ΟΔΗΓΊΑ 2010/76/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 24ης Νοεμβρίου 2010
για τροποποίηση των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ όσον αφορά τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών και για τις πράξεις επανατιτλοποίησης, καθώς και τον εποπτικό έλεγχο των πολιτικών αποδοχών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η υπερβολική και αλόγιστη ανάληψη κινδύνων στον τραπεζικό τομέα οδήγησε στη χρεοκοπία χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και σε συστημικά προβλήματα στα κράτη μέλη και παγκοσμίως. Παρότι τα αίτια της εν λόγω ανάληψης κινδύνων είναι πολλά και πολύπλοκα, οι εποπτικοί και ρυθμιστικοί φορείς, καθώς και η Ομάδα των 20 (G-20) και η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας (ΕΕΑΤΕ), συμφωνούν ότι οι ακατάλληλες δομές αποδοχών ορισμένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων συνέβαλαν στην κατάσταση αυτή. Οι πολιτικές αποδοχών οι οποίες παρέχουν κίνητρα για την ανάληψη κινδύνων που υπερβαίνουν το συνολικό επίπεδο αποδεκτού κινδύνου από το ίδρυμα μπορούν να υπονομεύσουν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και να ενθαρρύνουν τη συμπεριφορά ανάληψης υπερβολικών κινδύνων. Συνεπώς, οι διεθνώς αναγνωρισμένες και εγκεκριμένες από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αρχές για την ορθή εφαρμογή των πολιτικών αποδοχών (αρχές ΣΧΣ) έχουν ιδιαίτερη σημασία.
(2)
Η οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (4) απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα να διαθέτουν πλαίσιο, στρατηγικές, διαδικασίες και μηχανισμούς για τη διαχείριση των κινδύνων στους οποίους εκτίθενται. Δυνάμει της οδηγίας 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (5), η συγκεκριμένη απαίτηση αφορά τις επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (6). Η οδηγία 2006/48/ΕΚ απαιτεί από τις αρμόδιες αρχές να αξιολογούν το εν λόγω πλαίσιο, τις στρατηγικές, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς και να προσδιορίζουν κατά πόσον τα ίδια κεφάλαια που κατέχει το υπόψη πιστωτικό ίδρυμα ή η επιχείρηση επενδύσεων διασφαλίζουν την ορθή διαχείριση και κάλυψη των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί το ίδρυμα ή η επιχείρηση. Η ανωτέρω εποπτεία ασκείται σε ενοποιημένη βάση σε σχέση με τους τραπεζικούς ομίλους και περιλαμβάνει χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και συνδεδεμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε όλα τα νομικά συστήματα.
(3)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι δυνητικά επιζήμιες συνέπειες των ελλιπώς καθορισμένων πολιτικών αποδοχών στην ορθή διαχείριση των κινδύνων και στον έλεγχο της συμπεριφοράς ανάληψης κινδύνων από φυσικά πρόσωπα, οι απαιτήσεις της οδηγίας 2006/48/ΕΚ θα πρέπει να συμπληρωθούν με τη ρητή υποχρέωση για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να καθιερώσουν και να εφαρμόζουν, για τις κατηγορίες υπαλλήλων οι επαγγελματικές δραστηριότητες των οποίων έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνου τους, πολιτικές και πρακτικές αποδοχών οι οποίες συνάδουν με την αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων. Αυτές οι κατηγορίες προσωπικού θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον ανώτερα διοικητικά στελέχη, πρόσωπα που αναλαμβάνουν κινδύνους, πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα ελέγχου και κάθε εργαζόμενο οι συνολικές αποδοχές του οποίου, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπόμενων προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών, τον εντάσσουν στο ίδιο επίπεδο αμοιβών με τα ανώτερα διοικητικά στελέχη και τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν κινδύνους.
(4)
Επειδή η υπερβολική και αλόγιστη ανάληψη κινδύνων μπορεί να υπονομεύσει την οικονομική ευρωστία των πιστωτικών ιδρυμάτων ή των επιχειρήσεων επενδύσεων και να αποσταθεροποιήσει το τραπεζικό σύστημα, είναι σημαντικό η νέα υποχρέωση που αφορά τις πολιτικές και πρακτικές αποδοχών να τηρείται με συνέπεια και να καλύπτει όλες τις μορφές των αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων των μισθών, των προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών και οποιονδήποτε παρόμοιων παροχών. Στο πλαίσιο αυτό, ως προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές νοούνται οι προαιρετικές πληρωμές που καταβάλλονται από το πιστωτικό ίδρυμα ή την επιχείρηση επενδύσεων ατομικά σε κάθε εργαζόμενο βάσει της συνταξιοδότησης ή της προσδοκίας για αυτή και οι οποίες μπορούν να εξομοιωθούν προς μεταβλητές αποδοχές. Επομένως, θα πρέπει να προσδιορισθούν οι σαφείς αρχές της ορθής πολιτικής αποδοχών, ώστε να διασφαλισθεί ότι η διάρθρωσή τους δεν ενθαρρύνει την υπερβολική ανάληψη κινδύνων από άτομα ή εμπεριέχει ηθικό κίνδυνο και ότι η πολιτική ανάληψης κινδύνων εναρμονίζεται με τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Οι αποδοχές θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τον ρόλο του χρηματοπιστωτικού τομέα ως μηχανισμού διά του οποίου οι χρηματοοικονομικοί πόροι κατανέμονται αποτελεσματικά στην οικονομία. Ειδικότερα, οι αρχές θα πρέπει να προβλέπουν ότι ο σχεδιασμός των πολιτικών για τις μεταβλητές αποδοχές διασφαλίζει ότι τα κίνητρα ευθυγραμμίζονται με τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων και ότι οι μέθοδοι πληρωμών ενισχύουν την κεφαλαιακή του βάση. Οι συνδεδεμένες με τις επιδόσεις συνιστώσες των αποδοχών πρέπει επίσης να συμβάλλουν στην ενίσχυση δικαιότερης διάρθρωσης των αποδοχών εντός του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Οι αρχές θα πρέπει να αναγνωρίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν να εφαρμόζουν τις διατάξεις με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με το μέγεθος και την εσωτερική τους οργάνωση καθώς και με τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους και, ειδικότερα, ότι μπορεί να μην είναι ανάλογη η συμμόρφωση των επιχειρήσεων επενδύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 20, παράγραφος 2 και 3, της οδηγίας 2006/49/ΕΚ με όλες τις αρχές. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ενσωμάτωση του σχεδιασμού των πολιτικών αποδοχών στη διαχείριση των κινδύνων του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, το διοικητικό όργανο κάθε πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων θα πρέπει, κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας, να υιοθετεί και, περιοδικά, να αναθεωρεί τις εφαρμοστέες αρχές. Σε αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει να είναι δυνατόν, κατά περίπτωση και σύμφωνα με το εθνικό εταιρικό δίκαιο, το διοικητικό όργανο κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας να νοείται ως το εποπτικό όργανο.
(5)
Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων που είναι σημαντικά από άποψη μεγέθους, εσωτερικής οργάνωσης και φύσης, εύρους και πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων τους, απαιτείται να υποχρεούνται να συγκροτήσουν επιτροπή αποδοχών η οποία θα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της διοικητικής τους δομής και οργάνωσης.
(6)
Έως την 1η Απριλίου 2013, η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει τις αρχές της πολιτικής αποδοχών, με ιδιαίτερη έμφαση στην αποτελεσματικότητα, την εφαρμογή και την επιβολή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων τυχόν περαιτέρω προτάσεων από το ΣΧΣ, και την εφαρμογή των αρχών ΣΧΣ σε άλλα νομικά συστήματα καθώς και του δεσμού μεταξύ του σχεδιασμού των μεταβλητών αποδοχών με την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων.
(7)
Στόχος της πολιτικής αποδοχών θα πρέπει να είναι η εναρμόνιση των προσωπικών στόχων των μελών του προσωπικού με τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του υπόψη πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Η αξιολόγηση των συνδεδεμένων με τις επιδόσεις συνιστωσών των αποδοχών θα πρέπει να βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και να λαμβάνει υπόψη τους υφιστάμενους κινδύνους που σχετίζονται με τις επιδόσεις. Η αξιολόγηση των επιδόσεων θα πρέπει να εντάσσεται σε πολυετές πλαίσιο, διάρκειας τουλάχιστον τριών έως πέντε ετών, ώστε να διασφαλίζεται ότι η διαδικασία αξιολόγησης βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και ότι η πραγματική καταβολή των τμημάτων των αποδοχών που συνδέονται με τις επιδόσεις κατανέμεται σε ολόκληρο τον κύκλο της οικονομικής δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Για την περαιτέρω ευθυγράμμιση των κινήτρων, σημαντικό μέρος των μεταβλητών αποδοχών όλων των μελών του προσωπικού που καλύπτεται από τις απαιτήσεις αυτές, θα πρέπει να αποτελείται από μετοχές, από μέσα που συνδέονται με μετοχές του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, που θα εξαρτώνται από τη νομική δομή του υπόψη πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων ή, όταν πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων που δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο, από άλλα ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα και, κατά περίπτωση, από άλλα μακροπρόθεσμα χρηματοπιστωτικά μέσα που αντικατοπτρίζουν δεόντως την πιστωτική ποιότητα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Θα πρέπει να είναι δυνατό τα μέσα αυτά να περιλαμβάνουν κεφαλαιακό μέσο με δυνατότητα μετατροπής αυτού σε μετοχικό κεφάλαιο ή να διαγράφονται από απαίτηση, σε περίπτωση που το ίδρυμα αντιμετωπίζει σοβαρά χρηματοοικονομικά προβλήματα, να μετατρέπεται σε μετοχικό κεφάλαιο ή να επανεκτιμάται με διαφορετικό τρόπο. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το υπόψη πιστωτικό ίδρυμα δεν εκδίδει μακροπρόθεσμα χρηματοπιστωτικά μέσα, θα πρέπει να επιτρέπεται να εκδίδει το σημαντικό μέρος των μεταβλητών αποδοχών σε μετοχές και μέσα που συνδέονται με μετοχές και σε άλλα ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα. Τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές τους θα πρέπει να μπορούν να θέτουν περιορισμούς στο είδος και στο σχεδιασμό αυτών των μέσων ή να απαγορεύουν ορισμένα μέσα, εφόσον ενδείκνυται.
(8)
Για να ελαχιστοποιηθούν τα κίνητρα για ανάληψη υπερβολικών κινδύνων, οι μεταβλητές αποδοχές θα πρέπει να αποτελούν μία ισορροπημένη αναλογία των συνολικών αποδοχών. Είναι αναγκαίο ο σταθερός μισθός του εργαζομένου να αντιπροσωπεύει ένα αρκετά υψηλό μερίδιο των συνολικών αποδοχών του, ώστε να καθιστά εφικτή την εφαρμογή μιας πλήρως ευέλικτης πολιτικής μεταβλητών αποδοχών, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας μη καταβολής μεταβλητών αποδοχών. Προκειμένου να διασφαλισθούν συνεπείς πρακτικές αποδοχών σε ολόκληρο τον τομέα, είναι σκόπιμο να προσδιορίζονται ορισμένες σαφείς απαιτήσεις. Οι εγγυημένες μεταβλητές αποδοχές δεν συνάδουν προς τη χρηστή διαχείριση κινδύνων ή την αρχή της καταβολής των αμοιβών βάσει των επιδόσεων και θα πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να απαγορεύονται.
(9)
Η καταβολή σημαντικού τμήματος της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών, όπως 40 έως 60 %, θα πρέπει να αναβάλλεται για κατάλληλη περίοδο. Το τμήμα αυτό θα πρέπει να αυξάνεται σημαντικά ανάλογα με τον βαθμό αρχαιότητας ή ευθύνης του αμειβόμενου προσώπου. Επιπλέον, σημαντικό μέρος της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών θα πρέπει να αποτελείται από μετοχές, από μέσα που συνδέονται με μετοχές του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, που θα εξαρτώνται από τη νομική δομή του υπόψη πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων ή, όταν πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων που δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο, από άλλα ισοδύναμα μη ευχερώς ρευστοποιήσιμα μέσα, και, κατά περίπτωση, από άλλα μακροπρόθεσμα χρηματοπιστωτικά μέσα που αντικατοπτρίζουν δεόντως την πιστωτική ποιότητα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η αρχή της αναλογικότητας έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι μπορεί να μην είναι πάντα σκόπιμη η εφαρμογή των απαιτήσεων αυτών στο πλαίσιο μικρού μεγέθους πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς που περιστέλλουν το ύψος των μεταβλητών αποδοχών που καταβάλλεται σε μετρητά και προκαταβολικά, το ποσό των μεταβλητών αποδοχών που μπορεί να καταβάλλεται σε μετρητά ή σε ισοδύναμο προς μετρητά που δεν υπόκειται σε αναβολή, θα πρέπει να περιορίζεται, προκειμένου οι στόχοι του προσωπικού σε ατομικό επίπεδο να ευθυγραμμίζονται περαιτέρω με το μακροπρόθεσμο συμφέρον του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων.
(10)
Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων πρέπει να διασφαλίζουν ότι το σύνολο των μεταβλητών αποδοχών δεν περιορίζει τη δυνατότητά τους να ενισχύουν την κεφαλαιακή βάση τους. Ο βαθμός στον οποίο πρέπει να αυξάνεται το κεφάλαιο θα πρέπει να αποτελεί συνάρτηση της τρέχουσας κεφαλαιακής θέσης του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να έχουν την εξουσία να περιορίζουν τις μεταβλητές αποδοχές, μεταξύ άλλων, ως ποσοστό του συνόλου των καθαρών εσόδων όταν το ύψος τους δεν συνάδει με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης.
(11)
Τα πιστωτικά ιδρύματα ή επιχειρήσεις επενδύσεων πρέπει να απαιτούν από το προσωπικό τους να δεσμεύεται ότι δεν θα χρησιμοποιεί προσωπικές στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου ή ασφάλιση, οι οποίες καταστρατηγούν τους ενσωματωμένους στις ρυθμίσεις για τις αποδοχές τους μηχανισμούς ευθυγράμμισης με τον κίνδυνο.
(12)
Όσον αφορά τις οντότητες που επωφελούνται από κατ’ εξαίρεση κυβερνητική παρέμβαση πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στην ενδυνάμωση της κεφαλαιακής τους βάσης και την επιστροφή της ενίσχυσης που λαμβάνουν από τους φορολογουμένους. Οποιεσδήποτε ενδεχόμενες πληρωμές μεταβλητών αποδοχών θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν αυτές τις προτεραιότητες.
(13)
Οι αρχές που αφορούν τις ορθές πολιτικές αποδοχών που εκτίθενται στη Σύσταση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009, σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (7) συνάδουν και συμπληρώνουν με τις αρχές που παρατίθενται στην παρούσα οδηγία.
(14)
Οι διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές δεν πρέπει να θίγουν την πλήρη άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από τις Συνθήκες, ιδίως το άρθρο 153 παράγραφος 5 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τις γενικές αρχές του εθνικού εργατικού δικαίου, περιλαμβανομένων και των διατάξεων περί συμβάσεων εργασίας, τη νομοθεσία για τα δικαιώματα και τη συμμετοχή των μετόχων και τις γενικές αρμοδιότητες των διοικητικών και εποπτικών οργάνων του υπόψη ιδρύματος, καθώς και τα δικαιώματα, όπου ενδείκνυται, των κοινωνικών εταίρων να συνάπτουν και να εφαρμόζουν συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τα εθνικά δίκαια και πρακτικές.
(15)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η ταχεία και αποτελεσματική εφαρμογή, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να έχουν την εξουσία να επιβάλλουν ή να εφαρμόζουν οικονομικής ή μη οικονομικής φύσεως κυρώσεις ή άλλα μέτρα, σε περίπτωση παραβίασης της απαίτησης που προβλέπεται από την οδηγία 2006/48/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης για την καθιέρωση πολιτικών αποδοχών οι οποίες συνάδουν με την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων. Τα εν λόγω μέτρα και οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά. Για να διασφαλίζονται η συνέπεια και ισότιμες συνθήκες ανταγωνισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη υιοθετούν και εφαρμόζουν αυτά τα μέτρα και τις κυρώσεις συνολικά όσον αφορά τη συνέπεια τους, σε ολόκληρη την Ένωση.
