ΟΔΗΓΊΑ 2010/30/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 19ης Μαΐου 2010
για την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας και λοιπών πόρων από τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα μέσω της επισήμανσης και της παροχής ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με αυτά
(αναδιατύπωση)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 194 παράγραφος 2,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 92/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1992, για την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας και λοιπών πόρων των οικιακών συσκευών με την επισήμανση και την παροχή ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με τα προϊόντα (3), έχει τροποποιηθεί ουσιαστικά (4). Δεδομένου ότι πρέπει να επέλθουν περαιτέρω τροποποιήσεις, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωση της εν λόγω οδηγίας.
(2)
Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ περιορίζεται στις οικιακές συσκευές. Από την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με το σχέδιο δράσης για τη βιώσιμη κατανάλωση και παραγωγή και τη βιώσιμη βιομηχανική πολιτική προκύπτει ότι η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ σε συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα, η χρήση των οποίων έχει σημαντικό άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην κατανάλωση ενέργειας, θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνητικές συνέργειες μεταξύ υφιστάμενων νομοθετικών μέτρων, και ιδίως με την οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια (5). Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να προδικάζει την εφαρμογή της οδηγίας 2009/125/ΕΚ. Μαζί με την εν λόγω οδηγία και άλλες πράξεις της Ένωσης, η παρούσα οδηγία αποτελεί μέρος ευρύτερου νομοθετικού πλαισίου και, με γνώμονα την ολιστική προσέγγιση, οδηγεί σε περαιτέρω εξοικονόμηση ενέργειας και περιβαλλοντικά οφέλη.
(3)
Στα συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 8ης και 9ης Μαρτίου 2007 υπογραμμίστηκε η ανάγκη για αύξηση της ενεργειακής απόδοσης στην Ένωση προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της εξοικονόμησης κατά 20 % όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας στην Ένωση έως το 2020, τέθηκαν στόχοι για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ανά την ΕΕ και για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και ζητήθηκε η πλήρης και ταχεία υλοποίηση των κύριων στοιχείων της ανακοίνωσης της Επιτροπής, της 19ης Οκτωβρίου 2006, με τίτλο «Σχέδιο δράσης για την ενεργειακή απόδοση: αξιοποίηση του δυναμικού». Στο σχέδιο δράσης υπογραμμίζονται οι τεράστιες δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας στον τομέα των προϊόντων.
(4)
Η βελτίωση της απόδοσης των συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων μέσω ενημερωμένης επιλογής του καταναλωτή είναι γενικά προς όφελος της οικονομίας της ΕΕ.
(5)
Η παροχή επακριβών, εύστοχων και συγκρίσιμων πληροφοριακών στοιχείων για την ενεργειακή κατανάλωση των συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων θα πρέπει να επηρεάσει τις επιλογές των τελικών χρηστών υπέρ των προϊόντων που είναι λιγότερο ενεργειοβόρα ή που συνδέονται έμμεσα με την κατανάλωση λιγότερης ενέργειας ή άλλων βασικών πόρων και, κατά συνέπεια, να οδηγήσει τους κατασκευαστές να λάβουν μέτρα για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και άλλων βασικών πόρων από τα προϊόντα που παράγουν. Θα πρέπει επίσης να παροτρύνει, εμμέσως, την ορθολογική χρήση των προϊόντων αυτών με σκοπό τη συμβολή στην υλοποίηση του στόχου ενεργειακής απόδοσης 20 % της ΕΕ. Εφόσον δεν υπάρχουν αυτά τα πληροφοριακά στοιχεία, η λειτουργία των δυνάμεων της αγοράς δεν θα επιτύχει, μόνη της, την προαγωγή της ορθολογικής χρήσης της ενέργειας και άλλων βασικών πόρων όσον αφορά τα εν λόγω προϊόντα.
(6)
Θα πρέπει να υπενθυμισθεί ότι υπάρχει ενωσιακή και εθνική νομοθεσία που παρέχει ορισμένα δικαιώματα στους καταναλωτές σε σχέση με αγοραζόμενα προϊόντα, όπως μεταξύ άλλων αντιπαροχή ή ανταλλαγή προϊόντων.
(7)
Η Επιτροπή θα πρέπει να καταρτίσει κατάλογο προτεραιότητας των συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων, τα οποία θα μπορούσαν να καλυφθούν από κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Ο κατάλογος αυτός θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα εργασίας που προβλέπει η οδηγία 2009/125/ΕΚ.
(8)
O ρόλος της πληροφόρησης στη λειτουργία των δυνάμεων της αγοράς είναι πρωταρχικός και, προς τούτο, επιβάλλεται να καθιερωθεί ομοιόμορφη ετικέτα για όλα τα προϊόντα του αυτού τύπου, να παρέχονται στους δυνητικούς αγοραστές τυποποιημένες συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με το ενεργειακό κόστος και την κατανάλωση άλλων βασικών πόρων από αυτά τα προϊόντα, καθώς και να ληφθούν μέτρα προκειμένου οι πληροφορίες αυτές να παρέχονται και στους δυνητικούς τελικούς χρήστες οι οποίοι δεν βλέπουν το προϊόν εκτεθειμένο και συνεπώς αδυνατούν να δουν την ετικέτα. Προκειμένου να είναι αποτελεσματική και επιτυχής, η ετικέτα πρέπει να αναγνωρίζεται εύκολα από τους τελικούς χρήστες και να είναι απλή και συνοπτική. Για τον σκοπό αυτό, η υπάρχουσα μορφή της ετικέτας θα πρέπει να επιλεγεί ως η βάση για την ενημέρωση των τελικών χρηστών σχετικά με την ενεργειακή απόδοση των προϊόντων. Οι μετρήσεις όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας και τα υπόλοιπα δεδομένα που αφορούν τα προϊόντα θα πρέπει να διενεργούνται σύμφωνα προς εναρμονισμένα πρότυπα και μεθόδους.
(9)
Όπως επισημαίνεται στην αξιολόγηση επιπτώσεων της Επιτροπής, η οποία συνοδεύει την πρότασή της για την έκδοση της παρούσας οδηγίας, το σύστημα ενεργειακής επισήμανσης έχει χρησιμεύσει ως πρότυπο σε διάφορες χώρες του κόσμου.
(10)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρακολουθούν τακτικά τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία, ιδίως όσον αφορά τις ευθύνες των προμηθευτών και των εμπόρων, και να περιλαμβάνουν τις σχετικές πληροφορίες στην ανά τετραετία έκθεση που υποχρεούνται να υποβάλλουν στην Επιτροπή δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
(11)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων (6) περιλαμβάνει γενικές διατάξεις για την εποπτεία την αγοράς σε σχέση με την εμπορία των προϊόντων. Για να επιτευχθεί ο στόχος της, η παρούσα οδηγία προβλέπει εν προκειμένω λεπτομερέστερες διατάξεις. Οι διατάξεις αυτές συνάδουν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008.
(12)
Η καθιέρωση πλήρως προαιρετικού συστήματος ενδέχεται να οδηγήσει στην επισήμανση ή την παροχή ομοιόμορφων πληροφοριών για ορισμένα μόνον από τα προϊόντα, με κίνδυνο να προκληθεί ενδεχομένως σύγχυση ή ακόμα και παραπλάνηση στον τελικό χρήστη. Κατά συνέπεια, με το παρόν σύστημα θα πρέπει να εξασφαλισθεί για όλα τα σχετικά προϊόντα πληροφόρηση για την κατανάλωση ενέργειας και άλλων βασικών πόρων με επισήμανση και ομοιόμορφα πληροφοριακά δελτία όσον αφορά το προϊόν.
(13)
Η χρήση των συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων έχει άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην κατανάλωση ποικίλων μορφών ενέργειας, με σημαντικότερες την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει, επομένως, να διέπει τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην κατανάλωση ενέργειας κάθε μορφής κατά τη χρήση.
(14)
Τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα που έχουν σημαντικό άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην κατανάλωση ενέργειας ή, κατά περίπτωση, άλλων βασικών πόρων κατά τη χρήση και εφόσον υπάρχουν σοβαρά περιθώρια βελτίωσης της αποδοτικότητάς τους θα πρέπει να διέπονται από κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, όταν η παροχή πληροφοριών μέσω επισήμανσης μπορεί να παροτρύνει τους τελικούς χρήστες να αγοράζουν αποδοτικότερα προϊόντα.
(15)
Για να επιτευχθούν οι στόχοι της Ένωσης όσον αφορά την κλιματική αλλαγή και την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού και δεδομένου ότι η συνολική ενέργεια που καταναλώνουν τα προϊόντα αναμένεται να συνεχίσει πιο μακροπρόθεσμα να αυξάνεται, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας θα μπορούσαν επίσης κατά περίπτωση να προβάλλουν έντονα στην ετικέτα τη μεγάλη ενεργειακή κατανάλωση του προϊόντος.
(16)
Ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει πολιτική δημόσιων προμηθειών βάσει της οποίας οι αναθέτουσες αρχές υποχρεούνται να προμηθεύονται ενεργειακώς αποδοτικά προϊόντα. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν επίσης καθιερώσει κίνητρα για ενεργειακώς αποδοτικά προϊόντα. Τα κριτήρια επιλεξιμότητας των προϊόντων για τις δημόσιες προμήθειες ή τα κίνητρα είναι δυνατόν να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών. Η αναφορά σε κατηγορίες επιδόσεων ως επίπεδα για συγκεκριμένα προϊόντα, όπως ορίζεται στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει της παρούσας οδηγίας, μπορεί να μειώσει τον κατακερματισμό των δημόσιων προμηθειών και των κινήτρων και να διευκολύνει την υιοθέτηση αποδοτικών προϊόντων.
