός ομίλου συναλλαγές των ρυθμιζόμενων οντοτήτων εντός ενός ΧΟΕΔ.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, εκδίδουν κοινές κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες αποσκοπούν στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή της συμπληρωματικής εποπτείας για τις συναλλαγές εντός του ομίλου, όπως προβλέπεται στις παραγράφους 1 έως 4 του παρόντος άρθρου. Οι κατευθυντήριες γραμμές εξασφαλίζουν την ευθυγράμμιση της εφαρμογής των μέσων εποπτείας, όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο, με την εφαρμογή του άρθρου 245 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, προς αποφυγή οιασδήποτε αλληλεπικάλυψης. Εκδίδουν συγκεκριμένες κοινές κατευθυντήριες γραμμές αναφορικά με την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου στις συμμετοχές του ΧΟΕΔ σε περιπτώσεις όπου εθνικές νομοθετικές διατάξεις περί εταιρειών παρακωλύουν την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 2, της παρούσας οδηγίας.»·
8)
το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλες τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συμπληρωματικής εποπτείας σύμφωνα με το άρθρο 5, διαθέτουν επαρκείς μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου για την παραγωγή οιωνδήποτε στοιχείων και πληροφοριών που θα ήταν χρήσιμα για τους σκοπούς της συμπληρωματικής εποπτείας.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις ρυθμιζόμενες οντότητες, στο επίπεδο του ΧΟΕΔ, να υποβάλλουν τακτικά στην αρμόδια αρχή τους λεπτομερή στοιχεία για τη νομική δομή τους και το σύστημα διακυβέρνησης και οργάνωσής τους, συμπεριλαμβανομένων όλων των ρυθμιζόμενων οντοτήτων, των μη ρυθμιζόμενων θυγατρικών και των σημαντικών υποκαταστημάτων.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις ρυθμιζόμενες οντότητες να δημοσιοποιούν, στο επίπεδο του ΧΟΕΔ, σε ετήσια βάση, είτε αυτούσια είτε με παραπομπές σε ισοδύναμες πληροφορίες, περιγραφή της νομικής δομής τους και του συστήματος διακυβέρνησης και οργάνωσής τους.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«6. Οι αρμόδιες αρχές εναρμονίζουν την εφαρμογή της συμπληρωματικής εποπτείας των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και των διαδικασιών διαχείρισης κινδύνων όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο με τις διαδικασίες εποπτικής αξιολόγησης όπως προβλέπεται στο άρθρο 124 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και το άρθρο 248 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ. Προς το σκοπό αυτό, οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, εκδίδουν κοινές κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες αποσκοπούν στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή της συμπληρωματικής εποπτείας για τους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου και τις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνων όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο, καθώς και για τη συνέπεια με τις διαδικασίες εποπτικής αξιολόγησης όπως προβλέπεται στο άρθρο 124 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και το άρθρο 248 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ. Εκδίδουν συγκεκριμένες κοινές κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου στις συμμετοχές του ΧΟΕΔ σε περιπτώσεις όπου εθνικές νομοθετικές διατάξεις περί εταιρειών παρακωλύουν την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 2, της παρούσας οδηγίας.»·
9)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 9β
Προσομοίωση ακραίων καταστάσεων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τον συντονιστή να εξασφαλίζει κατάλληλη και τακτική προσομοίωση ακραίων καταστάσεων των χρηματοπιστωτικών ομίλων. Απαιτούν επίσης από τις σχετικές αρμόδιες αρχές να συνεργάζονται πλήρως με τον συντονιστή.
2. Για τους σκοπούς προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων σε επίπεδο Ένωσης οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής και σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 2010 σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (34), αναπτύσσουν συμπληρωματικές παραμέτρους που λαμβάνουν υπόψη τους ειδικούς κινδύνους που συνδέονται με ΧΟΕΔ, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. Ο συντονιστής κοινοποιεί τα αποτελέσματα της προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων στη Μεικτή Επιτροπή.
10)
το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο β) τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
στο σημείο ii), το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ii)
όταν τουλάχιστον δύο ρυθμιζόμενες οντότητες που έχουν την καταστατική τους έδρα στην Ένωση έχουν ως μητρική επιχείρηση την ίδια εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και μία από αυτές τις ρυθμιζόμενες οντότητες έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος όπου έχει την καταστατική της έδρα η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, το ρόλο του συντονιστή ασκεί η αρμόδια αρχή που έχει εκδώσει την άδεια λειτουργίας για την εν λόγω ρυθμιζόμενη οντότητα στο εν λόγω κράτος μέλος.»·
β)
το σημείο iii) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«iii)
όταν τουλάχιστον δύο ρυθμιζόμενες οντότητες που έχουν την καταστατική τους έδρα στην Ένωση έχουν ως μητρική επιχείρηση την ίδια εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών αλλά καμία από τις επιχειρήσεις αυτές δεν έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος όπου έχει την καταστατική της έδρα αυτή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, το ρόλο του συντονιστή ασκεί η αρμόδια αρχή που έχει εκδώσει την άδεια λειτουργίας για τη ρυθμιζόμενη οντότητα με το υψηλότερο σύνολο ισολογισμού στον σημαντικότερο χρηματοπιστωτικό τομέα·»·
11)
το άρθρο 11 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Με την επιφύλαξη της δυνατότητας ανάθεσης ορισμένων εποπτικών αρμοδιοτήτων και ευθυνών, όπως προβλέπεται στις νομοθετικές πράξεις της Ένωσης, η παρουσία ενός συντονιστή με ειδικά καθήκοντα για τη συμπληρωματική εποπτεία των ρυθμιζόμενων οντοτήτων ΧΟΕΔ δεν επηρεάζει την αποστολή και τις ευθύνες των αρμόδιων αρχών, όπως προβλέπονται στους τομεακούς κανόνες.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4. Η απαιτούμενη συνεργασία δυνάμει του παρόντος Τμήματος και η άσκηση των καθηκόντων που απαριθμούνται στις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου και στο άρθρο 12 και, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων εμπιστευτικότητας και συμβατότητας με την ενωσιακή νομοθεσία, ο κατάλληλος συντονισμός και συνεργασία με σχετικές αρχές εποπτείας τρίτων χωρών, ανάλογα με την περίπτωση, εξασφαλίζεται μέσω σωμάτων που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 131α της οδηγίας 2006/48/ΕΚ ή του άρθρου 248 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
Οι συμφωνίες συντονισμού που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 αντικατοπτρίζονται χωριστά στις γραπτές συμφωνίες συντονισμού δυνάμει του άρθρου 131 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ ή του άρθρου 248 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ. Ο συντονιστής, ως πρόεδρος του σώματος που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 131α της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, ή του άρθρου 248 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, αποφασίζει ποιες άλλες αρμόδιες αρχές συμμετέχουν σε μια συνεδρίαση ή σε οποιαδήποτε δραστηριότητα του σώματος.»·
12)
στο άρθρο 12 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
προσδιορισμός της νομικής δομής και του συστήματος διακυβέρνησης και οργάνωσης του ομίλου, συμπεριλαμβανομένων όλων των ρυθμιζόμενων οντοτήτων, των μη ρυθμιζόμενων θυγατρικών και των σημαντικών υποκαταστημάτων του ΧΟΕΔ, των κατόχων ειδικών συμμετοχών στο επίπεδο τελικής μητρικής εταιρείας, καθώς και των αρμοδίων αρχών των ρυθμιζόμενων οντοτήτων του ΧΟΕΔ·»·
13)
Στο άρθρο 12α προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Οι συντονιστές παρέχουν στη Μεικτή Επιτροπή τις πληροφορίες όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 και στο άρθρο 12 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α). Η Μεικτή Επιτροπή θέτει στη διάθεση των αρμοδίων αρχών πληροφορίες σχετικά με τη νομική δομή και τα συστήματα διακυβέρνησης και οργάνωσης των ΧΟΕΔ.»·
14)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 12β
Κοινές κατευθυντήριες γραμμές
1. Οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, καταρτίζουν κοινές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τον τρόπο διενέργειας των αξιολογήσεων βάσει κινδύνου που εφαρμόζονται στους ΧΟΕΔ από την αρμόδια αρχή. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές εξασφαλίζουν ειδικότερα ότι οι αξιολογήσεις βάσει του κινδύνου περιλαμβάνουν κατάλληλα εργαλεία προκειμένου να αξιολογούνται οι κίνδυνοι ομίλου που απειλούν τους ΧΟΕΔ.
2. Οι ΕΕΑ εκδίδουν, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, κοινές κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες αποσκοπούν στην ανάπτυξη εποπτικών πρακτικών που επιτρέπουν τη συμπληρωματική εποπτεία των εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ώστε να συμπληρώνεται καταλλήλως η εποπτεία του ομίλου σύμφωνα με την οδηγία 98/78/ΕΚ και την οδηγία 2009/138/ΕΚ ή, εφόσον απαιτείται, την ενοποιημένη εποπτεία σύμφωνα με την οδηγία 2006/48/ΕΚ. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές επιτρέπουν την ενσωμάτωση όλων των σχετικών κινδύνων στην εποπτεία, εξαλείφοντας παράλληλα τις δυνητικές επικαλύψεις κατά την εποπτεία και τον έλεγχο.»·
15)
το άρθρο 18 τροποποιείται ως εξής:
α)
ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Μητρικές επιχειρήσεις σε τρίτη χώρα»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να εφαρμόζουν άλλες μεθόδους που διασφαλίζουν την κατάλληλη συμπληρωματική εποπτεία των ρυθμιζόμενων οντοτήτων ΧΟΕΔ. Οι μέθοδοι αυτές εγκρίνονται από τον συντονιστή, μετά από διαβούλευση με τις άλλες σχετικές αρμόδιες αρχές. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν ιδίως να ζητούν τη δημιουργία εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχει την έδρα της στην Ένωση και να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία στις ρυθμιζόμενες οντότητες του ΧΟΕΔ επικεφαλής του οποίου είναι η εν λόγω εταιρεία χαρτοφυλακίου. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν ότι οι μέθοδοι αυτές επιτυγχάνουν τον στόχο της συμπληρωματικής εποπτείας δυνάμει της παρούσας οδηγίας και ενημερώνουν σχετικώς τις άλλες σχετικές αρμόδιες αρχές και την Επιτροπή.»·
16)
το άρθρο 19 αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 19
Συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών
Το άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, το άρθρο 10α της οδηγίας 98/78/ΕΚ και το άρθρο 264 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών για τη διαπραγμάτευση συμφωνιών με μια ή περισσότερες τρίτες χώρες σχετικά με τις λεπτομέρειες άσκησης της συμπληρωματικής εποπτείας των ρυθμιζόμενων οντοτήτων ΧΟΕΔ.»·
17)
ο τίτλος του κεφαλαίου ΙΙΙ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
18)
το άρθρο 20 αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 20
Εξουσίες που ανατίθενται στην Επιτροπή
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει, μέσω πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση δυνάμει του άρθρου 21γ, μέτρα σχετικά με τις τεχνικές προσαρμογές της παρούσας οδηγίας στους ακόλουθους τομείς:
α)
ακριβέστερη διατύπωση των ορισμών που καθορίζονται στο άρθρο 2, ώστε να λαμβάνονται υπόψη, για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές·
β)
ευθυγράμμιση της ορολογίας και της διατύπωσης των ορισμών της παρούσας οδηγίας με μεταγενέστερες πράξεις της Ένωσης που αφορούν τις ρυθμιζόμενες οντότητες και άλλα συναφή θέματα·
γ)
ακριβέστερος καθορισμός των μεθόδων υπολογισμού που καθορίζονται στο παράρτημα I, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και στις εποπτικές τεχνικές.
Τα εν λόγω μέτρα δεν περιλαμβάνουν το αντικείμενο της αρμοδιότητας που μεταβιβάζεται και ανατίθεται στην Επιτροπή σε σχέση με τα σημεία που απαριθμούνται στο άρθρο 21α.»·
19)
στο άρθρο 21 οι παράγραφοι 2,3 και 5 διαγράφονται·
20)
το άρθρο 21α τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«δ)
το άρθρο 6 παράγραφος 2 για να εξασφαλιστεί ενιαίος μορφότυπος (με οδηγίες), ενιαία συχνότητα και, εφόσον απαιτείται, ενιαίες ημερομηνίες για τη διαβίβαση των στοιχείων.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Για να εξασφαλιστεί συνεπής εναρμόνιση της εφαρμογής των άρθρων 2, 7 και 8 και του παραρτήματος II, οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, καταρτίζουν σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων με στόχο τον καθορισμό ακριβέστερης διατύπωσης των ορισμών που παρατίθενται στο άρθρο 2 και το συντονισμό των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8 και το παράρτημα II.
Η Μεικτή Επιτροπή υποβάλλει στην Επιτροπή τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
Εκχωρείται στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 αντιστοίχως.»·
γ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Εντός δύο ετών από την έγκριση οιωνδήποτε τεχνικών προτύπων εφαρμογής σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α), τα κράτη μέλη απαιτούν ενιαίο μορφότυπο, και καθορίζουν τη συχνότητα υπολογισμών και τις ημερομηνίες για τη διαβίβαση των υπολογισμών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.»·
21)
προστίθενται τα ακόλουθα άρθρα στο κεφάλαιο III:
«Άρθρο 21β
Κοινές κατευθυντήριες γραμμές
Οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, εκδίδουν τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 8, το άρθρο 7 παράγραφος 5, το άρθρο 8 παράγραφος 5, το άρθρο 9 παράγραφος 6, το άρθρο 11 παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, το άρθρο 12β και το άρθρο 21 παράγραφος 4, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 αντιστοίχως.
Άρθρο 21γ
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 20 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο τεσσάρων ετών από τις 9 Δεκεμβρίου 2011. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις ανατεθείσες αρμοδιότητες το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη της τετραετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο αντιταχθεί σε αυτήν την ανανέωση μέσα σε τρεις μήνες πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 20 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση της εξουσίας που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση οι οποίες ισχύουν ήδη.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δυνάμει του άρθρου 20 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν πληροφορήσει αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα εγείρουν αντιρρήσεις. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά 3 μήνες.»·
22)
Στο άρθρο 30 το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Έως ότου επιτευχθεί περαιτέρω συντονισμός των τομεακών κανόνων, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την υπαγωγή των εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων:
α)
στο πεδίο εφαρμογής της ενοποιημένης εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων ή στο πεδίο εφαρμογής της συμπληρωματικής εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ασφαλιστικού ομίλου·
β)
στην περίπτωση που ο όμιλος είναι ΧΟΕΔ, στο πεδίο εφαρμογής της συμπληρωματικής εποπτείας κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας και
γ)
στη διαδικασία προσδιορισμού σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2.»·
23)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 30α
Διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων
1. Έως ότου επιτευχθεί περαιτέρω συντονισμός των τομεακών κανόνων, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την υπαγωγή των διαχειριστών οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων:
α)
στο πεδίο εφαρμογής της ενοποιημένης εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων ή στο πεδίο εφαρμογής της συμπληρωματικής εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ασφαλιστικού ομίλου·
β)
στην περίπτωση που ο όμιλος είναι ΧΟΕΔ, στο πεδίο εφαρμογής της συμπληρωματικής εποπτείας κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας και
γ)
στη διαδικασία προσδιορισμού σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2.
2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη ορίζουν ή αναθέτουν στις αρμόδιες αρχές τους να αποφασίζουν βάσει ποίων τομεακών κανόνων (τραπεζικός τομέας, ασφαλιστικός τομέας ή τομέας επενδυτικών υπηρεσιών) υπόκεινται οι διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων στην ενοποιημένη ή συμπληρωματική εποπτεία που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 1. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, οι σχετικοί τομεακοί κανόνες που αφορούν τη μορφή και τον βαθμό υπαγωγής των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων. Για τους σκοπούς της συμπληρωματικής εποπτείας που αναφέρεται στο στοιχείο β) της παραγράφου 1, ο διαχειριστής οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων θεωρείται ως ανήκων σε οιονδήποτε τομέα εμπίπτει δυνάμει του στοιχείου α) της παραγράφου 1.
Στην περίπτωση που ο διαχειριστής οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων ανήκει σε ΧΟΕΔ, αναφορές σε ρυθμιζόμενες οντότητες και σε αρμόδιες και σχετικές αρμόδιες αρχές θεωρούνται, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ότι συμπεριλαμβάνουν, αντίστοιχα, τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων και τις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εποπτεία των διαχειριστών οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων. Τούτο ισχύει, κατ’ αναλογία, και στους ομίλους που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παραγράφου 1.»·
24)
το παράρτημα I τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 3
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2006/48/ΕΚ
Η οδηγία 2006/48/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
στο άρθρο 1, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Το άρθρο 39 και τα άρθρα 124 έως 143 εφαρμόζονται στις χρηματοπιστωτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου, στις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και στις μεικτής δραστηριότητας εταιρείες συμμετοχών που έχουν την έδρα τους στην Ένωση.»·
2)
το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
τα σημεία 14 έως 17 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«(14) “Μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε κράτος μέλος”: πιστωτικό ίδρυμα το οποίο διαθέτει θυγατρικό πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρυμα ή το οποίο κατέχει συμμετοχή σε τέτοιο ίδρυμα και το οποίο δεν αποτελεί το ίδιο θυγατρική άλλου πιστωτικού ιδρύματος με άδεια λειτουργίας στο ίδιο κράτος μέλος ή χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, εγκατεστημένης στο ίδιο κράτος μέλος.
(15) “Μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη σε κράτος μέλος”: χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου η οποία δεν αποτελεί η ίδια θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος με άδεια λειτουργίας στο ίδιο κράτος μέλος ή χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης στο ίδιο κράτος μέλος.
(15α) “Μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος”: εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών η οποία δεν αποτελεί η ίδια θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος με άδεια λειτουργίας στο ίδιο κράτος μέλος ή χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης στο ίδιο κράτος μέλος.
(16) “Μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ”: μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε κράτος μέλος, το οποίο δεν αποτελεί θυγατρική άλλου πιστωτικού ιδρύματος με άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος ή χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.
(17) “Μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη στην ΕΕ”: μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη σε κράτος μέλος η οποία δεν αποτελεί θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος με άδεια λειτουργίας σε οποιοδήποτε κράτος μέλος ή άλλης χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.