(16)
Προκειμένου να διασφαλίζεται αποτελεσματική εποπτεία των κινδύνων που ενέχουν οι ακατάλληλες δομές των αποδοχών, οι πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που θεσπίζονται από πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του εποπτικού ελέγχου βάσει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ. Στο πλαίσιο του εν λόγω ελέγχου, οι εποπτικοί φορείς θα πρέπει να αξιολογούν κατά πόσον οι εν λόγω πολιτικές και πρακτικές ενδέχεται να ενθαρρύνουν την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων από τους εμπλεκόμενους υπαλλήλους. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας θα πρέπει να διασφαλίζει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των προσώπων που διευθύνουν πράγματι τις δραστηριότητες ενός πιστωτικού ιδρύματος.
(17)
Η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής, της 2ας Ιουνίου 2010, για την εταιρική διακυβέρνηση στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τις πολιτικές αποδοχών εντοπίζει σειρά παραλείψεων στην εταιρική διακυβέρνηση των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων που θα πρέπει να εξετασθούν. Μεταξύ των λύσεων που επισημαίνονται, η Επιτροπή αναφέρεται στην ανάγκη να ενισχυθούν σημαντικά οι απαιτήσεις σχετικά με τα πρόσωπα που διευθύνουν πράγματι τις δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος, τα οποία θα πρέπει να διαθέτουν τα απαιτούμενα εχέγγυα ήθους, κατάλληλη εμπειρία καθώς και να αξιολογούνται ως προς την ικανότητά τους να ασκούν τις επαγγελματικές δραστηριότητές τους. Η Πράσινη Βίβλος υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη να αυξηθεί η συμμετοχή των μετόχων κατά την έγκριση των πολιτικών αποδοχών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σημειώνουν την πρόθεση της Επιτροπής να παρακολουθεί την εφαρμογή και να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για τα θέματα αυτά, όπου ενδείκνυται.
(18)
Προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η διαφάνεια όσον αφορά τις πρακτικές αποδοχών των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να συγκεντρώνουν πληροφορίες σχετικά με τις αποδοχές με σκοπό τη συγκριτική αξιολόγηση των τάσεών τους σύμφωνα με τις κατηγορίες των ποσοτικών πληροφοριών που απαιτείται να αποκαλύπτουν τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων βάσει της παρούσας οδηγίας. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να παρέχουν τις πληροφορίες αυτές στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας ώστε να προκειμένου να δύναται να διεξάγει παρόμοιες αξιολογήσεις, σε επίπεδο Ένωσης.
(19)
Για την προώθηση της εποπτικής σύγκλισης όσον αφορά την αξιολόγηση των πολιτικών και πρακτικών αποδοχών, και τη διευκόλυνση της συγκέντρωσης πληροφοριών και τη συνεπή εφαρμογή των αρχών για τις αποδοχές στον τραπεζικό τομέα, η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας πρέπει να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές αναφορικά με τις ορθές πολιτικές αποδοχών στον τραπεζικό τομέα. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών Κινητών Αξιών πρέπει να συμβάλει στην κατάρτιση των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών στον βαθμό που εφαρμόζονται οι πολιτικές αποδοχών στα άτομα που εμπλέκονται στην παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και στην άσκηση επενδυτικών δραστηριοτήτων από πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια της οδηγίας 2004/39/ΕΚ. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας πρέπει να πραγματοποιεί ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις για τα τεχνικά πρότυπα και να αναλύει το συναφές δυνητικό κόστος και όφελος. Η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις αναθέτοντας στην ευρωπαϊκή εποπτική αρχή του τραπεζικού τομέα και, στον βαθμό που ενδείκνυται, στην ευρωπαϊκή εποπτική αρχή σε θέματα αγορών και χρεωγράφων, όπως αυτές έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη διαδικασία de Larosière για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία, την εκπόνηση σχεδίου τεχνικών θεσμικών και εκτελεστικών προτύπων με σκοπό τη διευκόλυνση της συλλογής πληροφοριών και τη συνεπή εφαρμογή των αρχών για τις αποδοχές στον τραπεζικό τομέα προκειμένου να θεσπιστεί από την Επιτροπή.
(20)
Δεδομένου ότι οι ελλιπώς σχεδιασμένες πολιτικές αποδοχών και τα ελλιπώς σχεδιασμένα συστήματα κινήτρων μπορούν να αυξήσουν αδικαιολόγητο επίπεδο τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων, θα πρέπει να λαμβάνεται άμεση διορθωτική δράση και, εφόσον κρίνεται απαραίτητο κατάλληλα διορθωτικά μέτρα. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να διασφαλισθεί ότι οι αρμόδιες αρχές έχουν την εξουσία να επιβάλλουν ποιοτικά και ποσοτικά μέτρα στις υπόψη οντότητες, τα οποία θα έχουν ως στόχο την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εντοπίσθηκαν σε σχέση με τις πολιτικές αποδοχών κατά την εποπτική αξιολόγηση του Πυλώνα ΙΙ. Τα ποιοτικά μέτρα που είναι διαθέσιμα στις αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν την απαίτηση από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να μειώσουν τον κίνδυνο που ενέχουν οι δραστηριότητες, τα προϊόντα και τα συστήματά τους, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής αλλαγών στις δομές των αποδοχών ή του παγώματος των μεταβλητών τμημάτων των αποδοχών, στον βαθμό που αυτά δεν συνάδουν με την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων. Τα ποσοτικά μέτρα περιλαμβάνουν την απαίτηση διακράτησης πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων.
(21)
Οι δομές καλής διακυβέρνησης, η διαφάνεια και η γνωστοποίηση είναι αναγκαίες προκειμένου να υπάρχουν υγιείς πολιτικές αποδοχών. Προκειμένου να διασφαλισθεί η προσήκουσα διαφάνεια στην αγορά όσον αφορά τις δομές των αποδοχών τους και τους συναφείς κινδύνους, τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να δημοσιοποιούν αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που εφαρμόζουν καθώς και, για λόγους εμπιστευτικότητας, συνολικά ποσά για εκείνους τους υπαλλήλους οι επαγγελματικές δραστηριότητες των οποίων έχουν ουσιώδη αντίκτυπο στο προφίλ κινδύνων του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (μετόχους, υπαλλήλους και ευρύ κοινό). Ωστόσο, η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να επιβάλλεται με την επιφύλαξη της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (8).
(22)
Οι διατάξεις για τις αποδοχές που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, προκειμένου να διασφαλισθεί η πλήρης αποτελεσματικότητά τους και να αποφευχθεί η οποιαδήποτε διάκριση στην εφαρμογή τους, θα πρέπει να εφαρμόζονται στις αποδοχές που οφείλονται βάσει των συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την ημερομηνία θέσης σε πραγματική εφαρμογή σε κάθε κράτος μέλος και στις αποδοχές που αποφασίσθηκε να καταβληθούν ή καταβλήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή. Επιπροσθέτως, προκειμένου να διαφυλάσσονται οι επιδιωκόμενοι από την παρούσα οδηγία στόχοι, ειδικά η αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων, σε σχέση με περιόδους που εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό χρηματοοικονομικής αστάθειας, και προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος καταστρατήγησης των διατάξεων για τις αποδοχές που παρατίθενται στην παρούσα οδηγία κατά το χρονικό διάστημα πριν από την εκτέλεσή τους, είναι απαραίτητο οι διατάξεις αυτές να εφαρμόζονται στις αποδοχές που αποφασίσθηκε να αποδοθούν αλλά δεν καταβλήθηκαν ακόμη πριν από την ημερομηνία θέσης σε πραγματική εφαρμογή σε κάθε κράτος μέλος, για υπηρεσίες παρασχεθείσες το 2010.
(23)
Η επανεξέταση των κινδύνων στους οποίους ενδέχεται να εκτίθεται το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να καταλήγει σε αποτελεσματικά εποπτικά μέτρα. Είναι, επομένως, αναγκαίο να επιτευχθεί περαιτέρω σύγκλιση με σκοπό την ενθάρρυνση της λήψης κοινών αποφάσεων από τους εποπτικούς φορείς και τη διασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού εντός της Ένωσης.
(24)
Τα πιστωτικά ιδρύματα που επενδύουν σε επανατιτλοποιήσεις υποχρεούνται βάσει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ να επιδεικνύουν δέουσα επιμέλεια σε σχέση με τους τίτλους από τιτλοποιήσεις απαιτήσεων, και τους λοιπούς τίτλους που τυχόν συμπεριλαμβάνονται στα υποκείμενα χαρτοφυλάκια τίτλων. Τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει επίσης να αξιολογούν αν τα ανοίγματα στο πλαίσιο προγραμμάτων έκδοσης εμπορικών χρεωγράφων εξασφαλισμένων με στοιχεία ενεργητικού συνιστούν ανοίγματα επανατιτλοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των ανοιγμάτων στο πλαίσιο προγραμμάτων για την απόκτηση τμημάτων υψηλότερης εξασφάλισης χωριστών ομάδων ολόκληρων δανείων, όπου κανένα από τα δάνεια αυτά δεν συνιστά άνοιγμα τιτλοποίησης ή επανατιτλοποίησης, και η προστασία κατά των πρώτων ζημιών για κάθε επένδυση παρέχεται από τον πωλητή των δανείων. Στην τελευταία περίπτωση, η ειδική για κάθε ομάδα ταμειακή διευκόλυνση δεν θα πρέπει γενικά να θεωρείται ως άνοιγμα επανατιτλοποίησης διότι αντιπροσωπεύει τμήμα ομάδας που αποτελείται από ένα μοναδικό περιουσιακό στοιχείο (ήτοι της ομάδας ολόκληρων δανείων) η οποία δεν περιέχει ανοίγματα τιτλοποίησης. Αντιθέτως, μία πιστωτική ενίσχυση σε επίπεδο προγράμματος που καλύπτει ορισμένες μόνο από τις ζημίες, πέραν της προστασίας που παρέχεται από τον πωλητή για τις διάφορες ομάδες, θα συνιστούσε γενικά κατάτμηση του κινδύνου μιας ομάδας πολλαπλών περιουσιακών στοιχείων που περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα άνοιγμα τιτλοποίησης, και επομένως συνιστά άνοιγμα επανατιτλοποίησης. Ωστόσο, εάν παρόμοιο πρόγραμμα αυτού του είδους χρηματοδοτείται αποκλειστικά από μία και μόνη κατηγορία εμπορικών χρεωγράφων, και όταν ούτε η πιστωτική ενίσχυση σε επίπεδο προγράμματος συνιστά επανατιτλοποίηση ούτε τα εμπορικά χρεώγραφα καλύπτονται πλήρως από το ανάδοχο πιστωτικό ίδρυμα, αφήνοντας τον επενδυτή στην ουσία εκτεθειμένο στον πιστωτικό κίνδυνο του αναδόχου και όχι των υποκείμενων ομάδων ή περιουσιακών στοιχείων, τότε τα εν λόγω χρεώγραφα δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως ανοίγματα επανατιτλοποίησης.
(25)
Οι διατάξεις σχετικά με τη συνετή αποτίμηση της οδηγίας 2006/49/ΕΚ θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα τα μέσα που αποτιμώνται στην εύλογη αξία τους, είτε στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών είτε σε άλλο χαρτοφυλάκιο πέραν του χαρτοφυλακίου συναλλαγών. Θα πρέπει να αποσαφηνισθεί ότι, εάν η εφαρμογή της συνετής αποτίμησης συνεπάγεται κατώτερη λογιστική αξία από αυτήν που αναγνωρίζεται πραγματικά κατά τη λογιστική καταχώριση, η απόλυτη τιμή της διαφοράς πρέπει να αφαιρείται από τα ίδια κεφάλαια.
(26)
Τα ιδρύματα πρέπει να μπορούν να επιλέξουν κατά πόσον θα υπολογίσουν κεφαλαιακή απαίτηση ή θα αφαιρέσουν από τα ίδια κεφάλαια τις θέσεις τιτλοποίησης που σταθμίζονται με συντελεστή στάθμισης κινδύνου 1 250 % βάσει της παρούσας οδηγίας, ανεξάρτητα από το κατά πόσον οι θέσεις βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών ή εκτός χαρτοφυλακίου συναλλαγών.
(27)
Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις για κινδύνους διακανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στα ανοίγματα που περιλαμβάνονται στα λοιπά χαρτοφυλάκια πέραν του χαρτοφυλακίου συναλλαγών.
(28)
Το μεταβιβάζον ή το ανάδοχο ίδρυμα δεν θα πρέπει να είναι σε θέση να παρακάμπτει την απαγόρευση της έμμεσης υποστήριξης χρησιμοποιώντας τα χαρτοφυλάκια συναλλαγών του προκειμένου να παράσχει την εν λόγω υποστήριξη.
(29)
Με την επιφύλαξη των δημοσιοποιήσεων που απαιτούνται ρητά από την παρούσα οδηγία, στόχος των απαιτήσεων δημοσιοποίησης πρέπει να είναι να παρέχονται στους συμμετέχοντες στην αγορά ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες όσον αφορά το προφίλ κινδύνου κάθε μεμονωμένου ιδρύματος. Επομένως, τα ιδρύματα πρέπει να υποχρεούνται να δημοσιοποιούν πρόσθετες πληροφορίες οι οποίες δεν αναφέρονται ρητά στην παρούσα οδηγία, όποτε παρόμοια δημοσιοποίηση είναι αναγκαία για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
(30)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνεπής εφαρμογή της οδηγίας 2006/48/ΕΚ σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή και η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας συγκρότησαν το 2006 ομάδα εργασίας (Ομάδα μεταφοράς της οδηγίας για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις - CRDTG), στην οποία ανέθεσαν την εξέταση και την επίλυση των προβλημάτων που σχετίζονται με την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας. Σύμφωνα με τη CRDTG, ορισμένες τεχνικές διατάξεις των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ χρήζουν περαιτέρω αποσαφήνισης. Επομένως, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να αποσαφηνισθούν.
(31)
Σε περίπτωση που υπάρχει εξωτερική πιστοληπτική αξιολόγηση θέσης σε τιτλοποίηση που ενσωματώνει τις επιπτώσεις από την πιστωτική προστασία που παρέχεται από το ίδιο το ίδρυμα που επενδύει, το εν λόγω ίδρυμα δεν πρέπει να μπορεί να επωφεληθεί από τον χαμηλότερο συντελεστή στάθμισης κινδύνου που προκύπτει από τη συγκεκριμένη προστασία. Τούτο δεν πρέπει να οδηγεί σε μείωση του κεφαλαίου της τιτλοποίησης, εφόσον υπάρχουν τρόποι καθορισμού ενός συντελεστή στάθμισης κινδύνου που αποτυπώνει τον πραγματικό κίνδυνο της θέσης, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εν λόγω πιστωτική προστασία.
(32)
Οι απαιτήσεις δημοσιοποίησης των ιδρυμάτων αναφορικά με τις τιτλοποιήσεις θα πρέπει να ενισχυθούν σημαντικά. Τα ιδρύματα πρέπει, ειδικότερα, να λαμβάνουν επίσης υπόψη τους κινδύνους θέσεων τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών. Επιπλέον, για να διασφαλισθεί η κατάλληλη διαφάνεια όσον αφορά τις δραστηριότητες τιτλοποίησης ενός ιδρύματος, οι δημοσιοποιήσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τον βαθμό στον οποίο το ίδρυμα είναι ανάδοχος οντότητας ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση και τη συμμετοχή ορισμένων συνδεδεμένων οντοτήτων, δεδομένου ότι τα στενά συνδεδεμένα μέρη μπορούν να αποτελούν διαρκή κίνδυνο για το υπόψη ίδρυμα.
