ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 918/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 5ης Ιουλίου 2012
περί συμπληρώσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις ανοικτές πωλήσεις και ορισμένες πτυχές των συμβολαίων ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης όσον αφορά τους ορισμούς, τον υπολογισμό των καθαρών αρνητικών θέσεων, τις καλυμμένες συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, τα όρια κοινοποίησης, τα όρια ρευστότητας για την αναστολή των περιορισμών, τις σημαντικές πτώσεις στην αξία των χρηματοπιστωτικών μέσων και τα ανεπιθύμητα συμβάντα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2012, για τις ανοικτές πωλήσεις και ορισμένες πτυχές των συμβολαίων ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης (1), και ιδίως τα άρθρα 2 παράγραφος 2, 3 παράγραφος 7, 4 παράγραφος 2, 7 παράγραφος 3, 13 παράγραφος 4, 23 παράγραφος 7 και το άρθρο 30·
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 επιβάλλει ορισμένα μέτρα σχετικά με τις ανοικτές πωλήσεις και τα συμβόλαια ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης. Το άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 εκχωρεί στην Επιτροπή την εξουσία θέσπισης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση για τη συμπλήρωση των διατάξεων του ανωτέρω κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η παρούσα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη συμπληρώνει και τροποποιεί ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία.
(2)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού συνδέονται στενά μεταξύ τους, καθώς τα όρια κοινοποίησης και ρευστότητας και ο προσδιορισμός των ακάλυπτων συμβολαίων ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης εξαρτώνται από τους ορισμούς και τις μεθόδους υπολογισμού των αρνητικών θέσεων, ενώ οι διατάξεις σχετικά με τις σημαντικές πτώσεις στην αξία των χρηματοπιστωτικών μέσων και τις πτώσεις στη ρευστότητα των αγορών κρατικών χρεωστικών τίτλων καθώς και τον προσδιορισμό των ανεπιθύμητων συμβάντων είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Για τη διασφάλιση της συνέπειας μεταξύ των διατάξεων εκείνων σχετικά με τις ανοικτές πωλήσεις οι οποίες πρέπει να τεθούν ταυτόχρονα σε εφαρμογή, αρμόζει η συμπερίληψη όλων των διατάξεων που απαιτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 σε έναν ενιαίο κανονισμό.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 περιέχει κάποιους ορισμούς. Προκειμένου να ενισχυθεί η σαφήνεια και η ασφάλεια δικαίου, αρμόζει η πρόβλεψη περαιτέρω συμπληρωματικών διατάξεων σχετικά με τους ορισμούς στο άρθρο 2 παράγραφος 1, ιδίως όσον αφορά το πότε ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο θεωρείται ότι κατέχει ένα χρηματοπιστωτικό μέσο για τους σκοπούς του ορισμού της ανοικτής πώλησης, καθώς και περαιτέρω προσδιορισμός της «κατοχής» μιας μετοχής ή ενός χρεωστικού τίτλου από φυσικό ή νομικό πρόσωπο για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012. Οι διευκρινίσεις επιλέγονται με τρόπο ώστε να διασφαλιστεί ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 θα επιτύχει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα με συνεκτικό τρόπο παρά τις αποκλίσεις στη νομοθεσία των κρατών μελών. Οι έννοιες της ιδιοκτησίας και της κατοχής όσον αφορά τις κινητές αξίες στα κράτη μέλη δεν είναι εναρμονισμένες επί του παρόντος, αλλά οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 έχουν στόχο να εφαρμόζονται μόνο στις ανοικτές πωλήσεις με την επιφύλαξη τυχόν μελλοντικών νομικών εξελίξεων, όπως η εναρμόνιση της νομοθεσίας.
(4)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 επιβάλλει περιορισμούς και υποχρεώσεις, όπως, για παράδειγμα, απαιτήσεις κοινοποίησης και δημοσίευσης, σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που κατέχουν ή συμμετέχουν σε καθαρές αρνητικές θέσεις σε μετοχές και κρατικούς χρεωστικούς τίτλους. Η κατοχή και η αποτίμηση θετικών και αρνητικών θέσεων σε μετοχές και κρατικούς χρεωστικούς τίτλους μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Συνεπώς, προκειμένου να διασφαλιστεί μια συνεκτική προσέγγιση και να υλοποιηθεί η πρόθεση των μέτρων σχετικά με τις αρνητικές θέσεις σε μετοχές και κρατικούς χρεωστικούς τίτλους, πρέπει να προσδιοριστεί περαιτέρω ο τρόπος υπολογισμού των καθαρών αρνητικών θέσεων. Οι ανοικτές πωλήσεις μπορεί να λαμβάνουν χώρα μέσω ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ή μέσω καλαθιών κρατικών χρεωστικών τίτλων, επομένως είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο οι ανοικτές πωλήσεις μέσω καλαθιών συμπεριλαμβάνονται στους εν λόγω υπολογισμούς. Προκειμένου να διασφαλιστεί μια αυστηρή προσέγγιση στον υπολογισμό των καθαρών αρνητικών θέσεων, είναι αναγκαίο να εφαρμοστεί μια πιο περιοριστική προσέγγιση στον προσδιορισμό των θετικών θέσεων σε σχέση με τις αρνητικές θέσεις σε μετοχές. Επειδή η αξία ορισμένων χρηματοπιστωτικών μέσων εξαρτάται από διακυμάνσεις στην τιμή των υποκείμενων μέσων, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί ένας τρόπος να ληφθεί υπόψη αυτός ο παράγοντας. Προσδιορίζεται η μέθοδος προσαρμογής βάσει του συντελεστή ευαισθησίας δέλτα, καθώς συνιστά ευρέως αποδεκτή πρακτική.
(5)
Οι καθαρές αρνητικές θέσεις υπολογίζονται βάσει των θετικών και αρνητικών θέσεων που κατέχει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Εντούτοις, διαφορετικές οντότητες ενός ομίλου ή διαφορετικά κεφάλαια που τελούν υπό τη διαχείριση ενός διαχειριστή κεφαλαίων ενδέχεται να κατέχουν θετικές και αρνητικές θέσεις. Οι μεγάλες καθαρές αρνητικές θέσεις μπορούν να συγκαλυφθούν εάν κατανεμηθούν μεταξύ των οντοτήτων ενός ομίλου ή μεταξύ διαφόρων κεφαλαίων. Για να περιοριστεί η αποφυγή και να διασφαλιστεί ότι οι κοινοποιήσεις και η γνωστοποίηση αρνητικών θέσεων παρέχουν μια ακριβή και αντιπροσωπευτική εικόνα, απαιτούνται λεπτομερέστερες διατάξεις που να προσδιορίζουν τον τρόπο υπολογισμού των καθαρών αρνητικών θέσεων για τις οντότητες ενός ομίλου και για τους διαχειριστές κεφαλαίων. Προκειμένου να εφαρμοστούν οι εν λόγω διατάξεις, είναι αναγκαίο να οριστεί η έννοια της επενδυτικής στρατηγικής ούτως ώστε να διευκρινιστούν οι οντότητες ενός ομίλου και τα κεφάλαια των οποίων οι αρνητικές θέσεις πρέπει να προστίθενται. Είναι επίσης αναγκαίο να δοθεί ένας ορισμός των δραστηριοτήτων διαχείρισης προκειμένου να διευκρινιστούν τα κεφάλαια των οποίων οι αρνητικές θέσεις πρέπει να προστίθενται. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι πραγματοποιούνται κοινοποιήσεις, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν ποιες οντότητες ενός ομίλου ή διαφόρων κεφαλαίων οφείλουν να εκτελούν τους υπολογισμούς και να προβαίνουν στις κοινοποιήσεις.
(6)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 επιβάλλει περιορισμούς στη συμμετοχή σε ακάλυπτες συναλλαγές συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, αλλά επιτρέπει τις καλυμμένες συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου που συνάπτονται για νόμιμους σκοπούς αντιστάθμισης. Ένα ευρύ φάσμα στοιχείων ενεργητικού και παθητικού είναι δυνατόν να αντισταθμιστούν μέσω συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ της νόμιμης αντιστάθμισης και της κερδοσκοπίας. Συνεπώς απαιτείται ο λεπτομερής και συμπληρωματικός προσδιορισμός των περιπτώσεων στις οποίες μια σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου μπορεί να θεωρηθεί καλυμμένη. Στις περιπτώσεις που πρέπει να προσδιοριστεί ένα ποσοτικό μέτρο υπολογισμού της συσχέτισης σε συνεκτική βάση, πρέπει να χρησιμοποιείται ένα απλό, ευρέως αποδεκτό και κατανοητό μέτρο όπως είναι ο συντελεστής συσχέτισης του Pearson, που υπολογίζεται ως η συνδιασπορά των δύο μεταβλητών διά το γινόμενο των τυπικών αποκλίσεών τους. Η αντιστοίχιση στοιχείων ενεργητικού και παθητικού για τη δημιουργία της τέλειας αντιστάθμισης είναι δύσκολο να επιτευχθεί στην πράξη λόγω των αποκλινόντων χαρακτηριστικών των διαφόρων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού, καθώς και της μεταβλητότητας των τιμών τους. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 προβλέπει την υιοθέτηση μιας αναλογικής προσέγγισης όσον αφορά τα μέτρα, συνεπώς κατά τον ορισμό μιας ακάλυπτης σύμβασης αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί ένας τρόπος εφαρμογής μιας αναλογικής προσέγγισης σε στοιχεία ενεργητικού και παθητικού που αντισταθμίζονται από μια ακάλυπτη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου. Παρότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 δεν προβλέπει έναν συγκεκριμένο βαθμό συσχέτισης που είναι απαραίτητος για μια καλυμμένη θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι η συσχέτιση πρέπει να είναι ουσιαστική.
(7)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 236/2012 απαιτεί από ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατέχει μια καθαρή αρνητική θέση σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους που υπερβαίνει ένα όριο να κοινοποιεί τις εν λόγω θέσεις στη σχετική αρμόδια αρχή. Συνεπώς, απαιτείται ο κατάλληλος προσδιορισμός του εν λόγω ορίου. Δεν πρέπει να απαιτείται κοινοποίηση των ελάχιστων αξιών που δεν έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη σχετική αγορά κρατικών χρεωστικών τίτλων και το όριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, τη ρευστότητα κάθε μεμονωμένης αγοράς ομολόγων και τους εκκρεμείς κρατικούς χρεωστικούς τίτλους, καθώς και τους στόχους του εν λόγω μέτρου.
(8)
Τα δεδομένα που απαιτούνται για τον υπολογισμό των ορίων κοινοποίησης για καθαρές αρνητικές θέσεις που σχετίζονται με τους εκδοθέντες κρατικούς χρεωστικούς τίτλους δεν θα είναι διαθέσιμα την ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Συνεπώς, τα δύο κριτήρια για τον προσδιορισμό των αρχικών ορίων κοινοποίησης κατά την ημερομηνία δημοσίευσης πρέπει να είναι, κατά πρώτον, το συνολικό ποσό των εκκρεμών εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων του εκδότη των τίτλων και, κατά δεύτερον, η ύπαρξη μιας προθεσμιακής αγοράς με επαρκή ρευστότητα για τους εν λόγω κρατικούς χρεωστικούς τίτλους. Όταν καταστούν διαθέσιμα τα σχετικά δεδομένα για όλα τα κριτήρια, πρέπει να θεσπιστούν αναθεωρημένα όρια.
(9)
Εάν η ρευστότητα μιας αγοράς κρατικών χρεωστικών τίτλων μειωθεί κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο, ενδέχεται να αρθούν προσωρινά οι περιορισμοί που επιβάλλονται σε επενδυτές που πραγματοποιούν συναλλαγές σε ακάλυπτες ανοικτές πωλήσεις κρατικών χρεωστικών τίτλων για τους σκοπούς ενίσχυσης της ρευστότητας στην εν λόγω αγορά. Εάν σημειωθεί σημαντική πτώση της αξίας ενός χρηματοπιστωτικού μέσου σε έναν τόπο διαπραγμάτευσης, οι αρμόδιες αρχές δύνανται να απαγορεύσουν, να περιορίσουν τις ανοικτές πωλήσεις ή να περιορίσουν άλλως πως τις συναλλαγές στο εν λόγω μέσο. Επειδή το φάσμα των μέσων είναι ευρύ, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί ένα όριο για καθεμία από τις διαφορετικές κατηγορίες χρηματοπιστωτικών μέσων, λαμβάνοντας υπόψη διαφορές όπως οι διαφορές μεταξύ των μέσων και οι διαφορές στη μεταβλητότητα των αντίστοιχων αγορών τους.
(10)
Στον παρόντα κανονισμό δεν προσδιορίζεται κανένα όριο για τη σημαντική πτώση στην αξία της μοναδιαίας τιμής ενός εισηγμένου ΟΣΕΚΑ, με εξαίρεση τα διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια που είναι ΟΣΕΚΑ, καθώς, παρότι η τιμή μπορεί να μεταβάλλεται ελεύθερα στον τόπο διαπραγμάτευσης, υπόκειται σε έναν κανόνα της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (2), ο οποίος διατηρεί τις τιμές κοντά στην καθαρή αξία του ενεργητικού των ΟΣΕΚΑ. Εκτός από τα όρια που προσδιορίζονται στον παρόντα κανονισμό, δεν προσδιορίζεται κανένα όριο για σημαντικές πτώσεις της αξίας των παραγώγων μέσων.
(11)
Ο παρών κανονισμός αποσαφηνίζει τις εξουσίες παρέμβασης τόσο των σχετικών αρμόδιων αρχών όσο και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ), που ιδρύθηκε και ασκεί τις αρμοδιότητές της σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) σε περιπτώσεις ανεπιθύμητων συμβάντων ή εξελίξεων. Για τη διασφάλιση συνεκτικής προσέγγισης που επιτρέπει παράλληλα τη λήψη των κατάλληλων ενεργειών σε περίπτωση που προκύψουν ανεπιθύμητα συμβάντα ή εξελίξεις, απαιτείται ένας κατάλογος των εν λόγω συμβάντων.
(12)
Για λόγους ασφάλειας δικαίου, είναι απαραίτητο ο παρών κανονισμός να αρχίσει να ισχύει την ίδια ημερομηνία με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 919/2012 της Επιτροπής (4),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΑ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες που συμπληρώνουν τα κατωτέρω άρθρα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά:
-
το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό των ορισμών της ιδιοκτησίας και της ανοικτής πώλησης,
-
το άρθρο 3 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό περιπτώσεων καθαρής αρνητικής θέσης και της μεθόδου υπολογισμού μιας καθαρής αρνητικής θέσης καθώς και του ορισμού της κατοχής,
-
το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό των ακάλυπτων θέσεων σε συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου και τις μεθόδους υπολογισμού για τους ομίλους και τις δραστηριότητες διαχείρισης κεφαλαίων,
-
το άρθρο 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό του ορίου κοινοποίησης για σημαντικές αρνητικές θέσεις σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους,
-
το άρθρο 13 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό του ορίου ρευστότητας για την αναστολή των περιορισμών στις ανοικτές πωλήσεις κρατικών χρεωστικών τίτλων,
-
το άρθρο 23 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό της έννοιας των σημαντικών πτώσεων στην αξία των χρηματοπιστωτικών μέσων εκτός των ρευστών μετοχών,
-
το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 όσον αφορά τον περαιτέρω προσδιορισμό των κριτηρίων και των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον προσδιορισμό των περιπτώσεων στις οποίες προκύπτουν τα ανεπιθύμητα συμβάντα ή οι εξελίξεις που αναφέρονται στα άρθρα 18 έως 21 και στο άρθρο 27 καθώς και οι απειλές που αναφέρονται στο στοιχείο α του άρθρου 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
Ως «όμιλος» νοούνται οι νομικές οντότητες που αποτελούν ελεγχόμενες επιχειρήσεις υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο στ της οδηγίας 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) καθώς και το ενιαίο φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ελέγχει την εν λόγω επιχείρηση.
