ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Ιουλίου 2011
σχετικά με τις εισφορές υπέρ της Interbev
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2011) 4923]
(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
(2012/131/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο (1),
Αφού κάλεσε, σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της ΣΛΕΕ, τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
Ι. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Σε συνέχεια πληροφοριών που έλαβε σχετικά με το εν λόγω μέτρο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε ερώτημα στις γαλλικές αρχές σχετικά με το μέτρο αυτό με επιστολή της 2ας Οκτωβρίου 2001. Η μόνιμη αντιπροσωπεία της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση απάντησε στην Επιτροπή με επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001.
(2)
Καθώς είχε τεθεί σε εφαρμογή χωρίς προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, το μέτρο καταχωρήθηκε στο μητρώο μη κοινοποιημένων ενισχύσεων, με αριθμό NN 39/03.
(3)
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά την εν λόγω ενίσχυση με την επιστολή αριθ. C(2003) 2057 final της 9ης Ιουλίου 2003.
(4)
Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2). Η Επιτροπή κάλεσε τα άλλα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τις εν λόγω ενισχύσεις. Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις εκ μέρους τρίτων μερών. Οι γαλλικές αρχές έστειλαν τις παρατηρήσεις τους με επιστολές της 8ης και της 10ης Οκτωβρίου 2003, της 13ης Σεπτεμβρίου και της 29ης Νοεμβρίου 2005.
(5)
Στις 25 Φεβρουαρίου 2011 εστάλη στη Γαλλία αίτημα συμπληρωματικών πληροφοριών στις 29 Μαρτίου 2011 πραγματοποιήθηκε συνάντηση.
(6)
Οι γαλλικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 24ης Μαΐου 2011.
ΙΙ. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΡΟΥ
1. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ INTERBEV
1.1. ΟΙ ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ («IPO») ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ
(7)
Οι διεπαγγελματικές ενώσεις (οι «IPO») είναι ομάδες που συγκεντρώνουν, ανά κλάδο παραγωγής, τις διάφορες επαγγελματικές οικογένειες οι οποίες είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές της γεωργικής παραγωγής και, κατά περίπτωση, της μεταποίησης, της εμπορίας και της διανομής και έχουν αναγνωριστεί ως διεπαγγελματικοί οργανισμοί από την αρμόδια διοικητική αρχή. Η ύπαρξή τους, η αποστολή και η λειτουργία τους ρυθμίζονται από τα άρθρα L. 631-1 και ακόλουθα του αγροτικού κώδικα. Για να αναγνωριστεί μια τέτοια ομάδα, οι αρμόδιες αρχές ελέγχουν ότι πληρούνται διάφορα κριτήρια, ιδίως ότι το καταστατικό της συμμορφώνεται με το νόμο (άρθρο L.632-1 του αγροτικού κώδικα) και ότι οι οργανώσεις που απαρτίζουν την εν λόγω IPO είναι αντιπροσωπευτικές.
(8)
Στόχος των IPO είναι να ενεργούν προς το συμφέρον όλων των μελών ενός κλάδου παραγωγής και μπορούν να συνάψουν συμφωνίες για τον σκοπό αυτό. Οι συμφωνίες αυτές και η είσπραξη προαιρετικών εισφορών για τη χρηματοδότηση των δράσεων που προβλέπονται στις εν λόγω συμφωνίες μπορούν στη συνέχεια να καταστούν υποχρεωτικές («να επεκτείνονται») με διυπουργική απόφαση για όλους τους φορείς που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, ανεξαρτήτως εάν εντάσσονται ή όχι σε επαγγελματική οργάνωση μέλος της IPO, εφόσον συμμορφώνονται με τους στόχους που παραθέτει ο νόμος. Στόχος των συμφωνιών αυτών είναι να προάγουν τη γνώση της αγοράς, τις σχέσεις μεταξύ των επαγγελματιών, την ποιότητα και την προώθηση των προϊόντων. Ο αγροτικός κώδικας επιτρέπει την επέκταση των συμφωνιών μόνο όταν αποβλέπουν σε «κοινό συμφέρον» βασιζόμενο σε δράσεις «σύμφωνες με το γενικό συμφέρον και συμβατές με τους κανόνες της κοινής γεωργικής πολιτικής» (βλέπε άρθρο L.632-3 του αγροτικού κώδικα).
(9)
Οι ρυθμίσεις σχετικά με την είσπραξη και την κατανομή των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές ορίζονται μεμονωμένα σε κάθε συμφωνία της IPO.
1.2. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
(10)
Αν και οι IPO είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και η χρηματοδότησή τους εξασφαλίζεται από τις εισφορές του εμπλεκόμενου τομέα, η λειτουργία του συστήματος των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές απαιτεί την παρέμβαση του Κράτους, ιδίως με τους ακόλουθους τρόπους:
α)
πριν από κάθε αίτηση επέκτασης, η IPO πρέπει να έχει αναγνωριστεί από τις δημόσιες αρχές και να συμμορφώνεται με τους στόχους της εθνικής γεωργικής πολιτικής και της κοινής γεωργικής πολιτικής (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 7 και 8)·
β)
αφού αναγνωριστούν, οι IPO μπορούν να ζητήσουν από το Κράτος να καταστήσει τις συμφωνίες τους υποχρεωτικές με διυπουργική απόφαση σχετικά με την επέκταση. Έτσι, κάθε φορέας που δραστηριοποιείται στη σχετική ζώνη παραγωγής υπόκειται στην προαιρετική εισφορά που έχει καταστεί υποχρεωτική και εισπράττεται από μία αντιπροσωπευτική IPO (βλέπε αιτιολογική σκέψη 8)·
γ)
κατ’ εφαρμογή του άρθρου L.632-8-1 του αγροτικού κώδικα, οι αρμόδιες αρχές είναι παραλήπτες των εκθέσεων δραστηριότητας κάθε IPO και των απολογισμών εφαρμογής κάθε συμφωνίας που επεκτείνεται.
2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(11)
Στόχος της εν λόγω ενίσχυσης είναι η προώθηση των δράσεων έρευνας και ανάπτυξης, τεχνικής βοήθειας και προώθησης (διαφήμισης) υπέρ του τομέα κτηνοτροφίας.
2.1. ΟΙ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΘΕΣΠΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ INTERBEV
(12)
Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελούν δύο τύποι διεπαγγελματικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικοί από τις δημόσιες αρχές. Πρόκειται αφενός για την εισφορά επί των κρεάτων και εντοσθίων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο βοοειδών και προβάτων καθώς και επί των ζώντων βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς τις χώρες της ΕΕ ή εξάγονται («εισφορά επί των κρεάτων») και, αφετέρου, η εισφορά υπέρ του εθνικού ταμείου κτηνοτροφίας («εισφορά FNE»).
(13)
Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες που θεσπίζουν τις εισφορές υπέρ της Interbev που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι οι ακόλουθες:
Εισφορές επί των κρεάτων
Εισφορές υπέρ του εθνικού ταμείου κτηνοτροφίας (FNE)
Συμφωνίες IPO
Απόφαση επέκτασης
Συμφωνία IPO
Απόφαση επέκτασης
25.7.1995
18.12.1995
15.6.1994
18.12.1995
12.6.2001
19.9.2001
19.4.2001
(14)
Η εθνική διυπηρεσιακή ένωση ζωικού κεφαλαίου και κρέατος (Interbev) αποτελεί τον γαλλικό διεπαγγελματικό οργανισμό για τον τομέα του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων. Ιδρύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1979 με πρωτοβουλία των αντιπροσωπευτικών οργανώσεων του κλάδου του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων του τομέα βοοειδών, προβάτων και ίππων και αναγνωρίστηκε με την απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1980 (3). Ρόλος της είναι η προάσπιση και ανάδειξη των κοινών συμφερόντων της κτηνοτροφίας και των βιομηχανικών, βιοτεχνικών και εμπορικών δραστηριοτήτων του κλάδου. Η Interbev αναγνωρίστηκε το 1980 ως διεπαγγελματικός οργανισμός για τον τομέα του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων. Αποτελείται από δεκατρείς εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις που εκπροσωπούν τα διάφορα επαγγέλματα του οικονομικού τομέα του ζωικού κεφαλαίου και των κρεάτων: εκτροφείς, ζωέμπορους, σφαγείς, χονδρέμπορους, βιομήχανους, διανομείς.
(15)
Οι δύο κύριες αποστολές της είναι η σύναψη διεπαγγελματικών συμφωνιών και η επικοινωνία των μελών της. Σε αυτές προστίθεται η διεξαγωγή ερευνητικών προγραμμάτων στον τομέα των κρεάτων. Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί στο πλαίσιο της ένωσης ορίζουν τους κανόνες που διέπουν τη δραστηριότητα του κλάδου. Οι συμφωνίες αυτές μπορούν να υποβάλλονται στις δημόσιες αρχές στο πλαίσιο της διαδικασίας επέκτασης. Μετά την κύρωση της επέκτασης με κοινή απόφαση των Υπουργείων Γεωργίας και Οικονομικών, τα μέτρα που προβλέπονται σε διεπαγγελματική συμφωνία αποκτούν υποχρεωτικό χαρακτήρα για το σύνολο των φορέων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο.
2.2. Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
(16)
Με διεπαγγελματική συμφωνία της 25ης Ιουλίου 1995, η οποία απετέλεσε αντικείμενο επέκτασης με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (4), η Interbev θέσπισε εισφορά επί των κρεάτων και εντοσθίων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο βοοειδών και προβάτων καθώς και επί των ζώντων βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς τις χώρες της ΕΕ ή εξάγονται.
(17)
Η εισφορά αφορούσε τρεις κατηγορίες κρεάτων και/ή ζώων, οι οποίες έχουν ως εξής:
α)
Εισφορά επί του κρέατος και των εντοσθίων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ζώων που έχουν σφαγεί στη Γαλλία: ορίζεται στα 0,084 γαλλικά φράγκα (FRF) (5) ανά χιλιόγραμμο σφαγίου και καταβάλλεται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη του ζώου κατά τον χρόνο σφαγής του·
β)
Εισφορά επί των κρεάτων που εισέρχονται ή εισάγονται για να καταναλωθούν στη Γαλλία: ορίζεται στα 0,042 FRF/kg και καταβάλλεται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πρώτο ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη των κρεάτων στην εθνική επικράτεια·
γ)
Εισφορά επί των ζώντων βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς χώρα της ΕΕ ή εξάγονται: ορίζεται στα 7 FRF/κεφάλι και καταβάλλεται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, τελευταίο ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη των ζώων στην εθνική επικράτεια.
(18)
Η διεπαγγελματική συμφωνία της 25ης Ιουλίου 1995 αντικαταστάθηκε από άλλη διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001, η οποία αποτέλεσε αντικείμενο επέκτασης με απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2001 (6). Το πρώτο άρθρο της απόφασης προβλέπει ότι η συμφωνία παρατείνεται για μια περίοδο η οποία λήγει τρία έτη μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης, ήτοι την 30ή Σεπτεμβρίου 2004.
(19)
Η διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001 προέβλεπε συνέχιση της προηγούμενης κατάστασης όσον αφορά την κατηγορία των προβλεπομένων κρεάτων και/ή ζώων, με αυξήσεις στο ποσό της εισφοράς: 0,1574 FRF (0,024 EUR) για το κρέας και τα εντόσθια που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ζώων που έχουν σφαγεί στη Γαλλία· 0,0656 FRF (0,010 EUR) για τα κρέατα που εισέρχονται ή εισάγονται για να καταναλωθούν στη Γαλλία· 11,15 FRF (1,7 EUR) για τα ζώντα βοοειδή και πρόβατα που αποστέλλονται προς χώρα της ΕΕ ή εξάγονται.
(20)
Η συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001 θέσπιζε επίσης τη δυνατότητα μερικής επιστροφής της εισφοράς επί των κρεάτων κατά την αποστολή τους προς χώρα της ΕΕ ή της εξαγωγής τους σε τρίτες χώρες. Το ύψος της επιστροφής ήταν 0,0656 FRF/kg (0,010 EUR).
(21)
Οι επεκτάσεις που πραγματοποιήθηκαν το 1995 και το 2001 απέκλεισαν από το σύστημα την εισφορά επί των κρεάτων που εισέρχονται ή εισάγονται για να καταναλωθούν στη Γαλλία. Συνεπώς, τα εν λόγω προϊόντα δεν υπόκεινται πλέον στην υποχρεωτική εισφορά επί των κρεάτων.
2.3. Η ΕΙΣΦΟΡΑ FNE
(22)
Με διεπαγγελματική συμφωνία της 15ης Ιουνίου 1994, η οποία επεκτάθηκε με απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1995 (7) και με απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2001 (8), η Interbev θέσπισε εισφορά υπέρ του εθνικού ταμείου κτηνοτροφίας. Η τελευταία αυτή απόφαση προβλέπει παράταση της συμφωνίας για περίοδο η οποία λήγει τρία έτη μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης, ήτοι την 30ή Σεπτεμβρίου 2004.
(23)
Το εν λόγω επαγγελματικό ταμείο, του οποίου η διαχείριση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της εθνικής συνομοσπονδίας κτηνοτροφίας (CNE), συγκροτήθηκε με σκοπό να επιτευχθούν οι εξής δύο μείζονες στόχοι: αφενός να δοθούν κίνητρα στην αναδιάρθρωση των οργανώσεων της υπηρεσίας και να ευνοηθεί η προσαρμογή τους προς τις μελλοντικές ανάγκες των κτηνοτρόφων που καθίστανται συνεχώς ολιγότεροι και αντιμετωπίζουν τις κοινοτικές πολιτικές ελέγχου της παραγωγής· και, αφετέρου, να συμμετάσχουν στη διατήρηση των συλλογικών μέσων όσον αφορά τη συμβολή στην πρόοδο της γενετικής και της εφαρμοσμένης έρευνας που μελλοντικά θα παραμείνουν οι παράγοντες κλειδί για την ανταγωνιστικότητα της κτηνοτροφίας.
(24)
Μια εισφορά η οποία προορίζεται για τη χρηματοδότηση αυτού του ταμείου εισπράττεται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιοκτήτες ή συνιδιοκτήτες βοοειδών και προβάτων που έχουν σφαγεί στη Γαλλία. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα που κοινοποίησαν οι γαλλικές αρχές, η εν λόγω εισφορά είχε καθοριστεί στα 0,02 FRF/kg (0,003 ευρώ) καθαρού σφαγμένου κρέατος (ή 7 FRF/κεφάλι για τα χονδρά βοοειδή, 2,40 FRF/κεφάλι για τα μοσχάρια και 0,36 FRF/κεφάλι για τα πρόβατα - 1,05, 0,36 και 0,054 EUR αντίστοιχα).
(25)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, τα έσοδα της εισφοράς αυτής χρησιμοποιούνται για τη γενετική βελτίωση, το σύστημα γενετικών πληροφοριών, τη βιοτεχνολογία και τις οικονομικές μελέτες.
2.4. ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΙΣΦΟΡΕΣ
(26)
Οι πόροι της Interbev που προέρχονται από εισφορές επί των κρεάτων χρησιμοποιούνται σε τρεις τύπους δράσεων, ειδικότερα:
α)
την επικοινωνία και την προώθηση υπέρ του τομέα·
β)
την τεχνική αρωγή·
γ)
την έρευνα και τον πειραματισμό.
(27)
Όσον αφορά την επικοινωνία και την προώθηση, πρόκειται κατά κύριο λόγο για τη χρηματοδότηση εξορμήσεων με διάφορα θέματα συνδεόμενα με τα προϊόντα κρέατος ποιότητας, όπως και εκστρατειών γενικότερου χαρακτήρα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο για το βόειο κρέας καθώς και για δράσεις δημοσίων σχέσεων. Επίσης χρηματοδοτούνται δράσεις προώθησης στις αγορές εξωτερικού, ακόμη και συμμετοχή σε επαγγελματικές εκθέσεις και προώθηση.
(28)
Οι δράσεις τεχνικής αρωγής συνδέονται, κατά κύριο λόγο, με την πιστοποίηση και την κατάταξη των κτηνοτρόφων, ιδίως όσον αφορά την άρση ορισμένων κωλυμάτων τα οποία αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις οι οποίες συμμετέχουν στα διαβήματα αυτά. Επίσης η Interbev καταρτίζει και συλλογικές συγγραφές υποχρεώσεων για τους διάφορους κλάδους και συμμετέχει στη διάδοση και εφαρμογή του χάρτη ορθών πρακτικών κτηνοτροφίας και του κώδικα ορθών πρακτικών εργασίας στον τομέα του κρέατος, ενώ συμμετέχει, τέλος, στη διευκρίνιση συναλλαγών σε όλη την έκταση του τομέα.
(29)
Οι δράσεις έρευνας και πειραματισμού είναι οι πλέον προσαρμοσμένες στις ανάγκες του κλάδου και κατά κύριο λόγο ενδιαφέρονται για την ασφάλεια των τροφίμων, τη διαχείριση της ποιότητας και την καλή μεταχείριση των ζώων.
(30)
Οι πόροι της Interbev που προέρχονται από τις εισφορές FNE χρησιμοποιούνται για τις ακόλουθες δράσεις:
α)
συλλογικές δράσεις γενετικής βελτίωσης·
β)
μηχανογραφημένο σύστημα διαχείρισης των πληροφοριακών συστημάτων των κτηνοτρόφων·
γ)
εργασίες εφαρμοσμένης έρευνας·
δ)
οικονομικές μελέτες·
ε)
διάφορες δράσεις.
3. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΡΟΥ
(31)
Η παρούσα απόφαση αφορά μία περίοδο από το 1996 έως το 2004, έτος λήξης της τελευταίας διεπαγγελματικής συμφωνίας που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας.
4. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ
(32)
Οι δικαιούχοι του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης είναι οι εκτροφείς βοοειδών και προβάτων.
(33)
Οι κύριοι τελικοί αποδέκτες του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης είναι οι παραγωγοί, οι μεταποιητές και οι διανομείς γεωργικών προϊόντων. Προβλέπεται ότι ορισμένες δραστηριότητες μπορούν να ασκούνται για λογαριασμό των τελευταίων από ιδιωτικές επιχειρήσεις.
(34)
Η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει τη θέση της Επιτροπής όσον αφορά το συμβιβάσιμο της διαδικασίας επιλογής των φορέων παροχής υπηρεσιών στους οποίους ανατίθεται η υλοποίηση των δραστηριοτήτων της Interbev με τους κανόνες σύναψης δημόσιων συμβάσεων.
5. ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ (9)
(35)
Η Επιτροπή είχε σημειώσει, πρώτον όσον αφορά το χαρακτήρα των υπόψη εισφορών, ότι κατέστησαν υποχρεωτικές από τη γαλλική κυβέρνηση στο πλαίσιο διαδικασίας επέκτασης διεπαγγελματικών συμφωνιών. Η επέκταση συμφωνιών πραγματοποιήθηκε με έκδοση απόφασης που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Από αυτό συνάγεται ότι οι εν λόγω εισφορές απαιτούσαν πράξη δημόσιας αρχής προκειμένου να παραγάγουν όλα τους τα αποτελέσματα. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή θεώρησε, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, ότι εν προκειμένω επρόκειτο για τέλη υπέρ τρίτων, δηλαδή για δημόσιους πόρους και ότι αυτές οι ενισχύσεις ήταν παράνομες διότι δεν είχαν κοινοποιηθεί.
(36)
Σύμφωνα με το σημείο 194 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας 2007-2013 (10) (εφεξής «οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές»), κάθε παράνομη ενίσχυση πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης. Οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2007. Οι προγενέστερες κατευθυντήριες γραμμές, οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (2000-2006) (11) εφαρμόζονταν από την 1η Ιανουαρίου 2000. Συνεπώς, κάθε ενίσχυση που χορηγήθηκε μετά την εν λόγω ημερομηνία πρέπει να κριθεί υπό το πρίσμα των κατευθυντηρίων γραμμών του 2000. Αντίστοιχα, κάθε ενίσχυση που έχει χορηγηθεί πριν από την εν λόγω ημερομηνία πρέπει να κριθεί υπό το πρίσμα των διατάξεων και της πρακτικής που ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000. Οι εν προκειμένω ενισχύσεις έχουν χορηγηθεί από το 1996.
(37)
Δεδομένου ότι πρόκειται για κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτήθηκαν μέσω τελών υπέρ τρίτων, οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις ενισχύσεις καθώς και η χρηματοδότηση των ίδιων των ενισχύσεων πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης εκ μέρους της Επιτροπής.
5.1. ΟΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
5.1.1. Οι δράσεις προώθησης
(38)
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002 έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του πλαισίου εθνικών ενισχύσεων για τη διαφήμιση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων που δεν υπάγονται στο παράρτημα II της συνθήκης ΕΟΚ (12) και ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών που ισχύουν για τις κρατικές ενισχύσεις για τη διαφήμιση προϊόντων υπαγόμενων στο παράρτημα I της συνθήκης ΕΚ και ορισμένων προϊόντων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I (13). Ουσιαστικά τα δύο κείμενα ακολουθούν τις ίδιες αρχές, προβλέποντας μεταξύ άλλων αρνητικά και θετικά κριτήρια που πρέπει να τηρούνται. Όσον αφορά την οροφή των ενισχύσεων, οι εν λόγω δράσεις πρέπει να έχουν χρηματοδοτηθεί από τον τομέα μέχρι, κατά ελάχιστο όριο, 50 % των δαπανών. Εν προκειμένω τα μέτρα χρηματοδοτήθηκαν εξ ολοκλήρου από εισφορές υπέρ τρίτων και οι χρηματοδοτικές προσπάθειες των επαγγελματιών φθάνουν εξ ορισμού το επίπεδο αυτό. Έτσι, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι ισχύοντες όροι.
5.1.2. Οι δράσεις τεχνικής αρωγής
(39)
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα της πρακτικής της Επιτροπής με βάση την πρόταση πρόσφορων μέτρων όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη στον τομέα της κτηνοτροφίας και προϊόντων κτηνοτροφίας (14) και ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών. Η πρακτική της Επιτροπής που ισχύει πριν από το έτος 2000 και οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές ουσιαστικά ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Έτσι, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν έως το 100 % των αποδεκτών δαπανών επιτρέπονται για τον εν λόγω τύπο ενισχύσεων. Πέραν τούτου, στις ενισχύσεις πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι επαγγελματίες που ενδεχομένως ενδιαφέρονται. Έτσι, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι ισχύοντες όροι.
5.1.3. Οι δράσεις έρευνας και πειραματισμού
(40)
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων αυτών έπρεπε να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του κοινοτικού πλαισίου κρατικών ενισχύσεων για έρευνα και ανάπτυξη (15) και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση του εν λόγω πλαισίου (16). Έτσι, είναι συμβιβάσιμο προς την κοινή αγορά ποσοστό ενίσχυσης που είναι δυνατόν να φθάσει στο 100 %, εφόσον πληρούνται οι τέσσερις ακόλουθοι όροι: η ενίσχυση είναι προς το γενικότερο συμφέρον του τομέα· η πληροφορία δημοσιεύεται στις ενδεδειγμένες εφημερίδες· τα αποτελέσματα των εργασιών παρέχονται σε ίση βάση, τόσο από άποψη δαπάνης όσο και χρόνου· η ενίσχυση πληροί τα διεθνή εμπορικά κριτήρια τα οποία προσυπογράφονται από την ΕΕ. Έτσι, κατά το στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι είχαν τηρηθεί οι ισχύοντες όροι.
5.1.4. Οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν με την εισφορά FNE
(41)
Η Επιτροπή διερωτήθηκε όσον αφορά τον ακριβή χαρακτήρα των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από την εισφορά FNE, των οποίων το αντικείμενο ήταν να δοθούν κίνητρα για την αναδιάρθρωση των οργανώσεων υπηρεσίας και να ευνοήσουν την προσαρμογή τους στις μελλοντικές ανάγκες των κτηνοτρόφων καθώς και να συμβάλουν στη διατήρηση των συλλογικών μέσων στον τομέα της συμβολής στην πρόοδο της γενετικής και της εφαρμοσμένης έρευνας. Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, τα έσοδα της εισφοράς αυτής θα χρησιμοποιούνταν για τη γενετική βελτίωση, το σύστημα γενετικών πληροφοριών, τη βιοτεχνολογία και τις οικονομικές μελέτες. Αυτά τα στοιχεία πληροφοριών δεν ήταν επαρκή προκειμένου να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να διαπιστώσει το συμβιβάσιμο των εν λόγω δράσεων με τις τυχόν ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις. Έτσι η Επιτροπή, στο στάδιο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, δεν ήταν σε θέση να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από την εισφορά FNE ήταν συμβατές προς τη συνθήκη ΕΚ (17).
5.2. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
5.2.1. Η εισφορά επί των κρεάτων
(42)
Από την 1η Ιανουαρίου 1996, η εισφορά επιβαρύνει, μεταξύ άλλων, τα ζώντα βοοειδή και πρόβατα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, καθώς και τα προϊόντα κρέατος βοοειδών και προβάτων που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, αν και, για τα τελευταία, το 2001 θεσπίστηκε μερική επιστροφή της εισφοράς αυτής. Σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «το Δικαστήριο») (18), μία επιβάρυνση πρέπει να θεωρηθεί ως συνιστώσα παράβαση της απαγορεύσεως των διακρίσεων που έχει θεσπιστεί με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ σε περίπτωση που τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται ο προορισμός των εσόδων της φορολογίας είναι επωφελή ειδικώς για όσα από τα πληττόμενα με τον φόρο εγχώρια προϊόντα μεταποιούνται ή διατίθενται στην εγχώρια αγορά, αντισταθμίζοντας μερικώς το επιβαλλόμενο σε αυτά βάρος και υποβάλλοντας έτσι σε δυσμενή μεταχείριση τα εξαγόμενα εγχώρια προϊόντα.
(43)
Η Επιτροπή θεώρησε, κατά το στάδιο της διαδικασίας εξέτασης, ότι τα έσοδα που προέρχονται από τον φόρο επί των προϊόντων και των ζώντων ζώων που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, ο οποίος προορίζεται για τη χρηματοδότηση των δράσεων προώθησης, τεχνικής αρωγής, έρευνας και πειραματισμού που διεξάγονται από την Interbev, θα ήταν δυνατόν να αποτελέσουν χρηματοδότηση ενίσχυσης ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά υπό το πρίσμα της συνθήκης και ιδίως του άρθρου 107 αυτής και, κατά συνέπεια, ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται κατά τον τρόπο αυτό θα ήταν ασυμβίβαστες προς την εν λόγω συνθήκη. Όντως, ο φόρος θα ήταν δυνατόν να έχει δυσμενή αποτελέσματα για την παραγωγή των ζώων αυτών ενόψει της εξαγωγής τους προς άλλα κράτη μέλη, εφόσον η διάθεση των εσόδων, λόγω του χαρακτήρα της, θα μπορούσε να ευνοεί την εθνική παραγωγή που διατίθεται εμπορικά στη Γαλλία εις βάρος της εξαγόμενης εθνικής παραγωγής, και εφόσον το επίπεδο του φόρου δεν λάμβανε υπόψη τα διάφορα οφέλη που αντλούνται από τα εγχώρια προϊόντα λόγω της εμπορικής τους διάθεσης εντός ή εκτός της Γαλλίας.
5.2.2. Η εισφορά FNE
(44)
Με βάση τις πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες κατά τον χρόνο κίνησης της διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή δεν διέθετε, στο στάδιο της διαδικασίας εξέτασης, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η εν λόγω εισφορά επιβάρυνε ζώα που εισάγονταν ή αποστέλλονταν προς άλλα κράτη μέλη.
6. ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΩΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ
(45)
Όσον αφορά το συμβιβάσιμο των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές με το σύστημα κοινής οργάνωσης των αγορών (εφεξής «ΚΟΑ») στο πλαίσιο της απόφασης της 22ας Μαΐου 2003 ΦΡΕΣΚΟΤ (19), η Επιτροπή έκρινε εν προκειμένω ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές δεν επηρέαζαν, άμεσα ή έμμεσα, την τιμή των εν λόγω τελικών προϊόντων καθώς η είσπραξη των εισφορών δεν επηρεάζει την τιμή των προϊόντων, εφόσον αυτή καθορίζεται από την ελεύθερη αγορά. Έτσι, η επιβάρυνση επί των προϊόντων αλλαντικών και των εκτρεφόμενων ζώων αντισταθμίζεται από το πλεονέκτημα που συνιστούν οι χρηματοδοτούμενες δραστηριότητες. Συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι τα αποτελέσματα της είσπραξης εισφορών στην τιμή των προϊόντων είναι πολύ περιορισμένα ή ανύπαρκτα.
III. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
(46)
Με επιστολές της 8ης και 10ης Οκτωβρίου 2003, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί της απόφασης της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά με το εξεταζόμενο μέτρο ενίσχυσης.
(47)
Με επιστολές της 13ης Σεπτεμβρίου και της 29ης Νοεμβρίου 2005, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν άλλες παρατηρήσεις σε απάντηση των αιτημάτων συμπληρωματικών πληροφοριών που απέστειλε η Επιτροπή.
(48)
Σε συνέχεια της αίτησης συμπληρωματικών πληροφοριών που απέστειλε η Επιτροπή στις 25 Φεβρουαρίου 2011 και της συνάντησης της 29ης Μαρτίου 2011, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν νέες παρατηρήσεις με επιστολή της 24ης Μαΐου 2011.
(49)
Οι γαλλικές αρχές σημειώνουν ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι οι πόροι που προέρχονται από τέτοιες διεπαγγελματικές εισφορές, οι οποίες κατέστησαν υποχρεωτικές, προσομοιάζουν με τέλη υπέρ τρίτων τα οποία μπορούν να προκαλέσουν στρεβλώσεις ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά. Οι γαλλικές αρχές σημειώνουν επίσης ότι τα μέτρα έπρεπε να έχουν κοινοποιηθεί. Στη συνέχεια επεσήμαναν τα ακόλουθα:
1. ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
(50)
Σχετικά με τις εισφορές που εισπράχθηκαν κατ’ εφαρμογή των διεπαγγελματικών συμφωνιών της 15ης Ιουνίου 1994 υπέρ του ταμείου κτηνοτροφίας και της 18ης Δεκεμβρίου 1995 υπέρ της Interbev, οι γαλλικές αρχές θεωρούσαν ότι η Επιτροπή είχε ξεκινήσει την εξέτασή τους με τις επιστολές της 16ης Ιανουαρίου 1995 (ενίσχυση NN 34/95) και της 18ης Μαρτίου 1996 και την είχε περατώσει με την επιστολή [SG (96) D/6396] της 15ης Ιουλίου 1996 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «τα εν λόγω μέτρα εμπίπτουν αποκλειστικά στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2328/91 του Συμβουλίου και πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης δυνάμει του εν λόγω κανονισμού. Πράγματι, το άρθρο 35 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού αποκλείει την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης».
(51)
Απαντώντας στην Επιτροπή, η οποία υποστήριζε ότι την εποχή εκείνη δεν είχε αποφανθεί σχετικά με τις άλλες δράσεις που διεξήγε η Interbev (αφού ο φάκελος NN 34/95 αφορούσε μόνο επενδύσεις για την αναδιάρθρωση της εκτροφής θηλαζουσών αγελάδων), οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι στην απάντησή τους προς την επιστολή της Επιτροπής της 18ης Μαρτίου 1996 είχαν διατυπώσει τα εξής: «το εθνικό ταμείο κτηνοτροφίας ουσιαστικά προορίζεται […] για τη βελτίωση της επιλογής στην κτηνοτροφία και για την υποστήριξη της έρευνας, ιδίως της γενετικής. […]» (επιστολή της 13ης Σεπτεμβρίου 2005).
(52)
Συνεπώς, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι η Επιτροπή ήταν απολύτως ενήμερη σχετικά με την ύπαρξη δράσεων επικοινωνίας, προώθησης, έρευνας και πειραματισμού οι οποίες χρηματοδοτούνται από την Interbev και θα μπορούσαν, στο πλαίσιο του παρόντος φακέλου, να απευθύνουν στις γαλλικές αρχές αιτήσεις συμπληρωματικών πληροφοριών. Εφόσον η Επιτροπή δεν έδωσε καμία συνέχεια σε αυτήν την επικοινωνία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πληροφορίες που είχαν κοινοποιήσει ικανοποιούσαν την Επιτροπή.
(53)
Σε μεταγενέστερη απάντηση προς την Επιτροπή, η οποία επικαλείτο την αποστολή αίτησης συμπληρωματικών πληροφοριών (30 Μαΐου 1996) σε συνέχεια της προαναφερόμενης επιστολής, οι γαλλικές αρχές αφενός ανέφεραν ότι δεν είχαν λάβει ποτέ αιτήσεις συμπληρωματικών πληροφοριών και, αφετέρου, εκτιμούσαν ότι η αδράνεια της Επιτροπής μεταξύ της 30ής Μαΐου 1996 και της 2ας Οκτωβρίου 2001 αποτελούσε σιωπηρή αποδοχή του συμβιβάσιμου των δράσεων τις οποίες εκείνη γνώριζε.
(54)
Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή είχε ενημερωθεί για τις δράσεις επικοινωνίας της οποίες διεξήγαγε η Interbev στο πλαίσιο του φακέλου C 18/95, σχετικά με τις δράσεις υπέρ του κλάδου των προβατοειδών.
(55)
Συνεπώς, εφόσον η Επιτροπή έκτοτε δεν είχε συνεχίσει την εξέταση αυτών των συμφωνιών, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι δίκαια θεώρησαν πως η Επιτροπή δεν αντιτίθετο στην εφαρμογή τους.
(56)
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι γαλλικές αρχές θεωρούσαν ότι η παρούσα διαδικασία αφορούσε μόνο τη διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001.
(57)
Στην επιστολή τους με ημερομηνία 24 Μαΐου 2011 και στο πλαίσιο της συνάντησης της 29ης Μαρτίου 2011, οι γαλλικές αρχές τελικά υπέβαλαν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με όλη την εν λόγω περίοδο.
2. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
(58)
Όσον αφορά τις δράσεις που υλοποιούνται με πόρους προερχόμενους από τις εισφορές που εισπράττονται κατ’ εφαρμογή των νέων διεπαγγελματικών συμφωνιών με ημερομηνία 12 Ιουνίου 2001, υπέρ της Interbev και του FNE, οι γαλλικές αρχές δεν θεώρησαν αναγκαίο να τις κοινοποιήσουν εφόσον χρηματοδοτούνται μόνο από ιδιωτικούς πόρους που εισπράττονται από τον εν λόγω κλάδο.
3. ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΓΑΓΕ Η INTERBEV
(59)
Όσον αφορά τις δράσεις που διεξήγαγε η Interbev, οι γαλλικές αρχές σημειώνουν ότι η Επιτροπή, μετά την ανάλυση των πληροφοριών που της υπέβαλαν με επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001, τις θεωρεί συμβατές με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (2000-2006) και τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διαφήμιση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων που δεν εμπίπτουν στο παράρτημα I. Επιβεβαιώνουν ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου την οποία αφορά η παρούσα απόφαση, η Interbev χρηματοδότησε αυτές τις δράσεις διαφήμισης, τεχνικής αρωγής, έρευνας και πειραματισμού, υπό τις ίδιες συνθήκες με εκείνες που είχαν παρουσιαστεί προγενέστερα στην επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001.
4. ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΧΘΗΣΑΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ FNE
(60)
Όσον αφορά το FNE, οι γαλλικές αρχές, με επιστολή απάντησης στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας (8 και 10 Οκτωβρίου 2003), υπέβαλαν τις ακόλουθες επεξηγήσεις.
(61)
Οι δράσεις που διεξήχθησαν με πόρους του FNE είναι δράσεις τεχνικής αρωγής και εφαρμοσμένης έρευνας. Οι γαλλικές αρχές διαβεβαίωσαν ότι οι δράσεις αυτές είχαν σχεδιαστεί σύμφωνα με τα σημεία 14 και 17 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (2000-2006).
(62)
Καταρχάς, διευκρινίζεται ότι οι πόροι που εισέπραξε το FNE χρησιμοποιήθηκαν για τις ακόλουθες δράσεις:
α)
συλλογικές δράσεις γενετικής βελτίωσης·
β)
μηχανογραφημένο σύστημα διαχείρισης και πληροφοριακό σύστημα των κτηνοτρόφων·
γ)
εργασίες εφαρμοσμένης έρευνας·
δ)
οικονομικές μελέτες·
ε)
διάφορες δράσεις.
4.1. ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ
(63)
Στον τομέα της γενετικής, η συμμετοχή του FNE περιορίζεται αυστηρά στην υποστήριξη ορισμένων συλλογικών δράσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο του εθνικού μηχανισμού γενετικής βελτίωσης και καθορίζονται από την εθνική επιτροπή γενετικής βελτίωσης (CNAG), η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους του Κράτους, των επαγγελματιών, της έρευνας και της εκπαίδευσης.
(64)
Οι χρηματοδοτήσεις που χορηγούνται από το FNE προορίζονται κατά κύριο λόγο για τη στήριξη δράσεων του τμήματος γενετικής του Ινστιτούτου Κτηνοτροφίας, αποστολή του οποίου είναι κυρίως: η στήριξη επιτόπιων οργανώσεων που συμβάλλουν στη γενετική πρόοδο των μηρυκαστικών· η κατάρτιση, τήρηση και εξέλιξη των συγγραφών υποχρεώσεων που καθορίζουν τις επιτόπιες διαδικασίες· ο έλεγχος των διαδικασιών αξιοποίησης και καταχώρισης στις συλλογικές πληροφοριακές αλυσίδες δεδομένων αναγκαίων για την τη γενετική αξιολόγηση των ζώων αναπαραγωγής· η προσαρμογή των διαδικασιών δεικτοδότησης σε συνεργασία με το INRA, η εφαρμογή διαδικασιών ανταλλαγής δεδομένων σε διεθνές επίπεδο και η διάδοση των επίσημων δεικτών στη Γαλλία.
4.2. ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
(65)
Το FNE συνεισφέρει στην ανανέωση του πληροφοριακού συστήματος γενετικής (SIG) στο πλαίσιο της δράσης του για την ανανέωση και ανάπτυξη των πληροφοριακών συστημάτων για την κτηνοτροφία. Η ανανέωση αυτή, η οποία ξεκίνησε το 1995, ήταν αναγκαία για τον εκσυγχρονισμό του συλλογικού πληροφοριακού συστήματος που είχε δημιουργηθεί πριν από 20 και πλέον έτη καθώς και για την ενοποίησή του προκειμένου να εξασφαλιστεί μια πιο αποτελεσματική διαχείριση των γενετικών δεδομένων παρέχοντας παράλληλα τη δυνατότητα να ενσωματωθούν νέες λειτουργίες αναγκαίες για τη δεικτοδότησης και να μειωθεί το κόστος.
(66)
Εκτός αυτού, το FNE συμμετείχε στη μελέτη οικονομικής, τεχνικής και νομικής σκοπιμότητας ενός σχεδίου επαγγελματικού πληροφοριακού συστήματος για την κτηνοτροφία (SPIE), σκοπός του οποίου είναι να εξασφαλιστεί η επαγγελματική και διεπαγγελματική αξιοποίηση των επίσημων δεδομένων αναγνώρισης και άλλων δεδομένων τα οποία μπορούν να εξασφαλιστούν.
4.3. ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
(67)
Πολλά προγράμματα εφαρμοσμένης έρευνας έλαβαν ενισχύσεις εκ μέρους του FNE, στόχος του οποίου είναι να εξακολουθήσει να συμμετέχει σε μελέτες σε θέματα γενικού ενδιαφέροντος για τον κλάδο της κτηνοτροφίας, όπως για παράδειγμα η ενίσχυση του προγράμματος εφαρμοσμένης έρευνας και μεταφοράς βιοτεχνολογιών αναπαραγωγής (μεταφορά γονιμοποιημένων ωαρίων, καθορισμός φύλου, γονιμοποίηση in vitro, κλωνοποίηση). Οι εργασίες αυτές αφορούν τις νέες τεχνικές που προέρχονται από την εμβρυολογία, οι οποίες είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες στην προοπτική της μελλοντικής χρήσης των μοριακών ιχνηθετών και των εργασιών επιλογής με τη βοήθεια ιχνηθετών. Το πρόγραμμα συγκεκριμενοποιήθηκε με τη σημαντική βελτίωση της απόδοσης της κλασσικής μεταφοράς γονιμοποιημένων ωαρίων, την ανάπτυξη και τη βελτιστοποίηση της γαλλικής μεθόδου καθορισμού φύλου των εμβρύων, την ανάπτυξη της μεθόδου κυτταρικής παρακέντησης με υπερηχογραφία, τη βελτίωση της τεχνικής γονιμοποίησης in vitro.
(68)
Επίσης, το FNE συμμετείχε στο πιλοτικό σχέδιο έρευνας για τον ομόλογο ανασυνδυασμό. Το σχέδιο, το οποίο διεξήγαγε το INRA, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της διαγονιδίωσης, αφορούσε την ελεγχόμενη τροποποίηση του γονιδιώματος των ζώων στοχεύοντας στην εισαγωγή ενός διαγονιδίου σε επιθυμητό σημείο του DNA. Σκοπός της στόχευσης αυτής είναι να ανοίξει ο δρόμος για την αντικατάσταση ενός γονιδίου από ένα άλλο χωρίς τη χρήση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών.
(69)
Εκτός αυτού, το FNE συμμετείχε στο πρόγραμμα IDEA σχετικά με την ηλεκτρονική αναγνώριση βοοειδών και προβάτων. Συνέβαλε επίσης στη χρηματοδότηση εθνικών σχεδίων στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος IDEA με στόχο τη βελτίωση της αξιοπιστίας της αναγνώρισης ζώων με τη βοήθεια των νέων τεχνικών της ηλεκτρονικής χρήσης.
4.4. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
(70)
Το FNE συμμετείχε στη χρηματοδότηση εργασιών οικονομικών μελετών απαραίτητων για τις κτηνοτροφικές οργανώσεις κυρίως με σκοπό να απαντήσει στα ζητήματα που τέθηκαν από τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις της ΚΓΠ, τη διεύρυνση της Ευρώπης, τις κρίσεις των τελευταίων ετών και την εξέλιξη του διεθνούς πλαισίου.
(71)
Όλες αυτές οι μελέτες εκπονήθηκαν υπό την εποπτεία μιας ομάδας με την ονομασία «Οικονομική Ομάδα Ζωικού κεφαλαίου» (GEB) υπό την αιγίδα του Ινστιτούτου Κτηνοτροφίας, το οποίο εξασφαλίζει τη συνοχή των διάφορων εργασιών που ζητά ο επαγγελματικός κλάδος και τη συμπληρωματικότητά τους με άλλες υφιστάμενες μελέτες.
(72)
Οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν αφορούσαν συγκεκριμένα τη συγκυριακή παρακολούθηση των κλάδων γάλακτος και κρέατος στη Γαλλία και στην Ευρώπη, τους μηνιαίους οικονομικούς φακέλους που αναλύουν σε βάθος πτυχές της οικονομίας της παραγωγής ζώων στη Γαλλία, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, καθώς και συγκεκριμένες εργασίες όπως παρακολούθηση των τιμών, του κόστους παραγωγής και των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο της Κοινότητας αλλά και του ΠΟΥ.
(73)
Το οικονομικό παρατηρητήριο που θεσπίστηκε στο πλαίσιο της GEB ενσωματώνει τις συγκεκριμένες γνώσεις της λειτουργίας των εκμεταλλεύσεων, τις οποίες γνωρίζουν τα δίκτυα κτηνοτροφίας και εξασφαλίζει τη συνέργεια μεταξύ της μακροοικονομικής και μικροοικονομικής προσέγγισης.
4.5. ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
(74)
Επιπλέον, το FNE κλήθηκε να υποστηρίξει μεμονωμένα την έναρξη νέων συλλογικών σχεδίων με στόχο να διευκολυνθεί η προσαρμογή της κτηνοτροφίας στις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις, όπως η εφαρμογή του χάρτη ορθών πρακτικών της κτηνοτροφίας, που επιβάλλονται ως το σημαντικότερο συλλογικό εγχείρημα αυτού του τύπου στην Ευρώπη, και η έναρξη του σχεδίου επικοινωνίας για το επάγγελμα του κτηνοτρόφου, μετά τη δεύτερη κρίση ΣΕΒ, προκειμένου να αποκατασταθεί η κατανόηση μεταξύ των κτηνοτρόφων και των πολιτών.
4.6. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
(75)
Οι γαλλικές αρχές υπογράμμισαν ότι όλες οι χρηματοδοτούμενες δράσεις έχουν όντως χαρακτήρα γενικού συμφέροντος για το σύνολο των εκτροφέων βοοειδών ή προβάτων· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για δράσεις το όφελος των οποίων περιορίζεται σε μεμονωμένους φορείς ή συγκεκριμένες ομάδες φορέων.
(76)
Η χρηματοδοτική συμμετοχή του FNE είναι συχνά κατώτερη του 50 % της δαπάνης των εν λόγω εργασιών και ερευνών. Μπορεί να υπερβαίνει το 50 % σε ορισμένα μεμονωμένα σχέδια, αλλά το ποσοστό ενίσχυσης δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το 100 %.
4.6.1. Τεχνική αρωγή
(77)
Οι οικονομικές μελέτες χρηματοδοτούνται με μέριμνα αφενός για την τήρηση του ορίου των 100 000 ευρώ ανά κτηνοτρόφο ανά τριετία, και αφετέρου για την τήρηση του κανόνα πρόσβασης όλων των κτηνοτρόφων στα αποτελέσματά τους.
4.6.2. Εφαρμοσμένη έρευνα
(78)
Οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι τα στοιχεία κάθε οικονομικής μελέτης, καθώς και εκείνα που συλλέγονται κατά την έναρξη κάθε προγράμματος έρευνας, όταν είναι οριστικά διαδίδονται σε ευρεία κλίμακα. Εφαρμόζεται συστηματικά η δημοσίευση και διάδοση των αποτελεσμάτων όλων των εργασιών που ενισχύονται από το ταμείο, ώστε οι κτηνοτρόφοι και οι επιτόπιες οργανώσεις τους να μπορούν να επωφεληθούν και να έχουν πρόσβαση σε αυτά χωρίς διακρίσεις.
(79)
Χρησιμοποιούνται δύο μείζονες δίαυλοι διάδοσης: ο δίαυλος των επαγγελματικών κτηνοτροφικών οργανώσεων και ο δίαυλος του ινστιτούτου κτηνοτροφίας, μέσω των τεχνικών και οικονομικών δημοσιεύσεων με ευρεία διάδοση σε κτηνοτρόφους και τεχνικούς.
(80)
Λαμβανομένου υπόψη του χαρακτήρα γενικού συμφέροντος των εργασιών, δεν προβλέπεται καμία εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων. Οι πραγματικοί δικαιούχοι των δράσεων είναι όντως οι εκτροφείς βοοειδών και προβάτων, στους οποίους διαδίδονται τα θεωρητικά και πρακτικά αποτελέσματα των εργασιών.
(81)
Οι χρηματοδοτούμενες μελέτες δεν οδηγούν σε καμία άμεση καταβολή ενίσχυσης στους παραγωγούς ή μεταποιητές.
5. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ
5.1. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ INTERBEV
(82)
Όσον αφορά τη φορολόγηση των κρεάτων που εισέρχονται στη Γαλλία προερχόμενα από κτηνοτρόφους άλλων κρατών μελών ή τρίτων χωρών, βάσει των πληροφοριών που διαβιβάστηκαν σε διάφορες περιστάσεις από τις γαλλικές αρχές, η Επιτροπή μπόρεσε να διαπιστώσει ότι οι διυπουργικές αποφάσεις επέκτασης των διεπαγγελματικών συμφωνιών του 1995 και του 2001 απέκλειαν πάντα από το πεδίο εφαρμογής τις εισφορές επί των εισαγόμενων κρεάτων.
5.2. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ FNE
(83)
Τέλος, η Επιτροπή είχε επισημάνει το γεγονός ότι η εισφορά υπέρ του FNE μπορούσε να εφαρμοστεί σε ζώα που εκτρέφονταν εκτός της εθνικής επικράτειας, αλλά εισέρχονταν στη Γαλλία για σφαγή.
(84)
Οι γαλλικές αρχές, στην επιστολή τους με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 2003, είχαν αναγνωρίσει τη συνάφεια της εν λόγω ένστασης με το σχέδιο αρχών του κοινοτικού δικαίου. Είχαν λοιπόν δεσμευτεί να τροποποιήσουν το κείμενο της συμφωνίας ώστε να αποκλειστεί κάθε εισφορά επί των ζώων που έχουν εκτραφεί εκτός της εθνικής επικράτειας αλλά εισέρχονται στη Γαλλία για σφαγή. Οι γαλλικές αρχές πρότειναν να αποστείλουν το νέο κείμενο στην Επιτροπή μετά την επισημοποίηση και υπογραφή της νέας συμφωνίας.
(85)
Προσέθεταν ωστόσο ότι στην πράξη οι εισαγωγές ζώντων ζώων είχαν αμελητέο χαρακτήρα και δεν δημιουργούσαν κίνδυνο στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Σύμφωνα με τις τελωνειακές υπηρεσίες, τα εισαγόμενα «χονδρά βοοειδή» ήταν αντίστοιχα 24 933 κεφάλια το 2001 και 22 250 κεφάλια το 2002. Τα ζώα που οδηγούνται στο σφαγείο σε εθνικό επίπεδο είναι της τάξης των 4 εκατ. κεφαλιών, επομένως, οι εισαγωγές ζώντων ζώων αντιπροσωπεύουν μόλις το 0,58 % του συνόλου των σφαγέντων ζώων. Εξάλλου, πάνω από το 70 % των εν λόγω εισαγωγών αφορούν ζώα υψηλής διάπλασης και υψηλής τιμής, τα οποία προορίζονται για συγκεκριμένο τομέα κατανάλωσης της βόρειας Γαλλίας. Λαμβανομένων υπόψη των μέσων τιμών εισαγωγής των ζώων αυτών (σύμφωνα με τα τελωνεία: 1,50 EUR/kg ζώντος ζώου, ήτοι το αντίστοιχο των 2,5 EUR ανά κιλό καθαρού βάρους), η εισφορά υπέρ του FNE που επιβλήθηκε επί των ζώων αυτών πρέπει να ήταν της τάξεως του ενός χιλιοστού της αξίας του ζώου.
(86)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι εισπραχθείσες προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές ήταν αφενός ελάχιστες, διότι η μη πληρωμή για τα εισαγόμενα ζώα ήταν συχνή και στη συνέχεια έγινε συστηματική και, αφετέρου, το ποσό της εν λόγω προαιρετικής εισφοράς που κατέστη υποχρεωτική, αναφερόμενο στην αξία των ζώων, ήταν τόσο χαμηλό που δεν μπορούσε να προκαλέσει στρέβλωση του ανταγωνισμού. Στην επιστολή τους με ημερομηνία 24 Μαΐου 2011 οι γαλλικές αρχές έδωσαν παραδείγματα εντύπων υπολογισμού των εισφορών και δηλώσεων επιχειρήσεων τα οποία αποδείκνυαν ότι η πρακτική επιστροφής μπορούσε να εφαρμοστεί σε ορισμένες περιπτώσεις, χωρίς ωστόσο να είναι υποχρεωτική.
(87)
Με επιστολή της 13ης Σεπτεμβρίου 2005 και της 24ης Μαΐου 2011, οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι από το 2003, η εισφορά υπέρ του FNE αφορούσε μόνο τα ζώα που εκτρέφονταν και σφάζονταν στη Γαλλία (20).
6. ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ
6.1. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ INTERBEV
(88)
Σχετικά με την εισφορά που βαρύνει τα κρέατα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, η Επιτροπή είχε επικαλεστεί κίνδυνο διακρίσεων συνδεόμενο με την εφαρμογή ενός συστήματος εισφοράς το οποίο δεν θα λάμβανε υπόψη την αποστολή εκτός της εθνικής επικράτειας ορισμένων προϊόντων που υπόκεινται σε εισφορά και είχε εκφράσει φόβους ότι ένα τέτοιο μέτρο ευνοεί την εγχώρια παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο στη Γαλλία.
(89)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 16 και ακόλουθες, τα κρέατα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη υπόκειντο σε προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική, της τάξεως των 0,0126 EUR/kg και μετά τη σύναψη της διεπαγγελματικής συμφωνίας της 12ης Ιουνίου 2001, σε προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική, της τάξεως των 0,024 EUR/kg. Επιπλέον, η ανωτέρω συμφωνία προβλέπει την εφαρμογή συστήματος επιστροφής της τάξεως των 0,010 EUR/kg.
(90)
Όσον αφορά τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και οι οποίες βαρύνουν τα ζώα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, στην επιστολή τους με ημερομηνία 24 Μαΐου 2011, οι γαλλικές αρχές έδωσαν επεξηγήσεις ώστε να καταδείξουν ότι οι εν λόγω προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές ήταν ανάλογες με τα οφέλη που αποκομίζονται από τις δράσεις που χρηματοδοτούνται από τέτοιες εισφορές.
(91)
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν ότι οι αποστολές ζώντων ζώων αφορούσαν τα βοοειδή προς πάχυνση. Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 17 και ακόλουθες, τα ζώα αυτά υπόκειντο σε προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική, η οποία υπολογιζόταν ανά κεφάλι και όχι ανά χιλιόγραμμο κρέατος.
(92)
Οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν έναν υπολογισμό με τον οποίο μπορεί να εκτιμηθεί η αντιστοιχία μεταξύ του βάρους ανά κεφάλι και ανά χιλιόγραμμο. Πράγματι, η διεπαγγελματική συμφωνία της 25ης Ιουλίου 1995 ανέφερε ότι η προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική και αφορούσε τη σφαγή ανερχόταν σε 0,084 FRF/kg σφαγίου και ότι η προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική και αφορούσε την αποστολή ζώντων ζώων ανερχόταν σε 7 FRF ανά κεφάλι χονδρού βοοειδούς (άρθρο 4). Ωστόσο, ένα μοσχάρι προς πάχυνση ζυγίζει ζωντανό 250 έως 280 kg, τα οποία μετατρέπονται σε μέσο βάρος κρέατος (αναλογία 65 %) 163 kg. Ως εκ τούτου, η εισφορά των 7 FRF ανά κεφάλι ισοδυναμούσε σε εισφορά 0,042 FRF/kg, η οποία συγκριτικά ανέρχεται στο ήμισυ της εισφοράς επί των κρεάτων.
(93)
Η διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001 είχε παρατείνει αυτή τη διάταξη τηρώντας την ίδια αντιστοιχία. Τα ποσά (σε ευρώ) ήταν τα ακόλουθα: μια προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική για τη σφαγή της τάξεως των 0,024 EUR/kg σφαγίου (άρθρο 2) και μία προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική για την αποστολή ζώντων ζώων της τάξεως του 1,7 EUR/κεφάλι χονδρού βοοειδούς (άρθρο 4). Η εισφορά του 1,7 EUR/κεφάλι χονδρού βοοειδούς ισοδυναμούσε σε εισφορά 0,0104 EUR/kg, η οποία συγκριτικά ανέρχεται στο ήμισυ της εισφοράς επί των κρεάτων.
(94)
Οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι το σύνολο των εσόδων (38 136 670 ευρώ) από την προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική για τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη (ζώντα ζώα και κρέατα) αντιστοιχούσε στο 15 % του συνολικού ποσού των εσόδων από όλες τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και εισπράχθηκαν από την Interbev μεταξύ 1995 και 2004 (ήτοι 252 855 282 ευρώ). Υιοθετώντας μια συνολική προσέγγιση για τα έτη 1995-2004, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι τα εν λόγω έσοδα καθορίστηκαν πράγματι σε αναλογία με τις δράσεις από τις οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη.
(95)
Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές σημειώνουν ότι τα ζώα και τα κρέατα που απεστάλησαν εκτός Γαλλίας επωφελήθηκαν αφενός από δράσεις που διεξήχθησαν εκτός της εθνικής επικράτειας, και οι οποίες αντιστοιχούν σε 21 490 848 ευρώ, και αφετέρου από δράσεις χρήσιμες για το σύνολο των ζώων και προϊόντων ανεξάρτητα από τον προορισμό τους. Οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι, επί του συνολικού ποσού των δράσεων που είναι χρήσιμες για το σύνολο των ζώων και των προϊόντων, το οποίο ανέρχεται σε 91 231 075 ευρώ, είναι βάσιμο να εκτιμηθεί ότι μόνο 28 280 000 ευρώ διατέθηκα διατέθηκαν για τη χρηματοδότηση δράσεων που πραγματοποιήθηκαν εκτός της εθνικής επικράτειας.