(33)
Οι κεφαλαιακές επιβαρύνσεις για ειδικούς κινδύνους για θέσεις τιτλοποίησης θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις στο χαρτοφυλάκιο τραπεζικών συναλλαγών, καθώς οι τελευταίες προσφέρουν μια πιο διαφοροποιημένη και ευαίσθητη, σε θέματα κινδύνων, μεταχείριση των θέσεων τιτλοποίησης.
(34)
Δεδομένων των πρόσφατων ασθενών επιδόσεών τους, θα πρέπει να ενισχυθούν τα πρότυπα που εφαρμόζονται στα εσωτερικά υποδείγματα για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων του κινδύνου αγοράς. Ειδικότερα, η αποτύπωση των κινδύνων θα πρέπει να ολοκληρωθεί όσον αφορά τον πιστωτικό κίνδυνο στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών. Επιπλέον, οι κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν μια συνιστώσα κατάλληλη για ακραίες συνθήκες προκειμένου να ενισχυθούν οι κεφαλαιακές απαιτήσεις σε περίπτωση επιδείνωσης των συνθηκών της αγοράς και με σκοπό τη μείωση του φαινομένου της προκυκλικότητας. Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να διενεργούν «αντίστροφες» ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (reverse stress tests) έτσι ώστε να εξετάζουν ποια είναι τα σενάρια που μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα τους, εκτός εάν μπορούν να αποδείξουν ότι τέτοια δοκιμή είναι περιττή. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες ιδιαίτερες δυσκολίες χειρισμού των θέσεων τιτλοποίησης χρησιμοποιώντας προσεγγίσεις βασισμένες σε εσωτερικά υποδείγματα, η ικανότητα των ιδρυμάτων να κατασκευάζουν υποδείγματα για τους κινδύνους τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών πρέπει να περιορισθεί και να απαιτείται, εξ ορισμού, μια τυποποιημένη κεφαλαιακή απαίτηση για θέσεις τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών.
(35)
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει περιορισμένες εξαιρέσεις για ορισμένες συναλλαγές διαπραγμάτευσης συσχετίσεων, σύμφωνα με τις οποίες η εποπτική αρχή επιτρέπει στα ιδρύματα να υπολογίζουν μια συνολική κεφαλαιακή επιβάρυνση που υπόκειται σε αυστηρές ελάχιστες απαιτήσεις. Στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να απαιτείται από τα ιδρύματα να επιβάλλουν, σε αυτές τις συναλλαγές, επιβάρυνση κεφαλαίου ίση προς το υψηλότερο ποσό μεταξύ της κεφαλαιακής επιβάρυνσης σύμφωνα με την εσωτερικά αναπτυχθείσα προσέγγιση και του 8 % της κεφαλαιακής επιβάρυνσης για ειδικό κίνδυνο σύμφωνα με την τυποποιημένη μέθοδο μέτρησης. Δεν θα πρέπει να απαιτείται τα ανοίγματα αυτά να υπόκεινται στην κεφαλαιακή απαίτηση πρόσθετου κινδύνου, αλλά θα πρέπει να ενσωματώνονται στις μετρήσεις τόσο της δυνητικής ζημίας όσο και της δυνητικής ζημίας ακραίων συνθηκών.
(36)
Το άρθρο 152 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ επιβάλλει σε ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα την υποχρέωση να παρέχουν ίδια κεφάλαια τουλάχιστον ίσα με συγκεκριμένα καθορισμένα κατώτατα ποσά για τις τρεις δωδεκάμηνες περιόδους μεταξύ της 31ης Δεκεμβρίου 2006 και της 31ης Δεκεμβρίου 2009. Υπό το πρίσμα της παρούσας κατάστασης στο τραπεζικό σύστημα και της παράτασης των μεταβατικών ρυθμίσεων περί ελαχίστου κεφαλαίου, οι οποίες υιοθετήθηκαν από την Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία, είναι σκόπιμη η ανανέωση αυτής της απαίτησης για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011.
(37)
Προκειμένου να μην αποθαρρυνθεί η υιοθέτηση, από τα πιστωτικά ιδρύματα, της μεθόδου εσωτερικών διαβαθμίσεων (ΜΕΔ) ή εξελιγμένων μεθόδων μέτρησης (ΕΜΜ) για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου εξαιτίας αδικαιολόγητου και δυσανάλογου κόστους εφαρμογής, θα πρέπει να καταστεί δυνατόν να επιτρέπεται στα πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία έχουν υιοθετήσει τις μεθόδους ΜΕΔ ή ΕΜΜ από την 1η Ιανουαρίου 2010 και τα οποία, επομένως, χρησιμοποιούσαν προηγουμένως άλλες λιγότερο εξελιγμένες μεθόδους για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών τους απαιτήσεων, με την επιφύλαξη της έγκρισης των αρμόδιων εποπτικών αρχών, να χρησιμοποιούν τις λιγότερο εξελιγμένες μεθόδους ως βάση υπολογισμού του μεταβατικού κατώτατου ορίου. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να παρακολουθούν στενά τις αγορές, να διασφαλίζουν ισότιμους όρους ανταγωνισμού εντός όλων των αγορών και των τμημάτων των αγορών τους και να μεριμνούν για την αποφυγή στρεβλώσεων στην εσωτερική αγορά.
(38)
Σύμφωνα με το άρθρο 34 της Διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (9), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίσουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία μεταξύ της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιήσουν.
(39)
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας αποτελούν βήματα της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας για να αντιμετωπιστεί η χρηματοπιστωτική κρίση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της G-20, του ΣΧΣ και της επιτροπής της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία, ενδέχεται να απαιτούνται περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για δημιουργία αντικυκλικών αποθεμάτων, «δυναμικών προβλέψεων», της λογικής που διέπει τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων στην οδηγία 2006/48/ΕΚ και των συμπληρωματικών μέτρων προς τις απαιτήσεις βάσει κινδύνου για τα πιστωτικά ιδρύματα ώστε να συγκρατηθεί αποτελεσματικότερα η αύξηση της μόχλευσης στο τραπεζικό σύστημα. Προκειμένου να διασφαλισθεί η κατάλληλη δημοκρατική εποπτεία της διαδικασίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να συμμετέχουν εγκαίρως και αποτελεσματικά.
(40)
Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την εφαρμογή των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ για να διασφαλίσει ότι οι διατάξεις τους εφαρμόζονται κατά τρόπο ισότιμο που δεν καταλήγει σε διακρίσεις μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της νομικής δομής ή του μοντέλου ιδιοκτησίας τους.
(41)
H Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί προκειμένου να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ σχετικά με τεχνικές προσαρμογές της οδηγίας 2006/48/ΕΚ για να διευκρινισθούν ορισμοί και να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της ή για να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να ευθυγραμμιστεί η ορολογία και οι ορισμοί των πλαισίων σύμφωνα με μεταγενέστερες σχετικές πράξεις, για να διευρυνθεί το περιεχόμενο ή να προσαρμοσθεί η ορολογία του καταλόγου δραστηριοτήτων που υπόκεινται σε αμοιβαία αναγνώριση βάσει της εν λόγω οδηγίας ώστε να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να αναπροσαρμοσθούν οι τομείς στους οποίους οι αρμόδιες αρχές είναι υποχρεωμένες να ανταλλάσσουν πληροφορίες, για να προσαρμοσθούν οι περί ιδίων κεφαλαίων διατάξεις της εν λόγω οδηγίας ώστε να αντικατοπτριστούν οι εξελίξεις στα λογιστικά πρότυπα ή στη νομοθεσία της Ένωσης, ή όσον αφορά τη σύγκλιση των μεθόδων εποπτείας, για να διευρύνει τον κατάλογο των κλάσεων χρηματοδοτικού ανοίγματος για τους σκοπούς της τυποποιημένης προσέγγισης ή της προσέγγισης ΜΕΔ προκειμένου να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να αναπροσαρμόζονται ορισμένα ποσά σχετικά με αυτές τις κλάσεις χρηματοδοτικού ανοίγματος συνυπολογίζοντας τον πληθωρισμό, για να αναπροσαρμόζεται ο κατάλογος και η κατάταξη των εκτός ισολογισμού στοιχείων και για να αναπροσαρμόζονται συγκεκριμένες διατάξεις και τεχνικά κριτήρια σχετικά με την αντιμετώπιση του πιστωτικού κινδύνου αντισυμβαλλομένου, σχετικά με την οργάνωση και την αντιμετώπιση του κινδύνου, την τυποποιημένη προσέγγιση και την προσέγγιση ΜΕΔ, σχετικά με τον μετριασμό του πιστωτικού κινδύνου, σχετικά με τις θέσεις τιτλοποίησης, σχετικά με τον λειτουργικό κίνδυνο, σχετικά με την επανεξέταση και αξιολόγηση από τις αρμόδιες αρχές και σχετικά με τη δημοσιοποίηση, προκειμένου να ληφθούν υπόψη εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές ή στα λογιστικά πρότυπα ή στη νομοθεσία της Ένωσης, ή προκειμένου να επιτευχθεί σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ προκειμένου περί μέτρων που καθορίζουν το μέγεθος των αιφνιδίων και μη αναμενομένων μεταβολών στα επιτόκια για τους σκοπούς της επανεξέτασης και της αξιολόγησης από τις αρμόδιες αρχές βάσει της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του κινδύνου επιτοκίου που προκύπτει από μη εμπορικές δραστηριότητες, για να ορίσει μια προσωρινή μείωση του ελαχίστου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων ή σταθμίσεων κινδύνου που προβλέπει η ανωτέρω οδηγία ώστε να συνεκτιμηθούν ειδικές συνθήκες, για να διευκρινίσει την εξαίρεση ορισμένων ανοιγμάτων από την εφαρμογή των περί μεγάλων ανοιγμάτων διατάξεων της ανωτέρω οδηγίας, και για να αναπροσαρμόζει τα κριτήρια για την αξιολόγηση εκ μέρους των εποπτών που προβλέπει η ανωτέρω οδηγία σε σχέση με την καταλληλότητα ενός προτεινομένου αγοραστή πιστωτικού ιδρύματος και τη χρηματοπιστωτική ορθότητα κάθε προτεινομένης αγοράς.
(42)
H Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ προκειμένου περί τεχνικών προσαρμογών της οδηγίας 2006/49/ΕΚ για να αποσαφηνίζει ορισμούς που θα διασφαλίζουν την ενιαία εφαρμογή της ανωτέρω οδηγίας ή για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να προσαρμόζει τα ποσά αρχικού κεφαλαίου που προβλέπονται από ορισμένες διατάξεις της ανωτέρω οδηγίας και τα ειδικά ποσά που σχετίζονται με τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών ώστε να συνεκτιμηθούν εξελίξεις στον οικονομικό και νομισματικό τομέα, για να προσαρμόζει τις κατηγορίες επιχειρήσεων επενδύσεων που είναι επιλέξιμες για ορισμένες παρεκκλίσεις από τα υποχρεωτικά ελάχιστα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων ώστε να συνεκτιμηθούν οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, για να διευκρινίσει την απαίτηση ότι οι επιχειρήσεις επενδύσεων έχουν ίδια κεφάλαια ίσα προς το ένα τέταρτο των παγίων εξόδων τους κατά το προηγούμενο έτος προκειμένου να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή της ανωτέρω οδηγίας, για να ευθυγραμμίζει την ορολογία και τους ορισμούς με τις μεταγενέστερες σχετικές πράξεις, για να προσαρμόζει τις τεχνικές διατάξεις της ανωτέρω οδηγίας σχετικά με τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για διάφορες κλάσεις κινδύνου και τα μεγάλα ανοίγματα, για τη χρήση εσωτερικών μοντέλων υπολογισμού των κεφαλαιακών απαιτήσεων και για τη διαπραγμάτευση ώστε να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές ή σε πρότυπα μέτρησης κινδύνου ή σε λογιστικά πρότυπα, ή στη νομοθεσία της Ένωσης, ή σχετικά με τη σύγκλιση των πρακτικών εποπτείας, και για να συνεκτιμηθεί το αποτέλεσμα της επανεξέτασης διαφόρων θεμάτων σχετικών με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
(43)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους τρεις μήνες από την ημέρα κοινοποίησης για να αντιταχθούν σε πράξη κατ’ εξουσιοδότηση. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου το διάστημα αυτό θα πρέπει επίσης να μπορεί να παρατείνεται κατά τρεις μήνες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να μπορούν να ενημερώσουν τα άλλα θεσμικά όργανα για την πρόθεσή τους να μην διατυπώσουν αντιρρήσεις. Αυτή η έγκαιρη έγκριση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ενδείκνυται ιδιαίτερα όταν πρέπει να τηρηθούν προθεσμίες, παραδείγματος χάριν όπου υπάρχουν χρονοδιαγράμματα που καθορίζονται στη βασική πράξη βάσει των οποίων η Επιτροπή θεσπίζει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση.
(44)
Στη δήλωση 39 για το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προσαρτάται στην Τελική Πράξη της διακυβερνητικής διάσκεψης η οποία υιοθέτησε τη συνθήκη της Λισαβόνας, που υπεγράφη στις 13 Δεκεμβρίου 2007, η διάσκεψη σημείωσε την πρόθεση της Επιτροπής να συνεχίσει να διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες που ορίζονται από τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία των σχεδίων πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της.
(45)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι η απαίτηση από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να υιοθετούν πολιτικές αποδοχών που να συνάδουν με την αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων και να προσαρμόζουν ορισμένες κεφαλαιακές απαιτήσεις, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(46)
Οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθούν αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2006/48/ΕΚ
Η οδηγία 2006/48/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα σημεία:
«40α) “Επανατιτλοποίηση”: τιτλοποίηση στην οποία ο συνδεδεμένος με υποκείμενη ομάδα ανοιγμάτων κίνδυνος κατατέμνεται και τουλάχιστον ένα από τα υποκείμενα ανοίγματα είναι θέση τιτλοποίησης·
40β) “Θέση επανατιτλοποίησης”: χρηματοδοτικό άνοιγμα σε επανατιτλοποίηση·»·
β)
Προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«49) “Προαιρετικές συνταξιοδοτικές παροχές”: αυξημένες συνταξιοδοτικές παροχές που χορηγούνται σε προαιρετική βάση από το πιστωτικό ίδρυμα σε εργαζόμενο ως μέρος του συνόλου των μεταβλητών αποδοχών του, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν τις δουλευμένες αμοιβές που παρέχονται σε εργαζόμενο δυνάμει των όρων του συνταξιοδοτικού προγράμματος της εταιρείας του.».
2)
Στο άρθρο 11, παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας διασφαλίζει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των προσώπων που διευθύνουν πράγματι τις δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος.»·
3)
Το άρθρο 22 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής απαιτούν από κάθε πιστωτικό ίδρυμα να διαθέτει ένα άρτιο πλαίσιο διακυβέρνησης, που περιλαμβάνει σαφή οργανωτική διάρθρωση με ευκρινείς, διαφανείς και συνεπείς γραμμές ευθύνης, αποτελεσματικές διαδικασίες εντοπισμού, διαχείρισης, παρακολούθησης και αναφοράς των κινδύνων τους οποίους αναλαμβάνει ή ενδέχεται να αναλάβει, επαρκείς μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, συμπεριλαμβανομένων κατάλληλων διοικητικών και λογιστικών διαδικασιών, καθώς και πολιτικές και πρακτικές αποδοχών οι οποίες είναι συνεπείς και προωθούν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων.»·
β)
Προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής χρησιμοποιούν τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια για δημοσιοποίηση που ορίζονται στην παράγραφο 15, στοιχείο στ) του μέρους 2 του παραρτήματος XII για τη συγκριτική αξιολόγηση των τάσεων και των πρακτικών των πολιτικών αποδοχών. Η αρμόδια αρχή παρέχει στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας αυτές τις πληροφορίες.
4. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας διασφαλίζει την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις υγιείς πολιτικές αποδοχών οι οποίες συνάδουν με τις αρχές που προβλέπονται στις παραγράφους 23 και 24 του παραρτήματος V. Οι κατευθυντήριες γραμμές λαμβάνουν επίσης υπόψη τις αρχές περί ορθών πολιτικών αποδοχών που ορίζονται στη Σύσταση της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2009, σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (10).
Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών με σκοπό:
α)
να καθορίσει συγκεκριμένα κριτήρια βάσει των οποίων θα υπολογίζεται η κατάλληλη αναλογία σταθερής και μεταβλητής συνιστώσας των συνολικών αποδοχών κατά την έννοια της παραγράφου 23 παράγραφος 1 του παραρτήματος V,
β)
να καθορίσει μέσα δυνάμενα να επιλεγούν ως μέσα κατά την έννοια της παραγράφου 23 στοιχείο ιε) σημείο ii) του παραρτήματος V τα οποία αντανακλούν προσηκόντως την πιστοληπτική ικανότητα του πιστωτικού ιδρύματος κατά την έννοια της παραγράφου 23 του στοιχείου ιε) του εν λόγω παραρτήματος.
Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών Κινητών Αξιών συνεργάζεται στενά με την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας ώστε να διασφαλιστεί η ύπαρξη κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών για τις κατηγορίες υπαλλήλων που ασχολούνται με την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και δραστηριότητες κατά την έννοια του σημείου 2 του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.
Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 3 για να προβαίνει σε συγκριτική αξιολόγηση των τάσεων και των πρακτικών αποδοχών σε επίπεδο Ένωσης.
5. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής συγκεντρώνουν πληροφορίες για τον αριθμό ατόμων ανά πιστωτικό ίδρυμα που ανήκουν σε επίπεδο αμοιβών τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου ευρώ, συμπεριλαμβανομένων του σχετικού επιχειρηματικού τομέα και των βασικών στοιχείων μισθού, των πρόσθετων αμοιβών, των μακροπρόθεσμων επιβραβεύσεων και συνταξιοδοτικών εισφορών. Αυτές οι πληροφορίες διαβιβάζονται στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας η οποία τις αποκαλύπτει συνολικά στη βάση κράτους μέλους καταγωγής σε κοινό μορφότυπο διαβίβασης στοιχείων. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας μπορεί να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να διευκολύνει την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου και να διασφαλίζει τη συνέπεια των πληροφοριών που συγκεντρώνονται.
4)
Στο άρθρο 54, προστίθεται η εξής παράγραφος:
«Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, για τους σκοπούς της πρώτης παραγράφου, οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές τους έχουν την εξουσία να επιβάλλουν ή να εφαρμόζουν οικονομικής φύσεως και μη οικονομικής φύσεως κυρώσεις ή άλλα μέτρα. Οι εν λόγω κυρώσεις ή μέτρα είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.».
5)
Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 57, το στοιχείο ιη) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ιη)
Το ποσό του ανοίγματος σε θέσεις τιτλοποίησης που σταθμίζονται με συντελεστή στάθμισης 1 250 % δυνάμει της παρούσας οδηγίας και το ποσό του ανοίγματος σε θέσεις τιτλοποίησης στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών που θα σταθμίζονταν με συντελεστή στάθμισης 1 250 % αν ευρίσκονταν εκτός του χαρτοφυλακίου συναλλαγών του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος.».
6)
Στο άρθρο 64, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Τα πιστωτικά ιδρύματα εφαρμόζουν τις διατάξεις του μέρους Β του παραρτήματος VII της οδηγίας 2006/49/ΕΚ σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία τους που αποτιμώνται σε εύλογη αξία κατά τον υπολογισμό του ύψους των ιδίων κεφαλαίων και αφαιρούν από το σύνολο των στοιχείων υπό α) έως γα), μείον τα στοιχεία υπό θ) έως ια), του άρθρου 57, το ποσό τυχόν άλλων πρόσθετων και αναγκαίων προσαρμογών αξίας. Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας διάταξης.».
7)
Στο άρθρο 66, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Το ήμισυ του συνόλου των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία ιβ) έως ιη) του άρθρου 57 αφαιρείται από το σύνολο των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία α) έως οθ), μείον τα στοιχεία που απαριθμούνται στα στοιχεία θ) έως ια) του εν λόγω άρθρου, και το ήμισυ από το σύνολο των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία δ) έως η) του εν λόγω άρθρου, τηρουμένων των περιορισμών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Εάν το ήμισυ του αθροίσματος των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία ιβ) έως ιη) είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία δ) έως η) του άρθρου 57, η διαφορά αφαιρείται από το άθροισμα των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία α) έως γα), μείον τα στοιχεία που απαριθμούνται στα στοιχεία θ) έως ια) του εν λόγω άρθρου.
Τα στοιχεία που απαριθμούνται στο στοιχείο ιη) του άρθρου 57 δεν αφαιρούνται, εφόσον έχουν ληφθεί υπόψη στον υπολογισμό των σταθμισμένων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων για τους σκοπούς του άρθρου 75, όπως ορίζεται στην παρούσα οδηγία ή στον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων, όπως ορίζεται στο παράρτημα I ή V της οδηγίας 2006/49/ΕΚ.».
8)
Στο άρθρο 75, τα στοιχεία β) και γ) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
όσον αφορά τις δραστηριότητες χαρτοφυλακίου συναλλαγών, για τον κίνδυνο θέσης, τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και, στο μέτρο που επιτρέπεται η υπέρβαση των ορίων που θεσπίζονται στα άρθρα 111 έως 117, για μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα που υπερβαίνουν τα εν λόγω όρια, των κεφαλαιακών απαιτήσεων που υπολογίζονται βάσει του άρθρου 18 και των άρθρων 28 έως 32 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ,
γ)
όσον αφορά το σύνολο των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, για τον κίνδυνο συναλλάγματος, τον κίνδυνο διακανονισμού και τον κίνδυνο βασικών εμπορευμάτων, των κεφαλαιακών απαιτήσεων που υπολογίζονται βάσει του άρθρου 18 της οδηγίας 2006/49/ΕΚ,».
9)
Στο άρθρο 101, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ένα ανάδοχο πιστωτικό ίδρυμα, ή ένα μεταβιβάζον πιστωτικό ίδρυμα το οποίο σε σχέση με μια τιτλοποίηση έκανε χρήση του άρθρου 95 στον υπολογισμό των σταθμισμένων ποσών ανοιγμάτων, ή πώλησε χρηματοπιστωτικά μέσα από το χαρτοφυλάκιο συναλλαγών του σε οντότητα ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση με αποτέλεσμα να μην υποχρεούται πλέον να κατέχει ίδια κεφάλαια για τους κινδύνους των εν λόγω μέσων, δεν παρέχει υποστήριξη στην τιτλοποίηση, με σκοπό τη μείωση των δυνητικών ή πραγματικών ζημιών των επενδυτών, πέραν των όσων προβλέπουν οι συμβατικές του υποχρεώσεις.».
10)
Το άρθρο 136 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 1, δεύτερο εδάφιο, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«στ)
να απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα τον περιορισμό της μεταβλητής αμοιβής ως ποσοστού του συνόλου των καθαρών εσόδων όταν το ύψος της δεν συνάδει με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης·
ζ)
να απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να χρησιμοποιούν καθαρά για την ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης.»·
β)
Στην παράγραφο 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Για τον σκοπό του καθορισμού του κατάλληλου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων με βάση τον έλεγχο και την αξιολόγηση που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 124, οι αρμόδιες αρχές αξιολογούν κατά πόσον απαιτείται οποιαδήποτε επιβολή ειδικής απαίτησης ιδίων κεφαλαίων, πέραν του ελάχιστου επιπέδου, για την αποτύπωση των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί ένα πιστωτικό ίδρυμα, λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τις ποσοτικές και ποιοτικές πτυχές της διαδικασίας αξιολόγησης των πιστωτικών ιδρυμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 123·
β)
το πλαίσιο, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς του πιστωτικού ιδρύματος που αναφέρονται στο άρθρο 22·
γ)
το αποτέλεσμα του ελέγχου και της αξιολόγησης που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 124.».
11)
Στο άρθρο 145, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα πιστωτικά ιδρύματα υιοθετούν επίσημη πολιτική συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις δημοσιοποίησης που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 και διαθέτουν πολιτικές αξιολόγησης της καταλληλότητας των δημοσιοποιήσεών τους, περιλαμβανομένης της επαλήθευσης και της συχνότητάς τους. Τα πιστωτικά ιδρύματα διαθέτουν επίσης πολιτικές αξιολόγησης του κατά πόσον οι δημοσιοποιήσεις τους μεταφέρουν πλήρως το προφίλ του κινδύνου στους συμμετέχοντες στην αγορά.
Εάν οι εν λόγω δημοσιοποιήσεις δεν μεταφέρουν πλήρως το προφίλ του κινδύνου στους συμμετέχοντες στην αγορά, τα πιστωτικά ιδρύματα οφείλουν να δημοσιοποιούν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες επιπλέον εκείνων που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 1. Ωστόσο, υποχρεούνται να δημοσιοποιούν μόνον τις πληροφορίες που είναι ουσιώδεις και όχι τις πληροφορίες που ανήκουν στην ιδιοκτησία τους ή είναι εμπιστευτικές σύμφωνα με τα τεχνικά κριτήρια που προβλέπονται στο μέρος 1 του παραρτήματος XII.».
12)
Η επικεφαλίδα του Τίτλου VI αντικαθίσταται από την εξής:
«ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ»
13)
Το άρθρο 150 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Εξαιρουμένης της πρότασης την οποία η Επιτροπή οφείλει να υποβάλει δυνάμει του άρθρου 62 για τα ίδια κεφάλαια, οι τεχνικές προσαρμογές όσον αφορά τις ακόλουθες περιπτώσεις, θεσπίζονται με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 151α και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 151β και 151γ:
α)
την αποσαφήνιση των ορισμών για να διασφαλισθεί η ενιαία εφαρμογή της παρούσας οδηγίας,
β)
την αποσαφήνιση των ορισμών προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη, κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές,
γ)
την ευθυγράμμιση της ορολογίας και τη διατύπωση των ορισμών σύμφωνα με εκείνες των μεταγενέστερων πράξεων στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων και συναφών θεμάτων,
δ)
τη διεύρυνση του περιεχομένου του καταλόγου ο οποίος μνημονεύεται στα άρθρα 23 και 24 και περιέχεται στο παράρτημα I ή την προσαρμογή της ορολογίας του καταλόγου προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές,
ε)
τους τομείς στους οποίους οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες, όπως απαριθμούνται στο άρθρο 42,
στ)
τις τεχνικές προσαρμογές στα άρθρα 56 έως 67 και στο άρθρο 74, λόγω των εξελίξεων στα λογιστικά πρότυπα ή στις απαιτήσεις, που λαμβάνουν υπόψη τη νομοθεσία της Ένωσης, ή λόγω της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών,
ζ)
την τροποποίηση του καταλόγου των κλάσεων χρηματοδοτικού ανοίγματος στα άρθρα 79 και 86, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις των χρηματοπιστωτικών αγορών,
η)
το ποσό που προσδιορίζεται στο άρθρο 79, παράγραφος 2, στοιχείο γ), στο άρθρο 86 παράγραφος 4, στοιχείο α), στο παράρτημα VII, μέρος 1, παράγραφος 5, και στο παράρτημα VII, μέρος 2, παράγραφος 15, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις του πληθωρισμού,
θ)
τον κατάλογο και την κατάταξη των εκτός ισολογισμού στοιχείων που αναφέρονται στα παραρτήματα II και IV,
ι)
την προσαρμογή των διατάξεων του παραρτήματος III, και των παραρτημάτων V έως ΧΙΙ προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και ιδίως όσον αφορά τα νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, στα λογιστικά πρότυπα ή στις απαιτήσεις, που λαμβάνουν υπόψη τη νομοθεσία της Ένωσης, ή λόγω της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών.
1α. Λαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία του άρθρου 151, παράγραφος 2α:
α)
τεχνικές προσαρμογές του καταλόγου του άρθρου 2,
β)
τροποποίηση του ποσού του αρχικού κεφαλαίου το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 9 προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές και νομισματικές εξελίξεις.»·
β)
Η παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:
i)
Στο πρώτο εδάφιο, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η Επιτροπή δύναται να λάβει τα ακόλουθα μέτρα:»·
ii)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ) και στ) του πρώτου εδαφίου θεσπίζονται μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 151α και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 151β και 151γ. Τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία δ) και ε) του πρώτου εδαφίου θεσπίζονται με την κανονιστική διαδικασία σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 151 παράγραφος 2α.».
14)
Στο άρθρο 151 οι παράγραφοι 2 και 3 διαγράφονται.
15)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 151α
Άσκηση των ανατεθεισών αρμοδιοτήτων
1. Η αρμοδιότητα για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση βάσει του άρθρου 150 παράγραφος 1 και παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση παρέχεται στην Επιτροπή για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών από τις 15 Δεκεμβρίου 2010. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις ανατεθείσες αρμοδιότητες το αργότερο έξι μήνες πριν τη λήξη της τετραετούς περιόδου. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 151β.
2. Η Επιτροπή, όταν εκδίδει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Η αρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση υπόκειται στις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα άρθρα 151β και 151γ.
Άρθρο 151β
Ανάκληση της ανάθεσης αρμοδιοτήτων
1. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 150 παράγραφος 1 και στο άρθρο 150 παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για να αποφασισθεί εάν θα ανακληθεί η ανάθεση αρμοδιοτήτων προσπαθεί να ενημερώνει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις ανατεθείσες αρμοδιότητες που θα μπορούσαν να ανακληθούν.
3. Η απόφαση ανάκλησης τερματίζει την ανάθεση αρμοδιοτήτων που προσδιορίζεται στην απόφαση αυτή. Η απόφαση έχει άμεση ισχύ ή αναφέρει συγκεκριμένη μεταγενέστερη ημερομηνία έναρξης ισχύος. Η απόφαση δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. Η απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 151γ
Διατύπωση αντιρρήσεων σε πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώνουν αντιρρήσεις σε κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
2. Αν, κατά τη λήξη της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει διατυπώσει αντιρρήσεις στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη, η εν λόγω πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Η κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη μπορεί να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από την πάροδο της εν λόγω περιόδου, εφόσον τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις σε πράξη εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση εντός της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τότε η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δεν τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ, το θεσμικό όργανο που προβάλλει αντιρρήσεις εκθέτει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη.».
16)
Στο άρθρο 152, παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«5α. Τα πιστωτικά ιδρύματα που υπολογίζουν τα σταθμισμένα ποσά ανοιγμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 84 έως 89 παρέχουν, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ίδια κεφάλαια τα οποία είναι πάντα υψηλότερα από ή ίσα προς το ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 5γ ή την παράγραφο 5δ, εφόσον τυγχάνει εφαρμογής.
5β. Τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία χρησιμοποιούν τις εξελιγμένες μεθόδους μέτρησης όπως ορίζονται στο άρθρο 105 για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών τους απαιτήσεων για λειτουργικό κίνδυνο παρέχουν, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ίδια κεφάλαια τα οποία είναι πάντα υψηλότερα από ή ίσα προς το ποσό που ορίζεται στην παράγραφο 5γ ή την παράγραφο 5δ, εφόσον τυγχάνει εφαρμογής.
5γ. Το ποσό που αναφέρεται στις παραγράφους 5α και 5β είναι το 80 % του συνολικού ελάχιστου ποσού ιδίων κεφαλαίων το οποίο τα πιστωτικά ιδρύματα θα ήταν υποχρεωμένα να διαθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ και την οδηγία 2000/12/ΕΟΚ, όπως ίσχυε πριν την 1η Ιανουαρίου 2007.
5δ. Με την επιφύλαξη της έγκρισης από τις αρμόδιες αρχές, για τα πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 5ε, το ποσό που αναφέρεται στις παραγράφους 5α και 5β μπορεί να ανέρχεται έως το 80 % του συνολικού ελάχιστου ποσού ιδίων κεφαλαίων το οποίο τα πιστωτικά αυτά ιδρύματα θα ήταν υποχρεωμένα να διαθέτουν σύμφωνα με οποιοδήποτε από τα άρθρα 78 έως 83, και τα άρθρα 103 ή 104 και με την οδηγία 2006/49/ΕΟΚ, όπως ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011.
