ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 691/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 6ης Ιουλίου 2011
σχετικά με τους ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 338 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το άρθρο 3 παράγραφος 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι η Ένωση «εργάζεται για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη και τη σταθερότητα των τιμών, την κοινωνική οικονομία της αγοράς με υψηλό βαθμό ανταγωνιστικότητας, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο, και το υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος».
(2)
Η απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον (2) επιβεβαίωσε ότι αξιόπιστες πληροφορίες για την κατάσταση του περιβάλλοντος, καθώς και για τις καθοριστικής σημασίας τάσεις, τις πιέσεις και τις κινητήριες δυνάμεις για την περιβαλλοντική αλλαγή, είναι πρωταρχικής σημασίας παράγοντες για την ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής πολιτικής, την εφαρμογή της και, γενικότερα, την ενίσχυση των δικαιωμάτων των πολιτών. Θα πρέπει να αναπτυχθούν μέσα για την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με τις επιπτώσεις της οικονομικής δραστηριότητας στο περιβάλλον.
(3)
Μια επιστημονικά βάσιμη προσέγγιση για τη μέτρηση της ανεπάρκειας των πόρων θα είναι καίρια στο μέλλον για την αειφόρο ανάπτυξη της Ένωσης.
(4)
Η απόφαση αριθ. 1578/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2007, για το κοινοτικό στατιστικό πρόγραμμα 2008-2012 (3) αναφέρεται ρητώς στην ανάγκη υψηλής ποιότητας στατιστικών και λογαριασμών στον τομέα του περιβάλλοντος. Επιπλέον, στις κύριες πρωτοβουλίες για το 2008 έως το 2012 αναφέρει ότι θα πρέπει να αναπτυχθούν νομικές βάσεις, όπου απαιτείται, για τους βασικούς τομείς συλλογής στοιχείων για το περιβάλλον που δεν καλύπτονται επί του παρόντος από νομικές πράξεις.
(5)
Στην ανακοίνωσή της της 20ής Αυγούστου 2009 με τίτλο «Το ΑΕΠ και πέρα από αυτό - Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο», η Επιτροπή αναγνώρισε την ανάγκη να συμπληρωθούν οι υφιστάμενοι δείκτες με στοιχεία που ενσωματώνουν περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή μια πιο συνεκτική και σφαιρική χάραξη πολιτικής. Προς τον σκοπό αυτό, οι περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί προσφέρουν μέσα παρακολούθησης των πιέσεων που ασκούνται από την οικονομία στο περιβάλλον και διερεύνησης του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσαν να αμβλυνθούν οι πιέσεις αυτές. Οι περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί απεικονίζουν την αλληλεπίδραση μεταξύ οικονομικών παραγόντων, παραγόντων των νοικοκυριών και περιβαλλοντικών παραγόντων και κατά συνέπεια περιέχουν περισσότερες πληροφορίες από ό,τι από μόνοι τους οι εθνικοί λογαριασμοί. Αποτελούν σημαντική πηγή δεδομένων για περιβαλλοντικές αποφάσεις και η Επιτροπή θα πρέπει να τους συνεκτιμά κατά τη διενέργεια εκτιμήσεων αντικτύπου. Σύμφωνα με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης και του δυναμισμού για την επίτευξη οικονομίας με αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων και οικονομίας χαμηλής ρύπανσης, που κατοχυρώνονται στη Στρατηγική Ευρώπη 2020 και σε διάφορες σημαντικές πρωτοβουλίες, καθίσταται συνεχώς πιο επιτακτική η ανάγκη ανάπτυξης πλαισίου στοιχείων το οποίο σταθερά να περιλαμβάνει περιβαλλοντικά θέματα παράλληλα με τα οικονομικά.
(6)
Το ευρωπαϊκό σύστημα λογαριασμών (ΕΣΛ), που εισήχθη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1996, περί του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Κοινότητας (4) («ΕΣΛ 95»), είναι συμβατό με το σύστημα εθνικών λογαριασμών (ΣΕΛ) και εγκρίθηκε από την επιτροπή στατιστικών των Ηνωμένων Εθνών τον Φεβρουάριο του 1993, είναι το κύριο εργαλείο πίσω από τις οικονομικές στατιστικές της Ένωσης, καθώς και πολλούς οικονομικούς δείκτες (συμπεριλαμβανόμενου του ΑΕΠ). Το πλαίσιο του ΕΣΛ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση και αξιολόγηση διάφορων πτυχών της οικονομίας (π.χ. τη δομή της, τα ειδικά μέρη της, τη διαχρονική εξέλιξή της), ωστόσο, για ορισμένες ειδικές ανάγκες στοιχείων, όπως η ανάλυση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του περιβάλλοντος και της οικονομίας, η καλύτερη λύση είναι η κατάρτιση ξεχωριστών δορυφορικών λογαριασμών.