β)
Ως «υπερεθνικός εκδότης» νοείται ο εκδότης υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ σημεία i), iv), v) και vi) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΣΜΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 2 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 7 ΣΤΟΙΧΕΙΟ α
Άρθρο 3
Προσδιορισμός του όρου «ιδιοκτησία» και ορισμός της ανοικτής πώλησης
1. Για τους σκοπούς του ορισμού μιας ανοικτής πώλησης, το κατά πόσο ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο θεωρείται ως ιδιοκτήτης ενός χρηματοπιστωτικού μέσου όταν έχει τη νόμιμη ή την πραγματική κυριότητά του προσδιορίζεται, εάν συντρέχει περίπτωση, σύμφωνα με τον νόμο που εφαρμόζεται στη σχετική ανοικτή πώληση της εν λόγω μετοχής ή του χρεωστικού μέσου. Εάν τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα είναι οι πραγματικοί δικαιούχοι μιας μετοχής ή ενός χρεωστικού τίτλου, η εν λόγω μετοχή ή ο εν λόγω χρεωστικός τίτλος θεωρείται ιδιοκτησία του τελικού πραγματικού δικαιούχου, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων όπου μια μετοχή ή ένα χρεωστικό μέσο τελεί υπό την κατοχή εντολοδόχου. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ο πραγματικός δικαιούχος είναι ο επενδυτής που αναλαμβάνει τον οικονομικό κίνδυνο της απόκτησης ενός χρηματοπιστωτικού μέσου.
2. Για τους σκοπούς των σημείων i), ii) και iii) του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, η «ανοικτή πώληση» υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, δεν περιλαμβάνει:
α)
την πώληση χρηματοπιστωτικών μέσων που έχουν μεταβιβαστεί δυνάμει συμφωνίας δανεισμού αξιογράφων ή συμφωνίας επαναγοράς, εφόσον είτε θα επιστραφούν οι κινητές αξίες είτε ο μεταβιβάζων ανακαλεί τις κινητές αξίες ούτως ώστε ο διακανονισμός να μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας·
β)
την πώληση χρηματοπιστωτικού μέσου από φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει αγοράσει το χρηματοπιστωτικό μέσο πριν από την πώληση, αλλά δεν το έχει παραλάβει κατά τη στιγμή της πώλησης, εφόσον το χρηματοπιστωτικό μέσο θα παραδοθεί σε χρόνο ώστε ο διακανονισμός να μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας·
γ)
την πώληση χρηματοπιστωτικού μέσου από φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει ασκήσει δικαίωμα προαίρεσης ή παρόμοια αξίωση στο εν λόγω μέσο, εφόσον το χρηματοπιστωτικό μέσο θα παραδοθεί σε χρόνο ώστε ο διακανονισμός να μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
Άρθρο 4
Κατοχή
Για τους σκοπούς του άρθρου 3 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο θεωρείται ότι κατέχει μια μετοχή ή ένα χρεωστικό μέσο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
Το φυσικό ή νομικό πρόσωπο είναι ο ιδιοκτήτης της μετοχής ή του χρεωστικού τίτλου σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1·
β)
Εκτελεστή απαίτηση για τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας της μετοχής ή του χρεωστικού μέσου στο φυσικό ή το νομικό πρόσωπο σύμφωνα με τη νομοθεσία που εφαρμόζεται στη σχετική πώληση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 7 ΣΤΟΙΧΕΙΟ β
Άρθρο 5
Καθαρές αρνητικές θέσεις σε μετοχές - θετικές θέσεις
1. Η κατοχή μιας μετοχής μέσω θετικής θέσης σε ένα καλάθι μετοχών λαμβάνεται επίσης υπόψη όσον αφορά την εν λόγω μετοχή, στον βαθμό που η εν λόγω μετοχή εκπροσωπείται στο καλάθι.
2. Οποιοδήποτε άνοιγμα μέσω χρηματοπιστωτικού μέσου διαφορετικού από τη μετοχή που παρέχει χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση αύξησης της τιμής της μετοχής όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 σημαίνει οποιοδήποτε άνοιγμα σε μετοχικό κεφάλαιο μέσω ενός ή περισσότερων από τα μέσα που παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος 1.
Το άνοιγμα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εξαρτάται από την αξία της μετοχής σε σχέση με την οποία πρέπει να υπολογιστεί μια καθαρή αρνητική θέση, και η οποία παρέχει χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση αύξησης της τιμής ή της αξίας της μετοχής.
Άρθρο 6
Καθαρές αρνητικές θέσεις σε μετοχές - αρνητικές θέσεις
1. Η ανοικτή πώληση μιας μετοχής μέσω ανοικτής πώλησης ενός καλαθιού μετοχών λαμβάνεται επίσης υπόψη όσον αφορά την εν λόγω μετοχή, στον βαθμό που η εν λόγω μετοχή εκπροσωπείται στο καλάθι.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) και του άρθρου 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, εάν μια θέση σε χρηματοπιστωτικό μέσο, συμπεριλαμβανομένων όσων παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος 1, παρέχει χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση μείωσης της τιμής ή της αξίας της μετοχής, η εν λόγω θέση λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό της αρνητικής θέσης.
Άρθρο 7
Καθαρές αρνητικές θέσεις σε μετοχές - γενικά
Τα ακόλουθα κριτήρια λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς των καθαρών αρνητικών θέσεων που αναφέρονται στα άρθρα 5 και 6:
α)
δεν έχει σημασία εάν έχει συμφωνηθεί διακανονισμός σε μετρητά ή φυσική παράδοση των υποκείμενων στοιχείων ενεργητικού·
β)
οι αρνητικές θέσεις σε χρηματοπιστωτικά μέσα, οι οποίες εγείρουν αξιώσεις σε μη εκδοθείσες μετοχές και τα δικαιώματα εγγραφής, τα μετατρέψιμα ομόλογα και άλλα συγκρίσιμα μέσα, δεν θεωρούνται αρνητικές θέσεις για τον υπολογισμό μιας καθαρής αρνητικής θέσης.
Άρθρο 8
Καθαρή αρνητική θέση σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους - θετικές θέσεις
1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του παραρτήματος II, ως τιμολόγηση νοείται η απόδοση, ή, εάν δεν υπάρχει απόδοση για ένα από τα σχετικά στοιχεία ενεργητικού ή παθητικού ή εάν η απόδοση δεν αποτελεί κατάλληλο μέσο σύγκρισης μεταξύ των σχετικών στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού, ως τιμολόγηση νοείται η τιμή. Η κατοχή ενός κρατικού χρεωστικού τίτλου μέσω θετικής θέσης σε ένα καλάθι κρατικών χρεωστικών τίτλων διαφορετικών κρατικών εκδοτών λαμβάνεται επίσης υπόψη όσον αφορά τον εν λόγω κρατικό χρεωστικό τίτλο, στον βαθμό που ο εν λόγω κρατικός χρεωστικός τίτλος εκπροσωπείται στο καλάθι.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, οποιοδήποτε άνοιγμα μέσω ενός μέσου διαφορετικού από τον κρατικό χρεωστικό τίτλο που παρέχει χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση αύξησης της τιμής του κρατικού χρεωστικού τίτλου σημαίνει οποιοδήποτε άνοιγμα μέσω ενός ή περισσότερων από τα μέσα που παρατίθενται στο παράρτημα I, μέρος 2, πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι η αξία τους εξαρτάται από την αξία του κρατικού χρεωστικού τίτλου σε σχέση με τον οποίο πρέπει να υπολογιστεί μια καθαρή αρνητική θέση, και ο οποίος παρέχει χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση αύξησης της τιμής ή της αξίας του κρατικού χρεωστικού τίτλου.
3. Υπό την προϋπόθεση ότι η συσχέτισή τους είναι υψηλή σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 και με τις παραγράφους 4 και 5, όλες οι καθαρές συμμετοχές σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους ενός κρατικού εκδότη που έχει υψηλή συσχέτιση με την τιμολόγηση των κρατικών χρεωστικών τίτλων σε οποιαδήποτε αρνητική θέση συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό της θετικής θέσης. Οι κρατικοί χρεωστικοί τίτλοι εκδοτών που βρίσκονται εκτός της Ένωσης δεν συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό.
4. Για τα στοιχεία ενεργητικού με ρευστή τιμή αγοράς, η υψηλή συσχέτιση μεταξύ της τιμολόγησης ενός χρεωστικού τίτλου άλλου κρατικού εκδότη και της τιμολόγησης του χρεωστικού τίτλου του εν λόγω κρατικού εκδότη υπολογίζεται σε ιστορική βάση μέσω σταθμισμένων δεδομένων που συλλέγονται καθημερινά κατά την περίοδο των 12 μηνών που προηγούνται της θέσης στον κρατικό χρεωστικό τίτλο. Για στοιχεία ενεργητικού για τα οποία δεν υπάρχει ρευστή αγορά ή εάν το ιστορικό της τιμής είναι μικρότερο από 12 μήνες, χρησιμοποιείται ένα κατάλληλο υποκατάστατο παρόμοιας διάρκειας.
5. Για τους σκοπούς του άρθρου 3 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, ένας χρεωστικός τίτλος και ένας εκδοθείς κρατικός χρεωστικός τίτλος θεωρείται ότι έχουν υψηλή συσχέτιση εάν ο συντελεστής συσχέτισης του Pearson είναι τουλάχιστον 80 % μεταξύ της τιμολόγησης του χρεωστικού τίτλου άλλου κρατικού εκδότη και της τιμολόγησης του δεδομένου κρατικού χρεωστικού τίτλου για τη συγκεκριμένη περίοδο.
6. Εάν στη συνέχεια η θέση παύει να έχει υψηλή συσχέτιση βάσει ενός κυλιόμενου χρονικού πλαισίου 12 μηνών, ο κρατικός χρεωστικός τίτλος του κρατικού εκδότη που χαρακτηριζόταν προηγουμένως από υψηλή συσχέτιση δεν λαμβάνεται πλέον υπόψη κατά τον υπολογισμό μιας θετικής θέσης. Ωστόσο, δεν θεωρείται ότι η υψηλή συσχέτιση των θέσεων παύει να υπάρχει εάν σημειωθεί προσωρινή πτώση στο επίπεδο συσχέτισης του κρατικού χρεωστικού τίτλου για διάστημα έως και 3 μηνών κάτω από το επίπεδο που ορίζεται στην παράγραφο 4, εφόσον ο συντελεστής συσχέτισης ισούται τουλάχιστον με 60 % κατά τη διάρκεια της εν λόγω τρίμηνης περιόδου.
7. Κατά τον υπολογισμό των καθαρών αρνητικών θέσεων, δεν έχει σημασία εάν έχει συμφωνηθεί διακανονισμός με μετρητά ή φυσική παράδοση των υποκείμενων στοιχείων ενεργητικού.
Άρθρο 9
Καθαρές αρνητικές θέσεις σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους - αρνητικές θέσεις
1. Η ανοικτή πώληση ενός κρατικού χρεωστικού τίτλου μέσω της πώλησης ενός καλαθιού κρατικών χρεωστικών τίτλων λαμβάνεται επίσης υπόψη όσον αφορά τον εν λόγω κρατικό χρεωστικό τίτλο στοn βαθμό που ο κρατικός χρεωστικός τίτλος εκπροσωπείται στο καλάθι.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) και του άρθρου 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, εάν μια θέση σε χρηματοπιστωτικό μέσο, συμπεριλαμβανομένων όσων παρατίθενται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, παρέχει χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση μείωσης της τιμής ή της αξίας του χρεωστικού τίτλου, η εν λόγω θέση λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό της αρνητικής θέσης.
3. Οποιαδήποτε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου που αναφέρεται σε κρατικό εκδότη περιλαμβάνεται στον υπολογισμό των καθαρών αρνητικών θέσεων στον εν λόγω κρατικό χρεωστικό τίτλο. Οι πωλήσεις συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου θεωρούνται θετικές θέσεις και οι αγορές συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου θεωρούνται αρνητικές θέσεις.
4. Εάν μια σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου αντισταθμίζει κίνδυνο διαφορετικό από τον κρατικό χρεωστικό τίτλο αναφοράς, η αξία του αντισταθμισμένου κινδύνου δεν μπορεί να θεωρηθεί θετική θέση για τους σκοπούς του υπολογισμού εάν ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει καθαρή αρνητική θέση στον εκδοθέντα κρατικό χρεωστικό τίτλο ενός κρατικού εκδότη.
5. Κατά τον υπολογισμό καθαρών αρνητικών θέσεων, δεν έχει σημασία εάν έχει συμφωνηθεί διακανονισμός με μετρητά ή φυσική παράδοση των υποκείμενων στοιχείων ενεργητικού.
Άρθρο 10
Μέθοδος υπολογισμού των καθαρών αρνητικών θέσεων σε σχέση με μετοχές
1. Για τους σκοπούς του υπολογισμού της καθαρής αρνητικής θέσης σε μετοχές σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, χρησιμοποιείται το μοντέλο που αναφέρεται στο παράρτημα II προσαρμοσμένο βάσει του συντελεστή ευαισθησίας δέλτα.
2. Για οποιονδήποτε υπολογισμό θετικής και αρνητικής θέσης από φυσικό ή νομικό πρόσωπο όσον αφορά τις ίδιες μετοχές, χρησιμοποιούνται οι ίδιες μέθοδοι.
3. Ο υπολογισμός των καθαρών αρνητικών θέσεων λαμβάνει υπόψη τις συναλλαγές σε όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα, είτε εντός είτε εκτός ενός τόπου διαπραγμάτευσης, τα οποία παρέχουν χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση αλλαγής της τιμής ή της αξίας της μετοχής.
Άρθρο 11
Υπολογισμός των καθαρών αρνητικών θέσεων για κρατικούς χρεωστικούς τίτλους
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 3 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, οι καθαρές αρνητικές θέσεις σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους υπολογίζονται λαμβάνοντας υπόψη τις συναλλαγές σε όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα που παρέχουν χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα σε περίπτωση αλλαγής της τιμής ή της απόδοσης του κρατικού χρεωστικού τίτλου. Χρησιμοποιείται το μοντέλο για κρατικούς χρεωστικούς τίτλους προσαρμοσμένο βάσει του συντελεστή ευαισθησίας δέλτα, όπως αναφέρεται στο παράρτημα II.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, οι θέσεις υπολογίζονται για κάθε κρατικό εκδότη στον οποίο κατέχει αρνητική θέση ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ Η ΟΜΙΛΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 7 ΣΤΟΙΧΕΙΟ Γ
Άρθρο 12
Μέθοδος υπολογισμού θέσεων για δραστηριότητες διαχείρισης που σχετίζονται με διαφορετικά κεφάλαια ή χαρτοφυλάκια υπό διαχείριση
1. Ο υπολογισμός της καθαρής αρνητικής θέσης σε έναν συγκεκριμένο εκδότη πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 για κάθε μεμονωμένο κεφάλαιο, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή του, και για κάθε χαρτοφυλάκιο υπό διαχείριση.
2. Για τους σκοπούς των άρθρων 12 και 13, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
Ως «επενδυτική στρατηγική» νοείται μια στρατηγική που ακολουθείται από μια οντότητα διαχείρισης όσον αφορά έναν συγκεκριμένο εκδότη, η οποία στοχεύει στη λήψη είτε καθαρής αρνητικής είτε καθαρής θετικής θέσης μέσω συναλλαγών σε διάφορα χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδονται από τον εν λόγω εκδότη ή σχετίζονται με αυτόν.
β)
Ως «δραστηριότητες διαχείρισης» νοείται η διαχείριση κεφαλαίων ανεξάρτητα από τη νομική τους μορφή και η διαχείριση χαρτοφυλακίου σε βάση διακριτικής ευχέρειας σύμφωνα με τις εντολές του κάθε πελάτη, εφόσον τα εν λόγω χαρτοφυλάκια περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα χρηματοπιστωτικά μέσα.