5ε. Ένα πιστωτικό ίδρυμα μπορεί να εφαρμόζει την παράγραφο 5δ μόνο αν άρχισε να χρησιμοποιεί τη ΜΕΔ ή ΕΜΜ για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών του απαιτήσεων κατά ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2010.».
17)
Στο άρθρο 154, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2012, το μέσο σταθμισμένο ύψος του LGD για όλα τα ανοίγματα λιανικής τραπεζικής που είναι εξασφαλισμένα με ακίνητα και δεν καλύπτονται από εγγυήσεις των κεντρικών κυβερνήσεων δεν είναι κατώτερο του 10 %.».
18)
Στο άρθρο 156, παρεμβάλλονται τα ακόλουθα εδάφια μετά το τρίτο εδάφιο:
«Έως την 1η Απριλίου 2013, η Επιτροπή εξετάζει και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παρατίθενται στα παραρτήματα V και XII, με ιδιαίτερη έμφαση στην αποδοτικότητά τους, την εφαρμογή τους και την επιβολή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς εξελίξεις. Αυτή η επανεξέταση εντοπίζει οποιαδήποτε κενά απορρέουν από την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας στις εν λόγω διατάξεις. Η Επιτροπή υποβάλει την έκθεσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από τις κατάλληλες προτάσεις.
Προκειμένου να διασφαλισθεί συνοχή και ίσοι όροι ανταγωνισμού, η Επιτροπή επανεξετάζει την εφαρμογή του άρθρου 54 σχετικά με τη συνέπεια μεταξύ των κυρώσεων και των άλλων μέτρων που επιβάλλονται και εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ένωση και, εν ανάγκη διατυπώνει προτάσεις.
Η περιοδική αξιολόγηση από την Επιτροπή της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας διασφαλίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται δεν καταλήγει σε διακρίσεις μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της νομικής δομής τους ή του μοντέλου ιδιοκτησίας τους.
Προκειμένου να διασφαλισθεί συνέπεια όσον αφορά τη συνετή προσέγγιση ως προς το κεφάλαιο, η Επιτροπή επαναξιολογεί τη συνάφεια της αναφοράς σε μέσα κατά την έννοια του άρθρου 66 παράγραφος 1α, στοιχείο α) στην παράγραφο 23 στοιχείο ιε) σημείο ii) του παραρτήματος V, μόλις αναλάβει την πρωτοβουλία να επανεξετάσει τον ορισμό των κεφαλαιακών μέσων, όπως προβλέπονται στα άρθρα 56 έως 67.».
19)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 156α
Έως την 31η Δεκεμβρίου 2011, η Επιτροπή επανεξετάζει και υποβάλλει έκθεση σχετικά με τη σκοπιμότητα αλλαγών με σκοπό την ευθυγράμμιση του παραρτήματος IX της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη διεθνείς συμφωνίες σχετικά με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων για θέσεις τιτλοποίησης. Η Επιτροπή υποβάλλει την έκθεση αυτή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο συνοδευόμενη από τυχόν κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.».
20)
Τα παραρτήματα τροποποιούνται, όπως προβλέπεται στο παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
Τροποποιήσεις στην οδηγία 2006/49/ΕΚ
Η οδηγία 2006/49/ΕΚ τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 3 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«κ)
ως “θέση τιτλοποίησης” και “θέση επανατιτλοποίησης” νοούνται αντιστοίχως η θέση τιτλοποίησης και η θέση επανατιτλοποίησης, όπως αυτές ορίζονται στην οδηγία 2006/48/ΕΚ.».
2)
Στο άρθρο 17 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Όταν ένα ίδρυμα υπολογίζει ποσά χρηματοδοτικών ανοιγμάτων με στάθμιση κινδύνου για τους σκοπούς του παραρτήματος II της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με τα άρθρα 84 έως 89 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, για τον υπολογισμό που προβλέπεται στην οδηγία 2006/48/ΕΚ παράρτημα VII, μέρος 1, παράγραφος 36, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:».
3)
Στο άρθρο 18 παράγραφος 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
των κεφαλαιακών απαιτήσεων, που υπολογίζονται σύμφωνα με τις μεθόδους και τις επιλογές που καθορίζονται στα άρθρα 28 έως 32 και στα παραρτήματα I, II και VI και, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το παράρτημα V, για τις δραστηριότητες που εντάσσονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών τους, και τις παραγράφους 1 έως 4 του παραρτήματος II για τις εκτός χαρτοφυλακίου συναλλαγών δραστηριότητές τους.».
4)
Ο τίτλος του τμήματος 2 του κεφαλαίου VIII αντικαθίσταται από τον εξής:
«Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και εκτελεστικές εξουσίες».
5)
Στο άρθρο 41, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 θεσπίζονται με πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με τα άρθρα 42α, και υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 42β και 42γ.».
6)
Στο άρθρο 42, η παράγραφος 2 διαγράφεται.
7)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 42α
Άσκηση των ανατεθεισών αρμοδιοτήτων
1. Η αρμοδιότητα για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που παρέχεται στην Επιτροπή κατά το άρθρο 41 ισχύει για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών από τις 15 Δεκεμβρίου 2010. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις ανατεθείσες αρμοδιότητες το αργότερο έξι μήνες πριν τη λήξη της τετραετούς περιόδου. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων παρατείνεται αυτομάτως για περιόδους της ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο την ανακαλέσουν σύμφωνα με το άρθρο 42β.
2. Η Επιτροπή όταν εκδίδει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
3. Η αρμοδιότητα της Επιτροπής για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων υπόκειται στις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα άρθρα 42β και 42γ.
Άρθρο 42β
Ανάκληση της ανάθεσης αρμοδιοτήτων
1. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων που προβλέπεται στο άρθρο 41 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
2. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για να αποφασισθεί εάν θα ανακληθεί η ανάθεση αρμοδιοτήτων προσπαθεί να ενημερώνει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις ανατεθείσες αρμοδιότητες που θα μπορούσαν να ανακληθούν.
3. Η απόφαση ανάκλησης τερματίζει την ανάθεση αρμοδιοτήτων που προσδιορίζεται στην απόφαση αυτή. Η απόφαση έχει άμεση ισχύ ή αναφέρει συγκεκριμένη μεταγενέστερη ημερομηνία έναρξης ισχύος. Η απόφαση δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. Η απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 42γ
Διατύπωση αντιρρήσεων σε πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση
1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώνουν αντιρρήσεις για κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
2. Αν, κατά τη λήξη της περιόδου της παραγράφου 1, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει διατυπώσει αντιρρήσεις στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη, η εν λόγω πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Η κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη μπορεί να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τεθεί σε ισχύ πριν από την πάροδο της εν λόγω περιόδου, εφόσον τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να μη διατυπώσουν αντιρρήσεις.
3. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο διατυπώσουν αντιρρήσεις σε πράξη εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση εντός της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τότε η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη δεν τίθεται σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 296 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το θεσμικό όργανο που προβάλλει αντιρρήσεις εκθέτει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα πράξη.».
(8)
Το άρθρο 47 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Έως την 30ή Δεκεμβρίου 2011 ή σε προγενέστερη αυτής ημερομηνία που καθορίζεται από τις αρμόδιες αρχές κατά περίπτωση, τα ιδρύματα που έχουν λάβει αναγνώριση για εσωτερικό υπόδειγμα ως προς τον ειδικό κίνδυνο προ της 1ης Ιανουαρίου 2007, μπορούν σύμφωνα με το παράρτημα V, παράγραφος 1, και για αυτή την υφιστάμενη αναγνώριση, να εφαρμόζουν το παράρτημα V, παράγραφοι 4 και 8 της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ όπως οι παράγραφοι αυτές ίσχυαν προ της 1ης Ιανουαρίου 2007.».
(9)
Τα παραρτήματα τροποποιούνται όπως προβλέπεται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 3
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς:
α)
τα σημεία 3, 4, 16 και 17 του άρθρου 1 και τα σημεία 1, 2 στοιχείο γ), 3, και 5 στοιχείο β) σημείο iii) του παραρτήματος I, έως την 1η Ιανουαρίου 2011· και
β)
όλες τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας εκτός από εκείνες που προσδιορίζονται στο στοιχείο α), έως την 31η Δεκεμβρίου 2011.
Τα μέτρα της παρούσας παραγράφου, όταν υιοθετούνται από τα κράτη μέλη, θα κάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή θα συνοδεύονται από την αναφορά σε αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η αναφορά καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για τη συμμόρφωση προς το σημείο 1 του παραρτήματος I απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να εφαρμόζουν τις αρχές που παρατίθενται σε αυτό στις:
i)
αμοιβές που οφείλονται βάσει συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την πραγματική ημερομηνία εκτέλεσης σε κάθε κράτος μέλος και που αποδόθηκαν ή καταβλήθηκαν μετά την ημερομηνία αυτή, και
ii)
για υπηρεσίες παρασχεθείσες το 2010, αμοιβές που αποφασίσθηκε να αποδοθούν, αλλά δεν καταβλήθηκαν ακόμη, πριν την ημερομηνία πραγματικής εκτέλεσης σε κάθε κράτος μέλος.
3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κυριότερων διατάξεων του εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 4
Έκθεση
Έχοντας υπόψη τον διεθνή χαρακτήρα του πλαισίου της Βασιλείας και τους κινδύνους που ενέχει η μη ταυτόχρονη εφαρμογή των αλλαγών που επέρχονται στο πλαίσιο αυτό σε μείζονα νομικά συστήματα, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έως την 31η Δεκεμβρίου 2010 για την πρόοδο που έχει σημειωθεί σχετικά με τη διεθνή εφαρμογή των αλλαγών στο πλαίσιο της κεφαλαιακής επάρκειας, συνοδευόμενη από κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 6
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 24 Νοεμβρίου 2010.
SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2010/76/EU
ze dne 24. listopadu 2010,
kterou se mění směrnice 2006/48/ES a 2006/49/ES, pokud jde o kapitálové požadavky na obchodní portfolio a resekuritizace a o dohled nad zásadami odměňování
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 53 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nadměrné a neobezřetné podstupování rizik v bankovním odvětví vedlo k selhání jednotlivých finančních institucí a k systémovým problémům v členských státech i po celém světě. Jakkoli jsou příčiny takového podstupování rizik četné a složité, orgány dohledu a regulační orgány včetně skupiny G-20 a Evropského výboru orgánů bankovního dohledu (CEBS) se shodují na tom, že k němu přispěly i nevhodné struktury odměňování v některých finančních institucích. Zásady odměňování, které podněcují k podstupování rizik překračujícímu obecnou úroveň rizika tolerovaného danou institucí, mohou narušit řádné a účinné řízení rizik a zhoršit nadměrně rizikové chování. Obzvláště důležité jsou proto mezinárodně dohodnuté a stvrzené zásady pro řádné postupy odměňování vypracované Radou pro finanční stabilitu (FSB) (dále jen „zásady FSB“).
(2)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES ze dne 14. června 2006 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o jejím výkonu (4) vyžaduje, aby měly úvěrové instituce systémy, strategie, postupy a mechanismy pro řízení rizik, jimž jsou tyto instituce vystaveny. Na základě směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/49/ES ze dne 14. června 2006 o kapitálové přiměřenosti investičních podniků a úvěrových institucí (5) tento požadavek platí pro investiční podniky ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (6). Směrnice 2006/48/ES vyžaduje, aby příslušné orgány tyto systémy, strategie, postupy a mechanismy přezkoumávaly a určovaly, zda kapitál, který daná úvěrová instituce nebo daný investiční podnik drží, zajišťuje řádné řízení a pokrytí rizik, kterým daná úvěrová instituce nebo investiční podnik jsou nebo by mohly být vystaveny. Tento dohled se vůči bankovním skupinám provádí na konsolidované bázi a zahrnuje finanční holdingové společnosti a přidružené finanční instituce ve všech právních řádech.
(3)
Pro účely řešení potenciálně škodlivých účinků špatně navržených struktur odměňování na řádné řízení rizik a kontrolu rizikového chování jednotlivců by měly být požadavky směrnice 2006/48/ES doplněny o výslovnou povinnost úvěrových institucí a investičních podniků vytvořit a udržovat pro ty kategorie zaměstnanců, jejichž profesní činnosti mají podstatný vliv na celkový rizikový profil těchto úvěrových institucí a investičních podniků, zásady a postupy odměňování, které jsou v souladu s účinným řízením rizik. Tyto kategorie zaměstnanců by měly zahrnovat přinejmenším vrcholné vedení, zaměstnance odpovědné za činnosti, s nimiž je spojeno podstupování rizik a zaměstnance ve vnitřních kontrolních funkcích a všechny zaměstnance, jejichž celková odměna včetně zvláštních penzijních výhod je řadí do stejné třídy odměňování jako vrcholné vedení a zaměstnance odpovědné za činnosti, s nimiž je spojeno podstupování rizik.
(4)
Vzhledem k tomu, že nadměrné a neobezřetné podstupování rizik může narušit finanční zdraví úvěrových institucí nebo investičních podniků a destabilizovat bankovní systém, je důležité, aby byla nová povinnost týkající se politik a postupů odměňování prováděna jednotně a aby zahrnovala všechny aspekty odměňování, včetně platů, zvláštních penzijních výhod a dalších obdobných dávek. V této souvislosti by se zvláštními penzijními výhodami měly rozumět individuálně vyplácené částky poskytované úvěrovou institucí nebo investičním podnikem zaměstnanci na individuálním základě, které jsou poskytovány v souvislosti s odchodem do důchodu nebo před odchodem do důchodu a které lze považovat za pohyblivou složku odměny. Proto je vhodné upřesnit jednoznačné principy řádného odměňování, aby bylo zajištěno, že struktura odměňování nebude jednotlivce povzbuzovat k nadměrnému podstupování rizik nebo morálnímu hazardu a bude v souladu s ochotou dané úvěrové instituce nebo investičního podniku podstupovat rizika, s jejími hodnotami a dlouhodobými zájmy. Odměňování je třeba rovněž přizpůsobit úloze finančního odvětví jakožto mechanismu, jehož prostřednictvím jsou finanční zdroje v hospodářství efektivně alokovány. Tyto principy by měly zejména zaručovat, že navrhované zásady týkající se pohyblivé složky odměny zajistí, aby pobídky odpovídaly dlouhodobým zájmům úvěrové instituce nebo investičního podniku a aby metody výplat posilovaly jejich kapitál Výkonnostní složky odměny by rovněž měly posilovat spravedlnost odměňování v dané úvěrové instituci nebo investičním podniku. V rámci těchto principů je třeba uznat, že úvěrové instituce a investiční podniky mohou určitá ustanovení uplatňovat různým způsobem v závislosti na své velikosti, vnitřní organizaci a povaze, rozsahu a složitosti svých činností, a zejména že nemusí být pro investiční podniky uvedené v čl. 20 odst. 2 a 3 směrnice 2006/49/ES přiměřené, aby dodržovaly všechny tyto principy. Aby bylo zajištěno, že navrhované zásady odměňování budou začleněny do řízení rizik dané úvěrové instituce nebo investičního podniku, měl by řídící orgán každé úvěrové instituce či investičního podniku v rámci své kontrolní funkce přijmout a pravidelně přezkoumávat obecné zásady, které budou uplatňovány. V této souvislosti by ve vhodných případech a v souladu s vnitrostátním právem obchodních společností mohl být řídící orgán v rámci své kontrolní funkce chápán jako orgán dohledu.
(5)
Mělo by být povinností úvěrových institucí a investičních podniků, které jsou významné z hlediska jejich velikosti, vnitřní organizace a povahy, rozsahu a složitosti jejich činností, aby zřídily výbor pro odměňování jakožto nedílnou součást jejich řídicí struktury a organizace.
(6)
Komise by do 1. dubna 2013 měla přezkoumat principy, jimiž se řídí zásady odměňování, se zvláštním ohledem na jejich účinnost, provádění a prosazování, přičemž zohlední mezinárodní vývoj včetně jakýchkoli dalších návrhů Rady pro finanční stabilitu a zásad FSB uplatňovaných jinými právními řády, včetně souvislosti mezi plánem pohyblivé složky odměny a nadměrně rizikovým chováním.
