ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Νοεμβρίου 2011
για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι οργανισμοί εξαγωγικών πιστώσεων («ΟΕΠ») συμβάλλουν στην ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου υποστηρίζοντας τις εξαγωγές και τις επενδύσεις εταιρειών κατά τρόπο που συμπληρώνει την παροχή κεφαλαίων και ασφάλισης από τον ιδιωτικό τομέα. Η Ένωση είναι μέρος του Διακανονισμού περί των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης («ο Διακανονισμός») του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης («ΟΟΣΑ»). Ο Διακανονισμός, όπως συνήφθη από τους Συμμετέχοντες, ρυθμίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις χρηματοδότησης που μπορούν να προσφέρουν οι ΟΕΠ για να προαγάγουν ίσους όρους ανταγωνισμού στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης.
(2)
Βάσει της απόφασης 2001/76/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για την τροποποίηση της απόφασης της 4ης Απριλίου 1978 περί εφαρμογής ορισμένων κατευθυντηρίων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (2) και της απόφασης 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για την εφαρμογή των αρχών συμφωνίας-πλαισίου στη χρηματοδότηση έργων στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (3), οι κατευθυντήριες γραμμές που περιέχονται στον Διακανονισμό και οι ειδικοί κανόνες για τη χρηματοδότηση έργων εφαρμόζονται στην Ένωση.
(3)
Ο Διακανονισμός συμβάλλει έμμεσα, μέσω της δράσης των ΟΕΠ, στο ανοικτό και δίκαιο εμπόριο και στις επενδύσεις εταιρειών, οι οποίες άλλως θα είχαν πιο περιορισμένη πρόσβαση σε πιστωτικές διευκολύνσεις που παρέχει ο ιδιωτικός τομέας.
(4)
Τα κράτη μέλη, κατά τη θέσπιση, την ανάπτυξη και την εφαρμογή των εθνικών μηχανισμών εξαγωγικών πιστώσεων και κατά την εκτέλεση της εποπτείας επί των δραστηριοτήτων εξαγωγικών πιστώσεων που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, θα πρέπει να συμμορφώνονται προς τις γενικές διατάξεις της Ένωσης για την εξωτερική δράση, όπως η εδραίωση της δημοκρατίας, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής και η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
(5)
Οι Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό συμμετέχουν σε μια συνεχή διαδικασία που αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση της στρέβλωσης της αγοράς και στην καθιέρωση ίσων όρων ανταγωνισμού, όπου τα ασφάλιστρα που χρεώνουν οι ΟΕΠ βασίζονται στον κίνδυνο και θα πρέπει να επαρκούν για την κάλυψη του λειτουργικού κόστους και των ζημιών σε μακροπρόθεσμη βάση και σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, τα συστήματα εξαγωγικών πιστώσεων λειτουργούν κατά τρόπο διαφανή και οι οργανισμοί υποβάλλουν σχετικές εκθέσεις στον ΟΟΣΑ.
(6)
Οι καλά στοχοθετημένες εξαγωγικές πιστώσεις που χορηγούν οι ΟΕΠ μπορούν να συμβάλλουν στη δημιουργία ευκαιριών πρόσβασης για τις εταιρείες της Ένωσης, μεταξύ άλλων για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ).
(7)
Οι Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό και τα κράτη μέλη της Ένωσης συμφώνησαν να δημοσιοποιούν ορισμένες πληροφορίες σχετικά με τις εξαγωγικές πιστώσεις σύμφωνα με τους κανόνες περί διαφάνειας του ΟΟΣΑ και της Ένωσης, προκειμένου να διευκολύνουν την εξασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού για τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό και τα κράτη μέλη.
(8)
Η Ένωση εφαρμόζει μέτρα για τη διαφάνεια και την υποβολή εκθέσεων, όπως ορίζει το παράρτημα I.
