ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 995/2010 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Οκτωβρίου 2010
για τη θέσπιση των υποχρεώσεων των φορέων εκμετάλλευσης που διαθέτουν ξυλεία και προϊόντα ξυλείας στην αγορά
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τα δάση προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών οφελών, συμπεριλαμβανομένης της ξυλείας και μη ξυλωδών δασικών προϊόντων καθώς και περιβαλλοντικών υπηρεσιών που είναι απαραίτητες για την ανθρωπότητα, όπως της διατήρησης της βιοποικιλότητας και των λειτουργιών του οικοσυστήματος και της προστασίας του κλιματικού συστήματος.
(2)
Λόγω της αυξανόμενης ζήτησης της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας παγκοσμίως, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις σε επίπεδο θεσμών και διακυβέρνησης που εντοπίζονται στον τομέα των δασών σε σειρά χωρών που παράγουν ξυλεία, η παράνομη υλοτομία και το συναφές εμπόριο έχουν καταστεί ζητήματα που προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία.
(3)
Η παράνομη υλοτομία αποτελεί διαδεδομένο πρόβλημα που προκαλεί ανησυχία σε διεθνές επίπεδο. Συνιστά σοβαρή απειλή για τα δάση, αφού συμβάλλει στη διαδικασία της αποψίλωσης και υποβάθμισης των δασών που ευθύνεται για το 20 % περίπου των παγκόσμιων εκπομπών CO2, απειλεί τη βιοποικιλότητα και υποσκάπτει την αειφόρο διαχείριση και ανάπτυξη των δασών, συμπεριλαμβανομένης της εμπορικής βιωσιμότητας των νόμιμα λειτουργούντων φορέων εκμετάλλευσης. Συμβάλλει επίσης στις διαδικασίες απερήμωσης και μπορεί να επιτείνει ακραία καιρικά φαινόμενα και πλημμύρες. Επιπλέον, έχει κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις, υπονομεύοντας συχνά την πρόοδο για την επίτευξη χρηστής διακυβέρνησης και απειλώντας με αφανισμό τις τοπικές κοινότητες που εξαρτώνται από το δάσος, μπορεί δε να συνδέεται και με ένοπλες συγκρούσεις. Η αντιμετώπιση του προβλήματος της παράνομης υλοτομίας στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού αναμένεται να συμβάλει στις προσπάθειες της ΕΕ για μετριασμό της κλιματικής αλλαγής με αποδοτικό από απόψεως κόστους-οφέλους τρόπο, θα πρέπει δε να θεωρείται συμπληρωματική της δράσης και της δέσμευσης που έχει αναλάβει η ΕΕ στο πλαίσιο της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος.
(4)
Η απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του Έκτου Κοινοτικού Προγράμματος Δράσης για το Περιβάλλον (3), προσδιορίζει ως κατά προτεραιότητα δράση την εξέταση της δυνατότητας λήψης ενεργών μέτρων για την παρεμπόδιση και την καταπολέμηση του εμπορίου παρανόμως υλοτομημένης ξυλείας και την εξακολούθηση της ενεργού συμμετοχής της Ένωσης και των κρατών μελών της στην εφαρμογή διεθνών και περιφερειακών αποφάσεων και συμφωνιών όσον αφορά δασικά θέματα.
(5)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, της 21ης Μαΐου 2003, με τίτλο «Επιβολή της δασικής νομοθεσίας, Διακυβέρνηση και Εμπόριο (FLEGT) Πρόταση για ένα σχέδιο δράσης της ΕΕ», προτείνεται δέσμη μέτρων για τη στήριξη των διεθνών προσπαθειών αντιμετώπισης του προβλήματος, της παράνομης υλοτομίας και του συναφούς εμπορίου στο πλαίσιο της συνολικής προσπάθειας της Ένωσης για μακρόπνοη δασική διαχείριση.
(6)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επικρότησαν την εν λόγω ανακοίνωση και αναγνώρισαν την ανάγκη συμβολής της Ένωσης στις παγκόσμιες προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος της παράνομης υλοτομίας.
(7)
Σύμφωνα με το στόχο της εν λόγω ανακοίνωσης, δηλαδή να εξασφαλιστεί ότι μόνον τα προϊόντα ξυλείας που έχουν παραχθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία της χώρας παραγωγής ξυλείας εισέρχονται στην Ένωση, η Ένωση διαπραγματεύεται εθελοντικές συμφωνίες συνεργασίας (FLEGT VPA) με τις χώρες παραγωγής ξυλείας (χώρες-εταίροι), οι οποίες θεσπίζουν νομικά δεσμευτική υποχρέωση των μερών να εφαρμόζουν καθεστώς χορήγησης αδειών και ρύθμισης του εμπορίου ξυλείας και των προϊόντων που ορίζονται στις συγκεκριμένες FLEGT VPA.
(8)
Δεδομένης της έκτασης και του επείγοντος χαρακτήρα του προβλήματος, είναι αναγκαίο να υποστηριχθούν ενεργά οι προσπάθειες κατά της παράνομης υλοτομίας και του συναφούς εμπορίου, να συμπληρωθεί και να ενισχυθεί η πρωτοβουλία FLEGT VPA και να προαχθούν οι συνέργειες μεταξύ των πολιτικών που αποβλέπουν στη διατήρηση των δασών και στην επίτευξη υψηλού επιπέδου περιβαλλοντικής προστασίας, περιλαμβανομένης της καταπολέμησης της αλλαγής του κλίματος και της απώλειας βιοποικιλότητας.
(9)
Θα πρέπει να αναγνωριστούν οι προσπάθειες των χωρών που έχουν συνάψει VPA FLEGT με την Ένωση, καθώς και οι αρχές που τις διέπουν, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό της νόμιμα παραχθείσας ξυλείας και να ενθαρρυνθούν περαιτέρω χώρες να συνάψουν VPA FLEGT. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι, βάσει του συστήματος χορήγησης αδειών FLEGT, μόνον η ξυλεία που έχει υλοτομηθεί σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές νομοθετικές διατάξεις και τα προϊόντα ξυλείας που παράγονται από τέτοια ξυλεία εξάγονται στην Ένωση. Ως εκ τούτου, η ξυλεία που εμπεριέχεται στα προϊόντα ξυλείας τα οποία είναι εγγεγραμμένα στα παραρτήματα II και III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2173/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2005, περί δημιουργίας εθελοντικού συστήματος αδειών FLEGT για τις εισαγωγές ξυλείας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (4), προελεύσεως χωρών εταίρων εγγεγραμμένων στο παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού θα πρέπει να θεωρείται ως νόμιμα υλοτομημένη, εφόσον τα εν λόγω προϊόντα ξυλείας συμμορφώνονται με τον εν λόγω κανονισμό και τις τυχόν διατάξεις εφαρμογής.
(10)
Θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι η σύμβαση για το διεθνές εμπόριο ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES) επιβάλλει στα μέρη της σύμβασης να χορηγούν άδεια CITES προς εξαγωγή μόνον εφόσον πρόκειται για είδος εγγεγραμμένο στον κατάλογο CITES το οποίο, μεταξύ άλλων, είναι σύμφωνο με την εθνική νομοθεσία της χώρας εξαγωγής. Ως εκ τούτου, η ξυλεία των ειδών που είναι εγγεγραμμένα στα παραρτήματα A, B ή Γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 338/97 του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την προστασία των ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας με τον έλεγχο του εμπορίου τους (5) θα πρέπει να θεωρείται νόμιμα υλοτομημένη, εφόσον συμμορφώνεται με τον εν λόγω κανονισμό και τις τυχόν διατάξεις εφαρμογής.
(11)
Έχοντας υπόψη ότι η χρήση ανακυκλωμένης ξυλείας και προϊόντων της θα πρέπει να ενθαρρύνεται και ότι η υπαγωγή των προϊόντων αυτών στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα επιβάρυνε δυσανάλογα τους φορείς εκμετάλλευσης, η χρησιμοποιημένη ξυλεία και τα χρησιμοποιημένα προϊόντα ξυλείας που έχουν συμπληρώσει τον κύκλο ζωής τους και διαφορετικά θα απορρίπτονταν ως απόβλητα θα πρέπει να εξαιρεθούν του παρόντος κανονισμού.
(12)
Η διάθεση για πρώτη φορά στην εσωτερική αγορά παράνομα υλοτομημένης ξυλείας ή προϊόντων τέτοιου είδους ξυλείας θα πρέπει να απαγορευθεί δυνάμει ενός των μέτρων που προβλέπει ο παρών κανονισμός. Λαμβανομένης υπόψη της πολυπλοκότητας της παράνομης υλοτομίας, των υποκειμένων αιτίων της και της επίπτωσής της, θα πρέπει να ληφθούν ειδικά μέτρα όπως εκείνα που εστιάζονται στη συμπεριφορά των φορέων εκμετάλλευσης.
(13)
Στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης FLEGT η Επιτροπή και, όταν απαιτείται, τα κράτη μέλη, μπορούν να υποστηρίζουν και να διεξάγουν μελέτες και έρευνα σχετικά με τα επίπεδα και τη φύση της παράνομης υλοτομίας στα διάφορα κράτη, και να κοινοποιούν τις σχετικές πληροφορίες, όπως επίσης να υποστηρίζουν την παροχή πρακτικής βοήθειας στους φορείς εκμετάλλευσης, σχετικά με τη νομοθεσία που ισχύει στα κράτη παραγωγής προϊόντων υλοτομίας.
(14)
Ελλείψει διεθνώς αναγνωρισμένου ορισμού, θα πρέπει να λαμβάνεται ως βάση για τον ορισμό της παράνομης υλοτόμησης η νομοθεσία της χώρας όπου πραγματοποιήθηκε η υλοτόμηση, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κανονιστικών ρυθμίσεων της χώρας αυτής καθώς και της εφαρμογής στην εν λόγω χώρα των διεθνών συμβάσεων στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος.
(15)
Πολλά προϊόντα ξυλείας υφίστανται πολυάριθμες κατεργασίες πριν και μετά την πρώτη διάθεσή τους στην εσωτερική αγορά. Προκειμένου να αποφευχθεί κάθε περιττή διοικητική επιβάρυνση, οι φορείς εκμετάλλευσης που διαθέτουν για πρώτη φορά ξυλεία και προϊόντα ξυλείας στην εσωτερική αγορά θα πρέπει να υπόκεινται σε σύστημα υποχρέωσης επιμέλειας, ενώ οι έμποροι που συμμετέχουν στην αλυσίδα εφοδιασμού θα πρέπει υποχρεωτικώς να παρέχουν βασικές πληροφορίες σχετικά με τους προμηθευτές και τους πελάτες τους, οι οποίες θα επιτρέπουν την ιχνηλασιμότητα της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας.
