ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Δεκεμβρίου 2011
για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού
(2012/23/ΕΕ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπ’ όψιν τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχεία α) και γ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) και παράγραφος 8) πρώτο εδάφιο,
την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα εξής:
(1)
Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») συνιστά σημαντική βελτίωση του καθεστώτος που αφορά την ευθύνη των μεταφορέων και την αποζημίωση των επιβατών που μεταφέρονται δια θαλάσσης.
(2)
Το Πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη Σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις ερμηνεύονται από τα Συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από κοινού ως ενιαία πράξη.
(3)
Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών άπτονται του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1). Η Ένωση έχει επομένως αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών.
(4)
Μετά την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, οι κανόνες δικαιοδοσίας που ορίζονται στο άρθρο 10 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών θα πρέπει να υπερισχύουν των αντίστοιχων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(5)
Ωστόσο, οι κανόνες του άρθρου 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών περί αναγνώρισης και εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων δεν θα πρέπει να υπερισχύουν ούτε των οικείων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επεκτείνονται στη Δανία βάσει της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (2), ούτε των κανόνων της Σύμβασης του Λουγκάνο της 16ης Σεπτεμβρίου 1988 (3) για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ούτε της Σύμβασης του Λουγκάνο της 30ής Οκτωβρίου 2007 (4) για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, διότι σκοπός της εφαρμογής των κανόνων αυτών είναι να εξασφαλισθεί η αναγνώριση και η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων τουλάχιστον στον αυτό βαθμό με τον προβλεπόμενο δυνάμει των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών.
(6)
Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι ανοικτό προς επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση από κράτη και από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη, τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητες σε ορισμένα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών.
(7)
Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, επιτρέπεται η σύναψη του Πρωτοκόλλου από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.
(8)
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, για τις οποίες ισχύει το Πρωτόκολλο 21 σχετικά με τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύονται ως μέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου της Αθήνας.
(9)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της απόφασης αυτής και δεν δεσμεύεται από αυτή ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου της Αθήνας. Θα δεσμευθεί από τα άρθρα αυτά μόνο ως χωριστό συμβαλλόμενο μέρος.
(10)
Η πλειονότητα των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ενσωματώθηκε στη νομοθεσία της Ένωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος (5). Με τον τρόπο αυτό, η Ένωση άσκησε την αρμοδιότητά της όσον αφορά τα θέματα που διέπονται από τον κανονισμό αυτόν. Σχετικά με τις διατάξεις αυτές εκδίδεται χωριστή απόφαση παράλληλα με την παρούσα.
(11)
Τα κράτη μέλη που πρόκειται να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο των Αθηνών ή να προσχωρήσουν σε αυτό θα πρέπει, εφόσον είναι εφικτό, να το πράξουν ταυτοχρόνως. Είναι επομένως σκόπιμη η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την πορεία των διαδικασιών επικύρωσης ή προσχώρησης, προκειμένου να προετοιμασθεί στο βαθμό του εφικτού η ταυτόχρονη κατάθεση των οικείων πράξεων επικύρωσης ή προσχώρησης. Κατά την επικύρωση του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή την προσχώρηση σε αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατυπώσουν την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η προσχώρησή της στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού.
Το κείμενο των άρθρων αυτών περιέχεται στο παράρτημα.
Άρθρο 2
1. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να καταθέσει(ουν) την πράξη προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ), το άρθρο 17 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου.
2. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση θα προβεί στην ακόλουθη δήλωση περί αρμοδιότητας:
«Όσον αφορά τα θέματα που καλύπτονται από τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών του 2002, της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, και εμπίπτουν στο άρθρο 81 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένου του Βασιλείου της Δανίας σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητες στην Ένωση. Η Ένωση άσκησε αυτή την αρμοδιότητα με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.»
3. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση προβαίνει στην ακόλουθη δήλωση σχετικά με το άρθρο 17α παράγραφος 3 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, όπως έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών:
«1.
Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών του 2002, της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου του Βελγίου, της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Ιρλανδίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λεττονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Ρουμανίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας, της Σλοβακικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε κράτος μέλος σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος.