(7)
Στα συμπεράσματά του, τον Ιούνιο του 2006, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Ένωση και τα κράτη μέλη της να επεκτείνουν τους εθνικούς λογαριασμούς σε θεμελιώδεις πτυχές της αειφόρου ανάπτυξης. Οι εθνικοί λογαριασμοί θα πρέπει συνεπώς να συμπληρωθούν με ολοκληρωμένους περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς που να παρέχουν πλήρως συνεπή στοιχεία.
(8)
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, μόλις το σύστημα καταστεί πλήρως λειτουργικό, οι ευρωπαϊκοί περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί να χρησιμοποιούνται ενεργά και με ακρίβεια σε όλα τα κράτη μέλη και στη χάραξη όλων των σχετικών πολιτικών της Ένωσης ως βασικό στοιχείο για εκτιμήσεις αντικτύπου, σχέδια δράσης, νομοθετικές προτάσεις και άλλα σημαντικά αποτελέσματα της διαδικασίας χάραξης πολιτικής.
(9)
Θα μπορούσαν επίσης να παραχθούν εγκυρότερα δεδομένα με προβλέψεις του παρόντος, οι οποίες χρησιμοποιούν στατιστικές τεχνικές παρεμφερείς με εκείνες της πρόβλεψης, για αξιόπιστες εκτιμήσεις.
(10)
Οι δορυφορικοί λογαριασμοί καθιστούν δυνατή την επέκταση της αναλυτικής ικανότητας της εθνικής λογιστικής για επιλεγμένους τομείς κοινωνικού ενδιαφέροντος, όπως οι πιέσεις που ασκούνται στο περιβάλλον και οφείλονται στις δραστηριότητες του ανθρώπου, με ευέλικτο τρόπο, χωρίς να επιβαρύνεται υπερβολικά ή να διαταράσσεται το κεντρικό σύστημα. Οι δορυφορικοί λογαριασμοί θα πρέπει να διατίθενται στο κοινό τακτικά και με τρόπο κατανοητό.
(11)
Το σύστημα των ολοκληρωμένων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών (ΣΠΟΛ), που αναπτύχθηκε συλλογικά από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και την Παγκόσμια Τράπεζα, αποτελεί δορυφορικό σύστημα του ΣΕΛ. Συγκεντρώνει οικονομικά και περιβαλλοντικά στοιχεία σε ένα κοινό πλαίσιο για τη μέτρηση της συμβολής του περιβάλλοντος στην οικονομία και των επιπτώσεων της οικονομίας στο περιβάλλον. Παρέχει στους υπευθύνους για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων δείκτες και περιγραφικές στατιστικές για την παρακολούθηση αυτών των αλληλεπιδράσεων, καθώς και μια βάση δεδομένων για στρατηγικό σχεδιασμό και ανάλυση της πολιτικής, με σκοπό τον εντοπισμό πιο βιώσιμων τρόπων ανάπτυξης.
(12)
Το ΣΠΟΛ συνοψίζει και ενσωματώνει όσο το δυνατόν περισσότερο τις διάφορες κατηγορίες περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Γενικά, όλες αυτές οι κατηγορίες διευρύνουν τις υφιστάμενες έννοιες του ΣΕΛ του κόστους, του σχηματισμού κεφαλαίου και του αποθέματος κεφαλαίου, τις οποίες συμπληρώνουν με επιπρόσθετα στοιχεία από φυσική άποψη, προκειμένου να συμπεριληφθούν στοιχεία για το περιβαλλοντικό κόστος και τη χρήση φυσικών πόρων στην παραγωγή, ή τις οποίες τροποποιούν με την ενσωμάτωση των επιπτώσεων αυτών με νομισματικούς όρους. Εντός αυτού του γενικού προσανατολισμού, οι διάφορες υφιστάμενες κατηγορίες διαφέρουν σημαντικά από την άποψη της μεθοδολογίας και των εξεταζόμενων περιβαλλοντικών προβληματισμών.
(13)
Η Επιτροπή παρουσίασε την πρώτη στρατηγική της για την «πράσινη λογιστική» το 1994. Από τότε η Επιτροπή (Eurostat) και τα κράτη μέλη ανέπτυξαν και δοκίμασαν μεθόδους λογιστικής σε σημείο που ορισμένα κράτη μέλη τώρα παρέχουν τακτικά πρώτα στοιχεία περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Συνηθέστεροι είναι οι λογαριασμοί που αφορούν τη φυσική ροή των αερίων ρύπων (συμπεριλαμβανομένων των αερίων του θερμοκηπίου) και την ανάλωση των υλικών, καθώς και οι χρηματικοί λογαριασμοί σχετικά με τις δαπάνες περιβαλλοντικής προστασίας και τους περιβαλλοντικούς φόρους.
