ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 578/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 29ης Ιουνίου 2010
για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) 1216/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους τους, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, εξαγόμενα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγομένων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τον καθορισμό του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρμόζεται για ορισμένα εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2005, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3448/93 του Συμβουλίου όσον αφορά το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή, και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους τους, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, εξαγόμενα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγομένων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης (2) έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς. Δεδομένου ότι χρειάζονται περαιτέρω τροποποιήσεις, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να αντικατασταθεί.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (3) προβλέπει ότι, εφόσον είναι αναγκαίο για να καταστεί δυνατή η εξαγωγή ορισμένων γεωργικών προϊόντων υπό μορφή ορισμένων μεταποιημένων εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης με βάση τις τιμές των προϊόντων αυτών στη διεθνή αγορά, η διαφορά μεταξύ αυτών των τιμών και των τιμών στην Ένωση μπορεί να καλύπτεται με επιστροφές κατά την εξαγωγή. Η χορήγηση επιστροφών για το σύνολο των γεωργικών προϊόντων που εξάγονται υπό τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης θα πρέπει, συνεπώς, να υπόκειται σε κοινούς κανόνες.
(3)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 σχετικά με τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή, αυτές οι επιστροφές δεν θα πρέπει να χορηγούνται για εμπορεύματα από τρίτες χώρες που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή εμπορευμάτων τα οποία εξάγονται αφού τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση.
(4)
Επιστροφές κατά την εξαγωγή θα πρέπει να καταβάλλονται για εμπορεύματα τα οποία προκύπτουν άμεσα από βασικά προϊόντα, από προϊόντα που προκύπτουν από τη μεταποίηση βασικών προϊόντων και από προϊόντα που εξομοιώνονται με μία από τις κατηγορίες αυτές. Πρέπει να καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο το ποσό της επιστροφής κατά την εξαγωγή καθορίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις.
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2009, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (4) και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85, της 22ας Ιουλίου 1985, για τον καθορισμό των κοινών λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα (5), εφαρμόζονται γενικά σε εμπορεύματα μη υπαγόμενα στο παράρτημα I της Συνθήκης. Συνεπώς, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζονται ορισμένες διατάξεις των εν λόγω κανονισμών.
(6)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1670/2006 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 2006, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 του Συμβουλίου όσον αφορά τον καθορισμό και τη χορήγηση προσαρμοσμένων επιστροφών για τα δημητριακά που εξάγονται υπό μορφή οινοπνευματωδών ποτών (6) το ποσοστό επιστροφής κατά την εξαγωγή είναι εκείνο που ισχύει κατά την ημερομηνία κατά την οποία τα δημητριακά τέθηκαν υπό τελωνειακό έλεγχο για την παρασκευή οινοπνευματωδών ποτών. Η θέση υπό τελωνειακό έλεγχο των δημητριακών με σκοπό την παραγωγή των οινοπνευματωδών ποτών που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1670/2006 πρέπει, συνεπώς, να θεωρείται ισοδύναμη με την εξαγωγή για το σκοπό της χορήγησης επιστροφών εξαγωγής.
(7)
Τα οινοπνευματώδη ποτά θεωρούνται λιγότερο ευαίσθητα από άλλα εμπορεύματα έναντι των τιμών των γεωργικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους. Ωστόσο, το πρωτόκολλο 19 της πράξης προσχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας προβλέπει ότι πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διευκολυνθεί η χρησιμοποίηση των δημητριακών της Ένωσης για την παραγωγή αλκοολούχων ποτών που έχουν ως βάση τα δημητριακά.
(8)
Πολλά εμπορεύματα, τα οποία παρασκευάζονται από συγκεκριμένη επιχείρηση υπό τεχνικές συνθήκες σαφώς καθορισμένες και με σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, αποτελούν αντικείμενο τακτικών εξαγωγών. Για να μειωθούν οι διατυπώσεις εξαγωγής, πρέπει να εφαρμόζεται για τα εν λόγω εμπορεύματα απλοποιημένη διαδικασία, βάσει της οποίας ο κατασκευαστής κοινοποιεί στις αρμόδιες αρχές τις πληροφορίες που οι αρχές αυτές κρίνουν αναγκαίες όσον αφορά τις συνθήκες παρασκευής των εμπορευμάτων αυτών. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ποσότητες των γεωργικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται πραγματικά στην παραγωγή εξαγόμενων εμπορευμάτων καταχωρίζονται από τις αρμόδιες αρχές, πρέπει να περιλαμβάνεται πρόβλεψη για ετήσια επιβεβαίωση μιας τέτοιας καταχώρισης έτσι ώστε να μειώνονται οι κίνδυνοι που έχουν σχέση με την παράλειψη ανακοίνωσης των αλλαγών σε αυτές τις ποσότητες.
(9)
Πολλά γεωργικά προϊόντα υπόκεινται σε φυσική και εποχιακή μεταβλητότητα. Επομένως, το ποσοστό σε γεωργικά προϊόντα που εμπεριέχεται στα εξαγόμενα εμπορεύματα μπορεί να ποικίλλει. Κατά συνέπεια, το ποσό της επιστροφής πρέπει να καθορίζεται βάσει των ποσοτήτων των εν λόγω προϊόντων που χρησιμοποιούνται πράγματι για την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων. Ωστόσο, για ορισμένα εμπορεύματα απλής και σχετικά σταθερής σύνθεσης, πρέπει, για λόγους απλούστευσης της διοικητικής διαδικασίας, να καθορίζεται το ποσό της επιστροφής βάσει κατ' αποκοπή καθοριζόμενων ποσοτήτων των γεωργικών προϊόντων.
(10)
Για να θεωρηθούν επιλέξιμα για επιστροφή, τα χρησιμοποιηθέντα γεωργικά προϊόντα και, κυρίως, τα εμπορεύματα που έχουν προκύψει από τα προϊόντα αυτά, πρέπει να εξάγονται. Κάθε εξαίρεση από τον κανόνα αυτό πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία παρασκευής των εν λόγω εμπορευμάτων, οι παραγωγοί υφίστανται ενδεχομένως απώλεια πρώτων υλών, για τις οποίες έχουν καταβάλει τις ισχύουσες στην Ένωση τιμές, ενώ οι εγκατεστημένοι εκτός Ένωσης παραγωγοί υφίστανται απώλειες περιοριζόμενες στις τιμές της παγκόσμιας αγοράς. Επιπροσθέτως, στη διάρκεια της διαδικασίας παρασκευής προκύπτουν ορισμένα υποπροϊόντα, των οποίων η αξία είναι σαφώς διαφορετική από την αξία των κύριων προϊόντων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ορισμένα από τα υποπροϊόντα αυτά είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν μόνον ως ζωοτροφές. Επομένως, πρέπει να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για τον προσδιορισμό της έννοιας της ποσότητας των γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιούνται κατά τη διαδικασία παρασκευής των εξαγόμενων εμπορευμάτων.
(11)
Για τους σκοπούς του άρθρου 8 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 είναι αναγκαίο να προβλέπεται ότι οι επιστροφές για βασικά προϊόντα που εξάγονται με τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι πρέπει να καθορίζονται για την ίδια περίοδο όπως και οι επιστροφές για τα εξαγόμενα μη μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα. Ωστόσο, είναι επίσης σκόπιμο να προβλέπεται η δυνατότητα παρέκκλισης από τον εν λόγω κανόνα σε περιπτώσεις διαταραχής της αγοράς που πρέπει να προσδιορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009.
(12)
Για τον καθορισμό του ποσοστού επιστροφής για τα βασικά προϊόντα ή τα εξομοιούμενα προϊόντα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ενισχύσεις ή τα άλλα εφαρμοστέα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
(13)
Για τις ανάγκες του προσδιορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή, το άμυλο από γεώμηλα πρέπει να εξομοιώνεται με το άμυλο αραβοσίτου. Θα πρέπει, ωστόσο, να υπάρχει η δυνατότητα καθορισμού ενός ειδικού ποσοστού επιστροφής για το άμυλο από γεώμηλα όταν, υπό τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά, η τιμή του είναι σημαντικά χαμηλότερη από την αντίστοιχη τιμή για το άμυλο αραβοσίτου.
(14)
Σύμφωνα με το άρθρο 162 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι επιστροφές που χορηγούνται για εξαγωγές γεωργικών προϊόντων ενσωματωμένων σε εμπορεύματα μη υπαγόμενα στο παράρτημα I της Συνθήκης, δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις επιστροφές που θα καταβάλλονταν για τα εξαγόμενα μη μεταποιημένα προϊόντα. Το στοιχείο αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό του ύψους της επιστροφής καθώς και για την θέσπιση των κανόνων εξομοίωσης.
(15)
Ορισμένα εμπορεύματα που παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά ενδέχεται να προκύπτουν με ποικίλες τεχνικές από διάφορα βασικά υλικά. Θα πρέπει να απαιτείται από τους εξαγωγείς να προσδιορίζουν τη φύση αυτών των βασικών υλικών και να προβαίνουν σε ορισμένες δηλώσεις όσον αφορά τις διαδικασίες παραγωγής εφόσον οι πληροφορίες αυτές είναι απαραίτητες για τον καθορισμό του δικαιώματος επιστροφών ή του κατάλληλου ποσοστού επιστροφής που πρέπει να εφαρμοστεί.
(16)
Είναι σκόπιμο κατά τον υπολογισμό των ποσοτήτων των γεωργικών προϊόντων που πραγματικά χρησιμοποιούνται να λαμβάνεται υπόψη η περιεκτικότητα σε ξηρή ύλη στην περίπτωση των αμύλων και ορισμένων σιροπιών γλυκόζης και μαλτοδεξτρίνης.
(17)
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες απαιτείται από την κατάσταση του παγκόσμιου εμπορίου, τις ειδικές απαιτήσεις ορισμένων αγορών ή τις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, πρέπει να είναι δυνατή η διαφοροποίηση της επιστροφής για ορισμένα γεωργικά προϊόντα που εξάγονται με τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης ανάλογα με τον προορισμό.
(18)
Για τη διαχείριση των ποσών των επιστροφών που είναι δυνατό να χορηγηθούν, κατά τη διάρκεια ενός δημοσιονομικού έτους, για την εξαγωγή ορισμένων γεωργικών προϊόντων υπό τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης, πρέπει να επιτρέπεται ο καθορισμός διαφορετικών ποσοστών για τις εξαγωγές με ή χωρίς προκαθορισμό του ποσοστού επιστροφών με βάση την εξέλιξη των αγορών στην Ένωση και σε παγκόσμιο επίπεδο.
(19)
Το ποσό των επιστροφών το οποίο μπορεί να χορηγηθεί κατά οποιοδήποτε δημοσιονομικό έτος περιορίζεται σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ένωση. Οι εξαγωγές εμπορευμάτων που δεν καλύπτονται από το παράρτημα Ι της Συνθήκης θα πρέπει να πραγματοποιούνται με όρους εκ των προτέρων γνωστούς. Ιδιαίτερα, πρέπει να είναι δυνατή η παροχή διαβεβαίωσης στους εξαγωγείς ότι αυτές οι εξαγωγές είναι επιλέξιμες για επιστροφή συμβατή με τις δεσμεύσεις της Ένωσης. Όταν η παροχή αυτής της διαβεβαίωσης δεν είναι πλέον δυνατή, οι εξαγωγείς θα πρέπει εγκαίρως να ενημερώνονται, εκ των προτέρων. Η έκδοση των πιστοποιητικών επιστροφής καθιστά δυνατή την παρακολούθηση των αιτήσεων επιστροφών και εγγυάται στους κατόχους τους ότι θα τους χορηγηθούν επιστροφές μέχρι του ποσού για το οποίο εκδίδεται κάθε πιστοποιητικό, εφόσον συμμορφώνονται με τους υπόλοιπους όρους που προβλέπονται στην νομοθεσία της Ένωσης όσον αφορά τις επιστροφές.
(20)
Πρέπει να θεσπισθούν μέτρα διαχείρισης για το καθεστώς έκδοσης πιστοποιητικών επιστροφών. Ιδιαίτερα, πρέπει να προβλεφθεί συντελεστής μείωσης ο οποίος θα εφαρμόζεται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αιτήσεις για πιστοποιητικά επιστροφών υπερβαίνουν τα διαθέσιμα ποσά. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρέπει να προβλέπεται η αναστολή της έκδοσης πιστοποιητικών επιστροφών.
(21)
Τα πιστοποιητικά επιστροφής εξυπηρετούν την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ένωση. Επιτρέπουν επίσης τον προκαθορισμό της επιστροφής που μπορεί να χορηγηθεί για γεωργικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή εμπορευμάτων τα οποία εξάγονται σε τρίτες χώρες. Ο σκοπός αυτός διαφέρει, από ορισμένες απόψεις, από τους στόχους που επιδιώκονται με τις άδειες εξαγωγής οι οποίες εκδίδονται για βασικά προϊόντα που εξάγονται μη επεξεργασμένα και τα οποία υπόκεινται σε διεθνείς δεσμεύσεις που συνεπάγονται ποσοτικούς περιορισμούς. Πρέπει, επομένως, να διευκρινιστεί ποιες από τις γενικές διατάξεις που ισχύουν για τις άδειες και τα πιστοποιητικά του γεωργικού τομέα και προβλέπονται σήμερα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 376/2008 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2008, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα (7) δεν πρέπει να εφαρμόζονται στα πιστοποιητικά επιστροφών.
(22)
Κατά το μεγαλύτερο μέρος, τα ποσοστά επιστροφών πρέπει να καθορίζονται ή να τροποποιούνται ημέρα Πέμπτη. Είναι αναγκαίο να μειωθεί ο κίνδυνος αιτήσεων προκαθορισμού επιστροφών για προϊόντα οι οποίες υποβάλλονται για κερδοσκοπικούς λόγους. Αντίστοιχα, όταν μια αίτηση προκαθορισμού επιστροφής υποβάλλεται ημέρα Πέμπτη, η αίτηση πρέπει να θεωρείται ότι έχει υποβληθεί την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
(23)
Προκειμένου να διευκολύνεται η λειτουργία του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή από τα κράτη μέλη, τα ποσοστά επιστροφής για τα διάφορα βασικά προϊόντα που περιέχονται σε προϊόντα μη υπαγόμενα στο παράρτημα I θα πρέπει να καθορίζονται εκ των προτέρων ταυτόχρονα.
(24)
Οι αιτήσεις που υποβάλλονται για την έκδοση πιστοποιητικών ενδέχεται να αφορούν ποσά μεγαλύτερα από το ποσό που είναι δυνατό να χορηγηθεί. Θα πρέπει, ως εκ τούτου, να υποδιαιρείται το δημοσιονομικό έτος σε χρονικές περιόδους, ούτως ώστε να μπορούν να χορηγούνται πιστοποιητικά τόσο στους επιχειρηματίες που εξάγουν στα τέλη του δημοσιονομικού έτους όσο και σε εκείνους οι οποίοι εξάγουν στις αρχές του εν λόγω έτους. Εφόσον είναι απαραίτητο, πρέπει να εφαρμόζεται ένας συντελεστής μείωσης σε όλα τα ποσά που ζητούνται στη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου.
(25)
Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το συνολικό ποσό των αιτήσεων για επιστροφές που υποβάλλονται για συγκεκριμένη περίοδο είναι μικρότερο από το διαθέσιμο ποσό για την εν λόγω περίοδο, οι επιχειρηματίες πρέπει να επιτρέπεται να υποβάλλουν αιτήσεις για την έκδοση πιστοποιητικών επιστροφής σε εβδομαδιαία βάση όσον αφορά τυχόν υπόλοιπα διαθέσιμα ποσά για την εν λόγω περίοδο.
(26)
Είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να εφαρμόζονται στα πιστοποιητικά επιστροφής ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, σχετικά με τα πιστοποιητικά εκ των προτέρων καθορισμού της επιστροφής κατά την εξαγωγή, οι αιτήσεις για τα οποία έχουν υποβληθεί στο πλαίσιο πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων που προκηρύχθηκε σε τρίτη χώρα εισαγωγέα.
(27)
Θα πρέπει να καθοριστούν όροι για την αποδέσμευση της εγγύησης που κατατίθεται για πιστοποιητικά επιστροφής. Στους όρους αυτούς θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις που θεωρούνται ως πρωτογενείς απαιτήσεις, για τις οποίες συνιστάται εγγύηση, καθώς και τα στοιχεία που πρέπει να προσκομιστούν προς απόδειξη της συμμόρφωσης με τις εν λόγω υποχρεώσεις.
(28)
Οι περισσότεροι εξαγωγείς λαμβάνουν ετησίως ποσά μικρότερα από 100 000 EUR σε επιστροφές. Στο σύνολό τους, αυτές οι εξαγωγές είναι ήσσονος οικονομικής σημασίας και αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μέρος του συνολικού ποσού των επιστροφών που χορηγούνται για γεωργικά προϊόντα που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης. Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει, συνεπώς, να υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής των μικρών εξαγωγέων από την προσκόμιση πιστοποιητικού. Για λόγους απλούστευσης οι εξαγωγείς θα πρέπει, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, να δικαιούνται να χρησιμοποιούν πιστοποιητικά επιστροφής χωρίς την απώλεια του καθεστώτος μικρού εξαγωγέα. Ωστόσο, για την αποφυγή κατάχρησης είναι αναγκαίο να περιορίζεται η εφαρμογή αυτής της εξαίρεσης στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του ο μικρός εξαγωγέας.
(29)
Πρέπει να προβλεφθεί η εφαρμογή ενός συστήματος ελέγχου με βάση την αρχή ότι ο εξαγωγέας πρέπει να δηλώνει στις αρμόδιες αρχές, κατά την πραγματοποίηση της εξαγωγής, τις ποσότητες των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λαμβάνουν τα μέτρα που κρίνουν αναγκαία προς επαλήθευση της ακρίβειας της δήλωσης αυτής.
(30)
Οι αρμόδιες αρχές οι οποίες είναι επιφορτισμένες με την επαλήθευση της δήλωσης του εξαγωγέα ενδέχεται να μην διαθέτουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για να κάνουν αποδεκτή αυτή τη δήλωση των ποσοτήτων που έχουν χρησιμοποιηθεί, έστω και εάν αυτή η δήλωση βασίζεται σε χημική ανάλυση. Είναι πολύ πιθανό οι περιστάσεις αυτές να ανακύπτουν στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα προς εξαγωγή εμπορεύματα έχουν παραχθεί σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο που τα εξάγει. Επομένως, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους από το οποίο πραγμαοποιείται η εξαγωγή πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, εάν παρίσταται ανάγκη, να λαμβάνουν απευθείας από τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών όλες τις πληροφορίες που είναι σε θέση να διαθέτουν οι αρχές αυτές σχετικά με τους όρους παρασκευής του εν λόγω εμπορεύματος.
(31)
Θα πρέπει να παρέχεται στους επιχειρηματίες η δυνατότητα, σε συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο παρασκευάζονται τα προϊόντα, να υποβάλλουν απλουστευμένη δήλωση για τα προϊόντα που έχουν χρησιμοποιηθεί, υπό τη μορφή των συγκεντρωτικών ποσοτήτων των εν λόγω προϊόντων, με την προϋπόθεση ότι οι επιχειρηματίες τηρούν λεπτομερές αρχείο για τα προϊόντα που έχουν χρησιμοποιηθεί και το οποίο θέτουν στη διάθεση των εν λόγω αρχών.
(32)
Ο εξαγωγέας των εμπορευμάτων, ιδίως στις περιπτώσεις που αυτός δεν είναι ο κατασκευαστής τους, δεν είναι πάντοτε δυνατό να γνωρίζει με ακρίβεια τις ποσότητες των γεωργικών προϊόντων που έχουν χρησιμοποιηθεί, για τις οποίες δύναται να ζητήσει την καταβολή της επιστροφής. Εξαιτίας αυτού, ο εν λόγω εξαγωγέας δεν είναι πάντοτε σε θέση να υποβάλλει τη δήλωση για τις εν λόγω ποσότητες. Θα πρέπει κατά συνέπεια να προβλεφθεί, εναλλακτικά, η εφαρμογή ενός συστήματος υπολογισμού των επιστροφών, την προσφυγή στο οποίο θα δύναται να ζητήσει ο ενδιαφερόμενος, και το οποίο θα περιορίζεται σε ορισμένα εμπορεύματα, με βάση τη χημική ανάλυση των εν λόγω εμπορευμάτων, σύμφωνα με ένα πίνακα αντιστοιχιών ο οποίος θα καταρτίζεται για το σκοπό αυτό.
(33)
Σύμφωνα με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 δεν χορηγείται επιστροφή για προϊόντα τα οποία δεν είναι υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας κατά την ημέρα αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής. Για εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή αυτού του κανόνα θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι για να χορηγηθεί επιστροφή για ορισμένα ζωικά προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την υγιεινή των τροφίμων (8) και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (9), και περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού, τα οικεία ζωικά προϊόντα πρέπει να παρασκευάζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των εν λόγω κανονισμών και να φέρουν το απαιτούμενο σήμα υγείας.
(34)
Έχει ουσιώδη σημασία να είναι η Επιτροπή σε θέση να παρακολουθεί όλα τα μέτρα που λαμβάνονται όσον αφορά τις χορηγούμενες επιστροφές κατά την εξαγωγή. Κατά συνέπεια, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή ορισμένες στατιστικές πληροφορίες. Είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται η μορφή και το περιεχόμενο αυτών των πληροφοριών.
(35)
Σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 και παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 τα συστατικά, εκτός των προϊόντων ζάχαρης που αναφέρονται στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο iii) και άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τα οποία χορηγείται επιστροφή κατά την εξαγωγή, πρέπει να είναι καταγωγής ΕΕ. Συνεπώς, πρέπει να καθοριστούν τα μέτρα που χρειάζονται για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με αυτή την απαίτηση.
(36)
Ο όγκος των αιτήσεων βάσει των οποίων χορηγούνται επιστροφές σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι μεγάλος. Τα περισσότερα εμπορεύματα για τα οποία υποβλήθηκαν οι εν λόγω αιτήσεις παρασκευάζονται βάσει σαφώς καθορισμένων τεχνικών όρων, έχουν σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, αποτελούν αντικείμενο τακτικών εξαγωγών και έχουν τύπους κατασκευής που έχουν καταχωριστεί και εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές. Δεδομένων των ειδικών αυτών συνθηκών και προκειμένου να απλουστευθούν οι διοικητικές εργασίες που συνεπάγεται η χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή βάσει του παρόντος κανονισμού, είναι σκόπιμο να δοθεί στα κράτη μέλη μεγαλύτερη ευελιξία κατά την εφαρμογή του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, όσον αφορά τα όρια κάτω από τα οποία τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους εξαγωγείς από την προσκόμιση της απόδειξης που απαιτείται, πλην του εγγράφου μεταφοράς.
(37)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή σε όλη την Ένωση των διατάξεων σχετικά με τη χορήγηση των επιστροφών για εμπορεύματα μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης. Προς το σκοπό αυτό, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να ενημερώνει την Επιτροπή, σχετικά με τις ρυθμίσεις παρακολούθησης που εφαρμόζονται στην επικράτειά του για τα διάφορα είδη εξαγόμενων εμπορευμάτων.
