ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 817/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Σεπτεμβρίου 2010
για καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, όσον αφορά τις απαιτήσεις για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή σε σχέση με την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά
(αναδιατύπωση)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») (1), και ιδίως το άρθρο 170 σε συνδυασμό με το άρθρο 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 639/2003 της Επιτροπής, της 9ης Απριλίου 2003, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1254/1999 του Συμβουλίου, όσον αφορά τις απαιτήσεις για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή σε σχέση με την καλή μεταχείριση των ζωντανών βοοειδών κατά τη μεταφορά (2), έχει τροποποιηθεί (3) επανειλημμένα και ουσιωδώς. Με την ευκαιρία νέων τροποποιήσεων, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωση του εν λόγω κανονισμού.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 168 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η χορήγηση και η καταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή ζωντανών βοοειδών εξαρτώνται από την τήρηση της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, και ιδίως από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2005 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004 (4), για την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά και συναφείς δραστηριότητες.
(3)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η τήρηση των ελάχιστων προδιαγραφών καλής μεταχείρισης των ζώων, θα πρέπει να καθιερωθεί σύστημα παρακολούθησης, το οποίο να περιλαμβάνει υποχρεωτικούς ελέγχους στο σημείο εξόδου από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και μετά την έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, στα σημεία αλλαγής του μέσου μεταφοράς, καθώς επίσης και στο σημείο της πρώτης εκφόρτωσης στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού.
(4)
Προκειμένου να διευκολυνθεί η διεξαγωγή των ελέγχων κατά την έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας απαιτείται ο καθορισμός σημείων εξόδου.
(5)
Η αξιολόγηση της φυσικής κατάστασης και της υγείας των ζώων απαιτεί ειδικές γνώσεις και εμπειρία. Συνεπώς, οι έλεγχοι θα πρέπει να πραγματοποιούνται από κτηνίατρο. Επιπλέον, θα πρέπει να αποσαφηνιστεί η έκταση των ελέγχων αυτών και να καθορισθεί υπόδειγμα έκθεσης προκειμένου οι έλεγχοι να είναι ακριβείς και εναρμονισμένοι.
(6)
Οι έλεγχοι που πραγματοποιούνται σε τρίτες χώρες για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να είναι υποχρεωτικοί και να διεξάγονται από υπηρεσίες των κρατών μελών ή από διεθνείς εταιρείες ελέγχου και εποπτείας (που θα αναφέρονται στο εξής ως «ΥΕ»), οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί και ελέγχονται από τα κράτη μέλη με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής, της 7ης Ιουλίου 2009, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (5). Προκειμένου να πραγματοποιήσουν ελέγχους για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι ΥΕ θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες απαιτήσεις για έγκριση και έλεγχο, που καθορίζονται στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
(7)
Το άρθρο 168 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και ο παρών κανονισμός προβλέπουν ότι η τήρηση της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων αποτελεί προϋπόθεση για την πληρωμή των επιστροφών κατά την εξαγωγή. Ως εκ τούτου, πρέπει να διατυπωθεί σαφώς ότι, με την επιφύλαξη περιπτώσεων ανωτέρας βίας που αναγνωρίζονται από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η παραβίαση των εν λόγω διατάξεων για την καλή μεταχείριση των ζώων δεν επιφέρει μείωση αλλά απώλεια της επιστροφής κατά την εξαγωγή, η οποία σχετίζεται με τον αριθμό των ζώων για τα οποία δεν τηρήθηκαν οι απαιτήσεις καλής μεταχείρισης. Επίσης, από τις εν λόγω διατάξεις, καθώς και από τους κανόνες για την καλή μεταχείριση των ζώων που περιλαμβάνονται στα άρθρα 3 έως 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και στα αναφερόμενα σε αυτά παραρτήματα συνάγεται ότι η επιστροφή χάνεται για τα ζώα για τα οποία δεν τηρήθηκαν οι εν λόγω κανόνες για την καλή μεταχείριση των ζώων, ανεξαρτήτως της συγκεκριμένης φυσικής κατάστασης των ζώων.
(8)
Εκτός από τη μη καταβολή της επιστροφής κατά την εξαγωγή, σε περίπτωση που υπάρχουν στοιχεία μη συμμόρφωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2005 για μεγάλο αριθμό ζώων, θα πρέπει να επιβάλλονται κατάλληλες κυρώσεις. Επιπλέον, στην περίπτωση που η μη συμμόρφωση οφείλεται στην πλήρη αδιαφορία για τις απαιτήσεις καλής μεταχείρισης των ζώων, θα πρέπει να καθιερωθεί η πλήρης απώλεια της επιστροφής.