(7)
Cílem politiky odměňování by mělo být sladění osobních cílů zaměstnanců s dlouhodobými zájmy dotyčné úvěrové instituce či investičního podniku. Posouzení výkonnostních složek odměny by mělo vycházet z dlouhodobějších výsledků a zohledňovat budoucí rizika spojená s těmito výsledky. Posouzení výsledků by mělo být prováděno na víceletém základě v horizontu nejméně tří až pěti let, aby se zajistilo, že proces posouzení bude založen na dlouhodobějších výsledcích a že skutečně vyplacené výkonnostní složky odměny budou rovnoměrně rozloženy na celý hospodářský cyklus úvěrové instituce nebo investičního podniku. Pro větší sladění pobídek by podstatná část pohyblivé složky odměny všech zaměstnanců, jichž se týkají tyto požadavky, měla být tvořena v závislosti na právní struktuře dotyčné úvěrové instituce nebo investičního podniku akciemi úvěrové instituce nebo investičního podniku a nástroji spojenými s nimi, nebo by ji v případě nekótovaných úvěrových institucí nebo investičních podniků měly tvořit jiné nepeněžní nástroje, případně jiné dlouhodobé finanční nástroje, které odpovídajícím způsobem odrážejí úvěrovou kvalitu dotyčné úvěrové instituce nebo investičního podniku. Tyto nástroje by mohly zahrnovat kapitálový nástroj, který by byl v případě závažných finančních problémů dané instituce přeměněn na akcie nebo jinak odepsán. V případech, kdy dotčená úvěrová instituce nevydává dlouhodobé finanční nástroje, by mělo být umožněno poskytovat podstatnou část pohyblivé složky odměny ve formě akcií a nástrojů spojených s akciemi nebo jiných rovnocenných nepeněžních nástrojů. Členské státy nebo jejich příslušné orgány by měly mít možnost omezit druhy a podobu těchto nástrojů, případně používání určitých nástrojů zcela zakázat.
(8)
Pro minimalizaci pobídek k nadměrnému podstupování rizik by poměr pohyblivé složky odměny k celkové odměně měl být vyvážený. Je nezbytné, aby pevná složka mzdy zaměstnance tvořila dostatečně velkou část jeho celkové odměny, a umožnila tak uplatňování plně flexibilních zásad týkajících se pohyblivé složky odměny, včetně možnosti nevyplácet pohyblivou složku odměny vůbec. Za účelem zajištění jednotných postupů odměňování v celém odvětví je vhodné stanovit určité jasné požadavky. Smluvně zaručená pohyblivá složka odměny není v souladu s řádným řízením rizik ani se zásadou odměňování za výsledky a měla by být obecně zakázána.
(9)
Výplata podstatné části pohyblivé složky odměny, například 40 až 60 %, by měla být na přiměřenou dobu odložena. Tato část by se měla výrazně zvyšovat v závislosti na služebním postavení nebo míře odpovědnosti odměňované osoby. Navíc by podstatnou část pohyblivé složky odměny měly v závislosti na právní struktuře dotyčné úvěrové instituce nebo investičního podniku tvořit akcie, nástroje spojené s akciemi úvěrové instituce nebo investičního podniku, nebo by ji v případě nekótovaných úvěrových institucí nebo investičních podniků měly tvořit jiné nepeněžní nástroje, případně jiné dlouhodobé finanční nástroje, které odpovídajícím způsobem odrážejí úvěrovou kvalitu dotyčné úvěrové instituce nebo investičního podniku. V této souvislosti má velký význam zásada proporcionality, jelikož uplatňování těchto požadavků nemusí být vždy vhodné v případě malých úvěrových institucí a investičních podniků. S ohledem na omezení týkající se výše pohyblivé složky odměny vyplácené v hotovosti a bezodkladně by měla být výše pohyblivé složky odměny vyplácené v hotovosti nebo jako peněžní ekvivalent a nepodléhající odkladu omezena za účelem sladění osobních cílů zaměstnanců s dlouhodobým zájmem úvěrové instituce nebo investičního podniku.
(10)
Úvěrové instituce a investiční podniky by měly zajistit, aby celková výše pohyblivé složky odměny neomezovala jejich schopnost posilovat svůj kapitál. Míra potřebného navýšení kapitálu by měla záviset na aktuálním kapitálovém postavení dané úvěrové instituce nebo investičního podniku. V této souvislosti by příslušné orgány členských států měly mít pravomoc omezit pohyblivou složku odměny mimo jiné tím, že stanoví její výši jako procentní podíl na celkových čistých výnosech v případě, že je tato složka odměny neslučitelná s udržováním řádného kapitálu.
(11)
Úvěrové instituce a investiční podniky by měly od svých zaměstnanců vyžadovat, aby se zavázali nepoužívat osobní zajišťovací strategie či pojištění, jimiž by mohli ohrozit důsledky provázání s riziky, které bylo zakotveno v systémech jejich odměňování.
(12)
Pokud jde o subjekty, které využívají výjimečného státního zásahu, mělo by být jejich prioritou vytvoření vlastního kapitálu a vrácení podpory poskytnuté daňovými poplatníky. Veškeré platby pohyblivé složky odměny by měly odrážet tyto priority.
(13)
Principy týkající se řádné politiky odměňování uvedené v doporučení Komise ze dne 30. dubna 2009 o politice odměňování v odvětví finančních služeb (7) jsou v souladu s principy stanovenými touto směrnicí a tyto principy doplňují.
(14)
Ustanoveními o odměňování by neměl být dotčen plný výkon základních práv zakotvených ve Smlouvách, zejména ustanovení čl. 153 odst. 5 Smlouvy o fungování Evropské unie, obecné zásady vnitrostátního smluvního a pracovního práva, právní předpisy týkající se práv a zapojení akcionářů a obecné povinnosti správních orgánů a orgánů dohledu dotyčných institucí, jakož ani případná práva sociálních partnerů uzavírat a prosazovat kolektivní smlouvy v souladu s vnitrostátními právními předpisy a zvyklostmi.
(15)
Aby bylo zajištěno rychlé a účinné prosazování, měly by mít příslušné orgány též pravomoc ukládat nebo uplatňovat finanční či nefinanční sankce nebo jiná opatření v případě porušení povinnosti podle směrnice 2006/48/ES, včetně požadavku zavést takové zásady odměňování, které jsou v souladu s řádným a účinným řízením rizik. Tato opatření a sankce by měly být účinné, přiměřené a odrazující. V zájmu zajištění souladu a rovných podmínek by Komise měla podrobit přijímání a uplatňování těchto opatření a sankcí členskými státy přezkumu, a to na souhrnném základě a s ohledem na soulad v celé Unii.
(16)
Aby byl zajištěn účinný dohled nad riziky, která představují nevhodné struktury odměňování, měly by být zásady a postupy odměňování přijímané úvěrovými institucemi a investičními podniky začleněny do oblasti působnosti dohledu podle směrnice 2006/48/ES. V rámci tohoto dohledu by orgány dohledu měly zhodnotit, zda je pravděpodobné, že takové politiky a postupy budou povzbuzovat dotyčné zaměstnance k nadměrnému podstupování rizik. CEBS by měl navíc zajistit vypracování pokynů pro posuzování vhodnosti osob, které přímo řídí činnost úvěrové instituce.
(17)
Zelená kniha Komise ze dne 2. června 2010 o správě a řízení podniku ve finančních institucích a politice odměňování uvádí řadu nedostatků ve správě a řízení úvěrových institucí a investičních podniků, které by měly být řešeny. Mezi řešeními uvádí Komise potřebu významně zpřísnit požadavky týkající se osob, které skutečně řídí činnost úvěrové instituce a které by měly být dostatečně bezúhonné a mít odpovídající zkušenosti a u nichž by měla být rovněž posuzována jejich odborná způsobilost k výkonu profesních činností. Zelená kniha rovněž zdůrazňuje potřebu zlepšit zapojení akcionářů do schvalování zásad odměňování. Evropský parlament a Rada berou na vědomí úmysl Komise předložit jako následné kroky, tam kde je to vhodné, legislativní návrhy týkající se těchto otázek.
(18)
V zájmu zlepšení průhlednosti postupů odměňování v úvěrových institucích a investičních podnicích, by měly příslušné orgány členských států shromažďovat informace o odměňování, aby mohly srovnat trendy odměňování podle kategorií kvantitativních informací, které jsou tyto úvěrové instituce nebo investiční podniky povinny podle této směrnice zveřejnit. Příslušné orgány by měly tyto informace poskytnout výboru CEBS, aby mohl provést podobné posouzení na úrovni Unie.
(19)
Na podporu sbližování dohledu při hodnocení zásad a postupů odměňování a s cílem umožnit shromažďování informací a jednotné uplatňování zásad odměňování v bankovním odvětví by měl výbor CEBS vypracovat pokyny pro řádné zásady odměňování v bankovním odvětví. V rozsahu, v němž se pokyny vztahují i na zásady odměňování osob, které se účastní poskytování investičních služeb a provádění investiční činnosti úvěrových institucí a investičních podniků ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES, by měl být při vypracování takových pokynů nápomocen Evropský výbor regulátorů trhů s cennými papíry. CEBS by měl vést otevřené veřejné konzultace o technických normách a analyzovat potenciálně související náklady a přínosy. Komisi by mělo být umožněno předkládat legislativní návrhy na pověření evropského orgánu bankovního dohledu a v nezbytném rozsahu evropského orgánu dohledu pro trhy a cenné papíry, zřízených v souladu s de Larosièrovým postupem finančního dohledu, vypracováním návrhů technických a prováděcích předpisů umožňujících shromažďování informací a jednotné uplatňování zásad odměňování v bankovním odvětví, které by měla Komise přijmout.
(20)
Jelikož špatně navržené zásady odměňování a systémy pobídek mohou na nepřijatelnou míru zvýšit rizika, kterým jsou vystaveny úvěrové instituce a investiční podniky, měla by se urychleně přijmout nápravná a případně i vhodná korigující opatření. Je tudíž vhodné zajistit, aby příslušné orgány měly pravomoc ukládat příslušným subjektům kvalitativní či kvantitativní opatření, jejichž cílem je řešit problémy zjištěné v zásadách odměňování v rámci postupu dohledu podle pilíře 2. Ke kvalitativním opatřením, která mají příslušné orgány k dispozici, patří požadavek, aby úvěrové instituce a investiční podniky snížily riziko spojené s jejich činnostmi, produkty či systémy, včetně zavedení změn v jejich struktuře odměňování nebo zmražení pohyblivé složky odměny, nejsou-li v souladu s účinným řízením rizik. Ke kvantitativním opatřením patří požadavek na držení dodatkového kapitálu.
(21)
Pro řádné zásady odměňování mají zásadní význam vhodné struktury řízení, transparentnost a zveřejňování údajů. V zájmu zajištění dostatečné transparentnosti svých struktur odměňování a souvisejícího rizika pro trh by úvěrové instituce a investiční podniky měly zveřejňovat podrobné údaje o svých zásadách, postupech odměňování a o částkách uváděných z důvodu důvěrnosti jako souhrnné pro ty zaměstnance, jejichž pracovní činnosti mají podstatný vliv na celkový rizikový profil dané úvěrové instituce nebo investičního podniku. Tyto informace by měly být zpřístupněny všem zúčastněným subjektům (akcionářům, zaměstnancům a veřejnosti). Touto povinností by však neměla být dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (8).
(22)
S cílem zajistit plnou účinnost ustanovení o odměňování uvedených v této směrnici a předejít diskriminačnímu účinku při jejich uplatňování měla by být tato ustanovení uplatňována i na odměnu náležející na základě smluv uzavřených před datem účinnosti prováděcích předpisů v jednotlivých členských státech a poskytnutou či vyplacenou po tomto datu. K zabezpečení cílů této směrnice, zejména účinného řízení rizik s ohledem na období stále se vyznačující vysokým stupněm finanční nestability, a k předejití riziku obcházení ustanovení o odměňování uvedených v této směrnici v období před jejich provedením je navíc nezbytné uplatňovat tato ustanovení na odměnu přiznanou v souvislosti se službami poskytnutými v roce 2010, avšak nevyplacenou před datem účinnosti prováděcích předpisů v jednotlivých členských státech.
(23)
Přezkum rizik, kterým by mohla být úvěrová instituce vystavena, by měl vést k účinným opatřením dohledu. Proto je nezbytné, aby bylo dosaženo dalšího sbližování s cílem podpořit společná rozhodnutí orgánů dohledu a zajistit rovné podmínky hospodářské soutěže v rámci Unie.
(24)
Úvěrové instituce, které investují do resekuritizací, jsou podle směrnice 2006/48/ES povinny postupovat s náležitou péčí i ve věci podkladových sekuritizací a nesekuritizačních expozic, které jsou základem výsledných resekuritizací. Úvěrové instituce by měly posoudit, zda expozice v rámci programů obchodních cenných papírů zajištěných aktivy (ABCP) představují resekuritizační expozice, včetně expozic v rámci programů s přednostními tranšemi obsahujícími samostatná portfolia celých úvěrů, z nichž žádný nepředstavuje sekuritizační či resekuritizační expozici, a u nichž ochranu jednotlivých investic před první ztrátou poskytuje subjekt prodávající úvěry. Ve druhém ze zmíněných případů by likviditní facilita příslušného portfolia většinou neměla být považována za resekuritizační expozici, neboť tato facilita představuje tranši jediného portfolia aktiv (tj. příslušného portfolia celých úvěrů), jež neobsahuje žádné sekuritizační expozice. Oproti tomu úvěrové posílení v rámci celého programu, které by se vztahovalo pouze na některé ze ztrát přesahující ochranu poskytovanou prodávajícím napříč jednotlivými portfolii, by většinou představovalo tranšování rizika portfolia skládajícího se z většího počtu aktiv a obsahujícího alespoň jednu sekuritizační expozici, a bylo by tudíž resekuritizační expozicí. Avšak v případě, že je tento program plně financován pomocí jediného druhu obchodního cenného papíru, a pokud úvěrové posílení v rámci celého programu nepředstavuje resekuritizaci nebo pokud je obchodní cenný papír plně podporován sponzorující úvěrovou institucí, v důsledku čehož je investor do obchodního cenného papíru fakticky vystaven riziku selhání sponzora namísto rizika spojeného s podkladovým portfoliem či podkladovými aktivy, pak by tento obchodní cenný papír neměl být obecně považován za resekuritizační expozici.
(25)
Ustanovení o obezřetném oceňování ve směrnici 2006/49/ES by měla platit pro všechny nástroje oceňované reálnou hodnotou v obchodním i neobchodním portfoliu institucí. Mělo by být vyjasněno, že pokud by uplatnění obezřetného oceňování vedlo k nižší zůstatkové hodnotě, než jaká byla původně evidována v účetnictví, měla by být absolutní hodnota rozdílu odečtena od kapitálu.
(26)
Instituce by měly mít možnost volby, zda u sekuritizačních pozic, jež podle této směrnice obdrží rizikovou váhu 1 250 %, použijí kapitálový požadavek, nebo je odečtou od kapitálu, bez ohledu na to, zda jsou pozice součástí obchodního či neobchodního portfolia.
(27)
Kapitálové požadavky na vypořádací rizika by měly platit i pro neobchodní portfolio.
(28)
Instituce, které jsou původci nebo sponzory, by neměly mít možnost obcházet zákaz skryté podpory využitím svých obchodních portfolií k poskytnutí takové podpory.
(29)
Aniž jsou dotčena zveřejnění údajů výslovně požadovaná touto směrnicí, cílem požadavků na zveřejnění by mělo být poskytnout účastníkům trhu přesné a komplexní informace ohledně rizikového profilu jednotlivých institucí. Instituce by proto měly být povinny zveřejňovat doplňující informace výslovně uvedené v této směrnici, pokud je takové zveřejnění nezbytné k naplnění uvedeného cíle.
(30)
Aby zajistily jednotné provádění směrnice 2006/48/ES v celé Unii, zřídily Komise a výbor CEBS v roce 2006 pracovní skupinu (Skupina pro provedení směrnice o kapitálových požadavcích, Capital Requirements Directive Transposition Group - CRDTG), která byla pověřena projednáním a řešením obtíží spojených s provedením směrnice. Podle skupiny pro provedení směrnice o kapitálových požadavcích je třeba určitá technická ustanovení směrnice 2006/48/ES a 2006/49/ES dále upřesnit. Proto je vhodné tato ustanovení upřesnit.