(17α) “Μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ”: μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος η οποία δεν αποτελεί θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος με άδεια λειτουργίας σε οποιοδήποτε κράτος μέλος ή άλλης χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.»·
β)
εισάγεται το ακόλουθο σημείο:
«(19α) “εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών”: εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 15, της οδηγίας 2002/87/ΕΚ»·
γ)
το σημείο 48 αντικαθίσταται ως εξής:
«(48) “αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή”: η αρχή που είναι αρμόδια για την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση των μητρικών πιστωτικών ιδρυμάτων της ΕΕ και των πιστωτικών ιδρυμάτων που ελέγχονται από μητρικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή μητρικές εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ.»·
3)
το άρθρο 14 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 14
Κάθε άδεια λειτουργίας κοινοποιείται στην ΕΑΤ. Η επωνυμία κάθε πιστωτικού ιδρύματος στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια λειτουργίας εγγράφεται σε κατάλογο τον οποίο η ΕΑΤ δημοσιεύει στο δικτυακό της τόπο και τον ενημερώνει τακτικά. Η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση διαβιβάζει στις σχετικές αρμόδιες αρχές και στην ΕΑΤ όλες τις πληροφορίες που αφορούν τον τραπεζικό όμιλο, σύμφωνα με τα άρθρα 12 παράγραφος 3, 22 παράγραφος 1 και 73 παράγραφος 3, και ιδίως εκείνες που αφορούν τη νομική δομή του ομίλου, το πλαίσιο διακυβέρνησης και την οργανωτική δομή του ομίλου.»·
4)
το άρθρο 39 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα σε τρίτη χώρα και η μητρική επιχείρηση των οποίων είναι πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών με έδρα στην Ένωση.»·
β)
στην παράγραφο 2, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
αφενός μεν, για τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, να μπορούν να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εποπτεία, σε ενοποιημένη βάση, πιστωτικού ιδρύματος, χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένων στην Ένωση, που έχει ως θυγατρική πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα, ή κατέχει συμμετοχή σε τέτοια ιδρύματα,»·
5)
στο άρθρο 69, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμα που προβλέπεται στην παράγραφο 1 εφόσον η μητρική επιχείρηση αποτελεί χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών συσταθείσα στο ίδιο κράτος μέλος με το πιστωτικό ίδρυμα, υπό την προϋπόθεση ότι υπόκειται στην ίδια εποπτεία με τα πιστωτικά ιδρύματα και ιδίως στα πρότυπα που ορίζονται στο άρθρο 71 παράγραφος 1.»·
6)
στο άρθρο 71, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Με την επιφύλαξη των άρθρων 68, 69 και 70, τα πιστωτικά ιδρύματα που ελέγχονται από μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος ή μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος συμμορφώνονται, στο βαθμό και με τον τρόπο που ορίζεται στο άρθρο 133, με τις υποχρεώσεις που θεσπίζονται στα άρθρα 75, 120, 123 και το τμήμα 5 βάσει της ενοποιημένης οικονομικής κατάστασης της συγκεκριμένης χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Όταν μια χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος ελέγχει πάνω από ένα πιστωτικό ίδρυμα, το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για το πιστωτικό ίδρυμα στο οποίο ασκείται εποπτεία σε ενοποιημένη βάση δυνάμει των άρθρων 125 και 126.»·
7)
στο άρθρο 72, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα πιστωτικά ιδρύματα που ελέγχονται από μια μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή από μια μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που θεσπίζονται στο κεφάλαιο 5 βάσει της ενοποιημένης οικονομικής κατάστασης της συγκεκριμένης χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή της συγκεκριμένης εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Οι σημαντικές θυγατρικές μητρικών χρηματοπιστωτικών εταιρειών χαρτοφυλακίου εγκατεστημένων στην ΕΕ ή μητρικών εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένων στην ΕΕ κοινοποιούν τις πληροφορίες που προσδιορίζει το παράρτημα ΧΙΙ, μέρος 1, σημείο 5, σε μεμονωμένη ή υποενοποιημένη βάση.»·
8)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 72α
1. Σε περίπτωση που εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την εποπτεία με βάση τον κίνδυνο, η αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή μπορεί να αποφασίσει, μετά από διαβουλεύσεις με τις λοιπές αρμόδιες εποπτικές αρχές που ευθύνονται για την εποπτεία θυγατρικών, να εφαρμόσει στην εν λόγω εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών μόνο τη διάταξη της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
2. Σε περίπτωση που εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την εποπτεία με βάση τον κίνδυνο, η αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή μπορεί να αποφασίσει, κατόπιν συμφωνίας με τον επόπτη ομίλου στον ασφαλιστικό τομέα, να εφαρμόσει στην εν λόγω εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών μόνο τη διάταξη της οδηγίας που έχει σχέση με τον πλέον σημαντικό χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
3. Η αρχή ενοποιημένης εποπτείας ενημερώνει την ΕΑΤ και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (35) (ΕΑΑΕΣ) για τις αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει των παραγράφων 1 και 2. Η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (36) (ΕΑΚΑΑ) χαράσσουν, μέσω της Μεικτής Επιτροπής των ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών (Μεικτή Επιτροπή), κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό τη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών και καταρτίζουν σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών κανόνων, τα οποία υποβάλλουν στην Επιτροπή εντός τριών ετών από την υιοθέτηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.
Μεταβιβάζεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τους ρυθμιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 αντιστοίχως.
9)
στο άρθρο 73, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από τα θυγατρικά πιστωτικά ιδρύματα να τηρούν τις υποχρεώσεις που θεσπίζουν τα άρθρα 75, 120 και 123 και το τμήμα 5 της παρούσας οδηγίας σε υποενοποιημένη βάση, όταν τα υπόψη πιστωτικά ιδρύματα ή η μητρική επιχείρηση, εφόσον αυτή είναι χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, διαθέτουν σε τρίτη χώρα, εν είδει θυγατρικής, πιστωτικό ή χρηματοδοτικό ίδρυμα ή εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 2, σημείο 5, της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, ή διαθέτουν συμμετοχή σε μια τέτοια επιχείρηση.»·
10)
στο άρθρο 80 παράγραφος 7, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
Ο αντισυμβαλλόμενος είναι ίδρυμα ή χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ή επιχείρηση παροχής επικουρικών υπηρεσιών που υπόκειται σε κατάλληλες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας·»·
11)
το άρθρο 84 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται με το ακόλουθο κείμενο:
«Όταν ένα μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ και οι θυγατρικές αυτού, ή μια μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη στην ΕΕ και οι θυγατρικές αυτής, ή μια εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και οι θυγατρικές αυτής χρησιμοποιούν τη μέθοδο IRB σε ενοποιημένη βάση, οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιτρέψουν την εκπλήρωση των ελάχιστων απαιτήσεων του παραρτήματος VII, μέρος 4, από το μητρικό ίδρυμα και τις θυγατρικές του ως σύνολο.»·
β)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Όταν η μέθοδος IRB πρόκειται να χρησιμοποιηθεί από το εγκατεστημένο στην ΕΕ μητρικό πιστωτικό ίδρυμα και τις θυγατρικές του, ή από την εγκατεστημένη στην ΕΕ μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου και τις θυγατρικές της, ή την εγκατεστημένη στην ΕΕ μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και τις θυγατρικές της, οι αρμόδιες για τα διάφορα νομικά πρόσωπα αρχές συνεργάζονται στενά μεταξύ τους όπως ορίζεται στα άρθρα 129 έως 132.»·
12)
στο άρθρο 89 παράγραφος 1, το στοιχείο ε) αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:
«ε)
ανοίγματα ενός πιστωτικού ιδρύματος έναντι αντισυμβαλλομένου ο οποίος είναι η μητρική του επιχείρηση, η θυγατρική του ή θυγατρική της μητρικής του επιχείρησης υπό την προϋπόθεση ότι ο αντισυμβαλλόμενος αποτελεί ίδρυμα ή χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ή επιχείρηση παροχής επικουρικών υπηρεσιών και υπόκειται σε κατάλληλες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, ή επιχείρηση που συνδέεται με σχέση κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ, καθώς και ανοίγματα μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 80, παράγραφος 8·»·
13)
στο άρθρο 105, οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί εξελιγμένη μέθοδος μέτρησης από μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ και τις θυγατρικές του, ή από τις θυγατρικές μιας μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ, οι αρμόδιες για τα διάφορα νομικά πρόσωπα αρχές συνεργάζονται στενά μεταξύ τους, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στα άρθρα 129 έως 132. Η εφαρμογή περιλαμβάνει τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα Χ, μέρος 3.
4. Όταν ένα μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ και οι θυγατρικές αυτού ή οι θυγατρικές μιας μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ χρησιμοποιούν εξελιγμένη μέθοδο μέτρησης σε ενοποιημένη βάση, οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιτρέψουν την εκπλήρωση των κριτηρίων του παραρτήματος Χ, μέρος 3, από κοινού από το μητρικό ίδρυμα και τις θυγατρικές του.»·
14)
στο άρθρο 122α η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Εφόσον μητρικό πιστωτικό ίδρυμα της ΕΕ ή μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου της ΕΕ, ή μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ ή μία των θυγατρικών της, ενεργώντας με την ιδιότητα του μεταβιβάζοντος ή αναδόχου, προβαίνει σε τιτλοποίηση ανοιγμάτων από διάφορα πιστωτικά ιδρύματα, επιχειρήσεις επενδύσεων ή άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τα οποία περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση, η απαίτηση κατά την παράγραφο 1 μπορεί να τηρηθεί με βάση την ενοποιημένη κατάσταση του σχετικού μητρικού πιστωτικού ιδρύματος της ΕΕ, της μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή της μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ. Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται μόνον στις περιπτώσεις που τα πιστωτικά ιδρύματα, οι επιχειρήσεις επενδύσεων ή τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τα οποία δημιούργησαν τα τιτλοποιημένα ανοίγματα έχουν δεσμευθεί να τηρήσουν τις απαιτήσεις της παραγράφου 6 και να παραδώσουν εγκαίρως στο μεταβιβάζον ή ανάδοχο ίδρυμα και στο μητρικό πιστωτικό ίδρυμα ή τη χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της παραγράφου 7.»·
15)
στο άρθρο 125, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Όταν η μητρική επιχείρηση είναι μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος, μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος, μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη στην ΕΕ ή μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από τις αρμόδιες αρχές που χορήγησαν στον εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα την άδεια λειτουργίας που προβλέπεται στο άρθρο 6.»·
16)
το άρθρο 126 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 126
1. Στην περίπτωση κατά την οποία πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη έχουν ως μητρική επιχείρηση την ίδια μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος, την ίδια μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη σε ένα κράτος μέλος, την ίδια μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη στην ΕΕ ή την ίδια μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από τις αρμόδιες αρχές του πιστωτικού ιδρύματος που έχει λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος στο οποίο συστάθηκε η χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Όταν πρόκειται για μητρικές επιχειρήσεις πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, οι οποίες περιλαμβάνουν περισσότερες της μιας χρηματοπιστωτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου ή εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχουν τις καταστατικές έδρες τους σε διαφορετικά κράτη μέλη και εφόσον υπάρχει πιστωτικό ίδρυμα σε καθένα από τα εν λόγω κράτη μέλη, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από την αρμόδια αρχή του πιστωτικού ιδρύματος με το μεγαλύτερο σύνολο ισολογισμού.
2. Όταν πρόκειται για περισσότερα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν ως μητρική επιχείρηση την ίδια χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή την ίδια εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και όταν κανένα από τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα δεν έχει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την καταστατική της έδρα η χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση ασκείται από την αρμόδια αρχή που χορήγησε την άδεια λειτουργίας στο πιστωτικό ίδρυμα με το μεγαλύτερο σύνολο ισολογισμού, το οποίο, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, θεωρείται ως το πιστωτικό ίδρυμα το ελεγχόμενο από μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου εγκατεστημένη στην ΕΕ ή μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένη στην ΕΕ.
3. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές δύνανται, κοινή συναινέσει, να παρεκκλίνουν από τα κριτήρια που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 εάν η εφαρμογή τους αντενδείκνυται, λαμβάνοντας υπόψη τα πιστωτικά ιδρύματα και τη σχετική σπουδαιότητα των δραστηριοτήτων τους στις διάφορες χώρες, και να αναθέσουν σε άλλη αρμόδια αρχή την άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση. Προτού αποφασίσουν την παρέκκλιση αυτή, οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στο εγκατεστημένο στην ΕΕ μητρικό πιστωτικό ίδρυμα, ή στην εγκατεστημένη στην ΕΕ μητρική χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου, ή στην εγκατεστημένη στην ΕΕ μητρική εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, ή στο πιστωτικό ίδρυμα με το μεγαλύτερο σύνολο ισολογισμού τη δυνατότητα να εκφέρει γνώμη σχετικά με την απόφαση αυτή.
4. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην Επιτροπή και στην ΕΑΤ τις συμφωνίες που υπάγονται στις διατάξεις της παραγράφου 3.»·
17)
Το άρθρο 127 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα που ενδεχομένως απαιτούνται για την υπαγωγή των χρηματοπιστωτικών εταιρειών χαρτοφυλακίου ή των εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών σε ενοποιημένη εποπτεία. Με την επιφύλαξη του άρθρου 135, η ενοποίηση της χρηματοοικονομικής κατάστασης της χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών δεν συνεπάγεται κατά ουδένα τρόπο την υποχρέωση των αρμόδιων αρχών να ασκούν επί της χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εποπτεία σε ατομική βάση.»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι οι αρμόδιες εθνικές τους αρχές που έχουν αναλάβει την ενοποιημένη εποπτεία μπορούν να ζητούν από τις θυγατρικές ενός πιστωτικού ιδρύματος, μιας χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή μιας εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που δεν υπόκεινται σε ενοποιημένη εποπτεία τις πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 137. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό διαδικασίες διαβίβασης και επαλήθευσης των πληροφοριών.»·
18)
το άρθρο 129 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Επιπλέον των ευθυνών που της ανατίθενται δυνάμει άλλων διατάξεων της παρούσας οδηγίας, η αρμόδια αρχή που είναι επιφορτισμένη με την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση επί μητρικών πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων στην ΕΕ και πιστωτικών ιδρυμάτων ελεγχόμενων από μητρικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου εγκατεστημένες στην ΕΕ ή μητρικές εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένες στην ΕΕ ασκεί και τα ακόλουθα καθήκοντα:»·
β)
στην παράγραφο 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Όσον αφορά τις αιτήσεις χορήγησης των αδειών που μνημονεύονται στα άρθρα 84 παράγραφος 1, 87 παράγραφος 9 και 105, και στο παράρτημα III μέρος 6, αντίστοιχα, που υποβάλλονται από μητρικό πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο στην ΕΕ και τις θυγατρικές του, ή από κοινού από τις θυγατρικές επιχειρήσεις μιας μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μιας μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ, οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται μεταξύ τους, σε πλήρη συνεννόηση, προκειμένου να αποφασισθεί αν πρέπει να χορηγηθεί ή όχι η αιτούμενη άδεια και να προσδιοριστούν οι όροι και προϋποθέσεις που πρέπει ενδεχομένως να πληρούνται για τη χορήγησή της.»·
γ)
στην παράγραφο 3:
i)
το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Η αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή και οι αρμόδιες αρχές που ευθύνονται για την εποπτεία θυγατρικών ενός μητρικού πιστωτικού ιδρύματος εγκατεστημένου στην ΕΕ, μιας μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου εγκατεστημένης στην ΕΕ ή μιας μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ, θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να καταλήξουν σε κοινή απόφαση όσον αφορά την εφαρμογή των άρθρων 123 και 124 για να καθοριστεί η επάρκεια του ενοποιημένου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων που βρίσκονται στην κατοχή του ομίλου όσον αφορά την οικονομική κατάστασή του και το προφίλ κινδύνου και το απαιτούμενο ύψος ιδίων κεφαλαίων για την εφαρμογή του άρθρου 136 παράγραφος 2 σε κάθε οντότητα του τραπεζικού ομίλου και σε ενοποιημένη βάση.»·
ii)
το πέμπτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η απόφαση για την εφαρμογή των άρθρων 123, 124, και 136 παράγραφος 2, λαμβάνεται από τις αντίστοιχες αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εποπτεία των θυγατρικών εταιρειών ενός μητρικού πιστωτικού ιδρύματος της ΕΕ, μιας μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή μιας μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ σε μεμονωμένη βάση ή σε βάση επιμέρους ενοποίησης, έπειτα από δέουσα εξέταση των απόψεων και επιφυλάξεων που έχει εκφράσει η Αρχή Ενοποιημένης Εποπτείας. Αν, κατά το τέλος της προθεσμίας τεσσάρων μηνών, οποιαδήποτε από τις σχετικές αρμόδιες αρχές έχει παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, η αρμόδια αρχή αναβάλλει την απόφασή της, αναμένει την όποια απόφαση λάβει η ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού και λαμβάνει την απόφασή της σύμφωνα με την απόφαση της ΕΑΤ. Η περίοδος τεσσάρων μηνών θεωρείται ως περίοδος συμβιβασμού κατά την έννοια του εν λόγω κανονισμού. Η ΕΑΤ αποφασίζει μέσα σε προθεσμία ενός μηνός. Το θέμα δεν παραπέμπεται στην ΕΑΤ μετά τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας ή μετά τη λήψη κοινής απόφασης.»·
iii)
το ένατο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η κοινή απόφαση κατά το πρώτο εδάφιο και οι αποφάσεις κατά το τέταρτο και πέμπτο εδάφιο προσαρμόζονται στα πρόσφατα δεδομένα σε ετήσια βάση ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία των θυγατρικών εταιρειών μητρικού πιστωτικού ιδρύματος της ΕΕ, μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ, υποβάλλει γραπτή και πλήρως αιτιολογημένη αίτηση προς την αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή προκειμένου να προσαρμόσει στα πρόσφατα δεδομένα την απόφαση για την εφαρμογή του άρθρου 136 παράγραφος 2. Στην τελευταία περίπτωση, η προσαρμογή στα πρόσφατα δεδομένα μπορεί να αποσταλεί επί διμερούς βάσεως ανάμεσα στην αρμόδια για την ενοποιημένη εποπτεία αρχή και στην αιτούσα αρμόδια αρχή.»·
19)
στο άρθρο 131α παράγραφος 2, το έκτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Στα σώματα εποπτών επιτρέπεται να συμμετέχουν:
α)
οι αρμόδιες αρχές που ευθύνονται για την εποπτεία θυγατρικών ενός μητρικού πιστωτικού ιδρύματος της ΕΕ, μιας μητρικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου της ΕΕ ή μιας μητρικής εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών της ΕΕ·
β)
οι αρμόδιες αρχές μιας χώρας υποδοχής όπου έχουν ιδρυθεί σημαντικά υποκαταστήματα όπως αναφέρονται στο άρθρο 42α·
γ)
οι κεντρικές τράπεζες κατά περίπτωση και
δ)
αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών, εφόσον συντρέχει λόγος και υπό απαιτήσεις εμπιστευτικότητας που κατά τη γνώμη όλων των αρμόδιων αρχών είναι ισοδύναμες με τις απαιτήσεις των άρθρων 44 έως 52.»·
20)
στο άρθρο 132 η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
το πέμπτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Συγκεκριμένα, οι αρμόδιες αρχές που είναι επιφορτισμένες με την ενοποιημένη εποπτεία μητρικών πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων στην ΕΕ και πιστωτικών ιδρυμάτων ελεγχόμενων από μητρικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου εγκατεστημένες στην ΕΕ ή μητρικές εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένες στην ΕΕ παρέχουν κάθε σχετική πληροφορία στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών που ασκούν εποπτεία επί θυγατρικών των εν λόγω μητρικών επιχειρήσεων. Κατά τον προσδιορισμό της έκτασης των σχετικών πληροφοριών, λαμβάνεται υπόψη η σπουδαιότητα των εν λόγω θυγατρικών για το χρηματοπιστωτικό σύστημα των κρατών μελών αυτών.»·
β)
στο έκτο εδάφιο το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
τον προσδιορισμό της νομικής δομής του ομίλου και του πλαισίου διακυβέρνησης και της οργανωτικής δομής του, περιλαμβανομένων όλων των ρυθμιζόμενων οντοτήτων, των μη ρυθμιζόμενων οντοτήτων, μη ρυθμιζόμενων θυγατρικών και σημαντικών υποκαταστημάτων που ανήκουν στον όμιλο, τις μητρικές επιχειρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3, το άρθρο 22 παράγραφος 1 και το άρθρο 73 παράγραφος 3, καθώς και τον προσδιορισμό των αρμοδίων αρχών για τις ρυθμιζόμενες οντότητες στον όμιλο,»·
21)
το άρθρο 135 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 135
Τα κράτη μέλη απαιτούν τα πρόσωπα που όντως διευθύνουν τις δραστηριότητες μιας χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή μιας εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών να έχουν τα απαιτούμενα εχέγγυα ήθους και την αναγκαία πείρα για την άσκηση των καθηκόντων τους.»·
22)
στο άρθρο 139 παράγραφος 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν την ανταλλαγή, μεταξύ των αρμοδίων αρχών τους, των πληροφοριακών στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 υπό τον όρο ότι, στην περίπτωση χρηματοπιστωτικών εταιρειών χαρτοφυλακίου, εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή επιχειρήσεων επικουρικών υπηρεσιών, η συλλογή ή η κατοχή πληροφοριών δεν συνεπάγεται κατά κανένα τρόπο ότι οι αρμόδιες αρχές υποχρεούνται να ασκούν σε ατομική βάση εποπτεία αυτών των ιδρυμάτων ή επιχειρήσεων.»·
23)
το άρθρο 140 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Όταν πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας ελέγχει μία ή περισσότερες θυγατρικές που είναι ασφαλιστικές εταιρείες ή άλλου είδους επιχειρήσεις που προσφέρουν επενδυτικές υπηρεσίες υποκείμενες σε καθεστώς παροχής άδειας, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές που έχουν δημόσια εξουσία εποπτείας των ασφαλιστικών εταιρειών ή των εν λόγω άλλων επιχειρήσεων που προσφέρουν επενδυτικές υπηρεσίες συνεργάζονται στενά. Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, οι αρχές αυτές ανακοινώνουν αμοιβαία όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που ενδέχεται να διευκολύνουν το έργο τους και να επιτρέψουν την εποπτεία της δραστηριότητας και της συνολικής οικονομικής κατάστασης των επιχειρήσεων που εποπτεύουν.»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Οι αρμόδιες αρχές που έχουν αναλάβει την ενοποιημένη εποπτεία καταρτίζουν κατάλογο των χρηματοπιστωτικών εταιρειών χαρτοφυλακίου ή των εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που αναφέρονται στο άρθρο 71 παράγραφος 2. Ο κατάλογος αυτός κοινοποιείται στις αρμόδιες αρχές των λοιπών κρατών μελών, στην ΕΑΤ και στην Επιτροπή.»·
24)
τα άρθρα 141 και 142 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 141
Όταν, στα πλαίσια της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους επιθυμούν, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, να επαληθεύσουν πληροφορίες σχετικά με πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου, χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, επιχείρηση παροχής επικουρικών υπηρεσιών, εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, θυγατρική που αναφέρεται στο άρθρο 137 ή θυγατρική που αναφέρεται στο άρθρο 127, παράγραφος 3, τα οποία είναι εγκατεστημένα σε άλλο κράτος μέλος, ζητούν από τις αρμόδιες αρχές του άλλου κράτους μέλους τη διενέργεια του σχετικού ελέγχου. Οι αρχές οι οποίες έλαβαν την αίτηση, οφείλουν στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους να δώσουν συνέχεια είτε διενεργώντας οι ίδιες τον έλεγχο αυτόν, είτε επιτρέποντας στις αρχές που υπέβαλαν την αίτηση να διενεργήσουν οι ίδιες τον έλεγχο, είτε επιτρέποντας τη διενέργειά του από εμπειρογνώμονα ή ελεγκτή. Η αρμόδια αρχή που έχει υποβάλει το αίτημα, μπορεί να συμμετάσχει στον έλεγχο, όταν δεν τον πραγματοποιεί η ίδια.
