ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1063/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 18ης Νοεμβρίου 2010
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1), και ιδίως το άρθρο 247,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 732/2008 του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 2008 για την εφαρμογή συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 552/97, (ΕΚ) αριθ. 1933/2006 και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1100/2006 και (ΕΚ) αριθ. 964/2007 (2) της Επιτροπής, η Ευρωπαϊκή Ένωση παραχωρεί εμπορικές προτιμήσεις σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο του οικείου συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (στο εξής «ΣΓΠ» ή «το σύστημα»). Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, οι κανόνες καταγωγής που αφορούν τον ορισμό της έννοιας των προϊόντων καταγωγής, τις διαδικασίες και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας που σχετίζονται με αυτά καθορίζονται με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (3).
(2)
Στις 16 Μαρτίου 2005, μετά από εκτενή διάλογο που ξεκίνησε με την έκδοση της Πράσινης Βίβλου για το μέλλον των κανόνων καταγωγής στα προτιμησιακά εμπορικά καθεστώτα στις 18 Δεκεμβρίου 2003 (4), η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Οι κανόνες καταγωγής στις προτιμησιακές εμπορικές ρυθμίσεις: Προσανατολισμοί για το μέλλον» (5) (στο εξής: «η ανακοίνωση»). Η ανακοίνωση εισάγει ένα νέο τρόπο προσέγγισης των κανόνων καταγωγής σε όλες τις προτιμησιακές εμπορικές ρυθμίσεις στις οποίες συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως στις ρυθμίσεις αναπτυξιακού προσανατολισμού, όπως το ΣΓΠ.
(3)
Το πρόγραμμα δράσης της Ντόχα για την ανάπτυξη αναγνώρισε την ανάγκη να διασφαλιστεί η πληρέστερη ένταξη των αναπτυσσόμενων χωρών στην παγκόσμια οικονομία, κυρίως με την καλύτερη πρόσβαση στις αγορές των αναπτυγμένων χωρών.
Για το σκοπό αυτό, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής πρέπει να απλουστευθούν και, κατά περίπτωση, να γίνουν ελαστικότεροι, έτσι ώστε τα προϊόντα καταγωγής δικαιούχων χωρών να μπορούν πράγματι να ωφεληθούν από τις παραχωρούμενες προτιμήσεις.
(4)
Για να εξασφαλιστεί ότι οι προτιμήσεις ωφελούν πράγματι αυτούς που τις χρειάζονται και να προστατευθούν οι ίδιοι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι μεταβολές των κανόνων προτιμησιακής καταγωγής πρέπει να πλαισιώνονται με προσαρμογή των διαδικασιών διαχείρισής τους.
(5)
Από την εκτίμηση των επιπτώσεων του παρόντος κανονισμού από την Επιτροπή συνάγεται ότι επικρατεί η αντίληψη πως οι κανόνες καταγωγής του ΣΓΠ είναι υπερβολικά σύνθετοι και υπερβολικά περιοριστικοί. Διαπιστώνεται ακόμη χαμηλός βαθμός χρησιμοποίησης των παραχωρούμενων προτιμήσεων για ορισμένα προϊόντα, και ιδίως τα προϊόντα με τη μεγαλύτερη σημασία για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, και ότι αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, στους κανόνες καταγωγής.
(6)
Στην εκτίμηση επιπτώσεων αναφέρεται ότι η απλούστευση και η φιλικότητα προς την ανάπτυξη θα μπορούσαν να επιτευχθούν με την εφαρμογή ενιαίου κριτηρίου σε όλα τα προϊόντα για τον καθορισμό της καταγωγής των προϊόντων τα οποία δεν είναι εξ ολοκλήρου παραγόμενα στη δικαιούχο χώρα, με βάση την αξία που προστίθεται στην εκάστοτε δικαιούχο χώρα και με την απαίτηση συμμόρφωσης με ένα επαρκές κατώτατο όριο μεταποίησης. Όμως, δεν απέδειξε ότι είναι απολύτως απαραίτητη η εφαρμογή ενιαίας μεθόδου για την απλούστευση ούτε για τη φιλικότητα προς την ανάπτυξη. Επιπλέον, σύμφωνα με τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών, για ορισμένους τομείς, όπως οι τομείς των γεωργικών και μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, των προϊόντων αλιείας, των χημικών προϊόντων, των μετάλλων, των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, των ειδών ένδυσης και των υποδημάτων, το κριτήριο της προστιθέμενης αξίας είτε δεν είναι το καταλληλότερο είτε δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως αποκλειστικό κριτήριο. Κατά συνέπεια, για τους τομείς αυτούς πρέπει να χρησιμοποιούνται άλλα απλά κριτήρια, που θα τα κατανοούν εύκολα οι οικονομικοί φορείς και τα οποία θα ελέγχονται εύκολα από τις διοικήσεις, είτε αντί του κριτηρίου της προστιθέμενης αξίας ή εναλλακτικά προς αυτό. Αυτά τα άλλα κριτήρια είναι η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες· η μεταβολή δασμολογικής κλάσης ή διάκρισης· ένας ειδικός τρόπος επεξεργασίας και μεταποίησης και η χρησιμοποίηση εξ ολοκλήρου παραγόμενων υλών. Για λόγους απλούστευσης, ωστόσο, απαιτείται να περιοριστεί στο ελάχιστο ο αριθμός των διαφόρων κανόνων. Κατά συνέπεια, οι κανόνες καταγωγής πρέπει κατά το δυνατόν να καλύπτουν τομείς και όχι μεμονωμένα προϊόντα.
(7)
Οι κανόνες καταγωγής πρέπει να αντανακλούν τα χαρακτηριστικά συγκεκριμένων τομέων, αλλά και να παρέχουν στις δικαιούχες χώρες πραγματική δυνατότητα πρόσβασης στην παραχωρούμενη προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση. Κατά περίπτωση, οι κανόνες πρέπει ακόμη να αποτυπώνουν τις διαφορετικές βιομηχανικές ικανότητες των δικαιούχων χωρών. Για να ενθαρρυνθεί η βιομηχανική ανάπτυξη των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών, όταν ο κανόνας βασίζεται στην τήρηση μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες, το εφαρμοστέο στις ύλες αυτές κατώτατο όριο πρέπει πάντοτε να είναι όσο το δυνατόν υψηλότερο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι εργασίες που εκτελούνται σε αυτές τις χώρες είναι πραγματικές και οικονομικά δικαιολογημένες. Μια μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες μέχρι 70 % ή ένας κανόνας που προβλέπει ισοδύναμο επίπεδο χαλάρωσης των απαιτήσεων για τα προϊόντα καταγωγής λιγότερο αναπτυγμένων χωρών θα είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές από αυτές τις χώρες.
(8)
Για να εξασφαλιστεί ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση που πραγματοποιείται σε δικαιούχο χώρα είναι πραγματική και οικονομικά δικαιολογημένη εργασία που θα αποφέρει πραγματικό οικονομικό όφελος στην εν λόγω χώρα, πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος ανεπαρκών εργασιών επεξεργασίας ή μεταποίησης, οι οποίες δεν μπορούν ποτέ να στοιχειοθετήσουν καταγωγή του προϊόντος. Ο κατάλογος αυτός μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος με τον ισχύοντα σήμερα. Απαιτούνται, ωστόσο, ορισμένες προσαρμογές. Παραδείγματος χάρη, για να αποφευχθούν η εκτροπή του εμπορίου και η στρέβλωση της αγοράς ζάχαρης και σύμφωνα με τις διατάξεις που έχουν ήδη θεσπιστεί στο πλαίσιο των κανόνων καταγωγής άλλων προτιμησιακών εμπορικών ρυθμίσεων, πρέπει να θεσπιστεί ένας νέος κανόνας που να απαγορεύει την ανάμειξη ζάχαρης με κάθε άλλη ύλη.
(9)
Στους τομείς στους οποίους δεν εφαρμόζεται σήμερα το κριτήριο της προστιθέμενης αξίας πρέπει να διασφαλιστεί ένας βαθμός ευελιξίας, που θα επιτρέπει τη χρήση, σε περιορισμένη αναλογία, υλών οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με τους κανόνες. Εντούτοις, πρέπει να διασαφηνιστεί η έκταση της χρήσης αυτής όσον αφορά τα προϊόντα που αποτελούνται από εξ ολοκλήρου παραγόμενες ύλες. Επιπλέον, για να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία στην προμήθεια υλών, η επιτρεπόμενη αναλογία αυτών των υλών πρέπει να αυξηθεί, με εξαίρεση ορισμένα ευαίσθητα προϊόντα, από 10 % στο 15 % της τιμής εργοστασίου του τελικού προϊόντος. Σε αυτά τα ευαίσθητα προϊόντα περιλαμβάνονται όσα υπάγονται στα κεφάλαια 2 και 4 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος, πλην των μεταποιημένων προϊόντων αλιείας του κεφαλαίου 16, για τα οποία κρίνεται περισσότερο ενδεδειγμένη η εφαρμογή ορίων ανοχής εκφρασμένων σε βάρος, και τα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 του Εναρμονισμένου Συστήματος, τα οποία πρέπει να εξακολουθήσουν να υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες ορίων ανοχής που βασίζονται είτε στο βάρος είτε στην αξία, κατά περίπτωση, και διαφέρουν ανάλογα με το προϊόν.
(10)
Η σώρευση καταγωγής είναι μια σημαντική διευκόλυνση, η οποία παρέχει σε χώρες που εφαρμόζουν ταυτόσημους κανόνες καταγωγής τη δυνατότητα να συνεργάζονται για την κατασκευή προϊόντων τα οποία είναι επιλέξιμα για προνομιακή δασμολογική μεταχείριση. Οι υφιστάμενοι όροι περιφερειακής σώρευσης καταγωγής - ένας τύπος σώρευσης που λειτουργεί επί του παρόντος στο εσωτερικό τριών περιφερειακών ομάδων χωρών - έχει αποδειχθεί ότι είναι σύνθετοι και υπερβολικά αυστηροί. Πρέπει, κατά συνέπεια, να απλουστευθούν και να καταστούν λιγότερο αυστηροί με την κατάργηση του ισχύοντος όρου ως προς την αξία. Επιπλέον, πρέπει να διατηρηθούν οι υφιστάμενες δυνατότητες σώρευσης μεταξύ χωρών της ίδιας περιφερειακής ομάδας, παρά τη διαφοροποίηση των κανόνων καταγωγής που εισάγει ο παρών κανονισμός σε ορισμένες περιπτώσεις μεταξύ των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών και άλλων δικαιούχων χωρών. Η σώρευση αυτή πρέπει να επιτρέπεται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι, κατά την αποστολή υλών σε άλλη χώρα της ίδιας ομάδας με σκοπό την περιφερειακή σώρευση, κάθε χώρα εφαρμόζει τον κανόνα καταγωγής ο οποίος ισχύει γι’ αυτή στις εμπορικές σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, για να αποφευχθεί η στρέβλωση του εμπορίου μεταξύ χωρών με διαφορετικά επίπεδα δασμολογικής προτίμησης, πρέπει να προβλεφθεί η εξαίρεση ορισμένων ευαίσθητων προϊόντων από την περιφερειακή σώρευση καταγωγής.
(11)
Στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή ανέφερε ότι ήταν διατεθειμένη να εξετάσει κάθε αίτηση για τη συγκρότηση νέων συγχωνευμένων ή ευρύτερων ομάδων, στον βαθμό που υπάρχει οικονομική συμπληρωματικότητα, που λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές των προτιμησιακών ρυθμίσεων οι οποίες εφαρμόζονται στις διάφορες χώρες και ο συναφής κίνδυνος καταστρατήγησης των δασμολογικών διατάξεων και που υφίστανται οι αναγκαίες δομές και διαδικασίες διοικητικής συνεργασίας για τη διαχείριση και τον έλεγχο της καταγωγής. Παράλληλα, πρέπει να προβλεφθεί η σώρευση καταγωγής μεταξύ χωρών των ομάδων περιφερειακής σώρευσης Ι και ΙΙΙ οι οποίες πληρούν τους απαιτούμενους όρους. Μετά από αίτηση των χωρών Mercosur πρέπει να συγκροτηθεί μια νέα ομάδα περιφερειακής σώρευσης, καλούμενη ομάδα IV, η οποία θα αποτελείται από την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη. Για να εφαρμοστεί η περιφερειακή σώρευση μεταξύ των εν λόγω χωρών πρέπει να πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις.
(12)
Πρέπει να επιτραπεί στις δικαιούχες χώρες να αποκομίζουν μεγαλύτερα οφέλη από τη σώρευση με χώρες που είναι συμβαλλόμενα μέρη συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών (ΣΕΣ) οι οποίες έχουν συναφθεί με την ΕΕ. Αυτός ο νέος τύπος σώρευσης, καλούμενος διευρυμένη σώρευση, πρέπει να είναι μονοκατευθυντικός, δηλ. να επιτρέπει μόνο τη χρήση υλών στις δικαιούχες χώρες, και πρέπει να παραχωρείται μετά από ενδελεχή εξέταση αίτησης που υποβάλλει η εκάστοτε δικαιούχος χώρα. Λόγω της ευαισθησίας τους, τα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 1 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος πρέπει να εξαιρούνται από αυτόν τον τύπο σώρευσης.
(13)
Από το 2001 επιτρέπεται στις δικαιούχες χώρες η σώρευση καταγωγής για προϊόντα καταγωγής Νορβηγίας και Ελβετίας που υπάγονται στα κεφάλαια 25 έως 97 του Εναρμονισμένου Συστήματος. Πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση αυτής της σώρευσης και να επεκταθεί στην Τουρκία, υπό τον όρο ότι η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία εφαρμόζουν τον ίδιο ορισμό της έννοιας της καταγωγής όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και επιφυλάσσουν αμοιβαία μεταχείριση στα προϊόντα που εισάγονται σε αυτές και παράγονται με τη χρήση υλών καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να συναφθεί συμφωνία, μέσω ανταλλαγής επιστολών ή άλλου κατάλληλου τύπου συμφωνίας μεταξύ των μερών, που θα περιλαμβάνει δέσμευση ότι οι χώρες αυτές θα παρέχουν στα κράτη μέλη και μεταξύ τους την αναγκαία υποστήριξη σε θέματα διοικητικής συνεργασίας.
(14)
Η περιφερειακή σώρευση δεν πρέπει, εντούτοις, να καλύπτει ορισμένες ύλες, όταν η δασμολογική προτίμηση που παραχωρείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η ίδια για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στον μηχανισμό σώρευσης και οι καλυπτόμενες ύλες θα επωφελούνταν μέσω της σώρευσης από ευνοϊκότερη δασμολογική μεταχείριση απ’ ό,τι αν εξάγονταν απευθείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μη αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων με την εξαίρεση υλών θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση των δασμολογικών διατάξεων ή τη στρέβλωση του εμπορίου μέσω της εξαγωγής εμπορευμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο από χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η ευνοϊκότερη δασμολογική προτίμηση.
(15)
Πρέπει να θεσπιστεί κατάλογος υλών που εξαιρούνται από την περιφερειακή σώρευση σε χωριστό παράρτημα. Το παράρτημα αυτό θα μπορεί να τροποποιείται όχι μόνο όταν προκύπτουν νέες παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά και για να καλύπτονται ανάλογες περιπτώσεις που θα ήταν δυνατόν να προκύψουν λόγω της εφαρμογής της σώρευσης μεταξύ χωρών που ανήκουν στις ομάδες περιφερειακής σώρευσης Ι και ΙΙΙ.
Η σώρευση καταγωγής μεταξύ χωρών των ομάδων περιφερειακής σώρευσης Ι και ΙΙΙ και η διευρυμένη σώρευση πρέπει να υπόκεινται σε συγκεκριμένους όρους, η τήρηση των οποίων πρέπει να επαληθεύεται από την Επιτροπή πριν εξεταστεί η παραχώρηση της σώρευσης, σύμφωνα με τη διαδικασία επιτροπών και βάσει των σχετικών εκτιμήσεων. Για τους ίδιους λόγους, όταν έχει επιτραπεί η χρήση αυτής της σώρευσης, αλλά στη συνέχεια διαπιστώνεται ότι η εφαρμογή της σώρευσης δεν πληροί πλέον τους όρους ή έχει ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως παραδείγματος χάρη η στρέβλωση των συναλλαγών ή η καταστρατήγηση δασμών, η Επιτροπή πρέπει να μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακαλεί την άδεια χρήσης των εν λόγω δυνατοτήτων σώρευσης.
(16)
Ορισμένες διατάξεις των ισχυόντων κανόνων καταγωγής, οι οποίες αφορούν τα αλιευτικά σκάφη που αλιεύουν εκτός των χωρικών υδάτων, είναι δυσανάλογα περίπλοκες σε σχέση με τον σκοπό τους και, κατά συνέπεια, είναι δύσκολη τόσο η εφαρμογή όσο και ο έλεγχός τους. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να απλουστευθούν.
Με βάση τους ισχύοντες κανόνες, πρέπει να αποδεικνύεται η απευθείας μεταφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο συχνά είναι δύσκολο. Λόγω αυτής της απαίτησης, ορισμένα εμπορεύματα τα οποία συνοδεύονται από έγκυρο αποδεικτικό καταγωγής δεν μπορούν να ωφεληθούν από τις προτιμησιακές ρυθμίσεις. Πρέπει, συνεπώς, να θεσπιστεί ένας νέος, απλούστερος και ελαστικότερος κανόνας που θα αποσκοπεί κυρίως στο να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που προσκομίζονται στα τελωνεία με διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τα ίδια με εκείνα που εξάγονται από τη δικαιούχο χώρα εξαγωγής και δεν υφίστανται καθ’ οδόν κανενός είδους αλλοίωση ή μετατροπή.
(17)
Σήμερα, η καταγωγή των προϊόντων πιστοποιείται από τις αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών και, εάν αποδειχθεί ότι η δηλούμενη καταγωγή είναι ανακριβής, οι εισαγωγείς συχνά δεν οφείλουν να καταβάλουν δασμό, διότι ενήργησαν καλόπιστα και το σφάλμα διαπράχθηκε από τις αρμόδιες αρχές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, σε τελική ανάλυση, αυτός που επιβαρύνεται είναι ο φορολογούμενος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφόσον αυτοί που κατ’ εξοχήν γνωρίζουν την καταγωγή των προϊόντων τους είναι οι εξαγωγείς, είναι σκόπιμο να απαιτείται από αυτούς να χορηγούν απευθείας τις βεβαιώσεις καταγωγής στους πελάτες τους.
(18)
Για να διευκολυνθούν οι στοχευμένοι έλεγχοι μετά την εξαγωγή, οι εξαγωγείς πρέπει να εγγράφονται σε μητρώο των αρμόδιων αρχών των δικαιούχων χωρών, έτσι ώστε να. Προς τούτο, κάθε δικαιούχος χώρα πρέπει να δημιουργήσει ηλεκτρονικό μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων και η αρμόδια κυβερνητική αρχή αυτής της δικαιούχου χώρας θα πρέπει να κοινοποιεί στην Επιτροπή το περιεχόμενο αυτού του μητρώου. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή πρέπει να δημιουργήσει μια κεντρική βάση δεδομένων με τους εγγεγραμμένους εξαγωγείς για την εξυπηρέτηση των διοικητικών υπηρεσιών και των οικονομικών φορέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της οποίας οι οικονομικοί φορείς πρέπει να μπορούν να ελέγχουν, πριν από τη διασάφηση για θέση εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ότι ο προμηθευτής τους είναι εγγεγραμμένος εξαγωγέας στην οικεία δικαιούχο χώρα. Ομοίως, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμμετέχουν στο σύστημα διμερούς σώρευσης καταγωγής πρέπει να εγγράφονται σε μητρώο των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.
(19)
Για να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια και καλύτερη ενημέρωση των ενδιαφερομένων μερών, η δημοσίευση αριθμητικών στοιχείων και μη εμπιστευτικών δεδομένων εγγραφής για τους εξαγωγείς πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα στα εν λόγω μέρη να συμβουλεύονται αυτά τα δεδομένα. Εντούτοις, λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της, η δημοσίευση πρέπει να πραγματοποιείται μόνο αφού ο εξαγωγέας ενημερωθεί και δώσει ελεύθερα την έγγραφη συγκατάθεσή του.
(20)
Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (6), διέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από τα κράτη μέλη Οι αρχές που διατυπώνονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ πρέπει να αποσαφηνιστούν ή να συμπληρωθούν με τον παρόντα κανονισμό, εάν αυτό είναι απαραίτητο.
(21)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (7), διέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από την Επιτροπή. Οι αρχές που διατυπώνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 πρέπει να αποσαφηνιστούν ή να συμπληρωθούν με τον παρόντα κανονισμό, εάν αυτό είναι απαραίτητο.
(22)
Σύμφωνα με το άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, οι εθνικές εποπτικές αρχές πρέπει να παρακολουθούν τη νομιμότητα της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων από τα κράτη μέλη, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας των Δεδομένων πρέπει να παρακολουθεί τις δραστηριότητες των οργάνων και οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας των Δεδομένων και οι εθνικές εποπτικές αρχές, ενεργώντας εντός του πεδίου των οικείων αρμοδιοτήτων, πρέπει να συνεργάζονται ενεργά και να διασφαλίζουν τη συντονισμένη εποπτεία της επεξεργασίας δεδομένων που πραγματοποιείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(23)
Στη θέσπιση του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων πρέπει να ληφθούν υπόψη η ικανότητα των δικαιούχων χωρών να δημιουργήσουν και να διαχειρίζονται το σύστημα εγγραφής, καθώς και η ικανότητα της Επιτροπής να δημιουργήσει την απαραίτητη κεντρική βάση δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή πρέπει πρώτα να καθορίσει τις απαιτήσεις χρήστη και τις τεχνικές προδιαγραφές του συστήματος. Μετά τον καθορισμό της λεπτομερούς αρχιτεκτονικής της κεντρικής βάσης δεδομένων, θα εκτιμηθούν οι ακριβείς επιπτώσεις του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση στα δεδομένα και την προστασία των δεδομένων, και θα γίνουν οι απαραίτητες προσαρμογές στις σχετικές διατάξεις. Η εφαρμογή του συστήματος πρέπει, συνεπώς, να αναβληθεί έως την 1η Ιανουαρίου 2017. Η αναβολή αυτή αναμένεται να διευκολύνει το στάδιο της ανάπτυξης του συστήματος, αφού προηγουμένως καθοριστούν οι απαιτήσεις των χρηστών και οι τεχνικές προδιαγραφές και πραγματοποιηθούν οι νομικές προσαρμογές που ενδεχομένως θα κριθούν απαραίτητες με βάση τις απαιτήσεις των χρηστών και τις τεχνικές προδιαγραφές του συστήματος και τις επιπτώσεις τους από πλευράς προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Πρέπει ακόμη να προβλεφθεί επιπλέον διάστημα τριών ετών για τις χώρες οι οποίες δεν μπορούν να τηρήσουν την προθεσμία αυτή.
Μέχρι το 2017, και μετά την ημερομηνία αυτή για όσες δικαιούχες χώρες δεν θα μπορούν τότε να εφαρμόσουν το νέο σύστημα, πρέπει να θεσπιστούν μεταβατικές διατάξεις σχετικά με τις διαδικασίες και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας, βάσει των διατάξεων που ισχύουν μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω μεταβατικές διατάξεις πρέπει να προβλέπουν την έκδοση αποδεικτικού καταγωγής από τις αρμόδιες αρχές της οικείας χώρας. Επιπλέον, οι ισχύοντες κανόνες πρέπει να απλουστευθούν, ευθυγραμμιζόμενοι ως προς τη διάρθρωσή τους με τους κανόνες που θα εφαρμοστούν όταν τεθεί σε λειτουργία το σύστημα των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, έτσι ώστε να είναι σαφέστεροι, ιδίως με τη σαφή διάκριση μεταξύ γενικών αρχών, διαδικασιών στην δικαιούχο χώρα κατά την εξαγωγή, διαδικασιών για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μεθόδων διοικητικής συνεργασίας. Ταυτόχρονα, πρέπει να επικαιροποιηθεί το πιστοποιητικό καταγωγής «Τύπου Α», κυρίως με την αντικατάσταση των σημειώσεων που το αφορούν από την έκδοση 2007 των σημειώσεων, εφόσον η έκδοση αυτή λαμβάνει υπόψη την τελευταία διεύρυνση της ΕΕ και, κατά συνέπεια, περιέχει ενημερωμένο κατάλογο χωρών οι οποίες δέχονται το πιστοποιητικό «Τύπου Α» για τους σκοπούς της ΣΓΠ.
(24)
Πρέπει να τεθεί ως προϋπόθεση για την πρόσβαση στο σύστημα να δημιουργήσουν οι δικαιούχες χώρες και να διατηρούν διοικητικές δομές που θα επιτρέπουν την αποτελεσματική διαχείριση του συστήματος και να αναλάβουν τη δέσμευση ότι θα παρέχουν όλη την απαραίτητη υποστήριξη, εάν το ζητήσει η Επιτροπή, για την παρακολούθηση της ορθής διαχείρισης του συστήματος. Ειδικότερα, πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αρχών των δικαιούχων χωρών που θα παρέχει το πλαίσιο για την επαλήθευση της καταγωγής. Ταυτόχρονα, πρέπει να διατυπωθούν με σαφήνεια η ευθύνη των εξαγωγέων για τη βεβαίωση της καταγωγής των εμπορευμάτων, καθώς και ο ρόλος των διοικητικών αρχών στη διαχείριση του συστήματος. Πρέπει να καθοριστούν το περιεχόμενο των βεβαιώσεων καταγωγής και οι περιπτώσεις που οι τελωνειακές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούν να μην αποδέχονται μια βεβαίωση ή να τη διαβιβάζουν για επαλήθευση.
(25)
Οι ορισμοί και ο κατάλογος επαρκών εργασιών επεξεργασίας ή μεταποίησης, που περιλαμβάνονται στις ισχύουσες διατάξεις, είναι κοινοί για το ΣΓΠ και τα προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που έχει λάβει μονομερώς η Ευρωπαϊκή Ένωση για ορισμένες χώρες ή εδάφη. Εφόσον οι κανόνες καταγωγής των δεύτερων ρυθμίσεων θα τροποποιηθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται σε αυτούς οι ισχύουσες διατάξεις. Εντούτοις, για λόγους συνοχής με το ΣΓΠ και άλλες μονομερείς προτιμησιακές εμπορικές ρυθμίσεις, ο ορισμός των εξ ολοκλήρου παραγόμενων προϊόντων και ο κατάλογος ανεπαρκών εργασιών επεξεργασίας ή μεταποίησης, που περιλαμβάνονται στις εν λόγω άλλες μονομερείς ρυθμίσεις, πρέπει να ευθυγραμμιστούν με αυτούς των κανόνων καταγωγής του ΣΓΠ.
(26)
Πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93.
(27)
Σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1613/2000 (8), 1614/2000 (9) και 1615/2000 (10) της Επιτροπής, η Κοινότητα ενέκρινε παρεκκλίσεις των κανόνων καταγωγής του ΣΓΠ για ορισμένα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα καταγωγής Λάος, Καμπότζης και Νεπάλ, οι οποίες λήγουν την 31η Δεκεμβρίου 2010, το αργότερο. Η θέσπιση απλούστερων και φιλικότερων προς την ανάπτυξη κανόνων καταγωγής με τον παρόντα κανονισμό θα καταστήσει περιττή τη συνέχιση της εφαρμογής των παρεκκλίσεων αυτών.
(28)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής τελωνειακού κώδικα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο μέρος Ι τίτλος IV κεφάλαιο 2, τα άρθρα 66 έως 97 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τμήμα 1
Σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων
Υπότμημα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 66
Το παρόν τμήμα ορίζει τους κανόνες σχετικά με τον ορισμό της έννοιας “προϊόντα καταγωγής”, καθώς και τις συναφείς διαδικασίες και μεθόδους διοικητικής συνεργασίας για τους σκοπούς της εφαρμογής του συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (ΣΓΠ) που παραχώρησε η Ευρωπαϊκή Ένωση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 (11) στις αναπτυσσόμενες χώρες, στο εξής “το σύστημα”.
Άρθρο 67
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος και του τμήματος 1Α του παρόντος κεφαλαίου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) “δικαιούχος χώρα”: χώρα ή έδαφος που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 732/2008· ο όρος “δικαιούχος χώρα” καλύπτει επίσης και δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια των χωρικών υδάτων αυτής της χώρας ή εδάφους, κατά την έννοια της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέϊ της 10ης Δεκεμβρίου 1982)·
β) “κατασκευή ή παρασκευή”: κάθε μορφή επεξεργασίας ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένης της συναρμολόγησης·
γ) “ύλη”: κάθε συστατικό, πρώτη ύλη, μέρος ή εξάρτημα κ.λπ., που χρησιμοποιείται για την κατασκευή ή παρασκευή του προϊόντος·
δ) “προϊόν”: το προϊόν που έχει κατασκευαστεί, ακόμη και αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί αργότερα σε άλλη εργασία παραγωγής·
ε) “εμπορεύματα”: τόσο οι ύλες όσο και τα προϊόντα·
στ) “διμερής σώρευση”: σύστημα που επιτρέπει να θεωρούνται ως καταγόμενες ύλες σε δικαιούχο χώρα προϊόντα τα οποία, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, είναι καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε ένα προϊόν σε αυτή τη δικαιούχο χώρα·
ζ) “σώρευση με τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία”: σύστημα που επιτρέπει να θεωρούνται ως καταγόμενες ύλες σε δικαιούχο χώρα τα προϊόντα καταγωγής Νορβηγίας, Ελβετίας ή Τουρκίας, όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε προϊόν στην εν λόγω δικαιούχο χώρα και εισάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
η) “περιφερειακή σώρευση”: σύστημα βάσει του οποίου προϊόντα τα οποία, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, είναι καταγωγής χώρας μέλους μιας περιφερειακής ομάδας θεωρούνται ύλες καταγωγής άλλης χώρας της ίδιας περιφερειακής ομάδας (ή χώρας άλλης περιφερειακής ομάδας, εφόσον επιτρέπεται η σώρευση μεταξύ περιφερειακών ομάδων), όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε ένα προϊόν που κατασκευάζεται εκεί·
θ) “διευρυμένη σώρευση”: σύστημα βάσει του οποίου, εφόσον το επιτρέψει η Επιτροπή μετά από αίτηση δικαιούχου χώρας, ορισμένες ύλες καταγωγής χώρας με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών σύμφωνα με το άρθρο XXIV της ισχύουσας Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ), θεωρούνται ύλες καταγωγής της εν λόγω δικαιούχου χώρας, όταν υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται σε ένα προϊόν που κατασκευάζεται σε αυτή τη χώρα·
ι) “ανταλλάξιμες ύλες”: ύλες του ίδιου είδους και της ίδιας εμπορικής ποιότητας, με τα ίδια τεχνικά και φυσικά χαρακτηριστικά, μεταξύ των οποίων δεν είναι δυνατό να γίνει διάκριση όταν ενσωματωθούν στο τελικό προϊόν·
ια) “περιφερειακή ομάδα”: ομάδα χωρών μεταξύ των οποίων εφαρμόζεται η περιφερειακή σώρευση·
ιβ) “δασμολογητέα αξία”: η αξία που προσδιορίζεται βάσει της συμφωνίας του 1994 περί της εφαρμογής του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (συμφωνία ΠΟΕ για τη δασμολογητέα αξία)·
ιγ) “αξία υλών” στον κατάλογο του παραρτήματος 13α: η δασμολογητέα αξία κατά την εισαγωγή των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν ή, εάν αυτή δεν είναι γνωστή και δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, η πρώτη επιβεβαιωμένη τιμή που καταβλήθηκε για τις ύλες αυτές στη δικαιούχο χώρα. Όταν πρέπει να διαπιστωθεί η αξία των καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι διατάξεις του παρόντος σημείου·
ιδ) “τιμή εργοστασίου”: η εργοστασιακή τιμή που καταβάλλεται για το προϊόν στον κατασκευαστή στην επιχείρηση του οποίου έγινε η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση, υπό τον όρο ότι η τιμή περιλαμβάνει την αξία όλων των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και όλα τα άλλα στοιχεία κόστους που συνδέονται με την παραγωγή του, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή είναι δυνατόν να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος.
