ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 493/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 5ης Απριλίου 2011
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 79 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και το άρθρο 74,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου (2) προβλέπει την υποχρέωση καθιέρωσης μορφών συνεργασίας μεταξύ αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης των κρατών μελών, τους στόχους αυτής της συνεργασίας, τα καθήκοντα και τα κατάλληλα προσόντα των εν λόγω αξιωματικών συνδέσμων, καθώς και τις ευθύνες τους έναντι της χώρας υποδοχής και του κράτους μέλους αποστολής.
(2)
Η απόφαση 2005/267/ΕΚ του Συμβουλίου (3) ίδρυσε ασφαλές ηλεκτρονικό δίκτυο πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις παράνομες ροές μετανάστευσης, την παράνομη είσοδο μεταναστών, την παράνομη μετανάστευση και τον επαναπατρισμό των παρανόμως διαμενόντων. Κατά την εν λόγω απόφαση, τα στοιχεία για την ανταλλαγή πληροφοριών πρόκειται να συμπεριλαμβάνουν το δίκτυο αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου (4) συνέστησε ευρωπαϊκό οργανισμό για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex). Αποστολή του Frontex είναι η εκπόνηση γενικών και ειδικών αναλύσεων κινδύνου προς υποβολή στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.
(4)
Οι αξιωματικοί σύνδεσμοι μετανάστευσης πρόκειται να συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με την παράνομη μετανάστευση προς χρήση είτε σε επιχειρησιακό είτε σε στρατηγικό επίπεδο ή και στα δύο επίπεδα. Οι πληροφορίες αυτές θα μπορούσαν να συμβάλουν ουσιαστικά στις δραστηριότητες του Frontex σχετικά με την ανάλυση κινδύνου και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να αναπτυχθεί στενότερη συνεργασία μεταξύ των διάφορων δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και του Frontex.
(5)
Όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να συγκαλούν συνεδριάσεις, όταν κρίνονται σκόπιμες, μεταξύ των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης που είναι τοποθετημένοι σε μια δεδομένη τρίτη χώρα ή περιφέρεια, με σκοπό την ενθάρρυνση της μεταξύ τους συνεργασίας. Στις συνεδριάσεις αυτές θα πρέπει να συμμετέχουν αντιπρόσωποι της Επιτροπής και του Frontex. Θα πρέπει να μπορούν να προσκαλούνται επίσης άλλοι οργανισμοί και αρχές, όπως η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο και η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες.
(6)
Η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) συστήνει το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», με σκοπό τη συνεισφορά στην ενδυνάμωση του χώρου της ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και την εφαρμογή της αρχής της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Οι διαθέσιμοι πόροι του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούνται για την προώθηση των δραστηριοτήτων που οργανώνονται από τις προξενικές και άλλες υπηρεσίες των κρατών μελών σε τρίτες χώρες και για την υποστήριξη της ενίσχυσης της επιχειρηματικής ικανότητας των διάφορων δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης, με σκοπό την ενθάρρυνση της αποτελεσματικότερης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών μέσω αυτών των δικτύων.
(7)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνονται τακτικά για τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης σε ειδικές χώρες ή/και περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ένωση και για την κατάσταση σ’ αυτές τις χώρες ή/και περιοχές σχετικά με την παράνομη μετανάστευση. Η επιλογή των συγκεκριμένων χωρών ή/και περιοχών ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ένωση θα πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικούς δείκτες μετανάστευσης, όπως οι στατιστικές σχετικά με την παράνομη μετανάστευση και οι αναλύσεις κινδύνου και άλλες συναφείς πληροφορίες ή εκθέσεις που καταρτίζουν ο Frontex και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο και θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γενική πολιτική εξωτερικών σχέσεων της Ένωσης.
(8)
Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(9)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η προσαρμογή των τρεχουσών ενωσιακών διατάξεων σχετικά με τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τροποποιήσεις της ενωσιακής νομοθεσίας και η πρακτική πείρα που αποκτήθηκε στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορεί να επιτευχθεί σε ικανοποιητικό επίπεδο από τα κράτη μέλη και συνεπώς μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(10)
Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντανακλώνται στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, σύμφωνα με το άρθρο 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
(11)
Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου σχετικά με το κεκτημένο του Σένγκεν το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ένωσης, και με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της απόφασης 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (6).