(9)
Λόγω των διαφορών μεταξύ γλωσσικών αποδόσεων πρέπει να διευκρινισθεί ότι δεν καταβάλλεται καμία επιστροφή για όλα τα ζώα που αναφέρονται στη διασάφηση εξαγωγής, στην περίπτωση που ο αριθμός των ζώων για τα οποία δεν καταβάλλεται καμία επιστροφή υπερβαίνει το 5 % του αριθμού που αναγράφεται στη διασάφηση εξαγωγής η οποία έχει γίνει δεκτή, με κατώτατο όριο τρία ζώα· ή ισούται ή υπερβαίνει τα δέκα ζώα ή τουλάχιστον το 2 % του αριθμού που αναγράφεται στη διασάφηση εξαγωγής η οποία έχει γίνει δεκτή. Το άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο β) θα πρέπει, συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως.
(10)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που απαιτούνται για την παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(11)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Η καταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή ζωντανών βοοειδών της δασμολογικής κλάσης ΣΟ 0102 (εφεξής καλούμενα «ζώα») σύμφωνα με το άρθρο 168 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 εξαρτάται από τη συμμόρφωση, κατά τη μεταφορά των ζώων μέχρι την πρώτη εκφόρτωση στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού, με τα άρθρα 3 έως 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και των αναφερόμενων σε αυτά παραρτημάτων, καθώς και με τον παρόντα κανονισμό.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, σε περίπτωση οδικής μεταφοράς, ως «πρώτο σημείο εκφόρτωσης στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού» νοείται το σημείο στο οποίο εκφορτώνεται τελικά το πρώτο ζώο από το οδικό όχημα, αποκλείοντας έτσι το σημείο όπου το ταξίδι διακόπτεται για ανάπαυση, τάισμα ή πότισμα των ζώων.
Άρθρο 2
Έλεγχοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας
1. Η έξοδος των ζώων από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας μπορεί να γίνει μόνον από τα ακόλουθα σημεία εξόδου:
α)
συνοριακό σταθμό ελέγχου που έχει εγκριθεί με απόφαση της Επιτροπής για κτηνιατρικούς ελέγχους σε ζωντανά οπληφόρα από τρίτες χώρες·
ή
β)
σημείο εξόδου που καθορίζεται από το κράτος μέλος.
2. Ο επίσημος κτηνίατρος στο σημείο εξόδου επαληθεύει με βάση την οδηγία 96/93/ΕΚ του Συμβουλίου (6), και για τα ζώα για τα οποία έχει γίνει δεκτή διασάφηση εξαγωγής, κατά πόσον:
α)
οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2005 έχουν εφαρμοσθεί, από το σημείο αναχώρησης, όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ιη) του κανονισμού, μέχρι το σημείο εξόδου
και
β)
οι συνθήκες μεταφοράς για το υπόλοιπο ταξίδι είναι σύμφωνες με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και πως έχουν γίνει οι κατάλληλες διευθετήσεις προκειμένου να εξασφαλισθεί η εφαρμογή του μέχρι την πρώτη εκφόρτωση στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού.
Ο επίσημος κτηνίατρος που πραγματοποίησε τους ελέγχους, συμπληρώνει έκθεση σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος Ι του παρόντος κανονισμού, πιστοποιώντας κατά πόσο οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο είναι ικανοποιητικοί ή όχι.
Η αρμόδια κτηνιατρική αρχή του σημείου εξόδου διατηρεί την εν λόγω έκθεση για τουλάχιστον τρία έτη. Αντίγραφο της έκθεσης αποστέλλεται στον οργανισμό πληρωμής.
3. Εφόσον ο επίσημος κτηνίατρος στο σημείο εξόδου θεωρεί ότι πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 2, παρέχει πιστοποιητικό στο οποίο αναγράφεται μία από τις ενδείξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ και θέτει τη σφραγίδα και την υπογραφή του στο έγγραφο το οποίο αποδεικνύει την έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, είτε στο τμήμα J του αντιτύπου ελέγχου T5, είτε στην καταλληλότερη θέση του εθνικού εγγράφου.