Όταν η καταβαλλόμενη πραγματική τιμή δεν αντανακλά όλες τις δαπάνες που συνδέονται με την κατασκευή του προϊόντος και έχουν όντως πραγματοποιηθεί στη δικαιούχο χώρα, η τιμή εργοστασίου είναι το σύνολο όλων αυτών των δαπανών, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή είναι δυνατόν να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος·
ιε) “μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες”: η επιτρεπόμενη μέγιστη περιεκτικότητα σε μη καταγόμενες ύλες προκειμένου να θεωρηθεί μια εργασία κατασκευής επαρκής επεξεργασία ή μεταποίηση, ώστε το προϊόν να αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος. Μπορεί να εκφράζεται ως ποσοστό της τιμής εργοστασίου του προϊόντος ή του καθαρού βάρους των υλών που χρησιμοποιήθηκαν και υπάγονται σε καθορισμένη ομάδα κεφαλαίων, κεφάλαιο, κλάση ή διάκριση του δασμολογίου·
ιστ) “καθαρό βάρος”: το βάρος των εμπορευμάτων χωρίς τα υλικά συσκευασίας και τους κάθε είδους περιέκτες συσκευασίας·
ιζ) “κεφάλαια”, “κλάσεις” και “διακρίσεις”: τα κεφάλαια, οι κλάσεις και διακρίσεις (τετραψήφιοι ή εξαψήφιοι κωδικοί) που χρησιμοποιούνται στην ονοματολογία η οποία αποτελεί το Εναρμονισμένο Σύστημα, με τις τροποποιήσεις κατ’ εφαρμογή της σύστασης της 26ης Ιουνίου 2004 του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας·
ιη) “υπαγόμενο”: αναφέρεται στην κατάταξη προϊόντος ή ύλης σε συγκεκριμένη κλάση ή διάκριση του Εναρμονισμένου Συστήματος·
ιθ) “αποστολή”: προϊόντα τα οποία:
-
είτε αποστέλλονται ταυτόχρονα από έναν εξαγωγέα σε έναν παραλήπτη,
-
είτε καλύπτονται από ενιαίο έγγραφο μεταφοράς, το οποίο καλύπτει τη μεταφορά τους από τον εξαγωγέα στον παραλήπτη, ή όταν δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο, από ενιαίο τιμολόγιο·
κ) “εξαγωγέας”: πρόσωπο που εξάγει τα εμπορεύματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή σε δικαιούχο χώρα και μπορεί να αποδείξει την καταγωγή των εμπορευμάτων, ανεξάρτητα από το αν είναι ή όχι ο κατασκευαστής και αν διεκπεραιώνει ο ίδιος ή όχι τις διατυπώσεις εξαγωγής·
κα) “εγγεγραμμένος εξαγωγέας”: εξαγωγέας που είναι εγγεγραμμένος σε μητρώο των αρμοδίων αρχών της οικείας δικαιούχου χώρας για την έκδοση βεβαιώσεων καταγωγής με σκοπό την εξαγωγή στο πλαίσιο του συστήματος·
κβ) “βεβαίωση καταγωγής”: βεβαίωση που υποβάλλει ο εξαγωγέας και στην οποία αναφέρει ότι τα καλυπτόμενα από αυτήν προϊόντα είναι σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής του συστήματος, ώστε να επιτραπεί είτε στο πρόσωπο που υποβάλλει τη διασάφηση για θέση των εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αξιώσει το όφελος της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης ή στον οικονομικό φορέα δικαιούχου χώρας ο οποίος εισάγει ύλες για περαιτέρω μεταποίηση στο πλαίσιο των κανόνων σώρευσης, να αποδείξει τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος των συγκεκριμένων εμπορευμάτων.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο ιδ), εάν η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση έχει ανατεθεί με υπεργολαβία σε κατασκευαστή, ο όρος “κατασκευαστής” που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ιδ) πρώτο εδάφιο μπορεί να δηλώνει την επιχείρηση η οποία χρησιμοποίησε τον υπεργολάβο.
Άρθρο 68
1. Για την ορθή εφαρμογή του συστήματος, οι δικαιούχες χώρες αναλαμβάνουν τη δέσμευση:
α)
να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν τις απαραίτητες διοικητικές δομές και συστήματα που απαιτούνται για την εφαρμογή και τη διαχείριση, στην εκάστοτε χώρα, των κανόνων και διαδικασιών που καθορίζονται στο παρόν τμήμα, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των ρυθμίσεων που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή της σώρευσης·
β)
να εξασφαλίσουν τη συνεργασία των αρμοδίων αρχών τους με την Επιτροπή και τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών.
2. Η αναφερόμενη στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 συνεργασία συνίσταται:
α)
στην παροχή κάθε απαραίτητης υποστήριξης εάν η Επιτροπή ζητήσει να παρακολουθήσει την ορθή διαχείριση του συστήματος στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων ελέγχου από την Επιτροπή ή τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών·
β)
με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 97ζ και 97η, στην επαλήθευση του χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος και της συμμόρφωσης με τους άλλους όρους του παρόντος τμήματος, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων, εάν το ζητήσουν η Επιτροπή ή οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών στο πλαίσιο των ελέγχων της καταγωγής.
3. Οι δικαιούχες χώρες υποβάλλουν στην Επιτροπή την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 ανάληψη δέσμευσης.
Άρθρο 69
1. Οι δικαιούχες χώρες κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ονόματα και τις διευθύνσεις των αρχών που βρίσκονται στο έδαφός τους και οι οποίες:
α)
είναι κυβερνητικές αρχές της οικείας χώρας ή ενεργούν υπό την εξουσία της κυβέρνησης και είναι εξουσιοδοτημένες να εγγράφουν και να διαγράφουν εξαγωγείς στο μητρώο των εγγεγραμμένων εξαγωγέων·
β)
είναι κυβερνητικές αρχές της οικείας χώρας και είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν υποστήριξη στην Επιτροπή και στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μέσω της προβλεπόμενης στο παρόν τμήμα διοικητικής συνεργασίας.
2. Οι δικαιούχες χώρες ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή για κάθε μεταβολή των στοιχείων που κοινοποιούνται βάσει της παραγράφου 1.
3. Η Επιτροπή δημιουργεί ηλεκτρονική βάση δεδομένων για τους εγγεγραμμένους εξαγωγείς με βάση τα στοιχεία που παρέχουν οι κυβερνητικές αρχές των δικαιούχων χωρών και οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών.
Μόνο η Επιτροπή έχει πρόσβαση στη βάση δεδομένων και στα δεδομένα που περιέχονται σε αυτήν. Οι αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο αρχές διασφαλίζουν την επικαιροποίηση, την πληρότητα και την ακρίβεια των κοινοποιούμενων στην Επιτροπή δεδομένων.
Τα δεδομένα που υποβάλλονται σε επεξεργασία στην αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο βάση δεδομένων δημοσιοποιούνται μέσω του Διαδικτύου, πλην των εμπιστευτικών στοιχείων που περιέχονται στα πλαίσια 2 και 3 της αίτησης εγγραφής εξαγωγέα η οποία αναφέρεται στο άρθρο 92.
Τα προσωπικά δεδομένα που υποβάλλονται σε επεξεργασία στην αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο βάση δεδομένων και από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν τμήμα μεταβιβάζονται σε τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς ή τίθενται στη διάθεσή τους μόνο σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
4. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει κατά κανένα τρόπο το επίπεδο προστασίας των ιδιωτών όσον αφορά την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων βάσει των διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του εθνικού δικαίου και, ειδικότερα, δεν μεταβάλλει ούτε τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από αυτά βάσει της οδηγίας 95/46/ΕΚ ούτε τις υποχρεώσεις των θεσμικών οργάνων και των οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από αυτά βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους.
Τα στοιχεία ταυτοποίησης και εγγραφής των εξαγωγέων, που αποτελούνται από τη σειρά δεδομένων τα οποία απαριθμούνται στα σημεία 1, 3 (που αφορά την περιγραφή των δραστηριοτήτων), 4 και 5 του παραρτήματος 13γ, δημοσιεύονται από την Επιτροπή στο Διαδίκτυο μόνο εφόσον οι εξαγωγείς δώσουν προηγουμένως ελεύθερη και ρητή έγγραφη συγκατάθεση μετά από ενημέρωση.
Στους εξαγωγείς παρέχονται οι πληροφορίες που ορίζει το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
Τα δικαιώματα των προσώπων σε σχέση με τα δεδομένα εγγραφής τους που αναφέρονται στο παράρτημα 13γ και αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας στα εθνικά συστήματα ασκούνται σύμφωνα με τη νομοθεσία των κρατών μελών τα οποία έχουν αποθηκεύσει τα προσωπικά δεδομένα τους κατ' εφαρμογή της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
Τα δικαιώματα των προσώπων σε σχέση με την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων τους στην αναφερόμενη στην παράγραφο 3 κεντρική βάση δεδομένων ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
Οι εθνικές εποπτικές αρχές προστασίας των προσωπικών δεδομένων και ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων, ενεργώντας εντός του πλαισίου των οικείων αρμοδιοτήτων, συνεργάζονται στενά και διασφαλίζουν τη συντονισμένη επίβλεψη της αναφερόμενης στην παράγραφο 3 βάσης δεδομένων.
Άρθρο 70
1. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών και την ημερομηνία κατά την οποία θεωρείται ότι πληρούν τους αναφερόμενους στα άρθρα 68 και 69 όρους. Η Επιτροπή επικαιροποιεί τον κατάλογο αυτό κάθε φορά που μια νέα δικαιούχος χώρα πληροί τους ίδιους όρους.
2. Όταν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση προϊόντα καταγωγής δικαιούχου χώρας, κατά την έννοια του παρόντος τμήματος, επωφελούνται από το σύστημα μόνον εφόσον είχαν εξαχθεί την ή μετά την ημερομηνία που ορίζεται στον αναφερόμενο στην παράγραφο 1 κατάλογο.
3. Η δικαιούχος χώρα θεωρείται ότι τηρεί τις διατάξεις των άρθρων 68 και 69 κατά την ημερομηνία που υποβάλλει την ανάληψη δέσμευσης που αναφέρεται στο άρθρο 68 παράγραφος 1 και την κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 69 παράγραφος 1.
Άρθρο 71
Εάν οι αρμόδιες αρχές δικαιούχου χώρας δεν τηρούν τις διατάξεις του άρθρου 68 παράγραφος 1, του άρθρου 69 παράγραφος 2 και των άρθρων 91, 92, 93 και 97ζ ή δεν συμμορφώνονται συστηματικά με το άρθρο 97η παράγραφος 2, είναι δυνατόν να ανακληθούν προσωρινά για την εν λόγω χώρα οι προτιμήσεις βάσει του συστήματος, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 732/2008.
Υπότμημα 2
Ορισμός της έννοιας των καταγόμενων προϊόντων
Άρθρο 72
Τα ακόλουθα προϊόντα θεωρείται ότι είναι καταγωγής δικαιούχου χώρας:
α)
προϊόντα που παράγονται εξ ολοκλήρου σε αυτή τη χώρα κατά την έννοια του άρθρου 75·
β)
προϊόντα που παράγονται σε αυτή τη χώρα και στα οποία ενσωματώνονται ύλες που δεν έχουν εξ ολοκλήρου παραχθεί σε αυτήν, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω ύλες έχουν υποβληθεί σε επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση κατά την έννοια του άρθρου 76.
Άρθρο 73
1. Οι όροι του παρόντος υποτμήματος για την απόκτηση του χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος πληρούνται στην εκάστοτε δικαιούχο χώρα.
2. Σε περίπτωση επιστροφής καταγόμενων προϊόντων που έχουν εξαχθεί από τη δικαιούχο χώρα σε άλλη χώρα, τα προϊόντα αυτά θεωρούνται μη καταγόμενα, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί στις αρμόδιες αρχές, κατά τρόπο που κρίνεται ικανοποιητικός από αυτές, ότι:
α)
τα επιστραφέντα προϊόντα είναι τα ίδια με αυτά που εξήχθησαν, και
β)
δεν υποβλήθηκαν σε άλλη εργασία εκτός από την απαραίτητη για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση ενόσω βρίσκονταν στη χώρα εκείνη ή κατά την εξαγωγή τους.
Άρθρο 74
1. Τα προϊόντα με διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τα ίδια με εκείνα που εξάγονται από τη δικαιούχο χώρα από την οποία θεωρείται ότι κατάγονται. Δεν έχουν υποστεί αλλοίωση ή μετατροπή με οποιοδήποτε τρόπο, ούτε έχουν υποβληθεί σε άλλες εργασίες εκτός από τις απαραίτητες για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση, πριν από τη διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η αποθήκευση προϊόντων ή αποστολών και η κατάτμηση αποστολών επιτρέπονται εφόσον πραγματοποιούνται υπό την ευθύνη του εξαγωγέα ή μεταγενέστερου κατόχου των εμπορευμάτων και τα προϊόντα παραμένουν υπό τελωνειακή επιτήρηση στην(στις) χώρα(-ες) διαμετακόμισης.
2. Θεωρείται ότι τηρούνται οι διατάξεις της παραγράφου 1, εκτός εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν λόγο να πιστεύουν το αντίθετο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητούν από τον διασαφιστή να αποδείξει τη συμμόρφωση· για την απόδειξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε μέσο, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων μεταφοράς, όπως φορτωτικές ή πραγματικά ή απτά αποδεικτικά στοιχεία που βασίζονται στη σήμανση ή την αρίθμηση συσκευασιών, ή κάθε αποδεικτικό στοιχείο που συνδέεται με τα ίδια τα εμπορεύματα.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία όταν εφαρμόζεται η σώρευση βάσει των άρθρων 84, 85 και 86.
Άρθρο 75
1. Τα ακόλουθα προϊόντα θεωρούνται ως παραγόμενα εξ ολοκλήρου σε δικαιούχο χώρα:
α)
τα ορυκτά προϊόντα που εξορύσσονται από το έδαφός της ή από τον θαλάσσιο πυθμένα της·
β)
φυτά και κηπευτικά που καλλιεργούνται ή συγκομίζονται σε αυτή·
γ)
ζώντα ζώα που γεννιούνται και εκτρέφονται σε αυτή·
δ)
προϊόντα που προέρχονται από ζώντα ζώα τα οποία εκτρέφονται σε αυτή·
ε)
προϊόντα που λαμβάνονται με τη σφαγή ζώων τα οποία έχουν γεννηθεί και εκτραφεί σε αυτή·
στ)
προϊόντα θήρας ή αλιείας που ασκείται σε αυτή·
ζ)
προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, εφόσον οι ιχθύες, τα μαλακόστρακα και τα μαλάκια γεννιούνται και εκτρέφονται σε αυτή·
η)
προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που αλιεύονται από τα πλοία της από τα θαλάσσια ύδατα εκτός των χωρικών υδάτων της·
θ)
προϊόντα που παράγονται πάνω σε πλοία-εργοστάσια της χώρας αποκλειστικά από τα προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο η)·
ι)
μεταχειρισμένα είδη που συλλέγονται σε αυτή και είναι κατάλληλα μόνο για την ανάκτηση πρώτων υλών·
ια)
απόβλητα και απορρίμματα που προέρχονται από εργασίες παραγωγής σε αυτή·
ιβ)
προϊόντα που εξάγονται από τον θαλάσσιο πυθμένα ή από τα υποκείμενα στρώματα, τα οποία βρίσκονται εκτός των χωρικών υδάτων, αλλά στα οποία η χώρα έχει δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης·
ιγ)
εμπορεύματα που παράγονται σε αυτή αποκλειστικά από τα προϊόντα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ιβ).
2. Οι όροι “τα πλοία της” και τα “πλοία-εργοστάσια” στην παράγραφο 1 στοιχεία η) και θ) ισχύουν μόνο για τα πλοία και τα πλοία-εργοστάσια που πληρούν όλες τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
είναι νηολογημένα στη δικαιούχο χώρα ή σε κράτος μέλος·
β)
φέρουν τη σημαία της δικαιούχου χώρας ή κράτους μέλους·
γ)
πληρούν έναν από τους ακόλουθους όρους:
i)
ανήκουν τουλάχιστον κατά 50 % σε υπηκόους της δικαιούχου χώρας ή κράτους μέλους, ή
ii)
ανήκουν σε εταιρείες:
-
των οποίων η έδρα και ο κύριος τόπος δραστηριότητας βρίσκεται στη δικαιούχο χώρα ή σε κράτος μέλος, και
-
οι οποίες ανήκουν τουλάχιστον κατά 50 % στη δικαιούχο χώρα ή σε κράτη μέλη ή σε δημόσιες οντότητες ή υπηκόους της δικαιούχου χώρας ή κρατών μελών.
3. Καθένας από τους όρους της παραγράφου 2 μπορεί να πληρούται σε κράτη μέλη ή σε διαφορετικές δικαιούχες χώρες, εφόσον όλες οι δικαιούχες χώρες επωφελούνται από το σύστημα περιφερειακής σώρευσης, σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφοι 1 και 5. Σε αυτή την περίπτωση, τα προϊόντα θεωρείται ότι κατάγονται από τη δικαιούχο χώρα της οποίας τη σημαία φέρει το πλοίο ή το πλοίο-εργοστάσιο, σύμφωνα με το στοιχείο β) της παραγράφου 2.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι διατάξεις του άρθρου 86 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ).
Άρθρο 76
1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 78 και 79, τα προϊόντα τα οποία δεν παράγονται εξ ολοκλήρου στην οικεία δικαιούχο χώρα, κατά την έννοια του άρθρου 75, θεωρούνται καταγωγής αυτής της χώρας υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος 13α για τα εν λόγω προϊόντα.
2. Εάν ένα προϊόν που έχει αποκτήσει τον χαρακτήρα καταγόμενου από μια χώρα σύμφωνα με την παράγραφο 1 υποβληθεί σε περαιτέρω μεταποίηση σε αυτή τη χώρα και χρησιμοποιηθεί ως υλικό κατασκευής άλλου προϊόντος, δεν λαμβάνονται υπόψη οι μη καταγόμενες ύλες οι οποίες ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του.
Άρθρο 77
1. Το κατά πόσον πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 76 παράγραφος 1 κρίνεται για κάθε προϊόν.
Εντούτοις, όταν ο σχετικός κανόνας βασίζεται στην τήρηση μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες, για να ληφθούν υπόψη οι διακυμάνσεις του κόστους και των συναλλαγματικών ισοτιμιών, η αξία των μη καταγόμενων υλών μπορεί να υπολογίζεται κατά μέσον όρο, όπως ορίζει η παράγραφος 2.
2. Στην περίπτωση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1, υπολογίζεται μια μέση τιμή εργοστασίου του προϊόντος και μια μέση αξία των χρησιμοποιούμενων μη καταγόμενων υλών βάσει, αντίστοιχα, του αθροίσματος των τιμών εργοστασίου που εφαρμόζονται σε όλες τις πωλήσεις των προϊόντων που πραγματοποιήθηκαν κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος και του αθροίσματος της αξίας όλων των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των προϊόντων κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, όπως ορίζεται στη χώρα εξαγωγής, ή όταν δεν υπάρχουν στοιχεία για ένα πλήρες οικονομικό έτος, κατά τη διάρκεια συντομότερης περιόδου η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των τριών μηνών.
3. Οι εξαγωγείς που επιλέγουν τη μέθοδο υπολογισμού κατά μέσον όρο εφαρμόζουν με συνέπεια τη μέθοδο αυτή κατά τη διάρκεια του έτους που έπεται του οικονομικού έτους αναφοράς ή, κατά περίπτωση, κατά τη διάρκεια του έτους που έπεται της συντομότερης περιόδου η οποία χρησιμοποιήθηκε ως περίοδος αναφοράς. Μπορούν να παύουν να εφαρμόζουν τη μέθοδο αυτή, όταν κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου οικονομικού έτους ή μιας μικρότερης αντιπροσωπευτικής περιόδου τουλάχιστον τριών μηνών, καταγράφουν παύση των διακυμάνσεων του κόστους ή των συναλλαγματικών ισοτιμιών οι οποίες δικαιολογούσαν τη χρήση αυτής της μεθόδου.
4. Οι μέσες τιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 χρησιμοποιούνται ως τιμές εργοστασίου και αξία των μη καταγόμενων υλών, αντίστοιχα, για να διαπιστωθεί η τήρηση της μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες.
Άρθρο 78
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, θεωρούνται ανεπαρκείς επεξεργασίες ή μεταποιήσεις για την απόκτηση του χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος, ανεξάρτητα από το εάν πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 76, οι εξής εργασίες:
α)
εργασίες συντήρησης που εξασφαλίζουν τη διατήρηση των προϊόντων σε καλή κατάσταση κατά τη μεταφορά και αποθήκευσή τους·
β)
διαιρέσεις και συνενώσεις δεμάτων·
γ)
πλύσιμο, καθαρισμός· αφαίρεση σκόνης, οξειδίων, ελαίων, χρωμάτων ή άλλων επικαλύψεων·
δ)
σιδέρωμα ή κυλίνδρωση υφασμάτων και ειδών κλωστοϋφαντουργίας·
ε)
απλές εργασίες βαφής και στίλβωσης·
στ)
αποφλοίωση και μερική ή ολική άλεση ρυζιού· γυάλισμα και λείανση δημητριακών και ρυζιού·
ζ)
εργασίες για τον χρωματισμό ή τον αρωματισμό ζάχαρης και την κατασκευή κύβων ζάχαρης· μερική ή ολική άλεση κρυσταλλικής ζάχαρης·
η)
αφαίρεση του φλοιού, των πυρήνων και του κελύφους φρούτων, καρπών και λαχανικών·
θ)
ακόνισμα, απλή λείανση ή απλός τεμαχισμός·
ι)
κοσκίνισμα, διαλογή, ταξινόμηση, κατάταξη, διαβάθμιση, συνδυασμός· (συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης συνόλων ειδών)·
ια)
απλή τοποθέτηση σε φιάλες, κονσέρβες, φιαλίδια, σάκους, κουτιά, στερέωση σε σανίδες ή πλάκες και κάθε άλλη απλή εργασία συσκευασίας·
ιβ)
τοποθέτηση ή εκτύπωση σημάτων, ετικετών, λογοτύπων και άλλων παρόμοιων διακριτικών σημείων στα προϊόντα ή τη συσκευασία τους·
ιγ)
απλή ανάμειξη προϊόντων, έστω και διαφορετικού είδους· ανάμειξη της ζάχαρης με οποιαδήποτε ύλη·
ιδ)
απλή προσθήκη νερού ή αραίωση ή αφυδάτωση ή μετουσίωση προϊόντων·
ιε)
απλή συνένωση μερών για την κατασκευή πλήρους προϊόντος ή αποσυναρμολόγηση προϊόντων στα μέρη τους·
ιστ)
ο συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων από τις εργασίες που προβλέπονται στα στοιχεία α) έως ιε)·
ιζ)
σφαγή ζώων.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, οι εργασίες θεωρούνται απλές όταν για την εκτέλεσή τους δεν απαιτούνται ούτε ειδικές δεξιότητες ούτε μηχανές, συσκευές ή εργαλεία που κατασκευάζονται ή εγκαθίστανται ειδικά για τις εργασίες αυτές.
3. Όλες οι εργασίες που εκτελούνται σε δικαιούχο χώρα σε συγκεκριμένο προϊόν λαμβάνονται υπόψη όταν κρίνεται αν η πραγματοποιηθείσα επεξεργασία ή μεταποίηση του προϊόντος αυτού πρέπει να θεωρηθεί ανεπαρκής κατά την έννοια της παραγράφου 1.
Άρθρο 79
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 76 και με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, επιτρέπεται η χρησιμοποίηση μη καταγόμενων υλών οι οποίες, σύμφωνα με τους όρους του καταλόγου του παραρτήματος 13α, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή συγκεκριμένου προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική αξία ή το καθαρό βάρος τους που έχει υπολογιστεί για το προϊόν δεν υπερβαίνει:
α)
το 15 % του βάρους του προϊόντος για τα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 2 και 4 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος, εκτός από τα μεταποιημένα προϊόντα αλιείας του κεφαλαίου 16·
β)
το 15 % της τιμής εργοστασίου του προϊόντος για τα άλλα προϊόντα, πλην εκείνων που υπάγονται στα κεφάλαια 50 έως 63 του Εναρμονισμένου Συστήματος, για τα οποία εφαρμόζονται τα όρια ανοχής που αναφέρονται στις σημειώσεις 6 και 7 του παραρτήματος 13α μέρος Ι.
2. Η παράγραφος 1 δεν επιτρέπει την υπέρβαση κανενός από τα ποσοστά μέγιστης περιεκτικότητας σε μη καταγόμενες ύλες τα οποία καθορίζονται στους κανόνες του καταλόγου του παραρτήματος 13α.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα εξ ολοκλήρου παραγόμενα προϊόντα σε δικαιούχο χώρα κατά την έννοια του άρθρου 75. Εντούτοις, με την επιφύλαξη του άρθρου 78 και του άρθρου 80 παράγραφος 2, το όριο ανοχής που προβλέπεται στις παραγράφους αυτές εφαρμόζεται στο άθροισμα όλων των υλών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός προϊόντος και για τις οποίες ο κανόνας του καταλόγου του παραρτήματος 13α για το προϊόν αυτό απαιτεί να είναι εξ ολοκλήρου παραγόμενες.
Άρθρο 80
1. Η μονάδα χαρακτηρισμού για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος τμήματος είναι το συγκεκριμένο προϊόν το οποίο θεωρείται ως μονάδα βάσης κατά την κατάταξη με τη χρησιμοποίηση του Εναρμονισμένου Συστήματος.
2. Όταν μια αποστολή αποτελείται από ορισμένα πανομοιότυπα προϊόντα που κατατάσσονται στην ίδια κλάση του Εναρμονισμένου Συστήματος, κάθε μεμονωμένο προϊόν λαμβάνεται υπόψη χωριστά κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος τμήματος.
3. Όταν, βάσει του γενικού ερμηνευτικού κανόνα 5 του Εναρμονισμένου Συστήματος, η συσκευασία κατατάσσεται μαζί με το προϊόν που περιέχει, συνυπολογίζεται στον προσδιορισμό της καταγωγής.
Άρθρο 81
Τα εξαρτήματα, ανταλλακτικά και εργαλεία που αποστέλλονται μαζί με ένα τεμάχιο εξοπλισμού, μηχανή, συσκευή ή όχημα και τα οποία αποτελούν μέρος του κανονικού τους εξοπλισμού και συμπεριλαμβάνονται στην τιμή εργοστασίου, θεωρείται ότι αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο με το τεμάχιο εξοπλισμού, τη μηχανή, τη συσκευή ή το όχημα.
Άρθρο 82
Τα σύνολα, όπως ορίζονται στον γενικό ερμηνευτικό κανόνα 3 του Εναρμονισμένου Συστήματος, θεωρούνται καταγόμενα προϊόντα όταν όλα τα συστατικά μέρη τους είναι καταγόμενα.
Όταν ένα σύνολο αποτελείται από καταγόμενα και μη καταγόμενα προϊόντα, ολόκληρο το σύνολο θεωρείται καταγόμενο, υπό τον όρο ότι η αξία των μη καταγόμενων προϊόντων δεν υπερβαίνει το 15 % της τιμής εργοστασίου του συνόλου.
Άρθρο 83
Για να προσδιοριστεί αν ένα προϊόν είναι καταγόμενο, δεν λαμβάνεται υπόψη η καταγωγή των κατωτέρω στοιχείων που χρησιμοποιούνται ενδεχομένως για την κατασκευή του:
α)
ηλεκτρική ενέργεια και καύσιμα·
β)
εγκατάσταση και εξοπλισμός·
γ)
μηχανές και εργαλεία·
δ)
άλλα προϊόντα που δεν υπεισέρχονται και δεν πρόκειται να υπεισέλθουν στην τελική σύνθεση του προϊόντος.
Υπότμημα 3
Σώρευση
Άρθρο 84
Η διμερής σώρευση επιτρέπει να θεωρούνται ύλες καταγωγής δικαιούχου χώρας προϊόντα καταγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν ενσωματώνονται σε ένα προϊόν που κατασκευάζεται σε αυτή τη χώρα, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση που πραγματοποιείται στη χώρα αυτή υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1.
Άρθρο 85
1. Εφόσον η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία παραχωρούν γενικευμένες δασμολογικές προτιμήσεις για προϊόντα καταγωγής δικαιούχων χωρών και εφαρμόζουν ορισμό της έννοιας της καταγωγής που αντιστοιχεί στον ορισμό του παρόντος τμήματος, η σώρευση με τη Νορβηγία, την Ελβετία και την Τουρκία επιτρέπει να θεωρούνται ύλες καταγωγής δικαιούχου χώρας τα προϊόντα καταγωγής Νορβηγίας, Ελβετίας και Τουρκίας, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή η μεταποίηση που πραγματοποιείται εκεί υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία, η Νορβηγία και η Ελβετία επιφυλάσσουν κατ’ αμοιβαιότητα την ίδια μεταχείριση σε προϊόντα καταγωγής δικαιούχων χωρών στα οποία ενσωματώνονται ύλες καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που υπάγονται στα κεφάλαια 1 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος.
4. Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) την ημερομηνία κατά την οποία πληρούνται οι όροι των παραγράφων 1 και 2.
Άρθρο 86
1. Η περιφερειακή σώρευση εφαρμόζεται στις ακόλουθες τέσσερις χωριστές περιφερειακές ομάδες:
α)
ομάδα I: Μπρουνέι, Καμπότζη, Ινδονησία, Λάος, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ·
β)
ομάδα II: Βολιβία, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Ισημερινός, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Νικαράγουα, Παναμάς, Περού, Βενεζουέλα·
γ)
ομάδα III: Μπαγκλαντές, Μπουτάν, Ινδία, Μαλδίβες, Νεπάλ, Πακιστάν, Σρι Λάνκα·
δ)
ομάδα IV: Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη και Ουρουγουάη.
2. Η περιφερειακή σώρευση μεταξύ χωρών της ίδιας ομάδας εφαρμόζεται μόνο όταν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
για τους σκοπούς της περιφερειακής σώρευσης μεταξύ των χωρών μιας περιφερειακής ομάδας εφαρμόζονται οι κανόνες καταγωγής που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.