(96)
Οι δράσεις που αφορούσαν συγκεκριμένα τα ζώα και τα εξαγόμενα προϊόντα ήταν κυρίως ενέργειες προώθησης (για παράδειγμα: διεθνείς εκθέσεις, δράσεις επαγγελματικής ενημέρωσης και δημοσίων σχέσεων, πράσινη εβδομάδα στο Βερολίνο, μαθήματα κατάρτισης στην κοπή κρέατος στο εξωτερικό). Οι δράσεις που αφορούσαν όλα τα ζώα και προϊόντα, όποια κι αν είναι η αγορά τους, στη Γαλλία ή εκτός Γαλλίας ήταν κυρίως οι δράσεις διαφήμισης όπως οι εκστρατείες για «το ευρωπαϊκό μοσχάρι ποιότητας», τα σφαγεία, για «τις φυλές κρεατοπαραγωγής», και ορισμένες δράσεις έρευνας για την ασφάλεια των τροφίμων, για την καλή μεταχείριση των ζώων, για τη διαχείριση της ποιότητας, για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος, για τις ενέργειες που αφορούν την πιστοποίηση ή τη δυνατότητα εντοπισμού της προέλευσης βοοειδών, τα αποτελέσματα των οποίων διαδόθηκαν ευρέως τόσο στη Γαλλία όσο και εκτός Γαλλίας.
(97)
Συνολικά, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι τα προϊόντα που αποστέλλονται εκτός Γαλλίας επωφελήθηκαν από διεπαγγελματικές δράσεις της τάξεως των 49 770 000 ευρώ. Το ποσό αυτό πρέπει να συγκριθεί με τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και τις οποίες έπρεπε να καταβάλουν, ήτοι 38 136 670 ευρώ. Το μέρος των προαιρετικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικές το οποίο καταβλήθηκε από την εξαγόμενη γαλλική παραγωγή κατά την περίοδο 1995-2004 ήταν ισορροπημένο σε σχέση με τα οφέλη που αποκόμισε από τις δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από την Interbev.
6.2. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ FNE
(98)
Στην επιστολή τους με ημερομηνία 13 Σεπτεμβρίου 2005, οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι τα προϊόντα που αποστέλλονταν εκτός Γαλλίας δεν υπόκειντο ως τέτοια σε εισφορά υπέρ του FNE.
IV. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(99)
Τα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ εφαρμόζονται σε όλα τα γεωργικά προϊόντα του παραρτήματος I της συνθήκης που υπάγονται σε κοινή οργάνωση αγοράς (όλα τα γεωργικά προϊόντα εκτός από το κρέας αλόγου, το μέλι, τον καφέ, το οινόπνευμα γεωργικής προέλευσης, το ξίδι που προέρχεται από οινόπνευμα και τον φελλό) σύμφωνα με τους διάφορους κανονισμούς που ρυθμίζουν τις αντίστοιχες κοινές οργανώσεις αγοράς.
1. ΥΠΑΡΞΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΛΕΕ
(100)
Σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός εάν η εν λόγω συνθήκη ορίζει άλλως.
(101)
Τα άρθρα 107 έως 109 της ΣΛΕΕ, κατά την εξεταζόμενη περίοδο, ήταν εφαρμοστέα στον τομέα του βοείου κρέατος δυνάμει του άρθρου 40 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1254/99 του Συμβουλίου (21) περί κοινής οργανώσεως αγοράς για τα προϊόντα αυτά. Πριν από τη θέσπιση του εν λόγω κανονισμού, ήταν εφαρμοστέα στον ίδιο τομέα δυνάμει του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (22). Ήταν εφαρμοστέα στους τομείς του προβείου και αιγείου κρέατος δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2529/2001 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2001, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος (23). Πριν από τη θέσπιση του τελευταίου, ήταν εφαρμοστέα στον ίδιο τομέα δυνάμει του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2467/98 του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 1998 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος (24) και, πριν από τη θέσπιση του τελευταίου, δυνάμει του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3013/89 του Συμβουλίου της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος (25).
(102)
Τα άρθρα 107 έως 109 της ΣΛΕΕ είναι σήμερα εφαρμοστέα, για τους δύο τομείς που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 32 και ακόλουθες της παρούσας απόφασης, δυνάμει του άρθρου 180 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») (26) (27).
1.1. ΥΠΑΡΞΗ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ
(103)
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, θεωρούνται ενισχύσεις οι παρεμβάσεις εκείνες οι οποίες, υπό οποιαδήποτε μορφή, ενδέχεται να ευνοήσουν επιχειρήσεις, άμεσα ή έμμεσα, ή οι οποίες πρέπει να θεωρηθούν ως οικονομικό όφελος το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει η δικαιούχος επιχείρηση υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς (28). Εν προκειμένω, η στήριξη που χορηγήθηκε ωφέλησε ορισμένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εκτροφής βοοειδών ή προβάτων με την υλοποίηση δράσεων οι οποίες μπορούν να ωφελήσουν τους παραγωγούς ή τους τομείς των κλάδων παραγωγής που εκπροσωπεί η Interbev.
(104)
Επιπλέον, σύμφωνα πάντα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, θεωρούνται ως ενισχύσεις οι παρεμβάσεις οι οποίες, ανεξαρτήτως μορφής, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που κανονικώς βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχειρήσεως και οι οποίες κατά συνέπεια, χωρίς να είναι επιδοτήσεις υπό τη στενή έννοια του όρου, είναι της ιδίας φύσεως ή έχουν τα ίδια αποτελέσματα (29).
(105)
Όσον αφορά την ύπαρξη πλεονεκτήματος, αυτή πρέπει να καθορίζεται στο επίπεδο των δυνητικών δικαιούχων των δράσεων υπέρ του κλάδου του κρέατος καθώς και των εξεταζόμενων διεπαγγελματικών εισφορών και της χρηματοδότησής τους. Εν προκειμένω, η στήριξη που χορηγήθηκε ωφέλησε ορισμένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εκτροφής βοοειδών ή προβάτων με την υλοποίηση δράσεων οι οποίες μπορούν να ωφελήσουν τους παραγωγούς του κλάδου.
1.2. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ Ή ΜΕ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ
(106)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, για να μπορεί ένα πλεονέκτημα να χαρακτηριστεί κρατική ενίσχυση, πρέπει πρώτον να χορηγείται άμεσα ή έμμεσα από κρατικούς πόρους και, δεύτερον, να μπορεί να καταλογισθεί στο Δημόσιο (30).
(107)
Όσον αφορά τη φύση των εξεταζόμενων εν προκειμένω εισφορών (προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές), η Επιτροπή θεωρεί ότι πρόκειται για τέλη υπέρ τρίτων, δηλαδή για δημόσιους πόρους. Η Επιτροπή στήριξε την εκτίμησή στις ακόλουθες παρατηρήσεις.
(108)
Καταρχάς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, σύμφωνα με την πάγια νομολογία, και ειδικότερα τη σκέψη 139 της απόφασης Salvat (31), η διάκριση μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων οργανισμών δεν αποτελεί «καθοριστικό στοιχείο για την εφαρμογή της συνθήκης περί κρατικών ενισχύσεων». Επιπλέον, η απόφαση Ladbroke (32) επιβεβαιώνει με σαφή τρόπο ότι το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ «περιλαμβάνει όλα τα χρηματικά μέσα τα οποία ο δημόσιος τομέας μπορεί όντως να χρησιμοποιεί προς υποστήριξη επιχειρήσεων, χωρίς να ασκεί επιρροή το ότι τα μέσα αυτά ανήκουν ή όχι διαρκώς στην περιουσία του εν λόγω τομέα. Κατά συνέπεια, έστω και αν τα ποσά […] δεν είναι διαρκώς στην κατοχή του δημόσιου Ταμείου, το γεγονός ότι παραμένουν διαρκώς υπό δημόσιο έλεγχο και συνεπώς στη διάθεση των αρμόδιων εθνικών αρχών αρκεί για να χαρακτηρισθούν ως κρατικοί πόροι και για να εμπίπτει το εν λόγω μέτρο στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της συνθήκης».
(109)
Καταρχάς, υπό το φως της εν λόγω νομολογίας η Επιτροπή θεωρεί πως το γεγονός ότι οι εν λόγω προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές συνίστανται σε εισφορές του ιδιωτικού τομέα και ότι δεν βρίσκονται διαρκώς στη διάθεση του Κράτους, δεν είναι αρκετό για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή πρέπει επίσης να εξετάσει το επίπεδο ελέγχου που ασκείται από το Κράτος σε σχέση με τα έσοδα που προέρχονται από τις εν λόγω προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές και την ικανότητα του Κράτους να προσανατολίσει τη χρήση των πόρων στη χρηματοδότηση των μέτρων ενίσχυσης.
(110)
Στην υπό εξέταση περίπτωση, η Επιτροπή σημειώνει ότι η έγκριση της κυβέρνησης, μέσω της αναγνώρισης της Interbev, αποτελεί προϋπόθεση για τη θέσπιση προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές. Επομένως, ακόμη κι αν η Interbev αποτελεί φορέα ιδιωτικού δικαίου, η ικανότητά της να θεσπίζει προαιρετικές εισφορές που καθίστανται υποχρεωτικές στον τομέα δραστηριοτήτων της υπόκειται στην έγκριση από το Κράτος της λειτουργίας και των στόχων της (βλέπε αιτιολογική σκέψη 14 της παρούσας απόφασης).
(111)
Ο αγροτικός κώδικας προβλέπει επίσης ότι οι εισφορές καθίστανται υποχρεωτικές για όλα τα μέλη του ενδιαφερόμενου επαγγέλματος αφότου επεκταθούν με διυπουργική απόφαση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 10 της παρούσας απόφασης). Από αυτό συνάγεται ότι ο εν λόγω τύπος εισφορών απαιτεί πράξη δημόσιας αρχής προκειμένου να παραγάγει όλα του τα αποτελέσματα (33).
(112)
Βάση αυτών των δεδομένων, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι εξεταζόμενες προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές μπορεί να θεωρηθεί ότι τελούν υπό τον έλεγχο του κράτους και ότι αποτελούν κρατικούς πόρους.
(113)
Δεύτερον, η χρήση εσόδων από προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές καθορίζεται από τους στόχους και το πλαίσιο λειτουργίας της διεπαγγελματικής οργάνωσης όπως ορίζονται στον αγροτικό κώδικα (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 7 έως 10). Έτσι, το κράτος έχει τη δυνατότητα να προσανατολίσει τη χρήση των εσόδων που προέρχονται από προαιρετικές εισφορές που καθίστανται υποχρεωτικές για να χρηματοδοτήσει τα μέτρα ενισχύσεων που υλοποιούνται από την Interbev. Τα πλεονεκτήματα που χορηγούνται από την Interbev μπορεί επομένως να θεωρηθεί ότι καταλογίζονται στο Δημόσιο.
(114)
Επίσης, θα πρέπει να υπενθυμισθεί ότι στην απόφαση C-345/02 Pearle (34) το Δικαστήριο προσδιόρισε ορισμένους δείκτες οι οποίοι επιτρέπουν να καθοριστεί ή όχι αν τα τέλη υπέρ τρίτων πρέπει ή δεν πρέπει να θεωρούνται κρατικοί πόροι που καταλογίζονται στο Δημόσιο όταν εισπράττονται κυρίως από διεπαγγελματική οργάνωση προς όφελος των μελών της.
(115)
Σύμφωνα με τη δοκιμή που πρότεινε το Δικαστήριο σε αυτήν την υπόθεση, οι υποχρεωτικές εισφορές που συγκεντρώνονται από ενδιάμεσο οργανισμό ο οποίος εκπροσωπεί επιχειρήσεις ορισμένων οικονομικών τομέων δεν θεωρούνται κρατικοί πόροι αν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το εν λόγω μέτρο καθορίζεται από τον επαγγελματικό φορέα που εκπροσωπεί τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους του τομέα και δεν χρησιμοποιείται ως μέσο για την εφαρμογή κρατικών πολιτικών·
β)
οι στόχοι του εν λόγω μέτρου χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τις εισφορές των επιχειρήσεων του τομέα·
γ)
ο τρόπος χρηματοδότησης και το ποσοστό/ποσότητα των εισφορών καθορίζονται στο πλαίσιο του επαγγελματικού φορέα από τους εκπροσώπους των εργοδοτών και των εργαζομένων, χωρίς καμία κρατική παρέμβαση·
δ)
οι εισφορές χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά για τη χρηματοδότηση του μέτρου, χωρίς τη δυνατότητα κρατικής παρέμβασης.
(116)
Όμως, φαίνεται σαφώς ότι το υφιστάμενο μέτρο δεν πληροί όλες τις προϋποθέσεις της απόφασης Pearle. Καταρχάς, η ύπαρξη, η αποστολή και η λειτουργία της Interbev ρυθμίζονται από την εθνική νομοθεσία (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 10 και 14) και η χρηματοδότησή της από την προαιρετική εισφορά που καθίσταται υποχρεωτική απαιτεί την παρέμβαση του Κράτους (αιτιολογική σκέψη 10). Επιπλέον, το άρθρο 632-2-1 του αγροτικού κώδικα ορίζει ότι οι διεπαγγελματικές οργανώσεις συμβάλλουν στην εφαρμογή εθνικών και κοινοτικών οικονομικών πολιτικών και μπορούν να έχουν προτεραιότητα στη διάθεση των δημοσίων ενισχύσεων. Η Interbev μπορεί συνεπώς να θεωρείται ως ένα μέσο για την εφαρμογή πολιτικής που στηρίζεται από το Κράτος που διεξάγει δραστηριότητες για το γενικό συμφέρον της διεπαγγελματικής οργάνωσης (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 40 και 61 και ακόλουθες). Επιπροσθέτως, όπως ορίζεται στο καταστατικό της Interbev, οι προϋπολογισμοί των διεπαγγελματικών οργανώσεων μπορούν να τροφοδοτούνται μέσω μιας άμεσης κρατικής επιχορήγησης. Τέλος, λαμβανομένου υπόψη του γενικού συμφέροντος των χρηματοδοτούμενων δραστηριοτήτων έρευνας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 10), δεν μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα ότι, στην προκειμένη περίπτωση, οι δικαιούχοι των ενισχύσεων είναι πάντα οι υπόχρεοι των φόρων.
(117)
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, η Επιτροπή συμπέρανε ότι τα εν λόγω μέτρα καταλογίζονται στο Δημόσιο και χρηματοδοτούνται από κρατικούς πόρους.
1.3. Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
(118)
Για να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, οι ενισχύσεις πρέπει επιπλέον να επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό το κριτήριο προϋποθέτει οι δικαιούχοι των ενισχύσεων ασκούν οικονομική δραστηριότητα.
(119)
Προκειμένου να καθοριστεί εάν η εν λόγω ενίσχυση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, πρέπει τελικώς να καθοριστεί εάν η ενίσχυση αυτή μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και να δημιουργήσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.
(120)
Το Δικαστήριο διαπίστωσε πως όταν ένα πλεονέκτημα που χορηγήθηκε από κράτος μέλος ενδυναμώνει τη θέση μιας κατηγορίας επιχειρήσεων σε σχέση με άλλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, τότε οι τελευταίες θεωρείται ότι επηρεάζονται από το πλεονέκτημα αυτό (35), γεγονός που αρκεί για να αποδειχτεί η ύπαρξη στρεβλώσεων ανταγωνισμού.
(121)
Το γεγονός ότι υπήρχαν συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών στον τομέα του κρέατος αποδεικνύεται επαρκώς από την ύπαρξη μιας κοινής οργάνωσης αγορών στον τομέα (36). Για παράδειγμα, οι ενδοκοινοτικές εμπορικές συναλλαγές προϊόντων κρέατος στη Γαλλία αντιπροσώπευαν περίπου 15 % των συνολικών συναλλαγών της Ένωσης για τα εν λόγω προϊόντα (37).
(122)
Συνεπώς, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών κατά το μέτρο που ευνοούν την εγχώρια παραγωγή εις βάρος της παραγωγής άλλων κρατών μελών. Πράγματι, την εποχή των γεγονότων στα οποία αναφέρεται η παρούσα απόφαση, ο τομέας του κρέατος ήταν υπερβολικά ανοιχτός στον ανταγωνισμό σε κοινοτικό επίπεδο και, ως εκ τούτου, πολύ ευαίσθητος σε κάθε μέτρο υπέρ της παραγωγής στο ένα ή το άλλο κράτος μέλος.
1.4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ «ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ» ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΛΕΕ
(123)
Υπό το φως των ανωτέρω αιτιολογικών σκέψεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα που θεσπίστηκαν εν προκειμένω υπέρ των δικαιούχων τους παρέχουν ένα πλεονέκτημα του οποίου άλλοι φορείς δεν μπορούν να επωφεληθούν και νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής, επομένως μπορούν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
(124)
Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω μέτρο εμπίπτει στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και συνιστά κρατική ενίσχυση.
2. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
2.1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
(125)
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι η εν λόγω απόφαση πρέπει να αφορά μόνο τη διεπαγγελματική συμφωνία της 12ης Ιουνίου 2001, όπως εξηγείται ανωτέρω (βλέπε αιτιολογική σκέψη 56).
(126)
Η Επιτροπή, στο πλαίσιο της ενίσχυσης NN 34/95, δεν διέθετε πληροφορίες σχετικά με τις εισφορές FNE ή το σύστημα χρηματοδότησης των ενισχύσεων που αναφέρονται στον παρόντα φάκελο (38). Επιπλέον, η θέση της αφορούσε μόνο ενισχύσεις επενδύσεων υπέρ ορισμένων κτηνοτρόφων, ιδίως με σκοπό την πρώτη αγορά ζώων. Η Επιτροπή δεν είχε επίσης λάβει θέση σχετικά με το σύστημα προαιρετικής εισφοράς που καθίσταται υποχρεωτική, ή τις ενισχύσεις για τη γενετική βελτίωση, το σύστημα γενετικών πληροφοριών, τη βιοτεχνολογία ή τις οικονομικές μελέτες, ή ακόμη για τις δράσεις προώθησης, τεχνικής αρωγή, έρευνας και, πειραματισμού οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν από τις εισφορές της Interbev και οι οποίες δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κοινοποίησης κατά την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
(127)
Αυτές τις δράσεις ανέφερε η Γαλλία στην επιστολή της με ημερομηνία 29 Απριλίου 1996 στο πλαίσιο του φακέλου NN 49/96, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες που υπάγονται στο FNE.
(128)
Ωστόσο, απαντώντας στην επιστολή αυτή, η Επιτροπή είχε ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες με επιστολή της 30ής Μαΐου 1996 (VI/021559), προκειμένου να κατανοήσει τη φύση και την έκταση των χρηματοδοτικών μέσων τα οποία διευκολύνουν την αναδιάρθρωση των κτηνοτροφικών οργανισμών που εμπλέκονται στην ταυτοποίηση και επιλογή ζώων καθώς και στις δράσεις ανάπτυξης. Η Επιτροπή είχε επίσης ζητήσει τη συμπλήρωση ενός ενημερωτικού δελτίου. Ωστόσο, οι γαλλικές αρχές δεν έδωσαν συνέχεια σε αυτήν την επιστολή και η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε ποτέ σχετικά με το συμβιβάσιμο των εν λόγω δραστηριοτήτων με την εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σχετικά την εν λόγω ενίσχυση με επιστολή της 9ης Ιουλίου 2003 (39).
(129)
Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες της 15ης Ιουνίου 1994 υπέρ του ταμείου κτηνοτροφίας και της 18ης Δεκεμβρίου 1995 υπέρ της Interbev, καθώς και οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις εν λόγω συμφωνίες θα έπρεπε επομένως να εξετάζονται πάντα υπό το φως των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, εφόσον δεν αποτελούν αντικείμενο έγκρισης από την Επιτροπή.
(130)
Συνεπώς, η παρούσα απόφαση αφορά επίσης στις συμφωνίες της 15ης Ιουνίου 1994 υπέρ του FNE και της 18ης Δεκεμβρίου 1995 υπέρ της Interbev. Κατά την ανάλυση των εν λόγω συμφωνιών, η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε σχετικά με τις δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις εν λόγω διεπαγγελματικές εισφορές.
(131)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 57, οι γαλλικές αρχές αποδέχτηκαν σιωπηρά αυτή την ερμηνεία.
2.2. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 107 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3 ΤΗΣ ΣΛΕΕ
(132)
Το άρθρο 107 της ΣΛΕΕ αναγνωρίζει εξαιρέσεις στη γενική αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων με την ΣΛΕΕ, παρότι ορισμένες από αυτές προφανώς δεν ισχύουν, ιδίως εκείνες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 της συνθήκης. Εξάλλου, ούτε οι γαλλικές αρχές τις επικαλέστηκαν.
(133)
Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 107 παράγραφος 3, πρέπει να ερμηνεύονται υπό στενή έννοια κατά την εξέταση κάθε προγράμματος ενίσχυσης περιφερειακού ή τομεακού χαρακτήρα ή οποιασδήποτε μεμονωμένης περίπτωσης εφαρμογής γενικών καθεστώτων ενισχύσεων. Μπορούν ειδικότερα μπορούν να παραχωρούνται μόνο στην περίπτωση που η Επιτροπή μπορεί να διαπιστώσει ότι η ενίσχυση είναι αναγκαία για την υλοποίηση ενός από επιδιωκόμενους στόχους. Η παροχή του ευεργετήματος των εν λόγω παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις που δεν συνεπάγονται τέτοιο αντάλλαγμα θα επέτρεπε πλήγματα στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στερούμενες αιτιολόγησης βάσει του κοινοτικού συμφέροντος και, συνακόλουθα, αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα για τους επιχειρηματίες ορισμένων κρατών μελών.
(134)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι επίμαχες ενισχύσεις δεν αποσκοπούν στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης μιας περιοχής στην οποία το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή στην οποία επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο α). Δεν αποσκοπούν επίσης στην προώθηση σημαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή στην άρση σοβαρής διαταραχής της οικονομίας κράτους μέλους κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο β). Οι ενισχύσεις αυτές επίσης δεν προορίζονται ούτε για την προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ).
(135)
Το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) προβλέπει ωστόσο ότι δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον. Για να μπορούν να επωφεληθούν από την παρέκκλιση που αναφέρεται στο ανωτέρω άρθρο, οι ενισχύσεις πρέπει να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του συγκεκριμένου τομέα.
2.3. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ
(136)
Σύμφωνα με το σημείο 194 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας και την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης (40) κάθε παράνομη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (41) πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ίσχυαν κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης (42).
(137)
Από την 1η Ιανουαρίου 2000 εφαρμόζονται ειδικές κατευθυντήριες γραμμές για τον τομέα της γεωργίας. Ως εκ τούτου, κάθε ενίσχυση που χορηγείται μετά την εν λόγω ημερομηνία θα πρέπει να αξιολογείται υπό το φως των κατευθυντήριων γραμμών που ίσχυαν κατά την εν λόγω περίοδο. Μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2000 και της 31ης Δεκεμβρίου 2006 ίσχυαν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2007, ισχύουν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας 2007-2013.
(138)
Αντίστοιχα, κάθε ενίσχυση που έχει χορηγηθεί πριν από την εν λόγω ημερομηνία πρέπει, κατά περίπτωση, να κριθεί υπό το φως των διατάξεων και της πρακτικής που ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000.
2.4. ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΩΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ KOA
(139)
Όσον αφορά το συμβιβάσιμο των προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές με το σύστημα ΚΟΑ στο πλαίσιο της απόφασης ΦΡΕΣΚΟΤ της 22ας Μαΐου 2003 (43), η Επιτροπή θεωρεί εν προκειμένω ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές δεν επηρεάζουν, άμεσα ή έμμεσα, την τιμή των εν λόγω τελικών προϊόντων καθώς η είσπραξη των εισφορών δεν επηρεάζει την τιμή των προϊόντων, εφόσον αυτή καθορίζεται από την ελεύθερη αγορά. Έτσι, η επιβάρυνση επί των προϊόντων αλλαντικών και των εκτρεφόμενων ζώων αντισταθμίζεται από το πλεονέκτημα που συνιστούν οι χρηματοδοτούμενες δραστηριότητες. Συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι τα αποτελέσματα της είσπραξης εισφορών στην τιμή των προϊόντων είναι πολύ περιορισμένα.
(140)
Υπό το φως των πληροφοριών που παρασχέθηκαν, η χρηματοδότηση αυτού του καθεστώτος δεν εγείρει ενστάσεις.
2.5. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΟΥΣΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ
2.5.1. Δράσεις που υλοποιούνται μέσω των εισφορών επί των κρεάτων
2.5.1.1. Προώθηση
(141)
Όσον αφορά στις δράσεις προώθησης, το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002 πρέπει να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του πλαισίου εθνικών ενισχύσεων για τη διαφήμιση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων που δεν υπάγονται στο παράρτημα II της συνθήκης ΕΟΚ (44) και, όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, υπό το πρίσμα των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών που ισχύουν για τις κρατικές ενισχύσεις στη διαφήμιση προϊόντων υπαγόμενων στο παράρτημα I της συνθήκης ΕΚ και ορισμένων προϊόντων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I (45).
(142)
Το πλαίσιο του 1987 καθώς και οι κατευθυντήριες γραμμές του 2002 ουσιαστικά ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Προβλέπουν αρνητικά και θετικά κριτήρια τα οποία πρέπει να τηρούνται από όλα τα καθεστώτα εθνικών ενισχύσεων. Έτσι, δεν πρόκειται για δράσεις διαφήμισης αντίθετες στο άρθρο 34 της ΣΛΕΕ ή στο παράγωγο κοινοτικό δίκαιο ούτε για δράσεις που προσανατολίζονται ανάλογα με καθορισμένες επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που απέστειλαν οι γαλλικές αρχές, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα εν λόγω μέτρα θα έχουν στόχους σύμφωνους με πολλά θετικά κριτήρια που αναφέρονται στο πλαίσιο και τις κατευθυντήριες γραμμές που προαναφέρθηκαν, καθώς θα εγγραφούν για ορισμένους στον στόχο απορρόφησης των πλεοναζουσών γεωργικών παραγωγών, και για άλλους στον στόχο ανάπτυξης προϊόντων υψηλής ποιότητας και υγιεινής διατροφής.
(143)
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν επίσης ότι τα μηνύματα που μεταδίδονται από τις δράσεις διαφήμισης δεν θα έχουν ως στόχο να αποτρέψουν τους καταναλωτές από το να αγοράσουν τα προϊόντα άλλων κρατών μελών ή να δυσφημίσουν τα εν λόγω προϊόντα και δεν θα ωφελούν κάποιο εμπορικό σήμα συγκεκριμένης επιχείρησης ή μεμονωμένου παραγωγού.
(144)
Όσον αφορά το ανώτατο όριο των ενισχύσεων, οι δράσεις διαφήμισης μπορούν να χρηματοδοτούνται από κρατικούς πόρους σε ποσοστό έως 50 %, ενώ το υπόλοιπο πρέπει να προέρχεται από τις επαγγελματικές οργανώσεις και τους δικαιούχους διεπαγγελματικών οργανώσεων ή από προαιρετικές εισφορές, ήτοι από την είσπραξη τελών υπέρ τρίτων ή από υποχρεωτικών εισφορών. Εν προκειμένω, τα μέτρα χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από τέλη υπέρ τρίτων και οι χρηματοδοτικές προσπάθειες των επαγγελματιών σε αυτές τις εκστρατείες φθάνουν εξ ορισμού το επίπεδο του 50 % των δαπανών τους.
(145)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων προώθησης στην προκειμένη περίπτωση πληρούσαν τα κριτήρια που ορίζονται στη σχετική ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία.
