ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 333/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 31ης Μαρτίου 2011
για τη θέσπιση κριτηρίων προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες ορισμένοι τύποι απορριμμάτων μετάλλων παύουν να αποτελούν απόβλητα σύμφωνα με την οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν υποβολής των προτεινόμενων μέτρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Από την αξιολόγηση των διάφορων ροών αποβλήτων προκύπτει ότι οι αγορές ανακύκλωσης απορριμμάτων μετάλλων θα αποκόμιζαν οφέλη από την ανάπτυξη ειδικών κριτηρίων προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα μετάλλων που προέρχονται από απόβλητα παύουν να αποτελούν απόβλητα. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της ταξινόμησης των απορριμμάτων μετάλλων ως αποβλήτων από τρίτες χώρες.
(2)
Από εκθέσεις του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι υπάρχει προσφορά και ζήτηση για τα απορρίμματα σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου με σκοπό τη χρήση τους ως πρώτης ύλης σε χαλυβουργεία, χυτήρια, μονάδες εξευγενισμού αλουμινίου και μονάδες ανάτηξης για την παραγωγή μετάλλων. Τα απορρίμματα σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου θα πρέπει συνεπώς να έχουν επαρκή καθαρότητα και να πληρούν τα σχετικά πρότυπα ή προδιαγραφές για τα απορρίμματα που απαιτεί ο κλάδος της μεταλλουργίας.
(3)
Τα κριτήρια προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου παύουν να αποτελούν απόβλητα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα απορρίμματα σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου που προκύπτουν από εργασίες ανάκτησης πληρούν τις τεχνικές απαιτήσεις του μεταλλουργικού κλάδου, είναι σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τα υφιστάμενα πρότυπα που εφαρμόζονται στα προϊόντα και δεν έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον ή την ανθρώπινη υγεία. Εκθέσεις του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχουν δείξει ότι τα προτεινόμενα κριτήρια για τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στις εργασίες ανάκτησης, για τις διαδικασίες και τεχνικές επεξεργασίας, καθώς και για τα απορρίμματα μετάλλων που προκύπτουν από εργασίες ανάκτησης, εξυπηρετούν τους στόχους αυτούς, καθώς αναμένεται να έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή απορριμμάτων σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου χωρίς επικίνδυνες ιδιότητες και επαρκώς απαλλαγμένων από μη μεταλλικές ενώσεις.
(4)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τα κριτήρια, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν η παροχή πληροφοριών σχετικά με τα απορρίμματα μετάλλων που έχουν πάψει να αποτελούν απόβλητα και η εφαρμογή συστήματος διαχείρισης της ποιότητας.
(5)
Ενδέχεται να αποβεί αναγκαία η επανεξέταση των κριτηρίων εάν, με βάση την παρακολούθηση της εξέλιξης των συνθηκών της αγοράς για τα απορρίμματα σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου, παρατηρηθούν δυσμενείς συνέπειες για τις αγορές ανακύκλωσης απορριμμάτων σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου, ιδίως όσον αφορά τη διαθεσιμότητα των εν λόγω απορριμμάτων και την πρόσβαση σε αυτά.
(6)
Για να δοθεί στις επιχειρήσεις η δυνατότητα να προσαρμοστούν στα κριτήρια προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα μετάλλων παύουν να αποτελούν απόβλητα, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ένα εύλογο χρονικό διάστημα έπειτα από το οποίο θα εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός.
(7)
Επειδή η επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 39 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ δεν γνωμοδότησε για τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα, την οποία διαβίβασε ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
(8)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει αντιταχθεί στα προτεινόμενα μέτρα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τα κριτήρια προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα σιδήρου, χάλυβα και αλουμινίου, συμπεριλαμβανομένων των απορριμμάτων κραμάτων αλουμινίου, παύουν να αποτελούν απόβλητα.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που παρατίθενται στην οδηγία 2008/98/ΕΚ.