Άρθρο 142
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, με την επιφύλαξη της ποινικής τους νομοθεσίας, μπορεί να επιβληθούν σε χρηματοπιστωτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου, εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και εταιρείες χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας ή στα υπεύθυνα στελέχη τους, που έχουν παραβεί νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις θεσπισθείσες βάσει των άρθρων 124 έως 141 και του παρόντος άρθρου, κυρώσεις ή μέτρα για την παύση της διαπιστωθείσας παράβασης ή της αιτίας τους. Οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται στενά μεταξύ τους, ιδίως όταν η εταιρική έδρα μιας χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή εταιρείας χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας ευρίσκεται εκτός του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη η κεντρική της διοίκηση ή το κύριο κατάστημά της προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι εν λόγω κυρώσεις ή μέτρα παράγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.»·
25)
το άρθρο 143 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Σε περίπτωση πιστωτικού ιδρύματος, η μητρική επιχείρηση του οποίου είναι πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, η έδρα της οποίας βρίσκεται σε τρίτη χώρα και δεν υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 125 και 126, οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν κατά πόσον το πιστωτικό ίδρυμα υπόκειται σε ενοποιημένη εποπτεία, από αρμόδια αρχή τρίτης χώρας, η οποία είναι ισοδύναμη προς αυτή και υπόκειται στις αρχές, οι οποίες καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
Ο σχετικός έλεγχος πραγματοποιείται από την αρμόδια αρχή που θα ήταν υπεύθυνη για την ενοποιημένη εποπτεία εάν ίσχυε η παράγραφος 3, κατόπιν αιτήματος της μητρικής επιχείρησης ή μιας από τις ρυθμιζόμενες οντότητες με άδεια λειτουργίας στην Ένωση, ή με δική της πρωτοβουλία. Η αρμόδια αρχή συμβουλεύεται τις άλλες ενεχόμενες αρμόδιες αρχές.»·
β)
στην παράγραφο 3, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι αρμόδιες αρχές μπορούν ιδίως να ζητούν τη δημιουργία χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που να έχει την έδρα της στην Ένωση, και να εφαρμόζουν τις διατάξεις για την ενοποιημένη εποπτεία στην ενοποιημένη θέση της εν λόγω χρηματοπιστωτικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.»·
26)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 146α
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να δημοσιεύουν, σε ετήσια βάση, σε επίπεδο ομίλου, είτε αυτούσιες είτε με παραπομπές σε αντίστοιχες πληροφορίες, περιγραφή της νομικής δομής, της διακυβέρνησης και της οργανωτικής δομής τους.»·
27)
Το παράρτημα Χ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα III της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 4
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2009/138/ΕΚ
Η οδηγία 2009/138/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
στο άρθρο 212 παράγραφος 1, τα στοιχεία στ) και ζ) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«στ)
“ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου”: νοείται η μητρική επιχείρηση, η οποία δεν είναι εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και της οποίας η κύρια δραστηριότητα είναι η απόκτηση και κατοχή συμμετοχών σε θυγατρικές επιχειρήσεις, εφόσον οι εν λόγω θυγατρικές είναι αποκλειστικά ή κυρίως ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, ή ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις τρίτης χώρας ενώ μία τουλάχιστον από αυτές τις θυγατρικές είναι ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση·
ζ)
“ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας”: νοείται η μητρική επιχείρηση, η οποία δεν είναι ασφαλιστική επιχείρηση, ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, αντασφαλιστική επιχείρηση, αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον μία ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση μεταξύ των θυγατρικών της·
η)
“εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών” νοείται κάθε εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών σύμφωνα με το άρθρο 2 σημείο 15 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.»·
2)
στο άρθρο 213 οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η εποπτεία σε επίπεδο ομίλου εφαρμόζεται:
α)
σε ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι συμμετέχουσες επιχειρήσεις σε μία τουλάχιστον ασφαλιστική επιχείρηση, αντασφαλιστική επιχείρηση, ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, σύμφωνα με τα άρθρα 218 έως 258·
β)
σε ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, των οποίων η μητρική επιχείρηση είναι ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών με έδρα στην Ένωση, σύμφωνα με τα άρθρα 218 έως 258·
γ)
σε ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, η μητρική επιχείρηση των οποίων είναι ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών με έδρα σε τρίτη χώρα ή ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, σύμφωνα με τα άρθρα 260 έως 263·
δ)
σε ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, η μητρική επιχείρηση των οποίων είναι ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας, σύμφωνα με το άρθρο 265.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 2, όταν η συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών η οποία έχει την έδρα της στην Ένωση είναι είτε συνδεδεμένη επιχείρηση είτε είναι η ίδια ρυθμιζόμενη οντότητα ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, η οποία υπόκειται σε συμπληρωματική εποπτεία σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, η αρμόδια αρχή για την εποπτεία του ομίλου μπορεί, μετά από διαβουλεύσεις με τις άλλες ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές, να αποφασίζει να μη διενεργήσει την εποπτεία της συγκέντρωσης κινδύνου που αναφέρεται στο άρθρο 244 της παρούσας οδηγίας ή την εποπτεία των συναλλαγών εντός του ομίλου που αναφέρεται στο άρθρο 245 της παρούσας οδηγίας ή και τα δύο στο επίπεδο της εν λόγω συμμετέχουσας ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης ή της εν λόγω ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
4. Σε περίπτωση που εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την εποπτεία με βάση τον κίνδυνο, η αρχή εποπτείας του ομίλου μπορεί να αποφασίσει, μετά από διαβούλευση με τις λοιπές ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές, να εφαρμόσει στην εν λόγω εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών μόνο τις οικείες διατάξεις της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
5. Σε περίπτωση που εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών υπόκειται σε ισοδύναμες διατάξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας και δυνάμει της οδηγίας 2006/48//ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά την εποπτεία με βάση τον κίνδυνο, η αρχή εποπτείας του ομίλου μπορεί να αποφασίσει, κατόπιν συμφωνίας με την αρχή ενοποιημένης εποπτείας του τραπεζικού τομέα και του τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών, να εφαρμόσει μόνον τις διατάξεις της οδηγίας σχετικά με τον πλέον σημαντικό τομέα, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
6. Η αρχή εποπτείας του ομίλου ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (37) (ΕΑΤ) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΑΑΕΣ) (38) για τις αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει των παραγράφων 4 και 5. Η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) που συγκροτείται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 (39) (ΕΑΚΑΑ), μέσω της Μεικτής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (Μεικτή Επιτροπή), χαράσσουν κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό τη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών και καταρτίζουν σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών κανόνων, τα οποία υποβάλλουν στην Επιτροπή εντός τριών ετών από την υιοθέτηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών.
Μεταβιβάζεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τους ρυθμιστικούς τεχνικούς κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 αντιστοίχως.
3)
Στο άρθρο 214, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η άσκηση της εποπτείας ομίλου σύμφωνα με το άρθρο 213 δεν σημαίνει ότι οι εποπτικές αρχές οφείλουν να διαδραματίζουν εποπτικό ρόλο σε ατομική βάση, σε σχέση με την ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, την αντασφαλιστική επιχείρησης τρίτης χώρας, την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου μεικτής δραστηριότητας, με την επιφύλαξη του άρθρου 257 όσον αφορά τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου ή τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.»·
4)
Στο άρθρο 215 οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Όταν η συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που αναφέρεται στο άρθρο 213 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) είναι η ίδια θυγατρική εταιρεία άλλης ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης ή ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών η οποία έχει την έδρα της στην Ένωση, τα άρθρα 218 έως 258 εφαρμόζονται μόνο στο επίπεδο της τελικής μητρικής ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης ή ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών η οποία έχει την έδρα της στην Ένωση.
2. Όταν η τελική μητρική ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχει την έδρα της στην Ένωση, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, είναι θυγατρική επιχείρηση άλλης επιχείρησης η οποία υπόκειται στη συμπληρωματική εποπτεία σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, η αρχή εποπτείας του ομίλου μπορεί, αφού συμβουλευθεί τις άλλες ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές, να αποφασίσει να μην πραγματοποιήσει την εποπτεία της συγκέντρωσης κινδύνου που αναφέρεται στο άρθρο 244 ή την εποπτεία των συναλλαγών εντός του ομίλου που αναφέρονται στο άρθρο 245 ή και τα δύο, στο επίπεδο της τελικής αυτής μητρικής επιχείρησης ή εταιρείας.»·
5)
στο άρθρο 216 η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Όταν η συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών η οποία έχει την έδρα της στην Ένωση, όπως αναφέρεται στα στοιχεία α) και β) του άρθρου 213 παράγραφος 2, δεν έχει την έδρα της στο ίδιο κράτος μέλος με αυτό της τελικής μητρικής επιχείρησης σε ενωσιακό επίπεδο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 215, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στις εποπτικές τους αρχές να αποφασίζουν, μετά από διαβούλευση με την αρχή εποπτείας του ομίλου και με την αρχή εποπτείας της τελικής μητρικής επιχείρησης σε ενωσιακό επίπεδο, να υπαγάγουν την τελική μητρική ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών σε εθνικό επίπεδο στην εποπτεία του ομίλου.»·
6)
το άρθρο 219 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 219
Συχνότητα υπολογισμού
1. Η αρχή που ασκεί την εποπτεία του ομίλου μεριμνά ώστε οι υπολογισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 218 παράγραφοι 2 και 3 να διενεργούνται τουλάχιστον μία φορά ετησίως, είτε από τη συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, είτε από την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου είτε από την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Τα σχετικά δεδομένα για τον υπολογισμό και τα αποτελέσματα του υπολογισμού υποβάλλονται στην αρχή που ασκεί την εποπτεία του ομίλου από τη συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή, όταν του ομίλου δεν ηγείται ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, από την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή από την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή από την επιχείρηση στον όμιλο που καθορίζει η αρχή που ασκεί την εποπτεία του ομίλου μετά από διαβουλεύσεις με τις λοιπές ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές και με τον ίδιο τον όμιλο.
2. Οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου και η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών επιβλέπουν σε συνεχή βάση τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας του ομίλου. Εάν το προφίλ κινδύνου του ομίλου αποκλίνει σημαντικά από τις παραδοχές στις οποίες βασίζονται οι τελευταίες αναφερθείσες κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας του ομίλου, οι κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας του ομίλου υπολογίζονται χωρίς καθυστέρηση εκ νέου και υποβάλλονται στην αρχή εποπτείας του ομίλου.
Όταν υπάρχουν στοιχεία που υπονοούν ότι το προφίλ κινδύνου του ομίλου έχει αλλάξει σημαντικά από την ημερομηνία κατά την οποία αναφέρθηκαν τελευταία οι κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας του ομίλου, η αρχή που ασκεί την εποπτεία του ομίλου μπορεί να ζητήσει επανυπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας του ομίλου.».
7)
το άρθρο 226 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 226
Ενδιάμεσες ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου
1. Κατά τον υπολογισμό της φερεγγυότητας σε επίπεδο ομίλου ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης, η οποία κατέχει συμμετοχή σε συνδεδεμένη ασφαλιστική επιχείρηση, συνδεδεμένη αντασφαλιστική επιχείρηση, ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας, μέσω ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση αυτής της ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Για το σκοπό του υπολογισμού αυτού και μόνο, η ενδιάμεση ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η ενδιάμεση εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών αντιμετωπίζεται ως εάν ήταν ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση υποκείμενη στους κανόνες που ορίζονται στον τίτλο I κεφάλαιο VI τμήμα 4 υποτμήματα 1, 2 και 3 σε σχέση με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας και στις ίδιες προϋποθέσεις με αυτές που ορίζονται στον τίτλο I κεφάλαιο VI τμήμα 3 υποτμήματα 1, 2 και 3 σε σχέση με τα επιλέξιμα ίδια κεφάλαια για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας.
2. Στις περιπτώσεις στις οποίες μια ενδιάμεση ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή ενδιάμεση εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών κατέχει οφειλές μειωμένης εξασφάλισης ή άλλα επιλέξιμα ίδια κεφάλαια που υπόκεινται σε περιορισμό σύμφωνα με το άρθρο 98, αναγνωρίζονται ως επιλέξιμα ίδια κεφάλαια μέχρι τα ποσά που υπολογίζονται με την εφαρμογή των ορίων που προβλέπονται στο άρθρο 98 στα συνολικά οφειλόμενα επιλέξιμα ίδια κεφάλαια σε επίπεδο ομίλου σε σύγκριση με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας σε επίπεδο ομίλου.
Τα επιλέξιμα ίδια κεφάλαια ενδιάμεσης ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή ενδιάμεσης εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, για τα οποία απαιτείται προηγούμενη έγκριση από την εποπτική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 90 εάν κρατούνται από ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, μπορούν να συμπεριληφθούν στον υπολογισμό της φερεγγυότητας σε επίπεδο ομίλου μόνον εφόσον έχουν εγκριθεί δεόντως από την αρχή εποπτείας του ομίλου.»·
8)
στο άρθρο 231, παράγραφος 1, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Στην περίπτωση αίτησης για να επιτραπεί ο υπολογισμός των ενοποιημένων κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας του ομίλου, καθώς και των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων του ομίλου βάσει εσωτερικού υποδείγματος, που έχει υποβληθεί από ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση και τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις της ή από κοινού από τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή από μια ενδιάμεση εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, οι αρμόδιες εποπτικές αρχές συνεργάζονται προκειμένου να αποφασίσουν για την έγκριση ή μη της αίτησης και για να καθορίσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις, ενδεχομένως, που διέπουν την έγκριση αυτή.»·
9)
στο άρθρο 233, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Στην περίπτωση αίτησης έγκρισης υπολογισμού των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων του ομίλου με βάση κάποιο εσωτερικό υπόδειγμα, που έχει υποβληθεί από ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση και τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις της, ή από κοινού από τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, εφαρμόζεται το άρθρο 231 τηρουμένων των αναλογιών.»·
10)
στον τίτλο III, κεφάλαιο II, τμήμα 1, ο τίτλος του υποτμήματος 5 αντικαθίσταται από την ακόλουθη φράση:
11)
το άρθρο 235 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 235
Φερεγγυότητα ομίλου ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών
1. Όταν οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις είναι θυγατρικές ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, η αρχή εποπτείας του ομίλου μεριμνά ώστε ο υπολογισμός της φερεγγυότητας του ομίλου να διεξάγεται στο επίπεδο της ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών σύμφωνα με τα άρθρα 220 παράγραφος 2 έως 233.
2. Στο πλαίσιο του υπολογισμού αυτού, η μητρική επιχείρηση αντιμετωπίζεται ως εάν ήταν ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση υποκείμενη στους κανόνες που ορίζονται στον τίτλο I, κεφάλαιο VI, τμήμα 4, υποτμήματα 1, 2 και 3, όσον αφορά τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας, και στις ίδιες προϋποθέσεις που προβλέπονται στον τίτλο I, κεφάλαιο VI, τμήμα 3, υποτμήματα 1, 2 και 3, όσον αφορά τα ίδια κεφάλαια που είναι επιλέξιμα για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας.»·
12)
το άρθρο 243 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 243
Θυγατρικές ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου και εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών
Τα άρθρα 236 έως 242 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία σε ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις οι οποίες είναι θυγατρικές ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.»·
13)
στο άρθρο 244, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις ή τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου ή τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών να αναφέρουν, σε τακτική βάση, και τουλάχιστον ανά έτος, στην αρχή εποπτείας του ομίλου οποιαδήποτε σημαντική συγκέντρωση κινδύνων στο επίπεδο του ομίλου, εκτός εάν ισχύει η παράγραφος 2 του άρθρου 215.
Οι αναγκαίες πληροφορίες υποβάλλονται την αρχή εποπτείας του ομίλου από την ασφαλιστική ή την αντασφαλιστική επιχείρηση η οποία ηγείται του ομίλου ή, εάν του ομίλου δεν ηγείται ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, από την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, από την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή από την ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση στον όμιλο που έχει καθορισθεί από την αρχή εποπτείας του ομίλου μετά από διαβουλεύσεις με τις λοιπές ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές και με τον όμιλο.
Οι συγκεντρώσεις κινδύνου στις οποίες αναφέρεται το πρώτο εδάφιο αποτελούν αντικείμενο εποπτικής εξέτασης από την αρχή εποπτείας του ομίλου.»·
14)
στο άρθρο 245, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου και τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών να αναφέρουν σε τακτική βάση, τουλάχιστον ανά έτος, στην αρχή εποπτείας του ομίλου όλες τις σημαντικές εντός του ομίλου συναλλαγές από ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις που ανήκουν σε όμιλο, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγών με φυσικό πρόσωπο συνδεόμενο στενά με οποιαδήποτε επιχείρηση του ομίλου, εκτός εάν ισχύει η παράγραφος 2 του άρθρου 215.
Επιπλέον, τα κράτη μέλη απαιτούν να δηλώνονται, το συντομότερο δυνατό, οι πολύ σημαντικές συναλλαγές εντός του ομίλου.
Οι αναγκαίες πληροφορίες υποβάλλονται στην αρχή εποπτείας του ομίλου από την ασφαλιστική ή την αντασφαλιστική επιχείρηση η οποία ηγείται του ομίλου ή, εάν του ομίλου δεν ηγείται ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση, από την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, από την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών ή από την ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση στον όμιλο που έχει καθορισθεί από την αρχή εποπτείας του ομίλου μετά από διαβουλεύσεις με τις λοιπές ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές και με τον όμιλο.
Οι εντός του ομίλου συναλλαγές υπόκεινται σε εποπτική εξέταση από την αρχή εποπτείας του ομίλου.»·
15)
στο άρθρο 246 παράγραφος 4, το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τη συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή την ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή την εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών να αναλαμβάνει, στο επίπεδο του ομίλου, την αξιολόγηση που απαιτείται από το άρθρο 45. Η εσωτερική εκτίμηση του κινδύνου και της φερεγγυότητας που διεξάγεται σε επίπεδο ομίλου υπόκειται σε εποπτική αξιολόγηση από την αρχή εποπτείας του ομίλου σύμφωνα με το κεφάλαιο III.
Όταν ο υπολογισμός της φερεγγυότητας στο επίπεδο του ομίλου εκτελείται με τη μέθοδο 1, στην οποία παραπέμπει το άρθρο 230, η συμμετέχουσα επιχείρηση ασφάλισης ή αντασφάλισης ή η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου, ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών διευκρινίζει σαφώς στην αρχή εποπτείας του ομίλου τη διαφορά μεταξύ του ύψους των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας καθεμιάς τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις ασφάλισης ή αντασφάλισης και των ενοποιημένων κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας του ομίλου.