(31)
Pokud externí rating sekuritizační pozice zahrnuje účinek zajištění úvěrového rizika poskytovaného investiční institucí samotnou, neměla by mít daná instituce možnost získat prospěch z nižší rizikové váhy vyplývající z tohoto zajištění rizika. Nemělo by dojít k odpočtu sekuritizace od kapitálu, existují-li jiné způsoby určení rizikové váhy v souladu se skutečným rizikem pozice, které neberou takové zajištění úvěrového rizika v úvahu.
(32)
V oblasti sekuritizace by měly být požadavky na zveřejnění kladené na instituce značně zpřísněny. Měly by zejména zohledňovat rizika sekuritizačních pozic v obchodním portfoliu. S cílem zajistit dostatečnou transparentnost povahy sekuritizačních činností instituce by zveřejněné údaje měly dále vyjadřovat rozsah, v němž daná instituce sponzoruje sekuritizační jednotky pro speciální účel, a zapojení určitých přidružených subjektů, neboť úzce spřízněné strany mohou pro dotyčnou instituci představovat trvalá rizika.
(33)
Kapitálové požadavky pro specifické riziko u sekuritizačních pozic by měly být sladěny s kapitálovými požadavky v obchodním portfoliu, protože ty zajišťují diferencovanější a vůči riziku citlivější zacházení se sekuritizačními pozicemi.
(34)
Vzhledem k nedávným špatným výsledkům by standardy interních modelů pro výpočet kapitálových požadavků souvisejících s tržním rizikem měly být zpřísněny. Zejména je třeba doplnit jejich způsob zachycování rizik, pokud jde o úvěrová rizika v obchodním portfoliu. Kromě toho by kapitálové požadavky měly obsahovat složku přiměřenou stresovým podmínkám, která by kapitálové požadavky zpřísnila s ohledem na zhoršující se podmínky na trhu a omezila možnost procyklického chování. Instituce by měly také provést reverzní stresové testy, aby vyzkoušely, které scénáře by mohly ohrozit životaschopnost instituce, s výjimkou případu, kdy mohou prokázat, že takový test je zbytečný. Vzhledem k nedávným konkrétním obtížím, které vznikly při zacházení se sekuritizačními pozicemi pomocí přístupů založených na interních modelech, měla by být možnost institucí modelovat rizika sekuritizace v obchodním portfoliu omezena a automaticky by měl být pro sekuritizační pozice v obchodním portfoliu povinný standardizovaný kapitálový požadavek.
(35)
Tato směrnice stanoví omezené výjimky pro některé činnosti obchodování s korelací, podle kterých může instituci její orgán dohledu povolit vypočítat komplexní rizikový kapitálový požadavek za předpokladu, že budou plně dodrženy minimální požadavky. V takových případech by měly podléhat tyto činnosti instituce kapitálovému požadavku rovnajícímu se vyššímu z kapitálového požadavku vypočteného v souladu s vnitřním postupem, a 8 % kapitálového požadavku pro specifická rizika podle standardizované metody. Tyto expozice by neměly podléhat požadavku pro dodatečné riziko, nýbrž měly by být začleněny do hodnot „rizikového potenciálu“ a do hodnot „stresového rizikového potenciálu“.
(36)
Podle článku 152 směrnice 2006/48/ES musí mít určité úvěrové instituce během tří dvanáctiměsíčních období mezi 31. prosincem 2006 a 31. prosincem 2009 k dispozici kapitál, který je vyšší nebo se rovná určitým stanoveným minimálním částkám. Vzhledem k současné situaci v bankovním odvětví a k prodloužení přechodných ustanovení týkajících se minimálního kapitálu přijatých Basilejským výborem pro bankovní dohled je vhodné prodloužit tento požadavek na omezenou dobu, a to do 31. prosince 2011.
(37)
Aby úvěrové instituce nebyly během přechodného období kvůli neodůvodněným a nepřiměřeným nákladům na provádění odrazovány od přechodu k přístupu založenému na interním ratingu (IRB) nebo pokročilým přístupům k měření určeným pro výpočet kapitálových požadavků, mělo by být úvěrovým institucím, které uskuteční přechod k přístupu založenému na interním ratingu nebo pokročilým přístupům k měření od 1. ledna 2010, a které do té doby vypočítávaly své kapitálové požadavky v souladu s jinými méně propracovanými přístupy, v případě souhlasu orgánu dohledu umožněno používat méně propracované přístupy jako základ pro výpočet přechodné minimální úrovně. Příslušné orgány by měly své trhy pozorně sledovat, zajišťovat rovné podmínky na všech svých trzích a v tržních segmentech a předcházet narušení hospodářské soutěže na vnitřním trhu.
(38)
V souladu s bodem 34 interinstitucionální dohody o zdokonalení tvorby právních předpisů (9) jsou členské státy vybízeny k tomu, aby jak pro sebe, tak i v zájmu Unie sestavily vlastní tabulky, z nichž bude co nejvíce patrné srovnání mezi touto směrnicí a prováděcími opatřeními, a aby tyto tabulky zveřejnily.
(39)
Ustanovení této směrnice představují jednotlivé kroky v reformním procesu, který je reakcí na finanční krizi. V souladu se závěry, k nimž dospěla skupina G20, Rada pro finanční stabilitu a Basilejský výbor pro bankovní dohled, je možné, že bude třeba provést další reformy, včetně vytvoření proticyklických rezerv, modelu „dynamického oprávkování“, metody výpočtu kapitálových požadavků podle směrnice 2006/48/ES a doplňkových opatření pro povinnosti úvěrových institucí stanovené na základě rizik s cílem omezit vytváření pákového efektu v bankovním systému. Aby mohla být zajištěna demokratická kontrola reformního procesu, měly by do něj být včas a účinně zapojeny Evropský parlament a Rada.
(40)
Komise by měla provádět přezkum používání směrnic 2006/48/ES a 2006/49/ES, aby zajistila spravedlivé uplatňování jejich ustanovení, které nepovede k diskriminaci mezi úvěrovými institucemi na základě jejich právní struktury či vlastnického modelu.
(41)
Komise by měla být zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci podle článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o technické úpravy směrnice 2006/48/ES týkající se vyjasnění definic pro zajištění jednotného uplatňování uvedené směrnice nebo se zřetelem na vývoj na finančních trzích; přizpůsobení terminologie a znění definic terminologii a znění definic v pozdějších aktech týkajících se úvěrových institucí a souvisejících oblastí; rozšíření nebo terminologické úpravy seznamu činností podléhajících vzájemnému uznávání podle uvedené směrnice se zřetelem k vývoji na finančních trzích; oblastí, v nichž si příslušné orgány vyměňují informace; změn ustanovení uvedené směrnice o kapitálu v důsledku vývoje účetních standardů nebo právních předpisů Unie, nebo s ohledem na sbližování postupů v oblasti dohledu; rozšíření seznamu kategorií expozic pro účely standardizovaného přístupu nebo přístupu založeném na interním ratingu se zřetelem k vývoji na finančních trzích; úprav hodnot ve vztahu k těmto kategoriím expozic zřetelem k účinkům inflace; seznamu a klasifikace podrozvahových položek; a úpravy specifických ustanovení a kritérií pro zacházení s úvěrovým rizikem protistrany, pro organizaci a řízení rizik, pro standardizovaný přístup a přístup založený na interním ratingu, pro snižování úvěrového rizika, pro sekuritizaci, pro operační riziko, pro přezkum a hodnocení příslušnými orgány a pro zveřejňování se zřetelem k vývoji na finančních trzích nebo k vývoji účetních standardů nebo právních předpisů Unie, nebo s ohledem na sbližování postupů v oblasti dohledu. Komise by měla být dále zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci podle článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o opatření pro upřesnění velikosti náhlých a neočekávaných změn úrokových sazeb za účelem přezkumu a hodnocení úvěrových rizik neobchodního portfolia orgány příslušnými podle směrnice 2006/48/ES; pro dočasné snížení minimální úrovně kapitálu nebo rizikových vah vymezených v uvedené směrnici se zřetelem ke zvláštním okolnostem; pro vyjasnění vynětí některých expozic z působnosti ustanovení uvedené směrnice o vysokých expozicích; a pro úpravu kritérií pro posuzování navrhovaného nabyvatele účasti v úvěrové instituci podle uvedené směrnice z hlediska vhodnosti nabyvatele a finanční rozumnosti navrhovaného nabytí.
(42)
Komise by měla být zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci podle článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o technické úpravy směrnice 2006/49/ES týkající se vyjasnění definic za účelem zajištění jednotného používání uvedené směrnice nebo s přihlédnutím k vývoj na finančních trzích; částek počátečního kapitálu podle ustanovení uvedené směrnice nebo konkrétních částek nezbytných pro výpočet kapitálových požadavků pro obchodní portfolio s ohledem na vývoj v hospodářské a měnové oblasti; kategorií investičních podniků, kterým lze povolit výjimku z požadavku na minimální kapitál s ohledem na vývoj na finančních trzích; vyjasnění požadavku, aby investiční podniky držely kapitál rovnající se jedné čtvrtině jejich fixních režijních nákladů za předchozí rok za účelem zajištění jednotného uplatňování uvedené směrnice; harmonizace terminologie a definic s pozdějšími právními předpisy; technických ustanovení uvedené směrnice o výpočtu kapitálových požadavků pro různé kategorie rizik a expozic, o využití interních modelů pro výpočet kapitálových požadavků a o obchodování s ohledem na vývoj na finančních trzích nebo v oblasti měření rizik, účetních standardů nebo právních předpisů Unie, nebo s ohledem na sbližování postupů v oblasti dozoru; výsledků přezkumu v různých oblastech souvisejících s oblastí působnosti směrnice 2004/39/ES.
(43)
Evropský parlament a Rada by měly mít možnost vyslovit proti aktu v přenesené pravomoci námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady by mělo být možné prodloužit tuto lhůtu o tři měsíce. Evropskému parlamentu a Radě by mělo být umožněno informovat ostatní orgány o svém záměru námitky nevyslovit. Takové rychlé schválení aktů v přenesené pravomoci je obzvláště vhodné, jestliže je třeba dodržet lhůty, například v případě harmonogramů stanovených v základním aktu, podle nichž má Komise přijímat akty v přenesené pravomoci.
(44)
V prohlášení č. 39 k článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, připojeném k závěrečnému aktu mezivládní konference, která přijala Lisabonskou smlouvu podepsanou dne 13. prosince 2007, vzala tato konference na vědomí záměr Komise pokračovat při vypracovávání návrhů aktů v přenesené pravomoci v oblasti finančních služeb v konzultacích s odborníky jmenovanými členskými státy, a to v souladu se svými zavedenými postupy.
(45)
Jelikož cílů této směrnice, totiž vyžadování, aby úvěrové instituce a investiční podniky zavedly zásady odměňování, které jsou v souladu s účinným řízením rizik, a aby upravily určité kapitálové požadavky, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být z důvodu rozsahu a účinků této směrnice lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je pro dosažení těchto cílů nezbytné.
(46)
Směrnice 2006/48/ES a 2006/49/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 2006/48/ES
Směrnice 2006/48/ES se tímto mění takto:
1)
Článek 4 se mění takto:
a)
Vkládají se body, které znějí:
„40a)
‚resekuritizací‘ se rozumí sekuritizace, u níž je riziko spojené s podkladovým portfoliem expozic rozděleno do tranší a alespoň jedna z podkladových expozic je sekuritizační pozicí;
40b)
‚resekuritizační pozicí‘ se rozumí jakákoli expozice v resekuritizaci;“.
b)
Vkládá se nový bod, který zní:
„49)
‚zvláštními penzijními výhodami‘ se rozumějí penzijní výhody poskytované individuálně úvěrovou institucí zaměstnanci jako součást pohyblivé složky odměny, které nezahrnují kumulované nároky zaměstnance získané v souladu s penzijním systémem dané společnosti.“
2)
V článku 11 odst. 1 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Evropský výbor orgánů bankovního dohledu zajišťuje vypracování pokynů pro posuzování vhodnosti osob, které přímo řídí činnost úvěrové instituce.“
3)
Článek 22 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Příslušné orgány domovského členského státu vyžadují, aby každá úvěrová instituce měla spolehlivé řídící systémy, včetně jasné organizační struktury s dobře vymezenými, transparentními a konzistentními hranicemi odpovědnosti, účinné postupy k určení, řízení, kontrole a ohlašování rizik, kterým je nebo by mohla být vystavena, přiměřené mechanismy vnitřní kontroly, včetně řádných administrativních a účetních postupů, a politiky a postupy odměňování, které jsou v souladu s řádným a účinným řízením rizik a takové řízení rizik podporují.“
b)
Vkládají se nové odstavce, které znějí:
„3. Příslušné orgány domovského členského státu používají shromážděné informace v souladu s kritérii pro zveřejňování údajů stanovenými v bodě 15 písm. f) části 2 přílohy XII ke srovnávání trendů a postupů odměňování. Příslušné orgány poskytnou tyto informace Evropskému výboru orgánů bankovního dohledu.
4. Evropský výbor orgánů bankovního dohledu zajišťuje, aby existovaly pokyny pro řádné zásady odměňování, které jsou v souladu s principy stanovenými v bodech 23 a 24 přílohy V. Pokyny zohledňují zásady řádné politiky odměňování uvedené v doporučení Komise ze dne 30. dubna 2009 o politice odměňování v odvětví finančních služeb (10).
Evropský výbor orgánů bankovního dohledu zajišťuje zejména, aby existovaly pokyny:
a)
které stanoví kriteria pro vhodný poměr mezi pevnou a pohyblivou složkou celkové odměny ve smyslu bodu 23 písm. l) přílohy V;
b)
jimiž se stanoví způsobilé nástroje ve smyslu bodu 23 písm. o) podbodu ii) přílohy V, které dostatečným způsobem odrážejí úvěrovou kvalitu úvěrové instituce ve smyslu bodu 23 písm. o) uvedené přílohy.
Evropský výbor regulátorů trhů s cennými papíry úzce spolupracuje s Evropským výborem orgánů bankovního dohledu při zajišťování pokynů pro politiky odměňování pro kategorie zaměstnanců, kteří se podílejí na zajišťování investičních služeb a činností ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES.
Evropský výbor orgánů bankovního dohledu používá informace, které obdrží od příslušných orgánů v souladu s odstavcem 3 ke srovnávání trendů a postupů odměňování na úrovni Unie.
5. Příslušné orgány domovského členského státu shromažďují informace o počtu jednotlivých zaměstnanců na úvěrovou instituci nacházejících se v příjmové skupině nejméně 1 milion EUR a více, včetně informací o příslušné obchodní oblasti, hlavních složkách mzdy, prémiích, odměnách vázaných na plnění dlouhodobých cílů a příspěvcích na důchodové zabezpečení. Uvedené informace předají Evropskému výboru orgánů bankovního dohledu, jež je zveřejní na souhrnném základě pro domovský členský stát za použití jednotného formátu. Evropský výbor orgánů bankovního dohledu může vypracovat pokyny usnadňující provádění tohoto odstavce a zajistí soulad shromážděných informací.
4)
V článku 54 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Členské státy zajistí, aby pro účely prvního odstavce jejich příslušné orgány měly pravomoc ukládat nebo uplatňovat finanční a nefinanční sankce nebo jiná opatření. Tyto sankce nebo opatření musí být účinné, přiměřené a odrazující.“
5)
V čl. 57 odst. 1 se písmeno r) nahrazuje tímto:
„r)
hodnota expozice sekuritizačních pozic, které podle této směrnice obdrží rizikovou váhu 1 250 %, a hodnota expozice sekuritizačních pozic v obchodním portfoliu, které by obdržely rizikovou váhu 1 250 %, pokud by byly v neobchodním portfoliu stejných úvěrových institucí.“
6)
V článku 64 se doplňuje odstavec, který zní:
„5. Úvěrové instituce při výpočtu hodnoty kapitálu uplatňují požadavky části B přílohy VII směrnice 2006/49/ES na veškerá svá aktiva oceňovaná reálnou hodnotou a od součtu položek v čl. 57 písm. a) až ca) minus i) až k) odečtou hodnotu jakékoli další nezbytné úpravy ocenění. Evropský výbor orgánů bankovního dohledu stanoví pokyny týkající se podrobností uplatňování tohoto ustanovení.“
7)
V článku 66 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Polovina součtu položek v čl. 57 písm. l) až r) se odečte od součtu položek v písmenech a) až ca) minus i) až k) uvedeného článku a zpoloviny od součtu položek v písmenech d) až h) uvedeného článku při použití omezení podle odstavce 1 tohoto článku. Jestliže polovina součtu položek v čl. 57 písm. l) až r) převyšuje součet položek v čl. 57 písm. d) až h), odečte se tento rozdíl od součtu položek v písmenech a) až ca) minus i) až k) uvedeného článku.
