ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 757/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 24ης Αυγούστου 2010
για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους έμμονους οργανικούς ρύπους, όσον αφορά τα παραρτήματα I και III
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τους έμμονους οργανικούς ρύπους και την τροποποίηση της οδηγίας 79/117/ΕΟΚ (1), και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/2004 ενσωματώθηκε στο δίκαιο της Ένωσης η υλοποίηση των δεσμεύσεων που καθορίζονται στη σύμβαση της Στοκχόλμης περί έμμονων οργανικών ρύπων (εφεξής «η σύμβαση»), η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 2006/507/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (2), καθώς και στο πρωτόκολλο για τους έμμονους οργανικούς ρύπους της σύμβασης του 1979 για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης (εφεξής «το πρωτόκολλο»), το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 259/2004/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου της σύμβασης του 1979 για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης που οφείλεται στους έμμονους οργανικούς ρύπους (3).
(2)
Μετά την υποβολή προτάσεων για ουσίες από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, καθώς και από τη Νορβηγία και το Μεξικό, η επιτροπή εξέτασης έμμονων οργανικών ρύπων, που έχει συσταθεί βάσει της συνθήκης, ολοκλήρωσε τις εργασίες της για τις εννέα προταθείσες ουσίες, οι οποίες διαπιστώθηκε ότι πληρούν τα κριτήρια της σύμβασης. Κατά την τέταρτη σύνοδο της διάσκεψης των συμβαλλομένων μερών της σύμβασης, στις 4 με 8 Μαΐου 2009 (εφεξής «η COP4»), συμφωνήθηκε να προστεθούν και οι εννέα ουσίες στα παραρτήματα της σύμβασης.
(3)
Λαμβανομένων υπόψη των αποφάσεων που ελήφθησαν στην COP4, είναι αναγκαία η τροποποίηση των παραρτημάτων I και III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004. Το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 θα πρέπει να τροποποιηθεί για να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ουσίες μπορούν να περιλαμβάνονται μόνο στη σύμβαση.
(4)
Η COP4 αποφάσισε να συμπεριλάβει οκτώ από τις ουσίες στο παράρτημα A (Κατάργηση) της σύμβασης. Καθώς η ένατη ουσία -υπερφθοροκτανοσουλφονικό οξύ και τα παράγωγά του (εφεξής «PFOS»)- εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σε παγκόσμια κλίμακα, η COP4 αποφάσισε να τη συμπεριλάβει στο παράρτημα B (Περιορισμός) με σειρά εξαιρέσεων. Η δομή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 είναι παρεμφερής, με παράρτημα I (Απαγορεύσεις) και παράρτημα II (Περιορισμοί). Η σύμβαση επιβάλλει υποχρεώσεις απαγόρευσης ή περιορισμού της παραγωγής, της χρήσης, των εισαγωγών και των εξαγωγών των ουσιών που απαριθμούνται στα οικεία παραρτήματα A και B. Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/2004, πέραν του περιορισμού της διάθεσης στην αγορά, περιλαμβάνει όρους για την παραγωγή, τη χρήση και τη διαχείριση των αποβλήτων, με την υπαγωγή των ουσιών που καλύπτονται από τις αποφάσεις της COP4 στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/2004 το πεδίο εφαρμογής του περιορισμού καθίσταται σύμφωνο με την απόφαση της COP4.
(5)
Η διάθεση στην αγορά και η χρήση PFOS στην Ένωση υπόκειται σε περιορισμούς δυνάμει του παραρτήματος XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (Reach) (4). Οι ισχύοντες στην Ένωση περιορισμοί όσον αφορά τα PFOS συνοδεύονται από ελάχιστες εξαιρέσεις σε σύγκριση με τις προβλεπόμενες στην απόφαση της COP4. Τα PFOS συμπεριελήφθησαν επίσης στο παράρτημα I του αναθεωρημένου πρωτοκόλλου που εγκρίθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2009. Συνεπώς, τα PFOS θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 μαζί με τις υπόλοιπες οκτώ ουσίες. Οι παρεκκλίσεις που ίσχυαν για τα PFOS κατά την καταχώρισή τους στο παράρτημα XVII μεταφέρονται και συμπεριλαμβάνονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004, με ελάχιστες τροποποιήσεις. Οι παρεκκλίσεις θα πρέπει να υπόκεινται στην εφαρμογή των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, κατά περίπτωση. Η ειδική παρέκκλιση για τη χρήση PFOS ως διαβρεκτών σε συστήματα ελεγχόμενης ηλεκτροεπιμετάλλωσης υπόκειται σε χρονικό περιορισμό σύμφωνα με την απόφαση της COP4. Η προθεσμία επιδέχεται παράταση, εάν δικαιολογείται από τεχνικής πλευράς και εφόσον εγκρίνεται από τη διάσκεψη των Συμβαλλομένων μερών της σύμβασης. Τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν ανά τετραετία έκθεση σχετικά με τη χρήση των επιτρεπόμενων παρεκκλίσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως μέρος της σύμβασης, θα πρέπει να υποβάλλει εκθέσεις σ’ αυτή με βάση τις εκθέσεις των κρατών μελών. Η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να επανεξετάζει τις εναπομένουσες παρεκκλίσεις και τη διαθεσιμότητα ασφαλέστερων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών.
