ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Φεβρουαρίου 2011
για τη μεθόδευση των αναδιαπραγματεύσεων της νομισματικής σύμβασης μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενεργούσας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και της κυβέρνησης της Αυτού Γαληνοτάτης Υψηλότητας του Πρίγκιπα του Μονακό
(2011/190/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 219 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Από την ημερομηνία θέσπισης του ευρώ, η Ένωση είναι αρμόδια για τα νομισματικά θέματα και τα θέματα συναλλάγματος.
(2)
Εναπόκειται στο Συμβούλιο να προσδιορίζει τη μεθόδευση των διαπραγματεύσεων και της σύναψης των συμφωνιών για νομισματικά ή συναλλαγματικά θέματα.
(3)
Στις 26 Δεκεμβρίου 2001 συνήφθη η νομισματική σύμβαση μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενεργούσας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και της κυβέρνησης της Αυτού Γαληνοτάτης Υψηλότητας του Πρίγκιπα του Μονακό (1) (εφεξής «σύμβαση»).
(4)
Η Γαλλία διατηρεί από μακρού νομισματικούς δεσμούς με το Πριγκιπάτο του Μονακό (εφεξής «Μονακό»), οι οποίοι αποτυπώνονται σε διάφορα νομικά κείμενα. Τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στο Μονακό έχουν δικαίωμα πρόσβασης στις διευκολύνσεις επαναχρηματοδότησης της Banque de France και συμμετέχουν, υπό όρους ταυτόσημους με αυτούς των γαλλικών τραπεζών, σε ορισμένα από τα γαλλικά συστήματα πληρωμών.
(5)
Στα συμπεράσματά του της 10ης Φεβρουαρίου 2009, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να επανεξετάσει τη λειτουργία των υφιστάμενων νομισματικών συμφωνιών και να εξετάσει το ενδεχόμενο αυξήσεων των ανώτατων επιπέδων έκδοσης κερμάτων.
(6)
Η Επιτροπή, στην «Ανακοίνωση σχετικά με τη λειτουργία των νομισματικών συμβάσεων με το Μονακό, τον Άγιο Μαρίνο και το Βατικανό», κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση, υπό την παρούσα μορφή της, χρειάζεται να τροποποιηθεί προκειμένου να εξασφαλιστεί μια πιο συνεκτική προσέγγιση στις σχέσεις μεταξύ της Ένωσης και των χωρών που έχουν υπογράψει νομισματική συμφωνία.
(7)
Είναι συνεπώς σκόπιμη η αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης, με σκοπό την προσαρμογή των ανώτατων επιπέδων έκδοσης κερμάτων, τον καθορισμό δικαιοδοσίας αρμόδιας για τη ρύθμιση ενδεχόμενων διαφορών και την προσαρμογή του τύπου της σύμβασης ούτως ώστε να καταστεί σύμφωνη με τον νέο κοινό τύπο νομισματικών συμφωνιών. Η σύμβαση θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ μέχρι τη σύναψη αναδιαπραγματευθείσας συμφωνίας από τα μέρη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η Γαλλία γνωστοποιεί στο Μονακό την ανάγκη τροποποίησης, το συντομότερο δυνατό, της σύμβασης και προτείνει αναδιαπραγμάτευση των σχετικών διατάξεων της σύμβασης.