2.5.1.2. Τεχνική αρωγή
(146)
Το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων για την τεχνική αρωγή που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 πρέπει να αναλυθεί υπό το πρίσμα της πρακτικής της Επιτροπής με βάση την πρόταση πρόσφορων μέτρων όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη στον τομέα της κτηνοτροφίας και προϊόντων κτηνοτροφίας (46) και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών (47).
(147)
Η πρακτική της Επιτροπής που ισχύει πριν από το έτος 2000 και οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές για τη γεωργία που θεσπίστηκαν το 2000, ουσιαστικά, ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Έτσι, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν έως το 100 % των αποδεκτών δαπανών επιτρέπονται ιδίως όσον αφορά τις δράσεις τεχνικής αρωγής μέσω της πληροφόρησης και της λογιστικής αρωγής, τις δράσεις σχετικά τις γεωργικές εφαρμογές νέων τεχνικών, καθώς και εκείνες σχετικά με την κατάρτιση εργαζομένων στον τομέα της γεωργίας.
(148)
Με τη θέσπιση των κατευθυντήριων γραμμών το 2000, μια νέα προϋπόθεση προστέθηκε κατά την έννοια ότι οι ενισχύσεις πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους όσοι είναι επιλέξιμοι στη συγκεκριμένη περιοχή με βάση αντικειμενικά οριζόμενα κριτήρια, και ότι το συνολικό ποσό της στήριξης που παρέχεται δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 000 EUR ανά δικαιούχο σε διάστημα τριών ετών ή, στην περίπτωση για ΜΜΕ, το 50 % του επιλέξιμου κόστους, εάν το ποσό αυτό είναι υψηλότερο. Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν ότι το κριτήριο πρόσβασης στις εργασίες που διεξάγονται από όλους τους δυνητικά ενδιαφερόμενους επαγγελματίες πληρείται απόλυτα. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, βάσει των πληροφοριών που υπέβαλαν οι γαλλικές αρχές ιδίως σχετικά με τον πολύ υψηλό αριθμό δικαιούχων, πληρείται το κριτήριο σχετικά με ανώτατο όριο της ενίσχυσης.
(149)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων τεχνικής αρωγής εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.5.1.3. Έρευνα και πειραματισμός
(150)
Όσον αφορά τις δράσεις έρευνας και πειραματισμού, το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου έτους 2000 πρέπει να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για την έρευνα και την ανάπτυξη και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση του εν λόγω πλαισίου, και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά από την ημερομηνία αυτή, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών, οι οποίες, στο σημείο 17 αυτών, παραπέμπουν στο εν λόγω πλαίσιο.
(151)
Το κοινοτικό πλαίσιο ορίζει ότι ποσοστό ενίσχυσης μέχρι 100 % συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, ακόμη και στην περίπτωση που η έρευνα και η ανάπτυξη διενεργούνται από επιχειρήσεις, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες τέσσερις προϋποθέσεις:
α)
η ενίσχυση εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον του οικείου τομέα χωρίς να προκαλεί αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού σε άλλους τομείς·
β)
οι πληροφορίες πρέπει να δημοσιεύονται σε κατάλληλες εφημερίδες με κυκλοφορία τουλάχιστον σε εθνική κλίμακα και η οποία δεν περιορίζεται στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε φορέας που ενδέχεται να ενδιαφέρεται γι’ αυτή τη δραστηριότητα να μπορεί εύκολα να ενημερωθεί ότι εφαρμόζεται ή έχει ήδη εφαρμοστεί και ότι τα αποτελέσματα διατίθενται ή ότι θα διατεθούν, κατόπιν αιτήσεως, σε κάθε ενδιαφερόμενο. Οι πληροφορίες αυτές δεν θα πρέπει να δημοσιεύονται μετά την ημερομηνία κατά την οποία θα δοθεί οποιαδήποτε πληροφορία στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού·
γ)
τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας διατίθενται για αξιοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβανομένων και των δικαιούχων της ενίσχυσης υπό τους ίδιους όρους όσον αφορά το κόστος και τον χρόνο·
δ)
η ενίσχυση πληροί τους όρους του παραρτήματος 2 - «Εσωτερική ενίσχυση: βάση για την απαλλαγή από την υποχρέωση μείωσης» βάσει της συμφωνίας σχετικά με τη γεωργία η οποία συνήφθη κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του κύκλου της Ουρουγουάης (48).
(152)
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν σχετικά με το θέμα αυτό ότι οι δράσεις έρευνας και τεχνικού πειραματισμού της Interbev πραγματοποιούνται υπέρ του συνόλου των φορέων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο παραγωγής. Επιπλέον, η ένωση διαδίδει τις γνώσεις που απέκτησε και τις τεχνικές συστάσεις ενθαρρύνοντας την κατάρτιση και διανέμοντας έγγραφα, οδηγίες, περιλήψεις, ενημερωτικά φυλλάδια και με ηλεκτρονικά μέσα. Κάθε κτηνοτρόφος, σφαγέας, κρεοπώλης, μεταποιητής ή πωλητής στον κλάδο βοοειδών και προβάτων μπορεί να ενημερώνεται για τα αποτελέσματα και να έχει πρόσβαση στη σύνθεση των ερευνών χωρίς διακρίσεις την ίδια στιγμή με οποιονδήποτε άλλο και με απλή αίτηση. Τέλος, οι γαλλικές αρχές διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω δράσεις δεν δίνουν αφορμή για καμία άμεση καταβολή στους παραγωγούς ούτε στους μεταποιητές και ότι πληροί τα διεθνή εμπορικά κριτήρια που προσυπογράφονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
(153)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων έρευνας και πειραματισμού εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.5.2. Δράσεις που πραγματοποιήθηκαν από το FNE
2.5.2.1. Τεχνική αρωγή
(154)
Το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων για την τεχνική αρωγή που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 πρέπει να αναλυθεί υπό το πρίσμα της πρακτικής της Επιτροπής με βάση την πρόταση πρόσφορων μέτρων όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη στον τομέα της κτηνοτροφίας και προϊόντων κτηνοτροφίας (49) και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών (50).
(155)
Η πρακτική της Επιτροπής που ισχύει πριν από το έτος 2000 και οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές που θεσπίστηκαν το 2000, ουσιαστικά, ακολουθούν τις ίδιες αρχές. Έτσι, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν έως το 100 % των αποδεκτών δαπανών επιτρέπονται ιδίως όσον αφορά δράσεις τεχνικής αρωγής μέσω της πληροφόρησης και της λογιστικής αρωγής, δράσεις σχετικά με τις γεωργικές εφαρμογές νέων τεχνικών, καθώς και εκείνες σχετικά με την κατάρτιση εργαζομένων στον τομέα της γεωργίας.
(156)
Με τη θέσπιση των κατευθυντήριων γραμμών το 2000, μια νέα προϋπόθεση προστέθηκε κατά την έννοια ότι οι ενισχύσεις πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους όσοι είναι επιλέξιμοι στη συγκεκριμένη περιοχή με βάση αντικειμενικά οριζόμενα κριτήρια, και ότι το συνολικό ποσό της στήριξης που παρέχεται δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 000 EUR ανά δικαιούχο σε διάστημα τριών ετών ή, στην περίπτωση για ΜΜΕ, το 50 % του επιλέξιμου κόστους, εάν το ποσό αυτό είναι υψηλότερο.
(157)
Οι γαλλικές αρχές υπογράμμισαν ότι όλες οι χρηματοδοτούμενες δράσεις έχουν όντως χαρακτήρα γενικού συμφέροντος για το σύνολο των εκτροφέων βοοειδών ή προβάτων· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για δράσεις το όφελος των οποίων περιορίζεται σε μεμονωμένους φορείς ή συγκεκριμένες ομάδες φορέων.
(158)
Η χρηματοδοτική συμμετοχή του FNE είναι συχνά κατώτερη του 50 % της δαπάνης των εν λόγω εργασιών και ερευνών. Μπορεί να υπερβαίνει το 50 % σε ορισμένα μεμονωμένα σχέδια, αλλά το ποσοστό ενίσχυσης δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το 100 %.
(159)
Οι οικονομικές μελέτες χρηματοδοτούνται με μέριμνα αφενός για την τήρηση του ορίου των 100 000 EUR ανά κτηνοτρόφο ανά τριετία, και αφετέρου για την τήρηση του κανόνα πρόσβασης όλων των κτηνοτρόφων στα αποτελέσματά τους.
(160)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων τεχνικής αρωγής εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.5.2.2. Έρευνα και πειραματισμός
(161)
Όσον αφορά τις δράσεις έρευνας και πειραματισμού, το συμβιβάσιμο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000 πρέπει να επαληθευτεί υπό το πρίσμα του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για την έρευνα και την ανάπτυξη και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την τροποποίηση του εν λόγω πλαισίου, και για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μετά από την ημερομηνία αυτή, υπό το πρίσμα των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών, οι οποίες, στο σημείο 17 αυτών, παραπέμπουν στο εν λόγω πλαίσιο.
(162)
Το κοινοτικό πλαίσιο ορίζει ότι ποσοστό ενίσχυσης μέχρι 100 % συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, ακόμη και στην περίπτωση που η έρευνα και η ανάπτυξη διενεργούνται από επιχειρήσεις, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες τέσσερις προϋποθέσεις:
α)
η ενίσχυση εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον του οικείου τομέα χωρίς να προκαλεί αδικαιολόγητη στρέβλωση του ανταγωνισμού σε άλλους τομείς·
β)
οι πληροφορίες πρέπει να δημοσιεύονται σε κατάλληλες εφημερίδες με κυκλοφορία τουλάχιστον σε εθνική κλίμακα και η οποία δεν περιορίζεται στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε φορέας που ενδέχεται να ενδιαφέρεται γι’ αυτή τη δραστηριότητα να μπορεί εύκολα να ενημερωθεί ότι εφαρμόζεται ή έχει ήδη εφαρμοστεί και ότι τα αποτελέσματα διατίθενται ή ότι θα διατεθούν, κατόπιν αιτήσεως, σε κάθε ενδιαφερόμενο. Οι πληροφορίες αυτές δεν θα πρέπει να δημοσιεύονται μετά την ημερομηνία κατά την οποία θα δοθεί οποιαδήποτε πληροφορία στα μέλη ενός συγκεκριμένου οργανισμού·
γ)
τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας διατίθενται για αξιοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβανομένων και των δικαιούχων της ενίσχυσης υπό τους ίδιους όρους όσον αφορά το κόστος και τον χρόνο·
δ)
η ενίσχυση πληροί τους όρους του παραρτήματος 2 «Εσωτερική ενίσχυση: βάση για την απαλλαγή από την υποχρέωση μείωσης» βάσει της συμφωνίας σχετικά με τη γεωργία η οποία συνήφθη κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του κύκλου της Ουρουγουάης.
(163)
Εν προκειμένω, τα στοιχεία κάθε οικονομικής μελέτης, καθώς και εκείνα που συλλέγονται κατά την έναρξη κάθε προγράμματος έρευνας, όταν είναι οριστικά διαδίδονται σε ευρεία κλίμακα. Πράγματι, εφαρμόζεται συστηματικά η δημοσίευση και διάδοση των αποτελεσμάτων όλων των εργασιών που ενισχύονται από το ταμείο, ώστε οι κτηνοτρόφοι και οι επιτόπιες οργανώσεις τους να μπορούν να επωφεληθούν και να έχουν πρόσβαση σε αυτά χωρίς διακρίσεις.
(164)
Χρησιμοποιούνται δύο μείζονες δίαυλοι διάδοσης: ο δίαυλος των επαγγελματικών κτηνοτροφικών οργανώσεων και ο δίαυλος του ινστιτούτου κτηνοτροφίας, μέσω των τεχνικών και οικονομικών δημοσιεύσεων με ευρεία διάδοση σε κτηνοτρόφους και τεχνικούς.
(165)
Λαμβανομένου υπόψη του χαρακτήρα γενικού συμφέροντος των εργασιών, δεν προβλέπεται καμία εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων. Κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα σχετικά με το κόστος παραχώρησης δικαιωμάτων εκμετάλλευσης ή τους όρους πρόσβασης σε δικαιώματα εκμετάλλευσης. Οι πραγματικοί δικαιούχοι των δράσεων είναι όντως οι εκτροφείς βοοειδών και προβάτων, στους οποίους διαδίδονται τα θεωρητικά και πρακτικά αποτελέσματα των εργασιών.
(166)
Οι χρηματοδοτούμενες μελέτες δεν οδηγούν σε καμία άμεση καταβολή ενίσχυσης στους παραγωγούς ή μεταποιητές. Πληρούν τα γενικά και ειδικά κριτήρια που αναφέρονται στο παράρτημα 2 «εσωτερική ενίσχυση: βάση για την απαλλαγή από την υποχρέωση μείωσης» βάσει της συμφωνίας σχετικά με τη γεωργία η οποία συνήφθη στο Μαρακές κατά τη διάρκεια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του κύκλου της Ουρουγουάης.
(167)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι κρατικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για τη χρηματοδότηση των δράσεων έρευνας και πειραματισμού εν προκειμένω τήρησαν τα κριτήρια που ορίζονται από τους σχετικούς ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες.
2.6. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
(168)
Καθώς η κρατική ενίσχυση χρηματοδοτείται από τέλη υπέρ τρίτων (προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές), η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει συγχρόνως τα χρηματοδοτούμενα μέτρα, δηλαδή την ενίσχυση, και τον τρόπο με τον οποίο χρηματοδοτούνται. Σύμφωνα με το Δικαστήριο (51), στην περίπτωση που ο τρόπος χρηματοδοτήσεως της ενισχύσεως, ιδίως μέσω υποχρεωτικών εισφορών, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μέτρου ενίσχυσης, η Επιτροπή, όταν εξετάζει το μέτρο ενισχύσεως, οφείλει να λαμβάνει υπόψη αυτόν τον εν λόγω τρόπο χρηματοδοτήσεως.
(169)
Πολλά στοιχεία παίζουν ρόλο για τον καθορισμό του αν ο τρόπος χρηματοδότησης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μέτρου ενίσχυσης: το προϊόν του φόρου πρέπει να προορίζεται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης και πρέπει υποχρεωτικά να εκχωρείται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης (52), ο φόρος πρέπει να διατίθεται στο μέτρο ενίσχυσης τηρουμένης της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας (53) και το ποσό του φόρου πρέπει να έχει άμεσο αποτέλεσμα στο ποσό της κρατικής ενίσχυσης (54).
(170)
Η εφαρμογή των κριτηρίων αυτών στα εν λόγω μέτρα οδηγεί την Επιτροπή να σημειώσει τα ακόλουθα. Πρώτον, η νομική βάση των εν λόγω μέτρων, δηλαδή οι διεπαγγελματικές συμφωνίες, που επεκτείνονται με απόφαση, ορίζουν τις υποχρεωτικές εισφορές. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κράτηση εισφοράς πραγματοποιείται αποκλειστικά υπέρ του οικείου ταμείου, χωρίς να διατίθεται στον γενικό προϋπολογισμό της Interbev ή του Δημοσίου. Η εισφορά πρέπει λοιπόν να θεωρείται ότι προορίζεται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης και να εκχωρείται για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης, βάση της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας. Δεύτερον, τα μέτρα ενίσχυσης χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τις τομεακές εισφορές. Η Interbev δεν προσφεύγει σε καμία περίπτωση στις άλλες πηγές χρηματοδότησης που διαθέτει για να συμπληρώσει τη χρηματοδότηση των προβλεπομένων δράσεων. Συνεπώς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το ποσό του φόρου έχει άμεσο αποτέλεσμα στο ποσό της κρατικής ενίσχυσης.
(171)
Βάσει αυτών των στοιχείων, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τρόπος χρηματοδότησης της ενίσχυσης, εν προκειμένω οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μέτρου ενίσχυσης και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την εξέταση του συμβιβάσιμου της ενίσχυσης. Ενώ ο τρόπος αυτός χρηματοδότησης μπορεί να είναι αντίθετος με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το καθεστώς ενίσχυσης είναι συμβιβάσιμο εάν εισάγει διακρίσεις μεταξύ των εισαγόμενων και των εγχώριων προϊόντων (55) ή μεταξύ των εξαγόμενων και των εθνικών προϊόντων (56).
(172)
Εν προκειμένω, η εισφορά επιβλήθηκε επί της εθνικής παραγωγής και επίσης επί των κρεάτων ή των εξαγομένων ζώων (στο πλαίσιο των προαιρετικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικές επί των κρεάτων) των εισαγομένων ζώων (στο πλαίσιο των προαιρετικών εισφορών που κατέστησαν υποχρεωτικές και που εισπράττονται από το FNE).
(173)
Η εξέταση της Επιτροπής αφορά σε ορισμένες πτυχές που συνδέονται με τις εισφορές επί των κρεάτων και την εισφορά FNE, στο μέτρο που το ενδοκοινοτικό εμπόριο θα μπορούσε να επηρεαστεί από τις εν λόγω εισφορές.
2.6.1. Οι εισφορές επί των κρεάτων (εισφορές Interbev)
2.6.1.1. Εισαγόμενα κρέατα
(174)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 82, μεταξύ του 1996 και του 2004 η εισφορά επί των εισαγόμενων κρεάτων δεν ήταν υποχρεωτική από τη γαλλική νομοθεσία. Συνεπώς εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης, εφόσον δεν συνιστά καθεαυτή κρατική ενίσχυση. Πράγματι, λείπει ένα από τα καθοριστικά στοιχεία που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 10, δηλαδή η υποχρεωτική ισχύς. Συνεπώς, και βάσει των ανωτέρω, τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τον φόρο που επιβάλλεται στα εισαγόμενα προϊόντα δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση και συνεπώς δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
2.6.1.2. Εξαγόμενα προϊόντα
(175)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 16 και ακόλουθες (57), από την 1η Ιανουαρίου 1996, η εισφορά βαρύνει τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, αν και το 2001 θεσπίστηκε μερική επιστροφή της εν λόγω εισφοράς. Η εισφορά αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, σε διάκριση έναντι των εξαγωγέων εφόσον οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από την εισφορά δεν προορίζονται γι’ αυτούς και δεν αντισταθμίζουν την επιβάρυνση που τους επιβάλλεται. (58). Θα πρέπει λοιπόν να αποδειχτεί ότι η διάθεση των εσόδων της εισφοράς αυτής δεν ωφέλησε την εγχώρια παραγωγή που διατίθεται εμπορικά στη Γαλλία εις βάρος της εξαγόμενης εγχώριας παραγωγής.
(176)
Οι δράσεις που αφορούσαν ειδικά τα ζώα και τα εξαγόμενα προϊόντα ήταν κυρίως ενέργειες προώθησης (για παράδειγμα: διεθνείς εκθέσεις, δράσεις επαγγελματικής ενημέρωσης και δημοσίων σχέσεων, πράσινη εβδομάδα στο Βερολίνο, μαθήματα κατάρτισης στην κοπή κρέατος στο εξωτερικό).
(177)
Οι δράσεις που αφορούσαν όλα τα ζώα και προϊόντα, όποια κι αν είναι η αγορά τους, στη Γαλλία ή εκτός Γαλλίας ήταν κυρίως οι δράσεις διαφήμισης όπως οι εκστρατείες για «το ευρωπαϊκό μοσχάρι ποιότητας», τα σφαγεία, για «τις φυλές κρεατοπαραγωγής», και ορισμένες δράσεις έρευνας για την ασφάλεια των τροφίμων, για την καλή μεταχείριση των ζώων, για τη διαχείριση της ποιότητας, για τον χαρακτηρισμό του προϊόντος, για τις ενέργειες που αφορούν την πιστοποίηση ή τη δυνατότητα εντοπισμού της προέλευσης βοοειδών, τα αποτελέσματα των οποίων διαδόθηκαν ευρέως τόσο στη Γαλλία όσο και εκτός Γαλλίας.
i) Κρέατα και ζώα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη
(178)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι δράσεις που ωφέλησαν τα προϊόντα και τα ζώα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη, αποκλειστικά ή σε συνδυασμό με τα εγχώρια προϊόντα, δεν αντιπροσώπευαν το σύνολο των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές.
(179)
Πρέπει να καθοριστεί σε ετήσια βάση και συνολικά αν τα προϊόντα που αποστέλλονται προς άλλα κράτη μέλη ωφελήθηκαν από τις διεπαγγελματικές δράσεις.
(180)
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει την κατανομή των εσόδων σε ευρώ, τα οποία προέρχονται από προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές, μεταξύ των διάφορων δράσεων της Interbev σε ετήσια βάση, καθώς και το ποσοστό των δράσεων που προορίζονται αποκλειστικά για κρέατα και ζώα εξαγόμενα ή σε συνδυασμό με τα προϊόντα και τα εθνικά ζώα.
Έτη
Δράσεις υπέρ όλων των προϊόντων
Δράσεις μόνο υπέρ των προϊόντων στη Γαλλία
Δράσεις μόνο υπέρ των εξαγόμενων προϊόντων
Σύνολο των δράσεων ετησίως
Σε % του συνόλου των χρηματοδοτούμενων δράσεων
(στρογγυλοποιημένο)
1996
5 517 088,95
13 308 769,70
2 101 111,35
20 926 970,00
36
1997
9 244 861,43
8 723 278,25
2 104 379,32
20 072 518,99
56
1998
8 995 703,14
11 214 605,23
927 146,63
21 137 455,00
46
1999
9 780 064,41
10 308 559,00
1 058 778,36
21 447 401,76
50
2000
8 245 970,18
10 126 453,50
991 754,32
19 264 178,00
47
2001
9 447 359,23
15 115 169,26
1 720 267,50
26 282 796,00
42
2002
10 553 240,96
24 553 282,92
4 326 569,12
39 433 093,00
37
2003
12 626 096,22
21 010 195,68
3 761 566,70
37 398 458,60
43
2004
11 288 281,00
20 527 149,24
4 045 129,24
35 860 559,48
42
(181)
Από τον πίνακα αυτό προκύπτει ότι, για το σύνολο της εν λόγω περιόδου, τα εξαγόμενα προϊόντα ωφελήθηκαν κατά μέσο όρο από το 44 % του συνόλου των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν από τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι, για την ίδια περίοδο, το σύνολο των εσόδων τα οποία προήλθαν από εισφορές που εισπράχθηκαν από τα εξαγόμενα προϊόντα ήταν 15 % (59). Επίσης, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι το ποσοστό του 15 % αντιπροσώπευε ένα μέσο όρο, και κοινοποίησαν τους αριθμούς για κάθε έτος, από τους οποίους προκύπτει ότι ο όγκος εισφορών που εισπράχθηκαν από τα εξαγόμενα προϊόντα δεν υπερέβαινε ποτέ το 18 %.
ii) Συμβιβάσιμο με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ
(182)
Λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της απόφασης Nygard (60) του Δικαστηρίου, καθώς και του γεγονότος ότι τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τον φόρο αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ και ότι ο φόρος δεν παρουσιάζει χαρακτήρα που δημιουργεί διακρίσεις αντίθετα με το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ εφόσον εφαρμόστηκε εξίσου στα προϊόντα και στα εξαγόμενα ζώα που ωφελήθηκαν ποσοστιαία από τα πλεονεκτήματα που πηγάζουν από αυτόν, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα έσοδα που προέρχονται από τον φόρο επί των εξαγόμενων προϊόντων, ο οποίος προορίζεται για τη χρηματοδότηση των δράσεων της Interbev, αποτελούν χρηματοδότηση της ενίσχυσης συμβατή προς τους κανόνες της ΣΛΕΕ και ιδίως του άρθρου 107 αυτής και, συνεπώς, ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται κατά τον τρόπο αυτό είναι συμβατές με την εν λόγω συνθήκη.
2.6.2. Οι εισφορές FNE
2.6.2.1. Εισαγόμενα ζώα
(183)
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, έως το 2003, οι εισφορές που εισπράττονταν υπέρ του FNE μπορούσαν επίσης να εφαρμοστούν σε ζώα που εκτρέφονταν εκτός της εθνικής επικράτειας της Γαλλίας αλλά εισάγονταν στη Γαλλία για να σφαχτούν.
(184)
Σε συνέχεια των ενδοιασμών που εξέφρασε η Επιτροπή, οι γαλλικές αρχές διαβεβαίωσαν ότι τροποποίησαν το κείμενο της διεπαγγελματικής συμφωνίας με σκοπό τον αποκλεισμό κάθε εισφοράς επί των ζώων που εισάγονται ή εισέρχονται στη Γαλλία. Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι εισφορές αυτές εφαρμόζονται μόνο στα ζώα που εκτρέφονται και σφάζονται στη Γαλλία.
(185)
Οι τροποποιήσεις της εν λόγω διεπαγγελματικής συμφωνίας δεν διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή. Μόνο η οδηγία της 2ας Φεβρουαρίου 2005 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 87) διαβιβάστηκε και διευκρινίζει ότι οι εισφορές υπέρ του FNE εφαρμόζονται μόνο στο σύνολο των κρεάτων που προέρχονται από τις εργασίες σφαγής στη μητροπολιτική επικράτεια των ζώων που εκτρέφονται στη Γαλλία.
(186)
Συνεπώς, μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1996 και της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, η εισφορά επί των κρεάτων βάρυνε επίσης τα κρέατα ζώων που σφάζονταν στη Γαλλία αλλά εκτρέφονταν εκτός της εθνικής επικράτειας.
(187)
Οι γαλλικές αρχές δεν μπόρεσαν να αποδείξουν ότι οι κτηνοτρόφοι που ασκούσαν τη δραστηριότητά τους εκτός της εθνικής επικράτειας επωφελήθηκαν από τις δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν από τις εν λόγω εισφορές. Πράγματι οι υπόχρεοι της προαιρετικής εισφοράς που κατέστη υποχρεωτική, οι οποίοι εξήγαγαν τα προϊόντα τους δεν τύγχαναν καμίας επιστροφής ή μείωσης, ενώ δεν λάμβαναν καν το σύνολο του πλεονεκτήματος των εν λόγω δράσεων. Όσον αφορά τις δράσεις έρευνας και ανάπτυξης και τεχνικής αρωγής, οι δράσεις αυτές μπορούν να ωφελήσουν καταρχήν μόνο τα εγχώρια προϊόντα (κρέατα βοοειδών που εκτρέφονται και σφάζονται στη Γαλλία).
(188)
Το γεγονός ότι οι εισαγωγές ζώντων ζώων είχαν, την εποχή εκείνη, αμελητέο χαρακτήρα (61) και ότι, κατά τη μόνη πρακτική, οι εισαγωγείς ζώντων ζώων είχαν τη δυνατότητα, αν το επιθυμούσαν, να δηλώσουν το βάρος των εισαγόμενων ζώων για να το αφαιρέσουν από τη βάση υπολογισμού της εισφοράς και να ζητήσουν επιστροφή, δεν έχει άμεσες επιπτώσεις στην επί της ουσίας εκτίμηση της Επιτροπής. Επιπλέον, κάθε διάκριση, ακόμα και ελάχιστη, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 110 της ΣΛΕΕ.
(189)
Λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της απόφασης Nygard (62) του Δικαστηρίου, καθώς και του γεγονότος ότι τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τον φόρο αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ και ότι ο φόρος έχει διακριτικό χαρακτήρα αντίθετο προς το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ εφόσον εφαρμόστηκε εξίσου στα προϊόντα που προήλθαν από άλλα κράτη μέλη, τα οποία ωστόσο δεν ωφελήθηκαν πλήρως από τα πλεονεκτήματα του φόρου αυτού, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα έσοδα που προέρχονται από τον φόρο επί των ζώων που εισάγονται από άλλα κράτη μέλη, ο οποίος προορίζεται για τη χρηματοδότηση των δράσεων του FNE, αποτελούν χρηματοδότηση της ενίσχυσης ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά υπό το πρίσμα της συνθήκης και ιδίως του άρθρου 107 αυτής και, συνεπώς, ότι οι κρατικές ενισχύσεις που χρηματοδοτούνται κατά τον τρόπο αυτό είναι ασυμβίβαστες με την εν λόγω συνθήκη.
2.6.2.2. Εξαγόμενα ζώα
(190)
Καθώς οι εισφορές FNE εφαρμόζονται στα ζώα που εκτρέφονται ή σφάζονται στη Γαλλία, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα εξαγόμενα προϊόντα δεν αποτελούν ως τέτοια αντικείμενο εισφοράς υπέρ του FNE και συνεπώς εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης.
3. ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
(191)
Η Επιτροπή, όπως έχει ήδη αναφερθεί στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, υπογραμμίζει ότι η Γαλλία δεν την ενημέρωσε, σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, σχετικά με τις αποφάσεις επέκτασης που καθιστούν υποχρεωτικές τις προαιρετικές εισφορές και σχετικά με τις δράσεις που χρηματοδοτούν πριν τις θέσει σε εφαρμογή (βλέπε αιτιολογική σκέψη 2 της παρούσας απόφασης).
(192)
Το άρθρο 1 στοιχείο στ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 ορίζει με ακρίβεια την παράνομη ενίσχυση ως νέα ενίσχυση η οποία εφαρμόζεται κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Η υποχρέωση κοινοποίησης μιας κρατικής ενίσχυσης ορίζεται στο άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού.
(193)
Καταρχάς, όσον αφορά τη φύση των εισφορών εν προκειμένω, η Επιτροπή σημειώνει ότι αυτές απαιτούν πράξη δημόσιας αρχής για να παραγάγουν όλα τους τα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι πρόκειται εν προκειμένω για τέλη υπέρ τρίτων, δηλαδή για δημόσιους πόρους.
(194)
Κατά το μέτρο που οι προαιρετικές εισφορές που καθίστανται υποχρεωτικές αποτελούν δημόσιους πόρους (όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 106 και ακόλουθες) οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός καθεστώτος ενίσχυσης (αιτιολογικές σκέψεις 171 και ακόλουθες) και στο μέτρο που χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση πλεονεκτημάτων υπέρ των επιχειρήσεων του τομέα κρεάτων, η κοινοποίησή τους προς την Επιτροπή αποτελεί υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 108 παράγραφος 3 της συνθήκης.
(195)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 123 και 124, δεδομένου ότι τα μέτρα που θεσπίζονται από τη Γαλλία περιέχουν στοιχεία κρατικής ενίσχυσης, πρόκειται για νέες ενισχύσεις, μη κοινοποιημένες προς την Επιτροπή, και ως εκ τούτου παράνομες κατά την έννοια της συνθήκης.
(196)
Σύμφωνα την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον καθορισμό των εφαρμοστέων κανόνων για την αξιολόγηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης (63), κάθε παράνομη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν κατά τη χρονική στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης.
V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
(197)
Υπό το φως των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχουν επιφυλάξεις ως προς τη χρηματοδότηση του υπόψη καθεστώτος από τις προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές, εφόσον αυτές εφαρμόζονταν στα εγχώρια προϊόντα και στα εξαγόμενα προϊόντα και ζώα (εν προκειμένω «εισφορές επί των κρεάτων» μεταξύ 1996 και 2004).
(198)
Εφόσον έχουν επίσης εισπραχθεί εισφορές επί των εισαγόμενων ζώων (εν προκειμένω οι εισφορές επί των ζώων υπέρ του FNE μεταξύ 1996 και 2004), από τις ανωτέρω εκτιμήσεις προκύπτει ότι το σύστημα προαιρετικών εισφορών που καθίστανται υποχρεωτικές είναι ασυμβίβαστο με την εσωτερική αγορά λόγω της παραβίασης του άρθρου 110 της ΣΛΕΕ, επειδή η Γαλλία δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έλαβαν, και αυτά, ενισχύσεις στον ίδιο βαθμό με τα εγχώρια προϊόντα.
(199)
Εξάλλου, οι εν λόγω ενισχύσεις δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή κατά την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ και αποτελούν εφεξής παράνομες ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ.
(200)
Η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η Γαλλική Δημοκρατία εφάρμοσε τις εν λόγω ενισχύσεις κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
(201)
Εφόσον πρόκειται για ενισχύσεις που τίθενται σε εφαρμογή χωρίς την τελική απόφαση της Επιτροπής, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι, δεδομένου του επιτακτικού χαρακτήρα των διαδικαστικών κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, κανόνες των οποίων το άμεσο αποτέλεσμα έχει αναγνωριστεί από το Δικαστήριο σε πολλές αποφάσεις (64) δεν είναι δυνατή η εκ των υστέρων άρση του παράνομου χαρακτήρα της εξεταζόμενης ενίσχυσης (65).
(202)
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι εφόσον ένα μέτρο ενίσχυσης, με τρόπο χρηματοδότησης που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της, εφαρμόστηκε κατά παράβαση της υποχρέωσης κοινοποίησης, τα εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται, καταρχήν, να διατάξουν την επιστροφή των φόρων ή εισφορών που εισπράχθηκαν ειδικά για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης αυτής. Υπενθυμίζει επίσης ότι εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια η διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών έναντι τυχόν παραβιάσεως, εκ μέρους εθνικών αρχών, της απαγόρευσης χορήγησης ενισχύσεων που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 τελευταία πρόταση της ΣΛΕΕ και ότι έχει άμεσο αποτέλεσμα. Εφόσον μια τέτοια παραβίαση, την οποία επικαλούνται οι δικαιούμενοι προς τούτο αιτούντες έννομη προστασία, διαπιστωθεί από τα εθνικά δικαστήρια, τα τελευταία πρέπει να αντλήσουν όλες τις συνέπειες, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο, όσον αφορά τόσο την ισχύ των πράξεων που συνεπάγονται τη θέση σε εφαρμογή των οικείων μέτρων ενίσχυσης, όσο και την ανάκτηση των χορηγηθεισών οικονομικών ενισχύσεων (66).
(203)
Η Επιτροπή κρίνει ενδεδειγμένο στη συγκεκριμένη περίπτωση να εκδώσει μια υπό όρους απόφαση χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα που της προσφέρει το άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή μπορεί να συνοδεύει τη θετική της απόφασή με όρους υπό τους οποίους μπορεί να θεωρηθεί μια ενίσχυση συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά και με υποχρεώσεις που να της επιτρέπουν να ελέγχει την τήρηση της απόφασής της.
(204)
Προς επανόρθωση της παραβιάσεως του άρθρου 110 της ΣΛΕΕ και για να καταργηθεί έτσι αναδρομικά η διακριτική μεταχείριση, η Γαλλία οφείλει να επιστρέψει το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα εισαγόμενα προϊόντα (εισφορές επί των ζώων υπέρ του FNE μεταξύ 1996 και 2004), αναλογικά ως προς τα πλεονεκτήματα των ενισχύσεων τα οποία δεν έλαβαν. Με την επανόρθωση της παραβίασης αυτής οι σχετικές ενισχύσεις θα καταστούν συμβιβάσιμες με το άρθρο 107 της ΣΛΕΕ.
(205)
Η Επιτροπή καθορίζει τους όρους που πρέπει να τηρηθούν για τη διενέργεια της εν λόγω επιστροφής. Έτσι, η Γαλλία οφείλει να επιστρέψει στους υπόχρεους φόρου το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα προαναφερόμενα εισαγόμενα προϊόντα μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης εφαρμογής του φόρου και της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, τηρώντας πλήρως τους παρακάτω όρους:
α)
αν μπορούν να αποδείξουν ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές επιβλήθηκαν στα εισαγόμενα προϊόντα, οι υπόχρεοι που είναι υπεύθυνοι για την καταβολή του φόρου μπορούν να ζητήσουν την επιστροφή του αναλογικού μέρους του προϊόντος του φόρου που προορίζεται για τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών που ωφελούν αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα, εντός προθεσμίας που καθορίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και σε καμία περίπτωση μικρότερης των έξι μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης,·
β)
η Γαλλία θα προσδιορίσει την έκταση της τυχόν διάκρισης σε βάρος των εισαγόμενων προϊόντων. Για τον σκοπό αυτό, η Γαλλία θα ελέγξει, στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τη χρηματική αντιστοιχία μεταξύ των ποσών της εν λόγω εισφοράς που εισπράττονται συνολικώς επί των εγχώριων προϊόντων και των πλεονεκτημάτων από τα οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα προϊόντα αυτά·
γ)
η επιστροφή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός μέγιστης προθεσμίας έξι μηνών από την υποβολή της αίτησης·
δ)
τα επιστρεφόμενα ποσά πρέπει να είναι επικαιροποιημένα, λαμβανομένων υπόψη των τόκων από την ημερομηνία της είσπραξής τους μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής επιστροφής τους. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται με βάση το επιτόκιο αναφοράς της Επιτροπής, που προβλέπεται από τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης·
ε)
οι γαλλικές αρχές κάνουν δεκτή κάθε εύλογη απόδειξη εκ μέρους των υπόχρεων ώστε να καταδειχθούν τα ποσά που κατέβαλαν για τον φόρο με τον οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα προέλευσης άλλων κρατών μελών·
στ)
το δικαίωμα στην επιστροφή ποσών δεν μπορεί να υπόκειται σε άλλους όρους, ιδίως στον όρο να μην έχει μετακυλισθεί ο φόρος·
ζ)
στην περίπτωση που κάποιος φορολογούμενος δεν έχει ακόμη καταβάλει τον φόρο, οι γαλλικές αρχές παραιτούνται επισήμως από την πληρωμή του αναλογικού μέρους του φόρου αυτού που βαρύνει τα εισαγόμενα προϊόντα από άλλα κράτη μέλη, για το οποίο καταδεικνύεται ότι προορίζεται για τη χρηματοδότηση του μέρους της ενίσχυσης με την οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα. Παραιτούνται επίσης από τους ενδεχόμενους σχετικούς τόκους υπερημερίας·
η)
εφόσον ζητηθεί από την Επιτροπή, η Γαλλία δεσμεύεται να υποβάλει πλήρη έκθεση που να αποδεικνύει την ορθή εκτέλεση του μέτρου επιστροφής των ποσών·
θ)
εάν άλλο κράτος επέβαλε παρόμοιο φόρο στα ίδια προϊόντα τα οποία επιβαρύνθηκαν με τον φόρο στη Γαλλία, οι γαλλικές αρχές δεσμεύονται να επιστρέψουν στους υπόχρεους το μέρος του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα με προέλευση το εν λόγω άλλο κράτος μέλος·
ι)
η Γαλλία δεσμεύεται να γνωστοποιήσει την παρούσα απόφαση σε όλους τους δυνητικούς υπόχρεους του φόρου,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Οι κρατικές ενισχύσεις για την προώθηση, διαφήμιση, τεχνική αρωγή, έρευνα και ανάπτυξη, οι οποίες τέθηκαν σε εφαρμογή παράνομα από τη Γαλλία κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ χρηματοδοτούμενες μέσω τέλους υπέρ τρίτων (προαιρετική εισφορά που κατέστη υποχρεωτική επί των κρεάτων και ζώντων ζώων που απεστάλησαν σε άλλα κράτη μέλη μεταξύ 1996 και 2004, και επί των ζώντων ζώων που εισήχθησαν μεταξύ 1996 και 2004), είναι κρατικές ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ όσον αφορά την περίοδο από την έναρξη ισχύος του φόρου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2004, εφόσον η Γαλλία τηρεί τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 της παρόντος άρθρου.
2. Η Γαλλία οφείλει να επιστρέψει στους υπόχρεους φόρου το μέρος εκείνο του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα εισαγόμενα προϊόντα μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης εφαρμογής του φόρου και της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, τηρώντας πλήρως τους παρακάτω όρους:
α)
αν μπορούν να αποδείξουν ότι οι προαιρετικές εισφορές που κατέστησαν υποχρεωτικές επιβλήθηκαν στα εισαγόμενα προϊόντα, οι υπόχρεοι που είναι υπεύθυνοι για την καταβολή του φόρου μπορούν να ζητήσουν την επιστροφή του αναλογικού μέρους του προϊόντος του φόρου που προορίζεται για τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών που ωφελούν αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα, εντός προθεσμίας που καθορίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και σε καμία περίπτωση μικρότερης των έξι μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης·
β)
η Γαλλία θα προσδιορίσει την έκταση της τυχόν διάκρισης σε βάρος των εισαγόμενων προϊόντων. Για τον σκοπό αυτό, η Γαλλία θα ελέγξει, στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τη χρηματική αντιστοιχία μεταξύ των ποσών της εν λόγω εισφοράς που εισπράττονται συνολικώς επί των εγχώριων προϊόντων και των πλεονεκτημάτων από τα οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα προϊόντα αυτά·
γ)
η επιστροφή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός μέγιστης προθεσμίας έξι μηνών από την υποβολή της αίτησης·
δ)
τα επιστρεφόμενα ποσά πρέπει να είναι επικαιροποιημένα, λαμβανομένων υπόψη των τόκων από την ημερομηνία της είσπραξής τους μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής επιστροφής τους. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται με βάση το επιτόκιο αναφοράς της Επιτροπής, που προβλέπεται από τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης·
ε)
οι γαλλικές αρχές κάνουν δεκτή κάθε εύλογη απόδειξη εκ μέρους των υπόχρεων ώστε να καταδειχθούν τα ποσά που κατέβαλαν για τον φόρο με τον οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα προέλευσης άλλων κρατών μελών·
στ)
το δικαίωμα στην επιστροφή ποσών δεν μπορεί να υπόκειται σε άλλους όρους, ιδίως στον όρο να μην έχει μετακυλισθεί ο φόρος·
ζ)
στην περίπτωση που κάποιος φορολογούμενος δεν έχει ακόμη καταβάλει τον φόρο, οι γαλλικές αρχές παραιτούνται επισήμως από την πληρωμή του αναλογικού μέρους του φόρου αυτού που βαρύνει τα εισαγόμενα προϊόντα από άλλα κράτη μέλη, για το οποίο καταδεικνύεται ότι προορίζεται για τη χρηματοδότηση του μέρους της ενίσχυσης με την οποία ωφελούνται αποκλειστικά τα εγχώρια προϊόντα. Παραιτούνται επίσης από τους ενδεχόμενους σχετικούς τόκους υπερημερίας·
η)
εφόσον ζητηθεί από την Επιτροπή, η Γαλλία δεσμεύεται να υποβάλει πλήρη έκθεση που να αποδεικνύει την ορθή εκτέλεση του μέτρου επιστροφής των ποσών·
θ)
εάν άλλο κράτος επέβαλε παρόμοιο φόρο στα ίδια προϊόντα τα οποία επιβαρύνθηκαν με τον φόρο στη Γαλλία, οι γαλλικές αρχές δεσμεύονται να επιστρέψουν στους υπόχρεους το μέρος του φόρου με το οποίο επιβαρύνθηκαν τα προϊόντα με προέλευση το εν λόγω άλλο κράτος μέλος·
ι)
η Γαλλία δεσμεύεται να γνωστοποιήσει την παρούσα απόφαση σε όλους τους δυνητικούς υπόχρεους του φόρου.
Άρθρο 2
Η Γαλλία ενημερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί με αυτή.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.
Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2011.
ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 13. července 2011
o poplatcích ve prospěch organizace InterDev
(oznámeno pod číslem C(2011) 4923)
(Pouze francouzské znění je závazné)
(2012/131/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 108 odst. 2 první pododstavec této smlouvy (1),
poté, co v souladu s čl. 108 odst. 2 prvním pododstavcem Smlouvy o fungování Evropské unie vyzvala zúčastněné strany k podání připomínek a vzhledem k těmto připomínkám,
vzhledem k těmto důvodům:
I. POSTUP
(1)
Poté, co obdržela informace týkající se předmětného opatření, se Komise dopisem ze dne 2. října 2001 obrátila na francouzské orgány s dotazy ohledně tohoto opatření. Stálé zastoupení Francouzské republiky při Evropské unii odpovědělo Komisi dopisem ze dne 9. listopadu 2001.
(2)
Jelikož toto opatření začalo být uskutečňováno bez předchozího schválení Komise, bylo zaevidováno v registru neoznámených podpor pod číslem NN 39/03.
(3)
Komise zahájila řízení ohledně předmětné podpory podle čl. 108 odst. 2 SFEU dopisem č. K(2003) 2057 v konečném znění ze dne 9. července 2003.
(4)
Rozhodnutí o zahájení řízení bylo zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie (2). Komise vyzvala ostatní členské státy a zúčastněné třetí strany k podání připomínek k dotčeným podporám. Komise neobdržela žádné připomínky třetích stran. Francouzské orgány zaslaly své komentáře dopisy ze dne 8. a 10. října 2003, 13. září a 29. listopadu 2005.
(5)
Dne 25. února 2011 byla Francii zaslána žádost o doplňující informace a dne 29. března 2011 proběhlo jednání.
(6)
Francouzské orgány odpověděly dopisem ze dne 24. května 2011.
II. POPIS DOTČENÉ PODPORY
1. POPLATKY VE PROSPĚCH ORGANIZACE INTERBEV
1.1 MEZIODVĚTVOVÉ ORGANIZACE (INTERPROFESSIONS - „IPO“) A SYSTÉM DOBROVOLNÝCH POPLATKŮ ZMĚNĚNÝCH NA POVINNÉ
(7)
Meziodvětvové organizace („IPO“) jsou seskupení, v jejichž rámci jsou sdruženy podle odvětví různé nejreprezentativnější profesní skupiny zemědělské produkce a případně zpracování, uvádění do oběhu a distribuce, která byla uznána příslušným správním orgánem jako meziodvětvová organizace. Jejich existenci, úkoly a fungování regulují články L.631-1 a následující zemědělského zákoníku. Aby podobné seskupení bylo uznáno, musí příslušné orgány ověřit, zda jsou splněna různá kritéria, a to zejména že jeho stanovy jsou v souladu s právními předpisy (článek L.632-1 zemědělského zákoníku) a že organizace, jež tvoří dotčenou IPO, jsou reprezentativní.
(8)
IPO mají za cíl vyvíjet činnost v zájmu všech článků daného odvětví a za tímto účelem mohou uzavírat dohody. Tyto dohody a výběr dobrovolných poplatků za účelem financování činnosti stanovené v těchto dohodách se potom mohou stát na základě meziministerské vyhlášky povinnými („být rozšířeny na“) pro všechny subjekty daného odvětví bez ohledu na to, zda jsou či ne členy určité profesní organizace, jež je členem IPO, pokud jsou v souladu s cíli uvedenými na seznamu stanoveném právním předpisem. Tyto dohody jsou hlavně zaměřeny na lepší znalost trhu, lepší vztahy mezi subjekty z oboru, lepší kvalitu a propagaci produktů. Zemědělský zákoník povoluje rozšíření dohod, pouze pokud tyto dohody mají za cíl „společný zájem“ založený na opatřeních „v souladu s obecným zájmem a slučitelných s pravidly společné zemědělské politiky“ (viz článek L.632-3 zemědělského zákoníku).
(9)
Způsoby výběru a rozdělení dobrovolných poplatků, které se stanou povinnými, jsou stanoveny jednotlivě každou dohodou IPO.
1.2 ÚLOHA STÁTU
(10)
Ačkoliv jsou IPO soukromoprávními právnickými osobami a jejich financování je zajišťováno příspěvky dotčeného odvětví, fungování systému povinných dobrovolných poplatků vyžaduje zásah státu, a to zejména následujícími způsoby:
a)
před každou žádostí o rozšíření musí být IPO předem uznána orgány veřejné moci a musí se podřídit cílům vnitrostátní a společné zemědělské politiky (viz body odůvodnění 7 a 8);
b)
po svém uznání mohou IPO požádat stát, aby meziministerskou vyhláškou o rozšíření učinil jejich dohody povinné. Každý hospodářský subjekt v oblasti dané produkce se tak stane osobou povinnou k povinnému dobrovolnému poplatku placenému reprezentativní IPO (viz bod odůvodnění 8);
c)
podle článku L.632-8-1 zemědělského zákoníku se příslušným orgánům zasílají zprávy o činnosti každé IPO a výsledky provádění každé rozšířené dohody.
2. CÍL PODPORY
(11)
Cílem předmětné podpory je podporovat činnosti v oblasti výzkumu, vývoje, technické pomoci a propagace (reklamy) ve prospěch odvětví chovatelství.
2.1 POPLATKY ZAVEDENÉ ORGANIZACÍ INTERBEV
(12)
Toto rozhodnutí se týká dvou druhů meziodvětvových poplatků, které orgány veřejné moci učinily povinnými. Na jedné straně se jedná o poplatek z hovězího a skopového masa a vnitřností určených k lidské spotřebě a z živých kusů hovězího dobytka a ovcí odesílaných do zemí EU nebo vyvážených („poplatek z masa“) a na druhé straně o poplatek ve prospěch Fonds National de l’Élevage (Národní chovatelský fond) („poplatek FNE“).
(13)
Meziodvětvové dohody, kterými se zavádějí poplatky ve prospěch organizace Interbev a které jsou předmětem tohoto rozhodnutí, jsou následující:
Poplatky z masa
Poplatky ve prospěch Fond National de l’Elevage - FNE (Národní chovatelský fond)
Dohody IPO
Vyhláška o rozšíření
Dohoda IPO
Vyhláška o rozšíření
25.7.1995
18.12.1995
15.6.1994
18.12.1995
12.6.2001
19.9.2001
19.4.2001
(14)
Národní meziodvětvové sdružení dobytka a masa (Association nationale Interprofessionnelle du Bétail et des Viandes - Interbev) je francouzská meziodvětvová organizace pro odvětví dobytka a masa. Byla založena dne 9. října 1979 z podnětu reprezentativních organizací oboru dobytka a masa odvětví skotu, ovcí a koní a je uznána na základě vyhlášky ze dne 18. listopadu 1980 (3). Jejím úkolem je hájit a zhodnocovat společné zájmy chovatelů a obchodních, řemeslných a průmyslových činností oboru. Interbev byla uznána v roce 1980 za meziodvětvovou organizaci odvětví dobytka a masa. Tvoří ji třináct vnitrostátních profesních organizací zastupujících různé obory hospodářského odvětví dobytka a masa: chovatele, obchodníky s živými kusy, jatka, velkoobchodníky, průmyslové subjekty, distributory.
(15)
Její hlavní dva úkoly spočívají ve vypracování meziodvětvových dohod a ve společné komunikaci. K tomu se dále připojují výzkumné programy v odvětví masa. Meziodvětvové dohody podepsané v rámci organizace stanoví pravidla, jimiž se řídí činnost oboru. Tyto dohody mohou být předloženy orgánům veřejné moci v rámci řízení o rozšíření. Po vyhlášení rozšíření společnou vyhláškou ministerstva zemědělství a ministerstva hospodářství se opatření stanovená meziodvětvovou dohodou stávají povinnými pro všechny subjekty oboru.
2.2 POPLATEK Z MASA
(16)
Meziodvětvovou dohodou ze dne 25. července 1995, jež byla předmětem rozšíření na základě vyhlášky ze dne 18. prosince 1995 (4), zavedla organizace Interbev poplatek z masa a vnitřností určených k lidské spotřeby a pocházejících z hovězího dobytka a ovcí a ze živých kusů hovězího dobytka a ovcí odesílaných do zemí EU nebo vyvážených.
(17)
Poplatek se týkal tří kategorií masa a/nebo zvířat a byl stanoven následovně:
a)
poplatek z masa a vnitřností určených k lidské spotřebě u zvířat poražených ve Francii: stanoven na 0,084 francouzských franků („FRF“) (5) za kilogram jatečně upraveného těla a hrazený právnickou nebo fyzickou osobou, jež byla majitelem nebo spolumajitelem zvířete v okamžiku jeho porážky;
b)
poplatek z masa dopraveného nebo dovezeného za účelem jeho spotřeby ve Francii: stanoven na 0,042 FRF/kg a hrazený právnickou nebo fyzickou osobou, jež byla prvním majitelem nebo spolumajitelem masa na vnitrostátním území;
c)
poplatek z živých kusů hovězího dobytka nebo ovcí odesílaných do jiné země EU nebo vyvážených: stanoven na 7 FRF/kus a hrazený právnickou nebo fyzickou osobou, jež byla posledním majitelem nebo spolumajitelem zvířat na vnitrostátním území.
(18)
Meziodvětvová dohoda ze dne 25. července 1995 byla nahrazena jinou meziodvětvovou dohodou ze dne 12. června 2001, jež byla rozšířena vyhláškou ze dne 19. září 2001 (6). Článek 1 vyhlášky stanoví, že se dohoda rozšiřuje na období, jež končí tři roky po dni zveřejnění uvedené vyhlášky, což znamená dne 30. září 2004.
(19)
Meziodvětvová dohoda ze dne 12. června 2001 stanovila pokračování předchozího stavu, pokud jde o dotčené kategorie masa a/nebo zvířat, a to se zvýšením poplatku: 0,1574 FRF (0,024 EUR) u masa a vnitřností určených k lidské spotřebě ze zvířat poražených ve Francii, 0,0656 FRF (0,010 EUR) u masa dopraveného nebo dovezeného za účelem jeho spotřeby ve Francii a 11,15 FRF (1,7 EUR) u živých kusů hovězího dobytka nebo ovcí odesílaných do jiné země EU nebo vyvážených.
(20)
Dohoda ze dne 12. června 2001 zavedla také možnost částečného vrácení poplatku z masa v okamžiku jeho odeslání do jiné země EU nebo jeho vyvezení do třetích zemí. Výše vracení byla 0,0656 FRF/kg (0,010 EUR).
(21)
Rozšíření, k nimž došlo v roce 1995 a 2001, vyloučila ze systému poplatek z masa dopraveného nebo dovezeného za účelem jeho spotřeby ve Francii. Tyto produkty tak nepodléhají povinnému poplatku z masa.
2.3 POPLATEK FNE
(22)
Meziodvětvovou dohodou ze dne 15. června 1994, jež byla rozšířena vyhláškou ze dne 18. prosince 1995 (7) a vyhláškou ze dne 19. září 2001 (8), zavedla organizace Interbev poplatek ve prospěch Fonds national de l’élevage (Národního chovatelského fondu). Poslední vyhláška stanoví, že se dohoda rozšiřuje na období, jež končí tři roky po dni zveřejnění uvedené vyhlášky, což znamená dne 30. září 2004.
(23)
Tento profesní fond, který spravuje Confédération Nationale de l’Élevage (Národní konfederace chovatelství - CNE), byl vytvořen, aby plnil následující dva hlavní cíle: na jedné straně podněcoval k restrukturalizaci organizací služeb a přispíval k jejich přizpůsobení budoucím potřebám chovatelů, kteří jsou stále méně početní a čelí politikám Společenství v oblasti zvládání výroby, a na druhé straně přispíval k udržitelnosti společných prostředků v oblasti genetického vývoje a aplikovaného výzkumu, které budou v budoucnu představovat klíčový faktor konkurenceschopnosti chovatelství.
(24)
Poplatek určený na financování tohoto fondu se vybírá od právnických nebo fyzických osob, které jsou majiteli nebo spolumajiteli hovězího dobytka nebo ovcí poražených ve Francii. Podle posledních údajů sdělených francouzskými orgány byl tento poplatek stanoven na 0,02 FRF (0,003 EUR) za kilo čistého poraženého masa (nebo 7 FRF za kus u dospělých kusů hovězího dobytka, 2,40 FRF za kus u telat a 0,36 FRF za kus u ovcí, což činí 1,05, 0,36 a 0,054 EUR).
(25)
Podle francouzských orgánů byly příjmy z tohoto poplatku použity na genetická vylepšování, systém genetických informací, biotechnologii a hospodářské studie.
2.4 ČINNOSTI FINANCOVANÉ Z TĚCHTO POPLATKŮ
(26)
Příjmy organizace Interbev pocházející z poplatků z masa byly použity na tři druhy činností, a to zejména:
a)
komunikaci a propagaci ve prospěch odvětví;
b)
technickou pomoc;
c)
výzkum a pokusy.
(27)
Pokud jde o komunikaci a propagaci, jedná se zejména o financování kampaní na různá témata ve spojení s kvalitními masnými výrobky nebo obecnějších kampaní v televizi a rozhlase ve prospěch hovězího masa, jakož i opatření v oblasti vztahů s veřejností. Financují se také propagační opatření na vnějších trzích, jakož i účast na profesních a propagačních veletrzích.
(28)
Činnosti v oblasti technické pomoci jsou spojeny zejména s osvědčováním a kvalifikací chovů, a to hlavně s cílem odstranit překážky, jimž čelí subjekty zapojené do těchto postupů. Interbev vypracovává také kolektivní specifikace pro jednotlivé obory a podílí se na šíření a zavádění kodexu osvědčených postupů v chovatelství a osvědčených pracovních postupů při produkci masa a podílí se konečně na vyjasňování transakcí po celém řetězci.
