ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 7ης Ιουνίου 2011
για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 3 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 103η, το άρθρο 121 στοιχείο α), το άρθρο 127, το άρθρο 134, το άρθρο 143 στοιχείο β), το άρθρο 148, το άρθρο 179, το άρθρο 192 παράγραφος 2, το άρθρο 194 και το άρθρο 203α παράγραφος 8, σε συνδυασμό με το άρθρο 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θεσπίζει κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών στην οποία περιλαμβάνονται οι τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών.
(2)
Οι κανόνες εφαρμογής που καλύπτουν τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2). Ο κανονισμός αυτός έχει τροποποιηθεί αρκετές φορές. Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να ενσωματωθούν σε έναν νέο κανονισμό όλοι οι κανόνες εφαρμογής, καθώς και οι αναγκαίες τροποποιήσεις με βάση τη σχετική πείρα, και να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007.
(3)
Θα πρέπει να καθοριστούν περίοδοι εμπορίας για τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πλέον καθεστώτα ενίσχυσης στους τομείς αυτούς που να ακολουθούν τον κύκλο συγκομιδής των σχετικών προϊόντων, όλες οι περίοδοι εμπορίας μπορούν να εναρμονιστούν με βάση το ημερολογιακό έτος.
(4)
Το άρθρο 113 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 επιτρέπει στην Επιτροπή να θεσπίσει προδιαγραφές εμπορίας για τα οπωροκηπευτικά και τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά, αντίστοιχα. Βάσει του άρθρου 113α παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, επιτρέπεται να διατίθενται στην αγορά τα προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών τα οποία προορίζονται να πωληθούν νωπά στον καταναλωτή μόνον εάν είναι υγιή, ανόθευτα και σύμφωνα με τα συναλλακτικά ήθη και εφόσον αναφέρεται η χώρα καταγωγής. Για να εναρμονιστεί η εφαρμογή αυτής της διάταξης, είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι σχετικές λεπτομέρειες και να θεσπιστούν γενικές προδιαγραφές εμπορίας για όλα τα νωπά οπωροκηπευτικά.
(5)
Θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές προδιαγραφές εμπορίας για τα προϊόντα για τα οποία κρίνεται απαραίτητο να θεσπιστούν προδιαγραφές με βάση την αξιολόγηση της σημασίας τους, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ποια προϊόντα έχουν τη μεγαλύτερη εμπορευσιμότητα σε όρους αξίας, με βάση τα στοιχεία της βάσης δεδομένων αναφοράς Comext της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το διεθνές εμπόριο.
(6)
Για να αποφευχθούν οι περιττοί εμπορικοί φραγμοί, κατά τη θέσπιση ειδικών προδιαγραφών εμπορίας των επιμέρους προϊόντων, οι προδιαγραφές αυτές θα πρέπει να συμπίπτουν με τις προδιαγραφές που έχουν εγκριθεί από την Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE). Εάν δεν έχουν θεσπιστεί ειδικές προδιαγραφές εμπορίας σε επίπεδο Ένωσης, τα προϊόντα αυτά θα πρέπει να θεωρείται ότι συμμορφώνονται με τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας, όταν ο κάτοχος είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα προϊόντα συμμορφώνονται προς τις ισχύουσες προδιαγραφές της UNECE.
(7)
Εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των προδιαγραφών εμπορίας θα πρέπει να προβλεφθούν για ορισμένες εργασίες, οι οποίες είτε είναι πολύ περιθωριακές και/ή ειδικές είτε πραγματοποιούνται στην αρχή της αλυσίδας διανομής ή αφορούν αποξηραμένα φρούτα και λαχανικά και προϊόντα προς μεταποίηση. Λόγω της φυσικής ανάπτυξης ορισμένων προϊόντων και της τάσης αλλοίωσής τους, θα πρέπει να επιτραπεί να παρουσιάζουν ελαφρά μείωση της νωπότητας και της σπαργής, υπό τον όρο ότι δεν υπάγονται στην κατηγορία «Έξτρα». Ορισμένα προϊόντα τα οποία δεν είναι συνήθως ακέραια όταν πωλούνται θα πρέπει να εξαιρούνται από τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας, οι οποίες υπό διαφορετικές συνθήκες θα ήταν υποχρεωτικές.
(8)
Οι ενδείξεις που απαιτούνται από τις προδιαγραφές εμπορίας πρέπει να είναι ευδιάκριτες στη συσκευασία και/ή στην ετικέτα. Για την αποτροπή του κινδύνου απάτης και παραπλάνησης των καταναλωτών, οι πληροφορίες που απαιτούνται από τις προδιαγραφές πρέπει να παρουσιάζονται στους καταναλωτές πριν αγοράσουν το προϊόν, ιδίως στην περίπτωση των εξ αποστάσεως πωλήσεων, όπου η πείρα έχει δείξει ότι υπάρχουν κίνδυνοι απάτης και έλλειψη της παρεχόμενης με τις προδιαγραφές προστασίας των καταναλωτών.
(9)
Στην αγορά εμφανίζονται όλο και συχνότερα συσκευασίες που περιέχουν διάφορα είδη οπωροκηπευτικών σε ανταπόκριση στη ζήτηση ορισμένων καταναλωτών. Το ανόθευτο εμπόριο απαιτεί τα οπωροκηπευτικά που πωλούνται στην ίδια συσκευασία να είναι ομοιογενούς ποιότητας. Για τα προϊόντα που δεν διέπονται από ενωσιακές προδιαγραφές, αυτή η ομοιογένεια μπορεί να εξασφαλιστεί με την προσφυγή σε γενικές διατάξεις. Θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις επισήμανσης σε περίπτωση που στην ίδια συσκευασία υπάρχουν μείγματα διαφορετικών ειδών οπωροκηπευτικών. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να είναι λιγότερο αυστηρές από εκείνες των προδιαγραφών εμπορίας, ειδικά για να ληφθεί υπόψη ο διαθέσιμος χώρος στην ετικέτα.
(10)
Για να διασφαλιστεί η ορθή και αποτελεσματική διενέργεια των ελέγχων, τα τιμολόγια και τα συνοδευτικά έγγραφα, εκτός από εκείνα που προορίζονται για τους καταναλωτές, θα πρέπει να περιέχουν ορισμένες βασικές πληροφορίες οι οποίες περιλαμβάνονται στις προδιαγραφές εμπορίας.
(11)
Για τους σκοπούς των επιλεκτικών ελέγχων, με βάση ανάλυση κινδύνου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 113α παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 είναι αναγκαίο να καθοριστούν λεπτομερείς κανόνες για τους εν λόγω ελέγχους. Ειδικότερα, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ο ρόλος της εκτίμησης επικινδυνότητας κατά την επιλογή προϊόντων για τους ελέγχους.
(12)
Κάθε κράτος μέλος ορίζει τους οργανισμούς ελέγχου που είναι αρμόδιοι για τη διενέργεια των ελέγχων συμμόρφωσης σε κάθε στάδιο εμπορίας. Είναι σκόπιμο να ανατεθούν σε έναν από τους ανωτέρω οργανισμούς οι επαφές με όλους τους άλλους οργανισμούς που έχουν οριστεί και ο συντονισμός μεταξύ τους.
(13)
Δεδομένου ότι η γνώση των εμπόρων και των βασικών τους χαρακτηριστικών στοιχείων αποτελεί απαραίτητο εργαλείο για την ανάλυση των κρατών μελών, καθίσταται αναγκαία η δημιουργία σε κάθε κράτος μέλος βάσης δεδομένων των εμπόρων στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι καλύπτονται όλοι οι φορείς της αλυσίδας εμπορίας και για λόγους ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να θεσπιστεί λεπτομερής ορισμός του «εμπόρου».
(14)
Οι έλεγχοι συμμόρφωσης πρέπει να πραγματοποιούνται με δειγματοληψίες και να επικεντρώνονται στους εμπόρους, για τους οποίους ο κίνδυνος να διαθέτουν εμπορεύματα που δεν πληρούν τις προδιαγραφές ενδέχεται να είναι μεγάλος. Λαμβανομένων υπόψη των χαρακτηριστικών των εθνικών τους αγορών, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίζουν τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους κατευθύνουν κατά προτεραιότητα τους ελέγχους προς τον άλφα ή βήτα τύπο εμπόρου. Για λόγους διαφάνειας, είναι σκόπιμο οι κανόνες αυτοί να κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
(15)
Τα κράτη μέλη οφείλουν να εξασφαλίζουν ότι οι εξαγωγές οπωροκηπευτικών προς τρίτες χώρες είναι σύμφωνες με τις προδιαγραφές εμπορίας και να πιστοποιούν τη συμμόρφωση αυτή σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Γενεύης σχετικά με την τυποποίηση των νωπών οπωροκηπευτικών και των ξηρών και αποξηραμένων καρπών, που έχει συναφθεί στο πλαίσιο της UNECE, καθώς και με το καθεστώς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για την εφαρμογή των διεθνών προδιαγραφών για τα οπωροκηπευτικά.
(16)
Οι εισαγωγές οπωροκηπευτικών προέλευσης τρίτων χωρών πρέπει να είναι σύμφωνες με τις προδιαγραφές εμπορίας ή με ισοδύναμες προδιαγραφές. Οι έλεγχοι συμμόρφωσης θα πρέπει κατά συνέπεια να πραγματοποιούνται πριν από την εισαγωγή των εμπορευμάτων αυτών στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, πλην των παρτίδων μικρού μεγέθους, για τις οποίες οι οργανισμοί ελέγχου κρίνουν ότι υφίσταται ελάχιστος κίνδυνος. Σε ορισμένες τρίτες χώρες οι οποίες παρέχουν ικανοποιητικές εγγυήσεις συμμόρφωσης, οι έλεγχοι πριν από την εξαγωγή μπορούν να εκτελούνται από τους οργανισμούς ελέγχου των εν λόγω τρίτων χωρών. Όταν γίνεται χρήση της δυνατότητας αυτής, θα πρέπει τα κράτη μέλη να ελέγχουν σε τακτά χρονικά διαστήματα την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα των προ της εξαγωγής ελέγχων που πραγματοποιούνται από τους οργανισμούς ελέγχου των τρίτων χωρών.
(17)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί ότι τα οπωροκηπευτικά που προορίζονται για μεταποίηση, τα οποία δεν οφείλουν να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές εμπορίας, δεν διατίθενται στην αγορά νωπών προϊόντων. Τα εν λόγω προϊόντα θα πρέπει να επισημαίνονται κατάλληλα.
(18)
Τα οπωροκηπευτικά που υπόκεινται στον έλεγχο συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές εμπορίας θα πρέπει να υπόκεινται στον ίδιο τύπο ελέγχου σε όλα τα στάδια της εμπορίας. Είναι σκόπιμο, για τον σκοπό αυτό, να εφαρμοστούν οι οδηγίες ελέγχου που συνιστώνται από την UNECE, οι οποίες έχουν ευθυγραμμιστεί με τις σχετικές συστάσεις του ΟΟΣΑ. Είναι, ωστόσο, αναγκαίο να προβλεφθούν ειδικές ρυθμίσεις όσον αφορά τους ελέγχους στο στάδιο της λιανικής πώλησης.
(19)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν διατάξεις για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία υποβάλλουν αίτηση. Όταν η αίτηση αναγνώρισης αφορά προϊόντα τα οποία προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση, είναι αναγκαίο να εξασφαλίζεται ότι τα προϊόντα παραδίδονται πράγματι για μεταποίηση.
(20)
Για να υπάρξει συμβολή στην επίτευξη των στόχων του καθεστώτος για τα οπωροκηπευτικά και να εξασφαλίζεται ότι οι οργανώσεις παραγωγών λειτουργούν κατά τρόπο βιώσιμο και αποτελεσματικό, είναι αναγκαίο να υπάρχει, στο πλαίσιο της οργάνωσης παραγωγών, η βέλτιστη σταθερότητα. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να προβλεφθεί ελάχιστο χρονικό διάστημα συμμετοχής για τους παραγωγούς-μέλη οργάνωσης παραγωγών. Θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η ευχέρεια καθορισμού των προθεσμιών προειδοποίησης και των ημερομηνιών έναρξης ισχύος της παραίτησης από την ιδιότητα του μέλους.
(21)
Οι κύριες και ουσιώδεις δραστηριότητες μιας οργάνωσης παραγωγών θα πρέπει να συνδέονται με τη συγκέντρωση της προσφοράς και την εμπορία. Ωστόσο, θα πρέπει να επιτρέπονται και άλλες δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών, εμπορικής ή άλλης φύσεως.
(22)
Είναι ιδίως σκόπιμο να ευνοείται η συνεργασία μεταξύ οργανώσεων παραγωγών, επιτρέποντας να μη λαμβάνεται υπόψη η εμπορία οπωροκηπευτικών που αγοράζονται αποκλειστικά από μια άλλη αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, ούτε στον υπολογισμό της κύριας δραστηριότητας ούτε στις λοιπές δραστηριότητες. Όταν οργάνωση παραγωγών είναι αναγνωρισμένη για προϊόν για το οποίο απαιτείται η παροχή τεχνικών μέσων, θα πρέπει να επιτρέπεται η παροχή των εν λόγω μέσων μέσω των μελών της, μέσω θυγατρικών ή με εξωτερική ανάθεση.
(23)
Οι οργανώσεις παραγωγών δύνανται να κατέχουν συμμετοχές σε θυγατρικές, οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας της παραγωγής των μελών τους. Πρέπει να καθοριστούν κανόνες για τον υπολογισμό της αξίας της συγκεκριμένης παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο. Οι κύριες δραστηριότητες των θυγατρικών αυτών πρέπει να είναι ίδιες με εκείνες της οργάνωσης παραγωγών, μετά από μια μεταβατική περίοδο προσαρμογής.
(24)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά την αναγνώριση και τη λειτουργία των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, των διεθνικών οργανώσεων παραγωγών και των διεθνικών ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Για λόγους συνοχής, οι κανόνες θα πρέπει να αντανακλούν στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί για τις οργανώσεις παραγωγών.
(25)
Προκειμένου να διευκολύνεται η συγκέντρωση της προσφοράς, είναι σκόπιμο να ενθαρρύνεται η συγχώνευση των υφιστάμενων οργανώσεων παραγωγών, με τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη συγχώνευση επιχειρησιακών προγραμμάτων των συγχωνευόμενων οργανώσεων.
(26)
Είναι σκόπιμο, ενώ θα τηρούνται οι αρχές σύμφωνα με τις οποίες μια οργάνωση παραγωγών ιδρύεται κατόπιν πρωτοβουλίας των παραγωγών και ελέγχεται από τους ίδιους, να παρέχεται η ευχέρεια στα κράτη μέλη να θεσπίζουν τους όρους υπό τους οποίους άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα γίνονται δεκτά ως μέλη οργάνωσης παραγωγών και/ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών.
(27)
Για να διασφαλίζεται ότι οι οργανώσεις παραγωγών αντιπροσωπεύουν πράγματι έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών, κρίνεται αναγκαίο τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα ώστε να αποφεύγεται το ενδεχόμενο μια μειοψηφία μελών τα οποία ίσως διαθέτουν το μεγαλύτερο μερίδιο του όγκου παραγωγής της σχετικής οργάνωσης παραγωγών, να δεσπόζουν καταχρηστικά στη διαχείριση και στη λειτουργία της οργάνωσης.
(28)
Είναι σκόπιμο, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη διαφορετικές καταστάσεις παραγωγής και εμπορίας στην Ένωση, να θεσπίζουν τα κράτη μέλη τους όρους χορήγησης της προαναγνώρισης στις ομάδες παραγωγών που υποβάλλουν σχετικό σχέδιο.
(29)
Για να ευνοείται η δημιουργία σταθερών οργανώσεων παραγωγών, ικανών να συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων του καθεστώτος για τα οπωροκηπευτικά κατά τρόπο διαρκή, είναι σκόπιμο να χορηγείται προαναγνώριση μόνο στις ομάδες παραγωγών που είναι σε θέση να αποδεικνύουν την ικανότητά τους να πληρούν όλες τις απαιτήσεις για αναγνώριση εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.
(30)
Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται στο σχέδιο αναγνώρισης που υποβάλλουν οι ομάδες παραγωγών. Για να μπορούν οι ομάδες παραγωγών να πληρούν καλύτερα τους όρους αναγνώρισης, είναι σκόπιμο να επιτρέπονται τροποποιήσεις του σχεδίου αναγνώρισης. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να επιτρέπουν στο κράτος μέλος να ζητεί από τις ομάδες παραγωγών τη λήψη διορθωτικών μέτρων για να διασφαλιστεί η υλοποίηση του σχεδίου τους.
(31)
Η ομάδα παραγωγών δύναται να πληροί τους όρους αναγνώρισης πριν από την ολοκλήρωση του σχεδίου αναγνώρισης. Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν διατάξεις που να επιτρέπουν στις εν λόγω ομάδες να υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισης μαζί με σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος. Για λόγους συνοχής, η χορήγηση τέτοιας αναγνώρισης στην ομάδα παραγωγών πρέπει να συνεπάγεται και το τέλος του σχεδίου της για αναγνώριση καθώς και τη διακοπή της χορηγούμενης για τον σκοπό αυτό ενίσχυσης. Ωστόσο, για να ληφθεί υπόψη ο πολυετής χαρακτήρας της χρηματοδότησης των επενδύσεων, οι επενδύσεις που είναι επιλέξιμες για χορήγηση ενίσχυσης είναι σκόπιμο να μπορούν να μεταφερθούν στα επιχειρησιακά προγράμματα.
(32)
Για να διευκολυνθεί η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης που αποβλέπει στην κάλυψη των δαπανών σύστασης και διοικητικής λειτουργίας των ομάδων παραγωγών, είναι σκόπιμο η ενίσχυση αυτή να χορηγείται με τη μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης. Για να τηρούνται οι δημοσιονομικοί περιορισμοί, η κατ’ αποκοπή ενίσχυση πρέπει να υπόκειται σε ανώτατο όριο. Επιπλέον, λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών χρηματοδοτικών αναγκών των ομάδων παραγωγών διαφορετικού μεγέθους, θα πρέπει να προσαρμοστεί το ανώτατο αυτό όριο βάσει της αξίας της εμπορεύσιμης παραγωγής των ομάδων παραγωγών.
(33)
Για λόγους συνοχής και για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση προς το καθεστώς της αναγνωρισμένης ομάδας παραγωγών, θα πρέπει οι ομάδες παραγωγών να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες όσον αφορά τις κύριες δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών και την αξία της παραγωγής τους που διατίθεται στο εμπόριο.
(34)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι χρηματοδοτικές ανάγκες των νέων ομάδων παραγωγών και να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης σε περίπτωση συγχωνεύσεων, θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης της ενίσχυσης στις ομάδες παραγωγών που προκύπτουν από τη συγχώνευση.
(35)
Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης στα επιχειρησιακά προγράμματα, θα πρέπει να ορίζεται σαφώς η παραγωγή των οργανώσεων παραγωγών που διατίθεται στο εμπόριο και να προσδιορίζεται ποια προϊόντα μπορούν να ληφθούν υπόψη και το στάδιο εμπορίας στο οποίο πρέπει να υπολογίζεται η αξία της παραγωγής. Για λόγους ελέγχου και απλοποίησης, ενδείκνυται η χρήση κατ’ αποκοπή τιμής για τον υπολογισμό της αξίας των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, η οποία αντιπροσωπεύει την αξία του βασικού προϊόντος, δηλαδή των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, και τις δραστηριότητες οι οποίες δεν ισοδυναμούν με πραγματικές δραστηριότητες μεταποίησης. Δεδομένου ότι οι ποσότητες οπωροκηπευτικών που απαιτούνται για την παραγωγή μεταποιημένων οπωροκηπευτικών διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τη μία ομάδα προϊόντων στην άλλη, οι διαφορές αυτές θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται στις εφαρμοζόμενες κατ’ αποκοπή τιμές. Στην περίπτωση των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, τα οποία μετατρέπονται σε μεταποιημένα αρωματικά φυτά και σκόνη πάπρικας, ενδείκνυται επίσης ο καθορισμός μιας κατ’ αποκοπή τιμής για τον υπολογισμό της αξίας των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, η οποία αντιπροσωπεύει μόνο την αξία του βασικού προϊόντος. Θα μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται πρόσθετες μέθοδοι υπολογισμού της εμπορεύσιμης παραγωγής στην περίπτωση ετησίων διακυμάνσεων ή ανεπαρκών στοιχείων. Για να αποφευχθεί η κατάχρηση του καθεστώτος, δεν θα πρέπει σε γενικές γραμμές να επιτρέπεται στις οργανώσεις παραγωγών η αλλαγή μεθοδολογίας για τον καθορισμό των περιόδων αναφοράς κατά τη διάρκεια του προγράμματος.
(36)
Για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση στο νέο σύστημα υπολογισμού της αξίας των οπωροκηπευτικών που διατίθενται στο εμπόριο και προορίζονται για μεταποίηση, τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν έως τις 20 Ιανουαρίου 2010 δεν θα πρέπει να επηρεαστούν από τη νέα μέθοδο υπολογισμού, με την επιφύλαξη της δυνατότητας τροποποίησης των εν λόγω επιχειρησιακών προγραμμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 65 και 66 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007. Για τον ίδιο λόγο, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την περίοδο αναφοράς των επιχειρησιακών προγραμμάτων που εγκρίθηκαν μετά την ως άνω ημερομηνία θα πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με τους νέους κανόνες.
(37)
Για να εξασφαλιστεί η ορθή χρήση της ενίσχυσης, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τη διαχείριση των επιχειρησιακών ταμείων και των χρηματικών εισφορών των μελών, που να επιτρέπουν τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, με την προϋπόθεση ότι όλοι οι παραγωγοί δύνανται να επωφεληθούν από το επιχειρησιακό ταμείο και να συμμετάσχουν δημοκρατικά στη λήψη αποφάσεων για τη χρήση του.
(38)
Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να προσδιορίζουν το πεδίο εφαρμογής και τη δομή της εθνικής στρατηγικής για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα και το εθνικό πλαίσιο για περιβαλλοντικές δράσεις. Στόχος είναι η βελτιστοποίηση της κατανομής των χρηματοδοτικών πόρων και η βελτίωση της στρατηγικής.
(39)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η κατάλληλη αξιολόγηση των πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές, και προκειμένου να συμπεριληφθούν ή να εξαιρεθούν τα μέτρα και οι δραστηριότητες από τα προγράμματα, θα πρέπει να καθοριστούν διαδικασίες για την υποβολή και την έγκριση των επιχειρησιακών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προθεσμιών. Δεδομένου ότι η διαχείριση των προγραμμάτων πραγματοποιείται σε ετήσια βάση, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι τα προγράμματα που δεν έχουν εγκριθεί πριν από μια συγκεκριμένη ημερομηνία αναβάλλονται για ένα έτος.
(40)
Ενδείκνυται να προβλεφθεί διαδικασία για την ετήσια τροποποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων για το επόμενο έτος, κατά τρόπο ώστε να μπορούν να προσαρμοστούν, λαμβανομένων υπόψη των νέων συνθηκών οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν κατά την αρχική τους υποβολή. Επιπλέον, πρέπει να είναι δυνατή η τροποποίηση των μέτρων και των ποσών του επιχειρησιακού ταμείου κατά τη διάρκεια κάθε έτους εκτέλεσης ενός προγράμματος. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα εγκεκριμένα προγράμματα διατηρούν τους γενικούς τους στόχους, όλες αυτές οι τροποποιήσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε όρια και σε όρους, που πρέπει να καθοριστούν από τα κράτη μέλη, καθώς και σε υποχρεωτική κοινοποίηση των τροποποιήσεων στις αρμόδιες αρχές.
(41)
Για λόγους δημοσιονομικής ασφάλειας και ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος των ενεργειών και των δαπανών οι οποίες δεν επιτρέπεται να καλύπτονται από τα επιχειρησιακά προγράμματα.
(42)
Στην περίπτωση επενδύσεων μεμονωμένων εκμεταλλεύσεων, και προκειμένου να προληφθεί ο αδικαιολόγητος πλουτισμός ιδιωτών που διέκοψαν τους δεσμούς τους με τις οργανώσεις κατά τη χρήσιμη περίοδο της επένδυσης, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να επιτρέπουν στην οργάνωση να ανακτήσει την απομένουσα αξία της επένδυσης, ανεξάρτητα του κατά πόσον η επένδυση αυτή αποτελεί ιδιοκτησία μέλους ή της οργάνωσης.
(43)
Για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης, είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα στοιχεία που πρέπει να εμφαίνονται στις αιτήσεις ενίσχυσης, καθώς και οι διαδικασίες για την καταβολή της ενίσχυσης. Προκειμένου να αποφευχθούν δυσχέρειες ταμειακής ροής, θα πρέπει να προβλεφθεί για τις οργανώσεις παραγωγών σύστημα προκαταβολών που θα συνοδεύεται από τις κατάλληλες εγγυήσεις. Για παρόμοιους λόγους, θα πρέπει να προβλεφθεί εναλλακτικό σύστημα για την επιστροφή των δαπανών που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί.
(44)
Η παραγωγή οπωροκηπευτικών είναι απρόβλεπτη και τα προϊόντα ευαλλοίωτα. Η παρουσία πλεονασμάτων, ακόμη και αν δεν είναι υπερβολικά, είναι δυνατόν να διαταράξει σοβαρά την αγορά. Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν λεπτομερείς διατάξεις όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και την εφαρμογή των μέτρων διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων σχετικά με τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Στο μέτρο του δυνατού, οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να είναι ευέλικτοι και ταχείας εφαρμογής σε περίπτωση κρίσης και, επομένως, η λήψη αποφάσεων να εναπόκειται στα κράτη μέλη και στις οργανώσεις παραγωγών. Εντούτοις, οι κανόνες θα πρέπει να εξασφαλίζουν την αποφυγή των καταχρήσεων και να προβλέπουν όρια όσον αφορά τη χρήση ορισμένων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών πτυχών. Είναι επίσης σκόπιμο να εξασφαλίζουν την πλήρη τήρηση των φυτοϋγειονομικών και περιβαλλοντικών απαιτήσεων.
(45)
Όσον αφορά τις αποσύρσεις από την αγορά, θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες, λαμβανομένης υπόψη της δυνητικής σημασίας του μέτρου αυτού. Ιδιαίτερα, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά το σύστημα της αυξημένης στήριξης για τα οπωροκηπευτικά που αποσύρονται από την αγορά και διανέμονται δωρεάν ως ανθρωπιστική βοήθεια από φιλανθρωπικές οργανώσεις και ορισμένα άλλα ιδρύματα. Για να διευκολυνθεί η δωρεάν διανομή, ενδείκνυται να προβλεφθεί η δυνατότητα να επιτρέπεται σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα να ζητούν μια συμβολική συνεισφορά από τους τελικούς αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων, στην περίπτωση που τα εν λόγω προϊόντα έχουν υποστεί μεταποίηση. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να καθοριστούν ανώτατα επίπεδα στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά, ώστε να μην αποτελέσουν για τα σχετικά προϊόντα μόνιμο εναλλακτικό τρόπο διοχέτευσης σε σύγκριση με τη διάθεση στην αγορά. Στο πλαίσιο αυτό, όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία καθορίστηκαν ανώτατα επίπεδα ενωσιακής αποζημίωσης απόσυρσης στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (3), είναι σκόπιμο να συνεχιστεί η εφαρμογή των εν λόγω επιπέδων, τα οποία θα υπόκεινται σε ορισμένο βαθμό αύξησης, ώστε να αντανακλάται το γεγονός ότι οι αποσύρσεις αυτές αποτελούν πλέον αντικείμενο συγχρηματοδότησης. Όσον αφορά άλλα προϊόντα, για τα οποία η πείρα δεν έχει δείξει ακόμη την ύπαρξη κινδύνου υπερβολικών αποσύρσεων, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να καθορίσουν ανώτατα επίπεδα στήριξης. Ωστόσο, για παρόμοιους λόγους, είναι σκόπιμο να καθοριστεί σε κάθε περίπτωση ποσοτικό όριο για τις αποσύρσεις ανά προϊόν και ανά οργάνωση παραγωγών.
(46)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά την εθνική χρηματοδοτική συνδρομή την οποία τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγήσουν σε περιφέρειες της Ένωσης στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, συμπεριλαμβανομένου του ορισμού του χαμηλού αυτού βαθμού οργάνωσης. Θα πρέπει να καθοριστούν διαδικασίες για την έγκριση της εθνικής ενίσχυσης, την έγκριση της επιστροφής της ενίσχυσης από την Ένωση και του ποσού αυτής, καθώς και για το ποσοστό της επιστροφής. Οι διαδικασίες αυτές θα πρέπει να αντανακλούν τις διαδικασίες που εφαρμόζονται επί του παρόντος.
(47)
Θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες, και ιδίως διαδικαστικές διατάξεις, όσον αφορά τους όρους υπό τους οποίους οι κανόνες που εκδίδονται από οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις των οργανώσεων αυτών στον τομέα των οπωροκηπευτικών μπορούν να επεκταθούν σε όλους τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι σε μια συγκεκριμένη οικονομική περιοχή. Σε περίπτωση πωλήσεως των προϊόντων επί του δένδρου, θα πρέπει να καθοριστούν επακριβώς ποιοι κανόνες είναι δυνατόν να επεκταθούν στον παραγωγό ή στον αγοραστή, αντίστοιχα.
(48)
Προκειμένου να παρακολουθούνται οι εισαγωγές μήλων και να εξασφαλίζεται ότι δεν περνά απαρατήρητη σημαντική αύξηση των εισαγωγών μήλων μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, το σύστημα πιστοποιητικών εισαγωγής για τα μήλα του κωδικού 0808 10 80 της συνδυασμένης ονοματολογίας (κωδικός ΣΟ) θεσπίστηκε το 2006 ως μεταβατικό σύστημα. Στο μεταξύ, αναπτύχθηκαν νέα και ακριβή μέσα παρακολούθησης των εισαγωγών μήλων, τα οποία είναι λιγότερο επαχθή για τους εμπόρους από το ισχύον σύστημα πιστοποιητικών. Κατά συνέπεια, η υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικών εισαγωγής για τα μήλα του κωδικού ΣΟ 0808 10 80 θα πρέπει να παύσει να ισχύει σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.
(49)
Θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά το σύστημα της τιμής εισόδου για τα οπωροκηπευτικά. Δεδομένου ότι για την πλειονότητα των σχετικών αλλοιώσιμων οπωροκηπευτικών ο εφοδιασμός πραγματοποιείται επί παρακαταθήκη, συνεπάγεται ιδιαίτερες δυσκολίες ο προσδιορισμός της αξίας τους. Θα πρέπει να καθοριστούν οι πιθανές μέθοδοι υπολογισμού της τιμής εισόδου βάσει της οποίας κατατάσσονται τα εισαγόμενα προϊόντα στο κοινό δασμολόγιο. Ειδικότερα, θα πρέπει να καθοριστούν οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο των μέσων τιμών των προϊόντων και να προβλεφθεί ειδική διάταξη για τις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχουν τιμές για τα προϊόντα δεδομένης καταγωγής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θα πρέπει να προβλεφθεί διάταξη για τη σύσταση εγγύησης, ώστε να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του συστήματος.
(50)
Θα πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά τον πρόσθετο εισαγωγικό δασμό που μπορεί να επιβληθεί σε ορισμένα προϊόντα επιπλέον του προβλεπόμενου στο κοινό δασμολόγιο. Ο πρόσθετος δασμός μπορεί να επιβληθεί εφόσον ο όγκος των εισαγωγών των σχετικών προϊόντων υπερβαίνει τα επίπεδα ενεργοποίησης που καθορίστηκαν για το προϊόν και την περίοδο εφαρμογής. Τα προϊόντα τα οποία ήδη έχουν αρχίσει να μεταφέρονται προς την Ένωση εξαιρούνται από την εφαρμογή του πρόσθετου δασμού και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις για τα εν λόγω προϊόντα.
(51)
Είναι σκόπιμο να καθοριστούν διατάξεις για την κατάλληλη παρακολούθηση και αξιολόγηση των τρεχόντων προγραμμάτων και καθεστώτων με σκοπό την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητάς τους, τόσο από τις οργανώσεις παραγωγών όσο και από τα κράτη μέλη.
(52)
Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν διατάξεις όσον αφορά το είδος, τη μορφή και τον τρόπο των αναγκαίων κοινοποιήσεων για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις κοινοποιήσεις από τους παραγωγούς και τις οργανώσεις παραγωγών προς τα κράτη μέλη και από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή, καθώς και τις επιπτώσεις σε περίπτωση εκπρόθεσμης ή ανακριβούς κοινοποίησης.
(53)
Κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθούν μέτρα όσον αφορά τους ελέγχους που είναι αναγκαίοι για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθώς και οι κατάλληλες επιβλητέες κυρώσεις εάν διαπιστωθούν παρατυπίες. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να περιλαμβάνουν τόσο τους ειδικούς ελέγχους όσο και τις κυρώσεις που καθορίζονται σε ενωσιακό επίπεδο, καθώς και τους πρόσθετους ελέγχους και κυρώσεις σε εθνικό επίπεδο. Οι έλεγχοι και οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτρεπτικοί, αποτελεσματικοί και αναλογικοί. Θα πρέπει να προβλεφθούν κανόνες για την επίλυση των περιπτώσεων πρόδηλου σφάλματος, ανωτέρας βίας και άλλων έκτακτων περιστάσεων για να εξασφαλιστεί η δίκαιη μεταχείριση των παραγωγών. Θα πρέπει επίσης να θεσπιστούν κανόνες για την τεχνητή δημιουργία προϋποθέσεων, οι οποίοι να καθιστούν αδύνατη την αποκόμιση οφέλους από αυτή.
(54)
Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για να συνεχιστεί η ομαλή μετάβαση από το προηγούμενο σύστημα που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά (4), και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2202/96 του Συμβουλίου, της 28ης Οκτωβρίου 1996, περί καθεστώτος ενίσχυσης των παραγωγών ορισμένων εσπεριδοειδών (5) προς το νέο σύστημα που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση ειδικών κανόνων όσον αφορά τον τομέα των οπωροκηπευτικών, για την τροποποίηση των οδηγιών 2001/112/ΕΚ και 2001/113/ΕΚ και των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 827/68, (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96, (ΕΚ) αριθ. 2826/2000, (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και (ΕΚ) αριθ. 318/2006 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2202/96 (6) και, ακολούθως, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 και, τέλος, στον παρόντα κανονισμό, και η εφαρμογή των μεταβατικών κανόνων που καθορίζονται στο άρθρο 203α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
(55)
Προκειμένου να περιοριστούν οι επιπτώσεις της κατάργησης του συστήματος πιστοποιητικών εισαγωγής μήλων στη ροή του εμπορίου, το άρθρο 134 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται έως τις 31 Αυγούστου 2011.
(56)
H διαχειριστική επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών δεν διατύπωσε γνώμη εντός της προθεσμίας που όρισε ο πρόεδρός της,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής και χρήση όρων
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών.
Ωστόσο, οι τίτλοι II και III του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο στα προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στα προϊόντα που προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση.
2. Οι όροι που χρησιμοποιούνται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 έχουν την ίδια έννοια όταν χρησιμοποιούνται στον παρόντα κανονισμό, εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Περίοδοι εμπορίας
Οι περίοδοι εμπορίας για τα οπωροκηπευτικά και τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά διαρκούν από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γενικοί κανόνες
Άρθρο 3
Προδιαγραφές εμπορίας· κάτοχοι
1. Οι απαιτήσεις του άρθρου 113α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 αποτελούν τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας. Λεπτομερή στοιχεία των γενικών προδιαγραφών εμπορίας περιέχονται στο παράρτημα Ι μέρος Α του παρόντος κανονισμού.
Τα οπωροκηπευτικά που δεν καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας πρέπει να πληρούν τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας. Ωστόσο, όταν ο κάτοχος είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα προϊόντα πληρούν τις ισχύουσες προδιαγραφές που έχουν εγκριθεί από την Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (UNECE), τότε τα προϊόντα θεωρείται ότι πληρούν και τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας.
2. Οι ειδικές προδιαγραφές εμπορίας που προβλέπονται στο άρθρο 113 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Β του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
μήλα,
β)
εσπεριδοειδή,
γ)
ακτινίδια,
δ)
μαρούλια, κατσαρά αντίδια και πλατύφυλλα αντίδια,
ε)
ροδάκινα και νεκταρίνια,
στ)
αχλάδια,
ζ)
φράουλες,
η)
γλυκοπιπεριές,
θ)
επιτραπέζια σταφύλια,
ι)
ντομάτες.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ως «κάτοχος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει στη φυσική κατοχή του τα σχετικά προϊόντα.
Άρθρο 4
Εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των προδιαγραφών εμπορίας
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κατωτέρω προϊόντα δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας:
α)
υπό τον όρο ότι φέρουν σαφώς την ένδειξη «προορίζονται για μεταποίηση» ή «για ζωοτροφές» ή κάποια άλλη ισοδύναμη διατύπωση, προϊόντα τα οποία προορίζονται:
i)
για βιομηχανική χρήση, ή
ii)
για ζωοτροφές ή για άλλη χρήση εκτός από τρόφιμα·
β)
τα προϊόντα που διατίθενται από τον παραγωγό στους καταναλωτές, για την προσωπική τους χρήση, στην εκμετάλλευση του παραγωγού·
γ)
προϊόντα που αναγνωρίζονται με απόφαση της Επιτροπής, η οποία λαμβάνεται μετά από αίτηση κράτους μέλους σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ως προϊόντα συγκεκριμένης περιοχής που πωλούνται λιανικώς στην περιοχή αυτή για να χρησιμοποιηθούν σε γενικώς γνωστή παραδοσιακή τοπική κατανάλωση·
δ)
προϊόντα που έχουν υποστεί κοπή ή τεμαχισμό που τα καθιστούν «έτοιμα για βρώση» ή «έτοιμα για χρήση»·
ε)
προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο ως βρώσιμα φύτρα μετά τη βλάστηση σπόρων φυτών που κατατάσσονται ως οπωροκηπευτικά βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) και του παραρτήματος Ι μέρος IX του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κατωτέρω προϊόντα δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας εντός συγκεκριμένης περιοχής παραγωγής:
α)
τα προϊόντα που πωλούνται ή παραδίδονται από τον παραγωγό σε σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας ή σε σταθμούς αποθήκευσης ή που διοχετεύονται από την εκμετάλλευση του παραγωγού προς τους σταθμούς αυτούς· και
β)
τα προϊόντα που διοχετεύονται από τους σταθμούς αποθήκευσης προς τους σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρέσουν από τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας προϊόντα τα οποία προσφέρονται για λιανική πώληση στους καταναλωτές για την προσωπική τους χρήση και με τη σήμανση «προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση» ή με οποιαδήποτε άλλη ισοδύναμη διατύπωση και προορίζονται για μεταποίηση διαφορετική από αυτή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημείο i) του παρόντος άρθρου.
4. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρέσουν από τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας προϊόντα τα οποία πωλούνται απευθείας από τον παραγωγό στον τελικό καταναλωτή για την προσωπική του χρήση σε αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται μόνον οι παραγωγοί εντός συγκεκριμένης περιοχής παραγωγής που οριοθετείται από τα κράτη μέλη.
5. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, όσον αφορά τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, τα οπωροκηπευτικά εκτός από εκείνα που υπάγονται στην κατηγορία «Έξτρα», κατά τα στάδια μετά την αποστολή, μπορεί να παρουσιάζουν ελαφρά μείωση της νωπότητας και της σπαργής και ελαφρά υποβάθμιση λόγω της ανάπτυξης και της τάσης τους για αλλοίωση.
6. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 113α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κατωτέρω προϊόντα δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας:
α)
μη καλλιεργούμενα μανιτάρια του κωδικού ΣΟ 0709 59,
β)
κάπαρη του κωδικού ΣΟ 0709 90 40,
γ)
πικρά αμύγδαλα του κωδικού ΣΟ 0802 11 10,
δ)
αμύγδαλα με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 12,
ε)
φουντούκια με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 22,
στ)
καρύδια με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 32,
ζ)
καρποί γλυκοκουκουναριών του κωδικού ΣΟ 0802 90 50,
η)
φιστίκια του κωδικού ΣΟ 0802 50 00,
θ)
καρύδια Αυστραλίας (καρποί της μακαδαμίας της τριφύλλου) του κωδικού ΣΟ 0802 60 00,
ι)
καρύδια pecan του κωδικού ΣΟ ex 0802 90 20,
ια)
άλλοι καρποί με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0802 90 85,
ιβ)
ξερές μπανάνες του είδους των Αντιλλών του κωδικού ΣΟ 0803 00 90,
ιγ)
ξερά εσπεριδοειδή του κωδικού ΣΟ 0805,
ιδ)
μείγματα τροπικών καρπών του κωδικού ΣΟ 0813 50 31,
ιε)
μείγματα άλλων καρπών με κέλυφος του κωδικού ΣΟ 0813 50 39,
ιστ)
κρόκος (ζαφορά) του κωδικού ΣΟ 0910 20.
7. Προσκομίζεται η απόδειξη στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους ότι τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) και στην παράγραφο 2 ανταποκρίνονται στις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, ιδίως όσον αφορά τον προορισμό τους.
Άρθρο 5
Ενδείξεις επισήμανσης
1. Οι απαιτούμενες ενδείξεις βάσει του παρόντος κεφαλαίου πρέπει να αναγράφονται με ευανάγνωστα και εμφανή στοιχεία στη μία από τις πλευρές της συσκευασίας, είτε με απευθείας ανεξίτηλη εκτύπωση είτε με ετικέτα ενσωματωμένη ή στερεωμένη πάνω στη συσκευασία.
2. Για τα εμπορεύματα που αποστέλλονται χύμα, φορτωμένα απευθείας σε μεταφορικό μέσο, οι ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να αναγράφονται στο έγγραφο που συνοδεύει το εμπόρευμα ή σε δελτίο το οποίο τοποθετείται ευκρινώς στο εσωτερικό του μεταφορικού μέσου.
3. Στην περίπτωση των συμβάσεων εξ αποστάσεως κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), για τη συμμόρφωση με τις προδιαγραφές εμπορίας οι ενδείξεις πρέπει να είναι διαθέσιμες πριν από τη σύναψη της σύμβασης αγοράς.
4. Τα τιμολόγια και συνοδευτικά έγγραφα, εξαιρουμένων των αποδείξεων για τον καταναλωτή, αναφέρουν την ονομασία της χώρας καταγωγής των προϊόντων και, κατά περίπτωση, την κατηγορία, την ποικιλία ή τον εμπορικό τύπο, εάν αυτό απαιτείται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, ή ότι τα προϊόντα προορίζονται για μεταποίηση.
Άρθρο 6
Ενδείξεις επισήμανσης στο στάδιο της λιανικής πώλησης
1. Στο στάδιο της λιανικής πώλησης οι απαιτούμενες από το παρόν κεφάλαιο ενδείξεις επισήμανσης πρέπει να είναι ευανάγνωστες και εμφανείς. Τα προϊόντα μπορούν να διατίθενται για πώληση υπό την προϋπόθεση ότι η επιχείρηση λιανικής πώλησης αναγράφει σε εμφανές σημείο δίπλα στο προϊόν και ευανάγνωστα τις ενδείξεις που αφορούν τη χώρα καταγωγής και, κατά περίπτωση, την κατηγορία και την ποικιλία ή τον εμπορικό τύπο κατά τρόπο που να μην παραπλανάται ο καταναλωτής.
2. Για τα προϊόντα που είναι προσυσκευασμένα κατά την έννοια της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), αναφέρεται το καθαρό βάρος, πέραν όλων των ενδείξεων που προβλέπονται στις προδιαγραφές εμπορίας. Ωστόσο, για τα προϊόντα που πωλούνται συνήθως με το τεμάχιο, δεν ισχύει η υποχρέωση αναγραφής του καθαρού βάρους, όταν ο αριθμός των τεμαχίων είναι προφανής και μπορεί να υπολογιστεί με ευκολία χωρίς να ανοιχθεί η συσκευασία ή όταν ο αριθμός αυτός αναγράφεται στην ετικέτα.
Άρθρο 7
Μείγματα προϊόντων
1. Επιτρέπεται η διάθεση στην αγορά συσκευασιών καθαρού βάρους 5 kg ή μικρότερου που περιέχουν μείγματα διαφορετικών ειδών οπωροκηπευτικών, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
τα προϊόντα είναι της ίδιας ποιότητας και κάθε προϊόν συμμορφώνεται προς τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας του είδους ή, εάν δεν υφίστανται ειδικές προδιαγραφές εμπορίας για ένα συγκεκριμένο προϊόν, με τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας,
β)
η συσκευασία φέρει την απαραίτητη σήμανση, σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο, και
γ)
η φύση του μείγματος δεν είναι τέτοια ώστε να υπάρχει κίνδυνος να παραπλανηθεί ο αγοραστής.
2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 στοιχείο α) δεν εφαρμόζονται για τα προϊόντα που περιέχονται σε μείγμα αλλά δεν είναι προϊόντα του τομέα των οπωροκηπευτικών τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Εάν τα οπωροκηπευτικά που περιέχονται σε μείγμα είναι καταγωγής περισσότερων του ενός κρατών μελών ή τρίτων χωρών, οι πλήρεις ονομασίες των χωρών καταγωγής μπορούν να αντικατασταθούν με μία από τις κατωτέρω ενδείξεις, κατά περίπτωση:
α)
«μείγμα οπωροκηπευτικών από χώρες ΕΕ»,
β)
«μείγμα οπωροκηπευτικών από χώρες εκτός ΕΕ»,
γ)
«μείγμα οπωροκηπευτικών από χώρες ΕΕ και από χώρες εκτός ΕΕ».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Έλεγχοι συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές εμπορίας
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 8
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο ορίζει τους κανόνες για τους ελέγχους συμμόρφωσης οι οποίοι διενεργούνται στα οπωροκηπευτικά σε όλα τα στάδια εμπορίας, για να επαληθευτεί ότι τα προϊόντα αυτά είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές εμπορίας και τις άλλες διατάξεις του παρόντος τίτλου και των άρθρων 113 και 113α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 9
Αρχές συντονισμού και οργανισμοί ελέγχου
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει:
α)
μία μόνη αρχή που είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό και τις επαφές σε θέματα που εμπίπτουν στο παρόν κεφάλαιο, η οποία καλείται στο εξής «η αρχή συντονισμού»· και
β)
έναν οργανισμό ή οργανισμούς ελέγχου για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, οι οποίοι καλούνται στο εξής «οι οργανισμοί ελέγχου».
Οι αρχές συντονισμού και οι οργανισμοί ελέγχου που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί. Εντούτοις, την ευθύνη και στις δύο περιπτώσεις την έχουν τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α)
την ονομασία και την ταχυδρομική και ηλεκτρονική διεύθυνση της αρχής συντονισμού που έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α)·
β)
την ονομασία και την ταχυδρομική και ηλεκτρονική διεύθυνση των οργανισμών ελέγχου που έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β)· και
γ)
τον ακριβή ορισμό του πεδίου αρμοδιότητας των οργανισμών ελέγχου που έχουν ορίσει.
3. Χρέη αρχής συντονισμού μπορούν να εκτελούν ο οργανισμός ή οι οργανισμοί ελέγχου ή κάθε άλλος οργανισμός που ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.
4. Η Επιτροπή φροντίζει για τη δημοσιοποίηση του καταλόγου των αρχών συντονισμού που έχουν οριστεί από τα κράτη μέλη με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο.
Άρθρο 10
Βάση δεδομένων των εμπόρων
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν μια βάση δεδομένων των εμπόρων στον τομέα των οπωροκηπευτικών, η οποία συγκεντρώνει, υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν άρθρο, τους εμπόρους οι οποίοι συμμετέχουν στην εμπορία οπωροκηπευτικών, για τα οποία έχουν καθοριστεί προδιαγραφές δυνάμει του άρθρου 113 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν κάθε άλλη βάση ή βάσεις δεδομένων που έχουν ήδη δημιουργήσει για άλλους σκοπούς.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «έμπορος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που:
α)
κατέχει οπωροκηπευτικά που υπόκεινται σε προδιαγραφές εμπορίας με σκοπό:
i)
να τα παρουσιάσει ή να τα διαθέσει για πώληση,
ii)
να τα πωλήσει, ή
iii)
να τα διαθέσει στην αγορά με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ή
β)
ασκεί πράγματι οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες οι οποίες αναφέρονται στο στοιχείο α) και αφορούν οπωροκηπευτικά που υπόκεινται σε προδιαγραφές εμπορίας.
Οι δραστηριότητες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
την εξ αποστάσεως πώληση είτε μέσω του διαδικτύου είτε με άλλον τρόπο,
β)
δραστηριότητες οι οποίες ασκούνται από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο για δικό του λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου, και
γ)
δραστηριότητες που ασκούνται στην Ένωση και/ή με εξαγωγές σε τρίτες χώρες και/ή εισαγωγές από τρίτες χώρες.
3. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τους όρους υπό τους οποίους οι ακόλουθοι έμποροι περιλαμβάνονται ή όχι στη βάση δεδομένων:
α)
οι έμποροι, των οποίων η δραστηριότητα είναι τέτοια ώστε να τους απαλλάσσει, δυνάμει του άρθρου 4, από την υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές εμπορίας· και
β)
τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα οι δραστηριότητες των οποίων στον τομέα των οπωροκηπευτικών περιορίζονται στη μεταφορά των εμπορευμάτων ή στην πώληση στο στάδιο της λιανικής διάθεσης.
4. Όταν η βάση δεδομένων των εμπόρων απαρτίζεται από περισσότερα ξεχωριστά στοιχεία, η αρχή συντονισμού εξασφαλίζει την ομοιογένεια της βάσης και των διαφόρων στοιχείων της, καθώς και της ενημέρωσής τους. Η ενημέρωση της βάσης δεδομένων πραγματοποιείται ιδίως με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται κατά τους ελέγχους συμμόρφωσης.
5. Η βάση δεδομένων περιλαμβάνει για κάθε έμπορο:
α)
τον αριθμό εμπορικού μητρώου, την επωνυμία και τη διεύθυνση·
β)
τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την κατάταξή του σε μία από τις αναφερόμενες στο άρθρο 11 παράγραφος 2 κατηγορίες κινδύνου, και ιδίως τη θέση που κατέχει στο δίκτυο εμπορίας, πληροφορίες αναφορικά με το μέγεθος της επιχείρησης·
γ)
πληροφορίες όσον αφορά πορίσματα προηγούμενων ελέγχων για κάθε έμπορο·
δ)
κάθε άλλη πληροφορία που κρίνεται απαραίτητη για τους ελέγχους, όπως πληροφορίες που αφορούν την ύπαρξη συστήματος διασφάλισης της ποιότητας ή συστήματος αυτοελέγχου σε σχέση με τη συμμόρφωση προς τις προδιαγραφές εμπορίας.
Η ενημέρωση της βάσης δεδομένων πραγματοποιείται κυρίως με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται κατά τους ελέγχους συμμόρφωσης.
6. Οι έμποροι παρέχουν τις πληροφορίες που κρίνονται απαραίτητες από τα κράτη μέλη για την κατάρτιση και την ενημέρωση της βάσης δεδομένων. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους οι έμποροι που δεν είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους, αλλά ασκούν δραστηριότητα σ’ αυτό, περιλαμβάνονται στη βάση δεδομένων τους.
Τμήμα 2
Έλεγχοι συμμόρφωσης που διενεργούνται από τα κράτη μέλη
Άρθρο 11
Έλεγχοι συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έλεγχοι συμμόρφωσης πραγματοποιούνται επιλεκτικά, βάσει ανάλυσης κινδύνου, με την απαραίτητη συχνότητα, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις προδιαγραφές εμπορίας και με τις άλλες διατάξεις του παρόντος τίτλου και των άρθρων 113 και 113α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Τα κριτήρια αξιολόγησης κινδύνου περιλαμβάνουν την ύπαρξη του αναφερόμενου στο άρθρο 14 πιστοποιητικού συμμόρφωσης που εκδίδει η αρμόδια αρχή τρίτης χώρας στην οποία οι έλεγχοι συμμόρφωσης έχουν εγκριθεί βάσει του άρθρου 15. Η ύπαρξη αυτού του πιστοποιητικού θεωρείται παράγοντας μείωσης του κινδύνου μη συμμόρφωσης.