(38)
Πρέπει να χορηγηθεί επαρκής χρόνος για την μετάβαση από τις διοικητικές ρυθμίσεις σχετικά με τα πιστοποιητικά επιστροφής σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 στις διοικητικές ρυθμίσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει, συνεπώς, να εφαρμόζεται στις αιτήσεις πιστοποιητικών που υποβάλλονται κατά την ημερομηνία έναρξης της πρώτης περιόδου υποβολής αιτήσεων για τη δημοσιονομική περίοδο 2011 και αρχίζει να ισχύει από την εν λόγω ημερομηνία.
(39)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης των οριζόντιων θεμάτων που σχετίζονται με τις συναλλαγές μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει κανόνες για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.1216/2009 όσον αφορά το καθεστώς χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή που θεσπίστηκε σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Εφαρμόζεται επί των εξαγωγών των βασικών προϊόντων, των προϊόντων που προέρχονται από τη μεταποίηση αυτών ή των προϊόντων που εξομοιώνονται προς μία από αυτές τις δύο κατηγορίες σύμφωνα με το άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού, εφόσον τα εν λόγω προϊόντα εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης αλλά αναφερόμενων στο παράρτημα ΧΧ, μέρη Ι έως V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
2. Η επιστροφή κατά την εξαγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν χορηγείται για τα εμπορεύματα τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με το άρθρο 29 της Συνθήκης και τα οποία επανεξάγονται.
Δεν χορηγείται επιστροφή για τα εμπορεύματα αυτά όταν εξάγονται μεταποιημένα ή ενσωματωμένα σε άλλο εμπόρευμα.
3. Με εξαίρεση τα δημητριακά, δεν χορηγείται επιστροφή για προϊόντα που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή αλκοόλης η οποία περιέχεται στα οινοπνευματώδη ποτά που αναφέρονται στο παράρτημα II και υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2208.
Άρθρο 2
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «δημοσιονομική περίοδος»: το χρονικό διάστημα από την 1η Οκτωβρίου ενός έτους έως την 30ή Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους·
β) «δημοσιονομικό έτος»: το χρονικό διάστημα από την 16η Οκτωβρίου ενός έτους έως την 15η Οκτωβρίου του επόμενου έτους·
γ) «βασικά προϊόντα»: τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού·
δ) «συστατικά»: τα βασικά προϊόντα, τα προϊόντα που προέρχονται από την μεταποίηση των βασικών προϊόντων ή προϊόντα εξομοιούμενα με τις δύο εν λόγω κατηγορίες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εμπορευμάτων και απαριθμούνται στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία i), ii), iii), v) και vii) και στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
ε) «εμπορεύματα»: τα προϊόντα που δεν υπάγονται στο παράρτημα I της Συνθήκης, αλλά απαριθμούνται στο παράρτημα XX, μέρη I έως V, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού·
στ) «η Συμφωνία»: η συμφωνία για τη γεωργία, η οποία συνήφθη στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης·
ζ) «επισιτιστική βοήθεια»: κάθε ενέργεια επισιτιστικής βοήθειας που ικανοποιεί τους όρους του άρθρου 10 παράγραφος 4 της Συμφωνίας·
η) «υπολείμματα»: τα προϊόντα που προκύπτουν από τη σχετική διαδικασία μεταποίησης, που έχουν σύσταση σαφώς διαφορετική από εκείνη των πράγματι εξαγόμενων εμπορευμάτων και τα οποία δεν είναι δυνατό να διατεθούν στο εμπόριο·
θ) «υποπροϊόντα»: τα προϊόντα ή εμπορεύματα τα οποία προκύπτουν κατά τη σχετική διαδικασία μεταποίησης, που έχουν σύσταση ή χαρακτηριστικά σαφώς διαφορετικά από εκείνα των πράγματι εξαγομένων εμπορευμάτων και τα οποία είναι δυνατό να διατεθούν στο εμπόριο·
ι) «απώλειες»: οι ποσότητες προϊόντων ή εμπορευμάτων που προκύπτουν από τη διαδικασία μεταποίησης, από το στάδιο κατά το οποίο τα γεωργικά προϊόντα χρησιμοποιούνται μη κατεργασμένα κατά τη μεταποίηση, εκτός από τις ποσότητες των εμπορευμάτων τα οποία πραγματικά εξάγονται και εκτός των υπολειμμάτων και των υποπροϊόντων, και τα οποία δε μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο.
2. Για τους σκοπούς των στοιχείων η), θ),και ι) της παραγράφου 1, τα προϊόντα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μεταποίησης, που έχουν διαφορετική σύσταση από το πράγματι εξαγόμενο εμπόρευμα και πωλούνται έναντι τιμήματος το οποίο αντιστοιχεί αποκλειστικά στις δαπάνες που συνεπάγεται η απομάκρυνσή τους, δεν θεωρούνται εμπορεύσιμα.
Για τους σκοπούς του σημείου ι) της παραγράφου 1, τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μεταποίησης και τα οποία μπορούν να διατεθούν, είτε έναντι πληρωμής είτε όχι, μόνον ως ζωοτροφές, εξομοιώνονται προς τις απώλειες.
Άρθρο 3
1. Το άμυλο γεωμήλων του κωδικού ΣΟ 1108 13 00, το οποίο λαμβάνεται απευθείας από γεώμηλα, με την εξαίρεση των υποπροϊόντων, εξομοιώνεται με ένα προϊόν το οποίο προέρχεται από τη μεταποίηση του αραβοσίτου.
2. Ο ορός γάλακτος των κωδικών ΣΟ 0404 10 48 έως 0404 10 62, μη συμπυκνωμένος, κατεψυγμένος ή μη, εξομοιώνεται προς ορό γάλακτος σε σκόνη, óπως αναφέρεται στο παράρτημα I, εφεξής «ομάδα προϊόντων 1».
3. Τα ακόλουθα προϊόντα εξομοιώνονται προς γάλα σε σκόνη με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ουσίες κατώτερη ή ίση με 1,5 %, όπως αναφέρεται στο παράρτημα I, εφεξής «ομάδα προϊόντων 2»:
α)
το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 90 51 και 0404 90 21, μη συμπυκνωμένα και χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών ουσιών, έστω και κατεψυγμένα, με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα κατώτερη ή ίση με 0,1 %,
β)
το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 90 11 και 0404 90 21, σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών ουσιών, με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα κατώτερη του 1,5 %.
4. Τα ακόλουθα προϊόντα εξομοιώνονται προς γάλα σε σκόνη με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ουσίες 26%, που εμφαίνεται στο παράρτημα I, εφεξής «ομάδα προϊόντων 3»:
α)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος (ανθόγαλα) και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 90 51, 0403 90 53, 0404 90 21 και 0404 90 23, μη συμπυκνωμένα, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών ουσιών, έστω και κατεψυγμένα, με περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα ανώτερη του 0,1 % και κατώτερη ή ίση με 6 %,
β)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 10 19, 0403 90 13, 0403 90 19, 0404 90 23 και 0404 90 29, σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες του γάλακτος μεγαλύτερη από 1,5 % και μικρότερη από 45 %.
5. Τα ακόλουθα προϊόντα εξομοιώνονται προς τα προϊόντα της ομάδας προϊόντων 6:
α)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 19, 0403 90 59, 0404 90 23 και 0404 90 29, μη συμπυκνωμένα και χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες του γάλακτος μεγαλύτερη από 6 %,
β)
το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 19, 0403 90 19 και 0404 90 29, σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή, χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες του γάλακτος ίση ή μεγαλύτερη από 45 %,
γ)
το βούτυρο και οι άλλες λιπαρές ύλες του γάλακτος, με κατά βάρος περιεκτικότητα σε λιπαρές ύλες προερχόμενες από το γάλα διάφορη του 82 % και πάντως ίση ή μεγαλύτερη από 62 %, των κωδικών ΣΟ 0405 10, 0405 20 90, 0405 90 10, 0405 90 90.
6. Το γάλα, η κρέμα γάλακτος και τα γαλακτοκομικά προϊόντα των κωδικών ΣΟ 0403 10 11 έως 0403 10 19, 0403 90 51 έως 0403 90 59 και 0404 90 21 έως 0404 90 29, συμπυκνωμένα και όχι σε σκόνη, σε κόκκους ή σε άλλη στερεή μορφή χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών, όσον αφορά το μη λιπαρό μέρος της περιεκτικότητας σε ξηρή ύλη αυτού του προϊόντος, εξομοιώνονται προς τα προϊόντα της ομάδας προϊόντων 2. Όσον αφορά το μέρος λιπαρών ουσιών γάλακτος ενός τέτοιου προϊόντος, αυτό εξομοιώνεται προς τα προϊόντα της ομάδας προϊόντων 6.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης στο τυρί και στο τυρόπηγμα.
7. Το αποφλοιωμένο ρύζι που υπάγεται στον κωδικό 1006 20 και το ημιλευκασμένο ρύζι που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1006 30 21 έως 1006 30 48 εξομοιώνονται προς το εξ ολοκλήρου λευκασμένο ρύζι που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1006 30 61 έως 1006 30 98.
8. Όταν τα ακόλουθα προϊόντα ανταποκρίνονται στους όρους επιλεξιμότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006 (10) της Επιτροπής, αν εξάγονται μη μεταποιημένα, εξομοιώνονται με τη λευκή ζάχαρη που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1701 99 10:
α)
η ακατέργαστη ζάχαρη τεύτλων ή ζαχαροκάλαμου, του κωδικού ΣΟ 1701 11 90 ή του κωδικού ΣΟ 1701 12 90, που περιέχει κατά βάρος σε ξηρά κατάσταση 92 %, τουλάχιστον, σακχαρόζη προσδιορισμένη με πολωσιμετρική μέθοδο,
β)
η ζάχαρη των κωδικών ΣΟ 1701 91 00 ή 1701 99 90,
γ)
τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, με εξαίρεση τα μείγματα που λαμβάνονται εν μέρει από τα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι μέρος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007,
δ)
τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχεία δ) και ζ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, με εξαίρεση τα μείγματα που λαμβάνονται εν μέρει από τα προϊόντα που καλύπτονται από το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 4
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 612/2009 και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 ισχύουν επιπροσθέτως προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο άρθρο 39 παράγραφος 4 και στο άρθρο 50 του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Μέθοδος υπολογισμού
Άρθρο 5
1. Το ποσό της επιστροφής που χορηγείται για την ποσότητα, η οποία προσδιορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του τμήματος 2, για καθένα από τα βασικά προϊόντα που εξάγονται υπό τη μορφή ίδιων εμπορευμάτων, προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό της εν λόγω ποσότητας με το ποσοστό της σχετικής επιστροφής για το βασικό προϊόν το οποίο υπολογίζεται ανά μονάδα βάρους, σύμφωνα με το τμήμα 3.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2, καθορίζονται διαφορετικά ποσοστά επιστροφών για συγκεκριμένο βασικό προϊόν, υπολογίζεται ένα ξεχωριστό ποσό για καθεμία από τις ποσότητες του βασικού προϊόντος για το οποίο υπάρχει διαφορετικό ποσοστό επιστροφής.
3. Όταν πρόκειται για εμπόρευμα που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή εξαγόμενου εμπορεύματος, το ποσοστό επιστροφής το οποίο λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί σε καθένα από τα βασικά προϊόντα, στα προϊόντα που προέρχονται από την μεταποίησή τους ή στα προϊόντα που εξομοιώνονται με μία από τις κατηγορίες αυτές σύμφωνα με το άρθρο 3, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του εξαγόμενου εμπορεύματος, είναι το ποσοστό που εφαρμόζεται σε περίπτωση εξαγωγής του προαναφερόμενου εμπορεύματος ως έχει.
ΤΜΗΜΑ 2
Ποσότητα αναφοράς
Άρθρο 6
Όσον αφορά τα εμπορεύματα, η ποσότητα καθενός από τα βασικά προϊόντα που πρέπει να χρησιμεύει ως βάση για τον υπολογισμό του ποσού επιστροφής, εφεξής «η ποσότητα αναφοράς», καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8 και 9, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται αναφορά στο παράρτημα III ή τις περιπτώσεις κατά τις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 47 παράγραφος 2.
Άρθρο 7
Στην περίπτωση της χρησιμοποίησης βασικού προϊόντος μη κατεργασμένου ή εξομοιούμενου προϊόντος, η ποσότητα αναφοράς είναι η ποσότητα η οποία πράγματι χρησιμοποιείται για την παρασκευή των εξαγόμενων προϊόντων, λαμβανομένων υπόψη των συντελεστών μετατροπής που καθορίζονται στο παράρτημα VII.
Άρθρο 8
1. Στην περίπτωση χρησιμοποίησης προϊόντος που καλύπτεται από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράρτημα Ι μέρος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) και παράρτημα Ι μέρος ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η ποσότητα αναφοράς είναι η ποσότητα η οποία πράγματι χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων, προσαρμοσμένη έτσι ώστε να αντιστοιχεί προς την ποσότητα του βασικού προϊόντος εφαρμόζοντας τους συντελεστές που καθορίζονται στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού, εφόσον ισχύει μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις στο συγκεκριμένο προϊόν:
α)
είτε προέρχεται από τη μεταποίηση βασικού προϊόντος ή προϊόντος που εξομοιώνεται με το εν λόγω βασικό προϊόν,
β)
είτε εξομοιώνεται με προϊόν προερχόμενο από τη μεταποίηση βασικού προϊόντος,
γ)
είτε προέρχεται από τη μεταποίηση προϊόντος που εξομοιώνεται με προϊόν το οποίο έχει προκύψει από τη μεταποίηση βασικού προϊόντος.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η ποσότητα αναφοράς όσον αφορά την αλκοόλη δημητριακών που περιέχεται στα οινοπνευματώδη ποτά που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2208, ανέρχεται σε 3,4 χιλιόγραμμα κριθαριού ανά % κ.ό. αλκοόλης που προέρχεται από δημητριακά ανά εκατόλιτρο του εξαγόμενου οινοπνευματώδους ποτού.
Άρθρο 9
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 11, στην περίπτωση της χρήσης ενός από τα ακόλουθα προϊόντα, η ποσότητα αναφοράς για το καθένα από τα εν λόγω βασικά προϊόντα, είναι ίση προς την ποσότητα που καθορίζεται από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 45:
α)
προϊόν μη καλυπτόμενο από το παράρτημα Ι της Συνθήκης, το οποίο προκύπτει από την επεξεργασία προϊόντος που αναφέρεται στα άρθρα 7 ή 8 του παρόντος κανονισμού·
β)
προϊόν το οποίο προκύπτει από την ανάμειξη και/ή τη μεταποίηση πολλών προϊόντων που αναφέρονται στα άρθρα 7 ή 8 ή προϊόντων που αναφέρονται στο στοιχείο α) του παρόντος εδαφίου.
Η ποσότητα αναφοράς καθορίζεται βάσει της ποσότητας του προϊόντος που πράγματι χρησιμοποιείται για την παρασκευή των εξαγόμενων εμπορευμάτων.
Για τον υπολογισμό της ποσότητας αυτής εφαρμόζονται οι συντελεστές μετατροπής που αναφέρονται στο παράρτημα VII ή, κατά περίπτωση, οι ιδιαίτεροι κανόνες υπολογισμού, οι σχέσεις ισοδυναμίας ή οι συντελεστές που προβλέπονται στο άρθρο 8.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, ως προς τα οινοπνευματώδη ποτά με βάση δημητριακά που περιέχονται στα οινοπνευματώδη προϊόντα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2208, η ποσότητα αναφοράς ανέρχεται σε 3,4 χιλιόγραμμα κριθής ανά % κ.ό. αλκοόλης που προέρχεται από δημητριακά ανά εκατόλιτρο εξαγόμενου οινοπνευματώδους ποτού.
Άρθρο 10
1. Για τους σκοπούς των άρθρων 6 έως 9, θεωρείται ότι πράγματι χρησιμοποιούνται τα προϊόντα που έχουν χρησιμοποιηθεί ακατέργαστα κατά την παρασκευή του εξαγόμενου εμπορεύματος.
2. Εάν, κατά τη διάρκεια μίας από τις φάσεις παρασκευής αυτού του εμπορεύματος, το ίδιο το βασικό προϊόν μεταποιείται σε άλλο περισσότερο επεξεργασμένο βασικό προϊόν και χρησιμοποιείται σε μεταγενέστερη φάση, μόνο το δεύτερο βασικό προϊόν θεωρείται ότι έχει πράγματι χρησιμοποιηθεί.
3. Οι ποσότητες προϊόντων που έχουν πράγματι χρησιμοποιηθεί υπό την έννοια της παραγράφου 1, πρέπει να προσδιορίζονται για κάθε εξαγόμενο εμπόρευμα.
4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1, 2 και 3, σε περίπτωση εξαγωγών που διενεργούνται σε τακτική βάση και αφορούν εμπορεύματα τα οποία παρασκευάζονται από συγκεκριμένη επιχείρηση με σαφώς καθορισμένες τεχνικές συνθήκες και έχουν σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, οι ποσότητες αυτές είναι δυνατόν, κατόπιν συμφωνίας των αρμόδιων αρχών, να καθορίζονται είτε βάσει του τύπου παρασκευής των εμπορευμάτων είτε βάσει του μέσου όρου των ποσοτήτων των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου για την παρασκευή δεδομένης ποσότητας των εμπορευμάτων αυτών. Οι ποσότητες προϊόντων που προσδιορίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο λαμβάνονται υπόψη ως βάση υπολογισμού, εφ' όσον δεν υπάρχει μεταβολήτων συνθηκών παρασκευής των εμπορευμάτων.
Οι ποσότητες προϊόντων που προσδιορίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, εκτός αν έχει δοθεί επίσημη άδεια από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 11
1. Όσον αφορά τα εμπορεύματα που απαριθμούνται στο παράρτημα III, η ποσότητα αναφοράς σε χιλιόγραμμα βασικού προϊόντος ανά 100 χιλιόγραμμα εμπορευμάτων είναι εκείνη που εμφαίνεται στο εν λόγω παράρτημα για καθένα από τα εμπορεύματα αυτά.
Ωστόσο στην περίπτωση των νωπών ζυμαρικών, οι ποσότητες βασικών προϊόντων που ορίζονται στο παράρτημα III μετατρέπονται σε ισοδύναμη ποσότητα ξηρών ζυμαρικών με πολλαπλασιασμό των ποσοτήτων αυτών επί το ποσοστό ξηρού εκχυλίσματος των ζυμαρικών και διαίρεση του γινομένου διά του 88.
2. Εάν τα εμπορεύματα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ έχουν παρασκευαστεί εν μέρει από προϊόντα για τα οποία η καταβολή επιστροφής κατά την εξαγωγή καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και εν μέρει από άλλα προϊόντα, η ποσότητα αναφοράς σε σχέση με τα καλυπτόμενα από τους εν λόγω κανονισμούς προϊόντα καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 6 έως 10.
Άρθρο 12
1. Για τον καθορισμό των ποσοτήτων των γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιούνται εφαρμόζονται οι παράγραφοι 2 και 3.
2. Κάθε γεωργικό προϊόν που χρησιμοποιείται κατά την έννοια του άρθρου 10, το οποίο θεμελιώνει δικαίωμα επιστροφής και το οποίο εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια της συνήθους διαδικασίας μεταποίησης υπό μορφή είτε ατμού ή καπνού ή μεταλλάσσεται σε μη ανακτήσιμη σκόνη ή στάχτη, είναι επιλέξιμο για χορήγηση επιστροφής για το σύνολο των ποσοτήτων που χρησιμοποιήθηκαν.
3. Κάθε ποσότητα εμπορευμάτων που δεν εξάγεται πραγματικά δεν είναι επιλέξιμη για επιστροφές ως προς τις ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν.
Εάν τα εμπορεύματα αυτά έχουν την ίδια σύσταση με τα εμπορεύματα που πράγματι εξάγονται, είναι δυνατό να εφαρμοστεί κατ' αναλογία μείωση στις ποσότητες των γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή των τελευταίων.
Άρθρο 13
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 12 παράγραφος 3, απώλειες ίσες ή κατώτερες προς 2 % κατά βάρος και εγγενείς στην παρασκευή των εμπορευμάτων είναι επιλέξιμες για τη χορήγηση των επιστροφών.
Το όριο 2 % υπολογίζεται ως η αναλογία του βάρους ξηρού εκχυλίσματος όλων των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών, αφού αφαιρεθούν οι ποσότητες που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 2, προς το βάρος ξηρού εκχυλίσματος των πράγματι εξαγόμενων εμπορευμάτων, ή με άλλη μέθοδο υπολογισμού αρμόζουσα στις συνθήκες παραγωγής των εμπορευμάτων.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εγγενείς απώλειες κατά την παρασκευή των εμπορευμάτων υπερβαίνουν το 2 %, η καθ’ υπέρβαση απώλεια δεν είναι επιλέξιμη για επιστροφές σε σχέση με τις ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν. Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους είναι δυνατόν να αποδεχθούν μεγαλύτερες απώλειες, όταν αυτές είναι σωστά αιτιολογημένες. Το κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αρμόδιες αρχές αποδέχθηκαν μεγαλύτερες απώλειες, καθώς και τους λόγους αυτής της αποδοχής.
3. Οι ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν, οι οποίες ενσωματώνονται στα υπολείμματα, είναι επιλέξιμες για τη χορήγηση των επιστροφών.
4. Σε περίπτωση κατά την οποία προκύπτουν υποπροϊόντα, πρέπει να προσδιορίζονται οι ποσότητες γεωργικών προϊόντων που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν, οι οποίες αναλογούν στο εξαγόμενο εμπόρευμα και στα υποπροϊόντα.
ΤΜΗΜΑ 3
Ποσοστά επιστροφής
Άρθρο 14
1. Το ποσοστό επιστροφής για τα βασικά προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, τα οποία εξάγονται με τη μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 164 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθορίζεται από την Επιτροπή ανά 100 kgs του βασικού προϊόντος για την ίδια περίοδο όπως και για τις επιστροφές εκείνων των προϊόντων που εξάγονται μη μεταποιημένα.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 η επιστροφή μπορεί να καθοριστεί σύμφωνα με ένα άλλο χρονοδιάγραμμα το οποίο προσδιορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009.
Άρθρο 15
1. Το ποσοστό επιστροφής καθορίζεται από την Επιτροπή λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τα ακόλουθα:
α)
το μέσο κόστος εφοδιασμού των μεταποιητικών βιομηχανιών σε βασικά προϊόντα στην αγορά της Ένωσης και τις τιμές της διεθνούς αγοράς·
β)
το επίπεδο των επιστροφών για την εξαγωγή των μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων που υπάγονται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης, τα οποία παρασκευάζονται υπό παρεμφερείς συνθήκες·
γ)
την ανάγκη εξασφάλισης των ίδιων συνθηκών ανταγωνισμού μεταξύ των βιομηχανιών οι οποίες χρησιμοποιούν προϊόντα της Ένωσης και των βιομηχανιών που χρησιμοποιούν προϊόντα τρίτων χωρών τα οποία υπόκεινται στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή·
δ)
αφενός, την προβλεπόμενη εξέλιξη των δημοσιονομικών δαπανών και, αφετέρου, των τιμών της αγοράς για βασικά προϊόντα στην Ένωση και στην παγκόσμια αγορά·
ε)
τη συμμόρφωση με τα όρια που προκύπτουν από τις συμφωνίες οι οποίες έχουν συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 218 της Συνθήκης.
2. Για τον καθορισμό των ποσοστών επιστροφής λαμβάνονται υπόψη, κατά περίπτωση, οι ενισχύσεις ή τα άλλα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος που εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη στα βασικά προϊόντα ή τα εξομοιούμενα προς αυτά, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Οι επιστροφές που χορηγούνται για την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων ενσωματωμένων σε αγαθά μη υπαγόμενα στο παράρτημα Ι της Συνθήκης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις επιστροφές οι οποίες είναι καταβλητέες για τα προϊόντα αυτά, εάν αυτά εξάγονταν μη μεταποιημένα.
