ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 267/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 24ης Μαρτίου 2010
για την εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 3 της Ευνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των ασφαλίσεων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1534/91 του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 1991, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των ασφαλίσεων (1), και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), γ) και ε),
Αφού δημοσίευσε σχέδιο του παρόντος κανονισμού,
Κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1534/91 παρέχει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να εφαρμόζει, με κανονισμό, το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των ασφαλίσεων, οσάκις αυτές αποσκοπούν σε συνεργασία που αφορά:
-
τον από κοινού καθορισμό των ασφαλίστρων με βάση αθροιστικά στατιστικά στοιχεία ή με βάση τον αριθμό των ζημιών,
-
την καθιέρωση τυποποιημένων όρων ασφάλισης,
-
την από κοινού κάλυψη ορισμένων ειδών ασφαλιστικών κινδύνων,
-
το διακανονισμό αποζημιώσεων,
-
τον έλεγχο και την έγκριση εξοπλισμών ασφαλείας,
-
τα μητρώα για τους επαυξημένους κινδύνους και τα σχετικά συστήματα ενημέρωσης.
(2)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1534/91, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 358/2003, της 27ης Φεβρουαρίου 2003, για την εφαρμογή του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των ασφαλίσεων (3). Η ισχύς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 358/2003 λήγει στις 31 Μαρτίου 2010.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 358/2003 δεν χορηγεί απαλλαγή στις συμφωνίες που αφορούν το διακανονισμό των αποζημιώσεων καθώς και τα μητρώα για τους επαυξημένους κινδύνους και τα σχετικά συστήματα ενημέρωσης. Η Επιτροπή θεώρησε ότι δεν είχε επαρκή εμπειρία στην εξέταση ατομικών υποθέσεων ώστε να κάνει χρήση των εξουσιών που της παρέχει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1534/91 του Συμβουλίου στους τομείς αυτούς. Η κατάσταση αυτή δεν έχει μεταβληθεί. Επιπλέον, μολονότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 358/2003 χορηγούσε απαλλαγή για την καθιέρωση τυποποιημένων όρων ασφάλισης και τον έλεγχο και την έγκριση εξοπλισμών ασφαλείας, αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει στον παρόντα κανονισμό, δεδομένου ότι από την ανασκόπηση της Επιτροπής όσον αφορά τη λειτουργία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 358/2003 προέκυψε ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητο να συμπεριληφθούν αυτές οι συμφωνίες σε κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία ειδικά για το συγκεκριμένο τομέα. Στο μέτρο που αυτές οι δύο κατηγορίες συμφωνιών δεν αφορούν ειδικά τον τομέα των ασφαλίσεων και, όπως έδειξε η ανασκόπηση, μπορεί να προκαλέσουν ορισμένα προβλήματα ανταγωνισμού, θα ήταν πιο ενδεδειγμένο να αποτελέσουν αντικείμενο αυτοαξιολόγησης.
(4)
Μετά από δημόσια διαβούλευση που δρομολόγησε στις 17 Απριλίου 2008, η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τη λειτουργία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 358/2003 (η έκθεση) (4) στις 24 Μαρτίου 2009. Στην έκθεση και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας (έγγραφο εργασίας) προτάθηκαν προκαταρκτικές τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 358/2003. Στις 2 Ιουνίου 2009, η Επιτροπή οργάνωσε δημόσια συνάντηση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων του ασφαλιστικού τομέα, οργανώσεων των καταναλωτών και εθνικών αρχών ανταγωνισμού, σχετικά με τις διαπιστώσεις και τις προτάσεις της έκθεσης και του εγγράφου εργασίας.
(5)
Ο κανονισμός αυτός πρέπει να εξασφαλίζει την αποτελεσματική προστασία του ανταγωνισμού, ενώ ταυτόχρονα να αποφέρει οφέλη στους καταναλωτές και να παρέχει επαρκή ασφάλεια δικαίου στις επιχειρήσεις. Για την επίτευξη των στόχων αυτών θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η εμπειρία της Επιτροπής στον εν λόγω τομέα, καθώς και τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που οδήγησαν στην έκδοση του παρόντος κανονισμού.
(6)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1534/91 ορίζει ότι ο απαλλακτικός κανονισμός της Επιτροπής πρέπει να καθορίζει τις κατηγορίες συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών στις οποίες εφαρμόζεται, να προσδιορίζει τους περιορισμούς ή τις ρήτρες που επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται να περιέχονται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές, και να προσδιορίζει τις ρήτρες που πρέπει να περιέχονται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές ή τις λοιπές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται.
(7)
Ενδείκνυται εντούτοις να συνεχιστεί η προσέγγιση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 358/2003 ο οποίος δίνει έμφαση στον καθορισμό των κατηγοριών συμφωνιών που απαλλάσσονται μέχρις ενός συγκεκριμένου επιπέδου μεριδίου αγοράς, και των περιορισμών ή των ρητρών που δεν επιτρέπεται να περιλαμβάνονται σε τέτοιου είδους συμφωνίες.
(8)
Το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό πρέπει να περιορίζεται στις συμφωνίες εκείνες οι οποίες μπορεί να θεωρηθεί αρκούντως βέβαιο ότι πληρούν τους όρους του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης. Για την εφαρμογή, με έκδοση κανονισμού, του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης, δεν είναι αναγκαίο να οριστούν ρητά εκείνες οι συμφωνίες που δύνανται να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 παράγραφος 1 της συνθήκης. Συγχρόνως, δεν τεκμαίρεται ότι οι συμφωνίες που δεν απολαύουν του ευεργετήματος του παρόντος κανονισμού, εμπίπτουν στο άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης ή πληρούν τους όρους του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης. Κατά την επιμέρους αξιολόγηση συμφωνιών δυνάμει του άρθρου 101 παράγραφος 1 της συνθήκης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες, και ιδίως η διάρθρωση της οικείας αγοράς.
(9)
Η συνεργασία μεταξύ ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή στο πλαίσιο ενώσεων επιχειρήσεων για τη συλλογή πληροφοριών (που δύναται επίσης να περιλαμβάνει ορισμένους στατιστικούς υπολογισμούς) όσον αφορά τον υπολογισμό του μέσου κόστους κάλυψης ενός συγκεκριμένου κινδύνου κατά το παρελθόν ή, για την ασφάλιση ζωής, για την κατάρτιση πινάκων με ποσοστά θνησιμότητας ή με συχνότητες ασθενειών, ατυχημάτων και αναπηριών, επιτρέπει τη βελτίωση της γνώσης των κινδύνων και διευκολύνει τη διαβάθμισή τους για τις επιμέρους εταιρείες. Αυτό μπορεί με τη σειρά του να διευκολύνει την είσοδο στην αγορά και να αποβεί έτσι προς όφελος των καταναλωτών. Το ίδιο ισχύει και για τις από κοινού μελέτες σχετικά με την πιθανή επίδραση εξωτερικών παραγόντων στη συχνότητα και την κλίμακα των ζημιών ή στην απόδοση των διαφόρων ειδών επενδύσεων. Είναι όμως αναγκαίο να εξασφαλιστεί η απαλλαγή μόνον εκείνων των μορφών συνεργασίας που είναι αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων αυτών. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθεί ειδικά ότι οι συμφωνίες σχετικά με τα εμπορικά ασφάλιστρα δεν απαλλάσσονται. Πράγματι, τα εμπορικά ασφάλιστρα μπορεί να είναι χαμηλότερα από τα ποσά που προκύπτουν από τις εν λόγω συλλογές στοιχείων, τους πίνακες ή τη μελέτη αποτελεσμάτων, δεδομένου ότι οι ασφαλιστές μπορούν να χρησιμοποιούν τα έσοδα από τις επενδύσεις τους για τη μείωση των ασφαλίστρων τους. Επιπλέον, οι εν λόγω συλλογές στοιχείων, πίνακες ή μελέτες θα πρέπει να μη λειτουργούν δεσμευτικά αλλά μόνο ως σημείο αναφοράς. Η ανταλλαγή πληροφοριών που δεν είναι απαραίτητη για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στην παρούσα αιτιολογική σκέψη δεν καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό.