(12)
Η Ιρλανδία συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου σχετικά με το κεκτημένο του Σένγκεν το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (7).
(13)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει σχετικά με τον παρόντα κανονισμό, εάν θα τον μεταφέρει στο εθνικό της δίκαιο.
(14)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (8), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α και Ε της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας.
(15)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (9), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 σημεία Α και Ε της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (10).
(16)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α και Ε της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ του Συμβουλίου (11),
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροπολογίες
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, διαγράφεται η δεύτερη περίοδος·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 διατίθενται στο ασφαλές ηλεκτρονικό δίκτυο πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών που ιδρύθηκε με την απόφαση 2005/267/ΕΚ του Συμβουλίου (12) (ICONet) στο πλαίσιο του τμήματος που είναι αφιερωμένο στα δίκτυα αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης. Η Επιτροπή διαβιβάζει επίσης τις πληροφορίες αυτές στο Συμβούλιο.
2)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, η δεύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«-
ανταλλαγή πληροφοριών και πρακτικών εμπειριών, ιδιαίτερα σε συνεδριάσεις και μέσω του ICONet,
-
ανταλλαγή πληροφοριών, όπου κρίνεται σκόπιμο, με βάση τις εμπειρίες όσον αφορά την πρόσβαση των αιτούντων άσυλο στην προστασία,»·
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Οι αντιπρόσωποι της Επιτροπής και του ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Frontex) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου (13) μπορούν να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις που οργανώνονται στο πλαίσιο του δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης. Ωστόσο, αν αυτό επιβάλλεται για επιχειρησιακούς λόγους, οι συνεδριάσεις είναι δυνατόν να πραγματοποιούνται συνεδριάσεις χωρίς την παρουσία αυτών των αντιπροσώπων. Όταν ενδείκνυται, είναι επίσης δυνατό να προσκαλούνται και άλλοι φορείς και αρχές.
γ)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Το κράτος μέλος που προεδρεύει του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναλαμβάνει την πρωτοβουλία της σύγκλησης των εν λόγω συνεδριάσεων. Εάν το κράτος μέλος που προεδρεύει δεν εκπροσωπείται στην εν λόγω χώρα ή περιοχή, εναπόκειται στο κράτος μέλος που ασκεί την προεδρία να αναλάβει την πρωτοβουλία της σύγκλησης της συνεδρίασης. Οι συνεδριάσεις αυτές μπορούν επίσης να πραγματοποιούνται κατόπιν πρωτοβουλίας άλλων κρατών μελών.».
3)
Το άρθρο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 6
1. Το κράτος μέλος που προεδρεύει του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, εάν το εν λόγω κράτος μέλος δεν εκπροσωπείται στην εν λόγω χώρα ή περιοχή, το κράτος μέλος που ασκεί καθήκοντα προεδρίας υποβάλλει, κατά το τέλος εκάστου εξαμήνου, έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης σε ειδικές χώρες ή/και περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ένωση, καθώς και για την κατάσταση στις χώρες ή/και περιοχές αυτές, για θέματα που αφορούν την παράνομη μετανάστευση, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η επιλογή των ειδικών χωρών ή/και περιοχών ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ένωση, μετά από διαβούλευση με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικούς δείκτες μετανάστευσης, όπως οι στατιστικές σχετικά με την παράνομη μετανάστευση και οι αναλύσεις κινδύνου και άλλες συναφείς πληροφορίες ή εκθέσεις που έχουν εκπονήσει ο Frontex και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο, και να λαμβάνει υπόψη τη γενική πολιτική εξωτερικών σχέσεων της Ένωσης.
2. Οι εκθέσεις των κρατών μελών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συντάσσονται σύμφωνα με το υπόδειγμα που καθορίζεται στην απόφαση 2005/687/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τυποποιημένη μορφή των εκθέσεων σχετικά με τις δραστηριότητες των δικτύων των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και με την κατάσταση στη χώρα υποδοχής όσον αφορά θέματα σχετικά με την παράνομη μετανάστευση (14) και αναφέρουν τα σχετικά κριτήρια επιλογής.
3. Με βάση τις εκθέσεις των κρατών μελών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, λαμβάνοντας υπόψη ζητήματα ανθρώπινων δικαιωμάτων, όποτε απαιτείται, η Επιτροπή διαβιβάζει εμπεριστατωμένη περίληψη και, εάν κρίνεται σκόπιμο, συστάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, σε ετήσια βάση, για την ανάπτυξη των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.
Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 5 Απριλίου 2011.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 493/2011
ze dne 5. dubna 2011,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 377/2004 o vytvoření sítě styčných úředníků pro přistěhovalectví
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 79 odst. 2 písm. c) a článek 74 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 377/2004 (2) stanoví povinnost zavést formy spolupráce mezi styčnými úředníky pro přistěhovalectví členských států, cíle této spolupráce, funkce a kvalifikaci styčných úředníků a jejich odpovědnost vůči hostitelské zemi a vysílajícímu členskému státu.
(2)
Rozhodnutím Rady 2005/267/ES (3) byla zřízena bezpečná webová informační a koordinační síť pro služby řízení migrace členských států pro výměnu informací o protiprávní migraci, nedovoleném vstupu a přistěhovalectví a o navracení neoprávněně pobývajících osob. V souladu s uvedeným nařízením má být do výměny informací zapojena také síť styčných úředníků pro přistěhovalectví.
(3)
Nařízením Rady (ES) č. 2007/2004 (4) byla zřízena Evropská agentura pro řízení operativní spolupráce na vnějších hranicích členských států Evropské unie (dále jen „agentura Frontex“). Úkolem agentury Frontex je příprava obecné a cílené analýzy rizik, která bude předložena Radě a Komisi.
(4)
Styční úředníci pro přistěhovalectví mají shromažďovat informace týkající se nedovoleného přistěhovalectví pro použití na operativní úrovni, na strategické úrovni nebo na obou úrovních. Tyto informace by mohly velmi přispět k činnostem agentury Frontex souvisejících s analýzou rizik a za tímto účelem by měla být zavedena užší spolupráce mezi styčnými úředníky pro přistěhovalectví a agenturou Frontex.
(5)
Všechny členské státy by měly mít možnost, pokud to považují za vhodné, iniciovat zasedání mezi styčnými úředníky pro přistěhovalectví vyslanými do konkrétní třetí země nebo regionu s cílem posílit spolupráci mezi nimi. Zástupci Komise a agentury Frontex by se měli těchto zasedání účastnit. Mělo by být možné přizvat též další subjekty a orgány, jako je například Evropský podpůrný úřad pro otázky azylu a Úřad vysokého komisaře OSN pro uprchlíky.
(6)
Rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 574/2007/ES (5) se zřizuje Fond pro vnější hranice na období od 1. ledna 2007 do 31. prosince 2013 jako součást obecného programu Solidarita a řízení migračních toků s cílem přispět k posílení prostoru svobody, bezpečnosti a práva a k uplatňování zásady solidarity mezi členskými státy. Mělo by být možné využívat dostupné finanční zdroje Fondu pro vnější hranice na zlepšení řízení činností organizovaných konzulárními a jinými službami členských států ve třetích zemích, a na posílení operativní schopnosti sítí styčných úředníků pro přistěhovalectví, čímž se podpoří účinnější spolupráce mezi členskými státy prostřednictvím uvedených sítí.
(7)
Evropský parlament, Rada a Komise by měly být pravidelně informovány o činnostech sítí styčných úředníků pro přistěhovalectví v konkrétních zemích či regionech, jež jsou pro Unii mimořádně zajímavé, a o situaci v těchto zemích či regionech ve věcech souvisejících s nedovoleným přistěhovalectvím. Výběr konkrétních zemí či regionů, jež jsou pro Unii mimořádně zajímavé, by měl vycházet z objektivních migračních ukazatelů, jako například statistiky týkající se nedovoleného přistěhovalectví a analýzy rizik a dalších relevantních informací a zpráv vypracovaných agenturou Frontex a Evropským podpůrným úřadem pro otázky azylu, a měla by se zohlednit celková politika vnějších vztahů Unie.
(8)
Nařízení (ES) č. 377/2004 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(9)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž úpravy stávajících právních předpisů Unie týkajících se vytvoření a fungování sítí styčných úředníků pro přistěhovalectví s ohledem na změny v právních předpisech Unie a na praktické zkušenosti získané v této souvislosti, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(10)
Toto nařízení dodržuje základní práva a ctí zásady uznávané Listinou základních práv Evropské unie, které jsou rovněž zohledněny v Evropské úmluvě o ochraně lidských práv a základních svobod, v souladu s článkem 6 Smlouvy o Evropské unii.