Επιπλέον, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «απορρίμματα σιδήρου και χάλυβα»: απορρίμματα μετάλλων τα οποία αποτελούνται κυρίως από σίδηρο και χάλυβα·
β) «απορρίμματα αλουμινίου»: απορρίμματα μετάλλων τα οποία αποτελούνται κυρίως από αλουμίνιο και κράματα αλουμινίου·
γ) «κάτοχος»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στην κατοχή του οποίου ευρίσκονται τα απορρίμματα μετάλλων·
δ) «παραγωγός»: ο κάτοχος ο οποίος μεταβιβάζει τα απορρίμματα μετάλλων σε άλλον κάτοχο για πρώτη φορά ως απορρίμματα μετάλλων τα οποία έπαυσαν να αποτελούν απόβλητα·
ε) «εισαγωγέας»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο εντός της Ένωσης το οποίο εισάγει απορρίμματα μετάλλων τα οποία έπαυσαν να είναι απόβλητα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
στ) «ειδικευμένο προσωπικό»: προσωπικό το οποίο διαθέτει την κατάλληλη πείρα ή κατάρτιση ώστε να παρακολουθεί και να αξιολογεί τις ιδιότητες των απορριμμάτων μετάλλων·
ζ) «οπτική εξέταση»: εξέταση των απορριμμάτων μετάλλων που καλύπτει όλα τα μέρη ενός φορτίου και κατά την οποία χρησιμοποιούνται οι ανθρώπινες αισθήσεις ή μη εξειδικευμένος εξοπλισμός·
η) «φορτίο»: μια παρτίδα απορριμμάτων μετάλλων που προορίζεται για παράδοση από παραγωγό σε άλλο κάτοχο και μπορεί να περιέχεται σε μία ή περισσότερες μονάδες μεταφοράς, όπως εμπορευματοκιβώτια.
Άρθρο 3
Κριτήρια για τα απορρίμματα σιδήρου και χάλυβα
Τα απορρίμματα σιδήρου και χάλυβα παύουν να αποτελούν απόβλητα όταν, κατά τη μεταβίβαση από τον παραγωγό σε άλλο κάτοχο, πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I τμήμα 2·
β)
τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης έχουν υποστεί επεξεργασία σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I τμήμα 3·
γ)
τα απορρίμματα σιδήρου και χάλυβα που προκύπτουν από την εργασία ανάκτησης πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I τμήμα 1·
δ)
ο παραγωγός έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 5 και 6.
Άρθρο 4
Κριτήρια για τα απορρίμματα αλουμινίου
Τα απορρίμματα αλουμινίου, συμπεριλαμβανομένων των απορριμμάτων κραμάτων αλουμινίου, παύουν να αποτελούν απόβλητα όταν, κατά τη μεταβίβαση από τον παραγωγό σε άλλο κάτοχο, πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα II τμήμα 2·
β)
τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης έχουν υποστεί επεξεργασία σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα II τμήμα 3·
γ)
τα απορρίμματα αλουμινίου που προκύπτουν από την εργασία ανάκτησης πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα II τμήμα 1·
δ)
ο παραγωγός έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 5 και 6.
Άρθρο 5
Δήλωση συμμόρφωσης
1. Για κάθε φορτίο απορριμμάτων μετάλλων, ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας εκδίδει δήλωση συμμόρφωσης σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα III.
2. Ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας διαβιβάζει τη δήλωση συμμόρφωσης στον επόμενο κάτοχο του φορτίου απορριμμάτων μετάλλων. Ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας φυλάσσει αντίγραφο της δήλωσης συμμόρφωσης για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους από την ημερομηνία έκδοσής της και το θέτει στη διάθεση των αρμοδίων αρχών, κατόπιν αιτήματός τους.
3. Η δήλωση συμμόρφωσης μπορεί να εκδίδεται σε ηλεκτρονική μορφή.
Άρθρο 6
Διαχείριση της ποιότητας
1. Ο παραγωγός εφαρμόζει κατάλληλο σύστημα διαχείρισης της ποιότητας, που αποδεικνύει τη συμμόρφωση με τα κριτήρια των άρθρων 3 και 4 αντίστοιχα.