Τα κριτήρια αξιολόγησης του κινδύνου μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν:
α)
τη φύση του προϊόντος, την περίοδο παραγωγής, την τιμή του προϊόντος, τις καιρικές συνθήκες, τις εργασίες συσκευασίας και εν γένει χειρισμού, τους όρους αποθήκευσης, τη χώρα καταγωγής, τα μέσα μεταφοράς ή την ποσότητα της παρτίδας·
β)
το μέγεθος των επιχειρήσεων εμπορίας, τη θέση που κατέχουν στο δίκτυο εμπορίας, τον όγκο ή την αξία των προϊόντων που εμπορεύονται, το φάσμα των προϊόντων τους, την περιοχή παραδόσεων των προϊόντων ή τον τύπο των δραστηριοτήτων που ασκούν, όπως η αποθήκευση, η διαλογή, η συσκευασία ή η πώληση·
γ)
πορίσματα από προηγούμενους ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού και του τύπου των ελαττωμάτων που διαπιστώθηκαν, τη συνήθη ποιότητα των προϊόντων που διαθέτουν στην αγορά, το επίπεδο του χρησιμοποιούμενου τεχνικού εξοπλισμού·
δ)
την αξιοπιστία των συστημάτων διασφάλισης της ποιότητας των εμπόρων ή των συστημάτων αυτοελέγχου σε σχέση με τη συμμόρφωση προς τις προδιαγραφές εμπορίας·
ε)
τον τόπο διενέργειας του ελέγχου, ιδίως εάν αυτός είναι το σημείο πρώτης εισόδου στην Ένωση, ή τον τόπο συσκευασίας ή φόρτωσης των προϊόντων·
στ)
κάθε άλλη πληροφορία που θα μπορούσε να δηλώνει κίνδυνο μη συμμόρφωσης.
2. Η ανάλυση κινδύνου βασίζεται στις πληροφορίες που περιέχονται στην αναφερόμενη στο άρθρο 10 βάση δεδομένων των εμπόρων και κατατάσσει τους εμπόρους σε κατηγορίες κινδύνου.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν εκ των προτέρων:
α)
τα κριτήρια αξιολόγησης του κινδύνου μη συμμόρφωσης παρτίδων·
β)
βάσει ανάλυσης κινδύνου για κάθε κατηγορία κινδύνου, τα ελάχιστα ποσοστά επιχειρήσεων ή παρτίδων και/ή ποσοτήτων που πρέπει να υποβάλλονται σε έλεγχο συμμόρφωσης.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μη διενεργούν επιλεκτικούς ελέγχους σε προϊόντα τα οποία δεν υπόκεινται σε ειδικές προδιαγραφές εμπορίας βάσει ανάλυσης κινδύνου.
3. Όταν από τους ελέγχους αποκαλύπτονται σημαντικές παρατυπίες, τα κράτη μέλη αυξάνουν τη συχνότητα των ελέγχων σε σχέση με τους εμπόρους, τα προϊόντα, την καταγωγή των προϊόντων ή άλλες παραμέτρους.
4. Οι έμποροι διαβιβάζουν στους οργανισμούς ελέγχου όλες τις πληροφορίες που οι εν λόγω οργανισμοί κρίνουν απαραίτητες για την οργάνωση και διενέργεια των ελέγχων συμμόρφωσης.
Άρθρο 12
Εγκεκριμένοι έμποροι
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε εμπόρους οι οποίοι έχουν καταταγεί στην κατηγορία του χαμηλότερου κινδύνου και παρέχουν ειδικές εγγυήσεις συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας να χρησιμοποιούν το υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙ στη σήμανση της κάθε συσκευασίας κατά το στάδιο της αποστολής και/ή να υπογράφουν το πιστοποιητικό συμμόρφωσης που αναφέρεται στο άρθρο 14.
2. Η άδεια χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους.
3. Οι έμποροι που ευνοούνται από αυτή τη δυνατότητα οφείλουν:
α)
να διαθέτουν προσωπικό για τη διενέργεια ελέγχου που έχει λάβει αναγνωρισμένη κατάρτιση από τα κράτη μέλη·
β)
να διαθέτουν εξοπλισμό κατάλληλο για την επεξεργασία και τη συσκευασία των προϊόντων·
γ)
να αναλαμβάνουν τη δέσμευση να διενεργούν έλεγχο συμμόρφωσης στα προϊόντα που αποστέλλουν και να τηρούν μητρώα που καταγράφουν όλους τους διενεργούμενους ελέγχους.
4. Όταν ένας εγκεκριμένος έμπορος δεν τηρεί πλέον τις απαιτήσεις της έγκρισης, το κράτος μέλος ανακαλεί την άδειά του.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι εγκεκριμένοι έμποροι επιτρέπεται να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν μέχρι την εξάντληση των αποθεμάτων τα υποδείγματα τα οποία ήταν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 στις 30 Ιουνίου 2009.
Οι άδειες που χορηγήθηκαν σε εμπόρους πριν από την 1η Ιουλίου 2009 εξακολουθούν να ισχύουν για την περίοδο για την οποία έχουν εκδοθεί.
Άρθρο 13
Αποδοχή των δηλώσεων από τα τελωνεία
1. Τα τελωνεία αποδέχονται μόνο δηλώσεις εξαγωγής και/ή διασαφήσεις για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, εάν:
α)
τα προϊόντα συνοδεύονται από πιστοποιητικό συμμόρφωσης, ή
β)
ο αρμόδιος οργανισμός ελέγχου έχει ενημερώσει την τελωνειακή αρχή ότι οι υπό εξέταση παρτίδες έχουν λάβει πιστοποιητικό συμμόρφωσης, ή
γ)
ο αρμόδιος οργανισμός ελέγχου έχει ενημερώσει την τελωνειακή αρχή ότι δεν έχει εκδώσει πιστοποιητικό συμμόρφωσης για τις εν λόγω παρτίδες, διότι δεν ήταν απαραίτητο να ελεγχθούν με βάση την αναφερόμενη στο άρθρο 11 παράγραφος 1 ανάλυση κινδύνου.
Οι παρούσες διατάξεις εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των ελέγχων συμμόρφωσης που διενεργούν τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 11.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης στα προϊόντα που υπόκεινται στις οριζόμενες στο παράρτημα Ι μέρος Α γενικές προδιαγραφές εμπορίας και στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α), εάν το οικείο κράτος μέλος το κρίνει απαραίτητο με βάση την αναφερόμενη στο άρθρο 11 παράγραφος 1 ανάλυση κινδύνου.
Άρθρο 14
Πιστοποιητικό συμμόρφωσης
1. Τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης μπορεί να εκδίδονται από αρμόδια αρχή που επιβεβαιώνει ότι τα προϊόντα πληρούν τις σχετικές προδιαγραφές εμπορίας (εφεξής «πιστοποιητικό»). Στο παράρτημα ΙΙΙ παρουσιάζεται το υπόδειγμα του πιστοποιητικού που χρησιμοποιούν οι αρμόδιες αρχές στην Ένωση.
Αντί για τα πιστοποιητικά που εκδίδονται από τις αρμόδιες αρχές της Ένωσης, οι αναφερόμενες στο άρθρο 15 παράγραφος 4 τρίτες χώρες μπορούν να χρησιμοποιούν τα δικά τους πιστοποιητικά, υπό τον όρο ότι περιέχουν τουλάχιστον ισοδύναμες πληροφορίες με το ενωσιακό πιστοποιητικό. Η Επιτροπή γνωστοποιεί, με τα μέσα που η ίδια θεωρεί κατάλληλα, υποδείγματα πιστοποιητικών τρίτων χωρών.
2. Τα πιστοποιητικά μπορεί να εκδίδονται είτε σε έντυπη μορφή με αυθεντική υπογραφή ή σε ελεγμένη ηλεκτρονική μορφή με ηλεκτρονική υπογραφή.
3. Κάθε πιστοποιητικό φέρει σφραγίδα της αρμόδιας αρχής και υπογράφεται από το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που έχουν εξουσιοδοτηθεί γι’ αυτόν τον σκοπό.
4. Το πιστοποιητικό εκδίδεται σε τουλάχιστον μία από τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
5. Κάθε πιστοποιητικό φέρει αύξοντα αριθμό με τον οποίο μπορεί να ταυτοποιηθεί. Η αρμόδια αρχή διατηρεί αντίγραφο κάθε εκδιδόμενου πιστοποιητικού.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούν μέχρι την εξάντληση των αποθεμάτων πιστοποιητικά τα οποία ήταν σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 στις 30 Ιουνίου 2009.
Τμήμα 3
Έλεγχοι συμμόρφωσης που διενεργούνται από τρίτες χώρες
Άρθρο 15
Έγκριση των ελέγχων συμμόρφωσης που διενεργούνται από τρίτες χώρες πριν από την εισαγωγή στην Ένωση
1. Μετά από αίτηση τρίτης χώρας, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με την προβλεπόμενη στο άρθρο 195 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 διαδικασία, να εγκρίνει τους διενεργούμενους από την εν λόγω τρίτη χώρα ελέγχους συμμόρφωσης με τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας πριν από την εισαγωγή στην Ένωση.
2. Η έγκριση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να παρασχεθεί για τις τρίτες χώρες στις οποίες τηρούνται οι ενωσιακές προδιαγραφές εμπορίας ή τουλάχιστον ισοδύναμες προδιαγραφές για τα προϊόντα που εξάγονται προς την Ένωση.
Στην έγκριση ορίζεται η επίσημη αρχή στην τρίτη χώρα, υπ’ ευθύνη της οποίας πραγματοποιούνται οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η εν λόγω επίσημη αρχή είναι υπεύθυνη για τις επαφές με την Ένωση. Στην έγκριση ορίζονται επίσης οι οργανισμοί ελέγχου που είναι επιφορτισμένοι με τη διεξαγωγή των εν λόγω ελέγχων.
Η έγκριση μπορεί να αφορά μόνο προϊόντα καταγωγής της σχετικής τρίτης χώρας και μπορεί να περιορίζεται σε ορισμένα προϊόντα.
3. Οι οργανισμοί ελέγχου τρίτης χώρας είναι επίσημοι οργανισμοί ή οργανισμοί οι οποίοι έχουν επισήμως αναγνωριστεί από την αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και οι οποίοι παρέχουν επαρκή εχέγγυα και διαθέτουν το προσωπικό, τον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις που είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή των εν λόγω ελέγχων, σύμφωνα με τις μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 ή με ισοδύναμες μεθόδους.
4. Στο παράρτημα IV παρατίθενται οι τρίτες χώρες στις οποίες οι έλεγχοι συμμόρφωσης έχουν εγκριθεί βάσει του παρόντος άρθρου και τα σχετικά προϊόντα.
Η Επιτροπή γνωστοποιεί, με τα μέσα που θεωρεί κατάλληλα, τα στοιχεία των επίσημων αρχών και οργανισμών ελέγχου.
Άρθρο 16
Αναστολή της έγκρισης των ελέγχων συμμόρφωσης
Η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει την έγκριση των ελέγχων συμμόρφωσης, εάν διαπιστωθεί ότι, για σημαντικό αριθμό παρτίδων και/ή για μεγάλες ποσότητες, τα εμπορεύματα δεν αντιστοιχούν στις πληροφορίες που αναφέρονται στα πιστοποιητικά συμμόρφωσης τα οποία εκδόθηκαν από τους οργανισμούς ελέγχου της τρίτης χώρας.
Τμήμα 4
Μέθοδοι ελέγχου
Άρθρο 17
Μέθοδοι ελέγχου
1. Οι έλεγχοι συμμόρφωσης που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, με εξαίρεση εκείνων που πραγματοποιούνται στο στάδιο της λιανικής πώλησης στον τελικό καταναλωτή, διενεργούνται σύμφωνα με τις μεθόδους ελέγχου που καθορίζονται στο παράρτημα V, πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ειδικές λεπτομέρειες του ελέγχου συμμόρφωσης στο στάδιο της λιανικής πώλησης στον καταναλωτή.
2. Σε περίπτωση που από έναν έλεγχο προκύπτει η συμμόρφωση των εμπορευμάτων προς τις προδιαγραφές εμπορίας, ο οργανισμός ελέγχου μπορεί να εκδώσει το πιστοποιητικό συμμόρφωσης που προβλέπεται στο παράρτημα III.
3. Σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών, ο οργανισμός ελέγχου ανακοινώνει τη μη συμμόρφωση στον έμπορο ή σε αντιπρόσωπό του. Τα εμπορεύματα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο διαπίστωσης μη συμμόρφωσης δεν μπορούν να μετακινηθούν χωρίς την έγκριση του οργανισμού ελέγχου, που έχει κάνει τη διαπίστωση αυτή. Η έγκριση αυτή μπορεί να εξαρτηθεί από την τήρηση των όρων τους οποίους καθορίζει ο οργανισμός ελέγχου.
Οι έμποροι μπορούν να αποφασίσουν να αποκαταστήσουν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη συμμόρφωση των εμπορευμάτων. Τα εμπορεύματα, των οποίων αποκαθίσταται η συμμόρφωση, δεν μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο εάν δεν διαπιστωθεί προηγουμένως από τον αρμόδιο οργανισμό ελέγχου, με τα ενδεδειγμένα μέσα, ότι έχει πραγματοποιηθεί η αποκατάσταση της συμμόρφωσης. Ο αρμόδιος οργανισμός ελέγχου εκδίδει, ενδεχομένως, το πιστοποιητικό συμμόρφωσης που προβλέπεται στο παράρτημα III, για την παρτίδα ή για μέρος της παρτίδας, μόνον αφού έχει πραγματοποιηθεί η αποκατάσταση της συμμόρφωσης των εμπορευμάτων.
Εάν ένας οργανισμός ελέγχου δεχθεί την επιθυμία του εμπόρου να λάβει μέτρα για τη συμμόρφωση των εμπορευμάτων σε ένα κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διενεργήθηκε ο έλεγχος κατά τον οποίο διαπιστώθηκε η μη συμμόρφωση των εμπορευμάτων, ο έμπορος κοινοποιεί στον αρμόδιο οργανισμό ελέγχου του κράτους μέλους προορισμού τα στοιχεία της μη συμμορφούμενης παρτίδας. Το κράτος μέλος που διαπίστωσε τη μη συμμόρφωση διαβιβάζει αντίγραφο αυτού του πορίσματος στα άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένου του κράτους μέλους προορισμού της μη συμμορφούμενης παρτίδας.
Όταν δεν μπορεί να αποκατασταθεί η συμμόρφωση των εμπορευμάτων ούτε είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για τη διατροφή των ζώων ούτε για βιομηχανική μεταποίηση, ούτε για οποιαδήποτε άλλη χρήση εκτός της διατροφής, ο οργανισμός ελέγχου δύναται, εφόσον είναι αναγκαίο, να ζητήσει από τους εμπόρους να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλιστεί ότι τα σχετικά προϊόντα δεν θα διατεθούν στο εμπόριο.
Οι έμποροι διαβιβάζουν όλες τις πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη κρίνουν αναγκαίες για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.
Τμήμα 5
Κοινοποιήσεις
Άρθρο 18
Κοινοποιήσεις
1. Ένα κράτος μέλος στο οποίο έχει διαπιστωθεί ότι μια αποστολή από άλλο κράτος μέλος δεν είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές εμπορίας λόγω ελαττωμάτων ή υποβάθμισης του προϊόντος που θα μπορούσαν να είχαν ανιχνευθεί κατά τη συσκευασία, προβαίνει πάραυτα σε κοινοποίηση στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη τα οποία είναι πιθανό να αφορά το γεγονός.
2. Ένα κράτος μέλος στο οποίο απορρίφθηκε η ελεύθερη κυκλοφορία μιας παρτίδας προϊόντων από τρίτη χώρα εξαιτίας μη συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας, προβαίνει πάραυτα σε κοινοποίηση στην Επιτροπή, στα κράτη μέλη τα οποία είναι πιθανό να αφορά το γεγονός και στη σχετική τρίτη χώρα που αναγράφεται στο παράρτημα IV.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις τους για τα συστήματα ελέγχου και ανάλυσης κινδύνου τους. Ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση στα εν λόγω συστήματα.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη συνοπτική παρουσίαση των αποτελεσμάτων των ελέγχων που διενεργούνται σε όλα τα στάδια εμπορίας κατά τη διάρκεια ενός δεδομένου έτους μέχρι τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους.
5. Οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4 πραγματοποιούνται με τους τρόπους που ορίζει η Επιτροπή.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Απαιτήσεις και αναγνώριση
Τμήμα 1
Ορισμοί
Άρθρο 19
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τίτλου νοούνται ως:
α) «παραγωγός»: ο γεωργός που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
β) «παραγωγός-μέλος»: ο παραγωγός ή ο συνεταιρισμός παραγωγών, που είναι μέλος οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών·
γ) «θυγατρική»: επιχείρηση στην οποία κατέχουν μερίδια μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις τους, και η οποία συμβάλλει στους στόχους της οργάνωσης παραγωγών ή της ένωσης οργανώσεων παραγωγών·
δ) «διεθνική οργάνωση παραγωγών»: κάθε οργάνωση στην οποία μία τουλάχιστον εκμετάλλευση των παραγωγών βρίσκεται σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της οργάνωσης παραγωγών·
ε) «διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών»: κάθε ένωση οργανώσεων παραγωγών στην οποία μία τουλάχιστον από τις οργανώσεις-μέλη έχει την έδρα της σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι εγκατεστημένη η έδρα της ένωσης·
στ) «στόχος σύγκλισης»: ο στόχος της δράσης για τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη μέλη και περιφέρειες σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία που διέπει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως 31 Δεκεμβρίου 2013·
ζ) «μέτρο»: ένα από τα εξής:
η) «δράση»: ειδική δραστηριότητα ή ειδικό μέσο για την επίτευξη ενός ιδιαίτερου επιχειρησιακού στόχου που συμβάλλει σε έναν ή περισσότερους από τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
θ) «υποπροϊόν»: προϊόν το οποίο λαμβάνεται από την παρασκευή προϊόντος του τομέα των οπωροκηπευτικών, το οποίο έχει οικονομική αξία αλλά δεν αποτελεί τον βασικό στόχο·
ι) «προετοιμασία»: προπαρασκευαστικές εργασίες, όπως καθαρισμός, κοπή, αποφλοίωση, αφαίρεση άχρηστων τμημάτων και αποξήρανση οπωροκηπευτικών, χωρίς να τα μετατρέπουν σε μεταποιημένα οπωοκηπευτικά·
ια) «επίπεδο διεπαγγελματικής οργάνωσης»: όπως αναφέρεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο άρθρο 123 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, που έχουν εγκριθεί από το κράτος μέλος και αποτελούν αντικείμενο από κοινού διαχείρισης από οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών και τουλάχιστον έναν άλλο φορέα του τομέα της μεταποίησης των ειδών διατροφής και/ή της αλυσίδας διανομής·
ιβ) «δείκτης εκκίνησης»: οποιοσδήποτε δείκτης αντικατοπτρίζει μια κατάσταση ή τάση η οποία υπάρχει στην αρχή περιόδου προγραμματισμού και η οποία μπορεί να παράσχει χρήσιμες πληροφορίες:
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις ενδιαφερόμενες νομικές οντότητες στην επικράτειά τους οι οποίες οφείλουν να τηρούν το άρθρο 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, σύμφωνα με τις εθνικές τους νομικές και διοικητικές δομές. Μπορούν να θεσπίζουν συμπληρωματικούς κανόνες για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και, κατά περίπτωση, καθορίζουν επίσης διατάξεις για σαφώς οριζόμενα τμήματα νομικών οντοτήτων για την εφαρμογή του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Τμήμα 2
Απαιτήσεις που εφαρμόζονται στις οργανώσεις παραγωγών
Άρθρο 20
Καλυπτόμενα προϊόντα
1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 όσον αφορά το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που περιλαμβάνονται στην αίτηση αναγνώρισης, με την επιφύλαξη τυχόν απόφασης που λαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού.
2. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν μόνον τις οργανώσεις παραγωγών όσον αφορά το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση όταν οι οργανώσεις παραγωγών είναι σε θέση να διασφαλίσουν ότι τα προϊόντα αυτά παραδίδονται πράγματι για μεταποίηση, είτε μέσω συστήματος συμβάσεων προμηθειών είτε με άλλον τρόπο.
Άρθρο 21
Ελάχιστος αριθμός μελών
Κατά τον καθορισμό του ελάχιστου αριθμού μελών οργάνωσης παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι στην περίπτωση που ο αιτών αναγνώριση αποτελείται, στο σύνολό του ή εν μέρει, από μέλη τα οποία, με τη σειρά τους, είναι νομικές οντότητες ή σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων αποτελούμενων από παραγωγούς, ο ελάχιστος αριθμός παραγωγών μπορεί να υπολογιστεί με βάση τον αριθμό παραγωγών που συνδέονται με καθεμία από τις νομικές οντότητες ή καθένα από τα σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων.
Άρθρο 22
Ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής με την ιδιότητα του μέλους
1. Η ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής ενός παραγωγού ως μέλους δεν δύναται να είναι κατώτερη του ενός έτους.
2. Η αποποίηση της ιδιότητας του μέλους κοινοποιείται γραπτώς στην οργάνωση παραγωγών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προθεσμίες ειδοποίησης, ανώτατης διάρκειας έξι μηνών, και τις ημερομηνίες στις οποίες παράγει αποτελέσματα η παραίτηση από την ιδιότητα του μέλους.
Άρθρο 23
Διαρθρώσεις και δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οργανώσεις παραγωγών διαθέτουν το προσωπικό, την υποδομή και τον εξοπλισμό που είναι αναγκαία για την τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) και στο άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και για τη διασφάλιση των ουσιωδών καθηκόντων τους, ιδίως όσον αφορά:
α)
την εκ μέρους τους γνώση της παραγωγής των μελών τους·
β)
τη συλλογή, τη διαλογή, την αποθήκευση και τη συσκευασία της παραγωγής των μελών τους·
γ)
την εμπορική διαχείριση και τη διαχείριση του προϋπολογισμού τους· και
δ)
το κεντρικό λογιστικό τους σύστημα και σύστημα τιμολόγησης.
Άρθρο 24
Αξία ή όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η αξία ή ο όγκος της εμπορεύσιμης παραγωγής υπολογίζεται επί της ίδιας βάσης όπως η αξία της παραγωγής που έχει διατεθεί στο εμπόριο η οποία αναφέρεται στα άρθρα 50 και 51 του παρόντος κανονισμού.
2. Στην περίπτωση που ένα ή περισσότερα μέλη οργάνωσης παραγωγών διαθέτουν ανεπαρκή χρονολογικά στοιχεία σχετικά με την παραγωγή που έχει διατεθεί στο εμπόριο για την εφαρμογή της παραγράφου 1, η αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής τους μπορεί να υπολογίζεται ως η μέση αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής τους κατά τη διάρκεια τριετούς περιόδου που προηγείται του έτους υποβολής της αίτησης αναγνώρισης και κατά το οποίο παρήγαγαν πράγματι τα μέλη της σχετικής οργάνωσης παραγωγών.
Άρθρο 25
Παροχή τεχνικών μέσων
Για τους σκοπούς του άρθρου 125β παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, θεωρείται ότι μια οργάνωση παραγωγών που είναι αναγνωρισμένη για προϊόν για το οποίο είναι αναγκαία η παροχή τεχνικών μέσων πληροί τις υποχρεώσεις της εφόσον παρέχει τεχνικά μέσα κατάλληλου επιπέδου, είτε η ίδια ή μέσω των μελών της είτε μέσω θυγατρικών ή με εξωτερική ανάθεση.
Άρθρο 26
Κύριες δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών
1. Η κύρια δραστηριότητα οργάνωσης παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.
2. Μια οργάνωση παραγωγών μπορεί να πωλεί προϊόντα παραγωγών οι οποίοι δεν είναι μέλη της οργάνωσης παραγωγών ούτε ένωσης οργανώσεων παραγωγών, εφόσον είναι αναγνωρισμένη για τα εν λόγω προϊόντα και υπό τον όρο ότι η οικονομική αξία της δραστηριότητας αυτής είναι χαμηλότερη από την αξία της παραγωγής της που διατίθεται στο εμπόριο όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 50.
3. Η εμπορία οπωροκηπευτικών τα οποία αγοράζονται απευθείας από άλλη οργάνωση παραγωγών και προϊόντων για τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών δεν θεωρείται ότι αποτελεί μέρος των δραστηριοτήτων της οργάνωσης παραγωγών.
4. Όταν εφαρμόζεται το άρθρο 50 παράγραφος 9, οι διατάξεις της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στις σχετικές θυγατρικές από την 1η Ιανουαρίου 2012.
Άρθρο 27
Εξωτερική ανάθεση
1. Στις δραστηριότητες για τις οποίες ένα κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει την εξωτερική ανάθεση, σύμφωνα με το άρθρο 125δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μπορεί να περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η συλλογή, η αποθήκευση, η συσκευασία και η εμπορία των προϊόντων των μελών της οργάνωσης παραγωγών.
2. Η εξωτερική ανάθεση δραστηριότητας από μια οργάνωση παραγωγών συνεπάγεται τη σύναψη από την οργάνωση παραγωγών εμπορικής συμφωνίας με άλλη οντότητα, μεταξύ άλλων με ένα ή περισσότερα μέλη της ή με θυγατρική, για την εκτέλεση της σχετικής δραστηριότητας. Η οργάνωση παραγωγών παραμένει ωστόσο υπεύθυνη για την εξασφάλιση της εκτέλεσης της δραστηριότητας αυτής, καθώς και για τη γενική διαχείριση, τον έλεγχο και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την εκτέλεση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
Άρθρο 28
Διεθνική οργάνωση παραγωγών
1. Η έδρα της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών ορίζεται στο κράτος μέλος στο οποίο η οργάνωση διαθέτει σημαντικές εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ή διαθέτει σημαντικό αριθμό μελών και/ή στο οποίο πραγματοποιείται σημαντικό μέρος της διάθεσης της παραγωγής της στο εμπόριο.
2. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική οργάνωση παραγωγών είναι αρμόδιο για:
α)
την αναγνώριση της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·
β)
την έγκριση του επιχειρησιακού προγράμματος της διεθνικής οργάνωσης παραγωγών·
γ)
την καθιέρωση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στα οποία βρίσκονται τα μέλη, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το σύστημα ελέγχων και κυρώσεων. Τα εν λόγω άλλα κράτη μέλη οφείλουν να παρέχουν όλη την αναγκαία συνδρομή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα· και
δ)
την παροχή, κατόπιν αιτήματος άλλων κρατών μελών, όλων των σχετικών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένης της τυχόν ισχύουσας νομοθεσίας, στα άλλα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένα τα μέλη, μεταφρασμένη σε μια επίσημη γλώσσα των κρατών μελών που τα ζητούν.
Άρθρο 29
Συγχωνεύσεις οργανώσεων παραγωγών
1. Σε περίπτωση συγχώνευσης οργανώσεων παραγωγών, η οργάνωση παραγωγών που προκύπτει από τη συγχώνευση αντικαθιστά τις συγχωνευόμενες οργανώσεις παραγωγών. Η νέα οντότητα επωμίζεται τα δικαιώματα και αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις των συγχωνευόμενων οργανώσεων παραγωγών.
Η νέα οντότητα που προκύπτει από τη συγχώνευση εφαρμόζει τα προγράμματα παράλληλα και χωριστά έως την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της συγχώνευσης ή συγχωνεύει τα επιχειρησιακά προγράμματα από τη στιγμή της συγχώνευσης. Η συγχώνευση των επιχειρησιακών προγραμμάτων πραγματοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 66 και 67.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις οργανώσεις παραγωγών που το ζητούν, για δεόντως αιτιολογημένους λόγους, τη συνέχιση της παράλληλης εφαρμογής χωριστών επιχειρησιακών προγραμμάτων έως την ολοκλήρωσή τους.
Άρθρο 30
Μέλη μη παραγωγοί
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν κατά πόσον και υπό ποιες προϋποθέσεις ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν είναι παραγωγός μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μέλος μιας οργάνωσης παραγωγών.
2. Κατά τον καθορισμό των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ιδίως τη συμμόρφωση με τις διατάξεις του άρθρου 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο iii) και του άρθρου 125α παράγραφος 3 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
δεν λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·
β)
δεν αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.
Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή να απαγορεύουν το δικαίωμα ψήφου των φυσικών ή νομικών προσώπων για τη λήψη αποφάσεων αναφερομένων σε επιχειρησιακά ταμεία, τηρουμένων των όρων που θεσπίζονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 31
Δημοκρατικός έλεγχος των οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα μέτρα τα οποία θεωρούν αναγκαία προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κατάχρηση εξουσίας ή επιρροής ενός ή περισσοτέρων μελών όσον αφορά τη διαχείριση και τη λειτουργία της οργάνωσης παραγωγών, τα οποία περιλαμβάνουν τα δικαιώματα ψήφου.
2. Όταν μια οργάνωση παραγωγών είναι σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν μέτρα περιοριστικού ή απαγορευτικού χαρακτήρα όσον αφορά τα δικαιώματα μιας νομικής οντότητας να τροποποιεί, να εγκρίνει ή να απορρίπτει αποφάσεις της οργάνωσης παραγωγών.
Τμήμα 3
Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
Άρθρο 32
Κανόνες για τις οργανώσεις παραγωγών που εφαρμόζονται στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
Στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις του άρθρου 22, του άρθρου 26 παράγραφος 3, του άρθρου 27 και του άρθρου 31. Όταν η δραστηριότητα πώλησης ασκείται από την ένωση οργανώσεων παραγωγών, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι διατάξεις του άρθρου 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 33
Αναγνώριση ενώσεων οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν μόνο να αναγνωρίζουν τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 όσον αφορά τη δραστηριότητα ή τις δραστηριότητες σχετικά με το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων που περιλαμβάνονται στην αίτηση αναγνώρισης.
2. Μια ένωση οργανώσεων παραγωγών μπορεί να αναγνωριστεί δυνάμει του άρθρου 125γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και να ασκεί οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες μιας οργάνωσης παραγωγών, ακόμη και όταν η εμπορία των σχετικών προϊόντων εξακολουθεί να εξασφαλίζεται από τα μέλη της.
Άρθρο 34
Μέλη ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν κατά πόσον και υπό ποιες προϋποθέσεις ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δεν είναι αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μέλος μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών.
2. Τα μέλη μιας αναγνωρισμένης ένωσης οργανώσεων παραγωγών τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών:
α)
δεν λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση των κριτηρίων αναγνώρισης·
β)
δεν αποτελούν τον άμεσο αποδέκτη μέτρων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν, να περιορίζουν ή να απαγορεύουν το δικαίωμα ψήφου των εν λόγω μελών για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα επιχειρησιακά προγράμματα.
Άρθρο 35
Διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών
1. Η έδρα της διεθνικής ένωσης οργανώσεων παραγωγών ορίζεται σε ένα κράτος μέλος στο οποίο η ένωση αυτή διαθέτει σημαντικό αριθμό οργανώσεων-μελών και/ή στο οποίο πραγματοποιείται σημαντικό μέρος της διάθεσης στο εμπόριο της παραγωγής των οργανώσεων-μελών.
2. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η διεθνική ένωση οργανώσεων παραγωγών είναι αρμόδιο για:
α)
την αναγνώριση της ένωσης·
β)
την έγκριση, όταν χρειάζεται, του επιχειρησιακού προγράμματος της ένωσης·
γ)
την καθιέρωση της αναγκαίας διοικητικής συνεργασίας με τα άλλα κράτη μέλη, στα οποία βρίσκονται οι συνδεδεμένες οργανώσεις, όσον αφορά την τήρηση των όρων αναγνώρισης, όπως και το καθεστώς των ελέγχων και κυρώσεων. Τα εν λόγω άλλα κράτη μέλη οφείλουν να παρέχουν όλη την αναγκαία συνδρομή στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα· και
δ)
την παροχή, κατόπιν αιτήματος άλλων κρατών μελών, όλων των σχετικών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένης της τυχόν ισχύουσας νομοθεσίας στα άλλα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένα τα μέλη, μεταφρασμένη σε μια επίσημη γλώσσα των κρατών μελών που τα ζητούν.
Τμήμα 4
Ομάδες παραγωγών
Άρθρο 36
Υποβολή του σχεδίου αναγνώρισης
1. Μια νομική οντότητα ή ένα σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας υποβάλλει το σχέδιο αναγνώρισης που αναφέρεται στο άρθρο 125ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η έδρα της.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν:
α)
τα ελάχιστα κριτήρια τα οποία η νομική οντότητα ή το σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας οφείλει να πληροί για να είναι σε θέση να υποβάλει σχέδιο αναγνώρισης·
β)
τους κανόνες για την επεξεργασία, το περιεχόμενο και την εφαρμογή των σχεδίων αναγνώρισης·
γ)
την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας απαγορεύεται σε πρώην μέλος οργάνωσης παραγωγών να εισέλθει σε οργάνωση παραγωγών σε περίπτωση αποχώρησής του από την οργάνωση παραγωγών όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία η οργάνωση παραγωγής ήταν αναγνωρισμένη· και
δ)
τις διοικητικές διαδικασίες για την έγκριση, την παρακολούθηση και την υλοποίηση των σχεδίων αναγνώρισης.
Άρθρο 37
Περιεχόμενο του σχεδίου αναγνώρισης
Το προσχέδιο αναγνώρισης περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
περιγραφή της αρχικής κατάστασης, όσον αφορά ιδίως τον αριθμό των παραγωγών-μελών, με πλήρες αρχείο των μελών, την παραγωγή, συμπεριλαμβανομένης της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, την εμπορία και την υποδομή στη διάθεση της ομάδας παραγωγών, συμπεριλαμβανομένης της υποδομής που περιλαμβάνεται στην κυριότητα μεμονωμένων μελών της ομάδας παραγωγών·
β)
την προτεινόμενη ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του σχεδίου και τη διάρκειά του, η οποία δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη· και
γ)
τις δραστηριότητες και τις επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν για την επίτευξη της αναγνώρισης.
Άρθρο 38
Έγκριση του σχεδίου αναγνώρισης
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει σχετικά με το προσχέδιο αναγνώρισης εντός των τριών μηνών που έπονται της παραλαβής του σχεδίου και όλων των δικαιολογητικών. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν συντομότερη προθεσμία.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν πρόσθετους κανόνες όσον αφορά την επιλεξιμότητα των ενεργειών και των δαπανών στο πλαίσιο των σχεδίων αναγνώρισης, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για την επιλεξιμότητα των επενδύσεων, με σκοπό την επίτευξη της τήρησης από τις ομάδες παραγωγών των κριτηρίων αναγνώρισης των οργανώσεων παραγωγών που προβλέπονται στο άρθρο 125β παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Μετά τους ελέγχους συμμόρφωσης που αναφέρονται στο άρθρο 111, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, αναλόγως της περίπτωσης:
α)
εγκρίνει το σχέδιο και χορηγεί την προαναγνώριση·
β)
ζητεί να επέλθουν τροποποιήσεις στο σχέδιο·
γ)
απορρίπτει το σχέδιο.
Η έγκριση δύναται, κατά περίπτωση, να χορηγηθεί μόνο για σχέδιο στο οποίο ενσωματώνονται οι τροποποιήσεις που ζητήθηκαν βάσει του ανωτέρω στοιχείου β).
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους κοινοποιεί την απόφασή της στη νομική οντότητα ή στο σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας.
Άρθρο 39
Εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης
1. Το σχέδιο αναγνώρισης τίθεται σε εφαρμογή ανά ετήσιες περιόδους, από την 1η Ιανουαρίου. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν στις ομάδες παραγωγών να διαιρέσουν τις ετήσιες περιόδους σε εξαμηνιαίες περιόδους.
Για το πρώτο έτος εφαρμογής σύμφωνα με την προτεινόμενη ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 37 στοιχείο β), το σχέδιο αναγνώρισης αρχίζει:
α)
την 1η Ιανουαρίου που έπεται της ημερομηνίας έγκρισής του από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους· ή
β)
την πρώτη ημερολογιακή ημέρα που έπεται της ημερομηνίας έγκρισής του.
Το πρώτο έτος εφαρμογής του σχεδίου αναγνώρισης λήγει οπωσδήποτε στις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι ομάδες παραγωγών μπορούν να ζητήσουν τροποποιήσεις στα σχέδια κατά τη διάρκεια της εφαρμογής τους. Οι αιτήσεις αυτές συνοδεύονται από όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα σχέδια αναγνώρισης μπορούν να τροποποιηθούν κατά τη διάρκεια ετήσιας ή εξαμηνιαίας περιόδου χωρίς προγενέστερη έγκριση από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους. Οι τροποποιήσεις αυτές είναι επιλέξιμες για ενίσχυση μόνον εφόσον κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση από την ομάδα παραγωγών στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους.
3. Για κάθε τροποποίηση του σχεδίου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους λαμβάνει απόφαση εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης τροποποίησης, κατόπιν εξέτασης των κατατεθέντων δικαιολογητικών. Κάθε αίτηση τροποποίησης για την οποία δεν έχει ληφθεί απόφαση εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας θεωρείται απορριφθείσα. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν συντομότερη προθεσμία.
Άρθρο 40
Αίτηση αναγνώρισης ως οργάνωση παραγωγών
1. Οι ομάδες παραγωγών που θέτουν σε εφαρμογή σχέδιο αναγνώρισης μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να υποβάλουν αίτηση για αναγνώριση δυνάμει του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Οι αιτήσεις αυτές υποβάλλονται οπωσδήποτε πριν από το τέλος της μεταβατικής περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 125ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης αυτής, η ομάδα παραγωγών μπορεί να υποβάλει σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος δυνάμει του άρθρου 63.
Άρθρο 41
Κύριες δραστηριότητες των ομάδων παραγωγών
1. Η κύρια δραστηριότητα ομάδας παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει προαναγνωριστεί.
2. Μια ομάδα παραγωγών δύναται να πωλεί προϊόντα παραγωγών οι οποίοι δεν είναι μέλη ομάδας παραγωγών, εφόσον είναι αναγνωρισμένη για τα εν λόγω προϊόντα και υπό τον όρο ότι η οικονομική αξία της δραστηριότητας αυτής είναι χαμηλότερη από την αξία της διατεθείσας στο εμπόριο παραγωγής των μελών της ομάδας παραγωγών και των μελών άλλων ομάδων παραγωγών.
Άρθρο 42
Αξία παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο
1. Στις ομάδες παραγωγών εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, το άρθρο 50 παράγραφοι 1 έως 4 και 7 και η παράγραφος 6 πρώτη φράση του άρθρου αυτού.
2. Σε περίπτωση που προκύπτει μείωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο κατά τουλάχιστον 35 %, για λόγους που είναι επαρκώς αιτιολογημένοι για το κράτος μέλος και που δεν εμπίπτουν στην ευθύνη και στον έλεγχο της ομάδας παραγωγών, η συνολική αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το 65 % της συνολικής αξίας που δηλώθηκε στην προηγούμενη αίτηση ή στις προηγούμενες αιτήσεις ενίσχυσης σχετικά με την πλέον πρόσφατη ετήσια περίοδο, όπως έχει επαληθευτεί από το κράτος μέλος, και ελλείψει τέτοιων αιτήσεων, της αξίας που δηλώθηκε αρχικά στο εγκεκριμένο σχέδιο αναγνώρισης.
3. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, όσον αφορά την περίοδο για την οποία ζητείται η ενίσχυση.
Άρθρο 43
Χρηματοδότηση των σχεδίων αναγνώρισης
1. Τα ποσοστά ενίσχυσης που αναφέρονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μειώνονται κατά το ήμισυ όσον αφορά την παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο αξίας άνω του 1 000 000 ευρώ.
2. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 υπόκειται για κάθε ομάδα παραγωγών σε ετήσιο ανώτατο όριο 100 000 ευρώ.
3. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καταβάλλεται:
α)
σε ετήσιες ή εξαμηνιαίες δόσεις στο τέλος κάθε ετήσιας ή εξαμηνιαίας περιόδου για την εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης· ή
β)
σε δόσεις που καλύπτουν μέρος της ετήσιας περιόδου εάν το σχέδιο αρχίζει κατά τη διάρκεια ετήσιας περιόδου ή εάν η αναγνώριση χορηγείται δυνάμει του άρθρου 125β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 πριν από το τέλος ετήσιας περιόδου. Στην περίπτωση αυτή, το ανώτατο όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου μειώνεται αναλογικά.
Για τον υπολογισμό των δόσεων, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως βάση την παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο η οποία αφορά μια ετήσια περίοδο διαφορετική από την περίοδο για την οποία καταβάλλεται η ετήσια δόση και τούτο για λόγους ελέγχου. Η διαφορά μεταξύ των περιόδων είναι μικρότερη από την πραγματική σχετική περίοδο.
4. Η συναλλαγματική ισοτιμία που εφαρμόζεται στα ποσά που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 είναι η τελευταία ισοτιμία που έχει δημοσιευτεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από την πρώτη ημέρα της περιόδου στο πλαίσιο της οποίας χορηγείται η σχετική ενίσχυση.
Άρθρο 44
Ενισχύσεις στις επενδύσεις που είναι αναγκαίες για την αναγνώριση
Οι επενδύσεις που συνδέονται με την εφαρμογή σχεδίων αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 37 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού για τις οποίες προβλέπονται ενισχύσεις δυνάμει του άρθρου 103α παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 χρηματοδοτούνται ανάλογα με το πόσο χρησιμοποιούνται για τα προϊόντα των μελών ομάδας παραγωγών που αφορά η προαναγνώριση.
Αποκλείονται από την ενωσιακή ενίσχυση οι επενδύσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν στρέβλωση του ανταγωνισμού όσον αφορά άλλες οικονομικές δραστηριότητες της ομάδας παραγωγών.
Άρθρο 45
Αίτηση ενίσχυσης
1. Η ομάδα παραγωγών υποβάλλει μία και μόνο αίτηση για τη χορήγηση της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εντός τριών μηνών από το τέλος κάθε ετήσιας ή εξαμηνιαίας περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού. Η αίτηση ενίσχυσης περιλαμβάνει δήλωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την περίοδο για την οποία ζητείται η ενίσχυση.
2. Οι αιτήσεις ενίσχυσης που καλύπτουν εξαμηνιαίες περιόδους μπορούν να υποβληθούν μόνον εάν το σχέδιο αναγνώρισης υποδιαιρείται σε εξαμηνιαίες περιόδους σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 1. Κάθε αίτηση ενίσχυσης συνοδεύεται από γραπτή δήλωση της ομάδας παραγωγών ότι:
α)
συμμορφώνεται και θα εξακολουθήσει να συμμορφώνεται προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και προς τον παρόντα κανονισμό· και
β)
δεν έχει λάβει, δεν λαμβάνει και δεν θα λάβει άμεσα ή έμμεσα ενωσιακή ή εθνική χρηματοδότηση για δράσεις που εφαρμόζονται στο πλαίσιο του σχεδίου αναγνώρισής της για τις οποίες χορηγείται ενωσιακή χρηματοδότηση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν την προθεσμία για την καταβολή της ενίσχυσης, η οποία δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τους έξι μήνες από την παραλαβή της αίτησης.
Άρθρο 46
Επιλεξιμότητα
Τα κράτη μέλη αξιολογούν την επιλεξιμότητα των ομάδων παραγωγών για την ενίσχυση που προβλέπει ο παρών κανονισμός, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο είναι δικαιολογημένη η χορήγησή της, λαμβάνοντας υπόψη τους όρους και την ημερομηνία κατά την οποία είχε χορηγηθεί οποιαδήποτε προηγούμενη δημόσια ενίσχυση στις οργανώσεις ή ομάδες παραγωγών από τις οποίες προέρχονται τα μέλη των εν λόγω ομάδων παραγωγών, καθώς και τις μετακινήσεις των μελών ανάμεσα στις οργανώσεις παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών.
Άρθρο 47
Ενωσιακή συνδρομή
1. Η ενωσιακή συνδρομή με τη μορφή ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ανέρχεται:
α)
σε 75 % στις επιλέξιμες περιφέρειες για τον στόχο σύγκλισης· και
β)
σε 50 % στις λοιπές περιφέρειες.
Το υπόλοιπο της ενίσχυσης πρέπει να καταβάλλεται ως κατ’ αποκοπή ενίσχυση από το κράτος μέλος. Δεν απαιτείται να συνοδεύονται οι αιτήσεις ενίσχυσης από δικαιολογητικά σχετικά με τη χρησιμοποίηση της ενίσχυσης.
2. Η ενωσιακή συνδρομή με τη μορφή ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, που εκφράζεται ως επιδότηση κεφαλαίου ή ισοδύναμο επιδότησης κεφαλαίου δεν υπερβαίνει, ως ποσοστό των επιλέξιμων επενδυτικών δαπανών:
α)
50 % στις επιλέξιμες περιφέρειες για τον στόχο σύγκλισης· και
β)
30 % στις λοιπές περιφέρειες.
Τα οικεία κράτη μέλη συνεισφέρουν τουλάχιστον το 5 % των επιλέξιμων επενδυτικών δαπανών.
Οι δικαιούχοι της ενίσχυσης για τις επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες συμμετέχουν τουλάχιστον:
α)
κατά 25 % στις επιλέξιμες περιφέρειες για τον στόχο σύγκλισης· και
β)
κατά 45 % στις λοιπές περιφέρειες.
Άρθρο 48
Συγχωνεύσεις
1. Η ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μπορεί να χορηγείται ή να εξακολουθήσει να χορηγείται στις ομάδες παραγωγών που έχουν προαναγνωριστεί και έχουν προκύψει από τη συγχώνευση δύο ή περισσότερων προαναγνωρισμένων ομάδων παραγωγών.
2. Για τον υπολογισμό του ποσού της ενίσχυσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, η ομάδα παραγωγών που προκύπτει από συγχώνευση αντικαθιστά τις συγχωνευόμενες ομάδες.
3. Όταν δύο ή περισσότερες ομάδες παραγωγών συγχωνεύονται, η νέα οντότητα επωμίζεται τα δικαιώματα και αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις της ομάδας παραγωγών η οποία προαναγνωρίστηκε πρώτη.
4. Όταν προαναγνωρισμένη ομάδα παραγωγών συγχωνεύεται με αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, η προκύπτουσα οντότητα δεν είναι πλέον επιλέξιμη για προαναγνώριση ως ομάδα παραγωγών, ούτε για την ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Η προκύπτουσα οντότητα εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο ίδιας μεταχείρισης με την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, υπό τον όρο ότι πληροί όλες τις ισχύουσες απαιτήσεις. Εάν χρειάζεται, η οργάνωση παραγωγών ζητεί τροποποίηση του επιχειρησιακού προγράμματός της και, προς τον σκοπό αυτό, εφαρμόζεται το άρθρο 29 τηρουμένων των αναλογιών.
Ωστόσο, οι δράσεις που υλοποιήθηκαν από τις ομάδες παραγωγών πριν από τη συγχώνευση εξακολουθούν να είναι επιλέξιμες υπό τους όρους που προβλέπονται στο σχέδιο αναγνώρισης.
Άρθρο 49
Συνέπειες της αναγνώρισης
1. Με την αναγνώριση διακόπτεται η χορήγηση της ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Σε περίπτωση υποβολής επιχειρησιακού προγράμματος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το οικείο κράτος μέλος φροντίζει να μη γίνεται διπλή χρηματοδότηση των μέτρων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο αναγνώρισης.
3. Οι επενδύσεις για τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση ή οι δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μπορούν να μεταφερθούν στα επιχειρησιακά προγράμματα υπό τον όρο ότι συνάδουν με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
4. Τα κράτη μέλη καθορίζουν την περίοδο, η οποία αρχίζει μετά την εφαρμογή του σχεδίου αναγνώρισης, εντός της οποίας η ομάδα παραγωγών πρέπει να αναγνωριστεί ως οργάνωση παραγωγών. Η περίοδος αυτή δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα
Τμήμα 1
Αξία παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο
Άρθρο 50
Βάση υπολογισμού
1. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για μια οργάνωση παραγωγών υπολογίζεται με βάση την παραγωγή της ίδιας της οργάνωσης παραγωγών και των παραγωγών-μελών της, και περιλαμβάνει μόνον την παραγωγή των οπωροκηπευτικών για τα οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο μπορεί να περιλαμβάνει οπωροκηπευτικά τα οποία δεν υπόκεινται στην απαίτηση συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές εμπορίας, όταν οι εν λόγω προδιαγραφές δεν εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 4.
2. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο περιλαμβάνει και την παραγωγή των μελών που αποχώρησαν ή εισήλθαν στην οργάνωση παραγωγών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους για την αποφυγή της διπλής καταμέτρησης.
3. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο δεν περιλαμβάνει την αξία των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών ή οποιουδήποτε άλλου προϊόντος το οποίο δεν είναι προϊόν του τομέα των οπωροκηπευτικών.
Ωστόσο, η αξία των οπωροκηπευτικών που διατίθενται στο εμπόριο και προορίζονται για μεταποίηση και μετατρέπονται σε ένα από τα μεταποιημένα προϊόντα με βάση τα οπωροκηπευτικά που απαριθμούνται στο παράρτημα I μέρος X του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή σε οποιοδήποτε άλλο μεταποιημένο προϊόν που αναφέρεται στο παρόν άρθρο και περιγράφεται περαιτέρω στο παράρτημα VΙ του παρόντος κανονισμού, από οργάνωση παραγωγών, ένωση οργανώσεων παραγωγών ή παραγωγούς-μέλη τους, ή θυγατρικές που αναφέρονται στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου, είτε από τους ίδιους είτε μέσω εξωτερικής ανάθεσης, υπολογίζεται με τον πολλαπλασιασμό της τιμολογηθείσας αξίας των εν λόγω μεταποιημένων προϊόντων επί έναν κατ’ αποκοπή συντελεστή %. Ο συντελεστής αυτός καθορίζεται ως εξής:
α)
53 % για χυμούς φρούτων·
β)
73 % για συμπυκνωμένους χυμούς·
γ)
77 % για συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας·
δ)
62 % για κατεψυγμένα οπωροκηπευτικά·
ε)
48 % για κονσερβοποιημένα οπωροκηπευτικά·
στ)
70 % για κονσερβοποιημένα μανιτάρια του γένους Agaricus·
ζ)
81 % για φρούτα που διατηρούνται προσωρινά σε άλμη·
η)
81 % για αποξηραμένα φρούτα·
θ)
27 % για άλλα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά·
ι)
12 % για μεταποιημένα αρωματικά φυτά·
ια)
41 % για σκόνη πάπρικας.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να συμπεριλάβουν την αξία των υποπροϊόντων στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο.
5. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο περιλαμβάνει και την αξία των αποσύρσεων από την αγορά που διατίθενται όπως προβλέπεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η οποία εκτιμάται στη μέση τιμή των προϊόντων που διέθεσε στο εμπόριο η οργάνωση παραγωγών την προηγούμενη περίοδο αναφοράς.
6. Μόνον η παραγωγή της οργάνωσης παραγωγών και/ή των παραγωγών-μελών της που διατίθεται στο εμπόριο από την ίδια την οργάνωση παραγωγών συνυπολογίζεται στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο. Η παραγωγή των παραγωγών-μελών της οργάνωσης παραγωγών που διατίθεται στο εμπόριο από άλλη οργάνωση παραγωγών, η οποία έχει οριστεί από την οργάνωσή τους, σύμφωνα με το άρθρο 125α παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, συνυπολογίζεται στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από τη δεύτερη οργάνωση παραγωγών.
7. Η παραγωγή οπωροκηπευτικών που διατίθεται στο εμπόριο τιμολογείται στο στάδιο της «εξόδου από την οργάνωση παραγωγών» κατά περίπτωση, ως προϊόν που απαριθμείται στο παράρτημα I μέρος IX του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 το οποίο είναι προπαρασκευασμένο και συσκευασμένο, εκτός:
α)
ΦΠΑ·
β)
από το κόστος εσωτερικής μεταφοράς, στην περίπτωση που η απόσταση μεταξύ των κέντρων συλλογής ή συσκευασίας της οργάνωσης παραγωγών και του σημείου διανομής της οργάνωσης παραγωγών είναι σημαντική. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις μειώσεις που εφαρμόζονται για την τιμολογημένη αξία των προϊόντων όσον αφορά τα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο τιμολογίου στα διάφορα στάδια παράδοσης ή μεταφοράς και αιτιολογούν δεόντως στην εθνική τους στρατηγική ποια απόσταση θεωρείται σημαντική.
8. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο μπορεί επίσης να υπολογιστεί στο στάδιο της «εξόδου από την ένωση οργανώσεων παραγωγών» επί της ίδιας βάσης, όπως αυτή που προβλέπεται στην παράγραφο 7.
9. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο μπορεί επίσης να υπολογιστεί στο στάδιο της «εξόδου από τη θυγατρική», επί της ίδιας βάσης, όπως αυτή που προβλέπεται στην παράγραφο 7, με την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το 90 % του κεφαλαίου της θυγατρικής κατέχεται:
α)
από μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών ή από ενώσεις οργανώσεων παραγωγών· και/ή
β)
με την επιφύλαξη της έγκρισης του κράτους μέλους, από παραγωγούς-μέλη των οργανώσεων παραγωγών ή ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, εάν το γεγονός αυτό συμβάλλει στους στόχους που απαριθμούνται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) και στο άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
10. Σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο υπολογίζεται στο στάδιο της «εξόδου από την οργάνωση παραγωγών» και περιλαμβάνει την προστιθέμενη οικονομική αξία της δραστηριότητας που αποτέλεσε αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης από την οργάνωση παραγωγών στα μέλη της, σε τρίτα μέρη ή σε θυγατρική άλλη από εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 9.
11. Σε περίπτωση μείωσης της παραγωγής που προκαλείται από κλιματικά φαινόμενα, ασθένειες ζώων ή φυτών, ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς, η αποζημίωση από ασφάλεια που λαμβάνεται για τις αιτίες αυτές στο πλαίσιο των μέτρων ασφάλισης συγκομιδής που προβλέπονται στο κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα 6, ή ισοδύναμων μέτρων τα οποία διαχειρίζεται η οργάνωση παραγωγών, μπορεί να συμπεριληφθεί στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο.
Άρθρο 51
Περίοδος αναφοράς
1. Το ετήσιο ανώτατο όριο της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 υπολογίζεται κάθε έτος βάσει της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο κατά τη διάρκεια δωδεκάμηνης περιόδου αναφοράς, η οποία καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Η περίοδος αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη για κάθε οργάνωση παραγωγών ως:
α)
δωδεκάμηνη περίοδος, η οποία αρχίζει μετά την 1η Ιανουαρίου τρία έτη πριν από το έτος για το οποίο ζητείται η ενίσχυση και λήγει πριν από την 31η Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται του έτους για το οποίο ζητείται η ενίσχυση· ή
β)
η μέση αξία τριών διαδοχικών δωδεκάμηνων περιόδων, η οποία αρχίζει μετά την 1η Ιανουαρίου πέντε έτη πριν από το έτος για το οποίο ζητείται η ενίσχυση και λήγει πριν από την 31η Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται του έτους για το οποίο ζητείται η ενίσχυση.
3. Η δωδεκάμηνη περίοδος αποτελεί τη λογιστική περίοδο της σχετικής οργάνωσης παραγωγών.
Η μεθοδολογία για τον καθορισμό της περιόδου αναφοράς δεν ποικίλλει κατά τη διάρκεια του επιχειρησιακού προγράμματος, πλην δεόντως αιτιολογημένων περιπτώσεων.
4. Σε περίπτωση που προκύπτει μείωση της αξίας ενός προϊόντος κατά τουλάχιστον 35 %, για λόγους που δεν εμπίπτουν στην ευθύνη και στον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών, η αξία της παραγωγής του σχετικού προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το 65 % της αξίας της κατά την προηγούμενη περίοδο αναφοράς.
Η οργάνωση παραγωγών δικαιολογεί στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους τους λόγους που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
5. Στην περίπτωση που πρόσφατα αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών διαθέτουν ανεπαρκή ιστορικά δεδομένα σχετικά με την παραγωγή που διατίθεται στο εμπόριο για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2, η αξία της εν λόγω παραγωγής μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι η αξία της εμπορεύσιμης παραγωγής που αναφέρεται από την οργάνωση παραγωγών για τον σκοπό της αναγνώρισης.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών στα νέα μέλη οργάνωσης παραγωγών τα οποία εισέρχονται σε οργάνωση παραγωγών για πρώτη φορά.
6. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, από οργανώσεις παραγωγών οι οποίες δεν έχουν υποβάλει επιχειρησιακά προγράμματα.
7. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 6, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την περίοδο αναφοράς υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά τη συγκεκριμένη περίοδο αναφοράς.
Ωστόσο, για τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν έως την 20ή Ιανουαρίου 2010, η αξία της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο για τα έτη έως το 2007 υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά την περίοδο αναφοράς, ενώ η αξία της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο για τα έτη μετά το 2008 υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας το 2008.
Για τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν μετά την 20 ή Ιανουαρίου 2010, η αξία της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο για τα έτη μετά το 2008 υπολογίζεται βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατά τον χρόνο έγκρισης του επιχειρησιακού προγράμματος.
Τμήμα 2
Επιχειρησιακά ταμεία
Άρθρο 52
Διαχείριση
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση των επιχειρησιακών ταμείων πραγματοποιείται κατά τρόπο ώστε οι δαπάνες και το εισόδημά τους να είναι δυνατόν να προσδιοριστούν, να ελεγχθούν και να πιστοποιηθούν σε ετήσια βάση από εξωτερικούς ελεγκτές.
Άρθρο 53
Χρηματοδότηση των επιχειρησιακών ταμείων
1. Οι χρηματικές εισφορές στο επιχειρησιακό ταμείο που αναφέρονται στο άρθρο 103β παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καθορίζονται από την οργάνωση παραγωγών.
2. Όλοι οι παραγωγοί έχουν τη δυνατότητα να επωφελούνται από το επιχειρησιακό ταμείο και να συμμετέχουν δημοκρατικά στις αποφάσεις σχετικά με τη χρήση του επιχειρησιακού ταμείου της οργάνωσης παραγωγών και των χρηματικών εισφορών στο επιχειρησιακό ταμείο.
Άρθρο 54
Κοινοποίηση εκτιμώμενου ποσού
1. Οι οργανώσεις παραγωγών κοινοποιούν στο κράτος μέλος τους, το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου, τα εκτιμώμενα ποσά της ενωσιακής συνδρομής, καθώς και της εισφοράς των μελών τους και των ίδιων των οργανώσεων παραγωγών στα επιχειρησιακά ταμεία για το επόμενο έτος, συνοδευόμενα από τα επιχειρησιακά προγράμματα ή τις αιτήσεις για έγκριση των τροποποιήσεών τους.
Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν ημερομηνία μεταγενέστερη της 15ης Σεπτεμβρίου.
2. Ο υπολογισμός του εκτιμώμενου ποσού των επιχειρησιακών ταμείων πραγματοποιείται με βάση τα επιχειρησιακά προγράμματα και την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο. Ο υπολογισμός κατανέμεται μεταξύ των δαπανών για τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων και των δαπανών για τα λοιπά μέτρα.
Τμήμα 3
Επιχειρησιακά προγράμματα
Άρθρο 55
Εθνική στρατηγική
1. Η γενική δομή και το περιεχόμενο της εθνικής στρατηγικής που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καθορίζονται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που παρατίθενται στο παράρτημα VII. Η στρατηγική μπορεί να αποτελείται από περιφερειακά στοιχεία.
Στην εθνική στρατηγική ενσωματώνονται όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται και οι διατάξεις που εγκρίνονται από το κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του μέρους ΙΙ τίτλος ΙΙ κεφάλαιο ΙΙ τμήματα Ι και Ια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος τίτλου.
2. Η εθνική στρατηγική, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης του εθνικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, θεσπίζεται πριν από την υποβολή των σχεδίων επιχειρησιακών προγραμμάτων για κάθε δεδομένο έτος. Το εθνικό πλαίσιο ενσωματώνεται μετά την υποβολή του στην Επιτροπή και, ενδεχομένως, την τροποποίησή του, σύμφωνα με το άρθρο 103στ παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Η ανάλυση της αρχικής κατάστασης αποτελεί μέρος της διαδικασίας εκπόνησης της εθνικής στρατηγικής και διενεργείται υπό την ευθύνη του κράτους μέλους. Η ανάλυση αυτή προσδιορίζει και εκτιμά τις ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν, κατατάσσει τις ανάγκες κατά σειρά προτεραιότητας, ορίζει τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν μέσω των επιχειρησιακών προγραμμάτων για την ικανοποίηση των εν λόγω αναγκών προτεραιότητας, τα αναμενόμενα αποτελέσματα και τους ποσοτικοποιημένους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν σε σχέση με την αρχική κατάσταση, και καθορίζει τα πλέον ενδεδειγμένα μέσα και τις δράσεις για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν επίσης την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της εθνικής στρατηγικής καθώς και την εφαρμογή της μέσω των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Η εθνική στρατηγική μπορεί να τροποποιηθεί, ιδίως με βάση την παρακολούθηση και την αξιολόγηση. Οι τροποποιήσεις αυτές επέρχονται πριν από την υποβολή των σχεδίων επιχειρησιακών προγραμμάτων για κάθε δεδομένο έτος.
5. Τα κράτη μέλη καθορίζουν στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής τα ανώτατα ποσοστά του ταμείου τα οποία μπορούν να δαπανηθούν για κάθε επιμέρους μέτρο και/ή είδος δράσης και/ή δαπάνη, προκειμένου να διασφαλιστεί η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ των διαφόρων μέτρων.
Άρθρο 56
Εθνικό πλαίσιο για τις περιβαλλοντικές δράσεις
1. Επιπλέον της υποβολής του προτεινόμενου πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη κοινοποιούν επίσης στην Επιτροπή τυχόν τροποποιήσεις του εθνικού πλαισίου, οι οποίες υπόκεινται στη διαδικασία που περιγράφεται στο εν λόγω εδάφιο. Η Επιτροπή θέτει το εθνικό πλαίσιο στη διάθεση των άλλων κρατών μελών με τον τρόπο που θεωρεί ενδεδειγμένο.
2. Το εθνικό πλαίσιο αναφέρει σε χωριστό τμήμα τις γενικές απαιτήσεις σχετικά με τη συμπληρωματικότητα, τη συνέπεια και τη συμμόρφωση, τις οποίες πληρούν οι περιβαλλοντικές δράσεις που επιλέγονται στο πλαίσιο επιχειρησιακού προγράμματος, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 103στ παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο δεύτερη φράση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. H Επιτροπή παρέχει υπόδειγμα του τμήματος αυτού στα κράτη μέλη.
Το εθνικό πλαίσιο περιλαμβάνει επίσης μη εξαντλητικό κατάλογο των περιβαλλοντικών δράσεων και των συναφών όρων που έχουν εφαρμογή στο κράτος μέλος για τους σκοπούς του άρθρου 103γ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Για κάθε περιβαλλοντική δράση, το εθνικό πλαίσιο αναφέρει:
α)
την αιτιολόγηση της δράσης, βάσει του περιβαλλοντικού της αντίκτυπου· και
β)
την ειδική δέσμευση ή τις ειδικές δεσμεύσεις που συνεπάγεται.
3. Οι περιβαλλοντικές δράσεις που είναι παρεμφερείς με γεωργοπεριβαλλοντικές δεσμεύσεις οι οποίες λαμβάνουν ενίσχυση στο πλαίσιο προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης έχουν την ίδια διάρκεια με τις εν λόγω δεσμεύσεις. Συνεχίζονται σε ένα επόμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα, όταν η διάρκεια των παρεμφερών γεωργοπεριβαλλοντικών δεσμεύσεων υπερβαίνει τη διάρκεια του αρχικού επιχειρησιακού προγράμματος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν συντομότερες διάρκειες για τις περιβαλλοντικές δράσεις ή ακόμη και τη διακοπή τους σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, και ιδίως βάσει των αποτελεσμάτων της ενδιάμεσης αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 126 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
Το εθνικό πλαίσιο αναφέρει τη διάρκεια των δράσεων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο και, ενδεχομένως, την υποχρέωση συνέχισης της δράσης σε ένα επόμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα.
Άρθρο 57
Συμπληρωματικοί κανόνες του κράτους μέλους
Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν κανόνες για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την επιλεξιμότητα των μέτρων, των δράσεων ή των δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Άρθρο 58
Σχέση με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, δεν χορηγείται στήριξη στο πλαίσιο του ή των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης του κράτους μέλους, που έχει ή έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (9), για δράσεις που καλύπτονται από μέτρα τα οποία προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Σε περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, η στήριξη έχει χορηγηθεί κατ’ εξαίρεση για μέτρα δυνητικά επιλέξιμα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δικαιούχοι μπορούν να λάβουν στήριξη για μια δεδομένη δράση στο πλαίσιο ενός μόνο καθεστώτος.
Προς τον σκοπό αυτό, όταν τα κράτη μέλη ενσωματώνουν μέτρα που περιέχουν τέτοιες εξαιρέσεις στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, διασφαλίζουν ότι η εθνική στρατηγική που αναφέρεται στο άρθρο 55 του παρόντος κανονισμού αναφέρει τα κριτήρια και τους διοικητικούς κανόνες που θα εφαρμοστούν στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
3. Ενδεχομένως, και με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 103α παράγραφος 3, του άρθρου 103δ παράγραφοι 1 και 3 και του άρθρου 103ε του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθώς και του άρθρου 47 του παρόντος κανονισμού, το ύψος της στήριξης για τα μέτρα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό δεν υπερβαίνει το εφαρμοστέο ύψος για τα μέτρα που υπάγονται στο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης.
4. Η στήριξη για περιβαλλοντικές δράσεις, εκτός από την απόκτηση πάγιων στοιχείων ενεργητικού, περιορίζεται στα μέγιστα ποσά που καθορίζονται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 για τις γεωργοπεριβαλλοντικές ενισχύσεις. Τα ποσά αυτά μπορούν να αυξηθούν σε εξαιρετικές περιπτώσεις, λαμβανομένων υπόψη ειδικών περιστάσεων που πρέπει να αιτιολογούνται στην εθνική στρατηγική η οποία αναφέρεται στο άρθρο 55 του παρόντος κανονισμού και στα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών. Τα ποσά για περιβαλλοντικές δράσεις μπορούν επίσης να αυξηθούν με σκοπό τη στήριξη ενεργειών που σχετίζονται με τις προτεραιότητες οι οποίες καθορίζονται στο άρθρο 16α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.
5. Η παράγραφος 4 δεν εφαρμόζεται σε περιβαλλοντικές δράσεις οι οποίες δεν σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με ένα συγκεκριμένο αγροτεμάχιο.
Άρθρο 59
Περιεχόμενο των επιχειρησιακών προγραμμάτων
Τα επιχειρησιακά προγράμματα περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
περιγραφή της αρχικής κατάστασης, με βάση, ενδεχομένως, τους κοινούς δείκτες εκκίνησης που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙΙ·
β)
τους στόχους του προγράμματος, λαμβανομένων υπόψη των προοπτικών παραγωγής και των δυνατοτήτων διάθεσης, καθώς και εξήγηση του τρόπου με τον οποίο το πρόγραμμα συμβάλλει στην εθνική στρατηγική και επιβεβαίωση της συνέπειάς του με την εθνική στρατηγική, μεταξύ άλλων ως προς την ισορροπία μεταξύ των δραστηριοτήτων. Η περιγραφή των στόχων αφορά εκείνους που ορίζονται στην εθνική στρατηγική και αναφέρει μετρήσιμους στόχους, με σκοπό τη διευκόλυνση της παρακολούθησης της προόδου που συντελείται σταδιακά ως προς την υλοποίηση του προγράμματος·
γ)
λεπτομερή περιγραφή των μέτρων, μεταξύ των οποίων τα μέτρα για την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των συγκεκριμένων δράσεων που πρέπει να αναληφθούν και των μέσων που απαιτούνται για την επίτευξη των εν λόγω στόχων για κάθε έτος εφαρμογής του προγράμματος. Η περιγραφή αναφέρει τον βαθμό στον οποίο τα διάφορα προτεινόμενα μέτρα:
i)
συμπληρώνουν άλλα μέτρα και συνάδουν με αυτά, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που χρηματοδοτούνται ή είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση από άλλα ταμεία της Ένωσης, και ιδίως τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνει ειδική αναφορά, εφόσον συντρέχει περίπτωση, σε μέτρα τα οποία υλοποιούνται στο πλαίσιο προηγούμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων·
ii)
δεν συνεπάγονται κίνδυνο διπλής χρηματοδότησης από ταμεία της Ένωσης·
δ)
τη διάρκεια του προγράμματος· και
ε)
τις χρηματοδοτικές πτυχές, και συγκεκριμένα:
i)
τη μέθοδο υπολογισμού και το επίπεδο των χρηματικών εισφορών·
ii)
τη διαδικασία για τη χρηματοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου·
iii)
τις πληροφορίες που απαιτούνται για να δικαιολογηθεί το διαφοροποιημένο ύψος των εισφορών· και
iv)
τον προϋπολογισμό και το χρονοδιάγραμμα για την ανάληψη δράσεων για κάθε έτος εφαρμογής του προγράμματος.
Άρθρο 60
Επιλεξιμότητα των δράσεων στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα δεν περιλαμβάνουν τις δράσεις ή τις δαπάνες που αναφέρονται στον κατάλογο που παρατίθεται στο παράρτημα IX.
2. Οι επιλέξιμες για τη χορήγηση ενίσχυσης δαπάνες στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων περιορίζονται στις πραγματικές δαπάνες. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να προκαθορίσουν τυπικές κατ’ αποκοπή τιμές με δεόντως αιτιολογημένο τρόπο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι κατ’ αποκοπή τιμές αναφέρονται στο παράρτημα ΙΧ·
β)
για τα πρόσθετα ανά χιλιόμετρο έξοδα εξωτερικής μεταφοράς, σε σύγκριση με τα έξοδα συγκρίσιμης οδικής μεταφοράς, όταν επιλέγεται η σιδηροδρομική και/ή θαλάσσια μεταφορά στο πλαίσιο ενός μέτρου προστασίας του περιβάλλοντος· και
γ)
για τα πρόσθετα έξοδα και το διαφυγόν εισόδημα που προκύπτουν από περιβαλλοντικές δράσεις, τα οποία υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1974/2006 της Επιτροπής (10).
Τα κράτη μέλη αναθεωρούν τις εν λόγω τιμές τουλάχιστον ανά πενταετία.
3. Για να είναι επιλέξιμη μια δράση, πάνω από το 50 % της αξίας των προϊόντων τα οποία αφορά αντιστοιχεί στα προϊόντα για τα οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών. Για να συνυπολογίζονται στο 50 %, τα προϊόντα πρέπει να προέρχονται από μέλη της οργάνωσης παραγωγών ή από παραγωγούς-μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών. Το άρθρο 50 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών για τον υπολογισμό της αξίας.
4. Στις περιβαλλοντικές δράσεις εφαρμόζονται οι εξής κανόνες:
α)
διάφορες περιβαλλοντικές δράσεις μπορούν να συνδυαστούν, υπό τον όρο ότι είναι συμπληρωματικές και συμβατές. Σε περίπτωση συνδυασμού περιβαλλοντικών δράσεων, το επίπεδο της στήριξης λαμβάνει υπόψη το συγκεκριμένο διαφυγόν εισόδημα και τα πρόσθετα έξοδα που προκύπτουν από τον συνδυασμό αυτό·
β)
οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται για τον περιορισμό της χρήσης λιπασμάτων, φυτοπροστατευτικών προϊόντων ή άλλων εισροών γίνονται αποδεκτές μόνον εφόσον οι εν λόγω περιορισμοί μπορούν να αξιολογηθούν κατά τρόπο που να παρέχει εύλογες εγγυήσεις ως προς την τήρηση των εν λόγω δεσμεύσεων·
γ)
οι δράσεις που σχετίζονται με την περιβαλλοντική διαχείριση των συσκευασιών είναι δεόντως αιτιολογημένες και υπερβαίνουν τις απαιτήσεις που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με την οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
Τα κράτη μέλη καθορίζουν, στις εθνικές στρατηγικές που αναφέρονται στο άρθρο 55 του παρόντος κανονισμού, το μέγιστο ποσοστό των ετήσιων δαπανών στο πλαίσιο ενός επιχειρησιακού προγράμματος το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για δράσεις που σχετίζονται με την περιβαλλοντική διαχείριση των συσκευασιών. Το ποσοστό αυτό δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 20 %, εκτός για να ληφθούν υπόψη ειδικές εθνικές/περιφερειακές περιστάσεις που πρέπει να αιτιολογούνται στην εθνική στρατηγική.
5. Οι επενδύσεις, συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων στο πλαίσιο συμβάσεων χρηματοδοτικής μίσθωσης, των οποίων η διάρκεια απόσβεσης ξεπερνά τη διάρκεια του επιχειρησιακού προγράμματος, μπορούν να μεταφερθούν σε ένα μετέπειτα επιχειρησιακό πρόγραμμα για οικονομικούς λόγους δεόντως αιτιολογημένους, και ιδίως στις περιπτώσεις στις οποίες η περίοδος φορολογικής απόσβεσης υπερβαίνει τα πέντε έτη.
Σε περίπτωση αντικατάστασης επενδύσεων, η απομένουσα αξία των επενδύσεων που αντικαθίστανται:
α)
προστίθεται στο επιχειρησιακό ταμείο της οργάνωσης παραγωγών· ή
β)
αφαιρείται από το κόστος της αντικατάστασης.
6. Οι επενδύσεις ή οι δράσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε επιμέρους εκμεταλλεύσεις και/ή εγκαταστάσεις παραγωγών-μελών της οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών, ακόμη και σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης των δράσεων σε μέλη οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών, υπό τον όρο ότι συμβάλλουν στους στόχους του επιχειρησιακού προγράμματος. Σε περίπτωση αποχώρησης του παραγωγού-μέλους από την οργάνωση παραγωγών, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την ανάκτηση της επένδυσης ή της απομένουσας αξίας της. Εντούτοις, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι δεν απαιτείται από την οργάνωση παραγωγών να ανακτήσει την επένδυση ή την απομένουσα αξία της.
7. Οι επενδύσεις και οι δράσεις που σχετίζονται με τη μετατροπή οπωροκηπευτικών σε μεταποιημένα οπωροκηπευτικά μπορεί να είναι επιλέξιμες για στήριξη όταν οι εν λόγω επενδύσεις και δράσεις επιδιώκουν τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 122 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού, και με την προϋπόθεση ότι προσδιορίζονται στην εθνική στρατηγική που αναφέρεται στο άρθρο 103στ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 61
Έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται
Τα επιχειρησιακά προγράμματα συνοδεύονται ιδίως από τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
στοιχεία που αποδεικνύουν τη δημιουργία του επιχειρησιακού ταμείου·
β)
γραπτή δήλωση της οργάνωσης παραγωγών περί συμμόρφωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και τον παρόντα κανονισμό· και
γ)
γραπτή δήλωση της οργάνωσης παραγωγών ότι δεν έχει λάβει ή δεν θα λάβει, άμεσα ή έμμεσα, οποιαδήποτε άλλη ενωσιακή ή εθνική χρηματοδότηση σχετικά με δράσεις επιλέξιμες για ενίσχυση δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 62
Επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών
1. Ένα κράτος μέλος δύναται να επιτρέψει σε μια ένωση οργανώσεων παραγωγών να υποβάλει πλήρες ή μερικό επιχειρησιακό πρόγραμμα, αποτελούμενο από δράσεις που προσδιορίζονται αλλά δεν υλοποιούνται από δύο ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών-μέλη στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων τους.
2. Τα επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών εξετάζονται από κοινού με τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών-μελών, μεταξύ άλλων όσον αφορά την επίτευξη των στόχων και την τήρηση των ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 103γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:
α)
οι δράσεις χρηματοδοτούνται πλήρως από εισφορές των οργανώσεων παραγωγών που είναι μέλη των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, οι οποίες καταβάλλονται από το επιχειρησιακό ταμείο των εν λόγω οργανώσεων παραγωγών. Ωστόσο, οι δράσεις μπορούν να χρηματοδοτούνται με ποσό ανάλογο με την εισφορά των οργανώσεων παραγωγών που είναι μέλη, από παραγωγούς-μέλη των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 34·
β)
οι δράσεις και η αντίστοιχη χρηματοδοτική συμμετοχή που συνεπάγονται, αναφέρονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα κάθε συμμετέχουσας οργάνωσης παραγωγών·
γ)
αποκλείεται κάθε κίνδυνος διπλής ενίσχυσης.
4. Τα άρθρα 58, 59 και 60, το άρθρο 61 στοιχεία β) και γ) και τα άρθρα 63 έως 67 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στα επιχειρησιακά προγράμματα των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών. Ωστόσο, δεν απαιτείται ισορροπία μεταξύ των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 59 στοιχείο β) όσον αφορά τα μερικά επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών.
Άρθρο 63
Προθεσμία υποβολής
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα υποβάλλονται για έγκριση από την οργάνωση παραγωγών στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση παραγωγών, το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου του έτους που προηγείται εκείνου της υλοποίησης. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μεταθέσουν την ημερομηνία αυτή αργότερα.
2. Σε περίπτωση που μια νομική οντότητα ή ένα σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, συμπεριλαμβανομένης ομάδας παραγωγών, υποβάλλει αίτηση για αναγνώριση ως οργάνωση παραγωγών, μπορεί συγχρόνως να υποβάλει για έγκριση το επιχειρησιακό πρόγραμμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Η έγκριση του επιχειρησιακού προγράμματος υπόκειται στη χορήγηση της αναγνώρισης το αργότερο μέχρι την τελική ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 64 παράγραφος 2.
Άρθρο 64
Απόφαση
1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, ανάλογα με την περίπτωση:
α)
εγκρίνει τα ποσά των επιχειρησιακών ταμείων και τα επιχειρησιακά προγράμματα που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος κεφαλαίου·
β)
εγκρίνει τα επιχειρησιακά προγράμματα, υπό τον όρο της αποδοχής από την οργάνωση παραγωγών ορισμένων τροποποιήσεων· ή
γ)
απορρίπτει τα επιχειρησιακά προγράμματα ή μέρη αυτών.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει, όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα και τα επιχειρησιακά ταμεία, το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο γίνεται η υποβολή.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στις οργανώσεις παραγωγών τις αποφάσεις αυτές μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου.
Ωστόσο, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, για λόγους δεόντως αιτιολογημένους, δύναται να λάβει απόφαση όσον αφορά τα επιχειρησιακά προγράμματα και τα επιχειρησιακά ταμεία μέχρι τις 20 Ιανουαρίου μετά την ημερομηνία υποβολής. Στην απόφαση έγκρισης μπορεί να διευκρινίζεται ότι οι δαπάνες είναι επιλέξιμες από την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της υποβολής.
Άρθρο 65
Τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων για τα επόμενα έτη
1. Οι οργανώσεις παραγωγών δύνανται να ζητήσουν τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειάς τους, που προβλέπεται να ισχύσουν από 1ης Ιανουαρίου του επόμενου έτους, το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μεταθέσουν την ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων.
2. Οι αιτήσεις τροποποίησης συνοδεύονται από δικαιολογητικά τα οποία αναφέρουν τον λόγο, τη φύση και τις επιπτώσεις των αλλαγών.
3. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει όσον αφορά τις αιτήσεις τροποποίησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του έτους υποβολής.
Ωστόσο, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, για λόγους δεόντως αιτιολογημένους, δύναται να λάβει απόφαση όσον αφορά τις τροποποιήσεις επιχειρησιακών προγραμμάτων μέχρι τις 20 Ιανουαρίου μετά το έτος υποβολής. Στην απόφαση έγκρισης μπορεί να διευκρινίζεται ότι οι δαπάνες είναι επιλέξιμες από την 1η Ιανουαρίου που έπεται του έτους αίτησης.
Άρθρο 66
Τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων κατά τη διάρκεια του έτους
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να εγκρίνουν τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων κατά τη διάρκεια του έτους, υπό όρους που καθορίζουν τα ίδια.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αποφασίζει, όσον αφορά τις τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων που ζητούνται δυνάμει της παραγράφου 1, μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του έτους που έπεται του έτους για το οποίο έχουν ζητηθεί τροποποιήσεις.
3. Κατά τη διάρκεια του έτους, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους μπορεί να επιτρέψει στις οργανώσεις παραγωγών:
α)
να υλοποιήσουν εν μέρει μόνο τα επιχειρησιακά τους προγράμματα·
β)
να αλλάξουν το περιεχόμενο του επιχειρησιακού προγράμματος·
γ)
να αυξήσουν το ποσό του επιχειρησιακού ταμείου κατά το πολύ 25 % του ποσού που είχε εγκριθεί αρχικά και να το μειώσουν κατά ποσοστό που καθορίζεται από τα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι διατηρούνται οι γενικοί στόχοι του επιχειρησιακού προγρμματος. Τα κράτη μέλη δύνανται να αυξήσουν το ποσοστό αυτό σε περίπτωση συγχώνευσης οργανώσεων παραγωγών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1·
δ)
να προσθέσουν εθνική χρηματοδοτική συνδρομή στο επιχειρησιακό ταμείο σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 93.
4. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους είναι δυνατόν να τροποποιηθούν τα επιχειρησιακά προγράμματα κατά τη διάρκεια του έτους χωρίς προγενέστερη έγκριση από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους. Οι τροποποιήσεις αυτές είναι επιλέξιμες για ενίσχυση μόνον εφόσον κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση από την οργάνωση παραγωγών στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 67
Μορφή των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα εφαρμόζονται σε ετήσιες περιόδους που εκτείνονται από την 1η Ιανουαρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου.
2. Τα επιχειρησιακά προγράμματα που έχουν εγκριθεί το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, υλοποιούνται από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
Η εφαρμογή των προγραμμάτων, για τα οποία έχει ληφθεί απόφαση έγκρισης μετά τις 15 Δεκεμβρίου, μετατίθεται κατά ένα χρόνο.
Κατά παρέκκλιση από την παρούσα παράγραφο πρώτο και δεύτερο εδάφιο, σε περίπτωση που εφαρμόζεται το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο ή το άρθρο 65 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, η εφαρμογή των επιχειρησιακών προγραμμάτων που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές αρχίζει το αργότερο την 31η Ιανουαρίου που ακολουθεί την έγκρισή τους.
Τμήμα 4
Ενίσχυση
Άρθρο 68
Εγκεκριμένο ποσό ενίσχυσης
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στις οργανώσεις παραγωγών και στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών το εγκεκριμένο ποσό της ενίσχυσης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 103ζ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, το αργότερο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται εκείνου για το οποίο ζητείται ενίσχυση.
2. Σε περίπτωση που εφαρμόζεται το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο ή το άρθρο 65 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη κοινοποιούν το εγκεκριμένο ποσό της ενίσχυσης μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του έτους για το οποίο ζητείται ενίσχυση.
Άρθρο 69
Αιτήσεις ενίσχυσης
1. Οι οργανώσεις παραγωγών υποβάλλουν στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αίτηση ενίσχυσης ή εξόφλησης υπολοίπου για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα για το οποίο ζητείται ενίσχυση, μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου του έτους που έπεται εκείνου για το οποίο ζητείται η ενίσχυση.
2. Οι αιτήσεις ενίσχυσης συνοδεύονται από δικαιολογητικά στα οποία εμφαίνονται:
α)
η αιτούμενη ενίσχυση·
β)
η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο·
γ)
οι χρηματοδοτικές εισφορές των μελών, αφενός, και της οργάνωσης παραγωγών, αφετέρου·
δ)
οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος·
ε)
οι δαπάνες που αφορούν την πρόληψη και διαχείριση κρίσεων με κατανομή ανά δράση·
στ)
η αναλογία του επιχειρησιακού ταμείου που δαπανήθηκε για την πρόληψη και διαχείριση κρίσεων με κατανομή ανά δράση·
ζ)
η συμμόρφωση με το άρθρο 103γ παράγραφος 2, το άρθρο 103γ παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 103δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
η)
γραπτή δήλωση ότι δεν έχει χορηγηθεί διπλή ενωσιακή ή εθνική χρηματοδότηση σχετικά με μέτρα και/ή ενέργειες επιλέξιμα για ενίσχυση στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού· και
θ)
σε περίπτωση αίτησης ενίσχυσης με βάση κατ’ αποκοπή τιμή, που αναφέρεται στο άρθρο 60 παράγραφος 2, απόδειξη της υλοποίησης της σχετικής δράσης.
3. Οι αιτήσεις ενίσχυσης μπορούν να καλύπτουν τις δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί αλλά δεν έχουν πραγματοποιηθεί, εφόσον αποδειχθούν τα ακόλουθα:
α)
οι σχετικές ενέργειες δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος για λόγους πέρα από τον έλεγχο της σχετικής οργάνωσης παραγωγών·
β)
οι ενέργειες αυτές είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν μέχρι τις 30 Απριλίου του έτους για το οποίο ζητείται ενίσχυση· και
γ)
ισοδύναμη εισφορά της οργάνωσης παραγωγών παραμένει στο επιχειρησιακό ταμείο.
Η ενίσχυση καταβάλλεται και η εγγύηση που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 3 αποδεσμεύεται, μόνον αφού προσκομιστούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι προγραμματισμένες δαπάνες οι οποίες αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) έχουν πραγματοποιηθεί, βάσει αποδεδειγμένων δικαιωμάτων για ενίσχυση, το αργότερο μέχρι τις 30 Απριλίου του έτους που έπεται εκείνου για το οποίο έχουν προγραμματιστεί οι σχετικές δαπάνες.
4. Εάν οι αιτήσεις υποβληθούν μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η ενίσχυση μειώνεται κατά 1 % για κάθε ημέρα καθυστέρησης.
Σε εξαιρετικές και δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους μπορεί να δεχτεί αιτήσεις μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, εφόσον πραγματοποιηθούν οι αναγκαίοι έλεγχοι και εφόσον έχει τηρηθεί το χρονικό όριο γα την πληρωμή που αναφέρεται στο άρθρο 70.
5. Οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών μπορούν να υποβάλουν αίτηση ενίσχυσης όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 εξ ονόματος και για λογαριασμό των μελών τους, εφόσον τα εν λόγω μέλη είναι οργανώσεις παραγωγών και με την προϋπόθεση ότι τα δικαιολογητικά που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 2 υποβάλλονται για κάθε μέλος. Οι οργανώσεις παραγωγών είναι οι τελικοί δικαιούχοι της ενίσχυσης.
Άρθρο 70
Καταβολή των ενισχύσεων
Τα κράτη μέλη καταβάλλουν την ενίσχυση μέχρι τις 15 Οκτωβρίου του έτους που έπεται του έτους υλοποίησης του προγράμματος.
Άρθρο 71
Προκαταβολές
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να υποβάλουν αίτηση για προκαταβολή του τμήματος της ενίσχυσης που αντιστοιχεί στην προβλεπόμενη δαπάνη η οποία προκύπτει από το επιχειρησιακό πρόγραμμα κατά την τρίμηνη ή τετράμηνη περίοδο που αρχίζει τον μήνα κατά τον οποίο υπεβλήθη η αίτηση για προκαταβολή.
2. Οι αιτήσεις για προκαταβολή υποβάλλονται όπως ορίζει το κράτος μέλος, είτε ανά τρίμηνο τον Ιανουάριο, τον Απρίλιο, τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο είτε ανά τετράμηνο τον Ιανουάριο, τον Μάιο και τον Σεπτέμβριο.
Το συνολικό ποσό των προκαταβολών για ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος δεν μπορεί να υπερβεί το 80 % του ποσού που έχει εγκριθεί αρχικά για την ενίσχυση του επιχειρησιακού προγράμματος.
3. Οι προκαταβολές καταβάλλονται υπό τον όρο σύστασης εγγύησης ίσης με το 110 % του ποσού με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 της Επιτροπής (12).
Τα κράτη μέλη καθορίζουν όρους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι έχουν καταβληθεί οι χρηματικές εισφορές στο επιχειρησιακό ταμείο σύμφωνα με τα άρθρα 52 και 53 του παρόντος κανονισμού και ότι οι προηγούμενες προκαταβολές και η αντίστοιχη εισφορά της οργάνωσης παραγωγών έχουν πράγματι δαπανηθεί.
4. Οι αιτήσεις αποδέσμευσης των εγγυήσεων μπορούν να υποβληθούν κατά τη διάρκεια του έτους του υπό εξέλιξη προγράμματος, συνοδευόμενες από τα σχετικά δικαιολογητικά, όπως τιμολόγια και έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η πληρωμή.
Οι εγγυήσεις αποδεσμεύονται έως το 80 % του ποσού των προκαταβολών.
5. Η βασική απαίτηση, κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2220/85 καλύπτει την εκτέλεση των ενεργειών που περιέχονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα, τηρουμένων των δεσμεύσεων που προβλέπονται στο άρθρο 61 στοιχεία β) και γ) του παρόντος κανονισμού.
Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης της κύριας απαίτησης ή σε περίπτωση σοβαρής αθέτησης όσον αφορά τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 61 στοιχεία β) και γ), η εγγύηση καταπίπτει, με την επιφύλαξη επιβολής άλλων κυρώσεων και ποινών σύμφωνα με το κεφάλαιο V τμήμα 3.
Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης άλλων απαιτήσεων, η εγγύηση καταπίπτει κατ’ αναλογία της σοβαρότητας της διαπραχθείσας παρατυπίας.
6. Τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίσουν ένα ελάχιστο ποσό και τις ισχύουσες προθεσμίες όσον αφορά τις προκαταβολές.
Άρθρο 72
Μερικές πληρωμές
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να υποβάλουν αίτηση για καταβολή μέρους της ενίσχυσης που αντιστοιχεί στα ποσά τα οποία έχουν ήδη δαπανηθεί στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος.
Οι αιτήσεις είναι δυνατόν να υποβληθούν ανά πάσα στιγμή, αλλά τρεις φορές κατ’ ανώτατο όριο εντός ενός δεδομένου έτους. Συνοδεύονται από δικαιολογητικά, όπως τιμολόγια και έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η πληρωμή.
Οι πληρωμές βάσει των αιτήσεων για την καταβολή μέρους της ενίσχυσης δεν μπορεί να υπερβούν το 80 % του μέρους της ενίσχυσης που αντιστοιχεί στα ποσά τα οποία έχουν ήδη δαπανηθεί στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος για τη σχετική περίοδο. Τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίσουν το ελάχιστο ποσό για τις μερικές πληρωμές και τις προθεσμίες για τις σχετικές αιτήσεις.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 73
Επιλογή μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ότι ένα ή περισσότερα από τα μέτρα που απαριθμούνται στο άρθρο 103γ παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 δεν εφαρμόζονται στην επικράτειά τους.
Άρθρο 74
Δάνεια για τη χρηματοδότηση των μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων
Δάνεια που συνάπτονται για τη χρηματοδότηση των μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων σύμφωνα με το άρθρο 103γ παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, των οποίων η διάρκεια αποπληρωμής υπερβαίνει τη διάρκεια του επιχειρησιακού προγράμματος, μπορούν, για οικονομικούς λόγους δεόντως αιτιολογημένους, να μετατεθούν σε ένα επόμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα.
Τμήμα 2
Αποσύρσεις από την αγορά
Άρθρο 75
Ορισμοί
Το παρόν τμήμα θεσπίζει κανόνες σχετικά με τις αποσύρσεις από την αγορά, που αναφέρονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά», «αποσυρθέντα προϊόντα» και «προϊόντα που δεν τίθενται προς πώληση» νοούνται τα προϊόντα τα οποία αποτελούν αντικείμενο απόσυρσης από την αγορά.
Άρθρο 76
Προδιαγραφές εμπορίας
1. Σε περίπτωση που για ένα συγκεκριμένο προϊόν έχουν καθοριστεί προδιαγραφές εμπορίας, σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙ, το προϊόν αυτό που αποσύρεται από την αγορά πληροί τις εν λόγω προδιαγραφές, με εξαίρεση τις διατάξεις σχετικά με την παρουσίαση και την επισήμανση των προϊόντων. Τα προϊόντα μπορούν να αποσύρονται χύμα και να έχουν διαφορετικά μεγέθη, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι απαιτήσεις της κατηγορίας II, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα και το μέγεθος.
Ωστόσο, τα νανόκαρπα προϊόντα, όπως ορίζονται από τις σχετικές προδιαγραφές, πρέπει να είναι σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές εμπορίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με την παρουσίαση και την επισήμανση των προϊόντων.
2. Αν δεν έχουν καθοριστεί προδιαγραφές εμπορίας για ένα δεδομένο προϊόν, πρέπει να πληρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα X για τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν συμπληρωματικούς κανόνες σχετικά με τις ελάχιστες αυτές απαιτήσεις.
Άρθρο 77
Μέσος όρος τριετούς περιόδου για τις αποσύρσεις από την αγορά για δωρεάν διανομή
1. Το όριο του 5 % του όγκου της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο που αναφέρεται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 υπολογίζεται με βάση τον αριθμητικό μέσο όρο του συνολικού όγκου προϊόντων για τα οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών και τα οποία έχουν διατεθεί στο εμπόριο από την οργάνωση παραγωγών κατά τη διάρκεια των προηγούμενων τριών ετών.
2. Για τις πρόσφατα αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών, τα στοιχεία για τις περιόδους εμπορίας πριν από την αναγνώριση είναι τα ακόλουθα:
α)
σε περίπτωση που η οργάνωση ήταν ομάδα παραγωγών, τα ισοδύναμα στοιχεία για την εν λόγω ομάδα παραγωγών, κατά περίπτωση· ή
β)
η ποσότητα που λαμβάνεται υπόψη για την αίτηση αναγνώρισης.
Άρθρο 78
Προηγούμενη κοινοποίηση των ενεργειών απόσυρσης
1. Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών κοινοποιούν προηγουμένως στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, με γραπτή τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονικό μήνυμα, κάθε ενέργεια απόσυρσης στην οποία προτίθενται να προβούν.
Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει, ιδίως, κατάλογο των προϊόντων που βρίσκονται στην παρέμβαση και τα κυριότερα χαρακτηριστικά τους όσον αφορά τις σχετικές προδιαγραφές εμπορίας, την εκτίμηση της ποσότητας για κάθε σχετικό προϊόν, τον προβλεπόμενο προορισμό καθώς και τον τόπο στον οποίο τα αποσυρθέντα προϊόντα μπορούν να υποβληθούν στους ελέγχους που αναφέρονται στο άρθρο 108.
Η κοινοποίηση περιλαμβάνει επίσης πιστοποιητικό συμμόρφωσης των αποσυρθέντων προϊόντων με τις ισχύουσες προδιαγραφές ή με τις ελάχιστες απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 76.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν λεπτομερείς κανόνες για τις οργανώσεις παραγωγών σχετικά με τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, ιδίως όσον αφορά τις προθεσμίες.
3. Εντός των προθεσμιών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος:
α)
είτε προβαίνει στη διενέργεια του ελέγχου που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 1, μετά το πέρας του οποίου, αν δεν διαπιστωθεί καμία παρατυπία, επιτρέπει την απόσυρση όπως έχει διαπιστωθεί μετά τη διενέργεια του ελέγχου· ή
β)
στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 108 παράγραφος 3, δεν προβαίνει στον έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 1, οπότε ενημερώνει την οργάνωση παραγωγών με γραπτή τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονικό μήνυμα και επιτρέπει την απόσυρση, όπως έχει κοινοποιηθεί.
Άρθρο 79
Στήριξη
1. Η στήριξη, που αποτελείται από την ενωσιακή συνδρομή και από την εισφορά της οργάνωσης παραγωγών, δεν υπερβαίνει, για τις αποσύρσεις από την αγορά, τα ποσά που καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙ όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα. Για τα λοιπά προϊόντα, τα κράτη μέλη καθορίζουν ανώτατα ποσά στήριξης.
Σε περίπτωση που η οργάνωση παραγωγών έχει λάβει αποζημίωση από τρίτα μέρη για τα αποσυρθέντα προϊόντα, η στήριξη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μειώνεται κατά τα καθαρά έσοδα που πραγματοποιούν οι οργανώσεις παραγωγών ή μέσω των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά. Για να είναι επιλέξιμα για ενίσχυση, τα σχετικά προϊόντα αποσύρονται από την εμπορική αγορά οπωροκηπευτικών.
2. Οι αποσύρσεις από την αγορά δεν υπερβαίνουν το 5 % του όγκου της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για κάθε δεδομένο προϊόν από κάθε δεδομένη οργάνωση παραγωγών. Ωστόσο, στο ποσοστό αυτό δεν λαμβάνονται υπόψη οι ποσότητες που διατίθενται με έναν από τους τρόπους που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο που έχει εγκριθεί από τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 80 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
Ο όγκος της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο υπολογίζεται ως ο μέσος όρος της ποσότητας της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο κατά τα προηγούμενα τρία έτη. Εάν τα στοιχεία αυτά δεν είναι διαθέσιμα, χρησιμοποιείται η ποσότητα της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για την οποία είναι αναγνωρισμένη η οργάνωση παραγωγών.
Τα ποσοστά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο αποτελούν ετήσιους μέσους όρους βάσει τριετούς περιόδου, με 5 % ετήσιο περιθώριο υπέρβασης.
3. Σε περίπτωση αποσύρσεων οπωροκηπευτικών από την αγορά τα οποία διατέθηκαν με δωρεάν διανομή σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή καλύπτει μόνον την πληρωμή των προϊόντων τα οποία διατέθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και τα έξοδα που αναφέρονται στο άρθρο 81 παράγραφος 1 και στο άρθρο 82 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 80
Προορισμοί των προϊόντων που αποσύρονται
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τους επιτρεπόμενους προορισμούς για τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά. Θεσπίζουν διατάξεις ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψουν αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον ούτε αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες από την απόσυρση ή τον προορισμό τους. Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από την οργάνωση παραγωγών για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις αυτές είναι επιλέξιμες ως μέρος της στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος.
2. Στους προορισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνεται η δωρεάν διανομή, κατά την έννοια του άρθρου 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, και κάθε άλλος προορισμός ισοδύναμου χαρακτήρα που εγκρίνεται από τα κράτη μέλη.
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις φιλανθρωπικές οργανώσεις και στα ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 να ζητούν συμβολική συνεισφορά από τους τελικούς αποδέκτες προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, στην περίπτωση που τα εν λόγω προϊόντα έχουν υποστεί μεταποίηση.
Η πληρωμή σε είδος από τους δικαιούχους δωρεάν διανομής στους μεταποιητές οπωροκηπευτικών μπορεί να επιτραπεί, όταν η λόγω πληρωμή αντισταθμίζει μόνο το κόστος μεταποίησης και όταν το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η πληρωμή έχει θεσπίσει κανόνες ώστε να διασφαλίζεται ότι τα μεταποιημένα προϊόντα προορίζονται πράγματι για κατανάλωση από τους τελικούς αποδέκτες που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διευκολυνθούν οι επαφές και η συνεργασία μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών και των φιλανθρωπικών οργανώσεων και των ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και τους οποίους έχουν εγκρίνει.
3. Η παραχώρηση προϊόντων στη μεταποιητική βιομηχανία είναι δυνατή. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για να διασφαλιστεί ότι δεν προκαλείται στρέβλωση του ανταγωνισμού για τους σχετικούς κλάδους στην Ένωση ή για τα εισαγόμενα προϊόντα και ότι τα αποσυρθέντα προϊόντα δεν εισέρχονται εκ νέου στην εμπορική αγορά. Η αλκοόλη που παράγεται από την απόσταξη χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς.
Άρθρο 81
Έξοδα μεταφοράς
1. Τα έξοδα μεταφοράς για τη δωρεάν διανομή όλων των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος με βάση τα κατ’ αποκοπή ποσά που προκύπτουν ανάλογα με την απόσταση μεταξύ του σημείου απόσυρσης και του τόπου παράδοσης που προβλέπονται στο παράρτημα XII.
Σε περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν την απόσταση μεταξύ του σημείου απόσυρσης και του τόπου παράδοσης. Η αντιστάθμιση που καθορίζεται με τον τρόπο αυτό δεν μπορεί να υπερβεί τις δαπάνες που θα προέκυπταν από τη χερσαία μεταφορά από τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ του τόπου φόρτωσης και του θεωρητικού σημείου εξόδου όταν υπάρχει δυνατότητα χερσαίας μεταφοράς. Διορθωτικός συντελεστής 0,6 εφαρμόζεται στα ποσά που παρατίθενται στο παράρτημα XII.
2. Τα έξοδα μεταφοράς καταβάλλονται στο μέρος που αναλαμβάνει πράγματι το οικονομικό βάρος της σχετικής μεταφοράς.
Η πληρωμή αυτή υπόκειται στην υποβολή δικαιολογητικών, τα οποία πιστοποιούν ιδίως:
α)
την ονομασία των δικαιούχων οργανώσεων·
β)
την ποσότητα των σχετικών προϊόντων·
γ)
την παραλαβή από τις δικαιούχους οργανώσεις και τα χρησιμοποιηθέντα μέσα μεταφοράς· και
δ)
την απόσταση μεταξύ του τόπου απόσυρσης και του τόπου παράδοσης.
Άρθρο 82
Έξοδα διαλογής και συσκευασίας
1. Τα έξοδα διαλογής και συσκευασίας των οπωροκηπευτικών που αποσύρονται από την αγορά για δωρεάν διανομή είναι επιλέξιμα μέχρι το ύψος των κατ’ αποκοπή ποσών που απαριθμούνται στο παράρτημα XIII μέρος Α στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων, όσον αφορά τα προϊόντα που διατίθενται σε συσκευασίες μικρότερες των 25 χιλιόγραμμων καθαρού βάρους.
2. Οι συσκευασίες των προϊόντων που προορίζονται για δωρεάν διανομή φέρουν το ευρωπαϊκό έμβλημα με μία ή περισσότερες από τις ενδείξεις που παρατίθενται στο παράρτημα XIII μέρος Β.
3. Οι δαπάνες διαλογής και συσκευασίας καταβάλλονται στην οργάνωση παραγωγών η οποία πραγματοποίησε τις εργασίες αυτές.
Η πληρωμή αυτή υπόκειται στην υποβολή δικαιολογητικών, τα οποία πιστοποιούν ιδίως:
α)
την ονομασία των δικαιούχων οργανώσεων·
β)
την ποσότητα των σχετικών προϊόντων· και
γ)
την παραλαβή από τις δικαιούχους οργανώσεις, διευκρινίζοντας τον τρόπο παρουσίασης.
Άρθρο 83
Όροι για τους αποδέκτες των αποσυρθέντων προϊόντων
1. Οι αποδέκτες των αποσυρθέντων προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 103δ παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 αναλαμβάνουν τη δέσμευση:
α)
να τηρούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού·
β)
να τηρούν χωριστά λογιστικά βιβλία αποθήκης και λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία για τις σχετικές εργασίες·
γ)
να υπόκεινται στους ελέγχους που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία· και
δ)
να υποβάλουν τα δικαιολογητικά έγγραφα για τον τελικό προορισμό για κάθε ένα από τα σχετικά προϊόντα, τα οποία συνίστανται σε πιστοποιητικό παραλαβής (ή ισοδύναμο έγγραφο) των αποσυρθέντων προϊόντων από τρίτους, με σκοπό τη δωρεάν διανομή τους.
Τα κράτη μέλη, εφόσον θεωρούν ότι υπάρχει χαμηλός κίνδυνος, μπορούν να αποφασίσουν ότι οι αποδέκτες δεν υποχρεούνται να τηρούν τα διάφορα βιβλία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) εάν λαμβάνουν μόνο μικρές ποσότητες. Η απόφαση αυτή και η αιτιολογία της καταγράφονται.
2. Οι αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων για άλλους προορισμούς αναλαμβάνουν τη δέσμευση:
α)
να τηρούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού·
β)
να τηρούν χωριστά λογιστικά βιβλία αποθήκης και λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία για τις εν λόγω εργασίες, εφόσον κρίνεται σκόπιμο από τα κράτη μέλη παρά το γεγονός ότι το προϊόν έχει μετουσιωθεί πριν από την παράδοση·
γ)
να υπόκεινται στους ελέγχους που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία· και
δ)
να μη ζητήσουν συμπληρωματική ενίσχυση για την αλκοόλη που παράγεται από τα εν λόγω προϊόντα στην περίπτωση αποσυρθέντων προϊόντων που προορίζονται για απόσταξη.