4. Ο επίσημος κτηνίατρος στο σημείο εξόδου αναγράφει στο έγγραφο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 τον συνολικό αριθμό των ζώων για τα οποία έγινε δεκτή διασάφηση εξαγωγής μείον τον αριθμό των ζώων που γέννησαν ή απέβαλαν κατά τη μεταφορά, που πέθαναν, ή για τα οποία δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2005.
5. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαιτήσουν από τον εξαγωγέα να προειδοποιήσει εκ των προτέρων τον επίσημο κτηνίατρο του σημείου εξόδου για την άφιξη της αποστολής στο σημείο εξόδου.
6. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, σε περίπτωση εφαρμογής του απλοποιημένου καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης με σιδηρόδρομο ή μεγάλα εμπορευματοκιβώτια που αναφέρονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, ο επίσημος κτηνίατρος πραγματοποιεί ελέγχους στο τελωνείο όπου τα ζώα έχουν τεθεί υπό το εν λόγω καθεστώς.
Η πιστοποίηση και οι εγκρίσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 πραγματοποιούνται στο έγγραφο που χρησιμοποιείται για την καταβολή της επιστροφής ή στο αντίγραφο ελέγχου Τ5 στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
Άρθρο 3
Έλεγχοι σε τρίτες χώρες
1. Μετά την αναχώρηση από το τελωνιακό έδαφος της Κοινότητας, ο εξαγωγέας εξασφαλίζει πως τα ζώα θα ελεγχθούν στα ακόλουθα σημεία:
α)
σε κάθε σημείο όπου πραγματοποιείται αλλαγή του μέσου μεταφοράς εκτός και αν η αλλαγή δεν είχε προγραμματισθεί και οφείλονταν σε εξαιρετικές και απρόβλεπτες συνθήκες·
β)
στο σημείο της πρώτης εκφόρτωσης στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού.
2. Την ευθύνη για τους ελέγχους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έχει διεθνής εταιρεία ελέγχου και εποπτείας η οποία έχει αναγνωρισθεί και ελέγχεται προς το σκοπό αυτό από κράτος μέλος σύμφωνα με τα άρθρα 18 έως 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 ή επίσημη υπηρεσία κράτους μέλους.
Οι έλεγχοι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 διενεργούνται από κτηνίατρο που κατέχει δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο κτηνιάτρου, όπως αναφέρεται στο άρθρο 21 της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7). Ωστόσο, τα κράτη μέλη τα οποία έχουν εγκρίνει τις διεθνείς εταιρείες ελέγχου και εποπτείας, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, εξακριβώνουν ότι οι εν λόγω εταιρείες ελέγχουν εάν οι κτηνίατροι που κατέχουν τίτλο κτηνιάτρου, ο οποίος δεν καλύπτεται από την εν λόγω οδηγία, γνωρίζουν τις απαιτήσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2005. Οι εν λόγω έλεγχοι διενεργούνται με ορθολογικό, αντικειμενικό και αμερόληπτο τρόπο μέσω των κατάλληλων διαδικασιών.
Για κάθε έλεγχο που πραγματοποιείται με βάση την παράγραφο 1, ο κτηνίατρος που τον πραγματοποίησε συμπληρώνει έκθεση σύμφωνα με τα υποδείγματα των παραρτημάτων ΙΙΙ και IV του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 4
Διαδικασία καταβολής των επιστροφών κατά την εξαγωγή
1. Ο εξαγωγέας παρέχει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους όπου έγινε δεκτή η διασάφηση εξαγωγής όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες για το ταξίδι, το αργότερο κατά την υποβολή της διασάφησης εξαγωγής.
Ταυτόχρονα, ή το αργότερο όταν λάβει γνώση σχετικά, ο εξαγωγέας ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές για τις ενδεχόμενες αλλαγές μέσων μεταφοράς.
2. Οι αιτήσεις καταβολής των επιστροφών κατά την εξαγωγή οι οποίες συντάσσονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 συμπληρώνονται εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο με:
α)
το έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού δεόντως συμπληρωμένο
και
β)
τις εκθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού.
3. Εφόσον, λόγω περιστάσεων για τις οποίες δεν ευθύνεται ο εξαγωγέας, δεν καταστεί δυνατή η διεξαγωγή των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, η αρμόδια αρχή, μετά από αιτιολογημένο αίτημα του εξαγωγέα, μπορεί να δεχτεί άλλα έγγραφα, τα οποία αποτελούν ικανοποιητική απόδειξη τήρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2005.