2. Το σύστημα διαχείρισης της ποιότητας περιλαμβάνει μια σειρά από τεκμηριωμένες διαδικασίες για καθεμιά από τις ακόλουθες πτυχές:
α)
έλεγχος αποδοχής των αποβλήτων που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης, όπως ορίζει το τμήμα 2 των παραρτημάτων Ι και ΙΙ·
β)
παρακολούθηση των διεργασιών και τεχνικών επεξεργασίας που περιγράφονται στο σημείο 3.3 των παραρτημάτων Ι και ΙΙ·
γ)
παρακολούθηση της ποιότητας των απορριμμάτων μετάλλων που προκύπτουν από την εργασία ανάκτησης, όπως ορίζει το τμήμα 1 των παραρτημάτων Ι και ΙΙ (συμπεριλαμβανομένων δειγματοληψιών και αναλύσεων)·
δ)
αποτελεσματικότητα της παρακολούθησης της ακτινοβολίας, όπως ορίζει το σημείο 1.5 των παραρτημάτων Ι και ΙΙ αντίστοιχα·
ε)
πληροφορίες από τους πελάτες όσον αφορά τη συμμόρφωση με την ποιότητα των απορριμμάτων μετάλλων·
στ)
τήρηση αρχείων με τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διεξάγεται σύμφωνα με τα στοιχεία α) έως δ)·
ζ)
επανεξέταση και βελτίωση του συστήματος διαχείρισης της ποιότητας·
η)
κατάρτιση του προσωπικού.
3. Το σύστημα διαχείρισης της ποιότητας καθορίζει επίσης τις ειδικές απαιτήσεις παρακολούθησης που προβλέπονται στα παραρτήματα I και ΙΙ για κάθε κριτήριο.
4. Σε περίπτωση που κάποια από τις επεξεργασίες που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο 3.3 ή στο παράρτημα II σημείο 3.3 εκτελείται από προηγούμενο κάτοχο, ο παραγωγός βεβαιώνεται ότι ο προμηθευτής εφαρμόζει σύστημα διαχείρισης της ποιότητας το οποίο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.
5. Η συμμόρφωση του συστήματος διαχείρισης της ποιότητας με τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου επαληθεύεται από οργανισμό αξιολόγησης της συμμόρφωσης, όπως αυτός ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων (2), ο οποίος έχει διαπιστευθεί σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, ή από άλλον επαληθευτή περιβάλλοντος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 20 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1221/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) (3). Η επαλήθευση θα πρέπει να διενεργείται ανά τριετία.
6. Ο εισαγωγέας απαιτεί από τους προμηθευτές του να εφαρμόζουν σύστημα διαχείρισης της ποιότητας το οποίο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου και έχει ελεγχθεί από ανεξάρτητο εξωτερικό επαληθευτή.
7. Ο παραγωγός παρέχει στις αρμόδιες αρχές πρόσβαση στο σύστημα διαχείρισης της ποιότητας, κατόπιν αιτήματός τους.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 9 Οκτωβρίου 2011.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 31 Μαρτίου 2011.
NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 333/2011
ze dne 31. března 2011,
kterým se stanoví kritéria vymezující, kdy určité typy kovového šrotu přestávají být odpadem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (1), a zejména na čl. 6 odst. 2 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po předložení navrhovaného opatření Evropskému parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Z vyhodnocení některých toků odpadu vyplývá, že pro recyklační trhy s kovovým šrotem by bylo přínosem, kdyby byla vypracována zvláštní kritéria stanovující, kdy kovový šrot získaný z odpadu přestává být odpadem. Tato kritéria by měla zajistit vysokou úroveň ochrany životního prostředí. Neměla by mít vliv na klasifikaci kovového šrotu jako odpadu platnou ve třetích zemích.
