ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1342/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Δεκεμβρίου 2011
για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 όσον αφορά τη συμπερίληψη της περιφέρειας του Καλίνινγκραντ και ορισμένων πολωνικών νομών στην επιλέξιμη παραμεθόρια περιοχή
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι κανόνες που έχει θεσπίσει η Ένωση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, περί κανόνων σχετικά με την τοπική διασυνοριακή κυκλοφορία στα εξωτερικά χερσαία σύνορα των κρατών μελών και τροποποιήσεως των διατάξεων της σύμβασης Σένγκεν (2), που ισχύει από το 2007, απέτρεψαν τη δημιουργία φραγμών στο εμπόριο, στις κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές ή στην περιφερειακή συνεργασία με γειτονικές χώρες διατηρώντας συγχρόνως την ασφάλεια ολόκληρου του χώρου Σένγκεν.
(2)
Η περιφέρεια του Καλίνινγκραντ βρίσκεται σε εξαιρετική γεωγραφική θέση: ως σχετικά μικρή περιοχή που περιβάλλεται πλήρως από δύο κράτη μέλη, αποτελεί τον μοναδικό θύλακα στην Ευρωπαϊκή Ένωση· το σχήμα και η κατανομή του πληθυσμού του είναι τέτοια ώστε η εφαρμογή των συνήθων κανόνων ως προς τον ορισμό της παραμεθόριας περιοχής θα απέκοβε τεχνητά τον θύλακα με αποτέλεσμα να τυγχάνουν διευκολύνσεων για την τοπική παραμεθόρια κυκλοφορία ορισμένοι μόνο κάτοικοι αλλά όχι και η πλειονότητα των κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων της πόλης του Καλίνινγκραντ. Δεδομένου του ομοιογενή χαρακτήρα της περιοχής του Καλίνινγκραντ, προκειμένου να ενισχυθούν το εμπόριο, οι κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές και η περιφερειακή συνεργασία, θα πρέπει να εισαχθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 ειδική εξαίρεση η οποία θα επιτρέπει σε ολόκληρη την περιφέρεια του Καλίνινγκραντ να θεωρείται παραμεθόρια περιοχή.
(3)
Μια συγκεκριμένη παραμεθόρια περιοχή στην πολωνική πλευρά θα πρέπει επίσης να αναγνωριστεί ως επιλέξιμη παραμεθόρια περιοχή, προκειμένου η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 στην εν λόγω περιοχή να έχει πρακτικά αποτελέσματα μέσω της αύξησης των ευκαιριών για εμπορικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανταλλαγές και της περιφερειακής συνεργασίας μεταξύ της περιφέρειας του Καλίνινγκραντ αφενός, και των σημαντικότερων κέντρων της βόρειας Πολωνίας αφετέρου.
(4)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τον γενικό ορισμό της παραμεθόριας περιοχής και τον πλήρη σεβασμό των κανόνων και όρων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1931/2006, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων που επιβάλλουν τα κράτη μέλη στους κατοίκους των παραμεθόριων περιοχών που καταχρώνται του καθεστώτος τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας.
(5)
Ο παρών κανονισμός συμβάλει στην περαιτέρω προώθηση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων που έχουν τεθεί στον οδικό χάρτη για τον Κοινό Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, λαμβάνει δε υπόψη το ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσικής Ομοσπονδίας.
(6)
Επειδή ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η συμπερίληψη της περιφέρειας του Καλίνινγκραντ και ορισμένων πολωνικών νομών στην επιλέξιμη παραμεθόρια περιοχή δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο προαναφερθέν άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.
(7)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (3), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας (4).
(8)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (5), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (6).
(9)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (8).
(10)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός περιόδου έξι μηνών από την απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τον παρόντα κανονισμό εάν θα τον ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.