Άρθρο 5
Μη καταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή
1. Το συνολικό ποσό της επιστροφής κατά την εξαγωγή ανά ζώο η οποία υπολογίζεται σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο δεν καταβάλλεται για:
α)
ζώα που έχουν πεθάνει κατά τη μεταφορά, εκτός των περιπτώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 2·
β)
ζώα που έχουν γεννήσει ή αποβάλει κατά τη μεταφορά πριν από την πρώτη τους εκφόρτωση στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού·
γ)
ζώα για τα οποία η αρμόδια αρχή θεωρεί ότι δεν τηρήθηκαν τα άρθρα 3 έως 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και τα αναφερόμενα σε αυτά παραρτήματα, με βάση τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 ή/και κάθε άλλο στοιχείο που έχει στη διάθεσή της σχετικά με τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό.
Το βάρος ενός ζώου, για το οποίο δεν καταβλήθηκε η επιστροφή, καθορίζεται κατ’ αποκοπή, διαιρώντας το ολικό βάρος σε χιλιόγραμμα, όπως αναφέρεται στη διασάφηση εξαγωγής, με το συνολικό αριθμό των ζώων που αναφέρονται στην εν λόγω διασάφηση.
2. Στην περίπτωση που τα ζώα πέθαναν κατά τη μεταφορά ως αποτέλεσμα ανωτέρας βίας μετά την αναχώρησή τους από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας:
α)
θα καταβληθεί ολόκληρη η επιστροφή σε περίπτωση μη διαφοροποιημένης επιστροφής·
β)
θα καταβληθεί το μέρος της επιστροφής που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009, σε περίπτωση διαφοροποιημένης επιστροφής.
Άρθρο 6
Κυρώσεις
1. Η επιστροφή μειώνεται περαιτέρω κατά ποσό ίσο με το ποσό της επιστροφής που δεν καταβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, στην περίπτωση που ο αριθμός των ζώων για τα οποία δεν καταβάλλεται καμία επιστροφή υπερβαίνει:
α)
το 1 % του αριθμού που αναφέρεται στη διασάφηση εξαγωγής η οποία έχει γίνει δεκτή, με κατώτατο όριο δύο ζώα·
ή
β)
τα πέντε ζώα.
2. Δεν καταβάλλεται καμία επιστροφή για όλα τα ζώα που αναφέρονται στη διασάφηση εξαγωγής, στην περίπτωση που ο αριθμός των ζώων για τα οποία δεν καταβάλλεται καμία επιστροφή σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1:
α)
υπερβαίνει το 5 % του αριθμού που αναγράφεται στη διασάφηση εξαγωγής η οποία έχει γίνει δεκτή, με κατώτατο όριο τρία ζώα·
ή
β)
ισούται ή υπερβαίνει τα δέκα ζώα ή τουλάχιστον το 2 % του αριθμού που αναγράφεται στη διασάφηση εξαγωγής η οποία έχει γίνει δεκτή.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, δεν λαμβάνονται υπόψη τα ζώα που πεθαίνουν κατά τη μεταφορά και τα ζώα που γεννούν ή αποβάλουν πριν από την πρώτη τους εκφόρτωση στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού, για τα οποία ο εξαγωγέας αποδείξει κατά ικανοποιητικό τρόπο στην αρμόδια αρχή πως ο θάνατός τους ή η γέννηση ή η αποβολή δεν ήταν αποτέλεσμα της μη συμμόρφωσης προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2005.