γ)
Ως «οντότητα διαχείρισης» νοείται ένα νομικό πρόσωπο ή μια οντότητα, συμπεριλαμβανομένης μιας διεύθυνσης, μιας μονάδας ή ενός τμήματος που διαχειρίζεται, σε βάση διακριτικής ευχέρειας, κεφάλαια ή χαρτοφυλάκια σύμφωνα με μια εντολή.
3. Η οντότητα διαχείρισης αθροίζει τις καθαρές αρνητικές θέσεις των κεφαλαίων και των χαρτοφυλακίων που τελούν υπό τη διαχείρισή της για τα οποία ακολουθείται η ίδια επενδυτική στρατηγική όσον αφορά έναν συγκεκριμένο εκδότη.
4. Κατά την εφαρμογή της ανωτέρω μεθόδου, η οντότητα διαχείρισης:
α)
λαμβάνει υπόψη τις θέσεις των κεφαλαίων και χαρτοφυλακίων των οποίων η διαχείριση έχει ανατεθεί σε τρίτο μέρος·
β)
αποκλείει τις θέσεις των κεφαλαίων και χαρτοφυλακίων των οποίων τη διαχείριση έχει αναθέσει σε τρίτο μέρος.
Η οντότητα διαχείρισης αναφέρει και δημοσιοποιεί, εάν είναι απαραίτητο, την καθαρή αρνητική θέση που προκύπτει από τις παραγράφους 3 και 4 όταν αυτή ισούται με ή υπερβαίνει ένα σχετικό όριο κοινοποίησης ή δημοσιοποίησης σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
5. Εάν μια ενιαία νομική οντότητα ασκεί δραστηριότητες διαχείρισης σε συνδυασμό με άλλες δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με διαχείριση, εφαρμόζει τη μέθοδο που περιγράφεται στις παραγράφους 1 έως 3 αποκλειστικά στις δραστηριότητες διαχείρισής της και αναφέρει και δημοσιοποιεί, εάν είναι απαραίτητο, τις καθαρές αρνητικές θέσεις που προκύπτουν.
6. Για τις δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με διαχείριση και οδηγούν στην κατοχή αρνητικών θέσεων από την οντότητα για δικό της λογαριασμό, η ενιαία νομική οντότητα πραγματοποιεί τον υπολογισμό της καθαρής αρνητικής θέσης σε έναν συγκεκριμένο εκδότη σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 και αναφέρει και δημοσιοποιεί, εάν είναι απαραίτητο, τις καθαρές αρνητικές θέσεις που προκύπτουν.
Άρθρο 13
Μέθοδος υπολογισμού θέσεων για νομικές οντότητες ενός ομίλου που έχουν θετικές ή αρνητικές θέσεις σε σχέση με έναν συγκεκριμένο εκδότη
1. Ο υπολογισμός της καθαρής αρνητικής θέσης πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 για κάθε νομική οντότητα που αποτελεί μέρος του ομίλου. Η σχετική νομική οντότητα ή ο όμιλος στον οποίο ανήκει, ενεργώντας εκ μέρους της, αναφέρει και δημοσιοποιεί την καθαρή αρνητική θέση σε έναν συγκεκριμένο εκδότη όταν αυτή ισούται με ή υπερβαίνει ένα όριο κοινοποίησης ή δημοσιοποίησης. Σε περίπτωση που μία ή περισσότερες από τις νομικές οντότητες του ομίλου είναι οντότητες διαχείρισης, εφαρμόζουν τη μέθοδο που περιγράφεται στο άρθρο 12 παράγραφοι 1 έως 4 σχετικά με τις δραστηριότητες διαχείρισης κεφαλαίων και χαρτοφυλακίων.
2. Οι καθαρές αρνητικές και θετικές θέσεις όλων των νομικών οντοτήτων που απαρτίζουν τον όμιλο αθροίζονται και συμψηφίζονται, με εξαίρεση τις θέσεις των οντοτήτων διαχείρισης που ασκούν δραστηριότητες διαχείρισης. Ο όμιλος αναφέρει και δημοσιοποιεί εάν είναι απαραίτητο, την καθαρή αρνητική θέση σε έναν συγκεκριμένο εκδότη όταν αυτή ισούται με ή υπερβαίνει ένα σχετικό όριο κοινοποίησης ή δημοσιοποίησης.
3. Όταν μια καθαρή αρνητική θέση ισούται με ή υπερβαίνει το όριο κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 5 ή το όριο δημοσιοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, μια νομική οντότητα του ομίλου αναφέρει και δημοσιοποιεί σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 την καθαρή αρνητική της θέση σε έναν συγκεκριμένο εκδότη όπως υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1, εφόσον καμία από τις καθαρές αρνητικές θέσεις σε επίπεδο ομίλου που υπολογίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 δεν ισούται με ή υπερβαίνει ένα όριο κοινοποίησης ή δημοσιοποίησης. Μια νομική οντότητα που έχει οριστεί για αυτό τον σκοπό αναφέρει και δημοσιοποιεί εάν είναι απαραίτητο την καθαρή αρνητική θέση του σε έναν συγκεκριμένο εκδότη σε επίπεδο ομίλου υπολογισμένη σύμφωνα με την παράγραφο 2 όταν:
i)
καμία νομική οντότητα του ομίλου δεν εγγίζει ούτε υπερβαίνει κανένα όριο κοινοποίησης ή δημοσιοποίησης·
ii)
ο ίδιος ο όμιλος και οποιαδήποτε από τις νομικές οντότητες που τον απαρτίζουν εγγίζουν ή υπερβαίνουν ταυτόχρονα ένα όριο κοινοποίησης ή δημοσιοποίησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΚΑΛΥΜΜΕΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 4 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2
Άρθρο 14
Περιπτώσεις που δεν συνιστούν ακάλυπτες θέσεις σε συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου
1. Στις ακόλουθες περιπτώσεις μια θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου δεν θεωρείται ακάλυπτη θέση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
α)
Όσον αφορά τις αντισταθμίσεις για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, οι συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου δεν θεωρούνται ακάλυπτη θέση δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 και υπηρετούν την αντιστάθμιση του κινδύνου μείωσης της αξίας των στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού που συσχετίζονται με τον κίνδυνο μείωσης της αξίας του κρατικού χρεωστικού τίτλου στον οποίο αναφέρεται η σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου εφόσον τα στοιχεία ενεργητικού ή παθητικού αναφέρονται σε οντότητες του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα στο ίδιο κράτος μέλος.
β)
Μια θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, στην οποία τα στοιχεία ενεργητικού ή παθητικού αναφέρονται σε οντότητες του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα στο ίδιο κράτος μέλος ως οι κρατικές οντότητες αναφοράς για τη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου δεν θεωρείται ακάλυπτη θέση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 εφόσον:
i)
αναφέρεται σε κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε υπουργείου, οργανισμού ή οντότητας ειδικού σκοπού του κράτους μέλους, ή σε περίπτωση κράτους μέλους που είναι ομοσπονδιακό κράτος, σε οποιοδήποτε από τα μέλη που συναπαρτίζουν την ομοσπονδία·
ii)
χρησιμοποιείται για την αντιστάθμιση στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού που πληρούν τη δοκιμή συσχέτισης που αναφέρεται στο άρθρο 18.
γ)
Μια θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, στην οποία τα στοιχεία ενεργητικού ή παθητικού αναφέρονται σε κρατικό εκδότη στην οποία ο κρατικός φορέας αναφοράς για τη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου είναι εγγυητής ή μέτοχος, δεν θεωρείται ακάλυπτη θέση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 εφόσον:
i)
αναφέρεται σε κράτος μέλος·
ii)
χρησιμοποιείται για την αντιστάθμιση στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού που πληρούν τη δοκιμή συσχέτισης που αναφέρεται στο άρθρο 18.
2. Για τους σκοπούς του στοιχείου α) στην παράγραφο 1, συσχέτιση υπάρχει μεταξύ της αξίας του αντισταθμιζόμενου στοιχείου ενεργητικού ή παθητικού και της αξίας του αναφερόμενου κρατικού χρεωστικού τίτλου όπως προβλέπεται στο άρθρο 18.
Άρθρο 15
Περιπτώσεις που δεν συνιστούν ακάλυπτες θέσεις σε συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου στις οποίες ο οφειλέτης είναι εγκατεστημένος ή το στοιχείο ενεργητικού ή παθητικού βρίσκεται σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη
1. Σε περίπτωση που ο οφειλέτης ή ο αντισυμβαλλόμενος ενός στοιχείου ενεργητικού ή παθητικού είναι εγκατεστημένος σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, μια θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου δεν θεωρείται ακάλυπτη θέση στις ακόλουθες περιπτώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, και εφόσον πληροί τη δοκιμή συσχέτισης στο άρθρο 18 του παρόντος κανονισμού στις κατωτέρω περιπτώσεις:
α)
εάν η μητρική εταιρεία και η θυγατρική της βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη και έχει χορηγηθεί δάνειο στη θυγατρική. Εάν παρέχεται ρητή ή σιωπηρή πιστωτική στήριξη στη θυγατρική από τη μητρική, επιτρέπεται η αγορά συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου στο κράτος μέλος της μητρικής και όχι της θυγατρικής εταιρείας·
β)
εάν μια μητρική εταιρεία συμμετοχών διαθέτει ή ελέγχει μια θυγατρική εταιρεία εκμετάλλευσης σε διαφορετικά κράτη μέλη. Εάν η μητρική εταιρεία είναι ο εκδότης του ομολόγου, αλλά τα στοιχεία ενεργητικού και τα εισοδήματα που αντισταθμίζονται αποτελούν ιδιοκτησία της θυγατρικής, επιτρέπεται η αγορά συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου που αναφέρονται στο κράτος μέλος της θυγατρικής·
γ)
για την αντιστάθμιση ανοίγματος σε εταιρεία που βρίσκεται σε ένα κράτος μέλος και έχει επενδύσει σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους ενός άλλου κράτους μέλους στον βαθμό που η εν λόγω εταιρεία θα επηρεαζόταν σημαντικά σε περίπτωση σημαντικής πτώσης της αξίας των κρατικών χρεωστικών τίτλων του δεύτερου κράτους μέλους, με την προϋπόθεση ότι η εταιρεία είναι εγκατεστημένη και στα δύο κράτη μέλη. Εάν η συσχέτιση μεταξύ του ανωτέρω κινδύνου και των χρεωστικών τίτλων του δεύτερου κράτους μέλους είναι μεγαλύτερη από τη συσχέτιση μεταξύ του εν λόγω κινδύνου και των χρεωστικών τίτλων του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η εταιρεία, επιτρέπεται η αγορά συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου που αναφέρονται στο δεύτερο κράτος μέλος.
2. Μια θέση σύμβασης αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου δεν θεωρείται ακάλυπτη θέση στις ακόλουθες περιπτώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 236/2012 και υπό τον όρο ότι σε κάθε περίπτωση πληρούται η δοκιμή συσχέτισης του άρθρου 18 του παρόντος κανονισμού:
α)
σε περίπτωση που ο οφειλέτης, ή ο αντισυμβαλλόμενος, ενός στοιχείου ενεργητικού ή παθητικού που αντισταθμίζεται είναι εταιρεία με δραστηριότητες που εκτείνονται σε ολόκληρη την Ένωση ή εάν το αντισταθμιζόμενο άνοιγμα σχετίζεται με την Ένωση ή με τα κράτη μέλη που έχουν ως νόμισμα το ευρώ, επιτρέπεται η αντιστάθμισή του με κατάλληλο δείκτη συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της ζώνης του ευρώ·
β)
εάν ο αντισυμβαλλόμενος ενός στοιχείου ενεργητικού ή παθητικού που αντισταθμίζεται είναι υπερεθνικός εκδότης, επιτρέπεται η αντιστάθμιση του κινδύνου αντισυμβαλλομένου με ένα κατάλληλα επιλεγμένο καλάθι συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου που αναφέρεται στους εγγυητές ή μετόχους της εν λόγω οντότητας.
Άρθρο 16
Αιτιολόγηση των ακάλυπτων θέσεων σε συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου
Οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου οφείλει, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής:
α)
να αιτιολογήσει στην αρμόδια αρχή ποιες από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 15 πληρούνταν όταν συνήφθη η σύμβαση·
β)
να αποδείξει στην αρμόδια αρχή ότι πληροί τη δοκιμή συσχέτισης του άρθρου 18 και τις απαιτήσεις αναλογικότητας του άρθρου 19 όσον αφορά την ανωτέρω θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου ανά πάσα στιγμή για όσο διάστημα κατέχει την εν λόγω σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου.
Άρθρο 17
Αντισταθμισμένα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού
Οι ακόλουθες είναι περιπτώσεις στις οποίες τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού μπορούν να αντισταθμίζονται μέσω μιας θέσης σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι διατάξεις των άρθρων 15 και 18 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012:
α)
θετική θέση στους κρατικούς χρεωστικούς τίτλους του σχετικού εκδότη·
β)
οποιαδήποτε θέση ή χαρτοφυλάκιο που χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της αντιστάθμισης ανοιγμάτων στον κρατικό εκδότη που αναφέρεται στις συμβάσεις αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου·
γ)
οποιαδήποτε στοιχεία ενεργητικού ή παθητικού που αναφέρονται σε οντότητες του δημόσιου τομέα στο κράτος μέλος οι κρατικοί χρεωστικοί τίτλοι του οποίου αναφέρονται στη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου. Αυτά περιλαμβάνουν ανοίγματα στην κεντρική, περιφερειακή και τοπική διοίκηση, σε οντότητες του δημόσιου τομέα ή οποιοδήποτε άνοιγμα που τελεί υπό την εγγύηση της αναφερόμενης οντότητας και δύναται να περιλαμβάνει χρηματοοικονομικές συμβάσεις, χαρτοφυλάκιο στοιχείων ενεργητικού ή χρηματοπιστωτικών υποχρεώσεων, καθώς και συναλλαγές συμβάσεων ανταλλαγής επιτοκίου ή συναλλαγές συμβάσεων ανταλλαγής νομίσματος στις οποίες η σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου χρησιμοποιείται ως εργαλείο διαχείρισης του κινδύνου αντισυμβαλλομένου για την αντιστάθμιση ανοίγματος σε χρηματοοικονομικές συμβάσεις ή συμβάσεις εξωτερικού εμπορίου·
δ)
ανοίγματα σε οντότητες του ιδιωτικού τομέα που είναι εγκατεστημένες στο κράτος μέλος που αναφέρεται στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου. Τα εν λόγω ανοίγματα περιλαμβάνουν μη περιοριστικά δάνεια, πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου (περιλαμβανομένου του δυνητικού ανοίγματος όταν για το άνοιγμα αυτό απαιτούνται κεφάλαια για λόγους κεφαλαιακής επάρκειας), απαιτήσεις και εγγυήσεις. Τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, χρηματοοικονομικές συμβάσεις, χαρτοφυλάκιο στοιχείων ενεργητικού ή χρηματοπιστωτικών υποχρεώσεων, συναλλαγές συμβάσεων ανταλλαγής επιτοκίου ή συναλλαγές συμβάσεων ανταλλαγής νομίσματος στις οποίες η σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου χρησιμοποιείται ως εργαλείο διαχείρισης του κινδύνου αντισυμβαλλομένου για την αντιστάθμιση ανοίγματος σε χρηματοοικονομικές συμβάσεις ή συμβάσεις εξωτερικού εμπορίου·
ε)
οποιαδήποτε έμμεσα ανοίγματα σε οποιαδήποτε από τις ανωτέρω οντότητες που προέκυψαν μέσω ανοιγμάτων σε δείκτες, κεφάλαια ή οχήματα ειδικού σκοπού.