Άρθρο 2
Η Ένωση επιδιώκει τις ακόλουθες τροποποιήσεις στο πλαίσιο της αναδιαπραγμάτευσης της σύμβασης:
α)
η αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση θα συναφθεί μεταξύ της Ένωσης, εκπροσωπούμενης από την κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας και από την Επιτροπή, και της κυβέρνησης της Αυτού Γαληνοτάτης Υψηλότητας του Πρίγκιπα του Μονακό·
β)
η μέθοδος προσδιορισμού των ανώτατων επιπέδων έκδοσης κερμάτων ευρώ του Μονακό θα αναθεωρηθεί. Το νέο ανώτατο επίπεδο θα υπολογίζεται με μέθοδο που θα συνδυάζει μια σταθερή συνιστώσα, σκοπός της οποίας θα είναι να αποφεύγεται η υπερβολική νομισματική κερδοσκοπία όσον αφορά τα κέρματα του Μονακό με την ικανοποίηση των αιτημάτων της αγοράς συλλεκτικών κερμάτων, και μια μεταβλητή συνιστώσα, υπολογιζόμενη ως η μέση κατά κεφαλήν έκδοση κερμάτων στη Γαλλία κατά το έτος ν-1 πολλαπλασιασμένη επί τον αριθμό των κατοίκων του Μονακό. Με την επιφύλαξη της έκδοσης συλλεκτικών κερμάτων, θα ορίζεται στην αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση ως ελάχιστη αναλογία των κερμάτων ευρώ εκδόσεως Μονακό, τα οποία θα τεθούν σε κυκλοφορία στην ονομαστική τους αξία, το 80 % των κερμάτων ευρώ που εκδίδονται κάθε χρόνο·
γ)
το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Δικαστήριο») θα οριστεί ως το αρμόδιο όργανο επίλυσης των διαφορών οι οποίες ενδέχεται να ανακύψουν από την εφαρμογή της σύμβασης. Εάν η Ένωση ή το Μονακό θεωρούν ότι το έτερο μέρος έχει παραβεί υποχρέωσή του εκ της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης, δύναται να προσφύγει στο Δικαστήριο. Η απόφαση του Δικαστηρίου θα είναι δεσμευτική για τα μέρη, τα οποία λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα συμμόρφωσης προς την απόφαση εντός της προθεσμίας την οποία τάσσει το Δικαστήριο στην απόφασή του. Στην περίπτωση που η Ένωση ή το Μονακό δεν λάβουν τα αναγκαία μέτρα εμπρόθεσμης συμμόρφωσής τους προς την απόφαση, το έτερο μέρος δύναται να προβεί σε άμεση καταγγελία της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης·
δ)
θα γίνει προσαρμογή του τύπου της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης.
Άρθρο 3
Οι διαπραγματεύσεις με το Μονακό διεξάγονται από τη Γαλλία και από την Επιτροπή εξ ονόματος της Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) συμπράττει πλήρως στις διαπραγματεύσεις και απαιτείται η συναίνεσή της επί θεμάτων της αρμοδιότητάς της. Η Γαλλία και η Επιτροπή υποβάλλουν το σχέδιο της αναδιαπραγματευθείσας σύμβασης στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή (ΟΔΕ) προς γνωμοδότηση.
Άρθρο 4
Η Γαλλία και η Επιτροπή εξουσιοδοτούνται να συνάψουν την αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση εξ ονόματος της Ένωσης, εκτός αν η ΟΔΕ ή η ΕΚΤ είναι της γνώμης ότι η αναδιαπραγματευθείσα σύμβαση θα πρέπει να υποβληθεί στο Συμβούλιο.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την ημέρα της κοινοποίησής της.
Άρθρο 6
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία, στην Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Βρυξέλλες, 25 Φεβρουαρίου 2011.
ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 25. února 2011
o podmínkách pro sjednání nového znění Měnové dohody mezi vládou Francouzské republiky, jménem Evropského společenství, a vládou Jeho Jasnosti knížete monackého
(2011/190/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 219 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na doporučení Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Od zavedení eura má Unie pravomoci v oblasti měnové politiky a směnných kurzů.
(2)
Rada rozhoduje o podmínkách pro sjednávání a uzavírání dohod týkající se otázek měnového nebo kurzového režimu.
(3)
Dne 26. prosince 2001 byla uzavřena Měnová dohody mezi vládou Francouzské republiky, jménem Evropského společenství, a vládou Jeho Jasnosti knížete monackého (1) (dále jen „dohoda“).
