ΑΠΌΦΑΣΗ 2011/210/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 1ης Απριλίου 2011
σχετικά με στρατιωτική επιχείρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποστήριξη επιχειρήσεων ανθρωπιστικής βοήθειας προς ανταπόκριση στην κατάσταση κρίσης που επικρατεί στη Λιβύη («EUFOR Libya»)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως τα άρθρα 28 και 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών («Συμβούλιο Ασφαλείας»), στην απόφασή του 1970 (2011) σχετικά με την ειρήνη και την ασφάλεια στην Αφρική, που εκδόθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2011, εξέφρασε βαθιά ανησυχία για την κατάσταση στη Λιβύη και καταδίκασε τη βία και τη χρήση καταναγκασμού κατά αμάχων. Επιπλέον το ΣΑΗΕ κάλεσε όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να διαθέσουν ανθρωπιστική και άλλη σχετική βοήθεια στη Λιβύη.
(2)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας, στην απόφασή του 1973 (2011) σχετικά με την κατάσταση στη Λιβύη, που εκδόθηκε στις 17 Μαρτίου 2011, υπενθύμισε την απόφασή του 1970 (2011) και εξέφρασε τη βούλησή του να εξασφαλίσει την προστασία των αμάχων και των ζωνών στις οποίες κατοικεί άμαχος πληθυσμός καθώς και την ταχεία και απρόσκοπτη διέλευση της ανθρωπιστικής βοήθειας. Επιδοκίμασε επίσης την ανταπόκριση των γειτονικών κρατών, ιδίως της Τυνησίας και της Αιγύπτου, για την αντιμετώπιση των αναγκών των προσφύγων και των αλλοδαπών εργαζομένων και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να υποστηρίξει τις προσπάθειες αυτές.
(3)
Το Συμβούλιο Ασφαλείας εξουσιοδότησε εξάλλου τα κράτη μέλη που έχουν ειδοποιήσει σχετικά το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα, σε εθνικό επίπεδο ή μέσω περιφερειακών οργανισμών ή ρυθμίσεων και σε συνεργασία με τον ίδιο και με τα κράτη μέλη του Αραβικού Συνδέσμου, για την προστασία των αμάχων και των ζωνών της Λιβύη στις οποίες κατοικεί άμαχος πληθυσμός, που απειλούνται από επιθέσεις, χωρίς ανάπτυξη αλλοδαπών δυνάμεων κατοχής οποιασδήποτε μορφής σε οποιοδήποτε τμήμα του λιβυκού εδάφους.
(4)
Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 21ης Μαρτίου 2011, εξέφρασε ανησυχία για την κατάσταση στη Λιβύη και καταδίκασε την κατάφωρη και συστηματική παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τη βία και τη βάναυση καταστολή που ασκεί το καθεστώς κατά του λιβυκού λαού. Σημείωσε με ικανοποίηση την έκδοση της απόφασης 1973 (2011) ΣΑΗΕ και υπογράμμισε τη βούληση της ΕΕ να συμβάλει στην εφαρμογή της και να ενεργήσει συλλογικά και ανυποχώρητα, σε συνεργασία με όλους τους διεθνείς εταίρους, ιδίως τον σύνδεσμο αραβικών κρατών και άλλους περιφερειακούς συντελεστές, προς το σκοπό αυτό. Επιβεβαίωσε ότι ο κύριος στόχος της ΕΕ είναι η προστασία του άμαχου πληθυσμού και η υποστήριξη του λιβυκού λαού ώστε να υλοποιήσει τις προσδοκίες του για μια δημοκρατική κοινωνία.
Το Συμβούλιο εξέφρασε επίσης την προθυμία της ΕΕ να στηρίξει την ανθρωπιστική βοήθεια με μέσα κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας, ανταποκρινόμενη στο σχετικό αίτημα του Γραφείου Συντονισμού των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των ΗΕ (OCHA) και υπό το συντονιστικό ρόλο του ΟΗΕ.
(5)
Στις 24 Μαρτίου 2011 το Συμβούλιο ενέκρινε έννοια διαχείρισης κρίσεων για την αντιμετώπιση της κρίσης στη Λιβύη. Ο περαιτέρω σχεδιασμός θα πρέπει να επικεντρωθεί στην υποστήριξη της ανθρωπιστικής βοηθείας. Ιδιαίτερα, η επιχείρηση δεν θα πρέπει να θίγει την ουδετερότητα και αμεροληψία των ανθρωπιστικών φορέων. Μια απόφαση έναρξης της επιχείρησης προϋποθέτει αίτημα από το OCHA και λαμβάνεται μετά από αξιολόγηση του κινδύνου και της απειλής.