Τμήμα 3
Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή
Άρθρο 84
Ορισμοί της πρώιμης συγκομιδής και της μη συγκομιδής
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
Ως «πρώιμη συγκομιδή» νοείται η πλήρης συγκομιδή μη εμπορεύσιμων προϊόντων σε μια δεδομένη περιοχή, η οποία πραγματοποιείται πριν από την έναρξη της κανονικής συγκομιδής. Τα σχετικά προϊόντα δεν θα έχουν υποστεί ζημιές πριν από την πρώιμη συγκομιδή, είτε λόγω των καιρικών συνθηκών είτε λόγω ασθένειας ή άλλης αιτίας.
β)
Ως «μη συγκομιδή» νοείται η απουσία λήψης εμπορικής παραγωγής από τη συγκεκριμένη περιοχή κατά τον συνήθη κύκλο παραγωγής. Ωστόσο, η καταστροφή των προϊόντων που προκαλείται από τις καιρικές συνθήκες ή ασθένεια δεν θεωρείται ως μη συγκομιδή.
2. Η πρώιμη συγκομιδή και η μη συγκομιδή είναι συμπληρωματικές προς τις συνήθεις καλλιεργητικές πρακτικές και διαφέρουν από αυτές.
Άρθρο 85
Όροι για την εφαρμογή της πρώιμης συγκομιδής και της μη συγκομιδής
1. Όσον αφορά την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή, τα κράτη μέλη:
α)
θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την εφαρμογή των μέτρων, ιδίως όσον αφορά την προηγούμενη κοινοποίηση των ενεργειών μη συγκομιδής και πρώιμης συγκομιδής, το περιεχόμενο της κοινοποίησης και τις προθεσμίες, το ποσό της αποζημίωσης προς καταβολή και την εφαρμογή των μέτρων, καθώς και τον κατάλογο των προϊόντων που είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των μέτρων·
β)
θεσπίζουν διατάξεις ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκύψουν αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον ούτε αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες από την εφαρμογή των μέτρων·
γ)
ελέγχουν την ορθή εκτέλεση των μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) και, σε αντίθετη περίπτωση, δεν εγκρίνουν την εφαρμογή των μέτρων.
2. Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών κοινοποιούν προηγουμένως στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, με γραπτή τηλεπικοινωνία ή ηλεκτρονικό μήνυμα, κάθε ενέργεια πρώιμης συγκομιδής και μη συγκομιδής στην οποία προτίθενται να προβούν.
Στην πρώτη κοινοποίηση κάθε δεδομένου έτους και για ένα δεδομένο προϊόν περιλαμβάνεται ανάλυση με βάση την προσδοκώμενη κατάσταση στην αγορά, η οποία αιτιολογεί την πρώιμη συγκομιδή ως μέτρο πρόληψης κρίσης.
3. Η πρώιμη συγκομιδή και η μη συγκομιδή δεν εφαρμόζονται συγχρόνως για το ίδιο προϊόν και την ίδια συγκεκριμένη περιοχή για ένα δεδομένο έτος, ή για δύο διαδοχικά έτη.
4. Για την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή, τα ποσά αποζημιώσεων, που αποτελούνται από την ενωσιακή συνδρομή και την εισφορά της οργάνωσης παραγωγών, καταβάλλονται ως στρεμματικές ενισχύσεις που καθορίζονται από το κράτος μέλος δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο α):
α)
σε επίπεδο το οποίο καλύπτει μόνο τις πρόσθετες δαπάνες που προκύπτουν από την εφαρμογή του μέτρου, λαμβανομένης υπόψη της αναγκαίας περιβαλλοντικής και φυτοϋγειονομικής διαχείρισης για τη συμμόρφωση προς τις διατάξεις που θεσπίστηκαν δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο β)· ή
β)
σε επίπεδο το οποίο καλύπτει το πολύ το 90 % του ανώτατου επιπέδου στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά που αναφέρεται στο άρθρο 79.
Τμήμα 4
Προώθηση και επικοινωνία
Άρθρο 86
Εφαρμογή των μέτρων προώθησης και επικοινωνίας
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την εφαρμογή των μέτρων προώθησης και επικοινωνίας. Οι εν λόγω διατάξεις επιτρέπουν την ταχεία εφαρμογή των μέτρων όταν απαιτείται.
2. Οι δράσεις στο πλαίσιο των μέτρων προώθησης και επικοινωνίας είναι συμπληρωματικές προς τυχόν τρέχουσες δράσεις προώθησης και επικοινωνίας που εφαρμόζονται από την ενδιαφερόμενη οργάνωση παραγωγών και δεν αφορούν την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων.
Τμήμα 5
Κατάρτιση
Άρθρο 87
Υλοποίηση δράσεων κατάρτισης
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την υλοποίηση δράσεων κατάρτισης.
Τμήμα 6
Ασφάλιση συγκομιδής
Άρθρο 88
Στόχος των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής
Οι δράσεις ασφάλισης της συγκομιδής αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης από την οργάνωση παραγωγών· συμβάλλουν στην προστασία των εισοδημάτων των παραγωγών και στην κάλυψη των απωλειών αγοράς που υπέστη η οργάνωση παραγωγών και/ή τα μέλη της σε περίπτωση που πλήττονται από θεομηνίες, κλιματικά φαινόμενα και, ενδεχομένως, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Άρθρο 89
Υλοποίηση των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις για την υλοποίηση των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι αναγκαίες για να διασφαλιστεί ότι οι δράσεις ασφάλισης της συγκομιδής δεν προκαλούν στρέβλωση του ανταγωνισμού στην αγορά ασφάλισης.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν πρόσθετη εθνική χρηματοδότηση για τη στήριξη των δράσεων ασφάλισης της συγκομιδής για τις οποίες χορηγείται ενίσχυση από το επιχειρησιακό ταμείο. Ωστόσο, η συνολική δημόσια στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής δεν μπορεί να υπερβαίνει:
α)
το 80 % του κόστους των ασφαλίστρων, που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι των απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να εξομοιωθούν με θεομηνίες·
β)
το 50 % του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι:
i)
απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα· και
ii)
απωλειών που προκαλούνται από ασθένειες ζώων ή φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Το όριο που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) εφαρμόζεται ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες το επιχειρησιακό ταμείο είναι επιλέξιμο μέχρι ποσοστό 60 % της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει του άρθρου 103δ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Οι δράσεις ασφάλισης της συγκομιδής δεν καλύπτουν τις αποζημιώσεις από ασφάλεια που καταβάλλονται στους παραγωγούς για περισσότερο από το 100 % της απώλειας εισοδήματος, λαμβανομένων υπόψη τυχόν αποζημιώσεων που λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, το «δυσμενές καιρικό φαινόμενο που μπορεί να εξομοιωθεί με θεομηνία» έχει το νόημα που του αποδίδεται στο άρθρο 2 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1857/2006 της Επιτροπής (13).
Τμήμα 7
Στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας
Άρθρο 90
Όροι που αφορούν τη στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς διατάξεις όσον αφορά τη στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας.
2. Η στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας απαρτίζεται από τη συνδρομή της Ένωσης και την εισφορά της οργάνωσης παραγωγών. Το συνολικό ποσό στήριξης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας δεν υπερβαίνει το ακόλουθο ποσοστό της εισφοράς της οργάνωσης παραγωγών στο ταμείο αλληλοβοήθειας κατά το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο έτος λειτουργίας:
α)
10 %, 8 % και 4 % αντίστοιχα στα κράτη μέλη τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή αργότερα·
β)
5 %, 4 % και 2 % αντίστοιχα στα λοιπά κράτη μέλη.
3. Μια οργάνωση παραγωγών μπορεί να λάβει τη στήριξη που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μόνο μία φορά κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων ετών λειτουργίας του ταμείου. Σε περίπτωση που η οργάνωση παραγωγών ζητεί στήριξη μόνο κατά το δεύτερο ή το τρίτο έτος λειτουργίας του ταμείου, η στήριξη ανέρχεται στο:
α)
8 % και 4 % αντίστοιχα στα κράτη μέλη τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή αργότερα·
β)
4 % και 2 % αντίστοιχα στα λοιπά κράτη μέλη.
4. Τα κράτη μέλη ορίζουν ανώτατα όρια όσον αφορά τα ποσά τα οποία είναι δυνατόν να λάβει μια οργάνωση παραγωγών ως στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών σύστασης ταμείων αλληλοβοήθειας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Εθνική χρηματοδοτική συνδρομή
Άρθρο 91
Βαθμός οργάνωσης των παραγωγών
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους υπολογίζεται ως η αξία της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας η οποία έχει διατεθεί στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών διαιρούμενη διά της συνολικής αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας.
2. Ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους θεωρείται ιδιαίτερα χαμηλός όταν ο μέσος όρος των βαθμών, που υπολογίζεται όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 κατά τα τρία τελευταία έτη για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία είναι κάτω από 20 %.
Μόνο για την παραγωγή οπωροκηπευτικών της περιφέρειας που αναφέρεται στο παρόν άρθρο μπορεί να χορηγηθεί εθνική χρηματοδοτική συνδρομή. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως περιφέρεια θεωρείται διακριτό μέρος της επικράτειας ενός κράτους μέλους, λόγω των διοικητικών, γεωγραφικών ή οικονομικών χαρακτηριστικών της.
Άρθρο 92
Έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν αίτηση στην Επιτροπή για την έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, σύμφωνα με το άρθρο 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τα επιχειρησιακά προγράμματα που θα εφαρμοστούν σε οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος, έως τις 31 Ιανουαρίου του εν λόγω έτους.
Η αίτηση συνοδεύεται από δικαιολογητικά τα οποία αποδεικνύουν ότι ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών στη συγκεκριμένη περιφέρεια είναι ιδιαίτερα χαμηλός, όπως ορίζεται στο άρθρο 91 του παρόντος κανονισμού, και ότι μόνο για προϊόντα του οπωροκηπευτικού τομέα τα οποία παράγονται στην εν λόγω περιφέρεια χορηγείται χρηματοδοτική συνδρομή, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τις ενδιαφερόμενες οργανώσεις παραγωγών, το ποσό της σχετικής συνδρομής και το ποσοστό των χρηματοδοτικών συνδρομών που καταβάλλονται δυνάμει του άρθρου 103β παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Η Επιτροπή εγκρίνει ή απορρίπτει την αίτηση εντός προθεσμίας τριών μηνών από την υποβολή της. Εάν η Επιτροπή δεν αντιδράσει εντός αυτής της προθεσμίας, θεωρείται ότι η αίτηση έχει εγκριθεί.
Εάν η αίτηση είναι ελλιπής, η τρίμηνη περίοδος αναστέλλεται και το κράτος μέλος ενημερώνεται για την περίπτωση μη συμμόρφωσης που διαπιστώθηκε. Η αναστολή παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία ενημέρωσης του κράτους μέλους για την αναστολή και ισχύει μέχρι την παραλαβή πλήρους αίτησης.
Άρθρο 93
Τροποποιήσεις του επιχειρησιακού προγράμματος
Η οργάνωση παραγωγών η οποία επιθυμεί να υποβάλει αίτηση για εθνική χρηματοδοτική συνδρομή τροποποιεί, εφόσον είναι αναγκαίο, το επιχειρησιακό της πρόγραμμα σύμφωνα με τα άρθρα 65 ή 66.
Άρθρο 94
Αίτηση και καταβολή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Οι οργανώσεις παραγωγών υποβάλλουν αίτηση για εθνική χρηματοδοτική συνδρομή και τα κράτη μέλη καταβάλλουν την ενίσχυση σύμφωνα με τα άρθρα 69 και 70.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν πρόσθετους κανόνες όσον αφορά την καταβολή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας προκαταβολής και μερικών πληρωμών.
Άρθρο 95
Επιστροφή από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλουν αίτηση για την επιστροφή από την Ένωση της εγκεκριμένης εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής που καταβλήθηκε πράγματι στις οργανώσεις παραγωγών πριν από την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.
Η αίτηση συνοδεύεται από δικαιολογητικά τα οποία αποδεικνύουν ότι οι όροι που προβλέπονται στο άρθρο 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 έχουν τηρηθεί κατά τα τρία από τα προηγούμενα τέσσερα έτη, καθώς και από τα στοιχεία των ενδιαφερόμενων οργανώσεων παραγωγών, το ποσό της συνδρομής που καταβλήθηκε και μια περιγραφή του επιχειρησιακού ταμείου η οποία περιλαμβάνει το συνολικό ποσό, τις συνεισφορές της Ένωσης, τις συνεισφορές του κράτους μέλους (εθνική χρηματοδοτική συνδρομή) και τις συνεισφορές των οργανώσεων παραγωγών και των μελών.
2. Η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σχετικά με την έγκριση ή την απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση απορρίπτεται εάν οι κανόνες σχετικά με την έγκριση και την επιστροφή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής δεν έχουν τηρηθεί ή εάν οι κανόνες σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, το επιχειρησιακό ταμείο και τα επιχειρησιακά προγράμματα που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 δεν έχουν τηρηθεί από το αιτούν κράτος μέλος.
3. Σε περίπτωση που εγκρίνεται η επιστροφή από την Ένωση της συνδρομής, οι επιλέξιμες δαπάνες δηλώνονται στην Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2006 της Επιτροπής (14).
4. Το ποσοστό της επιστροφής από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής δεν υπερβαίνει το 60 % της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής που χορηγήθηκε στην οργάνωση παραγωγών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Γενικές διατάξεις
Τμήμα 1
Εκθέσεις και κοινοποιήσεις
Άρθρο 96
Εκθέσεις ομάδων παραγωγών και οργανώσεων παραγωγών
1. Κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους, οι ομάδες παραγωγών και οι οργανώσεις παραγωγών διαβιβάζουν κάθε σχετική πληροφορία η οποία είναι αναγκαία για την εκπόνηση της ετήσιας έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 97 στοιχείο β).
2. Οι οργανώσεις παραγωγών υποβάλλουν ετήσιες εκθέσεις, οι οποίες συνοδεύουν τις αιτήσεις ενίσχυσης, σχετικά με την εφαρμογή των επιχειρησιακών προγραμμάτων.
Οι εκθέσεις αυτές αφορούν τα ακόλουθα θέματα:
α)
τα επιχειρησιακά προγράμματα που τέθηκαν σε εφαρμογή κατά το προηγούμενο έτος·
β)
τις κύριες τροποποιήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων· και
γ)
τις αποκλίσεις μεταξύ της προβλεπόμενης ενίσχυσης και της ενίσχυσης για την οποία έχει υποβληθεί αίτηση.
3. Για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα που έχει τεθεί σε εφαρμογή, η ετήσια έκθεση αναφέρει:
α)
τα επιτεύγματα και τα αποτελέσματα των επιχειρησιακών προγραμμάτων, με βάση, κατά περίπτωση, τους κοινούς δείκτες επιδόσεων και αποτελεσμάτων που παρατίθενται στο παράρτημα VIII και, ενδεχομένως, πρόσθετους δείκτες επιδόσεων και αποτελεσμάτων που ορίζονται στην εθνική στρατηγική· και
β)
περίληψη των κυριότερων προβλημάτων που προέκυψαν για τη διαχείριση του προγράμματος και τυχόν μέτρα που ελήφθησαν για να διασφαλιστεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του προγράμματος.
Ενδεχομένως, η ετήσια έκθεση διευκρινίζει ποια αποτελεσματικά μέτρα έχουν ληφθεί, σύμφωνα με την εθνική στρατηγική και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 103γ παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τη διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος από πιθανές αυξημένες πιέσεις που απορρέουν από επενδύσεις οι οποίες αποτελούν αντικείμενο στήριξης στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος.
4. Για το τελευταίο έτος εφαρμογής του επιχειρησιακού προγράμματος, η ετήσια έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αντικαθίσταται από τελική έκθεση.
Οι τελικές εκθέσεις καταδεικνύουν σε ποιον βαθμό επιτεύχθηκαν οι επιδιωκόμενοι στόχοι των προγραμμάτων. Εξηγούν τις τροποποιήσεις στις δράσεις και/ή τις μεθόδους και προσδιορίζουν τους παράγοντες που συνέβαλαν στην επιτυχία ή την αποτυχία της εφαρμογής του προγράμματος, οι οποίοι εξετάστηκαν ή θα εξεταστούν για την κατάρτιση των επόμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων ή την τροποποίηση υφιστάμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων.
5. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, όταν μια ομάδα παραγωγών ή οργάνωση παραγωγών δεν προβαίνει στην κοινοποίηση προς το κράτος μέλος, η οποία απαιτείται από τον παρόντα κανονισμό ή από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ή εάν η κοινοποίηση εμφανίζεται εσφαλμένη με βάση τα αντικειμενικά στοιχεία που διαθέτει το κράτος μέλος, το κράτος μέλος αναστέλλει την προαναγνώριση της ομάδας παραγωγών ή την αναγνώριση της οργάνωσης παραγωγών μέχρις ότου διαβιβαστεί η σωστή κοινοποίηση.
Το κράτος μέλος περιλαμβάνει στην ετήσια έκθεσή του που αναφέρεται στο άρθρο 97 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού λεπτομέρειες σχετικά με τις εν λόγω περιπτώσεις.
Άρθρο 97
Κοινοποιήσεις των κρατών μελών σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ακόλουθα στοιχεία και έγγραφα:
α)
μέχρι τις 31 Ιανουαρίου κάθε δεδομένου έτους, το συνολικό ποσό των επιχειρησιακών ταμείων που εγκρίθηκε όσον αφορά το σχετικό έτος για όλα τα επιχειρησιακά προγράμματα. Στην κοινοποίηση αυτή αναφέρεται σαφώς το συνολικό ποσό των επιχειρησιακών ταμείων καθώς και το συνολικό ποσό της ενωσιακής ενίσχυσης που χορηγήθηκε στα εν λόγω ταμεία. Τα αριθμητικά αυτά στοιχεία κατανέμονται στη συνέχεια μεταξύ ποσών για τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων και ποσών για τα λοιπά μέτρα·
β)
μέχρι τις 15 Νοεμβρίου κάθε δεδομένου έτους, ετήσια έκθεση σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, τις ομάδες παραγωγών και τα επιχειρησιακά ταμεία, τα επιχειρησιακά προγράμματα και τα σχέδια αναγνώρισης που τέθηκαν σε εφαρμογή κατά το προηγούμενο έτος. Η ετήσια έκθεση περιλαμβάνει ιδίως τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα XIV·
γ)
μέχρι τις 31 Ιανουαρίου κάθε δεδομένου έτους, το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί στην ετήσια υλοποίηση των σχεδίων αναγνώρισης που τίθενται σε εφαρμογή κατά το έτος αυτό. Διαβιβάζονται εγκεκριμένα ή εκτιμώμενα ποσά. Στην κοινοποίηση περιλαμβάνονται τα ακόλουθα στοιχεία για κάθε ομάδα παραγωγών:
i)
το συνολικό ποσό της ετήσιας περιόδου υλοποίησης του σχεδίου αναγνώρισης, οι συνεισφορές της Ένωσης, των κρατών μελών και των ομάδων παραγωγών και/ή των μελών των ομάδων παραγωγών·
ii)
η κατανομή μεταξύ της ενίσχυσης που αναφέρεται, αντίστοιχα, στο άρθρο 103α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 98
Κοινοποιήσεις των κρατών μελών σχετικά με τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών στην εσωτερική αγορά
1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν στην Επιτροπή, κάθε Τετάρτη, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών), για κάθε ημέρα της αγοράς, τις μέσες τιμές που διαπιστώθηκαν για τα οπωροκηπευτικά που αποτέλεσαν αντικείμενο συναλλαγών στις αντιπροσωπευτικές αγορές οι οποίες παρατίθενται στο παράρτημα XV μέρος Α.
Για τα οπωροκηπευτικά που καλύπτονται από τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας, κοινοποιούνται μόνον οι τιμές των προϊόντων τα οποία πληρούν τις εν λόγω προδιαγραφές, ενώ οι τιμές των προϊόντων που καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας αφορούν μόνον προϊόντα της κατηγορίας Ι.
Οι κοινοποιούμενες τιμές είναι οι τιμές στον σταθμό συσκευασίας, προϊόντων τα οποία έχουν υποστεί διαλογή, έχουν συσκευαστεί και, ενδεχομένως, έχουν τοποθετηθεί σε παλέτες, εκφρασμένες σε ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα καθαρού βάρους.
Όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις τιμές που αντιστοιχούν στους τύπους και στις ποικιλίες των προϊόντων, στα μεγέθη και/ή στις παρουσιάσεις που εμφαίνονται στο παράρτημα XV μέρος Α. Όταν οι διαπιστούμενες τιμές αφορούν άλλους τύπους, ποικιλίες, μεγέθη και/ή παρουσιάσεις από εκείνα που εμφαίνονται στο παράρτημα XV μέρος Α, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν στην Επιτροπή τους τύπους, τις ποικιλίες, τα μεγέθη και/ή τις παρουσιάσεις των προϊόντων στα ποία αντιστοιχούν οι τιμές.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις αντιπροσωπευτικές αγορές της περιοχής παραγωγής των σχετικών οπωροκηπευτικών με βάση είτε τις πραγματοποιηθείσες συναλλαγές στις φυσικά ταυτοποιούμενες αγορές, όπως αγορές χονδρικής, αγορές με ρολόι και άλλους τόπους στους οποίους υπάρχει φυσική συνάντηση της προσφοράς με τη ζήτηση, είτε απευθείας συναλλαγές μεταξύ παραγωγών και μεμονωμένων αγοραστών, όπως χονδρέμποροι, έμποροι, κέντρα διανομής και άλλοι επιχειρηματίες. Οι αντιπροσωπευτικές αγορές μπορούν επίσης να καθοριστούν με βάση συνδυασμό των πραγματοποιηθεισών συναλλαγών στις φυσικά ταυτοποιούμενες αγορές και απευθείας συναλλαγών.
3. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δύνανται να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών και άλλων προϊόντων που παρατίθενται στο παράρτημα XV μέρος Β σε εθελοντική βάση.
4. Οι κοινοποιήσεις των τιμών βάσει της παραγράφου 3 πραγματοποιούνται σύμφωνα με κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες πρόκειται να θεσπίσει η Επιτροπή και δημοσιοποιούνται από την Επιτροπή με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο.
Τμήμα 2
Έλεγχοι
Άρθρο 99
Ενιαίο σύστημα ταυτοποίησης
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εφαρμόζεται ένα ενιαίο σύστημα ταυτοποίησης όσον αφορά όλες τις αιτήσεις ενίσχυσης που υποβλήθηκαν από την ίδια οργάνωση παραγωγών ή ομάδα παραγωγών. Η ταυτοποίηση είναι συμβατή με το σύστημα καταγραφής της ταυτότητας που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (15).
Άρθρο 100
Διαδικασίες υποβολής
Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες για την υποβολή των αιτήσεων ενίσχυσης, για τις αιτήσεις αναγνώρισης ή έγκρισης επιχειρησιακών προγραμμάτων, καθώς και για τις αιτήσεις πληρωμής.
Άρθρο 101
Δειγματοληψίες
Όταν κρίνεται σκόπιμο να διενεργηθούν έλεγχοι με δειγματοληψία, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω της φύσης και της συχνότητάς τους και βάσει ανάλυσης κινδύνου, ότι οι έλεγχοι είναι ενδεδειγμένοι για το σχετικό μέτρο.
Άρθρο 102
Διοικητικοί έλεγχοι
Διοικητικοί έλεγχοι πραγματοποιούνται σχετικά με όλες τις αιτήσεις ενίσχυσης ή πληρωμής και καλύπτουν όλα τα πιθανά και ενδεδειγμένα στοιχεία. Οι διαδικασίες προβλέπουν την καταγραφή των πραγματοποιούμενων ελεγκτικών εργασιών, των αποτελεσμάτων των επαληθεύσεων και των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση των αποκλίσεων.
Άρθρο 103
Επιτόπιοι έλεγχοι
1. Για κάθε επιτόπιο έλεγχο συντάσσεται έκθεση παρακολούθησης, ώστε να καθίσταται δυνατή η εξέταση των στοιχείων των ελέγχων που διενεργούνται. Η έκθεση αναφέρει ιδίως:
α)
τα καθεστώτα ενίσχυσης και τις αιτήσεις που έχουν ελεγχθεί·
β)
τα πρόσωπα που ήταν παρόντα·
γ)
τις δράσεις, τα μέτρα και τα έγγραφα που έχουν ελεγχθεί· και
δ)
τα αποτελέσματα των ελέγχων.
2. Στον δικαιούχο μπορεί να δίνεται η ευκαιρία να υπογράψει την έκθεση, για να βεβαιώσει την παρουσία του στον έλεγχο και να προσθέσει παρατηρήσεις. Σε περίπτωση που έχουν διαπιστωθεί παρατυπίες, ο δικαιούχος λαμβάνει αντίγραφο της έκθεσης παρακολούθησης.
3. Είναι δυνατόν να γνωστοποιηθεί εκ των προτέρων η πραγματοποίηση επιτόπιων ελέγχων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο ο στόχος του ελέγχου. Η προηγούμενη γνωστοποίηση περιορίζεται στον απαραίτητο ελάχιστο χρόνο.
4. Εάν είναι δυνατόν, οι επιτόπιοι έλεγχοι βάσει του παρόντος κανονισμού και οι λοιποί έλεγχοι που προβλέπονται από το ενωσιακό δίκαιο σχετικά με τις γεωργικές επιδοτήσεις πραγματοποιούνται ταυτόχρονα.
Άρθρο 104
Χορήγηση αναγνώρισης και έγκριση των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Πριν από τη χορήγηση αναγνώρισης σε οργάνωση παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125β παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπια επίσκεψη στην οργάνωση παραγωγών, προκειμένου να ελέγξουν την τήρηση των όρων αναγνώρισης.
2. Πριν από την έγκριση επιχειρησιακού προγράμματος δυνάμει του άρθρου 64, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους επαληθεύει με κάθε ενδεδειγμένο τρόπο, συμπεριλαμβανομένων και των επιτόπιων ελέγχων, το επιχειρησιακό πρόγραμμα που υποβλήθηκε για έγκριση και, ενδεχομένως, τις αιτήσεις τροποποιήσεων. Οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν κυρίως τα ακόλουθα θέματα:
α)
την ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 59 στοιχεία α), β) και ε), τα οποία περιλαμβάνονται στο σχέδιο επιχειρησιακού προγράμματος·
β)
τη συμμόρφωση των προγραμμάτων με τις διατάξεις του άρθρου 103γ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, καθώς και με το εθνικό πλαίσιο και την εθνική στρατηγική·
γ)
την επιλεξιμότητα των δράσεων και την επιλεξιμότητα των προτεινόμενων δαπανών·
δ)
τη συνέπεια και την τεχνική ποιότητα των προγραμμάτων, την εγκυρότητα των εκτιμήσεων και του σχεδίου ενίσχυσης, καθώς και του προγραμματισμού της υλοποίησής του. Με τους ελέγχους επαληθεύεται κατά πόσο έχουν καθοριστεί μετρήσιμοι στόχοι, ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση της επίτευξής τους, και κατά πόσο οι στόχοι που καθορίστηκαν είναι επιτεύξιμοι μέσω της εφαρμογής των προτεινόμενων δράσεων· και
ε)
τη συμμόρφωση των ενεργειών για τις οποίες ζητείται ενίσχυση με το ισχύον εθνικό και ενωσιακό δίκαιο, ιδίως όπου απαιτείται στους τομείς των δημόσιων προμηθειών, των κρατικών ενισχύσεων και άλλων ενδεικνυόμενων υποχρεωτικών προτύπων που έχουν θεσπιστεί από την εθνική νομοθεσία ή που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο ή στην εθνική στρατηγική.
Άρθρο 105
Διοικητικοί έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης για επιχειρησιακά προγράμματα
1. Τα κράτη μέλη, πριν χορηγήσουν την ενίσχυση, διενεργούν διοικητικούς ελέγχους όλων των αιτήσεων ενίσχυσης, οι οποίοι συμπληρώνονται από ελέγχους σε δειγματοληπτική βάση όπως προβλέπεται στο άρθρο 106.
2. Οι διοικητικοί έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης περιλαμβάνουν ιδίως, και στο μέτρο που ενδείκνυται για την υποβληθείσα αίτηση, την επαλήθευση των εξής:
α)
της ετήσιας έκθεσης ή, ενδεχομένως, της τελικής έκθεσης που διαβιβάζεται μαζί με την αίτηση για την εκτέλεση του επιχειρησιακού προγράμματος·
β)
της αξίας της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο, των εισφορών στο επιχειρησιακό ταμείο και των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν·
γ)
της παράδοσης των προϊόντων και υπηρεσιών και της γνησιότητας της δηλούμενης δαπάνης·
δ)
της συμφωνίας των δράσεων που εκτελέστηκαν προς εκείνες που περιλαμβάνονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα όπως εγκρίθηκε·
ε)
της τήρησης των οικονομικών και λοιπών ορίων και ανωτάτων ορίων που επιβάλλονται.
3. Για τις δαπάνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος προσκομίζονται τιμολόγια και δικαιολογητικά, όπως αποσπάσματα κίνησης των τραπεζικών λογαριασμών, με τα οποία αποδεικνύεται η πληρωμή. Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, οι πληρωμές συνοδεύονται από δικαιολογητικά ισοδύναμης αποδεικτικής ισχύος. Τα χρησιμοποιηθέντα τιμολόγια εκδίδονται επ’ ονόματι της οργάνωσης παραγωγών, της ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή της θυγατρικής στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 9 ή, με την επιφύλαξη της έγκρισης του κράτους μέλους, επ’ ονόματι ενός ή περισσότερων των παραγωγών-μελών της. Ωστόσο, ανάλογα με την περίπτωση, τα τιμολόγια για τα έξοδα προσωπικού που αναφέρονται στο παράρτημα IX παράγραφος 2 στοιχείο β) εκδίδονται επ’ ονόματι της οργάνωσης παραγωγών, της ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή της θυγατρικής στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 9.
Άρθρο 106
Επιτόπιοι έλεγχοι των αιτήσεων ενίσχυσης για επιχειρησιακά προγράμματα
1. Στο πλαίσιο της επαλήθευσης της αίτησης ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 69 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στις εγκαταστάσεις των οργανώσεων παραγωγών, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τους όρους χορήγησης ενίσχυσης ή του υπολοίπου της για το συγκεκριμένο έτος.
Οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν κυρίως τα ακόλουθα θέματα:
α)
τη συμμόρφωση με τα κριτήρια αναγνώρισης για το συγκεκριμένο έτος·
β)
τη χρήση του επιχειρησιακού ταμείου κατά το συγκεκριμένο έτος, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών που δηλώθηκαν σε αιτήσεις για προκαταβολές ή για μερικές πληρωμές, της αξίας της παραγωγής που διατέθηκε στο εμπόριο, των εισφορών στο επιχειρησιακό ταμείο και των δαπανών που δηλώθηκαν συνοδευόμενων από δικαιολογητικά ή άλλα έγγραφα·
γ)
τους δευτεροβάθμιους ελέγχους όσον αφορά τα έξοδα για τις αποσύρσεις από την αγορά, καθώς και την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή.
2. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν σημαντικό δείγμα αιτήσεων ετησίως. Το δείγμα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 30 % της συνολικής ενίσχυσης για την οποία υποβλήθηκε αίτηση, στα κράτη μέλη στα οποία υπάρχουν άνω των 10 αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών. Στις άλλες περιπτώσεις, πραγματοποιείται τουλάχιστον μία επίσκεψη ανά τριετία σε κάθε οργάνωση παραγωγών.
Ένας τουλάχιστον έλεγχος πραγματοποιείται σε κάθε οργάνωση παραγωγών πριν από την καταβολή της ενίσχυσης ή του υπολοίπου της κατά το τελικό έτος του επιχειρησιακού της προγράμματος.
3. Τα αποτελέσματα των επιτόπιων ελέγχων αξιολογούνται για να προσδιοριστεί κατά πόσο τα προβλήματα που τυχόν εντοπίστηκαν είναι συστημικού χαρακτήρα και συνεπάγονται κινδύνους για άλλες παρόμοιες δράσεις, άλλους δικαιούχους ή άλλους οργανισμούς. Η αξιολόγηση προσδιορίζει επίσης τις αιτίες αυτών των καταστάσεων, την περαιτέρω εξέταση που ενδεχομένως απαιτείται, καθώς και τα αναγκαία διορθωτικά και προληπτικά μέτρα.
Στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστωθούν κατά τους ελέγχους σημαντικές παρατυπίες σε περιφέρεια, μέρος περιφέρειας ή συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, το κράτος μέλος διενεργεί συμπληρωματικούς ελέγχους εντός του συγκεκριμένου έτους και αυξάνει το ποσοστό των αντίστοιχων αιτήσεων που πρέπει να ελεγχθούν το επόμενο έτος.
4. Το κράτος μέλος προσδιορίζει ποιες οργανώσεις παραγωγών πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ελέγχου βάσει ανάλυσης κινδύνου.
Για την ανάλυση κινδύνου λαμβάνονται υπόψη ιδίως:
α)
τα ποσά των ενισχύσεων·
β)
οι διαπιστώσεις που προέκυψαν από τους ελέγχους στη διάρκεια των προηγούμενων ετών·
γ)
ένα τυχαίο στοιχείο· και
δ)
άλλες παράμετροι, οι οποίες θα καθοριστούν από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 107
Επιτόπιοι έλεγχοι σχετικά με μέτρα επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Με τους επιτόπιους ελέγχους όσον αφορά τα μέτρα επιχειρησιακών προγραμμάτων, τα κράτη μέλη επαληθεύουν ειδικότερα τα εξής:
α)
την εφαρμογή των δράσεων που περιέχονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα·
β)
τη συνέπεια της εφαρμογής ή της προβλεπόμενης εφαρμογής της δράσης με τη χρήση που περιγράφεται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα όπως εγκρίθηκε·
γ)
για έναν ικανό αριθμό θέσεων δαπανών, τη συμμόρφωση της φύσης και του χρονοδιαγράμματος της δαπάνης προς το ενωσιακό δίκαιο και την αντιστοιχία με τις εγκεκριμένες προδιαγραφές·
δ)
την πιστοποίηση των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν με δικαιολογητικά ή άλλα έγγραφα· και
ε)
την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο.
2. Η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο επαληθεύεται με βάση τα δεδομένα του δημοσιονομικού λογιστικού συστήματος που ελέγχεται και πιστοποιείται βάσει της εθνικής νομοθεσίας.
Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η δήλωση της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο πιστοποιείται κατά τον ίδιο τρόπο με τα δεδομένα του δημοσιονομικού λογιστικού συστήματος.
Ο έλεγχος της δήλωσης της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο είναι δυνατόν να διενεργηθεί πριν από τη διαβίβαση της σχετικής αίτησης ενίσχυσης. Διενεργείται το αργότερο πριν από την καταβολή της ενίσχυσης.
3. Εκτός από εξαιρετικές περιστάσεις, ο επιτόπιος έλεγχος περιλαμβάνει επίσκεψη στον τόπο εκτέλεσης της δράσης ή, όταν η δράση είναι άυλη, στον ανάδοχο της δράσης. Ειδικότερα, οι δράσεις σε επιμέρους εκμεταλλεύσεις που καλύπτονται από το δείγμα που αναφέρεται στο άρθρο 106 παράγραφος 2 αποτελούν αντικείμενο μίας τουλάχιστον επίσκεψης για την επαλήθευση της εκτέλεσής τους.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην πραγματοποιήσουν τέτοιες επισκέψεις για μικρότερες δράσεις ή σε περιπτώσεις στις οποίες θεωρούν ότι υπάρχει χαμηλός κίνδυνος να μην έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις χορήγησης της ενίσχυσης ή να μην έχει πραγματοποιηθεί η ενέργεια. Η απόφαση αυτή και η αιτιολογία της καταγράφονται.
4. Οι επιτόπιοι έλεγχοι καλύπτουν όλες τις αναλήψεις υποχρεώσεων και τις δεσμεύσεις της οργάνωσης παραγωγών ή των μελών της που μπορούν να ελεγχθούν τη στιγμή της επίσκεψης.
5. Για τη συμπλήρωση του ποσοστού ελέγχων που ορίζεται στο άρθρο 106 παράγραφος 2 μπορούν να προσμετρηθούν μόνον οι έλεγχοι που πληρούν όλες τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 108
Πρωτοβάθμιοι έλεγχοι των ενεργειών απόσυρσης
1. Τα κράτη μέλη διενεργούν πρωτοβάθμιους ελέγχους των ενεργειών απόσυρσης στις οποίες προβαίνει κάθε οργάνωση παραγωγών, που συνίστανται σε έλεγχο των εγγράφων και της ταυτότητας, καθώς και σε φυσικό έλεγχο, με δειγματοληψία εφόσον απαιτείται, του βάρους των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά καθώς και σε έλεγχο συμμόρφωσης με τις διατάξεις του άρθρου 76, σύμφωνα με τις διαδικασίες που θεσπίζονται στον τίτλο II κεφάλαιο II. Ο έλεγχος διενεργείται μετά την παραλαβή της κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 78 παράγραφος 1, εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 78 παράγραφος 2.
2. Οι πρωτοβάθμιοι έλεγχοι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 αφορούν το 100 % της ποσότητας των προϊόντων που αποσύρθηκαν από την αγορά. Μετά τον έλεγχο, παρουσία των αρμόδιων αρχών, τα αποσυρθέντα προϊόντα πλην εκείνων που προορίζονται για δωρεάν διανομή μετουσιώνονται ή διατίθενται στη μεταποιητική βιομηχανία, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 80.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, όταν τα προϊόντα προορίζονται για δωρεάν διανομή, τα κράτη μέλη μπορούν να ελέγξουν ποσοστό μικρότερο από το προβλεπόμενο στην εν λόγω παράγραφο, με την προϋπόθεση ότι δεν είναι μικρότερο από το 10 % των σχετικών ποσοτήτων κατά την περίοδο εμπορίας για κάθε δεδομένη οργάνωση παραγωγών. Ο έλεγχος μπορεί να διενεργηθεί στις εγκαταστάσεις της οργάνωσης παραγωγών και/ή στις εγκαταστάσεις των αποδεκτών των αποσυρθέντων προϊόντων. Σε περίπτωση που κατά τους ελέγχους διαπιστώνονται ουσιαστικές παρατυπίες, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους διενεργούν συμπληρωματικούς ελέγχους.
Άρθρο 109
Δευτεροβάθμιοι έλεγχοι των ενεργειών απόσυρσης
1. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 106, τα κράτη μέλη διενεργούν δευτεροβάθμιους ελέγχους των ενεργειών απόσυρσης.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν κριτήρια για την ανάλυση και την αξιολόγηση του κινδύνου που παρουσιάζει μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών να προβεί σε αποσύρσεις που δεν είναι σύμφωνες προς τις κανονιστικές ρυθμίσεις. Τα κριτήρια αυτά αφορούν, μεταξύ άλλων, τις διαπιστώσεις κατά τους προηγούμενους πρωτοβάθμιους και δευτεροβάθμιους ελέγχους, καθώς και την ύπαρξη ή όχι διαδικασίας διασφάλισης της ποιότητας εκ μέρους της οργάνωσης παραγωγών. Βάσει των εν λόγω κριτηρίων, τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε οργάνωση παραγωγών, την ελάχιστη συχνότητα με την οποία θα πρέπει να διενεργείται δευτεροβάθμιος έλεγχος.
2. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συνίστανται σε επιτόπιους ελέγχους στις εγκαταστάσεις των οργανώσεων παραγωγών και των αποδεκτών των αποσυρθέντων προϊόντων, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση των προϋποθέσεων για την πληρωμή της ενωσιακής ενίσχυσης. Οι εν λόγω έλεγχοι περιλαμβάνουν:
α)
έλεγχο των λογιστικών βιβλίων αποθήκης και των λογιστικών χρηματοοικονομικών βιβλίων που πρέπει να τηρεί κάθε οργάνωση παραγωγών που προβαίνει σε μία ή περισσότερες ενέργειες απόσυρσης κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου εμπορίας·
β)
επαλήθευση των ποσοτήτων που διατίθενται στο εμπόριο οι οποίες έχουν δηλωθεί στις αιτήσεις ενίσχυσης, ελέγχοντας ιδίως τα λογιστικά βιβλία αποθήκης και τα λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία, τα τιμολόγια και, ενδεχομένως, την ακρίβειά τους, καθώς και τη συμφωνία των δηλώσεων αυτών με τα λογιστικά και/ή τα φορολογικά στοιχεία των οικείων οργανώσεων παραγωγών·
γ)
έλεγχο της ορθής λογιστικής διαχείρισης, εξακριβώνοντας ιδίως την ακρίβεια των καθαρών εσόδων των οργανώσεων παραγωγών που έχουν δηλωθεί στις αιτήσεις πληρωμής, την αναλογικότητα των ποσών που έχουν ενδεχομένως εισπραχθεί για δαπάνες απόσυρσης, καθώς και την ακρίβεια των εν λόγω ποσών· και
δ)
έλεγχο του προορισμού των αποσυρθέντων προϊόντων όπως έχει δηλωθεί στις αιτήσεις πληρωμής και έλεγχο της καταλληλότητας της μετουσίωσης για να διασφαλιστεί η τήρηση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού από τις οργανώσεις παραγωγών και τους αποδέκτες.
3. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 διενεργούνται στις εγκαταστάσεις των οικείων οργανώσεων παραγωγών και των συνδεδεμένων με τις οργανώσεις αυτές αποδεκτών. Κάθε έλεγχος αφορά δείγμα που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 5 % των ποσοτήτων που έχουν αποσυρθεί από την οργάνωση παραγωγών στη διάρκεια της περιόδου εμπορίας.
4. Τα λογιστικά βιβλία αποθήκης και τα λογιστικά χρηματοοικονομικά βιβλία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) διακρίνουν, για κάθε προϊόν που αποτελεί αντικείμενο απόσυρσης, τις κινούμενες ποσότητες, εκφρασμένες σε όγκο, όσον αφορά:
α)
την παραγωγή που παραδίδουν τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών και τα μέλη άλλων οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με το άρθρο 125α παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007·
β)
τις πωλήσεις της οργάνωσης παραγωγών, κάνοντας διάκριση μεταξύ των προϊόντων που ετοιμάζονται για την αγορά νωπών προϊόντων και των υπολοίπων ειδών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης ύλης που προορίζεται για μεταποίηση· και
γ)
τα προϊόντα που αποσύρθηκαν από την αγορά.
5. Οι έλεγχοι προορισμού των προϊόντων, που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) περιλαμβάνουν ιδίως:
α)
δειγματοληπτικό έλεγχο των ειδικών λογιστικών βιβλίων που πρέπει να τηρούν οι αποδέκτες και, ενδεχομένως τη συμφωνία τους με τα λογιστικά βιβλία που επιβάλλει η εθνική νομοθεσία· και
β)
έλεγχο της συμμόρφωσης με τις ισχύουσες περιβαλλοντικές απαιτήσεις.
6. Εάν κατά τους δευτεροβάθμιους ελέγχους διαπιστωθούν ουσιαστικές παρατυπίες, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους διενεργούν διεξοδικότερους δευτεροβάθμιους ελέγχους για την υπό εξέταση περίοδο εμπορίας και αυξάνουν τη συχνότητα των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων ελέγχων στις εγκαταστάσεις των οικείων οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεών τους κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου εμπορίας.
Άρθρο 110
Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή
1. Πριν από την πραγματοποίηση των εργασιών πρώιμης συγκομιδής, τα κράτη μέλη επαληθεύουν με επιτόπιο έλεγχο ότι τα σχετικά προϊόντα δεν έχουν υποστεί ζημιές και ότι η συγκεκριμένη περιοχή έχει διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Μετά την πρώιμη συγκομιδή, τα κράτη μέλη επαληθεύουν ότι πραγματοποιήθηκε πλήρης συγκομιδή της σχετικής περιοχής και ότι το συγκομιζόμενο προϊόν έχει μετουσιωθεί.
Στο τέλος της περιόδου συγκομιδής, τα κράτη μέλη επαληθεύουν την αξιοπιστία της ανάλυσης με βάση την προσδοκώμενη κατάσταση στην αγορά που αναφέρεται στο άρθρο 85 παράγραφος 2. Επίσης αναλύουν τις ενδεχόμενες αποκλίσεις μεταξύ της προσδοκώμενης κατάστασης στην αγορά και της πραγματικής κατάστασης στην αγορά.
2. Πριν από την πραγματοποίηση των εργασιών μη συγκομιδής, τα κράτη μέλη επαληθεύουν με επιτόπιο έλεγχο ότι η συγκεκριμένη περιοχή έχει διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, ότι δεν έχει ήδη πραγματοποιηθεί μερική συγκομιδή και ότι το προϊόν έχει αναπτυχθεί επαρκώς και ότι είναι γενικά υγιούς, ανόθευτης και εμπορεύσιμης ποιότητας.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η παραγωγή μετουσιώνεται. Εάν τούτο δεν είναι δυνατόν, διασφαλίζουν, με επιτόπια επίσκεψη ή επιτόπιες επισκέψεις κατά την περίοδο συγκομιδής, ότι δεν πραγματοποιείται συγκομιδή.
3. Το άρθρο 109 παράγραφοι 1, 2, 3 και 6 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.
Άρθρο 111
Έλεγχοι πριν από την έγκριση των σχεδίων αναγνώρισης ομάδων παραγωγών
1. Πριν από την έγκριση ενός σχεδίου αναγνώρισης ομάδας παραγωγών δυνάμει του άρθρου 125ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπιο έλεγχο στη νομική οντότητα ή στο σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας.
2. Το κράτος μέλος εξακριβώνει με κάθε ενδεδειγμένο μέσο, συμπεριλαμβανομένου του επιτόπιου ελέγχου:
α)
την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχει το σχέδιο αναγνώρισης·
β)
την οικονομική συνέπεια και την τεχνική ποιότητα του σχεδίου, την εγκυρότητα των εκτιμήσεων και τον προγραμματισμό της υλοποίησής του·
γ)
την επιλεξιμότητα των δράσεων, καθώς και την επιλεξιμότητα και τον εύλογο χαρακτήρα των προτεινόμενων δαπανών· και
δ)
τη συμμόρφωση των ενεργειών για τις οποίες ζητείται ενίσχυση με το ισχύον εθνικό και ενωσιακό δίκαιο, και ιδίως με τις διατάξεις για τις δημόσιες προμήθειες, τις κρατικές ενισχύσεις και άλλα ενδεικνυόμενα υποχρεωτικά πρότυπα που έχουν θεσπιστεί από την εθνική νομοθεσία ή που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο ή στην εθνική στρατηγική.
Άρθρο 112
Έλεγχοι αιτήσεων ενίσχυσης ομάδων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη, πριν χορηγήσουν την πληρωμή, διενεργούν διοικητικούς ελέγχους όλων των αιτήσεων ενίσχυσης που υποβάλλονται από ομάδες παραγωγών, καθώς και επιτόπιους ελέγχους σε δειγματοληπτική βάση.
2. Μετά την υποβολή της αίτησης ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 45, τα κράτη μέλη διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στις ομάδες παραγωγών, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τους όρους χορήγησης ενίσχυσης για το συγκεκριμένο έτος.
Οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν κυρίως τα ακόλουθα θέματα:
α)
τη συμμόρφωση με τα κριτήρια αναγνώρισης για το συγκεκριμένο έτος· και
β)
την αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, καθώς και την εφαρμογή των μέτρων που περιέχονται στο σχέδιο αναγνώρισης και τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν.
3. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 αφορούν σημαντικό δείγμα αιτήσεων ετησίως. Το δείγμα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 30 % του συνολικού ποσού της ενίσχυσης.
Κάθε ομάδα παραγωγών ελέγχεται τουλάχιστον μία φορά ανά πενταετία.
4. Τα άρθρα 105 και 107 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.
Άρθρο 113
Διεθνικές οργανώσεις παραγωγών και διεθνικές ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
1. Το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η έδρα διεθνικής οργάνωσης παραγωγών ή διεθνικής ένωσης οργανώσεων παραγωγών φέρει τη συνολική ευθύνη για την οργάνωση των ελέγχων στη συγκεκριμένη οργάνωση ή ένωση όσον αφορά ιδίως το επιχειρησιακό πρόγραμμα και το επιχειρησιακό ταμείο και επιβάλλει κυρώσεις εφόσον απαιτείται.
2. Τα λοιπά κράτη μέλη τα οποία οφείλουν να παρέχουν τη διοικητική συνεργασία που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και στο άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχείο γ) διενεργούν τους διοικητικούς αυτούς ελέγχους και τους επιτόπιους ελέγχους που απαιτούνται από το κράτος μέλος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και του διαβιβάζουν τα σχετικά αποτελέσματα. Τηρούν όλες τις προθεσμίες που ορίζει το κράτος μέλος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Οι κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισχύουν για την οργάνωση παραγωγών, το επιχειρησιακό πρόγραμμα και το επιχειρησιακό ταμείο. Ωστόσο, όσον αφορά τα περιβαλλοντικά και φυτοϋγειονομικά θέματα, και σε σχέση με τη διάθεση των αποσυρθέντων προϊόντων, ισχύει το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παραγωγή.
Τμήμα 3
Κυρώσεις
Άρθρο 114
Μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης
1. Τα κράτη μέλη ανακαλούν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγής σε περίπτωση ουσιαστικής μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, από πρόθεση ή από σοβαρή αμέλεια της οργάνωσης παραγωγών.
Ειδικότερα, τα κράτη μέλη ανακαλούν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγών εάν η μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης αφορά:
α)
παραβίαση των απαιτήσεων του άρθρου 21, του άρθρου 23, του άρθρου 26 παράγραφοι 1 και 2, ή του άρθρου 31· ή
β)
κατάσταση στην οποία η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο είναι κατώτερη, για δύο διαδοχικά έτη, από το ελάχιστο όριο που καθόρισε το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 125β παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Η ανάκληση της αναγνώρισης δυνάμει της παρούσας παραγράφου παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία κατά την οποία δεν πληρούνται οι όροι της αναγνώρισης, με την επιφύλαξη τυχόν οριζόντιας νομοθεσίας εφαρμοστέας σε εθνικό επίπεδο περί παραγραφής.
2. Όταν δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 1, τα κράτη μέλη αναστέλλουν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγών σε περίπτωση ουσιαστικής, πλην όμως προσωρινής, μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης.
Κατά τη διάρκεια της αναστολής, δεν καταβάλλεται καμία ενίσχυση. Η αναστολή παράγει αποτελέσματα από την ημέρα διενέργειας του ελέγχου και λήγει την ημέρα του ελέγχου που αποδεικνύει ότι τα σχετικά κριτήρια πληρούνται.
Η περίοδος αναστολής δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Εάν τα σχετικά κριτήρια εξακολουθούν να μην πληρούνται μετά από 12 μήνες, ανακαλείται η αναγνώριση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε πληρωμές μετά την προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 70 εφόσον είναι αναγκαίο για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. Ωστόσο, αυτές οι καθυστερημένες πληρωμές δεν είναι δυνατόν σε καμιά περίπτωση να καταβάλλονται μετά τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.
3. Σε άλλες περιπτώσεις μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, στις οποίες δεν εφαρμόζονται η παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη αποστέλλουν προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρονται τα διορθωτικά μέτρα που επιβάλλονται. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθυστερήσουν την καταβολή της ενίσχυσης μέχρι τη λήψη των διορθωτικών μέτρων.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε πληρωμές μετά την προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 70 εφόσον είναι αναγκαίο για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. Ωστόσο, αυτές οι καθυστερημένες πληρωμές δεν είναι δυνατόν σε καμιά περίπτωση να καταβάλλονται μετά τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.
Η παράλειψη λήψης των διορθωτικών μέτρων εντός περιόδου 12 μηνών θεωρείται ουσιαστική αθέτηση των κριτηρίων και, ως εκ τούτου, εφαρμόζεται η παράγραφος 2.
