ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 9ης Ιουνίου 2011
σχετικά με την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης της Χάγης, της 23ης Νοεμβρίου 2007, για την είσπραξη, σε διεθνές επίπεδο, απαιτήσεων διατροφής παιδιών και άλλων μορφών οικογενειακής διατροφής
(2011/432/EE)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β) και παράγραφος 8 δεύτερο εδάφιο πρώτη πρόταση,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Ένωση καταβάλλει προσπάθειες για την εγκαθίδρυση κοινού δικαστικού χώρου, βασιζόμενου στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων.
(2)
Η σύμβαση της Χάγης, της 23ης Νοεμβρίου 2007, για την είσπραξη σε διεθνές επίπεδο απαιτήσεων διατροφής τέκνων και άλλων μορφών οικογενειακής διατροφής αποτελεί καλή βάση για παγκόσμιο σύστημα διοικητικής συνεργασίας και για την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και ρυθμίσεων σε υποθέσεις διατροφής, προβλέποντας δωρεάν νομική συνδρομή σε σχεδόν όλες τις υποθέσεις διατροφής παιδιών και απλουστευμένη διαδικασία για την αναγνώριση και εκτέλεση.
(3)
Το άρθρο 59 της σύμβασης επιτρέπει σε οργανισμούς περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης όπως η Ένωση να υπογράψουν, αποδεχθούν ή εγκρίνουν τη σύμβαση ή να προσχωρήσουν σε αυτή.
(4)
Τα θέματα που διέπονται από τη σύμβαση καλύπτονται επίσης από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής (2). Όπως συμφωνήθηκε όταν εκδόθηκε η απόφαση 2011/220/ΕΕ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2011, σχετικά με την υπογραφή της σύμβασης (3), είναι σκόπιμο να εγκρίνει η Ένωση τη σύμβαση μόνη της και να ασκεί την αρμοδιότητά της για όλα τα θέματα που διέπονται από αυτήν. Συνεπεία αυτού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δεσμεύονται από τη σύμβαση δυνάμει της εγκρίσεώς της από την Ένωση.
(5)
Κατά την έγκριση της σύμβασης η Ένωση θα πρέπει συνεπώς να προβεί στη δήλωση δικαιοδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 3 της σύμβασης.
(6)
Η Ένωση θα πρέπει εξάλλου να διατυπώσει κατά την έγκριση της σύμβασης όλες τις επιφυλάξεις και να προβεί σε όλες τις δηλώσεις που επιτρέπονται αντιστοίχως από το άρθρο 62 και από το άρθρο 63 της σύμβασης, εφόσον τις κρίνει αναγκαίες.
(7)
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει εν προκειμένω να δηλώσει, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 της σύμβασης, ότι θα επεκτείνει την εφαρμογή των κεφαλαίων ΙΙ και ΙΙΙ της σύμβασης στις υποχρεώσεις διατροφής μεταξύ συζύγων και πρώην συζύγων. Θα πρέπει ταυτοχρόνως να προβεί σε μονομερή δήλωση σύμφωνα με την οποία θα δεσμεύεται να εξετάσει σε μεταγενέστερο στάδιο τη δυνατότητα ευρύτερης επέκτασης του πεδίου εφαρμογής.
(8)
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εκφράσει την επιφύλαξη που προβλέπεται στο άρθρο 44 παράγραφος 3 της σύμβασης σχετικά με τις γλώσσες που γίνονται αποδεκτές στις επικοινωνίες μεταξύ των κεντρικών αρχών. Τα κράτη μέλη τα οποία επιθυμούν να διατυπώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση την επιφύλαξη αυτή εξ ονόματός τους θα πρέπει να ενημερώσουν εκ των προτέρων σχετικά την Επιτροπή, διευκρινίζοντας το περιεχόμενο της εν λόγω επιφύλαξης.