(17)
Τα κίνητρα που μπορούν να παρέχουν τα κράτη μέλη για την προώθηση αποδοτικών προϊόντων ίσως συνιστούν κρατική ενίσχυση. Η παρούσα οδηγία δεν προδικάζει την έκβαση οιασδήποτε μελλοντικής διαδικασίας για κρατικές ενισχύσεις η οποία είναι δυνατόν να κινηθεί σύμφωνα με τα άρθρα 107 και 108 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣλΕΕ) σε σχέση με τα κίνητρα αυτά και δεν θα πρέπει να διέπει φορολογικά και δημοσιονομικά θέματα. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίζουν τι χαρακτήρα θα έχουν τα κίνητρα αυτά.
(18)
Η προώθηση ενεργειακώς αποδοτικών προϊόντων μέσω επισήμανσης, δημόσιων προμηθειών ή κινήτρων δεν θα πρέπει να αποβαίνει εις βάρος των συνολικών περιβαλλοντικών τους επιδόσεων και της λειτουργίας τους.
(19)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣλΕΕ, σε σχέση με την επισήμανση και τις ομοιόμορφες πληροφορίες για την κατανάλωση ενέργειας και άλλων βασικών πόρων από συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα κατά τη χρήση. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.
(20)
Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει τακτικά προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύνθεση, η οποία θα καλύπτει την ΕΕ και τα κράτη μέλη αυτοτελώς, των εκθέσεων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σχετικά με τις δραστηριότητες επιβολής της εφαρμογής και το επίπεδο συμμόρφωσης δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
(21)
Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την ευθύνη της προσαρμογής των κατηγοριών επισήμανσης, προκειμένου να υπάρχει δυνατότητα πρόβλεψης για τη βιομηχανία και να είναι δυνατή η κατανόηση από τους καταναλωτές.
(22)
Σε διαφορετικό βαθμό αναλόγως του προϊόντος για το οποίο πρόκειται, η τεχνολογική εξέλιξη και η δυνατότητα πρόσθετης και σημαντικής εξοικονόμησης ενέργειας ενδέχεται να καθιστούν αναγκαία τη διαφοροποίηση προϊόντων και να δικαιολογούν επανεξέταση των κατηγοριών. Η επανεξέταση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικότερα τη δυνατότητα αναβάθμισης. Η επανεξέταση θα πρέπει να διεξάγεται με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό όσον αφορά προϊόντα τα οποία λόγω των πολύ καινοτόμων χαρακτηριστικών τους μπορούν να συμβάλλουν πολύ στην ενεργειακή απόδοση.
(23)
Όταν το 2012 η Επιτροπή επανεξετάσει την πρόοδο και υποβάλει έκθεση για την εφαρμογή του σχεδίου δράσης για τη βιώσιμη κατανάλωση και παραγωγή και τη βιώσιμη βιομηχανική πολιτική, θα αναλύσει ειδικότερα κατά πόσο χρειάζεται περαιτέρω δράση για τη βελτίωση των ενεργειακών και περιβαλλοντικών επιδόσεων των προϊόντων, όπως λόγου χάριν η δυνατότητα να παρέχονται στους καταναλωτές πληροφορίες για το αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα στα προϊόντα ή για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των προϊόντων κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους.
(24)
Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που συνιστούν τροποποιήσεις ουσίας σε σύγκριση με την οδηγία 92/75/ΕΟΚ. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται απορρέει από την οδηγία 92/75/ΕΟΚ.
(25)
Όταν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να προσπαθούν να αποφεύγουν τη θέσπιση μέτρων που θα μπορούσαν να επιβάλλουν αδικαιολόγητα γραφειοκρατικές και επαχθείς υποχρεώσεις στους ενδιαφερόμενους φορείς της αγοράς, και ιδίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
(26)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο και της εφαρμογής της οδηγίας 92/75/ΕΟΚ.
(27)
Σύμφωνα με την παράγραφο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (7), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι απεικονίζουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία μεταξύ της παρούσας οδηγίας και των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιούν,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
1. Με την παρούσα οδηγία θεσπίζεται πλαίσιο για την εναρμόνιση των εθνικών μέτρων παροχής πληροφοριών στους τελικούς χρήστες, ιδίως μέσω της επισήμανσης και της παροχής ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με το προϊόν, όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας και κατά περίπτωση άλλων βασικών πόρων κατά τη χρήση, και συμπληρωματικών πληροφοριών για συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα έτσι ώστε οι τελικοί χρήστες να μπορούν να επιλέγουν αποδοτικότερα προϊόντα.
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα που έχουν σημαντικό άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην κατανάλωση ενέργειας και, κατά περίπτωση, άλλων βασικών πόρων κατά τη χρήση.
3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:
α)
σε μεταχειρισμένα προϊόντα·
β)
σε μέσα μεταφοράς προσώπων ή εμπορευμάτων·
γ)
στην ενδεικτική πινακίδα ή το ισοδύναμο σήμα που τίθεται στα προϊόντα για λόγους ασφαλείας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:
α) «συνδεόμενο με την ενέργεια προϊόν» ή «προϊόν»: κάθε προϊόν που, κατά τη χρήση του, έχει αντίκτυπο στην κατανάλωση ενέργειας και διατίθεται στην αγορά ή/και τίθεται σε λειτουργία στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένων των εξαρτημάτων τα οποία προορίζονται να ενσωματωθούν σε συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία, τα οποία διατίθενται στην αγορά ή/και τίθενται σε λειτουργία ως μεμονωμένα εξαρτήματα για τελικούς χρήστες και των οποίων οι περιβαλλοντικές επιδόσεις μπορούν να αξιολογούνται με ανεξάρτητο τρόπο·
β) «δελτίο»: ο τυποποιημένος πίνακας πληροφοριών σχετικών με το προϊόν·
γ) «άλλοι βασικοί πόροι»: το νερό, τα χημικά προϊόντα ή όποια άλλη ουσία καταναλώνει το προϊόν κατά την κανονική του χρήση·
δ) «συμπληρωματικές πληροφορίες»: οι πληροφορίες σχετικά με την απόδοση και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος οι οποίες αφορούν την κατανάλωση ενέργειας ή άλλων βασικών πόρων ή βοηθούν στην εκτίμησή της με βάση μετρήσιμα δεδομένα·
ε) «άμεσος αντίκτυπος»: ο αντίκτυπος προϊόντων που πραγματικά καταναλώνουν ενέργεια κατά τη χρήση·
στ) «έμμεσος αντίκτυπος»: ο αντίκτυπος προϊόντων που δεν καταναλώνουν ενέργεια, αλλά συμβάλλουν στη διατήρηση της ενέργειας κατά τη χρήση·
ζ) «έμπορος»: ο λιανοπωλητής ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο πωλεί, μισθώνει, προσφέρει για μίσθωση-αγορά ή εκθέτει προϊόντα προοριζόμενα για τελικούς χρήστες·
η) «προμηθευτής»: ο κατασκευαστής ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του στην Ένωση, ή ο εισαγωγέας που διαθέτει ή θέτει σε λειτουργία το προϊόν στην αγορά της Ένωσης. Όταν δεν υπάρχουν οι ανωτέρω, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που διαθέτει ή θέτει σε λειτουργία στην αγορά προϊόντα που εμπίπτουν στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας θεωρείται προμηθευτής·
θ) «διάθεση στην αγορά»: κυκλοφορία, για πρώτη φορά, προϊόντος στην αγορά της Ένωσης, με στόχο τη διανομή ή τη χρήση του στην Ένωση, είτε έναντι αντιτίμου είτε δωρεάν, και ανεξάρτητα από την τεχνική πώλησης·
ι) «θέση σε λειτουργία»: η πρώτη χρήση προϊόντος από τον εντός της Ένωσης τελικό χρήστη προς τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται·
κ) «αναρμόδια χρήση της ετικέτας»: η μη εγκεκριμένη από τις αρχές κράτους μέλους ή από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ χρήση ετικέτας, κατά τρόπο μη προβλεπόμενο από την παρούσα οδηγία ή από τυχόν κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.
Άρθρο 3
Ευθύνες των κρατών μελών
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
οι προμηθευτές και οι έμποροι που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που υπέχουν από τα άρθρα 5 και 6·
β)
όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία, απαγορεύεται η επίθεση ετικετών, σημάτων, σύμβολων ή επιγραφών που δεν είναι σύμφωνα προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και των αντίστοιχων κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, εφόσον η τοποθέτησή τους ενδέχεται να παραπλανήσει ή να οδηγήσει σε σύγχυση τους τελικούς χρήστες όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας ή, κατά περίπτωση, άλλων βασικών πόρων κατά τη χρήση·
γ)
η καθιέρωση του συστήματος ετικετών και δελτίων σχετικά με την κατανάλωση ή τη διατήρηση ενέργειας συνδυάζεται με ενημερωτικές εκστρατείες εκπαιδευτικού και διαφημιστικού χαρακτήρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης και της υπευθυνότερης χρήσης της ενέργειας εκ μέρους των τελικών χρηστών·
δ)
λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για να παρακινηθούν οι σχετικές εθνικές ή περιφερειακές αρχές που είναι αρμόδιες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας να συνεργάζονται και να ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους και με την Επιτροπή, με σκοπό να διευκολύνουν την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η διοικητική συνεργασία και η ανταλλαγή πληροφοριών αξιοποιούν, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας, είναι οικονομικά συμφέρουσες και μπορούν να υποστηρίζονται από σχετικά προγράμματα της ΕΕ. Στο πλαίσιο της εν λόγω συνεργασίας διασφαλίζεται, όπου απαιτείται, η ασφάλεια και το απόρρητο της επεξεργασίας και η προστασία των ευαίσθητων πληροφοριών που διαβιβάζονται κατά τη διαδικασία. Η Επιτροπή λαμβάνει τα δέοντα μέτρα ώστε να ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και να συμβάλει σε αυτήν κατά τα αναφερόμενα στο παρόν σημείο.