Άρθρο 115
Απάτη
1. Με την επιφύλαξη τυχόν άλλων κυρώσεων και ποινών δυνάμει της ενωσιακής ή εθνικής νομοθεσίας, εάν διαπιστωθεί ότι οργάνωση παραγωγών, ένωση οργανώσεων παραγωγών ή ομάδα παραγωγών έχει διαπράξει απάτη όσον αφορά ενίσχυση στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη:
α)
ανακαλούν την αναγνώριση της οργάνωσης παραγωγών, ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή ομάδας παραγωγών
β)
αποκλείουν τις σχετικές δράσεις ή ενέργειες από τη στήριξη στο πλαίσιο του συγκεκριμένου επιχειρησιακού προγράμματος ή σχεδίου αναγνώρισης και ανακτούν την ενίσχυση που ενδεχομένως έχει καταβληθεί για την εν λόγω ενέργεια· και
γ)
αποκλείουν την οργάνωση παραγωγών, την ένωση παραγωγών ή την ομάδα παραγωγών από τη στήριξη στο πλαίσιο του σχετικού επιχειρησιακού προγράμματος ή σχεδίου αναγνώρισης κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να αναστείλουν την αναγνώριση οργάνωσης παραγωγών, ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή ομάδας παραγωγών, ή να αναστείλουν τις πληρωμές προς τον συγκεκριμένο φορέα, εάν υπάρχει υποψία για τη διάπραξη απάτης όσον αφορά την ενίσχυση που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 116
Ομάδες παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, τηρουμένων των αναλογιών, τις κυρώσεις και ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 114 και/ή στο άρθρο 117 όσον αφορά τα σχέδια αναγνώρισης.
2. Επιπλέον της παραγράφου 1, εάν, μετά τη λήξη της περιόδου που καθόρισε το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 49 παράγραφος 4, η ομάδα παραγωγών δεν έχει αναγνωριστεί ως οργάνωση παραγωγών, το κράτος μέλος ανακτά:
α)
το 100 % της ενίσχυσης που καταβλήθηκε στην ομάδα παραγωγών εάν για τη μη επίτευξη της αναγνώρισης ευθύνεται η ομάδα παραγωγών από πρόθεση ή σοβαρή αμέλεια· ή
β)
το 50 % της ενίσχυσης που καταβλήθηκε στην ομάδα παραγωγών σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.
Άρθρο 117
Επιχειρησιακό πρόγραμμα
1. Οι πληρωμές υπολογίζονται με βάση τις δαπάνες που κρίνονται επιλέξιμες.
2. Τα κράτη μέλη εξετάζουν την υποβληθείσα αίτηση ενίσχυσης του δικαιούχου και καθορίζουν τα ποσά που είναι επιλέξιμα για ενίσχυση. Καθορίζονται τα εξής:
α)
το ποσό που πρέπει να καταβληθεί στον δικαιούχο με βάση μόνον την αίτηση·
β)
το ποσό που πρέπει να καταβληθεί στον δικαιούχο αφού εξεταστεί η επιλεξιμότητα της αίτησης.
3. Εάν το ποσό που καθορίζεται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο α) υπερβαίνει το ποσό που καθορίζεται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο β) κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 3 %, επιβάλλεται ποινή. Το ποσό της ποινής προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ των ποσών που υπολογίστηκαν στην παράγραφο 2 στοιχεία α) και β).
Εντούτοις, δεν εφαρμόζεται ποινή εάν η οργάνωση παραγωγών ή η ομάδα παραγωγών είναι σε θέση να αποδείξει ότι δεν ευθύνεται για την ένταξη του μη επιλέξιμου ποσού.
4. Οι παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στις μη επιλέξιμες δαπάνες που εντοπίζονται κατά τους επιτόπιους ελέγχους ή τους μεταγενέστερους ελέγχους.
5. Εάν η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο δηλώνεται και ελέγχεται πριν από την αίτηση ενίσχυσης, για τον καθορισμό των ποσών σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχεία α) και β) αντίστοιχα χρησιμοποιούνται οι αξίες που δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν.
Άρθρο 118
Κυρώσεις όσον αφορά ενέργειες απόσυρσης κατόπιν πρωτοβάθμιων ελέγχων
Εάν, έπειτα από τον έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 108, διαπιστώνονται παρατυπίες όσον αφορά τις προδιαγραφές εμπορίας ή τις ελάχιστες απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 76, ο δικαιούχος υποχρεούται:
α)
να πληρώσει ποινή ποσού ίσου με την ενωσιακή συνδρομή, που υπολογίζεται με βάση τις ποσότητες των αποσυρθέντων προϊόντων τα οποία δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές εμπορίας ή τις ελάχιστες απαιτήσεις, εάν οι εν λόγω ποσότητες είναι μικρότερες του 10 % των ποσοτήτων που κοινοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 78 όσον αφορά τη συγκεκριμένη ενέργεια απόσυρσης·
β)
να πληρώσει ποινή ποσού διπλάσιου της ενωσιακής συνδρομής, εάν οι εν λόγω ποσότητες κυμαίνονται μεταξύ 10 % και 25 % των ποσοτήτων που κοινοποιήθηκαν· ή
γ)
να πληρώσει ποινή ποσού ίσου με την ενωσιακή συνδρομή για το σύνολο της ποσότητας που κοινοποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 78, όταν οι εν λόγω ποσότητες υπερβαίνουν το 25 % των ποσοτήτων που κοινοποιήθηκαν.
Άρθρο 119
Άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται σε οργανώσεις παραγωγών όσον αφορά ενέργειες απόσυρσης
1. Οι ποινές που αναφέρονται στο άρθρο 117 καλύπτουν την ενίσχυση για την οποία υποβλήθηκε αίτηση όσον αφορά τις ενέργειες απόσυρσης που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των δαπανών του επιχειρησιακού προγράμματος.
2. Οι δαπάνες της ενέργειας απόσυρσης θεωρούνται μη επιλέξιμες εάν τα προϊόντα που δεν τίθενται προς πώληση δεν έχουν διατεθεί όπως προβλέπεται από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 80 παράγραφος 1 ή εάν η απόσυρση ή ο προορισμός της είχε αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον ή αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες κατά παράβαση των διατάξεων που θεσπίστηκαν δυνάμει του άρθρου 80 παράγραφος 1.
Άρθρο 120
Κυρώσεις που επιβάλλονται στους αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων
Όταν κατά τους ελέγχους που διενεργούνται σύμφωνα με τα άρθρα 108 και 109, διαπιστώνονται παρατυπίες οι οποίες είναι καταλογιστέες στους αποδέκτες αποσυρθέντων προϊόντων, εφαρμόζονται οι ακόλουθες κυρώσεις:
α)
οι αποδέκτες παύουν να είναι επιλέξιμοι για την αποδοχή αποσύρσεων· και
β)
οι αποδέκτες των αποσυρθέντων από την αγορά προϊόντων υποχρεούνται να επιστρέψουν την αξία των προϊόντων που έλαβαν, προσαυξημένη κατά τα έξοδα διαλογής, συσκευασίας και μεταφοράς σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζουν τα κράτη μέλη.
Η κύρωση που προβλέπεται στο στοιχείο α) παράγει αποτελέσματα αμέσως και διαρκεί μία τουλάχιστον περίοδο εμπορίας. Μπορεί να παραταθεί ανάλογα με τη σοβαρότητα της παρατυπίας.
Άρθρο 121
Πρώιμη συγκομιδή και μη συγκομιδή
1. Όσον αφορά την πρώιμη συγκομιδή, εάν διαπιστωθεί ότι η οργάνωση παραγωγών δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, της επιβάλλεται ποινή ποσού ίσου με την αποζημίωση σχετικά με τις εκτάσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκε η υποχρέωση. Η μη τήρηση των υποχρεώσεων περιλαμβάνει τις περιπτώσεις στις οποίες:
α)
το κράτος μέλος διαπιστώνει, κατά την επαλήθευση που αναφέρεται στο άρθρο 110 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, ότι το μέτρο πρώιμης συγκομιδής δεν ήταν αιτιολογημένο με βάση την ανάλυση για την προσδοκώμενη κατάσταση στην αγορά την εποχή εκείνη·
β)
η έκταση που κοινοποιήθηκε για πρώιμη συγκομιδή δεν είναι επιλέξιμη για πρώιμη συγκομιδή· ή
γ)
δεν πραγματοποιήθηκε πλήρης συγκομιδή της έκτασης ή η παραγωγή δεν έχει μετουσιωθεί.
2. Όσον αφορά τη μη συγκομιδή, εάν διαπιστωθεί ότι η οργάνωση παραγωγών δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, της επιβάλλεται ποινή ποσού ίσου με την αποζημίωση σχετικά με τις εκτάσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκε η υποχρέωση. Η μη τήρηση των υποχρεώσεων περιλαμβάνει τις περιπτώσεις στις οποίες:
α)
η έκταση που κοινοποιήθηκε για μη συγκομιδή δεν είναι επιλέξιμη για μη συγκομιδή·
β)
πραγματοποιήθηκε όμως συγκομιδή ή μερική συγκομιδή· ή
γ)
προέκυψαν αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον ή αρνητικές φυτοϋγειονομικές συνέπειες για τις οποίες ευθύνεται η οργάνωση παραγωγών.
3. Οι ποινές που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 εφαρμόζονται επιπλέον της ενδεχόμενης ποινής που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 117.
Άρθρο 122
Παρεμπόδιση της διενέργειας επιτόπιου ελέγχου
Αίτηση για ενίσχυση απορρίπτεται όσον αφορά το μέρος των σχετικών δαπανών εάν η οργάνωση παραγωγών, μέλος αυτής ή ο αρμόδιος αντιπρόσωπος παρεμποδίζει τη διενέργεια επιτόπιου έλεγχου.
Άρθρο 123
Καταβολή των ανακτηθεισών ενισχύσεων και των ποινών
1. Οι οργανώσεις παραγωγών, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, οι ομάδες παραγωγών ή άλλες ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις επιστρέφουν την αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση προσαυξημένη με τόκους και καταβάλλουν τις ποινές που προβλέπονται στο παρόν τμήμα.
Οι τόκοι υπολογίζονται:
α)
με βάση την περίοδο μεταξύ της πληρωμής και της επιστροφής από τον δικαιούχο·
β)
με το επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κυριότερες πράξεις αναχρηματοδότησης, όπως δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, το οποίο ίσχυε κατά την ημερομηνία της αχρεώστητης πληρωμής, προσαυξημένο κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες.
2. Οι ανακτηθείσες ενισχύσεις, οι τόκοι και οι επιβληθείσες ποινές καταβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων.
Άρθρο 124
Κοινοποίηση παρατυπιών
Η επιβολή διοικητικών κυρώσεων και ποινών και η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, που προβλέπονται στο παρόν τμήμα, πραγματοποιούνται με την επιφύλαξη της κοινοποίησης των παρατυπιών στην Επιτροπή δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1848/2006 της Επιτροπής (16).
Τμήμα 4
Παρακολούθηση και αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων και των εθνικών στρατηγικών
Άρθρο 125
Κοινοί δείκτες απόδοσης
1. Τόσο οι εθνικές στρατηγικές όσο και τα επιχειρησιακά προγράμματα αποτελούν αντικείμενο παρακολούθησης και αξιολόγησης με σκοπό την εκτίμηση της συντελούμενης προόδου προς την επίτευξη των στόχων που έχουν καθοριστεί για τα επιχειρησιακά προγράμματα, καθώς και της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας σε σχέση με τους εν λόγω στόχους.
2. Η πρόοδος, η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα εκτιμώνται με τη βοήθεια κοινών δεικτών απόδοσης, που παρατίθενται στο παράρτημα VIII, αναφορικά με την κατάσταση εκκίνησης καθώς και τη δημοσιονομική εκτέλεση, τις επιδόσεις, τα αποτελέσματα και τον αντίκτυπο των επιχειρησιακών προγραμμάτων που υλοποιούνται.
3. Όταν κρίνεται σκόπιμο από τα κράτη μέλη, η εθνική στρατηγική καθορίζει περιορισμένη δέσμη πρόσθετων δεικτών ειδικά για τη στρατηγική αυτή, που να αντικατοπτρίζουν τις εθνικές και/ή περιφερειακές ανάγκες, τους ιδιαίτερους όρους και στόχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων που υλοποιούνται από οργανώσεις παραγωγών. Όταν υπάρχουν, συμπεριλαμβάνονται πρόσθετοι δείκτες σχετικά με τους περιβαλλοντικούς στόχους που δεν καλύπτονται από τους κοινούς δείκτες απόδοσης.
Άρθρο 126
Διαδικασίες παρακολούθησης και αξιολόγησης σχετικά με τα επιχειρησιακά προγράμματα
1. Οι οργανώσεις παραγωγών εξασφαλίζουν την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων τους, χρησιμοποιώντας τους κατάλληλους δείκτες από τους κοινούς δείκτες απόδοσης του άρθρου 125 και, ενδεχομένως, τους πρόσθετους δείκτες που καθορίζονται στην εθνική στρατηγική.
Προς τον σκοπό αυτό, θεσπίζουν σύστημα για τη συλλογή, την καταγραφή και τη διατήρηση πληροφοριών χρήσιμων για την κατάρτιση των εν λόγω δεικτών.
2. Η παρακολούθηση αποσκοπεί στην εκτίμηση της προόδου που συντελείται προς την επίτευξη των ειδικών στόχων που έχουν καθοριστεί για το επιχειρησιακό πρόγραμμα. Η παρακολούθηση ασκείται με τη χρήση οικονομικών δεικτών, καθώς και δεικτών επιδόσεων και αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής προορίζονται να χρησιμεύσουν για τους εξής σκοπούς:
α)
την επαλήθευση της ποιότητας της υλοποίησης του προγράμματος·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης αναπροσαρμογής ή αναθεώρησης του επιχειρησιακού προγράμματος με σκοπό την επίτευξη των στόχων που καθορίστηκαν για το πρόγραμμα ή τη βελτίωση της διαχείρισης του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής διαχείρισης·
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την υλοποίηση του επιχειρησιακού προγράμματος.
Οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης περιλαμβάνονται σε κάθε ετήσια έκθεση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 96 παράγραφος 1, την οποία η οργάνωση παραγωγών οφείλει να διαβιβάσει στην εθνική αρχή που είναι αρμόδια για τη διαχείριση της εθνικής στρατηγικής.
3. Η αξιολόγηση λαμβάνει τη μορφή ξεχωριστής ενδιάμεσης έκθεσης.
Η ενδιάμεση αξιολόγηση, που μπορεί να διενεργηθεί με τη βοήθεια ειδικευμένου γραφείου παροχής συμβουλών, αποσκοπεί στην εξέταση του βαθμού χρησιμοποίησης των χρηματοδοτικών πόρων, της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας του επιχειρησιακού προγράμματος, καθώς και στην εκτίμηση της προόδου που συντελέστηκε σχετικά με τους γενικούς στόχους του προγράμματος. Προς τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται κοινοί δείκτες απόδοσης σχετικά με την κατάσταση εκκίνησης, τα αποτελέσματα και, ενδεχομένως, τις συνέπειες.
Ενδεχομένως, η ενδιάμεση αξιολόγηση περιλαμβάνει ποιοτική εκτίμηση των αποτελεσμάτων και του αντίκτυπου των περιβαλλοντικών δράσεων με στόχο:
α)
την πρόληψη της διάβρωσης του εδάφους·
β)
τη μείωση της χρήσης και/ή την καλύτερη διαχείριση των προϊόντων φυτοπροστασίας·
γ)
την προστασία των ενδιαιτημάτων και της βιοποικιλότητας· ή
δ)
τη διατήρηση του τοπίου.
Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής χρησιμοποιούνται για τους εξής σκοπούς:
α)
τη βελτίωση της ποιότητας των επιχειρησιακών προγραμμάτων τα οποία διαχειρίζεται η οργάνωση παραγωγών·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης ουσιαστικής τροποποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος·
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων· και
δ)
την άντληση διδαγμάτων χρήσιμων για τη βελτίωση της ποιότητας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των μελλοντικών επιχειρησιακών προγραμμάτων υπό τη διαχείριση της οργάνωσης παραγωγών.
Η ενδιάμεση αξιολόγηση διενεργείται κατά τη διάρκεια της υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος, εγκαίρως ώστε η εξέταση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης να συμβάλει στην κατάρτιση του επόμενου επιχειρησιακού προγράμματος.
Η έκθεση ενδιάμεσης αξιολόγησης προσαρτάται στην αντίστοιχη ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 96 παράγραφος 1.
Άρθρο 127
Διαδικασίες παρακολούθησης και αξιολόγησης σχετικά με την εθνική στρατηγική
1. Η παρακολούθηση και η αξιολόγηση της εθνικής στρατηγικής πραγματοποιούνται με τη χρήση κατάλληλων δεικτών από τους κοινούς δείκτες απόδοσης του άρθρου 125 και, ενδεχομένως, των πρόσθετων δεικτών που καθορίζονται στην εθνική στρατηγική.
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα για τη συλλογή, την καταγραφή και τη διατήρηση πληροφοριών σε ηλεκτρονική μορφή, οι οποίες είναι κατάλληλες για την κατάρτιση των δεικτών που αναφέρονται στο άρθρο 125. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη βασίζονται στις πληροφορίες που διαβιβάζει η οργάνωση παραγωγών στο πλαίσιο της παρακολούθησης και της αξιολόγησης των επιχειρησιακών της προγραμμάτων.
3. Η παρακολούθηση είναι συνεχής και αποσκοπεί στην εκτίμηση της προόδου που συντελείται προς την επίτευξη των γενικών και ειδικών στόχων που έχουν καθοριστεί για τα επιχειρησιακά προγράμματα. Η παρακολούθηση ασκείται με τη χρήση οικονομικών δεικτών, καθώς και δεικτών επιδόσεων και αποτελεσμάτων. Προς τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται οι πληροφορίες που περιέχονται στις ετήσιες εκθέσεις προόδου τις οποίες διαβιβάζει η οργάνωση παραγωγών σχετικά με την παρακολούθηση των επιχειρησιακών της προγραμμάτων. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης χρησιμοποιούνται για τους εξής σκοπούς:
α)
την επαλήθευση της ποιότητας της υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης αναπροσαρμογής ή αναθεώρησης της εθνικής στρατηγικής με σκοπό την επίτευξη των στόχων που καθορίστηκαν για τη στρατηγική ή τη βελτίωση της διαχείρισης της εφαρμογής της στρατηγικής, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής διαχείρισης των επιχειρησιακών προγραμμάτων· και
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής.
4. Η αξιολόγηση αποσκοπεί στην εκτίμηση της προόδου που συντελέστηκε προς την επίτευξη των γενικών στόχων της στρατηγικής. Η αξιολόγηση διενεργείται με τη χρήση δεικτών σχετικά με την κατάσταση εκκίνησης, τα αποτελέσματα και, ενδεχομένως, τις συνέπειες. Προς τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται τα αποτελέσματα της παρακολούθησης και της ενδιάμεσης αξιολόγησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, όπως αναφέρεται στις ετήσιες εκθέσεις προόδου και στις τελικές εκθέσεις που διαβιβάζουν οι οργανώσεις παραγωγών. Τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων αυτών χρησιμοποιούνται για τους εξής σκοπούς:
α)
τη βελτίωση της ποιότητας της στρατηγικής·
β)
τον προσδιορισμό ενδεχόμενης ανάγκης ουσιαστικής τροποποίησης της στρατηγικής· και
γ)
τη συμβολή στην τήρηση των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής.
Η αξιολόγηση περιλαμβάνει τη διενέργεια αξιολόγησης το 2012, που πραγματοποιείται εγκαίρως ώστε να είναι δυνατή η συμπερίληψη των αποτελεσμάτων της σε χωριστή έκθεση αξιολόγησης η οποία πρέπει να προσαρτηθεί, για το ίδιο έτος, στην ετήσια εθνική έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 97 στοιχείο β). Η έκθεση εξετάζει τον βαθμό χρησιμοποίησης των χρηματοδοτικών πόρων, την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα των υλοποιούμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων και αξιολογεί τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των εν λόγω προγραμμάτων, σε σχέση με τους γενικούς και ειδικούς όρους που καθόρισε η στρατηγική και, ενδεχομένως, άλλους στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 103γ παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Η έκθεση αποβλέπει στην άντληση χρήσιμων διδαγμάτων για τη βελτίωση της ποιότητας των μελλοντικών εθνικών στρατηγικών, και ιδίως στον προσδιορισμό πιθανών ελλείψεων όσον αφορά τον καθορισμό των επιλέξιμων για στήριξη γενικών στόχων, ειδικών στόχων ή μέτρων, ή στον εντοπισμό των αναγκών καθορισμού νέων μέσων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς μιας οικονομικής περιφέρειας
Άρθρο 128
Κοινοποίηση του καταλόγου οικονομικών περιφερειών
Η κοινοποίηση του καταλόγου των οικονομικών περιφερειών που αναφέρεται στο άρθρο 125στ παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να εκτιμηθεί κατά πόσο πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 129
Κοινοποίηση δεσμευτικών κανόνων· αντιπροσωπευτικότητα
1. Όταν κράτος μέλος, δυνάμει του άρθρου 125ζ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, κοινοποιεί τους κανόνες που έχει καταστήσει δεσμευτικούς για ένα συγκεκριμένο προϊόν και μια συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια, ενημερώνει συγχρόνως στην Επιτροπή σχετικά με:
α)
την οργάνωση παραγωγών ή την ένωση οργανώσεων παραγωγών που ζήτησε την επέκταση των κανόνων·
β)
τον αριθμό των παραγωγών που είναι μέλη αυτής της οργάνωσης παραγωγών ή ένωσης οργανώσεων παραγωγών και τον συνολικό αριθμό των παραγωγών της εν λόγω οικονομικής περιφέρειας· τα στοιχεία δε αυτά πρέπει να αφορούν την κατάσταση που υφίσταται κατά τη στιγμή της αίτησης επέκτασης·
γ)
τον συνολικό όγκο της παραγωγής στην οικονομική περιφέρεια καθώς και τον όγκο της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από την οργάνωση παραγωγών ή την ένωση οργανώσεων παραγωγών, κατά την τελευταία περίοδο εμπορίας για την οποία υπάρχουν αριθμητικά στοιχεία·
δ)
την ημερομηνία από την οποία οι κανόνες που πρέπει να επεκταθούν εφαρμόστηκαν από την εν λόγω οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών· και
ε)
την ημερομηνία έναρξης ισχύος της επέκτασης και τη διάρκεια εφαρμογής της επέκτασης αυτής.
2. Για τον καθορισμό της αντιπροσωπευτικότητας κατά την έννοια του άρθρου 125στ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες με τους οποίους αποκλείονται:
α)
οι παραγωγοί των οποίων η παραγωγή προορίζεται κυρίως για απευθείας πώληση στον καταναλωτή στην εκμετάλλευσή τους ή στην περιοχή παραγωγής·
β)
οι απευθείας πωλήσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
τα προϊόντα τα οποία παραδίδονται προς μεταποίηση, που αναφέρονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εκτός από την περίπτωση στην οποία οι εν λόγω κανόνες εφαρμόζονται στο σύνολό τους ή εν μέρει στα προϊόντα αυτά.
Άρθρο 130
Χρηματικές εισφορές
Όταν κράτος μέλος αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 125θ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ότι οι παραγωγοί που δεν είναι μέλη οργάνωσης οφείλουν χρηματικές εισφορές, διαβιβάζει στην Επιτροπή τα απαραίτητα στοιχεία για να εκτιμηθεί η τήρηση των όρων που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο.
Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν ιδίως τη βάση υπολογισμού της εισφοράς, το μοναδιαίο ποσό αυτής, τον ή τους δικαιούχους και τη φύση των διαφόρων εξόδων που αναφέρονται στο άρθρο 125θ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Άρθρο 131
Επεκτάσεις πέρα από μία εμπορική περίοδο
Όταν η επέκταση αποφασίζεται για περίοδο που υπερβαίνει μία περίοδο εμπορίας, τα κράτη μέλη ελέγχουν, για κάθε περίοδο εμπορίας, ότι οι όροι αντιπροσωπευτικότητας που προβλέπονται στο άρθρο 125στ παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εξακολουθούν να πληρούνται καθόλη τη διάρκεια εφαρμογής της εν λόγω επέκτασης.
Τα κράτη μέλη καταργούν την επέκταση αυτή μόλις διαπιστωθεί ότι δεν πληρούνται πλέον οι σχετικοί όροι, με ισχύ από την έναρξη της επομένης περιόδου εμπορίας.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή για οποιαδήποτε κατάργηση, η οποία δημοσιοποιείται με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο η Επιτροπή.
Άρθρο 132
Πώληση προϊόντων επί του δένδρου· αγοραστές
1. Σε περίπτωση πώλησης των προϊόντων επί του δένδρου από παραγωγό ο οποίος δεν είναι μέλος οργάνωσης παραγωγών, ο αγοραστής θεωρείται ως παραγωγός των εν λόγω προϊόντων για την τήρηση των κανόνων που αναφέρονται στο παράρτημα XVΙα σημείο 1 στοιχεία ε) και στ) και σημείο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι οι κανόνες που αναφέρονται στο παράρτημα XVΙα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί για τον αγοραστή όταν είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση της εν λόγω παραγωγής.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΕΜΠΟΡΙΟ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Εισαγωγικοί δασμοί και σύστημα τιμής εισόδου
Τμήμα 1
Σύστημα τιμής εισόδου
Άρθρο 133
Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί
1. Στο παρόν τμήμα θεσπίζονται οι κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 140α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
α) «παρτίδα»: το εμπόρευμα που παρουσιάζεται υπό την κάλυψη μιας διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, η οποία καλύπτει μόνον εμπορεύματα της ίδιας καταγωγής τα οποία υπάγονται σε έναν μόνον κωδικό ΣΟ· και
β) «εισαγωγέας»: ο διασαφιστής κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (17).
Άρθρο 134
Κοινοποίηση των τιμών και των ποσοτήτων εισαγόμενων προϊόντων
1. Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους που καθορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, για κάθε ημέρα της αγοράς και κάθε καταγωγή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών) την επόμενη εργάσιμη ημέρα:
α)
τις μέσες αντιπροσωπευτικές τιμές των εισαγόμενων προϊόντων από τρίτες χώρες τα οποία πωλούνται στις αντιπροσωπευτικές εισαγωγικές αγορές που αναφέρονται στο άρθρο 135 και τις σημαντικές τιμές που διαπιστώθηκαν σε άλλες αγορές για μεγάλες ποσότητες εισαγόμενων προϊόντων, ή, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμες τιμές για τις αντιπροσωπευτικές αγορές, τις σημαντικές τιμές για εισαγόμενα προϊόντα που διαπιστώθηκαν σε άλλες αγορές· και
β)
τις συνολικές ποσότητες σχετικά με τις τιμές που αναφέρονται στο στοιχείο α).
Σε περίπτωση που οι συνολικές ποσότητες οι οποίες αναφέρονται στο στοιχείο β) είναι κάτω του ενός τόνου, οι αντίστοιχες τιμές δεν κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
2. Οι τιμές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) καταγράφονται:
α)
για κάθε προϊόν που περιλαμβάνεται στο παράρτημα XVI μέρος Α·
β)
για όλες τις διαθέσιμες ποικιλίες και όλα τα διαθέσιμα μεγέθη· και
γ)
στο στάδιο του εισαγωγέα/χονδρεμπόρου ή στο στάδιο του χονδρεμπόρου/εμπόρου λιανικής σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμες οι τιμές στο στάδιο του εισαγωγέα/χονδρεμπόρου.
Οι τιμές αυτές μειώνονται κατά τα ακόλουθα ποσά:
α)
ένα εμπορικό περιθώριο που ανέρχεται σε 15 % για τα κέντρα εμπορίας του Λονδίνου, Μιλάνου και Rungis και σε 8 % για τα άλλα κέντρα εμπορίας· και
β)
τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης στο εσωτερικό του ενωσιακού τελωνειακού εδάφους.
Για τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης που πρέπει να αφαιρεθούν σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν κατ’ αποκοπή ποσά. Αυτά τα πάγια ποσά και οι μέθοδοι υπολογισμού κοινοποιούνται αμελλητί στην Επιτροπή.
3. Οι τιμές που καταγράφονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και εφόσον καθορίζονται στο στάδιο του χονδρεμπόρου/εμπόρου λιανικής, μειώνονται αρχικά κατά ποσό ίσο με 9 % ώστε να ληφθεί υπόψη το περιθώριο κέρδους του χονδρεμπόρου, και τότε κατά ποσό ίσο με 0,7245 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα ώστε να ληφθούν υπόψη τα έξοδα φορτοεκφόρτωσης, οι φόροι και τα τέλη αγοράς.
4. Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α τα οποία καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, αντιπροσωπευτικές τιμές θεωρούνται οι ακόλουθες:
α)
οι τιμές των προϊόντων κατηγορίας I, με την προϋπόθεση ότι οι ποσότητες της κατηγορίας αυτής αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 50 % των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά·
β)
οι τιμές των προϊόντων της κατηγορίας Ι στις οποίες προστίθενται, όταν τα προϊόντα της κατηγορίας αυτής αντιπροσωπεύουν μερίδιο κατώτερο του 50 % των συνολικών ποσοτήτων, οι τιμές που καθορίστηκαν για τα προϊόντα της κατηγορίας II όσον αφορά ποσότητες που καθιστούν δυνατή την κάλυψη του 50 % των συνολικών ποσοτήτων που διατίθενται στο εμπόριο·
γ)
οι τιμές που καθορίστηκαν για τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙ, όταν δεν είναι διαθέσιμα προϊόντα της κατηγορίας Ι, εκτός εάν αποφασιστεί η εφαρμογή συντελεστή προσαρμογής εάν, ως αποτέλεσμα των συνθηκών παραγωγής για τα προϊόντα της συγκεκριμένης καταγωγής, τα εν λόγω προϊόντα κατά συνήθεια και κατά παράδοση δεν διατίθενται στο εμπόριο ως προϊόντα της κατηγορίας Ι λόγω των ποιοτικών χαρακτηριστικών τους.
Ο συντελεστής προσαρμογής που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) εφαρμόζεται στις τιμές μετά την αφαίρεση των ποσών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α τα οποία δεν καλύπτονται από ειδικές προδιαγραφές εμπορίας, αντιπροσωπευτικές θεωρούνται οι τιμές των προϊόντων που συμμορφώνονται προς τις γενικές προδιαγραφές εμπορίας.
Άρθρο 135
Αντιπροσωπευτικές αγορές
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις συνήθεις ημέρες αγοράς όσον αφορά τις αγορές που απαριθμούνται στο παράρτημα XVII, οι οποίες θεωρούνται αντιπροσωπευτικές αγορές.
Άρθρο 136
Κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή
1. Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, η Επιτροπή καθορίζει, κάθε εργάσιμη ημέρα και για κάθε καταγωγή, μια κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή ίση με τον σταθμισμένο μέσο όρο των αντιπροσωπευτικών τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 134, από την οποία αφαιρούνται ένα κατ’ αποκοπή ποσό 5 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα και οι δασμοί κατ’ αξία.
2. Όταν καθορίζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή για τα προϊόντα και τις περιόδους εφαρμογής που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, σύμφωνα με το παρόν τμήμα, η τιμή μονάδας που αναφέρεται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής (18), δεν εφαρμόζεται. Αντικαθίσταται από την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Όταν δεν υπάρχει ισχύουσα κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή για ένα προϊόν συγκεκριμένης καταγωγής, εφαρμόζεται ο μέσος όρος των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για το εν λόγω προϊόν.
4. Κατά τις περιόδους εφαρμογής που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή εξακολουθούν να εφαρμόζονται μέχρι να τροποποιηθούν. Παύουν να εφαρμόζονται, ωστόσο, όταν δεν κοινοποιείται στην Επιτροπή μέση αντιπροσωπευτική τιμή κατά επτά διαδοχικές ημέρες αγοράς.
Όταν, δυνάμει του πρώτου εδαφίου, δεν εφαρμόζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή σε ένα συγκεκριμένο προϊόν, η εφαρμοστέα για το εν λόγω προϊόν κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή ισούται με την τελευταία μέση κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όταν δεν κατέστη δυνατόν να υπολογιστεί κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή, δεν εφαρμόζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή από την πρώτη ημέρα των περιόδων εφαρμογής που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος A.
6. Οι αντιπροσωπευτικές τιμές σε ευρώ μετατρέπονται, χρησιμοποιώντας την αντιπροσωπευτική ισοτιμία της αγοράς που υπολογίστηκε για τη συγκεκριμένη ημέρα.
7. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή εκφραζόμενες σε ευρώ με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο.
Άρθρο 137
Βάση της τιμής εισόδου
1. Η τιμή εισόδου με βάση την οποία τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α κατατάσσονται στο κοινό δασμολόγιο ισούται, ανάλογα με την επιλογή του εισαγωγέα:
α)
με την τιμή fob των προϊόντων στη χώρα καταγωγής τους, προσαυξημένη κατά τα έξοδα ασφάλισης και μεταφοράς μέχρι τα σύνορα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, όταν η τιμή αυτή και τα εν λόγω έξοδα είναι γνωστά κατά τη στιγμή κατάρτισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του προϊόντος. Στην περίπτωση που οι εν λόγω τιμές είναι υψηλότερες κατά περισσότερο από 8 % από την κατ’ αποκοπή τιμή που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο προϊόν κατά τη στιγμή κατάρτισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93. Προς τον σκοπό αυτό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού το οποίο ενδέχεται τελικά να ισχύει για τα προϊόντα είναι το ποσό του δασμού το οποίο θα είχε καταβληθεί εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση τη σχετική κατ’ αποκοπή τιμή· ή
β)
με τη δασμολογητέα αξία που έχει υπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, η οποία εφαρμόζεται μόνο στα συγκεκριμένα εισαγόμενα προϊόντα. Στην περίπτωση αυτή η μείωση των δασμών πραγματοποιείται υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας προβαίνει σε σύσταση της εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία είναι ίση με το ποσό του δασμού τον οποίο θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη παρτίδα· ή
γ)
με την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που υπολογίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 136 του παρόντος κανονισμού.
2. Η τιμή εισόδου με βάση την οποία τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Β κατατάσσονται στο κοινό δασμολόγιο ισούται, ανάλογα με την επιλογή του εισαγωγέα:
α)
με την τιμή fob των προϊόντων στη χώρα καταγωγής τους, προσαυξημένη κατά τα έξοδα ασφάλισης και μεταφοράς μέχρι τα σύνορα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, όταν η τιμή αυτή και τα εν λόγω έξοδα είναι γνωστά κατά τη στιγμή κατάρτισης της τελωνειακής διασάφησης. Εάν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι απαιτείται εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 248 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, ο εισαγωγέας οφείλει να συστήσει εγγύηση ίση με το ανώτατο ποσό του δασμού που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο προϊόν· ή
β)
με τη δασμολογητέα αξία που έχει υπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, η οποία εφαρμόζεται μόνο στα συγκεκριμένα εισαγόμενα προϊόντα. Στην περίπτωση αυτή η μείωση των δασμών πραγματοποιείται υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας οφείλει, σύμφωνα με το άρθρο 248 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, να συστήσει εγγύηση ίση με το ανώτατο ποσό του δασμού που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο προϊόν.
3. Όταν η τιμή εισόδου υπολογίζεται με βάση την τιμή fob των προϊόντων στη χώρα καταγωγής, η δασμολογητέα αξία υπολογίζεται με βάση τη σχετική πώληση στην τιμή αυτή.
Όταν η τιμή εισόδου υπολογίζεται σύμφωνα με μία από τις διαδικασίες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) ή γ) ή στην παράγραφο 2 στοιχείο β), η δασμολογητέα αξία υπολογίζεται επί της ίδιας βάσης όπως και η τιμή εισόδου.
4. Ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό τις συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) ή στην παράγραφο 2 στοιχείο α), ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) και στην παράγραφο 2 στοιχείο β). Η μη τήρηση μίας από τις ανωτέρω προθεσμίες έχει ως συνέπεια την απώλεια της συσταθείσας εγγύησης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής της παραγράφου 5.
Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στον βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης, κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές.
Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.
5. Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 4 δύναται να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, κατά τρεις μήνες το πολύ, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του εισαγωγέα.
6. Εάν με την ευκαιρία ελέγχου, οι αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν ότι οι όροι του παρόντος άρθρου δεν έχουν τηρηθεί, προβαίνουν στην είσπραξη των οφειλομένων δασμών σύμφωνα με το άρθρο 220 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Για τον καθορισμό του ποσού των προς είσπραξη δασμών ή του προς είσπραξη υπολοίπου, λαμβάνεται υπόψη το τρέχον επιτόκιο αρχής γενομένης από την ημερομηνία θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος έως εκείνη της είσπραξης. Το εφαρμοζόμενο επιτόκιο είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατά τις συναλλαγές ανάκτησης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
Τμήμα 2
Πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί
Άρθρο 138
Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί
1. Πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, που αναφέρεται στο άρθρο 141 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, εφεξής «πρόσθετος δασμός», μπορεί να επιβληθεί στα προϊόντα και κατά τις περιόδους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVIII, υπό τους όρους που ορίζονται στο παρόν τμήμα.
2. Τα επίπεδα ενεργοποίησης των πρόσθετων δασμών απαριθμούνται στο παράρτημα XVIII.
Άρθρο 139
Κοινοποίηση των ποσοτήτων
1. Για καθένα από τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVIII και κατά τις περιόδους που ορίζονται, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή λεπτομερή στοιχεία για τις ποσότητες που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με τη μέθοδο επιτήρησης των προτιμησιακών εισαγωγών που ορίζεται στο άρθρο 308δ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93.
Οι κοινοποιήσεις αυτές πραγματοποιούνται το αργότερο στις 12.00 το μεσημέρι, ώρα Βρυξελλών, κάθε Τετάρτη, όσον αφορά τις ποσότητες που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία την προηγούμενη εβδομάδα.
2. Οι διασαφήσεις για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα, τις οποίες οι τελωνειακές αρχές δύνανται να αποδεχθούν, μετά από αίτηση του διασαφιστή, χωρίς να αναγράφονται σ’ αυτές ορισμένα από τα στοιχεία που προβλέπονται στο παράρτημα 37 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, περιλαμβάνουν, πέραν από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 254 του ως άνω κανονισμού, και την αναγραφή της καθαρής μάζας (σε kg) των εν λόγω προϊόντων.
Εφόσον χρησιμοποιείται η διαδικασία απλουστευμένης διασάφησης, που αναφέρεται στο άρθρο 260 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα, οι απλουστευμένες διασαφήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν, πέραν από τα άλλα στοιχεία που απαιτούνται, και την αναγραφή της καθαρής μάζας (σε kg) των εν λόγω προϊόντων.
Εφόσον χρησιμοποιείται η διαδικασία εκτελωνισμού στον προσδιοριζόμενο από τον εισαγωγέα τόπο, που αναφέρεται στο άρθρο 263 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα, η κοινοποίηση στις τελωνειακές αρχές που αναφέρεται στο άρθρο 266 παράγραφος 1 του ως άνω κανονισμού περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τον προσδιορισμό της ταυτότητας των εμπορευμάτων, καθώς και την αναγραφή της καθαρής μάζας (σε kg) των εν λόγω προϊόντων.
Το άρθρο 266 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 δεν εφαρμόζεται στις εισαγωγές των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν τμήμα.
Άρθρο 140
Επιβολή πρόσθετου δασμού
1. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι, για προϊόν και περίοδο που αναφέρονται στο παράρτημα XVIII, η ποσότητα που τέθηκε σε ελεύθερη κυκλοφορία υπερβαίνει το αντίστοιχο επίπεδο ενεργοποίησης, η Επιτροπή επιβάλλει πρόσθετο δασμό, εκτός εάν οι εισαγωγές δεν ενδέχεται να διαταράξουν την ενωσιακή αγορά ή εάν οι επιπτώσεις θα ήταν δυσανάλογες προς τον επιδιωκόμενο στόχο.
2. Ο πρόσθετος δασμός επιβάλλεται για τις ποσότητες οι οποίες τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την ημερομηνία εφαρμογής του δασμού αυτού, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η δασμολογική τους κατάταξη που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 137 συνεπάγεται την εφαρμογή των μέγιστων ειδικών δασμών κατά την εισαγωγή που εφαρμόζονται στις εισαγωγές της σχετικής καταγωγής·
β)
η εισαγωγή πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του πρόσθετου δασμού.
Άρθρο 141
Ποσό του πρόσθετου δασμού
Ο πρόσθετος δασμός που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 140 ισούται με το ένα τρίτο του δασμού που εφαρμόζεται για το δεδομένο προϊόν σύμφωνα με το κοινό δασμολόγιο.
Ωστόσο, για τις εισαγωγές που τυγχάνουν δασμολογικών προτιμήσεων σχετικά με τον δασμό κατ’ αξία, ο πρόσθετος δασμός ισούται προς το ένα τρίτο του ειδικού δασμού ο οποίος εφαρμόζεται στο σχετικό προϊόν, στο μέτρο που εφαρμόζεται το άρθρο 140 παράγραφος 2.
Άρθρο 142
Εξαιρέσεις από τον πρόσθετο δασμό
1. Εξαιρούνται από την εφαρμογή του πρόσθετου δασμού τα ακόλουθα εμπορεύματα:
α)
τα εμπορεύματα τα οποία εισάγονται στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου (19) (εφεξής «συνδυασμένη ονοματολογία»)·
β)
τα εμπορεύματα που έχουν ήδη αρχίσει να μεταφέρονται προς την Ένωση, κατά την έννοια της παραγράφου 2.
2. Θεωρούνται ότι ήδη έχουν αρχίσει να μεταφέρονται προς την Ένωση τα εμπορεύματα εφόσον:
α)
έχουν αποχωρήσει από τη χώρα καταγωγής πριν από τη λήψη της απόφασης της επιβολής του πρόσθετου δασμού· και
β)
μεταφέρονται βάσει ενός μεταφορικού εγγράφου το οποίο ισχύει από τον τόπο φόρτωσης στη χώρα καταγωγής μέχρι τον τόπο εκφόρτωσης στην Ένωση, έγγραφο το οποίο έχει εκδοθεί πριν από την επιβολή του εν λόγω πρόσθετου δασμού.
3. Οι ενδιαφερόμενοι προσκομίζουν τα στοιχεία τα οποία τους ζητούνται από τις τελωνειακές αρχές και με τα οποία αποδεικνύεται ότι πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 2.
Εντούτοις, οι τελωνειακές αρχές δύνανται να θεωρήσουν ότι τα σχετικά εμπορεύματα έχουν αποχωρήσει από τη χώρα καταγωγής πριν από την ημερομηνία επιβολής του πρόσθετου δασμού, όταν προσκομίζεται ένα από τα ακόλουθα έγγραφα:
α)
σε περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς, η φορτωτική, από την οποία προκύπτει ότι η φόρτωση είχε λάβει χώρα πριν από την εν λόγω ημερομηνία·
β)
σε περίπτωση σιδηροδρομικής μεταφοράς, η φορτωτική την οποία έχουν αποδεχθεί οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες της χώρας καταγωγής πριν από την εν λόγω ημερομηνία·
γ)
σε περίπτωση οδικής μεταφοράς, η σύμβαση οδικής μεταφοράς εμπορευμάτων (CMR) ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο διαμετακόμισης το οποίο έχει εκδοθεί στη χώρα καταγωγής πριν από την εν λόγω ημερομηνία, εάν πληρούνται οι όροι που καθορίζονται από διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο της ενωσιακής ή κοινής διαμετακόμισης·
δ)
σε περίπτωση εναέριας μεταφοράς, η αεροπορική φορτωτική, από την οποία προκύπτει ότι η αεροπορική εταιρεία είχε παραλάβει τα εμπορεύματα πριν από την εν λόγω ημερομηνία.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΓΕΝΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 143
Έλεγχοι
Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού ή της λοιπής ενωσιακής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη θεσπίζουν ελέγχους και μέτρα στον βαθμό που αυτό απαιτείται για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και του παρόντος κανονισμού. Πρέπει να εξασφαλίζουν αποτελεσματική, αναλογική και αποτρεπτική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
Συγκεκριμένα, εξασφαλίζουν ότι:
α)
όλα τα κριτήρια επιλεξιμότητας που έχουν θεσπιστεί από την ενωσιακή ή την εθνική νομοθεσία, ή το εθνικό πλαίσιο ή την εθνική στρατηγική μπορούν να ελεγχθούν·
β)
οι αρμόδιες για τη διενέργεια ελέγχων αρχές του κράτους μέλους διαθέτουν επαρκές σε αριθμό προσωπικό, με κατάλληλα προσόντα και πείρα, για την αποτελεσματική διενέργεια των ελέγχων· και
γ)
προβλέπονται διατάξεις για την αποφυγή παράτυπης διπλής χρηματοδότησης μέτρων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και άλλων ενωσιακών ή εθνικών καθεστώτων.
Άρθρο 144
Εθνικές κυρώσεις
Με την επιφύλαξη τυχόν κυρώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την επιβολή κυρώσεων σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά τις παρατυπίες που διαπιστώνονται σχετικά με την τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπει ο παρών κανονισμός ή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι οποίες εξασφαλίζουν αποτελεσματική, αναλογική και αποτρεπτική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
Άρθρο 145
Τεχνητή δημιουργία προϋποθέσεων
Με την επιφύλαξη ειδικών μέτρων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, δεν πραγματοποιούνται πληρωμές σε δικαιούχους για τους οποίους έχει αποδειχθεί ότι δημιούργησαν τεχνητά τους όρους που απαιτούνται για την καταβολή των ενισχύσεων, προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη αντίθετα με τους στόχους του σχετικού καθεστώτος στήριξης.
Άρθρο 146
Κοινοποιήσεις
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν μία μόνο αρμόδια αρχή ή έναν μόνο φορέα ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις κοινοποίησης όσον αφορά καθένα από τα ακόλουθα θέματα:
α)
τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών, που προβλέπονται στο άρθρο 97 του παρόντος κανονισμού·
β)
τις τιμές παραγωγού των οπωροκηπευτικών στην εσωτερική αγορά, που προβλέπονται στο άρθρο 98 του παρόντος κανονισμού·
γ)
τις τιμές και τις ποσότητες των εισαγόμενων προϊόντων από τρίτες χώρες τα οποία πωλούνται στις αντιπροσωπευτικές εισαγωγικές αγορές, που προβλέπονται στο άρθρο 134 του παρόντος κανονισμού·
δ)
τις ποσότητες των εισαγωγών που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία, που προβλέπονται στο άρθρο 139 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον ορισμό της εν λόγω αρχής ή του εν λόγω φορέα και τα λεπτομερή στοιχεία επικοινωνίας, καθώς και κάθε μεταβολή που επέρχεται στα ανωτέρω στοιχεία.
Στον κατάλογο των οριζόμενων αρχών ή οργανισμών που περιλαμβάνει τις ονομασίες και τις διευθύνσεις τους έχουν πρόσβαση τα κράτη μέλη και το ευρύ κοινό με κάθε κατάλληλο μέσο, μέσω των πληροφορικών συστημάτων που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένης της δημοσίευσης στο διαδίκτυο.
3. Με την επιφύλαξη τυχόν ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, όλες οι κοινοποιήσεις των κρατών μελών προς την Επιτροπή στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού πραγματοποιούνται με τα ηλεκτρονικά μέσα του πληροφορικού συστήματος που τίθεται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών ή φορέων των κρατών μελών από την Επιτροπή και με τη μορφή που ορίζει η Επιτροπή.
Οι κοινοποιήσεις που δεν πραγματοποιούνται με τα μέσα και τη μορφή που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορούν να θεωρηθούν ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί, με την επιφύλαξη της παραγράφου 5.
4. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να είναι σε θέση να τηρούν τις προθεσμίες που καθορίζονται για τις κοινοποιήσεις στον παρόντα κανονισμό.
5. Εάν κράτος μέλος παραλείψει να προβεί σε κοινοποίηση η οποία προβλέπεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή εάν η κοινοποίηση εμφανίζεται εσφαλμένη με βάση τα αντικειμενικά στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, η Επιτροπή δύναται να αναστείλει μέρος ή το σύνολο των μηνιαίων πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου (20), για τον τομέα των οπωροκηπευτικών μέχρι την ορθή πραγματοποίηση της κοινοποίησης.
Άρθρο 147
Πρόδηλα σφάλματα
Οποιαδήποτε κοινοποίηση, αξίωση ή αίτημα υποβάλλεται σε κράτος μέλος δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, συμπεριλαμβανομένης αίτησης ενίσχυσης, μπορεί να αναπροσαρμοστεί ανά πάσα στιγμή μετά την υποβολή σε περίπτωση πρόδηλων σφαλμάτων τα οποία έχει αναγνωρίσει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους.
Άρθρο 148
Ανωτέρα βία και εξαιρετικές περιστάσεις
Όταν, δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, πρέπει να υποβληθεί κύρωση ή ποινή ή να ανακληθεί όφελος ή αναγνώριση, η κύρωση ή ποινή δεν επιβάλλεται ή η ανάκληση δεν πραγματοποιείται στις περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων κατά την έννοια του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
Ωστόσο, οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας με τις σχετικές αποδείξεις που κρίνονται ικανοποιητικές από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, κοινοποιούνται στην εν λόγω αρχή εντός 10 εργασίμων ημερών από την ημερομηνία που ο ενδιαφερόμενος είναι σε θέση να το πράξει.
Άρθρο 149
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καταργείται.
Ωστόσο, το άρθρο 134 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 εξακολουθεί να εφαρμόζεται έως τις 31 Αυγούστου 2011.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα XIX.
Άρθρο 150
Μεταβατικές διατάξεις
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα που καλύπτονται από το άρθρο 203α παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μπορούν να εξακολουθούν να εφαρμόζονται έως τη λήξη τους, υπό τον όρο ότι πληρούν τους κανόνες που εφαρμόζονταν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2008.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 203α παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, και πέραν τυχόν σχετικών προδιαγραφών εμπορίας που αναφέρονται στον τίτλο ΙΙ του παρόντος κανονισμού, οι κανόνες σχετικά με τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των πρώτων υλών που παραδίδονται για μεταποίηση και τις στοιχειώδεις ποιοτικές απαιτήσεις για τα τελικά προϊόντα που εξακολουθούν να ισχύουν για τις πρώτες ύλες που συγκομίζονται στην επικράτεια των κρατών μελών τα οποία χρησιμοποιούν τη μεταβατική ρύθμιση της εν λόγω παραγράφου είναι εκείνοι που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς της Επιτροπής και απαριθμούνται στο παράρτημα XX.
3. Τα σχέδια αναγνώρισης που έχουν εγκριθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και τα οποία εξακολουθούν να επωφελούνται από την έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 203α παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τις ομάδες παραγωγών που δεν βρίσκονται σε κράτη μέλη τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή μετά την ημερομηνία αυτή, ούτε στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Ένωσης που προβλέπονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης, ή στα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 του Συμβουλίου (21), χρηματοδοτούνται βάσει των ποσοστών που καθορίζονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Τα σχέδια αναγνώρισης που έχουν εγκριθεί βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και έχουν επωφεληθεί από τις διατάξεις του άρθρου 14 παράγραφος 7 του εν λόγω κανονισμού και τα οποία εξακολουθούν να επωφελούνται από την έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 203α παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, χρηματοδοτούνται βάσει των ποσοστών που καθορίζονται στο άρθρο 103α παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
4. Τα κράτη μέλη τροποποιούν την εθνική τους στρατηγική το αργότερο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2011, εφόσον είναι αναγκαίο, προκειμένου:
α)
να αιτιολογήσουν δεόντως την απόσταση η οποία θεωρείται σημαντική σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 7 στοιχείο β)·
β)
να καθορίσουν το μέγιστο ποσοστό των ετήσιων δαπανών στο πλαίσιο ενός επιχειρησιακού προγράμματος το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για δράσεις που σχετίζονται με την περιβαλλοντική διαχείριση των συσκευασιών η οποία αναφέρεται στο άρθρο 60 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο.
5. Τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού μπορούν να εξακολουθούν να εφαρμόζονται έως τη λήξη τους χωρίς να πληρούν το μέγιστο ποσοστό που προβλέπεται στο άρθρο 60 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο.
Άρθρο 151
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 7 Ιουνίου 2011.
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 543/2011
ze dne 7. června 2011,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 pro odvětví ovoce a zeleniny a odvětví výrobků z ovoce a zeleniny
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 3 druhý pododstavec, článek 103h, čl. 121 písm. a), články 127, 134, čl. 143 písm. b), články 148, 179, čl. 192 odst. 2, článek 194 a čl. 203a odst. 8 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví společnou organizaci zemědělských trhů, která zahrnuje odvětví ovoce a zeleniny a odvětví výrobků z ovoce a zeleniny.