(29)
Činnosti v oblasti výzkumu a pokusů odpovídají činnostem, jež jsou nejvíce přizpůsobeny potřebám odvětví v tom smyslu, že se zabývají zejména bezpečností potravin, řízením kvality a dobrými životními podmínkami zvířat.
(30)
Prostředky organizace Interbev pocházející z poplatků FNE se používají na následující činnosti:
a)
společné činnosti v oblasti genetického vylepšování;
b)
informatizovaný systém správy informačních systémů chovů;
c)
práce v oblasti aplikovaného výzkumu;
d)
hospodářské studie;
e)
různé činnosti.
3. DOBA TRVÁNÍ DOTČENÉHO OPATŘENÍ
(31)
Toto rozhodnutí se týká období od roku 1996 do roku 2004, kdy skončila platnost poslední meziodvětvové dohody, jež je předmětem tohoto řízení.
4. PŘÍJEMCI
(32)
Příjemci dotčeného opatření podpory jsou chovatelé hovězího dobytka a ovcí.
(33)
Hlavními konečnými adresáty dotčeného opatření podpory jsou producenti, zpracovatelé a distributoři zemědělských produktů. Počítá se s tím, že některé činnosti mohou vykonávat pro tyto subjekty soukromé podniky.
(34)
Toto rozhodnutí nepředjímá stanovisko Komise, pokud jde o slučitelnost výběrového řízení poskytovatelů služeb pověřených prováděním činností organizace Interbev s pravidly zadávání veřejných zakázek.
5. DŮVODY, KTERÉ VEDLY K ZAHÁJENÍ ŘÍZENÍ (9)
(35)
Pokud jde nejprve o povahu poplatků v tomto konkrétním případě, Komise zaznamenala, že francouzská vláda je v rámci postupu rozšíření meziodvětvových dohod učinila povinnými. Rozšíření dohod proběhlo přijetím vyhlášky zveřejněné v Úředním věstníku Francouzské republiky. Z toho plyne, že bylo zapotřebí aktu orgánu veřejné moci, aby byly tyto poplatky plně účinné. Na základě této skutečnosti Komise ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení soudila, že se v tomto konkrétním případě jedná o parafiskální zdanění, tzn. o veřejné prostředky, a že tyto podpory jsou protiprávní, protože nebyly oznámeny.
(36)
Podle bodu 194 pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013 (10) (dále jen „zemědělské pokyny“) musí být každá protiprávní podpora posuzována podle pravidel a pokynů platných v okamžiku jejího poskytnutí. Zemědělské pokyny platí od 1. ledna 2007. Předchozí pokyny, to znamená pokyny Společenství týkající se státních podpor v odvětví zemědělství (2000-2006), platily od 1. ledna 2000 (11). Každou podporu poskytnutou po tomto dnu je proto nutno posuzovat podle pokynů z roku 2000. A naopak každou podporu poskytnutou před tímto dnem je nutno posuzovat podle ustanovení a postupů platných před 1. lednem 2000. Dotčené podpory byly poskytovány od roku 1996.
(37)
Jelikož se jedná o státní podpory financované pomocí parafiskálního poplatku, Komise musela přezkoumat jak opatření financovaná podporami, tak financování samotných podpor.
5.1 PODPORY
5.1.1 Propagační činnosti
(38)
Komise připomněla, že slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2002 je nutno ověřovat podle rámce pro státní podpory v oblasti propagace zemědělských produktů a některých produktů neuvedených v příloze II Smlouvy o založení EHS (12) a že slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu je nutno ověřovat podle pokynů Společenství ke státním podporám v oblasti propagace produktů uvedených v příloze i Smlouvy o ES a některých produktů neuvedených v příloze I (13). Oba dokumenty v podstatě sdílejí stejné zásady a stanoví zejména negativní a pozitivní kritéria, jež je nutno dodržet. Pokud jde o strop podpor, musí být tyto činnosti financovány odvětvím v minimální výši 50 % nákladů. V tomto konkrétním případě byla opatření plně financována parafiskálními poplatky, a finanční úsilí subjektů z oboru tak dosahuje této úrovně. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise soudila, že platné podmínky byly splněny.
5.1.2 Činnosti v oblasti technické pomoci
(39)
Komise připomněla, že slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 je nutno ověřovat podle postupů Komise vycházejících z návrhu vhodných opatření týkajících se podpor poskytnutých státem v odvětví chovatelství a produktů chovatelství (14) a že slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu je nutno ověřovat podle zemědělských pokynů. Postupy Komise použitelné před rokem 2000 a zemědělské pokyny v podstatě sdílejí stejné zásady. Pro tento typ podpor jsou tak povoleny podpory poskytnuté ve výši 100 % způsobilých nákladů. Podpory kromě toho musí být přístupné všem subjektům z oboru, které by případně mohly projevit zájem. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise soudila, že platné podmínky byly splněny.
5.1.3 Činnosti v oblasti výzkumu a pokusů
(40)
Komise připomněla, že slučitelnost těchto podpor je nutno ověřovat podle rámce Společenství pro poskytování státních podpor na výzkum a vývoj (15) a sdělení Komise týkající se změny tohoto rámce (16). S vnitřním trhem je tak slučitelná míra podpory, jež může dosáhnout výše 100 %, pokud jsou splněny následující čtyři podmínky: podpora představuje pro odvětví obecný zájem; informace je uveřejněna v příslušném tisku; výsledky prací jsou poskytnuty na rovném základě jak z hlediska nákladů, tak z hlediska času; podpora splňuje mezinárodní obchodní kritéria odsouhlasená EU. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise soudila, že platné podmínky byly splněny.
5.1.4 Činnosti financované z poplatku FNE
(41)
Komise si kladla otázky o přesné povaze činností financovaných z poplatku FNE, jejichž předmětem bylo podněcovat k restrukturalizaci organizací služeb a přispívat k jejich přizpůsobení budoucím potřebám chovatelů a k udržitelnosti společných prostředků v oblasti genetického vývoje a aplikovaného výzkumu. Podle francouzských orgánů byly příjmy z tohoto poplatku údajně použity na genetická vylepšování, systém genetických informací, biotechnologii a hospodářské studie. Tyto dílčí informace byly nedostatečné k tomu, aby Komisi umožnily konstatovat slučitelnost těchto činností s případně použitelnými ustanoveními Společenství. Ve fázi zahájení vyšetřovacího řízení tak Komise nebyla schopna dospět k závěru, že činnosti financované z poplatku FNE byly slučitelné se Smlouvou o ES (17).
5.2 FINANCOVÁNÍ PODPOR
5.2.1 Poplatek z masa
(42)
Od 1. ledna 1996 podléhají tomuto poplatku mimo jiné živé kusy hovězího dobytka a ovcí odesílané do jiných členských států a také produkty z hovězího a skopového masa odesílané do jiných členských států, ačkoliv pro tyto produkty bylo v roce 2001 zavedeno částečné vracení tohoto poplatku. Podle rozsudku Soudního dvora Evropské unie (dále jen „Soudní dvůr“) (18) je nutno určitou daň považovat za porušení zákazu diskriminace stanoveného v článku 110 SFEU, pokud výhody z přidělení příjmu ze zdanění využívají obzvláště ty ze zdaněných vnitrostátních produktů, které jsou zpracovávány nebo uváděny do oběhu na vnitrostátním trhu, a tyto výhody částečně vyrovnávají náklady, jež jsou s nimi spojeny, a tak znevýhodňují vyvážené vnitrostátní produkty.
(43)
Ve fázi vyšetřovacího řízení se Komise domnívala, že příjmy z poplatku z produktů a živých zvířat odesílaných do jiných členských států, jenž byly určeny na financování činností prováděných organizací Interbev v oblasti propagace, technické pomoci, výzkumu a pokusů, mohou představovat financování podpory neslučitelné s vnitřním trhem z hlediska Smlouvy, a to zejména jejího článku 107, a že tak státní podpory financované tímto způsobem nebyly zřejmě slučitelné s uvedenou Smlouvou. Poplatek totiž mohl znevýhodňovat produkci těchto zvířat za účelem jejich vývozu do jiných členských států, protože přidělení prostředků mohlo svou povahou zvýhodňovat vnitrostátní produkci uváděnou do oběhu ve Francii na úkor vyvážené vnitrostátní produkce a protože výše poplatku nezohledňovala různou míru zisku dosahovanou u vnitrostátních produktů podle toho, zda jsou uváděny do oběhu ve Francii nebo mimo ni.
5.2.2 Poplatek FNE
(44)
Na základě informací dostupných v okamžiku zahájení vyšetřovacího řízení neměla Komise ve fázi vyšetřovacího řízení k dispozici prvky, které by ukazovaly na to, že tomuto poplatku podléhala dovážená zvířata nebo zvířata odesílaná do jiných členských států.
6. SLUČITELNOST POVINNÝCH DOBROVOLNÝCH POPLATKŮ SE SYSTÉMEM SPOLEČNÉ ORGANIZACE TRHŮ
(45)
Pokud jde o otázku slučitelnosti povinných dobrovolných poplatků se systémem společné organizace trhů (dále jen „SOT“) v souvislosti s rozsudkem ze dne 22. května 2003 ve věci Freskot (19), Komise se domnívala, že v tomto konkrétním případě povinné dobrovolné příspěvky zřejmě nezasahují přímo nebo nepřímo do cen dotčených konečných produktů, protože vybírání poplatků nemá vliv na cenu produktů, které jsou určovány volným trhem. Zatížení uzenářských výrobků a chovaných zvířat je tak zrušeno výhodou představovanou financovanými činnostmi. Je proto možno soudit, že účinky výběru poplatků na ceny jsou omezené nebo neexistují.
III. KOMENTÁŘE FRANCIE
(46)
Dopisy ze dne 8. a 10. října 2003 předložily francouzské orgány své připomínky k rozhodnutí Komise o zahájení řízení podle čl. 108 odst. 2 SFEU ohledně dotčeného opatření podpory.
(47)
Dopisy ze dne 13. září a 29. listopadu 2005 předložily francouzské orgány další připomínky jako odpověď na žádosti o dodatečně informace, jež jim zaslala Komise.
(48)
Po žádosti o dodatečné informace zaslané Komisí dne 25. února 2011 a jednání, jež proběhlo dne 29. března 2011, francouzské orgány předložily další připomínky dopisem ze dne 24. května 2011.
(49)
Francouzské orgány berou na vědomí, že se Komise domnívá, že lze prostředky pocházející z takovýchto meziodvětvových poplatků, které se staly povinnými, přirovnat k parafiskálním poplatkům, které by mohly vést k narušení hospodářské soutěže na vnitřním trhu. Francouzské orgány berou také na vědomí, že opatření měla být oznámena. Poté podávají následující sdělení:
1. ROZSAH PŘEZKUMU KOMISE PODLE FRANCOUZSKÝCH ORGÁNŮ
(50)
Pokud jde o poplatky vybírané podle meziodvětvových dohod ze dne 15. června 1994 ve prospěch fondu chovatelství a ze dne 18. prosince 1995 ve prospěch organizace Interbev, francouzské orgány měly za to, že Komise zahájila jejich přezkum dopisy ze dne 16. ledna 1995 (podpora NN 34/95) a ze dne 18. března 1996 a uzavřela jej dopisem (SG (96) D/6396) ze dne 15. července 1996, přičemž dospěla k závěru, že „předmětná opatření spadají výlučně do oblasti působnosti nařízení (EHS) č. 2328/91 a musí být předmětem přezkumu podle tohoto nařízení. Čl. 35 odst. 2 tohoto nařízení přitom vylučuje použití článků 92 a 93 Smlouvy“.
(51)
Jako odpověď Komisi, která zdůraznila, že se v té době nevyjádřila k ostatním činnostem prováděným organizací Interbev (protože věc NN 34/95 se týkala pouze investic do restrukturace chovu skotu bez tržní produkce mléka), francouzské orgány tvrdily, že se k tomu vyjádřily v odpovědi na dopis Komise ze dne 18. března 1996 těmito slovy: „národní fond chovatelství je skutečně určen k tomu, aby vylepšoval výběr v chovatelství a podporoval výzkum, a to zejména v oblasti genetiky. […]“ (dopis ze dne 13. září 2005).
(52)
Francouzské orgány se domnívají, že Komise byla plně informována o existenci činností v oblasti komunikace, propagace, výzkumu a pokusů financovaných organizací Interbev a že v rámci této věci mohla zaslat francouzským orgánům žádosti o dodatečné informace. Jelikož Komise na toto sdělení nereagovala, francouzské orgány dospěly k závěru, že sdělené informace Komisi uspokojují.
(53)
V pozdější odpovědi Komisi, která připomněla zaslání žádosti o dodatečné informace (30. května 1996) následkem výše uvedeného dopisu, francouzské orgány na jedné straně tvrdily, že nikdy žádosti o dodatečné informace neobdržely, a na druhé straně, že se domnívaly, že nečinnost Komise mezi 30. květnem 1996 a 2. říjnem 2001 představovala nevyslovený souhlas se slučitelností činností, o nichž věděla.
(54)
Francouzské orgány navíc tvrdí, že Komise byla informována o činnostech v oblasti komunikace prováděných organizací Interbev v rámci věci C-18/95, která se týkala opatření ve prospěch odvětví chovu ovcí.
(55)
Jelikož Komise od té doby nepokračovala v přezkumu těchto dohod, francouzské orgány se domnívají, že oprávněně usoudily, že Komise nemá námitky proti jejich provádění.
(56)
Za těchto podmínek se francouzské orgány domnívaly, že toto řízení se týká pouze meziodvětvové dohody ze dne 12. června 2001.
(57)
Dopisem ze dne 24. května 2011 a během jednání, jež se konalo dne 29. března 2011, francouzské orgány nakonec Komisi předaly údaje za celé dotčené období.
2. DŮVODY OPRAVŇUJÍCÍ PODLE FRANCOUZSKÝCH ORGÁNŮ NEOZNÁMENÍ PODPORY
(58)
Pokud jde o činnosti prováděné díky příjmům z poplatků vybíraných na základě nových meziodvětvových dohod z 12. června 2001 ve prospěch organizace Interbev a FNE, francouzským orgánům se nejevilo jako nutné je oznamovat, protože jsou financovány výlučně ze soukromých prostředků vybíraných v dotčeném odvětví.
3. ČINNOSTI PROVÁDĚNÉ ORGANIZACÍ INTERBEV
(59)
Pokud jde o činnosti prováděné organizací Interbev, francouzské orgány berou na vědomí, že je Komise po analýze informací, které jí byly předány dopisem ze dne 9. listopadu 2001, považuje za slučitelné s pokyny Společenství týkajícími se státních podpor v odvětví zemědělství (2000-2006) a s pokyny Společenství týkajícími se státní podpory na propagaci zemědělských produktů a některých produktů neuvedených v příloze I. Potvrzují, že během období dotčeného tímto rozhodnutím, Interbev financovala tyto činnosti v oblasti propagace, technické pomoci, výzkumu a pokusů za stejných podmínek jako činnosti dříve popsané v dopisu ze dne 9. listopadu 2001.
4. ČINNOSTI V OBLASTI VÝZKUMU A TECHNICKÉ POMOCI PROVÁDĚNÉ PROSTŘEDNICTVÍM FNE
(60)
Pokud jde o FNE, francouzské orgány poskytly v odpovědi na rozhodnutí o zahájení řízení (dne 8. a 10. října 2003) následující vysvětlení.
(61)
U činností prováděných díky prostředkům FNE se jedná o činnosti v oblasti technické pomoci a aplikovaného výzkumu. Francouzské orgány potvrdily, že tyto činnosti byly koncipovány při dodržení bodů 14 a 17 pokynů Společenství týkajících se státních podpor v oblasti zemědělství (2000-2006).
(62)
Nejprve je upřesněno, že prostředky shromážděné FNE sloužily k následujícím činnostem:
a)
společné činnosti v oblasti genetického vylepšování;
b)
informatizovanému systému správy informačních systémů chovů;
c)
pracím v oblasti aplikovaného výzkumu;
d)
hospodářským studiím;
e)
různým činnostem.
4.1 OBLAST GENETIKY
(63)
V oblasti genetiky se účast FNE přísně omezuje na provázení některých společných činností prováděných v rámci vnitrostátního opatření na genetické vylepšování (Dispositif National d’Amélioration Génétique) a definovaných Národní komisí pro genetické vylepšování (Commission Nationale d’Amélioration Génétique - CNAG), jež sdružuje zástupce státu, oboru, výzkumu a školství.
(64)
Financování poskytovaná FNE jsou hlavně věnována na provázení činností oboru genetiky Institutu chovatelství, jehož úkolem je zejména: podpora organizacím v terénu, které přispívají ke genetickému pokroku u přežvýkavců; vypracování, údržba a vývoj specifikací, kterými se stanoví postupy v terénu; kontrola postupů zhodnocení a evidování údajů nutných pro genetické posouzení reprodukčních zvířat ve společných informačních systémech; přizpůsobení postupů indexace ve spolupráci s ústavem INRA; zavedení postupů výměny informací na mezinárodní úrovni a šíření úředních rejstříků ve Francii.
4.2 OBNOVA A ROZVOJ INFORMAČNÍCH SYSTÉMŮ V ODVĚTVÍ CHOVATELSTVÍ
(65)
V rámci své činnosti v oblasti obnovy a rozvoje informačních systémů v odvětví chovatelství se FNE podílí na obnově systému genetických informací (système d’information génétique - SIG). Tato obnova byla zahájena v roce 1995 a prosadila se při modernizaci společného informačního systému zavedeného před více než 20 lety a jeho sjednocení za účelem účinnější správy genetických údajů a zároveň umožnila zahrnutí nových funkcí nutných pro indexaci a snížení nákladů.
(66)
FNE se mimo to podílel na studii právní, technické a hospodářské proveditelnosti projektu profesionálního informačního systému v odvětví chovatelství (SPIE), jehož cílem je zajistit odvětvové a meziodvětvové zhodnocení úředních identifikačních údajů a dalších údajů, které lze zajistit.
4.3 ZÁSAHY V OBLASTI APLIKOVANÉHO VÝZKUMU
(67)
FNE podporuje několik programů aplikovaného výzkumu a má v úmyslu pokračovat ve své účasti na studiích věnovaných otázkám, jež pro odvětví chovatelství představují předmět obecného zájmu, jako je např. podpora programu aplikovaného výzkumu a přenosu biotechnologií reprodukce (přenos embryí, zjišťování pohlaví, oplodnění in vitro, klonování). Tyto práce se týkají nových postupů vycházejících z embryologie, které jsou mimořádně zajímavé z hlediska budoucího používání molekulárních indikátorů a výběru pomocí indikátorů. Program vedl ke konkrétním výsledkům, a to značnému zlepšení úspěšnosti klasického přenosu embryí, vypracování a optimalizaci francouzské metody zjišťování pohlaví u embryí, vypracování metody punkcí vaječných buněk v růstové fázi a zlepšení techniky oplodnění in vitro.
(68)
FNE se také podílel na pilotním výzkumném programu v oblasti homologní rekombinace. Tento projekt, který vedl ústav INRA, se týkal kontrolované modifikace genomu zvířat za použití metody transgeneze a byl zaměřen na zavedení transgenu na určité místo v DNA. Toto cílené zavedení genu má umožnit nahrazení jednoho genu druhým bez použití geneticky modifikovaných organizmů.
(69)
FNE se vedle toho podílel na programu IDEA, pokud jde o identifikaci skotu a ovcí. Přispěl rovněž na financování vnitrostátních programů vybraných v rámci programu Společenství IDEA věnovaného zlepšení spolehlivosti identifikace zvířat za použití nových postupů při využití elektroniky.
4.4 PRÁCE V OBLASTI HOSPODÁŘSKÝCH STUDIÍ
(70)
FNE se podílel na financování hospodářských studií, které potřebovaly chovatelské organizace, aby mohly zejména reagovat na otázky vyvolané jednotlivými reformami SZP, rozšířením Evropy, krizemi posledních let a vývojem na mezinárodním poli.
(71)
Všechny tyto studie byly vypracovány pod vedením tzv. „Hospodářské skupiny pro dobytek“ („Groupe Économique du Bétail“ - GEB) řízené Chovatelským ústavem (Institut de l’Élevage), který zaručuje propojení různých prací požadovaných oborem a jejich komplementaritu s jinými stávajícími studiemi.
(72)
Prováděné práce mají za konkrétní výsledek monitorování hospodářské situace v odvětvích mléka a masa ve Francii a v Evropě, vypracování měsíčních hospodářských podkladů, v nichž jsou do hloubky analyzovány aspekty hospodářství v oblasti živočišné produkce ve Francii, v Evropě a ve světě, a specificky zaměřené činnosti jako monitorování cen, výrobních nákladů a jednání na úrovni Společenství a Mezinárodní obchodní organizace.
(73)
Hospodářské monitorovací středisko vytvořené v rámci GEB shromažďuje konkrétní znalosti o fungování podniků, jimiž disponuje chovatelská síť, a zajišťuje součinnost mezi přístupy na mikroúrovni a makroúrovni.
4.5 RŮZNÉ ČINNOSTI
(74)
FNE jednorázově podporuje zahájení nových stmelujících programů určených ke snadnějšímu přizpůsobení chovatelství novým vývojům v sociální a hospodářské oblasti, jako je zavedení kodexu správných chovatelských postupů, který se prosazuje jako nejvýznamnější společný postup tohoto typu v Evropě, a zahájení projektu komunikace o povolání chovatele následkem druhé krize BSE s cílem obnovit vzájemné pochopení mezi chovateli a občany.
4.6 RÁMEC SPOLEČENSTVÍ
(75)
Francouzské orgány zdůraznily, že všechny financované činnosti mají pro všechny chovatele skotu a ovcí skutečně povahu obecného zájmu a že se nikdy nejedná o činnosti, jež by přinášely prospěch pouze jednotlivým subjektům nebo zvláštním skupinám subjektů.
(76)
U těchto prací a výzkumu finanční účast FNE nejčastěji nepřesahuje 50 % nákladů. U některých jednorázových projektů může být sice vyšší než 50 %, ale míra podpory nikdy nepřesahuje 100 %.
4.6.1 Technická pomoc
(77)
Hospodářské studie jsou financovány za dodržení na jedné straně stropu ve výši 100 000 EUR na chovatele a období tří let a na druhé straně pravidla přístupu všech chovatelů k jejich výsledkům.
4.6.2 Aplikovaný výzkum
(78)
Francouzské orgány potvrdily, že údaje z každé hospodářské studie stejně jako údaje shromážděné na konci každého výzkumného programu, jakmile jsou konečné, jsou šířeny v širokém měřítku. Výsledky všech prací podporovaných fondem jsou systematicky zveřejňovány a šířeny, aby jich chovatelé a jejich organizace v terénu mohly využívat a mít k nim přístup bez diskriminace.
(79)
Používají se dva hlavní kanály šíření: profesní chovatelské organizace a ústav chovatelství, a to prostřednictvím technických a hospodářských publikací široce šířených mezi chovateli a praktickými odbornými pracovníky.
(80)
Vzhledem k povaze obecného zájmu prací se nepočítá s žádným výdělečným využitím výsledků. Skutečnými příjemci činností jsou skutečně všichni chovatelé skotu a ovcí, mezi kterými jsou šířeny teoretické a praktické výsledky prací.
(81)
Financované studie neposkytují producentům a zpracovatelům žádné přímé platby.
5. POPLATKY Z DOVÁŽENÝCH ZVÍŘAT A MASA
5.1 POPLATKY ORGANIZACI INTERBEV
(82)
Pokud jde o zdanění masa dovezeného do Francie z chovů jiných členských států nebo třetích zemí, Komise byla schopna na základě informací, které francouzské orgány postupně předkládaly, dojít ke zjištění, že meziministerské vyhlášky z roku 1995 a 2001 o rozšíření meziodvětvových dohod vždy z oblasti působení vyjímaly poplatky z dováženého masa.
5.2 POPLATKY FNE
(83)
Komise dále zjistila skutečnost, že poplatek vybíraný ve prospěch FNE mohl být uplatněn na zvířata chovaná mimo vnitrostátní území, ale dovezená do Francie za účelem jejich porážky.
(84)
V dopise ze dne 6. října 2003 francouzské orgány vzaly na vědomí důležitost této námitky, pokud jde o zásady právních předpisů Společenství. Zavázaly se proto ke změně znění dohody tak, aby se vyloučil jakýkoliv poplatek u zvířat chovaných mimo vnitrostátní území, ale dovezených do Francie za účelem jejich porážky. Francouzské orgány vyjádřily svůj záměr doručit Komisi nové znění, jakmile bude nová dohoda dokončena a podepsána.
(85)
Dodaly k tomu, že dovoz živých zvířat je ve skutečnosti okrajovou záležitostí a nepředstavuje riziko narušení hospodářské soutěže. Podle celních orgánů představoval dovoz „velkých vykrmených kusů hovězího dobytka“ v roce 200 124 933 kusů a 22 250 kusů v roce 2002. Jelikož vnitrostátní porážky dosahují řádově 4 milionů kusů, dovoz živých zvířat tak přestavuje pouze 0,58 % všech poražených kusů. Více než 70 % tohoto dovozu navíc představují drahá zvířata s vysokou zmasilostí určená zvláštní skupině spotřebitelů na severu Francie. Vzhledem k průměrným dovozním cenám těchto zvířat (podle celní správy: 1,50 EUR/kg živé hmotnosti, tzn. 2,5 EUR za kilogram čisté hmotnosti) by poplatek FNE vybíraný z těchto zvířat musel představovat řádově tisícinu hodnoty zvířete.
(86)
Podle francouzských orgánů byly vybrané povinné dobrovolné poplatky na jedné straně minimální, protože neplacení poplatku z dovezených zvířat bylo časté a nakonec se stalo systematické, a na druhé straně byla výše dotčených povinných dobrovolných poplatků v poměru k hodnotě zvířat tak nízká, že nemohla vést k narušení hospodářské soutěže. V dopise ze dne 24. května 2011 francouzské orgány předložily vytištěné příklady výpočtu poplatků a prohlášení podniků, které prokazují, že v některých případech mohlo docházet k vracení, aniž by toto bylo povinné.
(87)
Dopisy ze dne 13. září 2005 a 24. května 2011 francouzské orgány potvrdily, že se poplatek FNE týká od roku 2003 pouze zvířat chovaných a poražených ve Francii (20).
6. POPLATKY ZE ZVÍŘAT A MASA ODESLANÝCH DO JINÝCH ČLENSKÝCH STÁTŮ
6.1 POPLATKY ORGANIZACI INTERBEV
(88)
Pokud jde o poplatek vybíraný u masa odesílaného do jiných členských států, Komise zmínila riziko diskriminace spojené se systémem poplatků, který by nezohledňoval odeslání některých produktů podléhajících poplatku mimo vnitrostátní území, a vyjádřila obavu, že podobné opatření upřednostňuje vnitrostátní produkci uváděnou do oběhu ve Francii.
(89)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 16 a následujících, maso odesílané do jiných členských států podléhalo povinnému dobrovolnému poplatku ve výši 0,0126 EUR/kg a ve výši 0,024 EUR/kg od meziodvětvové dohody ze dne 12. června 2001. Od zmíněné dohody se k tomu počítalo se systémem vracení ve výši 0,010 EUR/kg.
(90)
Pokud jde o povinné dobrovolné poplatky, jimž podléhala zvířata odesílaná do jiných členských států, francouzské orgány v dopise ze dne 24. května 2011 podaly vysvětlení, aby prokázaly, že tyto povinné dobrovolné poplatky byly přiměřené přínosu plynoucímu z činností financovaných těmito poplatky.
(91)
Francouzské orgány vysvětlily, že odesílání živých zvířat se týkalo odstávčat skotu. Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 17 a následujících, tato zvířata podléhala povinnému dobrovolnému poplatku počítaného z kusu a ne z kilogramu masa.
(92)
Francouzské orgány předložily výpočet umožňující posoudit rovnocennost mezi hmotností za kus a za kilogram. Meziodvětvová dohoda ze dne 25. července 1995 totiž uváděla, že povinný dobrovolný poplatek je u porážky ve výši 0,084 FRF za kilogram jatečně upraveného těla a u odeslání živých zvířat ve výši 7 FRF za kus dospělého dobytka (článek 4). Ovšem odstávče váží řádově 250 až 280 kg živé hmotnosti, což se přemění na průměrnou hmotnost masa (poměr 65 %) ve výši 163 kg. Poplatek ve výši 7 FRF za kus tak odpovídal poplatku ve výši 0,042 FRF za kilogram, což představuje polovinu poplatku z masa.