Άρθρο 16
1. Αναφορικά με το άμυλο γεωμήλων που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1108 13 00, το ποσοστό της επιστροφής καθορίζεται χωριστά σε ισοδύναμο αραβοσίτου, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 195 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 με εφαρμογή των κριτηρίων που ορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Οι χρησιμοποιούμενες ποσότητες αμύλου γεωμήλων μετατρέπονται σε ισοδύναμες ποσότητες αραβοσίτου σύμφωνα με το άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού.
2. Όσον αφορά τα μείγματα D-γλυκιτόλης (σορβιτόλης) των κωδικών ΣΟ 2905 44 και 3824 60, εάν ο ενδιαφερόμενος δεν προβεί στη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 45 αναφέροντας τα χαρακτηριστικά που προβλέπονται στο άρθρο 48 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή αν ο ενδιαφερόμενος δεν υποβάλει ικανοποιητικά δικαιολογητικά προς υποστήριξη της δήλωσής του, το ποσοστό επιστροφής για τα μείγματα αυτά είναι εκείνο που ισχύει για το βασικό προϊόν στο οποίο εφαρμόζεται το χαμηλότερο ποσοστό επιστροφής.
Άρθρο 17
1. Οι επιστροφές για άμυλα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1108 11 00 έως 1108 19 90 ή για προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος Ι στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 τα οποία προκύπτουν από την επεξεργασία τέτοιων αμύλων χορηγούνται μόνον με την υποβολή δήλωσης εκ μέρους του προμηθευτή των εν λόγω προϊόντων ότι αυτά έχουν παραχθεί απευθείας από δημητριακά, γεώμηλα ή ρύζι, αποκλειόμενης κάθε χρήσης υποπροϊόντων που προκύπτουν κατά την παραγωγή άλλων γεωργικών προϊόντων ή αγαθών.
2. Η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισχύει, μέχρι την ανάκλησή της, για όλες τις προμήθειες που προέρχονται από τον ίδιο παραγωγό. Επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 45.
Άρθρο 18
1. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα του αμύλου γεωμήλων που εξομοιώνεται με το άμυλο αραβοσίτου βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 είναι ίση ή ανώτερη από 80 %, το ποσοστό της επιστροφής είναι εκείνο το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα είναι κατώτερη του 80 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι ίσο με το ποσοστό επιστροφής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, πολλαπλασιαζόμενο επί το 1/80 της πραγματικής εκατοστιαίας αναλογίας του ξηρού εκχυλίσματος.
Για όλα τα άλλα άμυλα, εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα είναι ίση ή ανώτερη από 87 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι εκείνο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα είναι κατώτερη του 87 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι ίσο με το ποσοστό επιστροφής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, πολλαπλασιαζόμενο επί το 1/87 της πραγματικής εκατοστιαίας αναλογίας του ξηρού εκχυλίσματος.
2. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των σιροπιών γλυκόζης ή μαλτοδεξτρίνης που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 ή 2106 90 55 είναι ίση ή ανώτερη από 78 %, το ποσοστό επιστροφής στην εξαγωγή είναι εκείνο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14. Εάν η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των σιροπιών αυτών είναι κατώτερη του 78 %, το ποσοστό επιστροφής που εφαρμόζεται είναι ίσο με το ποσοστό επιστροφής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, πολλαπλασιαζόμενο με το 1/78 της πραγματικής εκατοστιαίας αναλογίας του ξηρού εκχυλίσματος.
3. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, η περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των αμύλων καθορίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο που αναφέρεται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΚ) 687/2008 (11) της Επιτροπής και η περιεκτικότητα σε ξηρή ύλη των σιροπιών γλυκόζης ή μαλτοδεξτρίνης καθορίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο 2 που αναφέρεται στο παράρτημα II της οδηγίας 79/796/ΕΟΚ (12) της Επιτροπής ή οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη μέθοδο ανάλυσης που να προσφέρει τουλάχιστον τις ίδιες εγγυήσεις.
4. Κατά τη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 45, ο αιτών υποχρεούται να δηλώσει την περιεκτικότητα σε ξηρό εκχύλισμα των αμύλων ή των σιροπιών γλυκόζης ή μαλτοδεξτρίνης που χρησιμοποιήθηκαν.
Άρθρο 19
1. Οι επιστροφές για τις καζεΐνες που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 3501 10, για τα καζεϊνικά άλατα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 3501 90 90 ή για την αβγοαλβουμίνη που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 3502 11 90 και 3502 19 90 που εξάγεται ως έχει, μπορούν να διαφοροποιηθούν ανάλογα με τον προορισμό, εφόσον αυτό απαιτείται για οποιοδήποτε από τους ακόλουθους λόγους:
α)
την κατάσταση στο διεθνές εμπόριο σε σχέση με τα εμπορεύματα αυτά·
β)
τις ειδικές απαιτήσεις που ισχύουν σε ορισμένες αγορές· ή
γ)
τις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες
2. Το ποσοστό επιστροφής για τα εμπορεύματα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1902 11 00, 1902 19 και 1902 40 10 μπορεί να διαφοροποιηθεί ανάλογα με τον προορισμό τους.
3. Η επιστροφή μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με το αν το ποσό επιστροφής προκαθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 26 ή όχι.
Άρθρο 20
1. Το ποσοστό της επιστροφής είναι εκείνο που εφαρμόζεται κατά την ημέρα κατά την οποία εξάγονται τα εμπορεύματα, εκτός εάν:
α)
έχει υποβληθεί αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 26, για προκαθορισμό του ποσοστού επιστροφής·
β)
η αίτηση υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 2, και το ποσοστό επιστροφής προκαθορίστηκε κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης για πιστοποιητικό επιστροφής.
2. Όταν εφαρμόζεται το σύστημα προκαθορισμού του ποσοστού επιστροφής, εφαρμόζεται το ποσοστό που ισχύει την ημέρα υποβολής της αίτησης προκαθορισμού για τις μεταγενέστερες εξαγωγές εμπορευμάτων, κατά την περίοδο που ισχύει το πιστοποιητικό επιστροφής όπως προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.
Στην περίπτωση μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα δημητριακά και το ρύζι το ποσοστό της επιστροφής προσαρμόζεται χρησιμοποιώντας τους ίδιους κανόνες με εκείνους που εφαρμόζονται στον προκαθορισμό των επιστροφών για βασικά προϊόντα που εξάγονται μη μεταποιημένα, αλλά χρησιμοποιώντας τους συντελεστές μετατροπής που καθορίζονται στο παράρτημα V.
3. Αποσπάσματα από τα πιστοποιητικά επιστροφής, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 δεν υπόκεινται σε προκαθορισμό ανεξαρτήτως των πιστοποιητικών από τα οποία προέρχονται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 21
1. Τα κράτη μέλη εκδίδουν για κάθε αιτούντα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής τους στην Ένωση, πιστοποιητικά επιστροφών που ισχύουν σε όλη την Ένωση.
Το πιστοποιητικό επιστροφής εγγυάται την καταβολή των επιστροφών, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο κεφάλαιο V. Οι προϋποθέσεις ενδέχεται να περιλαμβάνουν προκαθορισμό των ποσοστών επιστροφής. Τα πιστοποιητικά ισχύουν για μία μόνον δημοσιονομική περίοδο·
2. Η χορήγηση επιστροφών για την εξαγωγή βασικών προϊόντων υπό μορφή εμπορευμάτων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού ή δημητριακών για την παραγωγή αλκοολούχων ποτών που έχουν τεθεί υπό τελωνειακό έλεγχοσύμφωνα μετο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1670/2006, εξαρτάται από την υποβολή πιστοποιητικού επιστροφής που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 24 του παρόντος κανονισμού.
Τα δημητριακά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο θεωρούνται ως εξαγόμενα.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις προμήθειες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση και στο άρθρο 33 παράγραφος 1, στο άρθρο 37 παράγραφος 1, στο άρθρο 41 παράγραφος 1 και στο άρθρο 43 παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 ή στις εξαγωγές που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV του παρόντος κανονισμού.
3. Η χορήγηση επιστροφής βάσει του καθεστώτος προκαθορισμού που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 τελεί υπό την προϋπόθεση προσκόμισης πιστοποιητικού επιστροφής που να περιλαμβάνει προκαθορισμό των ποσοστών επιστροφής.
Άρθρο 22
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 376/2008 εφαρμόζεται στα πιστοποιητικά επιστροφής τα οποία αφορά ο παρών κανονισμός.
2. Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από πιστοποιητικά επιστροφής στα οποία αναγράφονται ποσότητες, εφαρμόζονται, κατ’ αναλογίαν, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από πιστοποιητικά επιστροφής που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, για ποσά που αναγράφονται σε ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη το παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 7 παράγραφοι 2 και 4, τα άρθρα 8, 11 και 13, το άρθρο 17 παράγραφος 1, τα άρθρα 20, 23, 31, 32 και 34, το άρθρο 35 παράγραφος 6 και τα άρθρα 41, 45, 46 και 48 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 δεν εφαρμόζονται στα πιστοποιητικά επιστροφής που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό.
4. Για τους σκοπούς των άρθρων 39 και 40 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, η ισχύς των πιστοποιητικών που λήγουν στις 30 Σεπτεμβρίου δεν δύναται να παραταθεί.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να ακυρώνεται το πιστοποιητικό για τα ποσά που δεν ζητήθηκαν λόγω ανωτέρας βίας και αποδεσμεύεται η αντίστοιχη εγγύηση.
Άρθρο 23
1. Οι αιτήσεις έκδοσης πιστοποιητικών επιστροφής, πλην των πιστοποιητικών που καλύπτουν ενέργειες επισιτιστικής βοήθειας σύμφωνα με το άρθρο 36, ισχύουν μόνον εφόσον έχει συσταθεί εγγύηση ίση με το 10 % του αιτούμενου ποσού, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008.
2. Η εγγύηση αποδεσμεύεται σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 40 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 24
1. Η αίτηση για πιστοποιητικό επιστροφής και το ίδιο το πιστοποιητικό επιστροφής βασίζονται στο έντυπο με τίτλο «Άδεια εξαγωγής ή πιστοποιητικό εκ των προτέρων καθορισμού (Export Licence or Advance Fixing Certificate)» που ορίζεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 και περιέχει μνεία του ποσού σε ευρώ.
Τα έγγραφα αυτά συμπληρώνονται σύμφωνα με τις οδηγίες που προβλέπονται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
2. Στην περίπτωση κατά την οποία ο αιτών δεν έχει την πρόθεση να προβεί σε εξαγωγές από κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο υποβάλλει αίτηση για πιστοποιητικό επιστροφής, η αρμόδια αρχή μπορεί να κρατήσει το πιστοποιητικό επιστροφής, συγκεκριμένα σε ηλεκτρονική μορφή. Στην περίπτωση αυτή η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στον αιτούντα ότι το πιστοποιητικό της επιστροφής έχει καταχωρισθεί και του διαβιβάζει τις πληροφορίες που προβλέπονται στο αντίγραφο του πιστοποιητικού επιστροφής το οποίο προορίζεται για το δικαιούχο, εφεξής «αντίγραφο αριθ. 1». Το αντίγραφο του πιστοποιητικού επιστροφής της εκδότριας αρχής, εφεξής «αντίγραφο αριθ. 2», δεν εκδίδεται.
Η αρμόδια αρχή καταχωρίζει το σύνολο των πληροφοριών από τα πιστοποιητικά επιστροφών που αναφέρονται στα τμήματα ΙΙΙ και IV του παραρτήματος VI και τα ποσά που ζητούνται βάσει του πιστοποιητικού.
Άρθρο 25
1. Οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα πιστοποιητικά δεν μεταβιβάζονται. Τα δικαιώματα που απορρέουν από τα πιστοποιητικά μπορούν να μεταβιβάζονται από το δικαιούχο του πιστοποιητικού κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, εφόσον τα δικαιώματα που απορρέουν από κάθε πιστοποιητικό ή απόσπασμα πιστοποιητικού μεταβιβάζονται σε ένα μόνον εκδοχέα. Η μεταβίβαση αυτή αφορά τα ποσά τα οποία δεν έχουν ακόμη εγκριθεί για το πιστοποιητικό ή το απόσπασμα.
2. Ο εκδοχέας δεν μπορεί να μεταβιβάσει το δικαίωμά του, αλλά μπορεί να το εκχωρήσει εκ νέου στον δικαιούχο. Η επανεκχώρηση στον δικαιούχο αφορά τις ποσότητες που δεν έχουν ακόμη καταλογισθεί στο πιστοποιητικό ή στο απόσπασμα. Σε τέτοια περίπτωση, μια από τις ενδείξεις που αναφέρονται στο παράρτημα VIII τίθεται στο τετραγωνίδιο 6 του πιστοποιητικού από την εκδίδουσα αρχή.
3. Σε περίπτωση αίτησης μεταβίβασης από τον δικαιούχο ή επανεκχώρησης από τον εκδοχέα, η εκδίδουσα αρχή ή ο οργανισμός ή ένας από τους οργανισμούς που έχει ορίσει κάθε κράτος μέλος αναγράφει στο πιστοποιητικό ή, κατά περίπτωση, στο απόσπασμα:
α)
το όνομα και τη διεύθυνση του εκδοχέα, σύμφωνα με την παράγραφο 1, ή την ένδειξη που αναφέρεται στην παράγραφο 2·
β)
την ημερομηνία της μεταβίβασης ή επανεκχώρησης στον δικαιούχο επικυρωμένη με τη σφραγίδα της αρχής ή του οργανισμού.
4. Η εκχώρηση ή η επανεκχώρηση στον δικαιούχο του πιστοποιητικού ισχύουν από την ημερομηνία της καταχώρισης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο β).
Άρθρο 26
1. Οι αιτήσεις για τον προκαθορισμό των ποσοστών επιστροφής αφορούν όλα τα εφαρμοστέα ποσοστά επιστροφής.
2. Η αίτηση για προκαθορισμό μπορεί να κατατεθεί είτε κατά το χρόνο υποβολής αίτησης για πιστοποιητικό επιστροφής είτε οιαδήποτε στιγμή από την ημέρα της χορήγησης του πιστοποιητικού επιστροφής.
3. Οι αιτήσεις για προκαθορισμό υποβάλλονται σύμφωνα με το τμήμα ΙΙ του παραρτήματος VI με χρήση του εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008. Ο προκαθορισμός δεν έχει εφαρμογή στις εξαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης.
4. Οι αιτήσεις για προκαθορισμό που κατατίθενται ημέρα Πέμπτη θεωρούνται ότι κατατέθηκαν κατά την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
Άρθρο 27
1. Ο κάτοχος πιστοποιητικού επιστροφής μπορεί να υποβάλει αίτηση για απόσπασμα από το πιστοποιητικό, συντεταγμένο στο έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008. Η αίτηση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα VI τμήμα ΙΙ σημείο 3 του παρόντος κανονισμού.
Το ποσό για το οποίο ζητείται το απόσπασμα εγγράφεται στο πρωτότυπο του πιστοποιητικού.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 376/2008, μπορούν να εξαχθούν αποσπάσματα που θα ισχύουν σε ολόκληρη την Ένωση από πιστοποιητικά που έχουν καταχωριστεί ως έγκυρα σε ένα μόνο κράτος μέλος.
Άρθρο 28
1. Κάθε εξαγωγέας οφείλει να συμπληρώνει ειδική αίτηση πληρωμής κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009. Η αίτηση υποβάλλεται στην αρμόδια για την πληρωμή αρχή συνοδευόμενη από τα αντίστοιχα πιστοποιητικά, εκτός εάν τα πιστοποιητικά καταχωρούνται όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού ή στην περίπτωση που οι εξαγωγές δεν καλύπτονται από πιστοποιητικά επιστροφής.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να μη θεωρήσει την ειδική αίτηση ως φάκελο πληρωμής, κατά την έννοια του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να θεωρήσει ότι η εν λόγω ειδική αίτηση αποτελεί τη διασάφηση εξαγωγής κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009. Σε μια τέτοια περίπτωση, ως ημερομηνία παραλαβής της ειδικής αίτησης από την αρμόδια για την πληρωμή αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου λαμβάνεται η ημερομηνία κατά την οποία έλαβε τη διασάφηση εξαγωγής η εν λόγω αρχή. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η ειδική αίτηση πρέπει να περιέχει τα στοιχεία της διασάφησης εξαγωγής συμπεριλαμβανομένου του αριθμού πρωτοκόλλου της διασάφησης εξαγωγής.
2. Η αρμόδια για την πληρωμή αρχή προσδιορίζει το ζητούμενο ποσό με βάση τις πληροφορίες που περιέχει η ειδική αίτηση, με μόνη βάση τις ποσότητες και το είδος των βασικών προϊόντων που εξάγονται και τα ποσοστά επιστροφής που ισχύουν. Τα στοιχεία αυτά επισημαίνονται ή υποδεικνύονται με σαφήνεια στη διασάφηση εξαγωγής.
Η αρμόδια για την πληρωμή αρχή πιστώνει το ποσό αυτό στο πιστοποιητικό επιστροφών εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδικής αίτησης.
Τα πιστοποιητικά καταγράφονται στην πίσω πλευρά του αντιγράφου αριθ.1. Στα τετραγωνίδια 28, 29 και 30 αντί της ποσότητας σημειώνεται το ποσό σε ευρώ.
Το τρίτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ’ αναλογία και στα πιστοποιητικά που φυλάσσονται σε ηλεκτρονική μορφή.
3. Μετά την καταγραφή, αν το πιστοποιητικό επιστροφών δεν έχει καταχωριστεί όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, το αντίγραφο αριθ. 1 του πιστοποιητικού επιστρέφεται στον κάτοχό του ή φυλάσσεται από την αρχή που καταβάλλει τις επιστροφές, εφόσον το ζητήσει ο εξαγωγέας.
4. Η εγγύηση που καλύπτει το ποσό για το οποίο χορηγήθηκε πιστοποιητικό επιστροφής για εξαγόμενα εμπορεύματα μπορεί να αποδεσμεύεται ή να μεταφέρεται ως εγγύηση της προκαταβολής των επιστροφών σύμφωνα με το κεφάλαιο 2 του τίτλου ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
Άρθρο 29
1. Τα πιστοποιητικά επιστροφής που εκδίδονται για μία μόνο δημοσιονομική περίοδο μπορούν να ζητούνται χωριστά σε έξι περιόδους. Οι αιτήσεις για τα πιστοποιητικά μπορούν να υποβάλλονται το αργότερο στις:
α)
7 Σεπτεμβρίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Οκτωβρίου·
β)
7 Νοεμβρίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Δεκεμβρίου·
γ)
7 Ιανουαρίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Φεβρουαρίου·
δ)
7 Μαρτίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Απριλίου·
ε)
7 Μαΐου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Ιουνίου·
στ)
7 Ιουλίου για πιστοποιητικά που χρησιμοποιούνται από την 1η Αυγούστου.
2. Οι επιχειρηματίες μπορούν να υποβάλουν αίτηση έκδοσης πιστοποιητικού μόνο για την περίοδο που αντιστοιχεί στην πρώτη καταληκτική ημερομηνία, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, μετά την ημερομηνία υποβολής.
Άρθρο 30
Η προθεσμία για την κοινοποίηση από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή των αιτήσεων έκδοσης πιστοποιητικού είναι οι εξής:
α)
στις 14 Σεπτεμβρίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, στοιχείο α) ·
β)
στις 14 Νοεμβρίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, στοιχείο β) ·
γ)
στις 14 Ιανουαρίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, στοιχείο γ)·
δ)
στις 14 Μαρτίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·
ε)
στις 14 Μαΐου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1στοιχείο ε)·
στ)
στις 14 Ιουλίου για τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο στ).
Άρθρο 31
1. Το συνολικό ποσό για το οποίο μπορούν να εκδοθούν πιστοποιητικά για κάθε δημοσιονομική περίοδο καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2.
2. Από το μέγιστο ποσό των επιστροφών, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 της συμφωνίας, αφαιρούνται τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το ποσό που υπερβαίνει το μέγιστο ποσό και το οποίο χορηγήθηκε αχρεωστήτως το προηγούμενο δημοσιονομικό έτος·
β)
το ποσό που προβλέπεται για την κάλυψη των εξαγωγών που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV του παρόντος κανονισμού·
γ)
τα ποσά για τα οποία εκδόθηκαν πιστοποιητικά επιστροφών ισχύοντα κατά την οικεία δημοσιονομική περίοδο.
3. Το ποσό που αντιστοιχεί σε εκδοθέντα πιστοποιητικά τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 41, επεστράφησαν προστίθεται στο ποσό που προέκυψε σύμφωνα με την παράγραφο 2.
4. Οιοδήποτε ποσό που έχει κρατηθεί για την κάλυψη των εξαγωγών που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV, το οποίο παραμένει αχρησιμοποίητο προστίθεται στο ποσό που προέκυψε σύμφωνα με την παράγραφο 2.
5. Στις περιπτώσεις που υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά οιοδήποτε από τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 2, αυτό θα ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό του τελικού ποσού.
Άρθρο 32
Το συνολικό ποσό για το οποίο μπορούν να εκδοθούν πιστοποιητικά για καθεμία από τις περιόδους που αναφέρονται στο άρθρο 29 είναι:
α)
30 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Σεπτεμβρίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
β)
27 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Νοεμβρίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο β)·
γ)
32 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Ιανουαρίου για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο γ)·
δ)
44 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Μαρτίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1στοιχείο δ)·
ε)
67 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Μαΐου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1στοιχείο ε)·
στ)
100 % του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 31, όπως προσδιορίζεται στις 14 Ιουλίου, για την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο στ).
ΤΜΗΜΑ 2
Αιτήσεις για πιστοποιητικά επιστροφής και έκδοση πιστοποιητικών επιστροφής
Άρθρο 33
1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το συνολικό ποσό που απαιτείται στις αιτήσεις που υποβλήθηκαν για κάθε μία από τις προαναφερόμενες περιόδους υπερβαίνει το ανώτατο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2, η Επιτροπή ορίζει έναν συντελεστή μείωσης που εφαρμόζεται σε όλες τις αιτήσεις που υποβλήθηκαν πριν από τις αντίστοιχες ημερομηνίες του άρθρου 29 κατά τρόπον ώστε να συμμορφώνονται με το ανώτατο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 31.
Η Επιτροπή θα δημοσιεύει τον συντελεστή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός πέντε εργάσιμων ημερών από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο άρθρο 30.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή έχει καθορίσει συντελεστή μείωσης, εκδίδονται πιστοποιητικά για το ζητούμενο ποσό, πολλαπλασιαζόμενο επί 1 μείον το συντελεστή μείωσης όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή το άρθρο 34 παράγραφος 3 στοιχείο α).
Ωστόσο, όσον αφορά την περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο στ), οι αιτούντες μπορούν να ανακαλέσουν τις αιτήσεις τους εντός πέντε εργάσιμων ημερών από τη δημοσίευση του συντελεστή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως την 1η Αυγούστου, τα ποσά για τα οποία ανακλήθηκαν οι αιτήσεις έκδοσης πιστοποιητικού επιστροφής βάσει του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2.