(2)
Prováděcí pravidla vztahující se na odvětví ovoce a zeleniny a odvětví výrobků z ovoce a zeleniny jsou stanovena v nařízení Komise (ES) č. 1580/2007 ze dne 21. prosince 2007, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 2200/96, (ES) č. 2201/96 a (ES) č. 1182/2007 v odvětví ovoce a zeleniny (2). Uvedené nařízení bylo několikrát změněno. V zájmu srozumitelnosti je vhodné začlenit všechna prováděcí pravidla do nového nařízení společně se změnami potřebnými z důvodů získaných zkušeností a zrušit nařízení (ES) č. 1580/2007.
(3)
Pro produkty z odvětví ovoce a zeleniny a z odvětví výrobků z ovoce a zeleniny je třeba stanovit hospodářské roky. Vzhledem k tomu, že v odvětvích již neexistují režimy podpory, které se řídí cyklem sklízení dotčených produktů, lze všechny hospodářské roky přizpůsobit kalendářnímu roku.
(4)
Podle čl. 113 odst. 1 písm. b) a c) nařízení (ES) č. 1234/2007 může Komise stanovit obchodní normy pro odvětví ovoce a zeleniny a pro odvětví výrobků z ovoce a zeleniny. Podle čl. 113a odst. 1 uvedeného nařízení mohou být ovoce a zelenina, které se mají prodávat spotřebiteli v čerstvém stavu, uváděny na trh, pouze pokud jsou řádné a uspokojivé obchodní jakosti a pokud je uvedena země původu. V zájmu jednotného provádění uvedeného ustanovení je vhodné zpřesnit všeobecnou obchodní normu a počítat s ní pro veškeré čerstvé ovoce a zeleninu.
(5)
U těch produktů, pro které se jeví nezbytné přijmout normu na základě posouzení jejich významu, by měly být přijaty zvláštní obchodní normy; na základě údajů o obchodu, které jsou uloženy v referenční databázi Evropské komise Comext, je při tom zejména nutno zohlednit, s jakými produkty se obchoduje nejvíce.
(6)
V případech, kdy je třeba pro jednotlivé produkty stanovit zvláštní obchodní normy, by měly tyto normy odpovídat normám přijatým Evropskou hospodářskou komisí OSN (EHK/OSN), aby se zabránilo zbytečným překážkám v obchodu. Pokud není na úrovni Unie přijata zvláštní obchodní norma, měly by se produkty považovat za produkty splňující všeobecnou obchodní normu, pokud je držitel schopen prokázat, že produkty splňují platné normy přijaté EHK/OSN.
(7)
V případě některých činností, které jsou velmi okrajové a/nebo velmi specifické, nacházejí se na začátku distribučního řetězce nebo se provádějí u sušeného ovoce a zeleniny a u produktů určených ke zpracování, je třeba stanovit výjimky a osvobození z použití obchodních norem. Protože některé produkty přirozeně dozrávají a jsou náchylné ke zkáze, mělo by v jejich případě být umožněno, že mohou vykazovat mírnou ztrátu čerstvosti a mírné vadnutí za předpokladu, že nejsou zařazeny do výběrové jakosti. Některé produkty, které za normálních okolností nejsou při prodeji neporušené, by měly být osvobozeny od povinnosti splňovat všeobecnou obchodní normu, která by to jinak vyžadovala.
(8)
Údaje vyžadované obchodními normami by měly být zřetelně uvedeny na obalu nebo na štítku. Aby se zabránilo podvodům a uvádění spotřebitelů v omyl, měli by mít spotřebitelé před koupí k dispozici konkrétní údaje vyžadované normami, zejména v případě prodeje na dálku, kde ze zkušeností vyplynulo, že existuje riziko podvodu a ochrana spotřebitele zaručená normami není dodržována.
(9)
V důsledku poptávky některých spotřebitelů se balení obsahující různé odrůdy ovoce a zeleniny stávají na trhu stále běžnějšími. Poctivé obchodování vyžaduje, aby ovoce a zelenina prodávané v jednom balení byly stejné jakosti. U produktů, pro něž nebyly přijaty normy Unie, to lze zajistit uplatňováním všeobecných ustanovení. Je třeba stanovit požadavky na označování směsí různých odrůd ovoce a zeleniny v jednom balení. Tyto požadavky by však měly být méně přísné než požadavky stanovené obchodními normami, zejména z důvodu prostoru, který je k dispozici na štítcích.
(10)
Aby bylo zajištěno řádné a účinné provádění kontrol, měly by faktury a průvodní doklady - jiné než doklady určené pro spotřebitele - obsahovat určité základní informace vycházející z obchodních norem.
(11)
Pro účely výběrových kontrol založených na analýze rizik podle čl. 113a odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 je nezbytné pro tyto kontroly stanovit prováděcí pravidla. Při výběru produktů ke kontrolám je zejména třeba posílit úlohu posuzování rizik.
(12)
Každý členský stát by měl určit kontrolní subjekty odpovědné za provádění kontrol shody ve všech fázích uvádění na trh. Jeden z těchto subjektů by měl být odpovědný za kontakty a koordinaci mezi všemi ostatními určenými subjekty.
(13)
Vzhledem k tomu, že údaje o obchodnících a jejich hlavní charakteristiky jsou nepostradatelným nástrojem analýzy prováděné členskými státy, je nezbytné v každém členském státě zřídit databázi obchodníků v odvětví ovoce a zeleniny. Aby bylo zajištěno, že budou zahrnuty všechny články tržního řetězce, a v zájmu zajištění právní jistoty by měla být přijata podrobnější definice pojmu „obchodník“.
(14)
Kontroly shody by se měly provádět odebíráním vzorků a měly by se zaměřit na obchodníky, u kterých je největší pravděpodobnost, že jejich zboží není v souladu s normami. S ohledem na charakteristické rysy svých vnitřních trhů by členské státy měly stanovit pravidla, podle kterých se kontroly zaměří na určité kategorie obchodníků. V zájmu transparentnosti by tato pravidla měla být oznámena Komisi.
(15)
Členské státy by měly zajistit, aby vývoz ovoce a zeleniny do třetích zemí odpovídal obchodním normám, a měly by potvrzovat dodržování norem v souladu se Ženevským protokolem o normalizaci čerstvého ovoce a zeleniny a suchého a sušeného ovoce uzavřeným v rámci EHK OSN a se systémem Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD) pro používání mezinárodních norem pro ovoce a zeleninu.
(16)
Dovoz ovoce a zeleniny ze třetích zemí by měl odpovídat obchodním normám nebo normám jim rovnocenným. Kontroly shody se tedy musí provádět před vstupem zboží na celní území Unie, kromě malých šarží, u nichž existuje dle názoru kontrolního subjektu malé riziko, že by nebyly ve shodě. V některých třetích zemích, které poskytují dostatečné záruky dodržování norem, mohou kontroly před vývozem provádět kontrolní subjekty těchto třetích zemí. V tomto případě by členské státy měly pravidelně ověřovat účinnost a kvalitu těchto kontrol před vývozem prováděných kontrolními subjekty třetích zemí.
(17)
Ovoce a zelenina určené ke zpracování nemusí odpovídat obchodním normám, proto by mělo být zaručeno, že se nebudou prodávat na trhu s čerstvými produkty. Tyto produkty by měly být řádně označeny.
(18)
Ovoce a zelenina, u kterých se kontroluje shoda s obchodními normami, by měly být ve všech fázích uvádění na trh podrobovány stejnému typu kontrol. Za tím účelem by měly být použity směrnice pro kontrolu doporučené EHK OSN, které jsou v souladu s příslušnými doporučeními OECD. Pro kontroly ve fázi maloobchodního prodeje by však měla být stanovena zvláštní opatření.
(19)
Měla by být přijata ustanovení týkající se uznávání organizací producentů, pokud jde o produkty, u nichž o to požádaly. Pokud se uznání vyžaduje pouze pro produkty určené ke zpracování, je třeba zajistit, aby dané produkty byly skutečně dodávány ke zpracování.
(20)
Ve snaze napomoci dosažení cílů režimu ovoce a zeleniny a zajistit, aby organizace producentů mohly provádět svou činnost trvale udržitelným a účinným způsobem, je třeba, aby organizace producentů byly co nejstabilnější. Členství producenta v organizaci producentů by proto mělo trvat po určité minimální období. Členské státy by měly mít možnost stanovit lhůty pro vystoupení z organizace a data, k nimž vystoupení nabývá účinnosti.
(21)
Hlavní a základní činnosti organizace producentů by se měly týkat koncentrace nabídky a uvádění produktů na trh. Organizacím producentů by však mělo být dovoleno zapojit se i do jiných činností, ať už obchodní, nebo neobchodní povahy.
(22)
Spolupráce mezi organizacemi producentů by měla být podporována tím, že bude povoleno, aby ovoce a zelenina nakoupené výhradně od jiné uznané organizace producentů nebyly při uvádění na trh započítávány do kalkulací pro účely hlavní činnosti, ani činností ostatních. V případě organizace producentů, která je uznána pro produkt, u kterého je vyžadováno poskytnutí technických prostředků, by mělo být možno poskytnout tyto prostředky prostřednictvím jejích členů, dceřiného podniku nebo formou svěření činnosti vnějším subjektům.
(23)
Organizace producentů mohou mít podíl v dceřiných podnicích, které pomáhají zvyšovat přidanou hodnotu produkce jejich členů. Měla by být stanovena pravidla pro výpočet hodnoty takové produkce uváděné na trh. Hlavní činnosti takových dceřiných podniků by měly být po uplynutí přechodného období určeného pro přizpůsobení shodné s činnostmi dané organizace producentů.
(24)
Je třeba stanovit prováděcí pravidla pro uznávání a fungování sdružení organizací producentů, nadnárodních organizací producentů a nadnárodních sdružení organizací producentů podle nařízení (ES) č. 1234/2007. V zájmu souladu by tato pravidla měla v maximální možné míře odrážet pravidla stanovená pro organizace producentů.
(25)
K usnadnění koncentrace nabídky je třeba podporovat fúze stávajících organizací producentů za účelem vzniku nových organizací a stanovit pravidla pro spojení operačních programů sloučených organizací.
(26)
Při dodržování zásad, podle kterých musí být organizace producentů založena z vlastní iniciativy producentů a kontrolována producenty, je třeba ponechat na členských státech, aby stanovily podmínky pro přijímání dalších fyzických nebo právnických osob za členy organizace producentů nebo sdružení organizací producentů.
(27)
S cílem zajistit, aby organizace producentů skutečně reprezentovaly minimální počet producentů, by členské státy měly přijmout opatření zajišťující, aby menšina členů, na které může připadat převážný objem produkce dané organizace producentů, neoprávněně neovládala její řízení a činnost.
(28)
V zájmu zohlednění odlišných okolností produkce a uvádění na trh v Unii by členské státy měly stanovit určité podmínky pro udělení předběžného uznání seskupením producentů, která předloží plán uznání.
(29)
Ve snaze podpořit zakládání stabilních organizací producentů schopných trvale přispívat k dosažení cílů režimu ovoce a zeleniny by se mělo předběžné uznání udělovat jen těm seskupením producentů, která jsou prokazatelně schopná ve stanovené lhůtě splnit všechny podmínky uznání.
(30)
Je třeba stanovit, které informace musí seskupení producentů uvést v plánu uznání. Aby seskupení producentů mohla lépe splnit podmínky uznání, je třeba povolit změny plánů uznání. Za tímto účelem je třeba umožnit členským státům, aby mohly od seskupení producentů žádat přijetí opravných opatření, která zajistí provedení jejich plánu.
(31)
Seskupení producentů může podmínky uznání splnit ještě před dokončením plánu uznání. Mělo by být přijato ustanovení umožňující těmto seskupením předkládat žádosti o uznání zároveň s návrhy operačních programů. V zájmu důslednosti musí udělení tohoto uznání seskupení producentů znamenat ukončení jeho plánu uznání a rovněž je třeba zastavit poskytování podpory. Vzhledem k víceletému financování investic by však ty investice, na které může být poskytnuta podpora, mělo být možno převést na operační programy.
(32)
K usnadnění řádného uplatňování režimu podpor na pokrytí nákladů na vytvoření seskupení producentů a na jejich administrativní činnost by tato podpora měla být poskytována v paušální výši. Pro tuto paušální podporu je třeba stanovit strop, aby byla dodržena rozpočtová omezení. Kromě toho by měl být tento strop přizpůsoben hodnotě produkce seskupení producentů uvedené na trh, aby byly zohledněny odlišné finanční potřeby různě velkých seskupení producentů.
(33)
V zájmu důslednosti a bezproblémového přechodu na status uznaného seskupení producentů je třeba, aby se na seskupení producentů vztahovala stejná pravidla, jaká platí pro hlavní činnosti organizací producentů a pro hodnotu produkce jimi uváděné na trh.
(34)
Aby bylo možné vzít v úvahu finanční potřeby nových seskupení producentů a zajistit řádné uplatňování režimu podpor v případě fúzí, mělo by být umožněno poskytnout podporu seskupením producentů vzniklých fúzí.
(35)
Pro snadnější využívání režimu podpor u operačních programů by měla být jasně definována produkce organizací producentů uvedená na trh, včetně specifikace toho, jaké produkty mohou být zohledněny, a fáze uvádění na trh, v níž se má vypočítávat hodnota produkce. Pro účely kontroly a v zájmu zjednodušení je vhodné pro výpočet hodnoty ovoce a zeleniny určených ke zpracování použít paušální sazbu, která by představovala hodnotu základního produktu, konkrétně ovoce a zeleniny určených ke zpracování, a odpovídala činnostem, které nepředstavují skutečné zpracovatelské činnosti. Vzhledem k tomu, že množství ovoce a zeleniny potřebné pro výrobu výrobků z ovoce a zeleniny se podle skupin produktů výrazně liší, měly by být tyto rozdíly při použití paušálních sazeb zohledněny. V případě ovoce a zeleniny určených ke zpracování, které jsou zpracovány na zpracované aromatické byliny a mletou papriku, je také vhodné zavést paušální sazbu pro výpočet hodnoty ovoce a zeleniny určených ke zpracování, která by představovala pouze hodnotu základního produktu. V případě ročních výkyvů nebo nedostatečných údajů by rovněž měly být umožněny doplňkové způsoby výpočtu produkce uvedené na trh. Aby nedocházelo ke zneužívání režimu, nemělo by organizacím producentů být obecně povoleno během trvání programu měnit metodiku pro stanovení referenčních období.
(36)
Aby byl zajištěn plynulý přechod na nový způsob výpočtu hodnoty produkce u ovoce a zeleniny uvedených na trh a určených ke zpracování, neměly by se nové metody výpočtu vztahovat na operační programy schválené do 20. ledna 2010, aniž by tím však byla dotčena možnost změnit tyto operační programy v souladu s články 65 a 66 nařízení (ES) č. 1580/2007. Ze stejného důvodu by pro referenční období operačních programů schválených po tomto datu měla být hodnota produkce uváděné na trh vypočtena podle nových pravidel.
(37)
K zajištění správného využívání podpor je třeba stanovit pravidla pro řízení provozních fondů a finančních příspěvků členů; při tom je třeba umožnit co největší míru pružnosti za podmínky, že všichni producenti mohou využívat výhod provozního fondu a mohou se demokraticky podílet na rozhodování o jeho čerpání.
(38)
Je třeba stanovit předpisy stanovující rozsah a strukturu vnitrostátní strategie pro udržitelné operační programy a vnitrostátní rámec pro environmentální opatření. Cílem je optimalizovat přidělování finančních prostředků a zlepšovat kvalitu strategie.
(39)
Aby mohly příslušné orgány přiměřeně vyhodnotit informace, opatření a činnosti, které by se měly zahrnout do programů nebo by se z nich měly vyloučit, měly by být stanoveny postupy pro předkládání a schvalování operačních programů, a to včetně lhůt. Vzhledem k tomu, že jsou programy řízeny na ročním základě, mělo by být stanoveno, aby programy, které nejsou schváleny do určitého data, byly o jeden rok odloženy.
(40)
Měl by existovat postup pro každoroční změny operačních programů na následující rok, který by umožňoval jejich úpravu s ohledem na jakékoli nové podmínky, jež nebylo možné předvídat, když byly programy předkládány. Kromě toho by mělo být možné měnit opatření a částky provozních fondů během každého roku, v němž se program provádí. V zájmu zachování všeobecných cílů schválených programů by všechny tyto změny měly podléhat určitým omezením a podmínkám, které určí členské státy a které budou zahrnovat povinné oznamování změn příslušným orgánům.
(41)
Z důvodů finančního zabezpečení a právní jistoty by měl být vypracován seznam operací a výdajů, které případně nespadají pod operační programy.
(42)
Aby se zabránilo neoprávněnému obohacení soukromého subjektu, který během doby čerpání investice přerušil své svazky s organizací, měla by být pro případy investic do jednotlivých podniků stanovena opatření, která organizaci umožní získat zpět zbytkovou hodnotu investice, bez ohledu na to, zda takovou investici vlastní člen nebo organizace.
(43)
Pro zajištění správného uplatňování režimu podpory je třeba stanovit informace, které mají být uvedeny v žádostech o podporu, jakož i postupy pro vyplácení podpor. Aby se zamezilo obtížím v peněžním toku, měly by mít organizace producentů k dispozici systém záloh na platby doprovázený odpovídajícími jistotami. Z podobných důvodů by měl být k dispozici i alternativní systém pro náhradu již vynaložených výdajů.
(44)
Produkce ovoce a zeleniny je nepředvídatelná a tyto produkty rychle podléhají zkáze. I nepříliš velké přebytky na trhu mohou trh výrazně narušit. Je třeba stanovit prováděcí pravidla pro rozsah a uplatňování opatření pro předcházení krizím a jejich řešení, pokud jde o produkty uvedené v čl. 1 odst. 1 písm. i) nařízení (ES) č. 1234/2007. Tato pravidla by měla být v maximální možné míře pružná a rychle použitelná v případě krizí, a proto by měla umožňovat, aby rozhodnutí mohly přijímat samy členské státy a organizace producentů. Pravidla by nicméně měla zabránit zneužívání a měla by stanovit limity pro používání určitých opatření, a to i ve finanční rovině. Zároveň by měla zajistit, aby byly řádně dodržovány všechny rostlinolékařské a environmentální požadavky.
(45)
Pokud jde o stahování produktů z trhu, je třeba přijmout prováděcí pravidla, která zohlední případnou důležitost uvedeného opatření. Zejména je třeba vymezit pravidla týkající se režimu zvýšené podpory u ovoce a zeleniny stahovaných z trhu, jež jsou bezplatně rozdělovány dobročinnými organizacemi a některými dalšími zařízeními a institucemi jako humanitární pomoc. V zájmu usnadnění bezplatného rozdělování je vhodné umožnit charitativním organizacím a institucím, aby požadovaly od konečného příjemce produktů stažených z trhu symbolický příspěvek v případě, že uvedené produkty prošly zpracováním. Kromě toho by měla být stanovena maximální míra podpory na stažení z trhu, která zajistí, aby se tento postup neujal při odbytu produktů jako stálá alternativa k jejich uvedení na trh. V případě produktů, pro něž byla v příloze V nařízení Rady (ES) č. 2200/96 ze dne 28. října 1996 o společné organizaci trhu s ovocem a zeleninou (3) stanovena maximální míra pro vyrovnávací platby Unie za stažení z trhu, je v této souvislosti vhodné pokračovat v uplatňování této míry, která bude do určité míry zvyšována s ohledem na to, že tato stažení jsou nyní spolufinancována. V případě jiných produktů, u nichž se doposud neprojevilo riziko nadměrného stahování z trhu, je vhodné umožnit členským státům, aby stanovily maximální míru podpory. Ve všech případech je však z podobných důvodů vhodné stanovit kvantitativní limit pro stahování z trhu na produkt a organizaci producentů.
(46)
Je třeba přijmout prováděcí pravidla týkající se vnitrostátní finanční podpory, kterou mohou členské státy přiznat v regionech Unie, kde je stupeň organizovanosti producentů obzvláště nízký, a zároveň takový nízký stupeň organizovanosti definovat. Je třeba stanovit postupy schvalování této vnitrostátní podpory, jakož i postup pro schvalování a výši náhrady této podpory Unií, stejně jako pro část náhrady. Uvedené postupy by měly vycházet z postupů uplatňovaných v současnosti.
(47)
Je třeba přijmout prováděcí pravidla, a to zejména procesní ustanovení, upravující podmínky, za kterých mohou být pravidla vydaná organizacemi producentů nebo sdruženími těchto organizací v odvětví ovoce a zeleniny rozšířena na všechny producenty usazené v určité hospodářské oblasti. Pokud je ovoce prodáváno na stromě, mělo by též být vyjasněno, která pravidla se mají rozšířit na producenty a která na odběratele.
(48)
V zájmu zlepšení dohledu nad dovozem jablek a zajištění toho, aby v relativně krátkém čase nedocházelo bez povšimnutí ke značnému zvýšení dovozu jablek, byl v roce 2006 zaveden přechodný režim dovozních licencí pro jablka kódu kombinované nomenklatury (kódu KN) 0808 10 80. V mezidobí byly vyvinuty nové a přesné způsoby dohledu nad dovozem jablek, které jsou pro obchodníky méně náročné než stávající režim licencí. Z toho důvodu by povinnost předkládat dovozní licence pro jablka kódu KN 0808 10 80 měla v krátké době přestat platit.
(49)
Je třeba přijmout prováděcí pravidla týkající se režimu vstupní ceny pro ovoce a zeleninu. Skutečnost, že se většina dotčeného ovoce a zeleniny podléhajících zkáze dodává formou komisního prodeje, působí zvláštní potíže při stanovení hodnoty těchto produktů. Je třeba stanovit možné metody výpočtu vstupní ceny, na jejímž základě se dovážené produkty zařazují do společného celního sazebníku. Zejména je třeba zavést standardní dovozní hodnoty na základě váženého průměru průměrných cen za produkty a je také třeba přijmout zvláštní ustanovení pro případy, kdy nejsou pro produkty určitého původu k dispozici žádné ceny. Je třeba stanovit složení jistoty za určitých okolností, aby bylo zajištěno, že je tento systém uplatňován správně.
(50)
Je třeba přijmout prováděcí pravidla týkající se dovozního cla, které lze ukládat na určité produkty vedle cla stanoveného ve společném celním sazebníku. Toto dodatečné clo lze ukládat tehdy, jestliže dovážené objemy dotčených produktů převyšují spouštěcí úroveň určenou pro jednotlivý produkt a období uplatnění. Zboží dopravované do Unie je od dodatečného cla osvobozeno, proto je pro toto zboží třeba přijmout zvláštní ustanovení.
(51)
Je třeba přijmout ustanovení o přiměřeném monitorování a hodnocení probíhajících programů a režimů pro účely posuzování jejich účelnosti a účinnosti organizacemi producentů i členskými státy.
(52)
Je třeba přijmout ustanovení týkající se druhu, formátu a způsobu oznamování, která jsou nezbytná k provedení tohoto nařízení. Tato ustanovení by se měla týkat jak oznámení, která předkládají producenti a organizace producentů členským státům, tak oznámení, která předkládají členské státy Komisi, jakož i důsledků plynoucích z opožděných nebo nesprávných oznámení.
(53)
Je třeba zavést opatření ke kontrolám nezbytným pro zajištění řádného uplatňování tohoto nařízení a nařízení (ES) č. 1234/2007, jakož i příslušné sankce platné v případě zjištěných nesrovnalostí. Uvedená opatření by měla zahrnovat jak konkrétní kontroly a sankce stanovené na úrovni Unie, tak i dodatečné vnitrostátní kontroly a sankce. Kontroly a sankce by měly být odrazující, účinné a přiměřené. Je třeba stanovit pravidla pro řešení případů zjevných omylů a případů vyšší moci, jakož i pro případ jiných výjimečných okolností, aby se zajistilo spravedlivé zacházení s producenty. Měla by být stanovena pravidla pro případ záměrně vytvořených situací, aby se vyloučila možnost těžit z nich jakékoli výhody.
(54)
Je třeba přijmout ustanovení, která by umožnila pokračování hladkého přechodu z dřívějšího režimu stanoveného v nařízení (ES) č. 2200/96, v nařízení Rady (ES) č. 2201/96 ze dne 28. října 1996 o společné organizaci trhů s produkty zpracovanými z ovoce a zeleniny (4) a v nařízení Rady (ES) č. 2202/96 ze dne 28. října 1996, kterým se stanoví režim podpor Společenství pro producenty některých citrusových plodů (5), na nový režim stanovený v nařízení Rady (ES) č. 1182/2007 ze dne 26. září 2007, kterým se stanoví zvláštní pravidla pro odvětví ovoce a zeleniny a kterým se mění směrnice 2001/112/ES a 2001/113/ES a nařízení (EHS) č. 827/68, (ES) č. 2200/96, (ES) č. 2201/96, (ES) č. 2826/2000, (ES) č. 1782/2003 a (ES) č. 318/2006 a ruší nařízení (ES) č. 2202/96 (6), a dále v nařízení (ES) č. 1234/2007 a v nařízení (ES) č. 1580/2007 a dále v tomto nařízení a provádění přechodných pravidel stanovených v článku 203a nařízení (ES) č. 1234/2007.
(55)
Aby se omezily účinky zrušení režimu dovozních licencí pro jablka na obchodní toky, měl by článek 134 nařízení (ES) č. 1580/2007 platit nadále až do 31. srpna 2011.
(56)
Řídící výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů nezaujal stanovisko ve lhůtě stanovené předsedou,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
ÚVODNÍ USTANOVENÍ
Článek 1
Oblast působnosti a používání pojmů
1. Toto nařízení stanoví prováděcí pravidla k nařízení (ES) č. 1234/2007, pokud jde o odvětví ovoce a zeleniny a odvětví výrobků z ovoce a zeleniny.
Hlavy II a III tohoto nařízení se však použijí pouze na produkty odvětví ovoce a zeleniny uvedené v čl. 1 odst. 1 písm. i) nařízení (ES) č. 1234/2007 a na produkty určené výhradně ke zpracování.
2. Pojmy používané v nařízení (ES) č. 1234/2007 mají shodný význam, jsou-li použity v tomto nařízení, nestanoví-li toto nařízení jinak.
Článek 2
Hospodářské roky
Hospodářské roky pro ovoce a zeleninu a výrobky z ovoce a zeleniny trvají od 1. ledna do 31. prosince.
HLAVA II
TŘÍDĚNÍ PRODUKTŮ
KAPITOLA I
Obecná pravidla
Článek 3
Obchodní normy; držitelé
1. Požadavky čl. 113a odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 platí jako všeobecná obchodní norma. Podrobnosti všeobecné obchodní normy jsou stanoveny v části A přílohy I tohoto nařízení.
Ovoce a zelenina, na které se nevztahuje zvláštní obchodní norma, musí splňovat všeobecnou obchodní normu. Avšak v případech, kdy je držitel schopen prokázat, že produkty splňují platné normy přijaté Evropskou hospodářskou komisí Organizace spojených národů (EHK/OSN), považují se produkty za produkty splňující všeobecnou obchodní normu.
2. Zvláštní obchodní normy, na které odkazuje čl. 113 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007, jsou stanoveny v části B přílohy I tohoto nařízení pro tyto produkty:
a)
jablka;
b)
citrusové plody;
c)
kiwi;
d)
salát, endivii kadeřavou letní a endivii zimní;
e)
broskve a nektarinky;
f)
hrušky;
g)
jahody;
h)
papriku zeleninovou;
i)
stolní hrozny révy vinné;
j)
rajčata.
3. Pro účely čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 se „držitelem“ rozumí fyzická či právnická osoba, která fyzicky vlastní dotčené produkty.
Článek 4
Výjimky a osvobození z použití obchodních norem
1. Odchylně od čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 se dodržení obchodních norem nevyžaduje u těchto produktů:
a)
za předpokladu, že produkty jsou zřetelně označeny nápisem „určeno ke zpracování“ nebo „k použití jako krmivo pro zvířata“ nebo jiným rovnocenným nápisem, u produktů:
i)
určených k průmyslovému zpracování či
ii)
určených k použití jako krmivo pro zvířata či jinému nepotravinářskému využití;
b)
produktů postoupených producentem v jeho podniku spotřebiteli pro jeho osobní spotřebu;
c)
produktů uznaných za produkty určité oblasti, které se prodávají v maloobchodním prodeji v této oblasti k uspokojení zavedené tradiční místní spotřeby, na základě rozhodnutí Komise přijatého na žádost členského státu postupem podle čl. 195 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007;
d)
produktů, které byly okrájeny či nařezány, a jsou tak „vhodné k přímému požití“ či „použití v kuchyni“;
e)
produktů uváděných na trh po naklíčení semen rostlin jako jedlé klíčky zatříděné do ovoce a zeleniny podle čl. 1 odst. 1 písm. i) a části IX přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007.
2. Odchylně od čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 se dodržení obchodních norem v rámci dané pěstitelské oblasti nevztahuje na tyto produkty:
a)
produkty prodávané nebo dodávané pěstitelem do obalových úpraven a balíren nebo do skladovacích zařízení nebo zasílané do těchto zařízení z jeho podniku a
b)
produkty zasílané ze skladovacích zařízení do obalových úpraven a balíren.
3. Odchylně od čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 mohou členské státy osvobodit od povinnosti dodržovat zvláštní obchodní normy produkty nabízené k maloobchodnímu prodeji spotřebitelům pro jejich osobní spotřebu a označené nápisem „produkt určený ke zpracování“ nebo jakýmkoliv jiným rovnocenným nápisem a určené ke zpracování jinému než uvedenému v odst. 1 písm. a) bodu i) tohoto článku.
4. Odchylně od čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 mohou členské státy osvobodit od povinnosti dodržovat obchodní normy produkty prodávané přímo producentem konečnému spotřebiteli pro osobní spotřebu na trzích vyhrazených pouze pro producenty v dané pěstitelské oblasti vymezené členskými státy.
5. Pokud jde o zvláštní obchodní normy, může odchylně od čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 ovoce a zelenina nezařazené do výběrové jakosti ve fázích následujících po odeslání vykazovat mírnou ztrátu čerstvosti a mírné vadnutí a lehké poškození vyplývající z jejich vývoje a náchylnosti ke zkáze.
6. Odchylně od čl. 113a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 se dodržení všeobecné obchodní normy nevyžaduje u těchto produktů:
a)
nepěstovaných hub kódu KN 0709 59;
b)
kaparů kódu KN 0709 90 40;
c)
hořkých mandlí kódu KN 0802 11 10;
d)
mandlí bez skořápky kódu KN 0802 12;
e)
lískových ořechů bez skořápky kódu KN 0802 22;
f)
vlašských ořechů bez skořápky kódu KN 0802 32;
g)
piniových oříšků kódu KN 0802 90 50;
h)
pistácií kódu KN 0802 50 00;
i)
makadamia ořechů kódu KN 0802 60 00;
j)
pekanových ořechů kódu KN 0802 90 20;
k)
ostatních ořechů kódu KN 0802 90 85;
l)
sušených banánů plantejnů kódu 0803 00 90;
m)
sušených citrusových plodů kódu 0805;
n)
směsí z tropických ořechů kódu KN 0813 50 31;
o)
směsí z ostatních ořechů kódu KN 0813 50 39;
p)
šafránu kódu KN 0910 20.
7. U produktů, na něž se vztahuje odst. 1 písm. a) a odstavec 2, je nutno příslušnému orgánu členského státu prokázat, že dané produkty splňují stanovené podmínky, zejména pokud jde o jejich zamýšlené použití.
Článek 5
Údaje pro označování
1. Údaje pro označování vyžadované v této kapitole musí být uvedeny čitelně a viditelně na jedné straně obalu, a to tak, že jsou nesmazatelně vytištěny přímo na obalu nebo na štítku, který tvoří nedílnou součást obalu nebo je k obalu připevněn.
2. U přepravovaného volně loženého zboží nakládaného přímo na dopravní prostředek se údaje stanovené v odstavci 1 uvádějí v průvodním dokladu ke zboží nebo na vývěsce viditelně umístěné uvnitř dopravního prostředku.
3. V případě smluv uzavřených na dálku ve smyslu čl. 2 odst. 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 97/7/ES (7) vyžaduje dodržování obchodních norem, aby údaje byly k dispozici před dokončením nákupu.
4. Faktury a průvodní doklady, s výjimkou faktury pro spotřebitele, uvádějí název a zemi původu produktů a případně jakost, odrůdu či tržní druh, požaduje-li to zvláštní obchodní norma, či skutečnost, že jsou určeny ke zpracování.
Článek 6
Údaje pro označování na maloobchodní úrovni
1. Na maloobchodní úrovni musí být údaje pro označování vyžadované v této kapitole čitelné a viditelné. Produkty smějí být nabízeny k prodeji, pokud maloobchodní prodejce vystaví v těsné blízkosti zboží zřetelné a čitelné údaje uvádějící zemi původu a případně jakost a odrůdu či tržní druh takovým způsobem, který neuvádí spotřebitele v omyl.
2. U produktů nabízených jako balené podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/13/ES (8) musí být kromě údajů stanovených obchodními normami vyznačena i čistá hmotnost. V případě produktů prodávaných na kusy se však uvedení čisté hmotnosti nevyžaduje, pokud je počet jednotek zvnějšku jasně viditelný a snadno spočitatelný, nebo pokud je tento počet uveden na etiketě.
Článek 7
Směsi
1. Uvádění balíčků o čisté hmotnosti nepřesahující 5 kg, které obsahují směsi různých druhů ovoce a zeleniny, na trh se povoluje za předpokladu, že:
a)
produkty jsou jednotné jakosti a každý dotčený produkt splňuje příslušnou zvláštní obchodní normu, nebo všeobecnou obchodní normu, pokud pro konkrétní produkt neexistuje zvláštní obchodní norma;
b)
balení je náležitě označeno v souladu s touto kapitolou a
c)
směs není takové povahy, aby uvedla spotřebitele v omyl.
2. Požadavky odst. 1 písm. a) neplatí pro produkty obsažené ve směsi, které nejsou produkty odvětví ovoce a zeleniny podle čl. 1 odst. 1 písm. i) nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Pokud ovoce a zelenina ve směsi pochází z více členských států nebo ze třetí země, mohou být názvy zemí původu nahrazeny podle potřeby jedním z následujících označení:
a)
„směs ovoce a zeleniny z EU“;
b)
„směs ovoce a zeleniny nepocházející z EU“;
c)
„směs ovoce a zeleniny pocházející z EU i mimo EU“.
KAPITOLA II
Kontroly dodržování obchodních norem
Oddíl 1
Obecná ustanovení
Článek 8
Oblast působnosti
Tato kapitola stanoví pravidla pro kontroly shody, kterými se rozumí kontroly prováděné u ovoce a zeleniny ve všech fázích uvádění na trh za účelem ověření, že splňují obchodní normy a jiná ustanovení této hlavy a článků 113 a 113a nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 9
Koordinační orgány a kontrolní subjekty
1. Každý členský stát určí:
a)
jeden příslušný orgán odpovědný za koordinaci a kontakty v oblastech, na které se vztahuje tato kapitola (dále jen „koordinační orgán“), a
b)
kontrolní subjekt nebo subjekty odpovědné za uplatňování této kapitoly (dále jen „kontrolní subjekty“).
Koordinační orgány a kontrolní subjekty, na které odkazuje první pododstavec, mohou být veřejné či soukromé. Členské státy jsou však za ně odpovědné v obou případech.
2. Členské státy oznámí Komisi:
a)
název a poštovní a elektronickou adresu koordinačního orgánu, který určily podle odst. 1 písm. a);
b)
název a poštovní a elektronickou adresu kontrolních subjektů, které určily podle odst. 1 písm. b), a
c)
přesný popis příslušných oblastí činnosti kontrolních subjektů, které určily.
3. Koordinačním orgánem může být kontrolní subjekt nebo jeden z kontrolních subjektů nebo jakýkoli jiný subjekt určený podle odstavce 1.
4. Komise způsobem, který uzná za vhodný, zpřístupní veřejnosti seznam koordinačních orgánů určených členskými státy.
Článek 10
Databáze obchodníků
1. Členské státy zřídí databázi obchodníků s ovocem a zeleninou, v níž budou za podmínek stanovených v tomto článku uvedeni obchodníci, kteří uvádějí na trh ovoce a zeleninu, pro něž byly stanoveny normy podle článku 113 nařízení (ES) č. 1234/2007.
Členské státy mohou pro tento účel použít jakoukoliv jinou databázi či databáze, které k tomuto účelu již zřídily.
2. Pro účely tohoto nařízení se výrazem „obchodník“ rozumí každá fyzická nebo právnická osoba:
a)
v jejímž držení je ovoce a zelenina, na něž se vztahují obchodní normy, za účelem:
i)
jejich vystavení nebo nabízení k prodeji,
ii)
jejich prodeje nebo
iii)
jejich jakéhokoli jiného uvedení na trh nebo
b)
která skutečně vykonává jakoukoliv z činností uvedených v písmenu a) v souvislosti s ovocem a zeleninou, na něž se vztahují obchodní normy.
K činnostem uvedeným v prvním pododstavci písm. a) patří:
a)
prodej na dálku po internetu či jiným způsobem;
b)
uvedené činnosti, které fyzická či právnická osoba vykonává svým jménem nebo jménem třetí strany, a
c)
uvedené činnosti vykonávané v Unii a/nebo vývozem do třetích zemí a/nebo dovozem ze třetích zemí.
3. Členské státy stanoví podmínky, za nichž jsou následující obchodníci zařazeni či nezařazeni do databáze:
a)
obchodníci, na jejichž činnost se nevztahuje povinnost dodržovat obchodní normy podle článku 4, a
b)
fyzické nebo právnické osoby, jejichž činnosti v odvětví ovoce a zeleniny jsou omezeny buď na přepravu zboží, nebo na prodej na maloobchodní úrovni.
4. Je-li databáze složena z několika různých částí, koordinační orgán zajistí, aby databáze, její části a jejich aktualizace byly jednotné. Aktualizace databáze se provádí zejména na základě údajů získaných při kontrolách shody.
5. Databáze obsahuje tyto údaje týkající se jednotlivých obchodníků:
a)
registrační číslo, jméno a adresu;
b)
údaje potřebné pro jejich zařazení do jedné z kategorií rizika uvedených v čl. 11 odst. 2, zejména pozici v tržním řetězci a údaje o významu podniku;
c)
údaje o zjištěních při předchozích kontrolách jednotlivých obchodníků;
d)
veškeré další údaje, které jsou považovány za nezbytné pro účely kontroly, jako např. informace o tom, zda v souvislosti s dodržováním obchodních norem existuje systém zajištění jakosti či systém vlastní kontroly.
Aktualizace databáze se provádí zejména na základě údajů získaných při kontrolách shody.
6. Obchodníci musí poskytovat údaje, které členské státy považují za nezbytné pro zřízení a aktualizaci databáze. Členské státy stanoví podmínky, podle nichž se v databázi uvádějí obchodníci, kteří nejsou usazeni na jejich území, ale provádějí na něm obchodní činnost.
Oddíl 2
Kontroly shody prováděné členskými státy
Článek 11
Kontroly shody
1. Členské státy zabezpečí výběrové a přiměřeně časté provádění kontrol shody na základě analýzy rizik, aby bylo zajištěno dodržování obchodních norem a jiných ustanovení této hlavy a článků 113 a 113a nařízení (ES) č. 1234/2007.
Ke kritériím pro posouzení rizik patří i existence osvědčení o shodě, na které odkazuje článek 14, vydaného příslušným orgánem třetí země, jejíž kontroly shody byly schváleny podle článku 15. Existence takového osvědčení se považuje za faktor snižující riziko nedodržování norem.
Kritéria pro posouzení rizik mohou zahrnovat i:
a)
charakter produktu, období produkce, cenu produktu, počasí, postupy balení a manipulace, podmínky skladování, zemi původu, způsob přepravy nebo objem šarže;
b)
velikost podniků obchodníků, jejich pozici v tržním řetězci, objem či hodnotu produktů, které uvádějí na trh, sortiment produktů, oblast dodávky či druh vykonávané podnikatelské činnosti, jako např. skladování, třídění, balení či prodej;
c)
zjištění při předchozích kontrolách, včetně počtu a druhu zjištěných nedostatků, obvyklou kvalitu produktů uváděných na trh, úroveň používaného technického vybavení;
d)
spolehlivost obchodníkova systému zajištění jakosti či systému vlastní kontroly týkajícího se dodržování obchodních norem;
e)
místo, kde kontrola probíhá, zejména pokud se jedná o místo prvního vstupu do Unie, nebo místo, kde jsou produkty baleny a nakládány;
f)
jakékoliv další informace, které by mohly poukazovat na riziko nedodržování norem.
2. Analýza rizik je založena na informacích uvedených v databázi obchodníků, na kterou odkazuje článek 10, a zařadí obchodníky do kategorií rizika.
Členské státy předem stanoví:
a)
kritéria pro hodnocení rizika nedodržování norem u šarží;
b)
na základě analýzy rizik pro každou kategorii minimální podíl obchodníků či šarží a/nebo množství, u nichž budou provedeny kontroly shody.
Členské státy se mohou na základě analýzy rizik rozhodnout, že nebudou provádět výběrové kontroly u produktů, na něž se nevztahují zvláštní obchodní normy.
3. Pokud jsou při kontrolách zjištěny závažné nesrovnalosti, zvýší členské státy četnost kontrol u dotčených obchodníků, produktů, původu či jiných kritérií.
4. Obchodníci kontrolním subjektům poskytnou všechny údaje, které tyto subjekty považují za nezbytné pro organizaci a provedení kontrol shody.
Článek 12
Schválení obchodníci
1. Členské státy mohou povolit obchodníkům, kteří jsou zařazeni do kategorie nejnižšího rizika a poskytují zvláštní záruky dodržování obchodních norem, aby ve fázi odesílání umístili na každé balení štítek, jehož vzor je uveden v příloze II, a/nebo podepsali osvědčení o shodě podle článku 14.
2. Povolení se uděluje na dobu alespoň jednoho roku.
3. Obchodníci, kteří této možnosti využijí:
a)
zaměstnávají pracovníky kontroly, kteří prošli školením schváleným členským státem;
b)
mají vhodné zařízení pro přípravu a obalovou úpravu produktů;
c)
se zaváží k provádění kontroly shody odesílaného zboží a vedou rejstřík o všech provedených kontrolách.
4. Pokud schválený obchodník již nesplňuje požadavky pro povolení, členský stát mu povolení odejme.
5. Aniž je dotčen odstavec 1, mohou schválení obchodníci až do vyčerpání zásob i nadále používat vzory, které byly k 30. červnu 2009 v souladu s nařízením (ES) č. 1580/2007.
Povolení vydaná obchodníkům před 1. červencem 2009 i nadále platí pro období, pro které byla vydána.
Článek 13
Přijetí prohlášení celními orgány
1. Celní orgány mohou přijmout vývozní celní prohlášení a/nebo prohlášení o propuštění do volného oběhu u produktů, na něž se vztahují zvláštní obchodní normy, pouze pokud:
a)
je ke zboží přiloženo osvědčení o shodě nebo
b)
příslušný kontrolní subjekt uvědomil celní orgán, že pro dotčené šarže bylo vydáno osvědčení o shodě, nebo
c)
příslušný kontrolní subjekt informoval celní orgán, že pro dotčené šarže nevydal osvědčení o shodě, protože tyto šarže nemusí být s ohledem na posouzení rizik uvedené v čl. 11 odst. 1 kontrolovány.
Tímto nejsou dotčeny kontroly shody, které členské státy mohou provést podle článku 11.
2. Odstavec 1 platí rovněž pro produkty, na něž se vztahuje všeobecná obchodní norma uvedená v části A přílohy I, a pro produkty uvedené v čl. 4 odst. 1 písm. a), pokud to dotčený členský stát považuje za nutné s ohledem na analýzu rizik uvedenou v čl. 11 odst. 1.
Článek 14
Osvědčení o shodě
1. Osvědčení o shodě (dále jen „osvědčení“) může vydat příslušný orgán pro účely potvrzení, že dotčené produkty splňují příslušnou obchodní normu. Osvědčení používané příslušnými orgány v Unii je stanoveno v příloze III.
Třetí země, na které odkazuje čl. 15 odst. 4, mohou namísto osvědčení vydaných příslušnými orgány v Unii použít vlastní osvědčení za předpokladu, že tato osvědčení obsahují alespoň údaje rovnocenné osvědčení Unie. Komise zpřístupní vzory takových osvědčení třetích zemí způsobem, jenž uzná za vhodný.
2. Osvědčení mohou být vydána buď v tištěné podobě s vlastnoručním podpisem, nebo v ověřené elektronické podobě s elektronickým podpisem.
3. Každé osvědčení je opatřeno razítkem příslušného orgánu a podepsáno osobou k tomu zmocněnou či osobami k tomu zmocněnými.
4. Osvědčení se vydávají alespoň v jednom z úředních jazyků Unie.
5. Na každém osvědčení je uvedeno identifikační pořadové číslo. Příslušný orgán si ponechává jednu kopii každého vydaného osvědčení.
6. Aniž je dotčen odst. 1 první pododstavec, mohou členské státy až do vyčerpání zásob i nadále používat osvědčení, která byla k 30. červnu 2009 v souladu s nařízením (ES) č. 1580/2007.
Oddíl 3
Kontroly shody prováděné třetími zeměmi
Článek 15
Schválení kontrol shody prováděných třetími zeměmi před dovozem do Unie
1. Na žádost třetí země může Komise postupem podle čl. 195 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 schválit kontroly shody se zvláštními obchodními normami prováděné touto třetí zemí před dovozem do Unie.
2. Schválení podle odstavce 1 mohou získat třetí země, ve kterých jsou pro produkty vyvážené do Unie dodržovány obchodní normy Unie, nebo alespoň rovnocenné normy.
Ve schválení se uvádí úřední orgán třetí země, který je odpovědný za provádění kontrol podle odstavce 1. Tento orgán je odpovědný za udržování kontaktů s Unií. Ve schválení se rovněž uvádí, které kontrolní subjekty třetí země jsou pověřeny náležitým prováděním kontrol.
Schválení může platit pouze pro produkty pocházející z dotčené třetí země a může být omezeno na některé produkty.
3. Kontrolní subjekty třetí země jsou úředními subjekty nebo subjekty úředně uznanými orgánem uvedeným v odstavci 2, které skýtají dostatečné záruky a mají k dispozici potřebné zaměstnance, vybavení a prostory pro provádění kontrol podle metod uvedených v čl. 17 odst. 1 nebo podle rovnocenných metod.
4. Třetí země, jejichž kontroly shody byly schváleny podle tohoto článku, a dotčené produkty jsou uvedeny v příloze IV.
Komise zpřístupní údaje o dotčených úředních orgánech a kontrolních subjektech způsobem, jenž uzná za vhodný.
Článek 16
Pozastavení schválení kontrol shody
Komise může schválení kontrol shody pozastavit, zjistí-li, že u významné části šarží nebo množství neodpovídá zboží údajům zapsaným v osvědčeních o shodě vydaných kontrolními subjekty třetí země.
Oddíl 4
Kontrolní metody
Článek 17
Kontrolní metody
1. Kontroly shody podle této kapitoly se s výjimkou kontrol v místě maloobchodního prodeje konečnému spotřebiteli provádějí v souladu s kontrolními metodami stanovenými v příloze V, pokud toto nařízení nestanoví jinak.
Pro kontrolu shody v místě maloobchodního prodeje konečnému spotřebiteli stanoví členské státy zvláštní opatření.
2. Zjistí-li se při kontrole, že zboží je v souladu s obchodními normami, může kontrolní subjekt vydat osvědčení o shodě podle přílohy III.
3. Není-li zboží v souladu s normami, vydá kontrolní subjekt protokol o nedodržení norem, určený obchodníkovi nebo jeho zástupci. Zboží, pro které byl vydán protokol o nedodržení norem, se nemůže převážet bez schválení kontrolního subjektu, který tento protokol vydal. Toto schválení může být podmíněno dodržením podmínek stanovených kontrolním subjektem.
Obchodníci se mohou rozhodnout, že uvedou veškeré zboží nebo jeho část do souladu s normami. Zboží uvedené do souladu s normami se nemůže uvést na trh dříve, než se příslušný kontrolní subjekt vhodným způsobem přesvědčí o tom, že zboží bylo skutečně do souladu s normami uvedeno. Teprve poté, co bylo zboží uvedeno do souladu s normami, může kontrolní subjekt v daném případě pro příslušnou šarži nebo její část vydat osvědčení o shodě podle přílohy III.
Jestliže kontrolní subjekt vyhoví obchodníkovi, který chce uvést zboží do souladu s normami v jiném členském státě než ve státě, v němž byla provedena kontrola a zjištěno nedodržení norem, oznámí obchodník příslušnému kontrolnímu subjektu v členském státu určení šarži, která nesplňuje normy. Členský stát, který vydá protokol o nedodržení norem, zašle kopii uvedeného protokolu ostatním dotčeným členským státům, včetně členského státu, do kterého směřuje šarže, jež nesplňuje normy.
Pokud u zboží nelze dosáhnout shody, ani je nelze předat k použití jako krmivo či k průmyslovému zpracování, ani k jinému nepotravinářskému využití, může kontrolní subjekt v případě potřeby požádat obchodníky, aby přijali odpovídající opatření a zajistili, aby dotčené produkty nebyly uvedeny na trh.
Obchodníci poskytnou veškeré informace, jež členské státy pokládají za nezbytné pro účely použití tohoto odstavce.
Oddíl 5
Oznámení
Článek 18
Oznámení
1. Členský stát, v němž je zjištěno, že zásilka z jiného členského státu nesplňuje obchodní normy z důvodu závad nebo zhoršení jakosti, které mohly být zjištěny již v okamžiku balení, oznámí tuto skutečnost neprodleně Komisi a členským státům, kterých by se to mohlo týkat.
2. Členský stát, v němž bylo zamítnuto propuštění do volného oběhu u šarže zboží ze třetí země z důvodu nedodržení obchodních norem, oznámí tuto skutečnost neprodleně Komisi, členským státům, kterých by se to mohlo týkat, a dotčené třetí zemi uvedené v příloze IV.
3. Členské státy oznámí Komisi své předpisy o systémech kontrol a analýzy rizik. Oznámí Komisi veškeré následné změny těchto systémů.
4. Členské státy oznámí Komisi a ostatním členským státům souhrnné výsledky kontrol provedených ve všech fázích uvádění na trh v daném roce do 30. června následujícího roku.
5. Oznámení podle odstavců 1 až 4 se uskutečňují způsobem, který určí Komise.
HLAVA III
ORGANIZACE PRODUCENTŮ
KAPITOLA I
Požadavky a uznávání
Oddíl 1
Definice
Článek 19
Definice
1. Pro účely této hlavy:
a)
„producentem“ se rozumí zemědělec podle čl. 2 odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007;
b)
„členem“ se rozumí producent nebo družstvo producentů, kteří jsou členem organizace producentů nebo sdružení organizací producentů;
c)
„dceřiným podnikem“ se rozumí společnost, v níž má účast jedna nebo více organizací producentů nebo jejich sdružení a která přispívá k dosažení cílů organizace producentů nebo sdružení organizací producentů;
d)
„nadnárodní organizací producentů“ se rozumí každá organizace, v níž se alespoň jeden z podniků producentů nachází v jiném členském státě než v tom, v němž má daná organizace své sídlo;
e)
„nadnárodním sdružením organizací producentů“ se rozumí každé sdružení organizací producentů, v němž se alespoň jedna ze sdružených organizací nachází v jiném členském státě než v tom, v němž má dané sdružení své sídlo;
f)
„cílem konvergence“ se rozumí cíl akce určené nejméně rozvinutým členským státům a regionům v souladu s právními předpisy Unie, jimiž se řídí Evropský fond pro regionální rozvoj, Evropský sociální fond a Fond soudržnosti v období od 1. ledna 2007 do 31. prosince 2013;
g)
„opatřením“ se rozumí:
i)
akce zaměřené na plánování produkce, včetně pořízení stálých aktiv,
ii)
akce zaměřené na zlepšení nebo udržení jakosti produktu, včetně pořízení stálých aktiv,
iii)
akce zaměřené na zlepšení uvádění na trh, včetně pořízení stálých aktiv, a dále propagační a komunikační činnosti mimo ty propagační a komunikační činnosti, jež spadají pod bod vi),
iv)
výzkum a experimentální produkce, včetně pořízení stálých aktiv,
v)
vzdělávací akce mimo ty, které spadají pod bod vi), a akce zaměřené na podporu přístupu k poradenským službám,
vi)
kterýkoli z šesti nástrojů předcházení krizím a jejich řešení vyjmenovaných v čl. 103c odst. 2 prvním pododstavci písm. a) až f) nařízení (ES) č. 1234/2007,
vii)
environmentální opatření uvedená v čl. 103c odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007, včetně pořízení stálých aktiv,
viii)
další akce, včetně pořízení stálých aktiv, mimo ta, která jsou uvedena v bodech i) až iv) a vii) a jež plní jeden nebo více cílů podle čl. 103c odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007;
h)
„akcí“ se rozumí konkrétní činnost nebo nástroj zaměřený na dosažení určitého operativního cíle přispívajícího k jednomu nebo více cílům uvedeným v čl. 103c odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007;
i)
„vedlejším produktem“ se rozumí produkt, který vznikne při přípravě výrobku z ovoce nebo zeleniny a který má pozitivní hospodářskou hodnotu, ale není hlavním zamýšleným výsledkem;
j)
„přípravou“ se rozumí přípravné činnosti, jako je čištění, řezání, zbavování slupek a skořápek, odkrajování a sušení ovoce a zeleniny, aniž by se přepracovávaly na výrobky z ovoce a zeleniny;
k)
„mezioborovým základem“ podle čl. 103d odst. 3 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007 se rozumí jedna či více činností uvedených v čl. 123 odst. 3 písm. c) nařízení (ES) č. 1234/2007 schválených členským státem a řízených společně organizací producentů nebo sdružením organizací producentů a nejméně jedním jiným subjektem působícím ve zpracování potravin anebo v distribučním řetězci;
l)
„ukazatelem výchozího stavu“ se rozumí libovolný ukazatel odrážející stav nebo trend existující na začátku programového období, který může poskytnout informace užitečné:
i)
při analýze výchozí situace pro účely stanovení vnitrostátní strategie pro udržitelné operační programy nebo operační program,
ii)
jako referenční údaj, na jehož základě se poměřují výsledky a dopad vnitrostátní strategie nebo operačního programu, nebo
iii)
při interpretaci výsledků a dopadu vnitrostátní strategie nebo operačního programu.