4. Η κύρωση που αναφέρεται στο άρθρο 48 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 δεν εφαρμόζεται στο ποσό που δεν έχει καταβληθεί ούτε στο ποσό της μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού και στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 7
Ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών
Εφόσον διαπιστωθεί, μετά από την καταβολή της επιστροφής, ότι δεν έχει εφαρμοσθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2005, το σχετικό μέρος της επιστροφής, συμπεριλαμβανομένης, ενδεχομένως, της μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 6, θεωρείται ως αχρεωστήτως καταβληθέν και αποδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
Άρθρο 8
Κοινοποίηση πληροφοριών
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 31 Μαρτίου κάθε έτους, τις παρακάτω πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος:
α)
τον αριθμό των διασαφήσεων εξαγωγής για ζώα, για τις οποίες καταβλήθηκε η επιστροφή και τον αριθμό των ζώων για τα οποία καταβλήθηκαν οι επιστροφές·
β)
τον αριθμό των διασαφήσεων εξαγωγής, για τις οποίες η επιστροφή δεν καταβλήθηκε μερικώς ή πλήρως και τον αριθμό των ζώων για τα οποία δεν καταβλήθηκε η επιστροφή·
γ)
τον αριθμό των διασαφήσεων εξαγωγής, για τις οποίες ανακτήθηκε συνολικά ή μερικά η επιστροφή και τον αριθμό των ζώων για τα οποία ανακτήθηκε η επιστροφή, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων για τα οποία η ανάκτηση των επιστροφών σχετίζεται με εξαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν την υπό εξέταση περίοδο·
δ)
τους λόγους της μη καταβολής και της ανάκτησης των επιστροφών για τα ζώα που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ), καθώς και τον αριθμό των εν λόγω ζώων που έχουν καταγραφεί στις κατηγορίες B, Γ και Δ αντιστοίχως, όπως αναφέρεται στα παραρτήματα I, ΙΙΙ και IV·
ε)
τους αριθμούς των κυρώσεων για κάθε κατηγορία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2, με τους αντίστοιχους αριθμούς των ζώων και τα ποσά της επιστροφής που δεν έχουν καταβληθεί·
στ)
τα ποσά των επιστροφών σε ευρώ που δεν κατεβλήθησαν και τα ποσά που ανακτήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων και των ανακτηθέντων ποσών που αντιστοιχούν σε εξαγωγές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν πριν από την υπό εξέταση περίοδο·
ζ)
τον αριθμό των διασαφήσεων εξαγωγής και τα ποσά για τα οποία η διαδικασία ανάκτησης βρίσκεται σε εξέλιξη·
η)
κάθε επιπλέον πληροφορία την οποία τα κράτη μέλη κρίνουν πως έχει σχέση με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 9
Καταργούμενες διατάξεις
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 639/2003 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος VI.
Άρθρο 10
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 16 Σεπτεμβρίου 2010.
NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 817/2010
ze dne 16. září 2010,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1234/2007, pokud jde o požadavky na poskytování vývozních náhrad v souvislosti s řádným zacházením se živým skotem během přepravy
(přepracování)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na článek 170 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 639/2003 ze dne 9. dubna 2003, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1254/1999, pokud jde požadavky na poskytování vývozních náhrad v souvislosti s řádným zacházením se živým skotem během přepravy (2), bylo několikrát podstatně změněno (3). Vzhledem k novým změnám by uvedená směrnice měla být z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti přepracována.
(2)
Podle článku 168 nařízení (ES) č. 1234/2007 poskytování a výplata vývozní náhrady pro živý skot podléhají dodržení právních předpisů Unie týkajících dobrých životních podmínek zvířat, a zejména dodržení nařízení Rady (ES) č. 1/2005 ze dne 22. prosince 2004 o ochraně zvířat během přepravy a souvisejících činností (4).
(3)
Za účelem zaručení dodržování norem týkajících se dobrých životních podmínek zvířat by měl být zaveden systém monitorování, který by zahrnoval povinné kontroly v místě výjezdu z celního území Společenství a rovněž po opuštění celního území Společenství, jestliže se mění dopravní prostředky a rovněž v místě první vykládky ve třetí zemi konečného určení.
(4)
Pro usnadnění náležitých kontrol při výjezdu z celního území Společenství by měla být stanovena místa výjezdu.
(5)
Posouzení tělesného a zdravotního stavu zvířat vyžaduje zvláštní kvalifikaci a zkušenost. Kontroly by měl proto vykonávat veterinární lékař. Navíc by měla být vyjasněna oblast působnosti a vypracován vzor zprávy, aby byly tyto kontroly přesné a harmonizované.
(6)
Pro účely tohoto nařízení by měly být kontroly, jež se mají provádět ve třetích zemích, povinné a měly by je provádět orgány členských států nebo mezinárodní kontrolní a dozorčí společnosti (dále jen „kontrolní společnosti“), které jsou schváleny a kontrolovány členskými státy v souladu s nařízením Komise (ES) č. 612/2009 ze dne 7. července 2009, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu vývozních náhrad pro zemědělské produkty (5). Aby kontrolní společnosti mohly provádět kontroly pro účely tohoto nařízení, měly by zejména splňovat požadavky na schvalování a kontrolu, jak jsou stanoveny v příloze VIII nařízení (ES) č. 612/2009.