(14)
Ένας από τους στόχους για την περίοδο που καλύπτεται από το Κοινοτικό Στατιστικό Πρόγραμμα 2008-2012 είναι η ανάληψη πρωτοβουλιών για την αντικατάσταση συμφωνιών από τη νομοθεσία της Ένωσης σε ορισμένους τομείς όπου συντάσσονται συχνά ευρωπαϊκές στατιστικές που έχουν ωριμάσει επαρκώς.
(15)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές (5) παρέχει ένα πλαίσιο αναφοράς για ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς. Ειδικότερα, απαιτεί συμμόρφωση των ευρωπαϊκών στατιστικών με τις αρχές της επαγγελματικής ανεξαρτησίας, της αμεροληψίας, της αντικειμενικότητας, της αξιοπιστίας, της στατιστικής εχεμύθειας και της αποδοτικότητας του κόστους.
(16)
Επειδή οι διάφορες σειρές περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών βρίσκονται υπό εξέλιξη και σε διαφορετικά στάδια ωριμότητας, θα πρέπει να εγκριθεί μια δομή σε ενότητες για να παρέχει την κατάλληλη ευελιξία και να επιτρέπει, μεταξύ άλλων, την εισαγωγή πρόσθετων ενοτήτων.
(17)
Θα πρέπει να καταρτιστεί πρόγραμμα πιλοτικών μελετών για τη βελτίωση της ποιότητας των εκθέσεων και των στοιχείων, για τη βελτίωση των μεθοδολογιών και για την προετοιμασία για περαιτέρω εξελίξεις.
(18)
Πριν από την εισαγωγή πρόσθετων απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων, θα πρέπει να διενεργηθεί μελέτη σκοπιμότητας.
(19)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί ώστε να χορηγεί παρεκκλίσεις στα κράτη μέλη κατά τις μεταβατικές περιόδους, κατά το μέτρο που απαιτούνται σημαντικές προσαρμογές στα εθνικά στατιστικά συστήματά τους.
(20)
Η Ένωση θα πρέπει να ενθαρρύνει την εισαγωγή περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών σε τρίτες χώρες, ιδίως σε όσες μοιράζονται περιβαλλοντικούς πόρους (κυρίως ύδατα) με κράτη μέλη.
(21)
Επειδή ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η θέσπιση κοινού πλαισίου για τη συλλογή, την κατάρτιση, τη διαβίβαση και την αξιολόγηση ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, είναι αδύνατον να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορεί, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(22)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό την προσαρμογή των ενοτήτων στις περιβαλλοντικές, οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις, καθώς και την παροχή μεθοδολογικής καθοδήγησης. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να διεξαγάγει τις απαραίτητες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, μεταξύ άλλων, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(23)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίοι όροι για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και η ορθή εφαρμογή του συστήματος των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές εξουσίες. Οι εν λόγω εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (6).
(24)
Ζητήθηκε η γνώμη της επιτροπής Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινό πλαίσιο για τη συλλογή, την κατάρτιση, τη διαβίβαση και την αξιολόγηση των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, με στόχο τη δημιουργία περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών ως δορυφορικών λογαριασμών στο πλαίσιο του ΕΣΛ 95, με την παροχή μεθοδολογίας, κοινών προτύπων, ορισμών, ταξινομήσεων και κανόνων λογιστικής, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν για την κατάρτιση περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «εκπομπή αερίων ρύπων» νοείται η φυσική ροή υλικών σε μορφή αερίων ή σωματιδίων από την εθνική οικονομία (διαδικασίες παραγωγής ή κατανάλωσης) στην ατμόσφαιρα (ως μέρος του περιβαλλοντικού συστήματος)·
2)
ως «περιβαλλοντικός φόρος» νοείται ο φόρος του οποίου η φορολογική βάση αποτελεί φυσική μονάδα (ή υποκατάστατο φυσικής μονάδας) για κάτι το οποίο έχει αποδεδειγμένο, συγκεκριμένο αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον και ο οποίος αναγνωρίζεται ως φόρος στο ΕΣΛ 95)·
3)
ως «λογαριασμοί ροής υλικών για το σύνολο της οικονομίας (ΛΡΥΣΟ)» νοούνται οι συνεκτικές συγκεντρώσεις των εισροών υλικών στις εθνικές οικονομίες, οι μεταβολές των αποθεμάτων υλικών εντός της οικονομίας και οι εκροές υλικών σε άλλες οικονομίες ή στο περιβάλλον.
Άρθρο 3
Ενότητες
1. Οι περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί που πρέπει να καταρτιστούν εντός του κοινού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 1 εντάσσονται στις ακόλουθες ενότητες:
α)
ενότητα για τους λογαριασμούς εκπομπών αερίων ρύπων, όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι·
β)
ενότητα για τους περιβαλλοντικούς φόρους ανά οικονομική δραστηριότητα, όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ·
γ)
ενότητα για λογαριασμούς ροής υλικών για το σύνολο της οικονομίας, όπως ορίζεται στο παράρτημα III.