(2)
Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise existuje trh a poptávka po železném, ocelovém a hliníkovém šrotu, kterého lze použít v ocelárnách, slévárnách, hliníkárnách a přetavovacích pecích jako suroviny pro výrobu kovů. Železný, ocelový a hliníkový šrot by proto měl být dostatečně čistý a měl by splňovat příslušné normy a specifikace odpovídající požadavkům průmyslu vyrábějícího kovy.
(3)
Kritéria stanovující, kdy železný, ocelový a hliníkový šrot přestává být odpadem, by měla zajistit, aby železný, ocelový a hliníkový šrot získaný procesem využití odpadů, splňoval technické požadavky hutnického průmyslu, byl v souladu s platnými právními předpisy a normami pro výrobky a neměl celkově nepříznivé dopady na životní prostředí a lidské zdraví. Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise navržená kritéria týkající se odpadů používaných jako vstupní materiál pro proces využití, postupů a technik zpracování, jakož i kovového šrotu získaného procesem využití odpadů tyto cíle splňují, protože by měla vést k produkci železného, ocelového a hliníkového šrotu, který nebude mít nebezpečné vlastnosti a nebude obsahovat nekovové příměsi.
(4)
Za účelem zajištění souladu s těmito kritérii je vhodné stanovit, aby byly vydány informace o kovovém šrotu, který přestal být odpadem, a aby byl zaveden systém řízení kvality.
(5)
Budou-li na základě sledování vývoje situace na trhu se železným, ocelovým a hliníkovým šrotem zaznamenány nepříznivé účinky na recyklační trhy s železným, ocelovým a hliníkovým šrotem, zejména pokud jde o dostupnost tohoto šrotu a přístup k němu, může dojít k tomu, že tato kritéria bude nutno přezkoumat.
(6)
S ohledem na to, aby se provozovatelé mohli přizpůsobit těmto kritériím, která stanoví, kdy kovový šrot přestává být šrotem, je vhodné stanovit, aby se toto nařízení použilo až po uplynutí přiměřeně dlouhého období.
(7)
Výbor zřízený podle čl. 39 odst. 1 směrnice 2008/98/ES nevydal k opatřením stanoveným tímto nařízením žádné stanovisko, a Komise proto předložila Radě návrh opatření, který byl předán Evropskému parlamentu.
(8)
Evropský parlament nevyjádřil s navrhovaným opatřením nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví kritéria vymezující, kdy železný, ocelový a hliníkový šrot, včetně šrotu ze slitin hliníku, přestává být odpadem.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené ve směrnici 2008/98/ES.
Kromě toho se rozumí:
a)
„železným a ocelovým šrotem“ kovový šrot, který obsahuje hlavně železo a ocel;
b)
„hliníkovým šrotem“ kovový šrot, který obsahuje hlavně hliník a slitiny hliníku;
c)
„držitelem“ fyzická nebo právnická osoba, která je vlastníkem kovového šrotu;
d)
„výrobcem“ držitel, který jako první předává kovový šrot jinému držiteli ve stavu, kdy tento kovový šrot přestal být odpadem;
e)
„dovozcem“ jakákoliv fyzická či právnická osoba usazená v Unii, která dováží kovový šrot, který přestal být odpadem, na celní území Unie;
f)
„kvalifikovanými zaměstnanci“ zaměstnanci, kteří jsou na základě svých zkušeností či odborné přípravy kvalifikováni k monitorování a posuzování vlastností kovového šrotu;
g)
„vizuální prohlídkou“ prohlídka všech částí dodávky kovového šrotu pomocí lidských smyslů nebo jakéhokoli nespecializovaného vybavení;
h)
„dodávkou“ určité množství kovového šrotu určeného k přepravě od výrobce k dalšímu držiteli, které může být uloženo v jedné nebo více přepravních jednotkách, například v kontejnerech.
Článek 3
Kritéria pro železný a ocelový šrot
Železný a ocelový šrot přestává být odpadem, jsou-li při jeho přepravě od výrobce k dalšímu držiteli splněny všechny tyto podmínky:
a)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 2 přílohy I;
b)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití a zpracovaný ve shodě s kritérii, která jsou uvedena v oddílu 3 přílohy I;
c)
železný a ocelový šrot získaný procesem využití odpadů splňuje kritéria uvedená v oddílu 1 přílohy I;
d)
výrobce vyhověl požadavkům uvedeným v článcích 5 a 6.