Άρθρο 34
1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες μετά την καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή αιτήσεων για πιστοποιητικά επιστροφής όσον αφορά μια συγκεκριμένη περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, δεν έχει δημοσιευθεί συντελεστής μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, οι επιχειρηματίες μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για την έκδοση πιστοποιητικού επιστροφής για οποιοδήποτε υπόλοιπο ποσό είναι διαθέσιμο για την εν λόγω περίοδο για την οποία δεν έχει ακόμη υποβληθεί αίτηση.
Η αίτηση υποβάλλεται στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί έως την επόμενη καταληκτική ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1.
2. Οι αιτήσεις που υποβάλλονται στη διάρκεια κάθε εβδομάδας, κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή την αμέσως επόμενη Δευτέρα. Τα αντίστοιχα πιστοποιητικά αρχίζουν να εκδίδονται από την πρώτη Τετάρτη μετά την κοινοποίηση, εκτός εάν η Επιτροπή εκδώσει οδηγίες για το αντίθετο.
3. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το συνολικό ποσό των αιτήσεων που ελήφθησαν σε μία συγκεκριμένη εβδομάδα υποβολής υπερβαίνει το υπόλοιπο του διαθέσιμου ποσού βάσει της παραγράφου 1 η Επιτροπή δύναται να λάβει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:
α)
να εφαρμόσει συντελεστή μείωσης στις αιτήσεις πιστοποιητικών επιστροφής οι οποίες υποβλήθηκαν σε μία συγκεκριμένη εβδομάδα υποβολής, έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και για τις οποίες τα πιστοποιητικά επιστροφής δεν έχουν εκδοθεί ακόμη·
β)
να υποδείξει στα κράτη μέλη να απορρίψουν τις αιτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη εβδομάδα υποβολής και δεν έχουν ακόμη κοινοποιηθεί στην Επιτροπή·
γ)
να αναστείλει την υποβολή αιτήσεων για την έκδοση πιστοποιητικών επιστροφής.
4. Κάθε κανονισμός που εκδίδεται δυνάμει της παραγράφου 3 δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός τριών ημερών από την κοινοποίηση των αιτήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 35
1. Το πιστοποιητικό επιστροφής ισχύει από την ημερομηνία έκδοσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008.
2. Με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου, τα πιστοποιητικά επιστροφής ισχύουν μέχρι την τελευταία ημέρα του πέμπτου μήνα που έπεται του μήνα υποβολής της αίτησης για την έκδοση πιστοποιητικού ή μέχρι την τελευταία ημέρα της δημοσιονομικής περιόδου, εάν αυτή επέρχεται ενωρίτερα.
Τα πιστοποιητικά επιστροφής που αναφέρονται στο άρθρο 36 είναι έγκυρα έως την τελευταία ημέρα του πέμπτου μήνα που έπεται του μήνα κατά τον οποίο υπεβλήθη η αίτηση για το πιστοποιητικό.
3. Εάν έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων ποσοστά επιστροφής σύμφωνα με το άρθρο 26, αυτά τα ποσοστά θα παραμείνουν έγκυρα μέχρι την τελευταία ημέρα της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού.
Άρθρο 36
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2298/2001 (13) εφαρμόζεται στις αιτήσεις για πιστοποιητικά επιστροφής και σε πιστοποιητικά επιστροφής που έχουν εκδοθεί για την εξαγωγή εμπορευμάτων, που εντάσσονται στο πλαίσιο διεθνούς δράσης επισιτιστικής βοήθειας κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 4 της Συμφωνίας.
Άρθρο 37
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, εφαρμόζονται οι παραγράφοι 2 έως 11 του παρόντος άρθρου.
2. Από την 1η Οκτωβρίου κάθε δημοσιονομικής περιόδου, είναι δυνατή η υποβολή αιτήσεων κατόπιν πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων που προκηρύσσεται σε μια τρίτη εισάγουσα χώρα με προκαθορισμό της επιστροφής κατά την εξαγωγή κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης βάσει του παρόντος άρθρου, εκτός των περιόδων που ορίζονται στα άρθρα 29 και 34, εάν το σύνολο των ποσών που αντιστοιχούν σε μία και την αυτή πρόσκληση υποβολής αιτήσεων, για την οποία υποβλήθηκαν μία ή περισσότερες αιτήσεις πιστοποιητικών επιστροφής από έναν ή περισσότερους εξαγωγείς και τα οποία δεν εκδόθηκαν ακόμη, δεν υπερβαίνει τα 2 εκατ. EUR.
Ωστόσο, το όριο αυτό μπορεί να ανέλθει σε 4 εκατομμύρια EUR αν κανένας από τους συντελεστές μείωσης που δημοσιεύθηκαν από την αρχή της δημοσιονομικής περιόδου και που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 34 παράγραφος 3 δεν υπερβαίνει το 50 %.
3. Το ποσό για το οποίο ζητείται το πιστοποιητικό ή τα πιστοποιητικά δεν πρέπει να υπερβαίνει την ποσότητα που προσδιορίζεται στην πρόσκληση υποβολής αιτήσεων πολλαπλασιαζόμενη με το αντίστοιχο ποσοστό επιστροφής, που έχει καθοριστεί εκ των προτέρων κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης. Δεν λαμβάνονται υπόψη τα όρια ανοχής ή οι εναλλακτικές δυνατότητες που προβλέπονται στην πρόσκληση υποβολής αιτήσεων.
4. Επιπλέον των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 47 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή τα ποσά, σχετικά με τα οποία έχει υποβληθεί αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού, καθώς και την ημερομηνία και την ώρα υποβολής κάθε αίτησης.
5. Όταν τα ποσά που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 4, αφού προστεθούν στα ποσά σχετικά με τα οποία έχουν ήδη υποβληθεί αιτήσεις για ένα ή περισσότερα πιστοποιητικά στα πλαίσια της ίδιας πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων, υπερβαίνουν το ισχύον όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 2, η Επιτροπή πληροφορεί τα κράτη μέλη εντός δύο εργάσιμων ημερών από τη λήψη των πρόσθετων πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 4 ότι το πιστοποιητικό επιστροφής δεν θα εκδοθεί για τον ενδιαφερόμενο επιχειρηματία.
6. Η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή της παραγράφου 2 εάν το άθροισμα των ποσών των πιστοποιητικών επιστροφής που μπορούν να εκδοθούν σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 υπερβαίνει τα 4 εκατομμύρια EUR σε μία δημοσιονομική περίοδο. Οι αποφάσεις αναστολής δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
7. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 35 παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος κανονισμού τα πιστοποιητικά επιστροφών που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 ισχύουν από την ημέρα της έκδοσής τους κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008. Το πιστοποιητικό επιστροφής ισχύει το αργότερο μέχρι το τέλος του όγδοου μήνα μετά το μήνα έκδοσής του ή μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, ανάλογα ποια ημερομηνία εκ των δύο προηγείται. Οι προκαθορισμένοι συντελεστές ισχύουν μέχρι την τελευταία ημέρα ισχύος του πιστοποιητικού.
8. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 9 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, η αρμόδια αρχή ικανοποιηθεί ότι ο οργανισμός που έχει προκηρύξει την πρόσκληση υποβολής αιτήσεων έχει καταγγείλει τη σύμβαση για λόγους για τους οποίους ο υπερθεματιστής δεν είναι υπεύθυνος και οι οποίοι δεν θεωρούνται λόγοι ανωτέρας βίας, αποδεσμεύει την εγγύηση στις περιπτώσεις στις οποίες το προκαθορισμένο ποσοστό επιστροφής για το βασικό προϊόν που αντιστοιχεί στην υψηλότερη επιστροφή σε σύγκριση με τα λοιπά χρησιμοποιούμενα βασικά προϊόντα είναι υψηλότερο ή ίσο με το ποσοστό επιστροφής που ισχύει την τελευταία ημέρα ισχύος του πιστοποιητικού.
9. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 9 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, η αρμόδια αρχή ικανοποιηθεί ότι ο οργανισμός που έχει προκηρύξει την πρόσκληση υποβολής αιτήσεων έχει υποχρεώσει τον υπερθεματιστή να δεχθεί αλλαγές στη σύμβαση για λόγους για τους οποίους αυτός δεν είναι υπεύθυνος και οι οποίοι δε θεωρούνται λόγοι ανωτέρας βίας, μπορεί να παρατείνει την ισχύ του πιστοποιητικού και την περίοδο κατά την οποία εφαρμόζεται το προκαθορισθέν ποσοστό επιστροφής έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
10. Εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 9 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008, ο υπερθεματιστής παράσχει απόδειξη ότι στην προκήρυξη της πρόσκλησης υποβολής αιτήσεων ή στη σύμβαση που έχει συναφθεί μετά την κατακύρωσή της, προβλέπονται όρια ανοχής ή δυνατότητα επιλογής προς τα κάτω μεγαλύτερα του 5 % και ότι ο οργανισμός που έχει προκηρύξει την πρόσκληση υποβολής αιτήσεων επικαλείται τη ρήτρα αυτή, η υποχρέωση εξαγωγής θεωρείται ότι έχει εκπληρωθεί, εάν η εξαγόμενη ποσότητα είναι κατώτερη κατά 10 % το πολύ από την ποσότητα που αντιστοιχεί στο ποσό για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται με την προϋπόθεση ότι το ποσοστό της επιστροφής που έχει προκαθοριστεί σχετικά με το βασικό προϊόν που αντιστοιχεί στο μέγιστο επιστρεφόμενο ποσό σε σύγκριση με τα άλλα βασικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται είναι ανώτερο ή ίσο προς το ποσοστό της επιστροφής που ισχύει κατά την τελευταία ημέρα ισχύος του πιστοποιητικού. Σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, το ποσοστό 95 % που αναφέρεται στο άρθρο 40 παράγραφος 3 και παράγραφος 5 του παρόντος κανονισμού αντικαθίσταται από το ποσοστό 90 %.
11. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 10 του παρόντος άρθρου η προθεσμία των 21 ημερών που ορίζεται στο άρθρο 47 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 καθορίζεται σε 44 ημέρες.
ΤΜΗΜΑ 3
Εγγυήσεις
Άρθρο 38
1. Η έκδοση πιστοποιητικού επιστροφής υποχρεώνει τον κάτοχό του να ζητήσει επιστροφές για εξαγωγές εμπορευμάτων που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού επιστροφής και για το ποσό για το οποίο αυτό εκδόθηκε.
Η εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 23 κατατίθεται για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
2. Η υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρείται πρωτογενής απαίτηση κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85.
Άρθρο 39
1. Η πρωτογενής απαίτηση θεωρείται ότι έχει τηρηθεί εάν ο εξαγωγέας έχει διαβιβάσει τις ειδικές αιτήσεις που αφορούν εξαγωγές εμπορευμάτων πραγματοποιηθείσες κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού και με τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 28 και στο τμήμα V του παραρτήματος VI.
2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ειδική αίτηση δεν είναι διασάφηση εξαγωγής, πρέπει να υποβάλλεται εντός τριών μηνών από την ημερομηνία εκπνοής της ισχύος του πιστοποιητικού επιστροφής ο αριθμός του οποίου καταχωρίστηκε με την ειδική αίτηση εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας.
Αν δεν τηρηθεί η τρίμηνη προθεσμία που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο, η πρωτογενής απαίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εκπληρωθείσα.
3. Αποδεικτικά στοιχεία ότι η πρωτογενής απαίτηση ικανοποιήθηκε παρέχονται μέσω της υποβολής προς την αρμόδια αρχή, του αντιγράφου αριθ. 1 του δεόντως καταχωρισμένου πιστοποιητικού επιστροφής που έχει καταχωριστεί νομότυπα, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2. Τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία προσκομίζονται το αργότερο στο τέλος του δωδέκατου μήνα μετά τη λήξη της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού επιστροφής.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ' αναλογία στα πιστοποιητικά που καταχωρίζονται όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2.
4. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 22 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 η εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού καταπίπτει ανάλογα με το ποσό για το οποίο τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία δεν είχαν υποβληθεί εντός της προθεσμίας που ορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 40
1. Σε περίπτωση εφαρμογής συντελεστή μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 2 ή το άρθρο 34 παράγραφος 3 στοιχείο α), μέρος της εγγύησης αποδεσμεύεται αμέσως μέχρι το συνολικό ύψος του κατατεθέντος ποσού πολλαπλασιαζόμενου επί τον συντελεστή μείωσης.
2. Η αρχική εγγύηση αποδεσμεύεται κατά το 80 % εάν, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 33 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, ο αιτών ανακαλέσει την αίτηση του για την έκδοση πιστοποιητικού.
3. Η εγγύηση αποδεσμεύεται στο ακέραιο όταν ο κάτοχος του πιστοποιητικού έχει ζητήσει να του χορηγηθούν επιστροφές κατά ποσοστό 95% του ποσού για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό.
4. Έπειτα από αίτηση του κατόχου του τίτλου, τα κράτη μέλη μπορούν να αποδεσμεύσουν την εγγύηση τμηματικά κατ' αναλογία των ποσών ως προς τα οποία πληρούνται οι όροι που αναφέρονται στο άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 3, εφόσον έχει αποδειχθεί ότι ζητήθηκε ποσό ίσο τουλάχιστον με το 5 % του ποσού που αναφέρεται στο πιστοποιητικό.
5. Όταν έχουν υποβληθεί αιτήσεις για επιστροφές που αφορούν λιγότερο του 95 % του ποσού για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό, η εγγύηση καταπίπτει κατά ποσοστό ίσο προς το 10 % της διαφοράς μεταξύ του 95 % του ποσού για το οποίο εκδόθηκε το πιστοποιητικό και του ποσού που πραγματικά χρησιμοποιήθηκε.
6. Εάν το ποσό ως προς το οποίο πληρούνται οι όροι που αναφέρονται στο άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 3, είναι μικρότερο από το 5 % του ποσού που αναγράφεται στο πιστοποιητικό, η εγγύηση καταπίπτει στο σύνολό της.
7. Εάν το συνολικό ποσό της εγγύησης που έπρεπε να καταπέσει είναι μικρότερο ή ίσο προς 100 EUR για συγκεκριμένο πιστοποιητικό, το κράτος μέλος αποδεσμεύει ολόκληρη την εγγύηση.
Άρθρο 41
1. Εάν το πιστοποιητικό ή απόσπασμα του πιστοποιητικού επιστραφεί στον οργανισμό έκδοσής του εντός της περιόδου που αντιστοιχεί στα πρώτα δύο τρίτα της διάρκειας ισχύος του, η αντίστοιχη εγγύηση που καταπίπτει μειώνεται κατά 40 %. Για το σκοπό αυτό, κάθε τμήμα μιας ημέρας υπολογίζεται ως ολόκληρη ημέρα.
2. Εάν το πιστοποιητικό ή απόσπασμα του πιστοποιητικού επιστραφεί στον οργανισμό έκδοσής του κατά τη διάρκεια της περιόδου που αντιστοιχεί στο τελευταίο ένα τρίτο της διάρκειας ισχύος του ή κατά τη διάρκεια του μήνα που ακολουθεί μετά τη λήξη της ισχύος του, το αντίστοιχο ποσό της εγγύησης που καταπίπτει μειώνεται κατά 25 %.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται μόνο στα πιστοποιητικά και στα αποσπάσματα πιστοποιητικών που επεστράφησαν στον οργανισμό έκδοσής τους κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής περιόδου σχετικά με την οποία εκδόθηκαν τα πιστοποιητικά, με την προϋπόθεση ότι η επιστροφή τους πραγματοποιήθηκε το αργότερο έως τις 31 Αυγούστου της εν λόγω περιόδου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΜΕ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ
Άρθρο 42
1. Πιστοποιητικά δεν απαιτούνται για εξαγωγές για τις οποίες οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν από τον επιχειρηματία κατά το δημοσιονομικό έτος δεν ανέρχονται σε πληρωμές μεγαλύτερες των 100 000 EUR.
2. Πιστοποιητικά δεν χρειάζονται για τις προμήθειες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση, και στο άρθρο 33 παράγραφος 1, στο άρθρο 37 παράγραφος 1, στο άρθρο 41 παράγραφος 1 και στο άρθρο 43 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται επίσης στις εξαγωγές που πραγματοποιούν επιχειρηματίες οι οποίοι είχαν στην κατοχή τους πιστοποιητικό επιστροφής της εν λόγω δημοσιονομικής περιόδου ή είχαν στην κατοχή τους τέτοιο πιστοποιητικό κατά την ημερομηνία της εξαγωγής.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται μόνο στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα του ο επιχειρηματίας.
Άρθρο 43
1. Για κάθε δημοσιονομική περίοδο, οι εξαγωγές που αναφέρονται στο άρθρο 42 παράγραφος 1 είναι επιλέξιμες για την καταβολή επιστροφής εντός του ορίου ενός συνολικού αποθεματικού ύψους 40 εκατ. EUR για κάθε δημοσιονομικό έτος.
2. Επιστροφές για εξαγωγές που αποτελούν μέρος ενεργειών διεθνούς επισιτιστικής βοήθειας κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 4 της Συμφωνίας, και επιστροφές για προμήθειες εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο τρίτη περίπτωση και στο άρθρο 33 παράγραφος 1, στο άρθρο 37 παράγραφος 1, στο άρθρο 41 παράγραφος 1 καθώς και στο άρθρο 43 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 δεν λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό του επιπέδου δαπανών στο πλαίσιο του αποθεματικού που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 44
1. Αν το άθροισμα των ποσών που έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 53 ανέλθει σε 30 εκατομμύρια EUR, η Επιτροπή μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης, να αναστείλει, για περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 20 εργάσιμες ημέρες, την εφαρμογή του άρθρου 43 παράγραφος 1 στις εξαγωγές που δεν καλύπτονται από πιστοποιητικό επιστροφής.
2. Υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στη παράγραφο 1, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009, να αναστείλει, για περίοδο που υπερβαίνει τις 20 εργάσιμες ημέρες, την εφαρμογή του άρθρου 43 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού στις εξαγωγές που δεν καλύπτονται από πιστοποιητικό επιστροφής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΞΑΓΩΓΕΑ
Άρθρο 45
1. Κατά την εξαγωγή εμπορευμάτων, ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να δηλώσει τις ποσότητες των βασικών προϊόντων, των προϊόντων που προέρχονται από τη μεταποίησή τους ή των προϊόντων που εξομοιώνονται με μία από τις δύο αυτές κατηγορίες, σύμφωνα με το άρθρο 3, τα οποία έχουν πράγματι χρησιμοποιηθεί, κατά την έννοια του άρθρου 10 για την παρασκευή των εν λόγω εμπορευμάτων, για τα οποία πρόκειται να ζητηθεί χορήγηση επιστροφής, ή πρέπει να αναφέρεται στη σύνθεσή τους αυτή εάν έχει προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4.
2. Εάν πρόκειται για εμπόρευμα που έχει χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή εμπορευμάτων προς εξαγωγή, η δήλωση του ενδιαφερομένου περιλαμβάνει, αφενός, την ποσότητα του εμπορεύματος που έχει πράγματι χρησιμοποιηθεί και, αφετέρου, τη φύση και την ποσότητα καθενός από τα βασικά προϊόντα, τα προϊόντα που προέρχονται από τη μεταποίησή τους ή και τα προϊόντα που εξομοιώνονται με μία από τις δύο αυτές κατηγορίες σύμφωνα με το άρθρο 3, από τα οποία έχει παραχθεί το εν λόγω εμπόρευμα.
Ο ενδιαφερόμενος καταθέτει στις αρμόδιες αρχές, προς υποστήριξη της δήλωσής του, όλα τα έγγραφα και τις πληροφορίες που οι εν λόγω αρχές θεωρούν απαραίτητα. Τα εν λόγω έγγραφα και οι πληροφορίες μπορούν να υποβάλλονται σε ηλεκτρονική μορφή.
Οι αρμόδιες αρχές χρησιμοποιούν κάθε πρόσφορο μέσο προκειμένου να ελέγξουν την ακρίβεια της δήλωσης η οποία υποβλήθηκε.
3. Κατόπιν αίτησης των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου διεκπεραιώνονται οι τελωνειακές διατυπώσεις εξαγωγής, οι αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών τους γνωστοποιούν απευθείας όλες τις πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους για να είναι δυνατό να ελεγχθεί η δήλωση του ενδιαφερομένου.
Άρθρο 46
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 45 και σε συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές, η δήλωση των προϊόντων ή εμπορευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν μπορεί να αντικατασταθεί από συγκεντρωτική δήλωση των ποσοτήτων των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν ή από παραπομπή σε δήλωση των ποσοτήτων αυτών, εάν έχουν ήδη προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4, υπό τον όρο ότι ο παραγωγός θέτει στη διάθεση των αρμόδιων αρχών όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα προς επαλήθευση της δήλωσης.
Άρθρο 47
1. Εάν ο εξαγωγέας δεν καταρτίσει τη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 46 ή δεν υποβάλει ικανοποιητικά στοιχεία προς υποστήριξη της δήλωσής του, δεν μπορεί να χορηγηθεί σ' αυτόν επιστροφή.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, εάν τα συγκεκριμένα εμπορεύματα παρατίθενται στις στήλες 1 και 2 του παραρτήματος IV, μπορεί να χορηγηθεί επιστροφή στο ενδιαφερόμενο μέρος, με ρητή αίτησή του. Η φύση και η ποσότητα των βασικών προϊόντων που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό αυτής της επιστροφής καθορίζονται από ανάλυση των προς εξαγωγή εμπορευμάτων και σύμφωνα με τον πίνακα του παραρτήματος IV. Η αρμόδια αρχή αποφασίζει σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους πρέπει να διεξάγεται η ανάλυση και τις πληροφορίες οι οποίες πρέπει να παρέχονται προς υποστήριξη της αίτησης.
3. Ο εξαγωγέας επιβαρύνεται με τα έξοδα της εν λόγω ανάλυσης.
Άρθρο 48
1. Το άρθρο 45 δεν εφαρμόζεται στις ποσότητες γεωργικών προϊόντων που προσδιορίζονται σύμφωνα με το παράρτημα III, με εξαίρεση τις ακόλουθες:
α)
τις ποσότητες των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1, που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων τα οποία παράγονται εν μέρει από προϊόντα για τα οποία η καταβολή της επιστροφής κατά εξαγωγή καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και εν μέρει από άλλα προϊόντα, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2·
β)
τις ποσότητες αβγών ή προϊόντων αβγών που εξάγονται υπό μορφή ζυμαρικών του κωδικού ΣΟ 1902 11 00·
γ)
την ποσότητα ξηρής ύλης που περιέχεται σε νωπά ζυμαρικά που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο·
δ)
τη φύση των βασικών προϊόντων που έχουν πράγματι χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή D-γλυκιτόλης (σορβιτόλης) των κωδικών ΣΟ 2905 44 και 3824 60 καθώς και, κατά περίπτωση, τις αναλογίες D-γλυκιτόλης (σορβιτόλης) που έχουν ληφθεί από αμυλώδεις ύλες και από σακχαρόζη·
ε)
τις ποσότητες καζεϊνών που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων του κωδικού ΣΟ 3501 90 90·
στ)
το βαθμό Plato της μπίρας από βύνη του κωδικού ΣΟ 2202 90 10·
ζ)
τις μη βυνοποιημένες ποσότητες κριθαριού που γίνονται δεκτές από τις αρμόδιες αρχές.
Η περιγραφή των εμπορευμάτων στη διασάφηση εξαγωγής και η αίτηση για καταβολή επιστροφής για εμπορεύματα του παραρτήματος III ακολουθούν την ονοματολογία του ίδιου αυτού παραρτήματος.