(9)
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, τέλος, να προβεί στις δηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και στο άρθρο 44 παράγραφοι 1 και 2 της σύμβασης. Τα κράτη μέλη τα οποία επιθυμούν να προβεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στις δηλώσεις αυτές εξ ονόματός τους θα πρέπει να ενημερώσουν εκ των προτέρων σχετικά την Επιτροπή, διευκρινίζοντας το περιεχόμενο των εν λόγω δηλώσεων.
(10)
Ένα κράτος μέλος το οποίο ενδεχομένως χρειασθεί εκ των υστέρων να άρει την επιφύλαξη του παραρτήματος II που το αφορά ή να τροποποιήσει ή άρει τη δήλωση του παραρτήματος III που το αφορά ή να προσθέσει δήλωση για το παράρτημα III που το αφορά, πρέπει να ενημερώσει σχετικά το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Βάσει αυτής της ενημέρωσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προβεί στην προσήκουσα κοινοποίηση προς τον θεματοφύλακα.
(11)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με τις κεντρικές αρχές που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3) της σύμβασης και θα πρέπει να της κοινοποιήσουν τις πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία, τις διαδικασίες και τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 57 της σύμβασης. Η Επιτροπή θα πρέπει να διαβιβάσει αυτές τις πληροφορίες στο Μόνιμο Γραφείο της διάσκεψης της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο (εφεξής «Μόνιμο Γραφείο») τη στιγμή της κατάθεσης της πράξης έγκρισης από την Ένωση, κατά τα απαιτούμενα από τη σύμβαση.
(12)
Τα κράτη μέλη, όταν παρέχουν στην Επιτροπή τις πληροφορίες σχετικά με τις κεντρικές αρχές τους και τη νομοθεσία, τις διαδικασίες και τις υπηρεσίες τους, θα πρέπει να χρησιμοποιούν το έντυπο περιγραφής χώρας που συνιστάται και έχει δημοσιευθεί από τη διάσκεψη της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, ει δυνατόν στην ηλεκτρονική του μορφή.
(13)
Ένα κράτος μέλος το οποίο ενδεχομένως θα χρειασθεί να τροποποιήσει εκ των υστέρων πληροφορίες σχετικά με την κεντρική αρχή ή τη νομοθεσία, τις διαδικασίες και τις υπηρεσίες του θα πρέπει να ενημερώσει απευθείας το Μόνιμο Γραφείο, κοινοποιώντας ταυτοχρόνως την τροποποίηση στην Επιτροπή.
(14)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία συμμετέχουν στην έκδοση και την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
(15)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου 22 για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η σύμβαση της Χάγης της 23ης Νοεμβρίου 2007 για την ανάκτηση διατροφής παιδιών και άλλων μορφών οικογενειακής διατροφής σε αλλοδαπό κράτος (εφεξής «η σύμβαση») εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το κείμενο της σύμβασης επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
Άρθρο 2
Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να καταθέσουν εξ ονόματος της Ένωσης την πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2 της σύμβασης.
Άρθρο 3
Κατά την κατάθεση της πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2 της σύμβασης η Ένωση προβαίνει στη δήλωση δικαιοδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 3 της σύμβασης.
Το κείμενο της δήλωσης αυτής περιλαμβάνεται στο μέρος Α του παραρτήματος I της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 4
1. Κατά την κατάθεση της πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2 της σύμβασης η Ένωση δηλώνει, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 της σύμβασης, ότι θα επεκτείνει την εφαρμογή των κεφαλαίων ΙΙ και ΙΙΙ της σύμβασης στις υποχρεώσεις διατροφής μεταξύ συζύγων και πρώην συζύγων.
Το κείμενο της δήλωσης αυτής περιλαμβάνεται στο μέρος Β του παραρτήματος I της παρούσας απόφασης.
2. Η Ένωση, κατά την κατάθεση της πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος2 της σύμβασης, προβαίνει ταυτοχρόνως στη μονομερή δήλωση που επισυνάπτεται στο παράρτημα IV της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 5
Κατά την κατάθεση της πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2 της σύμβασης η Ένωση διατυπώνει την επιφύλαξη που προβλέπεται στο άρθρο 44 παράγραφος 3 της σύμβασης σχετικά με τα κράτη μέλη που αντιτάσσονται στη χρήση είτε της γαλλικής είτε της αγγλικής γλώσσας στις κοινοποιήσεις μεταξύ των κεντρικών αρχών.