2. Εφόσον κράτος μέλος διαπιστώνει ότι προϊόν δεν συμμορφώνεται με όλες τις σχετικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεών της για την ετικέτα και το δελτίο, ο προμηθευτής υποχρεούται να φροντίσει για τη συμμόρφωση του προϊόντος με τις εν λόγω απαιτήσεις υπό αποτελεσματικούς και αναλογικούς όρους που θέτει το κράτος μέλος.
Εφόσον υπάρχουν επαρκή στοιχεία ότι προϊόν δεν συμμορφώνεται, το οικείο κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία προληπτικά μέτρα και τα μέτρα που προορίζονται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου, συνεκτιμώντας την προξενούμενη βλάβη.
Εφόσον συνεχισθεί η μη συμμόρφωση, το οικείο κράτος μέλος αποφασίζει να περιορίσει ή να απαγορεύσει τη διάθεση του εν λόγω προϊόντος στην αγορά ή/και τη θέση του σε λειτουργία ή εξασφαλίζει την απόσυρσή του από την αγορά. Σε περίπτωση απόσυρσης του προϊόντος από την αγορά ή απαγόρευσης της διάθεσής του στην αγορά, ενημερώνεται αμέσως η Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.
3. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά τετραετία έκθεση στην Επιτροπή που περιλαμβάνει λεπτομέρειες σχετικά με τις δραστηριότητες επιβολής και το επίπεδο συμμόρφωσης στο έδαφός τους.
Η Επιτροπή μπορεί να προσδιορίσει τις λεπτομέρειες του κοινού περιεχομένου της εν λόγω έκθεσης με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών.
4. Η Επιτροπή διαβιβάζει τακτικά προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, χάριν ενημέρωσης, σύνθεση των εκθέσεων αυτών.
Άρθρο 4
Απαιτήσεις για ενημέρωση
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
οι πληροφορίες για την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, άλλων μορφών ενέργειας και, ανάλογα με την περίπτωση, άλλων βασικών πόρων κατά τη χρήση, καθώς και οι συμπληρωματικές πληροφορίες, παρέχονται στους τελικούς χρήστες σύμφωνα με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, μέσω δελτίου και ετικέτας σχετικών με τα προϊόντα τα οποία προσφέρονται προς πώληση, μίσθωση, μίσθωση-αγορά ή εκτίθενται προοριζόμενα για τελικούς χρήστες, άμεσα ή έμμεσα, με οποιοδήποτε μέσο τηλεπώλησης, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου·
β)
οι κατά το στοιχείο α) πληροφορίες παρέχονται, όσον αφορά ενσωματωμένα ή εγκατεστημένα προϊόντα, μόνο εφόσον τούτο απαιτείται από την εφαρμοστέα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη·
γ)
οιαδήποτε διαφήμιση συγκεκριμένου τύπου συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων που διέπονται από κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δυνάμει της παρούσας οδηγίας περιλαμβάνει, εφόσον παρέχονται πληροφορίες σχετικά με την ενέργεια ή με την τιμή, μνεία της ενεργειακής κατηγορίας του προϊόντος·
δ)
οιοδήποτε τεχνικό διαφημιστικό υλικό για συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα, το οποίο περιγράφει τις ειδικές τεχνικές παραμέτρους του προϊόντος, ήτοι τα τεχνικά εγχειρίδια και τα φυλλάδια κατασκευαστών, είτε είναι έντυπα είτε διαθέσιμα στο διαδίκτυο, παρέχει στους τελικούς χρήστες τις απαραίτητες πληροφορίες όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας ή περιλαμβάνει μνεία της ενεργειακής κατηγορίας του προϊόντος.
Άρθρο 5
Ευθύνες των προμηθευτών
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:
α)
οι προμηθευτές που διαθέτουν στην αγορά ή θέτουν σε λειτουργία προϊόντα τα οποία διέπονται από κατ’ εξουσιοδότηση πράξη παρέχουν ετικέτα και δελτίο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη·
β)
οι προμηθευτές καταρτίζουν επαρκή τεχνικό φάκελο ώστε να επιτρέπεται η εκτίμηση της ακρίβειας των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στην ετικέτα και στο δελτίο. Ο τεχνικός φάκελος περιλαμβάνει:
i)
γενική περιγραφή του προϊόντος,
ii)
όπου χρειάζεται, αποτελέσματα των εκτελεσθέντων υπολογισμών σχεδιασμού,
iii)
εκθέσεις για τις δοκιμές, εφόσον υπάρχουν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και εκείνες που διεξάγονται από αρμόδιους κοινοποιημένους οργανισμούς, όπως ορίζονται βάσει άλλης νομοθεσίας της Ένωσης,
iv)
όταν οι τιμές χρησιμοποιούνται για παρεμφερή μοντέλα, τις παραπομπές που επιτρέπουν τον προσδιορισμό των εν λόγω μοντέλων.
Για τον σκοπό αυτό, οι προμηθευτές μπορούν να χρησιμοποιούν τον φάκελο που ήδη έχει καταρτισθεί βάσει των απαιτήσεων της οικείας νομοθεσίας της Ένωσης·
γ)
οι προμηθευτές διατηρούν διαθέσιμο προς παρακολούθηση τον τεχνικό φάκελο για χρονικό διάστημα που λήγει πέντε έτη από την κατασκευή του τελευταίου σχετικού προϊόντος.
Κατόπιν αιτήματος, οι προμηθευτές θέτουν στη διάθεση των αρχών παρακολούθησης της αγοράς των κρατών μελών και της Επιτροπής ηλεκτρονική έκδοση του τεχνικού φακέλου εντός 10 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή αίτησης της αρμόδιας αρχής κράτους μέλους ή της Επιτροπής·
δ)
όσον αφορά τις ετικέτες και τις πληροφορίες για τα προϊόντα, οι προμηθευτές διαθέτουν δωρεάν τις απαραίτητες ετικέτες στους εμπόρους.
Χωρίς να θίγεται η δυνατότητα των προμηθευτών να επιλέγουν το σύστημα παράδοσης των ετικετών, οι τελευταίοι παραδίδουν ταχέως τις ετικέτες κατόπιν αιτήματος των εμπόρων·
ε)
εκτός από τις ετικέτες, οι προμηθευτές παρέχουν δελτίο με πληροφορίες για το προϊόν·
στ)
οι προμηθευτές συμπεριλαμβάνουν δελτίο προϊόντος σε όλα τα φυλλάδια τα σχετικά με το προϊόν. Στην περίπτωση που ο προμηθευτής δεν παρέχει φυλλάδια προϊόντων, διαθέτει δελτία μαζί με κάθε άλλο τύπο έγγραφων πληροφοριών που παρέχει ο προμηθευτής μαζί με το προϊόν·
η)
οι προμηθευτές είναι υπεύθυνοι για την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχονται στις ετικέτες και στα δελτία που παρέχουν·
θ)
οι προμηθευτές θεωρείται ότι έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους για τη δημοσίευση των πληροφοριών που παρέχονται στην ετικέτα ή στο δελτίο.
Άρθρο 6
Ευθύνες των προμηθευτών
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:
α)
οι έμποροι παρουσιάζουν σωστά, κατά τρόπο ορατό και ευανάγνωστο, τις ετικέτες και διαθέτουν το δελτίο μαζί με το φυλλάδιο του προϊόντος ή άλλο τύπο έγγραφων πληροφοριών που συνοδεύουν τα προϊόντα κατά την πώλησή τους στους τελικούς χρήστες·
β)
κατά την παρουσίαση προϊόντος εμπίπτοντος σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, οι έμποροι τοποθετούν κατάλληλη ετικέτα στη σαφώς ορατή θέση που ορίζει η εφαρμοστέα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη και στην αντίστοιχη γλώσσα.
Άρθρο 7
Τηλεπώληση και άλλες μορφές πώλησης
Εφόσον τα προϊόντα διατίθενται προς πώληση, μίσθωση ή μίσθωση-αγορά ταχυδρομικά, μέσω καταλόγου, μέσω του διαδικτύου ή με άλλες μεθόδους που συνεπάγονται ότι ο υποψήφιος τελικός χρήστης δεν έχει τη δυνατότητα να εξετάσει το εκτεθειμένο προϊόν, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περιέχουν διατάξεις που εξασφαλίζουν ότι παρέχονται στους υποψήφιους τελικούς χρήστες, πριν από την αγορά του προϊόντος, οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην ετικέτα και στο δελτίο του προϊόντος. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις προσδιορίζουν, κατά περίπτωση, τον τρόπο με τον οποίο η ετικέτα ή το δελτίο ή οι συγκεκριμένες πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην ετικέτα ή στο δελτίο παρουσιάζονται ή παρέχονται στον δυνητικό τελικό χρήστη.
Άρθρο 8
Ελεύθερη κυκλοφορία
1. Τα κράτη μέλη δεν απαγορεύουν, δεν περιορίζουν ούτε παρεμποδίζουν τη διάθεση στην αγορά ούτε τη θέση σε λειτουργία, στην επικράτειά τους, προϊόντων που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία και την εφαρμοστέα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη και συμμορφώνονται προς αυτά.