Όταν η ιδιοχαρακτηριστική εργασία που ορίζεται στο παράρτημα 13α μέρος ΙΙ δεν είναι ίδια για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στο μηχανισμό σώρευση, η καταγωγή των προϊόντων που εξάγονται από μια χώρα σε άλλη χώρα της περιφερειακής ομάδας για περιφερειακή σώρευση καθορίζεται βάσει του κανόνα ο οποίος θα εφαρμοζόταν εάν τα προϊόντα εξάγονταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση
β)
οι χώρες της περιφερειακής ομάδας έχουν αναλάβει τη δέσμευση:
i)
να συμμορφώνονται ή να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος· και
ii)
να εξασφαλίζουν τη διοικητική συνεργασία που είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος τμήματος, τόσο έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και μεταξύ τους·
γ)
οι δεσμεύσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή από τη Γραμματεία της οικείας περιφερειακής ομάδας ή άλλο αρμόδιο κοινό όργανο που εκπροσωπεί όλα τα μέλη της εν λόγω ομάδας.
Εάν οι χώρες μιας περιφερειακής ομάδας έχουν συμμορφωθεί ήδη πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011 με τα στοιχεία β) και γ) του πρώτου εδαφίου, δεν απαιτείται νέα ανάληψη δέσμευσης.
3. Οι ύλες που απαριθμούνται στο παράρτημα 13β εξαιρούνται από την προβλεπόμενη στην παράγραφο 2 περιφερειακή σώρευση σε περίπτωση που:
α)
η εφαρμοστέα δασμολογική προτίμηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η ίδια για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στον μηχανισμό σώρευσης, και
β)
οι καλυπτόμενες ύλες θα επωφελούνταν μέσω της σώρευσης από ευνοϊκότερη δασμολογική μεταχείριση απ’ ό,τι αν εξάγονταν απευθείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
4. Η περιφερειακή σώρευση μεταξύ χωρών της ίδιας περιφερειακής ομάδας εφαρμόζεται μόνο υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση στη δικαιούχο χώρα στην οποία οι ύλες υποβάλλονται σε περαιτέρω μεταποίηση ή ενσωματώνονται, υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1 και, στην περίπτωση των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, υπερβαίνει και τις εργασίες που καθορίζονται στο παράρτημα 16.
Όταν δεν πληρούται ο όρος του πρώτου εδαφίου, τα προϊόντα έχουν ως χώρα καταγωγής τη χώρα της περιφερειακής ομάδας στην οποία αναλογεί το υψηλότερο ποσοστό της δασμολογητέας αξίας των χρησιμοποιούμενων υλών που κατάγονται από άλλες χώρες της περιφερειακής ομάδας.
Όταν η χώρα καταγωγής προσδιορίζεται σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, η εν λόγω χώρα αναφέρεται ως χώρα καταγωγής στο αποδεικτικό καταγωγής που υποβάλλει ο εξαγωγέας του προϊόντος προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ή, μέχρι την εφαρμογή του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, που εκδίδουν οι αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής.
5. Μετά από αίτηση των αρχών δικαιούχου χώρας της ομάδας Ι ή της ομάδας ΙΙΙ, η Επιτροπή μπορεί να παραχωρήσει περιφερειακή σώρευση μεταξύ αυτών των χωρών, υπό τον όρο ότι βεβαιώνεται ότι πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
τηρούνται οι όροι της παραγράφου 2 στοιχείο α), και
β)
οι χώρες που συμμετέχουν σε αυτή την περιφερειακή σώρευση έχουν αναλάβει και έχουν από κοινού κοινοποιήσει στην Επιτροπή τη δέσμευση:
i)
να συμμορφωθούν ή να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος, και
ii)
να εξασφαλίσουν τη διοικητική συνεργασία που είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος τμήματος, τόσο έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και μεταξύ τους.
Η αίτηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο τεκμηριώνεται με στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τηρούνται οι όροι του εν λόγω εδαφίου και απευθύνεται στην Επιτροπή. Η Επιτροπή αποφασίζει σχετικά με την αίτηση λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά με τη σώρευση στοιχεία που θεωρεί ουσιαστικής σημασίας, συμπεριλαμβανομένων των προς σώρευση υλών.
6. Όταν πρόκειται να εξαχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση προϊόντα που κατασκευάζονται σε δικαιούχο χώρας της ομάδας Ι ή της ομάδας ΙΙΙ με τη χρήση υλών καταγωγής χώρας η οποία ανήκει στην άλλη ομάδα, η καταγωγή αυτών των προϊόντων προσδιορίζεται ως εξής:
α)
οι ύλες καταγωγής χώρας που ανήκει στη μια περιφερειακή ομάδα θεωρούνται ύλες καταγωγής χώρας της άλλης περιφερειακής ομάδας, όταν ενσωματώνονται σε ένα προϊόν το οποίο παράγεται εκεί, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση στην τελευταία δικαιούχο χώρα υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1 και, στην περίπτωση των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, υπερβαίνει και τις εργασίες που καθορίζονται στο παράρτημα 16·
β)
όταν δεν πληρούται ο όρος του στοιχείου α), τα προϊόντα έχουν ως χώρα καταγωγής τη χώρα που συμμετέχει στον μηχανισμό σώρευσης στην οποία αναλογεί το υψηλότερο ποσοστό της δασμολογητέας αξίας των χρησιμοποιούμενων υλών καταγωγής άλλων χωρών που συμμετέχουν στον μηχανισμό σώρευσης.
Όταν η χώρα καταγωγής προσδιορίζεται σύμφωνα με το στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου, η εν λόγω χώρα αναφέρεται ως χώρα καταγωγής στο αποδεικτικό καταγωγής που υποβάλλει ο εξαγωγέας του προϊόντος προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ή, μέχρι την εφαρμογή του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων, που εκδίδεται από τις αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής.
7. Μετά από αίτηση των αρχών δικαιούχου χώρας, η Επιτροπή μπορεί να παραχωρήσει διευρυμένη σώρευση μεταξύ μίας δικαιούχου χώρας και μίας χώρας με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών σύμφωνα με το άρθρο XXIV της ισχύουσας Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (ΓΣΔΕ), υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
οι χώρες που συμμετέχουν στο σύστημα σώρευσης αναλαμβάνουν δέσμευση να συμμορφωθούν ή να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με το παρόν τμήμα και να εξασφαλίσουν τη διοικητική συνεργασία που είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής του παρόντος τμήματος, τόσο έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και μεταξύ τους·
β)
η δικαιούχος χώρα κοινοποιεί στην Επιτροπή την αναφερόμενη στο στοιχείο α) δέσμευση.
Η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο αίτηση περιέχει κατάλογο των υλών που αφορά η σώρευση, τεκμηριώνεται με στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι των στοιχείων α) και β) του πρώτου εδαφίου και απευθύνεται στην Επιτροπή. Σε περίπτωση μεταβολής των εν λόγω υλών υποβάλλεται άλλη αίτηση.
Οι ύλες που υπάγονται στα κεφάλαια 1 έως 24 του Εναρμονισμένου Συστήματος εξαιρούνται από τη διευρυμένη σώρευση.
8. Στις αναφερόμενες στην παράγραφο 7 περιπτώσεις διευρυμένης σώρευσης, η καταγωγή των χρησιμοποιούμενων υλών και οι εφαρμοστέες έγγραφες αποδείξεις καταγωγής καθορίζονται σύμφωνα με τους κανόνες της σχετικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών. Η καταγωγή των προϊόντων που προορίζονται για εξαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσδιορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής του παρόντος τμήματος.
Για να αποκτήσει το παραγόμενο προϊόν τον χαρακτήρα καταγόμενου προϊόντος, δεν είναι απαραίτητο να έχουν υποστεί επαρκή επεξεργασία ή μεταποίηση οι ύλες καταγωγής χώρας με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε δικαιούχο χώρα για την κατασκευή του προϊόντος που πρόκειται να εξαχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την προϋπόθεση ότι η επεξεργασία ή μεταποίηση στην οικεία δικαιούχο χώρα υπερβαίνει τις εργασίες που περιγράφονται στο άρθρο 78 παράγραφος 1.
9. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) τα ακόλουθα:
α)
την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η προβλεπόμενη στην παράγραφο 5 σώρευση μεταξύ χωρών της ομάδας Ι και της ομάδας ΙΙΙ, τις χώρες που συμμετέχουν σε αυτή τη σώρευση και, κατά περίπτωση, τον κατάλογο των υλών στις οποίες εφαρμόζεται η σώρευση·
β)
την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η διευρυμένη σώρευση, τις χώρες που συμμετέχουν σε αυτή και τον κατάλογο των υλών στις οποίες εφαρμόζεται η σώρευση.
Άρθρο 87
Όταν η διμερής σώρευση ή η σώρευση με τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με περιφερειακή σώρευση, το παραγόμενο προϊόν αποκτά την καταγωγή μίας από τις χώρες της αντίστοιχης περιφερειακής ομάδας, η οποία προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 4 πρώτο και δεύτερο εδάφιο.
Άρθρο 88
1. Τα υποτμήματα 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία:
α)
στις εξαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης·
β)
στις εξαγωγές από μία δικαιούχο χώρα σε άλλη για τους σκοπούς της περιφερειακής σώρευσης, όπως ορίζει το άρθρο 86 παράγραφοι 1 και 5, με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 86 παράγραφος 2 στοιχείο α).
2. Εάν κατά την επεξεργασία ή μεταποίηση ενός προϊόντος χρησιμοποιούνται καταγόμενες και μη καταγόμενες ανταλλάξιμες ύλες, οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν, μετά από γραπτή αίτηση οικονομικών φορέων, να επιτρέπουν τη διαχείριση των υλών στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη χρησιμοποίηση της μεθόδου του λογιστικού διαχωρισμού για τη μετέπειτα εξαγωγή σε δικαιούχο χώρα στο πλαίσιο διμερούς σώρευσης, χωρίς να διατηρούν τις ύλες σε χωριστά αποθέματα.
3. Οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους μπορούν να πιβάλλουν όλους τους όρους που κρίνουν απαραίτητους για τη χορήγηση της αναφερόμενης στην παράγραφο 2 άδειας.
Άδεια χορηγείται μόνο εάν με τη χρησιμοποίηση της αναφερόμενης στην παράγραφο 2 μεθόδου μπορεί να εξασφαλισεί ότι, ανά άσα στιγμή, ο αριθμός των παραγόμενων προϊόντων τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν προϊόντα “καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης” είναι ο ίδιος με τον αριθμό που θα προέκυπτε με τη χρησιμοποίηση μεθόδου φυσικού διαχωρισμού των αποθεμάτων.
Εάν επιτραπεί, η μέθοδος εφαρμόζεται και η εφαρμογή της καταγράφεται βάσει των εφαρμοστέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση αρχών της γενικής λογιστικής.
4. Ο δικαιούχος της μεθόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2 συντάσσει αποδεικτικό καταγωγής για την ποσότητα των προϊόντων που μπορούν να θεωρηθούν καταγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή το σύστημα των εγγεγραμμένων των εξαγωγέων, υποβάλλει αίτηση χορήγησης του εν λόγω αποδεικτικού. Μετά από αίτηση των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών, ο δικαιούχος υποβάλλει δήλωση για τον τρόπο διαχείρισης των ποσοτήτων.
5. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών παρακολουθούν τον τρόπο χρήσης της άδειας που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Μπορούν να ανακαλέσουν την άδεια στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν ο δικαιούχος κάνει με οποιονδήποτε τρόπο κατάχρηση της άδειας· ή
β)
εάν ο δικαιούχος δεν πληροί έναν από τους λοιπούς όρους του παρόντος τμήματος ή του τμήματος 1Α.
Υπότμημα 4
Παρεκκλίσεις
Άρθρο 89
1. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής ή με αίτηση δικαιούχου χώρας, είναι δυνατόν να εγκριθεί για δικαιούχο χώρα προσωρινή παρέκκλιση των διατάξεων του παρόντος τμήματος σε περίπτωση που:
α)
εσωτερικοί ή εξωτερικοί παράγοντες της στερούν προσωρινά την ικανότητα να συμμορφωθεί με τους κανόνες απόκτησης της καταγωγής που προβλέπονται στο άρθρο 72, ενώ προηγουμένως συμμορφωνόταν με αυτούς· ή
β)
χρειάζεται χρόνος για να προετοιμαστεί προκειμένου να συμμορφωθεί με τους προβλεπόμενους στο άρθρο 72 κανόνες απόκτησης της καταγωγής.
2. Η διάρκεια της προσωρινής παρέκκλισης περιορίζεται στη διάρκεια των επιπτώσεων των εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων που την προκαλούν ή στο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να επιτύχει η δικαιούχος χώρα τη συμμόρφωση με τους κανόνες.
3. Η αίτηση παρέκκλισης υποβάλλεται εγγράφως στην Επιτροπή, αναφέρει τους λόγους, σύμφωνα με την παράγραφο 1, για τους οποίους ζητείται παρέκκλιση και περιέχει τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
4. Όταν εγκρίνεται παρέκκλιση, η δικαιούχος χώρα συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις που έχουν θεσπιστεί σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή όσον αφορά τη χρήση της παρέκκλισης και τη διαχείριση των ποσοτήτων για τις οποίες αυτή εγκρίθηκε.
Υπότμημα 5
Διαδικασίες κατα την εξαγωγή στη δικαιούχο χώρα
Άρθρο 90
Το σύστημα εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
στις περιπτώσεις εξαγωγής εμπορευμάτων που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος τμήματος από εγγεγραμμένο εξαγωγέα κατά την έννοια του άρθρου 92·
β)
στις περιπτώσεις αποστολής ενός ή περισσότερων δεμάτων που περιέχουν καταγόμενα προϊόντα τα οποία εξάγονται από εξαγωγέα, όταν η συνολική αξία των καταγόμενων προϊόντων της αποστολής δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ.
Άρθρο 91
1. Οι αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας δημιουργούν και επικαιροποιούν συνεχώς ένα ηλεκτρονικό μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων που είναι εγκατεστημένοι στην εν λόγω χώρα. Το μητρώο επικαιροποιείται αμέσως, όταν ένας εξαγωγέας διαγράφεται από το μητρώο σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2.
2. Το μητρώο περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το όνομα και πλήρη διεύθυνση του τόπου εγκατάστασης/μόνιμης κατοικίας του εγγεγραμμένου εξαγωγέα, συμπεριλαμβανομένου του κωδικού της χώρας ή του εδάφους (διψήφιος αλφαβητικός κωδικός χώρας ISO)·
β)
τον αριθμό του εγγεγραμμένου εξαγωγέα·
γ)
τα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή στο πλαίσιο του συστήματος (ενδεικτικός κατάλογος κεφαλαίων ή κλάσεων του Εναρμονισμένου Συστήματος, κατά την κρίση του αιτούντος)·
δ)
τις ημερομηνίες του διαστήματος κατά το οποίο ο εξαγωγέας είναι/ήταν εγγεγραμμένος·
ε)
τον λόγο της διαγραφής (αίτηση του εγγεγραμμένου εξαγωγέα/διαγραφή από τις αρμόδιες αρχές). Τα στοιχεία αυτά διατίθενται μόνο στις αρμόδιες αρχές.
3. Οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών κοινοποιούν στην Επιτροπή το εθνικό σύστημα αρίθμησης που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των εγγεγραμμένων εξαγωγέων. Τα πρώτα ψηφία του αριθμού είναι ο διψήφιος αλφαβητικός κωδικός χώρας ISO.
Άρθρο 92
Για να εγγραφούν, οι εξαγωγείς υποβάλλουν αίτηση στις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας που αναφέρονται στο άρθρο 69 παράγραφος 1 στοιχείο α), κάνοντας χρήση του υποδείγματος εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα 13γ. Συμπληρώνοντας το έντυπο, οι εξαγωγείς συναινούν στην αποθήκευση των στοιχείων που παρέχουν στη βάση δεδομένων της Επιτροπής και στη δημοσίευση των μη εμπιστευτικών δεδομένων στο Διαδίκτυο.
Η αίτηση γίνεται δεκτή από τις αρμόδιες αρχές μόνο εάν είναι πλήρης.
Άρθρο 93
1. Οι εγγεγραμμένοι εξαγωγείς που δεν πληρούν πλέον τους όρους εξαγωγής εμπορευμάτων βάσει του συστήματος ή δεν προτίθενται πλέον να εξάγουν παρόμοια εμπορεύματα, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας οι οποίες τους διαγράφουν αμέσως από το μητρώο των εγγεγραμμένων εξαγωγέων που τηρεί η οικεία δικαιούχος χώρα.
2. Με την επιφύλαξη του συστήματος χρηματικών ποινών και κυρώσεων που εφαρμόζεται στη δικαιούχο χώρα, όταν εγγεγραμμένοι εξαγωγείς από πρόθεση ή αμέλεια συντάσσουν βεβαίωση καταγωγής ή άλλο δικαιολογητικό με ανακριβή στοιχεία ή αναθέτουν τη σύνταξή τους, με αποτέλεσμα να αποκομίσουν με παράτυπο ή δόλιο τρόπο το όφελος της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης, οι αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας διαγράφουν τον εξαγωγέα από το μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων που τηρεί η οικεία δικαιούχος χώρα.
3. Με την επιφύλαξη της πιθανής επίπτωσης των παρατυπιών που διαπιστώνονται σε εκκρεμείς επαληθεύσεις, η διαγραφή από το μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων έχει μελλοντική ισχύ, δηλαδή για δηλώσεις που συντάσσονται μετά την ημερομηνία της διαγραφής.
4. Οι εξαγωγείς που διαγράφονται από το μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 2, μπορούν να εγγραφούν εκ νέου στο μητρώο εγγεγραμμένων εξαγωγέων μόνο αφού αποδείξουν στις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας ότι διόρθωσαν την κατάσταση που είχε ως αποτέλεσμα τη διαγραφή τους.
Άρθρο 94
1. Οι εξαγωγείς, εγγεγραμμένοι ή μη, εκπληρώνουν τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α)
τηρούν τα κατάλληλα βιβλία εμπορικής λογιστικής για την παραγωγή και προμήθεια εμπορευμάτων τα οποία δικαιούνται προτιμησιακή μεταχείριση·
β)
διατηρούν διαθέσιμα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τις ύλες οι οποίες χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των προϊόντων·
γ)
διατηρούν όλα τα τελωνειακά έγγραφα που αφορούν τις χρησιμοποιούμενες για την κατασκευή ύλες·
δ)
διατηρούν για διάστημα τουλάχιστον τριών ετών από το τέλος του έτους κατά το οποίο συντάχθηκε η βεβαίωση καταγωγής ή για μεγαλύτερο διάστημα, εάν το απαιτεί η εθνική νομοθεσία, αρχεία:
i)
των βεβαιώσεων καταγωγής που έχουν συντάξει, και
ii)
των οικείων καταγόμενων και μη καταγόμενων υλών, της παραγωγής και των λογαριασμών αποθεμάτων.
Τα αναφερόμενα στο στοιχείο δ) του πρώτου εδαφίου αρχεία μπορούν να είναι ηλεκτρονικά, υπό τον όρο ότι επιτρέπουν την ιχνηλάτηση των υλών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εξαγόμενων προϊόντων και την επιβεβαίωση του χαρακτήρα καταγωγής τους.
2. Οι προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 υποχρεώσεις ισχύουν και για τους προμηθευτές που χορηγούν στους εξαγωγείς δηλώσεις προμηθευτή οι οποίες πιστοποιούν τον χαρακτήρα καταγωγής των εμπορευμάτων που τους προμηθεύουν.
Άρθρο 95
1. Ο εξαγωγέας συντάσσει βεβαίωση καταγωγής όταν τα προϊόντα τα οποία αφορά η βεβαίωση εξάγονται, εάν τα σχετικά προϊόντα μπορούν να θεωρηθούν ως καταγωγής της οικείας ή άλλης δικαιούχου χώρας, σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο ή παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, η βεβαίωση καταγωγής μπορεί κατ' εξαίρεση να συνταχθεί μετά την εξαγωγή (“αναδρομική βεβαίωση”), με την προϋπόθεση ότι υποβάλλεται στο κράτος μέλος διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία το αργότερο δύο έτη μετά την εξαγωγή.
3. Η βεβαίωση καταγωγής χορηγείται από τον εξαγωγέα στον πελάτη του στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περιέχει τα στοιχεία που ορίζονται στο παράρτημα 13δ. Η βεβαίωση καταγωγής συντάσσεται στην αγγλική ή τη γαλλική γλώσσα.
Μπορεί να συνταχθεί σε οποιοδήποτε εμπορικό έγγραφο επιτρέπει την ταυτοποίηση του εξαγωγέα και των εμπορευμάτων.
4. Όταν εφαρμόζεται σώρευση βάσει του άρθρου 84 και του άρθρου 86 παράγραφος 1 ή παράγραφοι 5 και 6, ο εξαγωγέας ενός προϊόντος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής χώρας η οποία συμμετέχει στο σύστημα σώρευσης, βασίζεται στη βεβαίωση καταγωγής που του χορηγεί ο προμηθευτής του. Στις περιπτώσεις αυτές, η βεβαίωση καταγωγής που συντάσσει ο εξαγωγέας περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, την ένδειξη “EU cumulation”, “regional cumulation” ή “Cumul UE”, “cumul regional”.
5. Όταν εφαρμόζεται σώρευση βάσει του άρθρου 85, ο εξαγωγέας ενός προϊόντος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής χώρας που συμμετέχει στο σύστημα σώρευσης, βασίζεται στο αποδεικτικό καταγωγής που του χορηγεί ο προμηθευτής του και το οποίο εκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες του ΓΣΠ για την καταγωγή Νορβηγίας, Ελβετίας ή Τουρκίας, κατά περίπτωση. Σε αυτή την περίπτωση, η βεβαίωση καταγωγής που συντάσσει ο εξαγωγέας περιλαμβάνει την ένδειξη “Norway cumulation”, “Switzerland cumulation”, “Turkey cumulation” ή “Cumul Norvège”, “Cumul Suisse”, “Cumul Turquie”.
6. Όταν εφαρμόζεται διευρυμένη σώρευση βάσει του άρθρου 86 παράγραφοι 7 και 8, ο εξαγωγέας ενός προϊόντος για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής χώρας που συμμετέχει στη διευρυμένη σώρευση, βασίζεται στο αποδεικτικό καταγωγής που του χορηγεί ο προμηθευτής του και το οποίο εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του αντίστοιχου μέρους.
Σε αυτή την περίπτωση, η βεβαίωση καταγωγής που συντάσσει ο εξαγωγέας περιλαμβάνει την ένδειξη “extended cumulation with country x” ή “cumul étendu avec le pays x”.
Άρθρο 96
1. Συντάσσεται βεβαίωση καταγωγής για κάθε αποστολή.
2. Η βεβαίωση καταγωγής ισχύει επί δώδεκα μήνες από την ημερομηνία της σύνταξής της από τον εξαγωγέα.
3. Μία ενιαία βεβαίωση καταγωγής μπορεί να καλύπτει διαφορετικές αποστολές, εάν τα εμπορεύματα πληρούν τους ακόλουθους όρους:
α)
είναι αποσυναρμολογημένα ή μη συναρμολογημένα προϊόντα κατά την έννοια του γενικού ερμηνευτικού κανόνα 2 α) του Εναρμονισμένου Συστήματος,
β)
υπάγονται στο τμήμα XVI ή XVII ή στην κλάση 7308 ή 9406 του Εναρμονισμένου Συστήματος, και
γ)
πρόκειται να εισαχθούν τμηματικά.
Υπότμημα 6
Διαδικασίες κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Άρθρο 97
1. Η τελωνειακή διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία παραπέμπει στη βεβαίωση καταγωγής. Η βεβαίωση καταγωγής διατηρείται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών, οι οποίες μπορούν να ζητήσουν να υποβληθεί για επαλήθευση της βεβαίωσης. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να ζητήσουν τη μετάφραση της βεβαίωσης στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
2. Όταν ο διασαφιστής ζητά την εφαρμογή του συστήματος, χωρίς να έχει στην κατοχή του βεβαίωση καταγωγής κατά τον χρόνο αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, η διασάφηση αυτή θεωρείται ελλιπής κατά την έννοια του άρθρου 253 παράγραφος 1 και αντιμετωπίζεται ανάλογα.
3. Πριν από τη διασάφηση εμπορευμάτων για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο διασαφιστής μεριμνά δεόντως ώστε τα εμπορεύματα να είναι σύμφωνα με τους κανόνες του παρόντος τμήματος, κυρίως ελέγχοντας:
i)
στην αναφερόμενη στο άρθρο 69 παράγραφος 3 βάση δεδομένων, αν ο εξαγωγέας είναι εγγεγραμμένος, ώστε να μπορεί να συντάσσει βεβαιώσεις καταγωγής, εκτός εάν η συνολική αξία των καταγόμενων προϊόντων της αποστολής δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ, και
ii)
αν η βεβαίωση καταγωγής έχει συνταχθεί σύμφωνα με το παράρτημα 13δ.
Άρθρο 97a
1. Τα ακόλουθα προϊόντα απαλλάσσονται από την υποχρέωση σύνταξης και προσκόμισης βεβαίωσης καταγωγής:
α)
προϊόντα που αποστέλλονται υπό μορφή μικροδεμάτων μεταξύ ιδιωτών και των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ·
β)
προϊόντα που περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών και των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τα 1 200 ευρώ.
2. Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πληρούν τους ακόλουθους όρους:
α)
δεν αποτελούν εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα·
β)
έχει δηλωθεί ότι πληρούν τους όρους υπαγωγής στο σύστημα·
γ)
δεν υπάρχει αμφιβολία ως προς την ακρίβεια της δήλωσης που αναφέρεται στο στοιχείο β).
3. Για τους σκοπούς του στοιχείου α) της παραγράφου 2, οι εισαγωγές δεν θεωρούνται εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα, εάν πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
οι εισαγωγές είναι περιστασιακές·
β)
οι εισαγωγές συνίστανται αποκλειστικά σε προϊόντα προσωπικής χρήσης των παραληπτών ή των ταξιδιωτών ή των οικογενειών τους·
γ)
είναι προφανές από το είδος και την ποσότητα των προϊόντων ότι δεν επιδιώκεται εμπορικός σκοπός.
Άρθρο 97β
1. Η διαπίστωση μικροδιαφορών μεταξύ των στοιχείων που αναγράφονται στη βεβαίωση καταγωγής και εκείνων που αναφέρονται στα έγγραφα τα οποία υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές για τη διεκπεραίωση των διατυπώσεων εισαγωγής των προϊόντων δεν συνεπάγεται αφ’ εαυτής την ακυρότητα της βεβαίωσης καταγωγής, εάν αποδεικνύεται δεόντως ότι το εν λόγω έγγραφο αντιστοιχεί πράγματι στα καλυπτόμενα προϊόντα.
2. Εμφανή τυπικά σφάλματα, όπως τα τυπογραφικά λάθη στη βεβαίωση καταγωγής, δεν συνεπάγονται την απόρριψη του εγγράφου, αν τα σφάλματα αυτά δεν δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την ορθότητα των στοιχείων αυτού του εγγράφου.
3. Οι βεβαιώσεις καταγωγής που υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μετά την περίοδο ισχύος που αναφέρεται στο άρθρο 96 μπορούν να γίνονται δεκτές για την εφαρμογή των δασμολογικών προτιμήσεων, όταν η μη υποβολή αυτών των εγγράφων μέχρι την καθορισμένη καταληκτική ημερομηνία οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις. Σε άλλες περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής, οι τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μπορούν να αποδέχονται τις βεβαιώσεις καταγωγής, όταν τα προϊόντα έχουν προσκομιστεί στο τελωνείο πριν από την εν λόγω καταληκτική ημερομηνία.
Άρθρο 97γ
1. Η αναφερόμενη στο άρθρο 96 παράγραφος 3 διαδικασία εφαρμόζεται για διάστημα που καθορίζουν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών.
2. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών εισαγωγής που επιβλέπουν τις διαδοχικές θέσεις σε ελεύθερη κυκλοφορία επαληθεύουν ότι οι διαδοχικές αποστολές είναι μέρος των αποσυναρμολογημένων ή μη συναρμολογημένων προϊόντων για τα οποία έχει συνταχθεί η βεβαίωση καταγωγής.
Άρθρο 97δ
1. Όταν τα προϊόντα δεν έχουν τεθεί ακόμα σε ελεύθερη κυκλοφορία, η βεβαίωση καταγωγής μπορεί να αντικατασταθεί από μία ή περισσότερες δηλώσεις αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής. που συντάσσονται από τον κάτοχο των εμπορευμάτων για την αποστολή του συνόλου ή μέρους των προϊόντων σε άλλον τόπο εντός της τελωνειακής επικράτειας της Κοινότητας ή, κατά περίπτωση, στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία. Για να μπορούν να συντάσσουν δηλώσεις αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής, οι κάτοχοι των εμπορευμάτων δεν χρειάζεται να είναι οι ίδιοι εγγεγραμμένοι εξαγωγείς.
2. Σε περίπτωση αντικατάστασης μιας βεβαίωσης καταγωγής, η πρωτότυπη βεβαίωση καταγωγής αναφέρει τα ακόλουθα:
α)
τα στοιχεία της ή των δηλώσεων αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής·
β)
τα ονόματα και τις διευθύνσεις του αποστολέα·
γ)
τον(τους) παραλήπτη(ες) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην πρωτότυπη βεβαίωση καταγωγής αναγράφεται η ένδειξη “Replaced” ή “Remplacée”, κατά περίπτωση.
3. Στη δήλωση αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής αναγράφονται τα ακόλουθα:
α)
όλα τα στοιχεία των προϊόντων που αποστέλλονται εκ νέου·
β)
η ημερομηνία της πρωτότυπης βεβαίωσης καταγωγής·
γ)
όλα τα απαραίτητα στοιχεία που προσδιορίζονται στο παράρτημα 13δ·
δ)
το όνομα και η διεύθυνση του αποστολέα των προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση·
ε)
το όνομα και η διεύθυνση του παραλήπτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία·
στ)
η ημερομηνία και ο τόπος αντικατάστασης.
Το πρόσωπο που συντάσσει τη δήλωση αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής μπορεί να επισυνάπτει αντίγραφο της πρωτότυπης βεβαίωση καταγωγής στη δήλωση αντικατάστασης.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις δηλώσεις που αντικαθιστούν βεβαιώσεις καταγωγής οι οποίες είναι και οι ίδιες δηλώσεις αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις δηλώσεις αντικατάστασης που συντάσσουν αποστολείς των προϊόντων στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία.
5. Στην περίπτωση των προϊόντων που επωφελούνται από δασμολογικές προτιμήσεις βάσει παρέκκλισης η οποία έχει εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 89, η προβλεπόμενη στο παρόν άρθρο αντικατάσταση εφαρμόζεται μόνο όταν τα προϊόντα αυτά προορίζονται για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν τα εν λόγω προϊόντα έχουν αποκτήσει χαρακτήρα καταγωγής μέσω περιφερειακής σώρευσης, είναι δυνατόν να εκδοθεί δήλωση αντικατάστασης της βεβαίωσης καταγωγής για την αποστολή προϊόντων στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία μόνον εάν οι χώρες αυτές εφαρμόζουν τους ίδιους κανόνες περιφερειακής σώρευσης με αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
6. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στις δηλώσεις που αντικαθιστούν βεβαιώσεις καταγωγής μετά την κατάτμηση μιας αποστολής, σύμφωνα με το άρθρο 74.