(16)
Στη βάση συστημικής προσέγγισης, οι φορείς εκμετάλλευσης που διαθέτουν για πρώτη φορά στην εσωτερική αγορά ξυλεία και προϊόντα ξυλείας πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζεται ότι δεν θα διατίθενται στην εσωτερική αγορά ξυλεία και προϊόντα τέτοιου είδους ξυλείας. Για το σκοπό αυτό, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να επιδεικνύουν δέουσα επιμέλεια μέσω ενός συστήματος μέτρων και διαδικασιών, ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος της διάθεσης παράνομα υλοτομημένης ξυλείας και προϊόντων που προέρχονται από τέτοια ξυλεία στην εσωτερική αγορά.
(17)
Το σύστημα δέουσας επιμέλειας περιλαμβάνει τρία στοιχεία εγγενή στη διαχείριση κινδύνου: πρόσβαση σε πληροφορίες, αξιολόγηση κινδύνου και μετριασμό του κινδύνου που εντοπίζεται. Το σύστημα δέουσας επιμέλειας θα πρέπει να προβλέπει την πρόσβαση στις πληροφορίες για τις πηγές και τους προμηθευτές της ξυλείας και προϊόντων ξυλείας που διατίθενται στην εσωτερική αγορά, για πρώτη φορά μαζί με σχετικές πληροφορίες όπως η συμμόρφωση με την κείμενη νομοθεσία, η χώρα υλοτόμησης, το είδος, η ποσότητα και, εφόσον απαιτείται, η επιμέρους εθνική περιφέρεια και η άδεια υλοτομίας. Βάσει των πληροφοριών αυτών, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να διενεργούν αξιολόγηση κινδύνου. Όπου εντοπίζεται κίνδυνος, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να μετριάζουν τον κίνδυνο κατά τρόπο αναλογικό προς αυτόν, με σκοπό την πρόληψη της διάθεσης στην εσωτερική αγορά παράνομα υλοτομημένης ξυλείας ή εξ αυτής παραγόμενων προϊόντων ξυλείας.
(18)
Προς αποφυγή περιττών διοικητικών επιβαρύνσεων, δεν θα πρέπει να ζητείται από φορείς εκμετάλλευσης οι οποίοι ήδη χρησιμοποιούν συστήματα ή διαδικασίες που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού να θεσμοθετήσουν νέα συστήματα.
(19)
Προκειμένου να αναγνωρίζονται οι καλές πρακτικές στον δασικό τομέα, κατά τη διαδικασία αξιολόγησης κινδύνου μπορεί να χρησιμοποιούνται η πιστοποίηση ή άλλα συστήματα επαλήθευσης τρίτων μερών που περιλαμβάνουν την επαλήθευση συμμόρφωσης προς την κείμενη νομοθεσία.
(20)
Ο κλάδος της ξυλείας είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομία της Ένωσης. Οι οργανώσεις φορέων εκμετάλλευσης είναι σημαντικοί παράγοντες του κλάδου, δεδομένου ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντά του σε μεγάλη κλίμακα και ανταλλάσσουν απόψεις και πείρα με ευρύ φάσμα ενδιαφερομένων μερών. Οι οργανώσεις αυτές διαθέτουν, επίσης, την τεχνογνωσία και ικανότητα της ανάλυσης της κείμενης νομοθεσίας και διευκόλυνσης της συμμόρφωσης των μελών τους αλλά δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν αυτή την ιδιότητα για να κυριαρχήσουν στην αγορά. Προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και να προαχθεί η ανάπτυξη καλών πρακτικών, είναι, επομένως, σκόπιμο να αναγνωρίζονται οι οργανώσεις που έχουν αναπτύξει συστήματα υποχρέωσης επιμέλειας που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Η αναγνώριση και η ανάκληση της αναγνώρισης οργανισμών παρακολούθησης θα πρέπει να γίνεται με δικαιοσύνη και διαφάνεια. Θα πρέπει να δημοσιοποιηθεί κατάλογος των εν λόγω αναγνωρισμένων οργανώσεων ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης να μπορούν να προσφεύγουν σε αυτές.
(21)
Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διεξάγουν τακτικούς ελέγχους των οργανισμών παρακολούθησης για να διαπιστώνουν κατά πόσον όντως εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να προσπαθούν να διεξάγουν ελέγχους όταν περιέρχονται στην κατοχή τους σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων βάσιμων ανησυχιών τρίτων μερών.
(22)
Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ελέγχουν κατά πόσον οι φορείς εκμετάλλευσης όντως εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Προς τον σκοπό αυτό, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να προβαίνουν σε επίσημους ελέγχους βάσει σχεδίου, εφόσον συντρέχει λόγος, ενδεχομένως και στις εγκαταστάσεις των φορέων εκμετάλλευσης και επιτόπιους ελέγχους, και θα πρέπει να είναι σε θέση να απαιτούν από τους φορείς την ανάληψη διορθωτικών ενεργειών. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να προσπαθούν να διεξάγουν ελέγχους όταν περιέρχονται στην κατοχή τους σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων βάσιμων ανησυχιών τρίτων μερών.
(23)
Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να τηρούν μητρώα των ελέγχων και να διαθέτουν τις σχετικές πληροφορίες σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες (6).
(24)
Συνεκτιμώντας τον διεθνή χαρακτήρα της παράνομης υλοτομίας και του συναφούς εμπορίου, είναι σκόπιμη η συνεργασία μεταξύ των αρμοδίων αρχών καθώς και με τις διοικητικές αρχές τρίτων χωρών και με την Επιτροπή.
(25)
Προκειμένου να διευκολυνθεί η δυνατότητα των φορέων εκμετάλλευσης που διαθέτουν στην αγορά ξυλεία ή προϊόντα ξυλείας να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τα κράτη μέλη πρέπει, επικουρούμενα εφόσον απαιτείται από την Επιτροπή, να παρέχουν στους φορείς εκμετάλλευσης τεχνική και άλλου είδους βοήθεια και να διευκολύνουν την ανταλλαγή πληροφοριών. Η βοήθεια αυτή δεν απαλλάσσει τους φορείς εκμετάλλευσης από την υποχρέωση επίδειξης της δέουσας επιμέλειας.
(26)
Οι έμποροι και οι οργανισμοί παρακολούθησης θα πρέπει να αποφεύγουν τη λήψη μέτρων που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την επίτευξη του στόχου του παρόντος κανονισμού.
(27)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τυχόν παραβάσεις του παρόντος κανονισμού, μεταξύ άλλων από φορείς εκμετάλλευσης, χονδρεμπόρους και οργανώσεις παρακολούθησης, θα επισύρουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις. Στους εθνικούς κανόνες μπορεί να προβλέπεται ότι μετά την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών κυρώσεων για παραβιάσεις της απαγόρευσης εμπορίας ξυλείας και προϊόντων τέτοιου είδους ξυλείας στην εσωτερική αγορά, η ξυλεία και τα προϊόντα αυτά δεν καταστρέφονται υποχρεωτικά, αλλά μπορούν εναλλακτικά να διατίθενται για σκοπούς δημόσιου συμφέροντος.
(28)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) όσον αφορά τις διαδικασίες για την αναγνώριση και την ανάκληση αναγνώρισης οργανισμών παρακολούθησης, τα περαιτέρω συναφή κριτήρια αξιολόγησης των κινδύνων που μπορεί να είναι αναγκαία για τη συμπλήρωση εκείνων που ήδη προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό καθώς και όσον αφορά τον κατάλογο της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας στον οποίο εφαρμόζεται ο κανονισμός. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να προβαίνει σε κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.
(29)
Προκειμένου να διασφαλίζονται ενιαίοι όροι εφαρμογής, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές εξουσίες για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων σχετικά με τη συχνότητα και τη φύση των ελέγχων των αρμόδιων αρχών στις οργανώσεις παρακολούθησης και τα συστήματα υποχρέωσης επιμέλειας, με εξαίρεση τη θέσπιση περαιτέρω κριτηρίων εκτίμησης κινδύνου. Σύμφωνα με το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ οι κανόνες και γενικές αρχές που αφορούν τους μηχανισμούς με τους οποίους τα κράτη μέλη ελέγχουν την από την Επιτροπή άσκηση των εκτελεστικών της αρμοδιοτήτων καθορίζονται εκ των προτέρων από κανονισμό που εγκρίνεται σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Μέχρις ότου εγκριθεί αυτός ο νέος κανονισμός, συνεχίζει να ισχύει η απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (7), με εξαίρεση την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο, που δεν έχει εφαρμογή.