(6)
Υπάρχει στενός συντονισμός και συνεννοήσεις με τις κυβερνήσεις της Αιγύπτου και της Τυνησίας για να εξασφαλισθεί η άδειά τους για μια ενδεχόμενη στρατιωτική παρουσία της ΕΕ στις αντίστοιχες χώρες τους.
(7)
Η Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) θα πρέπει να ασκεί, υπό την ευθύνη του Συμβουλίου και της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (YE), τον πολιτικό έλεγχο επί της στρατιωτικής αποστολής της ΕΕ, να της παρέχει στρατηγική καθοδήγηση και να λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου 38 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ).
(8)
Θα πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών σχετικά με τη συμμετοχή τρίτων κρατών σε επιχειρήσεις της ΕΕ και σχετικά με το καθεστώς των δυνάμεων και του προσωπικού της ΕΕ.
(9)
Οι επιχειρησιακές δαπάνες που προκύπτουν από την παρούσα απόφαση, οι οποίες έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας, θα πρέπει να βαρύνουν τα κράτη μέλη, δυνάμει του άρθρου 41 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΕ και σύμφωνα με την απόφαση 2008/975/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη δημιουργία μηχανισμού διαχείρισης της χρηματοδότησης των κοινών εξόδων των επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας («ΑΘΗΝΑ») (1).
(10)
Το άρθρο 28 παράγραφος 1 της ΣΕΕ εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο να εκδίδει αποφάσεις που θα ορίζουν τα μέσα που διατίθενται στην Ένωση. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς, για αρχική περίοδο τεσσάρων μηνών, όσον αφορά τα κοινά έξοδα της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ, συνιστά την καλύτερη τρέχουσα εκτίμηση και δεν προδικάζει τα τελικά αριθμητικά στοιχεία που θα περιληφθούν σε προϋπολογισμό που θα πρέπει να εγκριθεί σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο μηχανισμό «ΑΘΗΝΑ».
(11)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η Δανία δεν συμμετέχει στην εκπόνηση και στην εφαρμογή αποφάσεων και δράσεων της Ένωσης που έχουν συνέπειες στον τομέα της άμυνας. Η Δανία δεν συμμετέχει συνεπώς στη χρηματοδότηση της επιχείρησης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αποστολή
1. Βάσει των εντολών που παρέχονται με τις αποφάσεις 1970 και 1973 (2011) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η Ένωση, αν υπάρξει σχετικό αίτημα του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για το συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων (OCHA), διεξάγει, στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας, στρατιωτική επιχείρηση, εφεξής «EUFOR Libya», προκειμένου να υποστηρίξει την ανθρωπιστική βοήθεια στην περιοχή. Η επιχείρηση τηρεί πλήρως τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τη χρήση στρατιωτικών πόρων και πόρων πολιτικής προστασίας προς υποστήριξη των ανθρωπιστικών δράσεων του ΟΗΕ σε περιπλοκές καταστάσεις επειγούσης ανάγκης και τις οδηγίες όσον αφορά τη χρήση αλλοδαπών στρατιωτικών πόρων προς υποστήριξη των ανθρωπιστικών επιχειρήσεων κατά την τρέχουσα κρίση στη Βόρειο Αφρική.
2. Προς στήριξη αυτού του πολιτικού στόχου, η «EUFOR Libya», αν ζητηθεί από το OCHA, και όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της παραγράφου 1:
-
συμβάλλει στην ασφαλή μετακίνηση και απομάκρυνση των εκτοπισμένων προσώπων,
-
διευκολύνει τη δράση των ανθρωπιστικών οργανώσεων παρέχοντάς τους ειδικές ικανότητες.
Άρθρο 2
Διορισμός του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ
Ο αντιναύαρχος Claudio GAUDIOSI διορίζεται διοικητής επιχειρήσεων της ΕΕ για την EUFOR Libya.
Άρθρο 3
Ορισμός του επιχειρησιακού στρατηγείου της ΕΕ
Το επιχειρησιακό στρατηγείο της ΕΕ για την επιχείρηση EUFOR Libya είναι στη Ρώμη.