(10)
Επιπλέον, όσο στενότερες είναι οι κατηγορίες στις οποίες κατατάσσονται οι στατιστικές για το κόστος κάλυψης ενός συγκεκριμένου κινδύνου κατά το παρελθόν, τόσο μεγαλύτερα περιθώρια έχουν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις να διαφοροποιήσουν τα εμπορικά ασφάλιστρα κατά τον υπολογισμό τους. Θα ήταν επομένως σκόπιμο να απαλλάσσονται οι κοινές συλλογές στοιχείων για το κόστος κάλυψης των κινδύνων προηγούμενων περιόδων, υπό τον όρο ότι οι διαθέσιμες στατιστικές θα παρέχονται με όσες λεπτομέρειες και διαφοροποιήσεις θεωρούνται αναλογιστικά επαρκείς.
(11)
Επιπλέον, η πρόσβαση σε συλλογές στοιχείων, πίνακες ή αποτελέσματα μελετών που έχουν καταρτιστεί από κοινού είναι απαραίτητη όχι μόνον για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην οικεία γεωγραφική αγορά ή αγορά προϊόντος, αλλά και για εκείνες που σχεδιάζουν να εισέλθουν στην αγορά αυτή. Με τον ίδιο τρόπο, η πρόσβαση σε συλλογές στοιχείων, πίνακες ή αποτελέσματα μελετών μπορεί να είναι επωφελής για οργανώσεις καταναλωτών ή πελατών. Τόσο οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που δεν δραστηριοποιούνται ακόμη στην οικεία αγορά όσο και οι οργανώσεις καταναλωτών ή ενώσεις πελατών πρέπει να έχουν πρόσβαση στις εν λόγω συλλογές, τους πίνακες και τα αποτελέσματα των μελετών υπό εύλογους, προσιτούς και ισότιμους όρους όπως και οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που είναι ήδη παρούσες στην αγορά αυτή. Οι όροι αυτοί μπορεί, για παράδειγμα, να περιλαμβάνουν δέσμευση της ασφαλιστικής επιχείρησης που δεν είναι ακόμη παρούσα στην αγορά να παρέχει στατιστικές πληροφορίες σχετικά με τις ζημίες, εφόσον εισέλθει στην αγορά αυτή καθώς και την υποχρέωση συμμετοχής στην ένωση των ασφαλιστών που είναι υπεύθυνοι για την κατάρτιση των εν λόγω συλλογών. Θα πρέπει να είναι δυνατή εξαίρεση όσον αφορά την πρόσβαση των οργανώσεων καταναλωτών και πελατών για λόγους δημόσιας ασφάλειας, παραδείγματος χάρη όταν οι πληροφορίες αφορούν τα συστήματα ασφάλειας πυρηνικών σταθμών ή την αδυναμία των συστημάτων πρόληψης πλημμυρών.
(12)
Η αξιοπιστία των κοινών συλλογών, πινάκων και μελετών αυξάνεται όσο αυξάνεται και ο αριθμός των στατιστικών που χρησιμοποιούνται ως βάση τους. Μολονότι οι ασφαλιστές με υψηλά μερίδια αγοράς ενδέχεται να παράγουν επαρκείς στατιστικές με τα δικά τους στοιχεία, ώστε να είναι σε θέση να καταρτίσουν αξιόπιστες συλλογές στοιχείων, οι ασφαλιστές με μικρότερα μερίδια αγοράς, πόσο μάλλον οι νεοεισερχόμενοι, είναι πιθανό να μην είναι σε θέση να παράγουν ανάλογες στατιστικές. Η συγκέντρωση πληροφοριών από όλους τους ασφαλιστές της αγοράς, περιλαμβανομένων και των μεγάλων, σε συλλογές, πίνακες και μελέτες που έχουν καταρτιστεί από κοινού προωθεί τον ανταγωνισμό, δεδομένου ότι βοηθά τους μικρότερους ασφαλιστές και διευκολύνει την είσοδο νέων στην αγορά. Λόγω της ιδιαιτερότητας αυτής του ασφαλιστικού κλάδου, δεν είναι σκόπιμο η απαλλαγή των εν λόγω κοινών συλλογών στοιχείων, πινάκων και μελετών να εξαρτηθεί από κάποια όρια μεριδίων αγοράς.
(13)
Οι όμιλοι συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης (pools) ενδέχεται, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, να είναι απαραίτητο οι συμμετέχουσες σε όμιλο εταιρείες να αποκτήσουν τη δυνατότητα ασφάλισης ή αντασφάλισης κινδύνων που ελλείψει του ομίλου θα κάλυπταν ανεπαρκώς. Αυτά τα είδη ομίλων εν γένει δεν προκαλούν περιορισμούς του ανταγωνισμού βάσει του άρθρου 101 παράγραφος 1 της συνθήκης και ως εκ τούτου δεν απαγορεύονται από αυτήν.
(14)
Χάρη στους ομίλους συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης οι ασφαλιστές και αντασφαλιστές μπορεί να αποκτήσουν τη δυνατότητα ασφάλισης ή αντασφάλισης κινδύνων, ακόμη και εάν ο δημιουργούμενος όμιλος υπερβαίνει τις ανάγκες κάλυψης των εν λόγω κινδύνων. Ωστόσο, οι εν λόγω όμιλοι μπορεί να οδηγήσουν σε περιορισμούς του ανταγωνισμού, όπως η τυποποίηση των όρων των ασφαλιστικών συμβολαίων ή ακόμη του ύψους της κάλυψης και των ασφαλίστρων. Είναι επομένως σκόπιμο να ορισθεί υπό ποιες συνθήκες οι όμιλοι αυτοί μπορούν να τύχουν απαλλαγής.
(15)
Για τους πραγματικά νέους κινδύνους, δεν μπορεί να είναι γνωστό εκ των προτέρων ποιο είναι το απαιτούμενο εγγεγραμμένο κεφάλαιο για την κάλυψη του κινδύνου ούτε κατά πόσο θα ήταν δυνατή η συνύπαρξη δύο ή περισσοτέρων τέτοιων ομίλων για την παροχή του συγκεκριμένου είδους ασφάλισης που αφορούν. Συνεπώς, μια συμφωνία σύστασης ομίλου συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης για αυτούς τους νέους κινδύνους μπορεί να τύχει απαλλαγής για περιορισμένο χρονικό διάστημα χωρίς όριο μεριδίου αγοράς. Η τριετία αποτελεί κατάλληλο χρονικό διάστημα για τη συγκέντρωση επαρκών αναδρομικών στοιχείων ζημιών, ώστε να αξιολογηθεί η αναγκαιότητα ή μη ενός ομίλου.
(16)
Κίνδυνοι που δεν υπήρχαν προηγουμένως θα πρέπει να θεωρούνται νέοι κίνδυνοι. Ωστόσο, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ένας κίνδυνος μπορεί να θεωρείται νέος όταν, βάσει αντικειμενικής ανάλυσης, η φύση του κινδύνου έχει αλλάξει τόσο ουσιαστικά ώστε δεν μπορεί να είναι γνωστό εκ των προτέρων ποιο είναι το απαιτούμενο εγγεγραμμένο κεφάλαιο για την κάλυψη του κινδύνου αυτού.
(17)
Για τους κινδύνους που δεν είναι νέοι, οι όμιλοι συνασφάλισης και αμοιβαίας αντασφάλισης που συνεπάγονται περιορισμό του ανταγωνισμού θα μπορούσαν επίσης, σε περιορισμένες περιπτώσεις, να ενέχουν οφέλη ώστε ναι δικαιολογείται απαλλαγή βάσει του άρθρου 101 παράγραφος 3, ακόμη και αν θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από δύο ή περισσότερες ανταγωνιζόμενες ασφαλιστικές οντότητες. Μπορεί, για παράδειγμα, να επιτρέπουν στα μέλη τους την απόκτηση της αναγκαίας εμπειρίας στον τομέα της συγκεκριμένης ασφάλισης ή να εξασφαλίζουν εξοικονόμηση κόστους ή μείωση των εμπορικών ασφαλίστρων μέσω της από κοινού αντασφάλισης με ευνοϊκούς όρους. Ωστόσο, τυχόν η απαλλαγή πρέπει να περιοριστεί μόνο σε συμφωνίες που δεν παρέχουν στις μετέχουσες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να καταργήσουν τον ανταγωνισμό για σημαντικό τμήμα των σχετικών προϊόντων. Οι καταναλωτές μπορούν να αποκομίσουν ουσιαστικά οφέλη από τους ομίλους μόνον εφόσον υπάρχει επαρκής ανταγωνισμός στις σχετικές αγορές στις οποίες ασκούν δραστηριότητες οι όμιλοι. Η προαναφερθείσα απαίτηση πρέπει να θεωρείται ότι εκπληρώνεται όταν το μερίδιο αγοράς του ομίλου παραμένει κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο και, συνεπώς, εξ αυτού τεκμαίρεται ότι υπόκειται σε ανταγωνισμό, πραγματικό ή δυνητικό, από επιχειρήσεις που δεν συμμετέχουν στον εν λόγω όμιλο.