(30)
Θα πρέπει να δοθεί στους φορείς εκμετάλλευσης και στις αρμόδιες αρχές εύλογο χρονικό διάστημα, ώστε να μπορέσουν να προετοιμαστούν για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(31)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η καταπολέμηση της παράνομης υλοτομίας και του συναφούς εμπορίου δεν μπορεί να επιτευχθεί από τα μεμονωμένα κράτη μέλη και, επομένως, λόγω της κλίμακάς του, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του στόχου αυτού,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις υποχρεώσεις των φορέων εκμετάλλευσης που διαθέτουν για πρώτη φορά ξυλεία και προϊόντα ξυλείας στην εσωτερική αγορά, καθώς και τις υποχρεώσεις των εμπόρων.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «ξυλεία και προϊόντα ξυλείας» νοούνται η ξυλεία και τα προϊόντα ξυλείας που καθορίζονται στο παράρτημα, εξαιρουμένων των προϊόντων ξυλείας ή συστατικών στοιχείων των εν λόγω προϊόντων που έχουν κατασκευαστεί από ξυλεία ή προϊόντα ξυλείας που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους και σε άλλη περίπτωση θα απορρίπτονταν ως απόβλητα, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με τα απόβλητα (8)·
β)
ως «διάθεση στην αγορά» νοείται η για πρώτη φορά προμήθεια, με οποιαδήποτε μέσα και ανεξαρτήτως της τεχνικής πώλησης, ξυλείας ή προϊόντων ξυλείας στην εσωτερική αγορά προς διανομή ή χρήση στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας, είτε αυτή πραγματοποιείται επί πληρωμή είτε δωρεάν. Περιλαμβάνει επίσης την προμήθεια με μέσο επικοινωνίας εξ αποστάσεως, όπως ορίζεται στην οδηγία 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για την προστασία των καταναλωτών κατά τις εξ αποστάσεως συμβάσεις (9). Η διάθεση στην εσωτερική αγορά, προϊόντων ξυλείας προερχόμενων από ξυλεία ή προϊόντα ξυλείας που διατίθενται ήδη στην αγορά δεν συνιστά «διάθεση στην αγορά»·
γ)
ως «φορέας εκμετάλλευσης» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που διαθέτει στην αγορά ξυλεία ή προϊόντα ξυλείας·
δ)
ως «έμπορος» νοείται οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που, στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας στην εσωτερική αγορά, πραγματοποιεί αγοραπωλησίες ξυλείας ή προϊόντων ξυλείας που έχουν ήδη διατεθεί στην εσωτερική αγορά·
ε)
ως «χώρα υλοτόμησης» νοείται η χώρα ή το έδαφος όπου υλοτομήθηκε η ξυλεία ή η ξυλεία που εμπεριέχεται στα προϊόντα ξυλείας·
στ)
ως «νόμιμα υλοτομημένη» νοείται η ξυλεία που υλοτομήθηκε σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία της χώρας υλοτόμησης·
ζ)
ως «παράνομα υλοτομημένη» νοείται η ξυλεία που υλοτομήθηκε κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας της χώρας υλοτόμησης·
η)
ως «κείμενη νομοθεσία» νοείται η νομοθεσία που ισχύει στη χώρα υλοτόμησης και η οποία καλύπτει τους εξής τομείς δικαίου:
-
τα δικαιώματα υλοτόμησης εντός των νομίμως δημοσιευμένων ορίων,
-
τις πληρωμές για τα δικαιώματα υλοτόμησης και ξυλείας, συμπεριλαμβανομένων των δασμών υλοτόμησης,
-
την υλοτόμηση, συμπεριλαμβανομένης της περιβαλλοντικής και δασικής νομοθεσίας, όπου περιλαμβάνονται η δασική διαχείριση και η διατήρηση της βιοποικιλότητας, όταν αφορούν άμεσα την υλοτομία,
-
τα έννομα δικαιώματα τρίτων όσον αφορά τη χρήση και την ιδιοκτησία που θίγονται από την υλοτόμηση, και
-
το εμπόριο και τα τελωνεία, στο βαθμό που αφορούν τον δασικό τομέα.
Άρθρο 3
Καθεστώς της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας που καλύπτονται από τον FLEGT και την CITES
Η ξυλεία που εμπεριέχεται στα προϊόντα ξυλείας τα οποία είναι εγγεγραμμένα στα παραρτήματα II και III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2173/2005, τα οποία κατάγονται από χώρες εταίρους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού και τα οποία είναι σύμμορφα με τον εν λόγω κανονισμό και με τις διατάξεις εφαρμογής του, θεωρούνται νόμιμα υλοτομημένα για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
Η ξυλεία ειδών που είναι εγγεγραμμένα στα παραρτήματα A, B ή Γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 338/97 και η οποία συμμορφώνεται με τον εν λόγω κανονισμό και με τις διατάξεις εφαρμογής του, θεωρείται νόμιμα υλοτομημένη για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 4
Υποχρεώσεις των φορέων εκμετάλλευσης
1. Απαγορεύεται η διάθεση στην αγορά παράνομα υλοτομημένης ξυλείας ή προϊόντων τέτοιου είδους ξυλείας.
2. Οι φορείς εκμετάλλευσης θα επιδεικνύουν δέουσα επιμέλεια όταν διαθέτουν ξυλεία και προϊόντα ξυλείας στην αγορά. Προς τούτο, οφείλουν να χρησιμοποιούν πλαίσιο διαδικασιών και μέτρων, καλούμενο εφεξής «σύστημα δέουσας επιμέλειας», όπως ορίζεται στο άρθρο 6.
3. Κάθε φορέας εκμετάλλευσης διατηρεί και αξιολογεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα το σύστημα δέουσας επιμέλειας που χρησιμοποιεί, εκτός εάν ο φορέας εκμετάλλευσης χρησιμοποιεί σύστημα δέουσας επιμέλειας οργανισμού παρακολούθησης που αναφέρεται στο άρθρο 8. Ως βάση για το σύστημα δέουσας επιμέλειας μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο τα υφιστάμενα κατά την εθνική νομοθεσία συστήματα εποπτείας όσο και οποιαδήποτε προαιρετική αλυσίδα μηχανισμών περιφρούρησης οι οποίοι πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 5
Υποχρέωση ιχνηλασιμότητας
Οι έμποροι πρέπει να μπορούν, σε ολόκληρη την αλυσίδα προμήθειας, να προσδιορίζουν:
α)
τους φορείς εκμετάλλευσης ή τους εμπόρους που προμήθευσαν την ξυλεία και τα προϊόντα ξυλείας· και
β)
όπου έχει εφαρμογή, τους εμπόρους στους οποίους έχουν διαθέσει ξυλεία και προϊόντα ξυλείας·
Οι έμποροι πρέπει να διατηρούν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο για μια πενταετία, τουλάχιστον, και να τις διαθέτουν στις αρμόδιες αρχές όποτε τους ζητηθεί.
Άρθρο 6
Συστήματα δέουσας επιμέλειας
1. Το σύστημα υποχρέωσης επιμέλειας που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
μέτρα και διαδικασίες που παρέχουν πρόσβαση στις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με την προμήθεια από τον φορέα εκμετάλλευσης της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας που διατίθενται στην αγορά:
-
περιγραφή, με την εμπορική ονομασία και τον τύπο του προϊόντος καθώς επίσης την κοινή ονομασία του είδους δένδρου και, όπου έχει εφαρμογή, την πλήρη επιστημονική ονομασία,
-
χώρα υλοτόμησης και, κατά περίπτωση:
i)
περιφέρεια της χώρας όπου υλοτομήθηκε η ξυλεία· και
ii)
άδεια υλοτομίας·
-
ποσότητα (εκφραζόμενη σε όγκο, βάρος ή αριθμό μονάδων),
-
όνομα και διεύθυνση του προμηθευτή του φορέα εκμετάλλευσης,
-
όνομα και διεύθυνση του φορέα εκμετάλλευσης που προμηθεύτηκε την ξυλεία και τα προϊόντα ξυλείας,
-
έγγραφα ή άλλες πληροφορίες που καταδεικνύουν τη συμμόρφωση της εν λόγω ξυλείας και των εν λόγω προϊόντων ξυλείας προς την κείμενη νομοθεσία,
β)
διαδικασίες αξιολόγησης των κινδύνων που δίνουν τη δυνατότητα στον φορέα εκμετάλλευσης να αναλύσει και να αξιολογήσει τον κίνδυνο της διάθεσης στην αγορά παράνομα υλοτομημένης ξυλείας ή προϊόντων ξυλείας προερχόμενων από τέτοια ξυλεία.
Οι διαδικασίες αυτές λαμβάνουν υπόψη τις πληροφορίες που καθορίζονται στο στοιχείο α), καθώς και συναφή κριτήρια αξιολόγησης των κινδύνων, μεταξύ άλλων:
-
εξασφάλιση συμμόρφωσης προς την κείμενη νομοθεσία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει πιστοποίηση ή άλλα συστήματα επαλήθευσης από τρίτους που καλύπτουν τη συμμόρφωση προς την κείμενη νομοθεσία,
-
διάδοση της παράνομης υλοτόμησης συγκεκριμένων ειδών δένδρων,
-
διάδοση της παράνομης υλοτόμησης ή πρακτικών της χώρας και/ή της περιφέρειας υλοτόμησης της ξυλείας, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης του αν επικρατούν συνθήκες ένοπλης σύγκρουσης,
-
κυρώσεις που επιβάλλονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΕ ή το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις εισαγωγές και εξαγωγές ξυλείας,
-
πολυπλοκότητα της αλυσίδας εφοδιασμού ξυλείας και προϊόντων ξυλείας,
γ)
εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο κίνδυνος που εντοπίζεται κατά τη διάρκεια των διαδικασιών αξιολόγησης του κινδύνου που αναφέρονται στο στοιχείο β) είναι αμελητέος, διαδικασίες μετριασμού του κινδύνου που συνίστανται σε δέσμη μέτρων και διαδικασιών οι οποίες είναι κατάλληλες και αναλογικές προκειμένου να ελαχιστοποιούν αποτελεσματικά τον εν λόγω κίνδυνο και οι οποίες ενδέχεται να περιλαμβάνουν την απαίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών ή εγγράφων ή/και την απαίτηση της επαλήθευσης από τρίτους.
2. Οι λεπτομερείς κανόνες που εξασφαλίζουν την ομοιόμορφη εφαρμογή της παραγράφου 1, εκτός από τα περαιτέρω συναφή κριτήρια αξιολόγησης των κινδύνων που αναφέρονται στη δεύτερη πρόταση του στοιχείου β) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία, που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2. Οι κανόνες αυτοί θεσπίζονται το αργότερο στις 3 Ιουνίου 2012.
3. Λαμβανομένων υπόψη των εξελίξεων στην αγορά και της πείρας που θα αποκτηθεί από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδίως όπως προσδιορίζονται μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 13 και της υποβολής των εκθέσεων που προβλέπει το άρθρο 20 παράγραφος 3, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ όσον αφορά περαιτέρω συναφή κριτήρια αξιολόγησης των κινδύνων που ενδέχεται να είναι απαραίτητα για τη συμπλήρωση εκείνων που προβλέπονται στη δεύτερη πρόταση του στοιχείου β) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του συστήματος δέουσας επιμέλειας.
Για τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπει η παρούσα παράγραφος ισχύουν οι διαδικασίες των άρθρων 15, 16 και 17.
Άρθρο 7
Αρμόδιες αρχές
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει μία ή περισσότερες αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα ονόματα και τις διευθύνσεις των αρμοδίων αρχών έως τις 3 Ιουνίου 2011. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τυχόν αλλαγές των ονομάτων ή διευθύνσεων των αρμοδίων αρχών.
2. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί κατάλογο των αρμοδίων αρχών τον οποίο τοποθετεί και στο διαδίκτυο. Ο κατάλογος επικαιροποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Άρθρο 8
Οργανισμοί παρακολούθησης
1. Ο οργανισμός παρακολούθησης:
α)
διατηρεί και αξιολογεί τακτικά ένα σύστημα δέουσας επιμέλειας σύμφωνα με το άρθρο 6 και χορηγεί στους φορείς εκμετάλλευσης το δικαίωμα χρήσης του·
β)
ελέγχει την ορθή χρήση του δικού του συστήματος δέουσας επιμέλειας από τους εν λόγω φορείς εκμετάλλευσης·
γ)
λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα σε περίπτωση αδυναμίας ενός φορέα εκμετάλλευσης να χρησιμοποιήσει ορθώς το δικό του σύστημα δέουσας επιμέλειας, μεταξύ των οποίων και ενημέρωση των αρμόδιων αρχών σε περίπτωση σημαντικής ή επανειλημμένης ανεπάρκειας του φορέα εκμετάλλευσης.
2. Κάθε οργανισμός μπορεί να υποβάλει αίτηση αναγνώρισης ως οργανισμός παρακολούθησης, εφόσον συμμορφώνεται με τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
έχει νομική οντότητα και έχει τη νόμιμη έδρα του εντός της Ένωσης·
β)
έχει την κατάλληλη πείρα και την ικανότητα να ασκεί τα καθήκοντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1· και
γ)
διασφαλίζει την αποφυγή συγκρούσεων καθηκόντων κατά την άσκηση των καθηκόντων του.
3. Η Επιτροπή, αφού έλθει σε διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, αναγνωρίζει ως οργανισμό παρακολούθησης τους αιτούντες που πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 2.
Η απόφαση για την αναγνώριση οργανισμού παρακολούθησης κοινοποιείται από την Επιτροπή στις αρμόδιες αρχές όλων των κρατών μελών.
4. Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν ελέγχους ανά τακτικά διαστήματα για να διαπιστώσουν εάν οι οργανισμοί παρακολούθησης που λειτουργούν στα πλαίσια της δικαιοδοσίας των αρμοδίων αρχών εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στα καθήκοντα της παραγράφου 1 και να συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις της παραγράφου 2. Έλεγχοι μπορεί επίσης να διεξάγονται όταν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους διαθέτει σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων βάσιμων ανησυχιών τρίτων μερών, ή διαπιστώνει ελλείψεις όσον αφορά την τήρηση από φορέα εκμετάλλευσης, του συστήματος υποχρέωσης επιμέλειας του οργανισμού παρακολούθησης. Τα αποτελέσματα των ελέγχων υποβάλλονται με έκθεση σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ.
5. Αν μια αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι οργανισμός παρακολούθησης είτε δεν ανταποκρίνεται πλέον στα καθήκοντα της παραγράφου 1 είτε δεν συμμορφώνεται πλέον προς τις απαιτήσεις της παραγράφου 2, ενημερώνει αμελλητί την Επιτροπή.
6. Η Επιτροπή ανακαλεί την αναγνώριση οργανισμού παρακολούθησης εφόσον διαπιστώσει, ιδιαίτερα με βάση τις πληροφορίες που δίδονται κατά την παράγραφο 5, ότι ο οργανισμός παρακολούθησης δεν ανταποκρίνεται πλέον στα καθήκοντα της παραγράφου 1 ή δεν συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις της παραγράφου 2. Προτού προβεί σε ανάκληση της αναγνώρισης ενός οργανισμού παρακολούθησης η Επιτροπή ενημερώνει τα οικεία κράτη μέλη.
Η απόφαση διά της οποίας ανακαλείται η αναγνώριση του οργανισμού ανακοινώνεται από την Επιτροπή στις αρμόδιες αρχές όλων των κρατών μελών
7. Για να συμπληρωθούν οι διαδικαστικοί κανόνες όσον αφορά την αναγνώριση και την ανάκληση αναγνώρισης των οργανισμών παρακολούθησης και για να τροποποιηθούν οι εν λόγω κανόνες, αν αυτό απαιτείται βάσει της αποκτηθείσας πείρας, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα δικαιοσύνη και διαφάνεια όσον αφορά την αναγνώριση και την ανάκληση της αναγνώρισης.
Για τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπει η παρούσα παράγραφος ισχύουν οι διαδικασίες των άρθρων 15, 16 και 17. Οι πράξεις αυτές θεσπίζονται το αργότερο στις 3 Μαρτίου 2012.
8. Οι λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά τη συχνότητα και το είδος των ελέγχων της παραγράφου 4 που είναι αναγκαίοι για τη διασφάλιση της ουσιαστικής εποπτείας των οργανισμών παρακολούθησης και της ομοιόμορφης εφαρμογής της εν λόγω παραγράφου, θεσπίζονται με την κανονιστική διαδικασία του άρθρου 18 παράγραφος 2. Οι κανόνες αυτοί θεσπίζονται το αργότερο στις 3 Ιουνίου 2012.
Άρθρο 9
Κατάλογος των οργανισμών παρακολούθησης
Η Επιτροπή δημοσιεύει τον κατάλογο των οργανισμών παρακολούθησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C και τον δημοσιοποιεί στο δικτυακό της τόπο. Ο κατάλογος επικαιροποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Άρθρο 10
Έλεγχοι σε φορείς εκμετάλλευσης
1. Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν ελέγχους για να επαληθεύσουν εάν οι φορείς εκμετάλλευσης συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 και 6.
2. Οι έλεγχοι της παραγράφου 1 διεξάγονται με βάση περιοδικά επανεξεταζόμενο πρόγραμμα και με γνώμονα τον κίνδυνο. Επιπλέον, έλεγχοι μπορεί να διεξάγονται όταν μια αρμόδια αρχή διαθέτει σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων βάσιμων ανησυχιών τρίτων μερών, σχετικά με τη συμμόρφωση ενός φορέα εκμετάλλευσης προς τον παρόντα κανονισμό.
3. Οι έλεγχοι της παραγράφου 1 είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:
α)
εξέταση του συστήματος υποχρέωσης επίδειξης της δέουσας επιμέλειας, συμπεριλαμβανομένων της εκτίμησης κινδύνου και των διαδικασιών μετριασμού του κινδύνου·
β)
εξέταση της τεκμηρίωσης και των μητρώων που αποδεικνύουν την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος επίδειξης της δέουσας επιμέλειας και των διαδικασιών·
γ)
αιφνίδιους ελέγχους, περιλαμβανομένων των επιτόπιων.
4. Οι φορείς εκμετάλλευσης παρέχουν κάθε είδους βοήθεια για να διευκολύνουν τη διενέργεια των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση σε χώρους και την υποβολή τεκμηρίωσης ή αρχείων.
5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 19, αν, μετά τη διενέργεια των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, έχουν εντοπισθεί ελλείψεις, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ενημερώνουν τον φορέα εκμετάλλευσης για τις αναγκαίες εκ μέρους του διορθωτικές ενέργειες. Επιπλέον, ανάλογα με τη φύση των ελλείψεων που διαπιστώνονται, τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν άμεσα προσωρινά μέτρα στα οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
α)
κατάσχεση της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας·
β)
απαγόρευση της εμπορικής διακίνησης ξυλείας και προϊόντων ξυλείας.
Άρθρο 11
Μητρώα ελέγχων
1. Οι αρμόδιες αρχές τηρούν μητρώα των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, στα οποία αναφέρουν τη φύση και τα αποτελέσματα των ελέγχων, καθώς και κάθε ανακοίνωση διορθωτικών ενεργειών που κοινοποιήθηκαν δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 5. Τα μητρώα όλων των ελέγχων τηρούνται επί πέντε τουλάχιστον έτη.
2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημοσιοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ.
Άρθρο 12
Συνεργασία
1. Οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται μεταξύ τους, με τις διοικητικές αρχές τρίτων χωρών και με την Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό.
2. Οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών καθώς και με την Επιτροπή για σοβαρές αδυναμίες που τυχόν εντοπίζονται μέσω των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 και στο άρθρο 10 παράγραφος 1 και για τους τύπους των κυρώσεων που επιβάλλονται βάσει του άρθρου 19.
Άρθρο 13
Τεχνική βοήθεια, καθοδήγηση και ανταλλαγή πληροφοριών
1. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των φορέων εκμετάλλευσης για επιμέλεια σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη, συνεπικουρούμενα αν χρειαστεί από την Επιτροπή, παρέχουν τεχνικής φύσεως και άλλη βοήθεια και καθοδήγηση στους φορείς εκμετάλλευσης, συνεκτιμώντας την κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, προκειμένου να διευκολύνουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, ιδίως σε σχέση με την εφαρμογή συστήματος υποχρέωσης επιμέλειας σύμφωνα με το άρθρο 6.
2. Τα κράτη μέλη, συνεπικουρούμενα, αν χρειαστεί, από την Επιτροπή, μπορεί να διευκολύνουν την ανταλλαγή και τη διάδοση πληροφοριών σχετικά με την παράνομη υλοτομία, προκειμένου ιδιαίτερα να διευκολυνθούν οι φορείς εκμετάλλευσης στην εκτίμηση κινδύνου όπως καθορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β), καθώς και σχετικά με βέλτιστες πρακτικές σε σχέση με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
3. Η βοήθεια παρέχεται κατά τρόπο που αποτρέπει την αποποίηση των ευθυνών των αρμόδιων αρχών και προστατεύει την ανεξαρτησία τους όσον αφορά την επιβολή του κανονισμού.
Άρθρο 14
Τροποποιήσεις του παραρτήματος
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη αφενός η πείρα που θα αποκτηθεί από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδίως όπως αυτή προκύπτει από την υποβολή των εκθέσεων που προβλέπει το άρθρο 20 παράγραφοι 3 και 4 και από την ανταλλαγή πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 13, και αφετέρου οι εξελίξεις όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά, τους τελικούς χρήστες και τις διαδικασίες παραγωγής ξυλείας και προϊόντων ξυλείας, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, τροποποιώντας και συμπληρώνοντας τον κατάλογο της ξυλείας και των προϊόντων ξυλείας του παραρτήματος. Οι πράξεις αυτές δεν επιβαρύνουν δυσανάλογα τους φορείς εκμετάλλευσης.
Για τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπονται στον παρόν άρθρο ισχύουν οι διαδικασίες των άρθρων 15, 16 και 17.