Άρθρο 4
Σχεδιασμός και δρομολόγηση της επιχείρησης
Η απόφαση για την εκκίνηση της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ θα εγκριθεί από το Συμβούλιο λαμβάνοντας υπόψη μια αξιολόγηση κινδύνου και απειλής, μετά την έγκριση του σχεδίου της επιχείρησης και των κανόνων εμπλοκής.
Άρθρο 5
Πολιτικός έλεγχος και στρατηγική διεύθυνση
1. Υπό την ευθύνη του Συμβουλίου και της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, η Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) ασκεί τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της EUFOR Libya. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο της ΣΕΕ. Η εξουσιοδότηση αυτή περιλαμβάνει την εξουσία για τροποποίηση των εγγράφων σχεδιασμού, περιλαμβανομένων του σχεδίου επιχειρήσεων, της δομής διοίκησης και των κανόνων εμπλοκής. Περιλαμβάνει επίσης την εξουσία για λήψη αποφάσεων σχετικά με το διορισμό του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ και του διοικητή δυνάμεων της ΕΕ. Το Συμβούλιο διατηρεί την αρμοδιότητα λήψεως αποφάσεων όσον αφορά τους στόχους και τον τερματισμό της EUFOR Libya.
2. Η ΕΠΑ αναφέρει στο Συμβούλιο σε τακτά χρονικά διαστήματα.
3. Ο πρόεδρος της στρατιωτικής επιτροπής της ΕΕ (ΠΣΕΕΕ) υποβάλλει στην ΕΠΑ, σε τακτά χρονικά διαστήματα, εκθέσεις όσον αφορά τη διεξαγωγή της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ. Η ΕΠΑ μπορεί να καλεί στις συνεδριάσεις της τον διοικητή επιχειρήσεων ή τον διοικητή δυνάμεων της ΕΕ, εφόσον απαιτείται.
Άρθρο 6
Στρατιωτική διεύθυνση
1. Η στρατιωτική επιτροπή της ΕΕ (ΣΕΕΕ) παρακολουθεί την ομαλή εκτέλεση της στρατιωτικής επιχείρησης της ΕΕ που διεξάγεται υπό την ευθύνη του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ.
2. Ο διοικητής επιχειρήσεων της ΕΕ υποβάλλει εκθέσεις στη ΣΕΕΕ σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η ΕΠΑ μπορεί να καλεί στις συνεδριάσεις της τον διοικητή επιχειρήσεων ή το διοικητή δυνάμεων της ΕΕ, εφόσον απαιτείται.
3. Ο πρόεδρος της ΣΕΕΕ ενεργεί ως βασικό σημείο επαφής με τον διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ.
Άρθρο 7
Εφαρμογή και συνοχή της δράσης της Ένωσης
1. Η ΥΕ μεριμνά για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης καθώς και για τη συνοχή της με την εξωτερική δράση της Ένωσης στο σύνολό της, περιλαμβανομένων των δραστηριοτήτων ανθρωπιστικής βοήθειας της Ένωσης.
2. Ο διοικητής επιχειρήσεων της ΕΕ επικουρεί την ΥΕ όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 8
Συνεργασία με άλλους συντελεστές
1. Ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή της επιχείρησης θα γίνει υπό στενή συνεργασία και συμπληρωματικότητα με το OCHA, που συντονίζει τη συνολική ανθρωπιστική προσπάθεια, το ΝΑΤΟ και άλλους φορείς.
2. Η EUFOR Libya συνεργάζεται στενά με τον ή τους ορισθέντες συντονιστές του ΟΗΕ καθώς και με τον ή τους ορισθέντες συντονιστές του Συνδέσμου Αραβικών Κρατών και με τα κράτη μέλη του.
3. Κατά περίπτωση διεξάγονται διαβουλεύσεις με την Αφρικανική Ένωση.
Άρθρο 9
Συμμετοχή τρίτων κρατών
1. Με την επιφύλαξη της αυτονομίας της ΕΕ όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων ή του ενιαίου θεσμικού πλαισίου και σύμφωνα με τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μπορούν να καλούνται να συμμετάσχουν στην επιχείρηση τρίτα κράτη και ιδίως τα κράτη μέλη του Αραβικού Συνδέσμου.
2. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να καλεί τρίτα κράτη να παράσχουν συνεισφορές και να λαμβάνει, κατ’ εισήγηση του διοικητή επιχειρήσεων της ΕΕ και της ΣΕΕΕ, τις σχετικές αποφάσεις για την αποδοχή των προτεινόμενων συνεισφορών.