(93)
Meziodvětvová dohoda ze dne 12. června 2001 převzala tento systém při dodržení stejné rovnocennosti. Částky (vyjádřené v EUR) byly následující: povinný dobrovolný poplatek u porážky ve výši 0,024 EUR za kilogram jatečně upraveného těla (článek 2) a povinný dobrovolný poplatek při odeslání živých zvířat ve výši 1,7 EUR za kus dospělého skotu (článek 4). Poplatek ve výši 1,7 EUR za kus dospělého skotu tak odpovídal poplatku ve výši 0,0104 EUR za kilogram, což představuje polovinu poplatku z masa.
(94)
Francouzské orgány se domnívají, že celkové příjmy (38 136 670 EUR) z povinného dobrovolného poplatku vybíraného u produktů odesílaných do jiných členských států (živá zvířata a maso) představovaly 15 % celkových příjmů ze všech povinných dobrovolných příspěvků vybíraných organizací Interbev v období 1995 až 2004 (tzn. 252 855 282 EUR). Za použití komplexního přístupu k období 1995-2004 se francouzské orgány domnívají, že uvedené příjmy jsou správně nastaveny úměrně k činnostem, z nichž měly údajně prospěch produkty odeslané do jiných členských států.
(95)
Francouzské orgány dále uvádějí, že zvířata a maso odeslaná mimo Francii měla na jedné straně prospěch z činností prováděných mimo vnitrostátní území v celkové výši 21 490 848 EUR a na druhé straně z činností, jež byly přínosné pro všechna zvířata a produkty bez ohledu na jejich místo určení. Francouzské orgány se domnívají, že u všech těchto činností prospěšných pro všechna zvířata a produkty, které představují celkovou částku 91 231 075 EUR, lze oprávněně odhadovat, že pouze 28 280 000 EUR bylo použito na financování činností prováděných mimo vnitrostátní území.
(96)
U činností, které se týkaly konkrétně vyvážených zvířat a produktů, se jednalo zejména o propagační akce (např. mezinárodní veletrhy, oborové informační akce a akce v oblasti vztahů s veřejností, zelený týden v Berlíně, kurzy školení v bourání organizované v zahraničí). U činností, které se týkaly všech zvířat a produktů bez ohledu na to, zda se jejich trh nachází ve Francii nebo mimo ni, se jednalo zejména o reklamní akce jako kampaně o „kvalitním evropském hovězím mase“, vnitřnostech, „plemenech chovaných na maso“ a určitý počet výzkumných činností věnovaných bezpečnosti potravin, dobrým životním podmínkám zvířat, řízení kvality, charakterizaci produktu, postupům při osvědčování a zpětné vysledovatelnosti u hovězího masa, jejichž výsledky byly široce šířeny jak ve Francii, tak mimo ni.
(97)
Francouzské orgány soudí, že produkty odesílané mimo Francii měly prospěch z činností prováděných meziodvětvovou organizací v celkové výši 49 770 000 EUR. Tuto částku je nutno srovnat s povinnými dobrovolnými poplatky, které se u nich musely uhradit, to znamená 38 136 670 EUR. Podíl povinných dobrovolných poplatků z francouzské produkce vyvezené v období 1995-2004 byl vyrovnaný v poměru k přínosu, který měla tato produkce z činností financovaných organizací Interbev.
6.2 POPLATKY FNE
(98)
V dopise ze dne 13. září 2005 francouzské orgány potvrdily, že odesílané produkty nepodléhaly jako takové poplatku FNE.
IV. POSOUZENÍ PODPORY
(99)
Články 107 a 108 SFEU se vztahují na všechny zemědělské produkty uvedené v její příloze I a podléhající jedné ze společných organizací trhu (všechny zemědělské produkty, kromě koňského masa, medu, kávy, líhu zemědělského původu, octu vyrobeného z lihu a korku) podle různých předpisů, kterými se řídí příslušné společné organizace trhu.
1. EXISTENCE PODPORY VE SMYSLU ČL. 107 ODST. 1 SFEU
(100)
Podle čl. 107 odst. 1 SFEU podpory poskytované v jakékoli formě státem nebo ze státních prostředků, které narušují nebo mohou narušit hospodářskou soutěž tím, že zvýhodňují určité podniky nebo určitá odvětví výroby, jsou, pokud ovlivňují obchod mezi členskými státy, neslučitelné s vnitřním trhem, nestanoví-li tato smlouva jinak.
(101)
Ve zvažované době byly články 107 až 109 SFEU použitelné na odvětví hovězího masa na základě článku 40 nařízení Rady (ES) č. 1254/1999 (21) o společné organizaci trhu s hovězím a telecím masem. Před přijetím tohoto nařízení byly použitelné na stejné odvětví na základě článku 24 nařízení Rady (EHS) č. 805/68 ze dne 27. června 1968 o společné organizaci trhu s hovězím masem (22). Na odvětví skopového a kozího masa byly použitelné na základě článku 23 nařízení Rady (ES) č. 2529/2001 ze dne 19. prosince 2001 o společné organizaci trhu se skopovým a kozím masem (23). Před přijetím tohoto nařízení byly použitelné na stejné odvětví na základě článku 22 nařízení Rady (ES) č. 2467/98 ze dne 3. listopadu 1998 o společné organizaci trhu se skopovým a kozím masem (24) a před jeho přijetím na základě článku 27 nařízení Rady (EHS) č. 3013/89 ze dne 25. září 1989 o společné organizaci trhu se skopovým a kozím masem (25).
(102)
V současné době jsou články 107 až 109 použitelné na obě odvětví uvedená v bodě odůvodnění 32 a následujících tohoto rozhodnutí na základě článku 180 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (26) (27).
1.1 EXISTENCE SELEKTIVNÍ VÝHODY
(103)
Podle Soudního dvora se za podpory považují zásahy, které mohou v jakékoli formě přímo nebo nepřímo zvýhodňovat podniky nebo které musejí být považovány za hospodářské zvýhodnění, které by podnik-příjemce za obvyklých tržních podmínek nezískal (28). V tomto konkrétním případě poskytnutá podpora zvýhodnila některé podniky činné v odvětví chovu skotu a ovcí, a to prováděním činností, jež mohly přinést prospěch producentům nebo odvětvím oborů zastupovaných organizací Interbev.
(104)
Kromě toho jsou, stále podle ustálené judikatury Soudního dvora, považovány za podpory zásahy, které v různých formách snižují výdaje běžně zatěžující rozpočet podniku a které, aniž by byly dotacemi v přesném slova smyslu, jsou ve skutečnosti stejné povahy a mají stejné dopady (29).
(105)
Pokud jde o existenci zvýhodnění, je nutno jej prokázat na úrovni možných příjemců činností ve prospěch odvětví masa a také na úrovni dotčených meziodvětvových poplatků a jejich financování. V tomto konkrétním případě poskytnutá podpora zvýhodnila některé podniky činné v odvětví chovu skotu nebo ovcí, a to prováděním činností, jež mohly přinést prospěch producentům odvětví.
1.2 PODPORA POSKYTNUTÁ STÁTEM NEBO ZE STÁTNÍCH PROSTŘEDKŮ
(106)
Podle ustálené judikatury Soudního dvora je pro to, aby bylo možno označit výhodu za státní podporu, zaprvé nutno, aby byla poskytnuta přímo nebo nepřímo ze státních prostředků, a zadruhé, aby byla přičitatelná státu (30).
(107)
Pokud jde o povahu poplatků v tomto konkrétním případě (povinné dobrovolné poplatky), Komise soudí, že se jedná o parafiskální poplatky, tzn. o veřejné prostředky. Komise založila své posouzení na následujících úvahách.
(108)
Nejprve je nutno zdůraznit, že podle ustálené judikatury a zejména bodu odůvodnění 139 rozsudku ve věci Salvat (31) není rozlišení mezi soukromým a veřejným subjektem „rozhodujícím prvkem pro uplatnění Smlouvy na státní podpory“. Rozsudek ve věci Ladbroke (32) navíc jasně potvrzuje, že čl. 107 odst. 1 SFEU „zahrnuje veškeré finanční prostředky, které může veřejný sektor ve skutečnosti použít k podpoře podniků, aniž by bylo rozhodné, zda tyto prostředky trvale patří k majetku veřejného sektoru. V důsledku toho, i když částky (…) nejsou trvale ve vlastnictví státní pokladny, skutečnost, že zůstávají neustále pod veřejnou kontrolou, a tudíž jsou k dispozici příslušným státním orgánům, je postačující k tomu, aby byly kvalifikovány jako státní prostředky a dotčené opatření spadalo do pole působnosti čl. 107 odst. 1 Smlouvy“.
(109)
Na základě této judikatury Komise soudí, že skutečnost, že dotčené povinné dobrovolné poplatky spočívají v příspěvcích soukromého sektoru a že nejsou státu trvale k dispozici, nestačí, aby bylo možno dojít závěru, že nespadají do pole působnosti čl. 107 odst. 1 SFEU. Komise musí v tomto ohledu také přezkoumat míru kontroly vykonávané státem ohledně příjmů z dotčených povinných dobrovolných příspěvků a jeho možnosti směrovat použití prostředků na financování opatření podpory.
(110)
Ve zkoumaném případě Komise zaznamenává, že schválení vládou v podobě uznání přiznané organizaci Interbev je předběžnou podmínkou k zavedení povinných dobrovolných poplatků. I když je organizace Interbev soukromoprávním subjektem, znamená to, že její schopnost zavést ve svém odvětví činnosti povinné dobrovolné poplatky je podřízena souhlasu státu s jejím fungováním a jejími cíli (viz bod odůvodnění 14 tohoto rozhodnutí).
(111)
Zemědělský zákoník také stanoví, že poplatky se stávají povinnými pro všechny členy dotčeného oboru, jakmile je jejich platnost rozšířena meziministerskou vyhláškou (viz bod odůvodnění 10 tohoto rozhodnutí). Z uvedeného vyplývá, že tento typ poplatků vyžaduje, aby mohl plně projevit svůj účinek, akt orgánu veřejné moci (33).
(112)
Na základě těchto skutečností Komise zjišťuje, že zkoumané povinné dobrovolné poplatky lze považovat za poplatky pod kontrolou státu a představující státní prostředky.
(113)
Zadruhé, využití příjmů z povinných dobrovolných příspěvků je určeno cíli a rámcem fungování meziodvětví v podobě stanovené v zemědělském zákoníku (viz body odůvodnění 7 až 10). Stát tím má možnost směrovat použití příjmů z povinných dobrovolných poplatků na financování opatření podpory prováděných organizací Interbev. Výhody poskytované organizací Interbev tak lze považovat za přičitatelné státu.
(114)
Kromě toho je nutno připomenout, že Soudní dvůr ve věci C-345/02 Pearle (34) určil určité ukazatele, které umožňují stanovit či ne, zda je nutno považovat či ne parafiskální poplatky za státní prostředky přičitatelné státu, pokud jsou vybírány v hlavní míře meziodvětvovou organizací ve prospěch svých členů.
(115)
Podle zkoušky navržené Soudním dvorem v této věci se povinné poplatky shromažďované zprostředkujícím subjektem, který zastupuje podniky určitých hospodářských odvětví, nepovažují za státní prostředky, pokud jsou splněny všechny následující podmínky:
a)
dotčené opatření je zavedeno profesním orgánem, který zastupuje podniky a zaměstnance odvětví a neslouží jako nástroj k provádění politik stanovených státem;
b)
cíle dotčeného opatření jsou v plné míře financovány z příspěvků podniků daného odvětví;
c)
o způsobu financování a míře/výši příspěvků rozhodují v profesním orgánu daného odvětví zástupci zaměstnavatelů a zaměstnanců bez jakéhokoliv zasahování státu;
d)
poplatky jsou povinně používány k financování opatření bez možnosti zásahu státu.
(116)
Je zřejmé, že dotčené opatření nesplňuje všechny podmínky rozsudku ve věci Pearle. Zaprvé, existence, úkoly a fungování organizace Interbev jsou regulovány vnitrostátními právními předpisy (viz body odůvodnění 10 a 14) a její financování z povinných dobrovolných příspěvků vyžaduje zásah státu (viz bod odůvodnění 10). Článek 632-2-1 zemědělského zákoníku navíc stanoví, že meziodvětvové organizace přispívají k provádění vnitrostátních hospodářských politik a politik Evropské unie a mohou být upřednostňovány při přidělování veřejných podpor. Interbev lze proto považovat za nástroj k provádění politiky podporované státem a provádějící činnosti v obecném zájmu meziodvětvové organizace (viz body odůvodnění 40, 61 a následující). K tomu stanovy organizace Interbev uvádějí, že rozpočty meziodvětvové organizace mohou přijímat přímou dotaci od státu. Pokud jde potom o obecný zájem financovaných výzkumných činností (viz bod odůvodnění 10), nelze s jistotou zjistit, že v tomto konkrétním případě jsou příjemci podpor vždy subjekty povinné k poplatkům.
(117)
Vzhledem k výše uvedeným úvahám dospívá Komise k závěru, že dotčená opatření jsou přičitatelná státu a jsou financována ze státních prostředků.
1.3 OVLIVNĚNÍ OBCHODU A NARUŠENÍ HOSPODÁŘSKÉ SOUTĚŽE
(118)
Aby podpory spadaly do pole působnosti čl. 107 odst. 1 SFEU, musí kromě toho ovlivňovat hospodářskou soutěž a obchod mezi členskými státy. Toto kritérium předpokládá, že příjemci podpor vykonávají hospodářskou činnost.
(119)
Za účelem zjištění, zda tato podpora spadá do pole působnosti čl. 107 odst. 1 SFEU, je nutno závěrem určit, jestli tato podpora může ovlivnit obchod mezi členskými státy a narušit hospodářskou soutěž.
(120)
Soudní dvůr rozhodl, že obchod mezi členskými státy je nutno považovat za ovlivněný výhodou (35), pokud tato výhoda poskytnutá členským státem posílí postavení určité kategorie podniků v obchodě mezi členskými státy vůči jiným konkurenčním podnikům, což stačí na prokázání existence narušení hospodářské soutěže.
(121)
Skutečnost, že mezi členskými státy existuje v odvětví masa obchod, je dostatečně prokázána existencí společné organizace trhu v tomto odvětví (36). Například obchod v rámci Společenství s masnými produkty ve Francii představoval přibližně 15 % všech obchodů Unie s těmito produkty (37).
(122)
Poskytnuté podpory tak mohou ovlivnit obchod mezi členskými státy tím, že upřednostňují vnitrostátní výrobu na úkor výroby ostatních členských států. V době skutkového stavu, jehož se týká toto rozhodnutí, bylo odvětví masa mimořádně otevřené hospodářské soutěži na úrovni Společenství, a tím velmi citlivé na každé opatření ve prospěch výroby jednoho nebo jiného členského státu.
1.4 ZÁVĚR OHLEDNĚ POVAHY „PODPORY“ VE SMYSLU ČL. 107 ODST. 1 SFEU
(123)
Na základě předchozích úvah Komise soudí, že opatření zavedená v tomto konkrétním případě ve prospěch příjemců jim poskytují zvýhodnění, jehož nemohou využít ostatní subjekty, a narušují nebo mohou narušit hospodářskou soutěž tím, že zvýhodňují určité podniky nebo určitá odvětví výroby, protože mohou ovlivnit obchod mezi členskými státy.
(124)
Z těchto důvodů dochází Komise k závěru, že dotčené opatření spadá pod čl. 107 odst. 1 SFEU a představuje státní podporu.
2. PŘEZKUM SLUČITELNOSTI PODPOR
2.1 ROZSAH PŮSOBNOSTI ROZHODNUTÍ
(125)
Jak je vysvětleno výše (viz bod odůvodnění 56), francouzské orgány se domnívají, že předmětné rozhodnutí by se mělo týkat pouze meziodvětvové dohody ze dne 12. června 2001.
(126)
V rámci podpory NN 34/95 neměla Komise informace o poplatcích FNE nebo o systému financování podpor spadajících do této záležitosti (38). Její stanovisko se kromě toho týkalo pouze podpor na investice ve prospěch některých chovatelů, a to zejména pokud jde o první nabytí zvířat. Komise také nezaujala stanovisko vůči systému povinných dobrovolných poplatků nebo vůči podporám na genetické vylepšení, systém genetických informací, biotechnologii či hospodářské studie, nebo vůči činnostem v oblasti propagace, technické pomoci, výzkumu a pokusů, jež byly financovány z poplatků organizaci Interbev a nebyly předmětem oznámení ve smyslu čl. 108 odst. 3 SFEU.
(127)
Francie se o těchto činnostech zmínila v rámci záležitosti NN 49/96 v dopise ze dne 29. dubna 1996, a to pouze o činnostech spadajících pod FNE.
(128)
V odpovědi na tento dopis si Komise přesto dopisem ze dne 30. května 1996 (VI/021559) vyžádala doplňující informace, aby pochopila povahu a rozsah finančních nástrojů usnadňujících restrukturalizaci chovatelských subjektů, které byly zapojeny do identifikace a výběru zvířat a činností v oblasti rozvoje. Komise také požádala o vyplnění popisujícího přehledu. Francouzské orgány ovšem na tento dopis nereagovaly a Komise se nikdy nevyslovila ke slučitelnosti dotčených činností s vnitřním trhem. Dopisem ze dne 9. července 2003 (39) Komise zahájila řízení ohledně předmětné podpory podle čl. 108 odst. 2 SFEU.
(129)
Meziodvětvové dohody ze dne 15. června 1994 ve prospěch fondu chovatelství a ze dne 18. prosince 1995 ve prospěch organizace Interbev a státní podpory financované těmito dohodami by se proto měly nadále přezkoumávat podle pravidel o státních podporách, protože je Komise neschválila.
(130)
Toto rozhodnutí se proto týká také dohod ze dne 15. června 1994 ve prospěch FNE a ze dne 18. prosince 1995 ve prospěch organizace Interbev. Při analýze těchto dohod se Komise nevyslovila k činnostem financovaným uvedenými meziodvětvovými poplatky.
(131)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 57, francouzské orgány s tímto výkladem implicitně souhlasily.
2.2 POUŽITÍ ČL. 107 ODST. 3 SFEU
(132)
Článek 107 SFEU uvádí výjimky z obecné zásady neslučitelnosti státních podpor se SFEU, ačkoliv některé z nich nejsou prokazatelně použitelné, a to zejména výjimky podle jeho odstavce 2. Ostatně se na ně neodvolávaly ani francouzské orgány.
(133)
Pokud jde o odchylky stanovené v čl. 107 odst. 3, je nutno během posuzování každého regionálního nebo odvětvového programu podpor a v případě každého jednotlivého provádění režimu podpor použít jejich přesný výklad. Mohou být především poskytnuty pouze v případě, kdy Komise může stanovit, že podpora je nutná k uskutečnění jednoho z dotčených cílů. Přiznat tyto odchylky podporám, které nezahrnují podobnou protihodnotu, by znamenalo umožnit nepříznivé ovlivnění obchodu mezi členskými státy a narušení hospodářské soutěže bez odůvodnění z hlediska zájmu Společenství a současně neoprávněně zvýhodnit subjekty určitých členských států.
(134)
Komise se domnívá, že dotčené podpory nejsou určeny k tomu, aby napomáhaly hospodářskému rozvoji oblastí s mimořádně nízkou životní úrovní nebo s vysokou nezaměstnaností ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. a). Nejsou také určeny k tomu, aby napomohly uskutečnění některého významného projektu společného evropského zájmu anebo aby napravily vážnou poruchu v hospodářství některého členského státu ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. b). Tyto podpory nejsou určené ani k tomu, aby propagovaly kulturu a zachování kulturního dědictví ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. d).
(135)
Čl. 107 odst. 3 písm. c) ale stanoví, že za slučitelné s vnitřním trhem mohou být považovány podpory, které mají usnadnit rozvoj určitých hospodářských činností nebo hospodářských oblastí, pokud nemění podmínky obchodu v takové míře, jež by byla v rozporu se společným zájmem. Aby podpory mohly využít odchylky stanovené ve výše citovaném článku, musí přispívat k rozvoji dotyčného odvětví.
2.3 URČENÍ POKYNŮ POUŽITELNÝCH NA NEOZNÁMENÁ OPATŘENÍ
(136)
Podle bodu 194 pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví a sdělení Komise o stanovení pravidel pro hodnocení protiprávně poskytnuté státní podpory (40) je nutno posuzovat každou protiprávní podporu ve smyslu čl. 1 písm. f) nařízení Rady (ES) č. 659/1999 (41) podle pravidel a pokynů platných v okamžiku, kdy byla podpora poskytnuta (42).
(137)
Zvláštní pokyny pro odvětví zemědělství platí od 1. ledna 2000. Každou podporu poskytnutou po tomto dnu je proto nutno posuzovat podle pokynů použitelných na zvažované období. Mezi 1. lednem 2000 a 31. prosincem 2006 platily pokyny Společenství ke státní podpoře v odvětví zemědělství. Od 1. ledna 2007 platí pokyny Společenství ke státním podporám v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013.
(138)
Naopak každou podporu poskytnutou před tímto dnem je nutno posuzovat podle ustanovení a postupů platných před 1. lednem 2000.
2.4 SLUČITELNOST POVINNÝCH DOBROVOLNÝCH POPLATKŮ SE SYSTÉMEM SPOLEČNÉ ORGANIZACE TRHU
(139)
Pokud jde o otázku slučitelnosti povinných dobrovolných poplatků se systémem společné organizace trhů v souvislostech s rozsudkem ze dne 22. května 2003 ve věci Freskot (43), Komise se domnívá, že v tomto konkrétním případě povinné dobrovolné poplatky zřejmě nezasahují přímo nebo nepřímo do cen dotčených konečných produktů, protože vybírání poplatků nemá vliv na cenu produktů, které jsou určovány volným trhem. Zatížení uzenářských výrobků a chovaných zvířat je tak zrušeno výhodou představovanou financovanými činnostmi. Je proto možno soudit, že účinky výběru poplatků na ceny jsou velmi omezené.
(140)
Na základě poskytnutých informací nevyvolává financování tohoto režimu žádné námitky.
2.5 ANALÝZA ČINNOSTÍ NA ZÁKLADĚ POUŽITELNÝCH USTANOVENÍ
2.5.1 Činnosti prováděné pomocí poplatků z masa
2.5.1.1 Propagace
(141)
Pokud jde o podpory na propagaci, je nutno ověřovat slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2002 podle rámce pro státní podpory v oblasti propagace zemědělských produktů a určitých produktů neuvedených v příloze II Smlouvy o založení EHS (44) a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle pokynů Společenství ke státním podporám v oblasti propagace produktů uvedených v příloze i Smlouvy o ES a některých produktů neuvedených v příloze I (45).
(142)
Rámec z roku 1987 a pokyny z roku 2002 sdílejí v podstatě stejné zásady. Stanoví negativní a pozitivní kritéria, která musí splňovat všechny režimy vnitrostátních podpor. Nesmí se tak jednat o reklamní činnosti v rozporu s článkem 34 SFEU a odvozenými právními předpisy Společenství, ani o činnosti zaměřené podle daných podniků. Na základě informací zaslaných francouzskými orgány je možno dojít k závěru, že tato opatření budou mít cíle slučitelné s několika pozitivními kritérii stanovenými výše uvedeným rámcem a pokyny, protože některé z nich budou spadat do rámce cíle odstraňování přebytkových zemědělských produktů a jiné do rámce cíle rozvoje vysoce kvalitních produktů a zdravých potravin.
(143)
Francouzské orgány kromě toho vysvětlily, že sdělení předávaná reklamními činnostmi nebudou mít za cíl zrazovat spotřebitele od nákupu produktů z jiných členských států nebo je pomlouvat a nebude z nich mít prospěch určitá značka určitého podniku nebo jednotlivého producenta.
(144)
Pokud jde o strop podpor, reklamní činnosti mohou být financovány ze státních prostředků do výše 50 % a zůstatek musí být poskytnut odvětvovými a meziodvětvovými organizacemi buď v podobě dobrovolných příspěvků nebo shromažďováním parafiskálních poplatků či povinných příspěvků. V tomto konkrétním případě jsou opatření financována v plné míře z parafiskálních poplatků a finanční přispění subjektů z oboru dosahuje v těchto kampaních výše 50 % jejich nákladů.
(145)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování propagačních činností splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.1.2 Technická pomoc
(146)
Slučitelnost podpor na technickou pomoc poskytnutých před 1. lednem 2000 je nutno analyzovat podle praxe Komise vycházející z návrhu vhodných opatření týkajících se podpor poskytnutých státem v odvětví chovatelství a produktů chovatelství (46) a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů (47).
(147)
Postupy Komise použitelné před rokem 2000 a zemědělské pokyny v podstatě sdílejí stejné zásady. Povoleny jsou tak podpory poskytnuté ve výši 100 % způsobilých výdajů, které se týkají zejména technické pomoci poskytováním informací a pomoci v oblasti účetnictví, činností v oblasti popularizace nových technik a v oblasti vzdělávání zemědělských pracovníků.
(148)
Přijetím pokynů z roku 2000 byla přidána nová podmínka v tom smyslu, že podpory musí být dostupné všem způsobilým osobám, které vyvíjejí činnost v dotčené oblasti za objektivně stanovených podmínek, a že celková výše poskytnuté podpory nesmí přesáhnout částku 100 000 EUR na příjemce a období tří let nebo, v případě malých a středních podniků, 50 % způsobilých výdajů, přičemž se použije nejvyšší částka. Francouzské orgány vysvětlily, že kritérium přístupu k uskutečněným pracím všech subjektů z oboru, které by případně mohly projevit zájem, je splněno v plné míře. Na základě informací předaných francouzskými orgány Komise soudí, že kritérium stropu podpory je splněno, a to zejména vzhledem k velmi vysokému počtu příjemců.
(149)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti technické pomoci splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.1.3 Výzkum a pokusy
(150)
Pokud jde o činnosti v oblasti výzkumu a pokusů, je nutno slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 ověřovat podle rámce Společenství pro státní podporu výzkumu a vývoje a sdělení Komise o změně uvedeného rámce a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů, které ve svém bodě 17 na uvedený rámec odkazují.
(151)
Rámec Společenství upřesňuje, že s vnitřním trhem je slučitelná míra podpory, jež může dosáhnout až 100 %, a to i v případě, že výzkum a vývoj provádějí podniky, pokud jsou v každém případě splněny následující čtyři podmínky:
a)
podpora představuje pro dotčené konkrétní odvětví obecný zájem, aniž by vyvolala nepatřičné narušení hospodářské soutěže v jiných odvětvích;
b)
informace musí být zveřejněna ve vhodných novinách s alespoň jedním celostátním vydáním a distribucí neomezenou na členy určité organizace, aby se zaručilo, že každý subjekt, který by případně mohl projevit zájem o tuto činnost, mohl být snadno informován o tom, že je nebo bylo její provádění zahájeno a že výsledky jsou nebo budou na požádání poskytnuty všem stranám, které projeví zájem. Tato informace nebude zveřejněna až po dni, kdy by mohla být poskytnuta jakákoliv informace členům určité organizace;
c)
výsledky prací budou poskytnuty k využití všem dotčeným stranám, včetně příjemce podpory, na rovném základě jak z hlediska nákladů, tak z hlediska času;
d)
podpora splňuje podmínky stanovené v příloze II „Domácí podpory: základ pro osvobození od závazku snížení“ dohody o zemědělství uzavřené během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání (48).
(152)
Francouzské orgány v tomto ohledu vysvětlily, že činnosti prováděné organizací Interbev v oblasti výzkumu a technických pokusů jsou uskutečňovány ve prospěch všech členů odvětví. Sdružení k tomu šíří získané znalosti a technická doporučení organizováním školení a šířením dokumentace, návodů, shrnutí, informačních brožurek a na elektronických nosičích. Každý chovatel, jatka, řezník, zpracovatel nebo prodejce v odvětví skotu a ovcí může být informován o výsledcích a mít přístup ke shrnutím výzkumných prací, a to bez diskriminace, ve stejný okamžik jako každý ostatní a na pouhou žádost. Francouzské orgány ujišťují, že dotčené činnosti neposkytují producentům nebo zpracovatelům žádné přímé platby a splňují mezinárodní obchodní kritéria odsouhlasená Evropskou unií.