Άρθρο 18
Δοκιμές συσχέτισης
1. Η δοκιμή συσχέτισης που αναφέρεται στο παρόν κεφάλαιο πληρούται σε οποιαδήποτε από τις κατωτέρω περιπτώσεις:
α)
Η ποσοτική δοκιμή συσχέτισης πληρούται εάν αποδειχθεί συντελεστής συσχέτισης του Pearson ύψους τουλάχιστον 70 % μεταξύ της τιμής των στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού και της τιμής των κρατικών χρεωστικών τίτλων που υπολογίζεται σε ιστορική βάση χρησιμοποιώντας δεδομένα για περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών των ημερών διαπραγμάτευσης που προηγούνται της ημερομηνίας λήψης της θέσης στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου·
β)
η ποιοτική δοκιμή συσχέτισης πληρούται εφόσον αποδειχθεί ουσιαστική συσχέτιση, που σημαίνει μια συσχέτιση που βασίζεται σε κατάλληλα δεδομένα και δεν δείχνει απλώς μια προσωρινή εξάρτηση. Η συσχέτιση υπολογίζεται σε ιστορική βάση χρησιμοποιώντας δεδομένα των 12 μηνών των ημερών διαπραγμάτευσης που προηγούνται της λήψης της θέσης στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, σταθμισμένα με την πιο πρόσφατη χρονική στιγμή. Χρησιμοποιείται διαφορετικό χρονικό πλαίσιο εάν αποδειχθεί ότι οι συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο ήταν παρόμοιες με τις συνθήκες κατά τη χρονική στιγμή που πρόκειται να ληφθεί η θέση στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου ή που θα υπήρχαν κατά την περίοδο αντιστάθμισης του ανοίγματος. Για στοιχεία ενεργητικού για τα οποία δεν υπάρχει ρευστή τιμή αγοράς ή η διάρκεια του ιστορικού της τιμής δεν είναι αρκετά μεγάλη, χρησιμοποιείται κατάλληλο υποκατάστατο.
2. Η δοκιμή συσχέτισης της παραγράφου 1 θεωρείται ότι πληρούται όταν μπορεί να αποδειχθεί ότι:
α)
το άνοιγμα που αντισταθμίζεται σχετίζεται με μια επιχείρηση που αποτελεί ιδιοκτησία του κρατικού εκδότη ή στην οποία ο κρατικός εκδότης έχει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου με δικαίωμα ψήφου ή της οποίας οι χρεωστικού τίτλοι τελούν υπό την εγγύηση του κρατικού εκδότη·
β)
το άνοιγμα που αντισταθμίζεται σχετίζεται με περιφερειακή, τοπική ή δημοτική κυβέρνηση του κράτους μέλους·
γ)
το άνοιγμα που αντισταθμίζεται σχετίζεται με επιχείρηση οι ταμειακές ροές της οποίας εξαρτώνται σημαντικά από συμβάσεις κρατικού εκδότη ή από έργο που χρηματοδοτείται ή χρηματοδοτείται σε σημαντικό βαθμό ή καλύπτεται από κρατικό εκδότη, για παράδειγμα ένα έργο υποδομής·
3. Το σχετικό μέρος δικαιολογεί ότι η δοκιμή συσχέτισης πληρούνταν κατά τη χρονική στιγμή που ελήφθη η θέση στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής.
Άρθρο 19
Αναλογικότητα
1. Κατά τον προσδιορισμό τού κατά πόσον το μέγεθος της θέσης στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου είναι αναλογικό με το μέγεθος των αντισταθμιζόμενων ανοιγμάτων, εάν είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί τέλεια αντιστάθμιση, δεν απαιτείται απόλυτη αντιστοιχία και επιτρέπεται ως έναν βαθμό η πλεονάζουσα παροχή σύμφωνα με την παράγραφο 2. Το σχετικό μέρος δικαιολογεί κατόπιν αιτήματος στην αρμόδια αρχή γιατί ήταν αδύνατον να επιτευχθεί απόλυτη αντιστοιχία.
2. Εφόσον δικαιολογείται βάσει της φύσης των αντισταθμιζόμενων στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού και της σχέσης τους με την αξία των υποχρεώσεων του κρατικού φορέα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου, η μεγαλύτερη αξία της σύμβασης αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου θεωρείται ότι αντισταθμίζει μια δεδομένη αξία ανοιγμάτων. Ωστόσο, αυτό επιτρέπεται μόνο εάν αποδεικνύεται ότι μεγαλύτερη αξία της σύμβασης αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου είναι αναγκαία προκειμένου να μπορεί να αντιστοιχιστεί με το σχετικό μέτρο κινδύνου που σχετίζεται με το χαρτοφυλάκιο αναφοράς, λαμβάνοντας υπόψη τους ακόλουθους παράγοντες:
α)
το μέγεθος της ονομαστικής θέσης·
β)
τον λόγο ευαισθησίας των ανοιγμάτων στις υποχρεώσεις του κρατικού φορέα οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου·
γ)
εάν η στρατηγική αντιστάθμισης είναι δυναμική ή στατική.
3. Εναπόκειται στον κάτοχο της θέσης να διασφαλίσει ότι η θέση του στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου παραμένει αναλογική ανά πάσα στιγμή και ότι η διάρκεια της θέσης στη σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ευθυγραμμισμένη δεδομένων των τρεχουσών συμβάσεων της αγοράς και της τρέχουσας ρευστότητας με τη διάρκεια των αντισταθμιζόμενων ανοιγμάτων ή με τη σκοπούμενη περίοδο κατοχής του ανοίγματος. Εάν τα ανοίγματα που αντισταθμίζονται από τη θέση στη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου ρευστοποιηθούν ή εξοφληθούν, πρέπει είτε να αντικατασταθούν από αντίστοιχα ανοίγματα είτε η θέση στη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου πρέπει να μειωθεί ή να διατεθεί άλλως πως.
4. Εφόσον μια σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου ήταν καλυμμένη κατά την περίοδο στην οποία συνήφθη, δεν θεωρείται ακάλυπτη εάν ο μοναδικός λόγος που θα την καθιστούσε ακάλυπτη είναι μια διακύμανση της αγοραίας αξίας των αντισταθμιζόμενων ανοιγμάτων ή της αξίας της σύμβασης αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου.
5. Σε κάθε περίπτωση, εάν τα συμβαλλόμενα μέρη αποδεχτούν μια θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου ως επακόλουθο των υποχρεώσεών τους ως μελών ενός κεντρικού αντισυμβαλλομένου που εκκαθαρίζει συναλλαγές συμβάσεων αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου και σαν αποτέλεσμα της εφαρμογής των κανόνων του εν λόγω κεντρικού αντισυμβαλλομένου, η εν λόγω θέση θεωρείται εξαναγκαστική και όχι ως θέση που συνήψε ο συμβαλλόμενος και συνεπώς δεν θεωρείται ακάλυπτη δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
Άρθρο 20
Μέθοδος υπολογισμού ακάλυπτης θέσης σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου
1. Ο υπολογισμός της θέσης ενός φυσικού ή νομικού προσώπου σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου είναι η καθαρή θέση του.
2. Κατά τον υπολογισμό της αξίας των επιλέξιμων κινδύνων που αντισταθμίζονται ή πρόκειται να αντισταθμιστούν από μια θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου γίνεται διάκριση μεταξύ των στατικών και δυναμικών στρατηγικών αντιστάθμισης. Για στατικές αντισταθμίσεις, όπως είναι τα άμεσα ανοίγματα σε κρατικούς φορείς ή φορείς του δημόσιου τομέα το μέτρο που χρησιμοποιείται είναι το μέτρο αθέτησης της ζημίας εάν η οντότητα στην οποία είναι εκτεθειμένος ο κάτοχος της θέσης αθετήσει τις υποχρεώσεις του. Η αξία που προκύπτει συγκρίνεται στη συνέχεια με την καθαρή ονομαστική αξία της θέσης στη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου.
3. Κατά τον υπολογισμό της αξίας των προσαρμοσμένων στην αγοραία αξία κινδύνων για τους οποίους απαιτείται στρατηγική αντιστάθμισης, οι υπολογισμοί πρέπει να πραγματοποιούνται βάσει προσαρμογής στον κίνδυνο παρά σε ονομαστική βάση, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό στον οποίο μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί ένα άνοιγμα κατά τη διάρκειά του και τις σχετικές μεταβλητότητες των αντισταθμιζόμενων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού και των αναφερόμενων κρατικών χρεωστικών τίτλων. Χρησιμοποιείται προσαρμογή βήτα εάν το στοιχείο ενεργητικού ή παθητικού για το οποίο χρησιμοποιείται ως αντιστάθμιση η θέση στη σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου είναι διαφορετικό από το στοιχείο ενεργητικού αναφοράς της σύμβασης αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου.
4. Τα έμμεσα ανοίγματα σε κινδύνους, για παράδειγμα μέσω δεικτών, κεφαλαίων, οχημάτων ειδικού σκοπού και σε θέσεις σε συμβάσεις αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου λαμβάνονται υπόψη ανάλογα με τον βαθμό στον οποίο εκπροσωπείται το στοιχείο ενεργητικού, το στοιχείο παθητικού ή η σύμβαση αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου αναφοράς στον δείκτη, το κεφάλαιο ή άλλο μηχανισμό.
5. Η αξία του επιλέξιμου χαρτοφυλακίου στοιχείων ενεργητικού ή παθητικού προς αντιστάθμιση αφαιρείται από την αξία της καθαρής θέσης σε συμβάσεις αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου. Εάν ο αριθμός που προκύπτει είναι θετικός, μια θέση θεωρείται ακάλυπτη θέση σε σύμβαση αντιστάθμισης κρατικού πιστωτικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΟΡΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΧΡΕΩΣΤΙΚΟΥΣ ΤΊΤΛΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 7 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3
Άρθρο 21
Όρια κοινοποίησης για καθαρές αρνητικές θέσεις που σχετίζονται με τους εκδοθέντες κρατικούς χρεωστικούς τίτλους
1. Το σχετικό μέτρο για τον υπολογισμό του ορίου άνω του οποίου απαιτείται κοινοποίηση των καθαρών αρνητικών θέσεων στους εκδοθέντες κρατικούς χρεωστικούς τίτλους ενός κρατικού εκδότη στη σχετική αρμόδια αρχή είναι ένα ποσοστό της συνολικής ποσότητας των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων για κάθε κρατικό εκδότη.
2. Το όριο αναφοράς είναι ένα χρηματικό ποσό. Το εν λόγω χρηματικό ποσό προσδιορίζεται μέσω της εφαρμογής του ποσοστιαίου ορίου στους εκδοθέντες κρατικούς χρεωστικούς τίτλους του κρατικού εκδότη και της στρογγυλοποίησής του προς το πλησιέστερο εκατ. ευρώ.
3. Το χρηματικό ποσό που προκύπτει από το ποσοστιαίο όριο αναθεωρείται και ενημερώνεται σε τριμηνιαία βάση προκειμένου να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στο συνολικό ποσό των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων για κάθε κρατικό εκδότη.
4. Το χρηματικό ποσό που προκύπτει από το ποσοστιαίο όριο και το συνολικό ποσό των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο υπολογισμού για τις καθαρές αρνητικές θέσεις σε κρατικούς χρεωστικούς τίτλους.
5. Τα αρχικά ποσά και τα πρόσθετα προσαυξανόμενα επίπεδα για κρατικούς εκδότες προσδιορίζονται βάσει των ακόλουθων παραγόντων:
α)
Τα όρια δεν προβλέπουν την κοινοποίηση των καθαρών αρνητικών θέσεων ελάχιστης αξίας σε οποιουσδήποτε κρατικούς εκδότες·
β)
Το συνολικό ποσό των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων για κρατικούς εκδότες και το μέσο μέγεθος των θέσεων που κατέχονται από τους συμμετέχοντες της αγοράς σε σχέση με τους κρατικούς χρεωστικούς τίτλους του εκδότη αυτού·
γ)
Τη ρευστότητα της αγοράς κρατικών χρεωστικών τίτλων του κάθε κρατικού εκδότη, συμπεριλαμβανομένης, ανάλογα με την περίπτωση, της ρευστότητας της προθεσμιακής αγοράς για τους εν λόγω κρατικούς χρεωστικούς τίτλους.
6. Λαμβάνοντας υπόψη τους παράγοντες στην παράγραφο 5, τα σχετικά όρια κοινοποίησης για το αρχικό ποσό που λαμβάνεται υπόψη για κάθε κρατικό εκδότη είναι ένα ποσοστό που ισούται με 0,1 % ή 0,5 % του συνολικού ποσού των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων. Το σχετικό ποσοστό που πρέπει να εφαρμόζεται για κάθε εκδότη προσδιορίζεται κατ’ εφαρμογή των κριτηρίων που περιγράφονται στην παράγραφο 5, ούτως ώστε σε κάθε κρατικό εκδότη να αντιστοιχεί ένα από τα δύο ποσοστιαία όρια που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των χρηματικών ποσών που πρέπει να κοινοποιηθούν.
7. Οι δύο αρχικές κατηγορίες ορίων κατά την έναρξη εφαρμογής του παρόντος κανονισμού είναι:
α)
ένα αρχικό όριο 0,1 % που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που το συνολικό ποσό των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων βρίσκεται μεταξύ 0 και 500 δισεκατ. ευρώ·
β)
ένα όριο 0,5 % που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που το συνολικό ποσό των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων υπερβαίνει τα 500 δισεκατ. ευρώ ή που υπάρχει μια ρευστή προθεσμιακή αγορά για τους συγκεκριμένους κρατικούς χρεωστικούς τίτλους.
8. Τα πρόσθετα προσαυξανόμενα επίπεδα ορίζονται σε ποσοστό 50 % των αρχικών ορίων και είναι:
α)
κάθε 0,05 % πάνω από το αρχικό όριο κοινοποίησης 0,1 % ξεκινώντας από 0,15 %·
β)
κάθε 0,25 % πάνω από το αρχικό όριο κοινοποίησης 0,5 % ξεκινώντας από 0,75 %.
9. Ο κρατικός εκδότης μετακινείται στην κατάλληλη ομάδα ορίου εάν έχει επέλθει αλλαγή στην αγορά κρατικών χρεωστικών τίτλων ενός κρατικού εκδότη και, βάσει των παραγόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 5, η εν λόγω αλλαγή συνεχίζεται για τουλάχιστον ένα ημερολογιακό έτος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΡΙΟΥ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΩΝ ΣΤΙΣ ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΧΡΕΩΣΤΙΚΩΝ ΤΊΤΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4
Άρθρο 22
Μέθοδοι υπολογισμού και προσδιορισμού του ορίου ρευστότητας για την αναστολή των περιορισμών στις ανοικτές πωλήσεις κρατικών χρεωστικών τίτλων
1. Το μέτρο υπολογισμού της ρευστότητας των εκδοθέντων κρατικών χρεωστικών τίτλων που πρέπει να χρησιμοποιείται από κάθε αρμόδια αρχή είναι ο όγκος των συναλλαγών, ο οποίος ορίζεται ως η συνολική ονομαστική αξία των κρατικών χρεωστικών τίτλων υπό διαπραγμάτευση, σε σχέση με ένα καλάθι συγκριτικών κριτηρίων με διαφορετικές ημερομηνίες λήξης.
2. Οι περιορισμοί σε ακάλυπτες ανοικτές πωλήσεις κρατικών χρεωστικών τίτλων δύνανται να ανασταλούν προσωρινά όταν ο όγκος συναλλαγών ενός μήνα μειωθεί κάτω από το πέντε τοις εκατό του μηνιαίου όγκου που τελούσε υπό διαπραγμάτευση τους προηγούμενους δώδεκα μήνες.