(7)
Článek 168 nařízení (ES) č. 1234/2007 a toto nařízení stanoví, že soulad s právními předpisy Unie týkajícími se dobrých životních podmínek zvířat je podmínkou pro výplatu vývozních náhrad. Proto by mělo být jasně stanoveno, aniž jsou dotčeny případy vyšší moci uznané judikaturou Soudního dvora Evropské unie, že porušení těchto ustanovení týkajících se dobrých životních podmínek zvířat nezpůsobí snížení, nýbrž ztrátu vývozní náhrady, která souvisí s počtem zvířat, u kterých nebyly dodrženy požadavky na dobré životní podmínky. Z těchto ustanovení, jakož i z pravidel týkajících se dobrých životních podmínek zvířat, která jsou uvedena v článcích 3 až 9 nařízení (ES) č. 1/2005 a v nich uvedených přílohách, stejnou měrou vyplývá, že nezávisle na tělesném stavu zvířat se náhrada nevyplácí pro zvířata, u kterých nebyla dodržena pravidla týkající se dobrých životních podmínek.
(8)
Je-li zřejmé, že nařízení (ES) č. 1/2005 není dodržováno u velkého počtu zvířat, měly by se kromě toho, že se nevyplatí vývozní náhrady, použít i náležité sankce. Pokud navíc takové nedodržení vyplývá z naprostého zanedbávání požadavků na dobré životní podmínky zvířat, mělo by se rozhodnout o úplné ztrátě vývozní náhrady.
(9)
Vzhledem k rozdílům mezi různými jazykovými verzemi je nutné jasně stanovit, že náhrada má být odmítnuta pro všechna zvířata uvedená ve vývozním prohlášení, pokud počet zvířat, pro něž se žádná náhrada nevyplatí, představuje více než 5 % z počtu uvedeného v přijatém vývozním prohlášení, avšak nejméně tři zvířata nebo deset nebo více zvířat, avšak nejméně 2 % z počtu potvrzeného v přijatém vývozním prohlášení. Ustanovení čl. 6 odst. 2 písm. b) by tudíž mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(10)
Členské státy by měly Komisi poskytnout údaje nezbytné pro sledování provádění tohoto nařízení a pro vypracování příslušných zpráv.
(11)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Oblast působnosti
Podle článku 168 nařízení (ES) č. 1234/2007 se vývozní náhrada pro živý skot kódu KN 0102 (dále jen „zvířata“) vyplatí pouze tehdy, jsou-li během přepravy zvířat do prvního místa vykládky ve třetí zemi konečného určení dodrženy články 3 až 9 nařízení (ES) č. 1/2005 a v nich zmíněné přílohy a toto nařízení.
Pro účely tohoto nařízení se při silniční přepravě „prvním místem vykládky ve třetí zemi konečného určení“ rozumí místo, kde je ze silničního vozidla definitivně vyloženo první zvíře, a tedy nikoliv místo, kde je cesta přerušena za účelem odpočinku, krmení nebo napájení zvířat.
Článek 2
Kontroly uvnitř celního území Společenství
1. Zvířata mohou opustit celní území Společenství pouze přes tato místa výjezdu:
a)
stanoviště hraniční kontroly schválené rozhodnutím Komise pro veterinární kontroly živých kopytníků pocházejících ze třetích zemí,
nebo
b)
místo výjezdu určené členským státem.
2. U zvířat, pro něž bylo přijato vývozní prohlášení, úřední veterinární lékař v místě výjezdu v souladu se směrnicí Rady 96/93/ES (6) ověří, zda:
a)
byly požadavky stanovené v nařízení (ES) č. 1/2005 dodrženy od místa odeslání, jak je stanoveno v čl. 2 písm. r) uvedeného nařízení, až do místa výjezdu
a
b)
podmínky přepravy pro zbývající část cesty odpovídají nařízení (ES) č. 1/2005 a zda byla přijata nezbytná opatření k zajištění jeho dodržení až do první vykládky ve třetí zemi konečného určení.
Po provedení kontrol vyplní úřední veterinární lékař v souladu se vzorem uvedeným v příloze I tohoto nařízení zprávu, v níž potvrdí, zda jsou výsledky kontrol provedených v souladu s prvním pododstavcem uspokojivé či nikoliv.
Odpovědný veterinární orgán v místě výjezdu uchová uvedenou zprávu po dobu nejméně tří let. Kopie zprávy se zašle platební agentuře.
3. Je-li úřední veterinární lékař v místě výjezdu přesvědčen, že jsou požadavky odstavce 2 splněny, potvrdí toto zjištění jednou z poznámek uvedených v příloze II a na doklad, který potvrzuje, že zboží opustilo celní území Společenství, připojí razítko a podpis buď v kolonce J kontrolního výtisku T5, nebo na nejvhodnějším místě na vnitrostátním dokladu.