(18)
Με τον παρόντα κανονισμό, επομένως, πρέπει να χορηγείται απαλλαγή σε κάθε όμιλο συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης που υφίσταται για περισσότερα από τρία χρόνια ή που δεν έχει δημιουργηθεί για την κάλυψη ενός νέου κινδύνου, υπό την προϋπόθεση ότι το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς που κατέχουν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις δεν υπερβαίνει κάποια ανώτατα όρια. Το ανώτατο όριο για τους ομίλους συνασφάλισης πρέπει να είναι χαμηλότερο, επειδή οι όμιλοι αυτοί μπορεί να έχουν ομοιόμορφους όρους ασφάλισης και εμπορικά ασφάλιστρα. Για την εκτίμηση του κατά πόσον ένας όμιλος πληροί την προϋπόθεση που τίθεται ως προς το μερίδιο αγοράς, πρέπει να λαμβάνεται συγκεντρωτικά το συνολικό μερίδιο αγοράς των μελών του ομίλου. Το μερίδιο αγοράς κάθε συμμετέχουσας επιχείρησης βασίζεται στα συνολικά ακαθάριστα έσοδα της εν λόγω συμμετέχουσας επιχείρησης από ασφάλιστρα εντός και εκτός του ομίλου αυτού στην ίδια σχετική αγορά. Ωστόσο, οι απαλλαγές αυτές ισχύουν μόνο εφόσον ο συγκεκριμένος όμιλος πληροί και τους άλλους όρους που θέτει ο παρών κανονισμός, που στόχος τους είναι η ελαχιστοποίηση των περιορισμών του ανταγωνισμού μεταξύ των συμμετεχουσών επιχειρήσεων του ομίλου. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται ατομική ανάλυση, ώστε να διαπιστωθεί εάν πληρούνται ή όχι οι όροι που θέτει ο παρών κανονισμός.
(19)
Για τη διευκόλυνση της σύναψης συμφωνιών, ορισμένες από τις οποίες μπορεί να συνεπάγονται σημαντικές αποφάσεις επενδύσεων, η διάρκεια ισχύος του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να καθορισθεί σε επτά χρόνια.
(20)
Η Επιτροπή μπορεί να άρει το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (5), εφόσον διαπιστώσει, σε συγκεκριμένη περίπτωση, ότι μια συμφωνία στην οποία εφαρμόζονται οι απαλλαγές που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό έχει εντούτοις αποτελέσματα ασυμβίβαστα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης.
(21)
Δυνάμει του άρθρου 29 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 η αρχή ανταγωνισμού ενός κράτους μέλους μπορεί να άρει το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού, στην εδαφική επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους, ή σε μέρος αυτής, εφόσον διαπιστώσει, σε συγκεκριμένη περίπτωση, ότι μια συμφωνία στην οποία εφαρμόζονται οι απαλλαγές που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό έχει εντούτοις αποτελέσματα ασυμβίβαστα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης στην εδαφική επικράτεια του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή σε μέρος αυτής και όταν η επικράτεια αυτή έχει όλα τα χαρακτηριστικά διακριτής γεωγραφικής αγοράς.
(22)
Για να διαπιστωθεί κατά πόσο το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να αρθεί σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003, ιδιαίτερη σημασία έχουν αντιανταγωνιστικά αποτελέσματα που ενδέχεται να προκύψουν από την ύπαρξη δεσμών μεταξύ ενός ομίλου συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης ή/και των συμμετεχουσών επιχειρήσεών του και άλλων ομίλων ή/και των συμμετεχουσών επιχειρήσεών τους στην ίδια σχετική αγορά,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
Με τον όρο «συμφωνία», νοείται συμφωνία, απόφαση ένωσης επιχειρήσεων ή κοινή πρακτική.
2)
Με τον όρο «συμμετέχουσες επιχειρήσεις», νοούνται οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε μια συμφωνία και οι συνδεδεμένες με αυτές επιχειρήσεις.
3)
Με τον όρο «συνδεδεμένες επιχειρήσεις», νοούνται:
α)
οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα συμβαλλόμενο μέρος, έχει άμεσα ή έμμεσα:
i)
την εξουσία να ασκεί περισσότερο από το ήμισυ των δικαιωμάτων ψήφου· ή
ii)
την εξουσία να διορίζει περισσότερα από τα μισά μέλη του εποπτικού συμβουλίου, του διοικητικού συμβουλίου ή των οργάνων που εκπροσωπούν κατά νόμο την επιχείρηση· ή
iii)
το δικαίωμα να διαχειρίζονται τις υποθέσεις των επιχειρήσεων αυτών·
β)
οι επιχειρήσεις που έχουν σε ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
γ)
οι επιχειρήσεις στις οποίες μία από τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) έχει, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
δ)
οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη έχει, μαζί με μία ή περισσότερες από τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) ή γ), ή στις οποίες δύο ή περισσότερες από τις τελευταίες αυτές επιχειρήσεις, έχουν από κοινού τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
ε)
επιχειρήσεις στις οποίες τα δικαιώματα ή οι εξουσίες που αναφέρονται στο στοιχείο α) ανήκουν από κοινού σε:
i)
συμβαλλόμενα μέρη ή αντίστοιχες συνδεδεμένες επιχειρήσεις τους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ)· ή
ii)
ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη ή μία ή περισσότερες συνδεδεμένες επιχειρήσεις τους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ), και ένα ή περισσότερα τρίτα μέρη.
4)
Με τον όρο «όμιλοι συνασφάλισης», νοούνται όμιλοι που συστήνονται από ασφαλιστικές επιχειρήσεις είτε άμεσα είτε από μεσίτες ή εγκεκριμένους πράκτορες, με εξαίρεση τις ad-hoc συμφωνίες συνασφάλισης στην αγορά ασφαλιστών, βάσει των οποίων μέρος του κινδύνου καλύπτεται από έναν κύριο ασφαλιστή και το υπόλοιπο τμήμα του κινδύνου από άλλους ασφαλιστές που καλούνται να καλύψουν το συγκεκριμένο υπόλοιπο, οι οποίοι:
α)
συμφωνούν να αναλάβουν εξ ονόματος και για λογαριασμό όλων των συμμετεχόντων την ασφάλιση μιας συγκεκριμένης κατηγορίας κινδύνων· ή
β)
αναθέτουν την ανάληψη και τη διαχείριση της ασφάλισης μιας συγκεκριμένης κατηγορίας κινδύνων εξ ονόματος και για λογαριασμό τους, σε μία από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, σε κοινό μεσίτη ή σε κοινό φορέα που δημιουργείται για το σκοπό αυτό.
5)
Με τον όρο «όμιλοι αμοιβαίας αντασφάλισης», νοούνται όμιλοι που συστήνονται από ασφαλιστικές επιχειρήσεις είτε άμεσα είτε από μεσίτες ή εγκεκριμένους πράκτορες, ενδεχομένως με τη συνδρομή μιας ή περισσοτέρων επιχειρήσεων αντασφάλισης, με εξαίρεση τις ad-hoc συμφωνίες αμοιβαίας αντασφάλισης στην αγορά ασφαλιστών, βάσει των οποίων μέρος του κινδύνου καλύπτεται από έναν κύριο ασφαλιστή και το υπόλοιπο τμήμα του κινδύνου καλύπτεται από άλλους ασφαλιστές που καλούνται να καλύψουν το συγκεκριμένο υπόλοιπο:
α)
για την αμοιβαία αντασφάλιση του συνόλου ή μέρους των υποχρεώσεών τους οι οποίες απορρέουν από μια συγκεκριμένη κατηγορία κινδύνων·
β)
επικουρικά, για την αποδοχή εξ ονόματος και για λογαριασμό όλων των συμμετεχόντων, της αντασφάλισης της ίδιας κατηγορίας κινδύνων.