3. Για να πραγματοποιήσει τους ανωτέρω υπολογισμούς, κάθε αρμόδια αρχή χρησιμοποιεί τα αντιπροσωπευτικά δεδομένα που είναι άμεσα διαθέσιμα, από έναν ή περισσότερους τόπους διαπραγμάτευσης, από εξωχρηματιστηριακές συναλλαγές ή και από τα δύο, και στη συνέχεια ενημερώνει την ΕΑΚΑΑ σχετικά με τα δεδομένα που χρησιμοποίησε.
4. Οι αρμόδιες αρχές, πριν ασκήσουν την εξουσία άρσης των περιορισμών στις ανοικτές πωλήσεις που σχετίζονται με κρατικούς χρεωστικούς τίτλους, διασφαλίζουν ότι η σημαντική πτώση της ρευστότητας δεν είναι αποτέλεσμα εποχικών επιδράσεων στη ρευστότητα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΕΥΣΤΕΣ ΜΕΤΟΧΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 23
Άρθρο 23
Σημαντική πτώση της αξίας για χρηματοπιστωτικά μέσα διαφορετικά από τις ρευστές μετοχές
1. Όσον αφορά μετοχές διαφορετικές από τις ρευστές μετοχές, μια σημαντική πτώση της αξίας τους στη διάρκεια μιας ημέρας διαπραγμάτευσης σε σχέση με την τιμή κλεισίματος την προηγούμενη ημέρα διαπραγμάτευσης σημαίνει:
α)
μείωση της τιμής της μετοχής κατά 10 % ή περισσότερο εάν η μετοχή συμπεριλαμβάνεται στον κύριο εθνικό δείκτη μετοχών και είναι το υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο για ένα παράγωγο προϊόν που έχει εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε έναν τόπο διαπραγμάτευσης·
β)
μείωση της τιμής της μετοχής κατά 20 % ή περισσότερο εάν η τιμή της μετοχής είναι 0,50 ευρώ ή υψηλότερη ή το ισοδύναμο ποσό στο τοπικό νόμισμα·
γ)
μείωση της τιμής της μετοχής κατά 40 % ή περισσότερο σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση.
2. Η αύξηση της απόδοσης κατά 7 % ή περισσότερο σε ολόκληρη την καμπύλη απόδοσης στη διάρκεια μιας ημέρας διαπραγμάτευσης για τον σχετικό κρατικό εκδότη θεωρείται σημαντική πτώση της αξίας ενός κρατικού χρεωστικού τίτλου.
3. Η αύξηση της απόδοσης ενός εταιρικού ομολόγου κατά 10 % ή περισσότερο στη διάρκεια μιας ημέρας διαπραγμάτευσης θεωρείται σημαντική πτώση της αξίας του εταιρικού ομολόγου.
4. Η μείωση της τιμής ενός μέσου χρηματαγοράς κατά 1,5 % ή περισσότερο στη διάρκεια μιας ημέρας διαπραγμάτευσης θεωρείται σημαντική πτώση της αξίας του μέσου χρηματαγοράς.
5. Η μείωση της τιμής ενός διαπραγματεύσιμου αμοιβαίου κεφαλαίου κατά 10 % ή περισσότερο στη διάρκεια μιας ημέρας διαπραγμάτευσης θεωρείται σημαντική πτώση της αξίας του διαπραγματεύσιμου αμοιβαίου κεφαλαίου, συμπεριλαμβανομένων των διαπραγματεύσιμων αμοιβαίων κεφαλαίων που είναι ΟΣΕΚΑ. Ένα μοχλευμένο διαπραγματεύσιμο αμοιβαίο κεφάλαιο προσαρμόζεται βάσει του σχετικού δείκτη μόχλευσης για να αντικατοπτρίζει πτώση της τιμής του ισοδύναμου μη μοχλευμένου άμεσου διαπραγματεύσιμου αμοιβαίου κεφαλαίου κατά 10 %. Ένα αντιστρεπτέο διαπραγματεύσιμο αμοιβαίο κεφάλαιο προσαρμόζεται βάσει συντελεστή - 1 για να αντικατοπτρίζει πτώση της τιμής του ισοδύναμου μη μοχλευμένου άμεσου διαπραγματεύσιμου αμοιβαίου κεφαλαίου κατά 10 %.
6. Εάν ένα παράγωγο μέσο, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών συμβάσεων επί διαφορών, τελεί υπό διαπραγμάτευση σε έναν τόπο διαπραγμάτευσης και το μοναδικό του υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο είναι ένα χρηματοπιστωτικό μέσο για το οποίο η σημαντική πτώση της αξίας προσδιορίζεται στο παρόν άρθρο και στο άρθρο 23 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, θεωρείται ότι επήλθε σημαντική πτώση της αξίας του εν λόγω παράγωγου μέσου όταν υπάρχει σημαντική πτώση στο εν λόγω υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ
ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ Η ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 30
Άρθρο 24
Κριτήρια και παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό των ανεπιθύμητων συμβάντων ή εξελίξεων και απειλών
1. Για τους σκοπούς των άρθρων 18 έως 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012, τα ανεπιθύμητα συμβάντα ή οι εξελίξεις που ενδέχεται να απειλούν σοβαρά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα ή την εμπιστοσύνη της αγοράς στο κράτος μέλος όπου συμβαίνουν ή σε ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 περιλαμβάνουν οποιαδήποτε ενέργεια, αποτέλεσμα, γεγονός ή συμβάν που αποτελεί ή αναμένεται λογικά να οδηγήσει στις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
σοβαρά χρηματοπιστωτικά, χρηματικά ή δημοσιονομικά προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χρηματοπιστωτική αστάθεια όσον αφορά ένα κράτος μέλος ή μια τράπεζα και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που θεωρούνται σημαντικά για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως, για παράδειγμα, ασφαλιστικές εταιρείες, παρόχους υποδομών της αγοράς και εταιρείες διαχείρισης στοιχείων ενεργητικού που δραστηριοποιούνται εντός της Ένωσης, όταν τούτο δύναται να απειλήσει την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ένωση·
β)
ενέργεια αξιολόγησης ή αδυναμία πληρωμών οποιουδήποτε κράτους μέλους ή τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που θεωρούνται σημαντικά για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως, για παράδειγμα, ασφαλιστικές εταιρείες, πάροχοι υποδομών της αγοράς και εταιρείες διαχείρισης στοιχείων ενεργητικού που δραστηριοποιούνται εντός της Ένωσης, που προκαλούν ή αναμένεται λογικά να προκαλέσουν σοβαρή αβεβαιότητα όσον αφορά τη φερεγγυότητά τους·
γ)
σημαντικές πιέσεις στις πωλήσεις ή ασυνήθιστη μεταβλητότητα που προκαλεί σημαντικές πτωτικές τάσεις σε οποιοδήποτε χρηματοπιστωτικό μέσο που σχετίζεται με οποιεσδήποτε τράπεζες και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που θεωρούνται σημαντικά για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως, για παράδειγμα, ασφαλιστικές εταιρείες, παρόχους υποδομών της αγοράς και εταιρείες διαχείρισης στοιχείων ενεργητικού που δραστηριοποιούνται εντός της Ένωσης, καθώς και με κρατικούς εκδότες ανάλογα με την περίπτωση·
δ)
οποιαδήποτε σημαντική ζημία στη φυσική διάρθρωση σημαντικών χρηματοπιστωτικών εκδοτών, υποδομών της αγοράς, συστημάτων εκκαθάρισης και διακανονισμού και εποπτικών αρχών που ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τις αγορές, ιδίως εάν η εν λόγω ζημία αποτελεί συνέπεια φυσικής καταστροφής ή τρομοκρατικής επίθεσης·
ε)
τυχόν σημαντική διακοπή σε οποιοδήποτε σύστημα πληρωμών ή διαδικασία διακανονισμού, ιδίως όταν σχετίζεται με διατραπεζικές δραστηριότητες, η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει σημαντικές δυσλειτουργίες ή καθυστερήσεις πληρωμών ή διακανονισμού στο πλαίσιο των συστημάτων πληρωμών της Ένωσης, ιδίως όταν αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν στη διάδοση χρηματοπιστωτικών ή οικονομικών πιέσεων σε μια τράπεζα και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που θεωρούνται σημαντικά για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως για παράδειγμα ασφαλιστικές εταιρείες, παρόχους υποδομών της αγοράς και εταιρείες διαχείρισης στοιχείων ενεργητικού ή σε ένα κράτος μέλος.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 27, η ΕΑΚΑΑ λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα δευτερογενών συνεπειών ή μετάδοσης σε άλλα συστήματα ή εκδότες και, ειδικότερα, την ύπαρξη οποιουδήποτε είδους φαινομένων αυτοεκπληρούμενων προβλέψεων κατά την εξέταση των κριτηρίων στην παράγραφο 1.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 28 παράγραφος 2 στοιχείο α), ως απειλή για την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή για τη σταθερότητα ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ένωσης ή μέρους αυτού νοείται:
α)
οποιαδήποτε απειλή σοβαρής χρηματοπιστωτικής, χρηματικής ή δημοσιονομικής αστάθειας που αφορά ένα κράτος μέλος ή χρηματοπιστωτικό σύστημα κράτους μέλους όταν αυτή ενδέχεται να απειλήσει σοβαρά την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ένωσης ή μέρους αυτού·
β)
η πιθανότητα αδυναμίας πληρωμών οποιουδήποτε κράτους μέλους ή υπερεθνικού εκδότη·
γ)
οποιαδήποτε σοβαρή ζημία στη φυσική διάρθρωση σημαντικών χρηματοπιστωτικών εκδοτών, υποδομών της αγοράς, συστημάτων εκκαθάρισης και διακανονισμού και εποπτικών αρχών που ενδέχεται να επηρεάσουν σοβαρά τις διασυνοριακές αγορές, ιδίως εάν η εν λόγω ζημία αποτελεί συνέπεια φυσικής καταστροφής ή τρομοκρατικής επίθεσης, όταν αυτή ενδέχεται να απειλήσει σοβαρά την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ένωσης μέρους αυτού·
δ)
οποιαδήποτε σοβαρή διακοπή σε οποιοδήποτε σύστημα πληρωμών ή διαδικασία διακανονισμού, ιδίως όταν σχετίζεται με διατραπεζικές δραστηριότητες, η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει σημαντικές δυσλειτουργίες ή καθυστερήσεις πληρωμών ή διακανονισμού στο πλαίσιο των διασυνοριακών συστημάτων πληρωμών της Ένωσης, ιδίως όταν αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν στη διάδοση χρηματοπιστωτικών ή οικονομικών πιέσεων σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ένωσης ή σε μέρος αυτού.
Άρθρο 25
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Νοεμβρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 5 Ιουλίου 2012.
NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 918/2012
ze dne 5. července 2012,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 236/2012 o prodeji na krátko a některých aspektech swapů úvěrového selhání, pokud jde o definice, výpočet čistých krátkých pozic, kryté swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy, prahové hodnoty pro oznamovací povinnost, prahové hodnoty likvidity pro pozastavení omezení, významný pokles hodnoty finančních nástrojů a nepříznivé události
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 236/2012 ze dne 14. března 2012 o prodeji na krátko a některých aspektech swapů úvěrového selhání (1), a zejména na čl. 2 odst. 2, čl. 3 odst. 7, čl. 4 odst. 2, čl. 7 odst. 3, čl. 13 odst. 4, čl. 23 odst. 7 a článek 30 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 236/2012 ukládá určitá opatření, pokud jde o prodej na krátko a swapy úvěrového selhání. Ustanovení článku 42 nařízení (EU) č. 236/2012 zmocňuje Komisi přijímat akty v přenesené pravomoci, aby podle článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie doplnila ustanovení uvedeného nařízení. Tento akt v přenesené pravomoci doplňuje a mění některé nepodstatné prvky.
(2)
Ustanovení tohoto nařízení spolu úzce souvisí, protože prahové hodnoty pro oznamování a zveřejňování a určení nekrytých swapů úvěrového selhání závisí na definicích a způsobech výpočtu krátkých pozic, zatímco ustanovení o významném poklesu hodnoty finančních nástrojů a poklesu likvidity na trzích státních dluhopisů a určení nepříznivých událostí jsou propojeny neoddělitelně. S cílem zajistit soudržnost mezi uvedenými předpisy o prodeji na krátko, které by měly vstoupit v platnost současně, je vhodné zahrnout všechna ustanovení požadovaná nařízením (EU) č. 236/2012 do jediného nařízení.
(3)
Nařízení (EU) č. 236/2012 obsahuje některé definice. Z důvodu lepší srozumitelnosti a právní jistoty je vhodné, aby byla stanovena doplňující ustanovení, pokud jde o definice v čl. 2 odst. 1, zejména kdy se fyzická nebo právnická osoba považuje za vlastníka finančního nástroje pro účely definice prodeje na krátko, a další upřesnění, kdy je fyzická nebo právnická osoba „držitelem“ akcie nebo dluhového nástroje pro účely nařízení (EU) č. 236/2012. Upřesnění jsou zvolená tak, aby bylo zajištěno, že nařízení (EU) č. 236/2012 důsledně působí se zamýšleným účinkem navzdory rozdílnému přístupu právních předpisů členských států. Pojetí vlastnictví a držení cenných papírů v členských státech nejsou v současnosti harmonizována, ale záměrem ustanovení nařízení (EU) č. 236/2012 je, aby byly použity pouze na prodej na krátko, aniž by byl dotčen jakýkoli budoucí vývoj v oblasti právních předpisů, jako je harmonizace právních předpisů.
(4)
Nařízení (EU) č. 236/2012 ukládá omezení a povinnosti, např. požadavky na oznamování a zveřejňování fyzickým nebo právnickým osobám, které drží nebo sjednávají čisté krátké pozice v akciích a ve státních dluhopisech. Dlouhé a krátké pozice v akciích a státních dluhopisech mohou být drženy a oceňovány různými způsoby. S cílem zajistit soudržnost a uvést v účinnost záměr opatření, pokud jde o krátké pozice v akciích a ve státních dluhopisech, je proto nutné dále upřesnit, jak by se měly čisté krátké pozice vypočítat. Prodej na krátko se může uskutečnit prostřednictvím jediného nástroje nebo koše státních dluhopisů, a tak je nezbytné upřesnit, jak zahrnout prodej na krátko pomocí koše do těchto výpočtů. S cílem zajistit spolehlivý přístup, pokud jde o výpočet čistých krátkých pozic, je ke specifikaci dlouhých pozic v akciích nezbytné použít restriktivnější přístup než pro krátké pozice v akciích. Protože hodnota některých finančních nástrojů závisí na změnách ceny podkladových nástrojů, je nezbytné stanovit, jak toto zohlednit. Je stanovena metodika úpravy podle hodnoty delta, protože je to všeobecně přijímaná praxe.
(5)
Čisté krátké pozice se vypočítají na základě dlouhých a krátkých pozic držených fyzickou nebo právnickou osobou. Avšak dlouhé a krátké pozice mohou držet různé subjekty ve skupině nebo různé fondy spravované správcem fondu. Velké čisté krátké pozice lze zatajit jejich rozdělením mezi subjekty v rámci skupiny nebo mezi různé fondy. Aby se snížilo vyhýbání se daňovým povinnostem a bylo zajištěno, že oznamování a zveřejňování krátkých pozic poskytuje přesný a reprezentativní obraz, jsou zapotřebí podrobnější ustanovení, která by upřesnila, jak by měl být výpočet čistých krátkých pozic proveden pro subjekty v rámci skupiny a v případě správců fondů. Aby tato ustanovení byla uvedena v účinnost, je nezbytné definovat význam investiční strategie za účelem objasnění, které krátké pozice subjektů ve skupině a které krátké pozice fondů by měly být agregovány. Rovněž je nezbytné definovat činnosti v rámci správy fondů s cílem objasnit, které krátké pozice fondů by měly být agregovány. Aby bylo zajištěno, že k oznamování dochází, je nezbytné stanovit, které subjekty ve skupině nebo různých fondech jsou povinny provádět výpočty a mají oznamovací povinnost.