2. Όταν διενεργείται ανάλυση εμπορεύματος για τους σκοπούς των άρθρων 45, 46, 47 ή των παραγράφων 1 ή 3 του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι ανάλυσης που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 904/2008 (14) της Επιτροπής ή, αν δεν υπάρχουν, οι μέθοδοι που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 900/2008 (15) ή, αν δεν υπάρχουν, οι μέθοδοι που εφαρμόζονται για την κατάταξη στο κοινό δασμολόγιο ομοειδών εμπορευμάτων που εισάγονται στην Ένωση.
3. Στο έγγραφο πιστοποίησης της εξαγωγής αναφέρονται οι ποσότητες των εξαγόμενων εμπορευμάτων και οι ποσότητες των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 ή γίνεται μνεία της σύνθεσης που καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4. Εντούτοις, σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 47 παράγραφος 2, αντί για τις προαναφερόμενες ποσότητες, αναφέρονται οι ποσότητες βασικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στη στήλη 4 του παραρτήματος IV, οι οποίες αντιστοιχούν στα αποτελέσματα της ανάλυσης του εξαγόμενου εμπορεύματος.
4. Για τη χορήγηση επιστροφής για εμπορεύματα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 0403 10 51 έως 0403 10 99, 0403 90 71 έως 0403 90 99, 0405 20 10, 0405 20 30, 2105 00 99, 3502 11 90 και 3502 19 90 τα εμπορεύματα πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 852/2004 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης να έχουν παρασκευαστεί σε εγκεκριμένη εγκατάσταση ή να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις υγειονομικής σήμανσης που απαριθμούνται στο τμήμα Ι του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004.
5. Για τους σκοπούς των άρθρων 45 και 46, κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή ως προς τα μέτρα ελέγχου που εφαρμόζονται στο έδαφός του για τα διάφορα είδη εξαγόμενων εμπορευμάτων. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 49
1. Σύμφωνα με τα άρθρα 45 και 46 του παρόντος κανονισμού και σε εφαρμογή του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, για εμπορεύματα τα οποία περιέχουν δημητριακά, ρύζι, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα ή αβγά που αναφέρονται στο άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία i), ii), v) και vii) και άρθρο 162 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, το ενδιαφερόμενο μέρος υποβάλλει δήλωση ότι κανένα από τα συστατικά δεν έχει εισαχθεί από τρίτες χώρες ή διευκρίνιση των ποσοτήτων εκείνων των προϊόντων που έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.
2. Όταν ζητείται να καθορισθούν οι ποσότητες σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4, η αρμόδια αρχή μπορεί να δεχθεί δήλωση του ενδιαφερομένου μέρους ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ποσότητες των δημητριακών, ρυζιού, γαλακτοκομικών προϊόντων και προϊόντων αβγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι οποίες έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.
3. Όταν ζητείται να καθορισθούν οι ποσότητες σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1, ή σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 η αρμόδια αρχή μπορεί να δεχθεί δήλωση του ενδιαφερομένου μέρους ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν οι ποσότητες των δημητριακών, ρυζιού, γαλακτοκομικών προϊόντων και προϊόντων αβγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι οποίες έχουν εισαχθεί από τρίτες χώρες.
4. Οι δηλώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 επαληθεύονται από τις αρμόδιες αρχές με κάθε κατάλληλο μέσο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
Άρθρο 50
1. Για τις εξαγωγές εμπορευμάτων που πραγματοποιούνται μεταξύ της 1ης και της 15ης Οκτωβρίου κάθε έτους, η πληρωμή των επιστροφών δεν γίνεται πριν από τις 16 Οκτωβρίου.
Για τις εξαγωγές εμπορευμάτων που πραγματοποιούνται με υποβολή πιστοποιητικού επιστροφής που έχει εκδοθεί για μια δημοσιονομική περίοδο και όταν η Επιτροπή εκτιμά ότι υπάρχει κίνδυνος η Ένωση να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις διεθνείς της υποχρεώσεις, οι πληρωμές επιστροφών που προβλέπεται να πραγματοποιηθούν μετά τη λήξη της περιόδου αυτής δεν γίνονται πριν από τις 16 Οκτωβρίου. Στην περίπτωση αυτή, η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 μπορεί να παραταθεί προσωρινά στους τρεις μήνες και 15 ημέρες μέσω κανονισμού που δημοσιεύεται πριν από τις 20 Σεπτεμβρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Για τα εμπορεύματα που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού και κατά παρέκκλιση από το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, το ποσό που ορίζεται στο άρθρο 24 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 εφαρμόζεται ανεξάρτητα από τη χώρα ή το έδαφος προορισμού στο οποίο εξάγονται τα εμπορεύματα:
α)
στην περίπτωση εμπορευμάτων που συσκευάζονται για καταναλωτική λιανική πώληση σε άμεσες συσκευασίες με καθαρό περιεχόμενο βάρους έως 2,5 kg ή σε περιέκτες χωρητικότητας έως 2 λίτρων και φέρουν σήμανση υπό την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) που είτε δηλώνει τον εισαγωγέα στη χώρα προορισμού ή περιέχει κείμενο στην επίσημη γλώσσα της χώρας προορισμού ή σε γλώσσα εύκολα κατανοητή στην εν λόγω χώρα·
β)
στην περίπτωση που ένας συγκεκριμένος εξαγωγέας, τουλάχιστον 12 φορές στη διάρκεια των δυο ετών που προηγούνται της ημερομηνίας αίτησης για τη χορήγηση άδειας, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3, εξάγει εμπορεύματα που περιέχουν έως 90 % του βάρους οποιουδήποτε ενιαίου βασικού προϊόντος για το οποίο μπορεί να καταβληθεί επιστροφή και τα οποία υπάγονται στον ίδιο οκταψήφιο κωδικό της ΣΟ του/των ίδιου/ίδιων παραλήπτη/παραληπτών.
3. Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 τα κράτη μέλη μπορούν, κατόπιν αίτησης, να χορηγούν επίσημη άδεια απαλλαγής του εκάστοτε εξαγωγέα από την υποχρέωση προσκόμισης των εγγράφων που απαιτούνται βάσει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, πλην του εγγράφου μεταφοράς.
Η άδεια που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισχύει, εκτός εάν ανακληθεί, για ανώτατη περίοδο δύο ετών και είναι ανανεώσιμη. Τα κράτη μέλη μπορούν, αποκλειστικά κατά την κρίση τους, να ανακαλούν την άδεια και, ειδικότερα, να προβαίνουν σε άμεση απόσυρσή της εάν ευλόγως υποψιάζονται ότι ο εξαγωγέας δεν τήρησε τους όρους της συγκεκριμένης άδειας.
Οι απαλλαγές που χορηγούνται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο θεωρούνται ως παράγοντες κινδύνου που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (17) του Συμβουλίου.
Οι εξαγωγείς που χρησιμοποιούν την απαλλαγή αναφέρουν τον αριθμό άδειας στο ενιαίο διοικητικό έγγραφο και στη συγκεκριμένη αίτηση πληρωμής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 28 του παρόντος κανονισμού.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τον εξαγωγέα από την υποχρέωση προσκόμισης των εγγράφων μεταφοράς για όλες τις εξαγωγές που καλύπτονται από την άδεια, υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόμενος εξαγωγέας υποχρεούται να προσκομίζει τα έγγραφα μεταφοράς που αφορούν τουλάχιστον το 10 % των σχετικών διασαφήσεων εξαγωγής ή μία διασάφηση ετησίως, οποιαδήποτε έχει υψηλότερη αξία, τα οποία θα επιλέγονται από τα κράτη μέλη κατ' εφαρμογή των κριτηρίων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1276/2008 (18) της Επιτροπής.
5. Στην περίπτωση των εμπορευμάτων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού για τα οποία η διασάφηση εξαγωγής έγινε αποδεκτή το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007 και για τα οποία ο εξαγωγέας αδυνατεί να προσκομίσει την απόδειξη που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, τα εμπορεύματα θεωρούνται ότι εισήχθησαν σε τρίτη χώρα με την προσκόμιση αντίγραφου του εγγράφου μεταφοράς καθώς και ενός από τα έγγραφα που παρατίθενται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 ή ενός τραπεζικού εγγράφου που εκδίδεται από εγκεκριμένους μεσάζοντες που έχουν την έδρα τους στην Ένωση και το οποίο βεβαιώνει ότι η πληρωμή για την εξαγωγή έχει πιστωθεί στον λογαριασμό του εξαγωγέα που έχει ανοιχθεί σε αυτούς ή της απόδειξης πληρωμής.
6. Για την εφαρμογή του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την παράγραφο 5.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 51
1. Πριν από τις 10 κάθε μηνός, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εξής:
α)
τα ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, που αντιστοιχούν σε πιστοποιητικά επιστροφής που επεστράφησαν κατά τον προηγούμενο μήνα σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 1·
β)
τα ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, για τα οποία, κατά τον προηγούμενο μήνα καθορίστηκε ότι η πρωτογενής υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 38 δεν είχε εκπληρωθεί·
γ)
τα πιστοποιητικά επιστροφής, εκφρασμένα σε ευρώ, που εκδόθηκαν κατά τον προηγούμενο μήνα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 35·
δ)
τα πιστοποιητικά επιστροφής, εκφρασμένα σε ευρώ, που εκδόθηκαν κατά τον προηγούμενο μήνα σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008.
Τα ποσά που αναφέρονται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου διαφοροποιούνται με βάση τη δημοσιονομική περίοδο του πιστοποιητικού επιστροφής με το οποίο συνδέονται.
2. Πριν από την 1η Νοεμβρίου κάθε έτους τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα συνολικά ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Οκτωβρίου του εν λόγω έτους βάσει πιστοποιητικών επιστροφών που εκδόθηκαν κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.
Άρθρο 52
1. Το αργότερο έως το τέλος του μηνός που ακολουθεί κάθε ημερολογιακό μήνα τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέσω του συστήματος ανταλλαγής δεδομένων γνωστού ως DEX, στατιστικές πληροφορίες σχετικά με τα εμπορεύματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό για τα οποία χορηγήθηκαν επιστροφές κατά την εξαγωγή κατά τον προηγούμενο μήνα, κατανεμημένες ανά οκταψήφιο κωδικό ΣΟ. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν:
α)
τις ποσότητες των εν λόγω εμπορευμάτων, εκφραζόμενες σε τόνους ή σε άλλη μονάδα μέτρησης που προσδιορίζεται·
β)
το ποσό, εκφραζόμενο σε ευρώ, των επιστροφών που χορηγήθηκαν κατά τον προηγούμενο μήνα κατά την εξαγωγή καθενός από τα εν λόγω βασικά γεωργικά προϊόντα·
γ)
τις ποσότητες, εκφραζόμενες σε τόνους, κάθε βασικού γεωργικού προϊόντος για τις οποίες χορηγήθηκαν επιστροφές.
2. Πριν από την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα συνολικά ποσά επιστροφών, εκφρασμένα σε ευρώ, τα οποία έχουν πράγματι χορηγηθεί κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του εν λόγω ημερολογιακού έτους για εμπορεύματα που έχουν εξαχθεί κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους και των προηγούμενων δημοσιονομικών περιόδων που δεν έχουν κοινοποιηθεί ακόμη, διευκρινίζοντας τις εν λόγω περιόδους.
3. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, οι καταβληθείσες επιστροφές περιλαμβάνουν τις προκαταβολές.
4. Πριν από την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα συνολικά ποσά, εκφρασμένα σε ευρώ, απόδοσης αχρεωστήτως καταβληθεισών επιστροφών, οι οποίες επιστράφηκαν κατά τη δημοσιονομική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου του εν λόγω ημερολογιακού έτους, διευκρινίζοντας την/τις εν λόγω δημοσιονομική/κές περίοδο/περιόδους.
Άρθρο 53
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 5 κάθε μηνός, τα ποσά επιστροφών που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 1 από τις 16 μέχρι το τέλος του προηγούμενου μήνα και το αργότερο μέχρι την 20ή του κάθε μηνός, τα ποσά επιστροφών που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 1 από την 1η έως τη 15η του εν λόγω μηνός. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή ότι κανένα ποσό δε χορηγήθηκε στο διάστημα μεταξύ των αντίστοιχων ημερών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 54
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IX.
Άρθρο 55
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει τη δεύτερη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται στις αιτήσεις που υποβάλλονται από τις 8 Ιουλίου 2010 για πιστοποιητικά προς χρήση από την 1η Οκτωβρίου 2010.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 29 Ιουνίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 578/2010
ze dne 29. června 2010,
kterým se provádí nařízení Rady (ES) č. 1216/2009, pokud jde o režim poskytování vývozních náhrad pro některé zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, a kritéria pro stanovení výše těchto náhrad
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1216/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o právní úpravě obchodování s některým zbožím vzniklým zpracováním zemědělských produktů (1), a zejména na čl. 8 odst. 3 první pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1043/2005 ze dne 30. června 2005, kterým se provádí nařízení Rady (ES) č. 3448/93, pokud jde o režim poskytování vývozních náhrad pro některé zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, a kritérií pro stanovení výše těchto náhrad (2), bylo několikrát podstatně změněno. Vzhledem k tomu, že jsou nezbytné další změny, mělo by být uvedené nařízení nahrazeno.
(2)
Nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (3) stanoví, že v míře nezbytné pro umožnění vývozu některých zemědělských produktů ve formě určitého zpracovaného zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, na základě kurzů nebo cen za tyto produkty na světovém trhu, může být rozdíl mezi těmito kurzy nebo cenami a cenami v Unii pokryt vývozní náhradou. Poskytování náhrad pro všechny tyto zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, by proto mělo podléhat společným pravidlům.
(3)
Za účelem zajištění jednotného používání nařízení (ES) č. 1234/2007, pokud jde o poskytování vývozních náhrad, by se tyto náhrady neměly poskytovat na zboží ze třetích zemí používané při výrobě zboží, které se vyváží poté, co bylo ve volném oběhu v Unii.
(4)
Vývozní náhrady by se měly vyplácet na zboží, které se získává přímo ze základních produktů, z produktů získaných zpracováním základních produktů a z produktů obdobných kterékoliv z těchto kategorií. V každém z těchto případů by se měl určit způsob stanovení výše vývozní náhrady.
(5)
Nařízení Komise (ES) č. 612/2009 ze dne 7. července 2009, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu vývozních náhrad pro zemědělské produkty (4), a nařízení Komise (EHS) č. 2220/85 ze dne 22. července 1985, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu jistot pro zemědělské produkty (5), se obecně používají u zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy. Je proto nezbytné vymezit, jak se určitá ustanovení uvedených nařízení mají používat.
(6)
V souladu s nařízením Komise (ES) č. 1670/2006 ze dne 10. listopadu 2006, kterým se stanoví některá prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1784/2003, pokud jde o stanovení a poskytování náhrad pro obiloviny vyvážené ve formě některých lihovin (6), je sazba vývozní náhrady sazba, která je použitelná v den, kdy jsou obiloviny určené k výrobě lihovin podrobeny celní kontrole. Umístění obilovin určených k výrobě lihovin uvedených v článku 2 nařízení (ES) č. 1670/2006 pod celní dohled by proto mělo být pro účel poskytnutí vývozní náhrady považováno za rovnocenné vývozu.
(7)
Lihoviny jsou ve srovnání s jiným zbožím považovány za méně citlivé na cenu zemědělských produktů používaných při jejich výrobě. Protokol 19 k Aktu o přistoupení Spojeného království, Irska a Dánska však stanoví, že se musí rozhodnout o nezbytných opatřeních, aby se usnadnilo používání obilovin Unie při výrobě lihovin získávaných z obilovin.
(8)
Mnohé zboží, které vyrábí podnik za jasně definovaných technických podmínek a které má stálé vlastnosti a jakost, se řídí obvyklým schématem vývozu. K usnadnění vývozních formalit by se pro takové zboží měl přijmout zjednodušený postup, pomocí něhož by výrobce příslušným orgánům sděloval informace, které tyto orgány považují za nezbytné, pokud jde o podmínky výroby zboží. Pro případy, kdy se množství zemědělských produktů skutečně použitá při výrobě vyváženého zboží evidují u příslušných orgánů, by se mělo začlenit ustanovení týkající se každoročního potvrzování tohoto zaevidování, aby se snížilo riziko spojené s případným nesdělením změn těchto množství.
(9)
Celá řada zemědělských produktů podléhá přírodním a sezónním výkyvům. V důsledku toho se může obsah zemědělských produktů ve vyváženém zboží lišit. Výše náhrady by se proto měla stanovit na základě množství zemědělských produktů, které byly skutečně použity při výrobě vyváženého zboží. U některého zboží jednoduchého a poměrně stálého složení by se však výše náhrady kvůli správnímu zjednodušení měla určovat na základě pevně stanovených množství zemědělských produktů.
(10)
K získání nároku na náhradu je nutné, aby se použité zemědělské produkty, a zejména zboží vyrobené z těchto produktů, vyvezly. Jakákoli výjimka z tohoto pravidla by měla být vykládána restriktivně. Během procesu výroby zboží však výrobcům mohou vzniknout ztráty u surovin, za které přesto byly zaplaceny ceny Unie, zatímco ztráty vzniklé výrobcům, kteří jsou usazeni mimo Unii, se omezují na ceny na světovém trhu. Kromě toho během procesu výroby vznikají určité vedlejší produkty, které se z hlediska hodnoty výrazně liší od hlavních produktů. V některých případech lze tyto vedlejší produkty používat pouze jako krmivo. Je tudíž nezbytné stanovit společná pravidla pro vymezení pojetí množství produktů skutečně použitých při procesu výroby vyváženého zboží.
(11)
Pro účely čl. 8 odst. 3 druhého pododstavce nařízení (ES) č. 1216/2009 je nezbytné stanovit, že náhrady pro základní produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I, by měly být určeny pro totéž období, jaké je stanoveno pro náhrady pro zemědělské produkty vyvážené nezpracované. Je však rovněž třeba stanovit možnost odchýlit se od uvedeného pravidla za okolností narušení trhu, které se určí v souladu s postupem uvedeným v čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1216/2009.
(12)
Při stanovování sazby náhrady pro základní produkty nebo obdobné produkty by se měly brát v úvahu podpory nebo jiná opatření s podobným účinkem, použitelná v souladu s nařízením (ES) č. 1234/2007.
(13)
Bramborový škrob by měl být pro účely stanovení vývozní náhrady považován za obdobný kukuřičnému škrobu. Mělo by však být možné stanovit zvláštní sazbu náhrady pro bramborový škrob v situacích na trhu, kdy je jeho cena podstatně nižší než cena kukuřičného škrobu.
(14)
V souladu s čl. 162 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 nesmí být náhrady poskytované pro vývoz zemědělských produktů použitých ve zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, vyšší než náhrady, které by byly vyplatitelné na tyto produkty v případě, že by se vyvážely nezpracované. Na tuto okolnost by měl být brán ohled při stanovení sazeb náhrad a při vytváření pravidel pro to, aby produkt mohl být považován za obdobný jinému produktu.
(15)
Některé zboží, které má podobné vlastnosti, mohlo být získáno pomocí různých technologií z různých základních materiálů. Od vývozců by se mělo požadovat, aby uvedli povahu základních materiálů a poskytli určité údaje týkající se výrobního procesu, pokud jsou takové informace nezbytné pro stanovení nároku na náhradu či příslušné sazby náhrady, která se má použít.
(16)
Při výpočtu množství zemědělských produktů, které byly skutečně použity, je vhodné brát ohled na obsah sušiny v případě škrobů a některých glukózových a maltodextrinových sirupů.
(17)
Pokud tak vyžaduje situace na světovém trhu nebo zvláštní požadavky některých trhů nebo dohody o mezinárodním obchodu, mělo by být možné rozlišovat náhradu pro některé zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, podle místa určení.
(18)
S ohledem na řízení výše náhrad, které mohou být poskytovány během rozpočtového roku pro některé zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, by mělo být umožněno stanovit různé sazby pro vývoz se stanovením nebo bez stanovení sazby náhrady předem, a to na základě vývoje na trhu Unie nebo na světových trzích.
(19)
Výše náhrad, kterou lze poskytovat v kterémkoli rozpočtovém roce, je omezena v souladu s mezinárodními závazky Unie. Vývoz zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, by se měl umožnit za podmínek, které jsou známy předem. Zejména by mělo být možné, aby hospodářské subjekty získaly ujištění o tom, že tento vývoz je způsobilý pro náhradu slučitelnou se závazky Unie. V případech, kdy takové ujištění již nemůže být poskytnuto, by měli být vývozci informováni s dostatečným předstihem. Vydávání osvědčení o náhradě umožňuje sledovat žádosti o náhradu a zaručit jejich držitelům, že jim bude poskytnuta náhrada až do výše, na kterou je osvědčení vydáno, pokud splní všechny ostatní podmínky pro náhradu stanovené v právních předpisech Unie.
(20)
Měla by být stanovena řídicí opatření pro systém osvědčení o náhradě. Mělo by se zejména vytvořit ustanovení týkající se koeficientu snížení, který se použije, pokud žádosti o osvědčení o náhradě překročí dostupné částky. Pro některé případy by se mělo vytvořit ustanovení týkající se pozastavení vydávání osvědčení o náhradě.
(21)
Osvědčení o náhradě slouží k zajištění shody s mezinárodními závazky Unie. Rovněž umožňují stanovení náhrady předem, kterou lze poskytovat pro zemědělské produkty použité při výrobě zboží vyváženého do třetích zemí. Tento účel se v některých ohledech liší od záměrů vývozních licencí vydávaných pro základní produkty vyvážené nezpracované, které podléhají mezinárodním závazkům týkajícím se množstevních omezení. Je proto nezbytné přesně stanovit, která obecná ustanovení použitelná u zemědělských licencí a osvědčení, v současné době stanovená v nařízení Komise (ES) č. 376/2008 ze dne 23. dubna 2008, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu dovozních a vývozních licencí a osvědčení o stanovení náhrady předem pro zemědělské produkty (7), by se neměla vztahovat na osvědčení o náhradě.
(22)
Sazby náhrad se většinou stanovují nebo upravují vždy ve čtvrtek. Je nezbytné snížit nebezpečí, že budou žádosti o stanovení náhrady předem pro produkty předkládány ze spekulativních důvodů. Proto v případě, že je žádost o stanovení náhrady předem předložena ve čtvrtek, měla by být žádost považována za předloženou následující pracovní den.
(23)
Aby se členským státům usnadnil provoz režimu vývozních náhrad, měly by být sazby náhrad pro různé základní produkty použité ve zboží, na něž se nevztahuje příloha I, simultánně stanoveny předem.
(24)
Žádosti o osvědčení mohou být předkládány pro částky vyšší než částky, které mohou být poskytnuty. Rozpočtový rok by se proto měl rozdělit na období tak, aby se osvědčení mohla dát k dispozici jak hospodářským subjektům, které vyvážejí na konci rozpočtového roku, tak i těm, které vyvážejí na začátku rozpočtového roku. Je-li to vhodné, měl by se u všech částek požadovaných během určitého období uplatňovat koeficient snížení.
(25)
V případech, kdy je celková částka náhrad, o niž se žádá ohledně konkrétní tranše, nižší než částka, která je pro uvedenou tranši k dispozici, mělo by být hospodářským subjektům umožněno předložit každý týden žádosti o osvědčení o náhradě ohledně jakékoliv zbývající částky v rámci dané tranše.
(26)
Je nezbytné stanovit způsob, jakým by se měla některá ustanovení nařízení (ES) č. 376/2008 vztahující se k osvědčením stanovícím vývozní náhradu předem, o které se žádá v souvislosti s nabídkovým řízením vypsaným v dovážející třetí zemi, vztahovat na osvědčení o náhradě.