2. Na základě svých vnitrostátních právních a správních systémů členské státy stanoví, které právnické osoby na jejich území musí splňovat článek 125b nařízení (ES) č. 1234/2007. Mohou přijmout doplňující předpisy pro uznávání organizací producentů a v případě potřeby přijmout také ustanovení týkající se jasně vymezených složek právnických osob pro účely uplatňování článku 125b nařízení (ES) č. 1234/2007.
Oddíl 2
Požadavky vztahující se na organizace producentů
Článek 20
Dotčené produkty
1. Členské státy uznají organizace producentů podle článku 125b nařízení (ES) č. 1234/2007 pro produkt nebo skupinu produktů uvedené v žádosti o uznání, s výhradou všech rozhodnutí přijatých v souladu s čl. 125b odst. 1 písm. c) uvedeného nařízení.
2. Členské státy uznají organizace producentů pro produkt nebo skupinu produktů určené výhradně ke zpracování pouze tehdy, jsou-li organizace producentů schopny zajistit dodávání těchto produktů ke zpracování, a to buď prostřednictvím systému dodavatelských smluv, či jinak.
Článek 21
Minimální počet členů
Při stanovení minimálního počtu členů organizace producentů podle čl. 125b odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007 mohou členské státy určit, že pokud se organizace žádající o uznání skládá zcela či zčásti z členů, kteří jsou sami právnické osoby či jasně vymezené složky právnických osob složených z producentů, lze minimální počet producentů vypočítat na základě počtu producentů sdružených v rámci těchto jednotlivých právnických osob nebo jasně vymezených složek právnických osob.
Článek 22
Minimální doba členství
1. Minimální doba členství producenta nesmí být kratší než jeden rok.
2. Vystoupení člena z organizace se oznámí organizaci písemně. Členské státy stanoví lhůty pro vystoupení, které nesmějí být delší než šest měsíců, a data, ke kterým vystoupení nabývá účinnosti.
Článek 23
Struktura a činnost organizací producentů
Členské státy zajistí, aby organizace producentů měly k dispozici zaměstnance, infrastrukturu a vybavení nutné ke splnění požadavků uvedených v čl. 122 prvním pododstavci písm. c) a v čl. 125b odst. 1 písm. e) nařízení (ES) č. 1234/2007 a k zajištění jejich nezbytného fungování, zejména pokud jde o:
a)
znalost produkce jejich členů;
b)
shromažďování, třídění, skladování a balení produkce jejich členů;
c)
obchodní a rozpočtové řízení a
d)
centralizované účetnictví a fakturační systém.
Článek 24
Hodnota nebo objem tržní produkce
1. Pro účely čl. 125b odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007 se hodnota nebo objem tržní produkce vypočte na stejném základě jako hodnota produkce uvedené na trh podle článků 50 a 51 tohoto nařízení.
2. Pokud jeden nebo více členů organizace producentů nemá pro účely odstavce 1 dostatečné historické údaje o produkci uvedené na trh, může se hodnota tržní produkce vypočítat jako průměrná hodnota z jejich tržní produkce za tři roky, během nichž členové dotčené organizace producentů skutečně produkovali ovoce a zeleninu a které předcházely roku, v němž byla žádost o uznání podána.
Článek 25
Poskytnutí technických prostředků
Pro účely čl. 125b odst. 1 písm. e) nařízení (ES) č. 1234/2007 se v případě organizace producentů, která je uznána pro produkt vyžadující poskytnutí technických prostředků, má za to, že tato organizace producentů splnila svou povinnost, poskytne-li odpovídající úroveň technických prostředků sama, prostřednictvím svých členů, prostřednictvím dceřiného podniku či formou svěření činností vnějším subjektům.
Článek 26
Hlavní činnost organizací producentů
1. Hlavní činnost organizace producentů se týká koncentrace nabídky a uvádění produktů, které vyprodukují její členové a pro které je uznána, na trh.
2. Organizace producentů může prodávat produkty pocházející od producentů, kteří nejsou jejími členy ani členy sdružení organizací producentů, pokud je pro uvedené produkty uznána a pokud je hospodářská hodnota této činnosti nižší než hodnota její produkce uvedené na trh vypočtená podle článku 50.
3. Za součást činnosti organizace producentů se nepovažuje uvedení na trh u ovoce a zeleniny, které byly přímo koupeny od jiné organizace producentů, a u produktů, pro které není organizace producentů uznána.
4. V případě uplatnění čl. 50 odst. 9 platí odstavec 3 tohoto článku od 1. ledna 2012 obdobně pro dotčené dceřiné podniky.
Článek 27
Svěření činnosti vnějším subjektům
1. K činnostem, jejichž svěření vnějším subjektům mohou členské státy povolit podle článku 125d nařízení (ES) č. 1234/2007, může patřit mimo jiné shromažďování, skladování, balení a uvádění produkce členů organizace producentů na trh.
2. Svěřením některé z činností organizace producentů vnějším subjektům se rozumí, že organizace producentů uzavře obchodní dohodu o zajišťování dotčené činnosti s jiným subjektem, včetně jednoho nebo několika svých členů nebo dceřiného podniku. Organizace producentů však zůstává nadále odpovědná za provádění takové činnosti i za celkovou kontrolu řízení a dohled nad obchodní dohodou o zajišťování uvedené činnosti.
Článek 28
Nadnárodní organizace producentů
1. Sídlo nadnárodní organizace producentů je zřízeno v členském státě, v němž má daná organizace producentů významné podniky či významný počet členů nebo v němž dosahuje významné úrovně produkce uváděné na trh.
2. Členský stát, v němž se nachází sídlo nadnárodní organizace producentů, odpovídá za:
a)
uznání nadnárodní organizace producentů;
b)
schválení operačního programu nadnárodní organizace producentů;
c)
navázání nezbytné správní spolupráce s ostatními členskými státy, v nichž se nacházejí členové, pokud jde o dodržování podmínek uznání a systém kontrol a sankcí. Tyto ostatní členské státy jsou povinny poskytnout členskému státu, ve kterém je umístěno sídlo, v přiměřené lhůtě veškerou nezbytnou pomoc; a
d)
poskytnutí veškeré příslušné dokumentace na vyžádání jiných členských států, a to včetně všech platných právních předpisů, ostatním členským státům, v nichž se nacházejí členové, v překladu do úředního jazyka žádajících členských států.
Článek 29
Fúze organizací producentů
1. Pokud dojde k fúzi organizací producentů, nahradí organizace producentů vzniklá fúzí organizace, které fúzi provedly. Nový subjekt převezme práva a povinnosti organizací producentů, které provedly fúzi.
Subjekt vzniklý fúzí může pokračovat v souběžném a odděleném provádění programů až do 1. ledna roku následujícího po fúzi nebo operační programy od okamžiku fúze sloučit. Operační programy se slučují v souladu s články 66 a 67.
2. Odchylně od odst. 1 druhého pododstavce mohou členské státy povolit organizacím producentů, které o to požádají na základě řádně opodstatněných důvodů, aby nadále prováděly oddělené operační programy souběžně až do jejich přirozeného ukončení.
Článek 30
Členové, kteří nejsou producenty
1. Členské státy mohou stanovit, zda a za jakých podmínek může být přijata za člena organizace producentů fyzická osoba nebo právnická osoba, která není producentem.
2. Při stanovení podmínek uvedených v odstavci 1 členské státy zajistí především soulad s čl. 122 prvním pododstavcem písm. a) bodem iii) a čl. 125a odst. 3 písm. c) nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Fyzické nebo právnické osoby uvedené v odstavci 1:
a)
nejsou brány v úvahu pro účely kritérií pro uznání;
b)
nevyužívají přímo opatření financovaná Unií.
Členské státy mohou omezit nebo zrušit právo fyzických nebo právnických osob hlasovat o rozhodnutích týkajících se provozních fondů, a to v souladu s podmínkami uvedenými v odstavci 2.
Článek 31
Demokratická kontrola organizací producentů
1. Členské státy přijmou všechna opatření, která považují za nezbytná k tomu, aby se předešlo jakémukoliv zneužití pravomoci nebo vlivu jedním nebo více členy při řízení a fungování organizace producentů, včetně hlasovacích práv.
2. Pokud je organizace producentů jasně vymezenou složkou právnické osoby, mohou členské státy přijmout opatření a omezit či zrušit pravomoci uvedené právnické osoby, pokud jde o změnu, schvalování nebo zamítání rozhodnutí organizace producentů.
Oddíl 3
Sdružení organizací producentů
Článek 32
Pravidla pro organizace producentů platná pro sdružení organizací producentů
Článek 22, čl. 26 odst. 3, články 27 a 31 se použijí obdobně na sdružení organizací producentů. Pokud sdružení organizací producentů provádí prodejní činnost, použije se obdobně čl. 26 odst. 2.
Článek 33
Uznání sdružení organizací producentů
1. Členské státy mohou uznat sdružení organizací producentů podle článku 125c nařízení (ES) č. 1234/2007 pouze pro činnost nebo činnosti týkající se produktu nebo skupiny produktů uvedených v žádosti o uznání.
2. Sdružení organizací producentů může být uznáno podle článku 125c nařízení (ES) č. 1234/2007 a může vykonávat libovolné činnosti organizace producentů i tehdy, jestliže v uvádění dotčených produktů na trh pokračují jeho členové.
Článek 34
Členové sdružení organizací producentů, kteří nejsou organizacemi producentů
1. Členské státy mohou stanovit, zda a za jakých podmínek může být přijata za člena sdružení organizací producentů fyzická nebo právnická osoba, která není uznanou organizací producentů.
2. Členové uznaného sdružení organizací producentů, kteří nejsou uznanými organizacemi producentů:
a)
nejsou bráni v úvahu pro účely kritérií pro uznání;
b)
nevyužívají přímo opatření financovaná Unií.
Členské státy mohou povolit, omezit nebo zrušit právo těchto členů hlasovat o rozhodnutích týkajících se operačních programů.
Článek 35
Nadnárodní sdružení organizací producentů
1. Sídlo nadnárodního sdružení organizací producentů se zřizuje v členském státě, v němž má dotčené sdružení významný počet členských organizací nebo v němž členské organizace dosahují významné úrovně produkce uváděné na trh.
2. Členský stát, v němž se nachází sídlo nadnárodního sdružení organizací producentů, zodpovídá za:
a)
uznání sdružení;
b)
v případě potřeby za schválení operačního programu nadnárodního sdružení;
c)
navázání nezbytné správní spolupráce s ostatními členskými státy, v nichž se nacházejí sdružené organizace, pokud jde o dodržování podmínek uznání a systém kontrol a sankcí. Tyto ostatní členské státy jsou povinny poskytnout členskému státu, ve kterém je umístěno sídlo, veškerou nezbytnou pomoc; a
d)
poskytnutí veškeré příslušné dokumentace na vyžádání jiných členských států, a to včetně všech platných právních předpisů, ostatním členským státům, v nichž se nacházejí členové, v překladu do úředního jazyka žádajících členských států.
Oddíl 4
Seskupení producentů
Článek 36
Předkládání plánů uznání
1. Právnická osoba nebo jasně vymezená složka právnické osoby předloží příslušnému orgánu členského státu, ve kterém má právnická osoba své sídlo, plán uznání uvedený v čl. 125e odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007.
2. Členské státy stanoví:
a)
minimální kritéria, která musí právnická osoba či jasně vymezená složka právnické osoby splnit, aby mohla předložit plán uznání;
b)
pravidla pro vypracování, obsah a provádění plánů uznání;
c)
období, v němž má dřívější člen organizace producentů zakázáno vstoupit do seskupení producentů poté, co opustil tuto organizaci producentů v souvislosti s produkty, pro něž byla organizace producentů uznána, a
d)
správní postupy schvalování, monitorování a plnění plánů uznání.
Článek 37
Obsah plánů uznání
Návrh plánu uznání obsahuje alespoň:
a)
popis počáteční situace, zejména pokud jde o počet členů producentů, s uvedením podrobných údajů o členech, produkci, včetně hodnoty produkce uváděné na trh, uvádění na trh a infrastruktuře, kterou má seskupení producentů k dispozici, včetně infrastruktury ve vlastnictví jednotlivých členů seskupení producentů;
b)
návrh data zahájení provádění plánu a jeho trvání, které nesmí přesáhnout pět let, a
c)
činnosti a investice, které je třeba provést v zájmu dosažení uznání.
Článek 38
Schvalování plánů uznání
1. Příslušný orgán členského státu rozhodne o návrhu plánu uznání do tří měsíců od obdržení plánu a veškeré podkladové dokumentace. Členské státy mohou stanovit kratší lhůtu.
2. Členské státy mohou přijmout doplňující pravidla týkající se způsobilosti operací a výdajů v rámci plánů uznání, včetně pravidel týkajících se způsobilosti investic, která musí seskupení producentů dodržet, aby splnilo kritéria potřebná pro uznání za organizaci producentů podle čl. 125b odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Po kontrolách shody uvedených v článku 111 příslušný orgán členského státu v případě potřeby:
a)
přijme plán a udělí předběžné uznání;
b)
vyžádá si změny plánu;
c)
zamítne plán.
Plán může být v případě potřeby přijat až poté, co do něj budou zapracovány změny požadované podle písmena b).
Příslušný orgán členského státu o svém rozhodnutí vyrozumí právnickou osobu nebo jasně vymezenou složku právnické osoby.
Článek 39
Provádění plánů uznání
1. Plán uznání se provádí v ročních obdobích počínajících 1. lednem. Členské státy mohou seskupením producentů povolit, aby tato roční období rozčlenila do půlročních období.
Pro první rok provádění v souladu s navrženým datem podle čl. 37 písm. b) začíná plán uznání:
a)
dne 1. ledna následujícího po datu přijetí plánu příslušným orgánem členského státu; nebo
b)
první kalendářní den po datu jeho přijetí.
První rok provádění plánu uznání končí v každém případě dne 31. prosince téhož roku.
2. Členské státy stanoví podmínky, za nichž mohou seskupení producentů požádat během provádění plánů o jejich změnu. K těmto žádostem musí být přiložena veškerá nezbytná podkladová dokumentace.
Členské státy stanoví podmínky, za jakých mohou být plány uznání změněny během ročního nebo půlročního období bez předchozího souhlasu příslušného orgánu členského státu. Tyto změny jsou způsobilé pro podporu pouze v případě, že je skupina producentů neprodleně sdělí příslušnému orgánu členského státu.
3. Příslušný orgán členského státu rozhodne o změnách plánů do tří měsíců od obdržení žádosti o změnu a po zvážení předložených důvodů. Pokud rozhodnutí o žádosti o změny nebylo přijato v uvedené lhůtě, považuje se dotčená žádost za zamítnutou. Členské státy mohou stanovit kratší lhůtu.
Článek 40
Žádosti o uznání za organizaci producentů
1. Seskupení producentů provádějící plán uznání může kdykoli předložit žádost o uznání podle článku 125b nařízení (ES) č. 1234/2007. Tyto žádosti se v každém případě předkládají před koncem přechodného období podle čl. 125e odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007.
2. Ode dne podání uvedené žádosti může dotčené seskupení předložit návrh operačního programu podle článku 63.
Článek 41
Hlavní činnosti seskupení producentů
1. Hlavní činnost seskupení producentů se týká koncentrace nabídky a uvádění produktů, které vyprodukují jeho členové a pro které je předběžně uznáno, na trh.
2. Seskupení producentů může prodávat produkty pocházející od producentů, kteří nejsou členy seskupení, pokud je pro uvedené produkty uznáno a pokud je hospodářská hodnota této činnosti nižší než hodnota produkce uvedené na trh pocházející od vlastních členů seskupení a členů jiných skupin producentů.
Článek 42
Hodnota produkce uvedené na trh
1. Ustanovení čl. 50 odst. 1 až 4 a odst. 7 a čl. 50 odst. 6 první věty se použijí obdobně na seskupení producentů.
2. Pokud dojde ke snížení hodnoty produkce uvedené na trh nejméně o 35 % z důvodů, které jsou členskému státu náležitě zdůvodněné, za něž seskupení producentů nenese odpovědnost a jimž nemohlo zabránit, vychází se z toho, že celková hodnota produkce uvedené na trh činí 65 % celkové hodnoty ověřené členským státem a deklarované v předchozí žádosti nebo žádostech o podporu s platností pro poslední předchozí roční období, a pokud žádost neexistuje, pak hodnoty deklarované prvotně ve schváleném plánu uznání.
3. Hodnota produkce uvedené na trh se vypočte v souladu s právními předpisy platnými pro období, na něž se o podporu žádá.
Článek 43
Financování plánů uznání
1. Sazby podpory podle čl. 103a odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 se sníží o polovinu, pokud jde o produkci uvedenou na trh, jejíž hodnota převyšuje 1 000 000 EUR.
2. Podpora podle čl. 103a odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007 nesmí u žádného seskupení producentů překročit roční strop ve výši 1 000 000 EUR.
3. Podpora uvedená v čl. 103a odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 se vyplácí:
a)
v ročních nebo půlročních splátkách na konci každého ročního nebo půlročního období provádění plánu uznání nebo
b)
ve splátkách pokrývajících část ročního období, jestliže je plán zahájen během ročního období nebo jestliže k uznání podle článku 125b nařízení (ES) č. 1234/2007 dojde před koncem ročního období. V takovém případě se úměrně sníží strop uvedený v odstavci 2 tohoto článku.
Pokud to vyžadují kontroly, členské státy mohou k výpočtu splátek použít jako základ produkci uvedenou na trh odpovídající jinému období nežli období, za něž je splátka vyplácena. Rozdíl mezi obdobími musí být kratší než délka skutečného daného období.
4. Směnným kurzem platným pro částky uvedené v odstavcích 1 a 2 je směnný kurz naposledy zveřejněný Evropskou centrální bankou před prvním dnem období, za něž se předmětná podpora poskytuje.
Článek 44
Podpora na investice vyžadované pro uznání
Investice související s prováděním plánů uznání podle čl. 37 písm. c) tohoto nařízení, na které se poskytuje podpora podle čl. 103a odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007, se financují poměrně k jejich využití pro produkty členů seskupení producentů, jimž se uděluje předběžné uznání.
Z podpory Unie jsou vyloučeny investice, které mohou narušit hospodářskou soutěž v ostatních hospodářských činnostech seskupení producentů.
Článek 45
Žádost o podporu
1. Seskupení producentů podává jedinou žádost o podporu podle čl. 103a odst. 1 písm. a) a b) nařízení (ES) č. 1234/2007 během tří měsíců od konce každého ročního nebo půlročního období podle čl. 43 odst. 3 tohoto nařízení. Žádost obsahuje prohlášení o hodnotě produkce uvedené na trh pro období, na něž se o podporu žádá.
2. Žádosti o podporu na půlroční období mohou být předkládány pouze tehdy, je-li plán uznání členěn do půlročních období podle čl. 39 odst. 1. Všechny žádosti o podporu musí být provázeny písemným prohlášením seskupení producentů, že seskupení producentů:
a)
dodržuje a bude dodržovat nařízení (ES) č. 1234/2007, jakož i toto nařízení, a
b)
přímo ani nepřímo nevyužívalo, nevyužívá a nebude využívat dvojího financování z prostředků Unie a členských států pro akce prováděné v rámci jeho plánu uznání, na které se podle tohoto nařízení poskytuje financování ze zdrojů Unie.
3. Členské státy stanoví lhůtu pro vyplacení podpory, která v žádném případě nesmí přesahovat období šesti měsíců od přijetí žádosti.
Článek 46
Způsobilost
Členské státy vyhodnocují způsobilost seskupení producentů pro podporu podle tohoto nařízení, aby zjistily, zda je poskytnutí podpory náležitě odůvodněné, a přihlížejí při tom k podmínkám a datu všech dřívějších podpor z veřejných prostředků poskytnutých organizacím nebo seskupením producentů, z nichž členové dotčeného seskupení producentů pocházejí, jakož i ke všem pohybům členů mezi organizacemi producentů a seskupeními producentů.
Článek 47
Finanční účast Unie
1. Účast Unie na financování podpory podle čl. 103a odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007 činí:
a)
75 % v oblastech způsobilých v souladu s cílem konvergence a
b)
50 % v jiných oblastech.
Zbytek podpory vyplatí v paušální výši členský stát. U žádosti o podporu není nutno prokazovat použití podpory.
2. Účast Unie na financování podpory podle čl. 103a odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007, vyjádřená jako kapitálový příspěvek nebo ekvivalent kapitálového příspěvku, činí nejvýše tento procentní podíl způsobilých nákladů na investice:
a)
50 % v oblastech způsobilých v souladu s cílem konvergence a
b)
30 % v jiných oblastech.
Dotčené členské státy se zavážou, že se budou na způsobilých investičních nákladech podílet nejméně pěti procenty.
Finanční účast příjemců podpory na způsobilých investičních nákladech činí alespoň:
a)
25 % v oblastech způsobilých v souladu s cílem konvergence a
b)
45 % v jiných oblastech.
Článek 48
Fúze
1. Podpora stanovená v čl. 103a odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 může být poskytnuta nebo nadále poskytována seskupením producentů, kterým bylo uděleno předběžné uznání a která vznikla fúzí dvou nebo více seskupení producentů, jimž bylo uděleno předběžné uznání.
2. Pro výpočet výše podpory splatné podle odstavce 1 nahradí seskupení producentů vzniklé fúzí seskupení producentů, která fúzi provedla.
3. Jestliže fúzi provedou dvě a více seskupení producentů, převezme nový subjekt práva a povinnosti toho seskupení producentů, kterému bylo předběžné uznání uděleno jako prvnímu.
4. Jestliže seskupení producentů, jemuž bylo uděleno předběžné uznání, provede fúzi s uznanou organizací producentů, není výsledný subjekt nadále způsobilý ani pro předběžné uznání za seskupení producentů, ani pro podporu podle čl. 103a odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007. Výsledný subjekt je nadále posuzován jako uznaná organizace producentů, pokud splňuje platné požadavky. V nezbytných případech požádá organizace producentů o změnu svého operačního programu a k tomuto účelu se obdobně použije článek 29.
Akce provedené seskupeními producentů před takovouto fúzí však zůstávají způsobilé podle podmínek uvedených v plánu uznání.
Článek 49
Důsledky uznání
1. Poskytování podpory stanovené v čl. 103a odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 je ukončeno, jakmile je uděleno uznání.
2. Při předkládání operačního programu podle tohoto nařízení zajistí dotčený členský stát, aby nedocházelo ke dvojímu financování opatření stanovených v plánu uznání.
3. Investice, na které může být poskytnuta podpora, nebo náklady podle čl. 103a odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007 mohou být převedeny do operačních programů, pokud jsou v souladu s požadavky tohoto nařízení.
4. Členské státy stanoví období počínající po provedení plánu uznání, během něhož musí seskupení producentů dosáhnout uznání jakožto organizace producentů. Toto období nesmí přesáhnout čtyři měsíce.
KAPITOLA II
Provozní fondy a operační programy
Oddíl 1
Hodnota produkce uvedené na trh
Článek 50
Základ výpočtu
1. Hodnota produkce uvedené na trh organizací producentů se vypočítá na základě produkce organizace producentů samé a jejích členů a zahrnuje pouze produkci ovoce a zeleniny, pro které je organizace producentů uznána. Hodnota produkce uvedené na trh může zahrnovat ovoce a zeleninu, které nemusí splňovat obchodní normy, pokud se uvedené normy podle článku 4 neuplatňují.
2. Hodnota produkce uvedené na trh zahrnuje produkci členů, kteří z organizace producentů vystupují nebo do ní vstupují. Členské státy stanoví podmínky k zamezení dvojího započítávání.
3. Hodnota produkce uvedené na trh nezahrnuje hodnotu výrobků z ovoce a zeleniny nebo jiných produktů, které nepatří do odvětví ovoce a zeleniny.
Hodnota produkce ovoce a zeleniny uváděných na trh a určených ke zpracování, které byly přepracovány na některý z výrobků z ovoce a zeleniny uvedených v příloze I části X nařízení (ES) č. 1234/2007 nebo na jakýkoli jiný výrobek uvedený v tomto článku a popsaný dále v příloze VI tohoto nařízení, ať už přepracování provedla organizace producentů, sdružení organizací producentů nebo producenti, kteří jsou jejich členy, či jejich dceřiné podniky uvedené v odstavci 9 tohoto článku, ať už sami, nebo formou svěření činností vnějším subjektům, se však vypočítá jako paušální sazba v procentech z fakturované hodnoty takových zpracovaných produktů. Tato paušální sazba činí:
a)
53 % pro ovocné šťávy;
b)
73 % pro koncentrované šťávy;
c)
77 % pro rajčatové koncentráty;
d)
62 % pro zmrazené ovoce a zeleninu;
e)
48 % pro konzervované ovoce a zeleninu;
f)
70 % pro konzervované houby rodu Agaricus (žampiony);
g)
81 % pro ovoce prozatímně konzervované ve slané vodě;
h)
81 % pro sušené ovoce;
i)
27 % pro jiné výrobky z ovoce a zeleniny;
j)
12 % pro zpracované aromatické byliny;
k)
41 % pro mletou papriku.
4. Členské státy mohou organizacím producentů povolit, aby do hodnoty produkce uvedené na trh zahrnuly hodnotu vedlejších produktů.
5. Hodnota produkce uvedené na trh zahrnuje hodnotu produktů stažených z trhu, s nimiž se naloží v souladu s ustanoveními čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, odhadem stanovenou ve výši průměrné ceny těchto produktů uvedených na trh organizací producentů v předchozím referenčním období.
6. Do hodnoty produkce uvedené na trh se započte pouze produkce organizace producentů nebo jejích členů, kterou na trh uvedla tato organizace. Produkce členů organizace producentů uvedená na trh jinou organizací producentů, kterou určí jejich vlastní organizace, podle čl. 125a odst. 2 písm. b) a c) nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 se započte do hodnoty produkce uvedené na trh u této druhé organizace producentů.
7. Produkce ovoce a zeleniny uvedená na trh se ve fázi „z organizace producentů“ fakturuje v případě potřeby jako produkt uvedený v příloze I části IX nařízení (ES) č. 1234/2007, který je připravený a balený, bez:
a)
DPH;
b)
nákladů na vnitřní dopravu, pokud je vzdálenost mezi místem sběrny a balírny organizace producentů a distribučním místem organizace producentů značná. Členské státy stanoví, o kolik se sníží fakturovaná hodnota produktů fakturovaných v různých fázích dodání nebo přepravy, a ve své vnitrostátní strategii řádně zdůvodní, jaká vzdálenost se rozumí pod pojmem „značná“.
8. Hodnota produkce uvedené na trh může být rovněž vypočítána ve fázi „ze sdružení organizace producentů“, a to na stejném základě jako v odstavci 7.
9. Hodnotu produkce uvedené na trh je také možno vypočítat ve fázi „po opuštění dceřiného podniku“ na tomtéž základě jako v odstavci 7, pokud alespoň 90 % kapitálu dceřiného podniku vlastní:
a)
jedna nebo více organizací producentů nebo sdružení organizací producentů a/nebo
b)
s výhradou schválení členským státem, členové organizací producentů nebo sdružení organizací producentů, přispívá-li tato skutečnost k dosažení cílů uvedených v čl. 122 prvním pododstavci písm. c) a v čl. 125b odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007.
10. V případě svěření činnosti vnějším subjektům se hodnota produkce uvedené na trh vypočítává ve fázi „z organizace producentů“ a zahrnuje přidanou hospodářskou hodnotu činnosti, kterou svěřila producentská organizace svým členům, třetím stranám nebo jinému dceřinému podniku, než který je uveden v odstavci 9.
11. Jestliže dojde ke snížení produkce v důsledku klimatického jevu, chorob rostlin nebo zvířat či napadení škůdci, veškerá pojistná plnění obdržená z těchto důvodů v rámci opatření pro pojištění úrody podle kapitoly III oddílu 6 nebo rovnocenných opatření řízených organizací producentů mohou být zahrnuta do hodnoty produkce uvedené na trh.
Článek 51
Referenční období
1. Roční strop podpory uvedený v čl. 103d odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 se vypočítává každý rok na základě hodnoty produkce uvedené na trh během referenčního období dvanácti měsíců, které stanoví členské státy.
2. Referenční období stanoví členské státy pro každou organizaci producentů jako:
a)
dvanáctiměsíční období začínající nejdříve 1. ledna tři roky před rokem, na který se žádá o podporu, a končící nejpozději 31. prosince roku předcházejícího před rokem, na který se žádá o podporu, nebo
b)
průměrnou hodnotu tří po sobě následujících dvanáctiměsíčních období začínajících nejdříve 1. ledna pět let před rokem, na který se žádá o podporu, a končících nejpozději 31. prosince roku předcházejícího před rokem, na který se žádá o podporu.
3. Toto dvanáctiměsíční období je účetním obdobím dotčené organizace producentů.
Metodika pro stanovování referenčního období se během operačního programu nemění, vyjma řádně odůvodněných situací.
4. Pokud dojde ke snížení hodnoty produktu nejméně o 35 % z důvodů, za něž organizace producentů nenese odpovědnost a jimž nemohla zabránit, vychází se z toho, že hodnota produkce uvedené na trh činí u tohoto produktu 65 % hodnoty v předcházejícím referenčním období.
Organizace producentů objasní příslušnému orgánu členského státu důvody podle prvního pododstavce.
5. Pokud nedávno uznané organizace producentů nemají dostatečné historické údaje o produkci uvedené na trh pro účely odstavce 2, za hodnotu produkce uvedené na trh se může považovat tržní hodnota produkce, kterou uvedla organizace producentů za účelem svého uznání.
První pododstavec se použije obdobně na nové členy organizace producentů, kteří vstupují do organizace poprvé.
6. Členské státy přijmou opatření nezbytná pro shromáždění informací o hodnotě produkce uvedené na trh organizacemi producentů, které nepředložily operační programy.
7. Odchylně od odstavců 1 a 6 se hodnota produkce uvedené na trh za referenční období vypočte v souladu s právními předpisy platnými v daném referenčním období.
V případě operačních programů schválených do 20. ledna 2010 se však hodnota produkce uvedené na trh do roku 2007 vypočítá na základě právních předpisů platných v referenčním období, zatímco hodnota produkce uvedené na trh od roku 2008 se vypočítá na základě právních předpisů platných v roce 2008.
V případě operačních programů schválených po 20. lednu 2010 se hodnota produkce uvedené na trh od roku 2008 vypočítá na základě právních předpisů platných v době, kdy byl operační program schválen.
Oddíl 2
Provozní fondy
Článek 52
Řídící činnosti
Členské státy zajistí, aby provozní fondy byly řízeny takovým způsobem, aby externí auditoři mohli každoročně zjistit a kontrolovat jejich výdaje a příjmy a udělovat osvědčení o výdajích a příjmech.
Článek 53
Financování provozních fondů
1. Finanční příspěvky do provozního fondu podle čl. 103b odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 určuje organizace producentů.
2. Všichni producenti mají možnost využívat provozní fond a všichni producenti mají možnost podílet se demokraticky na rozhodnutích o využívání provozního fondu organizace producentů a o finančních příspěvcích do provozního fondu.
Článek 54
Oznamování odhadované výše příspěvku
1. Organizace producentů oznámí svému členskému státu nejpozději do 15. září odhadovanou výši příspěvku Unie, příspěvku svých členů a organizace producentů samé do provozních fondů na následující rok spolu s operačními programy nebo žádostmi o schválení jejich změn.
Členské státy mohou stanovit pozdější datum než 15. září.
2. Výpočet odhadované výše příspěvku do provozních fondů se zakládá na operačních programech a hodnotě produkce uvedené na trh. Výpočet se rozdělí na výdaje na opatření na předcházení krizím a jejich řešení a na ostatní opatření.
Oddíl 3
Operační programy
Článek 55
Vnitrostátní strategie
1. Celková struktura a obsah vnitrostátní strategie podle čl. 103f odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 se stanoví v souladu s pokyny podle přílohy VII. Strategie může obsahovat i regionální prvky.
Vnitrostátní strategie zohledňuje všechna rozhodnutí přijatá a ustanovení schválená členskými státy podle části II hlavy II kapitoly II oddílů I a Ia nařízení (ES) č. 1234/2007 a této hlavy.
2. Vnitrostátní strategie, včetně začlenění vnitrostátního rámce podle čl. 103f odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007, se stanoví před tím, než se v daném roce předloží návrhy operačních programů. Vnitrostátní rámec se začlení po jeho předložení Komisi a po jeho případné změně v souladu s čl. 103f odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Součástí postupu vypracování vnitrostátní strategie je analýza výchozí situace, za jejíž provedení odpovídá členský stát. Při analýze se zjišťují a vyhodnocují potřeby, jež je nutno splnit, třídí potřeby z hlediska priority, určují cíle stanovené operačními programy ke splnění těchto prioritních potřeb, očekávané výsledky a kvantifikované cíle, jichž je třeba dosáhnout ve vztahu k výchozí situaci, a stanovují se nejvhodnější nástroje a akce pro dosahování těchto cílů.
4. Členské státy rovněž zajistí sledování a hodnocení vnitrostátní strategie a jejího provádění prostřednictvím operačních programů.
Vnitrostátní strategii lze pozměňovat, a to zejména na základě sledování a hodnocení. Tyto změny se provádějí před předložením návrhu operačních programů na daný rok.
5. Členské státy ve vnitrostátní strategii stanoví maximální procentní podíly z fondu, které lze vynaložit na jednotlivá opatření nebo druh akce či výdaje, aby tak byla zajištěna přiměřená rovnováha mezi různými opatřeními.
Článek 56
Vnitrostátní rámec pro environmentální opatření
1. Kromě předložení navrhovaného rámce podle čl. 103f odst. 1 druhého pododstavce nařízení (ES) č. 1234/2007 oznámí členské státy Komisi rovněž všechny změny vnitrostátního rámce, provedené postupem stanoveným v uvedeném pododstavci. Komise zpřístupní vnitrostátní rámec ostatním členským státům způsobem, jenž uzná za vhodný.
2. Vnitrostátní rámec uvádí v samostatném oddíle obecné požadavky na doplňkovost, soudržnost a soulad, které musí environmentální opatření vybraná v rámci operačního programu splňovat v souladu s čl. 103f odst. 1 prvním pododstavcem druhou větou nařízení (ES) č. 1234/2007. Komise poskytne členským státům vzor tohoto oddílu.
Vnitrostátní rámec stanoví také neúplný seznam environmentálních opatření a s nimi souvisejících podmínek použitelných v daném členském státě pro účely čl. 103c odst. 3 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007. U každého environmentálního opatření se ve vnitrostátním rámci uvede:
a)
odůvodnění akce na základě jejího dopadu na životní prostředí a
b)
konkrétní závazek nebo závazky z akce plynoucí.
3. Environmentální opatření podobná agroenvironmentálním závazkům podporovaným v rámci programu rozvoje venkova mají stejnou délku trvání jako uvedené závazky. Pokračují v následném operačním programu, pokud by doba trvání podobných agroenvironmentálních závazků byla delší než doba trvání původního operačního programu. Členské státy však mohou povolit kratší dobu trvání environmentálních opatření, nebo v řádně odůvodněných případech dokonce jejich zastavení, a to zejména na základě výsledků hodnocení v polovině období podle čl. 126 odst. 3 tohoto nařízení.
Vnitrostátní rámec obsahuje dobu trvání akcí podle prvního pododstavce a v případě potřeby povinnost pokračovat v akci v rámci následného operačního programu.
Článek 57
Doplňková pravidla členských států
Členské státy mohou přijmout pravidla doplňující nařízení (ES) č. 1234/2007 a toto nařízení, která se budou týkat způsobilosti opatření, akcí nebo výdajů v rámci operačních programů.
Článek 58
Vztah k programům rozvoje venkova
1. S výhradou odstavce 2 nelze akcím, na které se vztahují opatření stanovená tímto nařízením, udělit podporu v rámci programu nebo programů rozvoje venkova členských států schválených podle nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (9).
2. Pokud je opatřením potenciálně způsobilým podle tohoto nařízení výjimečně udělena podpora v souladu s čl. 5 odst. 6 nařízení (ES) č. 1698/2005, členské státy zajistí, aby příjemce mohl podporu na danou akci obdržet pouze v rámci jednoho režimu.
K tomuto účelu členské státy při začlenění opatření obsahujících takové výjimky do svých programů rozvoje venkova zajistí, aby vnitrostátní strategie podle článku 55 tohoto nařízení obsahovala kritéria a správní pravidla, která budou uplatňovat v programech rozvoje venkova.
3. V případě potřeby a aniž jsou dotčena ustanovení čl. 103a odst. 3, čl. 103d odst. 1 a 3 a článku 103e nařízení (ES) č. 1234/2007 a článku 47 tohoto nařízení, nepřekročí výše podpory pro opatření, na která se vztahuje toto opatření, výši použitelnou pro opatření v rámci programu rozvoje venkova.
4. Podpora pro environmentální opatření, vyjma pořízení stálých aktiv, je omezena na maximální částky stanovené v příloze I nařízení (ES) č. 1698/2005 pro agroenvironmentální platby. Tyto částky mohou být ve výjimečných případech zvýšeny, přičemž se zohlední zvláštní okolnosti, které je třeba zdůvodnit ve vnitrostátní strategii podle článku 55 tohoto nařízení a v operačních programech organizací producentů. Částky na environmentální opatření mohou být rovněž zvýšeny v zájmu podpory operací souvisejících s prioritami uvedenými v článku 16a nařízení (ES) č. 1698/2005.
5. Odstavec 4 se nepoužije na environmentální opatření, která se netýkají přímo ani nepřímo konkrétního pozemku.
Článek 59
Obsah operačních programů
Operační programy obsahují:
a)
popis výchozí situace, založený podle potřeby na společných ukazatelích výchozího stavu uvedených v příloze VIII;
b)
cíle programu se zřetelem na prognózy produkce a odbytu a vysvětlení, jak program přispívá k vnitrostátní strategii, a potvrzení, že je v souladu s vnitrostátní strategií, včetně jeho vyváženosti z hlediska činností. Charakteristika cílů odkazuje na cíle definované ve vnitrostátní strategii a vyznačuje měřitelné cíle, aby se usnadnilo sledování postupně dosahovaného pokroku při provádění programu;
c)
podrobný popis opatření, včetně opatření pro předcházení krizím a jejich řešení, který obsahuje jednotlivé akce a prostředky k dosažení uvedených cílů v jednotlivých letech provádění programu. V popisu musí být uvedeno, do jaké míry:
i)
různá opatření doplňují jiná opatření a jsou s nimi v souladu, včetně opatření financovaných nebo způsobilých pro podporu z jiných fondů Unie, zvláště pro podporu rozvoje venkova. V tomto ohledu se podle potřeby rovněž uvede zvláštní odkaz na opatření prováděná v rámci předchozích operačních programů,
ii)
z různých opatření neplyne žádné riziko dvojího financování z fondů Unie;
d)
dobu trvání programu a
e)
tato finanční hlediska:
i)
metodu výpočtu a výši finančních příspěvků,
ii)
postup při financování provozního fondu,
iii)
informace nutné k odůvodnění rozdílů ve výši příspěvků a
iv)
rozpočet a časový rozvrh pro vykonávání činností pro každý rok provádění programu.
Článek 60
Způsobilost akcí v rámci operačních programů
1. Operační programy nezahrnují akce ani výdaje uvedené na seznamu v příloze IX.
2. Výdaje v rámci operačních programů způsobilé pro podporu jsou omezeny na skutečně vzniklé náklady. Členské státy však mohou namísto toho předem a řádně odůvodněným způsobem stanovit standardní paušální sazby v těchto případech:
a)
pokud jsou tyto standardní paušální sazby uvedeny v příloze IX;
b)
u dodatečných vnějších dopravních nákladů na kilometr, porovnaných s náklady na kamionovou dopravu, vzniklých při použití železniční nebo lodní dopravy jako součást opatření ochrany životního prostředí a
c)
u dodatečných nákladů a ušlého příjmu v důsledku environmentálních opatření, vypočtených v souladu s čl. 53 odst. 2 nařízení Komise (ES) č. 1974/2006 (10).
Členské státy přezkoumají tyto sazby nejméně jednou za pět let.
3. Aby akce mohla být způsobilá, musí se u více než 50 % produktů (podle hodnoty), na které se akce vztahuje, jednat o produkty, pro něž je organizace producentů uznána. Aby mohly být do těchto 50 % započítány, musí tyto produkty pocházet od členů organizace producentů nebo od členů jiné organizace producentů či sdružení organizací producentů. Článek 50 se použije obdobně pro výpočet hodnoty.
4. Pro environmentální opatření platí tato pravidla:
a)
různá environmentální opatření lze kombinovat za předpokladu, že se navzájem doplňují a jsou navzájem slučitelná. V případě takové kombinace je při stanovení výše podpory zohledněn konkrétní ušlý příjem a dodatečné náklady vzniklé v důsledku této kombinace;
b)
závazky týkající se omezení používání hnojiv, přípravků na ochranu rostlin nebo jiných prostředků mohou být přijaty pouze tehdy, pokud mohou být tato omezení posouzena takovým způsobem, který poskytne dostatečnou záruku ohledně dodržení uvedených závazků;
c)
akce spojené s nakládáním s obaly šetrným k životnímu prostředí musí být řádně odůvodněny a musí překračovat požadavky stanovené členským státem v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 94/62/ES (11).
Členské státy stanoví ve vnitrostátních strategiích podle článku 55 tohoto nařízení maximální procentní podíl ročních výdajů v rámci operačního programu, který je možno vynaložit na akce spojené s nakládáním s obaly šetrným k životnímu prostředí. Tento procentní podíl nesmí být vyšší než 20 %, pokud se nezohledňují zvláštní vnitrostátní nebo regionální okolnosti, které je třeba ve vnitrostátní strategii odůvodnit.
5. Investice, včetně investic v rámci leasingových smluv, jejichž doba splácení překročí délku operačního programu, mohou být v řádně hospodářsky odůvodněných případech převedeny do následného operačního programu, a to zejména v případech, kdy je doba fiskální amortizace delší než pět let.
V případě náhrad za investice je zbytková hodnota nahrazovaných investic:
a)
přičtena k provoznímu fondu organizace producentů nebo
b)
odečtena od nákladů na náhradu.
6. Investice nebo akce se mohou provádět v jednotlivých podnicích nebo v prostorách členů organizací producentů či sdružení organizací producentů, a to i v případě, že jsou akce svěřeny členům organizace producentů nebo sdružení organizací producentů, pokud přispívají k cílům operačního programu. Vystoupí-li člen z organizace producentů, členské státy zajistí, aby byla investice nebo její zbytková hodnota navrácena. V řádně odůvodněných případech však mohou členské státy stanovit, že organizace producentů nemusí investici či její zbytkovou hodnotu vracet.
7. Investice a akce spojené s přepracováním ovoce a zeleniny na výrobky z ovoce a zeleniny mohou být způsobilé k podpoře, pokud tyto investice a akce sledují cíle uvedené v čl. 103c odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007, včetně cílů uvedených v čl. 122 prvním pododstavci písm. c) uvedeného nařízení, a pokud jsou uvedeny ve vnitrostátní strategii podle čl. 103f odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 61
Doklady, které je třeba předložit
K operačním programům se přikládá zejména:
a)
doklad o zřízení provozního fondu;
b)
písemný závazek organizace producentů, že bude dodržovat nařízení (ES) č. 1234/2007 a toto nařízení, a
c)
písemný závazek organizace producentů, že nepřijala a nepřijme přímo ani nepřímo žádný jiný finanční příspěvek od Unie nebo od členského státu, pokud jde o akce, které mají nárok na podporu podle tohoto nařízení.
Článek 62
Operační programy sdružení organizací producentů
1. Členský stát může povolit sdružení organizací producentů, aby předložilo celý nebo částečný operační program, v němž budou uvedeny akce, jež byly stanoveny v operačních programech dvou nebo několika organizací producentů, které jsou jeho členy, ale které se neuskutečnily.
2. Operační programy sdružení organizací producentů se posuzují společně s operačními programy organizací producentů, které jsou jeho členy, a to včetně plnění cílů a omezení uvedených v článku 103c nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Členské státy zajistí, aby
a)
akce byly plně financovány z příspěvků členů sdružení organizací producentů, kteří jsou organizacemi producentů, vyplácených z provozních fondů těchto organizací producentů. Tyto akce však mohou financovat částkou úměrnou příspěvku organizací producentů, které jsou členy sdružení, členové sdružení organizací producentů, kteří nejsou organizacemi producentů podle článku 34;
b)
tyto akce a odpovídající finanční účast byly uvedeny v operačních programech všech zúčastněných organizací producentů;
c)
nehrozilo nebezpečí dvojího financování.
4. Články 58, 59 a 60, čl. 61 písm. b) a c) a články 63 až 67 se použijí obdobně na operační programy sdružení organizací producentů. Vyváženost z hlediska činností podle čl. 59 písm. b) se však nevyžaduje u částečných operačních programů sdružení organizací producentů.
Článek 63
Lhůta pro podání
1. Organizace producentů předkládají operační programy ke schválení příslušnému orgánu v členském státě, v němž má organizace producentů své sídlo, nejpozději do 15. září roku, který předchází roku, v němž se mají operační programy provádět. Členské státy však mohou toto datum posunout.
2. Jestliže právnická osoba nebo jasně vymezená složka právnické osoby, včetně seskupení producentů, předloží žádost o uznání za organizaci producentů, může zároveň předložit ke schválení operační program uvedený v odstavci 1. Schválení operačního programu je podmíněno získáním uznání nejpozději do data stanoveného v čl. 64 odst. 2.
Článek 64
Rozhodnutí
1. Příslušný orgán členského státu podle potřeby:
a)
schvaluje výši provozních fondů a operační programy, které splňují požadavky nařízení (ES) č. 1234/2007 a požadavky této kapitoly;
b)
schvaluje operační programy, pokud organizace producentů přijme určité změny, nebo
c)
zamítne operační programy nebo jejich části.
2. Příslušný orgán členského státu přijme rozhodnutí o operačních programech a provozních fondech do 15. prosince roku, v němž byly předloženy.
Členské státy oznámí tato rozhodnutí organizacím producentů do 15. prosince.
V řádně zdůvodněných případech však může příslušný orgán členského státu rozhodnout o operačních programech a provozních fondech do 20. ledna po datu předložení. Rozhodnutí o schválení může stanovit, že výdaje jsou způsobilé od 1. ledna roku následujícího po předložení.
Článek 65
Změny operačních programů pro následující roky
1. Organizace producentů mohou nejpozději do 15. září žádat o změny operačních programů (včetně doby jejich trvání), které mají platit od 1. ledna následujícího roku.
Členské státy však mohou datum pro předkládání žádostí posunout.
2. K žádostem o změny se přikládá podkladová dokumentace, v níž se uvádí důvod, povaha a důsledky navrhovaných změn.
3. Příslušný orgán členského státu přijme rozhodnutí o změnách operačních programů do 15. prosince roku podání žádosti.
V řádně zdůvodněných případech však může příslušný orgán členského státu rozhodnout o změně operačních programů do 20. ledna po datu předložení žádosti. Rozhodnutí o schválení může stanovit, že výdaje jsou způsobilé od 1. ledna roku následujícího po předložení žádosti.
Článek 66
Změny operačních programů během roku
1. Členské státy mohou povolit změny operačních programů během roku za podmínek, které samy určí.
2. Příslušný orgán členského státu přijme rozhodnutí o změnách operačních programů požadovaných podle odstavce 1 do 20. ledna roku následujícího po roce, pro který se o změny žádá.
3. Příslušný orgán členského státu může organizacím producentů povolit, aby během roku:
a)
provedly své operační programy pouze zčásti;
b)
změnily obsah operačního programu;
c)
zvýšily částku provozního fondu maximálně o 25 % původně schválené částky nebo tuto částku snížily o procentní podíl, jejž určí členské státy, pokud zůstanou zachovány všeobecné cíle operačního programu. Členské státy mohou tento procentní podíl zvýšit v případě fúze organizací producentů podle čl. 29 odst. 1;
d)
v případě uplatnění článku 93 zvýšily částku v provozním fondu o vnitrostátní finanční podporu.
4. Členské státy určí podmínky, za nichž mohou být operační programy během roku změněny bez předchozího schválení příslušným orgánem členského státu. Tyto změny jsou způsobilé pro podporu pouze v případě, že je organizace producentů neprodleně oznámí příslušnému orgánu.
Článek 67
Doba provádění operačních programů
1. Operační programy se provádějí v ročních obdobích od 1. ledna do 31. prosince.
2. Operační programy schválené nejpozději 15. prosince se provádějí od 1. ledna následujícího roku.
Provádění programů schválených po 15. prosinci se posouvá o jeden rok.
Odchylně od prvního a druhého pododstavce tohoto odstavce je v případě použití čl. 64 odst. 2 třetího pododstavce nebo čl. 65 odst. 3 druhého pododstavce provádění operačních programů schválených podle uvedených ustanovení zahájeno nejpozději 31. ledna následujícího po jejich schválení.
Oddíl 4
Podpora
Článek 68
Schválená výše podpory
1. Členské státy oznámí organizacím producentů a sdružením organizací producentů schválenou výši podpory podle čl. 103 g odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 do 15. prosince roku, který předchází roku, na nějž je podpora požadována.
2. V případě použití čl. 64 odst. 2 třetího pododstavce nebo čl. 65 odst. 3 druhého pododstavce oznámí členské státy schválenou výši podpory do 20. ledna roku, na který je podpora požadována.
Článek 69
Žádosti o podporu
1. Organizace producentů podávají příslušnému orgánu členského státu žádost o podporu nebo o zbývající částku podpory na každý operační program, na který je podpora požadována, do 15. února roku následujícího po roce, na který je podpora požadována.
2. K žádostem o podporu se přikládá podkladová dokumentace, v níž se uvádí:
a)
požadovaná podpora;
b)
hodnota produkce uvedené na trh;
c)
finanční příspěvky vybrané od členů organizace producentů a příspěvky organizace producentů samé;
d)
výdaje vynaložené v rámci operačního programu;
e)
výdaje týkající se předcházení krizím a jejich řešení rozdělené podle jednotlivých akcí;
f)
podíl provozního fondu vynaložený na opatření pro předcházení krizím a jejich řešení, rozdělený podle jednotlivých akcí;
g)
soulad s čl. 103c odst. 2, s čl. 103c odst. 3 prvním pododstavcem a s článkem 103d nařízení (ES) č. 1234/2007;
h)
písemný závazek, že organizace producentů neobdržela dvojí financování ze strany Unie nebo vnitrostátní financování, pokud jde o opatření nebo akce, na které může být poskytnuta podpora podle tohoto nařízení, a
i)
důkaz o provedení dotčené akce v případě žádosti o platbu na základě standardní paušální sazby podle čl. 60 odst. 2.
3. Žádosti o podporu se mohou vztahovat na plánované, avšak neuskutečněné výdaje, pokud se prokáže, že:
a)
dotčené činnosti nemohly být provedeny do 31. prosince roku provádění operačního programu z důvodů, které dotčená organizace producentů nemohla ovlivnit;
b)
tyto činnosti mohou být provedeny do 30. dubna roku následujícího po roce, na který bylo zažádáno o podporu, a
c)
rovnocenný příspěvek organizace producentů zůstává v provozním fondu.