2.
Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου της Δανίας αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις.
3.
Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο τρίτου κράτους
α)
το οποίο δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο της 30ής Οκτωβρίου 2007 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται στα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω Σύμβαση·
β)
το οποίο δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο της 16ης Σεπτεμβρίου 1988 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται στα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω Σύμβαση.»
4. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου αυτού.
Άρθρο 3
Η Ένωση καταθέτει την πράξη προσχώρησής της στο Πρωτόκολλο των Αθηνών όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
Άρθρο 4
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την κατάθεση των πράξεων επικύρωσης του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή προσχώρησης σε αυτό εντός εύλογης προθεσμίας και, εφόσον είναι εφικτό, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2011.
ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 12. prosince 2011
o přistoupení Evropské unie k Protokolu z roku 2002 k Athénské úmluvě o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974, pokud jde o jeho články 10 a 11
(2012/23/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 81 odst. 1 a 2 písm. a) a c) ve spojení s čl. 218 odst. 6 písm. a) a čl. 218 odst. 8 prvním pododstavcem této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na souhlas Evropského parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Protokol z roku 2002 k Athénské úmluvě o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974 (dále jen „Athénský protokol“) představuje významné zlepšení režimu odpovědnosti dopravců a odškodnění cestujících po moři.
(2)
Athénský protokol upravuje Athénskou úmluvu o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974 a v článku 15 stanoví, že oba dva dokumenty jsou stranami Athénského protokolu chápány a vykládány společně jako dokument jediný.
(3)
Články 10 a 11 Athénského protokolu se týkají nařízení Rady (ES) č. 44/2001 ze dne 22. prosince 2000 o příslušnosti a uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech (1). Unie má tudíž výlučnou pravomoc, pokud jde o články 10 a 11 Athénského protokolu.
(4)
Po přistoupení Unie k Athénskému protokolu by pravidla týkající se soudní příslušnosti stanovená v článku 10 tohoto protokolu měla mít přednost před příslušnými pravidly Unie.
(5)
Pravidla o uznávání a výkonu soudních rozhodnutí stanovená v článku 11 Athénského protokolu by však neměla mít přednost ani před příslušnými pravidly Unie, jež se vztahují na Dánsko podle Dohody mezi Evropským společenstvím a Dánským královstvím o příslušnosti, uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech (2), ani před pravidly Luganské úmluvy o příslušnosti a uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech ze dne 16. září 1988 (3) či Luganské úmluvy o příslušnosti a uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech ze dne 30. října 2007 (4), neboť smyslem uplatňování těchto pravidel je zajistit uznávání a výkon soudních rozhodnutí přinejmenším ve stejném rozsahu jako podle pravidel Athénského protokolu.
(6)
Athénský protokol mohou ratifikovat, přijmout, schválit nebo k němu mohou přistoupit státy a organizace regionální hospodářské integrace, sestávající ze suverénních států, které na tyto organizace přenesly pravomoc v určitých záležitostech, jež Athénský protokol upravuje.
(7)
Podle čl. 17 odst. 2 písm. b) a článku 19 Athénského protokolu mohou organizace regionální hospodářské integrace Athénský protokol uzavřít.
(8)
Spojené království a Irsko, na než se vztahuje Protokol (č.21) o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojený ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, budou jakožto součást Evropské unie vázány články 10 a 11 Athénského protokolu.
(9)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí, a toto rozhodnutí není pro Dánsko závazné ani použitelné, pokud jde o články 10 a 11 Athénského protokolu. Dánsko bude těmito články vázáno jako oddělená smluvní strana.
(10)
Většina pravidel Athénského protokolu byla začleněna do práva Unie nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 392/2009 ze dne 23. dubna 2009 o odpovědnosti dopravců k cestujícím po moři v případě nehod (5). Unie tedy v záležitostech upravovaných uvedeným nařízením vykonala svou pravomoc. Samostatné rozhodnutí týkající se těchto ustanovení se přijme souběžně s tímto rozhodnutím.