Άρθρο 15
Εκτέλεση της εξουσιοδότησης
1. Οι εξουσίες για την έγκριση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, στο άρθρο 8 παράγραφος 7 και στο άρθρο 14 ανατίθενται στην Επιτροπή για περίοδο επτά ετών από τις 2 Δεκεμβρίου 2010. Η Επιτροπή εκπονεί έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της ανατέθηκαν το αργότερο τρεις μήνες πριν από την παρέλευση τριετίας από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της αυτής διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 16.
2. Μόλις εγκρίνει μια πράξη κατ’ εξουσιοδότηση η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
3. Οι εξουσίες για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ανατίθενται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα 16 και 17.
Άρθρο 16
Ανάκληση της ανάθεσης εξουσίας
1. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, στο άρθρο 8 παράγραφος 7 και στο άρθρο 14 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που κινεί εσωτερική διαδικασία για να αποφασιστεί αν θα ανακληθεί η εξουσιοδότηση αναλαμβάνει να ενημερώσει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, προτού ληφθεί η τελική απόφαση, αναφέροντας τις ανατεθείσες εξουσίες που ενδέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο ανάκλησης καθώς και τους πιθανούς λόγους της ανάκλησης.
3. Η απόφαση ανάκλησης θέτει τέρμα στην εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Παράγει αποτελέσματα αμέσως ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 17
Αντιρρήσεις στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να αντιταχθούν σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός περιόδου δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά δύο μήνες.
2. Αν κατά τη λήξη αυτής της περιόδου ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο αντιταχθούν στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία που ορίζεται στις διατάξεις της.
Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη μπορεί να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από την εκπνοή της εν λόγω περιόδου, αν τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο αντιταχθούν σε κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη, αυτή δεν τίθεται σε ισχύ. Το θεσμικό όργανο που αντιτάχθηκε στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη αναφέρει τους λόγους των αντιρρήσεών του.
Άρθρο 18
Επιτροπή
1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την επιβολή της δασικής νομοθεσίας, τη διακυβέρνηση και το εμπόριο (FLEGT) που συνεστήθη δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2173/2005.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.
Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι τρίμηνη.
Άρθρο 19
Κυρώσεις
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για τις παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν την εφαρμογή τους.
2. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές και είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:
α)
πρόστιμα αναλογικά προς την οικολογική καταστροφή, προς την αξία της σχετικής ξυλείας ή των σχετικών προϊόντων ξυλείας, και προς τις φορολογικές απώλειες και τις οικονομικές ζημίες που προκύπτουν από την παράβαση· το επίπεδο των προστίμων υπολογίζεται κατά τρόπο ώστε οι παραβάτες να στερούνται πραγματικά των οικονομικών πλεονεκτημάτων που απορρέουν από τις παραβάσεις τις οποίες διέπραξαν, με την επιφύλαξη του νόμιμου δικαιώματός τους να ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα· στην περίπτωση επανάληψης βαρείας παραβάσεως, το επίπεδο των προστίμων αυξάνεται βαθμηδόν·
β)
την κατάσχεση της σχετικής ξυλείας και των σχετικών προϊόντων ξυλείας·
γ)
την άμεση αναστολή της αδείας άσκησης εμπορικής δραστηριότητας.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή και της κοινοποιούν αμελλητί κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των διατάξεων αυτών.
Άρθρο 20
Υποβολή εκθέσεων
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, μέχρι τις 30 Απριλίου κάθε δεύτερου έτους που έπεται της 3ης Μαρτίου 2013, έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού κατά την προηγούμενη διετία.
2. Βάσει των εν λόγω εκθέσεων, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση η οποία υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανά διετία. Κατά την προετοιμασία της έκθεσης, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την πρόοδο που έχει επιτευχθεί όσον αφορά τη σύναψη και λειτουργία των VPA FLEGT, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2173/2005 και τη συμβολή τους στην ελαχιστοποίηση της παρουσίας παράνομα υλοτομημένης ξυλείας και προϊόντων τέτοιου είδους ξυλείας στην εσωτερική αγορά.
3. Έως τις 3 Δεκεμβρίου 2015 και κατόπιν κάθε έξι έτη, η Επιτροπή επανεξετάζει, βάσει των εκθέσεων περί εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και της σχετικής εμπειρίας, τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού, μεταξύ άλλων όσον αφορά την πρόληψη της διάθεσης παράνομα υλοτομημένης ξυλείας και προϊόντων τέτοιου είδους ξυλείας στην εσωτερική αγορά. Ειδικότερα εξετάζει τις διοικητικές συνέπειες για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις καθώς και το πεδίο των προϊόντων. Η έκθεση αυτή μπορεί, ενδεχομένως, να συνοδεύεται και από ενδεδειγμένες νομοθετικές προτάσεις.
4. Η πρώτη από τις εκθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 πρέπει να περιλαμβάνει αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασης στην Ένωση όσον αφορά την οικονομία και το εμπόριο, σε σχέση με τα προϊόντα του κεφαλαίου 49 της συνδυασμένης ονοματολογίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανταγωνιστικότητα των σχετικών τομέων, προκειμένου να εξεταστεί η ενδεχόμενη συμπερίληψή τους στον κατάλογο ξυλείας και προϊόντων ξυλείας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Στην έκθεση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πρέπει επίσης να αξιολογείται η αποτελεσματικότητα της απαγόρευσης της εμπορίας παράνομα υλοτομημένης ξυλείας και προϊόντων τέτοιου είδους ξυλείας, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 καθώς των συστημάτων υποχρέωσης επιμέλειας που καθορίζονται στο άρθρο 6.
Άρθρο 21
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τίθεται σε εφαρμογή από τις 3 Μαρτίου 2013. Ωστόσο, το άρθρο 6 παράγραφος 2, το άρθρο 7 παράγραφος 1, το άρθρο 8 παράγραφοι 7 και 8 εφαρμόζονται από τις 2 Δεκεμβρίου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 20 Οκτωβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 995/2010
ze dne 20. října 2010,
kterým se stanoví povinnosti hospodářských subjektů uvádějících na trh dřevo a dřevařské výrobky
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Lesy přinášejí velký ekologický, hospodářský a sociální prospěch, včetně zdroje dřevařských a jiných výrobků a ekologických služeb, jež jsou pro lidstvo zásadní, jakými jsou zachování biologické rozmanitosti a funkčnosti ekosystému a ochrana klimatu.
(2)
Vzhledem k celosvětově rostoucí poptávce po dřevu a dřevařských výrobcích ve spojení s institucionálními nedostatky a nedostatky v oblasti správy, které se objevují v oblasti lesnictví v řadě zemí produkujících dřevo, vyvolává nezákonná těžba dřeva a související obchod stále větší znepokojení.
(3)
Nezákonná těžba dřeva je přetrvávající a značný problém mezinárodní úrovně. Představuje významnou hrozbu pro lesy, protože přispívá k odlesňování a znehodnocování lesa, které stojí asi za 20 % celosvětových emisí CO2, ohrožuje biologickou rozmanitost a podkopává udržitelné obhospodařování a rozvoj lesa, jakož i obchodní rentabilitu hospodářských subjektů jednajících v souladu s použitelnými právními předpisy. Přispívá rovněž k šíření pouští a erozi půdy a může zvyšovat nebezpečí extrémních povětrnostních podmínek a záplav. Kromě jiného má i sociální, politické a hospodářské dopady, často narušující pokrok na cestě k řádné správě a ohrožující živobytí místních komunit závislých na lese, a může souviset s ozbrojenými konflikty. Předpokládá se, že účinné řešení tohoto problému s nezákonnou těžbou dřeva v kontextu tohoto nařízení přispěje k úsilí Unie zaměřenému na zmírňování dopadů změny klimatu nákladově efektivním způsobem a mělo by doplňovat činnost Unie a její závazky vyplývající z Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu.
(4)
V rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1600/2002/ES ze dne 22. července 2002 o šestém akčním programu Společenství pro životní prostředí (3) je jako jedna z prioritních akcí označeno zkoumání možnosti přijmout aktivní opatření k předcházení obchodu s nezákonně vytěženým dřevem a boji proti němu a pokračování aktivní účasti Unie a členských států v uplatňování celosvětových i regionálních rezolucí a dohod týkajících se problematiky lesního hospodářství.
(5)
Ve sdělení Komise Evropskému parlamentu a Radě ze dne 21. května 2003 nazvaném „Prosazování práva, správa a obchod v lesnictví (FLEGT): návrh akčního plánu EU“ byl navržen balíček opatření na podporu mezinárodního úsilí za účelem vyřešení problému nezákonné těžby dřeva a souvisejícího obchodu v souvislosti s obecným úsilím Unie zaměřeným na dosažení udržitelného obhospodařování lesů.
(6)
Evropský parlament a Rada uvítaly toto sdělení a uznaly, že je třeba, aby Unie přispěla k celosvětovému úsilí o vyřešení problému nezákonné těžby dřeva.
(7)
V souladu s cílem uvedeného sdělení, totiž zajistit, aby do Unie mohly vstupovat pouze dřevařské výrobky, které byly vyrobeny v souladu s vnitrostátními právními předpisy země produkující dřevo, jedná Unie se zeměmi produkujícími dřevo (dále jen „partnerské země“) o dobrovolných dohodách o partnerství FLEGT, na jejichž základě je stranám uložena právně závazná povinnost provést režim licencí a regulovat obchod se dřevem a dřevařskými výrobky vymezenými v těchto dobrovolných dohodách o partnerství FLEGT.
(8)
S ohledem na značný rozsah a naléhavost problému je nezbytné aktivně podporovat boj proti nezákonné těžbě dřeva a s ní souvisejícímu obchodu, doplnit a posílit iniciativu dobrovolných dohod o partnerství FLEGT a zlepšit součinnost politik zaměřených na ochranu lesů a na dosažení vysoké úrovně ochrany životního prostředí, včetně boje proti změně klimatu a proti snižování biologické rozmanitosti.