6)
Με τον όρο «νέοι κίνδυνοι» νοούνται:
α)
κίνδυνοι που δεν προϋπήρχαν και των οποίων η ασφαλιστική κάλυψη απαιτεί τη δημιουργία εντελώς νέου ασφαλιστικού προϊόντος, χωρίς επέκταση, βελτίωση ή αντικατάσταση υπάρχοντος ασφαλιστικού προϊόντος· ή
β)
σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κίνδυνοι των οποίων η φύση, βάσει αντικειμενικής ανάλυσης, έχει αλλάξει τόσο ουσιαστικά ώστε δεν μπορεί να είναι γνωστό εκ των προτέρων ποιο είναι το απαιτούμενο εγγεγραμμένο κεφάλαιο για την κάλυψή τους.
7)
Με το όρο «εμπορικό ασφάλιστρο», νοείται η τιμή που χρεώνεται στον αγοραστή ασφαλιστικού συμβολαίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, ΠΙΝΑΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩΝ
Άρθρο 2
Απαλλαγή
Δυνάμει του άρθρου 101 παράγραφος 3 της συνθήκης, και με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης κηρύσσεται ανεφάρμοστο στις συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ δύο ή περισσοτέρων επιχειρήσεων στον τομέα των ασφαλίσεων όσον αφορά:
α)
την από κοινού συλλογή και διανομή πληροφοριών που απαιτούνται για τους ακόλουθους σκοπούς:
i)
τον υπολογισμό του μέσου κόστους κάλυψης ενός συγκεκριμένου κινδύνου κατά το παρελθόν (στο εξής «συλλογές στοιχείων»)·
ii)
την κατάρτιση πινάκων θνησιμότητας και πινάκων σχετικών με τη συχνότητα των περιπτώσεων ασθενειών, ατυχημάτων και αναπηριών, για τις ασφαλίσεις που εμπεριέχουν στοιχείο κεφαλαιοποίησης (στο εξής «πίνακες»)·
β)
την από κοινού πραγματοποίηση μελετών για τις πιθανές επιπτώσεις των γενικών, εξωγενών ως προς τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, συνθηκών είτε στη συχνότητα ή κλίμακα των μελλοντικών απαιτήσεων για ένα δεδομένο κίνδυνο ή κατηγορία κινδύνου είτε στην απόδοση των διαφόρων ειδών επενδύσεων (στο εξής «μελέτες»), καθώς και τη διανομή των αποτελεσμάτων των εν λόγω μελετών.
Άρθρο 3
Όροι απαλλαγής
1. Οι απαλλαγές που προβλέπονται στο άρθρο 2 στοιχείο α) εφαρμόζονται υπό την προϋπόθεση ότι οι συλλογές στοιχείων ή οι πίνακες:
α)
βασίζονται στη συγκέντρωση στοιχείων κατανεμημένων σε ορισμένα έτη κινδύνου -που επιλέγονται ως περίοδος παρατήρησης- τα οποία αφορούν τους ίδιους ή παρόμοιους κινδύνους σε επαρκή αριθμό για να αποτελέσουν βάση στατιστικής επεξεργασίας που θα επιτρέψει, μεταξύ άλλων, την εξακρίβωση των ακόλουθων:
i)
του αριθμού των ζημιών κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου παρατήρησης·
ii)
του αριθμού των μεμονωμένων κινδύνων που ασφαλίσθηκαν σε κάθε έτος κινδύνου κατά τη διάρκεια της επιλεγείσας περιόδου παρατήρησης·
iii)
του συνόλου των αποζημιώσεων που έχουν καταβληθεί ή οφείλονται για ζημίες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου·
iv)
του ύψους των ασφαλισθέντων κεφαλαίων για κάθε έτος κινδύνου κατά τη διάρκεια της επιλεγείσας περιόδου παρατήρησης·
β)
περιλαμβάνουν τα διαθέσιμα αναλυτικά στατιστικά στοιχεία με όσες λεπτομέρειες είναι αναλογιστικά επαρκείς·
γ)
δεν περιλαμβάνουν κατ’ ουδένα τρόπο στοιχεία σχετικά με επιβαρύνσεις για απρόβλεπτα, έσοδα από αποθεματικά, διοικητικά ή εμπορικά έξοδα ή φορολογικές ή οιονεί φορολογικές επιβαρύνσεις, και δεν λαμβάνουν υπόψη ούτε τα έσοδα από επενδύσεις ούτε τα αναμενόμενα κέρδη.
2. Οι απαλλαγές που προβλέπονται στο άρθρο 2 εφαρμόζονται υπό την προϋπόθεση ότι οι συλλογές στοιχείων, οι πίνακες ή τα αποτελέσματα των μελετών:
α)
δεν επιτρέπουν την εξακρίβωση της ταυτότητας των συγκεκριμένων ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή οποιουδήποτε ασφαλιζομένου·
β)
κατά τη συλλογή και διανομή τους, γίνεται μνεία του μη δεσμευτικού χαρακτήρα τους·
γ)
δεν περιέχουν οποιαδήποτε αναφορά του επιπέδου των εμπορικών ασφαλίστρων·
δ)
διατίθενται υπό εύλογους, προσιτούς και ισότιμους όρους στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ζητούν αντίγραφα, περιλαμβανομένων και εκείνων που δεν δραστηριοποιούνται στη γεωγραφική αγορά ή στην αγορά προϊόντος στην οποία αναφέρονται αυτές οι συλλογές, οι πίνακες ή τα συμπεράσματα μελετών·
ε)
με εξαίρεση τις περιπτώσεις που η τήρηση του απορρήτου δικαιολογείται αντικειμενικά για λόγους δημόσιας ασφάλειας, διατίθενται υπό εύλογους, προσιτούς και ισότιμους όρους, σε οποιαδήποτε οργάνωση καταναλωτών ή πελατών ζητά πρόσβαση σε αυτά υπό συγκεκριμένους και ακριβείς όρους για προσηκόντως αιτιολογημένους λόγους.
Άρθρο 4
Συμφωνίες που δεν καλύπτονται από την απαλλαγή
Οι απαλλαγές που προβλέπονται στο άρθρο 2 δεν εφαρμόζεται εφόσον οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις αναλαμβάνουν μεταξύ τους την υποχρέωση ή τη δέσμευση, ή επιβάλλουν σε άλλες επιχειρήσεις, να μην χρησιμοποιούν συλλογές στοιχείων ή πίνακες διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο α), ή να μην αποκλίνουν από τα συμπεράσματα των μελετών που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο β).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΚΟΙΝΗ ΚΑΛΥΨΗ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ
Άρθρο 5
Απαλλαγή
Σύμφωνα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της συνθήκης και με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης κηρύσσεται ανεφάρμοστο στις συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ δύο ή περισσοτέρων επιχειρήσεων στον ασφαλιστικό τομέα όσον αφορά τη σύσταση και τη λειτουργία ομίλων ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων αντασφάλισης για την από κοινού κάλυψη μιας συγκεκριμένης κατηγορίας κινδύνων υπό μορφή συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης.
Άρθρο 6
Εφαρμογή της απαλλαγής και των ορίων μεριδίου αγοράς
1. Όσον αφορά τους ομίλους συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης που έχουν δημιουργηθεί αποκλειστικά για την κάλυψη νέων κινδύνων, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εφαρμόζεται για διάστημα τριών ετών από την ημερομηνία σύστασης του ομίλου, ανεξάρτητα από το μερίδιο αγοράς του.
2. Όσον αφορά τους ομίλους συνασφάλισης ή αμοιβαίας αντασφάλισης που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εφαρμόζεται καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς που κατέχουν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις δεν υπερβαίνει:
α)
στην περίπτωση των ομίλων συνασφάλισης, το 20 % της σχετικής αγοράς·
β)
στην περίπτωση των ομίλων αμοιβαίας αντασφάλισης, το 25 % της σχετικής αγοράς.
3. Κατά τον υπολογισμό του μεριδίου αγοράς μιας συμμετέχουσας επιχείρησης στη σχετική αγορά, λαμβάνεται υπόψη:
α)
το μερίδιο αγοράς της συμμετέχουσας επιχείρησης εντός του οικείου ομίλου·
β)
το μερίδιο αγοράς της συμμετέχουσας επιχείρησης εντός άλλου ομίλου στην ίδια σχετική αγορά όπως και ο οικείος όμιλος, στον οποίο ανήκει η συμμετέχουσα επιχείρηση· και
γ)
το μερίδιο αγοράς της συμμετέχουσας επιχείρησης στην ίδια σχετική αγορά όπως ο οικείος όμιλος, εκτός οποιουδήποτε ομίλου.