2. Κάθε παράρτημα περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τους στόχους για τους οποίους καταρτίζονται οι λογαριασμοί·
β)
την κάλυψη των λογαριασμών·
γ)
τον κατάλογο των χαρακτηριστικών για τα οποία πρέπει να συγκεντρωθούν και να διαβιβαστούν δεδομένα·
δ)
το πρώτο έτος αναφοράς, τη συχνότητα και τις προθεσμίες διαβίβασης για την κατάρτιση των λογαριασμών·
ε)
τους πίνακες αναφοράς·
στ)
τη μέγιστη διάρκεια των μεταβατικών περιόδων που αναφέρονται στο άρθρο 8 κατά τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να χορηγεί παρεκκλίσεις.
3. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση, εφόσον είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη περιβαλλοντικές, οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις, σύμφωνα με το άρθρο 9:
α)
με σκοπό την παροχή μεθοδολογικής καθοδήγησης, και
β)
με σκοπό την ενημέρωση των κατά την παράγραφο 1 παραρτημάτων όσον αφορά τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία γ) έως ε).
Κατά την άσκηση των εξουσιών της σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις της δεν επιβάλλουν σημαντική πρόσθετη διοικητική επιβάρυνση στα κράτη μέλη και στις αντίστοιχες μονάδες.
Άρθρο 4
Πιλοτικές έρευνες
1. Η Επιτροπή καταρτίζει πρόγραμμα για πιλοτικές έρευνες που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη σε εθελοντική βάση, προκειμένου να αναπτυχθεί η υποβολή εκθέσεων και να βελτιωθεί η ποιότητα στοιχείων, να δημιουργηθούν μακροχρόνιες σειρές στοιχείων και να αναπτυχθεί η μεθοδολογία. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πιλοτικές έρευνες για τον έλεγχο της σκοπιμότητας εισαγωγής νέων ενοτήτων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Κατά την κατάρτιση του προγράμματος, η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι δεν επιβάλλεται πρόσθετη διοικητική ή οικονομική επιβάρυνση στα κράτη μέλη και στις αντίστοιχες μονάδες.
2. Τα πορίσματα των πιλοτικών ερευνών αξιολογούνται και δημοσιεύονται από την Επιτροπή, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα πλεονεκτήματα της διαθεσιμότητας των στοιχείων σε σχέση με το κόστος της συλλογής και την αντίστοιχη διοικητική επιβάρυνση. Τα εν λόγω πορίσματα λαμβάνονται υπ’ όψιν στις προτάσεις εισαγωγής νέων ενοτήτων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών που η Επιτροπή δύναται να περιλάβει στην έκθεση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 10.
Άρθρο 5
Συλλογή στοιχείων
1. Σύμφωνα με τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη συλλέγουν τα αναγκαία στοιχεία για την παρακολούθηση των χαρακτηριστικών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο γ).
2. Τα κράτη μέλη συλλέγουν τα αναγκαία στοιχεία συνδυάζοντας τις διαφορετικές πηγές που αναφέρονται παρακάτω και βασιζόμενα στην αρχή της απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών:
α)
έρευνες·
β)
διαδικασίες για στατιστικές εκτιμήσεις, σε περιπτώσεις όπου ορισμένα χαρακτηριστικά δεν έχουν παρατηρηθεί για όλες τις μονάδες·
γ)
δοικητικές πηγές.
3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και παρέχουν λεπτομέρειες σχετικά με τις μεθόδους και τις πηγές που χρησιμοποίησαν.
Άρθρο 6
Διαβίβαση στην Επιτροπή (Eurostat)
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή (Eurostat) τα στοιχεία που ορίζονται στα παραρτήματα, συμπεριλαμβανομένων των εμπιστευτικών στοιχείων, εντός των προβλεπόμενων σε αυτά προθεσμιών.
2. Τα στοιχεία διαβιβάζονται στην ενδεδειγμένη τεχνική μορφή, η οποία προσδιορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2.
Άρθρο 7
Εκτίμηση της ποιότητας
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, στα στοιχεία που πρέπει να διαβιβαστούν εφαρμόζονται τα κριτήρια ποιότητας του άρθρου 12 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009.
2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή (Eurostat) έκθεση για την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων.
3. Κατά την εφαρμογή των κριτηρίων ποιότητας, που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στα στοιχεία που καλύπτει ο παρών κανονισμός, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερειών, τη δομή και την περιοδικότητα των εκθέσεων ποιότητας. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2.
