ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 18ης Ιουνίου 2010
για την εξαίρεση της Banque de France από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 3853]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2010/342/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (1), και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 4,
την αίτηση που υποβλήθηκε από τη Γαλλία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στις 27 Νοεμβρίου 2009, η Γαλλία υπέβαλε στην Επιτροπή αίτηση δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, ζητώντας την εξαίρεση από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται από την Banque de France.
(2)
Στη Γαλλία, η Banque de France διέπεται από τον «Νομισματικό και χρηματοπιστωτικό κώδικα», όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο αριθ. 2008-776 της 4ης Αυγούστου 2008 (2). Το άρθρο L. 141-6 του «Νομισματικού και χρηματοπιστωτικού κώδικα» επιτρέπει στην Banque de France να λαμβάνει από τους ενδιαφερόμενους της αγοράς κάθε πληροφορία που είναι αναγκαία για την άσκηση των βασικών λειτουργιών της. Η «σύμβαση παροχής δημόσιας υπηρεσίας μεταξύ του κράτους και της Banque de France» (3) (εφεξής «η σύμβαση»), η οποία ανανεώνεται ανά τριετία, αναφέρει ρητά την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας από την Banque de France ως μια εκ των αρμοδιοτήτων της.
(3)
Η Banque de France έχει θεσπίσει ίδιο κώδικα δεοντολογίας (4) (εφεξής «ο κώδικας»), ο οποίος βασίζεται ουσιαστικά στον «Code of Conduct Fundamentals for credit rating agencies», που εξέδωσε ο Διεθνής Οργανισμός Επιτροπών Κινητών Αξιών (IOSCO).
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 πρέπει να πληρούνται τέσσερα κριτήρια για να εξαιρεθεί η Banque de France από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού.
(5)
Πρώτον, η αξιολογούμενη οντότητα δεν καταβάλλει τίμημα για τις αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητάς της. Το σημείο 1.3 του κώδικα ορίζει ότι η Banque de France δεν αμείβεται από τις αξιολογούμενες οντότητες σε αντάλλαγμα της αξιολόγησης που τους αποδίδει και σχετικά με την οποία τις ενημερώνει. Στο σημείο 2.2 του κώδικα διευκρινίζεται ότι η αμοιβή για την υπηρεσία καταβάλλεται από τους χρήστες (χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του FIBEN - «Fichier Bancaire des Entreprises») των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, σύμφωνα με κοστολόγιο που δημοσιεύεται.
(6)
Δεύτερον, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας δεν ανακοινώνονται στο ευρύ κοινό. Το σημείο 1.5 του κώδικα προβλέπει ότι οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας δεν δημοσιοποιούνται. Νομίμως πρόσβαση σε αυτές έχουν μόνον ορισμένες οντότητες, κατάλογος των οποίων παρατίθεται στον κώδικα και τις οποίες πρέπει να προσδιορίζει η Banque of France προκειμένου αυτές να έχουν πρόσβαση στην αξιολόγηση.
(7)
Τρίτον, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να γίνονται σύμφωνα με αρχές, πρότυπα και διαδικασίες που εγγυώνται επαρκώς την ακεραιότητα και ανεξαρτησία των δραστηριοτήτων αξιολόγησης, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Οι διατάξεις του «Νομισματικού και χρηματοπιστωτικού κώδικα», και ιδίως τα άρθρα L.142-9 και L.164-2, διασφαλίζουν ότι οι αναλυτές και υπάλληλοι της Banque de France δεσμεύονται από την αρχή του επαγγελματικού απορρήτου και από κανόνες που αφορούν τη σύγκρουση συμφερόντων, που καθιερώνονται με τους κώδικες επαγγελματικής δεοντολογίας και με τον κώδικα χρηματοπιστωτικής δεοντολογίας της Banque de France, όπως έχει εγκριθεί από τον υπουργό «οικονομίας, οικονομικών και βιομηχανίας». Επιπλέον, ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης της Banque de France περιέχει διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες το προσωπικό της απαγορεύεται να βρίσκεται ή να παραμένει σε κατάσταση σύγκρουσης συμφερόντων. Η Banque de France υπόκειται σε μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, που ασκείται από ανεξάρτητο στέλεχος αρμόδιο για τη δεοντολογία και το προσωπικό αυτού, επιφορτισμένο με τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής του κώδικα δεοντολογίας ή που είναι πλήρως ενσωματωμένοι μέσω της συλλογικής δομής στην οργάνωση της διοίκησής της και αποτελούν αποτελεσματικό μέσο για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τους κανόνες περί ακεραιότητας και ανεξαρτησίας. Οι απαιτήσεις αυτές ορίζονται στον νόμο, επομένως σε περίπτωση μη συμμόρφωσης επιβάλλεται ποινή. Επιπλέον, ο κώδικας