Άρθρο 97ε
1. Εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν αμφιβολίες ως προς τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων, μπορούν να ζητούν από τον διασαφιστή να προσκομίσει, εντός εύλογης προθεσμίας την οποία ορίζουν, κάθε διαθέσιμο αποδεικτικό στοιχείο για να επαληθευθεί η ακρίβεια της ένδειξης της καταγωγής στη βεβαίωση ή η συμμόρφωση με τους όρους του άρθρου 74.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αναστέλλουν την εφαρμογή του προτιμησιακού δασμολογικού μέτρου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επαλήθευσης που καθορίζεται στο άρθρο 97η, όταν:
α)
τα στοιχεία που παρέχει ο διασαφιστής δεν αρκούν για να επιβεβαιωθεί ο χαρακτήρας καταγωγής των προϊόντων ή τη συμμόρφωση με τους όρους του άρθρου 73 ή 74,
β)
ο διασαφιστής δεν απαντά εντός της προθεσμίας παροχής των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Εν αναμονή είτε των αναφερόμενων στην παράγραφο 1 στοιχείων, που έχουν ζητηθεί από τον διασαφιστή, ή των αποτελεσμάτων της διαδικασίας επαλήθευσης, που αναφέρεται στην παράγραφο 2, επιτρέπεται στον εισαγωγέα να παραλάβει τα προϊόντα, με την επιφύλαξη κάθε προληπτικού μέτρου που κρίνεται απαραίτητο.
Άρθρο 97στ
1. Οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής απορρίπτουν την υπαγωγή στο σύστημα, χωρίς να είναι υποχρεωμένες να ζητήσουν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία ή να αποστείλουν αίτηση επαλήθευσης στη δικαιούχο χώρα, όταν:
α)
τα εμπορεύματα δεν είναι τα ίδια με εκείνα που αναφέρονται στη βεβαίωση καταγωγής·
β)
ο διασαφιστής δεν έχει υποβάλει βεβαίωση καταγωγής για τα εξεταζόμενα προϊόντα, όταν απαιτείται η υποβολή της·
γ)
με την επιφύλαξη του άρθρου 90 στοιχείο β) και του άρθρου 97δ παράγραφος 1, η βεβαίωση καταγωγής που έχει στην κατοχή του ο διασαφιστής δεν έχει συνταχθεί από εξαγωγέα εγγεγραμμένο στη δικαιούχο χώρα·
δ)
η βεβαίωση καταγωγής δεν έχει συνταχθεί σύμφωνα με το παράρτημα 13δ·
ε)
δεν πληρούνται οι όροι του άρθρου 74.
2. Οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής απορρίπτουν την υπαγωγή στο σύστημα, μετά από αίτηση για επαλήθευση κατά την έννοια του άρθρου 97η που απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας, όταν οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής:
α)
έχουν λάβει απάντηση σύμφωνα με την οποία ο εξαγωγέας δεν μπορούσε να συντάξει τη βεβαίωση καταγωγής·
β)
έχουν λάβει απάντηση σύμφωνα με την οποία τα εξεταζόμενα προϊόντα δεν είναι καταγωγής δικαιούχου χώρας ή δεν πληρούνται οι όροι του άρθρου 73·
γ)
είχαν βάσιμες αμφιβολίες ως προς την εγκυρότητα της βεβαίωσης καταγωγής ή την ακρίβεια των στοιχείων που παρέσχε ο διασαφιστής όσον αφορά την πραγματική καταγωγή των εξεταζόμενων προϊόντων, όταν υποβλήθηκε η αίτηση επαλήθευσης και
i)
δεν έχουν λάβει απάντηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, σύμφωνα με το άρθρο 97η, ή
ii)
έχουν λάβει απάντηση που δεν καλύπτει επαρκώς τα ερωτήματα τα οποία θέτει η αίτηση.
Υπότμημα 7
Έλεγχος της καταγωγής
Άρθρο 97ζ
1. Για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους κανόνες σχετικά με τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων, οι αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας οφείλουν να διενεργούν:
α)
επαληθεύσεις του χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων μετά από αίτηση των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών·
β)
αυτεπάγγελτα, τακτικούς ελέγχους στους εξαγωγείς.
Εφόσον η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία έχουν συνάψει συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση που αναφέρει ότι παρέχουν αμοιβαία την απαραίτητη υποστήριξη σε θέματα διοικητικής συνεργασίας, το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ’ αναλογία στις αιτήσεις προς τις αρχές της Νορβηγίας, της Ελβετίας και της Τουρκίας για επαλήθευση των δηλώσεων αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής που συντάχθηκαν στο έδαφός τους, με προοπτική να ζητηθεί από τις εν λόγω αρχές η περαιτέρω σύνδεση με τις αρμόδιες αρχές της δικαιούχου χώρας.
Η διευρυμένη σώρευση επιτρέπεται μόνο βάσει του άρθρου 86 παράγραφοι 7 και 8, εάν μία χώρα με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει ισχύουσα συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών έχει συμφωνήσει να παρέχει στη δικαιούχο χώρα την υποστήριξή της σε θέματα διοικητικής συνεργασίας με τον ίδιο τρόπο που θα παρείχε την υποστήριξη αυτή στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών.
2. Οι αναφερόμενοι στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 έλεγχοι διασφαλίζουν τη συνεχή τήρηση των υποχρεώσεων των εξαγωγέων. Η συχνότητα των ελέγχων καθορίζεται με βάση κατάλληλα κριτήρια ανάλυσης κινδύνου. Για τον σκοπό αυτό, οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών απαιτούν από τους εξαγωγείς να παρέχουν αντίγραφα ή κατάλογο των βεβαιώσεων καταγωγής που έχουν συντάξει.
3. Οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών έχουν το δικαίωμα να ζητούν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και να διενεργούν κάθε έλεγχο των λογαριασμών του εξαγωγέα και, εάν χρειαστεί, των λογαριασμών των παραγωγών που τον προμηθεύουν, ακόμη και στις εγκαταστάσεις τους, ή κάθε άλλο έλεγχο που κρίνουν απαραίτητο.
Άρθρο 97η
1. Οι μετέπειτα επαληθεύσεις των βεβαιώσεων καταγωγής διενεργούνται σε δειγματοληπτική βάση ή όταν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών έχουν βάσιμες αμφιβολίες για τη γνησιότητά τους, τον χαρακτήρα καταγωγής των σχετικών προϊόντων ή την τήρηση των άλλων απαιτήσεων του παρόντος τμήματος.
Όταν οι τελωνειακές αρχές κράτους μέλους ζητούν τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών δικαιούχου χώρας για να επαληθεύσουν την εγκυρότητα των βεβαιώσεων καταγωγής, τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων ή και τα δύο, στην αίτησή τους αναφέρουν τους λόγους των βάσιμων αμφιβολιών τους ως προς την εγκυρότητα της βεβαίωσης καταγωγής ή του χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων.
Αντίγραφο της βεβαίωσης καταγωγής και κάθε συμπληρωματικό στοιχείο ή έγγραφο, από το οποίο προκύπτει ότι τα στοιχεία που περιέχει η βεβαίωση είναι ανακριβή, μπορούν να διαβιβαστούν ως δικαιολογητικά της αίτησης για επαλήθευση.
Το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση ορίζει αρχική προθεσμία έξι μηνών για την κοινοποίηση των αποτελεσμάτων της επαλήθευσης, η οποία αρχίζει από την ημερομηνία της αίτησης επαλήθευσης, με εξαίρεση τις αιτήσεις που αποστέλλονται στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία για την επαλήθευση δηλώσεων αντικατάστασης βεβαίωσης καταγωγής που συντάσσονται στα εδάφη τους βάσει βεβαιώσεων καταγωγής που έχουν συνταχθεί σε δικαιούχο χώρα· σε αυτή την περίπτωση η προθεσμία αυτή παρατείνεται σε 8 μήνες.
2. Εάν στις περιπτώσεις βάσιμων αμφιβολιών δεν ληφθεί απάντηση εντός της οριζόμενης στην παράγραφο 1 προθεσμίας ή εάν η απάντηση δεν περιέχει επαρκή στοιχεία για τον προσδιορισμό της πραγματικής καταγωγής των προϊόντων, αποστέλλεται στις αρμόδιες αρχές δεύτερη γνωστοποίηση. Η γνωστοποίηση αυτή ορίζει νέα προθεσμία που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 6 μήνες.
Υπότμημα 8
Λοιπές διατάξεις
Άρθρο 97θ
1. Τα υποτμήματα 5, 6 και 7 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία:
α)
στις εξαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε δικαιούχο χώρα για διμερή σώρευση·
β)
στις εξαγωγές από μια δικαιούχο χώρα σε άλλη για περιφερειακή σώρευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 86 παράγραφοι 1 και 5.
2. Η τελωνειακή αρχή κράτους μέλους θεωρεί έναν εξαγωγέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν το ζητήσει, εγγεγραμμένο εξαγωγέα για τους σκοπούς του συστήματος, εφόσον ο εξαγωγέας πληροί τους ακόλουθους όρους:
α)
έχει αριθμό EORI σύμφωνα με τα άρθρα 4ια έως 4κ·
β)
έχει καθεστώς “εγκεκριμένου εξαγωγέα” βάσει προτιμησιακής ρύθμισης·
γ)
συνυποβάλλει με την αίτηση που απευθύνει στην τελωνειακή αρχή του κράτους μέλους τα ακόλουθα δεδομένα που καθορίζονται στο υπόδειγμα εντύπου του παραρτήματος 13γ:
i)
τα στοιχεία που αναφέρονται στα πλαίσια 1 και 4·
ii)
τη δέσμευση που παρατίθεται στο πλαίσιο 5.
Άρθρο 97ι
1. Τα υποτμήματα 1, 2 και 3 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία για να κριθεί αν τα προϊόντα μπορούν να θεωρηθούν καταγωγής δικαιούχου χώρας, όταν εξάγονται στην Θέουτα ή τη Μελίλια, ή ως καταγωγής Θέουτας και Μελίλιας, όταν εξάγονται σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης.
2. Τα υποτμήματα 5, 6 και 7 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα προϊόντα που εξάγονται από δικαιούχο χώρα στη Θέουτα ή τη Μελίλια και στα προϊόντα που εξάγονται από τη Θέουτα και τη Μελίλια σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης.
3. Οι ισπανικές τελωνειακές αρχές είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή των υποτμημάτων 1, 2, 3, 5, 6 και 7 στη Θέουτα και τη Μελίλια.
4. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, η Θέουτα και Μελίλια θεωρούνται ενιαίο έδαφος.»
2)
Στο μέρος I τίτλος IV κεφάλαιο 2, παρεμβάλλεται το ακόλουθο τμήμα 1Α:
«Τμήμα 1A
Εφαρμοστέες διαδικασίες και μέθοδοι διοικητικής συνεργασίας μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή το σύστημα των εγγεγραμένων εξαγωγέων
Υπότμημα 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 97ια
1. Κάθε δικαιούχος χώρα συμμορφώνεται ή διασφαλίζει τη συμμόρφωση με:
α)
τους κανόνες καταγωγής των εξαγόμενων προϊόντων, οι οποίοι καθορίζονται στο τμήμα 1·
β)
τους κανόνες για τη συμπλήρωση και έκδοση πιστοποιητικών καταγωγής “Τύπου Α”, των οποίων υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 17·
γ)
τις διατάξεις για τη χρήση δηλώσεων τιμολογίου, των οποίων υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 18·
δ)
τις διατάξεις σχετικά με τις αναφερόμενες στο άρθρο 97ιθ μεθόδους διοικητικής συνεργασίας·
ε)
τις διατάξεις σχετικά με την αναφερόμενη στο άρθρο 89 έγκριση παρεκκλίσεων.
2. Οι αρμόδιες αρχές των δικαιούχων χωρών συνεργάζονται με την Επιτροπή ή τα κράτη μέλη κυρίως:
α)
παρέχοντας κάθε αναγκαία υποστήριξη εάν η Επιτροπή ζητήσει να παρακολουθήσει την ορθή διαχείριση του συστήματος στην οικεία χώρα, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων ελέγχου από την Επιτροπή ή τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών·
β)
με την επιφύλαξη των άρθρων 97ιθ και 97κ, επαληθεύοντας τον χαρακτήρα καταγωγής των προϊόντων και τη συμμόρφωση με τις λοιπές διατάξεις του παρόντος τμήματος, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων επισκέψεων, μετά από αίτηση της Επιτροπής ή των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών στο πλαίσιο των ελέγχων της καταγωγής των προϊόντων.
3. Όταν έχει ορισθεί σε δικαιούχο χώρα αρμόδια αρχή για την έκδοση των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α, ελέγχονται οι έγγραφες αποδείξεις της καταγωγής και εκδίδονται πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α για τις εξαγωγές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή η δικαιούχος χώρα θεωρείται ότι έχει αποδεχθεί τους όρους που καθορίζονται στην παράγραφο 1.
4. Όταν μια χώρα ή έδαφος γίνεται δεκτή ή εκ νέου δεκτή ως δικαιούχος χώρα για τα προϊόντα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008, τα εμπορεύματα καταγωγής αυτής της χώρας ή του εδάφους υπάγονται στο σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εξαχθεί από τη δικαιούχο χώρα ή το έδαφος την ή μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 97ιθ.
5. Το αποδεικτικό καταγωγής ισχύει για 10 μήνες από την ημερομηνία έκδοσης στη χώρα εξαγωγής και υποβάλλεται εντός της εν λόγω περιόδου στις τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής.
Υπότμημα 2
Διαδικασίες κατά την εξαγωγή στη δικαιούχο χώρα
Άρθρο 97ιβ
1. Τα πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α, των οποίων υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 17, εκδίδονται με γραπτή αίτηση του εξαγωγέα ή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του, συνοδευόμενη από κάθε άλλο κατάλληλο δικαιολογητικό που αποδεικνύει ότι τα προς εξαγωγή προϊόντα πληρούν τις προϋποθέσεις για την έκδοση πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α.
2. Το πιστοποιητικό χορηγείται στον εξαγωγέα αμέσως μόλις πραγματοποιηθεί ή διασφαλιστεί η εξαγωγή. Εντούτοις, είναι δυνατόν να εκδοθεί κατ’ εξαίρεση πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α μετά την εξαγωγή των προϊόντων τα οποία αφορά, εάν:
α)
δεν εκδόθηκε κατά τον χρόνο εξαγωγής, λόγω σφαλμάτων ή ακούσιων παραλείψεων ή ειδικών περιστάσεων, ή
β)
αποδεικνύεται κατά τρόπο που κρίνεται ικανοποιητικός από τις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές ότι το πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α εκδόθηκε αλλά δεν έγινε δεκτό κατά την εισαγωγή για τεχνικούς λόγους.
3. Οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές μπορούν να εκδίδουν πιστοποιητικά με αναδρομική ισχύ μόνο αφού προηγουμένως επαληθεύσουν ότι τα αναγραφόμενα στην αίτηση του εξαγωγέα στοιχεία συμφωνούν με τα στοιχεία του αντίστοιχου φακέλου εξαγωγής και ότι, κατά την εξαγωγή των εν λόγω προϊόντων, δεν είχε εκδοθεί πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α ανταποκρινόμενο στις διατάξεις του παρόντος τμήματος. Το πλαίσιο 4 των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α που εκδίδονται με αναδρομική ισχύ πρέπει να περιέχει την ένδειξη “Issued retrospectively” ή “Délivré à posteriori”.
4. Σε περίπτωση κλοπής, απώλειας ή καταστροφής πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α, ο εξαγωγέας μπορεί να ζητήσει από τις εκδούσες αρμόδιες κυβερνητικές αρχές να εκδώσουν αντίγραφο βάσει των εγγράφων εξαγωγής που έχουν στην κατοχή τους. Το πλαίσιο 4 του αντίγραφου του πιστοποιητικού τύπου Α που εκδίδεται με αυτόν τον τρόπο πρέπει να φέρει την ένδειξη “Duplicate” ή “Duplicata”, συνοδευόμενη από την ημερομηνία έκδοσης και τον αύξοντα αριθμό του πρωτότυπου πιστοποιητικού. Το αντίγραφο έχει ισχύ από την ημερομηνία του πρωτότυπου.
5. Για να επαληθευθεί αν το προϊόν για το οποίο ζητείται η έκδοση πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α είναι σύμφωνο με τους σχετικούς κανόνες καταγωγής, οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές μπορούν να ζητήσουν κάθε αποδεικτικό έγγραφο ή να διενεργήσουν κάθε έλεγχο που θεωρούν ενδεδειγμένο.
6. Η συμπλήρωση του πλαισίου 2 του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α είναι προαιρετική. Το πλαίσιο 12 φέρει την ένδειξη “European Union” ή το όνομα κράτους μέλους. Η ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α αναφέρεται στο πλαίσιο 11. Η υπογραφή που πρέπει να τίθεται στο πλαίσιο αυτό από τις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές οι οποίες εκδίδουν το πιστοποιητικό, καθώς και η υπογραφή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του εξαγωγέα στο πλαίσιο 12 πρέπει να είναι ιδιόχειρες.
Άρθρο 97ιγ
1. Η δήλωση τιμολογίου μπορεί να συνταχθεί από κάθε εξαγωγέα για κάθε αποστολή αποτελούμενη από ένα ή περισσότερα δέματα που περιέχουν καταγόμενα προϊόντα των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ και υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται στη διαδικασία αυτή η διοικητική συνεργασία του άρθρου 97ια παράγραφος 2.
2. Ο εξαγωγέας που συντάσσει δήλωση τιμολογίου πρέπει να είναι σε θέση να υποβάλει ανά πάσα στιγμή, εάν το ζητήσουν οι τελωνειακές ή άλλες αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της χώρας εξαγωγής, κάθε κατάλληλο έγγραφο που αποδεικνύει τον χαρακτήρα καταγωγής των εξεταζόμενων προϊόντων.
3. Η δήλωση τιμολογίου συντάσσεται από τον εξαγωγέα στη γαλλική ή την αγγλική γλώσσα με δακτυλογράφηση, σφραγίδα ή εκτύπωση στο τιμολόγιο, στο δελτίο παράδοσης ή σε άλλο εμπορικό έγγραφο, του κειμένου δήλωσης που παρατίθεται στο παράρτημα 18. Αν η δήλωση είναι χειρόγραφη, αναγράφεται με μελάνη, με ευανάγνωστους χαρακτήρες. Οι δηλώσεις τιμολογίου φέρουν την ιδιόχειρη πρωτότυπη υπογραφή του εξαγωγέα.
4. Η χρήση δήλωσης τιμολογίου υπόκειται στους ακόλουθους όρους:
α)
συντάσσεται μία δήλωση τιμολογίου για κάθε αποστολή·
β)
εάν τα εμπορεύματα που περιέχονται στην αποστολή έχουν ήδη υποβληθεί σε έλεγχο στη χώρα εξαγωγής με παραπομπή στον ορισμό της έννοιας “καταγόμενα προϊόντα”, ο εξαγωγέας μπορεί να κάνει μνεία του ελέγχου αυτού στη δήλωση τιμολογίου.
5. Όταν εφαρμόζεται η σώρευση βάσει των άρθρων 84, 85 και 86, οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της δικαιούχου χώρας που καλούνται να εκδώσουν πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α για προϊόντα για την κατασκευή των οποίων χρησιμοποιούνται ύλες καταγωγής μέρους που συμμετέχει στον μηχανισμό σώρευσης, βασίζονται στα ακόλουθα:
-
σε περίπτωση διμερούς σώρευσης, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα και εκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες του υποτμήματος 5,
-
σε περίπτωση σώρευσης με τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα και εκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής του ΣΓΠ Νορβηγίας, Ελβετίας ή Τουρκίας, κατά περίπτωση,
-
σε περίπτωση περιφερειακής σώρευσης, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα, συγκεκριμένα σε πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α, του οποίου υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 17 ή, κατά περίπτωση, σε δήλωση τιμολογίου, της οποίας το κείμενο εμφαίνεται στο παράρτημα 18,
-
σε περίπτωση διευρυμένης σώρευσης, στο αποδεικτικό καταγωγής που χορηγείται από τον προμηθευτή του εξαγωγέα και εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της οικείας χώρας.
Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην πρώτη, δεύτερη, τρίτη και τέταρτη περίπτωση του πρώτου εδαφίου, το πλαίσιο 4 του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α φέρει, κατά περίπτωση, την ένδειξη “EU cumulation”, “Norway cumulation”, “Switzerland cumulation”, “Turkey cumulation”, “regional cumulation”, “extended cumulation with country x” ή “Cumul UE”, “Cumul Norvège”, “Cumul Suisse”, “Cumul Turquie”, “cumul régional”, “cumul étendu avec le pays x”.
Υπότμημα 3
Διαδικασίες κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Άρθρο 97ιδ
1. Τα πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α ή οι δηλώσεις τιμολογίου υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών εισαγωγής, σύμφωνα με τις διαδικασίες της τελωνειακής διασάφησης.
2. Τα αποδεικτικά καταγωγής που υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μετά την περίοδο ισχύος που αναφέρεται στο άρθρο 97ια παράγραφος 5, μπορούν να γίνονται δεκτά για την εφαρμογή δασμολογικών προτιμήσεων, όταν η μη υποβολή αυτών των εγγράφων μέχρι την καθορισμένη καταληκτική ημερομηνία οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις. Σε άλλες περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής, οι τελωνειακές αρχές της χώρας εισαγωγής μπορούν να αποδέχονται τα αποδεικτικά καταγωγής, εάν τα προϊόντα έχουν προσκομισθεί στο τελωνείο πριν από την εν λόγω καταληκτική ημερομηνία.
Άρθρο 97ιε
1. Όταν, με αίτηση του εισαγωγέα και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής, εισάγονται τμηματικά αποσυναρμολογημένα ή μη συναρμολογημένα προϊόντα κατά την έννοια του γενικού κανόνα 2 α) του Εναρμονισμένου Συστήματος, τα οποία υπάγονται στο τμήμα XVI ή XVII ή στην κλάση 7308 ή 9406 του Εναρμονισμένου Συστήματος, μπορεί να υποβάλλεται στις τελωνειακές αρχές κατά την εισαγωγή της πρώτης τμηματικής αποστολής ένα ενιαίο αποδεικτικό καταγωγής γι’ αυτά τα προϊόντα.
2. Με αίτηση του εισαγωγέα και υπό τους όρους που επιβάλλουν οι τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής, μπορεί να υποβάλλεται στις τελωνειακές αρχές ένα μόνο αποδεικτικό καταγωγής, κατά την εισαγωγή της πρώτης αποστολής, όταν τα εμπορεύματα:
α)
εισάγονται εντός του πλαισίου συχνών και συνεχών εμπορικών ροών μεγάλης εμπορικής αξίας·
β)
αποτελούν αντικείμενο της ίδιας σύμβασης πώλησης και τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης αυτής είναι εγκατεστημένα στη χώρα εξαγωγής ή στο κράτος μέλος·
γ)
υπάγονται στον ίδιο κωδικό (οκταψήφιο) της συνδυασμένης ονοματολογίας·
δ)
προέρχονται αποκλειστικά από τον ίδιο εξαγωγέα, προορίζονται για τον ίδιο εισαγωγέα και υποβάλλονται στις διατυπώσεις εισόδου στο ίδιο τελωνείο του ίδιου κράτους μέλους.
Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται για διάστημα που καθορίζουν οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 97ιστ
1. Όταν καταγόμενα προϊόντα τίθενται υπό τον έλεγχο τελωνείου ενός μόνο κράτους μέλους, επιτρέπεται να αντικατασταθεί το πρωτότυπο αποδεικτικό καταγωγής από ένα ή περισσότερα πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α με σκοπό την αποστολή του συνόλου ή μέρους των προϊόντων αυτών σε άλλο τόπο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή, κατά περίπτωση, στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία.
2. Τα πιστοποιητικά αντικατάστασης πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α εκδίδονται από το τελωνείο υπό τον έλεγχο του οποίου τίθενται τα προϊόντα. Το πιστοποιητικό αντικατάστασης συντάσσεται μετά από γραπτή αίτηση του επανεξαγωγέα.
3. Το πιστοποιητικό αντικατάστασης φέρει στο άνω δεξιό πλαίσιο το όνομα της ενδιάμεσης χώρας στην οποία εκδόθηκε. Το πλαίσιο 4 περιέχει τις ενδείξεις “Replacement certificate” ή “Certificat de remplacement” καθώς και την ημερομηνία έκδοσης του πρωτότυπου πιστοποιητικού καταγωγής και τον αύξοντα αριθμό του. Το όνομα του επανεξαγωγέα αναγράφεται στο πλαίσιο 1. Το όνομα του τελικού παραλήπτη μπορεί να αναγράφεται στο πλαίσιο 2. Όλα τα στοιχεία των επανεξαγόμενων προϊόντων που αναφέρονται στο πρωτότυπο πιστοποιητικό μεταγράφονται στα πλαίσια 3 έως 9, ενώ στο πλαίσιο 10 αναγράφονται τα στοιχεία του τιμολογίου του επανεξαγωγέα.
4. Η τελωνειακή αρχή που εκδίδει το πιστοποιητικό αντικατάστασης το θεωρεί στο πλαίσιο 11. Η ευθύνη της τελωνειακής αρχής περιορίζεται στην έκδοση του πιστοποιητικού αντικατάστασης. Τα στοιχεία του πλαισίου 12 σχετικά με τη χώρα καταγωγής και τη χώρα προορισμού λαμβάνονται από το πρωτότυπο πιστοποιητικό. Το πλαίσιο αυτό φέρει την υπογραφή του επανεξαγωγέα. Επανεξαγωγέας που υπογράφει σε αυτό το πλαίσιο καλόπιστα δεν φέρει ευθύνη για την ακρίβεια των στοιχείων του πρωτότυπου πιστοποιητικού.
5. Το τελωνείο που καλείται να διεκπεραιώσει τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 σημειώνει στο πρωτότυπο πιστοποιητικό τα βάρη, τους αριθμούς και το είδος των αποστελλόμενων προϊόντων και αναγράφει στο ίδιο πιστοποιητικό τον αύξοντα αριθμό του ή των αντίστοιχων πιστοποιητικών αντικατάστασης. Φυλάσσει το πρωτότυπο πιστοποιητικό τουλάχιστον επί τρία έτη. Στο πιστοποιητικό αντικατάστασης μπορεί να επισυνάπτεται φωτοαντίγραφο του πρωτότυπου πιστοποιητικού.
6. Στην περίπτωση των προϊόντων που επωφελούνται από δασμολογικές προτιμήσεις βάσει παρέκκλισης σύμφωνα με το άρθρο 89, η διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο εφαρμόζεται μόνο όταν τα προϊόντα αυτά προορίζονται για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν το σχετικό προϊόν έχει αποκτήσει το χαρακτήρα καταγωγής μέσω περιφερειακής σώρευσης, είναι δυνατό να εκδοθεί πιστοποιητικό αντικατάστασης για την αποστολή προϊόντων στη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία μόνο εφόσον οι χώρες αυτές εφαρμόζουν τους ίδιους κανόνες περιφερειακής σώρευσης με αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 97ιζ
1. Προϊόντα που αποστέλλονται υπό μορφή μικροδεμάτων μεταξύ ιδιωτών ή περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών γίνονται δεκτά ως καταγόμενα προϊόντα που επωφελούνται από τις αναφερόμενες στο άρθρο 66 δασμολογικές προτιμήσεις, χωρίς να απαιτείται η κατάθεση πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α ή δήλωσης τιμολογίου, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
τα προϊόντα αυτά:
i)
δεν αποτελούν εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα·
ii)
έχει δηλωθεί ότι πληρούν τους όρους υπαγωγής σε αυτό το σύστημα·
β)
δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς την ακρίβεια της δήλωσης που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο ii).
2. Δεν θεωρούνται εισαγωγές εμπορικού χαρακτήρα οι εισαγωγές που πληρούν όλους τους ακόλουθους όρους:
α)
οι εισαγωγές είναι περιστασιακές·
β)
οι εισαγωγές συνίστανται αποκλειστικά σε προϊόντα προσωπικής χρήσης των παραληπτών ή των ταξιδιωτών ή των οικογενειών τους·
γ)
είναι προφανές από το είδος και την ποσότητα των προϊόντων ότι δεν επιδιώκεται εμπορικός σκοπός.
3. Η συνολική εμπορική αξία των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 προϊόντων δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ, στις περιπτώσεις μικροδεμάτων, ή τα 1 200 ευρώ, προκειμένου για προϊόντα που περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών.
Άρθρο 97ιη
1. Η διαπίστωση μικροδιαφορών μεταξύ των στοιχείων που αναφέρονται στο πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α ή σε δήλωση τιμολογίου και εκείνων που αναφέρονται στα έγγραφα που υποβάλλονται στο τελωνείο για τη διεκπεραίωση των διατυπώσεων εισαγωγής των προϊόντων δεν συνεπάγεται αφ’ εαυτής την ακυρότητα του πιστοποιητικού ή της δήλωσης, εάν αποδεικνύεται δεόντως ότι το έγγραφο αυτό πράγματι αντιστοιχεί στα προσκομισθέντα προϊόντα.
2. Εμφανή τυπικά σφάλματα στο πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α, στο πιστοποιητικό κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ή στη δήλωση τιμολογίου δεν αποτελούν αιτία απόρριψης του εγγράφου, εάν τα σφάλματα αυτά δεν δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την ορθότητα των στοιχείων του σχετικού εγγράφου.
Υπότμημα 4
Μέθοδοι διοικητικές συνεργασίας
Άρθρο 97ιθ
1. Οι δικαιούχες χώρες κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ονόματα και τις διευθύνσεις των κυβερνητικών αρχών που βρίσκονται στο έδαφος τους και είναι εξουσιοδοτημένες να εκδίδουν πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α, τα δείγματα των αποτυπωμάτων των σφραγίδων που χρησιμοποιούν οι εν λόγω αρχές, καθώς και τα ονόματα και τις διευθύνσεις των κυβερνητικών αρχών που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α και των δηλώσεων τιμολογίου.
Η Επιτροπή διαβιβάζει τις ανωτέρω πληροφορίες στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών. Όταν οι πληροφορίες αυτές γνωστοποιούνται στο πλαίσιο τροποποίησης προγενέστερων κοινοποιήσεων, η Επιτροπή αναφέρει την ημερομηνία έναρξης ισχύος των νέων σφραγίδων, σύμφωνα με τις οδηγίες των αρμόδιων κυβερνητικών αρχών των δικαιούχων χωρών. Οι εν λόγω πληροφορίες προορίζονται για επίσημη χρήση· εντούτοις, όταν τα εμπορεύματα πρόκειται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι εν λόγω τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν στον εισαγωγέα ή στον δεόντως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του να συμβουλεύεται τα δείγματα των αποτυπωμάτων των σφραγίδων.
Οι δικαιούχες χώρες που έχουν ήδη παράσχει τις απαιτούμενες βάσει του πρώτου εδαφίου πληροφορίες δεν είναι υποχρεωμένες να τις κοινοποιήσουν εκ νέου, εάν δεν έχει επέλθει μεταβολή.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 97ια παράγραφος 4, η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C) την ημερομηνία κατά την οποία μια χώρα ή έδαφος που έχει γίνει δεκτή ή εκ νέου δεκτή ως δικαιούχος χώρα για τα προϊόντα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1.