4. Η Επιτροπή (Eurostat) αξιολογεί την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων και δύναται, εντός μηνός από την παραλαβή των στοιχείων, να ζητήσει από το συγκεκριμένο κράτος μέλος να υποβάλει αναθεωρημένα στοιχεία ή πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία, κατά περίπτωση.
Άρθρο 8
Παρεκκλίσεις
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με σκοπό την παροχή παρεκκλίσεων στα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια των μεταβατικών περιόδων που αναφέρονται στα παραρτήματα, εφόσον τα εθνικά στατιστικά συστήματα απαιτούν μείζονες προσαρμογές. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2.
2. Προκειμένου να εξασφαλίσει παρέκκλιση κατά το άρθρο 1, το οικείο κράτος μέλος υποβάλλει δεόντως αιτιολογημένη αίτηση στην Επιτροπή έως τις 12 Νοεμβρίου 2011.
Άρθρο 9
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 3 εξουσιοδότηση απονέμεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 11 Αυγούστου 2011. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετίας. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις στην παράταση αυτή το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 3 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 10
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013 και στη συνέχεια ανά τριετία, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Με την εν λόγω έκθεση αξιολογούνται συγκεκριμένα η ποιότητα των διαβιβασμένων στοιχείων, οι μέθοδοι συλλογής στοιχείων, η διοικητική επιβάρυνση των κρατών μελών και των αντίστοιχων μονάδων, καθώς και η σκοπιμότητα και η αποτελεσματικότητα των εν λόγω στατιστικών.
Εφόσον ενδείκνυται και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα πορίσματα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, η έκθεση συνοδεύεται από προτάσεις:
-
για την εισαγωγή νέων ενοτήτων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, όπως έξοδα και έσοδα για την προστασία του περιβάλλοντος (ΕΕΠΠ)/λογαριασμοί δαπανών περιβαλλοντικής προστασίας (ΛΔΠΠ), τομέας περιβαλλοντικών αγαθών και υπηρεσιών (ΤΠΑΥ), λογαριασμοί ενέργειας, μεταβιβάσεις που αφορούν το περιβάλλον (επιδοτήσεις), λογαριασμοί διαχείρισης φυσικών πόρων (ΛΔΦΠ), λογαριασμοί υδάτων (ποσοτικοί και ποιοτικοί), λογαριασμοί αποβλήτων, λογαριασμοί δασών, λογαριασμοί υπηρεσιών οικοσυστήματος, λογαριασμοί αποθεμάτων υλικών στο σύνολο της οικονομίας (ΛΑΥΣΟ) και η μέτρηση μη χρησιμοποιημένων γήινων προϊόντων εκσκαφής (συμπεριλαμβανόμενου του εδάφους),
-
με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας των στοιχείων και των μεθόδων συλλογής στοιχείων, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την κάλυψη και τη συγκρισιμότητα των στοιχείων και μειώνοντας τη διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων και της διοίκησης.
Άρθρο 11
Επιτροπή
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Η εν λόγω επιτροπή συνιστά επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Σε περίπτωση αναφοράς στην παρούσα παράγραφο, ισχύει το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 6 Ιουλίου 2011.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 691/2011
ze dne 6. července 2011
o evropských environmentálních hospodářských účtech
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 338 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V čl. 3 odst. 3 Smlouvy o Evropské unii se mimo jiné stanoví, že Unie „usiluje o udržitelný rozvoj Evropy, založený na vyváženém hospodářském růstu a na cenové stabilitě, vysoce konkurenceschopném sociálně tržním hospodářství směřujícím k plné zaměstnanosti a společenskému pokroku a na vysokém stupni ochrany a zlepšování kvality životního prostředí“.
(2)
Rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1600/2002/ES ze dne 22. července 2002 o šestém akčním programu Společenství pro životní prostředí potvrdilo (2), že spolehlivé informace o stavu životního prostředí a o klíčových trendech, vlivech a faktorech environmentálních změn jsou zásadní pro tvorbu efektivní politiky, její provádění a obecněji pro větší zapojení občanů. Je třeba vyvinout nástroje, které by zvýšily povědomí veřejnosti o vlivu hospodářské činnosti na životní prostředí.
(3)
Vědecky podložený přístup k měření nedostatku zdrojů bude mít v budoucnu zásadní význam pro udržitelný rozvoj Unie.
(4)
Rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady 1578/2007/ES ze dne 11. prosince 2007 o statistickém programu Společenství na období 2008 až 2012 (3) jasně poukazuje na potřebu vysoce kvalitních statistik a účtů v oblasti životního prostředí. Mezi hlavními iniciativami pro období 2008 až 2012 se dále uvádí, že by měly být případně vypracovány právní základy pro základní oblasti sběru environmentálních údajů, které nejsou v současnosti upraveny žádným právním aktem.
