ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 182/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Φεβρουαρίου 2011
για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 291 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Όταν απαιτούνται ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση των νομικά δεσμευτικών πράξεων της Ένωσης, οι πράξεις αυτές (εφεξής «βασικές πράξεις») αναθέτουν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή ή, σε ειδικές περιπτώσεις δεόντως αιτιολογημένες και στις περιπτώσεις των άρθρων 24 και 26 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Συμβούλιο.
(2)
Εναπόκειται στον νομοθέτη, με πλήρη τήρηση των κριτηρίων που καθορίζονται στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»), να αποφασίσει για εκάστη βασική πράξη εάν θα αναθέσει εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 291 παράγραφος 2 της εν λόγω συνθήκης.
(3)
Μέχρι τώρα, η άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή διέπετο από την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου (2).
(4)
Η ΣΛΕΕ απαιτεί τώρα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να θεσπίσουν κανόνες και γενικές αρχές σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή.
(5)
Είναι ανάγκη να εξασφαλισθεί ότι οι διαδικασίες για τον έλεγχο αυτόν είναι σαφείς, αποτελεσματικές και αναλογικές προς τη φύση των εκτελεστικών πράξεων και ότι λαμβάνουν υπόψη τις θεσμικές απαιτήσεις της ΣΛΕΕ, καθώς και την πείρα που αποκτήθηκε και την κοινή πρακτική που ακολουθήθηκε κατά την εφαρμογή της απόφασης 1999/468/ΕΚ.
(6)
Σε αυτές τις βασικές πράξεις οι οποίες απαιτούν τον έλεγχο των κρατών μελών για την έκδοση από την Επιτροπή των εκτελεστικών πράξεων, ενδείκνυται, για τους σκοπούς αυτού του ελέγχου, να συσταθούν επιτροπές οι οποίες θα απαρτίζονται από τους αντιπροσώπους των κρατών μελών και θα προεδρεύονται από την Επιτροπή.
(7)
Όπου χρειάζεται, ο τρόπος ελέγχου θα πρέπει να περιλαμβάνει παραπομπή σε επιτροπή προσφυγών που θα πρέπει να συνέρχεται στο αρμόζον επίπεδο.
(8)
Για λόγους απλούστευσης, η Επιτροπή θα πρέπει να ασκεί εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με μία από δύο μόνο διαδικασίες, δηλαδή τη συμβουλευτική διαδικασία ή τη διαδικασία εξέτασης.
(9)
Για λόγους περαιτέρω απλούστευσης, θα πρέπει να ισχύουν κοινοί διαδικαστικοί κανόνες για τις επιτροπές, συμπεριλαμβανομένων των βασικών διατάξεων που διέπουν τη λειτουργία τους και τη δυνατότητα να διατυπώνουν γνώμη μέσω γραπτής διαδικασίας.
(10)
Θα πρέπει να θεσπισθούν κριτήρια για τον καθορισμό της διαδικασίας που θα ακολουθείται για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων από την Επιτροπή. Για να επιτευχθεί μεγαλύτερη συνέπεια, οι διαδικαστικές απαιτήσεις θα πρέπει να είναι ανάλογες προς τη φύση και τις επιπτώσεις των προς έκδοση εκτελεστικών πράξεων.
(11)
Η διαδικασία εξέτασης θα πρέπει συγκεκριμένα να ακολουθείται για την έκδοση πράξεων γενικής εμβέλειας που αποσκοπούν στην εφαρμογή βασικών πράξεων και ειδικών εκτελεστικών πράξεων με δυνητικά σημαντικό αντίκτυπο. Η διαδικασία αυτή θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις εάν δεν είναι σύμφωνες με τη γνώμη της επιτροπής, εκτός από άκρως εξαιρετικές περιπτώσεις, κατά τις οποίες θα μπορούν να εφαρμόζονται για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η διαδικασία θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι η Επιτροπή είναι σε θέση να αναθεωρεί τα σχέδια εκτελεστικών πράξεων, εφόσον η επιτροπή δεν διατυπώνει γνώμη, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις που εκφράσθηκαν εντός της επιτροπής.
(12)
Εφόσον η βασική πράξη αναθέτει εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή που σχετίζονται με προγράμματα με ουσιαστικές επιπτώσεις στον προϋπολογισμό ή που απευθύνονται σε τρίτες χώρες, θα πρέπει να εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης.
(13)
Ο πρόεδρος επιτροπής θα πρέπει να προσπαθεί να βρίσκει λύσεις που τυγχάνουν της ευρύτερης δυνατής υποστήριξης εντός της επιτροπής ή της επιτροπής προσφυγών και θα πρέπει να εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο έχουν ληφθεί υπόψη οι συζητήσεις και προτάσεις τροποποιήσεων. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις απόψεις που εκφράσθηκαν εντός της επιτροπής ή της επιτροπής προσφυγών όσον αφορά σχέδια οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικών μέτρων.
(14)
Όταν εξετάζεται η έκδοση άλλων σχεδίων εκτελεστικών πράξεων που αφορούν ιδιαιτέρως ευαίσθητους τομείς, κυρίως τη φορολόγηση, την υγεία των καταναλωτών, την ασφάλεια των τροφίμων και την προστασία του περιβάλλοντος, η Επιτροπή, προκειμένου να εξεύρει ισόρροπη λύση, θα ενεργεί, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, κατά τρόπον ώστε να μην αντιστρατεύεται σε οιαδήποτε επικρατούσα θέση που ενδέχεται να ανακύψει εντός της επιτροπής προσφυγών κατά της καταλληλότητας μιας εκτελεστικής πράξης.
(15)
Θα πρέπει να ακολουθείται, κατά γενικό κανόνα, η συμβουλευτική διαδικασία σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ή οσάκις κρίνεται ως πιο ενδεδειγμένη.
(16)
Θα πρέπει να είναι δυνατή, σε περίπτωση που αυτό προβλέπεται σε βασική πράξη, η έκδοση εκτελεστικών πράξεων οι οποίες θα έχουν άμεση εφαρμογή όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης.
(17)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να ενημερώνονται πάραυτα για τις εργασίες των επιτροπών σε τακτική βάση.