(9)
Δεδομένων των εντεινόμενων ανταγωνιστικών συνθηκών στις παγκόσμιες αγορές και προκειμένου να αποφεύγονται τυχόν ανταγωνιστικά μειονεκτήματα για τις εταιρείες της Ένωσης, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την εξουσιοδότηση διαπραγμάτευσης από τα κράτη μέλη, θα πρέπει να υποστηρίξει τις προσπάθειες του ΟΟΣΑ να προσελκύσει τη συνεργασία μη Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό. Η Επιτροπή θα πρέπει να χρησιμοποιεί διμερείς και πολυμερείς διαπραγματεύσεις με σκοπό τη θέσπιση παγκόσμιων προτύπων για τις εξαγωγικές πιστώσεις που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Τα παγκόσμια πρότυπα στον τομέα αυτό αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για να ισχύουν ίσοι όροι ανταγωνισμού στο διεθνές εμπόριο.
(10)
Μολονότι οι χώρες του ΟΟΣΑ καθοδηγούνται από τον Διακανονισμό, οι εκτός ΟΟΣΑ χώρες είναι μη Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό, και τούτο μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος για τους εξαγωγείς των χωρών αυτών. Οι χώρες αυτές παροτρύνονται, ως εκ τούτου, να εφαρμόζουν τον Διακανονισμό προκειμένου να διασφαλίζονται ίσοι όροι ανταγωνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο.
(11)
Λαμβανομένης υπόψη της πολιτικής της Ένωσης για τη βελτίωση της νομοθεσίας με στόχο την απλοποίηση και τη βελτίωση της υπάρχουσας νομοθεσίας, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, κατά τις μελλοντικές ανασκοπήσεις του Διακανονισμού, θα εστιάσουν την προσοχή, ενδεχομένως, στη μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων για τις επιχειρήσεις και τις εθνικές διοικήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ΟΕΠ.
(12)
Οι Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό αποφάσισαν να προβούν σε τροποποίηση και εξορθολογισμό του Διακανονισμού. Οι συμφωνηθείσες αλλαγές καθιστούν το κείμενο πιο φιλικό προς τον χρήστη, πιο συνεπές όσον αφορά τις συναφείς διεθνείς υποχρεώσεις και πιο διαφανές, ιδίως για τους μη Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό. Επιπλέον, οι Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό συμφώνησαν επίσης να ενσωματώσουν στο κείμενο του Διακανονισμού τους κανόνες περί χρηματοδότησης έργων που θεσπίσθηκαν με την απόφαση 2001/77/ΕΚ και τους κανόνες περί εξαγωγικών πιστώσεων για τα πλοία, που θεσπίσθηκαν με την απόφαση 2002/634/ΕΚ του Συμβουλίου (4) που τροποποιεί την απόφαση 2001/76/ΕΚ.
(13)
Η απόφαση 2001/76/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε, θα πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από τον παρόντα κανονισμό και το προσαρτημένο σε αυτόν ενοποιημένο και αναθεωρημένο κείμενο του Διακανονισμού, και η απόφαση 2001/77/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθεί.
(14)
Η Επιτροπή, προκειμένου να επιτύχει την ομαλή και ταχεία ενσωμάτωση στην ενωσιακή νομοθεσία των τροποποιήσεων των κατευθυντήριων γραμμών που ορίζονται στον Διακανονισμό, όπως συμφωνήθηκε από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό, θα πρέπει να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για την τροποποίηση του παραρτήματος II, όπου αυτό είναι απαραίτητο. Κατά συνέπεια, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά τις τροποποιήσεις των κατευθυντήριων γραμμών, όπως συμφωνήθηκαν από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό. Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να προβαίνει σε κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνώμονα. Κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και σωστή διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Εφαρμογή του Διακανονισμού
Οι κατευθυντήριες γραμμές που περιέχονται στον Διακανονισμό περί των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης («ο Διακανονισμός») εφαρμόζονται στην Ένωση. Το κείμενο του Διακανονισμού προσαρτάται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 2
Εξουσιοδότηση
Η Επιτροπή εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 3 για την τροποποίηση του παραρτήματος II, ως αποτέλεσμα τροποποιήσεων των κατευθυντήριων γραμμών που συμφωνήθηκαν από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό.