(5)
Komise ve sdělení ze dne 20. srpna 2009 nazvaném „Překročit HDP: měření pokroku v měnícím se světě“ uznala potřebu doplnit stávající ukazatele o údaje, které zohlední environmentální a sociální aspekty, a tím umožní soudržnější a komplexnější tvorbu politiky. K tomuto účelu představují environmentální hospodářské účty nástroj pro monitorování tlaků, jimiž působí hospodářství na životní prostředí, a pro zkoumání, jak by tyto tlaky mohly být zmírněny. Environmentální hospodářské účty poskytují více informací než národní účty samotné, neboť vypovídají o vzájemném působení faktorů souvisejících s hospodářstvím, domácnostmi a životním prostředím. Environmentální hospodářské účty představují důležitý zdroj údajů pro rozhodnutí přijímaná v oblasti životního prostředí a měly by být zohledňovány Komisí při posuzování dopadů. V souladu se zásadami udržitelného rozvoje a úsilím o dosažení ekonomiky efektivně využívající zdroje s minimálním znečištěním, které jsou zakotveny ve strategii Evropa 2020 a v různých významných iniciativách, je stále naléhavějším úkolem vytvořit rámec pro údaje, který bude důsledně zahrnovat kromě hospodářských otázek i otázky z oblasti životního prostředí.
(6)
Evropský systém účtů (ESA) stanovený nařízením Rady (ES) č. 2223/96 ze dne 25. června 1996 o Evropském systému národních a regionálních účtů ve Společenství (4) (dále jen „ESA 95“), který je v souladu se Systémem národních účtů (SNA) přijatým Statistickou komisí OSN v únoru 1993, je hlavním nástrojem hospodářských statistik Unie a mnoha hospodářských ukazatelů (včetně HDP). Rámec ESA lze používat pro analýzu a hodnocení různých aspektů hospodářství (například jeho struktury, určitých úseků nebo vývoje v čase), přesto však pro potřeby určitých konkrétních údajů, jako například pro analýzu vzájemných vztahů mezi životním prostředím a hospodářstvím, je nejlepším řešením sestavit samostatné satelitní účty.
(7)
Ve svých závěrech z června roku 2006 Evropská rada vyzvala Unii a členské státy, aby národní účty rozšířily o hlavní aspekty udržitelného rozvoje. Národní účty by proto měly být doplněny o integrované environmentální hospodářské účty poskytující plně odpovídající údaje.
(8)
Je velmi důležité, aby okamžitě po dosažení plné funkčnosti systému byly evropské environmentální hospodářské účty aktivně a přesně využívány ve všech členských státech a při tvorbě všech příslušných politik Unie a představovaly základ pro posuzování dopadů, akční plány, legislativní návrhy a další důležité výsledky politického rozhodování.
(9)
Aktuálnější údaje by rovněž bylo možné získat takzvaným „okamžitým odhadem“, který využívá statistické techniky podobné technikám používaným při sestavování předpovědí za účelem spolehlivých odhadů.
(10)
Satelitní účty umožňují pružně a bez přetěžování nebo narušení ústředního systému rozšířit analytické kapacity národních účtů na vybrané oblasti společenského zájmu, jako jsou tlaky na životní prostředí vyplývající z lidské činnosti. Satelitní účty by měly být pravidelně a ve srozumitelné podobě zpřístupňovány veřejnosti.
(11)
Systém integrovaných environmentálních hospodářských účtů (SEEA), který společně vyvinuly OSN, Evropská komise, Mezinárodní měnový fond, Organizace pro ekonomickou spolupráci a rozvoj a Světová banka, je satelitním systémem SNA. Spojuje hospodářské informace a informace o životním prostředí do společného rámce, který umožňuje měřit přínos životního prostředí pro hospodářství a vliv hospodářství na životní prostředí. Poskytuje tvůrcům politiky ukazatele a popisné statistické údaje pro sledování tohoto vzájemného působení a také databázi pro strategické plánování a analýzu politik za účelem nalezení udržitelnějších cest rozvoje.
(12)
SEEA v maximální možné míře slučuje a integruje jednotlivé kategorie environmentálních hospodářských účtů. Všechny tyto kategorie obecně rozšiřují stávající pojetí nákladů, tvorby kapitálu a základního kapitálu v SNA tím, že je doplňují dalšími údaji vyjádřenými ve fyzických jednotkách, což umožňuje zahrnout environmentální náklady a využití přírodních zdrojů ve výrobě, nebo je korigují díky zahrnutí těchto účinků vyjádřených v peněžních jednotkách. V rámci tohoto celkového zaměření se některé stávající kategorie značně liší, pokud jde o metodiku a pokud jde o otázky životního prostředí, kterých se týkají.