(153)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti výzkumu a pokusů splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.2 Činnosti prováděné FNE
2.5.2.1 Technická pomoc
(154)
Pokud jde o podpory na technickou pomoc, slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 je nutno ověřovat podle praxe Komise vycházející z návrhu vhodných opatření týkajících se podpor poskytnutých členskými státy v odvětví chovatelství a produktů chovatelství (49) a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů (50).
(155)
Postupy Komise použitelné před rokem 2000 a zemědělské pokyny v podstatě sdílejí stejné zásady. Povoleny jsou tak podpory poskytnuté ve výši 100 % způsobilých výdajů, které se týkají zejména technické pomoci poskytováním informací a pomoci v oblasti účetnictví, činností v oblasti popularizace nových technik a v oblasti vzdělávání zemědělských pracovníků.
(156)
Přijetím pokynů z roku 2000 byla přidána nová podmínka v tom smyslu, že podpory musí být dostupné všem způsobilým osobám, které vyvíjejí činnost v dotčené oblasti za objektivně stanovených podmínek, a že celková výše poskytnuté podpory nesmí přesáhnout částku 100 000 EUR na příjemce a období tří let nebo, v případě malých a středních podniků, 50 % způsobilých výdajů, přičemž se použije nejvyšší částka.
(157)
Francouzské orgány zdůraznily, že všechny financované činnosti mají pro všechny chovatele skotu a ovcí skutečně povahu obecného zájmu a že se nikdy nejedná o činnosti, jež by přinášely prospěch pouze jednotlivým subjektům nebo zvláštním skupinám subjektů.
(158)
U těchto prací a výzkumu finanční účast FNE nejčastěji nepřesahuje 50 % nákladů. U některých jednorázových projektů může být sice vyšší než 50 %, ale míra podpory nikdy nepřesahuje 100 %.
(159)
Hospodářské studie jsou financovány za dodržení na jedné straně stropu ve výši 100 000 EUR na chovatele a období tří let a na druhé straně pravidla přístupu všech chovatelů k jejich výsledkům.
(160)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti technické pomoci splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.5.2.2 Výzkum a pokusy
(161)
Pokud jde o činnosti v oblasti výzkumu a pokusů, je nutno slučitelnost podpor poskytnutých před 1. lednem 2000 ověřovat podle rámce Společenství pro státní podporu výzkumu a vývoje a sdělení Komise o změně uvedeného rámce a slučitelnost podpor poskytnutých po tomto dnu podle zemědělských pokynů, které ve svém bodě 17 na uvedený rámec odkazují.
(162)
Rámec Společenství upřesňuje, že s vnitřním trhem je slučitelná míra podpory, jež může dosáhnout až 100 %, a to i v případě, že výzkum a vývoj provádějí podniky, pokud jsou v každém případě splněny následující čtyři podmínky:
a)
podpora představuje pro dotčené konkrétní odvětví obecný zájem, aniž by vyvolala nepatřičné narušení hospodářské soutěže v jiných odvětvích;
b)
informace musí být zveřejněna ve vhodných novinách s alespoň jedním celostátním vydáním a distribucí neomezenou na členy určité organizace, aby se zaručilo, že každý subjekt, který by případně mohl projevit zájem o tuto činnost, mohl být snadno informován o tom, že je nebo bylo její provádění zahájeno a že výsledky jsou nebo budou na požádání poskytnuty všem stranám, které projeví zájem. Tato informace nebude zveřejněna až po dni, kdy by mohla být poskytnuta jakákoliv informace členům určité organizace;
c)
výsledky prací budou poskytnuty k využití všem dotčeným stranám, včetně příjemce podpory, na rovném základě jak z hlediska nákladů, tak z hlediska času;
d)
podpora splňuje podmínky stanovené v příloze II „Domácí podpory: základ pro osvobození od závazku snížení“ dohody o zemědělství uzavřené během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání.
(163)
V tomto konkrétním případě jsou údaje z každé hospodářské studie stejně jako údaje shromážděné na konci každého výzkumného programu, jakmile jsou konečné, šířeny v širokém měřítku. Výsledky všech prací podporovaných fondem jsou systematicky zveřejňovány a šířeny, aby jich chovatelé a jejich organizace v terénu mohly využívat a mít k nim přístup bez diskriminace.
(164)
Používají se dva hlavní kanály šíření: profesní chovatelské organizace a ústav chovatelství, a to prostřednictvím technických a hospodářských publikací široce šířených mezi chovateli a praktickými odbornými pracovníky.
(165)
Vzhledem k povaze obecného zájmu prací se nepočítá s žádným výdělečným využitím výsledků. Otázka ceny postoupení práva na využití nebo podmínek přístupu k právu na využití je tím bezpředmětná. Skutečnými příjemci činností jsou skutečně všichni chovatelé skotu a ovcí, mezi kterými jsou šířeny teoretické a praktické výsledky prací.
(166)
Financované studie neposkytují producentům a zpracovatelům žádné přímé platby. Splňují obecná a zvláštní kritéria uvedená v příloze II „Domácí podpory: základ pro osvobození od závazku snížení“ dohody o zemědělství uzavřené v Marakéši během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání.
(167)
Komise soudí, že veřejné podpory vyplacené na financování činností v oblasti výzkumu a pokusů splnily v tomto konkrétním případě kritéria stanovená právními předpisy Společenství platnými v této oblasti.
2.6 FINANCOVÁNÍ PODPORY
(168)
Jelikož je státní podpora financována parafiskálním poplatkem (povinnými dobrovolnými poplatky), musí Komise přezkoumat jak financovaná opatření, tzn. podporu, tak způsob, jakým jsou tato opatření financována. Pokud je podle Soudního dvora (51) způsob financování podpory, a to zejména pokud se jedná o povinné poplatky, nedílnou součástí opatření podpory, musí Komise vzít v úvahu při přezkumu podpory tento způsob financování.
(169)
Při stanovení, zda způsob financování je nedílnou součástí opatření podpory, je nutno vzít na zřetel několik prvků: výnos z poplatku musí být vyhrazen na financování podpory a musí být nezbytně přidělen na financování podpory (52), poplatek musí být přidělen na opatření podpory při dodržení dotčených vnitrostátních předpisů (53) a výše poplatku musí mít přímý vliv na výši státní podpory (54).
(170)
Při uplatnění těchto kritérií na dotčená opatření zaznamenává Komise následující skutečnosti. Zaprvé, právní základ dotčených opatření, tzn. meziodvětvové dohody rozšířené vyhláškou, stanoví povinné poplatky. To znamená, že každý poplatek je proveden výlučně ve prospěch dotčeného fondu, aniž by byl přidělen do obecného rozpočtu organizace Interbev nebo státu. Poplatek je tedy nutno považovat za poplatek vyhrazený na financování podpory a přidělený na financování podpory na základě platných vnitrostátních předpisů. Zadruhé, opatření podpory jsou financována výlučně z odvětvových poplatků. Organizace Interbev nevyužívá žádných jiných zdrojů financování, aby doplnila financování plánovaných činností. Lze proto dojít k závěru, že výše poplatku má přímý vliv na výši státní podpory.
(171)
Na základě těchto prvků dochází Komise k závěru, že způsob financování podpory, tzn. v tomto konkrétním případě povinné dobrovolné příspěvky, je nedílnou součástí opatření podpory, a musí proto být při přezkumu slučitelnosti podpory zohledněn. Jelikož tento způsob financování může být v rozporu s článkem 110 SFEU, Komise nemůže prohlásit režim podpory za slučitelný, pokud zjistí existenci diskriminace mezi dováženými a vnitrostátními produkty (55) nebo mezi vyváženými a vnitrostátními produkty (56).
(172)
V tomto konkrétním případě byl poplatek vybírán u vnitrostátní produkce a také u vyvážených zvířat a masa (v rámci povinných dobrovolných poplatků z masa) a dovážených zvířat a masa (v rámci povinných dobrovolných poplatků vybíraných FNE).
(173)
Přezkum Komise se týká některých aspektů poplatků z masa a poplatku FNE, protože uvedené poplatky by mohly ovlivnit obchod uvnitř Společenství.
2.6.1 Poplatky z masa (poplatky organizaci Interbev)
2.6.1.1 Dovážené maso
(174)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 82, v období od roku 1996 do roku 2004 nestanovily francouzské právní předpisy poplatek z dováženého masa jako povinný. Nespadá proto do pole působnosti tohoto rozhodnutí, protože jako takový nepředstavuje státní podporu. Chybí totiž jeho závaznost jako jeden z rozhodujících prvků uvedených v bodě odůvodnění 10. Na základě výše uvedeného proto opatření financovaná poplatkem z dovážených produktů nepředstavují státní podporu, a nejsou tak předmětem tohoto rozhodnutí.
2.6.1.2 Vyvážené produkty
(175)
Jak je uvedeno v bodě odůvodnění 16 a následujících (57), od 1. ledna 1996 podléhají poplatku produkty odesílané do jiných členských států, přičemž bylo v roce 2001 zavedeno částečné vracení tohoto poplatku. Z hlediska judikatury Soudního dvora by tento poplatek mohl vyvolat diskriminaci vývozců, pokud jim činnosti financované poplatkem nejsou určeny a nevyrovnávají náklady, které mají (58). Je proto nutno prokázat, že přidělení příjmů z tohoto poplatku neupřednostňovalo vnitrostátní produkci uváděnou do oběhu ve Francii na úkor vnitrostátní produkce vyvážené.
(176)
U činností, které se týkaly konkrétně vyvážených zvířat a produktů, se jednalo zejména o propagační akce (např. mezinárodní veletrhy, oborové informační akce a akce v oblasti vztahů s veřejností, zelený týden v Berlíně, kurzy školení v bourání organizované v zahraničí).
(177)
U činností, které se týkaly všech zvířat a produktů bez ohledu na to, zda se jejich trh nachází ve Francii nebo mimo ni, se jednalo zejména o reklamní akce jako kampaně o „kvalitním evropském hovězím mase“, vnitřnostech, „plemenech chovaných na maso“ a určitý počet výzkumných činností věnovaných bezpečnosti potravin, dobrým životním podmínkám zvířat, řízení kvality, charakterizaci produktu, postupům při osvědčování a zpětné vysledovatelnosti u hovězího masa, jejichž výsledky byly široce šířeny jak ve Francii, tak mimo ni.
i) Maso a zvířata odesílaná do jiných členských států
(178)
Podle francouzských orgánů nepředstavovaly činnosti, z nichž měly užitek, výlučně nebo společně s vnitrostátními produkty, produkty a zvířata odesílaná do jiných členských států, všechny činnosti financované povinnými dobrovolnými poplatky.
(179)
Je nutno určit rok po roce a celkově, zda produkty odesílané do jiných členských států měly užitek z činností meziodvětvové organizace.
(180)
Následující tabulka uvádí rozdělení příjmů v EUR z povinných dobrovolných poplatků mezi různé činnosti organizace Interbev rok po roce a podíl činností určených pro vyvážené maso a zvířata výlučně nebo společně s vnitrostátními produkty a zvířaty.
Rok
Činnosti ve prospěch všech produktů
Činnosti pouze ve prospěch produktů ve Francii
Činnosti pouze ve prospěch vyvážených produktů
Celkem činností za rok
Podíl (v %) na všech financovaných činnostech
(zaokrouhleno)
1996
5 517 088,95
13 308 769,70
2 101 111,35
20 926 970,00
36
1997
9 244 861,43
8 723 278,25
2 104 379,32
20 072 518,99
56
1998
8 995 703,14
11 214 605,23
927 146,63
21 137 455,00
46
1999
9 780 064,41
10 308 559,00
1 058 778,36
21 447 401,76
50
2000
8 245 970,18
10 126 453,50
991 754,32
19 264 178,00
47
2001
9 447 359,23
15 115 169,26
1 720 267,50
26 282 796,00
42
2002
10 553 240,96
24 553 282,92
4 326 569,12
39 433 093,00
37
2003
12 626 096,22
21 010 195,68
3 761 566,70
37 398 458,60
43
2004
11 288 281,00
20 527 149,24
4 045 129,24
35 860 559,48
42
(181)
Z tabulky vyplývá, že za celé zvažované období využívaly vyvážené produkty v průměru 44 % všech činností financovaných z povinných dobrovolných poplatků. Je nutno upřesnit, že francouzské orgány uvedly, že celkové příjmy z poplatků vybraných u vyvážených produktů dosáhly za stejné období výše 15 % (59). Francouzské orgány dále uvedly, že uvedených 15 % představuje průměrnou hodnotu, a předložily číselné údaje za každý rok, z nichž vyplývá, že celková částka poplatků vybraných u vyvážených produktů nikdy nepřesáhla 18 %.
ii) Slučitelnost s článkem 110 SFEU
(182)
Vzhledem k důsledkům rozsudku Soudního dvora ve věci Nygard (60) a skutečnosti, že opatření financovaná poplatkem představují státní podporu ve smyslu článku 107 SFEU a že poplatek nemá diskriminační povahu, jež by byla v rozporu s článkem 110 SFEU, protože byl uplatněn také na vyvážené produkty a zvířata, které úměrně využívaly výhod, jež z něj plynuly, Komise soudí, že příjmy z poplatku z vyvážených produktů určené na financování činností organizace Interbev představují financování podpory, jež je z hlediska pravidel SFEU, a zejména jejího článku 107, slučitelné, a že tak státní podpory financované tímto způsobem jsou slučitelné s touto Smlouvou.
2.6.2 Poplatky FNE
2.6.2.1 Dovážená zvířata
(183)
Podle francouzských orgánů mohl být až do roku 2003 uplatňován poplatek vybíraný ve prospěch FNE také na zvířata chovaná mimo francouzské vnitrostátní území a dovážená do Francie za účelem jejich porážky.
(184)
Po pochybách vyjádřených Komisí francouzské orgány tvrdily, že znění meziodvětvové dohody změnily tak, aby se vyloučil jakýkoliv poplatek ze zvířat dovezených nebo dopravených do Francie. Podle francouzských orgánů platí tyto poplatky pouze pro zvířata chovaná a poražená ve Francii.
(185)
Změny této meziodvětvové dohody nebyly Komisi předloženy. Předán byl pouze pokyn ze dne 2. února 2005 (viz bod odůvodnění 87), který upřesňuje, že poplatky ve prospěch FNE platí pouze pro maso pocházející ze všech porážek zvířat chovaných ve Francii, které byly provedeny na jejím evropském území.
(186)
V období mezi 1. lednem 1996 a 30. zářím 2004 tak bylo poplatkem zatíženo také maso zvířat poražených ve Francii ale chovaných mimo vnitrostátní území.
(187)
Francouzské orgány nebyly schopny prokázat, že z činností financovaných těmito poplatky měli prospěch chovatelé, kteří vyvíjí svou činnost mimo vnitrostátní území. Subjekty povinné k povinnému dobrovolnému poplatku, které své produkty vyvážely, neměly nárok na žádné zpětné vracení nebo slevu, ačkoliv nebyly příjemci veškerého přínosu dotčených činností. Pokud jde o činnosti v oblasti výzkumu, vývoje a technické pomoci, mohou těchto činností v zásadě využívat pouze vnitrostátní produkty (maso z hovězího dobytka chovaného a poraženého ve Francii).
(188)
Skutečnost, že dovoz živých zvířat byl v té době okrajovou záležitostí (61) a že dovozci živých zvířat měli v praxi možnost, pokud chtěli, nahlásit celkovou hmotnost dovážených zvířat za účelem jejího odečtení ze základu poplatku a požádat o vrácení, nemá přímý vliv na věcné posouzení prováděné Komisí. Do pole působnosti článku 110 SFEU navíc spadá i ta nejmenší diskriminace.
(189)
Vzhledem k důsledkům rozsudku Soudního dvora ve věci Nygard (62) a skutečnosti, že opatření financovaná poplatkem představují státní podporu ve smyslu článku 107 SFEU a že poplatek má diskriminační povahu, jež je v rozporu s článkem 110 SFEU, protože byl uplatněn také na produkty pocházející z jiných členských států, které ale plně nevyužívaly výhod, jež z něj plynuly, Komise soudí, že příjmy z poplatku ze zvířat dovážených z jiných členských států určené na financování činností FNE představují financování podpory, jež je z hlediska Smlouvy, a zejména jejího článku 107, neslučitelné s vnitřním trhem, a že tak státní podpory financované tímto způsobem jsou neslučitelné s touto Smlouvou.
2.6.2.2 Vyvážená zvířata
(190)
Jelikož poplatky FNE platí pro zvířata chovaná nebo poražená ve Francii, Komise může dojít k závěru, že odesílané produkty nejsou poplatkem ve prospěch FNE jako takové zatíženy, a že jsou tak vyloučeny z pole působnosti tohoto rozhodnutí.
3. PROTIPRÁVNOST PODPOR
(191)
Jak je již uvedeno v rozhodnutí o zahájení řízení, Komise zdůrazňuje, že ji Francie neinformovala v souladu s čl. 108 odst. 3 SFEU o vyhláškách o rozšíření, jimiž se dobrovolné poplatky staly povinnými, a o činnostech, jež tyto poplatky financují, před tím, než je začala provádět (viz bod odůvodnění 2 tohoto rozhodnutí).
(192)
Čl. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 659/1999 přesně definuje protiprávní podporu jako novou podporu uskutečňovanou v rozporu s čl. 108 odst. 3 SFEU. Článek 2 tohoto nařízení potom stanoví povinnost státní podporu oznámit.
(193)
Pokud jde o povahu zde dotčených poplatků, Komise zaznamenává, že tyto poplatky vyžadují akt orgánu veřejné moci k tomu, aby mohly plně projevit svůj účinek. Komise proto soudí, že se v tomto konkrétním případě jedná o parafiskální poplatky, to znamená o veřejné prostředky.
(194)
Jelikož se u povinných dobrovolných poplatků jedná o veřejné prostředky (jak je uvedeno v bodě odůvodnění 106 a následujících), které jsou nedílnou součástí podpory (bod odůvodnění 171 a následující) a které jsou používány na financování výhod ve prospěch podniků odvětví masa, představuje jejich oznámení Komisi povinnost vyplývající z čl. 108 odst. 3 Smlouvy.
(195)
Jak je uvedeno v bodech odůvodnění 123 a 124, vzhledem ke skutečnosti, že opatření prováděná Francií obsahují prvky státní podpory, jedná se o nové podpory, které nebyly Komisi oznámeny a které jsou z toho důvodu ve smyslu Smlouvy protiprávní.
(196)
Podle sdělení Komise o stanovení pravidel pro hodnocení protiprávně poskytnuté státní podpory (63) musí být každá protiprávní podpora ve smyslu čl. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 659/1999 posuzována podle pravidel a pokynů platných v okamžiku jejího poskytnutí.
V. ZÁVĚR
(197)
Na základě předchozího Komise soudí, že financování tohoto režimu povinnými dobrovolnými poplatky nevyvolává námitky, protože se tyto poplatky uplatňují na vnitrostátní produkty a na vyvážené produkty a zvířata (v tomto konkrétním případě se jedná o „poplatky z masa“ vybírané v období mezi rokem 1996 a rokem 2004).
(198)
Jakmile jsou tyto poplatky vybírány také z dovážených zvířat (v tomto konkrétním případě se jedná o poplatky ze zvířat ve prospěch FNE vybírané v období mezi rokem 1996 a rokem 2004), z výše uvedeného vyplývá, že je systém povinných dobrovolných poplatků neslučitelný s vnitřním trhem kvůli porušení článku 110 SFEU, protože Francie nedokázala prokázat, že dovážené produkty využívaly podpor ve stejné míře jako vnitrostátní produkty.
(199)
Zde dotčené podpory navíc nebyly oznámeny Komisi v souladu s čl. 108 odst. 3 SFEU, a představují proto protiprávní podpory ve smyslu čl. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 659/1999.
(200)
Komise vyjadřuje politování nad tím, že Francouzská republika provedla tyto podpory v rozporu s čl. 108 odst. 3 SFEU.
(201)
Pokud jde o podpory, s jejichž prováděním se začalo před tím, než Komise vydala konečné rozhodnutí, je nutno připomenout, že vzhledem k závazné povaze procedurálních pravidel uvedených v čl. 108 odst. 3 SFEU, jimž Soudní dvůr přiznal v několika rozsudcích (64) přímý účinek, nelze protiprávnost zvažované podpory napravit se zpětným účinkem (65).
(202)
Soudní dvůr připomenul, že v případě, kdy bylo opatření podpory, jehož způsob financování je nedílnou součástí této podpory, zavedeno při porušení povinnosti jeho oznámení, musí v zásadě vnitrostátní soudy nařídit zpětné proplacení daní nebo poplatků, které byly zvlášť vybrány za účelem financování této podpory. Soud připomíná, že vnitrostátním soudům přináleží ochrana práv jednotlivců před případným porušením ze strany vnitrostátních orgánů zákazu provádění podpor, který je uveden v čl. 108 odst. 3 poslední věta SFEU a který má přímý účinek. U takového porušení, na které se odvolají jednotlivci, jenž ho mohou využít, a které konstatují vnitrostátní soudy, musí soudy vyvodit v souladu s vnitrostátním právním řádem veškeré důsledky, pokud jde jak o platnost aktů souvisejících se zavedením dotčených opatření podpory, tak o vrácení poskytnuté finanční pomoci (66).
(203)
V tomto konkrétním případě považuje Komise za vhodné přijmout podmínečné rozhodnutí při využití možnosti, již nabízí čl. 7 odst. 4 nařízení (ES) č. 659/1999, podle nějž může Komise připojit ke svému rozhodnutí podmínky, za kterých může podporu považovat za slučitelnou s vnitřním trhem, a stanovit povinnosti pro umožnění kontroly plnění rozhodnutí.
(204)
Za účelem napravení porušení článku 110 SFEU, a tím zpětného odstranění diskriminace, musí Francie přistoupit k vrácení té části poplatku, kterou byly zatíženy dovážené produkty (poplatky ze zvířat ve prospěch FNE vybírané v období od roku 1996 do roku 2004), a to poměrně k výhodám podpor, z nichž tyto produkty neměly žádný užitek. Náprava tohoto porušení by učinila dotčené podpory slučitelnými s článkem 107 SFEU.
(205)
Komise stanoví podmínky, jimiž se uvedené navrácení musí řídit. Francie tak musí vrátit subjektům povinným k poplatku tu část poplatku, kterou byly zatíženy výše uvedené dovážené produkty mezi dnem zavedení poplatku a dnem 30. září 2004, a to za plného dodržení následujících podmínek:
a)
pokud subjekty povinné k poplatku a odpovědné za jeho placení mohou předložit důkaz o tom, že povinné dobrovolné poplatky byly uloženy na dovážené produkty, mohou požadovat vrácení části poplatku úměrné výnosu poplatku určeného na financování služeb, jichž využívaly výlučně vnitrostátní produkty, a to ve lhůtě stanovené v souladu s vnitrostátním právním řádem, která nesmí být v žádném případě kratší než šest měsíců ode dne oznámení tohoto rozhodnutí;
b)
Francie stanoví míru případné diskriminace, kterou jsou zatíženy dovážené produkty. Za tímto účelem ověří Francie během referenčního období peněžní rovnocennost mezi částkami celkově vybranými jako zvažovaný poplatek za vnitrostátní produkty a výhodami, které se na tyto produkty výlučně vztahují;
c)
navrácení musí být provedeno v maximální lhůtě šesti měsíců od podání žádosti;
d)
navrácené částky musí být od data, kdy byly vybrány, až do data skutečného navrácení aktualizovány s ohledem na úroky. Tyto úroky jsou počítány na základě referenční sazby Komise stanovené metodou určení referenčních úrokových a diskontních sazeb;
e)
francouzské orgány přijmou všechny přiměřené důkazy ze strany poplatníků, jimiž budou dokázány částky, které uhradili v rámci poplatku, jímž byly zatíženy produkty pocházející z jiných členských států;
f)
právo na refundaci nesmí podléhat dalším podmínkám, zejména podmínce nepřevedení poplatku;
g)
v případě, kdy poplatník poplatek ještě nezaplatil, francouzské orgány se formálně zřeknou požadavku na zaplacení úměrné části poplatku uvaleného na produkty dovážené z jiných členských států, u které je prokázáno, že slouží k financování té části podpory, jež je určena výlučně pro vnitrostátní produkty. Zřeknou se rovněž případných souvisejících úroků z prodlení;
h)
v případě, že o to Komise požádá, zavazuje se Francie předložit komplexní zprávu, kterou prokáže řádné provedení opatření k refundaci;
i)
pokud byl v jiném členském státě zaveden poplatek na stejné produkty, které byly zatíženy poplatkem ve Francii, francouzské orgány se zavazují navrátit poplatníkům část poplatku, která zatížila produkty pocházející z tohoto členského státu;
j)
Francie se zavazuje seznámit s tímto rozhodnutím všechny potenciální poplatníky dotčeného poplatku,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Státní podpory na propagaci, reklamu, technickou pomoc, výzkum a vývoj prováděné Francií protiprávně při porušení čl. 108 odst. 3 SFEU a financované parafiskálním poplatkem (povinným dobrovolným poplatkem z masa a živých zvířat odesílaných do ostatních členských států v období mezi rokem 1996 a rokem 2004 a z živých zvířat dovezených mezi rokem 1996 a rokem 2004) představují státní podpory slučitelné s vnitřním trhem podle čl. 107 odst. 3 písm. c) SFEU, pokud jde o období mezi dnem zavedení poplatku a 30. zářím 2004, za podmínky, že Francie dodrží podmínky uvedené v odstavci 2 tohoto článku.
2. Francie musí vrátit subjektům povinným k poplatku tu část poplatku, kterou byly zatíženy dovážené produkty mezi dnem zavedení poplatku a dnem 30. září 2004, a to za plného dodržení následujících podmínek:
a)
pokud poplatníci odpovědní za placení poplatku mohou předložit důkaz o tom, že povinné dobrovolné poplatky byly uloženy na dovážené produkty, mohou požadovat vrácení části poplatku úměrné výnosu poplatku určeného na financování služeb, jichž využívaly výlučně vnitrostátní produkty, a to ve lhůtě stanovené v souladu s vnitrostátním právním řádem, která nesmí být v žádném případě kratší než šest měsíců ode dne oznámení tohoto rozhodnutí;
b)
Francie stanoví míru případné diskriminace, kterou jsou zatíženy dovážené produkty. Za tímto účelem ověří Francie během referenčního období peněžní rovnocennost mezi částkami celkově vybranými jako zvažovaný poplatek za vnitrostátní produkty a výhodami, které se na tyto produkty výlučně vztahují;
c)
navrácení musí být provedeno v maximální lhůtě šesti měsíců od podání žádosti;
d)
navrácené částky musí být od data, kdy byly vybrány, až do data skutečného navrácení aktualizovány s ohledem na úroky. Tyto úroky jsou počítány na základě referenční sazby Komise stanovené metodou určení referenčních úrokových a diskontních sazeb;
e)
francouzské orgány přijmou všechny přiměřené důkazy ze strany poplatníků, jimiž budou dokázány částky, které uhradili v rámci poplatku, jímž byly zatíženy produkty pocházející z jiných členských států;
f)
právo na refundaci nesmí podléhat dalším podmínkám, zejména podmínce nepřevedení poplatku;
g)
v případě, kdy poplatník poplatek ještě nezaplatil, francouzské orgány se formálně zřeknou požadavku na zaplacení úměrné části poplatku uvaleného na produkty dovážené z jiných členských států, u které je prokázáno, že slouží k financování té části podpory, jež je určena výlučně pro vnitrostátní produkty. Zřeknou se rovněž případných souvisejících úroků z prodlení;
h)
v případě, že o to Komise požádá, zavazuje se Francie předložit komplexní zprávu, kterou prokáže řádné provedení opatření k refundaci;
i)
pokud byl v jiném členském státě zaveden poplatek na stejné produkty, které byly zatíženy poplatkem ve Francii, francouzské orgány se zavazují navrátit poplatníkům část poplatku, která zatížila produkty pocházející z tohoto členského státu;
j)
Francie se zavazuje seznámit s tímto rozhodnutím všechny potenciální poplatníky dotčeného poplatku.
Článek 2
Francie bude informovat Komisi do dvou měsíců po oznámení tohoto rozhodnutí o opatřeních, která provedla, aby vyhověla tomuto rozhodnutí.
Článek 3
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 13. července 2011.