Εφόσον, στην περίπτωση τροποποιήσεων του παραρτήματος II ως αποτελέσματος των τροποποιήσεων των κατευθυντήριων γραμμών που συμφωνήθηκαν από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό, τούτο απαιτείται από επιτακτικούς λόγους επείγοντος, η διαδικασία του άρθρου 4 εφαρμόζεται στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδόθηκαν σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Άρθρο 3
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η αναφερόμενη στο άρθρο 2 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή επ’ αόριστον από την 9η Δεκεμβρίου 2011.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 2 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης θέτει τέρμα στην εξουσιοδότηση που καθορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα οιωνδήποτε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων οι οποίες ισχύουν ήδη.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εκδοθείσα σύμφωνα με το άρθρο 2 τίθεται σε ισχύ μόνο εάν δεν έχουν αντιταχθεί σε αυτή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν, αμφότερα, ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν προτίθενται να προβάλουν αντίρρηση. Το διάστημα αυτό παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 4
Διαδικασία επείγοντος
1. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του παρόντος άρθρου τίθενται σε ισχύ αμέσως και εφαρμόζονται εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο αναφέρει τους λόγους προσφυγής στη διαδικασία επείγοντος.
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν να διατυπώνουν αντιρρήσεις σχετικά με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 5. Σε αυτή την περίπτωση, η Επιτροπή καταργεί αμελλητί την πράξη μετά την κοινοποίηση στην οποία προβαίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο όσον αφορά την απόφασή του να προβάλει αντίρρηση.
Άρθρο 5
Διαφάνεια και υποβολή εκθέσεων
Τα μέτρα σχετικά με τη διαφάνεια και την υποβολή εκθέσεων που πρόκειται να εφαρμοσθούν στην Ένωση παρατίθενται στο παράρτημα I.
Άρθρο 6
Κατάργηση
Καταργούνται οι αποφάσεις 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 16 Νοεμβρίου 2011.
NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1233/2011
ze dne 16. listopadu 2011
o uplatňování některých pravidel v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů a o zrušení rozhodnutí Rady 2001/76/ES a 2001/77/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Exportní úvěrové agentury přispívají k rozvoji světového obchodu, neboť podporují vývoz a investice společností, a to způsobem, který je doplňkem k poskytování financí a pojištění ze strany soukromého sektoru. Unie je stranou Ujednání Organizace pro ekonomickou spolupráci a rozvoj (OECD) o státem podporovaných vývozních úvěrech (dále jen „ujednání“). Ujednání, jak bylo účastníky uzavřeno, upravuje finanční podmínky, jež mohou exportní úvěrové agentury nabízet s cílem vytvořit v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů rovné podmínky pro všechny.
(2)
Na základě rozhodnutí Rady 2001/76/ES ze dne 22. prosince 2000, kterým se nahrazuje rozhodnutí ze dne 4. dubna 1978 o uplatňování některých pravidel v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů (2), a rozhodnutí Rady 2001/77/ES ze dne 22. prosince 2000 o uplatňování zásad rámcové dohody o financování projektů v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů (3) se v Unii používají pravidla uvedená v ujednání a zvláštní pravidla financování projektů.
(3)
Prostřednictvím činnosti exportních úvěrových agentur ujednání nepřímo podporuje svobodný a spravedlivý obchod a investice společností, které by jinak měly obtížnější přístup k úvěrovým prostředkům poskytovaným soukromým sektorem.
(4)
Členské státy by se měly při vytváření, rozvíjení a uplatňování svých vnitrostátních systémů vývozních úvěrů a při výkonu dohledu nad činností v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů řídit obecnými ustanoveními týkajícími se vnější činnosti Unie, jako je upevňování demokracie, dodržování lidských práv, soudržnost politik ve prospěch rozvoje a boj proti změně klimatu.
(5)
Účastníci ujednání jsou zapojeni do nepřetržitého procesu, jehož cílem je minimalizovat narušení trhu a vytvořit rovné podmínky, za kterých bude pojistné účtované exportními úvěrovými agenturami založeno na riziku, bude přiměřené s ohledem na pokrytí dlouhodobých provozních nákladů a ztrát a bude v souladu se závazky Světové obchodní organizace. Aby bylo dosaženo tohoto cíle, fungují systémy vývozních úvěrů transparentním způsobem a agentury v souladu s tím předkládají zprávy OECD.
(6)
Správně zaměřené vývozní úvěry poskytované exportními úvěrovými agenturami mohou zlepšit možnosti přístupu společností Unie na trh, včetně malých a středných podniků.