Η συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, με την επιφύλαξη της σύμφωνης γνώμης της αρχής εποπτείας του ομίλου, μπορεί να προβεί σε όλες τις εκτιμήσεις που απαιτούνται από το άρθρο 45 στο επίπεδο του ομίλου και στο επίπεδο οποιασδήποτε θυγατρικής στον όμιλο, ταυτοχρόνως, και μπορεί να εκπονήσει ένα ενιαίο έγγραφο που να καλύπτει όλες αυτές τις εκτιμήσεις.»·
16)
στο άρθρο 247 παράγραφος 2, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
όταν του ομίλου δεν ηγείται ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση από την εξής εποπτική αρχή:
i)
όταν η μητρική ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης είναι ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, από την εποπτική αρχή η οποία έχει εκδώσει άδεια για την εν λόγω ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση·
ii)
όταν περισσότερες της μιας ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις με έδρα στην Ένωση έχουν ως μητρική τους την ίδια ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, και μία από τις επιχειρήσεις αυτές έχει λάβει άδεια στο κράτος μέλος στο οποίο η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών έχει την έδρα της, από την εποπτική αρχή της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης που έχει λάβει άδεια στο εν λόγω κράτος μέλος·
iii)
όταν επικεφαλής του ομίλου βρίσκονται περισσότερες της μιας ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου ή εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχουν τις έδρες τους σε διαφορετικά κράτη μέλη, και υπάρχει ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση σε καθένα από αυτά τα κράτη μέλη, από την εποπτική αρχή της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης με τον μεγαλύτερο ισολογισμό·
iv)
όταν περισσότερες της μιας ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις με έδρα στην Ένωση έχουν ως μητρική τους την ίδια ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, και καμία από τις επιχειρήσεις αυτές δεν έχει λάβει άδεια στο κράτος μέλος στο οποίο η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών έχει την έδρα της, από την εποπτική αρχή που αδειοδότησε την ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση που έχει το υψηλότερο σύνολο ισολογισμού· ή
v)
όταν ο όμιλος είναι όμιλος χωρίς μητρική επιχείρηση, ή σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση που δεν αναφέρεται στα σημεία i) έως iv), από την εποπτική αρχή η οποία έχει εκδώσει την άδεια της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης με το υψηλότερο σύνολο ισολογισμού.»·
(17)
στο άρθρο 249, παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Η αρχή εποπτείας του ομίλου διαβιβάζει στις ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές και στην ΕΑΑΕΣ όλες τις σχετικές με τον όμιλο πληροφορίες σύμφωνα με το άρθρο 19, το άρθρο 51 παράγραφος 1 και το άρθρο 254 παράγραφος 2, και ιδίως εκείνες που αφορούν τη νομική δομή του ομίλου, το πλαίσιο διακυβέρνησης και την οργανωτική δομή του ομίλου.»·
(18)
στο άρθρο 256, οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη ζητούν από τις συμμετέχουσες ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου και τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών να δημοσιεύουν, σε ετήσια βάση, έκθεση για τη φερεγγυότητα και τη χρηματοοικονομική κατάσταση σε επίπεδο ομίλου. Τα άρθρα 51, 53, 54 και 55 εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών.
2. Μια συμμετέχουσα ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ή μια ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών μπορεί, με την επιφύλαξη της συμφωνίας της αρχής εποπτείας του ομίλου, να δημοσιεύει ενιαία έκθεση για τη φερεγγυότητα και τη χρηματοοικονομική κατάστασή της, η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
τις πληροφορίες στο επίπεδο του ομίλου που πρέπει να δημοσιεύονται σύμφωνα με την παράγραφο 1·
β)
τις πληροφορίες για οιαδήποτε από τις θυγατρικές του ομίλου, που πρέπει να είναι διακριτές και να δημοσιεύονται σύμφωνα με τα άρθρα 51, 53, 54 και 55.
Πριν να δώσει τη συγκατάθεσή του σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, η αρχή εποπτείας του ομίλου ζητεί τη γνώμη και λαμβάνει δεόντως υπόψη τις απόψεις και τυχόν επιφυλάξεις των μελών του σώματος αρχών εποπτείας.»·
19)
Το άρθρο 257 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 257
Διοικητικό, διαχειριστικό ή εποπτικό όργανο ασφαλιστικών εταιρειών χαρτοφυλακίου και εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών
Τα κράτη μέλη απαιτούν όλα τα πρόσωπα που διευθύνουν όντως τις δραστηριότητες ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών να έχουν το απαιτούμενο ήθος και τις ικανότητες για την άσκηση των καθηκόντων τους.
Οι διατάξεις του άρθρου 42 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία.»·
20)
στο άρθρο 258, οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Εάν οι ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις ενός ομίλου δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 218 έως 246, ή εάν οι απαιτήσεις πληρούνται αλλά προκύπτουν κίνδυνοι για τη φερεγγυότητα, ή εάν οι εντός του ομίλου συναλλαγές ή οι συγκεντρώσεις κινδύνων αποτελούν απειλή για τη χρηματοοικονομική θέση των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, λαμβάνονται από τους παρακάτω, το συντομότερο δυνατόν, τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διορθωθεί η κατάσταση:
α)
από την αρχή εποπτείας του ομίλου όσον αφορά τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου ή τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών·
β)
από τις εποπτικές αρχές όσον αφορά τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις.
Εάν, στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου, η αρχή εποπτείας του ομίλου δεν είναι μια από τις εποπτικές αρχές του κράτους μέλους στο οποίο η ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών έχει την έδρα της, η αρχή εποπτείας του ομίλου ενημερώνει τις εποπτικές αυτές αρχές για τις διαπιστώσεις της προκειμένου να μπορέσουν να λάβουν τα αναγκαία μέτρα.
Εάν, στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου, η αρχή εποπτείας του ομίλου δεν είναι μια από τις εποπτικές αρχές του κράτους μέλους στο οποίο η ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση έχει την έδρα της, η αρχή εποπτείας του ομίλου ενημερώνει τις εποπτικές αυτές αρχές για τις διαπιστώσεις της προκειμένου να μπορέσουν να λάβουν τα αναγκαία μέτρα.
Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη καθορίζουν τα μέτρα τα οποία μπορούν να λαμβάνουν οι εποπτικές τους αρχές σε σχέση με τις ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου και τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Οι ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές, συμπεριλαμβανομένης της αρχής εποπτείας του ομίλου, συντονίζουν, οσάκις ενδείκνυται, τα μέτρα τους.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του ποινικού δικαίου τους, τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις ή λαμβάνουν μέτρα σε σχέση με ασφαλιστικές εταιρείες χαρτοφυλακίου και εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών οι οποίες παραβιάζουν νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που έχουν θεσπισθεί για την εφαρμογή του εν λόγω τίτλου, ή σε σχέση με το πρόσωπο το οποίο ασκεί ουσιαστικά τη διοίκηση των εταιρειών αυτών. Οι εποπτικές αρχές συνεργάζονται στενά προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι οι εν λόγω κυρώσεις ή τα μέτρα είναι αποτελεσματικά, ιδίως όταν η κεντρική διοίκηση ή η κύρια εγκατάσταση ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών δεν βρίσκεται στο ίδιο κράτος μέλος με την καταστατική έδρα της.»·
21)
το άρθρο 262 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 262
Μητρικές επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί σε τρίτη χώρα: έλλειψη ισοδυναμίας
1. Σε περίπτωση που ο έλεγχος που γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 260 δείχνει ότι δεν υπάρχει ισοδύναμη εποπτεία, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν στις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, τηρουμένων των αναλογιών, είτε τα άρθρα 218 έως 258, με την εξαίρεση των άρθρων 236 έως 243, ή μια από τις μεθόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Οι γενικές αρχές και μέθοδοι που εκτίθενται στα άρθρα 218 έως 258 εφαρμόζονται στο επίπεδο της ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου, της εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών, της ασφαλιστικής επιχείρησης της τρίτης χώρας ή της αντασφαλιστικής επιχείρησης της τρίτης χώρας.
Μόνον για τον σκοπό του υπολογισμού της φερεγγυότητας του ομίλου, η μητρική επιχείρηση αντιμετωπίζεται ως εάν ήταν ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση υποκείμενη στις ίδιες προϋποθέσεις που αναφέρονται στον τίτλο I, κεφάλαιο VI, τμήμα 3, ενότητες 1, 2 και 3 σε σχέση με τα ίδια κεφάλαια που είναι επιλέξιμα για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας και σε ένα από τα ακόλουθα:
α)
κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας καθορισμένες σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 226, εάν πρόκειται για ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή για εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών·
β)
κεφαλαιακές απαιτήσεις φερεγγυότητας που προσδιορίζονται σύμφωνα με τις αρχές του άρθρου 227, αν πρόκειται για ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας.
2. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στις εποπτικές τους αρχές να εφαρμόζουν άλλες μεθόδους οι οποίες εξασφαλίζουν κατάλληλη εποπτεία των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων ενός ομίλου. Για τις μεθόδους αυτές, λαμβάνεται η σύμφωνη γνώμη της αρχής της εποπτείας του ομίλου, μετά από διαβουλεύσεις με τις υπόλοιπες ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές.
Οι εποπτικές αρχές μπορούν, ιδίως, να απαιτούν την ίδρυση ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου που να έχει την έδρα της στην Ένωση, ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που να έχει την έδρα της στην Ένωση, και να εφαρμόσουν τον παρόντα τίτλο στις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις του ομίλου του οποίου ηγείται η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών.
Οι επιλεγείσες μέθοδοι επιτρέπουν την επίτευξη των στόχων εποπτείας των ομίλων όπως ορίζονται στον παρόντα τίτλο, και κοινοποιούνται στις λοιπές ενδιαφερόμενες εποπτικές αρχές και στην Επιτροπή.»·
22)
στο άρθρο 263, το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Όταν η μητρική επιχείρηση που αναφέρεται στο άρθρο 260 είναι η ίδια θυγατρική ασφαλιστικής εταιρείας χαρτοφυλακίου ή εταιρείας χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που έχει την έδρα της σε τρίτη χώρα ή ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης τρίτης χώρας, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την εξακρίβωση που προβλέπεται στο άρθρο 260 μόνο στο επίπεδο της τελικής μητρικής επιχείρησης η οποία είναι ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου τρίτης χώρας, εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών τρίτης χώρας, ή ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας.
Ωστόσο, οι εποπτικές αρχές μπορούν να αποφασίζουν, σε περίπτωση απουσίας ισοδύναμης εποπτείας που αναφέρεται στο άρθρο 260, να προβαίνουν σε νέα εξακρίβωση σε χαμηλότερο επίπεδο, οσάκις υφίσταται μητρική επιχείρηση ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, είτε πρόκειται για ασφαλιστική εταιρεία χαρτοφυλακίου τρίτης χώρας, είτε για εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών τρίτης χώρας, είτε για ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας.».
Άρθρο 5
Επανεξέταση
Η Επιτροπή επανεξετάζει πλήρως την οδηγία 2002/87/ΕΚ, περιλαμβανομένων των κατ’ εξουσιοδότηση και πράξεων εφαρμογής που εγκρίθηκαν σύμφωνα με την οδηγία αυτήν. Μετά την επανεξέταση, η Επιτροπή διαβιβάζει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2012, όπου εξετάζονται, ιδίως, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής, περιλαμβανομένης και μιας εκτίμησης σχετικά με το κατά πόσο το πεδίο αυτό θα πρέπει να διευρυνθεί μέσω της αναθεώρησης του άρθρου 3, καθώς και η εφαρμογή της οδηγίας αυτής σε μη ρυθμιζόμενες οντότητες, και ιδίως στις οντότητες ειδικού σκοπού. Η έκθεση καλύπτει επίσης τα κριτήρια για τον προσδιορισμό ΧΟΕΔ που ανήκουν σε ευρύτερους μη χρηματοπιστωτικούς ομίλους των οποίων οι συνολικές δραστηριότητες στον τραπεζικό τομέα, στον ασφαλιστικό τομέα και στον τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών είναι ουσιώδεις για την εσωτερική αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.
Η Επιτροπή εξετάζει επίσης εάν οι ΕΕΑ, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, θα πρέπει να εκδίδουν κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση αυτού του ουσιώδους χαρακτήρα.
Στο ίδιο πλαίσιο, η έκθεση καλύπτει τους συστημικά σημαντικούς ΧΟΕΔ των οποίων το μέγεθος, η διασύνδεση ή η πολυπλοκότητα τους κάνει ιδιαίτερα ευάλωτους και οι οποίοι θα πρέπει να προσδιορισθούν ανάλογα με τα εξελισσόμενα κριτήρια του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και της Επιτροπής της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία. Επιπροσθέτως, η έκθεση αυτή θα εξετάζει τη δυνατότητα επιβολής υποχρεωτικών δοκιμών προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων. Η έκθεση θα ακολουθείται, εφόσον είναι απαραίτητο, από τις κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.
Άρθρο 6
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με τα άρθρα 1, 2 και 3 της παρούσας οδηγίας έως τις 10 Ιουνίου 2013. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με το άρθρο 4 της παρούσας οδηγίας από τις 10 Ιουνίου 2013. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ έως την 22α Ιουλίου 2013 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με το άρθρο 2 παράγραφος 23 της παρούσας οδηγίας και με το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2 στοιχείο α) της παρούσας οδηγίας στο βαθμό που οι διατάξεις αυτές τροποποιούν το άρθρο 1, το άρθρο 2 σημεία 4, 5α και 16 και το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ όσον αφορά τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
4. Τα μέτρα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, παραπέμπουν στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη ορίζουν τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η αναφορά αυτή.
5. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 8
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 16 Νοεμβρίου 2011.
SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2011/89/EU
ze dne 16. listopadu 2011,
kterou se mění směrnice 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES a 2009/138/ES, pokud jde o doplňkový dozor nad finančními subjekty ve finančním konglomerátu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 53 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES ze dne 16. prosince 2002 o doplňkovém dozoru nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami a investičními podniky ve finančním konglomerátu (3) uděluje příslušným orgánům ve finančním sektoru doplňkové pravomoci a nástroje pro dozor nad skupinami složenými z mnoha regulovaných podniků, které jsou činné v různých odvětvích finančních trhů. Takové skupiny (dále jen „finanční konglomeráty“) jsou vystaveny rizikům (dále jen „skupinová rizika“), jež zahrnují rizika nákazy, kdy se rizika šíří z jednoho konce skupiny na druhý; koncentraci rizik, kdy se stejný typ rizika vyskytne současně v různých částech skupiny; složitost řízení mnoha různých právních subjektů; potenciální střet zájmů; a problém přidělování regulatorního kapitálu všem regulovaným podnikům, které jsou částí finančního konglomerátu, aby se tak zamezilo mnohonásobnému využití kapitálu. Doplňkový dozor by se měl na finanční konglomeráty vztahovat vedle dohledu na samostatném, konsolidovaném nebo skupinovém základě, aniž by docházelo ke zdvojování či k narušení skupiny, a bez ohledu na právní strukturu skupiny.
(2)
Je vhodné zajistit soulad mezi cíli směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES na jedné straně a směrnic Rady 73/239/EHS (4) a 92/49/EHS (5) a směrnic Evropského parlamentu a Rady 98/78/ES (6), 2002/83/ES (7), 2004/39/ES (8), 2005/68/ES (9), 2006/48/ES (10), 2006/49/ES (11), 2009/65/ES (12), 2009/138/ES (13) a 2011/61/EU (14) na straně druhé, a tím umožnit vhodný doplňkový dozor nad pojišťovacími a bankovními skupinami, a to i v případě, kdy tvoří součást smíšené finanční holdingové struktury.
(3)
Je nezbytné, aby byly finanční konglomeráty určovány v Unii podle rozsahu, v jakém jsou vystaveny skupinovým rizikům, na základě společných pokynů vydaných Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (15), Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (16) a Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (17) v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, (EU) č. 1094/2010 a (EU) č. 1095/2010, a to prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“). Je také velmi důležité, aby se požadavky týkající se upuštění od uplatnění doplňkového dozoru uplatňovaly na základě rizik a v souladu s uvedenými pokyny. To má zvláštní význam v případě větších, mezinárodně fungujících finančních konglomerátů.
(4)
Důsledné a přiměřené monitorování skupinových rizik ve velkých, složitých, mezinárodně fungujících finančních konglomerátech a dohled nad celoskupinovými kapitálovými politikami těchto skupin jsou možné pouze tehdy, když příslušné orgány shromáždí informace o dohledu a naplánují opatření dohledu nad rámec své vnitrostátní působnosti. Je proto nezbytné, aby příslušné orgány koordinovaly doplňkový dozor nad mezinárodně fungujícími finančními konglomeráty mezi příslušnými orgány, které jsou považovány za nejvhodnější pro výkon doplňkového dozoru nad finančním konglomerátem. Kolegia dotyčných orgánů příslušných pro finanční konglomeráty by měla jednat v souladu s doplňkovou povahou směrnice 2002/87/ES a jako taková by neměla zdvojovat ani nahrazovat činnost stávajících odvětvových kolegií, ale měla by spíše přidávat hodnotu k činnosti stávajících kolegií pro bankovní podskupinu a pojišťovací podskupinu v uvedených finančních konglomerátech. Kolegium pro finanční konglomerát by mělo být zřízeno pouze v případě, že není vytvořeno bankovní ani pojišťovací sektorové kolegium orgánů dohledu.
(5)
K zajištění náležitého regulačního dohledu je nezbytné, aby právní, řídící a organizační strukturu včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných společností a významných poboček bank, pojišťoven a finančních konglomerátů s přeshraniční činností sledovaly podle potřeby Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění, Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (společně dále jen „evropské orgány dohledu“) a Společný výbor a aby byly tyto informace zpřístupněny dotyčným příslušným orgánům.
(6)
Za účelem zajištění účinného doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu, zejména pokud se sídlo jedné z jeho dceřiných společností nachází v třetí zemi, by podniky, na které se tato směrnice vztahuje, měly zahrnovat všechny podniky, zejména úvěrové instituce se sídlem v třetí zemi, které by potřebovaly povolení, pokud by se jejich sídlo nacházelo v Unii.
(7)
Doplňkový dozor nad velkými, složitými, mezinárodně fungujícími finančními konglomeráty vyžaduje koordinaci v celé Unii, aby přispěl ke stabilitě vnitřního trhu s finančními službami. K tomu se příslušné orgány musí dohodnout na postupech dohledu ve vztahu k těmto finančním konglomerátům. Evropské orgány dohledu by měly vydat v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, (EU) č. 1094/2010 a (EU) č. 1095/2010, prostřednictvím Společného výboru, společné pokyny pro tyto společné postupy dohledu, a tím zajistit komplexní obezřetnostní rámec nástrojů a pravomocí dohledu dostupných podle směrnic o bankovnictví, pojišťovnictví, cenných papírech a finančních konglomerátech. Pokyny stanovené v směrnici 2002/87/ES by měly odrážet doplňkovou povahu dozoru podle ní a doplňovat dohled nad příslušnými sektory, jak jej stanoví směrnice 73/239/EHS, 92/49/EHS, 98/78/ES, 2002/83/ES, 2004/39/ES, 2006/48/ES, 2006/49/ES, 2009/138/ES a 2011/61/EU.
(8)
Je skutečně zapotřebí monitorovat a kontrolovat potenciální skupinová rizika, jimž jsou finanční konglomeráty vystaveny a která vznikají v důsledku účastí v jiných společnostech. Pro případy, kdy se konkrétní pravomoci dozoru stanovené v směrnici 2002/87/ES zdají být nedostačující, by společenství dohledu mělo vypracovat alternativní metody, jak řešit a adekvátně zohledňovat tato rizika, pokud možno činností evropských orgánů dohledu prostřednictvím Společného výboru. Pokud je účast jediným prvkem pro určení finančního konglomerátu, měly by mít orgány dohledu možnost posoudit, zda je taková skupina vystavena skupinovým rizikům, a případně upustit od potřeby doplňkového dozoru.
(9)
Pokud jde o některé skupinové struktury, v současné krizi byly orgány dohledu ponechány bez pravomocí, neboť režimy stanovené v příslušných směrnicích je nutily, aby si zvolily buď sektorově specifický dohled, nebo doplňkový dozor. I když by se měl v souvislosti s prací skupiny G-20 na finančních konglomerátech uskutečnit celkový přezkum směrnice 2002/87/ES, je třeba co nejdříve stanovit nezbytné pravomoci dozoru.
(10)
Je vhodné zajistit soulad mezi cíli směrnice 2002/87/ES a směrnice 98/78/ES. Směrnice 98/78/ES by proto měla být změněna tak, aby definovala a zahrnovala smíšené finanční holdingové společnosti. Aby byl zajištěn včasný a soudržný dohled, měla by být směrnice 98/78/ES změněna bez ohledu na brzký počátek uplatňování směrnice 2009/138/ES, která by měla být změněna za stejným účelem.
(11)
Zatímco zátěžové testy pro bankovní a pojišťovací podskupiny ve finančním konglomerátu by měly být prováděny pravidelně, je na koordinátorovi určeném v souladu se směrnicí 2002/87/ES, aby rozhodl o vhodnosti, parametrech a načasování zátěžového testu pro každý finanční konglomerát jako celek. U zátěžových testů v celé Unii, které provádějí evropské orgány dohledu v jednotlivých sektorech, by mělo být úkolem Společného výboru zajistit, aby tyto zátěžové testy probíhaly konzistentně ve všech jednotlivých sektorech. Z těchto důvodů by evropské orgány dohledu měly mít možnost prostřednictvím Společného výboru vytvářet doplňkové parametry pro celounijní zátěžové testy, a zachytit tak specifická skupinová rizika pro finanční konglomeráty, a mělo by jim být umožněno výsledky těchto testů zveřejnit, pokud to sektorové právní předpisy dovolují. Měly by být zohledněny zkušenosti z předchozích celounijních zátěžových testů. Zátěžové testy by například měly zohledňovat rizika týkající se likvidity a solventnosti finančních konglomerátů.