(11)
Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (9) το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά συνέπεια, δεν συμμετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(12)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (10) η Ιρλανδία, κατά συνέπεια, δεν μετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1931/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
στο τέλος του άρθρου 3 σημείο 2, προστίθεται η ακόλουθη φράση:
«Οι περιοχές που απαριθμούνται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού θεωρούνται τμήμα της παραμεθόριας περιοχής.»·
2)
το κείμενο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού προστίθεται ως παράρτημα.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 13 Δεκεμβρίου 2011.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1342/2011
ze dne 13. prosince 2011,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1931/2006, pokud jde o zahrnutí Kaliningradské oblasti a některých polských správních celků do způsobilé pohraniční oblasti
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 písm. b) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pravidla Unie pro malý pohraniční styk, jež jsou stanovena v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1931/2006 ze dne 20. prosince 2006, kterým se stanoví pravidla pro malý pohraniční styk na vnějších pozemních hranicích členských států a mění Schengenská úmluva (2), a jež je v platnosti od roku 2007, brání vytváření překážek pro obchod, sociální a kulturní výměnu či regionální spolupráci se sousedními zeměmi a zároveň přispívají k ochraně bezpečnosti v celém schengenském prostoru.
(2)
Kaliningradská oblast má výjimečnou zeměpisnou polohu: jako poměrně malá oblast, jež je zcela obklopena dvěma členskými státy, představuje jedinou enklávu v Evropské unii; její tvar a rozmístění obyvatelstva jsou takové, že uplatněním běžných pravidel vymezení pohraniční oblasti by došlo k umělému rozdělení této enklávy, což by znamenalo, že někteří obyvatelé by požívali výhod malého pohraničního styku, zatímco většina obyvatel, včetně obyvatel města Kaliningradu, by tyto výhody neměla. Vzhledem k homogenní povaze Kaliningradské oblasti a za účelem zintenzivnění obchodu, sociální a kulturní výměny a regionální spolupráce by měla být zavedena zvláštní výjimka z nařízení (ES) č. 1931/2006, která by umožnila, aby byla celá Kaliningradská oblast považována za pohraniční oblast.
(3)
Aby byl zajištěn skutečný účinek uplatňování nařízení (ES) č. 1931/2006 v tomto regionu na základě lepších možností v rámci obchodu, sociální a kulturní výměny a regionální spolupráce mezi Kaliningradskou oblastí na jedné straně a významnými centry na severu Polska na straně druhé, měla by být uznána jako způsobilá pohraniční oblast také specifická pohraniční oblast na polské straně.
(4)
Tímto nařízením nejsou dotčeny obecná definice pohraniční oblasti a naprosté dodržování pravidel a podmínek stanovených v nařízení (ES) č. 1931/2006, včetně sankcí, jež členské státy ukládají obyvatelům pohraničních oblastí, kteří zneužijí režimu malého pohraničního styku.
(5)
Tento návrh přispívá k další podpoře strategického partnerství mezi Evropskou unií a Ruskou federací v souladu s prioritami stanovenými v plánu pro společný prostor svobody, bezpečnosti a práva a bere v úvahu celkové vztahy mezi Evropskou unií a Ruskou federací.
(6)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zahrnutí Kaliningradské oblasti a některých polských správních celků do způsobilé pohraniční oblasti, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(7)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (3), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (4).
(8)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (5), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (6).
(9)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (7), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (8).
(10)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto nařízení a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto nařízení navazuje na schengenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců ode dne přijetí tohoto nařízení Radou, zda jej provede ve svém vnitrostátním právu.
(11)
Toto nařízení rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (9); Spojené království se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné.
(12)
Toto nařízení rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (10); Irsko se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1931/2006 se mění takto:
1)
V čl. 3 bodu 2 se doplňuje věta, která zní:
„Oblasti uvedené v příloze tohoto nařízení se považují za součást pohraniční oblasti;“.
2)
Vkládá se příloha, jejíž znění je uvedeno v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku dne 13. prosince 2011.