4. Για την εφαρμογή των ορίων μεριδίου αγοράς που προβλέπονται στην παράγραφο 2 ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες:
α)
το μερίδιο αγοράς υπολογίζεται με βάση τα μεικτά έσοδα από ασφάλιστρα· εάν δεν υπάρχουν στοιχεία για τα μεικτά έσοδα από ασφάλιστρα, μπορούν να χρησιμοποιούνται εκτιμήσεις που βασίζονται σε άλλα αξιόπιστα στοιχεία της αγοράς, όπως η παρεχόμενη ασφαλιστική κάλυψη ή η αξία του ασφαλιζόμενου κινδύνου, για να εξακριβωθεί το μερίδιο αγοράς της οικείας επιχείρησης·
β)
το μερίδιο αγοράς υπολογίζεται με βάση στοιχεία που αναφέρονται στο προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
5. Αν το μερίδιο αγοράς που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 2 αρχικά δεν υπερβαίνει το 20 %, αλλά εν συνεχεία αυξάνεται πάνω από το επίπεδο αυτό χωρίς να υπερβεί το 25 %, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εξακολουθεί να ισχύει επί δύο συνεχόμενα ημερολογιακά έτη μετά το έτος κατά το οποίο σημειώθηκε για πρώτη φορά η υπέρβαση του ορίου του 20 %.
6. Αν το μερίδιο αγοράς που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 2 αρχικά δεν υπερβαίνει το 20 %, αλλά εν συνεχεία υπερβεί το 25 %, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εξακολουθεί να ισχύει επί ένα ημερολογιακό έτος μετά το έτος κατά το οποίο σημειώθηκε για πρώτη φορά η υπέρβαση του ορίου του 25 %.
7. Οι διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 δεν μπορούν να συνδυασθούν κατά τρόπο ώστε το πλεονέκτημά τους να υπερβαίνει τα δύο ημερολογιακά έτη.
8. Αν το μερίδιο αγοράς που αναφέρεται στο στοιχείο β) της παραγράφου 2 αρχικά δεν υπερβαίνει το 25 %, αλλά εν συνεχεία αυξάνεται πάνω από το επίπεδο αυτό χωρίς να υπερβεί το 30 %, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εξακολουθεί να ισχύει επί δύο συνεχόμενα ημερολογιακά έτη μετά το έτος κατά το οποίο σημειώθηκε για πρώτη φορά η υπέρβαση του ορίου του 25 %.
9. Αν το μερίδιο αγοράς που αναφέρεται στο στοιχείο β) της παραγράφου 2 αρχικά δεν υπερβαίνει το 25 %, αλλά εν συνεχεία υπερβεί το 30 %, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εξακολουθεί να ισχύει επί ένα ημερολογιακό έτος μετά το έτος κατά το οποίο σημειώθηκε για πρώτη φορά η υπέρβαση του ορίου του 30 %.
10. Οι διατάξεις των παραγράφων 8 και 9 δεν μπορούν να συνδυασθούν κατά τρόπο ώστε το πλεονέκτημά τους να υπερβαίνει τα δύο ημερολογιακά έτη.
Άρθρο 7
Όροι απαλλαγής
Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 5 εφαρμόζεται υπό τον όρο ότι:
α)
κάθε συμμετέχουσα επιχείρηση έχει, εντός λογικής προθεσμίας, δικαίωμα να αποχωρήσει από τον όμιλο, χωρίς την επιβολή κυρώσεων·
β)
οι κανόνες του ομίλου δεν υποχρεώνουν καμία συμμετέχουσα επιχείρηση του ομίλου να ασφαλίζει ή να αντασφαλίζει μέσω του ομίλου, ούτε εμποδίζουν καμία συμμετέχουσα επιχείρηση του ομίλου να ασφαλίζει ή να αντασφαλίζει εκτός του ομίλου, συνολικά ή εν μέρει, κινδύνους του είδους που καλύπτει ο όμιλος·
γ)
οι κανόνες του ομίλου δεν περιορίζουν τη δραστηριότητα του ομίλου ή των συμμετεχουσών επιχειρήσεων του στην ασφάλιση ή αντασφάλιση κινδύνων που βρίσκονται σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή της Ένωσης·
δ)
η συμφωνία δεν περιορίζει την παραγωγή ή τις πωλήσεις·
ε)
η συμφωνία δεν προβλέπει κατανομή αγορών ή πελατών· και
στ)
οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις ενός ομίλου αμοιβαίας αντασφάλισης δεν καθορίζουν από κοινού τα εμπορικά ασφάλιστρα που χρεώνουν στους πελάτες τους για άμεση ασφάλιση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 8
Μεταβατική περίοδος
Η απαγόρευση που προβλέπεται στο άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης δεν εφαρμόζεται κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Απριλίου 2010 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2010 όσον αφορά συμφωνίες οι οποίες ισχύουν ήδη στις 31 Μαρτίου 2010 και οι οποίες δεν πληρούν μεν τις προϋποθέσεις απαλλαγής βάσει του παρόντος κανονισμού, αλλά πληρούν τις προϋποθέσεις απαλλαγής βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 358/2003.
Άρθρο 9
Διάρκεια ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Απριλίου 2010.
Η ισχύς του παρόντος κανονισμού λήγει στις 31 Μαρτίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 267/2010
ze dne 24. března 2010
o použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie na určité kategorie dohod, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě v odvětví pojišťovnictví
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 1534/91 ze dne 31. května 1991 o použití čl. 85 odst. 3 Smlouvy na určité kategorie dohod, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě v odvětví pojišťovnictví (1), a zejména na čl. 1 odst. 1 písm. a), b), c) a e) uvedeného nařízení,
poté, co zveřejnila návrh tohoto nařízení,
po konzultaci s Poradním výborem pro restriktivní praktiky a dominantní postavení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EHS) č. 1534/91 zmocňuje Komisi k použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie (2) prostřednictvím nařízení na určité kategorie dohod, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě v odvětví pojišťovnictví, jejichž předmětem je spolupráce v těchto oblastech:
-
stanovení společných sazeb rizikového pojistného, založených na společně zjištěné statistice nebo na počtu pojistných událostí,
-
sestavení vzoru všeobecných pojistných podmínek,
-
společné krytí určitých druhů rizik,
-
likvidace pojistných událostí,
-
kontrola a uznání zabezpečovacích opatření,
-
sestavování seznamů zvýšených rizik a výměna příslušných informací.
(2)
Podle nařízení (EHS) č. 1534/91 přijala Komise nařízení (ES) č. 358/2003 ze dne 27. února 2003 o použití čl. 81 odst. 3 Smlouvy na určité kategorie dohod, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě v odvětví pojišťovnictví (3). Platnost nařízení (ES) č. 358/2003 končí dnem 31. března 2010.
(3)
Nařízení (ES) č. 358/2003 neuděluje výjimku dohodám týkajícím se likvidace pojistných událostí a sestavování seznamů zvýšených rizik a výměny příslušných informací. Komise měla za to, že postrádá dostatečnou zkušenost při projednávání jednotlivých případů, aby využila pravomoci udělené nařízením (EHS) č. 1534/91 v těchto dvou oblastech. Tato situace se nezměnila. Ačkoliv nařízení (ES) č. 358/2003 udělilo výjimku pro sestavování vzoru všeobecných pojistných podmínek a pro kontrolu a uznávání zabezpečovacích opatření, toto nařízení by tak nemělo činit, jelikož při přezkumu Komise týkajícím se fungování nařízení (ES) č. 358/2003 bylo zjištěno, že již není nutné zahrnout tyto dohody do nařízení o blokové výjimce pro dané odvětví. Jelikož tyto dvě kategorie dohod nejsou specifické pro odvětví pojišťovnictví, a jak prokázal přezkum, mohou vyvolat určité obavy z narušení hospodářské soutěže, je vhodnější, aby se na ně vztahovalo vlastní hodnocení.
(4)
Na základě veřejné konzultace, která byla zahájena dne 17. dubna 2008, přijala Komise dne 24. března 2009 zprávu Evropskému parlamentu a Radě o fungování nařízení (ES) č. 358/2003 (dále jen „zpráva“) (4). Ve zprávě a připojeném pracovním dokumentu (dále jen „pracovní dokument“) byly navrženy předběžné změny nařízení (ES) č. 358/2003. Dne 2. června 2009 uspořádala Komise veřejnou schůzku se zúčastněnými stranami, včetně zástupců odvětví pojišťovnictví, spotřebitelských organizací a vnitrostátních orgánů pro hospodářskou soutěž, která se týkala zjištění a návrhů obsažených ve zprávě a pracovním dokumentu.