3. Μετά από αίτηση των αρμόδιων αρχών των δικαιούχων χωρών, η Επιτροπή κοινοποιεί στις δικαιούχες χώρες τα δείγματα αποτυπωμάτων των σφραγίδων που χρησιμοποιούνται από τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών για την έκδοση πιστοποιητικών κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1.
Άρθρο 97κ
1. Οι μετέπειτα επαληθεύσεις των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α και των δηλώσεων τιμολογίου διενεργούνται δειγματοληπτικά ή όποτε οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών έχουν βάσιμες αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητα αυτών των εγγράφων, το χαρακτήρα καταγωγής των σχετικών προϊόντων ή την εκπλήρωση των λοιπών απαιτήσεων του παρόντος τμήματος.
2. Όταν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών υποβάλλουν αίτηση για μετέπειτα επαλήθευση, επιστρέφουν το πιστοποιητικό καταγωγής Τύπου Α και το τιμολόγιο, εάν έχει υποβληθεί, τη δήλωση τιμολογίου ή αντίγραφο αυτών των εγγράφων, στις αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής, αναφέροντας, εάν το κρίνουν σκόπιμο, τους λόγους της έρευνας. Για να τεκμηριωθεί η αίτηση επαλήθευσης, διαβιβάζονται όλα τα έγγραφα και οι πληροφορίες από τα οποία προκύπτει ότι τα στοιχεία που αναγράφονται στο αποδεικτικό καταγωγής είναι ανακριβή.
Εάν οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών αποφασίσουν να αναστείλουν την παραχώρηση δασμολογικών προτιμήσεων αναμένοντας τα αποτελέσματα της επαλήθευσης, επιτρέπουν στον εισαγωγέα να παραλάβει τα προϊόντα, με την επιφύλαξη κάθε προληπτικού μέτρου που κρίνεται απαραίτητο.
3. Σε περίπτωση που ζητηθεί η διενέργεια μετέπειτα επαλήθευσης, αυτή διενεργείται και τα αποτελέσματά τη κοινοποιούνται στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών το αργότερο εντός έξι μηνών ή, προκειμένου για αιτήσεις προς τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Τουρκία για την επαλήθευση αποδεικτικών αντικατάστασης αποδεικτικού καταγωγής που συντάχθηκαν στα εδάφη τους βάσει πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α ή δήλωσης τιμολογίου που έχει συνταχθεί σε δικαιούχο χώρα, το αργότερο εντός 8 μηνών από την ημερομηνία αποστολής της αίτησης. Τα αποτελέσματα αυτά επιτρέπουν να διαπιστωθεί αν το αμφισβητούμενο αποδεικτικό καταγωγής αφορά τα πράγματι εξαχθέντα προϊόντα και αν τα προϊόντα αυτά μπορούν να θεωρηθούν προϊόντα καταγωγής της δικαιούχου χώρας.
4. Όταν πρόκειται για πιστοποιητικά καταγωγής Τύπου Α που εκδίδονται στο πλαίσιο διμερούς σώρευσης, η απάντηση περιλαμβάνει αντίγραφο(α) του(των) πιστοποιητικού(ών) κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 ή, εάν κρίνεται απαραίτητο, της (των) αντίστοιχης(ων) δήλωσης(δηλώσεων) τιμολογίου.
5. Εάν, στις περιπτώσεις εύλογων αμφιβολιών, δεν ληφθεί απάντηση εντός της οριζόμενης στην παράγραφο 3 εξάμηνης προθεσμίας ή εάν η απάντηση δεν περιέχει επαρκή στοιχεία ώστε να διαπιστωθεί η γνησιότητα του αμφισβητούμενου εγγράφου ή η πραγματική καταγωγή των προϊόντων, αποστέλλεται δεύτερη γνωστοποίηση στις αρμόδιες αρχές. Εάν μετά τη δεύτερη γνωστοποίηση, τα αποτελέσματα της επαλήθευσης δεν κοινοποιηθούν στις αιτούσες αρχές εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία αποστολής της δεύτερης γνωστοποίησης, ή εάν τα εν λόγω αποτελέσματα δεν επιτρέπουν να διαπιστωθεί η γνησιότητα του αμφισβητούμενου εγγράφου ή η πραγματική καταγωγή των προϊόντων, οι αιτούσες αρχές απορρίπτουν την παραχώρηση δασμολογικών προτιμήσεων, πλην εκτάκτων περιστάσεων.
6. Όταν η διαδικασία επαλήθευσης ή κάθε άλλο διαθέσιμο στοιχείο παρέχει ενδείξεις παράβασης των κανόνων καταγωγής, η δικαιούχος χώρα εξαγωγής διενεργεί, αυτεπάγγελτα ή με αίτηση των τελωνειακών αρχών των κρατών μελών, τις κατάλληλες έρευνες ή μεριμνά για τη διενέργεια αυτών των ερευνών με τη δέουσα ταχύτητα, με στόχο τον εντοπισμό και την πρόληψη των εν λόγω παραβάσεων. Προς τούτο, η Επιτροπή ή οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν να συμμετέχουν στη διενέργεια των ερευνών.
7. Για τους σκοπούς της μετέπειτα επαλήθευσης των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α, οι εξαγωγείς φυλάσσουν όλα τα κατάλληλα έγγραφα που αποδεικνύουν τον χαρακτήρα καταγωγής όλων των καλυπτόμενων προϊόντων, ενώ οι αρμόδιες κυβερνητικές αρχές της δικαιούχου χώρας εξαγωγής φυλάσσουν αντίγραφα των πιστοποιητικών, καθώς και των εγγράφων εξαγωγής που σχετίζονται με αυτά. Τα εν λόγω έγγραφα φυλάσσονται τουλάχιστον επί τρία έτη από το τέλος του έτους έκδοσης του πιστοποιητικού καταγωγής Τύπου Α.
Άρθρο 97κα
1. Τα άρθρα 97ιθ και 97κ εφαρμόζονται επίσης μεταξύ των χωρών της ίδιας περιφερειακής ομάδας για τους σκοπούς της παροχής πληροφοριών στην Επιτροπή ή στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών και της μετέπειτα επαλήθευσης των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α ή των δηλώσεων τιμολογίου που εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις για την περιφερειακή σώρευση καταγωγής.
2. Για τους σκοπούς των άρθρων 85, 97ιγ και 97ιστ, η συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Νορβηγίας, της Ελβετίας και της Τουρκίας, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δέσμευση αμοιβαίας παροχής της απαραίτητης υποστήριξης σε θέματα διοικητικής συνεργασίας.
Για τους σκοπούς του άρθρου 86 παράγραφοι 7 και 8 και του άρθρου 97ια, η χώρα με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει ισχύουσα συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών και η οποία έχει συμφωνήσει να συμμετέχει στο μηχανισμό διευρυμένης σώρευσης με δικαιούχο χώρα, αποδέχεται επίσης να παρέχει στη χώρα αυτή την υποστήριξή της σε θέματα διοικητικής συνεργασίας κατά τον ίδιο τρόπο που θα παρείχε την υποστήριξη αυτή στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών.
Υπότμημα 5
Διαδικασίες για τη διμερή σώρευση
Άρθρο 97κβ
1. Η απόδειξη του χαρακτήρα καταγωγής προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχεται:
α)
είτε με την προσκόμιση πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1, του οποίου υπόδειγμα παρατίθεται στο παράρτημα 21,
β)
είτε με την προσκόμιση δήλωσης τιμολογίου, της οποίας το κείμενο παρατίθεται στο παράρτημα 18. Δήλωση τιμολογίου μπορεί να συνταχθεί από οποιονδήποτε εξαγωγέα για αποστολές που περιέχουν καταγόμενα προϊόντα των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τις 6 000 ευρώ ή από εγκεκριμένο εξαγωγέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Ο εξαγωγέας ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του αναγράφει τις ενδείξεις “GSP beneficiary countries” και “EU” ή “Pays bénéficiaires du SPG” και “UE”, στο πλαίσιο 2 του πιστοποιητικού κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1.
3. Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος σχετικά με την έκδοση, τη χρήση και την μετέπειτα επαλήθευση των πιστοποιητικών καταγωγής Τύπου Α εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα πιστοποιητικά κυκλοφορίας εμπορευμάτων EUR.1 και στις δηλώσεις τιμολογίου, με εξαίρεση τις διατάξεις σχετικά με την έκδοσή τους.
4. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν να επιτρέπουν σε κάθε εξαγωγέα, στο εξής “εγκεκριμένος εξαγωγέας”, ο οποίος αποστέλλει συχνά φορτία προϊόντων καταγωγής Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο διμερούς σώρευσης, να συντάσσει δηλώσεις τιμολογίου, ανεξάρτητα από την αξία των καλυπτόμενων προϊόντων, όταν ο εν λόγω εξαγωγέας παρέχει, κατά τρόπο που κρίνεται ικανοποιητικός από τις τελωνειακές αρχές, όλες τις εγγυήσεις που είναι απαραίτητες για να επαληθευθούν:
α)
ο χαρακτήρας καταγωγής των προϊόντων, καθώς και
β)
η ικανοποίηση των άλλων απαιτήσεων που εφαρμόζονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.
5. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παραχωρούν το καθεστώς εγκεκριμένου εξαγωγέα, υπό τις προϋποθέσεις που κρίνουν αναγκαίες. Οι τελωνειακές αρχές χορηγούν στον εγκεκριμένο εξαγωγέα αριθμό άδειας του τελωνείου ο οποίος αναγράφεται στη δήλωση τιμολογίου.
6. Οι τελωνειακές αρχές παρακολουθούν τη χρήση της άδειας από τον εγκεκριμένο εξαγωγέα. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ανακαλούν την άδεια ανά πάσα στιγμή.
Ανακαλούν την άδεια σε καθεμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν ο εγκεκριμένος εξαγωγέας δεν παρέχει πλέον τις αναφερόμενες στην παράγραφο 4 εγγυήσεις·
β)
εάν ο εγκεκριμένος εξαγωγέας δεν πληροί τους αναφερόμενους στην παράγραφο 5 όρους·
γ)
εάν ο εγκεκριμένος εξαγωγέας κάνει κατάχρηση της άδειας.
7. Δεν απαιτείται από εγκεκριμένο εξαγωγέα να υπογράφει τις δηλώσεις τιμολογίου, εφόσον αυτός δεσμεύεται εγγράφως έναντι των τελωνειακών αρχών να αποδεχθεί την πλήρη ευθύνη για κάθε δήλωση τιμολογίου που τον ταυτοποιεί σαν να την είχε υπογράψει ιδιοχείρως.
Υπότμημα 6
Θεούτα και μελίλια
Άρθρο 97κγ
Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος αναφορικά με την έκδοση, τη χρήση και την μετέπειτα επαλήθευση των αποδεικτικών καταγωγής εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα προϊόντα που εξάγονται από δικαιούχο χώρα στη Θέουτα ή τη Μελίλια και στα προϊόντα που εξάγονται από τη Θέουτα και τη Μελίλια σε δικαιούχο χώρα για τους σκοπούς της διμερούς σώρευσης.
Η Θέουτα και η Μελίλια θεωρούνται ενιαίο έδαφος.
Οι ισπανικές τελωνειακές αρχές είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος στη Θέουτα και τη Μελίλια.»
3)
Στο μέρος I τίτλος IV κεφάλαιο 2 τμήμα 2, πριν από το υποτμήμα 1, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 97κδ:
«Άρθρο 97κδ
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος νοούνται ως:
α) “κατασκευή ή παρασκευή”: κάθε μορφή επεξεργασίας ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένης της συναρμολόγησης·
β) “ύλη”: κάθε συστατικό, πρώτη ύλη, κατασκευαστικό στοιχείο, μέρος κ.λπ. που χρησιμοποιείται για την κατασκευή του προϊόντος·
γ) “προϊόν”: το προϊόν που έχει κατασκευαστεί, ακόμη και αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί αργότερα σε άλλη κατασκευαστική εργασία·
δ) “εμπορεύματα”: τόσο οι ύλες, όσο και τα προϊόντα·
ε) “δασμολογητέα αξία”: η αξία που προσδιορίζεται βάσει της συμφωνίας του 1994 περί της εφαρμογής του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (συμφωνία ΠΟΕ για τη δασμολογητέα αξία)·
στ) “τιμή εργοστασίου” στον κατάλογο του παραρτήματος 15: η εργοστασιακή τιμή που καταβάλλεται για το προϊόν στον κατασκευαστή, στην επιχείρηση του οποίου έγινε η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση, υπό τον όρο ότι η τιμή περιλαμβάνει την αξία όλων των υλών που χρησιμοποιήθηκαν, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι επεστράφησαν ή ενδέχεται να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος.
Όταν η πράγματι καταβληθείσα τιμή δεν αντανακλά όλες τις δαπάνες κατασκευής του προϊόντος που πραγματοποιήθηκαν όντως στη δικαιούχο χώρα, η τιμή εργοστασίου είναι το σύνολο όλων αυτών των δαπανών, αφού αφαιρεθούν όλοι οι εσωτερικοί φόροι οι οποίοι έχουν επιστραφεί ή ενδέχεται να επιστραφούν κατά την εξαγωγή του παραχθέντος προϊόντος·
ζ) “αξία υλών” στον κατάλογο του παραρτήματος 15: η δασμολογητέα αξία κατά την εισαγωγή των μη καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν ή, εάν αυτή δεν είναι γνωστή και δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, η πρώτη επιβεβαιωμένη τιμή που καταβλήθηκε για τις ύλες αυτές στην Κοινότητα ή στη δικαιούχο χώρα, κατά την έννοια του άρθρου 98 παράγραφος 1. Όταν πρέπει να διαπιστωθεί η αξία των καταγόμενων υλών που χρησιμοποιήθηκαν, εφαρμόζονται κατ’ αναλογία οι διατάξεις του παρόντος στοιχείου·
η) “κεφάλαια”, “κλάσεις” και “διακρίσεις”: τα κεφάλαια, οι κλάσεις και οι διακρίσεις (τετραψήφιοι ή εξαψήφιοι κωδικοί) που χρησιμοποιούνται στην ονοματολογία του Εναρμονισμένου Συστήματος·
θ) “υπαγόμενο”: αναφέρεται στην κατάταξη ενός προϊόντος ή μιας ύλης σε συγκεκριμένη κλάση ή διάκριση του Εναρμονισμένου Συστήματος·
ι) “αποστολή”: τα προϊόντα τα οποία:
είτε αποστέλλονται ταυτόχρονα από έναν εξαγωγέα σε ένα παραλήπτη,
είτε καλύπτονται από ενιαίο έγγραφο μεταφοράς, το οποίο καλύπτει τη μεταφορά τους από τον εξαγωγέα στον παραλήπτη, ή όταν δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο, από ενιαίο τιμολόγιο.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο στ), όταν η τελευταία επεξεργασία ή μεταποίηση ανατίθεται με υπεργολαβία σε κατασκευαστή, ο όρος “κατασκευαστής” που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο στ) πρώτο εδάφιο μπορεί να δηλώνει την επιχείρηση που χρησιμοποίησε τον υπεργολάβο.»
4)
Στο άρθρο 99 παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο δ)α:
«δ)α
προϊόντα που προέρχονται από σφαγέντα ζώα τα οποία γεννήθηκαν και εκτράφηκαν εκεί·»
5)
Στο άρθρο 101, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο ζ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ζ)
εργασίες για τον χρωματισμό ή τον αρωματισμό ζάχαρης ή για την κατασκευή κύβων ζάχαρης· μερική ή ολική άλεση κρυσταλλικής ζάχαρης·»·
β)
το στοιχείο ιγ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ιγ)
απλή ανάμειξη προϊόντων, έστω και διαφορετικού είδους· ανάμειξη ζάχαρης με οποιαδήποτε άλλη ύλη·»·
γ)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο ιγ)α:
«ιγ)α
απλή προσθήκη νερού ή αραίωση ή αφυδάτωση ή μετουσίωση προϊόντων·»
6)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13α που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
7)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13β που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
8)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13γ που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού.
9)
Παρεμβάλλεται το παράρτημα 13δ που παρατίθεται στο παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού.
10)
Στο παράρτημα 14, στις σημειώσεις 1 και 3.1, η φράση «των άρθρων 69 και 100» αντικαθίσταται από τη φράση «του άρθρου 100».
11)
Το παράρτημα 17 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.
12)
Το παράρτημα 18 αντικαθίσταται από το κείμενο που παρατίθεται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Οι δικαιούχες χώρες υποβάλλουν στην Επιτροπή τη δέσμευση σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2454/93 όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό και τα στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 69 του εν λόγω κανονισμού, τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τεθεί σε πραγματική εφαρμογή στο έδαφός τους το σύστημα των εγγεγραμμένων εξαγωγέων.
Το αργότερο την 1η Ιουλίου 2016 και την 1η Ιουλίου 2019, η Επιτροπή θα εξετάσει την κατάσταση προετοιμασίας των δικαιούχων χωρών για την εφαρμογή του συστήματος των εγγεγραμμένων εξαγωγέων και θα προτείνει τις ενδεχόμενες αναγκαίες προσαρμογές.
Άρθρο 3
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2011.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 1 σημείο 1), στον βαθμό που αφορά τα άρθρα 68 έως 71, τα άρθρα 90 έως 97θ και το άρθρο 97ι παράγραφος 2, και σημεία 8) και 9) εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2017.
4. Οι δικαιούχες χώρες που δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν το σύστημα των εγγεγραμμένων εξαγωγέων κατά την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 3 και έχουν υποβάλει γραπτή αίτηση στην Επιτροπή πριν από την 1η Ιουλίου 2016 ή για τις οποίες η Επιτροπή έχει προτείνει προσαρμογές, σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο, μπορούν να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τις διατάξεις του τίτλου IV κεφάλαιο 2 τμήμα 1Α και των παραρτημάτων 17 και 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2454/93, πως τροποποιείται με τον παρόντα κανονισμό, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2020.
5. Το σημείο 2 του άρθρου 1 εφαρμόζεται μέχρι την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 3 ή, για τις δικαιούχες χώρες που αναφέρονται στην παράγραφο 4, μέχρι την ημερομηνία που ορίζεται στην παράγραφο 4.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 18 Νοεμβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1063/2010
ze dne 18. listopadu 2010,
kterým se mění nařízení (EHS) č. 2454/93, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (1), a zejména na článek 247 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Na základě nařízení Rady (ES) č. 732/2008 ze dne 22. července 2008 o uplatňování systému všeobecných celních preferencí pro období od 1. ledna 2009 do 31. prosince 2011 a o změně nařízení (ES) č. 552/97, (ES) č. 1933/2006 a nařízení Komise (ES) č. 1100/2006 a (ES) č. 964/2007 (2) poskytuje Evropská unie celní preference rozvojovým zemím v rámci systému všeobecných celních preferencí („GSP“ nebo „systém“). Podle čl. 5 odst. 2 uvedeného nařízení jsou pravidla původu týkající se definice pojmu původních produktů a související postupy a metody správní spolupráce stanoveny v nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (3).
(2)
Po rozsáhlé diskusi zahájené zelenou knihou ze dne 18. prosince 2003 o budoucnosti pravidel původu v preferenčních obchodních režimech (4) Komise dne 16. března 2005 přijala sdělení nazvané „Pravidla původu v preferenčních obchodních režimech: Budoucí zaměření“ (5) („sdělení“). Toto sdělení stanoví nový přístup k pravidlům původu ve všech preferenčních obchodních režimech Evropské unie, a zejména v režimech, které zohledňují požadavky vývoje, jako je systém všeobecných celních preferencí.
(3)
V souvislosti s rozvojovou agendou z Dohá byla uznána potřeba větší integrace rozvojových zemí do světového hospodářství, zejména prostřednictvím lepšího přístupu na trhy rozvinutých zemí.
Za tímto účelem by preferenční pravidla původu měla být zjednodušena a případně zmírněna, aby produkty pocházející ze zvýhodněných zemí mohly skutečně využívat poskytnutých preferencí.
(4)
Aby se preferenčních výhod dostávalo skutečně tomu, kdo je potřebuje, a aby byly ochráněny vlastní zdroje Evropské unie, měla by změny preferenčních pravidel původu doprovázet úprava postupů pro jejich řízení.
(5)
Posouzení dopadů tohoto nařízení provedené Komisí prokazuje, že pravidla systému všeobecných celních preferencí jsou vnímána jako příliš složitá a restriktivní. Dále z posouzení vyplývá, že u některých produktů, zejména těch, které jsou pro nejméně rozvinuté země nejzajímavější, je skutečné využívání poskytnutých preferencí nízké a že jedním z důvodů tohoto stavu jsou pravidla původu.
(6)
Posouzení dopadů naznačilo, že zjednodušení a zohlednění požadavků vývoje by mohlo být dosaženo jediným kritériem použitelným na všechny produkty, které by určilo původ zboží, jež není zcela získáno ve zvýhodněné zemi, a to na základě hodnoty přidané v dotyčné zvýhodněné zemi a dodržení dostatečného zpracovatelského prahu. Posouzení však neprokázalo, že pro zjednodušení nebo zohlednění požadavků vývoje je nepostradatelná pouze jediná metoda. Podle názorů zúčastněných stran kromě toho existuje celá řada odvětví, pro která kritérium přidané hodnoty buď není vhodné, nebo by nemělo být použito jako jediné kritérium; jako jsou zemědělské a zpracované zemědělské produkty, produkty rybolovu, chemikálie, kovy, textilní produkty, oblečení a boty. Proto by v těchto odvětvích měla být používána jiná, jednodušší kritéria, kterým hospodářské subjekty lépe porozumějí a která mohou celní správy jednodušeji kontrolovat, a to buď namísto kritéria přidané hodnoty, nebo jako jeho alternativa. Tato jiná kritéria zahrnují maximální povolený obsah nepůvodních materiálů, změnu čísla nebo položky či podpoložky celního sazebníku, zvláštní opracování a zpracování a použití zcela získaných materiálů. Zjednodušení si nicméně vyžaduje, aby různých pravidel bylo co nejméně. Proto by pravidla původu měla být založena pokud možno na jednotlivých odvětvích, nikoli na jednotlivých produktech.
(7)
Pravidla původu by měla odrážet charakteristiky konkrétních odvětví a rovněž zvýhodněným zemím umožnit skutečný přístup k poskytnutému preferenčnímu celnímu zacházení. Pravidla by mimoto v případě potřeby měla zohledňovat různorodé průmyslové kapacity zvýhodněných zemí. S cílem podpořit průmyslový rozvoj v nejméně rozvinutých zemích by měl být práh vztahující se na tyto materiály v případech, kde je pravidlo založeno na dodržení maximálního obsahu nepůvodních materiálů, co nejvyšší, přičemž by se mělo zajistit, že operace uskutečněné v těchto zemích budou řádně provedeny a hospodářsky odůvodněné. Maximální obsah nepůvodních materiálů až do výše 70 % nebo jakékoli pravidlo, které stanoví ekvivalentní úroveň uvolnění, by u produktů pocházejících z nejméně rozvinutých zemí měly vést ke zvýšení jejich vývozu.
(8)
Aby se zajistilo, že opracování nebo zpracování, které se uskuteční ve zvýhodněné zemi, je řádně provedenou a hospodářsky odůvodněnou operací, jež bude pro tuto zemi skutečným hospodářským přínosem, je vhodné stanovit seznam operací nedostatečného opracování nebo zpracování, které produktu nikdy nemohou udělit status původu. Tento seznam může být z větší části stejný jako seznam stávající. Měly by však být provedeny určité úpravy. Aby se zabránilo odklonění obchodu a narušení trhu s cukrem, mělo by být v souladu s ustanoveními, jež již byla přijata jako součást pravidel původu ostatních preferenčních obchodních režimů, například stanoveno nové pravidlo, které zabrání mísení cukru s jiným materiálem.
(9)
V odvětvích, na která se neuplatňuje kritérium přidané hodnoty, by měla být zajištěna míra pružnosti, jako je tomu dosud, a to povolením použití omezeného podílu materiálů, které nesplňují pravidla. Rozsah tohoto použití by však měl být vyjasněn, pokud jde o produkty vyrobené za použití zcela získaných materiálů. Kromě toho by s cílem umožnit větší pružnost při získávání materiálů měl být s výjimkou některých citlivých produktů povolený podíl těchto materiálů zvýšen, a to z 10 % na 15 % ceny konečného produktu ze závodu. Mezi tyto citlivé produkty patří produkty spadající do kapitol 2 a 4 až 24 harmonizovaného systému, kromě zpracovaných produktů rybolovu kapitoly 16, pro které se přípustné odchylky vyjádřené jako hmotnost zdají být vhodnější, a produkty spadající do kapitol 50 až 63 harmonizovaného systému, které by měly podléhat zvláštním pravidlům pro přípustné odchylky založeným podle okolností buď na hmotnosti, nebo na hodnotě a lišícím se v závislosti na produktu.
(10)
Kumulace původu je důležitým zjednodušujícím faktorem, který umožňuje zemím s totožnými pravidly původu spolupracovat za účelem výroby produktů způsobilých pro preferenční celní zacházení. Stávající podmínky regionální kumulace původu, což je druh kumulace fungující v současnosti v rámci tří regionálních sdružení zemí, se ukázaly jako složité a příliš přísné. Měly by proto být zjednodušeny a zmírněny, a to zrušením stávající podmínky týkající se hodnoty. Kromě toho by měly být zachovány stávající možnosti kumulace mezi zeměmi ve stejném regionálním sdružení, a to i přes diferenciaci v pravidlech původu zavedenou v některých případech tímto nařízením mezi nejméně rozvinutými zeměmi a jinými zvýhodněnými zeměmi. Tato kumulace by měla být povolena pouze za předpokladu, že při zasílání materiálů do jiné země v rámci sdružení za účelem regionální kumulace uplatní každá země pravidlo původu, které pro ni platí v obchodních vztazích s Evropskou unií. Aby se však zabránilo narušení trhu mezi zeměmi s různými úrovněmi celní preference, měla by být přijata opatření na vynětí některých citlivých produktů z regionální kumulace.
(11)
Komise ve sdělení uvedla, že je připravena zvážit jakýkoli požadavek na vytvoření nových, spojených nebo rozšířených sdružení, pokud bude existovat hospodářská komplementarita, budou zohledněny rozdíly v preferenčních režimech uplatňovaných na různé země a související riziko obcházení cel a pokud budou zavedeny nezbytné struktury a postupy pro správní spolupráci při řízení a kontrole původu. V souladu s tím by měla být přijata opatření na kumulaci původu mezi zeměmi ve sdružení regionální kumulace I a III, které splňují požadované podmínky. V návaznosti na žádost předloženou organizací MERCOSUR by mělo být vytvořeno nové sdružení regionální kumulace nazvané „sdružení IV“ a sestávající z Argentiny, Brazílie, Paraguaye a Uruguaye. Uplatnění regionální kumulace mezi uvedenými zeměmi by mělo být podmíněno splněním nezbytných požadavků.
(12)
Zvýhodněným zemím by mělo být dovoleno dále využívat kumulace se zeměmi, které jsou partnerskými zeměmi v rámci dohod o volném obchodu uzavřených EU. Tento nový druh kumulace, tzv. „rozšířená kumulace“, by měl být jednosměrný, tj. měl by povolovat pouze použití materiálů ve zvýhodněných zemích a měl by být udělen po důkladném prozkoumání žádosti podané dotyčnou zvýhodněnou zemí. Zboží spadající do kapitol 1 až 24 harmonizovaného systému by vzhledem ke své citlivé povaze mělo být z tohoto druhu kumulace vyňato.
(13)
Zvýhodněným zemím je od roku 2001 povoleno kumulovat původ u zboží spadajícího pod kapitoly 25 až 97 harmonizovaného systému a pocházejícího z Norska a Švýcarska. Tato kumulace by měla být povolena i nadále a měla by být rozšířena na Turecko za předpokladu, že Norsko, Švýcarsko a Turecko použijí stejnou definici pojmu původu jako Evropská unie a udělí reciproční zacházení dovezeným produktům, které byly vyrobeny za použití materiálů pocházejících z Evropské unie. Za tímto účelem by měla být mezi smluvními stranami výměnou dopisů nebo jakoukoli jinou vhodnou formou uzavřena dohoda obsahující závazek, že smluvní strany poskytnou členským státům a sobě navzájem nezbytnou podporu v záležitostech správní spolupráce.
(14)
Regionální kumulace by se však neměla vztahovat na některé materiály, u kterých celní preference v Evropské unii není stejná pro všechny země účastnící se kumulace a kde by dotčené materiály prostřednictvím kumulace využívaly příznivějšího celního zacházení než toho, kterého by se jim dostalo v případě přímého vývozu do Evropské unie. Pokud by tato situace nebyla vyřešena prostřednictvím vynětí materiálů, mohlo by to vést k obcházení cel nebo k narušení obchodu tím, že by se do Evropské unie vyváželo zboží pouze ze zemí, na které se uplatňuje nejpříznivější celní preference.
(15)
V samostatné příloze se stanoví seznam materiálů vyňatých z regionální kumulace. Tato příloha může být pozměněna nejen při opětovném vzniku těchto okolností, ale také s cílem zahrnout případy, kdy by takové okolnosti nastaly v důsledku provedení kumulace mezi zeměmi sdružení regionální kumulace I a III.
Kumulace původu mezi zeměmi ve sdruženích regionální kumulace I a III a rozšířená kumulace by měla podléhat konkrétním podmínkám, přičemž by Komise v souladu s postupem projednávání ve výborech a na základě příslušných ohledů měla ověřit jejich splnění předtím, než zváží udělení kumulace. Ze stejných důvodů by Komise měla mít v případech, kdy používání této kumulace bylo uděleno, ale později se zjistí, že uplatňování kumulace již nesplňuje podmínky nebo vede k nežádoucím následkům, jako například k narušování obchodu nebo obcházení cel, možnost kdykoli odejmout povolení k používání těchto druhů kumulace.
(16)
Ve stávajících pravidlech původu jsou některá ustanovení týkající se rybářských plavidel lovících ryby mimo pobřežní vody složitá do takové míry, která je nepřiměřená jejich záměru, a je proto velmi obtížné je provádět i kontrolovat. Měla by proto být zjednodušena.
Stávající pravidla vyžadují důkaz přímé dopravy do Evropské unie, který je často obtížné získat. Kvůli tomuto požadavku nemůže jisté zboží, ke kterému je připojen platný doklad o původu, ve skutečnosti využívat preference. Je proto vhodné zavést nové, jednodušší a pružnější pravidlo, které se zaměří na to, aby zboží předložené celním orgánům po prohlášení o propuštění do volného oběhu v Evropské unii bylo stejné jako zboží, které opustilo zvýhodněnou zemi vývozu, a nebylo cestou jakýmkoli způsobem pozměněno či přetvořeno.
(17)
V současné době potvrzují původ produktů orgány zvýhodněné země a v případech, kdy se prokáže, že deklarovaný původ je nesprávný, dovozci často nemusí platit clo, neboť jednali v dobré víře a chyba se stala na straně příslušných orgánů. To vede ke ztrátě vlastních zdrojů Evropské unie a hlavní břemeno pak spočívá na daňových poplatnících Evropské unie. Vzhledem k tomu, že vývozci nejlépe sami znají původ svých produktů, je vhodné požadovat, aby vývozci přímo svým zákazníkům poskytovali deklarace o původu.