(11)
Členské státy, které mají Athénský protokol ratifikovat nebo k němu přistoupit, by tak měly učinit pokud možno souběžně. Členské státy by si proto měly vyměnit informace o stavu svých ratifikačních nebo přístupových postupů, aby mohly co nevíce připravit souběžné uložení svých listin o ratifikaci nebo přistoupení. Při ratifikaci Athénského protokolu nebo přistoupení k němu by měly členské státy vznést výhradu obsaženou v pokynech IMO,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Přistoupení Evropské unie k protokolu z roku 2002 k Athénské úmluvě o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974 (dále jen „Athénský protokol“) se schvaluje jménem Evropské unie, pokud jde o jeho články 10 a 11.
Znění těchto článků je uvedeno v příloze.
Článek 2
1. Předseda Rady je oprávněn jmenovat osobu nebo osoby zmocněné k uložení listiny o přistoupení Unie k Athénskému protokolu, pokud jde o jeho články 10 a 11, v souladu s čl. 17 odst. 2 písm. c), čl. 17 odst. 3 a článkem 19 uvedeného protokolu.
2. V době uložení listiny o přistoupení Unie učiní toto prohlášení o pravomoci:
„Pokud jde o otázky upravované články 10 a 11 Athénského protokolu z roku 2002 k Athénské úmluvě o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974, na které se vztahuje článek 81 Smlouvy o fungování Evropské unie, členské státy Evropské unie s výjimkou Dánského království v souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie přenesly pravomoci na Unii. Unie tuto pravomoc vykonala přijetím nařízení Rady (ES) č. 44/2001 ze dne 22. prosince 2000 o příslušnosti a uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech.“.
3. V době uložení listiny o přistoupení učiní Unie toto prohlášení k čl. 17a odst. 3 Athénské úmluvy o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974 ve znění článku 11 Athénského protokolu:
„1.
Pokud soudní rozhodnutí v záležitostech, na něž se vztahuje Athénský protokol z roku 2002 k Athénské úmluvě o přepravě cestujících a jejich zavazadel po moři z roku 1974, vydá soud Belgického království, Bulharské republiky, České republiky, Spolkové republiky Německo, Estonské republiky, Irska, Řecké republiky, Španělského království, Francouzské republiky, Italské republiky, Kyperské republiky, Lotyšské republiky, Litevské republiky, Lucemburského velkovévodství, Maďarské republiky, Malty, Nizozemského království, Rakouské republiky, Polské republiky, Portugalské republiky, Rumunska, Republiky Slovinsko, Slovenské republiky, Finské republiky, Švédského království nebo Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, jsou uznávána a vykonávána v kterémkoli členském státě Evropské unie v souladu s příslušnými pravidly Evropské unie, která danou věc upravují.
2.
Pokud soudní rozhodnutí v záležitostech, na něž se vztahuje Athénský protokol, vydá soud Dánského království, jsou uznávána a vykonávána v kterémkoli členském státě Evropské unie v souladu s Dohodou mezi Evropským společenstvím a Dánským královstvím o příslušnosti, uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech.
3.
Pokud soudní rozhodnutí v záležitostech, na něž se vztahuje Athénský protokol, vydá soud některého třetího státu,
a)
který je stranou Luganské úmluvy o příslušnosti a uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech ze dne 30. října 2007, jsou uznávána a vykonávána v členských státech Evropské unie v souladu s uvedenou úmluvou;
b)
který je stranou Luganské úmluvy o příslušnosti a výkonu a uznávání soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech ze dne 16. září 1988, jsou uznávána a vykonávána v členských státech Evropské unie v souladu s uvedenou úmluvou.“.
4. Osoba nebo osoby jmenované podle odstavce 1 tohoto článku učiní při ukládání listiny o přistoupení Unie k Athénskému protokolu, pokud jde o jeho články 10 a 11, výhradu uvedenou v pokynech IMO.
Článek 3
Unie uloží listinu o přistoupení k Athénskému protokolu, pokud jde o jeho články 10 a 11, do 31. prosince 2011.
Článek 4
Členské státy podniknou nezbytné kroky, aby uložily ratifikační nebo přístupové listiny k Athénskému protokolu v přiměřené lhůtě a pokud možno do 31. prosince 2011.
V Bruselu dne 12. prosince 2011.