(9)
Mělo by být oceněno úsilí zemí, které uzavřely dobrovolné dohody o partnerství FLEGT s Unií, a zásady, jež do nich byly začleněny, především pokud jde o definici pojmu „zákonně vytěžené dřevo“, a státy by měly být ve větší míře pobízeny k uzavírání dobrovolných dohod o partnerství FLEGT. Mělo by být také zohledněno, že v režimu licencí FLEGT se do Unie dováží pouze dřevo vytěžené v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy a dřevařské výrobky z tohoto dřeva. Dřevo obsažené v dřevařských výrobcích uvedených v přílohách II a III nařízení Rady (ES) č. 2173/2005 ze dne 20. prosince 2005 o zavedení režimu licencí FLEGT pro dovoz dřeva do Evropského společenství (4), které pocházejí z partnerských zemí zařazených do přílohy I uvedeného nařízení, by proto mělo být považováno za vytěžené zákonným způsobem, jsou-li uvedené dřevařské výrobky v souladu s uvedeným nařízením a všemi prováděcími předpisy.
(10)
Měla by být rovněž zohledněna skutečnost, že Úmluva o mezinárodním obchodu ohroženými druhy volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin (CITES) klade na strany úmluvy požadavek, aby udělovaly povolení k vývozu pouze v případě, že druh uvedený na seznamech CITES byl získán mimo jiné v souladu s vnitrostátními právními předpisy země vývozu. Dřevo z druhů vyjmenovaných v přílohách A, B, a C nařízení Rady (ES) č. 338/97 ze dne 9. prosince 1996 o ochraně druhů volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin regulováním obchodu s nimi (5) by proto mělo být považováno za vytěžené zákonným způsobem, je-li v souladu s uvedeným nařízením a se všemi prováděcími předpisy.
(11)
S ohledem na to, že je třeba podpořit využívání recyklovaného dřeva a výrobků z něj a že zahrnutím těchto výrobků do působnosti tohoto nařízení by došlo k neúměrnému zatížení hospodářských subjektů, mělo by být recyklované dřevo a výrobky z recyklovaného dřeva, které již dokončily svůj cyklus použitelnosti a byly by jinak odstraněny jako odpad, vyňaty z oblasti působnosti tohoto nařízení.
(12)
Jedním z opatření v rámci tohoto nařízení by měl být zákaz uvádět nezákonně vytěžené dřevo či dřevařské výrobky z tohoto dřeva poprvé na vnitřní trh. S ohledem na komplexní povahu nezákonné těžby dřeva, její příčiny a dopady, by rovněž měla být přijata zvláštní opatření, například ta, která se zaměřují na jednání hospodářských subjektů.
(13)
V souvislosti s akčním plánem FLEGT může Komise a případně členské státy podporovat a provádět studie a výzkum týkající se míry a povahy nezákonné těžby dřeva v různých zemích a tyto informace zveřejňovat, jakož i podporovat poskytování praktických pokynů hospodářským subjektům o použitelných právních předpisech v zemích produkujících dřevo.
(14)
Neexistuje-li mezinárodně dohodnutá definice, mělo by vymezení toho, co představuje nezákonnou těžbu dřeva, vycházet z právních předpisů země, v níž bylo dřevo vytěženo, včetně správních předpisů a aktů provádějících mezinárodní úmluvy, jejichž smluvní stranou daná země je.
(15)
Mnoho dřevařských výrobků se před svým prvním uvedením na vnitřní trh a po něm zpracovává četnými způsoby. Aby se zabránilo zbytečné administrativní zátěži, měl by se systém náležité péče vztahovat pouze na hospodářské subjekty, které uvádějí dřevo a dřevařské výrobky na vnitřní trh poprvé, přičemž obchodník v dodavatelském řetězci by měl poskytovat základní informace o svých dodavatelích a kupcích, aby bylo možné dřevo a výrobky ze dřeva zpětně vysledovat.
(16)
Na základě systematického přístupu by hospodářské subjekty uvádějící dřevo a dřevařské výrobky na vnitřní trh poprvé měly učinit vhodné kroky s cílem zajistit, aby nezákonně vytěžené dřevo a dřevařské výrobky z tohoto dřeva nebyly uváděny na vnitřní trh. Za tímto účelem by hospodářské subjekty měly vykonávat náležitou péči prostřednictvím systému opatření a postupů, aby se riziko uvádění nezákonně vytěženého dřeva a dřevařských výrobků z tohoto dřeva na vnitřní trh snížilo na minimum.
(17)
Systém náležité péče zahrnuje tři prvky, na nichž je založeno řízení rizik: přístup k informacím, posouzení rizik a zmírnění zjištěného rizika. Systém náležité péče by měl poskytnout přístup k informacím o zdrojích a dodavatelích dřeva a dřevařských výrobků uváděných na vnitřní trh poprvé včetně relevantních informací, jako je například soulad s použitelnými právními předpisy, země těžby, druhy, množství a případně region dané země a oprávnění k těžbě. Na základě těchto informací by hospodářské subjekty měly provádět posouzení rizik. Dojde-li ke zjištění rizika, hospodářské subjekty by je měly zmírnit způsobem, který je úměrný zjištěnému riziku, s cílem zabránit uvádění nezákonně vytěženého dřeva a dřevařských výrobků z tohoto dřeva na vnitřní trh.
(18)
Aby nedocházelo ke zbytečnému administrativnímu zatížení, nemělo by být po hospodářských subjektech, které již používají systémy nebo postupy v souladu s požadavky tohoto nařízení, požadováno, aby zavedly nové systémy.
(19)
V zájmu uznání osvědčených postupů v odvětví lesnictví je možné v rámci postupu posouzení rizik používat certifikaci nebo jiné režimy ověřování třetích stran, které zahrnují ověřování souladu s použitelnými právními předpisy.
(20)
Dřevařský průmysl má pro hospodářství Unie značný význam. Organizace hospodářských subjektů jsou důležitými aktéry v tomto odvětví, protože zastupují zájmy těchto subjektů ve velkém měřítku a jednají s celou řadou zúčastněných stran. Tyto organizace mají rovněž odborné znalosti a kapacitu pro analýzu příslušných právních předpisů a pro pomoc svým členům při dodržování předpisů, avšak neměly by toho využívat k ovládnutí trhu. Pro usnadnění provádění tohoto nařízení a pro přispění k vytvoření dobrých postupů je vhodné uznat organizace, které vypracovaly systémy náležité péče splňující požadavky tohoto nařízení. Uznávání kontrolních organizací a odejímání takových uznání by mělo probíhat spravedlivým a transparentním způsobem. Seznam těchto uznaných organizací by měl být zveřejněn, aby se hospodářským subjektům umožnilo jejich využívání.
(21)
Příslušné orgány by měly vykonávat v pravidelných intervalech kontroly s cílem ověřit, že kontrolní organizace skutečně plní povinnosti stanovené v tomto nařízení. Příslušné orgány by dále měly usilovat o provádění kontrol v případě, že mají k dispozici relevantní informace, včetně opodstatněných obav třetích osob.
(22)
Příslušné orgány by měly sledovat, zda hospodářské subjekty skutečně dodržují povinnosti stanovené tímto nařízením. Za tímto účelem by příslušné orgány měly v případě potřeby provádět úřední kontroly podle plánu, které mohou zahrnovat kontroly v provozovnách hospodářských subjektů a audity na místě, a měly by mít možnost po hospodářských subjektech vyžadovat přijetí nápravných opatření, je-li to nutné. Příslušné orgány by dále měly usilovat o provádění kontrol v případě, že mají k dispozici významné informace, včetně opodstatněných obav třetích osob.
(23)
V souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/4/ES ze dne 28. ledna 2003 o přístupu veřejnosti k informacím o životním prostředí (6) by příslušné orgány měly uchovávat záznamy o kontrolách a zpřístupňovat příslušné informace.
(24)
Vzhledem k mezinárodní povaze nezákonné těžby dřeva a souvisejícího obchodu by příslušné orgány měly spolupracovat mezi sebou i se správními orgány třetích zemí či s Komisí.
(25)
Aby členské státy usnadnily hospodářským subjektům, které uvádějí dřevo nebo dřevařské výrobky na vnitřní trh, dodržování požadavků tohoto nařízení, a to s ohledem na situaci malých a středních podniků, mohou s případným přispěním Komise hospodářským subjektům poskytovat technickou a jinou pomoc a usnadňovat výměnu informací. Tato pomoc by neměla hospodářské subjekty zprostit jejich povinnosti vykonávat náležitou péči.
(26)
Obchodníci a kontrolní organizace by se měli vyhnout krokům, které by mohly ohrozit dosažení cíle tohoto nařízení.
(27)
Členské státy by měly zajistit, aby porušování tohoto nařízení, zejména ze strany hospodářských subjektů, obchodníků a kontrolních organizací, bylo trestáno účinnými, přiměřenými a odrazujícími sankcemi. Vnitrostátní předpisy mohou stanovit, že po uplatnění účinných, přiměřených a odrazujících sankcí za porušení zákazu uvádět nezákonně vytěžené dřevo nebo výrobky z tohoto dřeva na vnitřní trh nemusí být uvedené dřevo a výrobky nutně zničeny, ale namísto toho použity pro účely ve veřejném zájmu.
(28)
Komise by měla být zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o postupy pro uznávání a odejímání uznání kontrolních organizací, další příslušná kritéria pro posouzení rizik, jež mohou být nutná k doplnění kritérií již stanovených tímto nařízením, a seznam dřeva a dřevařských výrobků, na něž se toto nařízení vztahuje. Je obzvláště důležité, aby Komise během přípravné práce prováděla náležité konzultace, včetně konzultací s odborníky.
(29)
Aby byly zajištěny jednotné podmínky provádění, Komisi by měly být svěřeny prováděcí pravomoci pro přijetí podrobných pravidel upravujících četnost a povahu kontrol kontrolních organizací prováděných příslušnými orgány a pravidel upravujících systémy náležité péče, s výjimkou dalších příslušných kritérií pro posouzení rizik. Podle článku 291 Smlouvy o fungování EU se pravidla a hlavní zásady týkající se mechanismů, kterými členské státy kontrolují, jak Komise uplatňuje své prováděcí pravomoci, stanoví předem v nařízení schváleném řádným legislativním postupem. Do přijetí tohoto nového nařízení zůstává v platnosti rozhodnutí Rady 1999/468/ES ze dne 28. června 1999 o postupech pro výkon prováděcích pravomocí svěřených Komisi (7), s výjimkou regulativního postupu s kontrolou, který se nepoužije.
(30)
Hospodářským subjektům a příslušným orgánům by měla být poskytnuta přiměřená doba, aby se připravily na plnění požadavků uvedených v tomto nařízení.