(12)
Komise by měla dále vypracovat ucelený a přesvědčivý systém dohledu nad finančními konglomeráty. Nadcházející celkový přezkum směrnice 2002/87/ES by měl zahrnovat neregulované subjekty, zejména zvláštní účelové jednotky, a měl by vytvořit možnost pro orgány dohledu na základě hodnocení rizik upustit od uplatnění doplňkového dozoru při určování finančního konglomerátu a současně omezit použití této možnosti upuštění. S ohledem na sektorové směrnice by měl přezkum posoudit i systémově relevantní finanční konglomeráty, jejichž velikost, vzájemná propojenost nebo složitost je činí zvlášť zranitelnými. Tyto finanční konglomeráty by měly být určovány analogicky podle vyvíjejících se standardů Rady pro finanční stabilitu a Basilejského výboru pro bankovní dohled. Komise by měla zvážit navržení regulačního opatření v této oblasti.
(13)
Je vhodné zajistit soulad mezi cíli směrnice 2002/87/ES a směrnice 2006/48/ES. Směrnice 2006/48/ES by proto měla být změněna tak, aby definovala a zahrnovala smíšené finanční holdingové společnosti.
(14)
Obnovená dostupnost pravomocí na úrovni smíšených finančních holdingových společností znamená, že některá ustanovení směrnic 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES, nebo 2009/138/ES se na této úrovni uplatní souběžně. Tato ustanovení mohou být vzájemně rovnocenná, zejména pokud jde o kvalitativní prvky přezkumných postupů dohledu. Například stejné požadavky na způsobilost a odbornost řízení holdingových společností jsou stanoveny ve směrnicích 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES, a 2009/138/ES. Aby se předešlo překrývání těchto ustanovení a zajistila účinnost dohledu na nejvyšší úrovni, měly by mít orgány dohledu možnost uplatnit určité ustanovení pouze jednou, a tím současně splnit rovnocenné ustanovení ve všech ostatních použitelných směrnicích. Kde ustanovení nemají stejná znění, měla by být považována za rovnocenná, pokud jsou podobná svou podstatou, zejména pokud jde o dohled založený na riziku. Při posuzování rovnocennosti by orgány dohledu měly v kolegiích ve vztahu ke každé použitelné směrnici zkontrolovat, zda byla pokryta její působnost a je dosahováno jejích cílů, aniž by došlo ke snížení standardů v oblasti dohledu. Posuzování rovnocennosti by se mělo moci vyvíjet s ohledem na změny rámců a postupů dohledu. Posuzování rovnocennosti by proto mělo představovat otevřený, neustále se vyvíjející proces. Tento proces by měl umožnit individuální řešení v jednotlivých případech, aby byly zohledněny veškeré podstatné znaky konkrétní skupiny. Pro zajištění konzistentnosti v rámci dohledu nad jednou konkrétní skupinou a pro vytvoření rovných podmínek pro všechny finanční konglomeráty v celé Unii je nezbytná vhodná spolupráce v oblasti dohledu. Za tímto účelem by měly evropské orgány dohledu prostřednictvím Společného výboru vytvořit pokyny pro sbližování postupů posuzování rovnocennosti a pracovat na vydání závazných technických norem.
(15)
Za účelem zdokonalení doplňkového dozoru nad finančními subjekty ve finančním konglomerátu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o technické úpravy, které je třeba učinit ve směrnici 2002/87/ES s ohledem na definice, přizpůsobení terminologie a metody výpočtu v ní stanovené. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(16)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zdokonalení doplňkového dozoru nad finančními subjekty ve finančním konglomerátu, není možné uspokojivě dosáhnout na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodu rozsahu nebo účinků této směrnice lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(17)
Směrnice 98/78/ES, 2002/87/ES, 2006/48/ES a 2009/138/ES by proto měly být změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 98/78/ES
Směrnice 98/78/ES se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
písmeno j) se nahrazuje tímto:
„j)
‚holdingovou pojišťovnou se smíšenou činností‘ mateřský podnik jiný než pojišťovna, pojišťovna z třetí země, zajišťovna, zajišťovna z třetí země, holdingová pojišťovna nebo smíšená finanční holdingová společnost, jehož alespoň jeden dceřiný podnik je pojišťovnou nebo zajišťovnou;“
b)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„m)
‚smíšenou finanční holdingovou společností‘ smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice 2002/87/ES.“
2)
V článku 2 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Každá pojišťovna nebo zajišťovna, jejímž mateřským podnikem je holdingová pojišťovna, smíšená finanční holdingová společnost, pojišťovna z třetí země nebo zajišťovna z třetí země, podléhá doplňkovému dozoru vykonávanému způsobem stanoveným v čl. 5 odst. 2 a v článcích 6, 8 a 10.“
3)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 2a
Úroveň použití na smíšené finanční holdingové společnosti
1. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2002/87/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán příslušný k doplňkovému dozoru po konzultaci s ostatními dotyčnými příslušnými orgány použít na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost pouze příslušné ustanovení směrnice 2002/87/ES.
2. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2006/48/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán příslušný k doplňkovému dozoru, po dohodě s orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě v sektoru bankovnictví a v sektoru investičních služeb, použít pouze ustanovení směrnice vztahující se na nejvýznamnější sektor určený v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
3. Orgán příslušný k doplňkovému dozoru informuje o rozhodnutích přijatých podle odstavců 1 a 2 Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (18) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (19). Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (20) vypracují prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) pokyny pro sbližování postupů dohledu a vypracují návrh regulačních technických norem, který předloží Komisi do tří let od přijetí uvedených pokynů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
4)
V článku 3 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Výkon doplňkového dozoru v souladu s článkem 2 v žádném případě neznamená, že příslušné orgány jsou povinny jednotlivě dohlížet na pojišťovnu z třetí země, zajišťovnu z třetí země, holdingovou pojišťovnu, smíšenou finanční holdingovou společnost nebo holdingovou pojišťovnu se smíšenou činností.“
5)
V článku 4 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Pokud pojišťovny nebo zajišťovny, kterým bylo vydáno povolení k výkonu činnosti ve dvou či více členských státech, mají za mateřský podnik stejnou holdingovou pojišťovnu, pojišťovnu z třetí země, zajišťovnu z třetí země, smíšenou finanční holdingovou společnost nebo holdingovou pojišťovnu se smíšenou činností, mohou příslušné orgány dotyčných členských států uzavřít dohodu o tom, který z nich bude vykonávat doplňkový dozor.“
6)
Článek 10 se nahrazuje tímto:
„Článek 10
Holdingové pojišťovny, smíšené finanční holdingové společnosti, pojišťovny z třetích zemí a zajišťovny z třetích zemí
1. Ve vztahu k čl. 2 odst. 2 členské státy vyžadují, aby se metoda doplňkového dozoru použila v souladu s přílohou II. Výpočet zahrnuje všechny přidružené podniky holdingové pojišťovny, smíšené finanční holdingové společnosti, pojišťovny z třetí země nebo zajišťovny z třetí země.
2. Jestliže příslušné orgány dojdou na základě výpočtu uvedeného v odstavci 1 k závěru, že solventnost dceřiné pojišťovny nebo zajišťovny holdingové pojišťovny, smíšené finanční holdingové společnosti, pojišťovny z třetí země nebo zajišťovny z třetí země je nebo může být ohrožena, přijmou vhodná opatření na úrovni dané pojišťovny nebo zajišťovny.“
7)
Přílohy I a II se mění v souladu s přílohou I této směrnice.
Článek 2
Změny směrnice 2002/87/ES
Směrnice 2002/87/ES se mění takto:
1)
Články 1 a 2 se nahrazují tímto:
„Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví pravidla pro doplňkový dozor nad regulovanými podniky, které obdržely povolení podle článku 6 směrnice 73/239/EHS, článku 4 směrnice 2002/83/ES (21), článku 5 směrnice 2004/39/ES (22), článku 3 směrnice 2005/68/ES (23), článku 6 směrnice 2006/48/ES (24), článku 5 směrnice 2009/65/ES (25), článku 14 směrnice 2009/138/ES (26) nebo článků 6 až 11 směrnice 2011/61/EU (27) a které jsou součástí finančního konglomerátu.
Tato směrnice rovněž mění související sektorové předpisy, které se vztahují na podniky regulované uvedenými směrnicemi.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
1)
‚úvěrovou institucí‘ úvěrová instituce ve smyslu čl. 4 bodu 1 směrnice 2006/48/ES;
2)
‚pojišťovnou‘ pojišťovna ve smyslu čl. 13 bodů 1, 2 a 3 směrnice 2009/138/ES;
3)
‚investičním podnikem‘ investiční podnik ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 směrnice 2004/39/ES, včetně podniků uvedených v čl. 3 odst. 1 písm. d) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/49/ES ze dne 14. června 2006 o kapitálové přiměřenosti investičních podniků a úvěrových institucí (28), nebo podnik se sídlem v třetí zemi, který by musel mít povolení podle směrnice 2004/39/ES, kdyby se jeho sídlo nacházelo v Unii;
4)
‚regulovaným podnikem‘ úvěrová instituce, pojišťovna, zajišťovna, investiční podnik, společnost spravující aktiva nebo správce alternativního investičního fondu;
5)
‚společností spravující aktiva‘ správcovská společnost ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice 2009/65/ES nebo podnik se sídlem v třetí zemi, který by musel mít povolení podle uvedené směrnice, kdyby se jeho sídlo nacházelo v Unii;
5a)
‚správcem alternativních investičních fondů‘ správce alternativních investičních fondů ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. b), l) a ab) směrnice 2011/61/EU nebo podnik se sídlem v třetí zemi, který by musel mít povolení podle uvedené směrnice, kdyby se jeho sídlo nacházelo v Unii;
6)
‚zajišťovnou‘ zajišťovna ve smyslu čl. 13 bodu 4, 5 nebo 6 směrnice 2009/138/ES nebo zvláštní účelová jednotka ve smyslu čl. 13 bodu 26 uvedené směrnice;
7)
‚sektorovými předpisy‘ právní předpisy Unie týkající se obezřetnostního dohledu nad regulovanými podniky, zejména směrnice 2004/39/ES, 2006/48/ES, 2006/49/ES a 2009/138/ES;
8)
‚finančním sektorem‘ sektor složený z jednoho nebo více těchto podniků:
a)
úvěrová instituce, finanční instituce nebo podnik pomocných bankovních služeb ve smyslu čl. 4 bodu 1, 5 nebo 21 směrnice 2006/48/ES (dále souhrnně ‚sektor bankovnictví‘);
b)
pojišťovna, zajišťovna nebo pojišťovací holdingová společnost ve smyslu čl. 13 bodu 1, 2, 4 nebo 5 nebo čl. 212 odst. 1 písm. f) směrnice 2009/138/ES (dále souhrnně ‚pojišťovací sektor‘);
c)
investiční podnik ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. b) směrnice 2006/49/ES (dále souhrnně ‚sektor investičních služeb‘);
9)
‚mateřským podnikem‘ mateřský podnik ve smyslu článku 1 sedmé směrnice Rady 83/349/EHS ze dne 13. června 1983 o konsolidovaných účetních závěrkách (29) nebo jakýkoli podnik, který podle názoru příslušných orgánů fakticky vykonává dominantní vliv nad jiným podnikem;
10)
‚dceřiným podnikem‘ dceřiný podnik ve smyslu článku 1 směrnice 83/349/EHS nebo jakýkoli podnik, nad nímž podle názoru příslušných orgánů fakticky vykonává dominantní vliv mateřský podnik, nebo jakýkoli dceřiný podnik takového dceřiného podniku;
11)
‚účastí‘ účast ve smyslu první věty článku 17 čtvrté směrnice Rady 78/660/EHS ze dne 25. července 1978 o ročních účetních závěrkách některých forem společností (30) nebo přímé či nepřímé držení nejméně 20 % hlasovacích práv nebo základního kapitálu podniku;
12)
„skupinou“ skupina podniků, která se skládá z mateřského podniku, jeho dceřiných podniků a podniků, ve kterých drží mateřský podnik nebo jeho dceřiné podniky účast, nebo podniků vzájemně propojených ve smyslu čl. 12 odst. 1 směrnice 83/349/EHS, včetně jakékoli její podskupiny;
12a)
„kontrolou“ vztah mezi mateřským podnikem a dceřiným podnikem podle článku 1 směrnice 83/349/EHS nebo podobný vztah mezi fyzickou či právnickou osobou a podnikem;
13)
„úzkým propojením“ stav, kdy jsou dvě nebo více fyzických či právnických osob spojeny kontrolou nebo účastí, nebo stav, v němž jsou dvě nebo více fyzických či právnických osob trvale vázány k téže osobě vztahem kontroly;
14)
„finančním konglomerátem“ skupina nebo podskupina, kde regulovaný podnik je v čele skupiny nebo podskupiny nebo kde nejméně jeden z dceřiných podniků ve skupině nebo podskupině je regulovaným podnikem a která splňuje tyto podmínky:
a)
pokud je regulovaný podnik v čele skupiny nebo podskupiny:
i)
tento podnik je buď mateřským podnikem podniku ve finančním sektoru, podnikem, který má účast v podniku ve finančním sektoru, nebo podnikem propojeným s podnikem ve finančním sektoru vztahem ve smyslu čl. 12 odst. 1 směrnice 83/349/EHS,
ii)
nejméně jeden podnik ve skupině nebo podskupině je činný v pojišťovacím sektoru a nejméně jeden v sektoru bankovnictví nebo v sektoru investičních služeb a
iii)
konsolidované nebo agregované činnosti podniků ve skupině nebo podskupině v pojišťovacím sektoru a konsolidované nebo agregované činnosti podniků v sektoru bankovnictví a sektoru investičních služeb jsou významné ve smyslu čl. 3 odst. 2 nebo 3 této směrnice, nebo
b)
pokud v čele skupiny nebo podskupiny nestojí žádný regulovaný podnik:
i)
probíhá činnost skupiny nebo podskupiny hlavně ve finančním sektoru ve smyslu čl. 3 odst. 1 této směrnice,
ii)
nejméně jeden podnik ve skupině nebo podskupině je činný v pojišťovacím sektoru a nejméně jeden v sektoru bankovnictví nebo v sektoru investičních služeb a
iii)
konsolidované nebo agregované činnosti podniků ve skupině nebo podskupině v pojišťovacím sektoru a konsolidované nebo agregované činnosti podniků v sektoru bankovnictví a sektoru investičních služeb jsou významné ve smyslu čl. 3 odst. 2 nebo 3 této směrnice;
15)
„smíšenou finanční holdingovou společností“ mateřský podnik jiný než regulovaný podnik, který společně se svými dceřinými podniky, z nichž nejméně jeden je regulovaným podnikem se sídlem v Unii, a jinými podniky tvoří finanční konglomerát;
16)
„příslušnými orgány“ vnitrostátní orgány členských států, které jsou právním předpisem oprávněny k dohledu nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami, zajišťovnami, investičními podniky, společnostmi spravujícími aktiva nebo správci alternativních investičních fondů, ať nad jednotlivými podniky nebo nad celou skupinou;
17)
„dotyčnými příslušnými orgány“:
a)
příslušné orgány členských států pověřené sektorovým dohledem v rámci celé skupiny nad kterýmkoli z regulovaných podniků ve finančním konglomerátu, především nad nejvyšším mateřským podnikem sektoru;
b)
koordinátor určený v souladu s článkem 10, pokud se liší od orgánů uvedených v písmenu a);
c)
případně jiné příslušné orgány dotčené podle názoru orgánů uvedených v písmenech a) a b);
18)
„transakcemi uvnitř skupiny“ všechny transakce, kterými regulované podniky v rámci finančního konglomerátu závisí přímo či nepřímo na jiných podnicích ve stejné skupině nebo na jakékoli fyzické či právnické osobě spojené s podniky v této skupině úzkým propojením, pokud jde o splnění závazku smluvního či mimosmluvního, ať už za úplatu či nikoli;
19)
„koncentrací rizik“ veškerá rizika potenciální ztráty, která jsou dostatečně velká k tomu, aby ohrozila solventnost regulovaných podniků ve finančním konglomerátu nebo jejich finanční situaci obecně; důvodem těchto rizik může být riziko výpadku protistrany neboli úvěrové riziko, investiční riziko, pojišťovací riziko, tržní riziko, jiná rizika nebo kombinace či vzájemné působení těchto rizik.
Než vstoupí v platnost regulační technické normy přijaté v souladu s čl. 21a odst. 1 písm. b), názor uvedený v bodě 17 písm. c) tohoto článku přihlíží zejména k tržnímu podílu regulovaných podniků ve finančním konglomerátu v jiných členských státech, zejména pokud přesáhne 5 %, a k významu ve finančním konglomerátu u jakéhokoli regulovaného podniku usazeného v jiném členském státě.
2)
Článek 3 se mění takto:
a)
odstavce 1, 2 a 3 se nahrazují tímto:
„1. Pro určení toho, zda činnosti skupiny probíhají hlavně ve finančním sektoru ve smyslu čl. 2 bodu 14 písm. b) podbodu i), by měl ukazatel poměru bilanční sumy regulovaných a neregulovaných podniků finančního sektoru ve skupině k bilanční sumě skupiny jako celku přesáhnout 40 %.
2. Pro účely určení toho, zda činnosti v různých finančních sektorech jsou významné ve smyslu čl. 2 bodu 14 písm. a) podbodu iii) a písm. b) podbodu iii), by měl pro každý finanční sektor průměr poměru bilanční sumy tohoto finančního sektoru k bilanční sumě podniků finančního sektoru ve skupině a poměr požadované míry solventnosti ve stejném finančním sektoru k celkové požadované solventnosti podniků finančního sektoru ve skupině přesáhnout 10 %.
Pro účely této směrnice je nejmenším finančním sektorem ve finančním konglomerátu sektor s nejnižším průměrem a nejvýznamnější finanční sektor ve finančním konglomerátu je sektor s nejvyšším průměrem. Pro účely výpočtu průměru a pro měření nejmenších a nejvýznamnějších finančních sektorů se sektor bankovnictví a sektor investičních služeb posuzují společně.
Společnosti spravující aktiva se přičítají k sektoru, do něhož patří v rámci skupiny. Pokud nepatří výhradně do jednoho sektoru v rámci skupiny, přičítají se k nejmenšímu finančnímu sektoru.
Správci alternativních investičních fondů se přičítají k sektoru, do něhož patří v rámci skupiny. Pokud nepatří výhradně do jednoho sektoru v rámci skupiny, přičítají se k nejmenšímu finančnímu sektoru.
3. Mezisektorové činnosti se rovněž považují za významné ve smyslu čl. 2 bodu 14 písm. a) podbodu iii) nebo písm. b) podbodu iii), pokud bilanční suma nejmenšího finančního sektoru ve skupině přesáhne 6 miliard EUR.
Pokud skupina nedosáhne prahové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku, mohou dotyčné příslušné orgány společně rozhodnout, že nebudou skupinu považovat za finanční konglomerát. Mohou rovněž rozhodnout, že nepoužijí články 7, 8 nebo 9, pokud se domnívají, že zahrnutí skupiny do působnosti této směrnice nebo použití těchto ustanovení není nezbytné nebo by bylo nevhodné či zavádějící vzhledem k cílům doplňkového dozoru.
Rozhodnutí přijatá v souladu s tímto odstavcem se oznamují ostatním příslušným orgánům a příslušné orgány je, kromě výjimečných případů, zveřejní.
3a. Pokud skupina dosáhne prahové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku, avšak nejmenší sektor nepřesáhne 6 miliard EUR, mohou dotyčné příslušné orgány společně rozhodnout, že nebudou skupinu považovat za finanční konglomerát. Mohou rovněž rozhodnout, že nepoužijí článek 7, 8 nebo 9, pokud se domnívají, že zahrnutí skupiny do působnosti této směrnice nebo použití těchto ustanovení není nezbytné nebo by bylo nevhodné či zavádějící vzhledem k cílům doplňkového dozoru.
Rozhodnutí přijatá v souladu s tímto odstavcem se oznamují ostatním příslušným orgánům a příslušné orgány je, kromě výjimečných případů, zveřejní.“;
b)
odstavec 4 se mění takto:
i)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
vyloučit podnik při výpočtu poměrů v případech uvedených v čl. 6 odst. 5 s výjimkou případu, kdy se přemístil z členského státu do třetí země a existují důkazy, že změnil sídlo s cílem vyhnout se regulaci.“;
ii)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„c)
vyloučit jednu nebo více účastí v menším sektoru, pokud jsou tyto účasti rozhodující pro určení finančního konglomerátu a společně mají zanedbatelný význam z hlediska cílů doplňkového dozoru.“;
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Pro účely odstavců 1 a 2 mohou dotyčné příslušné orgány ve výjimečných případech a společně nahradit kritérium odvozené od bilanční sumy jedním nebo více následujícími parametry nebo přidat jeden nebo více těchto parametrů, pokud se domnívají, že tyto parametry mají zvláštní význam pro účely doplňkového dozoru podle této směrnice: struktura příjmů, mimobilanční činnosti, celkový objem spravovaných aktiv.“;
d)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„8. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (31), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (32) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (33) (společně dále jen „evropské orgány dohledu“) vydají prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování odstavců 2, 3, 3a, 4 a 5 tohoto článku.