(27)
Měly by být stanoveny podmínky pro uvolnění jistoty, která je složena v souvislosti s osvědčeními o náhradě. Uvedené podmínky by měly zahrnovat povinnosti považované za základní požadavky, na jejichž základě se jistota skládá, a důkazy, které je třeba předložit, aby se prokázalo splnění uvedených povinností.
(28)
Většině vývozců je v náhradách poskytováno méně než 100 000 EUR ročně. Dohromady má tento vývoz malý hospodářský význam a tvoří jen malou část celkové výše náhrad poskytovaných pro zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy. V takových případech by proto mělo být možné osvobodit malé vývozce od požadavku předkládat osvědčení. V zájmu zjednodušení by v určitých případech měli být oprávněni využívat osvědčení o náhradě, aniž by pozbyli statusu malého vývozce. V zájmu zamezení zneužívání je však nezbytné používání tohoto osvobození omezit na členský stát, v němž je malý vývozce usazen.
(29)
Měl by se vytvořit režim monitorování, založený na zásadě, že by vývozce při každém vývozu zboží měl učinit prohlášení příslušným orgánům ohledně množství produktů použitých při výrobě vyváženého zboží. Příslušné orgány by měly učinit veškerá opatření, která považují za nezbytná, k ověření správnosti těchto prohlášení.
(30)
Orgány odpovědné za kontrolu prohlášení vývozce nemusí mít k dispozici dostatečné důkazy, které by jim umožňovaly přijmout prohlášení o použitých množstvích, i kdyby se zakládalo na chemické analýze. Tyto situace velmi pravděpodobně vyvstanou v případech, kdy zboží k vývozu bylo vyrobeno v jiném členském státě, než je vyvážející členský stát. Příslušné orgány vyvážejícího členského státu by proto měly být schopny získat v případě potřeby přímo od příslušných orgánů druhého členského státu všechny informace, které jsou příslušné orgány druhého členského státu schopny získat a které se týkají podmínek výroby zboží.
(31)
Po konzultaci s příslušnými orgány členského státu, v němž je zboží vyrobeno, by se hospodářským subjektům mělo povolit podání zjednodušeného prohlášení o použitých produktech, a to ve formě souhrnných množství těchto produktů, pokud povedou podrobné záznamy o použitých produktech a dají je k dispozici uvedeným orgánům.
(32)
Není vždy možné, aby vývozce znal přesná množství použitých zemědělských produktů, ohledně kterých může žádat o náhradu, a to zejména pokud sám není výrobce. Vývozce tudíž není vždy schopen podat prohlášení o těchto množstvích. Je proto nezbytné, aby se stanovila náhradní metoda výpočtu náhrady, o jejíž použití může dotyčná osoba požádat. Tato metoda by se omezovala na některé zboží, a to na základě chemické analýzy tohoto zboží a za použití tabulky za tímto účelem vytvořené.
(33)
V souladu s článkem 28 nařízení (ES) č. 612/2009 nemá být poskytnuta žádná náhrada pro produkty, které nemají řádnou a uspokojivou obchodní jakost v den přijetí vývozního prohlášení. Za účelem zajištění jednotného používání tohoto pravidla by se mělo jasně stanovit, že pro poskytnutí náhrady pro některé produkty živočišného původu, na které se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 ze dne 29. dubna 2004 o hygieně potravin (8) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 ze dne 29. dubna 2004, kterým se stanoví zvláštní hygienická pravidla pro potraviny živočišného původu (9), a které jsou uvedeny v příloze II tohoto nařízení, by měly být dotčené produkty živočišného původu připravené v souladu s požadavky uvedených nařízení a nést požadované označení zdravotní nezávadnosti.
(34)
Je nutné, aby Komise byla schopna monitorovat veškerá přijatá opatření, která se týkají poskytnutých vývozních náhrad. Příslušné orgány členských států by proto měly Komisi předávat určité statistické informace. Měl by být přesně stanoven formát a rozsah těchto informací.
(35)
V souladu s čl. 12 odst. 1 a 4 nařízení (ES) č. 612/2009 složky jiné než produkty v odvětví cukru uvedené v čl. 162 odst. 1 písm. a) bodě iii) a písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007, pro které je poskytnuta vývozní náhrada, musí pocházet z Unie. Měla by být proto stanovena opatření, kterými se zajistí splnění uvedeného požadavku.
(36)
Existuje velké množství žádostí, na jejichž základě se poskytují náhrady v souladu s tímto nařízením. Většina zboží, ohledně kterého se tyto žádosti předkládají, se vyrábí za jasně stanovených technických podmínek, má stálé vlastnosti a jakost, řídí se obvyklým schématem vývozu a jeho výrobní plány zaevidovaly a potvrdily příslušné orgány. Za těchto specifických okolností a s cílem zjednodušit administrativní práci spojenou s poskytováním vývozních náhrad podle tohoto nařízení je vhodné poskytnout členským státům větší flexibilitu používáním článku 24 nařízení (ES) č. 612/2009, pokud jde o maximální hodnoty, pod jejichž úrovní mohou členské státy osvobodit hospodářké subjekty od povinnosti předložit požadovaný doklad, jiný než přepravní doklad.
(37)
Je vhodné, aby se na celém území Unie zajistilo jednotné používání ustanovení o poskytování náhrad pro zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy. Každý členský stát by za tímto účelem měl informovat Komisi o režimu monitorování, který uplatňuje na svém území u různých druhů vyváženého zboží.
(38)
Na přechod od administrativních opatření týkajících se osvědčení o náhradě podle nařízení (ES) č. 1043/2005 k administrativním opatřením stanoveným v tomto nařízení by měla být poskytnuta dostatečná doba. Toto nařízení by se proto mělo použít na žádosti o osvědčení předložené od prvního dne prvního období pro předkládání v rozpočtovém roce 2011 a uvedeného dne vstoupit v platnost.
(39)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro horizontální otázky týkající se obchodu se zpracovanými zemědělskými produkty neuvedenými v příloze I Smlouvy,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
1. Tímto nařízením se stanoví prováděcí pravidla k nařízení (ES) č. 1216/2009, pokud jde o režim poskytování vývozních náhrad vytvořený podle nařízení (ES) č. 1234/2007.
Použije se na vývoz základních produktů, produktů získaných jejich zpracováním nebo produktů obdobných jedné z těchto dvou kategorií v souladu s článkem 3 tohoto nařízení, pokud jsou tyto produkty vyváženy ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, jsou však uvedeny v částech I až V přílohy XX nařízení (ES) č. 1234/2007 a v příloze II tohoto nařízení.
2. Vývozní náhrada uvedená v odstavci 1 se neposkytuje na zboží propuštěné do volného oběhu v souladu s článkem 29 Smlouvy, které je znovu vyvezeno.
Na toto zboží se neposkytuje žádná náhrada v případě, že se vyváží po zpracování nebo po zapracování do jiného zboží.
3. Kromě případu obilovin se na produkty používané při výrobě alkoholu, který je obsažen v lihovinách uvedených v příloze II a spadajících do kódu KN 2208, neposkytuje žádná náhrada.
Článek 2
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„rozpočtovým obdobím“ období od 1. října jednoho roku do 30. září roku následujícího;
b)
„rozpočtovým rokem“ období od 16. října jednoho roku do 15. října roku následujícího;
c)
„základními produkty“ produkty uvedené v příloze I tohoto nařízení;
d)
„složkami“ základní produkty, produkty získané jejich zpracováním nebo produkty obdobné těmto dvěma kategoriím, které se používají při výrobě zboží a jsou uvedeny v čl. 162 odst. 1 písm. a) bodech i), ii), iii), v) a vii) a písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007;
e)
„zbožím“ produkty, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, jsou však uvedeny v částech I až V přílohy XX nařízení (ES) č. 1234/2007 a v příloze II tohoto nařízení;
f)
„dohodou“ Dohoda o zemědělství uzavřená během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání;
g)
„potravinovou pomocí“ projekty potravinové pomoci, které splňují podmínky stanovené v čl. 10 odst. 4 dohody;
h)
„rezidui“ produkty výrobního procesu, jejichž složení se jasně odlišuje od skutečně vyváženého zboží a které nelze uvádět na trh;
i)
„vedlejšími produkty“ produkty nebo zboží získané v průběhu výrobního procesu, jejichž složení nebo vlastnosti se odlišují od skutečně vyváženého zboží a které jsou způsobilé pro uvádění na trh;
j)
„ztrátami“ množství produktů nebo zboží vzniklých z výrobního procesu od fáze, při které se zemědělské produkty používají nezpracované při výrobě, kromě množství skutečně vyváženého zboží a kromě reziduí a vedlejších produktů, a které nelze uvádět na trh.
2. Pro účely odst. 1 písm. h), i) a j) se za uváděné na trh nepovažují produkty získané v průběhu výrobního procesu, jejichž složení je odlišné od zboží skutečně vyváženého a které jsou prodány proti platbě představující výhradně náklady vzniklé v souvislosti s jejich likvidací.
Pro účely odst. 1 písm. j) jsou produkty nebo zboží vzniklé z výrobního procesu, které lze použít pouze jako krmivo, ať už proti platbě nebo nikoli, považovány za obdobné ztrátám.
Článek 3
1. Bramborový škrob kódu KN 1108 13 00 přímo vyráběný z brambor, kromě vedlejších produktů, se považuje za obdobný produktu získanému zpracováním kukuřice.
2. Syrovátka kódů KN 0404 10 48 až 0404 10 62, nezahuštěná, též zmrazená, se považuje za obdobnou syrovátce v prášku uvedené v příloze I (dále jen „skupina produktů 1“).
3. Následující produkty se považují za obdobné mléku v prášku o obsahu tuku nepřesahujícím 1,5 % uvedenému v příloze I (dále jen „skupina produktů 2“):
a)
mléko a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 11, 0403 90 51 a 0404 90 21, nezahuštěné ani neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, též zmrazené, o obsahu mléčného tuku nepřesahujícím 0,1 % hmotnostních;
b)
mléko a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 11, 0403 90 11 a 0404 90 21, v prášku, granulích nebo v jiné pevné formě, neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, o obsahu mléčného tuku nepřesahujícím 1,5 % hmotnostních.
4. Následující produkty se považují za obdobné mléku v prášku o obsahu tuku 26 % uvedenému v příloze I (dále jen „skupina produktů 3“):
a)
mléko, smetana a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 90 51, 0403 90 53, 0404 90 21 a 0404 90 23, nezahuštěné ani neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, též zmrazené, o obsahu mléčného tuku převyšujícím 0,1 %, avšak nepřesahujícím 6 % hmotnostních;
b)
mléko, smetana a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 11, 0403 10 13, 0403 10 19, 0403 90 13, 0403 90 19, 0404 90 23 a 0404 90 29 v prášku, granulích nebo v jiné pevné formě, neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, o obsahu mléčného tuku vyšším než 1,5 %, avšak nižším než 45 % hmotnostních.
5. Následující produkty se považují za obdobné skupině produktů 6:
a)
mléko, smetana a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 19, 0403 90 59, 0404 90 23 a 0404 90 29, nezahuštěné ani neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, o obsahu mléčného tuku převyšujícím 6 % hmotnostních;
b)
mléko, smetana a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 19, 0403 90 19 a 0404 90 29, v prášku, granulích nebo v jiné pevné formě, neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, o obsahu mléčného tuku nejméně 45 % hmotnostních;
c)
máslo a ostatní mléčné tuky kódů KN 0405 10, 0405 20 90, 0405 90 10 a 0405 90 90 o obsahu mléčného tuku jiném než 82 % hmotnostních, avšak nejméně 62 % hmotnostních.
6. Mléko, smetana a mléčné výrobky kódů KN 0403 10 11 až 0403 10 19, 0403 90 51 až 0403 90 59 a 0404 90 21 až 0404 90 29, zahuštěné, jiné než v prášku, v granulích nebo v jiné pevné formě, neobsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla, se považují za obdobné skupině produktů 2, pokud jde o obsah beztučné sušiny v daném produktu. Pokud jde o složku mléčného tuku v takovém produktu, považuje se za obdobnou skupině produktů 6.
První pododstavec se vztahuje také na sýry a tvaroh.
7. Loupaná rýže kódu KN 1006 20 a poloomletá rýže kódů KN 1006 30 21 až 1006 30 48 se považuje za obdobnou celoomleté rýži kódů KN 1006 30 61 až 1006 30 98.
8. Pokud následující produkty splňují při vývozu v nezpracovaném stavu podmínky způsobilosti pro náhradu stanovené v nařízení (ES) č. 1234/2007 a v nařízení Komise (ES) č. 951/2006 (10), považují se za obdobné bílému cukru kódu KN 1701 99 10:
a)
surový řepný nebo třtinový cukr kódu KN 1701 11 90 nebo kódu KN 1701 12 90 a o obsahu sacharózy v sušině nejméně 92 % hmotnostních podle polarimetrické metody;
b)
cukr kódu KN 1701 91 00 nebo kódu KN 1701 99 90;
c)
produkty uvedené v písm. c) části III přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007 kromě směsí získaných částečně použitím produktů uvedených v části I přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007;
d)
produkty uvedené v písm. d) a g) části III přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007 kromě směsí získaných částečně použitím produktů uvedených v příloze I nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 4
Kromě ustanovení tohoto nařízení se použije také nařízení (ES) č. 612/2009 a nařízení EHS) č. 2220/85, pokud čl. 39 odst. 4 a článek 50 tohoto nařízení nestanoví jinak.
KAPITOLA II
VÝVOZNÍ NÁHRADY
ODDÍL 1
Metoda výpočtu
Článek 5
1. Výše náhrady poskytované pro množství každého základního produktu vyváženého ve formě stejného druhu zboží, určené v souladu s oddílem 2, se získá vynásobením uvedeného množství sazbou náhrady pro základní produkt vypočítanou na jednotku hmotnosti v souladu s oddílem 3.
2. Pokud jsou podle čl. 15 odst. 2 stanoveny různé sazby náhrady pro určitý základní produkt, pro každé z množství základního produktu, pro něž existuje odlišná sazba náhrady, se vypočítá samostatná výše.
3. Pokud se při výrobě vyváženého zboží používá zboží, sazba náhrady, která se má použít při výpočtu částky vztahující se ke každému ze základních produktů, k produktům získaným jejich zpracováním nebo produktům obdobným jedné z těchto dvou kategorií v souladu s článkem 3, které byly použity při výrobě vyváženého zboží, je sazba použitelná v případě, že se zboží použité při výrobě vyváží nezpracované.
ODDÍL 2
Referenční množství
Článek 6
Co se týče zboží, množství každého ze základních produktů, které má sloužit jako základ pro výpočet výše náhrady (dále jen „referenční množství“), se určí v souladu s články 7, 8 a 9 s výjimkou případů, kdy je učiněn odkaz na přílohu III, nebo případů, kdy se použije čl. 47 odst. 2.
Článek 7
V případě použití základního nezpracovaného produktu nebo obdobného produktu je referenční množství množstvím, které se skutečně používá při výrobě vyváženého zboží, přičemž se zohlední přepočítací koeficienty uvedené v příloze VII.
Článek 8
1. V případě použití produktu, jehož se týká čl. 1 odst. 1 písm. a) a část I přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007 nebo čl. 1 odst. 1 písm. b) a část II přílohy I nařízení (ES).1234/2007, je referenční množství množstvím, které se skutečně používá při výrobě vyváženého zboží, upraveným tak, aby odpovídalo množství základního produktu, pomocí použití koeficientů uvedených v příloze V tohoto nařízení, pokud se na dotyčný produkt vztahuje jedno z těchto písmen:
a)
produkt vzniká zpracováním základního produktu nebo produktu obdobného uvedenému základnímu produktu;
b)
produkt je obdobný produktu vzniklému zpracováním základního produktu;
c)
produkt vzniká zpracováním produktu, který je obdobný produktu vzniklému zpracováním základního produktu.
2. Odchylně od odstavce 1 odpovídá referenční množství u obilných destilátů obsažených v lihovinách kódu KN 2208 3,4 kg ječmene na % objemových alkoholu získaného z obilovin na hektolitr vyvážené lihoviny.
Článek 9
1. S výhradou článku 11 se v případě použití kteréhokoli z následujících produktů referenční množství pro každý ze základních produktů rovná množství, které stanoví příslušné orgány v souladu s článkem 45:
a)
produkt, na nějž se nevztahuje příloha I Smlouvy, získaný zpracováním produktu uvedeného v článku 7 nebo 8 tohoto nařízení;
b)
produkt získaný ze směsi nebo zpracováním několika produktů uvedených v článku 7 nebo 8 nebo produktů uvedených v písmeni a) tohoto pododstavce.
Referenční množství se určí na základě množství produktu, které bylo skutečně použito při výrobě vyváženého zboží.
Za účelem výpočtu uvedeného množství se použijí přepočítací koeficienty uvedené v příloze VII, případně zvláštní pravidla pro výpočet, poměry rovnocennosti a koeficienty uvedené v článku 8.
2. Odchylně od odstavce 1 u lihovin na bázi obilovin obsažených v lihovinách kódu KN 2208 referenční množství odpovídá 3,4 kg ječmene na % objemových alkoholu získaného z obilovin na hektolitr vyvážené lihoviny.
Článek 10
1. Pro účely článků 6 až 9 se produkty, které se používají nezpracované při výrobě vyváženého zboží, považují za skutečně použité.
2. Pokud je během jedné z fází výroby tohoto zboží samotný základní produkt zpracován na jiný důkladněji zpracovaný základní produkt a použit v pozdější fázi, potom se za skutečně použitý považuje pouze tento důkladněji zpracovaný základní produkt.
3. Množství skutečně použitých produktů ve smyslu odstavce 1 se určují pro každé vyvážené zboží.
4. Odchylně od odstavců 1, 2 a 3 v případě pravidelného vývozu zboží, které vyrábí určitý podnik podle jasně definovaných technických podmínek a které má stálé vlastnosti a jakost, lze daná množství na základě dohody s příslušnými orgány určovat buď z výrobního plánu pro zboží, nebo z průměrných množství produktu použitých během stanovené doby při výrobě daného množství tohoto zboží. Množství produktů takto určená zůstávají základem pro výpočet, pokud nedojde k žádné změně podmínek, za kterých se zboží vyrábí.
S výjimkou případu, kdy daná množství úředně schválí příslušný orgán, se množství produktů takto stanovená potvrzují alespoň jednou za rok.
Článek 11
1. Pokud jde o zboží uvedené v příloze III, referenční množství v kilogramech základního produktu na 100 kg zboží je množství v uvedené příloze u každého druhu tohoto zboží.
V případě čerstvých těstovin se však množství základních produktů stanovená v příloze III sníží na rovnocenné množství sušených těstovin vynásobením těchto množství procentním podílem sušiny z těstovin a jejich vydělením číslem 88.
2. Pokud bylo zboží uvedené v příloze III vyrobeno částečně z produktů, u kterých se vyplácení vývozní náhrady řídí nařízením (ES) č. 1234/2007, a částečně z jiných produktů, referenční množství týkající se těchto prvně jmenovaných produktů se určí v souladu s články 6 až 10.
Článek 12
1. Pro účely stanovení skutečně použitých množství zemědělských produktů se použijí odstavce 2 a 3.
2. Všechny zemědělské produkty použité ve smyslu článku 10, u kterých vzniká nárok na náhradu a které se v obvyklém průběhu výrobního procesu ztrácejí v takových formách, jako je pára nebo kouř, nebo přeměnou na neobnovitelný prach nebo popel, jsou způsobilé pro náhradu ohledně všech použitých množství.
3. Každé množství zboží, které není skutečně vyvezeno, není způsobilé pro náhrady ohledně skutečně použitých množství zemědělských produktů.
Pokud má toto zboží stejné složení jako zboží skutečně vyvezené, může se použít poměrné snížení množství zemědělských produktů skutečně použitých při výrobě druhého jmenovaného zboží.
Článek 13
1. Odchylně od čl. 12 odst. 3 jsou ztráty v hodnotě nejvýše 2 % hmotnostních, které jsou nedílnou součástí výroby tohoto zboží, způsobilé pro náhrady.
Prahová hodnota 2 % se vypočítá jako poměr hmotnosti sušiny všech použitých surovin, po odečtení množství uvedených v čl. 12 odst. 2, k hmotnosti sušiny skutečně vyvezeného zboží nebo pomocí použití jakékoli jiné metody výpočtu vhodné s ohledem na podmínky výroby zboží.
2. Pokud jsou ztráty, které jsou nedílnou součástí výroby zboží, vyšší než 2 %, není nadměrná ztráta způsobilá pro náhrady, pokud jde o množství skutečně použitých zemědělských produktů. Příslušné orgány členských států však mohou přijmout řádně odůvodněné vyšší ztráty. Členské státy oznámí Komisi případy, ve kterých příslušné orgány přijaly vyšší ztráty, jakož i důvody, proč tak učinily.
3. Pro náhrady jsou způsobilá skutečně použitá množství zemědělských produktů obsažená v reziduích.
4. V případech, kdy vznikají vedlejší produkty, se množství skutečně použitých zemědělských produktů připisují k vyvezenému zboží a k vedlejším produktům, a to v uvedeném pořadí.
ODDÍL 3
Sazby náhrady
Článek 14
1. Sazbu náhrady pro základní produkty uvedené v příloze I tohoto nařízení, vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, jak je stanoveno v článku 164 nařízení (ES) č. 1234/2007, stanoví Komise na 100 kg základního produktu na stejnou dobu jako v případě náhrad pro takové produkty vyvážené nezpracované.
2. Odchylně od odstavce 1 může být náhrada stanovena podle jiného časového rozvrhu určeného v souladu s postupem uvedeným v čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1216/2009.
Článek 15
1. Sazbu náhrady stanoví Komise se zvláštním ohledem na následující skutečnosti:
a)
průměrné náklady vzniklé zpracovatelským odvětvím v souvislosti se získáváním dodávek základních produktů na trhu Unie a ceny existující na světovém trhu;
b)
úroveň náhrady pro vývoz zpracovaných zemědělských produktů uvedených v příloze I Smlouvy, které jsou vyráběny za podobných podmínek;
c)
potřeba zajištění rovných podmínek hospodářské soutěže mezi odvětvími, která používají produkty Unie, a těmi, která používají produkty ze třetích zemí v režimu aktivního zušlechťovacího styku;
d)
na jedné straně vývoj rozpočtových výdajů a na straně druhé vývoj cen základních produktů na trhu v Unii a na světovém trhu;
e)
shoda s omezeními plynoucími z dohod uzavřených v souladu s článkem 218 Smlouvy.
2. Při stanovování sazeb náhrady se, je-li to vhodné, u základních produktů nebo u obdobných produktů berou v úvahu podpory nebo jiná opatření s rovnocenným účinkem použitelná ve všech členských státech v souladu s nařízením (ES) č. 1234/2007.
3. Náhrady poskytované pro vývoz zemědělských produktů obsažených ve zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, nesmí být vyšší než náhrady, které jsou vyplatitelné na tyto produkty v případě, že se vyvážejí nezpracované.
Článek 16
1. V případě bramborového škrobu kódu KN 1108 13 00 se sazba náhrady stanoví odděleně, v ekvivalentu kukuřice, a to postupem podle čl. 195 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 tak, že se použijí kritéria stanovená v čl. 15 odst. 1 tohoto nařízení. Použitá množství bramborového škrobu se převádějí na ekvivalentní množství kukuřice v souladu s článkem 8 tohoto nařízení.
2. V případě směsí D-glucitolu (sorbitolu, sorbitu) kódů KN 2905 44 a 3824 60, pokud dotyčná strana nevypracuje prohlášení uvedené v článku 45, v němž uvede informace požadované podle čl. 48 odst. 1 písm. d), nebo pokud dotyčná strana své prohlášení uspokojivě nedoloží, sazba náhrady pro tyto směsi je sazbou pro základní produkt, u něhož se uplatňuje nejnižší sazba náhrady.