3. Οι λεπτομέρειες των ρυθμίσεων σχετικά με τη συμμετοχή τρίτων κρατών καθορίζονται βάσει συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με το άρθρο 37 της ΣΕΕ και με τη διαδικασία του άρθρου 218 της ΣΛΕΕ. Εφόσον η ΕΕ και τρίτο κράτος έχουν συνάψει συμφωνία για τη θέσπιση πλαισίου συμμετοχής του τρίτου κράτους στις ενωσιακές επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων, οι διατάξεις της συμφωνίας αυτής εφαρμόζονται στο πλαίσιο της παρούσας επιχείρησης.
4. Τα τρίτα κράτη που παρέχουν σημαντικές στρατιωτικές συνεισφορές στη EUFOR Libya έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην επιχείρηση όσον αφορά την καθημερινή διαχείριση της επιχείρησης.
5. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να λάβει σχετικές αποφάσεις για τη σύσταση Επιτροπής Συνεισφερόντων, εάν τυχόν τρίτα κράτη παράσχουν σημαντικές στρατιωτικές συνεισφορές.
Άρθρο 10
Καθεστώς των υπό την ηγεσία της ΕΕ δυνάμεων και του προσωπικού τους
Το καθεστώς των υπό την ηγεσία της ΕΕ δυνάμεων και του προσωπικού τους, περιλαμβανομένων των προνομίων, των ασυλιών και των περαιτέρω απαιτούμενων εγγυήσεων για την ολοκλήρωση και την απρόσκοπτη λειτουργία της αποστολής τους, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας που θα συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 της ΣΕΈ και με τη διαδικασία του άρθρου 218 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
Άρθρο 11
Χρηματοδοτικές ρυθμίσεις
1. Η διαχείριση των κοινών δαπανών της EUFOR Libya γίνεται σύμφωνα με την απόφαση 2008/975/ΚΕΠΠΑ.
2. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για τις κοινές δαπάνες της EUFOR Libya ορίζεται σε 7 900 000 EUR. Το ποσοστό του ποσού αναφοράς κατά το άρθρο 25 παράγραφος 1 της απόφασης 2008/975/ΚΕΠΠΑ είναι 30 %.
Άρθρο 12
Γνωστοποίηση πληροφοριών σε τρίτους
1. Η ΥΕ εξουσιοδοτείται να γνωστοποιεί στην Αίγυπτο, στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην Αφρικανική Ένωση, στον ΟΗΕ, στην Τυνησία καθώς και σε άλλους τρίτους τους οποίους αφορά η παρούσα απόφαση διαβαθμισμένες πληροφορίες και έγγραφα της Ένωσης που συντάσσονται για τους σκοπούς της EUFOR Libya, έως το εκάστοτε κατάλληλο επίπεδο ασφαλείας και σύμφωνα με τον κανονισμό ασφαλείας του Συμβουλίου (2).
2. Η ΥΕ εξουσιοδοτείται να γνωστοποιεί στην Αίγυπτο, στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην Αφρικανική Ένωση, στον ΟΗΕ, στην Τυνησία καθώς και σε άλλους τρίτους τους οποίους αφορά η παρούσα απόφαση μη διαβαθμισμένα έγγραφα της Ένωσης που συνδέονται με τις συζητήσεις του Συμβουλίου σχετικά με τη EUFOR Libya και τα οποία καλύπτονται από την υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου (3).
Άρθρο 13
Έναρξη και λήξη ισχύος
1. Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της.
2. Η EUFOR Libya λήγει 4 μήνες το αργότερο μετά την επίτευξη αρχικής επιχειρησιακής δυνατότητας.
3. Η παρούσα απόφαση καταργείται την ημερομηνία κλεισίματος του επιχειρησιακού στρατηγείου ή του στρατηγείου δυνάμεων της ΕΕ, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη, σύμφωνα με τα σχέδια που έχουν εγκριθεί για τον τερματισμό της EUFOR Libya και με την επιφύλαξη των διαδικασιών σχετικά με το λογιστικό έλεγχο και την απόδοση των λογαριασμών της EUFOR Libya, όπως ορίζονται στην απόφαση 2008/975/ΚΕΠΠΑ.
Βρυξέλλες, 1 Απριλίου 2011.
