ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 447/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 21ης Μαρτίου 2012
που συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας με τη θέσπιση κανονιστικών τεχνικών προτύπων για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (1), και ιδίως το άρθρο 21 παράγραφος 4 στοιχείο δ),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 για τους ΟΑΠΙ, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας απαιτείται να χρησιμοποιεί μεθοδολογίες αξιολόγησης που είναι αυστηρές, συστηματικές και συνεχείς και οι οποίες υπόκεινται σε επικύρωση με βάση την ιστορική εμπειρία, περιλαμβανομένου του δοκιμαστικού εκ των υστέρων ελέγχου.
(2)
Ο παρών κανονισμός είναι αναγκαίος προκειμένου να εξασφαλιστούν η διαφάνεια κατά την αξιολόγηση από την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ), η οποία ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/77/ΕΚ (2), και ενιαίοι κανόνες όσον αφορά τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009.
(3)
Η ΕΑΚΑΑ οφείλει να αξιολογεί τη συμμόρφωση των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 κατά την εξέταση των αιτήσεων εγγραφής σύμφωνα με το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού. Μετά την εγγραφή, η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να αξιολογεί, στο πλαίσιο της διαρκούς εποπτείας της, τη συνεχή συμμόρφωση των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 3 κάθε φορά που κρίνει ότι είναι αναγκαία η εν λόγω αξιολόγηση.
(4)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, και ιδίως το άρθρο 23, δεν επιτρέπει στην ΕΑΚΑΑ, στην Επιτροπή ή σε οποιεσδήποτε δημόσιες αρχές των κρατών μελών να παρεμβαίνουν στο περιεχόμενο των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας ή των μεθοδολογιών. Κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ορίσει τους κανόνες βάσει των οποίων θα αξιολογούνται οι εν λόγω μέθοδοι, δεν θα πρέπει όμως να προβλέπει ότι οι εν λόγω αρχές θα αποφασίζουν σχετικά με την ακρίβεια μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που έχει παραχθεί με τις εν λόγω μεθοδολογίες.
(5)
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 σε συνδυασμό με το σημείο 9 του τμήματος Α του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να θεσπίζει υπηρεσία επανεξέτασης που θα είναι αρμόδια να διεξάγει περιοδική επανεξέταση των μεθοδολογιών του, των μοντέλων και βασικών παραδοχών αξιολόγησης, όπως μαθηματικές παραδοχές ή παραδοχές συσχετίσεως, και οιωνδήποτε σημαντικών αλλαγών ή τροποποιήσεών τους καθώς και της καταλληλότητας των εν λόγω μεθοδολογιών, μοντέλων και βασικών παραδοχών αξιολόγησης στην περίπτωση χρήσης τους ή προτεινόμενης χρήσης τους για την αξιολόγηση νέων χρηματοπιστωτικών μέσων.
(6)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η ΕΑΚΑΑ στην Επιτροπή προς έγκριση από την Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
(7)
Η ΕΑΚΑΑ διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού σχετικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας συμφεροντούχων Κινητών Αξιών και Αγορών που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. Επιπλέον, η ΕΑΚΑΑ εξέδωσε πρόσκληση υποβολής στοιχείων τον Μάιο του 2011, προκειμένου να συγκεντρωθούν πληροφορίες από τους φορείς της αγοράς,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κανόνες που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τις απαιτήσεις του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009.
Άρθρο 2
Απόδειξη συμμόρφωσης
Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οφείλει να είναι ανά πάσα στιγμή σε θέση να αποδείξει στην ΕΑΚΑΑ τη συμμόρφωσή του με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 σχετικά με τη χρήση των μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Άρθρο 3
Αξιολόγηση της συμμόρφωσης από την ΕΑΚΑΑ
1. Εκτός από την εξέταση της συμμόρφωσης των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 όσον αφορά την αίτηση εγγραφής σύμφωνα με το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού, η ΕΑΚΑΑ εξετάζει τη συμμόρφωση κάθε οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 σε συνεχή βάση, κατά την κρίση της ΕΑΚΑΑ.