(13)
V roce 1994 předložila Komise svou první strategii „ekologického účetnictví“. Od té doby Komise (Eurostat) a členské státy vypracovaly a vyzkoušely metody účetnictví do takové míry, že několik členských států nyní pravidelně poskytuje první soubory environmentálních hospodářských účtů. Nejčastější jsou účty související s fyzickým tokem emisí do ovzduší (včetně skleníkových plynů) a účty materiálové spotřeby, jakož i peněžní účty výdajů na ochranu životního prostředí a daní souvisejících s životním prostředím.
(14)
Jedním z cílů pro období zahrnuté ve statistickém programu Společenství na období 2008 až 2012 je přijmout iniciativy k nahrazení dohod právními předpisy Unie v určitých oblastech, ve kterých se pravidelně vyhotovují evropské statistiky a které již dosáhly dostatečné zralosti.
(15)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 223/2009 ze dne 11. března 2009 o evropské statistice (5) poskytuje referenční rámec pro evropské environmentální hospodářské účty. Vyžaduje zejména, aby byly evropské statistiky v souladu se zásadami profesionální nezávislosti, nestrannosti, objektivity, spolehlivosti, statistické důvěrnosti a efektivity nákladů.
(16)
Jelikož se jednotlivé soubory environmentálních hospodářských účtů nacházejí ve stádiu vývoje a jsou na různém stupni zralosti, měla by být přijata modulární struktura umožňující přiměřenou pružnost, aby bylo mimo jiné možné zavést další moduly.
(17)
Měl by být zaveden program pilotních studií s cílem zlepšit kvalitu výkaznictví a údajů, posílit metodiku a připravit se na další vývoj.
(18)
Před zavedením dalších zpravodajských povinností by mělo být provedeno posouzení proveditelnosti.
(19)
Komise by měla mít pravomoc povolit členským státům během přechodných období výjimky, pokud jejich vnitrostátní statistické systémy vyžadují rozsáhlé úpravy.
(20)
Unie by měla podporovat zavádění environmentálních hospodářských účtů ve třetích zemích, zejména pak v zemích, které sdílí některé složky životního prostředí (zejména vodu) s členskými státy EU.
(21)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž vytvoření společného rámce pro sběr údajů, sestavování, předávání a vyhodnocování evropských environmentálních hospodářských účtů, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(22)
Na Komisi by měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o přizpůsobení modulů environmentálnímu, hospodářskému a technickému vývoji a poskytnutí metodických pokynů. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(23)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení a řádného fungování systému evropských environmentálních hospodářských účtů by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (6).
(24)
Byl konzultován Výbor pro evropský statistický systém,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví společný rámec pro sběr, sestavování, předávání a vyhodnocování evropských environmentálních hospodářských účtů za účelem vytváření environmentálních hospodářských účtů jakožto satelitních účtů k ESA 95 tím, že stanoví metodiku, společné standardy, definice, klasifikace a účetní pravidla, jež mají být používány pro sestavování environmentálních hospodářských účtů.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„emisí do ovzduší“ fyzický tok plynných látek nebo prachových částic z národního hospodářství (výrobních nebo spotřebních procesů) do ovzduší, které je součástí systému životního prostředí;
2)
„daní související s životním prostředím“ daň, jejíž daňový základ tvoří fyzická jednotka (případně její zástupná jednotka) něčeho, co má určitý prokázaný negativní vliv na životní prostředí, a která je v systému ESA-95 označena jako daň;
3)
„účty materiálových toků na makroekonomické úrovni (EW-MFA)“ ucelené zaznamenávání materiálových vstupů do národního hospodářství, změn materiálových zásob v hospodářství a materiálových výstupů do jiných hospodářství nebo do životního prostředí.
Článek 3
Moduly
1. Environmentální hospodářské účty, které mají být sestavovány v rámci společného rámce podle článku 1, se dělí do těchto modulů:
a)
modul pro účty emisí do ovzduší uvedený v příloze I;
b)
modul pro daně související s životním prostředím podle ekonomických činností uvedený v příloze II;
c)
modul pro účty materiálových toků na makroekonomické úrovni uvedený v příloze III.
2. Každá příloha obsahuje tyto údaje:
a)
cíle, pro které mají být účty sestavovány;
b)
rozsah pokrytí účtů;
c)
seznam ukazatelů, pro které mají být sestavovány a předávány údaje;
d)
první referenční rok, četnost a lhůty pro předávání sestavených uvedených účtů;
e)
vykazovací tabulky;
f)
maximální délku přechodných období uvedených v článku 8, na která může Komise povolit výjimky.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 9, je-li to nezbytné s ohledem na environmentální, hospodářský nebo technický vývoj, za účelem:
a)
poskytnutí metodických pokynů a
b)
aktualizace příloh uvedených v odstavci 1 týkající se informací uvedených v odst. 2 písm. c), d) a e),
Při výkonu pravomoci podle tohoto odstavce Komise zajistí, aby jí vydané akty v přenesené pravomoci nepředstavovaly pro členské státy a respondenty další podstatnou administrativní zátěž.