ROZHODNUTÍ RADY 2011/210/SZBP
ze dne 1. dubna 2011
o vojenské operaci Evropské unie na podporu operací humanitární pomoci v reakci na krizovou situaci v Libyi (EUFOR Libya)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 28 a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve své rezoluci o míru a bezpečnosti v Africe, přijaté dne 26. února 2011 (RB OSN 1970 (2011)), vyjádřila Rada bezpečnosti Organizace spojených národů (dále jen „Rada bezpečnosti“) své hluboké znepokojení nad situací v Libyi a odsoudila násilí a použití síly vůči civilnímu obyvatelstvu. Rada bezpečnosti dále vyzvala všechny členské státy OSN k tomu, aby v Libyi poskytly humanitární a související pomoc.
(2)
Ve své rezoluci o situaci v Libyi, přijaté dne 17. března 2011 (RB OSN 1973 (2011)), připomněla Rada bezpečnosti rezoluci RB OSN 1970 (2011) a vyjádřila odhodlání zajistit ochranu civilního obyvatelstva a jím obývaných oblastí, rychlé a neomezené poskytování humanitární pomoci a bezpečnost humanitárních pracovníků. Uvítala rovněž reakci sousedních států, zejména Tuniska a Egypta, při řešení potřeb uprchlíků a pracovníků třetích zemí a vyzvala mezinárodní společenství k podpoře tohoto úsilí.
(3)
Rada bezpečnosti zmocnila členské státy, které uvědomí generálního tajemníka OSN, aby přijaly veškerá nezbytná opatření k ochraně civilního obyvatelstva a jím obývaných oblastí vystavených v Libyi hrozbě útoků, přičemž mohou jednat jednotlivě nebo prostřednictvím regionálních organizací či ujednání a ve spolupráci s ním a s členskými státy Ligy arabských států, s vyloučením nasazení zahraničních okupačních sil v jakékoli podobě na jakékoli části libyjského území.
(4)
Ve svých závěrech ze dne 21. března 2011 vyjádřila Rada znepokojení nad situací v Libyi a odsoudila hrubé a systematické porušování lidských práv, násilí a brutální represe tamního režimu namířené proti libyjskému lidu. Vyjádřila uspokojení nad přijetím rezoluce RB OSN 1973 (2011) a zdůraznila, že Unie je rozhodnuta přispět k jejímu provádění a postupovat za tímto účelem kolektivně a odhodlaně, spolu se všemi mezinárodními partnery, zejména s Ligou arabských států a s dalšími regionálními aktéry. Potvrdila, že hlavním cílem Unie je chránit civilní obyvatelstvo a podpořit libyjský lid tak, aby mohl dovést své úsilí o demokratickou společnost ke zdárnému konci.
Rada rovněž uvedla, že Unie je připravena na žádost Úřadu OSN pro koordinaci humanitární činnosti (OCHA) a za koordinace ze strany OSN podpořit humanitární pomoc v rámci své společné bezpečnostní a obranné politiky.
(5)
V reakci na krizi v Libyi Rada dne 24. března 2011 schválila koncepci řešení krize. Další plánování by se mělo zaměřit na podporu humanitární pomoci. Operace zejména nesmí narušit neutralitu nebo nestrannost aktérů působících v humanitární oblasti. Rozhodnutí o zahájení operace musí předcházet žádost OCHA a musí být přijato s ohledem na posouzení aktuálních rizik a hrozeb.
(6)
S vládami Egypta a Tuniska probíhá úzká koordinace a spolupráce, aby bylo možné zajistit jejich souhlas s možnou vojenskou přítomností Unie na jejich zemí.
(7)
Politický a bezpečnostní výbor by měl pod odpovědností Rady a vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“) vykonávat politickou kontrolu nad vojenskou operací Unie, zajišťovat její strategické řízení a přijímat vhodná rozhodnutí v souladu s čl. 38 třetím pododstavcem Smlouvy o EU.
(8)
Je nutné sjednat a uzavřít mezinárodní dohody týkající se účasti třetích států na operacích Unie a postavení sil a personálu Unie.
(9)
V souladu s čl. 41 odst. 2 Smlouvy o EU by měly operativní výdaje vyplývající z tohoto rozhodnutí v souvislosti s vojenstvím nebo obranou hradit členské státy v souladu s rozhodnutím Rady 2008/975/SZBP ze dne 18. prosince 2008 o vytvoření mechanismu pro správu financování společných nákladů operací Evropské unie v souvislosti s vojenstvím nebo obranou („ATHENA“) (1).