Το κείμενο της δήλωσης αυτής περιλαμβάνεται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 6
Κατά την κατάθεση της πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2 της σύμβασης η Ένωση προβαίνει στις δηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) της σύμβασης σχετικά με τις πληροφορίες ή τα έγγραφα που απαιτούν τα κράτη μέλη και στο άρθρο 44 παράγραφος 1 της σύμβασης σχετικά με τις γλώσσες που γίνονται δεκτές από τα κράτη μέλη επιπλέον των επίσημων γλωσσών τους καθώς και στη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2 της σύμβασης.
Τα κείμενα των δηλώσεων αυτών περιλαμβάνονται στο παράρτημα III της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 7
1. Το αργότερο έως τις 10 Δεκεμβρίου 2012, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή:
α)
τα στοιχεία των κεντρικών αρχών που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 της σύμβασης και
β)
τις πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία, τις διαδικασίες και τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 57 της σύμβασης.
2. Για τη διαβίβαση των πληροφοριών της παραγράφου 1 στην Επιτροπή, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το έντυπο περιγραφής χώρας που συνιστάται και έχει δημοσιευθεί από τη διάσκεψη της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο, ει δυνατόν στην ηλεκτρονική του μορφή.
3. Η Επιτροπή διαβιβάζει τα έντυπα περιγραφής χώρας που συμπληρώνουν τα κράτη μέλη στο Μόνιμο Γραφείο της διάσκεψης της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο («Μόνιμο Γραφείο») όταν η Ένωση καταθέσει την επίσημη πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 58 παράγραφος 2 της σύμβασης.
Άρθρο 8
Ένα κράτος μέλος το οποίο επιθυμεί να άρει την επιφύλαξη του παραρτήματος II που το αφορά ή να τροποποιήσει ή άρει τη δήλωση του παραρτήματος III που το αφορά ή να προσθέσει δήλωση για το παράρτημα III που το αφορά, πρέπει να ενημερώσει το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με την επιδιωκόμενη απόσυρση, τροποποίηση ή προσθήκη.
Η Ένωση προβαίνει εν συνεχεία στην ενδεδειγμένη κοινοποίηση προς τον θεματοφύλακα σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 της σύμβασης.
Άρθρο 9
Ένα κράτος μέλος το οποίο, μετά την αρχική διαβίβαση του εντύπου περιγραφής χώρας που το αφορά από την Επιτροπή, επιθυμεί να τροποποιήσει τις πληροφορίες που περιέχονται στο έντυπο αυτό, ενημερώνει απευθείας το Μόνιμο Γραφείο ή προβαίνει, σε περίπτωση χρήσης της ηλεκτρονικής μορφής εντύπου περιγραφής χώρας, απευθείας στην απαιτούμενη τροποποίηση. Ενημερώνει ταυτοχρόνως σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 10
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα έκδοσής της.
Λουξεμβούργο, 9 Ιουνίου 2011.
ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 9. června 2011
o schválení Haagské úmluvy ze dne 23. listopadu 2007 o mezinárodním vymáhání výživného na děti a dalších druhů vyživovacích povinností vyplývajících z rodinných vztahů jménem Evropské unie
(2011/432/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 81 odst. 3 první pododstavec ve spojení s čl. 218 odst. 6 druhým písm. b) druhým pododstavcem a čl. 218 odst. 8 druhým pododstavcem první větou této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Unie usiluje o vytvoření společného justičního prostoru založeného na zásadě vzájemného uznávání soudních rozhodnutí.
(2)
Haagská úmluva ze dne 23. listopadu 2007 o mezinárodním vymáhání výživného na děti a dalších druhů vyživovacích povinností vyplývajících z rodinných vztahů (dále jen „úmluva“) představuje dobrý základ pro celosvětový systém správní spolupráce a pro uznávání a výkon rozhodnutí a úmluv ve věcech výživného, neboť stanoví bezplatnou právní pomoc prakticky ve všech věcech výživného na děti a zjednodušené řízení pro uznávání a výkon.