(31)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž bojovat proti nezákonné těžbě dřeva a souvisejícímu obchodu, nemůže být dosaženo na úrovni jednotlivých členských států, a proto jej může být z důvodu jeho rozsahu lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné k dosažení tohoto cíle,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Tímto nařízením se stanoví povinnosti hospodářských subjektů uvádějících poprvé na vnitřní trh dřevo a dřevařské výrobky, jakož i povinnosti obchodníků.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„dřevem a dřevařskými výrobky“ dřevo a dřevařské výrobky uvedené v příloze, s výjimkou dřevařských výrobků či součástí takových výrobků, které byly vyrobeny ze dřeva nebo dřevařských výrobků, které již dokončily svůj cyklus použitelnosti a byly by jinak odstraněny jako odpad, ve smyslu čl. 3 odst. 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech (8);
b)
„uváděním na trh“ bez ohledu na využitý prodejní postup jakékoliv dodávání dřeva a dřevařských výrobků poprvé na vnitřní trh, za účelem distribuce nebo použití v průběhu obchodní činnosti, ať již za úplatu nebo bezplatně. To rovněž zahrnuje dodávku prostřednictvím komunikačního prostředku na dálku, jak je definován ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 97/7/ES ze dne 20. května 1997 o ochraně spotřebitele v případě smluv uzavřených na dálku (9). Dodávání dřevařských výrobků získaných ze dřeva nebo z dřevařských výrobků, které již byly uvedeny na trh, na vnitřní trh se za „uvádění na trh“ nepovažuje;
c)
„hospodářským subjektem“ každá fyzická nebo právnická osoba uvádějící dřevo nebo dřevařské výrobky na trh;
d)
„obchodníkem“ každá fyzická nebo právnická osoba, která v průběhu obchodní činnosti prodává nebo nakupuje na vnitřním trhu dřevo nebo dřevařské výrobky, které již byly uvedeny na vnitřní trh;
e)
„zemí původu vytěženého dřeva“ země nebo území, kde bylo vytěženo dřevo, včetně dřeva, jež je obsaženo v dřevařských výrobcích;
f)
„zákonně vytěženým“ dřevo vytěžené v souladu s použitelnými právními předpisy v zemi původu vytěženého dřeva;
g)
„nezákonně vytěženým“ dřevo vytěžené v rozporu s použitelnými právními předpisy v zemi původu vytěženého dřeva;
h)
„použitelnými právními předpisy“ platné právní předpisy v zemi původu vytěženého dřeva, které upravují:
-
těžební práva na dřevo v rámci legálně zveřejněných hranic,
-
platby za těžební práva a dřevo, včetně povinností souvisejících s těžbou dřeva,
-
těžbu dřeva, včetně právních předpisů z oblasti životního prostředí a lesnictví včetně obhospodařování lesů a zachování biologické rozmanitosti tam, kde přímo souvisí s těžbou dřeva,
-
zákonná práva třetích stran týkající se využití a držby, která je dotčena těžbou dřeva, a
-
obchod a cla, a to do té míry, do jaké se vztahují na odvětví lesnictví.
Článek 3
Postavení dřeva a dřevařských výrobků, na které se vztahuje FLEGT a CITES
Dřevo obsažené v dřevařských výrobcích uvedených přílohách II a III nařízení (ES) č. 2173/2005, které pocházejí z partnerských zemí uvedených v příloze I nařízení (ES) č. 2173/2005 a které jsou s uvedeným nařízením a jeho prováděcími předpisy v souladu, se pro účely tohoto nařízení považují za zákonně vytěžené.
Dřevo z druhů vyjmenovaných v přílohách A, B nebo C nařízení (ES) č. 338/97, které je s uvedeným nařízením a jeho prováděcími předpisy v souladu, se pro účely tohoto nařízení považuje za zákonně vytěžené.
Článek 4
Povinnosti hospodářských subjektů
1. Uvádění nezákonně vytěženého dřeva nebo dřevařských výrobků z tohoto dřeva na trh se zakazuje.
2. Hospodářské subjekty při uvádění dřeva a dřevařských výrobků na trh vykonávají náležitou péči. Za tímto účelem použijí rámec postupů a opatření vymezený v článku 6 (dále jen „systém náležité péče“).
3. Každý hospodářský subjekt udržuje a pravidelně hodnotí svůj vlastní systém náležité péče, který používá, s výjimkou situace, kdy hospodářský subjekt využívá systém náležité péče zavedený kontrolní organizací uvedenou v článku 8. Jako základ systému náležité péče lze využít stávající vnitrostátní systém dohledu podle vnitrostátního práva a případné dobrovolné správní systémy, které splňují požadavky stanovené tímto nařízením.
Článek 5
Povinnost možnosti zpětného vysledování
Obchodníci jsou v rámci celého dodavatelského řetězce schopni určit:
a)
hospodářské subjekty nebo obchodníky, kteří dřevo a dřevařské výrobky dodali, a
b)
případně obchodníky, kterým dřevo a dřevařské výrobky dodali.
Obchodníci informace uvedené v prvním pododstavci uchovávají alespoň po dobu pěti let a poskytnou je na žádost příslušným orgánům.
Článek 6
Systémy náležité péče
1. Systém náležité péče uvedený v čl. 4 odst. 2 obsahuje tyto prvky:
a)
opatření a postupy zajišťující přístup k níže uvedeným informacím, které se týkají dodávek dřeva a dřevařských výrobků uváděných hospodářským subjektem na trh:
-
popis, včetně obchodního názvu a druhu výrobku i obecného názvu druhů dřevin a případně úplného vědeckého názvu dřevin,
-
země původu vytěženého dřeva, a případně:
i)
region daného státu, v němž bylo dřevo vytěženo, a
ii)
oprávnění k těžbě,
-
množství (vyjádřené v objemu, hmotnosti nebo počtu jednotek),
-
jméno a adresa dodavatele hospodářského subjektu,
-
název a adresa obchodníka, jemuž byly dřevo a dřevařské výrobky dodány,
-
doklady nebo jiné informace uvádějící, že toto dřevo a dřevařské výrobky jsou v souladu s použitelnými právními předpisy;
b)
postupy posouzení rizik, které umožňují provozovateli analyzovat a posoudit riziko uvedení nezákonně vytěženého dřeva nebo dřevařských výrobků z tohoto dřeva na trh.
Takové postupy zohledňují informace uvedené v písmeni a) i příslušná kritéria pro posouzení rizik, zahrnující:
-
zajištění souladu s použitelnými právními předpisy, což může zahrnovat certifikaci nebo jiné režimy ověřování třetích stran, které se týkají souladu s použitelnými právními předpisy,
-
šíření se nezákonné těžby konkrétních druhů dřevin,
-
šíření se nezákonné těžby nebo nezákonných postupů v zemi původu vytěženého dřeva nebo v regionu dané země, v němž bylo dřevo vytěženo, včetně uvážení výskytu ozbrojeného konfliktu,
-
sankce uvalené Radou bezpečnosti OSN nebo Radou Evropské unie na dovoz nebo vývoz dřeva,
-
komplexnost dodavatelského řetězce dřeva a dřevařských výrobků;
c)
není-li riziko zjištěné během postupů posouzení rizik podle písmene b) zanedbatelné, postupy zmírňování rizika sestávající ze souboru opatření a postupů, které jsou odpovídající a přiměřené pro účinné snižování daného rizika a které mohou zahrnovat požádání o doplňkové informace či doklady nebo ověření třetí strany.
2. Prováděcí pravidla nutná k zajištění jednotného provádění odstavce 1, s výjimkou ustanovení o dalších příslušných kritériích pro posouzení rizik podle odst. 1 písm. b) druhé věty tohoto článku, se přijímají regulativním postupem podle čl. 18 odst. 2. Tato pravidla se přijmou do 3. června 2012.
3. Při zohlednění vývoje na trhu a zkušeností získaných při provádění tohoto nařízení, zjištěných zejména při výměně informací podle článku 13 a prostřednictvím zpráv podávaných podle čl. 20 odst. 3, může Komise přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o další příslušná kritéria pro posouzení rizik, jež mohou být nutná k doplnění kritérií podle odst. 1 písm. b) druhé věty tohoto článku, s cílem zajistit účinnost systému náležité péče.
Pro akty v přenesené pravomoci uvedené v tomto odstavci se použijí postupy podle článků 15, 16 a 17.
Článek 7
Příslušné orgány
1. Každý členský stát určí jeden či několik příslušných orgánů odpovědných za uplatňování tohoto nařízení.
Členské státy oznámí Komisi do 3. června 2011 název a adresu příslušných orgánů. Členské státy sdělí Komisi všechny změny názvu a adresy příslušných orgánů.
2. Komise zveřejní seznam příslušných orgánů, a to rovněž na internetu. Seznam je pravidelně aktualizován.
Článek 8
Kontrolní organizace
1. Kontrolní organizace:
a)
udržují a pravidelně hodnotí systém náležité péče vymezený v článku 6 a udělují hospodářským subjektům práva jej využívat;
b)
ověřují řádné využívání systému náležité péče ze strany takových hospodářských subjektů;
c)
přijímají odpovídající opatření v případě, že hospodářský subjekt řádně nevyužívá svůj systém náležité péče, a oznamují příslušným orgánům případy významných nebo opakovaných porušení ze strany hospodářského subjektu.
2. Organizace může požádat, aby byla uznána jako kontrolní organizace, pokud splňuje tyto požadavky:
a)
má právní subjektivitu a je zákonně usazena v Unii;
b)
má odpovídající odborné znalosti a kapacitu umožňující výkon funkcí uvedených v odstavci 1 a
c)
zajišťuje nepřítomnost jakýchkoli střetů zájmů při výkonu svých funkcí.
3. Komise po konzultaci s příslušným členským státem či státy uzná za kontrolní organizaci žadatele, který splňuje požadavky uvedené v odstavci 2.
Rozhodnutí o uznání kontrolní organizace sdělí Komise příslušným orgánům všech členských států.
4. Příslušné orgány vykonávají v pravidelných intervalech kontroly s cílem ověřit, že kontrolní organizace vykonávající činnost v rámci jurisdikce příslušných orgánů nadále plní funkce uvedené v odstavci 1 a splňuje požadavky stanovené v odstavci 2. Kontroly mohou být taktéž prováděny v případě, že příslušný orgán členského státu má k dispozici relevantní informace, včetně opodstatněných obav třetích osob, nebo v případě, že zjistil nedostatky při provádění systému náležité péče, jenž byl zaveden kontrolní organizací, ze strany hospodářských subjektů. Zpráva o kontrolách se zpřístupní v souladu se směrnicí 2003/4/ES.