(18)
Vývozci by měli být registrováni u příslušných orgánů zvýhodněných zemí, aby se usnadnily cílené kontroly po vývozu. Za tímto účelem by každá zvýhodněná země měla vytvořit elektronický rejstřík registrovaných vývozců, jehož obsah by měl být oznámen Komisi příslušným vládním orgánem dané zvýhodněné země. Na tomto základě by Komise měla pro účely správních úřadů a hospodářských subjektů v Evropské unii vytvořit centrální databázi registrovaných vývozců, jejímž prostřednictvím by hospodářské subjekty před deklarováním zboží určeného k propuštění do volného oběhu mohly zkontrolovat, že jejich dodavatel je vývozce registrovaný v dotyčné zvýhodněné zemi. Stejně tak by hospodářské subjekty z Evropské unie vyvážející za účelem dvoustranné kumulace původu měly být registrovány u příslušných úřadů členských států.
(19)
Zveřejnění registračních čísel vývozců a údajů nedůvěrné povahy o nich by mělo ostatním stranám umožnit konzultaci těchto údajů s cílem zjednodušit transparentnost a zvýšit informovanost zúčastněných stran. Uvážíme-li však důsledky tohoto zveřejnění, mělo by k němu docházet pouze v případě, že k tomu vývozce předem dobrovolně udělí svůj výslovný a vědomý písemný souhlas.
(20)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (6) upravuje zpracování osobních údajů členskými státy. Zásady uvedené ve směrnici 95/46/ES by v tomto nařízení měly být podle potřeby doplněny nebo objasněny.
(21)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů institucemi a orgány Společenství a o volném pohybu těchto údajů (7) upravuje zpracovávání osobních údajů Komisí. Zásady uvedené v nařízení (ES) č. 45/2001 by v tomto nařízení měly být podle potřeby doplněny nebo objasněny.
(22)
Podle článku 28 směrnice 95/46/ES by vnitrostátní orgány dozoru měly provádět dohled nad přípustností zpracování osobních údajů členskými státy, zatímco podle článku 46 nařízení (ES) č. 45/2001 by evropský inspektor ochrany údajů měl kontrolovat činnost orgánů a institucí Evropské unie ve vztahu ke zpracování osobních údajů. Evropský inspektor ochrany údajů a vnitrostátní orgány dozoru by měli aktivně spolupracovat s v rámci své příslušné oblasti působnosti a zajistit koordinovaný dohled nad zpracováním dat prováděným v souladu s tímto nařízením.
(23)
Zavedení systému registrovaných vývozců musí zohlednit schopnost zvýhodněných zemí vytvořit a řídit registrační systém a rovněž schopnost Komise vytvořit nezbytnou centrální databázi. Za tím účelem musí Komise ještě stanovit požadavky uživatelů a technické specifikace systému. Po vytvoření podrobné struktury centrální databáze bude posouzen přesný vliv systému registrovaných vývozců, zejména pokud jde o přístupové údaje a ochranu údajů, a budou provedeny nezbytné úpravy příslušných ustanovení. Zavedení systému by proto mělo být odloženo na 1. ledna 2017, což umožní uskutečnění vývojové fáze, až budou stanoveny požadavky uživatelů a technické specifikace a provedeny případné právní úpravy nezbytné s ohledem na požadavky uživatelů systému a technické specifikace a jejich vliv na ochranu údajů. Pro země, které nemohou tento termín dodržet, by mělo být kromě toho stanoveno dodatečné tříleté období.
Do roku 2017 a po tomto roce by pro zvýhodněné země, které v té době nebudou schopny používat nový systém, měla být stanovena přechodná pravidla týkající se postupů a metod správní spolupráce založená na dosud platných ustanoveních. Tato přechodná pravidla by zejména měla stanovit vydávání dokladu o původu příslušnými orgány dotyčné země. Stávající pravidla by kromě toho měla být zefektivněna tím, že jejich struktura bude sladěna s pravidly platnými po zavedení systému registrovaných vývozců. Tím se tato pravidla stanou srozumitelnějšími, zejména díky jasnému rozlišení obecných zásad, postupů při vývozu ve zvýhodněné zemi, postupů při propuštění do volného oběhu v Evropské unii a metod správní spolupráce. Zároveň by mělo být aktualizováno osvědčení o původu zboží na tiskopise A, a to nahrazením poznámek týkajících se tiskopisu verzí poznámek z roku 2007, neboť tato verze zohledňuje poslední rozšíření EU, a proto obsahuje aktualizovaný seznam zemí, které přijímají tiskopis A pro účely systému všeobecných celních preferencí.
(24)
Přístup k systému by měl být podmíněn tím, že zvýhodněné země zavedou a zachovají správní struktury, které umožní efektivní řízení systému, a zaváží se na vyžádání Komisi poskytnout veškerou nezbytnou pomoc pro účely sledování řádného řízení systému. Mezi orgány v Evropské unii a ve zvýhodněných zemích musí existovat systém správní spolupráce, který poskytne rámec pro ověřování původu. Zároveň by měla být jasně stanovena odpovědnost vývozců při deklarování původu a rovněž úloha správních orgánů při řízení systému. Měl by být upřesněn obsah deklarace o původu a případy, ve kterých mohou celní orgány v Evropské unii odmítnout přijetí deklarace nebo ji zaslat k ověření.
(25)
Definice a seznam operací dostatečného opracování nebo zpracování obsažené ve stávajících ustanoveních jsou společné pro systém všeobecných celních preferencí a pro opatření preferenčních cel jednostranně přijatých Evropskou unií pro některé země nebo území. Vzhledem k tomu, že pravidla původu těchto pozdějších režimů budou reformována později, měla by se na ně i nadále vztahovat stávající ustanovení. V zájmu soudržnosti se systémem všeobecných celních preferencí a ostatních jednostranných preferenčních obchodních režimů je vhodné sladit definici zcela získaných produktů a seznam operací nedostatečného opracování nebo zpracování stanovené v těchto jednostranných režimech s definicemi a seznamem pravidel původu systému všeobecných celních preferencí.
(26)
Nařízení (EHS) č. 2454/93 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(27)
Na základě nařízení Komise (ES) č. 1613/2000 (8), (ES) č. 1614/2000 (9) a (ES) č. 1615/2000 (10) poskytlo Společenství odchylky od pravidel původu systému všeobecných celních preferencí u některých textilních produktů pocházejících z Laosu, Kambodže a Nepálu, které pozbývají platnosti dne 31. prosince 2010. Po zavedení jednodušších pravidel původu, která zohlední požadavky vývoje, tímto nařízením bude pokračování platnosti těchto odchylek zbytečné.
(28)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EHS) č. 2454/93 se mění takto:
(1)
V části I, hlavě IV, kapitole 2 se články 66 až 97 nahrazují tímto:
„Oddíl 1
Systém všeobecných preferencí
Pododdíl 1
Obecná ustanovení
Článek 66
Tento oddíl stanoví pravidla týkající se definice pojmu „původní produkty“ a souvisejících postupů a metod správní spolupráce pro účely uplatňování systému všeobecných celních preferencí poskytovaného Evropskou unií rozvojovým zemím na základě nařízení (ES) č. 732/2008 (11) („systém“).
Článek 67
1. Pro účely tohoto oddílu a oddílu 1A této kapitoly se použijí tyto definice:
a)
„zvýhodněnou zemí“ se rozumí země nebo území uvedená/é v nařízení (ES) č. 732/2008; termín „zvýhodněná země“ se rovněž vztahuje na pobřežní vody této země nebo území ve smyslu Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu (úmluva z Montego Bay, 10. prosince 1982) a nesmí překročit jejich hranice;
b)
„výrobou“ se rozumí každé opracování nebo zpracování, včetně sestavování;
c)
„materiálem“ se rozumí jakékoli příměsi, suroviny, komponenty, části apod., které jsou používány při výrobě produktu;
d)
„produktem“ nebo „výrobkem“ se rozumí vyráběný produkt nebo výrobek, i když je zamýšleno jeho pozdější využití v jiné výrobní operaci;
e)
„zbožím“ se rozumí jak materiál, tak produkty či výrobky;
f)
„dvoustrannou kumulací“ se rozumí systém, na jehož základě se mohou produkty, které podle tohoto nařízení pocházejí z Evropské unie, považovat za původní materiály ve zvýhodněné zemi, když jsou v této zvýhodněné zemi dále zpracovány nebo jsou zapracovány do produktu;
g)
„kumulací s Norskem, Švýcarskem nebo Tureckem“ se rozumí systém, na jehož základě se mohou produkty, které pocházejí z Norska, Švýcarska nebo Turecka, považovat za původní materiály ve zvýhodněné zemi, když jsou v této zvýhodněné zemi dále zpracovány nebo jsou zapracovány do produktu a dovezeny do Evropské unie;
h)
„regionální kumulací“ se rozumí systém, kdy se produkty, které podle tohoto nařízení pocházejí ze země, jež je členem regionálního sdružení, považují za materiály pocházející z jiné země téhož regionálního sdružení (nebo ze země jiného regionálního sdružení, kde je možná kumulace mezi sdruženími), když jsou dále zpracovány nebo zapracovány do produktu tam vyráběného;
i)
„rozšířenou kumulací“ se rozumí systém, který uděluje Komise na základě žádosti předložené zvýhodněnou zemí, kdy se některé materiály pocházející ze země, se kterou má Evropská unie dohodu o volném obchodu podle článku XXIV platné Všeobecné dohody o clech a obchodu (GATT), považují za materiály pocházející z dotyčné zvýhodněné země, když jsou dále zpracovány nebo zapracovány do produktu vyráběného v této zemi;
j)
„zastupitelnými materiály“ se rozumí materiály stejného druhu a obchodní kvality, se stejnými technickými a fyzickými vlastnostmi, které od sebe po zapracování do hotového produktu nelze rozeznat;
k)
„regionálním sdružením“ se rozumí sdružení zemí, mezi nimiž se uplatňuje regionální kumulace;
l)
„celní hodnotou“ se rozumí hodnota určená v souladu s Dohodou o provádění článku VII Všeobecné dohody o clech a obchodu (Dohoda Světové obchodní organizace o celní hodnotě) z roku 1994;
m)
„hodnotou materiálů“ v seznamu v příloze 13a se rozumí celní hodnota v okamžiku dovozu použitých nepůvodních materiálů, nebo není-li známa a nelze-li ji určit, první ověřitelná cena zaplacená za tyto materiály ve zvýhodněné zemi. Pokud je třeba určit hodnotu použitých původních materiálů, použije se toto písmeno přiměřeně;
n)
„cenou ze závodu“ se rozumí cena zaplacená za produkt ze závodu výrobci, v jehož podniku došlo k poslednímu opracování nebo zpracování, pokud tato cena zahrnuje hodnotu veškerého použitého materiálu a veškeré další náklady související s jeho výrobou po odečtení případných vnitřních daní, které se vracejí nebo mohou být vráceny při vývozu získaného produktu.
V případě, že skutečná zaplacená cena neodráží veškeré náklady související s výrobou produktu, které byly skutečně vynaloženy ve zvýhodněné zemi, rozumí se cenou ze závodu součet všech těchto nákladů po odečtení případných vnitřních daní, které se vracejí nebo mohou být vráceny při vývozu získaného produktu;
o)
„maximálním obsahem nepůvodních materiálů“ se rozumí maximální povolený obsah nepůvodních materiálů, na jehož základě je výroba považována za opracování nebo zpracování dostatečné k tomu, aby byl produktu udělen status původu. Lze jej vyjádřit jako procento ceny ze závodu nebo jako procento čisté hmotnosti těchto použitých materiálů, které spadají do stanovené skupiny kapitol, do kapitoly, čísla nebo položky či podpoložky;
p)
„čistou hmotností“ se rozumí hmotnost samotného zboží bez balicích materiálů a jakýchkoli jiných obalů;
q)
„kapitolami“, „čísly“ a „položkami“ či „podpoložkami“ se rozumí kapitoly, čísla a položky či podpoložky (čtyř- nebo šestimístné číselné kódy) používané v nomenklatuře, která tvoří harmonizovaný systém se změnami podle doporučení Rady pro celní spolupráci ze dne 26. června 2004;
r)
„zařazením“ se rozumí zařazení produktu nebo materiálu do určitého čísla nebo položky či podpoložky harmonizovaného systému;
s)
„zásilkou“ se rozumí produkty, které:
-
buď zasílá současně jeden vývozce jednomu příjemci, nebo
-
které jsou dopravovány na podkladě jediného přepravního dokladu od vývozce k příjemci, a pokud tento doklad neexistuje, na podkladě jediné faktury;
t)
„vývozcem“ se rozumí osoba vyvážející zboží do Evropské unie nebo do zvýhodněné země, která je schopna prokázat původ zboží, a to bez ohledu na to, zda se jedná o výrobce či nikoli a zda sama splňuje vývozní formality či nikoli;
u)
„registrovaným vývozcem“ se rozumí vývozce, který je registrován u příslušných orgánů dotyčné zvýhodněné země, aby mohl vyhotovovat deklaraci o původu pro vývoz v rámci systému;
v)
„deklarací o původu“ se rozumí deklarace vyhotovená vývozcem, která uvádí, že produkty v ní uvedené splňují pravidla původu systému, a to s cílem buď umožnit osobě deklarující zboží určené k propuštění do volného oběhu v Evropské unii požadovat výhody preferenčního celního zacházení, nebo hospodářskému subjektu ve zvýhodněné zemi, který dováží materiály k dalšímu zpracování v souvislosti s pravidly kumulace, prokázat status původu tohoto zboží.
2. Pro účely odst. 1 písm. n) může pojem ‚výrobce‘ uvedený v odst. 1 písm. n) prvním pododstavci v případě, kdy bylo poslední opracování nebo zpracování zadáno výrobci, odkazovat na podnik, který subdodavatele zaměstnal.
Článek 68
1. S cílem zajistit řádné uplatňování systému se zvýhodněné země zaváží, že:
a)
zavedou a zachovají nezbytné správní struktury a systémy nutné pro provádění a řízení pravidel a postupů stanovených v tomto oddíle v dotyčné zemi, včetně případných opatření nezbytných pro uplatňování kumulace;
b)
jejich příslušné orgány budou spolupracovat s Komisí a celními orgány členských států.
2. Spolupráce uvedená v odst. 1 písm. b) zahrnuje:
a)
poskytování veškeré nezbytné podpory v případě žádosti Komise o jí prováděné sledování řádného řízení systému v dotyčné zemi, včetně ověřovacích návštěv na místě prováděných Komisí nebo celními orgány členských států;
b)
aniž jsou dotčeny články 97g a 97h, ověřování statusu původu produktů a dodržování dalších podmínek stanovených tímto oddílem, včetně návštěv na místě, pokud o to Komise nebo celní orgány členských států požádají v souvislosti s prošetřováním původu.
3. Zvýhodněné země Komisi předloží závazek uvedený v odstavci 1.
Článek 69
1. Zvýhodněné země Komisi oznámí názvy a adresy orgánů nacházejících se na jejich území, které jsou:
a)
součástí vládních orgánů dotyčné země nebo jednají z pověření vlády a jsou zplnomocněny k registraci vývozců a k jejich vynětí z rejstříku registrovaných vývozců;
b)
součástí vládních orgánů dotyčné země a zplnomocněny k poskytování podpory Komisi a celním orgánům členských států prostřednictvím správní spolupráce, jak je uvedeno v tomto oddíle.
2. Zvýhodněné země Komisi okamžitě oznámí veškeré změny informací oznámených podle odstavce 1.
3. Na základě informací podaných vládními orgány zvýhodněných zemí a celními orgány členských států Komise vytvoří elektronickou databázi registrovaných vývozců.
K databázi a údajům v ní obsaženým má přístup pouze Komise. Orgány uvedené v prvním pododstavci zajistí, aby údaje sdělované Komisi byly aktualizovány a aby byly úplné a přesné.
Údaje zpracované v databázi uvedené v prvním pododstavci se zveřejní na internetu s výjimkou důvěrných informací obsažených v kolonkách 2 a 3 žádosti o registraci vývozce uvedené v článku 92.
Osobní údaje zpracované databází uvedenou v prvním pododstavci a členskými státy podle tohoto oddílu se předají nebo zpřístupní třetím zemím nebo mezinárodním organizacím pouze v souladu s článkem 9 nařízení (ES) č. 45/2001.
4. Toto nařízení nijak neovlivňuje úroveň ochrany fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů podle ustanovení právních předpisů Evropské unie a jednotlivých členských států, a zejména nemění povinnosti členských států týkající se zpracovávání osobních údajů těmito státy podle směrnice 95/46/ES, ani povinnosti orgánů a institucí Evropské unie týkající se zpracovávání osobních údajů těmito orgány a institucemi podle nařízení (ES) č. 45/2001 při plnění jejich povinností.
Údaje o identifikaci a registraci vývozců tvořené souborem údajů uvedených v bodech 1, 3 (týkající se popisu činnosti), 4 a 5 přílohy 13c Komise zveřejní na internetu pouze v případě, že k tomu tito vývozci dobrovolně udělili svůj výslovný a vědomý písemný souhlas.
Vývozcům se poskytnou informace stanovené v článku 11 nařízení (ES) č. 45/2001.
Výkon práv osob v souvislosti s jejich registračními údaji uvedenými v příloze 13c a zpracovanými ve vnitrostátních systémech se řídí právními předpisy členského státu, který jejich osobní údaje uložil, přičemž tyto předpisy provádějí směrnici 95/46/ES.
Práva osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů v centrální databázi uvedené v odstavci 3 jsou vykonávána v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001.
Vnitrostátní orgány dozoru pro ochranu údajů a evropský inspektor ochrany údajů, z nichž každý jedná v rozsahu svých příslušných pravomocí, aktivně spolupracují a zajišťují koordinovaný dozor nad databází uvedenou v odstavci 3.
Článek 70
1. Komise v řadě C Úředního věstníku Evropské unie zveřejní seznam zvýhodněných zemí a datum, od kdy jsou považovány za země splňující podmínky uvedené v článcích 68 a 69. Splní-li nová zvýhodněná země tytéž podmínky, Komise tento seznam aktualizuje.
2. Původní produkty ve zvýhodněné zemi ve smyslu tohoto oddílu po propuštění do volného oběhu v Evropské unii využívají systému pouze pod podmínkou, že byly vyvezeny v den stanovený v seznamu uvedeném v odstavci 1 nebo po tomto dni.
3. Zvýhodněná země se považuje za zemi splňující ustanovení článků 68 a 69 v den, kdy předložila závazek uvedený v čl. 68 odst. 1 a provedla oznámení uvedené v čl. 69 odst. 1.
Článek 71
Nedodrží-li příslušné orgány zvýhodněné země ustanovení čl. 68 odst. 1, čl. 69 odst. 2, článků 91, 92, 93 nebo 97g nebo nebudou-li systematicky dodržovat čl. 97h odst. 2, může to v souladu s článkem 16 nařízení (ES) č. 732/2008 vést k dočasnému odnětí preferencí v rámci systému pro danou zemi.
Pododdíl 2
Definice pojmu „původní produkty“
Článek 72
Za pocházející ze zvýhodněné země se považují tyto produkty:
a)
produkty, které byly v dané zemi zcela získány ve smyslu článku 75;
b)
produkty, které byly získány v dané zemi a obsahují materiály, které zde nebyly zcela získány, jestliže byly tyto materiály dostatečně opracovány nebo zpracovány ve smyslu článku 76.
Článek 73
1. V dotyčné zvýhodněné zemi musí být splněny podmínky pro získání statusu původu stanovené v tomto pododdíle.
2. Jsou-li původní produkty vyvezené ze zvýhodněné země do jiné země vráceny do zvýhodněné země, je třeba je považovat za nepůvodní, nelze-li příslušným orgánům věrohodně prokázat, že:
a)
vrácené produkty jsou totožné s vyvezenými a
b)
byly případně podrobeny pouze operacím nezbytným pro jejich uchování v dobrém stavu po dobu pobytu v dané zemi nebo při jejich vývozu.
Článek 74
1. Produkty deklarované k propuštění do volného oběhu v Evropské unii musí být stejné jako produkty vyvezené ze zvýhodněné země, ze které pocházejí. Před jejich deklarováním k propuštění do volného oběhu nesmí být pozměněny, jakýmkoli způsobem přetvořeny nebo podrobeny operacím kromě těch, které je mají uchovat v dobrém stavu. Skladování produktů nebo zásilek a rozdělování zásilek lze provést na odpovědnost vývozce nebo následného držitele zboží a produkty zůstávají v zemi nebo zemích tranzitu pod dohledem celních orgánů.
2. Splnění odstavce 1 se považuje za uspokojivé, pokud celní orgány nemají důvod k pochybnostem; v takových případech mohou celní orgány požádat deklaranta, aby poskytl důkaz plnění, který je možné poskytnout jakýmkoli způsobem, včetně smluvních přepravních dokumentů, jako jsou nákladní listy; může se rovněž jednat o faktické či konkrétní důkazy založené na značení nebo číslování balíků nebo jakékoli důkazy týkající se vlastního zboží.
3. Při uplatnění kumulace podle článků 84, 85 nebo 86 se odstavce 1 a 2 použijí přiměřeně.
Článek 75
1. Za zcela získané ve zvýhodněné zemi se považují:
a)
nerostné produkty tam vytěžené z půdy nebo mořského dna;
b)
rostliny a produkty ze zeleniny tam vypěstované nebo sklizené;
c)
živá zvířata tam narozená nebo vylíhnutá a odchovaná;
d)
produkty získané z živých zvířat tam odchovaných;
e)
produkty z poražených zvířat tam narozených či vylíhnutých a odchovaných;
f)
produkty získané z tamního lovu nebo rybolovu;
g)
produkty akvakultury z ryb, korýšů a měkkýšů tam narozených nebo vylíhnutých a odchovaných;
h)
produkty mořského rybolovu a jiné produkty vytěžené z moře mimo pobřežní vody jejími plavidly;
i)
produkty vyrobené nebo získané na palubě jejích výrobních plavidel výlučně z produktů uvedených v písmenu h);
j)
vyřazené předměty tam sebrané, jsou-li použitelné pouze k opětovnému získání surovin;
k)
odpad a šrot pocházející z výrobních operací tam provedených;
l)
produkty získané z mořského dna nebo z mořského podzemí ležícího mimo pobřežní vody, má-li zvýhodněná země výhradní práva k využívání tohoto mořského dna nebo mořského podzemí;
m)
zboží tam vyrobené výhradně z produktů uvedených v písmenech a) až l).
2. Pojmy „její plavidla“ a „její výrobní plavidla“ uvedené v odst. 1 písm. h) a i) se vztahují pouze na plavidla a výrobní plavidla, která splňují tyto požadavky:
a)
jsou registrována ve zvýhodněné zemi nebo v některém členském státě;
b)
plují pod vlajkou zvýhodněné země nebo některého členského státu;
c)
splňují jednu z těchto podmínek:
i)
vlastní je alespoň z 50 % státní příslušníci zvýhodněné země nebo některého členského státu nebo
ii)
vlastní je společnosti,
-
které mají sídlo a hlavní provozovnu ve zvýhodněné zemi nebo v některém členském státě a
-
které jsou alespoň z 50 % ve vlastnictví zvýhodněné země nebo členských států nebo veřejných subjektů nebo státních příslušníků zvýhodněné země nebo členských států.
3. Podmínky uvedené v odstavci 2 mohou být splněny v členských státech nebo v různých zvýhodněných zemích, pokud všechny zvýhodněné země využívají regionální kumulaci podle čl. 86 odst. 1 a 5. V takovém případě se podle odst. 2 písm. b) produkty považují za pocházející ze zvýhodněné země, pod jejíž vlajkou pluje plavidlo nebo výrobní plavidlo.
První pododstavec se použije, pouze pokud jsou splněna ustanovení čl. 86 odst. 2 písm. b) a c).
Článek 76
1. Aniž jsou dotčeny články 78 a 79, považují se produkty, které nejsou zcela získány v dotyčné zvýhodněné zemi ve smyslu článku 75, za pocházející z této zvýhodněné země, pokud jsou splněny podmínky pro dotyčné zboží stanovené v seznamu v příloze 13a.
2. Je-li produkt, který získal status původu v některé zemi podle odstavce 1, dále v této zemi zpracován a použit jako materiál k výrobě jiného produktu, nezohledňují se nepůvodní materiály, které mohly být použity k jeho výrobě.
Článek 77
1. U každého produktu se určí, zda byly splněny požadavky čl. 76 odst. 1.
V případě, kdy je příslušné pravidlo založeno na dodržení maximálního obsahu nepůvodních materiálů, je však s ohledem na výkyvy v nákladech a směnných kurzech možné hodnotu nepůvodních materiálů vypočítat na základě průměru, jak je uvedeno v odstavci 2.
2. V případě uvedeném v odstavci 1 druhém pododstavci se průměrná cena produktu ze závodu vypočítá na základě součtu cen ze závodu účtovaných v každém prodeji produktů provedeném během předchozího účetního období a průměrná hodnota použitých nepůvodních materiálů se vypočítá na základě souhrnu hodnoty všech nepůvodních materiálů použitých k výrobě produktů za předchozí účetní období určené v zemi vývozu nebo v případě, kdy dosud nejsou k dispozici údaje za celé účetní období, za období kratší, nejméně však za tři měsíce.
3. Vývozci, kteří se rozhodnou pro výpočet na základě průměrné hodnoty, tuto metodu důsledně používají během roku následujícího po referenčním účetním období nebo případně během roku následujícího po kratším období použitém jako období referenční. Mohou tuto metodu přestat používat, pokud během daného účetního období nebo kratšího reprezentativního období nejméně tří měsíců zaznamenají, že výkyvy v nákladech nebo směnných kurzech, jež odůvodňovaly používání této metody, přestaly existovat.
4. Průměry uvedené v odstavci 2 se použijí jako cena ze závodu, resp. hodnota nepůvodních materiálů, aby bylo možné zjistit dodržování maximálního obsahu nepůvodních materiálů.
Článek 78
1. Aniž je dotčen odstavec 3, považují se za opracování nebo zpracování nedostatečná pro to, aby produktu udělila status původu, bez ohledu na to, zda jsou splněny podmínky článku 76, tyto operace:
a)
operace, jejichž účelem je uchování produktů v dobrém stavu během přepravy a skladování;
b)
rozdělování a spojování nákladových kusů;
c)
mytí, praní, čištění; odstraňování prachu, oxidu, oleje, nátěru nebo jiných povrchových vrstev;
d)
žehlení nebo mandlování textilií nebo textilních výrobků;
e)
prosté natírání a leštění;
f)
loupání a částečné nebo úplné mletí rýže; leštění a hlazení obilovin a rýže;
g)
operace barvení nebo ochucování cukru nebo tvarování cukru; částečné nebo úplné mletí krystalového cukru;
h)
loupání, vypeckovávání a louskání ovoce, ořechů a zeleniny;
i)
ostření, jednoduché broušení nebo prosté řezání;
j)
prosévání, prohazování, třídění, zařazování, sestavování (včetně vytváření souprav předmětů);
k)
prosté plnění do lahví, konzerv, baněk, pytlů, beden, krabic, upevnění na podložky nebo desky a veškeré ostatní prosté balící operace;
l)
připevňování nebo tisk značek, štítků, log a obdobných rozlišovacích znaků na produkty nebo jejich obaly;
m)
prosté mísení produktů, bez ohledu na druh produktů; mísení cukru s jakýmkoli dalším materiálem;
n)
prosté přidávání vody nebo ředění, dehydratace nebo denaturace produktů;
o)
prosté sestavování součástí produktu na úplný produkt nebo rozkládání produktů na části;
p)
kombinace dvou nebo více úkonů uvedených v písmenech a) až o);
q)
porážení zvířat.
2. Pro účely odstavce 1 se operace považují za prosté, jestliže k jejich provádění nejsou nutné žádné zvláštní dovednosti nebo stroje, přístroje nebo nástroje pro tyto operace zvláště vyrobené nebo nainstalované.
3. Při určování, zda se opracování nebo zpracování daného výrobku považuje za nedostatečné ve smyslu odstavce 1, se zohlední všechny operace provedené na daném výrobku ve zvýhodněné zemi.
Článek 79
1. Odchylně od článku 76 a s výhradou odstavců 2 a 3 tohoto článku mohou být nepůvodní materiály, které podle podmínek stanovených v seznamu v příloze 13a nemají být použity při výrobě daného produktu, přesto použity, pokud jejich celková hodnota nebo čistá hmotnost stanovená pro produkt nepřesahuje:
a)
15 % hmotnosti produktu u produktů kapitol 2 a 4 až 24 harmonizovaného systému, s výjimkou zpracovaných produktů rybolovu kapitoly 16;
b)
15 % ceny produktu ze závodu u ostatních produktů, s výjimkou produktů kapitol 50 až 63 harmonizovaného systému, u kterých se použijí přípustné odchylky uvedené v poznámkách 6 a 7 části I přílohy 13a.
2. Odstavec 1 nepovoluje překročení procentního podílu maximálního obsahu nepůvodních materiálů, jak je určeno v pravidlech, která jsou stanovena v seznamu v příloze 13a.
3. Odstavce 1 a 2 se nepoužijí na produkty zcela získané ve zvýhodněné zemi ve smyslu článku 75. Aniž je dotčen článek 78 a čl. 80 odst. 2, použije se však přípustná odchylka stanovená v těchto odstavcích na souhrn všech materiálů, které jsou použity při výrobě produktu a pro které pravidlo stanovené v seznamu v příloze 13a stanoví, že tyto materiály mají být zcela získány.
Článek 80
1. Určující jednotkou pro použití ustanovení tohoto oddílu je konkrétní produkt, který je považován za základní jednotku při určování zařazení za použití harmonizovaného systému.
2. Sestává-li zásilka z více stejných produktů zařazených do stejného čísla harmonizovaného systému, zohlední se při použití ustanovení tohoto oddílu každý jednotlivý produkt samostatně.
3. Je-li podle všeobecného výkladového pravidla 5 harmonizovaného systému zařazován s produktem i jeho obal, pak se tento obal zahrne i pro účely určování původu produktu.
Článek 81
Příslušenství, náhradní díly a nástroje dodávané spolu se zařízením, strojem, přístrojem nebo vozidlem, které jsou součástí jeho běžného vybavení a jsou zahrnuty v jeho ceně ze závodu, se považují za jeden celek s dotyčným zařízením, strojem, přístrojem nebo vozidlem.
Článek 82
Soupravy ve smyslu všeobecného výkladového pravidla 3 harmonizovaného systému se považují za původní produkty, jestliže jsou původními produkty všechny součásti, z nichž se skládají.
Pokud se však souprava skládá z původních i nepůvodních produktů, považuje se za původní produkt jako celek pod podmínkou, že hodnota nepůvodních produktů netvoří více než 15 % ceny ze závodu této soupravy.
Článek 83
Při určování, zda je produkt původním produktem, se nezohledňuje původ těchto prvků, které mohou být použity při jeho výrobě:
a)
energie a palivo;
b)
zařízení a vybavení;
c)
stroje a nástroje;
d)
zboží, které se nestává a nemá se stát součástí konečného složení produktu.
Pododdíl 3
Kumulace
Článek 84
Dvoustranná kumulace umožňuje, aby produkty pocházející z Evropské unie byly považovány za materiály pocházející ze zvýhodněné země, jsou-li zapracovány do produktu vyráběného v této zemi za předpokladu, že opracování nebo zpracování tam provedené přesahuje rámec operací uvedených v čl. 78 odst. 1.
Článek 85
1. Pokud Norsko, Švýcarsko a Turecko poskytují všeobecné celní preference na produkty pocházející ze zvýhodněných zemí a uplatňují pojem původu odpovídající pojmu definovanému v tomto oddíle, umožňuje kumulace s Norskem, Švýcarskem nebo Tureckem, aby produkty pocházející z Norska, Švýcarska nebo Turecka byly považovány za materiály pocházející ze zvýhodněné země, pokud opracování nebo zpracování tam provedené přesahuje rámec operací uvedených v čl. 78 odst. 1.