(3)
Článek 59 úmluvy umožňuje organizacím regionální hospodářské integrace, jako je Unie, aby úmluvu podepsaly, přijaly, schválily nebo aby k ní přistoupily.
(4)
Věci, které jsou upraveny úmluvou, jsou rovněž předmětem nařízení Rady (ES) č. 4/2009 ze dne 18. prosince 2008 o příslušnosti, rozhodném právu, uznávání a výkonu rozhodnutí a o spolupráci ve věcech vyživovacích povinností (2). Jak bylo dohodnuto při přijetí rozhodnutí Rady 2011/220/EU (3) o podpisu úmluvy, měla by úmluvu schválit pouze Unie, která by vykonávala svou pravomoc ve všech věcech, které úmluva upravuje. V důsledku toho by členské státy měly být touto úmluvou vázány z titulu jejího schválení Unií.
(5)
Při schválení úmluvy by proto Unie měla učinit prohlášení o pravomoci v souladu s čl. 59 odst. 3 úmluvy.
(6)
Unie by navíc při schválení úmluvy měla formulovat všechny výhrady podle článku 62 úmluvy a všechna prohlášení podle článku 63 úmluvy, jež považuje za nezbytné.
(7)
V této souvislosti by Unie měla v souladu s čl. 2 odst. 3 úmluvy učinit prohlášení, že rozšíří působnost kapitol II a III úmluvy na vyživovací povinnosti mezi manžely a bývalými manžely. Současně by měla učinit jednostranné prohlášení, ve kterém se zaváže, že později posoudí možnost rozšíření působnosti úmluvy na další oblasti.
(8)
Unie by měla rovněž vznést výhradu podle čl. 44 odst. 3 úmluvy týkající se jazyků přijatelných pro komunikaci mezi ústředními orgány. Členské státy, které požadují, aby Unie v jejich případě tuto výhradu učinila, by o tom měly předem informovat Komisi a měly by upřesnit obsah této výhrady.
(9)
Unie by měla v neposlední řadě učinit prohlášení podle čl. 11 odst. 1 písm. g) a čl. 44 odst. 1 a 2 úmluvy. Členské státy, které požadují, aby Unie v jejich případě taková prohlášení učinila, by o tom měly předem informovat Komisi a měly by upřesnit obsah těchto prohlášení.
(10)
Členský stát, který by měl zapotřebí následně odvolat výhradu uvedenou v příloze II, která se ho týká, nebo pozměnit nebo odvolat prohlášení uvedené v příloze III, které se ho týká, nebo přidat prohlášení uvedené v příloze III, které se ho týká, o tom musí předem informovat Radu a Komisi. Na tomto základě by Unie měla učinit příslušné oznámení depozitáři.
(11)
Členské státy by měly oznámit Komisi ústřední orgány určené v souladu s čl. 4 odst. 3 úmluvy a měly by jí předat informace o právních předpisech, postupech a službách uvedené v článku 57 úmluvy. Komise by tyto informace měla předat Stálému výboru Haagské konference mezinárodního práva soukromého (dále jen „stálý výbor“) v okamžiku, kdy Unie uloží listinu o schválení, jak požaduje úmluva.
(12)
Členské státy by při poskytování příslušných informací Komisi o svých ústředních orgánech a svých právních předpisech, postupech a službách měly používat formulář profilu země doporučený a zveřejněný Haagskou konferencí mezinárodního práva soukromého, pokud možno jeho elektronickou verzi.
(13)
Členský stát, který by poté potřeboval provést změny informací o svém ústředním orgánu a svých právních předpisech, postupech a službách, musí o těchto změnách informovat přímo stálý výbor a současně i Komisi.
(14)
V souladu s článkem 3 Protokolu (č. 21) o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a Smlouvě o fungování Evropské unie, se Spojené království a Irsko účastní přijímání a používání tohoto rozhodnutí.