(18)
Είτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε το Συμβούλιο θα πρέπει να μπορούν ανά πάσα στιγμή να γνωστοποιήσουν στην Επιτροπή ότι, κατά την άποψή τους, το σχέδιο εκτελεστικής πράξης υπερβαίνει τις εκτελεστικές αρμοδιότητες που προβλέπονται στη βασική πράξη, λαμβάνοντας υπόψη τα δικαιώματα που έχουν σχετικά με τον έλεγχο της νομιμότητας των πράξεων της Ένωσης.
(19)
Θα πρέπει να διασφαλισθεί η πρόσβαση του κοινού σε πληροφορίες οι οποίες αφορούν τις διαδικασίες των επιτροπών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (3).
(20)
Η Επιτροπή θα πρέπει να τηρεί μητρώο με πληροφορίες σχετικά με τις εργασίες των επιτροπών. Ως εκ τούτου, οι κανόνες που σχετίζονται με την προστασία διαβαθμισμένων εγγράφων και ισχύουν για την Επιτροπή θα πρέπει επίσης να ισχύουν για τη χρήση του μητρώου.
(21)
Η απόφαση 1999/468/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθεί. Για να εξασφαλισθεί η μετάβαση από το καθεστώς που προβλέπεται στην απόφαση 1999/468/ΕΚ προς τον παρόντα κανονισμό, οποιαδήποτε παραπομπή σε ισχύουσα νομοθεσία στις διαδικασίες που προβλέπονται στην εν λόγω απόφαση, εξαιρουμένης της κανονιστικής διαδικασίας με έλεγχο που προβλέπεται στο άρθρο 5α της απόφασης, θα πρέπει να νοείται ως παραπομπή στις αντίστοιχες διαδικασίες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Τα αποτελέσματα του άρθρου 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ θα πρέπει προσωρινώς να διατηρηθούν για τους σκοπούς των ισχυουσών βασικών πράξεων που παραπέμπουν στο εν λόγω άρθρο.
(22)
Οι εξουσίες της Επιτροπής, όπως καθορίζονται από τη ΣΛΕΕ, σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού, δεν θίγονται από τον παρόντα κανονισμό,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει γενικούς κανόνες και αρχές που διέπουν τους μηχανισμούς που εφαρμόζονται όταν νομικά δεσμευτική πράξη της Ένωσης (εφεξής «βασική πράξη») προσδιορίζει την ανάγκη ενιαίων προϋποθέσεων εφαρμογής και απαιτεί να υπόκειται στον έλεγχο των κρατών μελών η έκδοση εκτελεστικών πράξεων από την Επιτροπή.
Άρθρο 2
Επιλογή των διαδικασιών
1. Μια βασική πράξη μπορεί να προβλέπει την εφαρμογή της συμβουλευτικής διαδικασίας ή της διαδικασίας εξέτασης, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση ή την επίπτωση της απαιτούμενης εκτελεστικής πράξης.
2. Η διαδικασία εξέτασης εφαρμόζεται, συγκεκριμένα, για την έκδοση:
α)
εκτελεστικών πράξεων γενικής εμβέλειας·
β)
άλλων εκτελεστικών πράξεων που αφορούν:
i)
προγράμματα με ουσιαστικές επιπτώσεις,
ii)
την κοινή γεωργική και την κοινή αλιευτική πολιτική,
iii)
το περιβάλλον, την ασφάλεια, ή την προστασία της υγείας ή της ασφάλειας ανθρώπων, ζώων ή φυτών,
iv)
την κοινή εμπορική πολιτική,
v)
τη φορολόγηση.
3. Η συμβουλευτική διαδικασία εφαρμόζεται, κατά γενικό κανόνα, για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 2. Παρά ταύτα, η συμβουλευτική διαδικασία μπορεί να εφαρμόζεται για την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων στις οποίες παραπέμπει η παράγραφος 2 σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις.
Άρθρο 3
Κοινές διατάξεις
1. Οι κοινές διατάξεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 8.
2. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών. Στην επιτροπή την προεδρία ασκεί ο εκπρόσωπος της Επιτροπής. Ο πρόεδρος δεν συμμετέχει σε ψηφοφορία στην επιτροπή.
3. Ο πρόεδρος υποβάλλει στην επιτροπή το σχέδιο εκτελεστικής πράξης που είναι προς έκδοση από την Επιτροπή.
Πλην δεόντως αιτιολογημένων περιπτώσεων, ο πρόεδρος συγκαλεί συνεδρίαση τουλάχιστον 14 ημέρες μετά την υποβολή του σχεδίου εκτελεστικής πράξης και του σχεδίου ημερήσιας διάταξης στην επιτροπή. Η επιτροπή εκδίδει τη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο εκτελεστικής πράξης εντός προθεσμίας την οποία μπορεί να καθορίσει ο πρόεδρος σύμφωνα με το επείγον του θέματος. Οι προθεσμίες χαρακτηρίζονται από αναλογικότητα και παρέχουν έγκαιρα και πραγματικά στα μέλη της επιτροπής δυνατότητες να εξετάσουν το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και να εκφράσουν τις απόψεις τους.
4. Έως την έκδοση γνώμης από την επιτροπή, οιοδήποτε μέλος της επιτροπής μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις και ο πρόεδρος μπορεί να υποβάλει τροποποιημένες εκδοχές του σχεδίου εκτελεστικής πράξης.
Ο πρόεδρος καταβάλλει προσπάθειες να εξεύρει λύσεις που έχουν τύχει της ευρύτερης δυνατής υποστήριξης εντός της επιτροπής. Ο πρόεδρος γνωστοποιεί στην επιτροπή με ποιο τρόπο έχουν ληφθεί υπόψη οι συζητήσεις και προτάσεις τροποποιήσεων, ιδίως όσον αφορά τις προτάσεις εκείνες που έχουν τύχει ευρείας υποστήριξης εντός της επιτροπής.
5. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, ο πρόεδρος μπορεί να λάβει τη γνώμη της επιτροπής μέσω γραπτής διαδικασίας. Ο πρόεδρος υποβάλλει στα μέλη της επιτροπής το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και καθορίζει προθεσμία για την έκδοση γνώμης σύμφωνα με το επείγον του θέματος. Κάθε μέλος της επιτροπής το οποίο δεν διαφωνεί με το σχέδιο εκτελεστικής πράξης ή δεν απέχει ρητώς από τη σχετική ψηφοφορία πριν από την εκπνοή της ως άνω προθεσμίας θεωρείται ότι έχει συμφωνήσει σιωπηρώς με το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
Εκτός εάν προβλέπεται άλλως στη βασική πράξη, η γραπτή διαδικασία περατώνεται άνευ αποτελέσματος οσάκις, εντός της προθεσμίας στην οποία παραπέμπει το πρώτο εδάφιο, αποφασίσει ούτως ο πρόεδρος ή το ζητήσει μέλος της επιτροπής. Στην περίπτωση αυτήν, ο πρόεδρος συγκαλεί συνεδρίαση της επιτροπής εντός εύλογου χρόνου.