(11)
Spojené království se účastní tohoto nařízení v souladu s čl. 5 odst. 1 Protokolu o schengenském acquis začleněného do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a v souladu s čl. 8 odst. 2 rozhodnutí Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (6).
(12)
Irsko se účastní tohoto nařízení v souladu s článkem 5 odst. 1 Protokolu o schengenském acquis začleněného do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a v souladu s čl. 6 odst. 2 rozhodnutí Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (7).
(13)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie se Dánsko neúčastní přijímání tohoto nařízení, a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto nařízení navazuje na schengenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců ode dne přijetí tohoto nařízení Radou, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.
(14)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (8), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodu A a E rozhodnutí Rady 1999/437/ES (9) o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody.
(15)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (10), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodech A a E rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (11).
(16)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodech A a E rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/261/ES (12),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pozměňovací návrhy
Nařízení (ES) č. 377/2004 se mění takto:
1)
Článek 3 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se vypouští druhá věta;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„3. Informace uvedené v odstavcích 1 a 2 jsou zveřejněny na bezpečné webové informační a koordinační síti pro služby řízení migrace členských států zřízené rozhodnutím Rady 2005/267/ES (13) (dále jen „síť ICONet“) v oddíle věnovaném sítím styčných úředníků pro přistěhovalectví. Komise předá uvedené informace také Radě.
2)
Článek 4 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se druhá odrážka nahrazuje tímto:
„-
vyměňují si informace a praktické zkušenosti, zejména na zasedáních a prostřednictvím sítě ICONet,
-
vyměňují si případně informace o zkušenostech ohledně dostupnosti ochrany pro žadatele o azyl,“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Zástupci Komise a Evropské agentury pro řízení operativní spolupráce na vnějších hranicích členských států Evropské unie (dále jen ‚agentura Frontex‘) zřízené nařízením Rady (ES) č. 2007/2004 (14) se mohou účastnit zasedání organizovaných v rámci sítě styčných úředníků pro přistěhovalectví; vyžadují-li to však operativní důvody, mohou se zasedání konat i bez přítomnosti uvedených zástupců. V případě potřeby mohou být též přizvány jiné subjekty a orgány.
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členský stát, který předsedá Radě Evropské unie, přebírá podnět k pořádání takových zasedání. Není-li předsedající členský stát v dotčené zemi nebo regionu zastoupen, přebírá podnět k pořádání zasedání členský stát zastupující předsednictví. Tato zasedání se mohou konat také na podnět jiných členských států.“
3)
Článek 6 se nahrazuje tímto:
„Článek 6
1. Na konci každého pololetí vypracuje členský stát, který předsedá Radě Evropské unie, nebo v případě, že tento členský stát není v dotčené zemi nebo regionu zastoupen, členský stát zastupující předsednictví pro Evropský parlament, Radu a Komisi zprávu o činnosti sítí styčných úředníků pro přistěhovalectví v konkrétních zemích či regionech, jež jsou pro Evropskou unii předmětem zvláštního zájmu, jakož i o situaci v těchto zemích či regionech ve věcech souvisejících s nedovoleným přistěhovalectvím, přičemž vezme v úvahu všechny relevantní aspekty, včetně lidských práv. Po konzultaci s členskými státy a Komisí by měl výběr konkrétních zemí či regionů, jež jsou pro Evropskou unii předmětem mimořádného zájmu, vycházet z objektivních migračních ukazatelů, jako například statistiky týkající se nedovoleného přistěhovalectví a analýzy rizik a jiných relevantních informací nebo zpráv vypracovaných agenturou Frontex a Evropským podpůrným úřadem pro otázky azylu, a zohledňovat celkovou politiku vnějších vztahů Unie.
2. Zprávy členských států uvedené v odstavci 1 jsou vypracovávány v souladu se vzorem vypracovaným podle rozhodnutí Komise 2005/687/ES ze dne 29. září 2005 o formě zprávy o činnosti sítí styčných úředníků pro přistěhovalectví a o situaci v hostitelské zemi ohledně ilegálního přistěhovalectví (15) a obsahují příslušná kritéria výběru.
3. Komise na základě zpráv členských států uvedených v odstavci 1, které zohlední relevantní aspekty lidských práv, každoročně předloží Evropskému parlamentu a Radě faktické shrnutí, a je-li to vhodné, doporučení týkající se vývoje sítí styčných úředníků pro přistěhovalectví.
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku dne 5. dubna 2011.