2. Κατά την εξέταση της συμμόρφωσης των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 η ΕΑΚΑΑ χρησιμοποιεί όλες τις πληροφορίες που έχουν σχέση με την αξιολόγηση της διαδικασίας ανάπτυξης, έγκρισης, χρήσης και επανεξέτασης των μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
3. Για τον καθορισμό του κατάλληλου επιπέδου αξιολόγησης, η ΕΑΚΑΑ εξετάζει αν η μεθοδολογία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει αποδεδειγμένο ιστορικό συνέπειας και ακρίβειας όσον αφορά την πρόβλεψη της πιστοληπτικής ικανότητας και μπορεί να λαμβάνει υπόψη μεθόδους επικύρωσης όπως κατάλληλες μελέτες αθέτησης ή μετάβασης σχεδιασμένες για τη δοκιμή της συγκεκριμένης μεθοδολογίας.
Άρθρο 4
Αξιολόγηση του κατά πόσον μια μεθοδολογία αξιολόγησης είναι αυστηρή
1. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί και εφαρμόζει μεθοδολογίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οι οποίες:
α)
περιλαμβάνουν σαφείς και ισχυρούς ελέγχους και διαδικασίες για τις εξελίξεις και τις συναφείς εγκρίσεις που επιτρέπουν την κατάλληλη αμφισβήτηση·
β)
ενσωματώνουν όλους τους κινητήριους παράγοντες που θεωρούνται κατάλληλοι για τον προσδιορισμό της φερεγγυότητας μιας αξιολογούμενης οντότητας ή χρηματοπιστωτικού μέσου και υποστηρίζονται από στατιστικές, ιστορικές εμπειρίες ή αποδεικτικά στοιχεία·
γ)
λαμβάνουν υπόψη την υπό μορφή μοντέλου σχέση μεταξύ αξιολογούμενων οντοτήτων ή χρηματοπιστωτικών μέσων με τον ίδιο παράγοντα κινδύνου και παραγόντων κινδύνου στους οποίους οι μεθοδολογίες αξιολόγησης είναι ευαίσθητες·
δ)
ενσωματώνουν αξιόπιστα, ουσιαστικά αναλυτικά μοντέλα που σχετίζονται με την ποιότητα, βασικές παραδοχές και κριτήρια αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας όταν είναι σε εφαρμογή.
2. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας παραθέτει και υποβάλλει αναλυτική εξήγηση για τα ακόλουθα σημεία σχετικά με τις μεθοδολογίες αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται όσον αφορά τα εξής:
α)
κάθε ποιοτικό παράγοντα, συμπεριλαμβανομένου του περιθωρίου ποιοτικής κρίσης για τον εν λόγω παράγοντα·
β)
κάθε ποσοτικό παράγοντα, συμπεριλαμβανομένων των βασικών μεταβλητών, των πηγών δεδομένων, των βασικών παραδοχών, της εκπόνησης μοντέλων και των ποσοτικών τεχνικών.
3. Η αναλυτική εξήγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 περιλαμβάνει τα εξής:
α)
δήλωση της σημασίας κάθε ποιοτικού ή ποσοτικού παράγοντα που χρησιμοποιείται στην εν λόγω μεθοδολογία αξιολόγησης καθώς και, κατά περίπτωση, περιγραφή και αιτιολόγηση για σχετικές σταθμίσεις που αποδίδονται στους παράγοντες αυτούς και τον αντίκτυπό τους για τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας·
β)
αξιολόγηση της σχέσης μεταξύ των βασικών παραδοχών που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της μεθοδολογίας αξιολόγησης και των κρίσιμων παραγόντων κινδύνου που απορρέουν από μακροοικονομικά ή χρηματοοικονομικά δεδομένα· και
γ)
αξιολόγηση της σχέσης μεταξύ των βασικών παραδοχών που χρησιμοποιούνται στη μεθοδολογία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και της αστάθειας των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν παραχθεί με την εν λόγω μεθοδολογία διαχρονικά.
4. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί μεθοδολογίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και τα συναφή αναλυτικά μοντέλα, βασικές παραδοχές αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και κριτήρια που ενσωματώνουν αμέσως τα πορίσματα ή τα αποτελέσματα μιας εσωτερικής επανεξέτασης ή επανεξέτασης στο πλαίσιο παρακολούθησης που διενεργούνται από έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους φορείς:
α)
τα ανεξάρτητα μέλη του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου του οργανισμού αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας·
β)
την υπηρεσία επανεξέτασης του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ·
γ)
κάθε άλλο σχετικό πρόσωπο ή επιτροπή που συνδέεται με την παρακολούθηση και την επανεξέταση των μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Άρθρο 5
Αξιολόγηση του κατά πόσον μια μεθοδολογία αξιολόγησης είναι συστηματική
1. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί μια μεθοδολογία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και τα συναφή αναλυτικά μοντέλα, βασικές παραδοχές και κριτήρια αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της εν λόγω μεθοδολογίας τα οποία εφαρμόζονται συστηματικά κατά τη διαμόρφωση όλων των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας σε μια συγκεκριμένη κατηγορία περιουσιακών στοιχείων ή ένα συγκεκριμένο τμήμα της αγοράς, εκτός αν υπάρχει αντικειμενικός λόγος για απόκλιση από αυτήν.
2. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί μια μεθοδολογία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που είναι ικανή να ενσωματώνει αμέσως τα πορίσματα που προκύπτουν από οποιαδήποτε επανεξέταση της καταλληλότητάς της.
Άρθρο 6
Αξιολόγηση του κατά πόσον μια μεθοδολογία αξιολόγησης είναι συνεχής
Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί μεθοδολογίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που σχεδιάζονται και εφαρμόζονται κατά τρόπο που να τους παρέχει τις εξής δυνατότητες:
α)
να εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται εκτός αν υπάρχει αντικειμενικός λόγος να αλλάξει ή να παύσει να χρησιμοποιείται η μεθοδολογία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
β)
να είναι ικανές να ενσωματώνουν αμέσως οποιοδήποτε πόρισμα από συνεχή παρακολούθηση ή επανεξέταση, ιδίως σε περιπτώσεις όπου τυχόν αλλαγές των διαρθρωτικών μακροοικονομικών συνθηκών ή των συνθηκών των χρηματοπιστωτικών αγορών θα ήταν σε θέση να επηρεάσουν τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που παράγονται με τη συγκεκριμένη μεθοδολογία·
γ)
να συγκρίνουν αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών περιουσιακών στοιχείων.
Άρθρο 7
Αξιολόγηση του κατά πόσον μια μεθοδολογία αξιολόγησης υπόκειται σε επικύρωση με βάση την ιστορική εμπειρία, περιλαμβανομένου του δοκιμαστικού εκ των υστέρων ελέγχου
1. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί μεθοδολογίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που υποστηρίζονται από ποσοτικά αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ικανότητα διάκρισης της μεθοδολογίας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
2. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιεί μεθοδολογίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, που περιγράφουν τα εξής:
α)
την ιστορική ευρωστία και την προβλεπτική ικανότητα των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται χρησιμοποιώντας τη σχετική μεθοδολογία σε κατάλληλους χρονικούς ορίζοντες και για όλες τις διαφορετικές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων·
β)
τον βαθμό στον οποίο οι παραδοχές που χρησιμοποιούνται στο μοντέλο αξιολόγησης αποκλίνουν από τα πραγματικά ποσοστά αθέτησης και ζημιών.
3. Η επικύρωση μιας μεθοδολογίας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να είναι σχεδιασμένη κατά τρόπο ώστε:
α)
να εξετάζει την ευαισθησία μιας μεθοδολογίας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε αλλαγές οποιασδήποτε από τις θεμελιώδεις παραδοχές, συμπεριλαμβανομένων των ποιοτικών ή ποσοτικών παραγόντων·
β)
να πραγματοποιεί επαρκή και κατάλληλη αξιολόγηση των ιστορικών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν διεξαχθεί με την εν λόγω μεθοδολογία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ·
γ)
να χρησιμοποιεί αξιόπιστες εισροές, συμπεριλαμβανομένου του κατάλληλου μεγέθους των δειγμάτων δεδομένων·
δ)
να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις κύριες γεωγραφικές περιοχές των αξιολογούμενων οντοτήτων ή χρηματοπιστωτικών μέσων για καθεμία από τις κατηγορίες αξιολογήσεων της πιστοληπτικής ικανότητας που αξιολογούνται (όπως δομημένων χρηματοπιστωτικών μέσων, δημόσιου χρέους, εταιρειών, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλειών, δημόσιων οικονομικών).
4. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εφαρμόζει διαδικασίες οι οποίες εξασφαλίζουν ότι οι συστημικές ανωμαλίες των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν επισημανθεί από τους εκ των υστέρων δοκιμαστικούς ελέγχους εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται καταλλήλως.
5. Στη διαδικασία επανεξέτασης των μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας περιλαμβάνουν τα εξής:
α)
τακτικές επανεξετάσεις αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και επιδόσεων σχετικά με αξιολογούμενες οντότητες και χρηματοπιστωτικά μέσα·
β)
διεξαγωγή δοκιμών εντός και εκτός δείγματος·
γ)
ιστορικές πληροφορίες σχετικά με την επικύρωση ή τον δοκιμαστικό εκ των υστέρων έλεγχο.
Άρθρο 8
Απαλλαγή
Σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν περιορισμένα ποσοτικά στοιχεία προς υποστήριξη της προβλεπτικής ικανότητας μιας μεθοδολογίας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας απαλλάσσεται από τη συμμόρφωση με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, εφόσον:
α)
εξασφαλίζει ότι οι μεθοδολογίες αξιολόγησης είναι εύλογοι παράγοντες πρόβλεψης της φερεγγυότητας·
β)
εφαρμόζει εσωτερικές διαδικασίες με συνέπεια, διαχρονικά και μεταξύ των διαφόρων τμημάτων της αγοράς·
γ)
εφαρμόζει διαδικασίες προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι συστημικές ανωμαλίες των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν επισημανθεί από τους εκ των υστέρων δοκιμαστικούς ελέγχους εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται καταλλήλως.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 2012.
NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 447/2012
ze dne 21. března 2012,
kterým se doplňuje nařízení (ES) č. 1060/2009 Evropského parlamentu a Rady o ratingových agenturách stanovením regulačních technických standardů pro posuzování souladu metodik pro vydávání ratingů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1060/2009 ze dne 16. září 2009 o ratingových agenturách (1), a zejména na čl. 21 odst. 4 písm. d) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 požaduje, aby ratingová agentura používala metodiky pro vydávání ratingů, které jsou přesné a důsledné, systematické, stabilní a které podléhají vyhodnocování založenému na zkušenostech z minulosti, včetně zpětného testování.
(2)
Toto nařízení je nezbytné, aby byla zajištěna transparentnost posuzování, které provádí Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (ESMA) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy), o změně rozhodnutí č. 716/2009/ES a o zrušení rozhodnutí Komise 2009/77/ES (2), a jednotná pravidla, pokud jde o požadavky stanovené v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009.
(3)
Orgán ESMA musí posoudit plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 ze strany ratingových agentur, když prověřuje žádosti o registraci podle článku 15 uvedeného nařízení. Jako součást probíhajícího dohledu by měl orgán ESMA po provedení registrace posuzovat průběžné plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 ze strany ratingových agentur, kdykoliv takové posouzení považuje za nutné.
(4)
Nařízení (ES) č. 1060/2009, a zejména jeho článek 23, nedovoluje orgánu ESMA, Komisi ani jiným orgánům veřejné správy členského státu zasahovat do obsahu ratingů či metodik. Z tohoto důvodu by toto nařízení mělo stanovit pravidla, na základě kterých se uvedené metodiky budou posuzovat, ale uvedené orgány by neměly rozhodovat o přesnosti ratingu, který je výsledkem uvedených metodik.