6. Η γνώμη της επιτροπής καταγράφεται στα πρακτικά. Τα μέλη της επιτροπής έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την καταχώριση της θέσης τους στα πρακτικά. Ο πρόεδρος αποστέλλει τα πρακτικά στα μέλη της επιτροπής άνευ χρονοτριβής.
7. Κατά περίπτωση, ο μηχανισμός ελέγχου περιλαμβάνει παραπομπή σε επιτροπή προσφυγών.
Η επιτροπή προσφυγών εκδίδει τον εσωτερικό κανονισμό της με απλή πλειοψηφία των μελών που την αποτελούν, κατόπιν προτάσεως από την Επιτροπή.
Όταν παραπέμπεται θέμα ενώπιόν της, η επιτροπή προσφυγών συνέρχεται το νωρίτερο δεκατέσσερις ημέρες, εξαιρουμένων δεόντως αιτιολογημένων περιπτώσεων, και το αργότερο έξι εβδομάδες μετά την ημερομηνία παραπομπής. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, η επιτροπή προσφυγών διατυπώνει τη γνώμη της εντός διμήνου από την ημερομηνία παραπομπής.
Την προεδρία της επιτροπής προσφυγών ασκεί εκπρόσωπος της Επιτροπής.
Ο πρόεδρος ορίζει την ημερομηνία συνεδριάσεως της επιτροπής προσφυγών σε στενή συνεργασία με τα μέλη της επιτροπής, για να παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή να εξασφαλίζουν εκπροσώπηση στο αρμόζον επίπεδο. Έως την 1η Απριλίου 2011, η Επιτροπή συγκαλεί την επιτροπή προσφυγών σε πρώτη συνεδρίαση για να εκδώσει τον εσωτερικό κανονισμό της.
Άρθρο 4
Συμβουλευτική διαδικασία
1. Οσάκις εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία, η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της, εν ανάγκη κατόπιν ψηφοφορίας. Στην περίπτωση διεξαγωγής ψηφοφορίας στην επιτροπή, η γνώμη διατυπώνεται με απλή πλειοψηφία των μελών που απαρτίζουν την επιτροπή.
2. Η Επιτροπή αποφασίζει επί του σχεδίου εκτελεστικής πράξης που πρέπει να εκδοθεί, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τα συμπεράσματα των συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν στην επιτροπή και της γνώμης που διατυπώθηκε.
Άρθρο 5
Διαδικασία εξέτασης
1. Οσάκις εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης, η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της με την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφοι 4 και 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και, κατά περίπτωση, στο άρθρο 238 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, για πράξεις που εκδίδονται κατόπιν προτάσεως από την Επιτροπή. Οι ψήφοι των εκπροσώπων των κρατών μελών εντός της επιτροπής σταθμίζονται όπως ορίζουν τα άρθρα αυτά.
2. Εφόσον η γνώμη της επιτροπής είναι θετική, η Επιτροπή εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 7, εάν η γνώμη της επιτροπής είναι αρνητική, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης. Οσάκις η έκδοση εκτελεστικής πράξης κρίνεται αναγκαία, ο πρόεδρος μπορεί είτε να υποβάλει τροποποιημένη εκδοχή του σχεδίου εκτελεστικής πράξης στην ίδια επιτροπή εντός διμήνου από την έκδοση αρνητικής γνώμης, είτε να υποβάλει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης εντός μηνός από αυτήν την έκδοση στην επιτροπή προσφυγών για περαιτέρω συζήτηση.
4. Εφόσον δεν διατυπωθεί γνώμη, η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο. Εφόσον η Επιτροπή δεν εκδώσει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης, ο πρόεδρος μπορεί να υποβάλει στην επιτροπή τροποποιημένη εκδοχή του.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 7, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης οσάκις:
α)
η εν λόγω πράξη αφορά φορολόγηση, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, την προστασία της υγείας ή ασφάλειας ανθρώπων, ζώων ή φυτών ή οριστικά πολυμερή μέτρα διασφάλισης·
β)
η βασική πράξη προβλέπει ότι το σχέδιο εκτελεστικής πράξης δεν μπορεί να εκδοθεί εφόσον δεν έχει διατυπωθεί γνώμη ή
γ)
αντιτίθεται σε αυτό απλή πλειοψηφία των μελών που απαρτίζουν την επιτροπή.
Σε οιαδήποτε των περιπτώσεων μνεία των οποίων γίνεται στο δεύτερο εδάφιο, οσάκις η έκδοση εκτελεστικής πράξης κρίνεται απαραίτητη, ο πρόεδρος μπορεί είτε να υποβάλει τροποποιημένη εκδοχή της εν λόγω πράξης στην ίδια επιτροπή εντός διμήνου από την ψηφοφορία, είτε να υποβάλει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης εντός μηνός από την ψηφοφορία στην επιτροπή προσφυγών για περαιτέρω συζήτηση.
5. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 4, για την έκδοση σχεδίων οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικών μέτρων, εφόσον δεν διατυπωθεί γνώμη από την επιτροπή και αντιτίθεται στο σχέδιο εκτελεστικής πράξης απλή πλειοψηφία των μελών που την απαρτίζουν, εφαρμόζεται η ακόλουθη διαδικασία.
Η Επιτροπή προβαίνει σε διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη. Το νωρίτερο δεκατέσσερις ημέρες και το αργότερο ένα μήνα μετά τη συνεδρίαση της επιτροπής, η Επιτροπή γνωστοποιεί στα μέλη της επιτροπής τα αποτελέσματα των εν λόγω διαβουλεύσεων και υποβάλλει σχέδιο εκτελεστικής πράξεως στην επιτροπή προσφυγών. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 7, η επιτροπή προσφυγών συνέρχεται το νωρίτερο δεκατέσσερις ημέρες και το αργότερο ένα μήνα μετά την υποβολή του σχεδίου εκτελεστικής πράξεως. Η επιτροπή προσφυγών διατυπώνει τη γνώμη της σύμφωνα με το άρθρο 6. Οι προθεσμίες που ορίζονται στην παρούσα παράγραφο δεν θίγουν την ανάγκη τήρησης των προθεσμιών που ορίζονται στις σχετικές βασικές πράξεις.
