ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 774/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 2ας Σεπτεμβρίου 2010
περί καθορισμού κατευθυντηρίων γραμμών για την αντιστάθμιση μεταξύ διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και για κοινή κανονιστική προσέγγιση σχετικά με την επιβολή των τελών μεταφοράς
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1228/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1228/2003 προβλέπει τη δημιουργία μηχανισμού αντιστάθμισης μεταξύ διαχειριστών συστημάτων (δικτύων) μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, η Επιτροπή πρέπει να καθορίσει κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες να ορίζουν τις λεπτομέρειες της διαδικασίας και τη μεθοδολογία που πρέπει να εφαρμόζονται στον μηχανισμό αντιστάθμισης μεταξύ διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς και τους προσήκοντες κανόνες για την προοδευτική εναρμόνιση του καθορισμού των τελών δυνάμει των εθνικών τιμολογίων.
(2)
Αφότου αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά η ανάγκη για μηχανισμό αντιστάθμισης μεταξύ διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας έχει αποκτηθεί πολύτιμη πείρα, ιδίως μέσω προαιρετικών μηχανισμών μεταξύ των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς. Ωστόσο, οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς έχουν διαπιστώσει ότι δυσκολεύει όλο και περισσότερο η επίτευξη συμφωνίας γι’ αυτούς τους προαιρετικούς μηχανισμούς.
(3)
Οι δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές για τον μηχανισμό αντιστάθμισης μεταξύ διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς θα πρέπει να συνιστούν στέρεη βάση για τη λειτουργία του μηχανισμού αντιστάθμισης μεταξύ διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς και για να παρέχεται δίκαιη αντιστάθμιση στους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς για το κόστος που προκύπτει λόγω των διασυνοριακών ροών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω των δικτύων τους.
(4)
Οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς τρίτων χωρών ή εδαφών που έχουν συνάψει συμφωνίες με την Ένωση, βάσει των οποίων έχουν υιοθετήσει και εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, πρέπει να δικαιούνται να συμμετέχουν στον μηχανισμό αντιστάθμισης μεταξύ διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς, σε ισότιμη βάση με τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς κρατών μελών.
(5)
Είναι σκόπιμο να επιτραπεί σε διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν έχουν συνάψει συμφωνίες με την Ένωση βάσει των οποίων υιοθετούν και εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, να συνάπτουν πολυμερείς συμφωνίες με διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς κρατών μελών, οι οποίες να παρέχουν τη δυνατότητα δίκαιης και ισότιμης αντιστάθμισης σε όλα τα συμβαλλόμενα μέρη για το κόστος που τους βαρύνει λόγω των διασυνοριακών ροών ηλεκτρικής ενέργειας.
(6)
Στους διαχειριστές δικτύων μεταφοράς πρέπει να καταβάλλεται αντιστάθμιση για τις απώλειες ενέργειας που προκύπτουν λόγω των διασυνοριακών ροών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω των δικτύων τους. Η αντιστάθμιση αυτή πρέπει να βασίζεται σε εκτίμηση των απωλειών που θα είχαν προκύψει χωρίς τη διαμετακόμιση ηλεκτρικής ενέργειας.
(7)
Πρέπει να συσταθεί ταμείο ώστε να καταβάλλεται αντιστάθμιση στους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς για το κόστος που υφίστανται όταν διαθέτουν την υποδομή τους για τις διασυνοριακές ροές ηλεκτρικής ενέργειας. Η αξία του εν λόγω ταμείου πρέπει να βασίζεται σε εκτίμηση, σε κλίμακα Ένωσης, του μακροπρόθεσμου μέσου οριακού κόστους διάθεσης της υποδομής για τις διασυνοριακές ροές ηλεκτρικής ενέργειας.
(8)
Το κόστος για τη χρήση του συστήματος μεταφοράς εντός της Ένωσης από διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς τρίτων χωρών πρέπει να είναι το ίδιο με το κόστος για τη χρήση του από τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς κρατών μελών.
(9)
Οι διακυμάνσεις των τελών που επιβάλλονται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας για την πρόσβαση στο δίκτυο μεταφοράς πρέπει να μην υπονομεύουν την εσωτερική αγορά. Προς τούτο, ο μέσος όρος των τελών για την πρόσβαση στο δίκτυο των κρατών μελών πρέπει να διατηρείται εντός κλίμακας που συμβάλλει στη διασφάλιση των οφελών από την εναρμόνιση.