(5)
Ustanovení čl. 6 odst. 2 ve spojení s bodem 9 oddílu A přílohy I nařízení (ES) č. 1060/2009 požaduje, aby ratingová agentura zřídila útvar, který bude odpovědný za pravidelný přezkum jejích metodik, modelů a klíčových předpokladů pro vydávání ratingů, jako jsou matematické a korelační předpoklady, a jejich významných změn nebo modifikací, jakož i vhodnosti těchto metodik, modelů a klíčových předpokladů pro vydávání ratingů v případě jejich skutečného nebo zamýšleného použití pro hodnocení nových finančních nástrojů.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem předložených Komisi ke schválení orgánem ESMA podle postupu stanoveného v článku 10 nařízení (EU) č. 1095/2010.
(7)
Orgán ESMA uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů zřízenou podle článku 37 nařízení (EU) č. 1095/2010. Kromě toho v květnu 2011 orgán ESMA zveřejnil výzvu s cílem získat informace od účastníků trhu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla, která mají být použita pro posuzování toho, zda jsou metodiky pro vydávání ratingů v souladu s požadavky stanovenými v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009.
Článek 2
Prokázání souladu
Ratingová agentura musí být vždy schopna orgánu ESMA prokázat plnění požadavků stanovených v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009, které se týkají používání metodik pro vydávání ratingů.
Článek 3
Posuzování souladu orgánem ESMA
1. Kromě posouzení plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 v souvislosti s žádostí o registraci podle článku 15 uvedeného nařízení orgán ESMA průběžně posuzuje plnění požadavků stanovených v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 všemi ratingovými agenturami, tak jak považuje za vhodné.
2. Při posouzení plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 ze strany ratingových agentur použije orgán ESMA veškeré informace, které jsou relevantní pro proces vypracování, schválení, použití a přezkumu metodik pro vydávání ratingů.
3. Pro stanovení vhodné úrovně posouzení orgán ESMA zváží, zda metodiky pro vydávání ratingů byly v minulosti při předpovídání úvěruschopnosti prokazatelně soudržné a přesné a může přihlédnout k metodám vyhodnocování, jako jsou odpovídající studie selhání či přechodu navržené k testování uvedené konkrétní metodiky.
Článek 4
Posouzení důslednosti metodiky pro vydávání ratingů
1. Ratingová agentura používá a uplatňuje metodiky pro vydávání ratingů, které:
a)
obsahují jasné a důkladné kontroly a postupy jejich vývoje a související schválení, které umožňují vhodné přezkoumání;
b)
zahrnují veškeré příčinné faktory, jež jsou považovány za relevantní pro určení úvěruschopnosti hodnoceného subjektu nebo finančního nástroje, které jsou podloženy statistickými důkazy nebo zkušenostmi a důkazy z minulosti;
c)
berou v úvahu modelové vztahy mezi hodnocenými subjekty nebo finančními nástroji s totožným rizikovým faktorem a rizikové faktory, vůči nimž jsou metodiky pro vydávání ratingů citlivé;
d)
zahrnují spolehlivé, relevantní a kvalitní související analytické modely, klíčové předpoklady pro vydání ratingu a kritéria, pokud jsou zavedeny.
2. Ratingová agentura vede seznam používaných metodik pro vydávání ratingů a podrobně vysvětluje tyto body, pokud jde o:
a)
všechny kvalitativní faktory, včetně rozsahu kvalitativního posouzení uvedených faktorů,
b)
všechny kvantitativní faktory, včetně klíčových proměnných, zdrojů údajů, klíčových předpokladů, modelování a kvantitativních metod.
3. Podrobné vysvětlení uvedené v odstavci 2 zahrnuje:
a)
prohlášení o významu všech kvalitativních nebo kvantitativních faktorů použitých v uvedené metodice pro vydávání ratingů včetně, pokud je to vhodné, popisu a odůvodnění souvisejících koeficientů přidělených uvedeným faktorům a jejich dopadu na ratingy;
b)
posouzení vztahu mezi klíčovými předpoklady použitými v uvedené metodice pro vydávání ratingů a kritickými rizikovými faktory odvozenými z makroekonomických nebo finančních údajů a
c)
posouzení vztahu mezi klíčovými předpoklady použitými v metodice pro vydávání ratingů a volatilitou ratingů, které jsou výsledkem uvedené metodiky v průběhu času.
4. Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů a s nimi související analytické modely, klíčové předpoklady pro vydávání ratingů a kritéria, které neprodleně začleňují závěry nebo výsledky interního přezkumu nebo kontrolního přezkumu, který provedl jeden nebo více z těchto subjektů nebo osob:
a)
nezávislí členové správní nebo dozorčí rady ratingové agentury;
b)
útvar přezkumu ratingové agentury;
c)
všechny ostatní příslušné osoby nebo výbor podílející se na kontrole a přezkumu metodik pro vydávání ratingů.
Článek 5
Posouzení systematičnosti metodiky pro vydávání ratingů
1. Ratingová agentura používá metodiku pro vydávání ratingů a s ní spojené analytické modely, klíčové předpoklady pro vydávání ratingů a kritéria, které jsou systematicky uplatňovány při stanovení všech ratingů v dané kategorii aktiv nebo v daném tržním segmentu, pokud neexistuje objektivní důvod se od ní odchýlit.
2. Ratingová agentura musí používat metodiku pro vydávání ratingů, která je schopna rychle začlenit zjištění z jakéhokoliv přezkumu její přiměřenosti.
Článek 6
Posouzení stability metodiky pro vydávání ratingů
Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů, které jsou navrženy a zavedeny způsobem, který jim umožňuje:
a)
používat metodiku soustavně, pokud neexistuje objektivní důvod pro její změnu nebo zrušení;
b)
rychle začlenit jakákoli zjištění plynoucí z průběžné kontroly nebo přezkumu, zejména pokud by změny strukturálních makroekonomických nebo finančních podmínek na trhu mohly ovlivnit ratingy stanovené pomocí této metodiky;
c)
porovnávat ratingy různých kategorií aktiv.
Článek 7
Posouzení, zda metodiky pro vydávání ratingů podléhají vyhodnocování založenému na zkušenostech z minulosti, včetně zpětného testování
1. Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů, které se opírají o kvantitativní důkazy rozlišovací schopnosti metodiky pro vydávání ratingů.
2. Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů, jež popisují:
a)
spolehlivost v minulosti a schopnost předpovědi pro ratingy vydané s použitím relevantní metodiky v příslušných časových horizontech a v různých kategoriích aktiv;
b)
míru, do jaké se předpoklady použité v modelovém ratingu odchylují od skutečných selhání a ztrátovosti.
3. Vyhodnocování metodiky pro vydávání ratingu je strukturováno tak, aby:
a)
posuzovalo citlivost metodiky pro vydávání ratingů na změny veškerých jejích základních předpokladů, včetně kvalitativních nebo kvantitativních faktorů;
b)
provádělo přiměřené a vhodné posouzení ratingů vypracovaných v minulosti pomocí uvedené metodiky pro vydávání ratingů;
c)
používalo spolehlivé vstupní údaje, včetně vhodné velikosti vzorků údajů;
d)
náležitě přihlíželo k hlavním geografickým oblastem hodnocených subjektů nebo finančních nástrojů u všech hodnocených ratingových kategorií, jako jsou strukturované financování, stát, podniky, finanční instituce, pojišťovny, veřejné finance.
4. Ratingová agentura zavádí postupy, kterými zajistí, že systémové ratingové nesrovnalosti, na něž upozornilo zpětné testování, jsou identifikovány a náležitě řešeny.
5. Do postupu přezkumu metodik pro vydávání ratingů ratingová agentura zahrne:
a)
pravidelné přezkumy ratingu a výkonnosti hodnocených subjektů a finančních nástrojů;
b)
testování modelu a testování mimo model;
c)
informace o vyhodnocování či zpětném testování v minulosti.
Článek 8
Osvobození
V případech, kdy existují omezené kvantitativní důkazy, o které by se mohla schopnost předpovědi metodiky pro vydávání ratingů opřít, je ratingová agentura osvobozena od plnění článku 7 tohoto nařízení, pokud:
a)
zajistí, aby metodiky pro vydávání ratingů citlivě předpovídaly úvěruschopnost;
b)
používá interní postupy soustavně v čase i v různých segmentech trhu;
c)
má zavedené postupy, pomocí kterých zajistí, že systémové nesrovnalosti ratingů, jež odhalilo zpětné testování, jsou identifikovány a náležitě řešeny.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. března 2012.