Άρθρο 6
Παραπομπή θέματος στην επιτροπή προσφυγών
1. Η επιτροπή προσφυγών διατυπώνει τη γνώμη της με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.
2. Έως ότου διατυπωθεί γνώμη, οιοδήποτε μέλος της επιτροπής προσφυγών μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις στο σχέδιο εκτελεστικής πράξεως και ο πρόεδρος μπορεί να αποφασίσει εάν θα το τροποποιήσει ή όχι.
Ο πρόεδρος καταβάλλει προσπάθειες να εξεύρει λύσεις που τυγχάνουν της ευρύτερης δυνατής υποστήριξης εντός της επιτροπής προσφυγών.
Ο πρόεδρος γνωστοποιεί στην επιτροπή προσφυγών τον τρόπο με τον οποίο έχουν ληφθεί υπόψη οι συζητήσεις και προτάσεις τροποποιήσεων, ιδιαιτέρως όσον αφορά προτάσεις τροποποιήσεων που έχουν τύχει ευρείας υποστήριξης εντός της επιτροπής προσφυγών.
3. Εφόσον η επιτροπή προσφυγών διατυπώσει θετική γνώμη, η Επιτροπή εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
Εφόσον δεν διατυπωθεί γνώμη, η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
Εφόσον η επιτροπή προσφυγών διατυπώσει αρνητική γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, για την έκδοση οριστικών πολυμερών μέτρων διασφάλισης, την ελλείψει θετικής γνώμης που να έχει ψηφίσει η πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο μέτρων.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, έως την 1η Σεπτεμβρίου 2010, η επιτροπή προσφυγών πρέπει να διατυπώσει τη γνώμη της σχετικά με σχέδια οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικών μέτρων με απλή πλειοψηφία των μελών που την απαρτίζουν.
Άρθρο 7
Έκδοση εκτελεστικών πράξεων σε εξαιρετικές περιπτώσεις
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 5 παράγραφος 3 και το άρθρο 5 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει σχέδιο εκτελεστικής πράξης οσάκις χρειάζεται να εκδοθεί άνευ χρονοτριβής, για να αποφευχθεί η πρόκληση σημαντικής διαταραχής των αγορών στον τομέα της γεωργίας ή κινδύνου για τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 325 της ΣΛΕΕ.
Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως την εκτελεστική πράξη που εκδόθηκε στην επιτροπή προσφυγών. Οσάκις η επιτροπή προσφυγών διατυπώσει αρνητική γνώμη σχετικά με την εκτελεστική πράξη που εκδόθηκε, η Επιτροπή καταργεί την εν λόγω πράξη πάραυτα. Οσάκις η επιτροπή προσφυγών διατυπώσει θετική γνώμη ή δεν διατυπωθεί γνώμη, η εκτελεστική πράξη παραμένει σε ισχύ.
Άρθρο 8
Εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή
1. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 4 και 5, βασική πράξη μπορεί να προβλέπει ότι, όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, θα εφαρμόζεται το παρόν άρθρο.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη που έχει άμεση εφαρμογή, χωρίς προηγούμενη υποβολή της σε επιτροπή, και παραμένει σε ισχύ για διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες, εκτός εάν ορίζει άλλως η βασική πράξη.
3. Το αργότερο 14 ημέρες μετά την έκδοσή της, ο πρόεδρος υποβάλλει στη σχετική επιτροπή την πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 2, για να λάβει τη γνώμη της.
4. Εφόσον εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης, σε περίπτωση έκδοσης αρνητικής γνώμης από την επιτροπή, η Επιτροπή καταργεί αμέσως την εκτελεστική πράξη που εκδόθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 2.
5. Οσάκις η Επιτροπή εκδίδει προσωρινά μέτρα αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικά μέτρα, εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν άρθρο. Η Επιτροπή υιοθετεί τα εν λόγω μέτρα μετά από διαβουλεύσεις ή, σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις, μετά από ενημέρωση των κρατών μελών. Στην τελευταία περίπτωση, διεξάγονται διαβουλεύσεις το αργότερο δέκα ημέρες μετά την κοινοποίηση στα κράτη μέλη των μέτρων που έχει υιοθετήσει η Επιτροπή.
Άρθρο 9
Εσωτερικός κανονισμός
1. Κάθε επιτροπή εκδίδει με απλή πλειοψηφία των μελών που την απαρτίζουν τον εσωτερικό της κανονισμό μετά από πρόταση του προέδρου της, με βάση πρότυπους κανόνες που εκπονούνται από την Επιτροπή μετά τη διενέργεια διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη. Αυτοί οι πρότυποι κανόνες δημοσιεύονται από την Επιτροπή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι υφιστάμενες επιτροπές προσαρμόζουν τους εσωτερικούς τους κανονισμούς προς τους πρότυπους κανόνες, εφόσον είναι αναγκαίο.
2. Οι αρχές και προϋποθέσεις για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα και οι κανόνες για την προστασία δεδομένων που ισχύουν για την Επιτροπή ισχύουν και για τις επιτροπές.
Άρθρο 10
Πληροφορίες για τις εργασίες των επιτροπών
1. Η Επιτροπή τηρεί μητρώο των εργασιών των επιτροπών, στο οποίο καταγράφονται:
α)
κατάλογος των επιτροπών·
β)
οι ημερήσιες διατάξεις των συνεδριάσεων των επιτροπών·
γ)
τα συνοπτικά πρακτικά, από κοινού με τους καταλόγους των αρχών και των οργανισμών όπου ανήκουν τα άτομα που έχουν διορίσει τα κράτη μέλη για να τα εκπροσωπούν·
δ)
τα σχέδια εκτελεστικών πράξεων επί των οποίων οι επιτροπές καλούνται να διατυπώσουν γνώμη·
ε)
τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών·
στ)
τα τελικά σχέδια εκτελεστικών πράξεων όπως διαμορφώνονται μετά τη διατύπωση της γνώμης των επιτροπών·
ζ)
πληροφορίες που αφορούν την έκδοση του τελικού σχεδίου εκτελεστικών πράξεων από την Επιτροπή και
η)
στατιστικά δεδομένα για το έργο των επιτροπών.
2. Η Επιτροπή δημοσιεύει επίσης ετήσια έκθεση σχετικά με το έργο των επιτροπών.