2. Τα κράτη μέλη θεωρούν ότι οι ετικέτες και τα δελτία είναι σύμφωνα προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας και των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους προμηθευτές να αποδεικνύουν, κατά την έννοια του άρθρου 5, την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχονται στις ετικέτες και τα δελτία τους, εφόσον υπάρχουν υπόνοιες ότι οι πληροφορίες αυτές είναι ανακριβείς.
Άρθρο 9
Δημόσιες προμήθειες και κίνητρα
1. Όταν προϊόν εμπίπτει σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, οι αναθέτουσες αρχές που συνάπτουν δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών σύμφωνα με την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (8), οι οποίες δεν εξαιρούνται δυνάμει των άρθρων 12 έως 18 της εν λόγω οδηγίας, προσπαθούν να προμηθεύονται μόνον προϊόντα τα οποία, σε συμμόρφωση με τα σχετικά κριτήρια, έχουν τα υψηλότερα επίπεδα επιδόσεων και ανήκουν στην υψηλότερη ενεργειακή κατηγορία. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να απαιτούν από τις αναθέτουσες αρχές να προμηθεύονται μόνον προϊόντα που πληρούν τα κριτήρια αυτά. Τα κράτη μέλη μπορούν να θέτουν ως προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω κριτηρίων την απόδοση σε σχέση με το κόστος, την οικονομική σκοπιμότητα και τεχνική καταλληλότητα καθώς και τον επαρκή ανταγωνισμό.
2. Η παράγραφος 1 ισχύει για συμβάσεις η αξία των οποίων είναι ίση ή μεγαλύτερη σε σχέση με τα κατώτατα όρια που προβλέπει το άρθρο 7 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ.
3. Εφόσον τα κράτη μέλη παρέχουν τυχόν κίνητρα για προϊόν που εμπίπτει σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, θέτουν ως στόχο τα υψηλότερα επίπεδα επιδόσεων και μεταξύ άλλων την υψηλότερη ενεργειακή κατηγορία που καθορίζει η εφαρμοστέα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Τα φορολογικά και δημοσιονομικά μέτρα δεν συνιστούν κίνητρα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
4. Εφόσον τα κράτη μέλη παρέχουν κίνητρα για προϊόντα τόσο για τους τελικούς χρήστες που χρησιμοποιούν προϊόντα υψηλής αποδοτικότητας όσο και για τη βιομηχανία που προωθεί και παράγει τα προϊόντα αυτά, εκφράζουν τα επίπεδα επιδόσεων ως κατηγορίες, όπως αυτές ορίζονται στην εφαρμοστέα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, πλην της περιπτώσεως κατά την οποία επιβάλλουν υψηλότερα επίπεδα επιδόσεων από το κατώτατο όριο της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης για την υψηλότερη ενεργειακή κατηγορία. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιβάλλουν υψηλότερα επίπεδα επιδόσεων από το κατώτατο όριο για την υψηλότερη ενεργειακή κατηγορία της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης.
Άρθρο 10
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
1. Η Επιτροπή θεσπίζει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με την ετικέτα και το δελτίο μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με τα άρθρα 11, 12 και 13, σχετικά με κάθε είδος προϊόντος σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Όταν ένα προϊόν πληροί τα κριτήρια που παρατίθενται στην παράγραφο 2, εμπίπτει σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σύμφωνα με την παράγραφο 4.
Οι διατάξεις των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αφορούν τις πληροφορίες οι οποίες περιέχονται στην ετικέτα και στο δελτίο σχετικά με την κατανάλωση ενέργειας και άλλων βασικών πόρων κατά τη χρήση, παρέχουν στους τελικούς χρήστες τη δυνατότητα να αποφασίζουν για τις αγορές τους μετά λόγου γνώσεως και στις αρχές παρακολούθησης της αγοράς τη δυνατότητα να επαληθεύουν εάν τα προϊόντα συμμορφώνονται με τις παρεχόμενες πληροφορίες.
Εφόσον κατ’ εξουσιοδότηση πράξη περιέχει διατάξεις σχετικά τόσο με την ενεργειακή απόδοση προϊόντος όσο και με την κατανάλωση βασικών πόρων από αυτό, ο σχεδιασμός και το περιεχόμενο της ετικέτας τονίζουν την ενεργειακή απόδοση του προϊόντος.
2. Τα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι τα ακόλουθα:
α)
σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία και λαμβανομένων υπόψη των ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά της Ένωσης, τα προϊόντα παρουσιάζουν σημαντικό δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας και, κατά περίπτωση, άλλων βασικών πόρων·
β)
προϊόντα με ισοδύναμα λειτουργικά χαρακτηριστικά που διατίθενται στην αγορά παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές ως προς τα σχετικά επίπεδα επιδόσεων·
γ)
η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης και τις σχετικές πράξεις αυτορρύθμισης, όπως είναι οι προαιρετικές συμφωνίες, με τις οποίες αναμένεται ότι οι πολιτικοί στόχοι θα επιτευχθούν ταχύτερα ή με χαμηλότερο κόστος σε σύγκριση με τις υποχρεωτικές απαιτήσεις.
3. Κατά την κατάρτιση σχεδίου κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή:
α)
λαμβάνει υπόψη τις περιβαλλοντικές παραμέτρους του παραρτήματος Ι μέρος 1 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ οι οποίες έχουν χαρακτηρισθεί σημαντικές στο σχετικό εκτελεστικό μέτρο που έχει θεσπιστεί βάσει της οδηγίας 2009/125/ΕΚ και αφορούν τον τελικό χρήστη κατά τη χρήση·
β)
εκτιμά τις επιπτώσεις της πράξης στο περιβάλλον, τους τελικούς χρήστες και τους κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), από άποψη ανταγωνιστικότητας - και στις αγορές εκτός Ένωσης -, καινοτομίας, πρόσβασης στην αγορά και κόστους και οφέλους·
γ)
προβαίνει στις δέουσες διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους·
δ)
ορίζει ημερομηνία(-ες) εφαρμογής, τυχόν σταδιακά ή μεταβατικά μέτρα ή χρονικά διαστήματα, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τις ενδεχόμενες επιπτώσεις για τις ΜΜΕ ή για συγκεκριμένες ομάδες προϊόντων που κατασκευάζονται κατά κύριο λόγο από ΜΜΕ.
4. Στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις διευκρινίζονται ιδίως:
α)
ο ακριβής ορισμός του τύπου προϊόντων που πρόκειται να καλυφθεί·
β)
τα πρότυπα και οι μέθοδοι μέτρησης που χρησιμοποιούνται για τη λήψη των πληροφοριών κατά το άρθρο 1 παράγραφος 1·
γ)
οι λεπτομέρειες για τον τεχνικό φάκελο που απαιτείται δυνάμει του άρθρου 5·
δ)
το σχέδιο και το περιεχόμενο της ετικέτας που αναφέρεται στο άρθρο 4, τα οποία παρουσιάζουν όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφα χαρακτηριστικά στον σχεδιασμό τους για τις διάφορες κατηγορίες προϊόντων και σε όλες τις περιπτώσεις είναι σαφώς ορατά και ευανάγνωστα. Το σχήμα της ετικέτας επιλέγει ως βάση την ταξινόμηση που χρησιμοποιεί τα στοιχεία Α έως G· οι βαθμίδες της ταξινόμησης αντιστοιχούν σε σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας και δαπανών από την άποψη του τελικού καταναλωτή.
Εφόσον το απαιτεί η τεχνολογική πρόοδος, στην ταξινόμηση μπορούν να προστεθούν τρεις επιπλέον κατηγορίες. Οι πρόσθετες αυτές κατηγορίες θα είναι Α+, Α++ και Α+++ για την αποδοτικότερη κατηγορία. Κατ’ αρχήν, ο συνολικός αριθμός κατηγοριών θα περιοριστεί σε επτά, εκτός εάν εξακολουθούν να περιλαμβάνονται προϊόντα σε περαιτέρω κατηγορίες.
Η χρωματική κλίμακα αποτελείται από επτά το πολύ διαφορετικά χρώματα, από το βαθύ πράσινο έως το κόκκινο. Μόνον ο κωδικός χρώματος της υψηλότερης κατηγορίας είναι πάντοτε βαθυπράσινος. Εάν υπάρχουν περισσότερες από επτά κατηγορίες, μόνον το κόκκινο μπορεί να επαναληφθεί δύο φορές.
Η ταξινόμηση επανεξετάζεται ιδίως όταν σημαντική αναλογία των προϊόντων στη διεθνή αγορά φθάνει τις δύο υψηλότερες ενεργειακές κατηγορίες και όταν με μεγαλύτερη διαφοροποίηση προϊόντων μπορεί να επιτευχθεί πρόσθετη εξοικονόμηση.