(15)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Haagská úmluva ze dne 23. listopadu 2007 o mezinárodním vymáhání výživného na děti a dalších druhů vyživovacích povinností vyplývajících z rodinných vztahů (dále jen „úmluva“) se schvaluje jménem Evropské unie.
Znění úmluvy se připojuje k tomuto rozhodnutí.
Článek 2
Předseda Rady je oprávněn jmenovat osobu nebo osoby zmocněné uložit jménem Unie listinu uvedenou v čl. 58 odst. 2 úmluvy.
Článek 3
Při uložení listiny uvedené v čl. 58 odst. 2 úmluvy učiní Unie prohlášení o pravomoci v souladu s čl. 59 odst. 3 úmluvy.
Znění prohlášení je uvedeno v části A přílohy I tohoto rozhodnutí.
Článek 4
1. Při uložení listiny podle čl. 58 odst. 2 úmluvy učiní Unie v souladu s čl. 2 odst. 3 úmluvy prohlášení, že rozšíří použitelnost kapitol II a III úmluvy na vyživovací povinnosti mezi manžely a bývalými manžely.
Znění prohlášení je uvedeno v části B přílohy I tohoto rozhodnutí.
2. Při ukládání listiny uvedené v čl. 58 odst. 2 úmluvy učiní Unie jednostranné prohlášení, jehož znění je uvedeno v příloze IV tohoto rozhodnutí.
Článek 5
Při uložení listiny podle čl. 58 odst. 2 úmluvy formuluje Unie výhradu podle čl. 44 odst. 3 úmluvy týkající se členských států, které nesouhlasí s používáním buď francouzštiny nebo angličtiny při komunikaci mezi ústředními orgány.
Znění této výhrady je uvedeno v příloze II tohoto rozhodnutí.
Článek 6
Při uložení listiny podle čl. 58 odst. 2 úmluvy Unie učiní prohlášení podle čl. 11 odst. 1 písm. g) úmluvy o informacích nebo dokumentech vyžadovaných členskými státy a podle čl. 44 odst. 1 úmluvy o jazycích, které jsou pro členské státy přijatelné pro komunikaci kromě jejich úředních jazyků, jakož i prohlášení podle čl. 44 odst. 2 úmluvy.
Znění těchto prohlášení je uvedeno v příloze III tohoto rozhodnutí.
Článek 7
1. Členské státy oznámí Komisi nejpozději dne 10. prosince 2012:
a)
kontaktní údaje ústředních orgánů určených podle čl. 4 odst. 3 úmluvy a
b)
informace o právních předpisech, postupech a službách uvedené v článku 57 úmluvy.
2. Pro předání těchto informací Komisi použijí členské státy formulář profilu země doporučený a zveřejněný Haagskou konferencí mezinárodního práva soukromého, a pokud možno jeho elektronickou verzi.
3. Komise předá jednotlivé formuláře profilu země vyplněné členskými státy Stálému výboru Haagské konference mezinárodního práva soukromého (dále jen „stálý výbor“) v okamžiku, kdy Unie uloží listinu uvedenou v čl. 58 odst. 2 úmluvy.
Článek 8
Členský stát, který požaduje odvolání výhrady uvedené v příloze II, která se ho týká, nebo změnu nebo odvolání prohlášení uvedeného v příloze III, které se ho týká, nebo doplnění prohlášení uvedeného v příloze III, které se ho týká, informuje o požadované odvolání, změně nebo doplnění Radu a Komisi.
Unie poté učiní příslušné oznámení depozitáři v souladu s čl. 63 odst. 2 úmluvy.
Článek 9
Členský stát, který poté, co Komise předá původní formulář profilu země, který se ho týká, požaduje změnu informací v něm obsažených, o tom informuje přímo stálý výbor, nebo v případě použití elektronické verze formuláře profilu země provede nezbytnou změnu přímo. Současně o tom informuje Komisi.
Článek 10
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Lucemburku dne 9. června 2011.