3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες.
4. Ταυτοχρόνως με την αποστολή τους στα μέλη της επιτροπής, η Επιτροπή θέτει στη διάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου τα έγγραφα μνεία των οποίων γίνεται στα στοιχεία β), δ) και στ) της παραγράφου 1, πληροφορώντας επίσης τα θεσμικά όργανα για το διαθέσιμο αυτών των εγγράφων.
5. Τα στοιχεία όλων των εγγράφων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ζ) της παραγράφου 1, καθώς και οι πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο η) της παραγράφου 1, δημοσιεύονται στο μητρώο.
Άρθρο 11
Δικαίωμα εμπεριστατωμένου ελέγχου για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο
Οσάκις εκδίδεται βασική πράξη δυνάμει της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας, είτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε το Συμβούλιο μπορούν ανά πάσα στιγμή να γνωστοποιήσουν στην Επιτροπή ότι, κατά την άποψή τους, σχέδιο εκτελεστικής πράξης υπερβαίνει τις εκτελεστικές αρμοδιότητες που προβλέπονται στη βασική πράξη. Σε αυτή την περίπτωση, η Επιτροπή επανεξετάζει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης, λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις που έχουν εκφρασθεί, και πληροφορεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για το εάν προτίθεται να διατηρήσει, να τροποποιήσει ή να αποσύρει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
Άρθρο 12
Κατάργηση της απόφασης 1999/468/ΕΚ
Η απόφαση 1999/468/ΕΚ καταργείται.
Τα αποτελέσματα του άρθρου 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ διατηρούνται για τους σκοπούς των υφιστάμενων βασικών πράξεων που παραπέμπουν σε αυτό.
Άρθρο 13
Μεταβατικές διατάξεις: τροποποίηση υφιστάμενων βασικών πράξεων
1. Όταν βασικές πράξεις που εκδόθηκαν πριν από τη θέση σε ισχύ του παρόντος κανονισμού προβλέπουν την άσκηση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α)
όταν η βασική πράξη παραπέμπει στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία μνεία της οποίας γίνεται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού·
β)
όταν η βασική πράξη παραπέμπει στο άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης μνεία της οποίας γίνεται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού, με εξαίρεση το δεύτερο και τρίτο εδάφιο του άρθρου 5 παράγραφος 4·
γ)
όταν η βασική πράξη παραπέμπει στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης μνεία της οποίας γίνεται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού και η βασική πράξη θεωρείται ότι προβλέπει ότι, σε περίπτωση έλλειψης γνώμης, η Επιτροπή δεν μπορεί να εκδώσει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β)·
δ)
όταν η βασική πράξη παραπέμπει στο άρθρο 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού·
ε)
όταν η βασική πράξη παραπέμπει στα άρθρα 7 και 8 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, εφαρμόζονται τα άρθρα 10 και 11 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα άρθρα 3 και 9 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται σε όλες τις υφιστάμενες επιτροπές για τους σκοπούς της παραγράφου 1.
3. Το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται μόνο σε υφιστάμενες διαδικασίες που παραπέμπουν στο άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.
4. Οι μεταβατικές διατάξεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο δεν προδικάζουν τη φύση των σχετικών πράξεων.
Άρθρο 14
Μεταβατική ρύθμιση
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις εκκρεμούσες διαδικασίες στο πλαίσιο των οποίων μια επιτροπή έχει ήδη διατυπώσει γνώμη σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ.
Άρθρο 15
Ρήτρα επανεξέτασης
Έως την 1η Μαρτίου 2016, η Επιτροπή πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, εάν χρειάζεται, από τις ενδεδειγμένες νομοθετικές προτάσεις.
Άρθρο 16
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Μαρτίου 2011.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 16 Φεβρουαρίου 2011.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č 182/2011
ze dne 16. února 2011,
kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 291 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Jsou-li pro provedení právně závazných aktů Unie (dále jen „základní akty“) nezbytné jednotné podmínky, mají základní akty svěřit prováděcí pravomoci Komisi nebo ve zvláštních, náležitě odůvodněných případech a v případech stanovených v článcích 24 a 26 Smlouvy o Evropské unii Radě.
(2)
Je na zákonodárci, aby plně v souladu s kritérii stanovenými ve Smlouvě o fungování Evropské unie rozhodl v každém základním aktu o svěření prováděcích pravomocí Komisi podle čl. 291 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouvy o fungování EU“).
(3)
Doposud byl výkon prováděcích pravomocí Komisí upraven rozhodnutím 1999/468/ES (2).
(4)
Smlouva o fungování EU nyní vyžaduje, aby Evropský parlament a Rada stanovily pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí.
(5)
Je nezbytné zajistit, aby postupy této kontroly byly jednoznačné, účinné a přiměřené povaze prováděcích aktů a aby odrážely institucionální požadavky Smlouvy o fungování EU, jakož i získané zkušenosti a ustálené postupy používané při provádění rozhodnutí 1999/468/ES.
(6)
V základních aktech, které vyžadují při přijímání prováděcích aktů Komisí kontrolu ze strany členských států, je vhodné, aby pro účely takovéto kontroly byly ustaveny výbory složené ze zástupců členských států, jimž předsedá Komise.
(7)
Tam, kde je to vhodné, by měl kontrolní mechanismus zahrnovat předložení věci odvolacímu výboru, který by se měl scházet na příslušné úrovni.
(8)
V zájmu zjednodušení by měla Komise vykonávat prováděcí pravomoci pouze podle jednoho ze dvou postupů, a to buď poradního postupu, nebo přezkumného postupu.
(9)
Za účelem dalšího zjednodušení by se na výbory měla vztahovat společná procesní pravidla, včetně hlavních ustanovení týkajících se jejich činnosti a možnosti vydávat stanoviska písemným postupem.
(10)
Je třeba stanovit kritéria pro určování postupu, jenž má být použit při přijímání prováděcích aktů Komisí. Za účelem větší konzistentnosti by procesní požadavky měly být přiměřené povaze a dopadům prováděcích aktů, jež mají být přijaty.
(11)
Přezkumný postup by se měl použít zejména při přijímání aktů s obecnou působností určených k provádění základních aktů, a zvláštních prováděcích aktů, které mohou mít značný dopad. Tento postup by měl zajistit, aby Komise nemohla tyto prováděcí akty přijmout, nejsou-li v souladu se stanoviskem výboru, s výjimkou mimořádných situací, v nichž mohou být tyto akty uplatňovány po omezenou dobu. Tento postup by měl rovněž zajistit, aby Komise mohla přezkoumat návrhy prováděcích aktů v případě, že výbor nevydá žádné stanovisko, s přihlédnutím k názorům vyjádřeným ve výboru.