Článek 4
Kritéria pro hliníkový šrot
Hliníkový šrot, včetně šrotu ze slitin hliníku, přestává být odpadem, jsou-li při jeho přepravě od výrobce k dalšímu držiteli splněny všechny tyto podmínky:
a)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 2 přílohy II;
b)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití a zpracovaný ve shodě s kritérii, která jsou uvedena v oddílu 3 přílohy II;
c)
hliníkový šrot získaný procesem využití odpadů splňuje kritéria uvedená v oddílu 1 přílohy II;
d)
výrobce vyhověl požadavkům uvedeným v článcích 5 a 6.
Článek 5
Prohlášení o shodě
1. Výrobce nebo dovozce vydají ke každé dodávce kovového šrotu prohlášení o shodě podle vzoru uvedeného v příloze III.
2. Výrobce nebo dovozce předají toto prohlášení o shodě dalšímu držiteli dodávky kovového šrotu. Ponechají si kopii tohoto prohlášení o shodě nejméně jeden rok od data jeho vystavení a na požádání ji předloží příslušným orgánům.
3. Prohlášení o shodě může být v elektronické podobě.
Článek 6
Řízení kvality
1. Výrobce zavede systém řízení kvality umožňující prokázání shody s kritérii, na něž se odkazuje v článcích 3 a 4.
2. Systém řízení kvality zahrnuje řadu dokumentovaných postupů, které se týkají všech těchto aspektů:
a)
vstupní kontrola odpadu používaného jako vstupního materiálu pro proces využití podle oddílu 2 přílohy I a II;
b)
monitorování postupů a technik používaných při zpracování odpadu, které jsou popsány v bodě 3.3 přílohy I a II;
c)
monitorování kvality kovového šrotu získaného procesem využití, podle ustanovení uvedených v oddílu 1 přílohy I a II (včetně odebírání a rozboru vzorků);
d)
účinnost monitorování radioaktivity podle ustanovení bodu 1.5 přílohy I a II;
e)
zpětná vazba od zákazníků, pokud jde o dodržení požadavků na kvalitu kovového šrotu;
f)
vedení záznamů o výsledcích monitorování prováděného podle písmen a) až d);
g)
hodnocení a zlepšování systému řízení kvality;
h)
odborná příprava zaměstnanců.
3. Systém řízení kvality předepisuje pro každé z kritérií zvláštní požadavky na sledování kvality, které jsou uvedeny v příloze I a II.
4. Pokud některý z postupů uvedených v bodě 3.3 přílohy I nebo v bodě 3.3 přílohy II provádí předchozí držitel, zajistí výrobce, aby dodavatel zavedl systém řízení kvality, který bude ve shodě s požadavky tohoto článku.
5. Subjekt posuzování shody ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 ze dne 9. července 2008, kterým se stanoví požadavky na akreditaci a dozor nad trhem týkající se uvádění výrobků na trh (2), jenž získal akreditaci v souladu s uvedeným nařízením, nebo kterýkoliv jiný environmentální ověřovatel ve smyslu čl. 2 odst. 20 písm. b) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1221/2009 ze dne 25. listopadu 2009 o dobrovolné účasti organizací v systému Společenství pro environmentální řízení podniků a audit (EMAS) (3) ověří, že systém řízení kvality je ve shodě s požadavky tohoto článku. Toto ověření bude provedeno vždy jednou za tři roky.
6. Dovozce bude od svých dodavatelů požadovat, aby zavedli systém řízení kvality, který bude v souladu s požadavky odstavců 1, 2 a 3 tohoto článku a který bude ověřen nezávislým externím ověřovatelem.
7. Výrobce svůj systém řízení kvality na požádání zpřístupní příslušným orgánům.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 9. října 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 31. března 2011.