(7)
Účastníci ujednání a členské státy Unie se v souladu s pravidly transparentnosti OECD a Unie dohodli na zveřejňování určitých informací o vývozních úvěrech, aby byly pro účastníky ujednání a členské státy vytvořeny rovné podmínky.
(8)
Unie uplatňuje opatření týkající se transparentnosti a podávání zpráv, která jsou uvedena v příloze I.
(9)
S ohledem na silnější konkurenci na světových trzích a za účelem předcházení konkurenčnímu znevýhodnění společností Unie by Komise vzhledem ke zmocnění k jednání, které jí udělily členské státy, měla podpořit snahu OECD o oslovení stran, které se ujednání neúčastní. Komise by měla využít dvoustranných a vícestranných jednání k tomu, aby stanovila celosvětové normy pro státem podporované vývozní úvěry. Celosvětové normy v této oblasti jsou předpokladem rovných podmínek pro všechny účastníky světového obchodu.
(10)
Země OECD se sice ujednáním řídí, nečlenské země OECD však nejsou účastníky ujednání, což by mohlo vést ke konkurenční výhodě pro vývozce z těchto zemí. Tyto země se proto vyzývají, aby ujednání uplatňovaly, a zajistily tak rovné podmínky pro všechny i na celosvětové úrovni.
(11)
S ohledem na politiku zdokonalování tvorby právních předpisů Unie, jejímž účelem je zjednodušit a zlepšit stávající předpisy, se Komise a členské státy při budoucích revizích ujednání soustředí na případné snížení administrativní zátěže podniků a vnitrostátních správních orgánů, včetně exportních úvěrových agentur.
(12)
Účastníci ujednání se rozhodli ujednání upravit a racionalizovat. Změny, na kterých se dohodli, se týkají lepší praktické použitelnosti, větší konzistentnosti příslušných mezinárodních závazků a dosažení větší transparentnosti, zejména vůči státům, které nejsou účastníky ujednání. Účastníci ujednání se navíc dohodli, že do textu ujednání začlení pravidla financování projektů zavedená rozhodnutím 2001/77/ES a pravidla vývozních úvěrů pro lodě zavedená rozhodnutím Rady 2002/634/ES (4), kterým se mění rozhodnutí 2001/76/ES.
(13)
Rozhodnutí 2001/76/ES v pozměněném znění by proto mělo být zrušeno a nahrazeno tímto nařízením, přičemž konsolidovaný a revidovaný text ujednání by měl být připojen k tomuto nařízení jako příloha, a rozhodnutí 2001/77/ES by mělo být zrušeno.
(14)
Za účelem bezproblémového a rychlého zapracování změn pravidel stanovených v ujednání, na nichž se dohodli účastníci ujednání, do právních předpisů Unie by Komise měla v případě potřeby přijmout ke změně přílohy II akty v přenesené pravomoci, kterými se mění příloha II. Na Komisi by proto měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změny pravidel dojednané účastníky ujednání. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Použití ujednání
V Unii se použijí pravidla uvedená v Ujednání o státem podporovaných vývozních úvěrech („dále jen ujednání“). Znění ujednání je uvedeno v příloze k tomuto nařízení.
Článek 2
Přenesení pravomoci
Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 3, kterými se mění příloha II, pokud je to nezbytné v důsledku změn pravidel, které dojednali účastníci ujednání.
Ve zvláště závažných naléhavých případech se na akty v přenesené pravomoci podle tohoto článku, kterými se mění příloha II v důsledku změn pravidel, které dojednali účastníci ujednání, použije postup uvedený v článku 4.
Článek 3
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 2 je svěřena Komisi na dobu neurčitou počínaje 9. prosincem 2011.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 2 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 2 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 4
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení o aktu v přenesené pravomoci poskytnutém Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky postupem uvedeným v čl. 3 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 5
Transparentnosti a podávání zpráv
Opatření uplatňovaná v Unii, která se týkají transparentnosti a podávání zpráv, jsou uvedena v příloze I.
Článek 6
Zrušení
Rozhodnutí 2001/76/ES a 2001/77/ES se zrušují.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 16. listopadu 2011.