(12)
Přezkumný postup by se měl použít tehdy, jestliže základní akt svěřuje Komisi prováděcí pravomoci týkající se programů se značným dopadem na rozpočet nebo zaměřených na třetí země.
(13)
Předseda výboru by měl usilovat o nalezení řešení, která mají co nejširší podporu v rámci výboru nebo v odvolacím výboru, a měl by vysvětlit, jakým způsobem byla zohledněna jednání a navrhované změny. Za tímto účelem by Komise měla věnovat zvláštní pozornost názorům vyjádřeným ve výboru nebo v odvolacím výboru, pokud jde o návrhy konečných antidumpingových nebo vyrovnávacích opatření.
(14)
Zvažuje-li Komise přijetí dalších návrhů prováděcích aktů týkajících se zvláště citlivých oblastí, zejména daní, zdraví spotřebitelů, bezpečnosti potravin a ochrany životního prostředí, bude ve snaze o nalezení vyváženého řešení pokud možno respektovat převládající názor, který by se mohl objevit v odvolacím výboru a zpochybňoval by vhodnost prováděcího aktu.
(15)
Poradní postup by se měl zpravidla použít ve všech ostatních případech, nebo je-li považován za vhodnější.
(16)
Mělo by být možné přijmout prováděcí akty, je-li to stanoveno v základním aktu, které se ze závažných naléhavých důvodů použijí okamžitě.
(17)
Evropský parlament a Rada by měly být bezodkladně a pravidelně informovány o činnosti výborů.
(18)
Evropský parlament nebo Rada by měly mít možnost kdykoli sdělit Komisi, že návrh prováděcího aktu překračuje podle jejich názoru prováděcí pravomoci stanovené v základním aktu, a to se zřetelem k jejich právům, pokud jde o přezkoumání legality aktů Unie.
(19)
V souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1049/2001 ze dne 30. května 2001 o přístupu veřejnosti k dokumentům Evropského parlamentu, Rady a Komise (3) je třeba zajistit přístup veřejnosti k informacím o činnosti výborů.
(20)
Komise by měla vést rejstřík obsahující informace o činnosti výborů. Na rejstřík by se v důsledku toho měla vztahovat pravidla týkající se ochrany utajovaných dokumentů platná pro Komisi.
(21)
Rozhodnutí 1999/468/ES by mělo být zrušeno. Za účelem zajištění přechodu mezi režimem stanoveným v rozhodnutí 1999/468/ES a tímto nařízením by měly být veškeré odkazy ve stávajících právních předpisech na postupy stanovené v uvedeném rozhodnutí, s výjimkou regulativního postupu s kontrolou stanoveného v článku 5a uvedeného rozhodnutí, považovány za odkazy na příslušné postupy stanovené v tomto nařízení. Účinky článku 5a rozhodnutí 1999/468/ES by měly být dočasně zachovány pro účely stávajících základních aktů, které odkazují na uvedený článek.
(22)
Tímto nařízením nejsou dotčeny pravomoci Komise stanovené Smlouvou o fungování EU týkající se provádění pravidel hospodářské soutěže,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla a obecné zásady, které se použijí, pokud právně závazný akt Unie (dále jen „základní akt“) stanoví, že jsou nezbytné jednotné podmínky k jeho provedení, a vyžaduje, aby přijetí prováděcích aktů Komisí podléhalo kontrole členských států.
Článek 2
Výběr postupů
1. Základní akt může s ohledem na povahu nebo dopady požadovaného prováděcího aktu stanovit použití poradního postupu, nebo přezkumného postupu.
2. Přezkumný postup se použije zejména při přijímání:
a)
prováděcích aktů s obecnou působností;
b)
ostatních prováděcích aktů týkajících se:
i)
programů se značným dopadem,
ii)
společné zemědělské politiky a společné rybářské politiky,
iii)
životního prostředí, zabezpečení a bezpečnosti, ochrany zdraví nebo bezpečnosti osob, zvířat nebo rostlin,
iv)
společné obchodní politiky,
v)
daní.
3. Poradní postup se zpravidla použije při přijímání prováděcích aktů v oblastech neuvedených v odstavci 2. V řádně odůvodněných případech jej lze ovšem použít také při přijímání prováděcích aktů zmíněných v odstavci 2.
Článek 3
Společná ustanovení
1. Společná ustanovení tohoto článku se použijí na všechny postupy uvedené v článcích 4 až 8.
2. Komisi je nápomocen výbor složený ze zástupců členských států. Výboru předsedá zástupce Komise. Předseda se neúčastní hlasování výboru.
3. Předseda předloží výboru návrh prováděcího aktu, který má Komise přijmout.
S výjimkou řádně odůvodněných případů svolá předseda zasedání nejdříve 14 dnů poté, co byl výboru předložen návrh prováděcího aktu a návrh pořadu jednání. Výbor vydá stanovisko k návrhu prováděcího aktu ve lhůtě, kterou může předseda stanovit podle naléhavosti dané věci. Lhůty musejí být přiměřené a musejí členům výboru umožnit včas a účinně přezkoumat navrhovaný prováděcí akt a vyjádřit svůj názor.
4. Až do vydání stanoviska výboru může kterýkoliv člen výboru navrhovat změny a předseda může předkládat pozměněná znění navrhovaného prováděcího aktu.
Předseda usiluje o nalezení řešení, která mají ve výboru co nejširší podporu. Předseda informuje výbor o tom, jakým způsobem byla zohledněna jednání a návrhy změn, zejména pokud jde o návrhy, které mají většinovou podporu ve výboru.
5. Předseda si může v řádně odůvodněných případech vyžádat stanovisko výboru písemným postupem. Předseda zašle členům výboru návrh prováděcího aktu a stanoví lhůtu pro vydání stanoviska podle naléhavosti dané věci. Má se za to, že člen výboru, který před uplynutím stanovené lhůty nevznesl námitku proti navrhovanému prováděcímu aktu nebo se výslovně nezdržel hlasování o tomto aktu, vyslovil s návrhem prováděcího aktu tichý souhlas.