Článek 17
1. Náhrada pro škroby kódů KN 1108 11 00 až 1108 19 90 nebo produkty uvedené v písm. d) části I přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007 vzniklé zpracováním těchto škrobů se poskytne pouze na základě předložení prohlášení dodavatele těchto produktů, v němž se potvrzuje, že tyto produkty byly vyrobeny přímo z obilovin, brambor nebo rýže, kromě veškerého použití vedlejších produktů získaných při výrobě jiných zemědělských produktů nebo zboží.
2. Prohlášení uvedené v odstavci 1 se až do odvolání vztahuje ke všem dodávkám téhož výrobce. Ověřuje se v souladu s článkem 45.
Článek 18
1. Pokud obsah sušiny bramborového škrobu obdobného kukuřičnému škrobu podle čl. 3 odst. 1 činí nejméně 80 %, je sazba vývozní náhrady sazbou stanovenou v souladu s článkem 14. Pokud je obsah sušiny nižší než 80 %, je sazba náhrady sazbou stanovenou v souladu s článkem 14, vynásobenou 1/80 procenta skutečné sušiny.
U všech ostatních škrobů o obsahu sušiny nejméně 87 % je sazba vývozní náhrady sazbou stanovenou v souladu s článkem 14. Pokud je obsah sušiny nižší než 87 %, je sazba náhrady sazbou stanovenou v souladu s článkem 14, vynásobenou 1/87 procenta skutečné sušiny.
2. Pokud obsah sušiny v glukózových nebo maltodextrinových sirupech kódů KN 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 nebo 2106 90 55 činí nejméně 78 %, je sazba vývozní náhrady sazbou stanovenou v souladu s článkem 14. Pokud je obsah sušiny těchto sirupů nižší než 78 %, je sazba náhrady sazbou stanovenou v souladu s článkem 14, vynásobenou 1/78 procenta sušiny.
3. Pro účely odstavce 1 se obsah sušiny u škrobů určí pomocí metody uvedené v příloze IV nařízení Komise (ES) č. 687/2008 (11) a obsah sušiny glukózových nebo maltodextrinových sirupů se určí pomocí metody 2 uvedené v příloze II směrnice Komise 79/796/EHS (12) nebo kterékoli jiné vhodné metody analýzy, která poskytuje přinejmenším stejné záruky.
4. Je-li předloženo prohlášení uvedené v článku 45, nahlásí žadatel obsah sušiny u použitých škrobů nebo glukózových nebo maltodextrinových sirupů.
Článek 19
1. Náhrady pro kasein kódu KN 3501 10, kaseináty kódu KN 3501 90 90 nebo pro vaječný albumin kódu KN 3502 11 90 a 3502 19 90 vyvážené v nezměněném stavu se mohou lišit podle místa určení, pokud si to vyžaduje některá z těchto skutečností:
a)
situace ve světovém obchodě ohledně těchto druhů zboží;
b)
specifické požadavky určitých trhů;
c)
dohody o mezinárodním obchodu.
2. Sazba náhrad pro zboží kódů KN 1902 11 00, 1902 19 a 1902 40 10 se může lišit podle místa určení.
3. Náhrada se může lišit podle toho, zda je či není stanovena předem v souladu s článkem 26.
Článek 20
1. Sazba náhrady je sazbou platnou v den, kdy se zboží vyváží, s výjimkou následujících případů:
a)
v souladu s článkem 26 byla podána žádost o to, aby sazba náhrady byla stanovena předem;
b)
v souladu s čl. 37 odst. 2 byla podána žádost a sazba náhrady byla stanovena předem v den, kdy byla žádost o osvědčení o náhradě předložena.
2. Pokud se uplatňuje systém stanovení sazby náhrady předem, sazba platná v den, kdy byla předložena žádost o stanovení náhrady předem, se použije u zboží vyváženého později během doby platnosti osvědčení o náhradě v souladu s čl. 35 odst. 2.
V případě zpracovaných výrobků z obilovin a rýže se sazba náhrady upraví za použití stejných pravidel, která se použijí při stanovení náhrad předem pro základní produkty vyvážené nezpracované, avšak za použití přepočítacích koeficientů stanovených v příloze V.
3. Na výpisy z osvědčení o náhradě ve smyslu nařízení (ES) č. 376/2008 se nevztahuje stanovení náhrady předem bez ohledu na osvědčení, z nichž pocházejí.
KAPITOLA III
OSVĚDČENÍ O NÁHRADĚ
ODDÍL 1
Obecná ustanovení
Článek 21
1. Členské státy vydávají žadateli bez ohledu na jeho místo usazení v Unii osvědčení o náhradě, která jsou platná na celém území Unie.
Osvědčení o náhradě zaručují vyplacení náhrady za předpokladu, že jsou splněny podmínky stanovené v kapitole V. Podmínky mohou obsahovat i stanovení sazeb náhrad předem. Osvědčení jsou platná pouze na jedno rozpočtové období.
2. Poskytování náhrad pro vývoz základních produktů ve formě zboží uvedeného v příloze II tohoto nařízení nebo pro obiloviny umístěné pod celní dohled určené k výrobě lihovin uvedených v článku 2 nařízení (ES) č. 1670/2006 je podmíněno předložením osvědčení o náhradě vydaným v souladu s článkem 24 tohoto nařízení.
Obiloviny uvedené v prvním pododstavci se považují za vyvezené.
První pododstavec se nepoužije na dodávky uvedené v čl. 4 odst. 1 druhém pododstavci třetí odrážce, čl. 33 odst. 1, čl. 37 odst. 1, čl. 41 odst. 1 a čl. 43 odst. 1 nařízení (ES) č. 612/2009 nebo na vývoz uvedený v kapitole IV tohoto nařízení.
3. Poskytování náhrady v rámci systému stanovení náhrad předem podle čl. 20 odst. 2 je podmíněno předložením osvědčení o náhradě, ve kterém se uvádí stanovení sazeb náhrad předem.
Článek 22
1. Nařízení (ES) č. 376/2008 se vztahuje na osvědčení o náhradě uvedená v tomto nařízení.
2. Ustanovení nařízení (ES) č. 376/2008 o právech a povinnostech vyplývajících z osvědčení o náhradě vyjádřených v množstvích se použijí obdobně na práva a povinnosti vyplývající z osvědčení o náhradě uvedených v tomto nařízení pro částky vyjádřené v eurech, přičemž se zohlední příloha VI tohoto nařízení.
3. Odchylně od odstavců 1 a 2 tohoto článku se čl. 7 odst. 2 a 4, články 8, 11 a 13, čl. 17 odst. 1, články 20, 23, 31, 32 a 34, čl. 35 odst. 6 a články 41, 45, 46 a 48 nařízení (ES) č. 376/2008 nepoužijí na osvědčení o náhradě uvedená v tomto nařízení.
4. Pro účely článků 39 a 40 nařízení (ES) č. 376/2008 nelze prodloužit platnost osvědčení, která vyprší 30. září.
V těchto případech se osvědčení na všechny částky, o které nebylo požádáno z důvodu vyšší moci, zruší a příslušná jistota se uvolní.
Článek 23
1. Žádosti o osvědčení o náhradě, kromě žádostí týkajících se projektů potravinové pomoci uvedených v článku 36, jsou platné pouze tehdy, pokud byla složena jistota rovnající se 10 % částky, o kterou se žádá, v souladu s podmínkami stanovenými v článku 14 nařízení (ES) č. 376/2008.
2. Jistota se uvolňuje v souladu s podmínkami stanovenými v článku 40 tohoto nařízení.
Článek 24
1. Žádost o osvědčení o náhradě a samotné osvědčení o náhradě vychází z tiskopisu „Vývozní licence nebo osvědčení o stanovení náhrady předem“ uvedeného v příloze I nařízení (ES) č. 376/2008 a udává částku v eurech.
Uvedené dokumenty se vyplňují v souladu s pokyny uvedenými v příloze VI tohoto nařízení.
2. Pokud žadatel nemá v úmyslu vyvážet zboží z jiného členského státu, než je stát, v němž žádá o osvědčení o náhradě, může příslušný orgán vzniklé osvědčení o náhradě uchovávat, zejména v elektronické podobě. V takovém případě informuje příslušný orgán žadatele o tom, že jeho osvědčení o náhradě bylo zaevidováno, a poskytne mu informace uvedené ve vyhotovení osvědčení o náhradě určeném pro držitele (dále jen „vyhotovení č. 1“). Vyhotovení osvědčení o náhradě určené pro vydávající orgány (dále jen „vyhotovení č. 2“) se nevydává.
Příslušný orgán zaznamená všechny informace z osvědčení o náhradě uvedených v oddílech III a IV přílohy VI a částky požadované na základě osvědčení.
Článek 25
1. Závazky vyplývající z osvědčení nejsou převoditelné. Práva vyplývající z osvědčení může převádět jejich držitel během doby jejich platnosti za předpokladu, že práva vyplývající z každého osvědčení či výpisu z osvědčení jsou převedena pouze na jediného nabyvatele. Tento převod se týká pouze částek, které ještě nejsou zapsány do osvědčení nebo výpisu.
2. Nabyvatelé nesmí svá práva dále převádět, mohou je ale převádět zpět na držitele. Zpětný převod na držitele se týká pouze částek, které ještě nejsou zapsány do osvědčení nebo výpisu. V těchto případech zapíše vydávající orgán v kolonce 6 osvědčení jeden z údajů stanovených v příloze VIII.
3. V případě žádosti držitele o převod práv nebo v případě zpětného převodu práv nabyvatelem na držitele uvede vydávající orgán nebo subjekt či subjekty jmenované každým členským státem na osvědčení nebo případně na výpisu z osvědčení toto:
a)
jméno a adresu nabyvatele podle odstavce 1 nebo údaj uvedený v odstavci 2;
b)
datum převodu nebo zpětného převodu na držitele potvrzené razítkem orgánu nebo subjektu.
4. Převod nebo zpětný převod na držitele nabývá platnosti dnem uvedení daného údaje podle odst. 3 písm. b).
Článek 26
1. Žádosti o stanovení sazeb náhrady předem se dotýkají všech platných sazeb náhrady.
2. Žádost o stanovení náhrady předem se může předkládat buď v době žádosti o osvědčení o náhradě, nebo kdykoli po dni, kdy bylo osvědčení o náhradě poskytnuto.
3. Žádosti o stanovení náhrady předem se podávají v souladu s oddílem II přílohy VI za použití tiskopisu uvedeného v příloze I nařízení (ES) č. 376/2008. Stanovení náhrady předem se nevztahuje na vývoz, který se uskutečnil přede dnem, kdy byla žádost předložena.
4. Žádosti o stanovení náhrady předem předložené ve čtvrtek se považují za předložené následující pracovní den.
Článek 27
1. Držitel osvědčení o náhradě může žádat o výpis z osvědčení v podobě uvedené v příloze I nařízení (ES) č. 376/2008. Žádost musí obsahovat informace uvedené v bodě 3 oddíle II přílohy VI tohoto nařízení.
Částka, na kterou se o výpis žádá, se zaznamená na původním osvědčení.
2. Aniž je dotčen článek 9 nařízení (ES) č. 376/2008, výpisy platné v celé Unii se mohou vyhotovovat z osvědčení, která se evidují jako platná osvědčení v jednom členském státě.
Článek 28
1. Každý vývozce vyplňuje zvláštní žádost o platbu ve smyslu článku 46 nařízení (ES) č. 612/2009. Předkládá se orgánu, který je odpovědný za platbu, společně s odpovídajícími osvědčeními, s výjimkou případu zaevidování osvědčení podle čl. 24 odst. 2 tohoto nařízení nebo v případě vývozu, který není pokryt osvědčeními o náhradě.
Příslušný orgán nemusí zvláštní žádost považovat za podklady pro výplatu uvedené v čl. 46 odst. 2 nařízení (ES) č. 612/2009.
Příslušný orgán může považovat zvláštní žádost za vývozní prohlášení ve smyslu čl. 5 odst. 1 nařízení (ES) č. 612/2009. V takovém případě je den, kdy orgán odpovědný za platbu podle odstavce 2 tohoto článku obdrží zvláštní žádost, dnem, kdy uvedený orgán obdrží vývozní prohlášení. Ve všech ostatních případech musí zvláštní žádost obsahovat podrobné údaje z vývozního prohlášení, včetně referenčního čísla vývozního prohlášení.
2. Orgán odpovědný za platbu určuje částku požadovanou na základě informací obsažených ve zvláštní žádosti, přičemž se za základ považuje výhradně množství a povaha vyváženého(vyvážených) základního(základních) produktu(ů) a platná(é) sazba(y) náhrady(náhrad). Zmíněné údaje se ve vývozním prohlášení uvedou jasně nebo se v něm na ně jasně odkáže.
Orgán odpovědný za platbu zaznamená uvedenou částku na osvědčení o náhradě do šesti měsíců ode dne obdržení zvláštní žádosti.
Osvědčení se zapisuje na zadní straně vyhotovení č. 1. Kolonky 28, 29 a 30 musí obsahovat částku v eurech místo množství.
Třetí pododstavec se použije obdobně na osvědčení vedená v elektronické podobě.
3. Není-li osvědčení o náhradě po zapsání zaevidováno podle čl. 24 odst. 2, vyhotovení č. 1 osvědčení se vrací držiteli nebo je na žádost vývozce uchovává platební orgán.
4. Jistota zadržená ohledně částky, která byla zapsána do osvědčení o náhradě vzhledem k vyvezenému zboží, se může uvolnit nebo může být převedena tak, aby zaručovala vyplacení náhrady předem v souladu s hlavou II kapitolou 2 nařízení (ES) č. 612/2009.
Článek 29
1. O osvědčení o náhradě vydaná pro jediné rozpočtové období se může žádat odděleně v šesti tranších. Žádosti o osvědčení se mohou předkládat nejpozději dne:
a)
7. září, pokud jde o osvědčení k použití ode dne 1. října;
b)
7. listopadu, pokud jde o osvědčení k použití ode dne 1. prosince;
c)
7. ledna, pokud jde o osvědčení k použití ode dne 1. února;
d)
7. března, pokud jde o osvědčení k použití ode dne 1. dubna;
e)
7. května, pokud jde o osvědčení k použití ode dne 1. června;
f)
7. července, pokud jde o osvědčení k použití ode dne 1. srpna.
2. O osvědčení o náhradě mohou hospodářské subjekty žádat pouze v souvislosti s tranší, která odpovídá prvnímu termínu po dni podání žádosti uvedenému v odst. 1.
Článek 30
Termín pro oznámení žádostí o osvědčení členskými státy Komisi je tento:
a)
14. září, pokud jde o osvědčení uvedená v čl. 29 odst. 1 písm. a);
b)
14. listopadu, pokud jde o osvědčení uvedená v čl. 29 odst. 1 písm. b);
c)
14. ledna, pokud jde o osvědčení uvedená v čl. 29 odst. 1 písm. c);
d)
14. března, pokud jde o osvědčení uvedená v čl. 29 odst. 1 písm. d);
e)
14. května, pokud jde o osvědčení uvedená v čl. 29 odst. 1 písm. e);
f)
14. července, pokud jde o osvědčení uvedená v čl. 29 odst. 1 písm. f).
Článek 31
1. Celková částka, ohledně které lze osvědčení o náhradě vydat pro každé rozpočtové období, se určí v souladu s odstavcem 2.
2. Od částky, která představuje maximální výši náhrad, stanovenou v souladu s čl. 9 odst. 2 dohody, se odečítají tyto složky:
a)
částka převyšující maximální částku a neoprávněně poskytnutá během předchozího rozpočtového roku;
b)
částka vyhrazená k pokrytí vývozu podle kapitoly IV tohoto nařízení;
c)
částky, ohledně kterých byla vydána osvědčení o náhradě platná během dotčeného rozpočtového období.
3. Částka, ohledně které byla vydaná osvědčení podle článku 41 vrácena, se připočte k číselnému údaji získanému v souladu s odstavcem 2.
4. Jakákoliv částka vyhrazená k pokrytí vývozu uvedeného v kapitole IV, která zůstává nevyužita, se připočte k číselnému údaji získanému v souladu s odstavcem 2.
5. Pokud ohledně částek uvedených v odst. 2 písm. a), b) a c) panuje nejistota, zohlední se tato skutečnost při určování konečné částky.
Článek 32
Celková částka, ohledně které lze osvědčení vydat pro každou z tranší uvedených v článku 29, je:
a)
30 % částky vypočítané v souladu s článkem 31, stanovené dne 14. září, v případě tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. a);
b)
27 % částky vypočítané v souladu s článkem 31, stanovené dne 14. listopadu, v případě tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. b);
c)
32 % částky vypočítané v souladu s článkem 31, stanovené dne 14. ledna, v případě tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. c);
d)
44 % částky vypočítané v souladu s článkem 31, stanovené dne 14. března, v případě tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. d);
e)
67 % částky vypočítané v souladu s článkem 31, stanovené dne 14. května, v případě tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. e);
f)
100 % částky vypočítané v souladu s článkem 31, stanovené dne 14. července, v případě tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. f).
ODDÍL 2
Žádost o vydání osvědčení o náhradě
Článek 33
1. Pokud celková částka požadovaná v žádostech obdržených pro jedno z dotčených období převyšuje maximální částku uvedenou v čl. 31 odst. 2, stanoví Komise koeficient snížení použitelný u všech žádostí předložených před odpovídajícím datem uvedeným v článku 29 tak, aby byla dodržena maximální částka uvedená v článku 31.
Komise zveřejní koeficient v Úředním věstníku Evropské unie do pěti pracovních dnů ode dnů uvedených v článku 30.
2. Pokud Komise stanoví koeficient snížení, osvědčení se vydávají na požadovanou částku vynásobenou 1 mínus koeficient snížení stanovený podle odstavce 1 tohoto článku nebo čl. 34 odst. 3 písm. a).
Pokud však jde o tranše uvedené v čl. 29 odst. 1 písm. f), mohou žadatelé stahovat své žádosti do pěti pracovních dnů od zveřejnění koeficientu v Úředním věstníku Evropské unie.
3. Členské státy oznámí Komisi do 1. srpna částky uvedené v žádostech o osvědčení o náhradě, stažených podle odst. 2 druhého pododstavce.
Článek 34
1. Pokud po termínu pro předložení žádostí o osvědčení o náhradě vzhledem ke konkrétní tranši uvedené v čl. 29 odst. 1 nebyl zveřejněn koeficient snížení podle čl. 33 odst. 1, hospodářské subjekty mohou předložit žádost o vydání osvědčení o náhradě na jakoukoli zbývající částku, která je k dispozici v rámci uvedené tranše a o niž ještě nebylo žádáno.
Žádost se předloží během období do dalšího termínu uvedeného v čl. 29 odst. 1.
2. Členské státy oznámí Komisi žádosti předložené v průběhu každého týdne vždy následující pondělí. Odpovídající osvědčení se mohou vydávat počínaje středou následující po oznámení, nevydá-li Komise jiné pokyny.
3. Pokud celková částka, ohledně které jsou obdrženy žádosti v konkrétním týdnu podávání žádostí, překročí zbývající částku, která je k dispozici, uvedenou v odstavci 1, Komise přijme jedno z následujících opatření:
a)
stanoví koeficient snížení použitelný u žádostí o osvědčení o náhradě, předložených v konkrétním týdnu předkládání žádostí, které byly oznámeny Komisi a pro které dosud nebyla vydána osvědčení o náhradě;
b)
nařídí členským státům, aby zamítly žádosti předložené v konkrétním týdnu předkládání žádostí, které se teprve musí oznámit Komisi;
c)
pozastaví předkládání žádostí o osvědčení o náhradě.
4. Každé nařízení přijaté podle odstavce 3 se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie do tří dnů po oznámení žádostí uvedených v odstavci 2.
Článek 35
1. Osvědčení o náhradě jsou platná ode dne vydání, jak je stanoveno v čl. 22 odst. 1 nařízení (ES) č. 376/2008.
2. S výhradou druhého pododstavce jsou osvědčení o náhradě platná do posledního dne pátého měsíce po měsíci, v němž byla podána žádost o osvědčení, nebo do posledního dne rozpočtového období podle toho, který den nastane dříve.
Osvědčení o náhradě uvedená v článku 36 jsou platná do posledního dne pátého měsíce po měsíci, v němž byla žádost o osvědčení podána.
3. Jsou-li sazby náhrady stanoveny předem v souladu s článkem 26, zůstávají v platnosti do posledního dne platnosti osvědčení.
Článek 36
Nařízení Komise (ES) č. 2298/2001 (13) se použije na žádosti o osvědčení o náhradě a osvědčení o náhradě vydaná na vývoz zboží, které je součástí fungování mezinárodní potravinové pomoci ve smyslu čl. 10 odst. 4 dohody.
Článek 37
1. Pro účely článku 47 nařízení (ES) č. 376/2008 se použijí odstavce 2 až 11 tohoto článku.
2. Od 1. října každého rozpočtového období se podle tohoto článku mohou mimo období stanovená v článcích 29 a 34 podávat žádosti o osvědčení v souvislosti s nabídkovým řízením vyhlášeným v dovážející třetí zemi, obsahující stanovení vývozní náhrady předem v den předložení žádosti, pokud souhrn částek odpovídající jednomu nabídkovému řízení, ohledně něhož jeden nebo více vývozců podalo jednu nebo více žádostí o osvědčení o náhradě a ohledně něhož dosud nebylo vydáno žádné osvědčení, nepřevyšuje částku 2 milionů EUR.
Uvedené omezení se však může zvýšit na 4 miliony EUR, pokud žádný z koeficientů snížení zveřejněných od začátku rozpočtového období a uvedených v čl. 33 odst. 1 nebo v čl. 34 odst. 3 nepřesahuje 50 %.
3. Částka, ohledně které se osvědčení žádá nebo žádají, nesmí přesahovat množství uvedené v nabídkovém řízení, vynásobené odpovídající(mi) sazbou(sazbami) náhrady, stanovenou(stanovenými) předem v den předložení žádosti. Nepřihlíží se k přípustným odchylkám nebo k opcím stanoveným v oznámení o nabídkovém řízení.
4. Kromě údajů uvedených v čl. 47 odst. 3 prvním pododstavci nařízení (ES) č. 376/2008 členské státy sdělí neprodleně Komisi částky, ohledně kterých byly podány žádosti o každé osvědčení, a den a dobu předložení každé žádosti.
5. Pokud částky oznámené podle odstavce 4 po připočtení k částkám, ohledně kterých již byly v rámci téhož nabídkového řízení podány žádosti o jedno či více osvědčení, překročí příslušné omezení podle odstavce 2, informuje Komise členské státy do dvou pracovních dnů ode dne obdržení dodatečné informace podle odstavce 4 o tom, že osvědčení o náhradě nebude hospodářskému subjektu vydáno.
6. Komise může pozastavit používání odstavce 2, pokud kumulovaný součet částek v osvědčeních o náhradě, která mohou být vydána v souladu s článkem 47 nařízení (ES) č. 376/2008, převyšuje 4 miliony EUR v jednom rozpočtovém období. Rozhodnutí o pozastavení se zveřejňuje v Úředním věstníku Evropské unie.
7. Odchylně od čl. 35 odst. 1 a 2 tohoto nařízení jsou osvědčení o náhradě vydaná podle článku 47 nařízení (ES) č. 376/2008 platná ode dne, kdy jsou vydána ve smyslu čl. 22 odst. 2 nařízení (ES) č. 376/2008. Osvědčení o náhradě jsou platná do konce osmého měsíce po měsíci vydání nebo do 30. září podle toho, který den nastane dříve. Sazby stanovené předem jsou platné do posledního dne platnosti osvědčení.