(6)
Nařízení (EU) č. 236/2012 ukládá omezení uzavírat transakce v oblasti nekrytých swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy, ale povoluje uzavírat kryté swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy pro účely legitimního zajištění. Použitím swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy může být zajištěna široká škála aktiv a závazků, ale rozlišit mezi legitimním zajištěním a spekulací může být v mnoha případech obtížné. Proto je třeba podrobného a dodatečného upřesnění, v jakých případech lze swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy považovat za kryté. Pokud je třeba jednotně stanovit kvantitativní míru korelace, měl by se použít jednoduchý, široce přijímaný a srozumitelný parametr, jako je Pearsonův korelační koeficient, který se vypočítá jako kovariance dvou proměnných vydělená součinem jejich směrodatných odchylek. Propojit aktiva se závazky, aby tvořily ideální zajištění, je v praxi obtížné vzhledem k rozdílným charakteristikám různých aktiv a závazků, jakož i volatilitě jejich hodnot. Nařízení (EU) č. 236/2012 vyžaduje přiměřený přístup k opatřením, a proto je při definování nekrytého swapu úvěrového selhání nutné stanovit, jak by měl být přiměřený přístup použit na aktiva a závazky zajištěné krytým swapem úvěrového selhání. Vzhledem k tomu, že nařízení (EU) č. 236/2012 nepředepisuje konkrétní stupeň korelace nezbytné pro krytou pozici swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy, je třeba stanovit, že by se mělo jednat o korelaci významnou.
(7)
Nařízení (EU) č. 236/2012 požaduje, aby fyzická nebo právnická osoba, která drží čistou krátkou pozici ve státních dluhopisech, která je vyšší než prahová hodnota, tyto pozice oznámila relevantnímu příslušnému orgánu. Odpovídající upřesnění této prahové hodnoty je tudíž nezbytné. Oznamování minimálních hodnot, které by neměly mít žádný významný dopad na relevantní trh se státními dluhopisy, by se nemělo vyžadovat a prahová hodnota by měla vzít v úvahu, mimo jiné, likviditu každého jednotlivého trhu s dluhopisy a výši nesplacených státních dluhopisů, jakož i cíle tohoto opatření.
(8)
Údaje požadované pro výpočet prahových hodnot pro oznamovací povinnost týkající se čistých krátkých pozic, pokud jde o vydané státní dluhopisy, nebudou k dispozici k datu vstupu tohoto nařízení v platnost. Proto dvěma používanými kritérii ke stanovení výchozích prahových hodnot pro oznamovací povinnost v den vyhlášení by za prvé měl být celkový objem nesplacených vydaných státních dluhopisů státního emitenta a za druhé existence likvidního trhu s futures pro uvedené státní dluhopisy. Revidované prahové hodnoty by měly být schváleny, jakmile budou k dispozici relevantní údaje o všech kritériích.
(9)
Pokud likvidita na trhu se státními dluhopisy klesne pod určitou prahovou hodnotu, omezení pro investory uzavírat nekryté prodeje státních dluhopisů na krátko mohou být dočasně pozastavena za účelem stimulace likvidity na uvedeném trhu. Pokud v obchodním systému dojde k významnému poklesu hodnoty finančního nástroje, příslušné orgány mohou prodej na krátko zakázat, omezit nebo jinak omezit transakce s uvedeným nástrojem. Objevuje se široká škála nástrojů a je nutné stanovit prahovou hodnotu pro každou z různých kategorií finančních nástrojů s přihlédnutím k rozdílům, jako jsou rozdíly mezi nástroji a různými volatilitami na jejich příslušných trzích.
(10)
V tomto nařízení není stanovena prahová hodnota pro významný pokles hodnoty ceny podílové jednotky kotovaných SKIPCP, s výjimkou fondů obchodovaných na burze, které jsou SKIPCP, protože i když se v obchodním systému může cena volně lišit, vztahuje se na ni pravidlo směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (2), které udržuje ceny v blízkosti čisté hodnoty aktiv SKIPCP. Není stanovena žádná prahová hodnota pro významný pokles hodnoty derivátů jiných než těch, jež jsou uvedeny v tomto nařízení.
(11)
Toto nařízení vyjasňuje intervenční pravomoci jak relevantních příslušných orgánů, tak Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy (orgánu ESMA), který byl zřízen a vykonává své pravomoci v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (3), pokud jde o nepříznivé události nebo vývoj. Je potřebný seznam těchto událostí, aby byl zajištěn soudržný přístup a zároveň bylo povoleno přijetí vhodných opatření, pokud dojde k nepředvídaným nepříznivým událostem nebo nepříznivému vývoji.
(12)
Z důvodů právní jistoty je nezbytné, aby toto nařízení vstoupilo v platnost ve stejný den jako nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 919/2012 (4),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
VŠEOBECNĚ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobná pravidla doplňující tyto články nařízení (EU) č. 236/2012:
-
čl. 2 odst. 2 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňují definice vlastnictví a prodeje na krátko,
-
čl. 3 odst. 7 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňují případy a způsob výpočtu čistých krátkých pozic a definice držení,
-
čl. 4 odst. 2 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňují nekryté pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy a způsoby výpočtu pro skupiny a činnosti v rámci správy fondů,
-
čl. 7 odst. 3 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňuje prahová hodnota pro oznamovací povinnost týkající se významných krátkých pozic ve státních dluhopisech,
-
čl. 13 odst. 4 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňuje prahová hodnota likvidity pro pozastavení omezení prodeje státních dluhopisů na krátko,
-
čl. 23 odst. 7 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňuje, co se rozumí významným poklesem hodnoty finančních nástrojů jiných než likvidní akcie,
-
článek 30 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy se dále upřesňují kritéria a faktory, které se zohlední při určování, zda nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj uvedené v článcích 18 až 21 a v článku 27 a objevily se hrozby uvedené v čl. 28 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 236/2012.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„skupinou“ se rozumí ty právní subjekty, které jsou ovládanými podniky ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. f) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES (5), a fyzická nebo právnická osoba, která takový podnik ovládá;
b)
„nadnárodním emitentem“ se rozumí emitent ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. d) bodů i), iv), v) a vi) nařízení (EU) č. 236/2012.
KAPITOLA II
DOPLŇUJÍCÍ UPŘESNĚNÍ DEFINIC PODLE ČL. 2 ODST. 2 A ČL. 3 ODST. 7 PÍSM. A)
Článek 3
Upřesnění pojmu „vlastnictví“ a definování prodeje na krátko
1. Pro účely definování prodeje na krátko se v příslušných případech stanoví, zda se fyzická nebo právnická osoba považuje za vlastníka finančního nástroje, pokud k němu vzniklo právní nebo skutečné vlastnictví v souladu s právními předpisy, jež se vztahují na relevantní prodej uvedené akcie nebo dluhového nástroje na krátko. V případě, že jsou fyzické nebo právnické osoby skutečnými vlastníky akcie nebo dluhového nástroje, se za vlastníka uvedené akcie nebo dluhového nástroje považuje skutečný konečný vlastník, včetně situace, kdy akcii nebo dluhový nástroj drží pověřená osoba. Pro účely tohoto článku je skutečným vlastníkem investor, který nese ekonomické riziko spojené s pořízením finančního nástroje.
2. Pro účely čl. 2 odst. 1 písm. b) bodů i), ii) a iii) nařízení (EU) č. 236/2012 „prodej na krátko“ ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 236/2012 nezahrnuje:
a)
prodej finančních nástrojů, které byly převedeny v rámci smlouvy o půjčce cenných papírů nebo repo dohody, za předpokladu, že tyto cenné papíry budou buď vráceny, nebo převodce cenné papíry stáhne, aby v době splatnosti bylo možné provést vypořádání;
b)
prodej finančního nástroje fyzickou nebo právnickou osobou, která finanční nástroj koupila před vlastním prodejem, ale uvedený finanční nástroj v době prodeje nepřevzala, za předpokladu, že tento finanční nástroj bude dodán v takový okamžik, aby v době splatnosti bylo možné provést vypořádání;
c)
prodej finančního nástroje fyzickou nebo právnickou osobou, která uplatňuje opci nebo podobný nárok spojený s uvedeným finančním nástrojem, za předpokladu, že tento finanční nástroj bude dodán v takový okamžik, aby v době splatnosti bylo možné provést vypořádání.
Článek 4
Držení
Fyzická nebo právnická osoba se považuje za držitele akcie nebo dluhového nástroje pro účely čl. 3 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 236/2012 za těchto okolností:
a)
fyzická nebo právnická osoba vlastní akcii nebo dluhový nástroj v souladu s čl. 3 odst. 1;
b)
fyzická nebo právnická osoba má vymahatelný nárok na převod vlastnictví akcie nebo dluhového nástroje na svou osobu v souladu s právními předpisy, které se vztahují na relevantní prodej.
KAPITOLA III
ČISTÉ KRÁTKÉ POZICE PODLE ČL. 3 ODST. 7 PÍSM. B)
Článek 5
Čisté krátké pozice v akciích - dlouhé pozice
1. Držení akcií prostřednictvím dlouhé pozice v koši akcií se v souvislosti s uvedenými akciemi rovněž zohlední v rozsahu, v jakém jsou zastoupeny v uvedeném koši.
2. Jakoukoli expozicí prostřednictvím finančního nástroje jiného než akcie, který zakládá finanční výhodu v případě zvýšení ceny akcií, jak je stanoveno v čl. 3 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 236/2012, se rozumí jakákoli expozice vůči akciovému kapitálu prostřednictvím jakéhokoli jednoho nebo vícero nástrojů vyjmenovaných v příloze I části 1.
Expozice uvedená v prvním pododstavci závisí na hodnotě akcií, pro něž se čistá krátká pozice musí vypočítat, a zakládá finanční výhodu v případě zvýšení ceny nebo hodnoty akcií.
Článek 6
Čisté krátké pozice v akciích - krátké pozice
1. Prodej akcií na krátko prostřednictvím prodeje koše akcií na krátko se v souvislosti s uvedenými akciemi rovněž zohlední v rozsahu, v jakém jsou akcie zastoupeny v koši.
2. Pro účely čl. 3 odst. 1 písm. a) a čl. 3 odst. 3 nařízení (EU) č. 236/2012, kdy pozice ve finančních nástrojích, včetně těch, které jsou uvedeny v příloze I části 1, zakládá finanční výhodu v případě snížení ceny nebo hodnoty akcií, se tato pozice zohlední při výpočtu krátké pozice.
Článek 7
Čisté krátké pozice v akciích - všeobecně
Následující kritéria se zohlední pro účely čistých krátkých pozic podle článků 5 a 6:
a)
není podstatné, zda vypořádání bylo dohodnuto v hotovosti nebo v podobě fyzického dodání podkladových aktiv;
b)
krátké pozice ve finančních nástrojích, které dávají vzniknout nároku na nevydané akcie, upisovací práva, konvertibilní dluhopisy a jiné obdobné nástroje, se při výpočtu čisté krátké pozice nepovažují za krátké pozice.
Článek 8
Čisté krátké pozice ve státních dluhopisech - dlouhé pozice
1. Pro účely tohoto článku a přílohy II se cenou rozumí výnos, nebo pokud neexistuje žádný výnos pro jedny z příslušných aktiv nebo závazků nebo výnos je nevhodným komparátorem mezi příslušnými aktivy nebo závazky, výnosem se rozumí cena. Držení nástrojů financování státního dluhu prostřednictvím dlouhé pozice v koši nástrojů financování státního dluhu různých státních emitentů se ve vztahu k uvedeným státním dluhopisům rovněž zohlední v rozsahu, v jakém jsou státní dluhopisy zastoupeny v uvedeném koši.
2. Pro účely čl. 3 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 236/2012 se jakoukoli expozicí prostřednictvím nástroje jiného, než jsou státní dluhopisy, který zakládá finanční výhodu v případě zvýšení ceny státních dluhopisů, rozumí jakákoli expozice prostřednictvím jednoho nebo vícero nástrojů vyjmenovaných v příloze I části 2, za předpokladu, že jejich hodnota vždy závisí na hodnotě státních dluhopisů, pro něž se musí vypočítat čisté krátké pozice, a zakládají finanční výhodu v případě zvýšení ceny nebo hodnoty státních dluhopisů.
3. Za předpokladu vysoké korelace v souladu s čl. 3 odst. 5 nařízení (EU) č. 236/2012 a s odstavci 4 a 5 veškerá čistá držení státních dluhopisů státního emitenta, která jsou vysoce korelována s cenami státních dluhopisů v jakékoli krátké pozici, se zahrnou do výpočtu dlouhé pozice. Nástroje financování státního dluhu emitentů se sídlem mimo Unii se nezahrnují.
4. U aktiv s likvidní tržní cenou se vysoká korelace mezi cenou dluhového nástroje jiného státního emitenta a cenou dluhopisu daného státního emitenta měří na historickém základě za použití denních souhrnných vážených údajů za období 12 měsíců předcházejících pozici ve státních dluhopisech. U aktiv, pro která neexistuje likvidní trh nebo je historie ceny kratší než 12 měsíců, se použije vhodná náhradní doba podobné délky.
5. Pro účely čl. 3 odst. 5 nařízení (EU) č. 236/2012 se dluhové nástroje a vydané státní dluhopisy považují za vysoce korelované, pokud Pearsonův korelační koeficient dosahuje za příslušné období alespoň 80 % mezi cenou dluhových nástrojů jiného státního emitenta a cenou daných státních dluhopisů.
6. Jestliže pozice přestane být následně v průběžném časovém rámci 12 měsíců vysoce korelovaná, pak se státní dluhopisy bývalého vysoce korelovaného státního emitenta při výpočtu dlouhé pozice již nezohlední. Pozice však nepřestávají být vysoce korelované, pokud dojde k dočasnému snížení úrovně korelace státních dluhopisů pod úroveň uvedenou v odstavci 4 v období kratším než 3 měsíce, za předpokladu, že korelační koeficient je v průběhu této tříměsíční lhůty alespoň 60 %.
7. Při výpočtu čistých krátkých pozic není podstatné, zda vypořádání bylo dohodnuto v hotovosti nebo v podobě fyzického dodání podkladových aktiv.
Článek 9
Čisté krátké pozice ve státních dluhopisech - krátké pozice
1. Prodej státních dluhopisů na krátko prostřednictvím prodeje koše státních dluhopisů se rovněž, pokud jde o uvedené dluhopisy, zohlední v rozsahu, v jakém jsou zastoupeny v koši.
2. Pro účely čl. 3 odst. 1 písm. a) a čl. 3 odst. 3 nařízení (EU) č. 236/2012, pokud pozice v nástrojích, včetně těch, které jsou uvedeny v čl. 8 odst. 2, zakládají finanční výhodu v případě snížení ceny nebo hodnoty státních dluhopisů, se tato pozice zohlední při výpočtu krátké pozice.
3. Jakýkoli swap úvěrového selhání uváděný na státního emitenta se zahrne do výpočtu čistých krátkých pozic v uvedených státních dluhopisech. Prodej swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy se považuje za dlouhé pozice a nákupy swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy se považují za krátké pozice.
4. Jestliže pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy zajišťují riziko jiné než spojené s uvedenými státními dluhopisy, hodnotu zajištěného rizika nelze považovat za dlouhou pozici pro účely výpočtu, zda má fyzická nebo právnická osoba čisté krátké pozice ve vydaných státních dluhopisech státního emitenta.
5. Při výpočtu čistých krátkých pozic není podstatné, zda vypořádání bylo dohodnuto v hotovosti nebo v podobě fyzického dodání podkladových aktiv.
Článek 10
Způsob výpočtu čistých krátkých pozic, pokud jde o akcie
1. Pro účely výpočtu čisté krátké pozice v akciích podle čl. 3 odst. 4 nařízení (EU) č. 236/2012 se pro akcie uvedené v příloze II použije model upravený podle hodnoty delta.
2. Pro veškeré výpočty dlouhých a krátkých pozic prováděné fyzickou nebo právnickou osobou, pokud jde o totožné akcie, se použijí stejné způsoby.