5. Pokud příslušný orgán určí, že kontrolní organizace již neplní funkce uvedené v odstavci 1 nebo již nesplňuje požadavky stanovené v odstavci 2, neprodleně informuje Komisi.
6. Pokud Komise zjistí, že kontrolní organizace již neplní funkce stanovené v odstavci 1 nebo požadavky uvedené v odstavci 2, zejména na základě informací sdělených podle odstavce 5, uznání kontrolní organizace odejme. Komise před odejmutím uznání kontrolní organizace informuje dotčené členské státy.
Rozhodnutí o odejmutí uznání kontrolní organizace sdělí Komise příslušným orgánům všech členských států.
7. Komise může přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU za účelem doplnění procedurálních pravidel, pokud jde o uznávání kontrolních organizací a odejímání takových uznání, a za účelem jejich změn, je-li to na základě zkušeností nutné, a současně zajišťuje, aby uznávání a odejímání uznání byly prováděny spravedlivým a transparentním způsobem.
Pro akty v přenesené pravomoci uvedené v tomto odstavci se použijí postupy podle článků 15, 16 a 17. Tyto akty se přijmou do 3. března 2012.
8. Prováděcí pravidla o četnosti a povaze kontrol uvedených v odstavci 4, která jsou nutná pro zajištění účinného dohledu kontrolních organizací a jednotného provádění zmíněného odstavce, se přijímají regulativním postupem podle čl. 18 odst. 2. Tato pravidla se přijmou do 3. června 2012.
Článek 9
Seznam kontrolních organizací
Komise zveřejní seznam kontrolních organizací v řadě C Úředního věstníku Evropské unie, jakož i na své internetové stránce. Seznam je pravidelně aktualizován.
Článek 10
Kontroly hospodářských subjektů
1. Příslušné orgány provádějí kontroly k ověření, zda hospodářské subjekty splňují požadavky stanovené v článcích 4 a 6.
2. Kontroly uvedené v odstavci 1 jsou prováděny podle pravidelně aktualizovaného plánu a přístupem založeným na analýze rizika. Kontroly mohou být taktéž prováděny v případě, že příslušný orgán má k dispozici významné informace, včetně opodstatněných obav třetích osob, týkající se dodržování tohoto nařízení ze strany hospodářského subjektu.
3. Kontroly uvedené v odstavci 1 mohou mimo jiné zahrnovat:
a)
prověření systému náležité péče, včetně posouzení rizika a postupů snižování rizika;
b)
prověření dokumentace a záznamů, které prokazují řádné fungování systému náležité péče a příslušných postupů;
c)
namátkové kontroly, včetně auditů na místě.
4. Hospodářské subjekty poskytnou všechnu pomoc nezbytnou pro snazší provádění kontrol uvedených v odstavci 1, zejména pokud se týká přístupu do provozoven a předkládání dokumentace nebo záznamů.
5. Aniž by tím byl dotčen článek 19, jsou-li v důsledku kontrol uvedených v odstavci 1 zjištěny nedostatky, příslušné orgány mohou uložit zavedení nápravných opatření, která má hospodářský subjekt přijmout. Kromě toho mohou v závislosti na povaze zjištěných nedostatků členské státy přijmout okamžitá prozatímní opatření, včetně:
a)
zabavení dřeva a dřevařských výrobků;
b)
zákazu obchodování se dřevem a dřevařskými výrobky.
Článek 11
Záznamy o kontrolách
1. Příslušné orgány uchovávají záznamy o kontrolách stanovených v čl. 10 odst. 1 s uvedením zejména jejich povahy a výsledků, včetně uložení zavedení nápravných opatření podle čl. 10 odst. 5. Záznamy o všech kontrolách se uchovávají nejméně pět let.
2. Informace uvedené v odstavci 1 se zpřístupní v souladu se směrnicí 2003/4/ES.
Článek 12
Spolupráce
1. Příslušné orgány spolupracují mezi sebou, se správními orgány třetích zemí a s Komisí, aby zajistily dodržování tohoto nařízení.
2. Příslušné orgány si s příslušnými orgány jiných členských států a s Komisí vyměňují informace o závažných nedostatcích zjištěných kontrolami podle čl. 8 odst. 4 a čl. 10 odst. 1 a druzích sankcí uložených podle článku 19.
Článek 13
Technická pomoc, vedení a výměna informací
1. Aniž by tím byla dotčena povinnost hospodářských subjektů vykonávat náležitou péči podle čl. 4 odst. 2, mohou členské státy za případné podpory Komise poskytovat hospodářským subjektům technickou a jinou pomoc a vedení, přičemž berou v potaz postavení malých a středních podniků s cílem usnadnit hospodářským subjektům plnění požadavků tohoto nařízení, zejména pokud jde o provádění systému náležité péče v souladu s článkem 6.
2. Členské státy mohou za případné podpory Komise usnadnit výměnu a šíření příslušných informací o nezákonné těžbě dřeva, zejména s cílem pomoci hospodářským subjektům při posuzování rizika, jak stanoví čl. 6 odst. 1 písm. b), a o osvědčených postupech v souvislosti s prováděním tohoto nařízení.
3. Pomoc se poskytuje způsobem, který zabraňuje střetu s úkoly příslušných orgánů a zachovává jejich nezávislost při prosazování tohoto nařízení.
Článek 14
Změny přílohy
S cílem zohlednit jednak zkušenosti získané při provádění tohoto nařízení, zjištěné zejména prostřednictvím zpráv podávaných podle čl. 20 odst. 3 a 4 a při výměně informací podle článku 13, a dále vývoj, pokud jde o technické vlastnosti, konečné uživatele a výrobní postupy pro dřevo a dřevařské výrobky, může Komise přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, a to změnou nebo doplněním seznamu dřeva či dřevařských výrobků uvedených v příloze. Tyto akty nesmějí neúměrně zatěžovat hospodářské subjekty.
Pro akty v přenesené pravomoci uvedené v tomto článku se použijí postupy podle článků 15, 16 a 17.
Článek 15
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 6 odst. 3, čl. 8 odst. 7 a článku 14 je svěřena Komisi na dobu sedmi let od 2. prosince 2010. Komise předloží zprávu o přenesených pravomocích nejpozději tři měsíce před koncem tohoto tříletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 16.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci svěřená Komisi podléhá podmínkám stanoveným v článcích 16 a 17.
Článek 16
Zrušení přenesení pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedené v čl. 6 odst. 3, čl. 8 odst. 7 a článku 14 kdykoli zrušit.
2. Orgán, který zahájil vnitřní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomocí, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoci, jejichž přenesení by mohlo být zrušeno, a možné důvody tohoto zrušení.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který v něm je upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 17
Námitky k aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada v uvedené lhůtě námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, je akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím tohoto období, pokud Evropský parlament i Rada informují Komisi o tom, že nehodlají vznést žádné námitky.
3. Akt v přenesené pravomoci nevstoupí v platnost, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada vysloví námitky. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je odůvodní.
Článek 18
Výbor
1. Komisi je nápomocen Výbor pro prosazování práva, správu a obchod v oblasti lesnictví (FLEGT) zřízený článkem 11 nařízení (ES) č. 2173/2005.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použijí se články 5 a 7 rozhodnutí 1999/468/ES s ohledem na článek 8 zmíněného rozhodnutí.
Doba uvedená v čl. 5 odst. 6 rozhodnutí 1999/468/ES je tři měsíce.
Článek 19
Sankce
1. Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná pro provádění těchto pravidel.
2. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující a mohou zahrnovat zejména:
a)
pokuty přiměřené škodám napáchaným na životním prostředí, hodnotě dotčeného dřeva nebo dřevařských výrobků a daňovým ztrátám a hospodářským škodám, k nimž došlo v důsledku porušení předpisů, přičemž výše pokut je vypočítána tak, aby bylo zajištěno, že odpovědné osoby budou skutečně připraveny o hospodářský zisk plynoucí ze závažného porušení předpisů, jehož se dopustily, aniž je dotčeno legitimní právo na výkon povolání, a postupně se v případě opakovaného závažného porušení předpisů zvyšuje;
b)
zabavení dotčeného dřeva a dřevařských výrobků;
c)
okamžité pozastavení platnosti povolení k obchodování.
3. Členské státy oznámí tyto předpisy Komisi a neprodleně ji uvědomí o jakýchkoliv následných změnách, které je ovlivní.
Článek 20
Podávání zpráv
1. Členské státy předloží Komisi do 30. dubna každého druhého roku následujícího po 3. březnu 2013 zprávu o uplatňování tohoto nařízení v předchozích dvou letech.
2. Na základě těchto zpráv Komise vypracuje zprávu, kterou každé dva roky předloží Evropskému parlamentu a Radě. Při vypracovávání zprávy Komise přihlédne k pokroku, jehož bylo dosaženo při uzavírání a realizaci dobrovolných dohod o partnerství FLEGT podle nařízení (ES) č. 2173/2005, a k tomu, nakolik přispěly k omezení přítomnosti nezákonně vytěženého dřeva a dřevařských výrobků z tohoto dřeva na vnitřním trhu.
3. Komise do 3. prosince 2015 a poté každých šest let na základě zpráv o uplatňování tohoto nařízení a zkušeností s ním přezkoumá fungování a účinnost tohoto nařízení, a to i s ohledem na jeho schopnost zamezit uvádění nezákonně vytěženého dřeva a dřevařských výrobků z tohoto dřeva na trh. Posoudí zejména administrativní důsledky pro malé a střední podniky a výrobky, na které se nařízení vztahuje. Zprávy mohou být případně doplněny o příslušné legislativní návrhy.
4. První ze zpráv uvedených v odstavci 3 obsahuje posouzení současné hospodářské a obchodní situace v Unii v odvětví výrobků uvedených v kapitole 49 kombinované nomenklatury, především při zohlednění konkurenceschopnosti příslušných odvětví s cílem uvážit jejich možné začlenění do seznamu dřeva a dřevařských výrobků uvedeného v příloze tohoto nařízení.
Zpráva uvedená v prvním pododstavci rovněž obsahuje posouzení účinnosti zákazu uvádění nezákonně vytěženého dřeva nebo dřevařských výrobků z tohoto dřeva na trh v souladu s čl. 4 odst. 1, jakož i systémů náležité péče stanovených v článku 6.
Článek 21
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 3. března 2013. Ustanovení čl. 6 odst. 2, čl. 7 odst. 1 a čl. 8 odst. 7 a 8 se však použijí od 2. prosince 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 20. října 2010.