9. Příslušné orgány každoročně znovu posoudí možnost upuštění od uplatnění doplňkového dozoru a provedou přezkum kvantitativních ukazatelů stanovených v tomto článku a hodnocení na základě rizik uplatňovaných pro finanční skupiny.
3)
Článek 4 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Za tímto účelem:
-
příslušné orgány, které povolily regulované podniky ve skupině, úzce spolupracují,
-
pokud se příslušný orgán domnívá, že regulovaný podnik povolený tímto příslušným orgánem je členem skupiny, jež může být finančním konglomerátem a jež dosud nebyla určena podle této směrnice, sdělí tento názor ostatním dotčeným příslušným orgánům a Společnému výboru.“;
b)
v odstavci 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Koordinátor rovněž informuje příslušné orgány, které povolily regulované podniky ve skupině, příslušné orgány členského státu, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, a Společný výbor.“;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Společný výbor na své internetové stránce zveřejní a aktualizuje seznam finančních konglomerátů definovaných podle čl. 2 bodu 14. Tyto informace jsou dostupné pomocí hypertextového odkazu na internetových stránkách každého z evropských orgánů dohledu.
Název každého regulovaného podniku uvedeného v článku 1, jenž tvoří součást finančního konglomerátu, je uveden na seznamu, který Společný výbor zveřejní a aktualizuje na svých internetových stránkách.“
4)
Článek 5 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
každý regulovaný podnik, jehož mateřským podnikem je smíšená finanční holdingová společnost, která má sídlo v Unii;“
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Každý regulovaný podnik, který nepodléhá doplňkovému dozoru v souladu s odstavcem 2 a jehož mateřským podnikem je regulovaný podnik nebo smíšená finanční holdingová společnost se sídlem v třetí zemi, podléhá doplňkovému dozoru na úrovni finančního konglomerátu v rozsahu a způsobem stanoveným v článku 18.“;
c)
v odstavci 4 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Aby byl takový doplňkový dozor uplatněn, musí být alespoň jeden z podniků regulovaným podnikem podle článku 1 a musí být splněny podmínky stanovené v čl. 2 bodě 14 písm. a) podbodě ii) nebo písm. b) podbodě ii) a písm. a) podbodě iii) nebo písm. b) podbodě iii). Dotyčné příslušné orgány přijímají rozhodnutí s přihlédnutím k cílům doplňkového dozoru stanoveným touto směrnicí.“
5)
V článku 6 se odstavce 3 a 4 nahrazují tímto:
„3. Pro účely výpočtu požadavku kapitálové přiměřenosti uvedeného v odst. 2 prvním pododstavci se do působnosti doplňkového dozoru v souladu s přílohou I zahrnují tyto podniky:
a)
úvěrová instituce, finanční instituce nebo podnik pomocných bankovních služeb;
b)
pojišťovna, zajišťovna nebo pojišťovací holdingová společnost;
c)
investiční podnik;
d)
smíšená finanční holdingová společnost.
4. Při výpočtu doplňkového požadavku kapitálové přiměřenosti u finančního konglomerátu pomocí metody 1 (účetní konsolidace) uvedené v příloze I této směrnice se vlastní kapitál a požadavky solventnosti podniků ve skupině vypočítají na základě odpovídajících sektorových předpisů pro formu a rozsah konsolidace, stanovených zejména v článcích 133 a 134 směrnice 2006/48/ES a v článku 221 směrnice 2009/138/ES.
Při použití metody 2 (odpočet a agregace) uvedené v příloze I bere výpočet v úvahu poměrný podíl upsaného základního kapitálu, který přímo nebo nepřímo drží mateřský podnik nebo podnik, který drží účast v jiném podniku skupiny.“
6)
Článek 7 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Až do další koordinace právních předpisů Unie mohou členské státy stanovit kvantitativní limity jakékoli koncentrace rizik na úrovni finančního konglomerátu, povolit svým příslušným orgánům, aby takové limity stanovily, nebo přijmout jiná opatření dohledu, která by umožňovala dosáhnout cílů doplňkového dozoru v tomto ohledu.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování doplňkového dozoru nad koncentrací rizik podle odstavců 1 až 4 tohoto článku. Tyto pokyny zajistí, aby uplatňování nástrojů dohledu stanovených v tomto článku bylo v souladu s uplatňováním článků 106 až 118 směrnice 2006/48/ES a článku 244 směrnice 2009/138/ES, a zabránilo se tak zdvojování dohledu. Vydají konkrétní společné pokyny pro uplatňování odstavců 1 až 4 tohoto článku na účasti finančních konglomerátů v případech, kdy vnitrostátní právo obchodních společností brání uplatňování čl. 14 odst. 2 této směrnice.“
7)
Článek 8 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Až do další koordinace právních předpisů Unie mohou členské státy stanovit kvantitativní limity nebo kvalitativní požadavky pro transakce uvnitř skupiny u regulovaných podniků ve finančním konglomerátu, povolit svým příslušným orgánům, aby takové limity nebo požadavky stanovily, nebo přijmout jiná opatření dohledu, která by umožňovala dosáhnout cílů doplňkového dozoru v tomto ohledu.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování doplňkového dozoru nad transakcemi uvnitř skupiny podle odstavců 1 až 4 tohoto článku. Tyto pokyny zajistí, aby uplatňování nástrojů dohledu stanovených v tomto článku bylo v souladu s uplatňováním článku 245 směrnice 2009/138/ES, a zabránilo tak zdvojování dohledu. Vydají konkrétní společné pokyny pro uplatňování odstavců 1 až 4 tohoto článku na účasti finančních konglomerátů v případech, kdy vnitrostátní právo obchodních společností brání uplatňování čl. 14 odst. 2 této směrnice.“
8)
Článek 9 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Členské státy zajistí, aby všech podnicích zahrnutých do doplňkového dozoru podle článku 5 existovaly vhodné mechanismy vnitřní kontroly pro zpracování všech údajů a informací, které by mohly mít význam pro účely doplňkového dozoru.
Členské státy vyžadují, aby regulované podniky na úrovni finančního konglomerátu pravidelně poskytovaly příslušnému orgánu informace o své právní, řídící a organizační struktuře, včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných společností a významných poboček.
Členské státy vyžadují, aby regulované podniky každoročně zveřejňovaly na úrovni finančního konglomerátu, buď v plném rozsahu nebo prostřednictvím odkazů na rovnocenné informace, popis své právní, řídící a organizační struktury.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„6. Příslušné orgány sjednotí uplatňování doplňkového dozoru nad mechanismy vnitřní kontroly a postupy řízení rizik stanovenými v tomto článku s přezkumnými postupy dohledu stanovenými v článku 124 směrnice 2006/48/ES a článku 248 směrnice 2009/138/ES. Za tímto účelem evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny pro sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování doplňkového dozoru nad mechanismy vnitřní kontroly a postupy řízení rizik stanovenými v tomto článku, a nad souladem s přezkumnými postupy dohledu stanovenými v článku 124 směrnice 2006/48/ES a článku 248 směrnice 2009/138/ES. Vydají konkrétní společné pokyny pro uplatňování tohoto článku na účasti finančních konglomerátů v případech, kdy vnitrostátní právo obchodních společností brání uplatňování čl. 14 odst. 2 této směrnice.“
9)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 9b
Zátěžové testy
1. Členské státy mohou požadovat, aby koordinátor zajistil vhodné a pravidelné zátěžové testy finančních konglomerátů. Vyžadují, aby dotyčné příslušné orgány s koordinátorem plně spolupracovaly.
2. Pro účely zátěžových testů prováděných v celé Unii mohou evropské orgány dohledu prostřednictvím Společného výboru a ve spolupráci s Evropskou radou pro systémová rizika, zřízenou nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (34), vypracovat v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010, nařízením (EU) č. 1094/2010 a nařízením (EU) č. 1095/2010 doplňkové parametry pro zátěžové testy, které zachytí specifická rizika spojená s finančními konglomeráty. Koordinátor sdělí výsledky zátěžových testů Společnému výboru.
10)
V čl. 10 odst. 2 se písmeno b) mění takto:
a)
v bodě ii) se první odstavec nahrazuje tímto:
„ii)
v případě, že nejméně dva regulované podniky se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou smíšenou finanční holdingovou společnost a jeden z těchto podniků byl povolen v členském státě, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, vykonává úlohu koordinátora příslušný orgán tohoto členského státu, který povolil tento regulovaný podnik.“;
b)
bod iii) se nahrazuje tímto:
„iii)
v případě, že nejméně dva regulované podniky se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou smíšenou finanční holdingovou společnost a žádný z těchto podniků nebyl povolen v členském státě, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, vykonává úlohu koordinátora příslušný orgán, který povolil regulovaný podnik s nejvyšší bilanční sumou v nejvýznamnějším finančním sektoru;“.
11)
Článek 11 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Aniž je dotčena možnost přenesení konkrétních pravomocí dohledu a odpovědností dohledu stanovená legislativními akty Unie, nejsou existencí koordinátora pověřeného zvláštními úkoly doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu dotčeny úkoly a odpovědnost příslušných orgánů podle sektorových předpisů.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Požadovaná spolupráce podle tohoto oddílu a plnění úkolů uvedených v odstavcích 1, 2 a 3 tohoto článku a v článku 12 a s výhradou dodržení požadavků důvěrnosti a práva Unie, vhodné koordinace a případné spolupráce s relevantními orgány dohledu třetích zemí probíhají prostřednictvím kolegií zřízených podle článku 131a směrnice 2006/48/ES nebo čl. 248 odst. 2 směrnice 2009/138/ES.
Koordinační dohody podle odst. 1 druhého pododstavce tohoto článku se zohlední samostatně v písemné dohodě o koordinaci uzavřené podle článku 131 směrnice 2006/48/ES nebo článku 248 směrnice 2009/138/ES. Koordinátor, jako předseda kolegia zřízeného podle článku 131a směrnice 2006/48/ES nebo čl. 248 odst. 2 směrnice 2009/138/ES, rozhodne, které další příslušné orgány se jednání nebo jiné činnosti tohoto kolegia zúčastní.“
12)
V čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
určení právní, řídící a organizační struktury skupiny, včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných společností a významných poboček, držitelů kvalifikovaných účastí na nejvyšší mateřské úrovni a příslušných orgánů regulovaných podniků ve skupině;“.
13)
V článku 12a se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Koordinátoři poskytnou Společnému výboru informace podle čl. 9 odst. 4 a čl. 12 odst. 1 druhého pododstavce písm. a). Společný výbor zpřístupní příslušným orgánům informace o právní, řídící a organizační struktuře finančních konglomerátů.“
14)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 12b
Společné pokyny
1. Evropské orgány dohledu vypracují prostřednictvím Společného výboru společné pokyny k tomu, jak má příslušný orgán provádět hodnocení finančních konglomerátů na základě rizik. Tyto pokyny zejména zajistí, aby hodnocení na základě rizik zahrnovalo vhodné nástroje k posuzování skupinových rizik pro finanční konglomeráty.
2. Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny zaměřené na vypracování postupů dohledu, které umožňují doplňkový dozor nad smíšenými finančními holdingovými společnostmi, aby se náležitě doplnil skupinový dohled podle směrnic 98/78/ES a 2009/138/ES, nebo případně dohled na konsolidovaném základě podle směrnice 2006/48/ES. Tyto pokyny umožní, aby byla do dohledu začleněna všechna příslušná rizika a zároveň se odstranilo jakékoli potenciální překrývání dohledu a obezřetnosti.“
15)
Článek 18 se mění takto:
a)
nadpis se nahrazuje tímto:
„Mateřské podniky se sídlem v třetí zemi“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Příslušné orgány mohou použít jiné metody, které zajistí patřičný doplňkový dozor nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu. Tyto metody musí schválit koordinátor po konzultaci s ostatními dotyčnými příslušnými orgány. Příslušné orgány mohou zejména požadovat zřízení smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii a uplatňovat tuto směrnici na regulované podniky ve finančním konglomerátu, v jehož čele stojí tato holdingová společnost. Příslušné orgány zajistí, aby tyto metody plnily cíl doplňkového dozoru podle této směrnice, a uvědomí o nich ostatní zúčastněné příslušné orgány a Komisi.“
16)
Článek 19 se nahrazuje tímto:
„Článek 19
Spolupráce s příslušnými orgány třetích zemí
Ustanovení čl. 39 odst. 1 a 2 směrnice 2006/48/ES, článek 10a směrnice 98/78/ES a článek 264 směrnice 2009/138/ES se použijí obdobně na sjednávání dohod s jednou nebo více třetími zeměmi o způsobech výkonu doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu.“
17)
Nadpis kapitoly III se nahrazuje tímto:
18)
Článek 20 se nahrazuje tímto:
„Článek 20
Pravomoci svěřené Komisi
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 21c týkající se technických úprav, které je třeba učinit v této směrnici v těchto oblastech:
a)
přesnější formulování definic uvedených v článku 2 tak, aby byl pro uplatňování této směrnice brán zřetel na vývoj finančních trhů;
b)
přizpůsobení terminologie a definic v této směrnici v souladu s následnými akty Unie o regulovaných podnicích a jiných souvisejících otázkách;
c)
přesnější definice metod výpočtu uvedených v příloze I, aby byl brán zřetel na vývoj finančních trhů a technik obezřetnostního dohledu.
Tato opatření nezahrnují předmět přenesených pravomocí svěřených Komisi ve vztahu k položkám uvedeným v článku 21a.“
19)
V článku 21 se zrušují odstavce 2, 3 a 5.
20)
Článek 21a se mění takto:
a)
v odst. 1 prvním pododstavci se doplňuje nové písmeno, které zní:
„d)
čl. 6 odst. 2 pro zajištění jednotného formátu zpráv (s pokyny) a frekvenci a případně lhůty pro jejich podávání.“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„1a. V zájmu zajištění jednotného uplatňování článků 2, 7 a 8 a přílohy II vypracují evropské orgány dohledu prostřednictvím Společného výboru návrh regulačních technických norem s cílem zavést přesnější formulaci definic stanovených v článku 2 a koordinovat předpisy přijaté v souladu s články 7 a 8 a přílohou II.
Společný výbor předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 1. ledna 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„3. Do dvou let od přijetí prováděcích technických norem podle odst. 2 písm. a) vyžadují členské státy jednotný formát zpráv o výpočtech uvedených v tomto článku a stanoví frekvenci a lhůty pro jejich podávání.“
21)
V kapitole III se vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 21b
Společné pokyny
Evropské orgány dohledu vydají prostřednictvím Společného výboru společné pokyny uvedené v čl. 3 odst. 8, čl. 7 odst. 5, čl. 8 odst. 5, čl. 9 odst. 6, čl. 11 odst. 1 třetím pododstavci, článku 12b a čl. 21 odst. 4 postupem podle článku 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 21c
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi ze podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 20 je svěřena Komisi na dobu čtyř let od 9. prosince 2011. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději šest měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 20 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 20 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.“
22)
V článku 30 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Do další koordinace sektorových předpisů členské státy zajistí zahrnutí společností spravujících aktiva:
a)
do působnosti dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky na konsolidovaném základě nebo do působnosti doplňkového dozoru nad pojišťovnami v pojišťovací skupině;
b)
pokud je skupina finančním konglomerátem, do působnosti doplňkového dozoru ve smyslu této směrnice, a
c)
do postupu určení podle čl. 3 odst. 2.“
23)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 30a
Správci alternativních investičních fondů
1. Do další koordinace sektorových předpisů členské státy zajistí zahrnutí správců alternativních investičních fondů:
a)
do působnosti dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky na konsolidovaném základě nebo do působnosti doplňkového dozoru nad pojišťovnami v pojišťovací skupině;
b)
pokud je skupina finančním konglomerátem, do působnosti doplňkového dozoru ve smyslu této směrnice, a
c)
do postupu určení podle čl. 3 odst. 2.
2. Pro účely odstavce 1 členské státy stanoví, nebo udělí svým příslušným orgánům pravomoc rozhodnout, podle kterých sektorových předpisů (sektor bankovnictví, pojišťovací sektor nebo sektor investičních služeb) mají být správci alternativních investičních fondů zahrnuti do dohledu na konsolidovaném základě nebo do doplňkového dozoru uvedeného v odst. 1 písm. a). Pro účely tohoto odstavce se příslušné sektorové předpisy upravující formu a rozsah zahrnutí finančních institucí použijí obdobně na zahrnutí správců alternativních investičních fondů. Pro účely doplňkového dozoru uvedeného v odst. 1 písm. b) se správce alternativního investičního fondu považuje za součást kteréhokoli sektoru, do kterého je zahrnut podle odst. 1 písm. a).
Je-li správce alternativního investičního fondu součástí finančního konglomerátu, má se za to, že veškeré odkazy na regulované podniky a na příslušné orgány a dotyčné příslušné orgány pro účely této směrnice zahrnují také správce alternativního investičních fondů a orgány příslušné k dohledu nad správci alternativních investičních fondů. To se vztahuje obdobně i na skupiny uvedené v odst. 1 písm. a).“
24)
Příloha I se mění v souladu s přílohou II této směrnice.
Článek 3
Změny směrnice 2006/48/ES
Směrnice 2006/48/ES se mění takto:
1)
V článku 1 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Článek 39 a články 124 až 143 se vztahují na finanční holdingové společnosti, smíšené finanční holdingové společnosti a holdingové společnosti se smíšenou činností se skutečným sídlem v Unii.“
2)
Článek 4 se mění takto:
a)
body 14 až 17 se nahrazují tímto:
„14)
‚mateřskou úvěrovou institucí v členském státě‘ se rozumí úvěrová instituce, která má dceřiný podnik ve formě úvěrové instituce nebo finanční instituce nebo která drží v takové instituci účast, zároveň sama není dceřiným podnikem jiné úvěrové instituce povolené v témž členském státě ani dceřiným podnikem finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v témže členském státě;
15)
‚mateřskou finanční holdingovou společností v členském státě‘ se rozumí finanční holdingová společnost, která sama není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v témž členském státě ani dceřiným podnikem finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v témž členském státě;
15a)
‚mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v členském státě‘ se rozumí smíšená finanční holdingová společnost, která sama není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v témž členském státě ani dceřiným podnikem finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v témž členském státě;
16)
‚mateřskou úvěrovou institucí v EU‘ se rozumí mateřská úvěrová instituce v členském státě, která není dceřiným podnikem jiné úvěrové instituce povolené v kterémkoli členském státě ani finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v kterémkoli členském státě;
17)
‚mateřskou finanční holdingovou společností v EU‘ se rozumí mateřská finanční holdingová společnost v členském státě, která není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v kterémkoli členském státě ani jiné finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v kterémkoli členském státě;
17a)
‚mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU‘ se rozumí mateřská smíšená finanční holdingová společnost v členském státě, která není dceřiným podnikem úvěrové instituce povolené v kterémkoli členském státě ani jiné finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti usazené v kterémkoli členském státě;“;
b)
vkládá se nový bod, který zní:
„19a)
‚smíšenou finanční holdingovou společností‘ se rozumí smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice 2002/87/ES;“;
c)
bod 48) se nahrazuje tímto:
„48)
‚orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě‘ se rozumí příslušný orgán odpovědný za dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými úvěrovými institucemi v EU a úvěrovými institucemi kontrolovanými mateřskými finančními holdingovými společnostmi v EU nebo mateřskými smíšenými finančními holdingovými společnostmi v EU;“.
3)
Článek 14 se nahrazuje tímto:
„Článek 14
Každé vydané povolení musí být oznámeno Evropskému orgánu pro bankovnictví. Název každé úvěrové instituce, které bylo vydáno povolení, se zapíše do seznamu, jejž Evropský orgán pro bankovnictví zveřejní a aktualizuje na svých internetových stránkách. Příslušný orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě předloží dotčeným příslušným orgánům a Evropskému orgánu pro bankovnictví veškeré informace týkající se bankovní skupiny v souladu s čl. 12 odst. 3, čl. 22 odst. 1 a čl. 73 odst. 3, zejména pokud jde o právní, řídící a organizační strukturu skupiny.“
4)
Článek 39 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
úvěrovými institucemi usazenými v třetích zemích, jejichž mateřské podniky, ať už úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, mají skutečné sídlo v Unii.“;
b)
v odstavci 2 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
příslušné orgány členských států mohly získávat informace nezbytné pro výkon dohledu na základě konsolidované finanční situace úvěrových institucí, finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností nacházejících se v Unii, které mají dceřiné nebo přidružené podniky, jež jsou úvěrovými institucemi nebo finančními institucemi usazenými v třetí zemi;“.