2. Odstavec 1 se použije pod podmínkou, že Turecko, Norsko a Švýcarsko poskytují na základě reciprocity stejné zacházení produktům pocházejícím ze zvýhodněných zemí, které zapracovávají materiály pocházející z Evropské unie.
3. Odstavec 1 se nepoužije na produkty kapitol 1 až 24 harmonizovaného systému.
4. Evropská komise v řadě C Úředního věstníku Evropské unie zveřejní datum, ke kterému byly splněny podmínky stanovené v odstavcích 1 a 2.
Článek 86
1. Regionální kumulace se vztahuje na tato čtyři různá regionální sdružení:
a)
sdružení I: Brunej, Kambodža, Indonésie, Laos, Malajsie, Filipíny, Singapur, Thajsko, Vietnam;
b)
sdružení II: Bolívie, Kolumbie, Kostarika, Ekvádor, Salvador, Guatemala, Honduras, Nikaragua, Panama, Peru, Venezuela;
c)
sdružení III: Bangladéš, Bhútán, Indie, Maledivy, Nepál, Pákistán, Srí Lanka;
d)
sdružení IV: Argentina, Brazílie, Paraguay a Uruguay.
2. Regionální kumulace mezi zeměmi v rámci stejného sdružení se uplatní, pouze pokud byly splněny tyto podmínky:
a)
pro účely regionální kumulace mezi zeměmi regionálního sdružení se použijí pravidla původu stanovená v tomto oddíle.
V případě, že způsobilá operace stanovená v části II přílohy 13a není stejná u všech zemí účastnících se kumulace, určí se původ produktů vyvážených z jedné země regionálního sdružení do druhé za účelem regionální kumulace na základě pravidla, které by se použilo, kdyby se produkty vyvážely do Evropské unie;
b)
země regionálního sdružení se zavázaly, že:
i)
budou dodržovat ustanovení tohoto oddílu nebo dbát na jejich dodržování a
ii)
poskytnou nezbytnou správní spolupráci, aby bylo zajištěno správné provádění tohoto oddílu s ohledem na Evropskou unii a rovněž mezi těmito zeměmi;
c)
závazky uvedené v písmenu b) byly Komisi oznámeny sekretariátem dotyčného regionálního sdružení nebo jiným příslušným subjektem zastupujícím členy daného regionálního sdružení.
Pokud země regionálního sdružení již před 1. lednem 2011 splnily ustanovení prvního pododstavce písmene b) a c), nový závazek se nevyžaduje.
3. Materiály uvedené v seznamu v příloze 13b jsou vyňaty z regionální kumulace stanovené v odstavci 2 v případě, že:
a)
celní preference uplatňovaná v Evropské unii není stejná pro všechny země účastnící se kumulace a
b)
dotčené materiály by prostřednictvím kumulace využívaly příznivějšího celního zacházení než toho, kterého by se jim dostalo v případě přímého vývozu do Evropské unie.
4. Regionální kumulace mezi zeměmi stejného regionálního sdružení se uplatní pouze pod podmínkou, že opracování nebo zpracování provedené ve zvýhodněné zemi, kde jsou materiály dále zpracovány nebo zapracovány, přesahuje rámec operací uvedených v čl. 78 odst. 1 a v případě textilních výrobků také rámec operací uvedených v příloze 16.
Není-li splněna podmínka stanovená v prvním pododstavci, je zemí původu produktů země regionálního sdružení s největším podílem celní hodnoty použitých materiálů pocházejících z ostatních zemí regionálního sdružení.
Je-li země původu určena podle druhého pododstavce, musí být uvedena jako země původu na dokladu o původu, který vyhotoví vývozce produktu do Evropské unie nebo - do zahájení používání systému registrovaných vývozců - vystaví orgány zvýhodněné země vývozu.
5. Na žádost orgánů zvýhodněné země sdružení I nebo sdružení III může Komise udělit regionální kumulaci mezi zeměmi těchto sdružení, pokud je Komise přesvědčena, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
jsou splněny podmínky stanovené v odst. 2 písm. a) a
b)
země, které se mají účastnit této regionální kumulace, se zavázaly a společně oznámily Komisi svůj závazek:
i)
dodržovat ustanovení tohoto oddílu nebo dbát na jejich dodržování a
ii)
poskytnout nezbytnou správní spolupráci, aby bylo zajištěno správné provádění tohoto oddílu s ohledem na Evropskou unii a rovněž mezi těmito zeměmi.
Žádost uvedená v prvním pododstavci musí být podložena důkazy, že podmínky v něm stanovené jsou splněny. Žádost je adresována Komisi. Komise o žádosti rozhodne po zohlednění všech prvků týkajících se kumulace, které považuje za vhodné, včetně materiálů, které mají být kumulovány.
6. V případě, že produkty vyrobené v zemi sdružení I nebo sdružení III za použití materiálů pocházejících ze země druhého sdružení mají být vyvezeny do Evropské unie, určí se původ těchto produktů takto:
a)
materiály pocházející ze země jednoho regionálního sdružení se považují za materiály pocházející ze země druhého regionálního sdružení, jsou-li zapracovány do produktu tam získaného za předpokladu, že opracování nebo zpracování provedené v druhé zvýhodněné zemi přesahuje rámec operací uvedených v čl. 78 odst. 1 a v případě textilních výrobků také rámec operací uvedených v příloze 16;
b)
není-li splněna podmínka stanovená v písmenu a), je zemí původu produktů země účastnící se kumulace s největším podílem celní hodnoty použitých materiálů pocházejících z ostatních zemí účastnících se kumulace.
Je-li země původu určena podle prvního pododstavce písm. b), musí být uvedena jako země původu na dokladu o původu, který vyhotoví vývozce produktu do Evropské unie nebo - do zahájení používání systému registrovaných vývozců - vystaví orgány zvýhodněné země vývozu.
7. Na žádost orgánů kterékoli zvýhodněné země může Komise poskytnout rozšířenou kumulaci mezi zvýhodněnou zemí a zemí, se kterou má Evropská unie dohodu o volném obchodu podle článku XXIV platné Všeobecné dohody o clech a obchodu (GATT), jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
země účastnící se kumulace se zavázaly, že budou dodržovat nebo dbát na dodržování ustanovení tohoto oddílu a poskytnou nezbytnou správní spolupráci, aby bylo zajištěno správné provádění tohoto oddílu s ohledem na Evropskou unii a rovněž mezi těmito zeměmi;
b)
závazek uvedený v písmenu a) byl dotčenou zvýhodněnou zemí oznámen Komisi.
Žádost uvedená v prvním pododstavci obsahuje seznam materiálů, jichž se kumulace týká, a je podložena důkazy, že podmínky stanovené v prvním pododstavci písm. a) a b) byly splněny. Žádost je adresována Komisi. Pokud dojde ke změně daných materiálů, předloží se nová žádost.
Materiály kapitol 1 až 24 harmonizovaného systému jsou z rozšířené kumulace vyňaty.
8. V případech rozšířené kumulace uvedené v odstavci 7 se původ použitých materiálů a vhodný dokumentární doklad o původu určí v souladu s pravidly stanovenými v příslušné dohodě o volném obchodu. Původ produktů, které mají být vyvezeny do Evropské unie, se určí v souladu s pravidly původu stanovenými v tomto oddíle.
Aby získaný produkt získal status původu, není nutné, aby materiály, které pocházejí ze země, s níž má Evropská unie dohodu o volném obchodu, a které jsou ve zvýhodněné zemi použity při výrobě produktu, který má být vyvezen do Evropské unie, prošly dostatečným opracováním nebo zpracováním, pokud toto opracování nebo zpracování provedené v dotčené zvýhodněné zemi přesahuje operace uvedené v čl. 78 odst. 1.
9. Komise v řadě C Úředního věstníku Evropské unie zveřejní:
a)
datum, kdy nabývá účinku kumulace mezi zeměmi sdružení I a sdružení III stanovená v odstavci 5, seznam zemí účastnících se této kumulace a případně seznam materiálů, na něž se kumulace uplatňuje;
b)
datum, kdy nabývá účinku rozšířená kumulace, seznam zemí účastnících se této kumulace a seznam materiálů, na něž se kumulace uplatňuje.
Článek 87
V případě použití dvoustranné kumulace nebo kumulace s Norskem, Švýcarskem nebo Tureckem v kombinaci s regionální kumulací obdrží získaný produkt status původu jedné ze zemí dotčeného regionálního sdružení určený v souladu s čl. 86 odst. 4 prvním a druhým pododstavcem.
Článek 88
1. Pododdíly 1 a 2 se použijí přiměřeně na:
a)
vývoz z Evropské unie do zvýhodněné země za účelem dvoustranné kumulace;
b)
vývoz z jedné zvýhodněné země do jiné za účelem regionální kumulace, jak je stanoveno v čl. 86 odst. 1 a 5, aniž je dotčen čl. 86 odst. 2 písm. a) druhý pododstavec.
2. Jsou-li pro opracování nebo zpracování produktu použity původní a nepůvodní zastupitelné materiály, mohou celní úřady členských států na písemnou žádost hospodářských subjektů za účelem následného vývozu do zvýhodněné země v rámci dvoustranné kumulace povolit spravování materiálů v Evropské unii za použití metody odděleného vedení účetnictví, aniž by materiály byly uchovávány odděleně.
3. Celní orgány členských států mohou pro udělení povolení uvedeného v odstavci 2 stanovit jakékoli podmínky, které považují za vhodné.
Povolení se udělí pouze tehdy, je-li použitím metody uvedené v odstavci 2 možné zajistit, aby bylo množství získaných produktů, které by mohly být považovány za „pocházející z Evropské unie“, kdykoli stejné jako množství, které by bylo získáno za použití metody fyzického oddělení zásob.
Je-li metoda povolena, uplatňuje se a její uplatňování se zaznamenává podle všeobecných účetních zásad uplatňovaných v Evropské unii.
4. Držitel metody uvedené v odstavci 2 vyhotovuje nebo do zahájení používání systému registrovaných vývozců žádá o doklady o původu pro množství produktů, které mohou být považovány za pocházející z Evropské unie. Na žádost celních orgánů členských států držitel předloží prohlášení o způsobu, jakým bylo uvedené množství spravováno.
5. Celní úřady členských států sledují využívání povolení uvedeného v odstavci 2.
Mohou povolení odejmout v těchto případech:
a)
držitel jakýmkoli způsobem povolení zneužívá nebo
b)
držitel nesplní některou z dalších podmínek stanovených v tomto oddíle nebo v oddíle 1A.
Pododdíl 4
Odchylky
Článek 89
1. Komise může z vlastního podnětu nebo na žádost zvýhodněné země přiznat zvýhodněné zemi dočasnou odchylku od ustanovení tohoto oddílu, pokud:
a)
taková země z důvodu vnitřních nebo vnějších faktorů dočasně nemůže dodržovat pravidla pro získání statusu původu stanovená v článku 72, která předtím dodržovat mohla, nebo
b)
taková země potřebuje čas, aby se mohla připravit na dodržování pravidel pro získání statusu původu stanovených v článku 72.
2. Tato dočasná odchylka je omezena na trvání účinků vnitřních nebo vnějších faktorů, které ji odůvodňují, nebo na dobu, kterou dotyčná zvýhodněná země potřebuje k zajištění dodržování pravidel.
3. Žádost o odchylku se v písemné podobě předkládá Komisi. Jsou v ní uvedeny důvody pro odchylku podle odstavce 1 a obsahuje náležité podpůrné doklady.
4. Je-li odchylka přiznána, dotyčná zvýhodněná země, musí splnit veškeré požadavky stanovené s ohledem na informace, které mají být poskytnuty Komisi a které se týkají používání odchylky a správy množství, pro která byla odchylka přiznána.
Pododdíl 5
Postupy při vývozu ve zvýhodněné zemi
Článek 90
Systém se použije v těchto případech:
a)
splní-li zboží vyvážené registrovaným vývozcem ve smyslu článku 92 požadavky tohoto oddílu;
b)
v případě zásilky sestávající z jednoho nebo více balení obsahujících původní produkty vyvezené kterýmkoli vývozcem, pokud celková hodnota zasílaných původních produktů nepřesáhne 6 000 EUR.
Článek 91
1. Příslušné orgány zvýhodněné země vytvoří a pravidelně aktualizují elektronický rejstřík registrovaných vývozců usazených v této zemi. Rejstřík musí být aktualizován, jakmile je kterýkoli vývozce v souladu s čl. 93 odst. 2 z rejstříku vyňat.
2. Rejstřík obsahuje tyto informace:
a)
název a plnou adresu místa, ve kterém je registrovaný vývozce usazen, včetně identifikačního čísla země nebo území (kód země ISO alfa 2);
b)
číslo registrovaného vývozce;
c)
produkty, které mají být v rámci systému vyváženy (přibližný seznam kapitol nebo čísel harmonizovaného systému, jak žadatel uzná za vhodné);
d)
údaje o tom, odkdy a dokdy je/byl vývozce registrován;
e)
důvod pro vynětí z rejstříku (na žádost registrovaného vývozce/vynětí příslušnými orgány). Tyto údaje mají k dispozici pouze příslušné orgány.
3. Příslušné orgány zvýhodněných zemí oznámí Komisi vnitrostátní systém číslování používaný pro označování registrovaných vývozců. Číslo začíná kódem země ISO alfa 2.
Článek 92
Za účelem registrace vývozci podají žádost u příslušných orgánů zvýhodněné země, které jsou uvedeny v čl. 69 odst. 1 písm. a), a to za použití formuláře, jehož vzor je uveden v příloze 13c. Vyplněním formuláře dávají vývozci souhlas s uložením poskytnutých informací do databáze Komise a se zveřejněním nedůvěrných údajů na internetu.
Příslušné orgány žádost přijmou, pouze pokud je úplná.
Článek 93
1. Registrovaní vývozci, kteří již nesplňují podmínky pro vývoz zboží v rámci systému nebo již nemají v úmyslu toto zboží vyvážet, tuto skutečnost oznámí příslušným orgánům zvýhodněné země, které je neprodleně vyjmou z rejstříku registrovaných vývozců vedeném v této zvýhodněné zemi.
2. Aniž je dotčen systém postihů a sankcí platných ve zvýhodněné zemi, vyhotoví-li registrovaní vývozci záměrně nebo z nedbalosti deklaraci o původu nebo jakýkoli podpůrný dokument, který obsahuje nesprávné informace vedoucí k tomu, že neoprávněně nebo podvodně získají výhody preferenčního celního zacházení, nebo zapříčiní-li vyhotovení této deklarace o původu nebo podpůrného dokumentu, vyjmou příslušné orgány zvýhodněné země vývozce z rejstříku registrovaných vývozců vedeného v dotyčné zvýhodněné zemi.
3. Aniž je dotčen možný vliv nesrovnalostí zjištěných během ověřování, nabývá vynětí registrovaných vývozců z rejstříku účinku pro budoucnost, tj. týká se deklarací vyhotovených po datu vynětí z rejstříku.
4. Vývozci, kteří byli v souladu s odstavcem 2 příslušnými orgány vyňati z rejstříku registrovaných vývozců, mohou být do tohoto rejstříku znovu zaneseni, pouze pokud prokáží příslušným orgánům zvýhodněné země, že napravili situaci, která vedla k jejich vynětí z rejstříku.
Článek 94
1. Registrovaní i neregistrovaní vývozci dodrží tyto povinnosti:
a)
vedou příslušné obchodní účetní záznamy o výrobě a dodávkách zboží způsobilého pro preferenční zacházení;
b)
mají k dispozici veškeré doklady týkající se materiálu používaného při výrobě;
c)
uchovávají veškeré celní doklady týkající se materiálu používaného při výrobě;
d)
po dobu alespoň tří let od konce roku, ve kterém byla vyhotovena deklarace o původu, popřípadě déle, pokud to vyžadují vnitrostátní právní předpisy, vedou záznamy o:
i)
deklaracích o původu, které vyhotovili, a
ii)
původních a nepůvodních materiálech, výrobě a účetní evidenci o zásobách.
Záznamy uvedené v prvním pododstavci písm. d) mohou být v elektronické podobě, avšak musí umožnit dohledání materiálů používaných při výrobě vyvážených produktů a potvrzení jejich statusu původu.
2. Povinnosti stanovené v odstavci 1 se také vztahují na dodavatele, kteří vývozcům poskytují prohlášení dodavatele, jež potvrzuje status původu zboží, které dodávají.
Článek 95
1. Vývozce vyhotoví deklaraci o původu při vývozu produktů, na něž se tato deklarace vztahuje, jestliže lze dotyčné zboží považovat za pocházející z dané zvýhodněné země nebo z jiné zvýhodněné země podle čl. 86 odst. 4 druhého pododstavce nebo čl. 86 odst. 6 prvního pododstavce písm. b).
2. Odchylně od odstavce 1 lze deklaraci o původu výjimečně vyhotovit až po vývozu („zpětná deklarace“) pod podmínkou, že je předložena v členském státě deklarace k propuštění do volného oběhu nejpozději dva roky po vývozu.
3. Vývozce poskytne svému zákazníku v Evropské unii deklaraci o původu, která obsahuje náležitosti uvedené v příloze 13d. Deklarace o původu se vyhotovuje buď v angličtině, nebo ve francouzštině.
Může být vyhotovena na kterémkoli obchodním dokladu, který umožní zjištění totožnosti dotčeného vývozce a příslušného zboží.
4. Při uplatnění kumulace podle článku 84, čl. 86 odst. 1 nebo čl. 86 odst. 5 a 6 se vývozce produktu, při jehož výrobě se používají materiály pocházející ze země, s níž je povolena kumulace, spoléhá na deklaraci o původu poskytnutou jeho dodavatelem. V těchto případech obsahuje deklarace o původu vyhotovená vývozcem podle okolností označení „EU cumulation“, „regional cumulation“ nebo „Cumul UE“, „cumul régional“.
5. Při uplatnění kumulace podle článku 85 se vývozce produktu, při jehož výrobě se používají materiály pocházející ze země, s níž je povolena kumulace, spoléhá na doklad o původu poskytnutý jeho dodavatelem a vyhotovený v souladu s pravidly původu systému všeobecných celních preferencí Norska, Švýcarska nebo Turecka. V tomto případě obsahuje deklarace o původu vyhotovená vývozcem označení „Norway cumulation“, „Switzerland cumulation“, „Turkey cumulation“ nebo „Cumul Norvège“, ‚Cumul Suisse‘, „Cumul Turquie“.
6. Při uplatnění rozšířené kumulace podle čl. 86 odst. 7 a 8 se vývozce produktu, při jehož výrobě se používají materiály pocházející ze země, s níž je povolena rozšířená kumulace, spoléhá na doklad o původu poskytnutý jeho dodavatelem a vyhotovený v souladu s ustanoveními příslušné dohody o volném obchodu mezi Evropskou unií a dotyčnou zemí.
V tomto případě obsahuje deklarace o původu vyhotovená vývozcem označení „extended cumulation with country x“ nebo „cumul étendu avec le pays x“.
Článek 96
1. Deklarace o původu se vyhotovuje pro každou zásilku.
2. Deklarace o původu platí dvanáct měsíců od data jejího vyhotovení vývozcem.
3. Jedna deklarace o původu se může vztahovat na několik zásilek, pokud zboží splňuje tyto podmínky:
a)
jedná se o rozložené nebo nesložené produkty ve smyslu všeobecného výkladového pravidla 2 písm. a) harmonizovaného systému;
b)
spadá do třídy XVI nebo XVII nebo čísla 7308 nebo 9406 harmonizovaného systému a
c)
má být dováženo po částech.
Pododdíl 6
Postupy při propuštění do volného oběhu v evropské unii
Článek 97
1. Celní prohlášení k propuštění do volného oběhu obsahuje odkaz na deklaraci o původu. Deklarace o původu musí být k dispozici celním orgánům, které mohou požádat o její předložení, aby mohly prohlášení ověřit. Tyto celní orgány mohou také požadovat překlad deklarace do úředního jazyka nebo jednoho z úředních jazyků daného členského státu.
2. Požádá-li deklarant o uplatnění režimu, aniž by měl při přijetí celního prohlášení k propuštění do volného oběhu k dispozici deklaraci o původu, považuje se toto prohlášení za neúplné ve smyslu čl. 253 odst. 1 a podle toho se s ním nakládá.
3. Před deklarováním zboží určeného k propuštění do volného oběhu se deklarant řádně ujistí, že zboží splňuje pravidla uvedená v tomto oddíle, a to zejména tím, že zkontroluje:
i)
v databázi uvedené v čl. 69 odst. 3, že vývozce je registrován, aby mohl vyhotovovat deklarace o původu, s výjimkou případů, kdy celková hodnota zasílaných původních produktů nepřesahuje 6 000 EUR, a
ii)
že deklarace o původu je vyhotovena v souladu s přílohou 13d.
Článek 97a
1. Tyto produkty jsou vyňaty z povinnosti vyhotovit a předložit deklaraci o původu:
a)
produkty, které jsou zasílány v drobných zásilkách soukromými osobami soukromým osobám a jejichž celková hodnota nepřesahuje 500 EUR;
b)
produkty, které se nacházejí v osobních zavazadlech cestujících a jejichž celková hodnota nepřesahuje 1 200 EUR.
2. Produkty uvedené v odstavci 1 musí splňovat tyto podmínky:
a)
nedováží se za obchodním účelem;
b)
byly prohlášeny za produkty splňující podmínky pro využívání režimu;
c)
není pochyb o pravdivosti prohlášení uvedeného v písm. b).
3. Pro účely odst. 2 písm. a) se dovoz nepovažuje za dovoz prováděný za obchodním účelem, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
dovoz je příležitostný;
b)
dovoz je tvořen výhradně produkty pro osobní potřebu příjemců nebo cestujících či jejich rodin;
c)
z povahy a množství produktů je zřejmé, že neslouží žádnému obchodnímu účelu.
Článek 97b
1. Zjištěním drobných rozporů mezi údaji uvedenými v deklaraci o původu a údaji v dokladech, které byly celním orgánům předloženy za účelem splnění celních formalit při dovozu produktů, není zapříčiněna neplatnost deklarace o původu, je-li řádně prokázáno, že se daný doklad vztahuje na dotčené produkty.
2. Zjevné formální chyby, například překlepy v deklaraci o původu, nevedou k odmítnutí dokladu, nejsou-li takové povahy, že vyvolávají pochybnost o správnosti údajů obsažených v tomto dokladu.
3. Deklarace o původu, které jsou celním orgánům země dovozu předloženy po uplynutí doby platnosti stanovené v článku 96, mohou být přijaty pro účely uplatnění celních preferencí, pokud lhůta k předložení těchto dokladů nemohla být dodržena na základě mimořádných okolností. V ostatních případech opožděného předložení mohou celní orgány země dovozu přijmout deklarace o původu, pokud byly příslušné produkty celním orgánům předloženy před uplynutím uvedené lhůty.
Článek 97c
1. Postup uvedený v čl. 96 odst. 3 se použije na období určené celními orgány členských států.
2. Celní orgány členského státu dovozu, které dohlížejí na po sobě jdoucí propuštění do volného oběhu, ověří, že po sobě jdoucí zásilky jsou součástí rozložených nebo nesložených produktů, pro které byla vyhotovena deklarace o původu.
Článek 97d
1. V případě, že produkty dosud nebyly propuštěny do volného oběhu, lze deklaraci o původu nahradit jedním nebo několika náhradními deklaracemi o původu vyhotovenými držitelem zboží za účelem zaslání všech nebo některých produktů na jiné místo v rámci celního území Společenství nebo popřípadě do Norska, Švýcarska nebo Turecka. Aby směli vyhotovovat náhradní deklarace o původu, nemusí být držitelé zboží sami registrovanými vývozci.
2. V případě, že je deklarace o původu nahrazena, musí původní deklarace o původu obsahovat tyto informace:
a)
údaje o náhradní deklaraci/náhradních deklaracích o původu;
b)
jména a adresy odesilatele;
c)
jméno příjemce/příjemců v Evropské unii.
Původní deklarace o původu se označí slovem „Replaced“ nebo popřípadě „Remplacée“.
3. V náhradní deklaraci o původu se uvedou následující informace:
a)
veškeré údaje týkající se zpětně zasílaných produktů;
b)
datum vyhotovení původní deklarace o původu;
c)
všechny nezbytné poznámky uvedené v příloze 13d;
d)
jméno a adresa odesilatele produktů v Evropské unii;
e)
jméno a adresa příjemce v Evropské unii, Norsku, Švýcarsku nebo Turecku;
f)
datum a místo náhrady.
Osoba, která vyhotoví náhradní deklaraci o původu, k ní může připojit kopii původní deklarace o původu.
4. Odstavce 1, 2 a 3 se použijí přiměřeně na deklarace o původu nahrazující deklarace o původu, jež jsou samy náhradními deklaracemi o původu. Odstavce 1, 2 a 3 se použijí přiměřeně na náhradní deklarace o původu vyhotovené odesilateli produktů v Norsku, Švýcarsku nebo Turecku.
5. V případě produktů, které využívají celních preferencí na základě odchylky přiznané v souladu s ustanoveními článku 89, se náhradní deklarace stanovená v tomto článku použije jen tehdy, jsou-li tyto produkty určeny pro Evropskou unii. V případě, že dotyčný produkt získal status původu prostřednictvím regionální kumulace, může být náhradní deklarace o původu vyhotovena pouze při zasílání produktů do Norska, Švýcarska nebo Turecka, pokud tyto země uplatňují stejná pravidla regionální kumulace jako Evropská unie.
6. Odstavce 1, 2 a 3 se použijí přiměřeně na deklarace, které nahrazují deklarace o původu s ohledem na rozdělení zásilky provedené v souladu s článkem 74.
Článek 97e
1. Mají-li celní orgány pochybnosti o statusu původu produktů, mohou požádat deklaranta, aby v přiměřené lhůtě určené celními orgány předložil veškeré doklady za účelem ověření správnosti údajů o původu v deklaraci nebo splnění podmínek podle článku 74.
2. Celní orgány mohou po dobu trvání ověřovacího postupu stanoveného v článku 97h pozastavit uplatňování preferenčního celního opatření, pokud:
a)
informace poskytnuté deklarantem nepostačují k tomu, aby potvrdily status původu produktů nebo splnění podmínek stanovených v článku 73 nebo článku 74;
b)
deklarant neodpoví ve lhůtě stanovené pro poskytnutí informací uvedených v odstavci 1.
3. Během čekání na informace vyžádané od deklaranta a uvedené v odstavci 1 nebo na výsledky ověřovacího postupu uvedené v odstavci 2 se pod podmínkou ochranných opatření, která jsou považována za nezbytná, dovozci nabídne možnost propuštění produktů.
Článek 97f
1. Aniž by musely požádat o další důkazy nebo zaslat zvýhodněné zemi žádost o ověření, odmítnou celní orgány členského státu dovozu uplatnit systém, pokud:
a)
zboží není stejné jako zboží uvedené v deklaraci o původu;
b)
deklarant nepředloží deklaraci o původu pro dotčené produkty, je-li tato deklarace vyžadována;
c)
aniž je dotčen čl. 90 písm. b) a čl. 97d odst. 1, nebyla deklarace o původu, kterou má deklarant v držení, vyhotovena vývozcem registrovaným ve zvýhodněné zemi;
d)
deklarace o původu není vyhotovena v souladu s přílohou 13d;
e)
nejsou splněny podmínky stanovené v článku 74.
2. Celní orgány členského státu dovozu odmítnou uplatnit systém, jestliže v návaznosti na žádost o ověření ve smyslu článku 97h adresovanou příslušným orgánům zvýhodněné země celní orgány členského státu dovozu:
a)
obdržely odpověď, na jejímž základě nebyl vývozce oprávněn vyhotovit deklaraci o původu;
b)
obdržely odpověď, na jejímž základě nepocházejí dotčené produkty ze zvýhodněné země nebo nebyly splněny podmínky stanovené v článku 73;
c)
měly při předložení žádosti o ověření odůvodněné pochybnosti o platnosti deklarace o původu nebo o správnosti informací, které deklarant poskytl o skutečném původu dotčených produktů, a
i)
ve lhůtě povolené podle článku 97h neobdržely odpověď nebo
ii)
obdržely odpověď, která neposkytuje příslušné odpovědi na otázky obsažené v žádosti.
Pododdíl 7
Kontrola původu
Článek 97g
1. Aby zajistily dodržování pravidel týkajících se statusu původu produktů, provádějí příslušné orgány zvýhodněné země:
a)
na žádost celních orgánů členských států ověřování statusu původu produktů;
b)
ze své vlastní iniciativy pravidelné kontroly vývozců.
Pokud Norsko, Švýcarsko a Turecko uzavřely s Evropskou unií dohodu, která uvádí, že si vzájemně poskytnou nezbytnou podporu v záležitostech správní spolupráce, použije se první pododstavec přiměřeně na žádosti zaslané orgánům Norska, Švýcarska a Turecka a týkající se ověřování náhradních deklarací o původu vyhotovených na jejich území, a to s cílem požádat tyto orgány o těsnější spolupráci s příslušnými orgány zvýhodněné země.
Rozšířená kumulace se povoluje v souladu s čl. 86 odst. 7 a 8, pouze pokud se země, se kterou má Evropská unie platnou dohodu o volném obchodu, zaváže k poskytování podpory v záležitostech správní spolupráce zvýhodněné zemi stejným způsobem, kterým by tuto podporu poskytla celním úřadům členských států v souladu s příslušnými ustanoveními dotyčné dohody o volném obchodu.
2. Kontroly uvedené v odst. 1 písm. b) zajistí trvalé plnění závazků vývozci. Provádějí se v intervalech určených na základě vhodných kritérií analýzy rizik. Za tím účelem požádají příslušné orgány zvýhodněných zemí vývozce o předložení kopií nebo seznamu deklarací o původu, jež vyhotovili.
3. Příslušné orgány zvýhodněných zemí mají právo požadovat jakékoli důkazy a provádět jakékoli kontroly účtů vývozce, popř. výrobců, kteří jsou jeho dodavateli, a to rovněž v provozních prostorách, nebo jakékoli jiné kontroly, které považují za vhodné.
Článek 97h
1. Následná ověřování deklarací o původu se provádí namátkou anebo vždy v případech, kdy mají celní orgány členských států odůvodněné pochybnosti o jejich pravosti, o statusu původu dotyčných produktů nebo o splnění jiných podmínek stanovených v tomto oddíle.
Požádají-li celní orgány členského státu příslušné orgány zvýhodněné země o spolupráci za účelem ověření platnosti deklarací o původu, statusu původu produktů nebo obou, uvedou ve své žádosti případně důvody pro odůvodněné pochybnosti o platnosti deklarace o původu nebo statusu původu produktů.
Na podporu žádosti o ověření může být připojena kopie deklarace o původu a jakékoli další informace nebo doklady, z nichž vyplývá, že informace uvedené v této deklaraci jsou nesprávné.
Žádající členský stát stanoví pro oznámení výsledků ověřování počáteční lhůtu šesti měsíců počínaje datem žádosti o ověření, s výjimkou žádostí zaslaných Norsku, Švýcarsku nebo Turecku za účelem ověření náhradních deklarací o původu vyhotovených na jejich území na základě deklarace o původu vyhotovené ve zvýhodněné zemi, pro které se tato lhůta prodlouží na osm měsíců.
2. Jestliže v případě odůvodněných pochybností po uplynutí lhůty uvedené v odstavci 1 neobdrží celní orgány odpověď nebo jestliže odpověď obsahuje údaje, které nepostačují k určení skutečného původu produktů, zašle se příslušným orgánům druhé sdělení. Toto sdělení stanoví další lhůtu v délce nejvýše šesti měsíců.