Nestanoví-li základní akt jinak a jestliže tak rozhodne předseda nebo o to požádá člen výboru, a to ve lhůtě uvedené v prvním pododstavci, ukončí se písemný postup bez výsledku. V tomto případě předseda svolá v přiměřené lhůtě zasedání výboru.
6. Stanovisko výboru se uvede do zápisu z jednání. Členové výboru mají právo požádat, aby byl v zápisu z jednání uveden jejich postoj. Předseda zašle zápis neprodleně členům výboru.
7. Kontrolní mechanismus zahrnuje, je-li to stanoveno, možnost předložit věc odvolacímu výboru.
Odvolací výbor přijme na návrh Komise svůj jednací řád prostou většinou všech svých členů.
V případě předložení věci odvolacímu výboru se uskuteční jeho zasedání, s výjimkou řádně odůvodněných případů, nejdříve 14 dní a nejpozději šest týdnů ode dne předložení věci. Aniž je dotčen odstavec 3, vydá odvolací výbor stanovisko do dvou měsíců ode dne předložení věci.
Zasedáním odvolacího výboru předsedá zástupce Komise.
Předseda stanoví datum konání zasedání odvolacího výboru v úzké spolupráci se členy výboru, aby mohly členské státy a Komise zajistit zastoupení na příslušné úrovni. Do 1. dubna 2011 svolá Komise první zasedání odvolacího výboru, aby mohl přijmout svůj jednací řád.
Článek 4
Poradní postup
1. Pokud se použije poradní postup, vydá výbor stanovisko, pokud je to nutné, na základě hlasování. Pokud výbor vydává stanovisko na základě hlasování, přijímá jej prostou většinou všech svých členů.
2. Komise rozhodne o návrhu prováděcího aktu, jenž má být přijat, přičemž přihlédne co nejvíce k závěrům z jednání ve výboru a k vydanému stanovisku.
Článek 5
Přezkumný postup
1. Pokud se použije přezkumný postup, rozhoduje výbor o vydání stanoviska k prováděcím aktům většinou hlasů stanovenou v čl. 16 odst. 4 a 5 Smlouvy o Evropské unii, případně většinou hlasů stanovenou v čl. 238 odst. 3 Smlouvy o fungování EU pro akty přijímané na návrh Komise. Hlasy zástupců členských států ve výboru mají váhu podle uvedených článků.
2. Pokud výbor vydá kladné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt přijme.
3. Aniž je dotčen článek 7, pokud výbor vydá záporné stanovisko, Komise tento návrh prováděcího aktu nepřijme. Pokud je přijetí prováděcího aktu považováno za nezbytné, může předseda buď předložit do dvou měsíců od vydání negativního stanoviska stejnému výboru pozměněné znění navrhovaného prováděcího aktu, nebo předložit návrh prováděcího aktu do jednoho měsíce od vydání uvedeného stanoviska odvolacímu výboru k dalšímu projednání.
4. Není-li vydáno žádné stanovisko, může Komise navrhovaný prováděcí akt přijmout, s výjimkou případů stanovených v druhém pododstavci. Pokud Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme, může předseda výboru předložit pozměněné znění navrhovaného aktu.
Aniž je dotčen článek 7, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme, jestliže:
a)
se týká daní, finančních služeb, bezpečnosti nebo ochrany zdraví lidí, zvířat či rostlin nebo konečných mnohostranných ochranných opatření;
b)
základní akt stanoví, že návrh prováděcího aktu nemůže být přijat, pokud nebylo vydáno žádné stanovisko, nebo
c)
prostá většina všech členů výboru s navrhovaným aktem nesouhlasí.
Pokud je v jakémkoli z případů uvedených ve druhém pododstavci přijetí prováděcího aktu považováno za nezbytné, může předseda buď předložit do dvou měsíců od hlasování o stanovisku stejnému výboru pozměněné znění navrhovaného prováděcího aktu, nebo předložit návrh prováděcího aktu do jednoho měsíce od hlasování o stanovisku odvolacímu výboru k dalšímu projednání.
5. Odchylně od odstavce 4 se při přijímání návrhu konečných antidumpingových a vyrovnávacích opatření v případě, že přezkumný výbor nevydá žádné stanovisko a prostá většina všech jeho členů s návrhem prováděcího aktu nesouhlasí, použije následující postup.
Komise vede konzultace s členskými státy. Nejdříve 14 dní a nejpozději jeden měsíc od konání zasedání výboru informuje Komise členy výboru o výsledcích těchto konzultací a předloží návrh prováděcího aktu odvolacímu výboru. Odchylně od čl. 3 odst. 7 se zasedání odvolacího výboru uskuteční nejdříve 14 dní a nejpozději jeden měsíc od předložení návrhu prováděcího aktu. Odvolací výbor vydá stanovisko v souladu s článkem 6. Lhůtami stanovenými v tomto odstavci není dotčena povinnost dodržovat lhůty stanovené v příslušných základních aktech.
Článek 6
Předložení věci odvolacímu výboru
1. Odvolací výbor rozhodne o vydání stanoviska většinou hlasů podle čl. 5 odst. 1.
2. Až do vydání stanoviska odvolacího výboru může kterýkoliv člen odvolacího výboru navrhovat změny navrhovaného prováděcího aktu a předseda může rozhodnout, že se navrhovaný akt upraví.
Předseda usiluje o nalezení řešení, která mají v odvolacím výboru co nejširší podporu.
Předseda informuje odvolací výbor o tom, jakým způsobem byla zohledněna jednání a návrhy změn, zejména pokud jde o návrhy, které mají širokou podporu v odvolacím výboru.
3. Pokud odvolací výbor vydá kladné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt přijme.
Pokud výbor žádné stanovisko nevydá, může Komise navrhovaný prováděcí akt přijmout.
Pokud odvolací výbor vydá záporné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme.
4. Odchylně od odstavce 3, pokud při přijímání konečných mnohostranných ochranných opatření nevydá výbor kladné stanovisko přijaté většinou podle čl. 5 odst. 1, Komise navrhovaná opatření nepřijme.
5. Odchylně od odstavce 1 rozhoduje odvolací výbor do 1. září 2012 o vydání stanoviska k návrhům konečných antidumpingových nebo vyrovnávacích opatření prostou většinou všech svých členů.
Článek 7
Přijímání prováděcích aktů ve výjimečných případech
Odchylně od čl. 5 odst. 3 a čl. 5 odst. 4 druhého pododstavce může Komise přijmout navrhovaný prováděcí akt, pokud je jeho neprodlené přijetí nezbytné k tomu, aby nedošlo ke značnému narušení trhů v oblasti zemědělství nebo k ohrožení finančních zájmů Unie ve smyslu článku 325 Smlouvy o fungování EU.