Článek 4
Pilotní studie
1. Komise vypracuje program pro pilotní studie, které by měly členské státy provést na základě dobrovolnosti, s cílem zlepšit kvalitu vykazování a údajů, vytvořit dlouhodobé časové řady a vyvinout metodiku. Program zahrnuje pilotní studie, které mají ověřit proveditelnost zavedení nových modulů environmentálních hospodářských účtů. Při vypracovávání tohoto programu Komise zajistí, aby členským státům a respondentům nevznikla žádná další administrativní nebo finanční zátěž.
2. Závěry z pilotních studií Komise vyhodnotí a zveřejní, přičemž vezme v úvahu přínosy dostupnosti údajů v poměru k nákladům na jejich sběr a k administrativní zátěži respondentů. Tyto závěry se zohlední v návrzích na zavedení nových modulů environmentálních hospodářských účtů, jež může Komise zahrnout do zprávy podle článku 10.
Článek 5
Sběr údajů
1. V souladu s přílohami tohoto nařízení členské státy shromažďují údaje nezbytné pro sledování ukazatelů uvedených v čl. 3 odst. 2 písm. c).
2. Členské státy shromažďují potřebné údaje tak, že uplatní zásadu administrativního zjednodušení a kombinují tyto zdroje:
a)
zjišťování;
b)
postupy statistického odhadování v případě, že některé ukazatele nebyly sledovány u všech jednotek;
c)
administrativní zdroje.
3. Členské státy informují Komisi a poskytnou podrobné údaje o použitých metodách a zdrojích.
Článek 6
Předávání údajů Komisi (Eurostatu)
1. Členské státy předají Komisi (Eurostatu) údaje uvedené v přílohách, včetně důvěrných údajů, a to ve lhůtách stanovených v těchto přílohách.
2. Údaje se předávají v příslušném technickém formátu, který stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2.
Článek 7
Posouzení kvality
1. Pro účely tohoto nařízení se na údaje, které mají být předány, použijí kritéria kvality uvedená v čl. 12 odst. 1 nařízení (ES) č. 223/2009.
2. Členské státy předloží Komisi (Eurostatu) zprávu o kvalitě předávaných údajů.
3. Při uplatňování kritérií kvality uvedených v odstavci 1 na údaje, na které se vztahuje toto nařízení, přijme Komise prováděcí akty ke stanovení způsobu zpracování, struktury a periodicity zpráv o kvalitě. Tyto akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2.
4. Komise (Eurostat) posoudí kvalitu předávaných údajů a může do jednoho měsíce od jejich obdržení požádat dotyčný členský stát, aby předložil doplňující informace ohledně těchto údajů nebo případně souboru revidovaných údajů.
Článek 8
Výjimky
1. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými povolí členským státům během přechodných období uvedených v přílohách výjimky, pokud jejich vnitrostátní statistické systémy vyžadují rozsáhlé úpravy. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2.
2. Za účelem získání výjimky podle odstavce 1 předloží dotyčný členský stát Komisi řádně odůvodněnou žádost do 12. listopadu 2011.
Článek 9
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 3 odst. 3 je Komisi svěřena na dobu pěti let od 11. srpna 2011. Komise předloží zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 3 odst. 3 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 3 odst. 3 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 10
Zprávy a přezkum
Komise předloží do 31. prosince 2013 Evropskému parlamentu a Radě a poté jim předkládá každé tři roky zprávu o uplatňování tohoto nařízení. Ve zprávě se vyhodnotí zejména kvalita předávaných údajů, metody shromažďování údajů, administrativní zátěž pro členské státy a respondenty, jakož i proveditelnost a efektivnost těchto statistik.
Ke zprávě budou ve vhodných případech a s přihlédnutím k závěrům podle čl. 4 odst. 2 připojeny návrhy:
-
na zavedení nových modulů environmentálních hospodářských účtů, jako jsou například výdaje a výnosy spojené s ochranou životního prostředí (EPER)/účty výdajů na ochranu životního prostředí (EPEA), sektor environmentálního zboží a služeb (EGSS), účty energií, dotace související s životním prostředím, účty výdajů na využívání, správu a řízení přírodních zdrojů (RUMEA), účty vody (kvantitativní a kvalitativní), účty odpadů, účty lesů, účty ekosystémových služeb, účty materiálových zásob na makroekonomické úrovni (EW-MSA) a měření nevyužitých vytěžených zemních materiálů (včetně zeminy),
-
zaměřené na další zvyšování kvality údajů a metod jejich shromažďování, čímž se zlepší pokrytí a srovnatelnost údajů a sníží administrativní zátěž pro podniky a správní orgány.
Článek 11
Výbor
1. Komisi je nápomocen Výbor pro evropský statistický systém zřízený nařízením (ES) č. 223/2009. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 12
Vstup v platnost
Tato nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 6. července 2011.