(6)
Πρέπει να οριστεί ο τρόπος εφαρμογής στα PFOS των διατάξεων του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 που αφορούν τις ουσίες οι οποίες ανευρίσκονται ως ακούσιες ιχνοποσότητες ρύπων, ώστε να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη επιβολή και ο έλεγχος της εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και, ταυτόχρονα, να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη σύμβαση. Το παράρτημα XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 επιτρέπει τη χρήση PFOS σε ποσότητες που δεν υπερβαίνουν ορισμένα κατώτατα όρια. Μέχρις ότου προκύψουν νέα στοιχεία, τα κατώτατα όρια του παραρτήματος XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 για το PFOS που περιέχεται σε αντικείμενα, αντιστοιχούν σε ένα επίπεδο κάτω από το οποίο η χρήση PFOS δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, ενώ παράλληλα επιτρέπουν τον έλεγχο και την επιβολή μέσω υφισταμένων μεθόδων. Ως εκ τούτου, τα εν λόγω κατώτατα όρια προβλέπεται να περιορίσουν τη χρήση PFOS σε επίπεδα που αντιστοιχούν σε ακούσιες ιχνοποσότητες ρύπων. Με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να θεσπιστεί κατώτατο όριο ανάλογου επιπέδου για τα PFOS που χρησιμοποιούνται ως ουσίες ή ως συστατικά παρασκευασμάτων. Για να αποκλειστεί η εκούσια χρήση, το επίπεδο αυτό θα πρέπει να είναι κατώτερο εκείνου που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1907/2006.
(7)
Η διάθεση στην αγορά και η χρήση πενταβρωμοδιφαινυλαιθέρα και οκταβρωμοδιφαινυλαιθέρα στην Ένωση υπόκειται σε περιορισμούς δυνάμει του παραρτήματος XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006, με ανώτατο όριο συγκέντρωσης 0,1 % κατά βάρος, κάτω από το οποίο θεωρείται ότι η ουσία δεν υπόκειται σε περιορισμούς. Η COP4 αποφάσισε να συμπεριλάβει ομοειδείς ουσίες που απαντούν στις εμπορικές μορφές του πενταβρωμοδιφαινυλαιθέρα και του οκταβρωμοδιφαινυλαιθέρα και έχουν χαρακτηριστικά έμμονων οργανικών ρύπων (POP). Για λόγους συνέπειας, θα πρέπει να εφαρμοστεί στους καταλόγους του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 η ίδια προσέγγιση όπως στο παράρτημα XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006, όσον αφορά τα παράγωγα για τα οποία η COP4 έκρινε ότι έχουν χαρακτηριστικά POP. Κατά συνέπεια, πρέπει να συμπεριληφθούν στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 τα παράγωγα εξαβρωμοδιφαινυλαιθέρας, επταβρωμοδιφαινυλαιθέρας, τετραβρωμοδιφαινυλαιθέρας και πενταβρωμοδιφαινυλαιθέρας.