4. Úřední veterinární lékař v místě výjezdu potvrdí na dokladu uvedeném v odstavci 3 celkový počet zvířat, pro něž bylo vývozní prohlášení přijato, přičemž odečte zvířata, která během přepravy porodila nebo zmetala, která uhynula nebo u nichž nebyly požadavky nařízení (ES) č. 1/2005 dodrženy.
5. Členské státy mohou od vývozce vyžadovat, aby úředního veterinárního lékaře v místě výjezdu předem upozornil na příjezd zásilky do místa výjezdu.
6. Odchylně od odstavce 1, pokud se pro přepravu po železnici nebo ve velkých kontejnerech použije zjednodušený tranzitní režim Společenství uvedený v článku 11 nařízení (ES) č. 612/2009, úřední veterinární lékař provede kontroly u úřadu, v němž jsou zvířata do takového režimu zařazována.
Osvědčení a poznámky uvedené v odstavcích 3 a 4 tohoto článku se připojí na doklady používané pro účely vyplácení náhrady nebo, v případě popsaném v čl. 11 odst. 4 nařízení (ES) č. 612/2009, na kontrolní výtisk T5.
Článek 3
Kontroly ve třetích zemích
1. Vývozce zajistí, že jsou zvířata po opuštění celního území Společenství podrobena kontrole:
a)
všude, kde se mění dopravní prostředky, vyjma případů, kdy tato změna nebyla plánována a je důsledkem výjimečných a nepředvídaných okolností;
b)
v místě první vykládky ve třetí zemi konečného určení.
2. Prováděním kontrol stanovených v odstavci 1 je pověřena mezinárodní kontrolní a dozorčí společnost schválená a kontrolovaná za tímto účelem členským státem v souladu s články 18 až 23 nařízení (ES) č. 612/2009 nebo úřední agentura členského státu.
Kontroly stanovené v odstavci 1 provádí veterinární lékař s diplomem, osvědčením nebo jiným dokladem o dosažené kvalifikaci veterinárního lékaře podle článku 21 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/36/ES (7). Členské státy, které schválily mezinárodní kontrolní a dozorčí společnosti uvedené v prvním pododstavci tohoto odstavce, by však měly ověřit, že uvedené společnosti kontrolují, zda veterinární lékař s kvalifikací, na niž se nevztahuje uvedená směrnice, má znalosti vyžadované podle nařízení (ES) č. 1/2005. Uvedené kontroly jsou prováděny odpovídajícím, objektivním a nestranným způsobem prostřednictvím vhodných postupů.
Pro každou kontrolu provedenou podle odstavce 1 vyplní veterinární lékař, který kontrolu provedl, zprávu v souladu se vzory uvedenými v přílohách III a IV tohoto nařízení.
Článek 4
Postup pro výplatu vývozních náhrad
1. Vývozce poskytne příslušným orgánům členského státu, v němž je vývozní prohlášení přijato, nejpozději při podání vývozního prohlášení veškeré nezbytné údaje týkající se cesty.
Současně nebo ihned, jakmile se o tom dozví, informuje vývozce příslušný orgán o všech případných změnách dopravních prostředků.
2. Žádosti o platbu vývozních náhrad vypracované v souladu s článkem 46 nařízení (ES) č. 612/2009 by měly být ve lhůtě stanovené v uvedeném článku doplněny:
a)
řádně vyplněným dokladem uvedeným v čl. 2 odst. 3 tohoto nařízení
a
b)
zprávami stanovenými v čl. 3 odst. 2 třetím pododstavci tohoto nařízení.
3. Nemohou-li být kontroly uvedené v čl. 3 odst. 1 provedeny v důsledku okolností, které nelze přičíst vývozci, příslušný orgán může na základě odůvodněné žádosti vývozce přijmout jiné doklady, které k jeho spokojenosti potvrzují, že nařízení (ES) č. 1/2005 bylo dodrženo.
Článek 5
Nevyplacení vývozní náhrady
1. Celková částka vývozní náhrady na zvíře vypočtená podle druhého pododstavce se nevyplatí pro:
a)
zvířata, která během přepravy uhynula, vyjma za okolností stanovených v odstavci 2;
b)
zvířata, která během přepravy porodila nebo zmetala před první vykládkou ve třetí zemi konečného určení;
c)
zvířata, v jejichž případě se příslušný orgán na základě dokladů uvedených v čl. 4 odst. 2 a/nebo všech dalších dostupných údajů o dodržování tohoto nařízení domnívá, že články 3 až 9 nařízení (ES) č. 1/2005 a v nich uvedené přílohy nebyly dodrženy.