(5)
Toto nařízení by mělo zajišťovat účinnou ochranu hospodářské soutěže, přinést výhody spotřebitelům a poskytnout přiměřenou právní jistotu podnikům. Při snaze o dosažení těchto cílů je nutno vzít v úvahu zkušenosti Komise v této oblasti a výsledky konzultací vedoucích k přijetí tohoto nařízení.
(6)
Nařízení (EHS) č. 1534/91 vyžaduje, aby nařízení Komise o blokové výjimce definovalo kategorie dohod, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě, pro něž platí, určilo omezení nebo ustanovení, jež smí nebo nesmí být obsažena v dohodách, rozhodnutích a jednání ve vzájemné shodě, a určilo ustanovení, která musí být obsažena v dohodách, rozhodnutích a jednání ve vzájemné shodě, nebo jiné podmínky, jež musí být splněny.
(7)
Je však vhodné zachovat přístup přijatý v nařízení (ES) č. 358/2003, které položilo důraz na definování kategorií dohod, které jsou vyňaty do určité úrovně podílu na trhu, a na bližší určení omezení nebo ustanovení, která nesmí být v těchto dohodách obsažena.
(8)
Je třeba omezit výhody blokové výjimky stanovené tímto nařízením na ty dohody, u nichž se lze s dostatečnou jistotou domnívat, že splňují podmínky uvedené v čl. 101 odst. 3 Smlouvy. Pro použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy formou nařízení není nezbytné vymezit ty dohody, které mohou spadat do působnosti čl. 101 odst. 1 Smlouvy. Zároveň se také nelze domnívat, že dohody, které nemohou využívat tohoto nařízení, spadají pod čl. 101 odst. 1 Smlouvy nebo nesplňují podmínky čl. 101 odst. 3 Smlouvy. Při jednotlivém hodnocení dohod podle čl. 101 odst. 1 Smlouvy je nutné vzít v úvahu řadu činitelů, zejména strukturu relevantního trhu.
(9)
Spolupráce mezi pojišťovnami nebo v rámci sdružení pojišťoven při kompilaci informací (což může zahrnovat rovněž určité statistické výpočty), jež umožňuje výpočet průměrných nákladů na pokrytí určitého rizika v minulosti nebo, u životního pojištění, vypracování tabulky úmrtnosti nebo četnosti onemocnění, úrazů nebo invalidity, umožňuje zlepšit znalost rizik a usnadňuje výpočet sazby pojistného za rizika u jednotlivých společností. To může zase usnadnit vstup na trh, a tím se stát přínosem pro spotřebitele. Totéž platí pro společné studie o pravděpodobném dopadu vnějších okolností, které mohou ovlivnit četnost nebo rozsah pojistných událostí nebo výnos různých typů investic. Je však nezbytné zajistit, aby taková spolupráce byla vyňata pouze v rozsahu, v jakém je nezbytná pro dosažení těchto cílů. Je tudíž vhodné stanovit, aby dohody o hrubém pojistném vyňaty nebyly. Hrubé pojistné může být ve skutečnosti nižší než částky, které udávají výsledky dotyčných kompilací, tabulek nebo studií, jelikož pojistitelé mohou využít výnosy svých investic k snížení hrubého pojistného. Dotyčné kompilace, tabulky nebo studie by mimoto měly být nezávazné a sloužit pouze pro orientační účely. Toto nařízení by se nemělo vztahovat na výměnu informací, která není nezbytná k dosažení cílů stanovených v tomto bodě odůvodnění.
(10)
Čím užší jsou kategorie, do nichž se řadí statistika nákladů na krytí určitého rizika v minulosti, tím volněji mohou pojišťovny rozlišovat hrubé pojistné při jeho výpočtu. Je tudíž vhodné vyjmout společné kompilace minulých nákladů na rizika pod podmínkou, že dostupné statistické údaje jsou k dispozici tak podrobně a s takovým rozlišením, které by vyhovovalo z pojistně-matematického hlediska.
(11)
Přístup ke společným kompilacím, tabulkám a výsledkům studií je navíc nezbytný jak pro pojišťovny působící na dotyčném zeměpisném nebo produktovém trhu, tak i pro ty, které uvažují o vstupu na trh. Přístup k těmto kompilacím, tabulkám a výsledkům studií může mít obdobně význam pro organizace spotřebitelů nebo organizace zákazníků. Pojišťovnám, které na dotyčném trhu dosud nepůsobí, a organizacím spotřebitelů nebo zákazníků musí být umožněn přístup k těmto kompilacím, tabulkám a výsledkům studií za přiměřených, dostupných a nediskriminačních podmínek ve srovnání s pojišťovnami, které již na trhu působí. Tyto podmínky mohou zahrnovat například závazek ze strany pojišťovny, která ještě nepůsobí na trhu, poskytovat statistické informace o pojistných událostech, pokud by na trh vstoupila, a mohou zahrnovat rovněž členství ve sdružení pojistitelů odpovědném za kompilace. Výjimka z povinnosti poskytnout přístup organizacím spotřebitelů a organizacím zákazníků by měla být možná z důvodu veřejné bezpečnosti, například pokud informace souvisejí s bezpečnostními systémy jaderných elektráren nebo nedostatky systémů pro předcházení povodním.
(12)
Spolehlivost společných kompilací, tabulek a studií je tím vyšší, čím větší je objem statistických údajů, na nichž se zakládá. Pojistitelé s vysokým podílem na trhu mohou sami vytvářet dostatečný objem statistických údajů, aby byli schopni provádět spolehlivé kompilace, což pojistitelé s nízkým podílem na trhu nemohou a u nových účastníků trhu je ještě méně pravděpodobné, že by mohli takovéto statistické údaje vytvářet. Zahrnutí informací od všech pojistitelů na trhu, včetně velkých pojistitelů, do takovýchto společných kompilací, tabulek a studií v zásadě podporuje hospodářskou soutěž tím, že pomáhá menším pojistitelům a usnadňuje vstup na trh. Vzhledem k této specifičnosti odvětví pojišťovnictví není vhodné podmínit jakékoliv výjimky pro tyto společné kompilace, tabulky a studie prahovou hodnotou podílu na trhu.
(13)
Skupiny soupojištění nebo souzajištění mohou být za určitých omezených okolností nezbytné, aby zúčastněné podniky skupiny mohly poskytovat soupojištění nebo souzajištění rizik, pro něž by v případě neexistence této skupiny mohli nabídnout pouze nedostatečné krytí. Tyto typy skupin obvykle nevedou k omezení hospodářské soutěže podle čl. 101 odst. 1 Smlouvy, nejsou tudíž touto smlouvou zakázány.
(14)
Skupiny soupojištění nebo souzajištění mohou pojistitelům a zajistitelům umožnit poskytování pojištění nebo zajištění rizik i v případě, že spojení přesahuje to, co je nezbytné k zajištění krytí tohoto rizika. Takovéto skupiny však mohou představovat omezení hospodářské soutěže, jako je slaďování pojistných podmínek či dokonce výše krytí a pojistného. Je tudíž vhodné stanovit okolnosti, za nichž takové skupiny mohou výjimky využít.
(15)
U zcela nových rizik není možné vědět dopředu, jaký upisovací objem je nezbytný ke krytí rizika, ani to, zda za účelem poskytování zvláštního typu dotyčného pojištění mohou společně existovat dvě nebo více skupin. Dohoda o spojení nabízející soupojištění nebo souzajištění takových nových rizik může být tudíž po určitou dobu vyňata bez prahové hodnoty podílu na trhu. Tři roky by měly představovat přiměřené období pro vytvoření dostatečného objemu informací o pojistných událostech k určení, zda je konkrétní skupina nezbytná, či nikoli.
(16)
Rizika, která dříve neexistovala, by se měla považovat za nová rizika. Riziko však lze za výjimečných okolností považovat za nové riziko, pokud je na základě objektivní analýzy zjištěno, že se charakter rizika změnil natolik výrazně, že není možné vědět dopředu, jaký upisovací objem je nezbytný ke krytí tohoto rizika.