(8)
Πρέπει να οριστεί ο τρόπος εφαρμογής στα πολυβρωμοπαράγωγα των διφαινυλαιθέρων (PBDE) των διατάξεων του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 που αφορούν τις ουσίες οι οποίες ανευρίσκονται ως ακούσιες ιχνοποσότητες ρύπων, ώστε να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη επιβολή και ο έλεγχος της εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και, ταυτόχρονα, να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη σύμβαση. Με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να θεσπιστεί σταθερό κατώτατο όριο προκειμένου τα PBDE που περιέχονται σε ουσίες, παρασκευάσματα και αντικείμενα να θεωρηθούν ακούσιες ιχνοποσότητες ρύπων. Εφόσον προκύψουν νέα στοιχεία και με την επιφύλαξη επανεξέτασης από την Επιτροπή σύμφωνα με τους στόχους του παρόντος κανονισμού, τα κατώτατα όρια του παραρτήματος XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 για τα PBDE που περιέχονται σε αντικείμενα παραγόμενα από ανακυκλωμένα υλικά, προβλέπεται να περιορίσουν τη χρήση PBDE σε επίπεδα ακούσιων ιχνοποσοτήτων ρύπων, υπό την έννοια ότι τα όρια αυτά θεωρείται ότι αντιστοιχούν σε ένα επίπεδο κάτω από το οποίο η χρήση PBDE δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, ενώ παράλληλα επιτρέπουν τον έλεγχο και την επιβολή μέσω υφισταμένων μεθόδων. Με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να θεσπιστεί κατώτατο όριο ανάλογου επιπέδου για τα PBDE που χρησιμοποιούνται ως ουσίες ή ως συστατικά παρασκευασμάτων ή αντικειμένων.
(9)
Είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι η απαγόρευση την οποία επιβάλλει το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 δεν ισχύει για τα αντικείμενα που περιέχουν PBDE και PFOS και χρησιμοποιούνταν ήδη κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
(10)
Το DDT και το εξαχλωροκυκλοεξάνιο (HCH), συμπεριλαμβανομένου του λινδανίου, θα πρέπει να συμπεριληφθούν χωρίς παρεκκλίσεις. Το παράρτημα Ι μέρος Α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 επιτρέπει στα κράτη μέλη να διατηρήσουν την υφιστάμενη παραγωγή και χρήση DDT για την παραγωγή dicofol. Επί του παρόντος, κανένα κράτος μέλος δεν κάνει χρήση της παρέκκλισης. Επιπλέον, απορρίφθηκε η προσθήκη του dicofol στο παράρτημα I της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (5) και στην οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (6). Κατόπιν τούτου, η παρέκκλιση αυτή θα πρέπει να απαλειφθεί. Το HCH, συμπεριλαμβανομένου του λινδανίου, περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι μέρος B του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004, με δύο ειδικές παρεκκλίσεις για συγκεκριμένες χρήσεις. Οι παρεκκλίσεις έπαυσαν να ισχύουν την 1η Σεπτεμβρίου 2006 και την 31η Δεκεμβρίου 2007 και, επομένως, θα πρέπει να απαλειφθούν.
(11)
Σύμφωνα με τις αποφάσεις της COP4, το πενταχλωροβενζόλιο πρέπει να προστεθεί στα παραρτήματα I και III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 ώστε να υπόκειται σε γενική απαγόρευση, καθώς και στις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού που αφορούν τη μείωση των εκπομπών. Η χλωρδεκόνη (chlordecone) και το εξαβρωμοδιφαινύλιο θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα Ι μέρος Α, επειδή περιλαμβάνονται πλέον και στις δύο διεθνείς πράξεις.
(12)
Σύμφωνα με το άρθρο 22 της σύμβασης, οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων Α, Β και Γ αυτής τίθενται σε ισχύ κατά την εκπνοή ενός έτους από την ημερομηνία γνωστοποίησης της εκάστοτε τροποποίησης από τον θεματοφύλακα, εν προκειμένω στις 26 Αυγούστου 2010. Ως εκ τούτου και για λόγους συνέπειας, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από την ίδια ημερομηνία. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επομένως να αρχίσει επειγόντως να ισχύει.
(13)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τα παραρτήματα I και III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/2004 τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 26 Αυγούστου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 24 Αυγούστου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 757/2010
ze dne 24. srpna 2010,
kterým se mění přílohy I a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 850/2004 o perzistentních organických znečišťujících látkách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 850/2004 ze dne 29. dubna 2004 o perzistentních organických znečišťujících látkách a o změně směrnice 79/117/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením (ES) č. 850/2004 se do právních předpisů Evropské unie zavádí závazky dané Stockholmskou úmluvou o perzistentních organických znečišťujících látkách (dále jen „úmluva“), schválenou rozhodnutím Rady 2006/507/ES ze dne 14. října 2004 o uzavření Stockholmské úmluvy o perzistentních organických znečišťujících látkách jménem Evropského společenství (2) a Protokolem o perzistentních organických znečišťujících látkách k Úmluvě o dálkovém znečišťování ovzduší přesahujícím hranice států z roku 1979 (dále jen „protokol“) schváleným rozhodnutím Rady 2004/259/ES ze dne 19. února 2004 o uzavření Protokolu o perzistentních organických znečišťujících látkách k Úmluvě o dálkovém znečišťování ovzduší přecházejícím hranice států z roku 1979 jménem Společenství (3).