Τα λεπτομερή κριτήρια για ενδεχόμενη επαναταξινόμηση προϊόντων καθορίζονται, ενδεχομένως, ανάλογα με την κάθε περίπτωση στα πλαίσια της σχετικής κατ’ εξουσιοδότηση πράξης·
ε)
το σημείο του εκτιθέμενου προϊόντος στο οποίο πρέπει να τοποθετείται η ετικέτα και ο τρόπος με τον οποίο διατίθενται η ετικέτα ή/και οι πληροφορίες σε περίπτωση προσφορών προς πώληση που εμπίπτουν στο άρθρο 7. Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις μπορούν επίσης να προβλέπουν την ανάρτηση της ετικέτας στο προϊόν, την εκτύπωσή της στη συσκευασία ή τις λεπτομέρειες των απαιτήσεων επισήμανσης για τυπωμένους καταλόγους, τηλεπώληση και πωλήσεις μέσω του διαδικτύου·
στ)
το περιεχόμενο και, εφόσον απαιτείται, το σχήμα και άλλες λεπτομέρειες σχετικά με το δελτίο ή περαιτέρω πληροφορίες που ορίζονται στα άρθρα 4 και 5 στοιχείο γ). Οι πληροφορίες που περιέχονται στην ετικέτα περιλαμβάνονται επίσης στο δελτίο·
ζ)
το συγκεκριμένο περιεχόμενο της ετικέτας για τις διαφημίσεις, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της ενεργειακής κατηγορίας και άλλων συναφών επιπέδων επιδόσεων του δεδομένου προϊόντος, ευανάγνωστα και ευδιάκριτα·
η)
τη διάρκεια ισχύος της κατηγορίας της ετικέτας, εφόσον απαιτείται, κατά τα προβλεπόμενα στο στοιχείο δ)·
θ)
το επίπεδο ακριβείας των αναγραφόμενων στην ετικέτα και στα δελτία στοιχείων·
ι)
την ημερομηνία αξιολόγησης και πιθανής αναθεώρησης της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, λαμβανομένης υπόψη της ταχύτητας της τεχνολογικής προόδου.
Άρθρο 11
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Οι εξουσίες για την έκδοση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 10 ανατίθενται στην Επιτροπή για περίοδο 5 ετών αρχής γενομένης στις 19 Ιουνίου 2010. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο 6 μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των 5 ετών. Η ανάθεση των εξουσιών παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της αυτής διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο ανακαλέσουν την εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 12.
2. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ανατίθεται στην Επιτροπή υπόκειται στις προϋποθέσεις των άρθρων 12 και 13.
Άρθρο 12
Ανάκληση της εξουσιοδότησης
1. Η ανάθεση των εξουσιών κατά το άρθρο 10 μπορεί να ανακληθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που κίνησε εσωτερική διαδικασία για να αποφασίσει εάν πρόκειται να ανακαλέσει την ανάθεση των εξουσιών καταβάλλει προσπάθειες να ενημερώνει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή, εντός εύλογης προθεσμίας πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας την εξουσιοδότηση που ενδέχεται να αποτελέσει αντικείμενο ανάκλησης καθώς και τους τυχόν λόγους της ανάκλησης.
3. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσιών που προσδιορίζεται στην παρούσα απόφαση. Παράγει αποτελέσματα αμέσως ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία την οποία διευκρινίζει. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 13
Διατύπωση αντιρρήσεων έναντι των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δύνανται να διατυπώσουν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης.
Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται επί δίμηνο.
2. Εάν, κατά τη λήξη της συγκεκριμένης προθεσμίας, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει διατυπώσει αντιρρήσεις κατά κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία που προβλέπεται σε αυτήν.
Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη μπορεί να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τίθεται σε ισχύ πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αμφότερα ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν προτίθενται να διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δεν τίθεται σε ισχύ. Το θεσμικό όργανο που διατυπώνει αντιρρήσεις εκθέτει τους λόγους για τη διατύπωση αντιρρήσεων κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης.
Άρθρο 14
Αξιολόγηση
Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014, το αργότερο, η Επιτροπή επανεξετάζει την αποτελεσματικότητα της παρούσας οδηγίας και των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Με την ευκαιρία αυτή, η Επιτροπή αξιολογεί επίσης:
α)
τη συμβολή του στοιχείου γ) του άρθρου 4 στους σκοπούς της παρούσας οδηγίας·
β)
την αποτελεσματικότητα του άρθρου 9 παράγραφος 1·
γ)
με γνώμονα την τεχνική εξέλιξη και την κατανόηση της διάταξης της ετικέτας από τους καταναλωτές, την ανάγκη τροποποίησης του άρθρου 10 παράγραφος 4 στοιχείο δ).
Άρθρο 15
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων, οι οποίες θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με την αναρμόδια χρήση της ετικέτας, και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν την εφαρμογή τους. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή μέχρι τις 20 Ιουνίου 2011 και κοινοποιούν αμελλητί στην Επιτροπή κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των διατάξεων αυτών.
Άρθρο 16
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ, το αργότερο στις 20 Ιουνίου 2011, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από τις 20 Ιουλίου 2011.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι εν λόγω διατάξεις περιλαμβάνουν επίσης σχετική δήλωση που διευκρινίζει ότι οι αναφορές στην οδηγία 92/75/ΕΟΚ, οι οποίες περιέχονται στις ισχύουσες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, θεωρούνται αναφορές στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος της αναφοράς και η διατύπωση της δήλωσης αποφασίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 17
Κατάργηση
Η οδηγία 92/75/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό που μνημονεύεται στο παράρτημα Ι μέρος Α, καταργείται από τις 21 Ιουλίου 2011, υπό την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής της οδηγίας που επισημαίνεται στο παράρτημα Ι μέρος B.
Οι αναφορές στην οδηγία 92/75/ΕΟΚ θεωρούνται αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος II.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα στοιχεία δ), ζ) και η) του άρθρου 5 εφαρμόζονται από τις 31 Ιουλίου 2011.
Άρθρο 19
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 19 Μαΐου 2010.
SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2010/30/EU
ze dne 19. května 2010
o uvádění spotřeby energie a jiných zdrojů na energetických štítcích výrobků spojených se spotřebou energie a v normalizovaných informacích o výrobku
(přepracování)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 194 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Rady 92/75/EHS ze dne 22. září 1992 o uvádění spotřeby energie a jiných zdrojů na energetických štítcích spotřebičů pro domácnost a v normalizovaných informacích o výrobku (3) byla podstatně změněna (4). Vzhledem k novým změnám by uvedená směrnice měla být z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti přepracována.
(2)
Oblast působnosti směrnice 92/75/EHS je omezena na spotřebiče pro domácnost. Ze sdělení Komise ze dne 16. července 2008 o akčním plánu pro udržitelnou spotřebu a výrobu a udržitelnou průmyslovou politiku vyplývá, že rozšíření oblasti působnosti směrnice 92/75/EHS na výrobky spojené se spotřebou energie, které mají během používání významný přímý nebo nepřímý dopad na spotřebu energie, by mohlo posílit možnou součinnost stávajících právních opatření, zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES ze dne 21. října 2009 o stanovení rámce pro určení požadavků na ekodesign výrobků spojených se spotřebou energie (5). Touto směrnicí by nemělo být dotčeno uplatňování směrnice 2009/125/ES. Spolu s danou směrnicí a dalšími nástroji Unie tvoří tato směrnice širší právní rámec a v kontextu celostního přístupu přináší další úspory energie a přínos v oblasti životního prostředí.
(3)
Předsednictví v závěrech ze zasedání Evropské rady, které se konalo ve dnech 8. a 9. března 2007, zdůraznilo nutnost zvýšit energetickou účinnost v Unii tak, aby byl dosažen cíl 20 % snížení spotřeby energie Unie do roku 2020, stanovilo cíle pro rozvoj využívání energie z obnovitelných zdrojů v celé EU a snížení emisí skleníkových plynů a vyzvalo k důkladnému a urychlenému provedení kroků v klíčových oblastech určených ve sdělení Komise ze dne 19. října 2006 nazvaném Akční plán pro energetickou účinnost: využití možností. Akční plán zdůraznil obrovské možnosti úspor energie ve výrobním odvětví.
(4)
Zvýšení účinnosti výrobků spojených se spotřebou energie díky informované volbě spotřebitele prospěje ekonomice EU jako celku.
(5)
Získání přesných, věcných a srovnatelných informací o specifické spotřebě energie výrobků spojených se spotřebou energie by mělo ovlivnit konečného uživatele v tom smyslu, že při výběru dá přednost výrobkům s nižší spotřebou energie, nebo které nepřímo vedou k nižší spotřebě energie a jiných hlavních zdrojů během používání, což bude nutit výrobce k opatřením ke snížení spotřeby energie a jiných hlavních zdrojů u výrobků, které vyrábějí. Tím by se rovněž mělo nepřímo podpořit účinné využívání těchto výrobků s cílem přispět k cíli EU zvýšit energetickou účinnost o 20 %. Působením samotných tržních sil bez těchto informací nedojde k prosazení racionálního využívání energie a jiných hlavních zdrojů u těchto výrobků.
(6)
Je třeba mít na paměti, že existují právní předpisy Unie a jednotlivých států, které spotřebitelům zajišťují určitá práva, pokud jde o zakoupené výrobky, včetně náhrady nebo výměny výrobku.
(7)
Komise by měla poskytnout prioritní seznam výrobků spojených se spotřebou energie, na které by se mohl vztahovat akt v přenesené pravomoci podle této směrnice. Tento seznam by mohl být zahrnut do pracovního plánu uvedeného ve směrnici 2009/125/ES.
(8)
Informace hrají klíčovou roli v působení tržních sil a je tedy nezbytné zavést jednotný energetický štítek u všech výrobků stejného typu a poskytnout potenciálním zákazníkům doplňující normalizované informace o nákladech na tyto výrobky, pokud jde o energii a spotřebu jiných hlavních zdrojů, a přijmout opatření k tomu, aby potenciální koneční uživatelé, kteří nevidí vystavený výrobek a nemají tedy ani příležitost vidět energetický štítek, rovněž obdrželi tyto informace. Aby byl energetický štítek účinný a úspěšný, měl by být pro konečné uživatele snadno rozpoznatelný, jednoduchý a výstižný. Pro tento účel by měla být jako základ zachována stávající podoba štítku s cílem informovat konečné uživatele o energetické účinnosti výrobků. Spotřeba energie a jiné informace vztahující se k výrobkům by měly být měřeny v souladu s harmonizovanými technickými normami a metodami.