(17)
U rizik, která nejsou nová, mohou takové skupiny soupojištění nebo souzajištění, které s sebou nesou omezení hospodářské soutěže, za určitých omezených okolností využívat výhod, pokud odůvodní výjimku podle čl. 101 odst. 3 Smlouvy, i když by mohly být nahrazeny dvěma nebo více konkurenčními pojišťovacími subjekty. Mohou například umožnit zúčastněným podnikům získat nezbytné zkušenosti v dotyčné oblasti pojištění nebo mohou umožňovat úspory nákladů nebo snížení hrubého pojistného prostřednictvím společného zajištění za výhodných podmínek. Jakákoli výjimka by se však měla omezovat na dohody, které zúčastněným podnikům neumožňují vyloučit hospodářskou soutěž s ohledem na podstatnou část dotyčných produktů. Spotřebitelům mohou skupiny přinést výhody pouze v případě, existuje-li dostatečná hospodářská soutěž na relevantních trzích, na nichž skupiny působí. Tuto podmínku je nutno považovat za splněnou, pokud podíl určité skupiny na trhu je nižší než prahová hodnota, a lze tudíž předpokládat, že tato skupina je vystavena skutečné nebo potenciální hospodářské soutěži ze strany podniků, které se neúčastní této skupiny.
(18)
Toto nařízení by proto mělo udělit výjimku každé skupině soupojištění nebo souzajištění, která existuje déle než tři roky nebo která nebyla zřízena za účelem krytí nového rizika, pod podmínkou, že společný podíl zúčastněných podniků na trhu nepřekročí určité prahové hodnoty. Prahová hodnota pro soupojišťovací skupiny by měla být nižší, jelikož soupojišťovací skupiny mohou sdílet jednotné pojistné podmínky a hrubé pojistné. Za účelem posouzení, zda skupina splňuje podmínku týkající se podílu na trhu, je nutno sečíst celkový podíl zúčastněných podniků na trhu. Podíl na trhu každého zúčastněného podniku vychází z celkového hrubého příjmu daného zúčastněného podniku z pojistného, jak v rámci skupiny, tak mimo ni na stejném relevantním trhu. Tyto výjimky by se však měly uplatnit pouze tehdy, jestliže dotyčná skupina splňuje ostatní podmínky stanovené v tomto nařízení, jež mají za cíl snížit na minimum omezení hospodářské soutěže mezi zúčastněnými podniky ve skupině. V takovýchto případech je nezbytná individuální analýza s cílem určit, zda jsou či nejsou splněny podmínky stanovené v tomto nařízení.
(19)
S cílem usnadnit uzavírání dohod, z nichž některé mohou obsahovat významná investiční rozhodnutí, by doba platnosti tohoto nařízení měla být stanovena na sedm let.
(20)
Komise může odejmout výhodu plynoucí z tohoto nařízení podle čl. 29 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1/2003 ze dne 16. prosince 2002 o provádění pravidel hospodářské soutěže stanovených v článcích 81 a 82 Smlouvy (5), pokud v konkrétním případě zjistí, že dohoda, na kterou se vztahují výjimky uvedené v tomto nařízení, nicméně má dopady, které nejsou slučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy.
(21)
Orgán pro hospodářskou soutěž členského státu může odejmout možnost využívat toto nařízení podle čl. 29 odst. 2 nařízení (ES) č. 1/2003 na území členského státu nebo na jeho části; pokud v konkrétním případě dohoda, na kterou se vztahuje výjimka upravená tímto nařízením, má dopady, které nejsou slučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy, na území členského státu nebo na jeho části a pokud má toto území všechny vlastnosti odděleného zeměpisného trhu.
(22)
Při určování, zda by měla být podle článku 29 nařízení (ES) č. 1/2003 odejmuta možnost využívat toto nařízení, mohou mít v tomto ohledu zvláštní význam proti soutěžní účinky vyplývající z existence vazeb mezi skupinou soupojištění nebo souzajištění a/nebo jejími zúčastněnými podniky a ostatními skupinami a/nebo jejich zúčastněnými podniky na stejném relevantním trhu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
DEFINICE
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„dohodou“ se rozumí dohoda, rozhodnutí sdružení podniků nebo jednání ve vzájemné shodě;
2)
„zúčastněnými podniky“ se rozumí podniky, které jsou smluvními stranami, a s nimi spojené podniky;
3)
„spojenými podniky“ se rozumí
a)
podniky, v nichž smluvní strana přímo nebo nepřímo
i)
může vykonávat více než polovinu hlasovacích práv nebo
ii)
může jmenovat více než polovinu členů dozorčí rady, představenstva nebo orgánů právně zastupujících podnik nebo
iii)
má právo spravovat záležitosti podniku;
b)
podniky, které mohou přímo nebo nepřímo v podniku, který je stranou dohody, vykonávat práva uvedená v písmenu a);
c)
podniky, ve kterých může podnik uvedený v písmenu b) přímo nebo nepřímo vykonávat práva uvedená v písmenu a);
d)
podniky, ve kterých může smluvní strana spolu s jedním či více podniky uvedenými v písmenech a), b) nebo c) nebo ve kterých mohou dva či více z posledně uvedených podniků společně vykonávat práva uvedená v písmenu a);
e)
podniky, v nichž vykonávají práva uvedená v písmenu a) společně
i)
smluvní strany nebo jejich spojené podniky uvedené v písmenech a) až d) nebo
ii)
jedna nebo více smluvních stran nebo jeden či více s nimi spojených podniků uvedených v písmenech a) až d) a jedna nebo více třetích stran;
4)
„soupojišťovacími skupinami“ se rozumí skupiny zřízené pojišťovnami přímo nebo prostřednictvím makléřů či zplnomocněných zástupců, vyjma soupojišťovacích dohod ad hoc na trhu s upisováním, při němž je určitá část daného rizika kryta vedoucím pojistitelem a zbývající část rizika je kryta ostatními pojistiteli, kteří jsou vyzváni ke krytí tohoto zbývajícího rizika, které
a)
se dohodly na tom, že upíší na jméno a na účet všech účastníků skupiny pojištění uvedené kategorie rizik nebo
b)
svěří upsání a řízení pojištění specifické kategorie rizik jejich jménem a na jejich účet jedné z pojišťoven, společnému makléři nebo společnému orgánu zřízenému za tímto účelem;
5)
„souzajišťovacími skupinami“ se rozumí skupiny zřízené pojišťovnami přímo nebo prostřednictvím makléřů či zplnomocněných zástupců, případně s pomocí jedné nebo více zajišťoven, vyjma dohod o souzajištění ad hoc na trhu s upisováním, při němž je určitá část daného rizika kryta vedoucím pojistitelem a zbývající část rizika je kryta ostatními pojistiteli, kteří jsou vyzváni ke krytí zbývajícího rizika, za účelem
a)
vzájemného zajištění všech nebo části závazků, pokud jde o specifickou kategorii rizik;
b)
okrajově za účelem přijetí na jméno a na účet všech účastníků zajištění téže kategorie rizik;
6)
„novými riziky“ se rozumí
a)
rizika, která dříve neexistovala a jejichž pojistné krytí vyžaduje vývoj zcela nového pojistného produktu, který není ani rozšířením, vylepšením či nahrazením stávajícího pojistného produktu, nebo
b)
ve výjimečných případech rizika, u kterých bylo na základě objektivní analýzy zjištěno, že se jejich charakter změnil natolik výrazně, že není možné vědět dopředu, jaký upisovací objem je nezbytný ke krytí tohoto rizika;
7)
„hrubým pojistným“ se rozumí cena, která je účtována kupujícímu pojistky.
KAPITOLA II
SPOLEČNÉ KOMPILACE, TABULKY A STUDIE
Článek 2
Výjimka
Podle čl. 101 odst. 3 Smlouvy a podle ustanovení tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy nepoužije na dohody uzavřené mezi dvěma nebo více společnostmi v odvětví pojišťovnictví pokud jde o
a)
společnou kompilaci a šíření informací nezbytných pro tyto účely:
i)
výpočet průměrných nákladů na krytí uvedených rizik v minulosti (dále jen „kompilace“),
ii)
vytváření tabulek úmrtnosti a tabulek uvádějících četnost onemocnění, úrazů a invalidity v souvislosti s pojištěním zahrnujícím prvek kapitalizace (dále jen „tabulky“);
b)
společné provádění studií pravděpodobného dopadu obecných vnějších okolností zúčastněných podniků na četnost nebo rozsah budoucích pojistných událostí pro dané riziko nebo kategorii rizik nebo na ziskovost různých typů investic (dále jen „studie“) a šíření výsledků těchto studií.