(2)
Na základě návrhů látek obdržených od Evropské unie a jejích členských států, Norska a Mexika ukončil Výbor pro hodnocení perzistentních organických znečišťujících látek ustanovený v rámci úmluvy svou práci na devíti navržených látkách a dospěl k závěru, že tyto látky splňují kritéria úmluvy. Na čtvrtém zasedání konference smluvních stran, která se konala ve dnech 4.-8. května 2009 (dále jen „COP4“) bylo odsouhlaseno zařazení všech devíti látek do příloh úmluvy.
(3)
Vzhledem k rozhodnutím přijatým na zasedání COP4 by měly být odpovídajícím způsobem změněny přílohy I a III nařízení (ES) č. 850/2004. Příloha I nařízení (ES) č. 850/2004 by měla být změněna s ohledem na to, že látky mohou být zařazeny pouze do úmluvy.
(4)
Zasedání COP4 rozhodlo o zařazení osmi látek do přílohy A úmluvy (Odstraňování). Devátá látka, kyselina perfluoroktansulfonová a její deriváty (dále jen „PFOS“), je v celosvětovém měřítku stále hojně používána a zasedání COP4 rozhodlo zařadit ji do přílohy B úmluvy (Omezení) se stanoveným rozsahem výjimek. Nařízení (ES) č. 850/2004 má obdobnou strukturu s přílohou I (zakázané látky) a přílohou II (látky podléhající omezením). Úmluva obsahuje povinnosti zakázat nebo omezit výrobu, použití, dovoz a vývoz chemických látek uvedených v přílohách A a B úmluvy. Zařazením látky obsažené v rozhodnutí COP4 do nařízení (ES) č. 850/2004 je rozsah omezení uveden s rozhodnutím COP4 do souladu, protože nařízení (ES) č. 850/2004 zahrnuje podmínky pro výrobu, použití a nakládání s odpady společně s podmínkami omezujícími uvádění na trh.
(5)
Uvedení na trh a používání PFOS bylo v Evropské unii omezeno prostřednictvím přílohy XVII nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek (REACH) (4). V Evropské unii zahrnují stávající omezující podmínky pro PFOS jenom několik výjimek ve srovnání s těmi, které schválilo zasedání COP4. PFOS byly také zařazeny do přílohy I aktualizovaného protokolu přijatého dne 18. prosince 2009. Z tohoto důvodu by měly být PFOS spolu s ostatními osmi látkami zařazeny do seznamu v příloze I nařízení (ES) č. 850/2004. Výjimky uvedené v příloze XVII, které se mohly uplatnit v případě PFOS, jsou převzaty a pouze s několika změnami zařazeny do přílohy I nařízení (ES) č. 850/2004. Výjimky by měly podléhat povinnosti použití nejlepší dostupné techniky, je-li aplikovatelná. Zvláštní výjimka pro použití PFOS jako smáčedel určených k použití v kontrolovaných systémech elektrolytického pokovování je omezená dobou platnosti v souladu s rozhodnutím COP4. Pokud je to technicky odůvodněné, může být na základě rozhodnutí konference smluvních stran úmluvy doba platnosti prodloužena. Členské státy musí každé čtyři roky podávat zprávu o použití schválených výjimek. Jako smluvní strana úmluvy by Evropská unie měla podávat zprávy na základě zpráv členských států. Komise by měla nadále přešetřovat přetrvávající výjimky a dostupnost jiných bezpečnějších látek nebo technologií.
(6)
Ustanovení čl. 4 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 850/2004 vztahující se na látky, které se vyskytují jako nezáměrné stopové kontaminující látky, by mělo být definováno pro PFOS, aby bylo zajištěno harmonizované uplatňování a kontrola nařízení a aby tak byl zároveň zabezpečen soulad s úmluvou. Prostřednictvím přílohy XVII nařízení (ES) č. 1907/2006 bylo povoleno použití PFOS v množství nepřesahujícím určité mezní hodnoty. Dokud nebudou dostupné další informace, mezní hodnota pro PFOS ve výrobcích uvedená v příloze XVII nařízení (ES) č. 1907/2006 představuje hranici, pod níž nemohou být PFOS použity záměrně, s ohledem na možnosti stávajících metod pro kontrolu a provádění. Tyto mezní hodnoty by tedy měly omezit použití PFOS na úroveň odpovídající nezáměrné stopové kontaminaci. Pro PFOS jako látky nebo přípravky by mělo toto nařízení stanovit mezní hodnotu na odpovídající podobnou úroveň. Aby bylo vyloučeno záměrné užívání, měla by být tato úroveň nižší než úroveň stanovená nařízením (ES) č. 1907/2006.