Položky v čl. 57 písm. r) se neodečítají, pokud byly zahrnuty do výpočtu hodnot rizikově vážené expozice pro účely článku 75, jak je uvedeno v této směrnici, nebo do výpočtu kapitálových požadavků, jak je uvedeno v příloze I nebo V směrnice 2006/49/ES.“
8)
V článku 75 se písmena b) a c) nahrazují tímto:
„b)
v případě činnosti související s jejich obchodním portfoliem, pro poziční riziko a riziko protistrany a v rozsahu, v němž je povoleno překročení limitů stanovených v článcích 111 až 117, pro velké angažovanosti překračující takové limity, kapitálové požadavky vypočítané podle článku 18 a článků 28 až 32 směrnice 2006/49/ES;
c)
pro devizové riziko, vypořádací riziko a komoditní riziko vyplývající z veškeré jejich podnikatelské činnosti kapitálové požadavky vypočítané podle článku 18 směrnice 2006/49/ES;“.
9)
V článku 101 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Úvěrová instituce, která je sponzorem, nebo úvěrová instituce, která je původcem, a v jakékoli sekuritizaci využila článku 95 při výpočtu hodnot rizikově vážené expozice nebo prodala sekuritizační jednotce pro speciální účel nástroje ze svého obchodního portfolia, aby již nebylo nutné držet kapitál pro rizika vyplývající z těchto nástrojů, neposkytne s cílem snížit potenciální nebo skutečné ztráty investorů podporu sekuritizaci, která by překračovala její smluvní závazky.“
10)
Článek 136 se mění takto:
a)
V odst. 1 druhém pododstavci se doplňují písmena, která znějí:
„f)
požadovat od uvěrových institucí omezení pohyblivé složky odměny stanovením její výše jako procentního podílu celkových čistých výnosů v případě, že je tato složka odměny neslučitelná s udržováním řádného kapitálového základu;
g)
požadovat od úvěrových institucí, aby použily čistý zisk k posílení kapitálového základu.“
b)
V odstavci 2 se vkládá pododstavec, který zní:
„Pro účely určení přiměřené úrovně kapitálu na základě přezkumu a vyhodnocení provedených podle článku 124 příslušné orgány posoudí, zda je pro zachycení rizik, jimž úvěrová instituce je či může být vystavena, nutné uložit specifický požadavek ohledně kapitálu přesahující minimální úroveň, s přihlédnutím:
a)
ke kvantitativním a kvalitativním aspektům procesu hodnocení úvěrových institucí uvedeného v článku 123;
b)
k systémům, postupům a mechanismům úvěrových institucí uvedeným v článku 22;
c)
k výsledku přezkumu a vyhodnocení provedených v souladu s článkem 124.“
11)
V článku 145 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Úvěrové instituce přijmou formální zásady pro plnění požadavků na zveřejnění uvedených v odstavcích 1 a 2 a zavedou zásady pro hodnocení přiměřenosti zveřejňovaných údajů, včetně jejich ověřování a frekvence zveřejňování. Úvěrové instituce zavedou rovněž zásady pro hodnocení toho, zda jejich zveřejňované údaje plně informují účastníky trhu o rizikovém profilu daných úvěrových institucí.
Jestliže tyto zveřejňované údaje neinformují účastníky trhu o rizikovém profilu v plném rozsahu, zveřejní úvěrové instituce údaje nutné vedle údajů požadovaných v souladu s odstavcem 1. Jsou však povinny zveřejňovat pouze údaje, jež jsou podstatné a nejsou citlivé či důvěrné podle technických kritérií stanovených v části 1 přílohy XII.“
12)
Název hlavy VI se nahrazuje tímto:
„AKTY V PŘENESENÉ PRAVOMOCI A ZMOCŇOVACÍ USTANOVENÍ“
13)
Článek 150 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Aniž je, co se týče kapitálu, dotčen návrh, který má Komise předložit podle článku 62, přijímají se technické úpravy v následujících oblastech prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci postupem podle článků 151a a za podmínek stanovených v článcích 151b a 151c:
a)
vyjasnění definic pro zajištění jednotného uplatňování této směrnice,
b)
vyjasnění definic tak, aby byl při uplatňování této směrnice brán zřetel na vývoj finančních trhů,
c)
přizpůsobení terminologie a znění definic terminologii a znění definic v pozdějších aktech týkajících se úvěrových institucí a souvisejících oblastí,
d)
rozšíření nebo terminologická úprava seznamu zmíněného v článcích 23 a 24 a obsaženého v příloze I se zřetelem k vývoji na finančních trzích,
e)
oblasti, v nichž si příslušné orgány vyměňují informace, uvedené v článku 42,
f)
technické úpravy článků 56 až 67 a článku 74 v důsledku vývoje účetních standardů nebo požadavků, které berou v úvahu právní předpisy Unie, nebo s ohledem na sbližování postupů v oblasti dohledu,
g)
změna seznamu kategorií expozic uvedeného v článcích 79 a 86 se zřetelem k vývoji na finančních trzích,
h)
hodnota uvedená v čl. 79 odst. 2 písm. c), čl. 86 odst. 4 písm. a), příloze VII části 1 bodě 5 a v příloze VII části 2 bodě 15 se zřetelem k účinkům inflace,
i)
seznam a klasifikace podrozvahových položek v přílohách II a IV,
j)
úprava příloh III a V až XII se zřetelem k vývoji na finančních trzích (zejména k novým finančním produktům) nebo k vývoji účetních standardů nebo požadavků, které berou v úvahu právní předpisy Unie, nebo s ohledem na sbližování postupů v oblasti dohledu.
1a. Následující opatření se přijmou regulativním postupem podle článku 151 odst. 2a:
a)
technické úpravy seznamu v článku 2,
b)
změna výše počátečního kapitálu stanovené v článku 9 se zřetelem k hospodářskému a měnovému vývoji,“.
b)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
v prvním pododstavci se návětí nahrazuje tímto:
„Komise může přijmout následující opatření:“
ii)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Opatření uvedená v prvním pododstavci písm. a), b), c) a f) se přijmou prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s články 151a, a za podmínek stanovených v článcích 151b a 151c. Opatření uvedená v prvním pododstavci písm. d) a e) se přijmout regulativním postupem podle čl. 151 odst. 2a.“
14)
V článku 151 se odstavce 2 a 3 zrušují.
15)
Vkládají se nové články, který znějí:
„Článek 151a
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 150 odst. 1 a čl. 150 odst. 2 druhém pododstavci první větě je svěřena Komisi na období 4 let od 15. prosince 2010. Komise předloží zprávu o přenesené pravomoci nejpozději 6 měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 151b.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek uvedených v článcích 151b a 151c.
Článek 151b
Zrušení přenesení pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedené v čl. 150 odst. 1 a čl. 150 odst. 2 druhém pododstavci první větě kdykoli zrušit.
2. Orgán, který zahájí interní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoci, jejichž přenesení by mohlo být zrušeno.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Rozhodnutí bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 151c
Námitky proti aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, je akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným. Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím tohoto období, pokud Evropský parlament i Rada uvědomí Komisi o svém úmyslu námitky nevyslovit.
3. Akt v přenesené pravomoci nevstoupí v platnost, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada vysloví námitky ve lhůtě uvedené v odstavci 1. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je v souladu s článkem 296 Smlouvy o fungování Evropské unie odůvodní.“
16)
V článku 152 se vkládají odstavce, které znějí:
„5a. Úvěrové instituce, které vypočítávají hodnoty rizikově vážené expozice podle článků 84 až 89, musí mít do 31. prosince 2011 k dispozici kapitál, který je vždy vyšší než částka uvedená v odstavci 5c nebo případně 5d, nebo se jí rovná.
5b. Úvěrové instituce, které pro výpočet svých kapitálových požadavků ke krytí operačního rizika používají pokročilé přístupy k měření podle článku 105, musí mít do 31. prosince 2011 k dispozici kapitál, který je vždy vyšší než částka uvedená v odstavci 5c nebo případně 5d, nebo se jí rovná.
5c. Částka uvedená v odstavcích 5a a 5b činí 80 % celkového minimálního objemu kapitálu, který by úvěrová instituce musela mít k dispozici podle článku 4 směrnice 93/6/EHS a směrnice 2000/12/ES ve znění platném před 1. lednem 2007.
5d. Po schválení příslušnými orgány může u úvěrových institucí podle odstavce 5e částka uvedená v odstavcích 5a a 5b činit až 80 % celkového minimálního objemu kapitálu, který by tyto úvěrové instituce musely mít k dispozici podle kteréhokoli z článků 78 až 83, článku 103 nebo 104 a směrnice 2006/49/ES ve znění platném před 1. lednem 2011.
5e. Úvěrová instituce může odstavec 5d uplatnit pouze v případě, že přístup založený na interním ratingu nebo pokročilé přístupy k měření určené pro výpočet svých kapitálových požadavků začala používat od 1. ledna 2010 nebo později.“
17)
V článku 154 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Až do 31. prosince 2012 nemůže být vážený průměr LGD pro všechny retailové expozice, které jsou zajištěny obytnými nemovitostmi a na které se nevztahují záruky ústředních vlád, nižší než 10 %.“
18)
V článku 156 se za odstavec 3 vkládají pododstavce, který znějí:
„Komise do 1. dubna 2013 přezkoumá ustanovení o odměňování, včetně ustanovení uvedených v přílohách V a XII, a podá o nich zprávu, přičemž se zaměří především na účinnost, provádění a prosazování těchto ustanovení a zohlední mezinárodní vývoj. Účelem tohoto přezkumu je zjistit případné mezery vyplývající z uplatnění zásady proporcionality na uvedená ustanovení. Komise svojí zprávu předloží Evropskému parlamentu a Radě spolu s případnými vhodnými návrhy.
V zájmu zajištění souladu a rovných podmínek podrobí Komise provádění článku 54 přezkumu, při němž se zaměří na soulad těchto sankcí a jiných opatření uložených a prováděných v celé Unii a v případě potřeby předloží návrhy na změny.
Komisí pravidelným přezkum uplatňování této směrnice zajistí, aby způsob jejího uplatňování nevedl ke zjevné diskriminaci mezi úvěrovými institucemi na základě jejich právní struktury či modelu vlastnictví.
Aby se zajistil soulad v obezřetnostním přístupu ke kapitálu, přezkoumá Komise význam odkazu na nástroje ve smyslu čl. 66 odst. 1a písm. a) v čl. 23 písm.o) bod ii) přílohy V pro tuto směrnici, jakmile zahájí přezkum definice kapitálových nástrojů v souladu s články 56 až 67.“
19)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 156a
Do 31. prosince 2011 přezkoumá Komise vhodnost změn k uvedení přílohy IX této směrnice do souladu s mezinárodními dohodami, pokud jde o požadavky na kapitál úvěrových institucí pro sekuritizační pozice, a podá o tom zprávu. Komise tuto zprávu předloží Evropskému parlamentu a Radě společně s případnými vhodnými legislativními návrhy.“
20)
Přílohy se mění v souladu s přílohou I této směrnice.
Článek 2
Změny směrnice 2006/49/ES
Směrnice 2006/49/ES se mění takto:
1)
V čl. 3 odst. 1 prvním pododstavci se doplňuje písmeno, které zní:
„t)
‚sekuritizační pozicí‘ a ‚resekuritizační pozicí‘ sekuritizační pozice a resekuritizační pozice ve smyslu směrnice 2006/48/ES.“
2)
V čl. 17 odst. 1 prvním pododstavci se návětí nahrazuje tímto:
„Pokud instituce vypočítává pro účely přílohy II této směrnice hodnoty rizikově vážených expozic v souladu s články 84 až 89 směrnice 2006/48/ES, použijí se pro účely výpočtu stanoveného v části 1 oddíle 36 přílohy VII směrnice 2006/48/ES tato ustanovení:“.
3)
V čl. 18 odst. 1 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
kapitálových požadavků vypočítaných podle metod a možností stanovených v článcích 28 až 32 a v přílohách I, II a VI a případně v příloze V pro jejich obchody zahrnuté v obchodním portfoliu a v bodech 1 až 4 přílohy II pro jejich obchody zahrnuté v neobchodním portfoliu.“
4)
Název oddílu 2 kapitoly VIII se nahrazuje tímto:
„Akty v přenesené pravomoci a zmocňovací ustanovení“.
5)
V článku 41 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Opatření uvedená v odstavci 1 se přijímají prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42a a za podmínek stanovených v článcích 42b a 42c.“
6)
V článku 42 se odstavec 2 zrušuje.
7)
Vkládají se články, který znějí:
„Článek 42a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článku 41 je svěřena Komisi na období čtyř let od 15. prosince 2010. Komise předloží zprávu o výkonu přenesené pravomoci nejpozději šest měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud toto přenesení Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 42b.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v článcích 42b a 42c.
Článek 42b
Zrušení přenesení pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 41 kdykoli zrušit.
2. Orgán, který zahájí interní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoci, jejichž přenesení by mohlo být zrušeno,.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 42c
Námitky proti aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, je akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným. Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím tohoto období, pokud Evropský parlament i Rada uvědomí Komisi o svém úmyslu námitky nevyslovit.
3. Akt v přenesené pravomoci nevstoupí v platnost, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada vysloví námitky ve lhůtě uvedené v odstavci 1. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je v souladu s článkem 296 Smlouvy o fungování Evropské unie odůvodní.“
8)
Článek 47 se nahrazuje tímto:
„Do 30. prosince 2011 nebo do dřívějšího data určeného pro jednotlivé případy příslušnými orgány mohou instituce, kterým byl uznán model pro specifické riziko před 1. lednem 2007 v souladu s bodem 1 přílohy V z důvodu tohoto uznání uplatňovat body 4 a 8 přílohy VIII směrnice 93/6/EHS ve znění, které měly tyto body před 1. lednem 2007.“
9)
Přílohy se mění v souladu s přílohou II této směrnice.
Článek 3
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s:
a)
čl. 1 odst. 3, 4, 12 a 16 a body 1, 2 písm. c), 3, a 5 písm.b) bod iii) přílohy I nejpozději do 1. ledna 2011 a
b)
veškerými ustanoveními této směrnice, která nejsou uvedena v písmenu a) nejpozději do 31. prosince 2011.
Předpisy přijaté členskými státy podle tohoto odstavce musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsoby odkazu si stanoví členské státy.
2. Právní a správní předpisy nezbytné pro dodržování bodu 1 přílohy I musí úvěrovým institucím ukládat, aby uplatňovaly zásady uvedené v bodu 1 přílohy I na:
i)
odměny náležející na základě smluv uzavřených přede dnem účinnosti prováděcích předpisů v každém členském státě a poskytnuté nebo vyplacené po tomto datu; a
ii)
odměny přiznané, ale dosud nevyplacené, za služby poskytnuté v roce 2010 přede dnem účinnosti prováděcích předpisů v každém členském státě.
3. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 4
Zpráva
Vzhledem k mezinárodní povaze basilejského rámce a rizikům, která plynou z neprovedení tohoto rámce současně ve významnějších právních řádech, předloží Komise do 31. prosince 2010 zprávu Evropskému parlamentu a Radě o tom, jak na mezinárodní úrovni postupuje provádění změn týkajících se rámce kapitálové přiměřenosti, spolu s příslušnými návrhy.
Článek 5
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dnem následujícím po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 6
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 24. listopadu 2010.