Článek 3
Podmínky vynětí
1. Výjimka uvedená v čl. 2 písm. a) se použije pod podmínkou, že kompilace nebo tabulky
a)
se vztahují k vybranému počtu rizikových let jako sledovanému období a které se týkají stejných nebo srovnatelných rizik v dostatečném počtu, aby vznikl základ, který by byl statisticky vyhodnotitelný a na základě kterého by mohly být číselně vyjádřeny, mimo jiné
i)
počty pojistných událostí během uvedeného období,
ii)
počty jednotlivých rizik pojištěných v každém roce ve vybraném sledovaném období,
iii)
úhrn provedených nebo splatných plateb, pokud jde o pojistné události vzniklé v uvedeném období,
iv)
souhrn pojistných částek za každý rizikový rok ve vybraném sledovaném období;
b)
zahrnují co nejpodrobnější přehled dostupných statistických údajů, který by vyhovoval z pojistně-matematického hlediska;
c)
v žádném případě neobsahují nepředvídané výdaje, příjem odvozený z rezerv, správní nebo obchodní náklady nebo fiskální či parafiskální příspěvky a nezohledňují výnosy z investic, ani předpokládané zisky.
2. Výjimky uvedené v článku 2 se použije pod podmínkou, že výsledné kompilace, tabulky nebo studie
a)
neoznačují dotyčnou pojišťovnu nebo kteréhokoliv pojištěnce;
b)
po svém dokončení a šíření obsahují sdělení, že nejsou závazné;
c)
neobsahují žádný údaj o výši hrubého pojistného;
d)
jsou zpřístupněny za přiměřených, dostupných a nediskriminačních podmínek kterékoli pojišťovně, která si vyžádá jejich kopii, včetně pojišťoven, které nepůsobí na zeměpisném trhu nebo trhu produktu, k nimž se tyto kompilace, tabulky nebo studie vztahují;
e)
jsou s výjimkou případu, kdy je nezveřejnění objektivně opodstatněno důvody veřejné bezpečnosti, zpřístupněny za přiměřených, dostupných a nediskriminačních podmínek organizacím spotřebitelů nebo organizacím zákazníků, které si vyžádají přístup k těmto kompilacím, tabulkám nebo studiím, a to za konkrétních a přesných podmínek z řádně opodstatněného důvodu.
Článek 4
Dohody, na které se výjimka nevztahuje
Výjimky uvedené v článku 2 se nepoužijí, pokud zúčastněné podniky přijmou závazek nebo se zavážou vzájemně či zavážou jiné podniky nepoužívat kompilace nebo tabulky, jež se liší od těch, které jsou uvedeny v čl. 2 písm. a), nebo se neodchýlit od výsledků studií uvedených v čl. 2 písm. b).
KAPITOLA III
SPOLEČNÉ KRYTÍ URČITÝCH DRUHŮ RIZIK
Článek 5
Výjimka
Podle čl. 101 odst. 3 Smlouvy a s výhradou ustanovení tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy nevztahuje na dohody uzavřené mezi dvěma či více podniky v odvětví pojišťovnictví, pokud jde o vytváření a fungování skupin pojišťoven nebo pojišťoven a zajišťoven pro společné krytí specifických kategorií rizik ve formě soupojištění a souzajištění.
Článek 6
Použití výjimky a prahové hodnoty podílu na trhu
1. Pokud jde o soupojišťovací nebo souzajišťovací skupiny, které jsou vytvořeny výhradně za účelem krytí nových rizik, výjimka uvedená v článku 5 se použije v období tří let ode dne prvního zřízení skupiny bez ohledu na podíl skupiny na trhu.
2. Pokud jde o soupojišťovací nebo souzajišťovací skupiny, které nespadají do oblasti působnosti odstavce 1, výjimka uvedená v článku 5 se použije po dobu platnosti tohoto nařízení pod podmínkou, že společný podíl zúčastněných podniků na trhu nepřekročí
a)
20 % relevantního trhu v případě soupojišťovacích skupin;
b)
25 % relevantního trhu v případě souzajišťovacích skupin.
3. Při výpočtu podílu zúčastněného podniku na relevantním trhu se vezme v úvahu
a)
podíl zúčastněného podniku na trhu v rámci dotyčné skupiny;
b)
podíl zúčastněného podniku v rámci jiné skupiny na stejném relevantním trhu jako v případě dotyčné skupiny, jejímž členem je zúčastněný podnik, a
c)
podíl zúčastněného podniku na stejném relevantním trhu jako v případě dotyčné skupiny mimo jakoukoli skupinu.
4. Pro účely použití prahových hodnot podílu na trhu podle odstavce 2 se použijí tato pravidla:
a)
podíl na trhu se vypočítá na základě hrubého příjmu z pojistného; nejsou-li k dispozici údaje o hrubém příjmu z pojistného, lze ke stanovení podílu dotyčného podniku na trhu použít odhady založené na spolehlivých informacích o trhu, včetně poskytnutého pojistného krytí nebo hodnoty pojištěného rizika;
b)
podíl na trhu se vypočítává na základě údajů z předchozího kalendářního roku.
5. Pokud podíl na trhu uvedený v odst. 2 písm. a) nejdříve nepřesahuje 20 %, následně však vzroste nad tuto úroveň, aniž by překročil 25 %, výjimka stanovená v článku 5 se použije i nadále po dobu dvou po sobě jdoucích kalendářních let následujících po roce, v němž byla poprvé překročena 20 % prahová hodnota.
6. Pokud podíl na trhu uvedený v odst. 2 písm. a) nejdříve nepřesahuje 20 %, avšak následně vzroste nad 25 %, výjimka stanovená v článku 5 se použije i nadále po dobu jednoho kalendářního roku následujícího po roce, v němž byla poprvé překročena 25 % prahová hodnota.
7. Výhodu z odstavců 5 a 6 nelze kombinovat tak, aby bylo překročeno období dvou kalendářních let.
8. Pokud podíl na trhu uvedený v odst. 2 písm. b) nejdříve nepřesahuje 25 %, následně však vzroste nad tuto úroveň, aniž by překročil 30 %, výjimka stanovená v článku 5 se použije i nadále po dobu dvou po sobě jdoucích kalendářních let následujících po roce, v němž byla poprvé překročena 25 % prahová hodnota.
9. Pokud podíl na trhu uvedený v odst. 2 písm. b) nejdříve nepřesahuje 25 %, avšak následně vzroste nad 30 %, výjimka stanovená v článku 5 se použije i nadále po dobu jednoho kalendářního roku následujícího po roce, v němž byla poprvé překročena 30 % prahová hodnota.
10. Výhodu z odstavců 8 a 9 nelze kombinovat tak, aby bylo překročeno období dvou kalendářních let.
Článek 7
Podmínky vynětí
Výjimka uvedená v článku 5 se použije pod podmínkou, že
a)
každý zúčastněný podnik má právo vystoupit ze skupiny s přiměřenou výpovědní lhůtou, aniž by podléhal jakýmkoliv sankcím;
b)
pravidla skupiny nezavazují žádný zúčastněný podnik skupiny pojistit nebo zajistit prostřednictvím skupiny riziko druhu, který skupina kryje, ani neomezují žádný zúčastněný podnik skupiny, aby pojišťoval nebo zajišťoval, celkově nebo částečně, takové riziko mimo skupinu;
c)
pravidla skupiny neomezují činnost skupiny nebo zúčastněných podniků na pojištění nebo zajištění rizik nacházejících se v jakékoli zeměpisné části Unie;
d)
dohoda neomezuje výkon nebo prodej;
e)
dohoda nepřiděluje trhy nebo zákazníky a
f)
zúčastněné podniky souzajišťovací skupiny se nedohodnou na hrubém pojistném, které účtují v přímém pojištění.
KAPITOLA IV
KONEČNÁ USTANOVENÍ
Článek 8
Přechodné období
Zákaz uvedený v čl. 101 odst. 1 Smlouvy se v období od 1. dubna 2010 do 30. září 2010 nevztahuje na dohody již platné ke dni 31. března 2010 a které nesplňují podmínky pro výjimku podle tohoto nařízení, ale které splňují podmínky pro výjimku podle nařízení (ES) č. 358/2003.
Článek 9
Doba platnosti
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. dubna 2010.
Jeho použitelnost skončí dnem 31. března 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. března 2010.