(10)
Τα μέτρα τα οποία προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή που συστάθηκε βάσει του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1228/2003,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Στους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας καταβάλλεται αντιστάθμιση για το κόστος που προκύπτει λόγω των διασυνοριακών ροών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω των δικτύων τους, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζονται στο μέρος Α του παραρτήματος.
Άρθρο 2
Τα τέλη που εφαρμόζουν οι διαχειριστές των δικτύων για την πρόσβαση στο δίκτυο μεταφοράς τηρούν τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζονται στο μέρος Β του παραρτήματος.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός παύει να ισχύει στις 2 Μαρτίου 2011.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 2 Σεπτεμβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 774/2010
ze dne 2. září 2010
o stanovení pokynů týkajících se vyrovnávacích plateb mezi provozovateli přenosových soustav a společného regulačního přístupu k poplatkům za přenos
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1228/2003 ze dne 26. června 2003 o podmínkách přístupu do sítě pro přeshraniční obchod s elektřinou (1), a zejména na čl. 8 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1228/2003 stanoví vytvoření vyrovnávacího mechanismu mezi provozovateli přenosových soustav. V souladu s tímto nařízením má Komise stanovit pokyny vymezující podrobnosti postupu a metodiku, která se má používat ve vyrovnávacím mechanismu mezi provozovateli přenosových soustav, a příslušná pravidla, která povedou k postupné harmonizaci ve stanovení poplatků podle vnitrostátních tarifních systémů.
(2)
Od doby, kdy byla poprvé uznána potřeba vyrovnávacího mechanismu mezi provozovateli přenosových soustav, zejména prostřednictvím dobrovolných mechanismů provozovatelů přenosových soustav, byly získány cenné zkušenosti. Provozovatelé přenosových soustav však považovali za mimořádně obtížné se na těchto dobrovolných mechanismech dohodnout.
(3)
Závazné pokyny, kterými se stanoví vyrovnávací mechanismus mezi provozovateli přenosových soustav, by měly poskytnout pevnou základnu pro vyrovnávací mechanismus mezi provozovateli přenosových soustav a zajistit přiměřené vyrovnání nákladů provozovatelů přenosových soustav na přenos přeshraničních toků elektřiny.
(4)
Provozovatelé přenosových soustav ze třetích zemí nebo území, kteří uzavřeli dohody s Unií, čímž přijali a používají právní předpisy Unie v oblasti elektřiny, by měli mít právo účastnit se ve vyrovnávacím mechanismu mezi přenosovými soustavami za stejných podmínek jako provozovatelé přenosových soustav z členských států.
(5)
Je vhodné dovolit provozovatelům přenosových soustav ze třetích zemí, kteří neuzavřeli dohody s Unií, na jejichž základě by přijali a uplatňovali právní předpisy Unie v oblasti elektřiny, uzavřít mnohostranné dohody s provozovateli přenosových soustav v členských státech, které umožní, aby všechny strany dostaly za přiměřených a stejných podmínek vyrovnání za náklady na přenos přeshraničních toků elektřiny.
(6)
Provozovatelé přenosových soustav by měli dostat vyrovnání za energetické ztráty vyplývající z přenosu přeshraničních toků elektřiny. Toto vyrovnání by mělo vycházet z odhadu, jaké ztráty by jim vznikly, pokud by přenos elektřiny neexistoval.
(7)
Měl by být vytvořen fond pro vyrovnávací platby za náklady provozovatelů přenosových soustav, kteří zpřístupňují infrastrukturu pro přenos přeshraničních toků elektřiny. Výše tohoto fondu by měla vycházet z podrobného posouzení dlouhodobých průměrných přírůstkových nákladů na zpřístupnění infrastruktury pro přenos přeshraničních toků elektřiny pro celou Unii.
(8)
Provozovatelé přenosových soustav ve třetích zemích by měli hradit stejné náklady za používání přenosové soustavy Unie jako provozovatelé přenosových soustav v členských státech.
(9)
Změny v poplatcích účtovaných výrobcům elektřiny za přístup k přenosové soustavě by neměly oslabit vnitřní trh. Z tohoto důvodu by se průměrné poplatky za přístup k síti v členských státech měly udržovat v rozmezí, které pomůže zajistit, že výhody z harmonizace budou využity.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného článkem 13 nařízení (ES) č. 1228/2003,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Provozovatelé přenosových soustav obdrží vyrovnávací platby za náklady vzniklé přenosem přeshraničních toků elektřiny po jejich sítích na základě pokynů stanovených v části A přílohy.
Článek 2
Poplatky účtované provozovateli sítí za přístup k přenosové soustavě jsou v souladu s pokyny stanovenými v části B přílohy.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení pozbývá platnosti dne 2. března 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. září 2010.