(10)
Podle čl. 28 odst. 1 Smlouvy o EU je Rada zmocněna k přijetí rozhodnutí, které vymezují prostředky, které budou Unii poskytnuty. Finanční referenční částka určená na krytí společných nákladů vojenské operace Evropské unie na počáteční období čtyř měsíců představuje nejlepší aktuální odhad, aniž jsou dotčeny konečné údaje, které mají být zahrnuty do rozpočtu, jenž má být schválen v souladu s pravidly stanovenými v rámci ATHENA.
(11)
V souladu s článkem 5 Protokolu o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o EU a Smlouvě o fungování EU, se Dánsko neúčastní vypracovávání a provádění rozhodnutí a činností Unie, které mají vliv na obranu. Dánsko se proto nepodílí na financování této operace,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Mise
1) V zájmu podpory mandátů stanovených v rezolucích Rady bezpečnosti Organizace spojených národů 1970 a 1973 (2011) a požádá-li o to Úřad OSN pro koordinaci humanitární činnosti (OCHA), provádí Unie v rámci společné bezpečnostní a obranné politiky vojenskou operaci (nazývanou dále „EUFOR Libya“) s cílem podpořit humanitární pomoc v oblasti. Operace je prováděna v plném souladu se Zásadami pro použití prostředků vojenské a civilní ochrany na podporu humanitárních činností OSN ve složitých případech s Pokyny pro použití zahraničních vojenských prostředků na podporu humanitárních operací v souvislosti se stávající krizí v severní Africe.
2) Na podporu tohoto politického cíle EUFOR Libya na žádost OCHA a v plném souladu se zásadami a pokyny uvedenými v odstavci 1:
-
přispívá k bezpečným přesunům a evakuaci vysídlených osob,
-
prostřednictvím specifických schopností podporuje humanitární organizace v jejich činnosti.
Článek 2
Jmenování velitele operace EU
Velitelem operace Evropské unie EUFOR Lybia je jmenován kontradmirál Claudio GAUDIOSI.
Článek 3
Určení operačního velitelství EU
Operační velitelství EUFOR Lybia se nachází v Římě.
Článek 4
Plánování a zahájení operace
Rozhodnutí o zahájení vojenské operace Evropské unie přijme Rada, a to s ohledem na posouzení aktuálních rizik a hrozeb a po schválení operačního plánu a pravidel zapojení.
Článek 5
Politická kontrola a strategické řízení
1) Politickou kontrolu a strategické řízení EUFOR Lybia vykonává z pověření Rady a vysokého představitele Politický a bezpečností výbor. Rada zmocňuje Politický a bezpečnostní výbor k přijímání vhodných rozhodnutí v souladu s čl. 38 třetím pododstavcem Smlouvy o EU. Toto zmocnění zahrnuje pravomoc měnit plánovací dokumenty včetně operačního plánu, linie velení a pravidel zapojení. Zahrnuje rovněž pravomoc přijímat rozhodnutí o jmenování velitele operace Evropské unie nebo velitele sil Evropské unie. Rozhodovací pravomoc, pokud jde o cíle a ukončení EUFOR Lybia, má i nadále Rada.
2) Politický a bezpečnostní výbor pravidelně podává zprávy Radě.
3) Předseda Vojenského výboru Evropské unie pravidelně podává Politickému a bezpečnostnímu výboru zprávy o průběhu EUFOR Lybia. Politický a bezpečnostní výbor může v případě potřeby pozvat velitele operace Evropské unie nebo velitele sil Evropské unie na svá zasedání.
Článek 6
Vojenské velení
1) Vojenský výbor EU sleduje řádný výkon EUFOR Lybia, za jejíž vedení odpovídá velitel operace Evropské unie.
2) Velitel operace Evropské unie pravidelně podává zprávy Vojenskému výboru EU. V případě potřeby může Vojenský výbor EU pozvat velitele operace Evropské unie nebo velitele sil Evropské unie na svá zasedání.
3) Předseda Vojenského výboru EU je hlavní kontaktní osobou pro velitele operace Evropské unie.
Článek 7
Provádění a návaznost reakce Unie
1) Vysoký představitel zajišťuje provádění tohoto rozhodnutí a rovněž jeho soulad s vnější činností Unie jako celku, včetně návaznosti na činnosti Unie v oblasti humanitární pomoci.