3. Výpočet čistých krátkých pozic zohledňuje transakce se všemi finančními nástroji, ať již uvnitř obchodního systému nebo mimo něj, které v případě změny ceny nebo hodnoty akcií zakládají finanční výhodu.
Článek 11
Výpočet čistých krátkých pozic ve státních dluhopisech
1. Pro účely čl. 3 odst. 5 nařízení (EU) č. 236/2012 se čisté krátké pozice ve státních dluhopisech vypočítají tak, že se zohlední transakce se všemi finančními nástroji, které v případě změny ceny nebo výnosu státních dluhopisů zakládají finanční výhodu. Pro státní dluhopisy uvedené v příloze II se použije model upravený podle hodnoty delta.
2. V souladu s čl. 3 odst. 6 nařízení (EU) č. 236/2012 se pozice vypočítají za každého státního emitenta, v jehož nástrojích fyzická nebo právnická osoba drží krátké pozice.
KAPITOLA IV
ČISTÉ KRÁTKÉ POZICE VE FONDECH NEBO SKUPINÁCH PODLE ČL. 3 ODST. 7 PÍSM. C)
Článek 12
Způsob výpočtu pozic pro činnosti v rámci správy, pokud jde o několik fondů nebo spravovaných portfolií
1. Výpočet čisté krátké pozice, pokud jde o konkrétního emitenta, se provádí v souladu s čl. 3 odst. 7 písm. a) a b) nařízení (EU) č. 236/2012 pro každý jednotlivý fond, bez ohledu na jeho právní formu, a pro každé spravované portfolio.
2. Pro účely článku 12 a 13 se použijí tyto definice:
a)
„investiční strategií“ se rozumí strategie, kterou realizuje subjekt správy, pokud jde o konkrétního emitenta, jejímž cílem je mít buď čisté krátké, nebo čisté dlouhé pozice prostřednictvím transakcí s různými finančními nástroji vydanými uvedeným emitentem nebo které s ním souvisí;
b)
„činnostmi v rámci správy“ se rozumí správa fondů bez ohledu na jejich právní formu a správa portfolií s prostorem pro vlastní uvážení v rámci pověření od klientů, pokud tato portfolia zahrnují jeden nebo více finančních nástrojů;
c)
„subjektem správy“ se rozumí právnická osoba nebo právní subjekt, včetně odboru, oddělení nebo útvaru, který na základě mandátu spravuje fondy nebo portfolia podle vlastního uvážení.
3. Subjekt správy agreguje čisté krátké pozice fondů a portfolií ve své správě, na které se ve vztahu ke konkrétnímu emitentovi uplatňuje stejná investiční strategie.
4. Při použití způsobu popsaného výše subjekt správy
a)
zohlední pozice fondů a portfolií, jejichž správou ho pověřila třetí strana;
b)
nezahrne pozice fondů a portfolií, jejichž správou pověřil třetí stranu.
Subjekt správy oznámí, a pokud je to stanoveno, zveřejní čisté krátké pozice zjištěné na základě odstavců 3 a 4, když v souladu s články 5 až 11 nařízení (EU) č. 236/2012 dosáhnou příslušné prahové hodnoty pro oznamovací povinnost nebo pro zveřejnění nebo ji překročí.
5. Jestliže jeden právní subjekt vykonává činnosti v rámci správy spolu s dalšími činnostmi, které se ke správě nevztahují, použije popsaný způsob uvedený v odstavcích 1 až 3 pouze na své činnosti v rámci správy a oznámí a zveřejní výsledné čisté krátké pozice.
6. Pro své činnosti, které se ke správě nevztahují, ale vedou k držení krátkých pozic subjektem na vlastní účet, provede uvedený právní subjekt výpočet čistých krátkých pozic týkajících se konkrétního emitenta v souladu s čl. 3 odst. 7 písm. a) a b) nařízení (EU) č. 236/2012 a oznámí a zveřejní výsledné čisté krátké pozice.
Článek 13
Způsob výpočtu pozic pro právní subjekty ve skupině, které mají dlouhé nebo krátké pozice týkající se konkrétního emitenta
1. Výpočet čisté krátké pozice se provádí v souladu s čl. 3 odst. 7 písm. a) a b) nařízení (EU) č. 236/2012 pro každý právní subjekt tvořící skupinu. Příslušný právní subjekt nebo jeho jménem skupina, k níž patří, oznámí a zveřejní čisté krátké pozice týkající se konkrétního emitenta, když dosáhnou prahové hodnoty pro oznamovací povinnost nebo pro zveřejnění nebo ji překročí. Pokud jeden nebo více právních subjektů tvořících skupinu jsou subjekty správy, použijí způsob popsaný v čl. 12 odst. 1 až 4 pro činnosti v rámci správy fondů a portfolií.
2. Čisté krátké a dlouhé pozice všech právních subjektů tvořících skupinu se agregují a započtou, s výjimkou pozic subjektů správy, které vykonávají činnosti v rámci správy. Skupina oznámí a případně zveřejní čisté krátké pozice týkající se konkrétního emitenta, když dosáhnou nebo překročí příslušnou prahovou hodnotu pro oznamovací povinnost nebo pro zveřejnění.
3. Pokud čistá krátká pozice dosáhne nebo překročí prahovou hodnotu pro oznamovací povinnost podle článku 5 nebo prahovou hodnotu pro zveřejnění podle článku 6 nařízení (EU) č. 236/2012, potom právní subjekt v rámci skupiny podle článků 5 až 11 nařízení (EU) č. 236/2012 oznámí a zveřejní čistou krátkou pozici týkající se konkrétního emitenta vypočtenou podle odstavce 1, za předpokladu, že žádná čistá krátká pozice na úrovni skupiny vypočtená podle odstavce 2 nedosáhne prahové hodnoty pro oznamovací povinnost nebo pro zveřejnění nebo ji nepřekročí. Právní subjekt určený pro tento účel oznámí a případně zveřejní čistou krátkou pozici na úrovni skupiny týkající se konkrétního emitenta vypočtenou podle odstavce 2, jestliže
i)
žádný právní subjekt v rámci skupiny nedosáhl prahové hodnoty pro oznamovací povinnost nebo pro zveřejnění nebo ji nepřekročil,
ii)
současně jak kterýkoli právní subjekt v rámci uvedené skupiny, tak samotná skupina dosáhly prahové hodnoty pro oznamovací povinnost nebo pro zveřejnění nebo ji překročily.
KAPITOLA V
KRYTÉ SWAPY ÚVĚROVÉHO SELHÁNÍ NA STÁTNÍ DLUHOPISY PODLE ČL. 4 ODST. 2
Článek 14
Případy, kdy se nejedná o nekryté pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy
1. Podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012 se pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy nepovažují za nekrytou pozici v těchto případech:
a)
v případě zajištění pro účely čl. 4 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 236/2012 se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy nepovažují za nekrytou pozici podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012 a slouží jako zajištění proti riziku poklesu hodnoty aktiv nebo závazků korelovanému s rizikem poklesu hodnoty státních dluhopisů, na které swapy úvěrového selhání odkazují, a pokud se tato aktiva nebo závazky vztahují k subjektům veřejného nebo soukromého sektoru ve stejném členském státě;
b)
pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy, kdy aktiva nebo závazky odkazují na subjekty veřejného nebo soukromého sektoru ve stejném členském státě jako na referenční swap úvěrového selhání na státní dluhopisy, se nepovažuje za nekrytou pozici podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012 v případě, že
i)
odkazuje na členský stát, včetně všech ministerstev, agentur nebo jednotek pro speciální účel členského státu, nebo v případě členského státu, který je federálním státem, na jednoho z členů tvořících federaci,
ii)
se používá k zajištění jakýchkoli aktiv nebo závazků splňujících korelační test uvedený v článku 18;
c)
pozice ve swapech uvěrového selhání na státní dluhopisy, kdy aktiva nebo závazky odkazují na státního emitenta, přičemž tento referenční státní emitent pro daný swap úvěrového selhání je ručitelem nebo akcionářem, se nepovažuje za nekrytou pozici podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012 v případě, že
i)
odkazuje na členský stát,
ii)
se používá k zajištění jakýchkoli aktiv nebo závazků splňujících korelační test uvedený v článku 18.
2. Pro účely odst. 1 písm. a) existuje mezi hodnotou zajišťovaných aktiv nebo závazků a hodnotou referenčních státních dluhopisů korelace, jak je uvedeno v článku 18.
Článek 15
Případy, kdy se nejedná o nekryté pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy, pokud je dlužník usazen ve více než jednom členském státě nebo se tam nacházejí aktiva nebo závazky
1. Pokud je dlužník nebo protistrana, jichž se aktivum nebo závazek týká, usazena ve více než jednom členském státě, pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy se nepovažuje za nekrytou pozici podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012 v těchto případech a za předpokladu, že je ve všech případech splněn korelační test uvedený v článku 18 tohoto nařízení:
a)
pokud je mateřský podnik v jednom členském státě a dceřiný podnik v jiném členském státě a dceřiné společnosti byl poskytnut úvěr. Pokud mateřský podnik poskytne dceřinému podniku buď explicitní, nebo implicitní úvěrovou pomoc, je přípustné nakoupit swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy v členském státě mateřského podniku spíše než dceřiného podniku;
b)
pokud existuje mateřský holdingový podnik, který vlastní nebo kontroluje dceřiný podnik fungující v různých členských státech. Jestliže mateřský podnik je emitentem dluhopisu, ale zajištěná aktiva a výnosy vlastní dceřiný podnik, je přípustné nakupovat swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy odkazující na členský stát dceřiného podniku;
c)
k zajištění expozice vůči společnosti v jednom členském státě, která investovala do státních dluhopisů druhého členského státu do té míry, že by tato společnost byla v případě významného poklesu hodnoty státních dluhopisů ve druhém členském státě výrazně ovlivněna, za předpokladu, že je společnost usazena v obou členských státech. Pokud je korelace mezi tímto rizikem a dluhem druhého členského státu vyšší než korelace mezi tímto rizikem a dluhem členského státu, ve kterém je společnost usazena, je přípustné nakupovat swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy odkazující na druhý členský stát.
2. Pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy se nepovažuje za nekrytou pozici podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012 v těchto případech a za předpokladu, že je ve všech případech splněn korelační test uvedený v článku 18 tohoto nařízení:
a)
pokud je dlužníkem nebo protistranou zajišťovaného aktiva nebo závazku společnost, která působí v rámci Unie, nebo pokud se zajišťovaná expozice týká Unie nebo členských států, jejichž měnou je euro, je přípustné ji zajistit vhodným evropským indexem nebo indexem eurozóny pro swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy;
b)
pokud je protistranou zajišťovaného aktiva nebo závazku nadnárodní emitent, je přípustné zajistit riziko protistrany vhodně zvoleným košem swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy odkazujícím na ručitele nebo akcionáře uvedeného subjektu.
Článek 16
Odůvodnění nekrytých pozic ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy
Všechny fyzické nebo právnické osoby uzavírající pozici ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy na žádost příslušného orgánu
a)
uvedenému příslušnému orgánu odůvodní, které případy uvedené v článku 15 nastaly v době, kdy byla pozice sjednána;
b)
kdykoli po dobu držení uvedeného swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy tomuto příslušnému orgánu prokážou, že korelační test uvedený v článku 18 a požadavky na proporcionalitu uvedené v článku 19 byly v případě uvedené pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy splněny.
Článek 17
Zajištěná aktiva a závazky
Níže jsou uvedeny případy, kdy lze aktiva a závazky zajistit prostřednictvím pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy, za předpokladu, že jsou splněny podmínky uvedené v článcích 15 a 18 a v nařízení (EU) č. 236/2012:
a)
dlouhá pozice ve státních dluhopisech příslušného emitenta;
b)
veškeré pozice nebo portfolia použitá v souvislosti se zajištěním expozic vůči státnímu emitentu, na něhož odkazují swapy úvěrového selhání;
c)
veškerá aktiva nebo závazky, které odkazují na subjekty veřejného sektoru v členském státě, na jehož státní dluhopisy se odkazuje ve swapu úvěrového selhání. Patří sem expozice vůči ústřední, regionální a místní správě, subjektům veřejného sektoru nebo veškeré expozice, za které se uvedený subjekt zaručil, a lze sem zahrnout finanční smlouvy, portfolio aktiv nebo finančních závazků, transakce s úrokovými nebo měnovými swapy v případě, kdy se swap úvěrového selhání na státní dluhopisy používá jako nástroj řízení rizika protistrany za účelem zajištění expozice vyplývající z finančních smluv nebo smluv v rámci zahraničního obchodu;
d)
expozice vůči subjektům soukromého sektoru usazeným v členském státě, na který se odkazuje ve swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy. Dotčené expozice mimo jiné zahrnují úvěry, úvěrové riziko protistrany (včetně možné expozice, pokud pro takovou expozici je třeba regulatorní kapitál), pohledávky a záruky. Aktiva a závazky mimo jiné zahrnují finanční smlouvy, portfolio aktiv nebo finančních závazků, transakce s úrokovými nebo měnovými swapy v případě, kdy se swap úvěrového selhání na státní dluhopisy používá jako nástroj řízení rizika protistrany za účelem zajištění expozice vyplývající z finančních smluv nebo smluv v rámci zahraničního obchodu;
e)
veškeré nepřímé expozice vůči kterémukoli z výše uvedených subjektů plynoucí z expozice vůči indexům, fondům nebo jednotkám pro speciální účel.
Článek 18
Korelační testy
1. Korelační test uvedený v této kapitole je splněn v obou těchto případech:
a)
kvantitativní korelační test je splněn, pokud Pearsonův korelační koeficient mezi cenou aktiv nebo závazků a cenou státních dluhopisů vypočítanou na historickém základě použitím údajů za dny obchodování v průběhu nejméně 12 měsíců bezprostředně předcházejících dni, kdy byla pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy sjednána, dosahuje alespoň 70 %;
b)
kvalitativní korelace je splněna, pokud se prokáže významná korelace, což znamená korelaci, která vychází z odpovídajících údajů a není důkazem čistě dočasné závislosti. Korelace se vypočítá na historickém základě použitím údajů za dny obchodování v průběhu nejméně 12 měsíců před sjednáním pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy vážených k poslednímu časovému období. Jestliže se prokáže, že podmínky převažující v uvedeném období byly podobné podmínkám v době, kdy měla být pozice ve swapech úvěrového selhání sjednána, nebo které by nastaly v období zajišťování expozice, použije se jiný časový rámec. V případě aktiv, pro něž neexistuje likvidní tržní cena, nebo pokud neexistuje dostatečně dlouhá cenová historie, se použije přiměřená náhradní hodnota.
2. Korelační test uvedený v odstavci 1 se považuje za splněný, jestliže lze prokázat, že
a)
zajišťovaná expozice se týká podniku, který je vlastněn státním emitentem nebo kde státní emitent vlastní většinu akciového kapitálu spojeného s hlasovacím právem nebo za jehož dluhy se státní emitent zaručil;
b)
zajišťovaná expozice se týká regionální, místní nebo městské správy členského státu;
c)
zajišťovaná expozice se týká podniku, jehož hotovostní toky výrazně závisí na zakázkách od státního emitenta nebo na projektu, který je financován nebo významně financován nebo zaručen státním emitentem, např. projekt v oblasti infrastruktury.
3. Na žádost relevantního příslušného orgánu relevantní smluvní strana doloží, že v době sjednání pozice ve swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy byl korelační test splněn.
Článek 19
Proporcionalita
1. Pokud dokonalé zajištění není možné, nevyžaduje se při určování toho, zda je velikost pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy přiměřená velikosti zajištěných expozic, přesná shoda a podle odstavce 2 je přípustné omezené přezajištění. Relevantní strana na žádost příslušného orgánu odůvodní, proč přesná shoda nebyla možná.