Pododdíl 8
Jiná ustanovení
Článek 97i
1. Pododdíly 5, 6 a 7 se použijí přiměřeně na:
a)
vývoz z Evropské unie do zvýhodněné země za účelem dvoustranné kumulace;
b)
vývoz z jedné zvýhodněné země do druhé za účelem regionální kumulace, jak je stanoveno v čl. 86 odst. 1 a 5.
2. Vývozci z Evropské unie se celními úřady členského státu na žádost vývozce považují za registrované vývozce pro účely systému, pokud vývozce splňuje tyto podmínky:
a)
vývozce má číslo EORI v souladu s články 4k až 4t;
b)
vývozce má status ‚schváleného vývozce‘ v rámci preferenčního režimu;
c)
vývozce ve své žádosti adresované celnímu úřadu členského státu poskytne tyto údaje ve formátu, jehož vzor je uveden v příloze 13c:
i)
podrobnosti uvedené v kolonkách 1 a 4,
ii)
závazek uvedený v kolonce 5.
Článek 97j
1. Pododdíly 1, 2 a 3 se použijí přiměřeně k určení toho, zda lze produkty vyvážené do Ceuty a Melilly považovat za pocházející ze zvýhodněné země nebo za pocházející z Ceuty a Melilly, když jsou vyváženy do zvýhodněné země pro účely dvoustranné kumulace.
2. Pododdíly 5, 6 a 7 se použijí přiměřeně na produkty vyvážené ze zvýhodněné země do Ceuty a Melilly a na produkty vyvážené z Ceuty a Melilly do zvýhodněné země za účelem dvoustranné kumulace.
3. Španělské celní orgány zajistí uplatňování oddílů 1, 2, 3, 5, 6 a 7 v Ceutě a Melille.
4. Pro účely uvedené v odstavcích 1 a 2 se Ceuta a Melilla považují za jediné území.“
(2)
V části I hlavě IV kapitole 2 se vkládá nový oddíl 1A, který zní:
„Oddíl 1A
Postupy a metody správní spolupráce použitelné do zahájení používání systému registrovaných vývozců
Pododdíl 1
Obecné zásady
Článek 97k
1. Každá zvýhodněná země dodrží nebo zajistí, že budou dodržena:
a)
pravidla původu vyvážených produktů stanovená v oddíle 1;
b)
pravidla pro vyplňování a vydávání osvědčení o původu zboží na tiskopise A, jehož vzor je uveden v příloze 17;
c)
ustanovení týkající se používání prohlášení na faktuře, jehož vzor je uveden v příloze 18;
d)
ustanovení týkající se metod správní spolupráce uvedených v článku 97s;
e)
ustanovení týkající se udělování odchylek uvedených v článku 89.
2. Příslušné orgány zvýhodněných zemí spolupracují s Komisí nebo členskými státy, zejména:
a)
poskytováním veškeré nezbytné podpory v případě žádosti Komise o jí prováděné sledování řádného řízení systému v dotyčné zemi, včetně ověřovacích návštěv na místě prováděných Komisí nebo celními orgány členských států;
b)
aniž jsou dotčeny články 97s a 97t, ověřováním statusu původu produktů a dodržování dalších podmínek stanovených tímto oddílem, včetně návštěv na místě, pokud o to Komise nebo celní orgány členských států požádají v souvislosti s prošetřováním původu.
3. Je-li ve zvýhodněné zemi určen příslušný orgán pro vydávání osvědčení o původu zboží na tiskopise A, jsou-li zde ověřovány dokumentární doklady o původu a vydávána osvědčení o původu zboží na tiskopise A pro vývoz do Evropské unie, má se za to, že tato zvýhodněná země přijala podmínky stanovené v odstavci 1.
4. Je-li země nebo území přijata/o nebo znovu přijata/o jako zvýhodněná země s ohledem na produkty uvedené v nařízení (ES) č. 732/2008, využívá zboží pocházející z této země nebo z tohoto území systému všeobecných preferencí, a to pod podmínkou, že bylo ze zvýhodněné země nebo území vyvezeno v den uvedený v článku 97s nebo po tomto dni.
5. Doklad o původu platí deset měsíců ode dne vydání v zemi vývozu a v této lhůtě musí být předložen celním orgánům země dovozu.
Pododdíl 2
Postupy při vývozu ve zvýhodněné zemi
Článek 97l
1. Osvědčení o původu zboží na tiskopise A, jehož vzor je uveden v příloze 17, se vydávají na písemnou žádost vývozce nebo jeho zmocněného zástupce s přiložením veškerých dalších příslušných podpůrných dokladů, které prokazují, že produkty, jež mají být vyvezeny, jsou způsobilé pro vydání osvědčení o původu zboží na tiskopise A.
2. Osvědčení se předá vývozci, jakmile je vývoz skutečně proveden nebo zajištěn. Osvědčení o původu zboží na tiskopise A může však být ve výjimečných případech vydáno po vývozu produktů, jichž se týká, jestliže:
a)
nebylo vydáno při vývozu v důsledku omylů, neúmyslného opomenutí nebo zvláštních okolností nebo
b)
bylo příslušným vládním orgánům uspokojivě prokázáno, že osvědčení o původu zboží na tiskopise A bylo vydáno, ale nebylo při dovozu přijato z technických příčin.
3. Příslušné vládní orgány mohou vydat osvědčení o původu zboží dodatečně pouze v případě, že ověří, že údaje uvedené v žádosti vývozce souhlasí s odpovídající vývozní dokumentací a že osvědčení o původu zboží na tiskopise A splňující podmínky tohoto oddílu nebylo vydáno již při vývozu dotyčných produktů. V osvědčeních o původu zboží na tiskopise A vydaných dodatečně musí být v kolonce 4 obsažena poznámka „Issued retrospectively“ nebo „Délivré à posteriori“.
4. V případě krádeže, ztráty nebo zničení osvědčení o původu zboží na tiskopise A může vývozce požádat příslušné vládní orgány, které je vydaly, o vystavení duplikátu na základě dokladů o vývozu, které má vývozce v držení. Duplikát tiskopisu A musí v kolonce 4 obsahovat poznámku „Duplicate“ nebo „Duplicata“ a musí být opatřen datem vydání a pořadovým číslem původního osvědčení. Duplikát nabývá účinku od data vydání původního osvědčení.
5. Pro účely ověření, zda produkt, pro který je vyžádáno osvědčení o původu zboží na tiskopise A, splňuje příslušná pravidla původu, mají příslušné vládní orgány právo požádat o veškeré dokumentární důkazy nebo provést jakoukoli kontrolu, kterou považují za vhodnou.
6. Vyplnění kolonky 2 osvědčení o původu zboží na tiskopise A není povinné. V kolonce 12 se uvede „Evropská unie“ nebo název členského státu. Datum vydání osvědčení o původu zboží na tiskopise A se uvádí v kolonce 11. Podpis uváděný v této kolonce, který je vyhrazen příslušným vládním orgánům, jež osvědčení vystavují, a rovněž podpis osoby zmocněné vývozcem k podpisu, který se uvádí v kolonce 12, musí být vlastnoruční.
Článek 97m
1. Prohlášení na faktuře může vyhotovit kterýkoli vývozce pro jakoukoli zásilku sestávající z jednoho nebo více balení obsahujících původní produkty, jejichž celková hodnota nepřesahuje 6 000 EUR, pokud se na tento postup vztahuje správní spolupráce uvedená v čl. 97k odst. 2.
2. Vývozce vyhotovující prohlášení na faktuře musí být připraven kdykoli na žádost celních orgánů nebo jiných příslušných vládních orgánů země vývozu předložit všechny příslušné dokumenty dokládající status původu dotčených produktů.
3. Prohlášení na faktuře, jehož text je uveden v příloze 18, vyhotovuje vývozce buď ve francouzštině, nebo v angličtině, psacím strojem, razítkem nebo tiskem na faktuře, dodacím listu, nebo jakémkoli jiném obchodním dokladu. Je-li prohlášení psáno rukou, musí být napsáno inkoustem a hůlkovým písmem. Prohlášení na faktuře podepisuje vlastnoručně vývozce.
4. Prohlášení na faktuře se použije za následujících podmínek:
a)
pro každou zásilku je vyhotoveno jedno prohlášení na faktuře;
b)
bylo-li zboží obsažené v zásilce již ověřováno v zemi vývozu s odkazem na definici pojmu „původní produkt“, může vývozce v prohlášení na faktuře na toto ověření odkázat.
5. Při uplatnění kumulace podle článků 84, 85 nebo 86 se příslušné vládní orgány zvýhodněné země požádané o vydání osvědčení o původu zboží na tiskopise A pro produkty, při jejichž výrobě se používají materiály pocházející ze země, s níž je povolena kumulace, spoléhají na následující:
-
v případě dvoustranné kumulace na doklad o původu poskytnutý dodavatelem vývozce a vydaný v souladu s ustanoveními pododdílu 5;
-
v případě kumulace s Norskem, Švýcarskem nebo Tureckem na doklad o původu poskytnutý dodavatelem vývozce a vydaný v souladu s pravidly původu systému všeobecných celních preferencí Norska, Švýcarska nebo Turecka;
-
v případě regionální kumulace na doklad o původu poskytnutý dodavatelem vývozce, tj. na osvědčení o původu zboží na tiskopise A, jehož vzor je uveden v příloze 17, nebo případně na prohlášení na faktuře, jehož znění je uvedeno v příloze 18;
-
v případě rozšířené kumulace na doklad o původu poskytnutý dodavatelem vývozce a vydaný v souladu s ustanoveními příslušné dohody o volném obchodu mezi Evropskou unií a dotyčnou zemí.
V případech uvedených v první, druhé, třetí a čtvrté odrážce prvního pododstavce se v kolonce 4 osvědčení o původu zboží na tiskopise A uvede podle potřeby označení „EU cumulation“, „Norway cumulation“, „Switzerland cumulation“, „Turkey cumulation“, „regional cumulation“, „extended cumulation with country x“ nebo „Cumul UE“, „Cumul Norvège“, „Cumul Suisse“, „Cumul Turquie“, „cumul régional“, „cumul étendu avec le pays x“.
Pododdíl 3
Postupy při propuštění do volného oběhu v Evropské unii
Článek 97n
1. Osvědčení o původu zboží na tiskopise A nebo prohlášení o faktuře se předkládají celním orgánům členských států dovozu v souladu s postupy týkajícími se celního prohlášení.
2. Doklady o původu, které jsou celním orgánům země dovozu předloženy po uplynutí doby platnosti stanovené v čl. 97k odst. 5, mohou být přijaty pro účely uplatnění celních preferencí, pokud lhůta k předložení těchto dokladů nemohla být dodržena na základě mimořádných okolností. V ostatních případech opožděného předložení mohou celní orgány země dovozu přijmout doklady o původu, pokud byly příslušné produkty cením orgánům předloženy před uplynutím uvedené lhůty.
Článek 97o
1. Jsou-li na žádost dovozce za podmínek stanovených celními orgány členského státu dovozu po částech dováženy rozložené nebo nesložené produkty ve smyslu všeobecného pravidla 2 písm. a) pro výklad harmonizovaného systému spadající do tříd XVI a XVII nebo čísel 7308 a 9406 harmonizovaného systému, lze celním orgánům předložit jediný doklad o původu těchto produktů při dovozu první části.
2. Na žádost dovozce může být za podmínek stanovených celními orgány členského státu dovozu těmto orgánům předložen doklad o původu při dovozu první zásilky, jestliže zboží
a)
je dováženo v rámci pravidelných a trvalých operací značné obchodní hodnoty;
b)
je předmětem téže kupní smlouvy a strany této smlouvy jsou usazeny v zemi vývozu nebo v členském státě/členských státech;
c)
je zařazeno do stejného kódu (osm číslic) kombinované nomenklatury;
d)
pochází výhradně od stejného vývozce, je určeno pro stejného dovozce a podléhá vstupním formalitám u stejného celního úřadu stejného členského státu.
Tento postup lze použít na období určené příslušnými celními orgány.
Článek 97p
1. Jsou-li původní produkty umístěny pod dohled celního úřadu jednoho členského státu, je možné nahradit původní doklad o původu jedním nebo více osvědčeními o původu zboží na tiskopise A pro účely zaslání všech nebo některých z těchto produktů na jiné místo v Evropské unii nebo případně do Norska, Švýcarska nebo Turecka.
2. Náhradní osvědčení o původu zboží na tiskopise A vydává celní úřad, pod jehož dohledem se produkty nacházejí. Náhradní osvědčení se vydává na základě písemné žádosti zpětného vývozce.
3. V náhradním osvědčení musí být v kolonce vpravo nahoře uveden název prostřednické země, v níž bylo náhradní osvědčení vydáno. V kolonce 4 se uvede poznámka „Replacement certificate“ nebo „Certificat de remplacement“ a datum vydání původního osvědčení o původu zboží a jeho pořadové číslo. V kolonce 1 se uvede jméno zpětného vývozce. V kolonce 2 může být uvedeno jméno konečného příjemce. Veškeré údaje o znovu vyvezených produktech uvedené na původním osvědčení se zapíší do kolonek 3 až 9 a odkazy na fakturu zpětného vývozce se uvedou v kolonce 10.
4. V kolonce 11 musí být uveden úřední záznam celních orgánů, které náhradní osvědčení vydaly. Odpovědnost těchto orgánů se týká pouze vydání náhradního osvědčení. V kolonce 12 se uvede země původu a země určení obsažená v původním osvědčení. Tuto kolonku musí podepsat zpětný vývozce. Zpětný vývozce, který kolonku podepsal v dobré víře, neodpovídá za správnost údajů v původním osvědčení.
5. Celní úřad, který je požádán o provedení operace uvedené v odstavci 1, zaznamená do původního osvědčení hmotnost, čísla a druh odesílaných produktů a pořadová čísla jednoho nebo vce odpovídajících náhradních osvědčení. Původní osvědčení musí tento celní úřad uchovávat po dobu nejméně tří let. K náhradnímu osvědčení může být přiložena fotokopie původního osvědčení.
6. V případě produktů, které využívají celních preferencí na základě odchylky přiznané v souladu s článkem 89, se postup stanovený v tomto článku použije jen tehdy, jsou-li tyto produkty určeny pro Evropskou unii. V případě, že dotyčný produkt získal status původu prostřednictvím regionální kumulace, může být náhradní osvědčení vydáno pouze při zasílání produktů do Norska, Švýcarska nebo Turecka, pokud tyto země uplatňují stejná pravidla regionální kumulace jako Evropská unie.
Článek 97q
1. Produkty, které jsou posílány v drobných zásilkách soukromými osobami soukromým osobám nebo se nacházejí v osobních zavazadlech cestujících, se považují za původní produkty využívající celních preferencí uvedených v článku 66, aniž by bylo třeba předložit osvědčení o původu zboží na tiskopise A nebo prohlášení na faktuře, pokud:
a)
tyto produkty
i)
nejsou dováženy za obchodním účelem,
ii)
byly prohlášeny za produkty splňující podmínky nezbytné pro využívání systému;
b)
není pochyb o pravdivosti prohlášení uvedeného v písm. a) bodu ii).
2. Dovoz se nepovažuje za dovoz za obchodním účelem, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
dovoz je příležitostný;
b)
dovoz je tvořen výhradně produkty pro osobní potřebu příjemců nebo cestujících či jejich rodin;
c)
z povahy a množství produktů je zřejmé, že neslouží žádnému obchodnímu účelu.
3. Celková hodnota produktů uvedených v odstavci 2 nesmí u malých zásilek překročit 500 EUR a u produktů nacházejících se v osobních zavazadlech cestujících 1 200 EUR.
Článek 97r
1. Zjištěním drobných rozporů mezi údaji uvedenými v osvědčení o původu zboží na tiskopise A nebo v prohlášení na faktuře a údaji v dokladech, které byly celním orgánům předloženy za účelem splnění celních formalit při dovozu produktů, není zapříčiněna neplatnost osvědčení nebo prohlášení, je-li řádně prokázáno, že se daný doklad vztahuje na předložené produkty.
2. Zjevné formální chyby v osvědčení o původu zboží na tiskopise A, v průvodním osvědčení EUR.1 nebo v prohlášení na faktuře nevedou k odmítnutí dokladů, nejsou-li chyby takové povahy, že vyvolávají pochybnost o správnosti údajů obsažených v těchto dokladech.
Pododdíl 4
Způsoby správní spolupráce
Článek 97s
1. Zvýhodněné země sdělí Komisi názvy a adresy vládních orgánů na svém území příslušných pro vydávání osvědčení o původu zboží na tiskopise A, vzory otisků razítek, která tyto orgány používají, a názvy a adresy vládních orgánů příslušných ke kontrole osvědčení o původu zboží na tiskopise A a prohlášení na faktuře.
Komise tyto údaje sdělí celním orgánům členských států. Jsou-li tato sdělení činěna formou aktualizace předchozích sdělení, uvede Komise datum začátku platnosti nových razítek v souladu s údaji poskytnutými příslušnými vládními orgány zvýhodněných zemí. Tyto informace jsou důvěrné; má-li však být zboží propuštěno do volného oběhu, mohou dotyčné celní orgány dovolit dovozci nebo jeho řádně pověřenému zástupci, aby se seznámil se vzory otisků razítek.
Zvýhodněné země, které již poskytly informace vyžadované v prvním pododstavci, nemají povinnost tyto informace poskytnout znovu, pokud nedošlo ke změně.
2. Pro účely čl. 97k odst. 4 Komise v řadě C Úředního věstníku Evropské unie zveřejní datum, ke kterému země nebo území přijatá/é nebo znovu přijatá/é jako zvýhodněná země s ohledem na produkty uvedené v nařízení (ES) č. 732/2008 splnila/o povinnosti uvedené v odstavci 1.
3. Komise na žádost příslušných orgánů zvýhodněných zemí zašle zvýhodněným zemím vzory otisků razítek používaných celními orgány členských států pro vydávání průvodních osvědčení EUR.1.
Článek 97t
1. Dodatečné ověření osvědčení o původu zboží na tiskopise A a prohlášení na faktuře se provádí nahodile anebo vždy v případech, kdy mají celní orgány členských států odůvodněné pochybnosti o pravosti těchto dokladů, o statusu původu dotyčných produktů nebo o splnění jiných povinností stanovených v tomto oddíle.
2. Při podávání žádosti o dodatečné ověření vrátí celní orgány členských států osvědčení o původu zboží na tiskopise A a fakturu, pokud byla předložena, prohlášení na faktuře nebo kopii těchto dokladů příslušným vládním orgánům zvýhodněné země vývozu, a případně uvedou důvody pro tuto žádost. Spolu s žádostí o ověření se zašlou veškeré získané dokumenty a informace nasvědčující, že informace uvedené v dokladu o původu jsou nesprávné.
Jestliže se celní orgány členských států rozhodnou pozastavit uplatňování celních preferencí až do výsledku ověření, nabídne se dovozci pod podmínkou ochranných opatření, která jsou považována za nezbytná, možnost propuštění produktů.
3. Pokud byla podána žádost o dodatečné ověření, musí být ověření provedeno a jeho výsledky sděleny celním orgánům členských států ve lhůtě nejvýše šesti měsíců nebo v případě žádostí zaslaných Norsku, Švýcarsku nebo Turecku za účelem ověření náhradních dokladů o původu vystavených na jejich území na základě osvědčení o původu zboží na tiskopise A nebo prohlášení na faktuře vydaného ve zvýhodněné zemi ve lhůtě nejvýše osmi měsíců od data zaslání žádosti. Z výsledků musí být zřejmé, zda se dotyčný doklad o původu vztahuje na skutečně vyvezené produkty a zda lze tyto produkty považovat za produkty pocházející ze zvýhodněné země.
4. V případě osvědčení o původu zboží na tiskopise A vydaných na základě dvoustranné kumulace musí odpověď obsahovat jednu nebo více kopií průvodních osvědčení EUR.1, nebo případně odpovídajících prohlášení na faktuře.
5. Jestliže v případě odůvodněných pochybností po uplynutí šestiměsíční lhůty uvedené v odstavci 3 neobdrží celní orgány odpověď nebo jestliže odpověď neobsahuje údaje, které postačují k určení pravosti daného dokladu nebo o skutečném původu produktů, zašle se příslušnému orgánu druhé sdělení. Jestliže ve lhůtě čtyř měsíců od data zaslání tohoto druhého sdělení nejsou celním orgánům sděleny výsledky ověření nebo jestliže výsledky neumožňují určit pravost daného dokladu skutečný původ produktů, odmítnou příslušné orgány uplatnit celní preference, s výjimkou existence mimořádných okolností.
6. Pokud ověřovací postup nebo jiné dostupné informace naznačují, že jsou porušována pravidla původu, provede zvýhodněná země vývozu z vlastního podnětu nebo na žádost celních orgánů členských států potřebná šetření nebo přijme vhodná opatření, aby tato šetření byla provedena dostatečně rychle s cílem tyto přestupky odhalit a předcházet jim. Za tím účelem se Komise nebo celní orgány členských států mohou šetření účastnit.
7. Pro účely dodatečného ověření osvědčení o původu zboží na tiskopise A uchovávají vývozci veškeré příslušné doklady prokazující status původu dotčených produktů a příslušné vládní orgány zvýhodněné země vývozu uchovávají kopie osvědčení a rovněž veškeré související vývozní doklady. Tyto doklady se uchovávají po dobu alespoň tří let od konce roku, ve kterém bylo osvědčení o původu na tiskopise A vydáno.
Článek 97u
1. Články 97s a 97t se také použijí mezi zeměmi stejného regionálního sdružení pro účely poskytování informací Komisi nebo celním orgánům členských států a dodatečného ověřování osvědčení o původu zboží na tiskopise A nebo prohlášení na faktuře vydaných v souladu s pravidly pro regionální kumulaci původu.
2. Pro účely článků 85, 97m a 97p obsahuje dohoda uzavřená mezi Evropskou unií, Norskem, Švýcarskem a Tureckem mimo jiné závazek vzájemně si poskytovat nezbytnou podporu v záležitostech správní spolupráce.
Pro účely čl. 86 odst. 7 a 8 a článku 97k se země, se kterou Evropská unie uzavřela platnou dohodu o volném obchodu a která se zavázala k účasti na rozšířené kumulaci se zvýhodněnou zemí, rovněž zaváže k poskytování podpory v záležitostech správní spolupráce zvýhodněné zemi stejným způsobem, kterým by tuto podporu poskytla celním úřadům členských států v souladu s příslušnými ustanoveními dotyčné dohody o volném obchodu.
Pododdíl 5
Postupy týkající se dvoustranné kumulace
Článek 97v
1. Status původu produktů Evropské unie se prokazuje buď:
a)
předložením průvodního osvědčení EUR.1 podle vzoru uvedeného v příloze 21 nebo
b)
předložením prohlášení na faktuře, jehož znění je uvedeno v příloze 18. Prohlášení na faktuře může vyhotovit kterýkoli vývozce pro zásilky obsahující původní produkty, jejichž celková hodnota nepřekračuje 6 000 EUR, nebo schválený vývozce Evropské unie.
2. Vývozce nebo jím zmocněný zástupce uvede v kolonce 2 průvodního osvědčení EUR.1 slova „GSP beneficiary countries“ a „EU“ nebo „Pays bénéficaires du SPG“ a „UE“.
3. Ustanovení tohoto oddílu o vydávání, používání a dodatečném ověřování osvědčení o původu zboží na tiskopise A se použijí přiměřeně na průvodní osvědčení EUR.1 a, s výjimkou ustanovení o jejich vydávání, na prohlášení na faktuře.
4. Celní orgány členského státu mohou povolit kterémukoli vývozci (dále jen „schválený vývozce“), který často odesílá produkty pocházející z Evropské unie v rámci dvoustranné kumulace, aby vyhotovoval prohlášení na faktuře bez ohledu na hodnotu dotčených produktů, pokud tento vývozce celním orgánům uspokojivým způsobem poskytne veškeré záruky nezbytné k ověření:
a)
statusu původu produktů a
b)
splnění ostatních podmínek platných v dotyčném členském státě.
5. Celní orgány mohou udělení statusu schváleného vývozce podmínit splněním jakýchkoli podmínek, které považují za vhodné. Celní orgány přidělí schválenému vývozci číslo celního povolení, které se uvádí v prohlášení na faktuře.
6. Celní orgány sledují, jakým způsobem schválený vývozce povolení využívá. Celní orgány mohou povolení kdykoli odejmout.
Mohou povolení odejmout ve všech těchto případech:
a)
schválený vývozce již neskýtá záruky uvedené v odstavci 4;
b)
schválený vývozce nesplňuje podmínky uvedené v odstavci 5;
c)
schválený vývozce jakýmkoli způsobem udělené povolení zneužívá.
7. Schválený vývozce není povinen podepisovat prohlášení na faktuře, jestliže se schválený vývozce celním orgánům písemně zaváže, že přebírá plnou odpovědnost za jakékoli prohlášení na faktuře, které schváleného vývozce identifikuje, jako by je schválený vývozce vlastnoručně podepsal.
Pododdíl 6
Ceuta a Melilla
Článek 97w
Ustanovení tohoto oddílu o vydávání, používání a dodatečném ověřování dokladů o původu se použijí přiměřeně na produkty vyvážené ze zvýhodněné země do Ceuty a Melilly a na produkty vyvážené z Ceuty a Melilly do zvýhodněné země za účelem dvoustranné kumulace.
Ceuta a Melilla se považují za jediné území.
Španělské celní orgány zajistí použití tohoto oddílu v Ceutě a Melille.“
(3)
V části I hlavě IV kapitole 2 oddíle 2 se před pododdíl 1 vkládá článek 97x, který zní:
„Článek 97x
1. Pro účely tohoto oddílu se použijí tyto definice:
a)
„výrobou“ se rozumí každé opracování nebo zpracování, včetně sestavování;
b)
„materiálem“ se rozumí jakékoli příměsi, suroviny, komponenty, části apod., které jsou používány při výrobě produktu;
c)
„produktem“ nebo „výrobkem“ se rozumí vyráběný produkt nebo výrobek, i když je zamýšleno jeho pozdější využití v jiné výrobní operaci;
d)
„zbožím“ se rozumí jak materiál, tak produkty či výrobky;
e)
„celní hodnotou“ se rozumí hodnota určená v souladu s Dohodou o provádění článku VII Všeobecné dohody o clech a obchodu (Dohoda Světové obchodní organizace o celní hodnotě) z roku 1994;
f)
„cenou ze závodu“ v seznamu v příloze 15 se rozumí cena zaplacená za produkt ze závodu výrobci, v jehož podniku došlo k poslednímu opracování nebo zpracování, pokud tato cena zahrnuje hodnotu veškerého použitého materiálu po odečtení případných vnitřních daní, které se vracejí nebo mohou být vráceny při vývozu získaného produktu.
V případě, že skutečná zaplacená cena neodráží veškeré náklady související s výrobou produktu, které byly skutečně vynaloženy ve zvýhodněné zemi, rozumí se cenou ze závodu součet všech těchto nákladů po odečtení případných vnitřních daní, které se vracejí nebo mohou být vráceny při vývozu získaného produktu;
g)
„hodnotou materiálů“ v seznamu v příloze 15 se rozumí celní hodnota v okamžiku dovozu použitých nepůvodních materiálů, nebo není-li známa a nelze-li ji určit, první ověřitelná cena zaplacená za tyto materiály v Evropské unii nebo ve zvýhodněné zemi ve smyslu čl. 98 odst. 1. Pokud je třeba určit hodnotu použitých původních materiálů, použije se tento pododstavec přiměřeně;
h)
„kapitolami“, „čísly“ a „položkami“ či „podpoložkami“ se rozumí kapitoly, čísla a položky či podpoložky (čtyř- nebo šestimístné číselné kódy) používané v nomenklatuře, která tvoří harmonizovaný systém;
i)
„zařazením“ se rozumí zařazení produktu nebo materiálu do určitého čísla nebo položky či podpoložky harmonizovaného systému;
j)
„zásilkou“ se rozumí produkty, které:
-
buď zasílá současně jeden vývozce jednomu příjemci, nebo
-
které jsou dopravovány na podkladě jediného přepravního dokladu od vývozce k příjemci, a pokud tento doklad neexistuje, na podkladě jediné faktury.
2. Pro účely odst. 1 písm. f) může pojem „výrobce“ uvedený v odst. 1 písm. f) prvním pododstavci v případě, kdy bylo poslední opracování nebo zpracování zadáno výrobci, odkazovat na podnik, který subdodavatele zaměstnal.“
(4)
V článku 99 se doplňuje nové písmeno d)a, které zní:
„d)a
produkty z poražených zvířat tam narozených či vylíhnutých a odchovaných;“.
(5)
Ustanovení čl. 101 odst. 1 se mění takto:
a)
písmeno g) se nahrazuje tímto:
„g)
operace barvení nebo ochucování cukru nebo tvarování cukru; částečné nebo úplné mletí krystalového cukru;“;
b)
písmeno m) se nahrazuje tímto:
„m)
prosté mísení produktů, též různých druhů; mísení cukru s jiným materiálem;“;
c)
vkládá se nové písmeno m)a, které zní:
„m)a
prosté přidávání vody nebo ředění, dehydratace nebo denaturace produktů;“.
(6)
Vkládá se nová příloha 13a uvedená v příloze I tohoto nařízení.
(7)
Vkládá se nová příloha 13b uvedená v příloze II tohoto nařízení.
(8)
Vkládá se nová příloha 13c uvedená v příloze III tohoto nařízení.
(9)
Vkládá se nová příloha 13d uvedená v příloze IV tohoto nařízení.
(10)
V příloze 14 v poznámce 1 a 3.1 se výraz „článků 69 a 100“ nahrazuje výrazem „článku 100“.
(11)
Příloha 17 se mění v souladu s přílohou V tohoto nařízení.
(12)
Příloha 18 se nahrazuje zněním uvedeným v příloze VI tohoto nařízení.
Článek 2
Zvýhodněné země předloží Komisi závazek v souladu s čl. 68 odst. 3 nařízení (ES) č. 2454/93 ve znění tohoto nařízení a informace požadované článkem 69 uvedeného nařízení alespoň tři měsíce před vlastním použitím systému registrovaných vývozců na jejich území.
Komise nejpozději dne 1. července 2016 a 1. července 2019 přezkoumá stav přípravy zvýhodněných zemí na použití systému registrovaných vývozců. Komise navrhne veškeré nezbytné úpravy.
Článek 3
1. Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Použije se ode dne 1. ledna 2011.
3. S výhradou odstavce 4 tohoto článku se čl. 1 odst. 1, pokud se vztahuje k článkům 68 až 71, 90 až 97i a čl. 97j odst. 2, a čl. 1 odst. 8 a 9 použijí ode dne 1. ledna 2017.
4. Zvýhodněné země, které nejsou schopny provést systém registrovaných vývozců k datu uvedenému v odstavci 3 a které před 1. červencem 2016 podají Komisi písemnou žádost nebo k jejichž systému registrovaných vývozců Komise v souladu s čl. 2 druhým pododstavcem navrhla úpravy, mohou až do dne 1. ledna 2020 i nadále používat ustanovení hlavy IV kapitoly 2 oddílu 1A a příloh 17 a 18 nařízení (ES) č. 2454/93 ve znění tohoto nařízení.
5. Ustanovení čl. 1 odst. 2 se použijí do data stanoveného v odstavci 3 nebo pro zvýhodněné země uvedené v odstavci 4 do data stanoveného v odstavci 4.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. listopadu 2010.