2) Při provádění tohoto rozhodnutí je vysokému představiteli nápomocen velitel operace Evropské unie.
Článek 8
Spolupráce s ostatními aktéry
1) Operace je plánována a prováděna v úzké spolupráci a součinnosti s OCHA, která koordinuje celkovou humanitární reakci, Organizací Severoatlantické smlouvy a ostatními aktéry.
2) EUFOR Lybia úzce spolupracuje s určeným koordinátorem či koordinátory OSN, jakož i s určeným koordinátorem či koordinátory Ligy arabských států a s jejími členskými státy.
3) Podle potřeby se uskutečňují konzultace s Africkou unií.
Článek 9
Účast třetích států
1) Aniž je dotčena rozhodovací samostatnost Unie a jednotný institucionální rámec a v souladu s příslušnými pokyny Evropské rady, mohou být třetí státy, zejména členské státy Ligy arabských států, vyzvány, aby se podílely na operaci.
2) Rada zmocňuje Politický a bezpečnostní výbor, aby vyzval třetí státy k poskytnutí příspěvku a aby na doporučení velitele operace Evropské unie a Vojenského výboru EU přijal odpovídající rozhodnutí o přijetí navrhovaných příspěvků.
3) Podrobná pravidla účasti třetích států jsou předmětem dohod, které budou uzavřeny podle článku 37 Smlouvy o EU a v souladu s postupem stanoveným v článku 218 Smlouvy o fungování EU. Jestliže Unie a třetí stát uzavřely dohodu, kterou se vytváří rámec pro účast tohoto třetího státu na operacích Unie pro řešení krizí, použije se v souvislosti s touto operací uvedená dohoda.
4) Třetí státy, které poskytují pro EUFOR Lybia významné vojenské příspěvky, mají ve vztahu k běžnému řízení operace stejná práva a povinnosti jako členské státy, které se účastní operace.
5) Rada zmocňuje Politický a bezpečnostní výbor, aby v případě, že třetí státy poskytnou významné vojenské příspěvky, přijal rozhodnutí o zřízení Výboru přispěvatelů.
Článek 10
Postavení sil pod vedením Unie a jejich personálu
Postavení sil pod vedením Unie a jejich personálu, včetně výsad, imunit a dalších záruk nezbytných pro splnění a řádné fungování jejich mise, může být předmětem dohod, které budou uzavřeny podle článku 37 Smlouvy o EU postupem podle čl. 218 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 11
Finanční ustanovení
1) Společné náklady EUFOR Lybia jsou spravovány v souladu s rozhodnutím 2008/975/SZBP.
2) Finanční referenční částka určená na krytí společných nákladů EUFOR Lybia se stanoví na 7 900 000 EUR. Procentní sazba referenční částky podle čl. 25 odst. 1 rozhodnutí 2008/975/SZBP se stanoví na 30 %.
Článek 12
Předávání informací třetím stranám
1) Vysoký představitel je oprávněn v souladu s bezpečnostními předpisy Rady (2) předávat Africké unii, Egyptu, Lize arabských států, Organizaci spojených národů, Tunisku a jiným třetím stranám přidruženým k tomuto rozhodnutí utajované informace a dokumenty Unie vytvořené pro účely EUFOR Lybia až do úrovně klasifikace vhodné pro jednotlivé třetí strany.
2) Vysoký představitel je oprávněn předávat Africké unii, Egyptu, Lize arabských států, Organizaci spojených národů, Tunisku a jiným třetím stranám přidruženým k tomuto rozhodnutí neutajované dokumenty Unie vztahující se k jednáním Rady o Africké unii, Egyptu, Lize arabských států, Organizaci spojených národů, Tunisku a jiným, na které se vztahuje služební tajemství podle čl. 6 odst. 1 jednacího řádu Rady (3).
Článek 13
Vstup v platnost a ukončení
1) Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2) EUFOR Lybia skončí do čtyř měsíců od dosažení počáteční operační schopnosti, nerozhodne-li Rady jinak.
3) Toto rozhodnutí se zrušuje dnem uzavření operačního velitelství Evropské unie nebo velitelství sil, podle toho, co nastane později, v souladu se schváleným plánem ukončení EUFOR Lybia, aniž jsou dotčeny příslušné postupy týkající se auditu a předkládání účtů EUOFR Lybia stanovené v rozhodnutí 2008/975/SZBP.
V Bruselu dne 1. dubna 2011.