(9)
Jak je uvedeno v posouzení dopadů, které je součástí návrhu této směrnice předloženého Komisí, systém označování energetickými štítky posloužil jako vzor pro různé země na celém světě.
(10)
Členské státy by měly pravidelně sledovat dodržování této směrnice a zahrnout příslušné informace do zprávy, kterou musí podle této směrnice jednou za čtyři roky předložit Komisi, se zvláštním ohledem na povinnosti dodavatelů a obchodníků.
(11)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 ze dne 9. července 2008, kterým se stanoví požadavky na akreditaci a dozor nad trhem týkající se uvádění výrobků na trh (6), obsahuje obecná ustanovení pro dozor nad trhem v souvislosti s uváděním výrobků na trh. Tato směrnice v zájmu dosažení svých cílů stanoví v tomto ohledu podrobnější ustanovení. Uvedená ustanovení jsou s nařízením (ES) č. 765/2008 v souladu.
(12)
Zcela nepovinný systém by vedl k označování energetickými štítky jen některých výrobků nebo k tomu, že by byly normalizované informace o výrobku poskytovány jen k některým spotřebičům s rizikem, že by někteří koneční uživatelé mohli být uvedeni v omyl či dokonce nesprávně informováni. Současný systém by měl proto zajistit, aby spotřeba energie a jiných hlavních zdrojů byla u všech dotčených výrobků uváděna na energetickém štítku a v normalizovaných informačních listech výrobku.
(13)
Výrobky spojené se spotřebou energie mají během používání přímý nebo nepřímý dopad na spotřebu širokého okruhu různých druhů energie, přičemž elektrická energie a plynné palivo jsou nejvýznamnější. Tato směrnice by se proto měla vztahovat na výrobky spojené se spotřebou energie, které mají během používání přímý nebo nepřímý dopad na spotřebu jakéhokoli druhu energie.
(14)
Na výrobky spojených se spotřebou energie, které mají během používání významný přímý nebo nepřímý dopad na spotřebu energie nebo případně hlavních zdrojů a které poskytují dostatečný prostor pro zvýšení účinnosti by se měl vztahovat akt v přenesené pravomoci, pokud poskytování informací prostřednictvím energetických štítků může přimět konečné uživatele ke koupi účinnějších výrobků.
(15)
S cílem splnit cíle Unie v oblasti změny klimatu a energetické bezpečnosti a vzhledem k tomu, že se očekává, že celková spotřeba energie u výrobků v dlouhodobějším horizontu i nadále poroste, by akty v přenesené pravomoci podle této směrnice mohly případně na štítku zdůraznit rovněž vysokou celkovou spotřebu energie výrobku.
(16)
Mnoho členských států má zavedeny politiky zadávání veřejných zakázek, které vyžadují, aby si zadavatelé pořizovali energeticky účinné výrobky. Mnoho členských států má také zavedeny pobídky pro energeticky účinné výrobky. Kritéria způsobilosti výrobků pro veřejné zakázky nebo pobídky se mohou mezi členskými státy podstatně lišit. Odkaz na třídy funkčnosti jako na úrovně konkrétních výrobků, jak je uvedeno v aktech v přenesené pravomoci podle této směrnice, může snížit roztříštěnost zadávání veřejných zakázek a pobídek a usnadnit rozšíření účinných výrobků na trhu.
(17)
Pobídky, které členské státy mohou poskytnout na podporu účinných výrobků, by mohly představovat státní podporu. Touto směrnicí není dotčen výsledek jakéhokoli budoucího řízení o státní podpoře, které by se mohlo ohledně takových pobídek uskutečnit v souladu s články 107 a 108 Smlouvy o fungování EU, a neměla by se vztahovat na daňové a fiskální záležitosti. Členské státy mohou samy rozhodnout o povaze těchto pobídek.
(18)
Podpora energeticky účinných výrobků prostřednictvím označování energetickými štítky, zadávání veřejných zakázek a pobídek by neměla zhoršit celkový vliv těchto výrobků na životní prostředí a jejich fungování.
(19)
Komise by měla mít pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o uvádění spotřeby energie a jiných hlavních zdrojů na energetických štítcích výrobků spojených se spotřebou energie během používání a v normalizovaných informacích o výrobku. Zvláště je důležité, aby Komise během přípravných prací vedla vhodné konzultace, včetně konzultací s odborníky.
(20)
Komise by měla Evropskému parlamentu a Radě pravidelně předkládat shrnutí zpráv o donucovacích činnostech a úrovni shody předložených členskými státy na základě této směrnice, které by se mělo týkat EU a jednotlivých členských států zvlášť.
(21)
Komise by měla odpovídat za úpravu klasifikace štítků s cílem zajistit předvídatelnost pro výrobce a srozumitelnost pro spotřebitele.
(22)
V různém rozsahu podle příslušného výrobku by technologický vývoj a potenciál pro další významné úspory energie mohly vyžadovat další diferenciaci výrobků a být důvodem k přezkumu klasifikace. Tento přezkum by měl zahrnovat zejména možnost změny rozsahu. Tento přezkum by měl být co nejrychleji proveden u výrobků, které vzhledem ke své inovační povaze mohou významně přispět k energetické účinnosti.
(23)
Při přezkumu pokroku a zpráv o provádění akčního plánu pro udržitelnou spotřebu a výrobu a udržitelnou průmyslovou politiku v roce 2012 posoudí Komise zejména, zda je zapotřebí dalších opatření za účelem zlepšení výkonu výrobků z hlediska energie a vlivu na životní prostředí, mimo jiné včetně možnosti poskytnout spotřebitelům informace o uhlíkové stopě výrobků nebo o vlivu výrobků na životní prostředí během jejich životního cyklu.
(24)
Povinnost provést tuto směrnici ve vnitrostátním právu by se měla omezovat na ustanovení, která v porovnání se směrnicí 92/75/EHS představují podstatnou změnu. Povinnost provést ve vnitrostátním právu ustanovení, která zůstala nezměněna, totiž vyplývá ze směrnice 92/75/EHS.
(25)
Členské státy by měly při provádění ustanovení této směrnice usilovat o to, aby se vyhnuly přijímání opatření, která by mohla znamenat zbytečnou administrativní zátěž a obtížně splnitelné povinnosti pro příslušné účastníky trhu, zejména malé a střední podniky.
(26)
Touto směrnicí by neměly být dotčeny povinnosti členských států týkající se lhůt pro provedení směrnice 92/75/EHS ve vnitrostátním právu.
(27)
Podle bodu 34 interinstitucionální dohody o zdokonalení tvorby právních předpisů (7) se členské státy vybízejí k tomu, aby jak pro sebe, tak i v zájmu Unie sestavily vlastní tabulky, z nichž bude co nejvíce patrné srovnání mezi touto směrnicí a prováděcími opatřeními, a aby tyto tabulky zveřejnily,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Oblast působnosti
1. Tato směrnice stanoví rámec pro harmonizaci vnitrostátních opatření týkajících se zejména označování energetickými štítky a uvádění normalizovaných informací o výrobku jako prostředků, jak informovat konečné uživatele o spotřebě energie a případně jiných hlavních zdrojů během používání a o doplňujících informacích týkajících se výrobků spojených se spotřebou energie, což dává konečným uživatelům možnost volby výrobků s vyšší účinností.
2. Tato směrnice se vztahuje na výrobky spojené se spotřebou energie, které mají významný přímý nebo nepřímý dopad na spotřebu energie nebo případně jiných hlavních zdrojů během používání.
3. Tato směrnice se nevztahuje na:
a)
použité výrobky;
b)
jakékoli dopravní prostředky určené k přepravě osob nebo zboží;
c)
štítek s údaji o výkonu nebo jeho ekvivalent připojený k výrobku z bezpečnostních důvodů.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
a)
„výrobkem spojeným se spotřebou energie“ nebo „výrobkem“ jakékoli zboží, které má během používání dopad na spotřebu energie a které je uvedeno na trh nebo do provozu v Unii, a to včetně částí určených k zabudování do výrobků spojených se spotřebou energie, na než se vztahuje tato směrnice a jež jsou uváděny na trh a/nebo do provozu jako jednotlivé části pro konečné uživatele a u nichž lze posoudit vliv na životní prostředí samostatně;
b)
„informačním listem“ normalizovaný přehled informací týkajících se výrobku;
c)
„jinými hlavními zdroji“ voda, chemikálie nebo jakékoli jiné látky spotřebovávané výrobkem při běžném používání;
d)
„doplňujícími informacemi“ jiné informace založené na měřitelných údajích, které souvisejí s funkčností a vlastnostmi výrobku a vztahují se k využívání energie nebo jiných hlavních zdrojů nebo usnadňují vyhodnocování tohoto využívání;
e)
„přímým dopadem“ dopad výrobků, které během používání skutečně spotřebovávají energii;
f)
„nepřímým dopadem“ dopad výrobků, které při používání energii nespotřebovávají, ale přispívají k její úspoře;
g)
„obchodníkem“ maloobchodník nebo jiná osoba, která prodává, pronajímá, nabízí ke koupi na splátky nebo předvádí výrobky konečným uživatelům;
h)
„dodavatelem“ výrobce nebo jeho zplnomocněný zástupce v Unii nebo dovozce, uvádějící výrobek na trh nebo do provozu v Unii. Pokud tito neexistují, považuje se za dodavatele jakákoli fyzická či právnická osoba, která uvádí na trh nebo do provozu v Unii výrobky, na něž se vztahuje tato směrnice.
i)
„uvedením na trh“ první zpřístupnění výrobku na trhu Unie za účelem jeho distribuce nebo používání v Unii za úplatu nebo zdarma a bez ohledu na způsob prodeje;
j)
„uvedením do provozu“ první použití výrobku za zamýšleným účelem v Unii;
k)
„neoprávněným použitím štítku“ použití štítku jiným subjektem než orgány členského státu nebo orgány Unie způsobem, který není stanoven v této směrnici ani v aktu v přenesené pravomoci.