5)
V článku 69 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy mohou využít možnost uvedenou v odstavci 1, jestliže je mateřským podnikem finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost usazená ve stejném členském státě jako úvěrová instituce za předpokladu, že podléhá stejnému dohledu jako úvěrové instituce, zejména normám stanoveným v čl. 71 odst. 1.“
6)
V článku 71 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Aniž jsou dotčeny články 68, 69 a 70, úvěrové instituce kontrolované mateřskou finanční holdingovou společností v členském státě nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v členském státě plní v rozsahu a způsobem uvedeným v článku 133 povinnosti stanovené v článcích 75, 120, 123 a v oddíle 5 na základě konsolidované finanční situace dané finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
V případě, že mateřská finanční holdingová společnost v členském státě nebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v členském státě kontroluje více než jednu úvěrovou instituci, použije se první pododstavec pouze na úvěrovou instituci, na niž se vztahuje dohled na konsolidovaném základě podle článků 125 a 126.“
7)
V článku 72 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Úvěrové instituce kontrolované mateřskou finanční holdingovou společností v EU nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU plní povinnosti stanovené v kapitole 5 na základě konsolidované finanční situace dané finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
Významné dceřiné podniky mateřských finančních holdingových společností v EU nebo mateřských smíšených finančních holdingových společností v EU zveřejní informace uvedené v části 1 bodě 5 přílohy XII na individuálním nebo subkonsolidovaném základě.“
8)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 72a
1. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2002/87/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě po konzultaci s ostatními příslušnými orgány odpovědnými za dohled nad dceřinými podniky rozhodnout, že na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost použije pouze příslušná ustanovení směrnice 2002/87/ES.
2. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2009/138/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě po dohodě s orgánem dohledu nad skupinou v pojišťovacím sektoru rozhodnout, že na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost použije pouze ustanovení směrnice vztahující se na nejvýznamnější finanční sektor určený v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
3. Orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě informuje o rozhodnutích přijatých podle odstavců 1 a 2 Evropský orgán pro bankovnictví a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (35). Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (36) vypracují prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) pokyny pro sbližování postupů dohledu a vypracují návrh regulačních technických norem, který předloží Komisi do tří let od přijetí uvedených pokynů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
9)
V článku 73 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Příslušné orgány vyžadují, aby dceřiné úvěrové instituce uplatňovaly požadavky stanovené v článcích 75, 120 a 123 a v oddíle 5 této směrnice na subkonsolidovaném základě, jestliže tyto úvěrové instituce nebo jejich mateřský podnik v případě, že jím je finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, mají v třetí zemi dceřiný podnik ve formě úvěrové instituce, finanční instituce nebo společnosti spravující aktiva ve smyslu čl. 2 bodu 5 směrnice 2002/87/ES nebo v podniku s takovou formou drží účast.“
10)
V čl. 80 odst. 7 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
protistranou je instituce nebo finanční holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost, finanční instituce, společnost spravující aktiva nebo podnik pomocných služeb, na něž se vztahují odpovídající obezřetnostní požadavky;“.
11)
Článek 84 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo mateřská finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky nebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky používají přístup založený na interním ratingu na jednotném základě, mohou příslušné orgány povolit, aby minimální požadavky podle části 4 přílohy VII plnily mateřský podnik a jeho dceřiné podniky společně.“;
b)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Jestliže má přístup založený na interním ratingu využívat mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo mateřská finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky anebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU a její dceřiné podniky, orgány příslušné pro jednotlivé právní subjekty úzce spolupracují podle článků 129 až 132.“
12)
V čl. 89 odst. 1 se písmeno e) nahrazuje tímto:
„e)
expozice úvěrové instituce vůči protistraně, která je jejím mateřským podnikem, jejím dceřiným podnikem nebo dceřiným podnikem jejího mateřského podniku za předpokladu, že touto protistranou je instituce nebo finanční holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost, finanční instituce, společnost spravující aktiva nebo podnik pomocných služeb, na něž se vztahují obezřetnostní požadavky, nebo podnik ve vzájemném vztahu ve smyslu čl. 12 odst. 1 směrnice 83/349/EHS, a expozice mezi úvěrovými institucemi, které splňují požadavky podle čl. 80 odst. 8;“.
13)
V článku 105 se odstavce 3 a 4 nahrazují tímto:
„3. Jestliže pokročilý přístup k měření hodlá využít mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo dceřiné podniky mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo dceřiné podniky mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU, orgány příslušné pro různé právní subjekty úzce spolupracují podle článků 129 až 132. Žádost musí obsahovat prvky uvedené v části 3 přílohy X.
4. Jestliže mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky nebo dceřiné podniky mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo dceřiné podniky mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU používají pokročilý přístup k měření na jednotném základě, mohou příslušné orgány povolit, aby kvalifikační kritéria stanovená v části 3 přílohy X splnily mateřský podnik a jeho dceřiné podniky společně.“
14)
V článku 122a se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Pokud mateřská úvěrová instituce v EU, mateřská finanční holdingová společnost v EU nebo mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU nebo některý z jejich dceřiných podniků sekuritizuje jakožto původce či sponzor expozice z několika úvěrových institucí, investičních podniků nebo jiných finančních institucí zahrnutých do dohledu na konsolidovaném základě, lze požadavek uvedený v odstavci 1 splnit na základě konsolidované situace dané mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU. Tento odstavec se použije pouze v případě, že se úvěrové instituce, investiční podniky nebo finanční instituce, které vytvořily sekuritizované expozice, zavázaly, že budou plnit požadavky uvedené v odstavci 6 a včas původci nebo sponzorovi a mateřské úvěrové instituci v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU dodají informace nutné pro splnění požadavků uvedených v odstavci 7.“
15)
V článku 125 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Je-li mateřský podnik úvěrové instituce mateřskou finanční holdingovou společností v členském státě, mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v členském státě, mateřskou finanční holdingovou společností v EU nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU, vykonávají dohled na konsolidovaném základě příslušné orgány, které vydaly uvedené úvěrové instituci povolení podle článku 6.“
16)
Článek 126 se nahrazuje tímto:
„Článek 126
1. Je-li stejná mateřská finanční holdingová společnost v členském státě, stejná mateřská smíšená finanční holdingová společnost v členském státě, stejná mateřská finanční holdingová společnost v EU nebo stejná mateřská smíšená finanční holdingová společnost v EU mateřským podnikem úvěrových institucí povolených ve dvou nebo více členských státech, vykonávají dohled na konsolidovaném základě orgány příslušné pro úvěrovou instituci povolenou v členském státě, v němž je usazena finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost.
Jsou-li mateřskými podniky úvěrových institucí povolených ve dvou nebo více členských státech alespoň dvě finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se skutečným sídlem v různých členských státech a v každém z těchto členských států existuje úvěrová instituce, vykonává dohled na konsolidovaném základě ten orgán, který je příslušný pro úvěrovou instituci s nejvyšší bilanční sumou.
2. Je-li mateřským podnikem alespoň dvou úvěrových institucí povolených v Unii stejná finanční holdingová společnost nebo stejná smíšená finanční holdingová společnost a žádná z těchto úvěrových institucí nebyla povolena v členském státě, v němž je usazena finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, vykonává dohled na konsolidovaném základě ten příslušný orgán, který vydal povolení úvěrové instituci s nejvyšší bilanční sumou, která se pro účely této směrnice považuje za úvěrovou instituci kontrolovanou mateřskou finanční holdingovou společností v EU nebo mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU.
3. V konkrétních případech se mohou příslušné orgány společně rozhodnout, že nepoužijí kritéria uvedená v odstavcích 1 a 2, pokud by jejich použití bylo nevhodné s ohledem na dotyčné úvěrové instituce a relativní význam jejich činností v různých státech, a mohou výkonem dohledu na konsolidovaném základě pověřit jiný příslušný orgán. Před rozhodnutím o nepoužití kritérií poskytnou příslušné orgány mateřské úvěrové instituci v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU, mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU nebo úvěrové instituci s nejvyšší bilanční sumou, podle okolností, možnost vyjádřit své stanovisko.
4. Příslušné orgány oznámí Komisi a Evropskému orgánu pro bankovnictví veškerá rozhodnutí o nepoužití kritérií uvedená v odstavci 3.“
17)
Článek 127 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy v případě potřeby přijmou jakákoli opatření nezbytná k zahrnutí finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností do dohledu na konsolidovaném základě. Aniž je dotčen článek 135, nemá konsolidace finanční situace finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti v žádném případě za následek, že by příslušné orgány byly povinny plnit dohlížecí úlohu ve vztahu k této finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti samotné.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členské státy stanoví, že jejich příslušné orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě mohou požádat dceřiné podniky úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, které nejsou zahrnuty do dohledu na konsolidovaném základě, o informace uvedené v článku 137. V takovém případě platí pro předávání a ověřování těchto informací postupy podle článku 137.“
18)
Článek 129 se mění takto:
a)
v odst. 1 prvním pododstavci se návětí nahrazuje tímto:
„1. Vedle povinností stanovených v této směrnici vykonává příslušný orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými úvěrovými institucemi v EU a úvěrovými institucemi kontrolovanými mateřskými finančními holdingovými společnostmi v EU nebo mateřskými smíšenými finančními holdingovými společnostmi v EU tyto úkoly:“;
b)
v odstavci 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. V případě, že mateřská úvěrová instituce v EU a její dceřiné podniky, případně dceřiné podniky mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU společně, podají žádost o povolení podle čl. 84 odst. 1, čl. 87 odst. 9, článku 105 a části 6 přílohy III, příslušné orgány společně a po vzájemné konzultaci rozhodnou, zda požadované povolení udělí, a v případě potřeby určí podmínky, jimž toto povolení podléhá.“;
c)
v odstavci 3 se:
i)
první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě a příslušné orgány odpovědné za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU učiní vše, co je v jejich silách, aby dosáhly společného rozhodnutí o použití článků 123 a 124 pro stanovení přiměřenosti konsolidované úrovně kapitálu skupiny s ohledem na její finanční situaci a profil rizika a požadované úrovně kapitálu pro použití čl. 136 odst. 2 na každý subjekt v rámci dané bankovní skupiny a na konsolidovaném základě.“,
ii)
pátý pododstavec nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány odpovědné za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU rozhodnou o použití článků 123 a 124 a čl. 136 odst. 2 na individuálním nebo subkonsolidovaném základě po náležitém zohlednění názorů a výhrad vyjádřených orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě. Pokud na konci čtyřměsíčního období kterýkoli z dotčených příslušných orgánů postoupil záležitost Evropskému orgánu pro bankovnictví v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, příslušné orgány odloží přijetí svého rozhodnutí, vyčkají jakéhokoli rozhodnutí, které Evropský orgán pro bankovnictví může přijmout v souladu s čl. 19 odst. 3 uvedeného nařízení, a přijmou rozhodnutí v souladu s jeho rozhodnutím. Čtyřměsíční lhůta se považuje za lhůtu pro smírné urovnání sporu ve smyslu uvedeného nařízení. Evropský orgán pro bankovnictví přijme rozhodnutí do jednoho měsíce. Záležitost nelze Evropskému orgánu pro bankovnictví postoupit po skončení čtyřměsíčního období nebo po dosažení společného rozhodnutí.“,
iii)
devátý pododstavec nahrazuje tímto:
„Společné rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci a rozhodnutí přijatá podle čtvrtého a pátého pododstavce v situacích, kdy neexistuje společné rozhodnutí, se každoročně aktualizují; za výjimečných okolností se aktualizují v případě, že příslušný orgán odpovědný za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU písemně podá plně odůvodněnou žádost orgánu vykonávajícímu dohled na konsolidovaném základě o aktualizaci rozhodnutí o použití čl. 136 odst. 2. V tom případě může být aktualizace zaslána dvoustranně mezi orgánem vykonávající dohled na konsolidovaném základě a příslušným orgánem, který žádost podal.“
19)
V čl. 131a odst. 2 se šestý pododstavec nahrazuje tímto:
„Kolegií orgánů dohledu se mohou účastnit:
a)
příslušné orgány odpovědné za dohled nad dceřinými podniky mateřské úvěrové instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU;
b)
příslušné orgány hostitelské země, ve které jsou usazeny významné pobočky uvedené v článku 42a;
c)
případně centrální banky a
d)
podle potřeby příslušné orgány třetích zemí, a to s výhradou požadavků důvěrnosti, které jsou podle názoru všech příslušných orgánů rovnocenné požadavkům podle článků 44 až 52.“
20)
V článku 132 se odstavec 1 mění takto:
a)
pátý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými úvěrovými institucemi v EU a nad úvěrovými institucemi kontrolovanými mateřskými finančními holdingovými společnostmi v EU nebo mateřskými smíšenými finančními holdingovými společnostmi v EU, zejména předají příslušným orgánům jiných členských států, které vykonávají dohled nad dceřinými podniky těchto mateřských podniků, veškeré významné informace. Při určování rozsahu významných informací se přihlíží k významu daných dceřiných podniků ve finančním systému dotyčných členských států.“;
b)
v šestém pododstavci se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
určení právní, řídící a organizační struktury skupiny, včetně všech regulovaných podniků, neregulovaných dceřiných podniků a významných poboček patřících do skupiny, mateřských podniků, v souladu s čl. 12 odst. 3, čl. 22 odst. 1 a čl. 73 odst. 3, jakož i určení orgánů příslušných pro regulované podniky ve skupině;“.
21)
Článek 135 se nahrazuje tímto:
„Článek 135
Členské státy požadují, aby osoby, které skutečně řídí podnikání finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, měly dostatečně dobrou pověst a dostatečné zkušenosti pro výkon těchto funkcí.“
22)
V čl. 139 odst. 3 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Členské státy povolí výměnu informací mezi svými příslušnými orgány, jak je uvedeno v odstavci 2, s tím, že v případě finančních holdingových společností, smíšených finančních holdingových společností, finančních institucí nebo podniků pomocných služeb shromažďování ani držení informací neznamená, že by dotyčné příslušné orgány musely plnit dohlížecí úlohu ve vztahu k těmto institucím nebo podnikům samotným.“
23)
Článek 140 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Má-li úvěrová instituce, finanční holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost nebo holdingová společnost se smíšenou činností kontrolu nad jedním nebo více dceřinými podniky, jež jsou pojišťovnami nebo jinými podniky poskytujícími investiční služby, ke kterým je třeba povolení, příslušné orgány a orgány pověřené veřejným úkolem dohledu nad pojišťovnami nebo jinými podniky poskytujícími investiční služby úzce spolupracují. Aniž jsou dotčeny jejich pravomoci, poskytují si tyto orgány navzájem informace, které zjednodušují jejich úkol a umožňují dohled nad činností a celkovou finanční situací podniků podléhajících jejich dohledu.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Příslušné orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě sestaví seznamy finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností uvedených v čl. 71 odst. 2. Tyto seznamy předávají příslušným orgánům ostatních členských států, Evropskému orgánu pro bankovnictví a Komisi.“
24)
Články 141 a 142 se nahrazují tímto:
„Článek 141
Přejí-li si příslušné orgány některého ze členských států při uplatňování této směrnice v konkrétních případech ověřit informace o úvěrové instituci, finanční holdingové společnosti, finanční instituci, podniku pomocných služeb, holdingové společnosti se smíšenou činností, smíšené finanční holdingové společnosti, dceřiném podniku typu uvedeného v článku 137 nebo dceřiném podniku typu uvedeného v čl. 127 odst. 3, které se nacházejí v jiném členském státě, požádají příslušné orgány daného členského státu, aby toto ověření mohlo být provedeno. Orgány, které žádost obdrží, vyhoví v rámci své pravomoci žádosti tak, že toto ověření samy provedou nebo umožní orgánům, jež žádost podaly, aby ověření provedly samy, anebo umožní ověření auditorem nebo odborníkem. Příslušný orgán, který žádost podal, se může účastnit ověřování, neprovádí-li ověřování sám.
Článek 142
Aniž jsou dotčeny jejich trestněprávní předpisy, stanoví členské státy, že finančním holdingovým společnostem, smíšeným finančním holdingovým společnostem a holdingovým společnostem se smíšenou činností nebo jejich výkonným ředitelům lze v případě porušení právních nebo správních předpisů přijatých k provedení článků 124 až 141 a tohoto článku ukládat sankce nebo přijímat opatření k ukončení zjištěného protiprávního jednání, popřípadě k zamezení jeho příčin. Příslušné orgány úzce spolupracují, aby zajistily, že sankce a opatření povedou k žádoucím výsledkům, zvláště nenachází-li se ústřední vedení nebo hlavní místo činnosti finanční holdingové společnosti, smíšené finanční holdingové společnosti nebo holdingové společnosti se smíšenou činností ve stejném členském státě jako její sídlo.“
25)
Článek 143 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Jestliže úvěrová instituce, jejímž mateřským podnikem je úvěrová instituce, finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v třetí zemi, nepodléhá dohledu na konsolidovaném základě podle článků 125 a 126, ověřují příslušné orgány, zda tato úvěrová instituce podléhá dohledu na konsolidovaném základě ze strany příslušného orgánu třetí země, který je rovnocenný dohledu upravenému zásadami stanovenými v této směrnici.
Ověření provádí příslušný orgán, který by byl odpovědný za dohled na konsolidovaném základě, pokud by se použil odstavec 3, na žádost mateřského podniku nebo kteréhokoli z regulovaných podniků povolených v Unii nebo z vlastního podnětu. Tento příslušný orgán konzultuje ostatní dotyčné příslušné orgány.“;
b)
v odstavci 3 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány mohou zejména požadovat ustavení finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se skutečným sídlem v Unii a mohou uplatnit ustanovení o dohledu na konsolidovaném základě nad konsolidovanou situací této finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.“
26)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 146a
Členské státy požadují od úvěrových institucí, aby na úrovni bankovní skupiny každoročně zveřejnily, buď v plné podobě nebo ve formě odkazů na rovnocenné informace, popis své právní, řídící a organizační struktury.“
27)
Příloha X se mění v souladu s přílohou III této směrnice.
Článek 4
Změny směrnice 2009/138/ES
Směrnice 2009/138/ES se mění takto:
1)
V čl. 212 odst. 1 se písmena f) a g) nahrazují tímto:
„f)
‚pojišťovací holdingovou společností‘ mateřský podnik, který není smíšenou finanční holdingovou společností a jehož hlavní podnikatelskou činností je získávat a držet účasti v dceřiných podnicích, přičemž těmito dceřinými podniky jsou výlučně nebo především pojišťovny nebo zajišťovny či pojišťovny nebo zajišťovny z třetích zemí a alespoň jeden z těchto dceřiných podniků je pojišťovna nebo zajišťovna;
g)
‚pojišťovací holdingovou společností se smíšenou činností‘ mateřský podnik jiný než pojišťovna, pojišťovna z třetí země, zajišťovna, zajišťovna z třetí země, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, jejíž alespoň jeden dceřiný podnik je pojišťovnou nebo zajišťovnou;
h)
‚smíšenou finanční holdingovou společností‘ smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice 2002/87/ES.“
2)
V článku 213 se odstavce 2 a 3 nahrazují tímto:
„2. Členské státy zajistí, aby se dohled nad skupinou vztahoval na:
a)
pojišťovny nebo zajišťovny, které drží účast alespoň v jedné pojišťovně, zajišťovně nebo pojišťovně či zajišťovně z třetí země, v souladu s články 218 až 258;
b)
pojišťovny nebo zajišťovny, jejichž mateřským podnikem je pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v Unii, v souladu s články 218 až 258;
c)
pojišťovny nebo zajišťovny, jejichž mateřským podnikem je pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v třetí zemi nebo pojišťovna či zajišťovna z třetí země, a to v souladu s články 260 až 263;
d)
pojišťovny nebo zajišťovny, jejichž mateřským podnikem je pojišťovací holdingová společnost se smíšenou činností, a to v souladu s článkem 265.
3. V případech uvedených v odst. 2 písm. a) a b), kdy pojišťovna nebo zajišťovna držící účast nebo pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se skutečným sídlem v Unii je buď přidruženým podnikem regulovaného podniku nebo smíšené finanční holdingové společnosti podléhající doplňkovému dozoru ve smyslu čl. 5 odst. 2 směrnice 2002/87/ES, nebo je sama tímto regulovaným podnikem nebo touto smíšenou finanční holdingovou společností, může orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu rozhodnout, že u této pojišťovny nebo zajišťovny držící účast anebo u této pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti upustí od výkonu dohledu nad koncentrací rizik podle článku 244 této směrnice, dohledu nad operacemi uvnitř skupiny podle článku 245 této směrnice, nebo obojího.
4. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2002/87/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu rozhodnout, že na tuto smíšenou finanční holdingovou společnost použije pouze příslušná ustanovení směrnice 2002/87/ES.
5. Vztahují-li se na smíšenou finanční holdingovou společnost rovnocenná ustanovení této směrnice i směrnice 2006/48/ES, zejména pokud jde o dohled založený na riziku, může orgán dohledu nad skupinou po dohodě s orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě v sektoru bankovnictví a v sektoru investičních služeb rozhodnout, že použije pouze ustanovení směrnice vztahující se na nejvýznamnější sektor určený v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
6. Orgán dohledu nad skupinou informuje o rozhodnutích přijatých podle odstavců 4 a 5 Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (37) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (38). Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (39) vypracují prostřednictvím Společného výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „Společný výbor“) pokyny pro sbližování postupů dohledu a vypracují návrh regulačních technických norem, který předloží Komisi do tří let od přijetí uvedených pokynů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010.
3)
V článku 214 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Výkon dohledu nad skupinou podle článku 213 nezahrnuje povinnost orgánů dohledu vykonávat dohled nad jednotlivými pojišťovnami nebo zajišťovnami z třetích zemí, pojišťovacími holdingovými společnostmi, smíšenými finančními holdingovými společnostmi nebo pojišťovacími holdingovými společnostmi se smíšenou činností, aniž je dotčen článek 257 ve vztahu k pojišťovacím holdingovým společnostem nebo smíšeným finančním holdingovým společnostem.“
4)
V článku 215 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Pokud pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost uvedená v čl. 213 odst. 2 písm. a) a b) je sama dceřiným podnikem jiné pojišťovny, zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii, použijí se články 218 až 258 pouze na úrovni poslední mateřské pojišťovny, zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii.
2. V případech, kdy poslední mateřská pojišťovna, zajišťovna, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se sídlem v Unii uvedená v odstavci 1 je dceřiným podnikem podniku podléhajícího doplňkovému dozoru podle čl. 5 odst. 2 směrnice 2002/87/ES, může orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu rozhodnout, že na úrovni tohoto posledního mateřského podniku nebo společnosti upustí od výkonu dohledu nad koncentrací rizik podle článku 244, dohledu nad operacemi uvnitř skupiny podle článku 245, nebo obojího.“
5)
V článku 216 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Pokud pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost se sídlem v Unii uvedená v čl. 213 odst. 2 písm. a) a b) nemá sídlo ve stejném členském státě jako poslední mateřský podnik na úrovni Unie uvedený v článku 215, mohou členské státy povolit svým orgánům dohledu, aby po konzultaci s orgánem dohledu nad skupinou a s posledním mateřským podnikem na úrovni Unie rozhodly, že do dohledu nad skupinou zahrnou poslední mateřskou pojišťovnu, zajišťovnu, pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost na vnitrostátní úrovni.“
6)
Článek 219 se nahrazuje tímto:
„Článek 219
Četnost výpočtu
1. Orgán dohledu nad skupinou zajistí, aby výpočty uvedené v čl. 218 odst. 2 a 3 byly prováděny alespoň jednou ročně, přičemž tyto výpočty provádí pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost.
Podklady pro tento výpočet a jeho výsledky předloží orgánu dohledu nad skupinou buď pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, nebo pokud skupinu nevede pojišťovna nebo zajišťovna, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost nebo ten podnik ve skupině, který po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu a se samotnou skupinou určí orgán dohledu nad skupinou.
2. Pojišťovna, zajišťovna, pojišťovací holdingová společnost a smíšená finanční holdingová společnost musí průběžně sledovat částku skupinového solventnostního kapitálového požadavku. Pokud se rizikový profil skupiny podstatně odchyluje od předpokladů pro poslední oznámený skupinový solventnostní kapitálový požadavek, musí být tento skupinový solventnostní kapitálový požadavek neprodleně přepočten a oznámen orgánům dohledu nad skupinou.
Pokud existuje opodstatněná domněnka, že se ode dne posledního oznámení skupinového solventnostního kapitálového požadavku výrazně změnil rizikový profil skupiny, orgány dohledu nad skupinou mohou požádat, aby byl skupinový solventnostní kapitálový požadavek znovu přepočítán.“
7)
Článek 226 se nahrazuje tímto:
„Článek 226
Zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti
1. Při výpočtu skupinové solventnosti se u pojišťovny nebo zajišťovny, která drží prostřednictvím pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti účast v přidružené pojišťovně nebo zajišťovně či v pojišťovně nebo zajišťovně z třetí země, zohlední situace zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
Zprostředkující pojišťovací holdingová společnost nebo zprostředkující smíšená finanční holdingová společnost je výhradně za účelem tohoto výpočtu posuzována jako pojišťovna nebo zajišťovna podléhající pravidlům stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 4 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o solventnostní kapitálový požadavek, a podmínkám stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 3 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o kapitál použitelný pro solventnostní kapitálový požadavek.
2. V případě, že zprostředkující pojišťovací holdingová společnost nebo zprostředkující smíšená finanční holdingová společnost drží podřízené pohledávky nebo jiný použitelný kapitál, na který se vztahují omezení podle článku 98, je tento kapitál považován za použitelný pouze do výše částky, která se vypočte uplatněním omezení podle článku 98 na celkový použitelný kapitál na skupinové úrovni ve srovnání se solventnostním kapitálovým požadavkem na skupinové úrovni.
Veškerý použitelný kapitál zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti nebo zprostředkující smíšené finanční holdingové společnosti, který by podléhal předchozímu povolení orgánu dohledu v souladu s článkem 90, pokud by byl držen pojišťovnou nebo zajišťovnou, může být zohledněn při výpočtu skupinové solventnosti pouze tehdy, pokud byl řádně povolen orgánem dohledu nad skupinou.“
8)
V čl. 231 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Podají-li pojišťovna nebo zajišťovna a její přidružené podniky, případně přidružené podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti společně, žádost o povolení výpočtu konsolidovaného skupinového solventnostního kapitálového požadavku a solventnostního kapitálového požadavku pojišťoven a zajišťoven ve skupině na základě interního modelu, příslušné orgány dohledu společně rozhodnou, zda toto povolení udělí, a v případě potřeby určí podmínky, jimž toto povolení podléhá.“
9)
V článku 233 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Podají-li pojišťovna nebo zajišťovna a její přidružené podniky, případně přidružené podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti společně, žádost o povolení výpočtu solventnostního kapitálového požadavku pojišťoven a zajišťoven ve skupině na základě interního modelu, článek 231 se použije obdobně.“
10)
V hlavě III kapitole II oddíle 1 se nadpis pododdílu 5 nahrazuje tímto:
11)
Článek 235 se nahrazuje tímto:
„Článek 235
Skupinová solventnost pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti
1. Pokud jsou pojišťovny nebo zajišťovny dceřinými podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, zajistí orgán dohledu nad skupinou, aby byl výpočet skupinové solventnosti proveden na úrovni pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti podle čl. 220 odst. 2 až článku 233.
2. Pro účely tohoto výpočtu je mateřský podnik posuzován jako pojišťovna nebo zajišťovna podléhající pravidlům stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 4 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o solventnostní kapitálový požadavek, a podmínkám stanoveným v hlavě I kapitole VI oddíle 3 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o kapitál použitelný pro solventnostní kapitálový požadavek.“
12)
Článek 243 se nahrazuje tímto:
„Článek 243
Dceřiné podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti
Články 236 až 242 se použijí obdobně na pojišťovny a zajišťovny, které jsou dceřinými podniky pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.“
13)
V článku 244 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy vyžadují, aby pojišťovny a zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti pravidelně a nejméně jednou ročně poskytovaly orgánu dohledu nad skupinou zprávy o každé závažné koncentraci rizik na úrovni skupiny, s výjimkou případů, kdy se použije čl. 215 odst. 2.
Nezbytné informace poskytne orgánu dohledu nad skupinou pojišťovna nebo zajišťovna, která je v čele skupiny, nebo není-li skupina vedena pojišťovnou nebo zajišťovnou, pojišťovací holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost nebo pojišťovna nebo zajišťovna ve skupině, kterou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu a se samotnou skupinou určí orgán dohledu nad skupinou.
Koncentrace rizik podle prvního pododstavce podléhá kontrole v rámci dohledu, který vykonává orgán dohledu nad skupinou.“
14)
V článku 245 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy vyžadují, aby pojišťovny a zajišťovny, pojišťovací holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti pravidelně a nejméně jednou ročně poskytovaly orgánu dohledu nad skupinou zprávy o veškerých významných transakcích mezi pojišťovnami a zajišťovnami ve skupině, včetně transakcí provedených fyzickými osobami, které jsou s některým z podniků ve skupině úzce propojeny, s výjimkou případů, kdy se použije čl. 215 odst. 2.
U velmi významných operací uvnitř skupiny členské státy navíc požadují poskytnutí zprávy v co nejkratším možném termínu.
Nezbytné informace poskytne orgánu dohledu nad skupinou pojišťovna nebo zajišťovna, která je v čele skupiny, nebo není-li skupina vedena pojišťovnou nebo zajišťovnou, pojišťovací holdingová společnost, smíšená finanční holdingová společnost nebo pojišťovna nebo zajišťovna ve skupině, kterou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu a se samotnou skupinou určí orgán dohledu nad skupinou.
Tyto operace uvnitř skupiny podléhají kontrole v rámci dohledu, který vykonává orgán dohledu nad skupinou.“
15)
V čl. 246 odst. 4 se první, druhý a třetí pododstavec nahrazují tímto:
„4. Členské státy požadují, aby pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost provedla posouzení na úrovni skupiny podle článku 45. Vlastní posouzení rizik a solventnosti provedené na úrovni skupiny podléhá kontrole v rámci dohledu, který vykonává orgán dohledu nad skupinou v souladu s kapitolou III.
Pokud je výpočet solventnosti na úrovni skupiny prováděn metodou 1 uvedenou v článku 230, pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost poskytne orgánu dohledu nad skupinou řádné vysvětlení rozdílu mezi výší solventnostního kapitálového požadavku všech pojišťoven nebo zajišťoven ve skupině a skupinovým konsolidovaným solventnostním kapitálovým požadavkem.
Pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost může, pokud její postup schválí orgán dohledu nad skupinou, provést všechna posouzení požadovaná podle článku 45 současně na úrovni skupiny a na úrovni kteréhokoli dceřiného podniku ve skupině a vytvořit jediný dokument, který bude obsahovat všechna posouzení.“
16)
V čl. 247 odst. 2 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
pokud skupinu nevede pojišťovna nebo zajišťovna, tento orgán dohledu:
i)
pokud mateřským podnikem pojišťovny nebo zajišťovny je pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost, orgán dohledu, který povolil tuto pojišťovnu nebo zajišťovnu,
ii)
v případě, že dvě nebo více pojišťoven nebo zajišťoven se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost a jeden z těchto podniků byl povolen v členském státě, ve kterém má pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost sídlo, orgán dohledu příslušný pro pojišťovnu nebo zajišťovnu povolenou v tomto členském státě,
iii)
pokud skupinu vedou dvě nebo více pojišťovacích holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností se sídly v různých členských státech a v každém z těchto členských států je jedna pojišťovna nebo zajišťovna, orgán dohledu příslušný pro pojišťovnu nebo zajišťovnu s největší bilanční sumou;
iv)
v případě, že dvě nebo více pojišťoven nebo zajišťoven se sídlem v Unii mají za mateřský podnik stejnou pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost a žádný z těchto podniků nebyl povolen v členském státě, ve kterém má pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost sídlo, orgán dohledu, který povolil pojišťovnu nebo zajišťovnu s největší bilanční sumou, nebo
v)
pokud se jedná o skupinu, která nemá mateřský podnik, a ve všech ostatních případech neuvedených v bodech i) až iv) orgán dohledu, který povolil pojišťovnu nebo zajišťovnu s největší bilanční sumou.“
17)
V čl. 249 odst. 1 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Orgán dohledu nad skupinou předloží příslušným orgánům dohledu a Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění informace týkající se skupiny v souladu s článkem 19, čl. 51 odst. 1 a čl. 254 odst. 2, zejména pokud jde o právní, řídící a organizační strukturu skupiny.“
18)
V článku 256 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Členské státy vyžadují, aby pojišťovny a zajišťovny držící účast, pojišťovací holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti každoročně zveřejňovaly zprávu o solventnosti a finanční situaci skupiny. Články 51, 53, 54 a 55 se použijí obdobně.
2. Pojišťovna nebo zajišťovna držící účast, pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost může, pokud její postup schválí orgán dohledu nad skupinou, předložit jednu společnou zprávu o své solventnosti a finanční situaci, která obsahuje:
a)
informace o skupině, které musí být zveřejněny v souladu s odstavcem 1;
b)
informace o každém z dceřiných podniků ve skupině, které musí být jednotlivě identifikovatelné a které musí být zveřejňovány v souladu s články 51, 53, 54 a 55.
Před udělením souhlasu v souladu s prvním pododstavcem může orgán dohledu nad skupinou konzultovat členy kolegia orgánů dohledu a přihlédnout k jejich názorům a výhradám.“
19)
Článek 257 se nahrazuje tímto:
„Článek 257
Správní, řídící nebo kontrolní orgán pojišťovacích holdingových společností a smíšených finančních holdingových společností
Členské státy vyžadují, aby všechny osoby, které skutečně řídí pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost, splňovaly požadavky způsobilosti a bezúhonnosti nezbytné pro výkon svých povinností.
Článek 42 se použije obdobně.“
20)
V článku 258 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Pokud pojišťovny nebo zajišťovny ve skupině nesplňují požadavky stanovené v článcích 218 až 246 nebo v případě, že jsou požadavky splněny, ale může být přesto ohrožena solventnost, anebo v případě, že operace uvnitř skupiny nebo koncentrace rizik představují hrozbu pro finanční situaci pojišťoven nebo zajišťoven, přijmou nezbytná opatření k co nejrychlejší nápravě:
a)
orgán dohledu nad skupinou, pokud jde o pojišťovací holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti;
b)
orgány dohledu, pokud jde o pojišťovny a zajišťovny.
Pokud v případě uvedeném v prvním pododstavci písm. a) orgán dohledu nad skupinou není jedním z orgánů dohledu členského státu, ve kterém má pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost sídlo, orgán dohledu nad skupinou informuje tyto orgány dohledu o svých zjištěních, aby jim umožnil přijmout nezbytná opatření.
Pokud v případě uvedeném v prvním pododstavci písm. b) orgán dohledu nad skupinou není jedním z orgánů dohledu členského státu, ve kterém má pojišťovna nebo zajišťovna sídlo, orgán dohledu nad skupinou informuje tyto orgány dohledu o svých zjištěních, aby jim umožnil přijmout nezbytná opatření.
Aniž je dotčen odstavec 2, členské státy určí opatření, která mohou jejich orgány dohledu přijmout vůči pojišťovacím holdingovým společnostem a smíšeným finančním holdingovým společnostem.
Příslušné orgány dohledu, včetně orgánu dohledu nad skupinou, vzájemně koordinují svá opatření.
2. Aniž jsou dotčeny jejich trestněprávní předpisy, uloží členské státy sankce nebo přijmou opatření týkající se pojišťovacích holdingových společnosti a smíšených finančních holdingových společností, které poruší právní nebo správní předpisy přijaté k provedení této hlavy, nebo osob, které skutečně tyto společnosti řídí. Orgány dohledu úzce spolupracují k zajištění toho, aby tyto sankce nebo opatření byly účinné, zejména pokud se ústřední správní orgán nebo hlavní organizační jednotka pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti nenachází ve stejném členském státě jako její sídlo.“
21)
Článek 262 se nahrazuje tímto:
„Článek 262
Mateřské podniky se sídlem v třetí zemi: nerovnocennost
1. Jestliže ověření uskutečněné podle článku 260 ukáže, že neexistuje rovnocenný dohled, použijí členské státy na pojišťovny a zajišťovny obdobně buď články 218 až 258, s výjimkou článků 236 až 243, nebo jeden z postupů stanovených v odstavci 2 tohoto článku.
Obecné zásady a postupy stanovené v článcích 218 až 258 se použijí na pojišťovací holdingovou společnost, smíšenou finanční holdingovou společnost, pojišťovnu z třetí země nebo na zajišťovnu z třetí země.
Pouze pro účely výpočtu skupinové solventnosti je mateřský podnik posuzován jako pojišťovna nebo zajišťovna, která podléhá stejným podmínkám, jako jsou podmínky stanovené v hlavě I kapitole VI oddíle 3 pododdílech 1, 2 a 3, pokud jde o kapitál použitelný pro solventnostní kapitálový požadavek a jeden z těchto požadavků:
a)
solventnostní kapitálový požadavek stanovený v souladu se zásadami uvedenými v článku 226, jedná-li se o pojišťovací holdingovou společnost nebo smíšenou finanční holdingovou společnost;
b)
solventnostní kapitálový požadavek stanovený v souladu se zásadami uvedenými v článku 227, jedná-li se o pojišťovnu z třetí země nebo o zajišťovnu z třetí země.
2. Členské státy umožní svým orgánům dohledu, aby uplatňovaly jiné postupy, které zajistí přiměřený dohled nad pojišťovnami a zajišťovnami ve skupině. Tyto postupy schválí orgán dohledu nad skupinou po konzultaci s ostatními příslušnými orgány dohledu.
Orgány dohledu mohou zejména požadovat zřízení pojišťovací holdingové společnosti se sídlem v Unii nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v Unii a uplatňovat tuto hlavu na pojišťovny a zajišťovny ve skupině, v jejímž čele stojí tato pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost.
Zvolené postupy musí umožňovat dosažení cílů dohledu nad skupinou definovaných v této hlavě a musí být oznámeny ostatním příslušným orgánům dohledu a Komisi.“
22)
V článku 263 se první a druhý pododstavec nahrazují tímto:
„Pokud mateřský podnik uvedený v článku 260 je sám dceřiným podnikem pojišťovací holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti se sídlem v třetí zemi anebo pojišťovny nebo zajišťovny z třetí země, provedou členské státy ověření uvedené v článku 260 pouze na úrovni posledního mateřského podniku, který je pojišťovací holdingovou společností z třetí země, smíšenou finanční holdingovou společností z třetí země, pojišťovnou z třetí země nebo zajišťovnou z třetí země.
Orgány dohledu však v případě neexistence rovnocenného dohledu uvedeného v článku 260 mohou provést nové ověření na nižší úrovni, kde existuje mateřský podnik pojišťoven nebo zajišťoven, ať na úrovni pojišťovací holdingové společnosti z třetí země, smíšené finanční holdingové společnosti z třetí země, pojišťovny z třetí země nebo zajišťovny z třetí země.“
Článek 5
Přezkum
Komise plně přezkoumá směrnici 2002/87/ES včetně aktů v přenesené pravomoci a prováděcích aktů přijatých na jejím základě. Po tomto přezkumu zašle Komise Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2012 zprávu, v níž se zaměří zejména na oblast působnosti uvedené směrnice, včetně toho, zda by měla být rozšířena revizí článku 3, a na uplatňování uvedené směrnice na neregulované podniky, zejména zvláštní účelové jednotky. Zpráva se zaměří také na kritéria pro určování finančních konglomerátů vlastněných širšími nefinančními skupinami, jejichž celková činnost v bankovnictví, pojišťovnictví a investičních službách má podstatný význam pro vnitřní trh s finančními službami.
Komise rovněž uváží, zda by evropské orgány dohledu měly prostřednictvím Společného výboru vydat pokyny pro posuzování tohoto podstatného významu.
Ve stejné souvislosti se bude zpráva zabývat systémově relevantními finančními konglomeráty, jejichž velikost, vzájemná propojenost nebo složitost je činí obzvláště zranitelnými a které mají být určeny analogicky podle vyvíjejících se standardů Rady pro finanční stabilitu a Basilejského výboru pro bankovní dohled. Kromě toho bude ve zprávě přezkoumána možnost zavedení povinných zátěžových testů. Zprávu v případě potřeby následují vhodné legislativní návrhy.
Článek 6
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s články 1, 2 a 3 této směrnice do 10. června 2013. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů spolu se srovnávací tabulkou mezi jejich ustanoveními a ustanoveními této směrnice.
2. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s článkem 4 této směrnice do10. června 2013. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů spolu se srovnávací tabulkou mezi jejich ustanoveními a ustanoveními této směrnice.
3. Odchylně od odstavce 1 uvedou členské státy do 22. července 2013 v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s čl. 2 bodem 23 této směrnice, jakož i s čl. 2 bodem 1 a bodem 2 písm. a) této směrnice, pokud mění článek 1, čl. 2 body 4, 5a a 16 a čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES s ohledem na správce alternativních investičních fondů. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů spolu se srovnávací tabulkou mezi jejich ustanoveními a ustanoveními této směrnice.
4. Předpisy uvedené v tomto článku přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
5. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 7
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 8
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 16. listopadu 2011.