καθορίζει τους αναγκαίους διαδικαστικούς κανόνες και θέτει πρότυπα για να διασφαλιστούν τα εξής: i) η ακεραιότητα και η ποιότητα της διαδικασίας αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (κυρίως η τυποποίηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, ο εντοπισμός της προέλευσης των αποφάσεων και η διαδικασία ποιοτικού ελέγχου), ii) οι κατάλληλες διαδικασίες διαφάνειας και επικοινωνίας (μεταξύ άλλων, οι κανόνες πρόσβασης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, η δημοσίευση των μεθόδων και της εξέλιξης των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας) και iii) τα μέτρα για την πρόληψη σύγκρουσης συμφερόντων (μεταξύ άλλων, η υποχρέωση δέουσας επιμέλειας εκ μέρους των αναλυτών και οι κανόνες λειτουργίας των εθνικών και περιφερειακών επιτροπών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας).
(8)
Τέταρτον, η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας δεν πρέπει να συνδέεται με τα χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδει η αντίστοιχη κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους. Το σημείο 1.1 του κώδικα προβλέπει ότι οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδει η Banque de France αφορούν μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις. Οι αξιολογήσεις αυτές αφορούν επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στη γαλλική μητροπολιτική επικράτεια και στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, οι δε τελευταίες καλύπτονται από το «Institut d’émission des départements d’outre-mer» (IEDOM). Η σύμβαση ορίζει ότι οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδει η Banque de France αφορούν επιχειρήσεις. Επομένως, η Banque de France δεν εκδίδει αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που αφορούν χρηματοπιστωτικά μέσα εκδιδόμενα από το γαλλικό κράτος ούτε από άλλο κράτος μέλος και τα οποία προορίζονται για το κοινό.
(9)
Λαμβανομένων υπόψη των παραγόντων που εξετάζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 2 έως 8, κρίνεται ότι η Banque de France πληροί τα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 σε ό,τι αφορά την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας.
(10)
Επομένως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 δεν πρέπει να εφαρμοστεί στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται από την Banque de France.
(11)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της ευρωπαϊκής επιτροπής κινητών αξιών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η Banque de France υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009.
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 δεν εφαρμόζεται στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται από την Banque de France.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 18 Ιουνίου 2010.
ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 18. června 2010,
kterým se Banque de France vyjímá z působnosti nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1060/2009 o ratingových agenturách
(oznámeno pod číslem K(2010) 3853)
(Text s významem pro EHP)
(2010/342/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1060/2009 ze dne 16. září 2009 o ratingových agenturách (1), a zejména na čl. 2 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na žádost Francie,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 27. listopadu 2009 předložila Francie Komisi žádost podle čl. 2 odst. 4 nařízení (ES) č. 1060/2009 týkající se vynětí ratingů vydávaných Banque de France z působnosti nařízení (ES) č. 1060/2009.
(2)
Banque de France ve Francii podléhá předpisu „Code monétaire et financier“ ve znění zákona č. 2008-776 ze dne 4. srpna 2008 (2). Článek L.141-6 předpisu „Code monétaire et financier“ umožňuje Banque de France získat od účastníků trhu všechny nezbytné informace, které potřebuje k vykonávání svých základních funkcí. Smlouva „Contrat de service public entre l’Etat et la Banque de France“ (3) (dále jen „smlouva“), obnovovaná každé tři roky, uvádí vydávání ratingů Banque de France výslovně jako jednu z činností, kterou má Banque de France vykonávat.
(3)
Banque de France stanovila svůj vlastní kodex chování (4) (dále jen „kodex“) v zásadě založený na kodexu chování ratingových agentur vydaný Mezinárodní organizací komisí pro cenné papíry (IOSCO).
(4)
Podle čl. 2 odst. 2 písm. d) nařízení (ES) č. 1060/2009 musí být splněny čtyři předpoklady, aby mohly být ratingy vypracované Banque de France vyňaty z působnosti uvedeného nařízení.