Článek 3
Povinnosti členských států
1. Členské státy zajistí, aby:
a)
všichni dodavatelé a obchodníci usazení na jejich území plnili povinosti, které stanoví články 5 a 6;
b)
s ohledem na výrobky, na něž se vztahuje tato směrnice, bylo zakázáno použití jiných štítků, značek, symbolů nebo nápisů, které nesplňují požadavky této směrnice a příslušných aktů v přenesené pravomoci, jestliže by mohly uvádět konečné uživatele v omyl nebo vést k nejasnostem, pokud jde o spotřebu energie nebo případně jiných hlavních zdrojů během používání;
c)
zavedení systému označování energetickými štítky a informačních listů, které se týkají spotřeby nebo úspory energie, bylo provázeno vzdělávacími, informačními a propagačními kampaněmi zaměřenými na podporu energetické účinnosti a odpovědnějšího využívání energie ze strany konečných uživatelů;
d)
se přijala vhodná opatření, aby příslušné vnitrostátní či regionální orgány odpovědné za provádění této směrnice vzájemně spolupracovaly a poskytovaly si navzájem a rovněž Komisi informace, s cílem podílet se na uplatňování této směrnice. Při správní spolupráci a výměně informací se co nejvíce využijí elektronické komunikační prostředky, zajistí se efektivnost nákladů a lze využít podpory z příslušných programů Unie. Tato spolupráce v případě potřeby zajistí zabezpečení a důvěrnost zpracování a ochrany citlivých informací poskytnutých během tohoto postupu. Komise přijme vhodná opatření za účelem podpory spolupráce mezi členskými státy podle tohoto písmena a přispění k této spolupráci.
2. Zjistí-li členský stát, že výrobek nevyhovuje všem příslušným požadavkům stanoveným touto směrnicí a jejími akty v přenesené pravomoci, týkajícím se štítku a informačního listu, je dodavatel povinen zajistit, aby výrobek vyhovoval těmto požadavkům podle účinných a přiměřených podmínek stanovených členským státem.
Existují-li dostatečné důkazy o tom, že výrobek vykazuje neshodu, přijme dotyčný členský stát nezbytná preventivní opatření a opatření zaměřená na zajištění shody v přesném časovém harmonogramu a při zohlednění způsobené škody.
Trvá-li neshoda i nadále, dotčený členský stát omezí nebo zakáže uvádění dotyčného výrobku na trh a/nebo do provozu nebo zajistí jeho stažení z trhu. V případech stažení výrobku z trhu nebo zákazu uvedení výrobku na trh je neprodleně informována Komise a ostatní členské státy.
3. Členské státy každé čtyři roky předloží Komisi zprávu včetně podrobností o donucovacích činnostech a úrovni shody na svém území.
Komise může stanovením pokynů určit podrobnosti společného obsahu těchto zpráv.
4. Komise pravidelně Evropskému parlamentu a Radě pro informaci poskytuje shrnutí těchto zpráv.
Článek 4
Požadavky na informace
Členské státy zajistí, aby:
a)
informace týkající se spotřeby elektrické energie, jiných druhů energie a případně jiných hlavních zdrojů během používání a doplňující informace byly v souladu s akty v přenesené pravomoci podle této směrnice sděleny konečným uživatelům v informačním listu a na energetickém štítku výrobků nabízených k prodeji, k pronájmu, ke koupi na splátky nebo předváděných konečným uživatelům přímo či nepřímo jakýmkoli způsobem prodeje na dálku včetně po internetu;
b)
se v případě zabudovaných nebo instalovaných výrobků informace uvedené v písmenu a) poskytly, pouze pokud to vyžaduje příslušný akt v přenesené pravomoci;
c)
každá reklama na konkrétní model výrobků spojených se spotřebou energie, na něž se vztahuje akt v přenesené pravomoci podle této směrnice, v případě, že jsou uváděny informace související se spotřebou energie nebo cenou, obsahovala odkaz na třídu energetické účinnosti výrobku;
d)
každý propagační materiál technického charakteru u výrobků spojených se spotřebou energie, který popisuje konkrétní technické parametry výrobku, zejména technické manuály a brožury výrobců, tištěné nebo zveřejněné na internetu, poskytoval konečným uživatelům nezbytné informace týkající se spotřeby energie nebo uváděl odkaz na třídu energetické účinnosti výrobku.
Článek 5
Povinnosti dodavatelů
Členské státy zajistí, aby:
a)
dodavatelé, kteří uvádějí na trh nebo do provozu výrobky, na které se vztahuje akt v přenesené pravomoci, dodávali energetický štítek a informační list v souladu s touto směrnicí a aktem v přenesené pravomoci;
b)
dodavatelé předložili technickou dokumentaci, která postačuje k posouzení správnosti informací na energetickém štítku a v informačním listu. Tato technická dokumentace musí obsahovat:
i)
obecný popis výrobku,
ii)
případné výsledky provedených konstrukčních výpočtů,
iii)
protokoly o zkouškách, pokud jsou k dispozici, včetně protokolů o těch zkouškách, které byly provedeny příslušnými oznámenými organizacemi podle jiných právních předpisů Unie,
iv)
v případě, že jsou hodnoty použity u podobných modelů, odkazy umožňující identifikaci těchto modelů.
K tomuto účelu mohou dodavatelé použít dokumentaci, která již byla vypracována v souladu s požadavky příslušných právních předpisů Unie;
c)
technická dokumentace byla u dodavatele k dispozici pro účely kontroly po dobu pěti let od vyrobení posledního dotčeného výrobku.
Elektronická verze technické dokumentace je u dodavatele k dispozici na požádání orgánů dohledu nad trhem členských států a Komise, a to do 10 pracovních dnů po obdržení žádosti příslušného orgánu členského státu nebo Komise;
d)
pokud jde o označování energetickými štítky a informace o výrobku, dodavatelé dodali obchodníkům potřebné energetické štítky bezplatně.
Aniž je dotčena volba dodávkového systému energetických štítků ze strany dodavatelů, na požádání obchodníků dodají dodavatelé energetické štítky okamžitě;
e)
kromě energetických štítků dodavatelé dodali i informační list výrobku;
f)
dodavatelé zahrnuli informační list výrobku do všech brožur týkajících se výrobku. Pokud brožury týkající se výrobku dodavatel nezajišťuje, dodavatel dodá informační list společně s jinými podklady, které jsou k výrobků přiloženy;
g)
dodavatelé byli odpovědni za správnost informací na energetických štítcích a v informačních listech, které dodávají;
h)
se předpokládalo, že dodavatelé souhlasí se zveřejněním informací uvedených na energetickém štítku nebo v informačnímh listu.
Článek 6
Povinnosti obchodníků
Členské státy zajistí, aby:
a)
obchodníci řádně viditelným a čitelným způsobem vystavili energetické štítky a poskytli informační list v brožuře týkající se výrobku nebo v jiných podkladech, které jsou k výrobkům přiloženy, když jsou prodávány konečným uživatelům;
b)
kdykoli je výrobek, na něhož se vztahuje akt v přenesené pravomoci, předváděn, jej obchodníci opatřili příslušným energetickým štítkem na dobře viditelném místě uvedeném v příslušném aktu v přenesené pravomoci, a to v odpovídající jazykové verzi.
Článek 7
Prodej na dálku a jiné formy prodeje
Jestliže jsou výrobky nabízeny k prodeji, k pronájmu nebo ke koupi na splátky prostřednictvím zásilkového prodeje, katalogu, internetu, telemarketingu nebo jakýmikoli jinými způsoby, při nichž nelze předpokládat, že potenciální konečný uživatel uvidí vystavený výrobek, musí akt v přenesené pravomoci obsahovat ustanovení, kterým se zajistí, že potenciální koneční uživatelé mají před zakoupením výrobku k dispozici informace uvedené na energetickém štítku výrobku a v informačním listu. Akt v přenesené pravomoci případně stanoví způsob, jakým budou energetický štítek nebo informační list či informace v nich uvedené vystaveny nebo poskytnuty potenciálnímu konečnému uživateli.
Článek 8
Volný pohyb
1. Členské státy na svém území nesmějí zakazovat, omezovat nebo ztěžovat uvádění výrobků, na které se vztahuje tato směrnice a příslušný akt v přenesené pravomoci a v souladu s nimi, na trh nebo do provozu.
2. Pokud není prokázán opak, považují členské státy energetické štítky a informační listy za odpovídající ustanovením této směrnice a aktů v přenesené pravomoci. Členské státy požádají dodavatele o poskytnutí dokladů ve smyslu článku 5, pokud jde o správnost informací uvedených na jejich energetických štítcích nebo v informačních listech, v případě, že mají důvodné podezření, že jsou tyto informace nesprávné.
Článek 9
Veřejné zakázky a pobídky
1. Pokud se na výrobek vztahuje akt v přenesené pravomoci, veřejní zadavatelé, kteří zadávají veřejné zakázky na stavební práce, dodávky nebo služby podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/18/ES ze dne 31. března 2004 o koordinaci postupů při zadávání veřejných zakázek na stavební práce, dodávky a služby (8), které nejsou vyloučeny podle článků 12 až 18 uvedené směrnice, se snaží pořizovat pouze výrobky, které splňují kritéria nejvyšších úrovní funkčnosti a patří do třídy s nejvyšší energetickou účinností. Členské státy mohou rovněž vyžadovat, aby veřejní zadavatelé pořizovali pouze výrobky splňující tato kritéria. Členské státy mohou podmínit použití těchto kritérií efektivností nákladů, ekonomickou proveditelností, technickou vhodností a dostatečnou konkurencí.