2. Pokud to odůvodňuje povaha zajišťovaných aktiv a závazků a jejich vztah k hodnotě závazků státu, které jsou zahrnuty do swapu úvěrového selhání, na zajištění dané hodnoty expozic se drží vyšší hodnota swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy. Avšak toto je přípustné pouze tehdy, pokud se prokáže, že vyšší hodnota swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy je nezbytná, aby odpovídala relevantní míře rizika spojeného s referenčním portfoliem, přičemž se vezmou v úvahu tyto faktory:
a)
velikost nominální pozice;
b)
poměr citlivosti expozic vůči závazkům státu, které jsou zahrnuty do swapu úvěrového selhání;
c)
zda strategie zajišťování je dynamická, nebo statická.
3. Je odpovědností držitele pozice, aby zajistil, že jeho pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy zůstane vždy přiměřená a že doba trvání pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy je co nejúžeji spjata, za převládajících tržních zvyklostí a likvidity, s dobou trvání zajišťovaných expozic nebo dobou, po kterou má dotyčná osoba v úmyslu expozici držet. Pokud jsou expozice zajištěné pozicí ve swapech úvěrového selhání zlikvidovány nebo splaceny, musí být buď nahrazeny rovnocennými expozicemi, nebo se pozice ve swapech úvěrového selhání musí snížit nebo jiným způsobem odstranit.
4. Za předpokladu, že pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy byla v době sjednání krytá, nemá se za to, že se stane nekrytou, pokud jediným důvodem k tomu, aby se stala nekrytou, je kolísání tržní hodnoty zajištěných expozic nebo hodnoty swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy.
5. Ve všech případech, kdy strany převezmou pozici ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy v důsledku svých závazků jako členů ústřední protistrany, která vypořádává transakce se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy, a v důsledku fungování pravidel uvedené ústřední protistrany, se taková pozice považuje za nedobrovolnou pozici, a ne za pozici, kterou strana sjednala, a proto se nepovažuje za nekrytou pozici podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012.
Článek 20
Způsob výpočtu nekryté pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy
1. Výpočet pozice fyzické nebo právnické osoby ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy představuje její čistou pozici.
2. Při výpočtu hodnoty způsobilých rizik zajištěných nebo zajišťovaných prostřednictvím pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy se rozlišuje mezi statickou a dynamickou strategií zajištění. V případě statického zajištění, jako jsou přímé expozice vůči státu nebo subjektům veřejného sektoru daného státu, se jako metrická míra použije tzv. „jump to default“ měření ztráty, jestliže subjekt, vůči němuž má držitel pozice expozici, přestane splácet. Výsledná hodnota se potom porovná s čistou pomyslnou hodnotou pozice ve swapech úvěrového selhání.
3. Při výpočtu hodnoty rizik upravených o tržní hodnotu, pro něž je zapotřebí dynamická strategie zajištění, musí být výpočty provedeny na základě úpravy o riziko spíše než na pomyslném základě, přičemž se zohlední rozsah, v jakém by se expozice během svého trvání mohla zvýšit nebo snížit, a relativní volatilita zajišťovaných aktiv a závazků a referenčních státních dluhopisů. Úprava podle hodnoty beta se použije, jestliže se aktiva nebo závazky, pro které se pozice ve swapech úvěrového selhání používá jako zajištění, liší od referenčního aktiva swapu úvěrového selhání.
4. Nepřímé expozice vůči rizikům, například prostřednictvím indexů, fondů, jednotek ke speciálním účelům, a pozicím ve swapech úvěrového selhání se zohlední úměrně k rozsahu, v němž jsou referenční aktivum, závazek nebo swap úvěrového selhání zastoupeny v indexu, fondu nebo jiném mechanismu.
5. Hodnota způsobilého portfolia aktiv nebo závazků, které mají být zajištěny, se odečte od hodnoty čisté pozice swapů úvěrového selhání, která je držena. Pokud je výsledné číslo kladné, pozice se považuje za nekrytou pozici ve swapech úvěrového selhání podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 236/2012.
KAPITOLA VI
PRAHOVÉ HODNOTY PRO OZNAMOVACÍ POVINNOST TÝKAJÍCÍ SE ČISTÝCH KRÁTKÝCH POZIC VE STÁTNÍCH DLUHOPISECH PODLE ČL. 7 ODST. 3
Článek 21
Prahové hodnoty pro oznamovací povinnost týkající se čistých krátkých pozic ve vydaných státních dluhopisech
1. Příslušnou mírou pro prahovou hodnotu, kdy se relevantnímu příslušnému orgánu učiní oznámení o čistých krátkých pozicích ve vydaných státních dluhopisech státního emitenta, je procento celkové výše nesplacených vydaných státních dluhopisů za každého státního emitenta.
2. Prahovou hodnotou pro oznámení je peněžitá výše. Tato peněžitá výše se stanoví použitím procentuální prahové hodnoty na nesplacené státní dluhopisy státního emitenta a zaokrouhlí se nahoru na nejbližší milion EUR.
3. Peněžitá výše, která je výsledkem použití procentuální prahové hodnoty, se čtvrtletně reviduje a aktualizuje, aby byly zohledněny změny v celkové výši nesplacených vydaných státních dluhopisů každého státního emitenta.
4. Peněžitá výše, která je výsledkem použití procentuální prahové hodnoty, a celková výše nesplacených vydaných státních dluhopisů se vypočítá v souladu se způsobem výpočtu čistých krátkých pozic ve státních dluhopisech.
5. Počáteční výše a další přírůstkové hodnoty týkající se státních emitentů se stanoví na základě těchto faktorů:
a)
pro prahové hodnoty není nutné oznamování čistých krátkých pozic minimální hodnoty týkající se kteréhokoli státního emitenta;
b)
celkové výše nesplacených státních dluhopisů státního emitenta a průměrné velikosti pozic držených účastníky trhu týkajících se státních dluhopisů státního emitenta;
c)
likvidity trhu se státními dluhopisy každého státního emitenta, včetně případně likvidity trhu s futures týkajících se uvedených státních dluhopisů.
6. S přihlédnutím k faktorům v odstavci 5 je příslušnou prahovou hodnotou pro oznamovací povinnost týkající se počáteční výše za každého státního emitenta procento, které se rovná 0,1 % nebo 0,5 % celkové výše nesplacených vydaných státních dluhopisů. Příslušné procento, které se použije pro každého emitenta, se stanoví podle kritérií uvedených v odstavci 5 tak, že se každému státnímu emitentu přiřadí jedna ze dvou procentních prahových hodnot použitých pro výpočet peněžité výše, která bude relevantní pro oznámení.
7. Dvě počáteční kategorie prahových hodnot ke dni vstupu tohoto nařízení v platnost jsou
a)
počáteční prahová hodnota ve výši 0,1 %, která se použije, pokud celková výše nesplacených vydaných státních dluhopisů dosahuje 0 až 500 miliard EUR;
b)
prahová hodnota ve výši 0,5 %, která se použije, pokud celková výše nesplacených vydaných státních dluhopisů převyšuje 500 miliard EUR nebo pokud pro konkrétní státní dluhopisy existuje likvidní trh s futures.
8. Další přírůstkové hodnoty se stanoví ve výši 50 % počátečních prahových hodnot a činí
a)
každých 0,05 % nad počáteční prahovou hodnotu pro oznamovací povinnost ve výši 0,1 % počínaje hodnotou 0,15 %;
b)
každých 0,25 % nad počáteční prahovou hodnotu ve výši 0,5 % počínaje hodnotou 0,75 %.
9. Státní emitent přejde do skupiny s odpovídající prahovou hodnotou, pokud na trhu se státními dluhopisy státního emitenta došlo ke změnám a tato změna za použití faktorů stanovených v odstavci 5 trvá nejméně jeden kalendářní rok.
KAPITOLA VII
PARAMETRY A ZPŮSOBY VÝPOČTU PRAHOVÉ HODNOTY LIKVIDITY PRO POZASTAVENÍ OMEZENÍ PRODEJE STÁTNÍCH DLUHOPISŮ NA KRÁTKO PODLE ČL. 13 ODST. 4
Článek 22
Způsoby výpočtu a stanovení prahové hodnoty likvidity pro pozastavení omezení prodeje státních dluhopisů na krátko
1. Mírou likvidity vydaných státních dluhopisů, kterou použije každý příslušný orgán, je obrat, definovaný jako celková nominální hodnota dluhových nástrojů, s nimiž se obchoduje, v poměru ke koši referenčních nástrojů s rozdílnými splatnostmi.
2. Pokud měsíční obrat klesne pod pátý percentil měsíčního objemu obchodovaného v předcházejících dvanácti měsících, je možné dočasně pozastavit omezení nekrytého prodeje státních dluhopisů na krátko.
3. Za účelem provedení těchto výpočtů použije každý příslušný orgán reprezentativní údaje, které jsou snadno dostupné z jednoho nebo více obchodních systémů, z mimoburzovního obchodování nebo z obou míst, a poté o použitých údajích informuje Evropský orgán pro cenné papíry a trhy.
4. Dříve než příslušné orgány vykonají pravomoc pozastavit omezení týkající se prodeje státních dluhopisů na krátko, ujistí se, že významný pokles likvidity není výsledkem sezonních dopadů na likviditu.
KAPITOLA VIII
VÝZNAMNÝ POKLES HODNOTY FINANČNÍCH NÁSTROJŮ JINÝCH NEŽ LIKVIDNÍCH AKCIÍ PODLE ČLÁNKU 23
Článek 23
Významný pokles hodnoty finančních nástrojů jiných než likvidních akcií
1. V případě akcie jiné než likvidní akcie se výrazným poklesem hodnoty za jediný den obchodování v porovnání s uzavírací cenou předchozího dne obchodování rozumí
a)
pokles ceny akcie o 10 % nebo více, pokud je akcie v hlavním vnitrostátním akciovém indexu a je podkladovým finančním nástrojem pro derivátovou smlouvu, která byla přijata k obchodování v obchodním systému;
b)
pokles ceny akcie o 20 % nebo více, pokud je cena akcie 0,50 EUR nebo vyšší, nebo ekvivalent této částky v národní měně;
c)
pokles ceny akcie o 40 % nebo více ve všech ostatních případech.
2. Zvýšení výnosu o 7 % nebo více po celé délce výnosové křivky za jediný den obchodování týkající se příslušného státního emitenta se v případě státního dluhopisu považuje za významný pokles hodnoty.
3. Zvýšení výnosu o 10 % nebo více u korporátního dluhopisu za jediný den obchodování se považuje za významný pokles hodnoty korporátního dluhopisu.
4. Pokles ceny nástroje peněžního trhu o 1,5 % nebo více za jediný den obchodování se považuje za významný pokles hodnoty nástroje peněžního trhu.
5. Pokles ceny fondu obchodovaného na burze o 10 % nebo více za jediný den obchodování se považuje za významný pokles hodnoty fondu obchodovaného na burze, včetně fondů obchodovaných na burze, které jsou SKIPCP. Fond obchodovaný na burze, který využívá pákový efekt, se upraví o příslušný pákový poměr, aby odrážel 10 % pokles ceny ekvivalentního fondu přímo obchodovaného na burze, který nevyužívá pákový efekt. Reverzní fond obchodovaný na burze se upraví o faktor v hodnotě -1, aby odrážel 10 % pokles ceny ekvivalentního fondu přímo obchodovaného na burze, který nevyužívá pákový efekt.
6. Pokud se v obchodním systému obchoduje s derivátem, včetně finančních rozdílových smluv, a jeho jediným podkladovým finančním nástrojem je finanční nástroj, u něhož je významný pokles hodnoty uveden v tomto článku a čl. 23 odst. 5 nařízení (EU) č. 236/2012, má se za to, že k výraznému poklesu hodnoty derivátového nástroje došlo, pokud došlo k významnému poklesu uvedeného podkladového finančního nástroje.
KAPITOLA IX
NEPŘÍZNIVÉ UDÁLOSTI NEBO NEPŘÍZNIVÝ VÝVOJ PODLE ČLÁNKU 30
Článek 24
Kritéria a faktory, které je třeba zohlednit při určení toho, kdy dochází k nepříznivým událostem nebo nepříznivému vývoji a ohrožení
1. Pro účely článků 18 až 21 nařízení (EU) č. 236/2012 zahrnují nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj, které mohou vést k vážnému ohrožení finanční stability nebo důvěry v trh v dotyčném členském státě nebo v jednom nebo více jiných členských státech podle článku 30 nařízení (EU) č. 236/2012, jakoukoli činnost, výsledek, skutečnost nebo událost, které vedou nebo by odůvodněně mohly vést k těmto skutečnostem:
a)
vážným finančním, měnovým nebo rozpočtovým problémům, které mohou vést k finanční nestabilitě týkající se členského státu nebo bankovních a jiných finančních institucí považovaných za významné v rámci globálního finančního systému, jako jsou pojišťovny, poskytovatelé tržní infrastruktury a společnosti spravující aktiva působící v Unii, kdy může dojít k ohrožení řádného fungování finančních trhů a jejich integrity nebo stability finančního systému Unie;
b)
změně ratingu nebo selhání kteréhokoli členského státu nebo bank a jiných finančních institucí považovaných za významné v rámci globálního finančního systému, jako jsou pojišťovny, poskytovatelé tržní infrastruktury a společnosti spravující aktiva působící v Unii, které způsobuje nebo by mohlo způsobit závažnou nejistotu ohledně jejich solventnosti;
c)
podstatnému tlaku na prodej nebo neobvyklé volatilitě způsobující významné klesající spirály ve veškerých finančních nástrojích, které se týkají bank nebo jiných finančních institucí považovaných za významné v rámci globálního finančního systému, jako jsou pojišťovny, poskytovatelé tržní infrastruktury a společnosti spravující aktiva působící v Unii a případně státní emitenti;
d)
jakémukoli relevantnímu poškození fyzických struktur významných finančních emitentů, tržní infrastruktury, systémů clearingu a vypořádání a dohledu, které může nepříznivě ovlivnit trhy, zejména jsou-li takové škody způsobené přírodní katastrofou nebo teroristickým útokem;
e)
jakémukoli relevantnímu narušení veškerého platebního styku nebo postupu vypořádání, zejména souvisí-li s mezibankovními operacemi, které způsobuje nebo může způsobit pochybení v platbách nebo vypořádáních nebo zpoždění při platebním styku v Unii, zejména pokud toto může vést k šíření finanční nebo ekonomické zátěže v bankách a jiných finančních institucích, které se považují za významné v rámci globálního finančního systému, jako jsou pojišťovny, poskytovatelé tržní infrastruktury a společnosti spravující aktiva, nebo v členském státě.
2. Pro účely článku 27 Evropský orgán pro cenné papíry a trhy zohlední při zvažování kritérií stanovených v odstavci 1 možnost jakéhokoli přelévání do jiných systémů nebo k jiným emitentům nebo jejich nákazy, a zejména existenci všech typů nezávisle se projevujících jevů.
3. Pro účely čl. 28 odst. 2 písm. a) se ohrožením řádného fungování finančních trhů a jejich integrity nebo stability celého nebo části finančního systému v Unii rozumí
a)
jakékoli ohrožení v podobě vážné finanční, měnové nebo rozpočtové nestability týkající se členského státu nebo finančního systému v členském státě, které může vážně ohrozit řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého nebo části finančního systému v Unii;
b)
možnost selhání kteréhokoli členského státu nebo nadnárodního emitenta;
c)
jakékoli vážné poškození fyzických struktur významných finančních emitentů, tržní infrastruktury, systémů clearingu a vypořádání a dohledu, které může vážně ovlivnit přeshraniční trhy, zejména jsou-li takové škody způsobené přírodní katastrofou nebo teroristickým útokem, kdy toto může vážně ohrozit řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého nebo části finančního systému v Unii;
d)
jakékoli vážné narušení veškerého platebního styku nebo postupu vypořádání, zejména souvisí-li s mezibankovními operacemi, které způsobuje nebo může způsobit významná pochybení v platbách nebo při vypořádání nebo zpoždění v rámci přeshraničního platebního styku v Unii, zejména pokud toto může vést k šíření finanční nebo ekonomické zátěže v celém nebo části finančního systému v Unii.
Článek 25
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. listopadu 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 5. července 2012.