Hmotnost zvířete, pro které se náhrada nevyplatí, se stanoví paušálně tak, že se celková hmotnost v kilogramech uvedená ve vývozním prohlášení vydělí celkovým počtem zvířat, který je uveden v tomtéž prohlášení.
2. Uhynou-li zvířata během přepravy v důsledku vyšší moci poté, co opustila celní území Společenství:
a)
v případě nerozlišené náhrady se vyplatí celá částka náhrada,
b)
v případě rozlišené náhrady se vyplatí část náhrady vypočítané v souladu s čl. 25 odst. 2 nařízení (ES) č. 612/2009.
Článek 6
Sankce
1. Náhrada se dále sníží o částku, jež se rovná částce náhrady, která nebyla vyplacena v souladu čl. 5 odst. 1, pokud počet zvířat, pro něž se vývozní náhrada nevyplatí, představuje:
a)
více než 1 % z počtu uvedeného v přijatém vývozním prohlášení, avšak nejméně dvě zvířata,
nebo
b)
více než pět zvířat.
2. Náhrada se odmítne pro všechna zvířata uvedená ve vývozním prohlášení, pokud počet zvířat, pro něž se žádná náhrada podle čl. 5 odst. 1 nevyplatí, představuje:
a)
více než 5 % z počtu uvedeného v přijatém vývozním prohlášení, avšak nejméně tři zvířata,
nebo
b)
deset zvířat nebo více, avšak nejméně 2 % z počtu potvrzeného v přijatém vývozním prohlášení.
3. Pro účely odstavců 1 a 2 se nezohlední zvířata, jež během přepravy uhynula, a zvířata, jež porodila nebo zmetala před první vykládkou ve třetí zemi konečného určení, u nichž vývozce ke spokojenosti příslušného orgánu prokáže, že úhyn nebo porod nebo zmetání nelze přičítat nedodržení nařízení (ES) č. 1/2005.
4. Sankce uvedená v článku 48 nařízení (ES) č. 612/2009 se nevztahuje na částku nevyplacenou a na částku snížení uvedenou v článku 5 tohoto nařízení a v odstavcích 1 a 2 tohoto článku.
Článek 7
Zpětné získání neoprávněně vyplacených částek
Pokud se po vyplacení náhrady zjistí, že nařízení (ES) č. 1/2005 nebylo dodrženo, musí být příslušná část náhrady, včetně případné sankce podle článku 6 tohoto nařízení, považována za neoprávněně vyplacenou a musí být vrácena v souladu s článkem 49 nařízení (ES) č. 612/2009.
Článek 8
Sdělování údajů
Členské státy sdělí Komisi nejpozději do 31. března každého roku následující údaje o používání tohoto nařízení v předcházejícím kalendářním roce:
a)
počet vývozních prohlášení pro zvířata, pro která byla vyplacena náhrada a počet zvířat, pro která byla vyplacena náhrada;
b)
počet vývozních prohlášení, pro něž žádná náhrada vyplacena nebyla nebo byla vyplacena částečně, jakož i počet zvířat, pro něž náhrada vyplacena nebyla;
c)
počet vývozních prohlášení, pro která byla náhrada částečně nebo úplně vrácena, a počet zvířat, pro která byla náhrada vrácena, včetně zvířat, u nichž se vrácení náhrady vztahuje na vývozní operace provedené před příslušným obdobím;
d)
důvody pro nevyplacení a vrácení náhrady pro zvířata uvedená v písmenech b) a c), jakož i počet těchto zvířat zapsaných v kategoriích B, C a D uvedených v přílohách I, III a IV;
e)
počet sankcí za každou kategorii stanovenou v čl. 6 odst. 1 a 2 s uvedením odpovídajícího počtu zvířat a částek nevyplacené náhrady;
f)
částky náhrad v eurech, které nebyly vyplaceny, a částky, které byly vráceny, včetně vrácených částek vztahujících se na vývozní operace provedené před příslušným obdobím;
g)
počet vývozních prohlášení a částky, u nichž proces zpětného získávání probíhá;
h)
všechny ostatní údaje, které členské státy uznají za vhodné, pokud jde o provádění tohoto nařízení.
Článek 9
Zrušení
Nařízení (ES) č. 639/2003 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze VI.
Článek 10
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. září 2010.