8. Pokud bylo ke spokojenosti příslušného orgánu v souladu s čl. 47 odst. 9 písm. a) nařízení (ES) č. 376/2008 prokázáno, že, z důvodů vybraným účastníkem nabídkového řízení nezaviněných a nepovažovaných za případ vyšší moci, subjekt, který vyhlásil nabídkové řízení, zrušil smlouvu, uvolní příslušný orgán jistotu v případech, kdy je sazba náhrady na základní produkt, která je stanovena předem a odpovídá nejvyšší náhradě v porovnání s ostatními použitými základními produkty, vyšší nebo se rovná sazbě náhrady platné v poslední den platnosti osvědčení.
9. Pokud bylo ke spokojenosti příslušného orgánu v souladu s čl. 47 odst. 9 písm. b) nařízení (ES) č. 376/2008 prokázáno, že, z důvodů vybraným účastníkem nabídkového řízení nezaviněných a nepovažovaných za případ vyšší moci, subjekt, který vyhlásil nabídkové řízení, mu uložil změny ve smlouvě, příslušný orgán může prodloužit dobu platnosti osvědčení a období, během něhož se má použít sazba náhrady stanovené předem, až do 30. září.
10. Pokud vybraný účastník nabídkového řízení předloží důkaz v souladu s čl. 47 odst. 9 písm. c) nařízení (ES) č. 376/2008, že v oznámení o nabídkovém řízení nebo ve smlouvě uzavřené po výběru nabídky je stanovena přípustná odchylka nebo opce vyšší než 5 % a že subjekt, který vyhlásil nabídkové řízení, využil této doložky, je závazek vyvézt považován za splněný, pokud je vyvezené množství nejvíce o 10 % menší než množství odpovídající částce, na kterou bylo osvědčení vydáno.
První pododstavec se použije za podmínky, že sazba náhrady stanovená předem ohledně základního produktu, která odpovídá nejvyšší náhradě v porovnání s ostatními použitými základními produkty, je vyšší nebo se rovná sazbě náhrady platné v poslední den platnosti osvědčení. V těchto případech se sazba ve výši 95 % uvedená v čl. 40 odst. 3 a 5 tohoto nařízení nahrazuje sazbou ve výši 90 %.
11. Pro účely odstavců 1 až 10 tohoto článku činí lhůta 21 dnů uvedená v čl. 47 odst. 5 nařízení (ES) č. 376/2008 44 dnů.
ODDÍL 3
Jistoty
Článek 38
1. Vydání osvědčení o náhradě zavazuje držitele k tomu, aby žádal o náhrady na zboží vyvážené během doby platnosti osvědčení o náhradě rovnající se částce, na kterou bylo osvědčení vydáno.
Složí se jistota uvedená v článku 23, aby se zaručilo dodržení závazku uvedeného v prvním pododstavci.
2. Závazek uvedený v odst. 1 prvním pododstavci tohoto článku se považuje za zásadní požadavek ve smyslu čl. 20 odst. 2 nařízení (EHS) č. 2220/85.
Článek 39
1. Zásadní požadavek se považuje za splněný, pokud vývozce odeslal zvláštní žádost vztahující se na zboží vyvezené během doby platnosti osvědčení o náhradě v souladu s podmínkami stanovenými v článku 28 a v oddílu V přílohy VI.
2. Pokud zvláštní žádost není vývozním prohlášením, musí být předložena do tří měsíců ode dne uplynutí doby platnosti osvědčení o náhradě, jehož číslo je vyplněné na zvláštní žádosti, s výjimkou případů vyšší moci.
Není-li dodržena lhůta tří měsíců stanovená v prvním pododstavci, zásadní požadavek nelze považovat za splněný.
3. Doklad o splnění zásadního požadavku se poskytuje tak, že se příslušnému orgánu předloží vyhotovení č. 1 osvědčení o náhradě řádně zaevidovaného v souladu s čl. 28 odst. 2. Uvedený doklad se předloží do konce dvanáctého měsíce po skončení období platnosti osvědčení o náhradě.
První pododstavec se obdobně použije na osvědčení zaevidovaná podle čl. 24 odst. 2.
4. Odchylně od čl. 22 odst. 3 nařízení (EHS) č. 2220/85 jistota stanovená v článku 23 tohoto nařízení propadá v poměru k částce, ohledně níž nebyl předložen požadovaný doklad ve lhůtě stanovené v odstavcích 2 a 3 tohoto článku.
Článek 40
1. Pokud se používá koeficient snížení podle čl. 33 odst. 2 nebo čl. 34 odst. 3 písm. a), část jistoty rovnající se složené částce vynásobené koeficientem snížení se uvolní okamžitě.
2. Stáhne-li žadatel svou žádost o osvědčení v souladu s čl. 33 odst. 2 druhým pododstavcem, uvolní se 80 % původní jistoty.
3. Jistota se uvolní v plné výši, jakmile držitel osvědčení požádá o náhrady, které celkem činí 95 % částky, ohledně níž bylo osvědčení vydáno.
4. Členské státy mohou na žádost držitele uvolnit jistotu ve splátkách v poměru k částkám, ohledně kterých byly splněny podmínky uvedené v čl. 39 odst. 1 a 3 za předpokladu, že byl předložen doklad o tom, že bylo požádáno o částku rovnající se nejméně 5 % částky uvedené v osvědčení.
5. Pokud byly podány žádosti o náhrady na méně než 95 % částky, ohledně níž bylo osvědčení vydáno, část jistoty, která se rovná 10 % rozdílu mezi 95 % částky, na niž bylo osvědčení vydáno, a skutečně použitou částkou náhrad, propadá.
6. Je-li částka, ohledně níž byly splněny podmínky uvedené v čl. 39 odst. 1 a 3, nižší než 5 % částky uvedené v osvědčení, celá jistota propadá.
7. Pokud celková částka jistoty, která má propadnout, dosahuje 100 EUR nebo méně na dané osvědčení, dotyčný členský stát uvolní celou jistotu.
Článek 41
1. Pokud se osvědčení nebo výpis z osvědčení vrátí vydávajícímu orgánu v době odpovídající počátečním dvěma třetinám jeho doby platnosti, odpovídající částka jistoty, která má propadnout, se sníží o 40 %, přičemž se pro tyto účely započítává jakákoli část dne jako celý den.
2. Pokud se osvědčení nebo výpis z osvědčení vrátí vydávajícímu orgánu v době odpovídající poslední třetině jeho doby platnosti nebo během měsíce po datu skončení platnosti, odpovídající částka jistoty, která má propadnout, se sníží o 25 %.
3. Odstavce 1 a 2 se použijí pouze na osvědčení a výpisy z osvědčení vrácené vydávajícímu orgánu během rozpočtového období, na které byla tato osvědčení vydána, za předpokladu, že se vrátí nejpozději do 31. srpna uvedeného období.
KAPITOLA IV
VÝVOZ NEKRYTÝ OSVĚDČENÍM
Článek 42
1. Osvědčení se nevyžadují pro vývoz, u kterého žádosti, jež předloží hospodářský subjekt během rozpočtového roku, nezakládají nárok na vyplacení částky vyšší než 100 000 EUR.
2. Osvědčení se nevyžadují pro dodávky uvedené v čl. 4 odst. 1 druhém pododstavci třetí odrážce, čl. 33 odst. 1, čl. 37 odst. 1, čl. 41 odst. 1 a čl. 43 odst. 1 nařízení (ES) č. 612/2009.
3. Odstavce 1 a 2 se rovněž použijí na vývoz uskutečňovaný hospodářskými subjekty, které získaly osvědčení o náhradě během dotyčného rozpočtového období nebo které byly držiteli takového osvědčení v den vývozu.
4. Odstavce 1, 2 a 3 se použijí pouze v členském státě, ve kterém je hospodářský subjekt usazen.
Článek 43
1. V každém rozpočtovém období je vývoz uvedený v čl. 42 odst. 1 způsobilý pro výplatu náhrady v rozsahu celkové rezervy 40 milionů EUR pro každý rozpočtový rok.
2. Náhrady pro vývoz, který je součástí fungování mezinárodní potravinové pomoci ve smyslu čl. 10 odst. 4 dohody, a náhrady pro dodávky uvedené v čl. 4 odst. 1 druhém pododstavci třetí odrážce, čl. 33 odst. 1, čl. 37 odst. 1, čl. 41 odst. 1 a čl. 43 odst. 1 nařízení (ES) č. 612/2009 se nezohlední při stanovení výše výdajů v rámci rezervy uvedené v odstavci 1.
Článek 44
1. Pokud součet částek, které členské státy oznámí v souladu s článkem 53, dosahuje 30 milionů EUR, může Komise při zohlednění mezinárodních závazků Unie pozastavit používání čl. 43 odst. 1 u vývozu nekrytého osvědčením o náhradě nejvýše na 20 pracovních dnů.
2. Za podmínek stanovených v odstavci 1 může Komise v souladu s čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1216/2009 pozastavit používání čl. 43 odst. 1 tohoto nařízení u vývozu nekrytého osvědčením o náhradě na období delší než 20 pracovních dnů.
KAPITOLA V
ZÁVAZKY VÝVOZCE
Článek 45
1. Před vývozem zboží podává dotyčná strana prohlášení o množstvích základních produktů, produktů získaných jejich zpracováním nebo produktů obdobných jedné z těchto dvou kategorií v souladu s článkem 3, které byly skutečně použity, ve smyslu článku 10, při výrobě tohoto zboží, na které bude žádat o náhradu, nebo odkáže na uvedené složení, bylo-li určeno v souladu s čl. 10 odst. 4.
2. Pokud bylo při výrobě zboží k vývozu použito zboží, v prohlášení dotyčné strany se uvede skutečně použité množství zboží a povaha a množství každého ze základních produktů, produktů získaných jejich zpracováním a/nebo produktů obdobných jedné z těchto dvou kategorií v souladu s článkem 3, z níž bylo zboží získáno.
Dotyčná strana poskytne příslušným orgánům na podporu svého prohlášení všechny dokumenty a informace, které tyto orgány považují za důležité. Dotčené dokumenty a informace mohou být uchovávány a předkládány v elektronické podobě.
Příslušné orgány ověří správnost prohlášení jakýmikoli vhodným způsobem.
3. Na žádost příslušných orgánů členského státu, na jehož území se provádějí celní formality při vývozu, jim příslušné orgány jiného členského státu přímo sdělí všechny informace, které jsou schopny získat, aby bylo možné ověřit prohlášení předložené dotyčnou stranou.
Článek 46
Odchylně od článku 45 a po poradě s příslušnými orgány lze prohlášení o použitých produktech nebo zboží nahradit souhrnným prohlášením o množstvích použitých produktů nebo odkazem na prohlášení o těchto množstvích, pokud již byla určena podle čl. 10 odst. 4 a pod podmínkou, že výrobce dá orgánům k dispozici všechny informace nezbytné k ověření prohlášení.
Článek 47
1. Pokud vývozce nevypracuje prohlášení uvedené v článku 46 nebo neposkytne uspokojivé informace na podporu svého prohlášení, nemá nárok na náhradu.
2. Odchylně od odstavce 1 může dotyčná strana na svou výslovnou žádost obdržet náhradu, je-li dotyčné zboží uvedeno ve sloupcích 1 a 2 přílohy IV. Povaha a množství základních produktů vzatých v úvahu pro výpočet této náhrady se určuje z analýzy zboží k vývozu a v souladu s tabulkou v příloze IV. Příslušný orgán rozhodne o podmínkách, za kterých se provede analýza, a o informacích, které se mají poskytnout na podporu žádosti.
3. Náklady na tuto analýzu hradí vývozce.
Článek 48
1. Článek 45 se nepoužije na množství zemědělských produktů určená v souladu s přílohou III, s výjimkou následujícího:
a)
množství produktů uvedených v čl. 45 odst. 1 vyvážených ve formě zboží získaného částečně z produktů, u kterých je platba vývozní náhrady upravena v nařízení (ES) č. 1234/2007, a částečně z jiných produktů v souladu s podmínkami stanovenými v čl. 11 odst. 2;
b)
množství vajec nebo vaječných výrobků vyvážených ve formě těstovin kódu KN 1902 11 00;
c)
množství sušiny v čerstvých těstovinách, jak je uvedeno v čl. 11 odst. 1;
d)
povaha základních produktů skutečně použitých při výrobě D-glucitolu (sorbitolu, sorbitu) kódů KN 2905 44 a 3824 60 a, v případě potřeby, podíl D-glucitolu (sorbitolu, sorbitu) získaného ze škrobových produktů a sacharózy;
e)
množství kaseinu vyváženého ve formě zboží kódu KN 3501 90 90;
f)
stupeň Bg piva ze sladu kódu KN 2202 90 10;
g)
množství nesladového ječmene přijatá příslušnými orgány.
Při popisu zboží uvedeného na vývozním prohlášení a v žádosti o náhradu na zboží uvedené v příloze III se zohlední nomenklatura v uvedené příloze.
2. Při analýze zboží pro účely článků 45, 46, 47 nebo odstavců 1 nebo 3 tohoto článku se použijí metody analýzy uvedené v nařízení Komise (ES) č. 904/2008 (14) nebo, v případě jejich neexistence, metody uvedené v nařízení Komise (ES) č. 900/2008 (15) nebo, v případě jejich neexistence, metody použitelné u klasifikace podobného zboží dováženého do Unie podle společného celního sazebníku.
3. Na dokumentu potvrzujícím vývoz se uvedou množství vyvezeného zboží a množství produktů uvedených v čl. 45 odst. 1 nebo odkaz na složení určené v souladu s čl. 10 odst. 4. Pokud se však používá čl. 47 odst. 2, druhá jmenovaná množství se nahradí množstvími základních produktů uvedených ve sloupci 4 přílohy IV, která odpovídají výsledkům analýzy vyvezeného zboží.
4. Aby mohla být poskytnuta náhrada na zboží kódů KN 0403 10 51 až 0403 10 99, 0403 90 71 až 0403 90 99, 0405 20 10, 0405 20 30, 2105 00 99, 3502 11 90 a 3502 19 90, musí toto zboží splňovat požadavky nařízení (ES) č. 852/2004 a nařízení (ES) č. 853/2004, včetně požadavku, aby bylo připraveno ve schváleném zařízení a vyhovovalo požadavkům označení zdravotní nezávadnosti uvedeným v oddílu I přílohy II nařízení (ES) č. 853/2004.
5. Pro účely článků 45 a 46 každý členský stát informuje Komisi o kontrolách různých druhů vyváženého zboží provedených na svém území. Komise podle toho informuje ostatní členské státy.
Článek 49
1. Podle článků 45 a 46 tohoto nařízení a za použití článku 12 nařízení (ES) č. 612/2009, pokud jde o zboží, které obsahuje obiloviny, rýži, mléko a mléčné výrobky nebo vejce uvedené v čl. 162 odst. 1 písm. a) bodě i), ii), v) a vii) a písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007, předloží dotyčná strana prohlášení o tom, že žádná z těchto složek nebyla dovezena ze třetích zemí, nebo přesně stanoví množství těchto produktů dovezených ze třetích zemí.
2. Pokud se žádá o to, aby byla daná množství určena v souladu s čl. 10 odst. 4, příslušný orgán může přijmout prohlášení dotyčné strany o tom, že obiloviny, rýže a mléčné a vaječné výrobky uvedené v odstavci 1, které byly dovezeny ze třetích zemí, se nepoužijí.
3. Pokud se žádá o to, aby byla daná množství určena v souladu s čl. 11 odst. 1 nebo v souladu s čl. 47 odst. 2, příslušný orgán může přijmout prohlášení dotyčné strany o tom, že obiloviny, rýže a mléčné a vaječné výrobky uvedené v odstavci 1, které byly dovezeny ze třetích zemí, se nepoužijí.
4. Prohlášení podle odstavců 1 až 3 musí být ověřena příslušnými orgány jakýmkoli vhodným způsobem.
KAPITOLA VI
PLATBA NÁHRADY
Článek 50
1. V případě zboží vyvezeného mezi 1. říjnem a 15. říjnem každého roku se náhrady nevyplatí před 16. říjnem.
Pokud se jedná o zboží vyvezené na základě předložení osvědčení o náhradě vydaného na rozpočtové období a pokud se Komise domnívá, že existuje nebezpečí, že Unie nesplní své mezinárodní závazky, platby náhrady naplánované po skončení uvedeného období se neprovedou před 16. říjnem. V tom případě se lhůty uvedené v čl. 46 odst. 8 nařízení (ES) č. 612/2009 mohou dočasně prodloužit na tři měsíce a 15 dní prostřednictvím nařízení, které se vyhlásí přede dnem 20. září v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Pro zboží uvedené v příloze II tohoto nařízení a odchylně od článku 24 nařízení (ES) č. 612/2009 platí částka stanovená v čl. 24 odst. 1 písm. a) bodě ii) nařízení (ES) č. 612/2009 bez ohledu na zemi nebo území určení vývozu zboží:
a)
v případě zboží baleného pro maloobchodní prodej spotřebiteli v bezprostředním obalu o čisté hmotnosti nepřevyšující 2,5 kg nebo v nádobách o obsahu nejvýše 2 litry s označením ve smyslu čl. 1 odst. 3 písm. a) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/13/ES (16), jež buď uvádí dovozce do země určení, nebo jehož text je v úředním jazyce země určení nebo v jazyce srozumitelném v této zemi;
b)
v případech, kdy určitý vývozce nejméně dvanáctkrát v průběhu dvou let předcházejících datu žádosti o povolení, jak je uvedena v odstavci 3, vyváží zboží, které neobsahuje více než 90 % hmotnostních jakéhokoli jediného základního produktu, na nějž se vyplácí náhrada, které má stejný osmimístný kód KN a směřuje ke stejnému příjemci či stejným příjemcům.
3. V případech uvedených v odstavci 2 mohou členské státy na základě žádosti udělit úřední povolení osvobozující daného vývozce od povinnosti předložit doklady vyžadované podle článku 17 nařízení (ES) č. 612/2009 jiné, než je přepravní doklad.
Povolení uvedené v prvním pododstavci platí, není-li zrušeno, nejdéle po dobu dvou let a je obnovitelné. Členské státy mohou povolení podle vlastního uvážení zrušit a musí je okamžitě odebrat, zejména pokud mají důvodné podezření, že vývozce nedodržel podmínky v něm uvedené.
Osvobození udělená v souladu s prvním pododstavcem se pokládají za rizikové faktory, k nimž je třeba přihlédnout pro účely čl. 2 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 485/2008 (17).
Vývozci, kteří využívají osvobození, uvedou číslo povolení na jednotný správní doklad a na zvláštní žádost o platbu, jak je uvedena v článku 28 tohoto nařízení.
4. Odchylně od odstavce 3 mohou členské státy v případech uvedených v odst. 2 písm. b) osvobodit daného vývozce od povinnosti předložit přepravní doklady na veškerý vývoz, na nějž se vztahuje povolení, pokud se po daném vývozci žádá, aby předložil přepravní doklady k přinejmenším 10 % takových vývozních prohlášení nebo jeden ročně, podle toho, která z hodnot je větší, o čemž rozhodne členský stát podle kritérií stanovených v nařízení Komise (ES) č. 1276/2008 (18).
5. V případě zboží uvedeného v příloze II tohoto nařízení, jehož vývozní prohlášení bylo přijato nejpozději dne 30. září 2007 a k němuž vývozce nemůže předložit průkazní doklad uvedený v čl. 17 odst. 1 nařízení (ES) č. 612/2009, se zboží považuje za dovezené do třetí země po předložení kopie přepravního dokladu a buď jednoho z dokladů uvedených v čl. 17 odst. 2 nařízení (ES) č. 612/2009, nebo bankovního dokladu vydaného schválenými zprostředkovateli usazenými v Unii, který potvrzuje, že platba odpovídající vývozu je připsána na účet vývozce vedený u zprostředkovatelů, nebo dokladu o zaplacení.
6. Pro účely použití článku 27 nařízení (ES) č. 612/2009 členské státy přihlédnou k odstavci 5.
KAPITOLA VII
OZNAMOVACÍ POVINNOST
Článek 51
1. Členské státy oznámí Komisi před desátým dnem každého měsíce toto:
a)
částky, vyjádřené v eurech, ohledně kterých byla vrácena osvědčení o náhradě během předchozího měsíce v souladu s čl. 41 odst. 1;
b)
částky, vyjádřené v eurech, ohledně kterých bylo během předchozího měsíce stanoveno, že zásadní požadavek uvedený v článku 38 nebyl splněn;
c)
osvědčení o náhradě, vyjádřená v eurech, vydaná během předchozího měsíce, jak je uvedeno v článku 35;
d)
osvědčení o náhradě, vyjádřená v eurech, vydaná během předchozího měsíce v souladu s článkem 47 nařízení (ES) č. 376/2008.
Částky uvedené v prvním pododstavci písm. b) se rozlišují podle odkazu na rozpočtové období osvědčení o náhradě, k němuž se vztahují.
2. Před 1. listopadem každého roku oznámí členské státy Komisi celkové částky, vyjádřené v eurech, zapsané před 1. říjnem téhož roku do osvědčení o náhradě vydaných v rozpočtovém období, jež skončilo 30. září předchozího kalendářního roku.
Článek 52
1. Členské státy nejpozději do konce měsíce po každém měsíci kalendářního roku sdělí Komisi prostřednictvím Systému výměny údajů, známého jako DEX (Data Exchange System), statistické údaje o zboží, na které se vztahuje toto nařízení a na něž byly v předchozím měsíci poskytnuty vývozní náhrady, přičemž údaje se rozepisují podle osmimístných kódů KN a zahrnují:
a)
množství tohoto zboží, vyjádřená v tunách nebo jiné stanovené měrné jednotce;
b)
výši vývozních náhrad, vyjádřenou v eurech, poskytnutých v předchozím měsíci na každý z dotyčných základních zemědělských produktů;
c)
množství každého ze základních zemědělských produktů, vyjádřená v tunách, pro která byly poskytnuty náhrady.
2. Členské státy oznámí Komisi před 31. prosincem každého roku celkové částky náhrad, vyjádřené v eurech, které skutečně poskytly během rozpočtového období, jež skončilo 30. září téhož roku, ve vztahu ke zboží vyvezenému v rozpočtovém období, jež skončilo 30. září předchozího roku, a během jakýchkoli předchozích rozpočtových období, která nebyla dosud oznámena, přičemž dotyčná období uvedou.
3. Pro účely odstavců 1 a 2 poskytnuté náhrady zahrnují platby předem.
4. Členské státy oznámí Komisi před 31. prosincem každého roku celkové částky, vyjádřené v eurech, zpětných uhrazení náhrad vyplacených neoprávněně, jež byly získány během rozpočtového období, jež skončilo 30. září téhož roku, přičemž uvedou dotyčné období (dotyčná období).
Článek 53
Členské státy oznámí Komisi nejpozději do pátého dne každého měsíce částky náhrad poskytnutých podle čl. 43 odst. 1 od šestnáctého dne do konce předchozího měsíce a nejpozději do dvacátého dne každého měsíce částky náhrad poskytnutých podle čl. 43 odst. 1 od prvního do patnáctého dne daného měsíce. Je-li to vhodné, členské státy informují Komisi o tom, že mezi příslušnými dny nebyly poskytnuty žádné částky.
KAPITOLA VIII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 54
Nařízení (ES) č. 1043/2005 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IX.
Článek 55
Toto nařízení vstupuje v platnost druhým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se na žádosti předkládané od 8. července 2010 o osvědčení k použití od 1. října 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. června 2010.