2. Odstavec 1 se vztahuje na zakázky v hodnotě rovnající se prahovým hodnotám stanoveným v článku 7 směrnice 2004/18/ES nebo vyšší.
3. Pokud členské státy poskytnou pobídky pro výrobek, na nějž se vztahuje akt v přenesené pravomoci, zaměří se na nejvyšší úrovně funkčnosti včetně nejvyšší třídy energetické účinnosti podle příslušného aktu v přenesené pravomoci. Daňová a fiskální opatření nepředstavují pobídky pro účely této směrnice.
4. Pokud členské státy poskytují pobídky pro výrobky, zaměřené na konečné uživatele používající vysoce účinné výrobky i na průmyslové podniky, které tyto výrobky podporují a vyrábějí, uvedou úrovně funkčnosti pomocí tříd vymezených v příslušném aktu v přenesené pravomoci, vyjma případů, v nichž vyžadují vyšší úrovně funkčnosti, než je prahová hodnota pro nejvyšší třídu energetické účinnosti podle aktu v přenesené pravomoci. Členské státy mohou vyžadovat vyšší úrovně funkčnosti, než je prahová hodnota pro nejvyšší třídu energetické účinnosti podle aktu v přenesené pravomoci.
Článek 10
Akty v přenesené pravomoci
1. Komise stanoví podrobnosti týkající se energetického štítku a informačního listu akty v přenesené pravomoci v souladu s články 11, 12 a 13 ve vztahu ke každému druhu výrobku v souladu s tímto článkem.
Pokud výrobek splní kritéria uvedená v odstavci 2, vztahuje se na něj akt v přenesené pravomoci v souladu s odstavcem 4.
Ustanovení aktů v přenesené pravomoci týkající se informací o spotřebě energie a jiných hlavních zdrojů během používání uváděných na energetickém štítku a v informačním listu umožní konečným uživatelům, aby se při koupi výrobku na základě větší informovanosti lépe rozhodli, a orgánům dohledu nad trhem, aby si ověřily, zda se výrobky shodují s poskytnutými informacemi.
Pokud akt v přenesené pravomoci uvádí ustanovení týkající se energetické účinnosti výrobku a jeho spotřeby hlavních zdrojů, grafické provedení a obsah energetického štítku zdůrazní energetickou účinnost výrobku.
2. Kritéria podle odstavce 1 jsou následující:
a)
výrobky mají podle posledních dostupných údajů a vzhledem k množství uváděnému na trh Unie významný potenciál k úspoře energie a případně jiných hlavních zdrojů;
b)
u výrobků, které mají rovnocenné použití a jsou dostupné na trhu, existují velké rozdíly v příslušných úrovních funkčnosti;
c)
Komise zohlední příslušné právní předpisy Unie a samoregulaci, např. dobrovolné dohody, u nichž lze předpokládat, že dosáhnou cílů politiky rychleji nebo méně nákladným způsobem než závaznými požadavky;
3. Při vypracování návrhu aktu v přenesené pravomoci Komise:
a)
zohlední ty parametry životního prostředí uvedené v příloze I části 1 směrnice 2009/125/ES, které jsou určeny jako významné v příslušném prováděcím opatření přijatém podle směrnice 2009/125/ES a které jsou během používání významné pro konečného uživatele;
b)
posoudí dopad aktu na životní prostředí, konečné uživatele a výrobce, včetně malých a středních podniků, s ohledem na konkurenceschopnost, včetně na trzích mimo Unii, inovaci, přístup na trh a náklady a výnosy;
c)
provede náležité konzultace se zúčastněnými stranami;
d)
stanoví jednu nebo více lhůt pro provedení, případná postupná nebo přechodná opatření nebo období, přičemž zohlední zejména možný dopad na malé a střední podniky nebo na zvláštní skupiny výrobků vyráběných hlavně malými a středními podniky.
4. V aktech v přenesené pravomoci se uvedou zejména:
a)
přesná definice typu výrobku, který má být zahrnut;
b)
normy a metody měření, které se mají použít pro získání informací uvedených v čl. 1 odst. 1;
c)
podrobnosti technické dokumentace požadované podle článku 5;
d)
provedení a obsah energetického štítku, jak je uvedeno v článku 4, přičemž provedení musí být v co nejvyšší míře jednotné u všech skupin výrobků a musí být ve všech případech jasně viditelné a čitelné. Ve formátu energetického štítku zůstane jako základ zachována klasifikace využívající stupnici písmen A-G; stupně klasifikace odpovídají významné úspoře energie a nákladů z hlediska konečného uživatele.
Vyžaduje-li to technologický pokrok, lze klasifikaci doplnit dalšími třemi třídami. Těmto třídám bude odpovídat označení A+, A++ a A+++ v nejúčinnější třídě; celkový počet tříd bude v zásadě omezen na sedm, pokud nebudou používány ještě další třídy.
Barevná stupnice se skládá z nejvýše sedmi různých barev od tmavě zelené po červenou. Barevné označení pouze té nejvyšší třídy je vždy tmavě zelené. Při existenci více než sedmi tříd lze opakovaně použít pouze červenou barvu.
Klasifikace se přezkoumá zejména tehdy, pokud významný poměr výrobků na vnitřním trhu dosáhne dvou nejvyšších tříd energetické účinnosti a pokud lze další diferenciací výrobků dosáhnout další úspory energie.
Podrobná kritéria pro možnou změnu klasifikace výrobků se případně určí podle jednotlivých případů v příslušném aktu v přenesené pravomoci;
e)
místo, kde musí být na vystaveném výrobku upevněn energetický štítek a způsob, jakým energetický štítek nebo informace mají být poskytnuty v případě nabídek k prodeji podle článku 7. V případě potřeby mohou akty v přenesené pravomoci stanovit, že se energetický štítek připojí k obalu výrobku nebo se vytiskne na obal, nebo podrobnosti požadavků na označování energetickými štítky pro katalogy, prodej na dálku a prodej po internetu;
f)
obsah a podle potřeby též úprava a jiné podrobnosti týkající se informačního listu nebo dalších informací uvedených v článku 4 a čl. 5 písm. c). Informace uvedené na energetickém štítku musí být též v informačním listu;
g)
konkrétní obsah energetického štítku pro reklamu, dle potřeby včetně energetické třídy a jiných příslušných úrovní funkčnosti daného výrobku v čitelné a viditelné formě;
h)
případně doba trvání klasifikace/klasifikací energetického štítku v souladu s písmenem d);
i)
úroveň přesnosti informací na energetickém štítku a informačních listech;
j)
datum vyhodnocení a případné revize aktu v přenesené pravomoci s přihlédnutím k rychlosti technologického pokroku.
Článek 11
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článku 10 je svěřena Komisi na dobu pěti let počínaje dnem 19. června 2010. Komise předloží zprávu o přenesených pravomocích nejpozději šest měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 12.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci svěřená Komisi podléhá podmínkám stanoveným v článcích 12 a 13.
Článek 12
Zrušení přenesení pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 10 zrušit.
2. Orgán, který zahájí interní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, se vynasnaží uvědomit v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede přenesené pravomoci, jejichž přenesení by mělo být zrušeno, a možné důvody tohoto zrušení.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který v něm je upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 13
Námitky proti aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne oznámení.
Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada v uvedené lhůtě námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, bude akt zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupí v platnost dnem v něm stanoveným.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím uvedené lhůty, pokud Evropský parlament i Rada uvědomí Komisi o svém záměru námitky nevyslovit.
3. Akt v přenesené pravomoci nevstoupí v platnost, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada vysloví námitky. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je odůvodní.
Článek 14
Hodnocení
Komise do 31. prosince 2014 přezkoumá účinnost této směrnice a jejích aktů v přenesené pravomoci a předloží zprávu Evropskému parlamentu a Radě.
Komise při této příležitosti rovněž posoudí:
a)
příspěvek čl. 4 písm. c) k cíli této směrnice;
b)
účinnost čl. 9 odst. 1;
c)
potřebu změny čl. 10 odst. 4 písm. d) s ohledem na technický vývoj a porozumění podobě štítku ze strany spotřebitelů.
Článek 15
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení vnitrostátních předpisů přijatých podle této směrnice a jejích aktů v přenesené pravomoci, včetně ustanovení proti neoprávněnému používání energetického štítku, a přijmou všechna nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Členské státy do 20. června 2011 oznámí tyto předpisy Komisi a neprodleně Komisi oznámí i jakékoli následné změny těchto předpisů.
Článek 16
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 20. června 2011. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Budou tyto předpisy používat od 20. července 2011.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Musí rovněž obsahovat prohlášení, že odkazy ve stávajících právních a správních předpisech na směrnici 92/75/EHS se považují za odkazy na tuto směrnici. Způsob odkazu a znění prohlášení si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 17
Zrušení
Směrnice 92/75/EHS ve znění nařízení uvedeného v části A přílohy I se zrušuje s účinkem ode dne 21. července 2011, aniž jsou dotčeny povinnosti členských států týkající se lhůt pro provedení této směrnice ve vnitrostátním právu uvedených v části B přílohy I.
Odkazy na směrnici 92/75/EHS se považují za odkazy na tuto směrnici v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze II.
Článek 18
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 5 písm. d), g) a h) se použijí ode dne 31. července 2011.
Článek 19
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 19. května 2010.