(4)
Francie má s Monackým knížectvím (dále jen „Monako“) dlouholeté měnové vztahy a ty se odrážejí v různých právních nástrojích. Finanční instituce usazené v Monaku mají právo přístupu k nástrojům refinancování Banque de France a účastní se některých francouzských platebních systémů za stejných podmínek jako francouzské banky.
(5)
Ve svých závěrech ze dne 10. února 2009 Rada vyzvala Komisi, aby prověřila, jak stávající měnové dohody fungují, a zvážila, zda by se neměly zvýšit stropy pro emisi mincí.
(6)
Ve svém sdělení nazvaném „Zpráva o fungování měnových dohod s Monakem, San Marinem a Vatikánem“, dospěla Komise k závěru, že je třeba stávající dohodu pozměnit tak, aby se zajistil konzistentnější přístup, pokud jde o vztahy mezi Unií a zeměmi, které měnovou dohodu podepsaly.
(7)
Mělo by být proto sjednáno nové znění dohody za účelem přizpůsobení stropu pro emisi mincí, určení příslušného soudu pro případné řešení sporů a přizpůsobení formátu dohody novému společnému modelu měnových dohod. Dohoda by měla zůstat v platnosti, dokud obě strany neuzavřou dohodu v novém znění,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Francie oznámí Monaku, že je třeba pozměnit dohodu mezi Francouzskou republikou co možná nejdříve, a navrhne mu jednání o novém znění příslušných ustanovení dohody.
Článek 2
Při jednání o novém znění dohody usiluje Unie o dosažení těchto změn:
a)
Nové znění dohody se uzavírá mezi Unií, zastoupenou vládou Francouzské republiky a Komisí, a vládou Jeho Jasnosti knížete monackého;
b)
Je třeba zrevidovat metodu určování stropů u emise monackých euromincí. Nový strop se vypočte metodou, která zahrne na jedné straně pevnou část, jež by měla uspokojit poptávku na trhu sběratelů mincí, a zamezit tak nadměrným numismatickým spekulacím s monackými mincemi, a na druhé straně proměnlivou část, jež se vypočítá jako průměr emise mincí na hlavu ve Francii v roce n-1 vynásobený počtem obyvatel Monaka. Aniž je dotčeno vydávání sběratelských mincí, stanoví nové znění dohody minimální poměrnou část monackých euromincí, jež se mají uvést do oběhu v nominální hodnotě, na 80 % každoročně emitovaných euromincí;
c)
Orgánem příslušným pro řešení sporů v souvislosti s dohodou je Soudní dvůr Evropské unie (dále jen „Soudní dvůr“). Pokud se Unie nebo Monako domnívá, že druhá strana nesplnila závazek z nového znění dohody, může věc předat Soudnímu dvoru. Rozsudek Soudního dvora je pro obě strany závazný a obě strany učiní nezbytná opatření pro dosažení souladu s rozsudkem ve lhůtě stanovené v rozsudku Soudního dvora. Pokud Unie nebo Monako nepřijme nezbytná opatření k dosažení souladu s rozsudkem v dané lhůtě, může druhá strana nové znění dohody okamžitě vypovědět;
d)
Formát nového znění dohody se přizpůsobí.
Článek 3
Jednání s Monakem vedou Francie a Komise jménem Unie. Evropská centrální banka se jednání plně účastní a její souhlas je nezbytný ve věcech, jež spadají do oblasti její pravomoci. Francie a Komise předloží návrh nového znění dohody Hospodářskému a finančnímu výboru ke stanovisku.
Článek 4
Francie a Komise jsou zmocněny uzavřít dohodu v novém znění jménem Unie, ledaže se Hospodářský a finanční výbor nebo Evropská centrální banka domnívá, že je třeba dohodu v novém znění předložit Radě.
Článek 5
Toto rozhodnutí nabývá účinku dnem oznámení.
Článek 6
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice, Komisi a Evropské centrální bance.
V Bruselu dne 25. února 2011.