Komise v takovém případě předloží přijatý prováděcí akt okamžitě odvolacímu výboru. Pokud odvolací výbor vydá k přijatému prováděcímu aktu záporné stanovisko, Komise tento akt okamžitě zruší. Pokud odvolací výbor vydá kladné stanovisko nebo žádné stanovisko nevydá, zůstává tento prováděcí akt nadále v platnosti.
Článek 8
Okamžitě použitelné prováděcí akty
1. Odchylně od článků 4 a 5 může základní akt stanovit, že v závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech se použije tento článek.
2. Komise přijme prováděcí akt, který bude okamžitě použitelný, aniž by byl předtím předložen výboru, a zůstane v platnosti po dobu nejdéle šesti měsíců, nestanoví-li základní akt jinak.
3. Předseda předloží akt uvedený v odstavci 2 nejpozději 14 dní po jeho přijetí příslušnému výboru ke stanovisku.
4. Pokud v rámci přezkumného postupu výbor vydá záporné stanovisko, Komise okamžitě prováděcí akt přijatý podle odstavce 2 zruší.
5. Pokud přijímá Komise prozatímní antidumpingová nebo vyrovnávací opatření, použije se postup stanovený v tomto článku. Komise přijme tato opatření po ukončení konzultací nebo v mimořádně naléhavém případě poté, co o něm informuje členské státy. V mimořádně naléhavém případě se konzultace zahájí nejpozději deset dnů poté, co byla členským státům oznámena opatření přijatá Komisí.
Článek 9
Jednací řád
1. Každý výbor přijme na návrh předsedy prostou většinou všech svých členů svůj jednací řád na základě vzorového jednacího řádu, který vypracuje Komise po konzultaci s členskými státy. Tento vzorový jednací řád Komise zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie.
Stávající výbory přizpůsobí v nezbytné míře své jednací řády vzorovému jednacímu řádu.
2. Zásady a podmínky přístupu veřejnosti k dokumentům a pravidla týkající se ochrany údajů, které se vztahují na Komisi, se použijí i na výbory.
Článek 10
Informace o činnosti výborů
1. Komise vede rejstřík činnosti výborů, který obsahuje:
a)
seznam výborů;
b)
pořady jednání výboru;
c)
stručné zápisy spolu se seznamy orgánů a subjektů, ke kterým náleží osoby určené členskými státy, aby je zastupovaly;
d)
návrhy prováděcích aktů, k nimž mají výbory vydat stanovisko;
e)
výsledky hlasování;
f)
konečné návrhy prováděcích aktů na základě stanoviska výborů;
g)
informace o přijetí konečných návrhů prováděcích aktů Komisí a
h)
statistické údaje o činnosti výborů.
2. Komise zveřejní rovněž výroční zprávu o činnosti výborů.
3. K informacím uvedeným v odstavci 1 mají v souladu s příslušnými pravidly přístup Evropský parlament a Rada.
4. Souběžně se zasláním dokumentů uvedených v odst. 1 písm. b), d) a f) členům výborů je Komise poskytne i Evropskému parlamentu a Radě, které zároveň informuje o tom, že tyto dokumenty jsou dostupné.
5. Odkazy na všechny dokumenty uvedené v odst. 1 písm. a) až g), jakož i informace uvedené v odst. 1 písm. h) se zveřejní v rejstříku.
Článek 11
Kontrolní pravomoci Evropského parlamentu a Rady
V případě, že je základní akt přijímán řádným legislativním postupem, Evropský parlament nebo Rada mohou Komisi kdykoli sdělit, že se domnívají, že návrh prováděcího aktu překračuje prováděcí pravomoci stanovené v základním aktu. V tomto případě Komise návrh prováděcího aktu přezkoumá se zřetelem k vyjádřeným postojům a informuje Evropský parlament a Radu o tom, zda hodlá návrh prováděcího aktu ponechat beze změn, pozměnit či vzít zpět.
Článek 12
Zrušení rozhodnutí 1999/468/ES
Rozhodnutí 1999/468/ES se zrušuje.
Účinky článku 5a rozhodnutí 1999/468/ES jsou zachovány pro účely stávajících základních aktů, které na něj odkazují.
Článek 13
Přechodná ustanovení: úprava stávajících základních aktů
1. Pokud základní akty přijaté před vstupem tohoto nařízení v platnost stanoví výkon prováděcích pravomocí Komisí v souladu s rozhodnutím 1999/468/ES, použijí se tato pravidla:
a)
pokud základní akt odkazuje na článek 3 rozhodnutí 1999/468/ES, použije se poradní postup uvedený v článku 4 tohoto nařízení;
b)
pokud základní akt odkazuje na článek 4 rozhodnutí 1999/468/ES, použije se přezkumný postup uvedený v článku 5 tohoto nařízení s výjimkou čl. 5 odst. 4 druhého a třetího pododstavce;
c)
pokud základní akt odkazuje na článek 5 rozhodnutí 1999/468/ES, použije se přezkumný postup uvedený v článku 5 tohoto nařízení a má se za to, že základní akt stanoví, že pokud výbor nevydá stanovisko, nemůže Komise přijmout navrhovaný prováděcí akt ve smyslu čl. 5 odst. 4 druhého pododstavce písmene b);
d)
pokud základní akt odkazuje na článek 6 rozhodnutí 1999/468/ES, použije se článek 8 tohoto nařízení;
e)
pokud základní akt odkazuje na články 7 a 8 rozhodnutí 1999/468/ES, použijí se články 10 a 11 tohoto nařízení;
2. Články 3 a 9 tohoto nařízení se pro účely odstavce 1 použijí na veškeré stávající výbory.
3. Článek 7 tohoto nařízení se použije pouze na stávající postupy, které odkazují na článek 4 rozhodnutí 1999/468/ES.
4. Přechodnými ustanoveními tohoto článku není dotčena povaha příslušných aktů.
Článek 14
Přechodné opatření
Tímto nařízením nejsou dotčeny již zahájené postupy, v nichž některý z výborů zaujal stanovisko v souladu s rozhodnutím 1999/468/ES.
Článek 15
Přezkum
Do dne 1. března 2016 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování tohoto nařízení, k níž případně připojí vhodné legislativní návrhy.
Článek 16
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dne 1. března 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 16. února 2011.