(5)
Za prvé ratingy nemůže platit hodnocená osoba. Podle bodu 1.3 kodexu nedostává Banque de France od hodnocených osob za vypracování ratingů, které se na ně vztahují a o nichž jsou informovány, žádnou odměnu. Podle bodu 2.2 kodexu však uživatelé ratingů (úvěrové instituce, jež jsou klienty FIBEN - „Fichier Bancaire des Entreprises“) musí za službu uhradit poplatek v souladu se zveřejněnou sazbou.
(6)
Za druhé nesmějí být ratingy zveřejňovány. Bod 1.5 kodexu stanoví, že ratingy nesmějí být zpřístupňovány veřejnosti. Přístup k ratingům je zákonem omezen na určité kategorie účastníků, kteří jsou uvedeni v kodexu a které Banque de France musí identifikovat předtím, než k ratingům získají přístup.
(7)
Za třetí musí být ratingy vydávány v souladu se zásadami, standardy a postupy zajišťujícími odpovídající čestnost a poctivost a nezávislost ratingových činností, jak stanoví nařízení (ES) č. 1060/2009. Ustanovení předpisu „Code monétaire et financier“, zejména články L.142-9 a L.164-2 zajišťují, že analytici a agenti zaměstnaní v Banque de France jsou vázáni povinností mlčenlivosti a pravidly týkajícími se střetu zájmů, které jsou zahrnuty do pravidel týkajících se profesní etiky a do kodexu finanční etiky Banque de France schválených ministerstvem hospodářství, financí a průmyslu. Služební řád Banque de France navíc obsahuje ustanovení, jejichž výslovným cílem je zabránit tomu, aby se agenti dostávali do situací střetu zájmů nebo aby v takových situacích setrvali. Prostřednictvím mechanismů vnitřní kontroly, vykonávaných nezávislým úředníkem pro etiku a jeho personálem, pověřenými kontrolou uplatňování etického kodexu, nebo prostřednictvím struktury kolegia, které je plně začleněné do organizace řízení Banque de France, má Banque de France účinný soubor nástrojů k prosazování souladu s pravidly týkajícími se čestnosti a poctivosti, jakož i nezávislosti. Vzhledem k tomu, že tyto požadavky jsou zakotveny v zákoně, lze v případě jejich nedodržení uložit sankce. Kodex navíc stanoví nezbytná pravidla pro postupy, jakož i vhodné standardy zajišťující: i) řádné fungování a kvalitu procesu vydávání ratingů (včetně formalizace rozhodovacího procesu, vysledovatelnosti rozhodnutí a procesu kontroly kvality, ii) dodržování příslušných postupů transparentnosti a komunikace (včetně pravidel přístupu k ratingům, zveřejňování metod a vývoje činností spojených s vydáváním ratingů a iii) opatření pro zabránění střetu zájmů (včetně uplatňování zásady náležité opatrnosti ze strany analytiků, jakož i fungování národních a regionálních ratingových výborů).
(8)
Za čtvrté se ratingy nesmí vztahovat na finanční nástroje vydané příslušnými členskými státy těchto centrálních bank. Podle bodu 1.1 kodexu se ratingy vydávané Banque de France vztahují na nefinanční společnosti. Týkají se společností usazených v metropolitní Francii a ve francouzských zámořských departementech, které spadají do působnosti „Institut d’émission des départements d’outre-mer“ (IEDOM). Smlouva stanoví, že se ratingy vydávané Banque de France vztahují na společnosti. Banque de France proto nevydává ratingy v souvislosti s veřejnou nabídkou finančních nástrojů vydávaných francouzským státem ani jiným členským státem.
(9)
S ohledem na skutečnosti uvedené ve 2. až 8. bodě odůvodnění lze vycházet z toho, že Banque de France splňuje podmínky uvedené v čl. 2 odst. 2 písm. d) nařízení (ES) č. 1060/2009, pokud jde o vydávání ratingů.
(10)
Nařízení (ES) č. 1060/2009 by se proto nemělo vztahovat na ratingy vydávané Banque de France.
(11)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Evropského výboru pro cenné papíry,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Banque de France spadá do působnosti čl. 2 odst. 2 písm. d) nařízení (ES) č. 1060/2009.
Nařízení (ES) č. 1060/2009 se nevztahuje na ratingy vydávané Banque de France.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 18. června 2010.