(7)
Uvedení na trh a používání pentabromdifenyletheru a oktabromdifenyletheru je v Evropské unii omezeno prostřednictvím přílohy XVII nařízení (ES) č. 1907/2006 s maximálním koncentračním limitem 0,1 % hmotnostních, pod jehož hranicí se o omezení neuvažuje. Zasedání COP4 rozhodlo začlenit do seznamu kongenery přítomné v komerčních formách pentabromdifenyletherů a oktabromdifenyletherů, které mají charakter perzistentních znečišťujících látek. K zajištění souladu v případě těchto derivátů, identifikovaných COP4 jako látky s charakterem perzistentních organických znečisťujících látek, by mělo nařízení (ES) č. 850/2004 uplatnit stejný přístup jako příloha XVII nařízení (ES) č.1907/2006. Z tohoto důvodu by měly být deriváty hexabromdifenylether, heptabromdifenylether, tetrabromdifenylether a pentabromdifenylether zařazeny do přílohy I nařízení (ES) č. 850/2004.
(8)
Ustanovení čl. 4 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 850/2004 vztahující se na látky, které se vyskytují jako nezáměrné stopové kontaminující látky, by mělo být definováno pro polybromované difenylethery (PBDE), aby bylo zajištěno harmonizované uplatňování a kontrola nařízení, a zároveň aby tak byl zabezpečen soulad s úmluvou. Nařízení by mělo stanovit pevnou mezní hodnotu pro posouzení nezáměrných stopových kontaminací PBDE v látkách, přípravcích a výrobcích. Vzhledem k nově dostupným informacím a přezkumu provedenému Komisí, v souladu s cíli tohoto nařízení, představuje mezní hodnota pro PBDE obsažené ve výrobcích z recyklovaných materiálů uvedená v příloze XVII nařízení (ES) č. 1907/2006 hranici nezáměrného stopového znečištění, pod níž nemohou být PBDE použity záměrně, s ohledem na možnosti stávajících metod pro kontrolu a provádění. Pro PBDE jako chemické látky, přípravky nebo výrobky by mělo nařízení stanovit mezní hodnotu na odpovídající podobnou úroveň.
(9)
Je nutné upřesnit, že zákaz uvedený v článku 3 nařízení (ES) č. 850/2004 se netýká výrobků s obsahem PBDE a PFOS, které jsou v době vstupu tohoto nařízení v platnost již používány.
(10)
DDT a hexachlorcyklohexany (HCH) včetně lindanu by měly být zařazeny bez výjimek. Část A přílohy I nařízení (ES) č. 850/2004 povoluje členským státům zachovat stávající výrobu a používání DDT k výrobě dikofolu. Žádný z členských států v současné době tuto výjimku nevyužívá. Navíc bylo zamítnuto zařazení dikofolu do přílohy 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/8/ES ze dne 16. února 1998 o uvádění biocidních přípravků na trh (5), stejně jako do směrnice Rady 91/414/EHS ze dne 15. července 1991 o uvádění přípravků na ochranu rostlin na trh (6). Uvedená výjimka by proto měla být zrušena. HCH, včetně lindanu, jsou zařazeny do části B přílohy I nařízení (ES) č. 850/2004 se dvěma zvláštními výjimkami pro určité zvláštní použití. Výjimky vypršely dne 1. září 2006 a 31. prosince 2007, a měly by proto být zrušeny.
(11)
V souladu s rozhodnutím zasedání COP4 by měl být pentachlorbenzen doplněn do přílohy I a III nařízení (ES) č. 850/2004, a stává se tak předmětem obecného zákazu a ustanovení, které se v uvedeném nařízení týkají snižování úniků. Látky chlordekon a hexabrombifenyl by měly být přeřazeny do přílohy I části A, protože jsou nyní zařazeny do obou mezinárodních dokumentů.
(12)
V souladu s článkem 22 úmluvy vstupují změny jejích příloh A, B a C v platnost po uplynutí jednoho roku od sdělení depozitáře o změně, což bude 26. srpna 2010. V návaznosti na to a z důvodu zajištění souladu by toto nařízení mělo vstoupit v platnost ke stejnému datu. Vstup tohoto nařízení v platnost je tedy naléhavý.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného směrnicí 67/548/EHS,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy I a III nařízení (ES) č. 850/2004 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 26. srpna 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. srpna 2010.