Podpora se vyplatí a jistota složená podle čl. 71 odst. 3 se uvolní pouze pod podmínkou, že se do 30. dubna roku následujícího po roce, pro který byly dotčené výdaje naplánovány, prokáže uskutečnění plánovaných výdajů uvedených v prvním pododstavci písm. b), a na základě skutečně vzniklého nároku na podporu.
4. Pokud jsou žádosti podány po datu stanoveném v odstavci 1, podpora se sníží o 1 % za každý den prodlení.
Ve výjimečných a náležitě odůvodněných případech může příslušný orgán členského státu přijmout žádosti po datu stanoveném v odstavci 1, pokud byly provedeny nezbytné kontroly a byla dodržena lhůta pro výplatu stanovená v článku 70.
5. Sdružení organizací producentů mohou podat žádost o podporu podle odstavce 1 za své členy a jejich jménem, pokud jsou tito členové organizacemi producentů a pokud je u každého člena předložena podkladová dokumentace požadovaná podle odstavce 2. Organizace producentů jsou konečnými příjemci podpory.
Článek 70
Výplata podpory
Členské státy vyplatí podporu do 15. října roku následujícího po roce provádění programu.
Článek 71
Zálohy
1. Členské státy mohou organizacím producentů povolit, aby zažádaly o to, aby jim byla jako záloha vyplacena část podpory odpovídající předvídatelným výdajům vznikajícím v rámci operačního programu během tří až čtyřměsíčního období začínajícího v měsíci, v němž byla žádost o zálohu podána.
2. Žádosti o zálohy se podávají podle rozhodnutí členského státu buď v režimu tří měsíců v lednu, dubnu, červenci a říjnu, nebo v režimu čtyř měsíců v lednu, květnu a září.
Celková částka záloh vyplacených na daný rok nesmí přesáhnout 80 % výše podpory původně schválené pro daný operační program.
3. Podle nařízení Komise (EHS) č. 2220/85 se zálohy vyplácejí až po složení jistoty rovnající se 110 % zálohy (12).
Členské státy stanoví podmínky, které zajistí, aby byly finanční příspěvky do provozního fondu vybírány v souladu s článkem 52 a článkem 53 tohoto nařízení a aby byly dříve vyplacené zálohy a odpovídající příspěvek organizace producentů skutečně vynaloženy.
4. Žádosti o uvolnění jistoty se mohou podávat během roku, v němž program probíhá, a musí k nim být přiložena podkladová dokumentace, jako např. faktury a doklady prokazující provedení platby.
Jistoty se uvolňují až do 80 % vyplacených záloh.
5. Zásadním požadavkem ve smyslu čl. 20 odst. 2 nařízení (EHS) č. 2220/85 je provedení operací stanovených v operačních programech při dodržení závazků stanovených v čl. 61 písm. b) a c) tohoto nařízení.
Při nedodržení zásadního požadavku nebo při závažném porušení závazků stanovených v čl. 61 písm. b) a c) jistota propadne, aniž jsou dotčeny jiné sankce nebo postihy, které je možné použít podle kapitoly V oddílu 3.
V případě nesplnění jiných požadavků jistota propadá v poměru k závažnosti zjištěné nesrovnalosti.
6. Členské státy mohou u záloh stanovit jejich minimální výši a lhůty.
Článek 72
Částečné platby
Členské státy mohou organizacím producentů povolit, aby žádaly o proplacení části podpory odpovídající částkám, které již byly v rámci operačního programu vynaloženy.
Žádosti lze podávat kdykoli, avšak maximálně třikrát během jednoho roku. Musí k nim být přiložena podkladová dokumentace, jako např. faktury a doklady prokazující provedení platby.
Platby související se žádostmi o vyplacení části podpory nesmějí převyšovat 80 % části podpory odpovídající částkám, které již byly v rámci operačního programu za dané období vynaloženy. Členské státy mohou u částečných plateb stanovit jejich minimální výši a lhůty pro podání žádostí.
KAPITOLA III
Opatření pro předcházení krizím a jejich řešení
Oddíl 1
Obecná ustanovení
Článek 73
Volba opatření pro předcházení krizím a jejich řešení
Členské státy mohou stanovit, že se na jejich území nepoužije jedno nebo více opatření uvedených v čl. 103c odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 74
Úvěry na financování opatření pro předcházení krizím a jejich řešení
Úvěry čerpané na financování opatření pro předcházení krizím a jejich řešení podle čl. 103c odst. 2 třetího pododstavce nařízení (ES) č. 1234/2007, jejichž lhůta splácení přesahuje dobu trvání operačního programu, mohou být z oprávněných hospodářských důvodů převedeny do následného operačního programu.
Oddíl 2
Stahování z trhu
Článek 75
Definice
Tento oddíl stanoví pravidla pro stahování z trhu podle čl. 103c odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007.
Pro účely této kapitoly se pojmy „produkty stažené z trhu“,„stažené produkty“ a „produkty nenabízené k prodeji“ rozumějí produkty, které jsou takto staženy z trhu.
Článek 76
Obchodní normy
1. Jestliže pro daný produkt existuje obchodní norma podle hlavy II, musí takový produkt stažený z trhu této normě odpovídat, s výjimkou ustanovení o obchodní úpravě a označování produktů. Produkty mohou být staženy hromadně bez ohledu na jejich velikost, jsou-li splněny minimální požadavky pro třídu II, zejména pokud jde o jakost a velikost.
Malé produkty definované v příslušné normě však musí splňovat platnou obchodní normu, včetně ustanovení o obchodní úpravě a označování produktů.
2. Jestliže pro daný produkt žádná taková obchodní norma neexistuje, musí produkty stažené z trhu splňovat minimální požadavky stanovené v příloze X. Členské státy mohou stanovit dodatečná pravidla doplňující uvedené minimální požadavky.
Článek 77
Tříletý průměr pro stažení z trhu k bezplatnému rozdělení
1. Pětiprocentní omezení objemu produkce uvedené na trh podle čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 se vypočte na základě aritmetického průměru celkových objemů produktů, pro něž je uznána organizace producentů a které byly prostřednictvím organizace producentů uvedeny na trh během tří předcházejících let.
2. U nedávno uznaných organizací producentů se pro hospodářské roky před uznáním použijí tyto údaje:
a)
jestliže organizace byla seskupením producentů, pak podle potřeby rovnocenné údaje za takové seskupení producentů; nebo
b)
objem zohledněný v žádosti o uznání.
Článek 78
Předběžné oznámení o stažení z trhu
1. Organizace producentů a sdružení organizací producentů oznamují příslušným orgánům členského státu předem telefaxem nebo elektronicky všechna plánovaná stažení z trhu.
V tomto oznámení je zejména uveden seznam produktů, na které se intervence vztahuje, a jejich hlavní vlastnosti podle příslušných obchodních norem, odhadované množství jednotlivých dotčených produktů, jejich předpokládané určení a místo, na kterém mohou být stažené produkty zkontrolovány podle článku 108.
Oznámení obsahují potvrzení, že stažené produkty splňují platné obchodní normy nebo minimální požadavky uvedené v článku 76.
2. Členské státy stanoví pro organizace producentů prováděcí pravidla týkající se oznámení podle odstavce 1, zejména pokud jde o lhůty.
3. Ve lhůtách podle odstavce 2 členské státy:
a)
buď provedou kontrolu podle čl. 108 odst. 1, a pokud nejsou zjištěny žádné nesrovnalosti, schválí stažení v souladu s kontrolou, nebo
b)
v případech podle čl. 108 odst. 3 neprovádějí kontrolu podle čl. 108 odst. 1 a telefaxem nebo elektronicky o tom organizaci producentů informují a schválí oznámené stažení.
Článek 79
Podpora
1. Podpora na stažení z trhu, složená z příspěvku Unie a z příspěvku organizace producentů, nesmí převyšovat částky stanovené v příloze XI pro produkty uvedené v dané příloze. U ostatních produktů stanoví maximální výši podpory členské státy.
V případě, že organizace producentů obdržela od třetích stran náhradu za produkty stažené z trhu, snižuje se podpora uvedená v prvním pododstavci o čisté příjmy dosažené organizacemi producentů z produktů stažených z trhu. Aby byly dotčené produkty způsobilé pro podporu, musí být staženy z trhu s ovocem a zeleninou.
2. Stažení z trhu nesmí u žádného produktu překročit 5 % podíl objemu produkce uvedené na trh danou organizací producentů. Při určování tohoto procentního podílu se však nezohledňují množství, s nimiž se nakládá jedním ze způsobů uvedených v čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 nebo jakýmkoli jiným způsobem schváleným členskými státy podle čl. 80 odst. 2 tohoto nařízení.
Objem produkce uvedené na trh se vypočte jako průměr objemu produkce uvedené na trh v předchozích třech letech. Pokud tento údaj není k dispozici, použije se objem produkce uvedené na trh, pro kterou byla organizace producentů uznána.
Procentní podíly uvedené v prvním pododstavci jsou roční průměry za období posledních tří let s ročním rozpětím pro překročení ve výši 5 %.
3. Finanční podpora Unie v případě ovoce a zeleniny stažených z trhu, které byly bezplatně rozděleny mezi dobročinné organizace a instituce podle čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, se vztahuje pouze na platby týkající se produktů, s nimiž bylo naloženo v souladu s odstavcem 1 tohoto článku, a na náklady uvedené v čl. 81 odst. 1 a čl. 82 odst. 1 tohoto nařízení.
Článek 80
Určení stažených produktů
1. Členské státy stanoví přípustná určení pro produkty stažené z trhu. Přijmou předpisy zajišťující, aby stažení produktu z trhu ani jeho určení nemělo nepříznivý dopad na životní prostředí ani žádné nepříznivé rostlinolékařské důsledky. Náklady vzniklé organizacím producentů v důsledku dosažení souladu s těmito předpisy jsou způsobilé jako součást podpory na stažení z trhu v rámci operačního programu.
2. Určení podle odstavce 1 zahrnují bezplatné rozdělení ve smyslu čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 a rovnocenná určení schválená členskými státy.
Členské státy mohou umožnit dobročinným organizacím a institucím uvedeným v čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, aby požadovaly od konečného příjemce produktů stažených z trhu symbolický příspěvek v případě, že tyto produkty prošly zpracováním.
Příjemcům bezplatně rozdělených produktů je možno povolit, aby zaplatili zpracovatelům ovoce a zeleniny v naturáliích, pokud tato platba kompenzuje pouze náklady na zpracování a pokud členský stát, v němž dochází k platbě, stanovil pravidla, která zajistí, aby zpracované produkty byly skutečně určeny ke spotřebě konečnými příjemci podle druhého pododstavce.
Členské státy přijmou veškeré nezbytné kroky, aby usnadnily kontakty a spolupráci mezi organizacemi producentů a dobročinnými organizacemi a institucemi podle čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, které schválily.
3. Postoupení produktů zpracovatelskému průmyslu je možné. Členské státy přijmou prováděcí předpisy zajišťující, aby v Unii nedošlo k narušení hospodářské soutěže v dotčených odvětvích ani u dovezených produktů a aby se stažené produkty nedostaly znovu na trh. Alkohol získaný destilací se použije výhradně pro průmyslové nebo energetické účely.
Článek 81
Dopravní náklady
1. Náklady na přepravu pro bezplatné rozdělení všech produktů stažených z trhu jsou způsobilé v rámci operačního programu na základě paušálních částek stanovených v závislosti na vzdálenosti mezi místem stažení a místem dodávky podle přílohy XII.
V případě námořní přepravy určují členské státy vzdálenost mezi místem stažení z trhu a místem dodávky. Pokud je možná pozemní přeprava, nesmí náhrada přesahovat náklady na pozemní přepravu po nejkratší trase mezi místem nakládky a teoretickým místem dodání. Pro částky stanovené v příloze XII se používá opravný koeficient 0,6.
2. Náklady na přepravu jsou hrazeny straně, která skutečně nese finanční náklady na příslušnou přepravní operaci.
Platbu je možné provést pouze po předložení podkladové dokumentace, která obsahuje zejména tyto údaje:
a)
názvy přijímajících organizací;
b)
množství dotčených produktů;
c)
převzetí přijímajícími organizacemi a použité dopravní prostředky a
d)
vzdálenost mezi místem stažení z trhu a místem dodávky.
Článek 82
Náklady na třídění a balení
1. Náklady na třídění a balení ovoce a zeleniny stažených z trhu a určených k bezplatnému rozdělení jsou způsobilé v rámci operačních programů v případě produktů v baleních o čisté hmotnosti menší než 25 kilogramů s paušální sazbou stanovenou v příloze XIII části A.
2. Balení produktů určených k bezplatnému rozdělování jsou opatřena evropským znakem a jedním (nebo několika) z nápisů uvedených v příloze XIII části B.
3. Náklady na třídění a balení jsou hrazeny organizaci producentů, která tyto operace provedla.
Platbu je možné provést pouze po předložení podkladové dokumentace, která obsahuje zejména tyto údaje:
a)
názvy přijímajících organizací;
b)
množství dotčených produktů a
c)
převzetí přijímajícími organizacemi, s uvedením druhu obchodní úpravy.
Článek 83
Podmínky pro příjemce stažených produktů
1. Příjemci stažených produktů podle čl. 103d odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 se zavazují:
a)
dodržovat ustanovení tohoto nařízení;
b)
vést samostatné skladové a finanční výkazy pro příslušné operace;
c)
podrobit se kontrolám podle právních předpisů Unie a
d)
předložit podkladovou dokumentaci o konečném určení každého příslušného produktu ve formě přejímacího listu (nebo rovnocenného dokladu), který potvrzuje, že stažené produkty byly převzaty třetí stranou za účelem jejich bezplatného rozdělení.
Členské státy však mohou rozhodnout, že příjemci nemusí vést výkazy ani účetnictví podle písm. b) prvního pododstavce, pokud dostávají pouze malá množství a pokud státy posoudí riziko jako nízké. O tomto rozhodnutí a jeho odůvodnění se provede záznam.
2. Příjemci stažených produktů pro jiná určení se zavazují:
a)
dodržovat ustanovení tohoto nařízení;
b)
vést samostatné skladové a finanční výkazy pro příslušné operace, pokud to členské státy posoudí jako vhodné i přes skutečnost, že produkt byl před dodáním denaturován;
c)
podrobit se kontrolám podle právních předpisů Unie a
d)
v případě stažených produktů určených pro destilaci se rovněž zavazují, že nezažádají o dodatečnou podporu pro alkohol vyrobený z příslušných produktů.
Oddíl 3
Sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení
Článek 84
Definice sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení
1. Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„sklízením nezralého ovoce a zeleniny“ se rozumí úplné sklizení neobchodovatelných produktů v určité oblasti, které se provádí před počátkem obvyklé sklizně. Dotčené produkty nesmějí být poškozeny ještě před sklizní nezralého ovoce a zeleniny, a to ani klimatickými podmínkami, chorobou, ani jiným způsobem;
b)
„nesklízením“ se rozumí situace, kdy se z dotčené oblasti nesklidí během normálního produkčního cyklu žádná produkce k obchodním účelům. Zničení produktů v důsledku klimatického jevu nebo napadení chorobou se nepokládá za nesklízení.
2. Sklízení nezralého ovoce a zeleniny a nesklízení doplňuje běžné pěstitelské postupy a liší se od nich.
Článek 85
Podmínky sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení
1. Pokud jde o sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení, členské státy:
a)
přijmou prováděcí předpisy k těmto opatřením, včetně předběžného oznámení o nesklízení nebo sklízení nezralého ovoce a zeleniny, jeho obsahu a lhůtách, výše náhrad k výplatě a používání opatření, a dále stanoví podrobný seznam produktů způsobilých v rámci opatření;
b)
přijmou předpisy zajišťující, aby provedení opatření nemělo nepříznivý dopad na životní prostředí ani nepříznivé rostlinolékařské důsledky;
c)
zkontrolují, zda jsou opatření správně uplatňována, včetně ustanovení podle písmen a) a b), a pokud tomu tak není, neschválí použití opatření.
2. Organizace producentů a sdružení organizací producentů oznamují příslušným orgánům členského státu předem telefaxem nebo elektronicky všechna plánovaná sklízení nezralého ovoce a zeleniny či jejich nesklízení.
Do prvního oznámení v každém roce za daný produkt zahrnou analýzu založenou na očekávané tržní situaci, která odůvodňuje sklízení nezralého ovoce a zeleniny jako opatření pro předcházení krizím.
3. Sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení nesmí být zároveň uplatněno na stejný produkt a stejnou oblast během jednoho roku, ani během dvou po sobě následujících let.
4. Vyrovnávací platby, které zahrnují jak příspěvek Unie, tak i příspěvek organizace producentů na sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení, stanoví členský stát podle odst. 1 písm. a) jako platby na hektar:
a)
tak, aby zahrnovaly pouze dodatečné náklady vzniklé použitím opatření, s ohledem na environmentální a rostlinolékařské řízení nezbytné pro dodržení ustanovení přijatých podle odst. 1 písm. b), nebo
b)
tak, aby zahrnovaly nejvýše 90 % maximální míry podpory na stažení z trhu podle článku 79.
Oddíl 4
Propagace a komunikace
Článek 86
Provádění propagačních a komunikačních opatření
1. Členské státy přijmou prováděcí předpisy k uplatňování propagačních a komunikačních opatření. Tyto předpisy musí v případě potřeby umožnit rychlé použití opatření.
2. Akce v rámci propagačních a komunikačních opatření doplňují veškeré probíhající propagační a komunikační akce, které nesouvisí s opatřeními pro předcházení krizím a jejich řešení uplatňovanými dotčenou organizací producentů.
Oddíl 5
Odborná příprava
Článek 87
Provádění vzdělávacích opatření
Členské státy přijmou prováděcí předpisy k provádění vzdělávacích opatření.
Oddíl 6
Pojištění sklizně
Článek 88
Cíl pojištění sklizně
Pojištění sklizně řídí organizace producentů a toto pojištění přispívá k zabezpečení příjmů producentů a k pokrytí tržních ztrát vzniklých organizaci producentů nebo jejím členům, pokud jsou postiženi přírodní pohromou, klimatickými jevy, a případně chorobami rostlin nebo škůdci.
Článek 89
Provádění pojištění sklizně
1. Členské státy přijmou prováděcí předpisy v oblasti pojištění sklizně, včetně předpisů nutných pro zajištění, že pojistnými opatřeními nebude narušena hospodářská soutěž na pojistném trhu.
2. Členské státy mohou dodatečným vnitrostátním financováním přispívat k podpoře opatření k pojištění sklizně, která využívají prostředky z provozního fondu. Celková veřejná podpora na pojištění sklizně však nesmí překročit:
a)
80 % nákladů na pojistné hrazené producenty jako pojištění proti ztrátám způsobeným nepříznivými klimatickými jevy srovnatelnými s přírodní pohromou;
b)
50 % nákladů na pojistné hrazené producenty jako pojištění proti:
i)
ztrátám uvedeným v písmenu a) a proti jiným ztrátám způsobeným nepříznivými klimatickými jevy a
ii)
ztrátám způsobených chorobami zvířat a rostlin nebo škůdci.
Limit stanovený v prvním pododstavci písm. b) platí i v těch případech, kdy je jinak provozní fond způsobilý pro 60 % finanční podpory Unie podle čl. 103d odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Pojištění sklizně nekryje platby pojistného, které nahrazují producentům více než 100 % utrpěné ztráty příjmů, s přihlédnutím k veškerým náhradám, které producenti obdrží z jiných režimů podpory souvisejících s pojištěným rizikem.
4. Pro účely tohoto článku má pojem „nepříznivý klimatický jev srovnatelný s přírodní pohromou“ stejný význam jako v čl. 2 odst. 8 nařízení Komise (ES) č. 1857/2006 (13).
Oddíl 7
Podpora na správní náklady na zřizování vzájemných fondů
Článek 90
Podmínky podpory na správní náklady na zřizování vzájemných fondů
1. Členské státy přijmou prováděcí předpisy týkající se podpory na správní náklady na zřizování vzájemných fondů.
2. Podpora na správní náklady na zřizování vzájemných fondů sestává z příspěvku Unie a z příspěvku organizace producentů. Celková výše podpory na správní náklady na zřizování vzájemných fondů nesmí překročit tento podíl příspěvku organizace producentů do vzájemného fondu v prvním, druhém a třetím roce jeho fungování:
a)
10 %, 8 % a 4 % v členských státech, které přistoupily k Evropské unii dne 1. května 2004 nebo později;
b)
5 %, 4 % a 2 % v ostatních členských státech.
3. Organizace producentů může obdržet podporu podle odstavce 2 pouze jednou a pouze v prvních třech letech fungování fondu. Pokud požádá organizace producentů o podporu až ve druhém nebo třetím roce fungování fondu, bude podpora činit:
a)
8 % a 4 % v členských státech, které přistoupily k Evropské unii dne 1. května 2004 nebo později;
b)
4 % a 2 % v ostatních členských státech.
4. Členské státy mohou stanovit stropy pro částky, které může organizace producentů obdržet jako podporu na správní náklady na zřizování vzájemných fondů.
KAPITOLA IV
Vnitrostátní finanční podpora
Článek 91
Stupeň organizovanosti producentů
1. Pro účely čl. 103e odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 se stupeň organizovanosti producentů v určitém regionu členského státu vypočítá jako hodnota produkce ovoce a zeleniny vyprodukované v daném regionu a uvedené na trh organizacemi producentů, sdruženími organizací producentů a seskupeními producentů vydělená celkovou hodnotou produkce ovoce a zeleniny vyprodukované v daném regionu.
2. Stupeň organizovanosti producentů v určitém regionu členského státu se pokládá za obzvláště nízký, pokud jeho průměrná hodnota vypočtená podle odstavce 1 činí za poslední tři roky, za něž jsou údaje k dispozici, méně než 20 %.
Vnitrostátní finanční podporu je možné čerpat pouze na produkci ovoce a zeleniny vyprodukovanou v regionu uvedeném v tomto článku. Pro účely této kapitoly se za region pokládá určitá část území členského státu vymezená na základě její správní, zeměpisné nebo hospodářské charakteristiky.
Článek 92
Schvalování výplaty vnitrostátní finanční podpory
1. Členské státy předkládají Komisi žádost o schválení poskytnutí vnitrostátní finanční podpory podle čl. 103e odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 pro operační programy, které mají být provedeny ve kterémkoli příslušném kalendářním roce, do 31. ledna daného roku.
Žádost je doprovázena dokladem prokazujícím, že stupeň organizovanosti producentů v dotčeném regionu je obzvláště nízký podle definice v článku 91 tohoto nařízení a že podporu lze čerpat pouze na produkty odvětví ovoce a zeleniny vyprodukované v daném regionu, a dále údaji o dotčené organizaci producentů, výši příslušné podpory a podílu finančních příspěvků poskytovaných v souladu s čl. 103b odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007.
2. Komise schválí nebo zamítne žádost do tří měsíců od jejího předložení. Neodpoví-li Komise v této lhůtě, považuje se žádost za schválenou.
Pokud je žádost neúplná, přeruší se tříměsíční lhůta a členský stát je informován o zjištěných nesrovnalostech. Přerušení nabývá účinnosti ode dne, kdy je o něm členský stát informován, a trvá do obdržení kompletní žádosti.
Článek 93
Změny operačního programu
Organizace producentů, která chce žádat o vnitrostátní finanční podporu, upraví podle potřeby svůj operační program podle článků 65 nebo 66.
Článek 94
Žádost o platbu a platba vnitrostátní finanční podpory
1. Organizace producentů žádají o vnitrostátní finanční podporu a členské státy tuto podporu vyplácejí podle článků 69 až 70.
2. Členské státy mohou přijmout doplňující pravidla týkající se platby vnitrostátní finanční podpory, včetně možnosti poskytnout zálohu a částečnou platbu.
Článek 95
Uhrazení vnitrostátní finanční podpory Unií
1. Členské státy mohou požádat Unii o uhrazení schválené vnitrostátní finanční podpory skutečně vyplacené organizacím producentů nejpozději do 1. ledna druhého roku následujícího po roce provádění programu.
Žádost je doprovázena dokladem prokazujícím, že ve třech ze čtyř předchozích let byly splněny podmínky uvedené v čl. 103e odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007, a dále údaji o dotčených organizacích producentů, výši skutečně vyplacené podpory a popisem provozního fondu rozděleným na celkovou výši, příspěvky Unie, členského státu (vnitrostátní finanční podpora) a organizací producentů a členů.
2. Komise přijme rozhodnutí o schválení nebo zamítnutí této žádosti. Žádost se zamítne, pokud nebyla dodržena pravidla o schvalování a uhrazení vnitrostátní finanční podpory či pokud žádající členský stát nedodržel pravidla týkající se organizací producentů, provozního fondu a operačních programů stanovená v tomto nařízení nebo v nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Jestliže bylo uhrazení podpory Unií schváleno, ohlásí se způsobilé výdaje Komisi postupem stanoveným v článku 5 nařízení Komise (ES) č. 883/2006 (14).
4. Podíl uhrazení vnitrostátní finanční podpory z prostředků Unie nesmí překročit 60 % vnitrostátní finanční podpory poskytnuté organizaci producentů.
KAPITOLA V
Obecná ustanovení
Oddíl 1
Zprávy a oznámení
Článek 96
Zprávy seskupení producentů a organizací producentů
1. Na žádost příslušného orgánu členského státu poskytne seskupení producentů a organizace producentů veškeré příslušné údaje potřebné pro vypracování výroční zprávy podle čl. 97 písm. b).
2. Spolu se žádostmi o podporu předkládají organizace producentů výroční zprávy o provádění operačních programů.
Tyto zprávy se týkají:
a)
operačních programů prováděných během předchozího roku;
b)
hlavních změn operačních programů a
c)
rozdílů mezi odhadovanou podporou a požadovanou podporou.
3. U každého prováděného operačního programu se ve výroční zprávě uvedou:
a)
dosažené úspěchy a výsledky operačního programu, založené podle potřeby na společných ukazatelích výstupů a výsledků uvedených v příloze VIII a popřípadě na dodatečných ukazatelích výstupů a výsledků uvedených ve vnitrostátní strategii, a
b)
shrnutí významných problémů, které bylo třeba při řízení programu řešit, a veškerá opatření přijatá pro zajištění kvality a účinnosti provádění programu.
Ve výročních zprávách se případně uvede, které účinné záruky byly zavedeny v souladu s vnitrostátní strategií a při uplatňování čl. 103c odst. 5 nařízení (ES) č. 1234/2007 s cílem chránit životní prostředí před možným zvýšeným tlakem v důsledku investic podporovaných v rámci operačního programu.
4. Za závěrečný rok provádění operačního programu nahrazuje výroční zprávu podle odstavce 1 zpráva závěrečná.
Závěrečné zprávy uvedou, do jaké míry bylo dosaženo cílů sledovaných v programech. Vysvětlí změny akcí nebo metod a určí faktory, které přispěly k úspěchu či nezdaru při provádění programu a o nichž se uvažuje nebo bude uvažovat při vypracování následných operačních programů nebo při změně stávajících operačních programů.
5. Jestliže seskupení producentů nebo organizace producentů nepředloží členském státu oznámení v souladu s požadavky tohoto nařízení nebo nařízení (ES) č. 1234/2007 nebo pokud se oznámení zdá být nesprávné s ohledem na objektivní skutečnosti známé členskému státu, pozastaví členský stát, aniž jsou tím dotčena zvláštní ustanovení tohoto nařízení, uznání seskupení producentů nebo uznání organizace producentů až do okamžiku, kdy je předloženo správné oznámení.
Členský stát uvede ve své výroční zprávě podle čl. 97 písm. b tohoto nařízení podrobné údaje o těchto případech.
Článek 97
Oznámení členských států týkající se organizací producentů, sdružení organizací producentů a seskupení producentů
Členské státy Komisi oznámí tyto údaje a předají tyto dokumenty:
a)
každoročně do 31. ledna celkovou výši provozních fondů schválenou na daný rok pro všechny operační programy. V tomto oznámení se jednoznačně uvede celková výše provozních fondů i celková částka podpory, kterou do těchto fondů poskytla Unie. Tyto údaje je nutno dále rozdělit na částky určené na opatření pro přecházení krizím a jejich řešení a na jiná opatření;
b)
každoročně do 15. listopadu výroční zprávu o organizacích producentů, sdruženích producentů a seskupeních producentů a provozních fondech, operačních programech a plánech uznání funkčních v předchozím roce. Výroční zpráva musí obsahovat zejména údaje uvedené v příloze XIV;
c)
každoročně do 31. ledna finanční částku, s níž se počítá na provedení plánů uznání pro daný rok. Uvádějí se schválené částky nebo jejich odhady. U jednotlivých seskupení producentů se v oznámení uvádějí tyto údaje:
i)
celková částka na provádění plánu uznání v daném roce, příspěvky od Unie, členských států a seskupení producentů a/nebo členů seskupení producentů;
ii)
rozdělení podpor na podpory podle čl. 103a odst. 1 písm. a) a čl. 103a odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 98
Oznámení členských států týkající se produkčních cen ovoce a zeleniny na vnitřním trhu
1. Příslušné orgány členských států oznámí Komisi každou středu do 12:00 hodin (bruselského času) průměrné zjištěné ceny ovoce a zeleniny pro každý tržní den na reprezentativních trzích uvedených v příloze XV části A.
U ovoce a zeleniny, na které se vztahuje všeobecná obchodní norma, se oznamují pouze ceny produktů, které splňují normu, zatímco ceny u produktů, na které se vztahuje zvláštní obchodní norma, se týkají pouze produktů třídy I.
Oznámené ceny jsou ceny produktů při výstupu z balíren, tříděných, balených a případně na paletách, vyjádřené v eurech na 100 kilogramů čisté hmotnosti.
Pokud mají členské státy k dispozici příslušné údaje, oznámí ceny podle druhů a odrůd produktů, velikosti a obchodní úpravy specifikovaných v příloze XV části A. Pokud se zaznamenané ceny týkají jiných druhů, odrůd, velikostí nebo obchodní úpravy, než které jsou uvedeny v příloze XV části A, oznámí příslušné orgány členských států Komisi druhy, odrůdy, velikosti nebo obchodní úpravu produktů, kterým ceny odpovídají.
2. Členské státy určí reprezentativní trhy v pěstitelské oblasti pro dotčené ovoce a zeleninu na základě obchodních transakcí uskutečněných na fyzicky zjistitelných trzích (např. velkoobchodní trhy, aukce nebo jiná místa provádění nabídky a poptávky), nebo na základě přímých obchodních transakcí mezi producenty, včetně organizací producentů, a individuálními odběrateli (velkoobchodníky, obchodníky, distribučními středisky a jinými hospodářskými subjekty). Reprezentativní trhy mohou být určeny také na základě kombinace obchodních transakcí uskutečněných na fyzicky zjistitelných trzích a přímých transakcí.
3. Produkční ceny ovoce a zeleniny a jiných produktů uvedených v příloze XV části B příslušné orgány členských států mohou Komisi oznámit na dobrovolném základě.
4. Oznámení cen podle odstavce 3 probíhá v souladu s pokyny, které přijme Komise; Komise tyto pokyny veřejně zpřístupní způsobem, který uzná za vhodný.
Oddíl 2
Kontroly
Článek 99
Systém jednoznačné identifikace
Členské státy zajistí používání systému jednoznačné identifikace u všech žádostí o podporu předkládaných stejnou organizací producentů nebo seskupením producentů. Tato identifikace musí být slučitelná se systémem identifikace totožnosti uvedeným v čl. 15 odst. 1 písm. f) nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (15).
Článek 100
Postupy předkládání
Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení tohoto nařízení, stanoví členské státy vhodné postupy pro podávání žádostí o podpory, žádostí o uznání nebo o schválení operačního programu i o požadované platby.
Článek 101
Výběr vzorku
Tam, kde je vhodné provádět kontroly na základě odebraných vzorků, zajistí členské státy povahou a četností těchto kontrol a na základě analýzy rizika, aby kontroly byly přiměřené dotčenému opatření.
Článek 102
Správní kontroly
Správní kontroly se provádějí u všech žádostí o podporu nebo o požadované platby a týkají se všech prvků, které je možné a vhodné kontrolovat. Tyto postupy vyžadují evidenci provedených operací, výsledků ověřování a opatření přijatých v případě zjištěných nesrovnalostí.
Článek 103
Kontroly na místě
1. O každé kontrole na místě se vypracuje kontrolní zpráva, aby bylo možné ověřovat údaje o provedených kontrolách. Tato zpráva uvádí zejména:
a)
režim podpory a kontrolovanou žádost;
b)
přítomné osoby;
c)
kontrolované akce, opatření a dokumenty a
d)
výsledky kontroly.
2. Příjemci může být dána možnost zprávu podepsat za účelem potvrzení jeho přítomnosti při kontrole a připojit poznámky. V případě zjištění nesrovnalostí může příjemce obdržet kopii kontrolní zprávy.
3. Kontroly na místě lze oznámit předem za podmínky, že tím není ohrožen účel kontroly. Předběžné oznámení by mělo být omezeno na nezbytnou minimální lhůtu.
4. Pokud je to možné, provádějí se kontroly na místě podle tohoto nařízení a jiné kontroly podle právních předpisů Unie, které se týkají zemědělských subvencí, ve stejnou dobu.
Článek 104
Udělení uznání a schválení operačních programů
1. Členské státy před tím, než uznají organizaci producentů podle čl. 125b odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007, provádějí návštěvy na místě v organizaci producentů, aby ověřily splnění podmínek pro uznání.
2. Před schválením operačního programu podle článku 64 ověří příslušný orgán členského státu všemi vhodnými prostředky, včetně kontrol na místě, operační programy předložené ke schválení a podle okolností také žádosti o změny. Tyto kontroly se týkají zejména:
a)
správnosti údajů podle čl. 59 písm. a), b) a e), které se uvádějí v návrhu operačního programu;
b)
souladu programů s článkem 103c nařízení (ES) č. 1234/2007, jakož i s vnitrostátním rámcem a vnitrostátní strategií;
c)
způsobilosti akcí a způsobilosti navrhovaných výdajů;
d)
soudržnosti a odborné kvality programů, přiměřenosti odhadů a plánu podpor, jakož i plánování jejich provedení. Na základě kontrol se ověřuje, zda byly stanoveny měřitelné cíle, aby tak bylo možné monitorovat jejich plnění, a to, zda stanovených cílů lze dosáhnout provedením navrhovaných akcí; a
e)
souladu operací, na které se žádá o podporu, s platnými vnitrostátními právními předpisy a předpisy Unie, a to popřípadě zejména s předpisy o veřejných zakázkách, státní podpoře a dalšími příslušnými závaznými normami stanovenými ve vnitrostátních právních předpisech, ve vnitrostátním rámci nebo vnitrostátní strategii.
Článek 105
Správní kontroly žádostí o podporu na operační programy
1. Před poskytnutím podpory provádějí členské státy správní kontroly všech žádostí o podporu; tyto kontroly mohou být doplněny kontrolami na místě na základě vzorků podle článku 106.
2. Správní kontroly žádostí o podporu musí zejména, a pokud je to přiměřené z hlediska předložené žádosti, zahrnovat ověření:
a)
výroční, a popřípadě také závěrečné zprávy o provedení operačního programu, předané společně s žádostí o podporu;
b)
hodnoty produkce uvedené na trh, příspěvků do provozního fondu a vynaložených výdajů;
c)
dodávky produktů a služeb a pravosti uplatňovaných výdajů;
d)
souladu provedených akcí s akcemi zařazenými do schváleného operačního programu;
e)
dodržování nařízených finančních a dalších limitů a stropů.
3. Výdaje vzniklé v rámci operačního programu musí být doloženy fakturami a doklady o provedení platby, např. výpisy z bankovního účtu. Není-li to možné, dokládají se platby doklady stejné průkazní hodnoty. Použité faktury musí být vyhotoveny jménem organizace producentů, sdružení organizací producentů či dceřiného podniku v situaci uvedené v čl. 50 odst. 9 nebo, s výhradou souhlasu členského státu, jménem jednoho nebo několika členů. V případě potřeby však musí být faktury týkající se osobních nákladů podle přílohy IX bodu 2 písm. b) vyhotoveny jménem organizace producentů, sdružení organizace producentů či dceřiného podniku v situaci uvedené v čl. 50 odst. 9.
Článek 106
Kontroly na místě u žádostí o podporu na operační programy
1. V souvislosti s ověřováním žádosti o podporu uvedené v čl. 69 odst. 1 provádějí členské státy kontroly na místě u organizací producentů, aby zajistily soulad s podmínkami pro poskytnutí podpory nebo zbývající částky podpory pro daný rok.
Tyto kontroly se týkají zejména:
a)
souladu s kritérii uznání pro daný rok;
b)
čerpání provozního fondu v daném roce, včetně výdajů uváděných v žádostech o zálohy nebo částečné platby, hodnoty produkce uvedené na trh, příspěvků do provozního fondu a vykázaných výdajů doložených účetními nebo jinými doklady;
c)
kontrol druhého stupně u výdajů na stažení z trhu a sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení.
2. Kontroly uvedené v odstavci 1 se musí každý rok vztahovat k významnému vzorku žádostí. Vzorek v členských státech, které mají více než deset uznaných organizací producentů, musí představovat nejméně 30 % celkové požadované podpory. V ostatních případech musí být každá organizace producentů navštívena nejméně jednou za tři roky.
Před výplatou podpory nebo zbývající částky podpory, která se vztahuje k poslednímu roku operačního programu, musí být u každé organizace provedena alespoň jedna kontrola.
3. Výsledky kontrol na místě se vyhodnocují, aby bylo možné stanovit, zda některé ze zjištěných problémů jsou systémového charakteru a zda z nich plyne riziko pro další podobné akce, příjemce nebo subjekty. Hodnocení rovněž označí příčiny těchto situací, případnou potřebu dalšího přezkoumání a nezbytná nápravná a preventivní opatření.
Pokud kontroly odhalí vážné nesrovnalosti v regionu nebo v části regionu nebo u konkrétní organizace producentů, provede členský stát během dotčeného roku dodatečné kontroly a zvýší procentní podíl odpovídajících žádostí, které mají být zkontrolovány v následujícím roce.
4. Členské státy na základě analýzy rizik určí, které organizace producentů je třeba kontrolovat.
Při analýze rizik je třeba zejména přihlédnout:
a)
k výši podpory;
b)
k zjištěním při kontrolách v předchozích letech;
c)
k prvku nahodilosti a
d)
k jiným parametrům, které určí členské státy.
Článek 107
Kontroly na místě zaměřené na opatření operačních programů
1. Členské státy prostřednictvím kontrol na místě zaměřených na opatření operačních programů ověřují zejména:
a)
provádění akcí zařazených do operačního programu;
b)
zda je provádění nebo zamýšlené provádění akce v souladu s využitím popsaným ve schváleném operačním programu;
c)
u dostatečného počtu výdajových položek, zda jsou povaha a časové zařazení příslušného výdaje v souladu s právními předpisy Unie a zda odpovídají schváleným specifikacím;
d)
zda lze vzniklé výdaje doložit účetními nebo jinými doklady a
e)
hodnotu produkce uvedené na trh.
2. Hodnota produkce uvedené na trh se ověřuje na základě údajů z finančního účetního systému kontrolovaných a potvrzených podle vnitrostátních předpisů.
Za tímto účelem se členské státy mohou rozhodnout, že prohlášení o hodnotě produkce uvedené na trh bude ověřeno stejným způsobem jako údaje finančního účetnictví.
Kontrola prohlášení o hodnotě produkce uvedené na trh může být provedena před předáním příslušné žádosti o podporu. Nejpozději se provádí před vyplacením podpory.
3. Až na výjimečné okolnosti zahrnuje kontrola na místě návštěvu akce, nebo jde-li o akci nehmotnou, návštěvu jejího navrhovatele. Zejména akce v jednotlivých podnicích, které patří do vzorku podle čl. 106 odst. 2, musí být navštíveny nejméně jednou, aby se ověřilo jejich provádění.
Členské státy se však mohou rozhodnout, že neprovedou tyto návštěvy u menších akcí nebo v případech, kdy posoudí riziko, že nejsou splněny podmínky pro poskytnutí podpory nebo že operace není provedena, jako nízké. O tomto rozhodnutí a jeho odůvodnění se provede záznam.
4. Kontrola na místě se týká všech závazků a povinností organizace producentů nebo jejích členů, které lze v době návštěvy zkontrolovat.
5. Do plnění četnosti kontrol podle čl. 106 odst. 2 lze započítat pouze kontroly vyhovující všem požadavkům tohoto článku.
Článek 108
Kontroly prvního stupně při stažení z trhu
1. Členské státy provádějí při stažení z trhu ve všech organizacích producentů kontroly prvního stupně, které zahrnují kontrolu dokladů a totožnosti a rovněž fyzickou kontrolu, případně kontrolu hmotnosti produktů stažených z trhu formou odběru vzorků, a kontrolu dodržování podmínek podle článku 76 v souladu s postupy stanovenými v hlavě II kapitole II. Kontrola se provádí po přijetí oznámení podle čl. 78 odst. 1 ve lhůtách podle čl. 78 odst. 2.
2. Kontroly prvního stupně podle odstavce 1 se vztahují na 100 % množství produktů stažených z trhu. Po skončení této kontroly jsou stažené produkty, kromě produktů určených k bezplatnému rozdělení, denaturovány nebo vyřazovány pro zpracovatelský průmysl pod dohledem příslušných orgánů a za podmínek stanovených členským státem podle článku 80.
3. Jsou-li však produkty určeny k bezplatnému rozdělení, mohou členské státy odchylně od odstavce 2 kontrolovat menší procentní podíl, než je stanoveno v uvedeném odstavci, za předpokladu, že tento podíl nebude u žádné organizace producentů během hospodářského roku menší než 10 % příslušných množství. Kontrola může proběhnout v prostorách organizace producentů nebo příjemců produktů. V případě, že kontroly odhalí závažné nesrovnalosti, provedou příslušné orgány členského státu dodatečné kontroly.
Článek 109
Kontroly druhého stupně při stažení z trhu
1. V rámci kontrol uvedených v článku 106 provádějí členské státy při stažení z trhu kontroly druhého stupně.
Členské státy stanoví kritéria analýzy a posouzení rizik nedodržení předpisů organizacemi producentů při stažení z trhu. Tato kritéria mimo jiné berou v úvahu závěry předchozích kontrol prvního a druhého stupně a skutečnost, zda organizace producentů dodržuje určitý postup pro zajištění jakosti. Tato kritéria se používají pro stanovení minimální četnosti kontrol druhého stupně pro každou organizaci producentů.
2. Kontroly podle odstavce 1 zahrnují kontroly na místě u organizací producentů a u příjemců produktů stažených z trhu, aby bylo zaručeno, že byly dodrženy potřebné podmínky pro vyplacení podpory Unie. Tyto kontroly zahrnují:
a)
ověření skladových a účetních výkazů vedených všemi organizacemi producentů, které provádějí během příslušného hospodářského roku jedno nebo více stažení z trhu;
b)
ověření množství uvedených na trh podle údajů v žádostech o podporu, a zejména skladových a účetních výkazů, faktur a případně jejich věrohodnosti a rovněž shody údajů v prohlášeních s účetními nebo daňovými údaji příslušných organizací producentů;
c)
kontroly správnosti účetnictví, zejména věrohodnosti čistých příjmů organizací producentů podle údajů v žádostech o platby, úměrnosti všech nákladů na stažení z trhu, které zajistí správnost všech uvedených částek, a
d)
kontrolu určení produktů stažených z trhu podle údajů v žádostech o platbu a kontrolu vhodné denaturace, která zajišťuje, že organizace producentů a příjemci dodrželi ustanovení tohoto nařízení.
3. Kontroly uvedené v odstavci 2 se provádějí v prostorách dotčených organizací producentů a příjemců s těmito organizacemi spojených. Každá kontrola zahrnuje odběr vzorků, který se týká nejméně 5 % množství produktů stažených organizací producentů během hospodářského roku.
4. Skladové a účetní výkazy podle odst. 2 písm. a) zaznamenávají pro každý stažený produkt tyto operace (vyjádřené v množství):
a)
produkci dodanou členy organizace producentů a členy jiných organizací producentů v souladu s čl. 125a odst. 2 písm. b) a c) nařízení (ES) č. 1234/2007;
b)
prodeje uskutečněné organizací producentů rozdělené na produkty určené pro trh s čerstvými produkty a na ostatní druhy produktů (včetně surovin pro zpracování) a
c)
produkty stažené z trhu.
5. Kontroly týkající se určení produktů podle odst. 4 písm. c) zahrnují zejména:
a)
namátkovou kontrolu samostatného účetnictví příjemců a případně ověření shody těchto údajů s účetnictvím požadovaným vnitrostátními předpisy a
b)
kontrolu dodržování příslušných environmentálních předpisů.
6. V případě, že kontroly druhého stupně odhalí závažné nesrovnalosti, příslušné orgány členského státu provádějí důkladnější kontroly druhého stupně pro příslušný hospodářský rok a zvýší četnost kontrol druhého stupně v prostorách dotčených organizací producentů nebo jejich sdružení během následujícího hospodářského roku.
Článek 110
Sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení
1. Členské státy ověří před sklízením nezralého ovoce a zeleniny formou kontroly na místě, že dotčené produkty nejsou poškozené a že daná plocha je dobře obhospodařována. Po sklizení nezralého ovoce a zeleniny členské státy ověří, že dotčená plocha byla zcela sklizena a že sklizený produkt byl denaturován.
Po skončení období sklizně ověří členské státy spolehlivost analýzy založené na očekávané situaci na trhu podle čl. 85 odst. 2. Provedou rovněž analýzu všech rozdílů mezi očekávanou a skutečnou situací na trhu.
2. Dříve než proběhne nesklízení ovoce a zeleniny, ověří členské státy formou kontroly na místě, že daná plocha byla dobře obhospodařována, že nedošlo k žádné částečné sklizni a že produkt je řádně vyvinut a celkově zdravý, přiměřený a splňuje požadavky na prodejní jakost.
Členské státy zajistí, aby produkce byla denaturována. Pokud to není možné, zajistí formou návštěvy nebo návštěv na místě během období sklizně, aby neproběhlo žádné sklízení.
3. Ustanovení čl. 109 odst. 1, 2, 3 a 6 se použijí obdobně.
Článek 111
Kontroly před schválením plánů uznání provedené u seskupení producentů
1. Členské státy předtím, než schválí plán uznání seskupení producentů podle čl. 125e odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007, provádějí kontroly na místě u právnické osoby nebo jasně vymezené složky právnické osoby.
2. Členské státy ověří všemi vhodnými prostředky, včetně kontrol na místě:
a)
přesnost údajů uvedených v plánu uznání;
b)
hospodářskou soudržnost a odbornou kvalitu plánu, přiměřenost odhadů i plánování jeho provedení;
c)
způsobilost akcí a způsobilost a opodstatněnost navrhovaných výdajů a
d)
soulad operací, na které se žádá o podporu, s platnými vnitrostátními právními předpisy a předpisy Unie, a to zejména s předpisy o veřejných zakázkách a státní podpoře a dalšími příslušnými závaznými normami stanovenými ve vnitrostátních právních předpisech, ve vnitrostátním rámci nebo ve vnitrostátní strategii.
Článek 112
Kontroly žádostí o podporu podaných seskupeními producentů
1. Před poskytnutím platby provádějí členské státy správní kontroly všech žádostí o podporu předložených seskupeními producentů a na základě vzorků také kontroly na místě.
2. Po předložení žádosti o podporu podle článku 45 provádějí členské státy kontroly na místě u seskupení producentů, aby zajistily soulad s podmínkami pro poskytnutí podpory pro daný rok.
Tyto kontroly se týkají zejména:
a)
souladu s kritérii uznání pro daný rok a
b)
hodnoty produkce uvedené na trh, jakož i provádění opatření obsažených v plánu uznání a vzniklých nákladů.
3. Kontroly uvedené v odstavci 2 se musí každý rok vztahovat k významnému vzorku žádostí. Vzorek představuje nejméně 30 % celkové částky podpory.
Všechna seskupení producentů se kontrolují alespoň jednou za pět let.
4. Články 105 a 107 se použijí obdobně.
Článek 113
Nadnárodní organizace producentů a nadnárodní sdružení organizací producentů
1. Členský stát, v němž má sídlo nadnárodní organizace producentů nebo nadnárodní sdružení organizací producentů, má celkovou odpovědnost za organizování kontrol této organizace nebo sdružení, zejména pokud jde o operační program a provozní fond, a podle potřeby uplatňuje sankce.
2. Ostatní členské státy, od nichž se vyžaduje správní spolupráce podle čl. 28 odst. 2 písm. c) a čl. 35 odst. 2 písm. c), provádějí takové správní kontroly a kontroly na místě, které vyžaduje členský stát uvedený v odstavci 1 tohoto článku, a podávají mu zprávy o jejich výsledcích. Dodržují všechny termíny stanovené členským státem podle odstavce 1.
3. Předpisy platné v členském státě podle odstavce 1 se použijí na organizaci producentů, operační program i provozní fond. Pokud však jde o environmentální a rostlinolékařské otázky a dále o nakládání s produkty staženými z trhu, použijí se právní předpisy členského státu, kde se uskutečňuje produkce.
Oddíl 3
Sankce
Článek 114
Nedodržení kritérií uznání
1. Členské státy odejmou uznání organizaci producentů, pokud dojde k podstatnému nedodržení kritérií uznání, které je výsledkem úmyslného jednání nebo hrubé nedbalosti organizace producentů.
Členské státy zejména odejmou uznání organizaci producentů tehdy, jestliže se nedodržení kritérií uznání týká:
a)
porušení požadavků článků 21, 23, čl. 26 odst. 1 a 2 nebo článku 31 nebo
b)
situace, kdy hodnota produkce uvedené na trh dva po sobě následující roky klesne pod limit stanovený členským státem podle čl. 125b odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007.
Odnětí uznání podle tohoto odstavce nabývá účinnosti dnem, od něhož nebyly plněny podmínky uznání, s výhradou jakýchkoli použitelných horizontálních právních předpisů na vnitrostátní úrovni týkajících se časových lhůt.
2. Jestliže se nepoužije odstavec 1, členské státy pozastaví uznání organizace producentů v případě, kdy je nedodržení kritérií uznání podstatné, avšak pouze dočasné.
Během doby pozastavení se nevyplácí žádná podpora. Uvedené pozastavení nabývá účinnosti dnem, kdy proběhla kontrola, a končí dnem kontroly, která prokáže, že dotčená kritéria jsou splněna.
Období pozastavení nepřesáhne 12 měsíců. Nejsou-li splněna dotčená kritéria po 12 měsících, je uznání odňato.
Členské státy mohou provádět platby po uplynutí lhůty stanovené v článku 70, je-li toho zapotřebí k použití tohoto odstavce. Tyto pozdější platby však v žádném případě nelze provést po 15. říjnu druhého roku následujícího po roce provádění programu.
3. V jiných případech nedodržení kritérií uznání, v nichž se nepoužije odstavec 1 a 2, zašlou členské státy písemné varování, v němž se uvedou nápravná opatření, jež je třeba přijmout. Členské státy mohou odložit platby podpory do doby přijetí těchto nápravných opatření.
Členské státy mohou provádět platby po uplynutí lhůty stanovené v článku 70, je-li toho zapotřebí k použití tohoto odstavce. Tyto pozdější platby však v žádném případě nelze provést po 15. říjnu druhého roku následujícího po roce provádění programu.
Nejsou-li nápravná opatření přijata během lhůty 12 měsíců, pokládá se to za podstatné nedodržení kritérií a následně se použije odstavec 2.
Článek 115
Podvody
1. Pokud se zjistí, že se organizace producentů, sdružení organizací producentů nebo seskupení producentů dopustilo podvodného jednání týkajícího se podpory v působnosti nařízení (ES) č. 1234/2007, pak aniž jsou dotčeny veškeré další sankce a postihy použitelné podle právních předpisů Unie a podle vnitrostátních předpisů, členské státy:
a)
odejmou uznání organizaci producentů, sdružení organizací producentů nebo seskupení producentů;
b)
vyloučí z podpory příslušné akce nebo operace v rámci dotčeného operačního programu nebo plánu uznání a vyžádají navrácení veškeré podpory, která již byla na tyto operace vyplacena, a
c)
vyloučí z podpory organizaci producentů, sdružení organizací producentů nebo seskupení producentů v rámci dotčeného operačního programu nebo plánu uznání na příští rok.
2. Členské státy mohou pozastavit uznání organizace producentů, sdružení organizací producentů nebo seskupení producentů nebo pozastavit platby těmto subjektům, pokud existuje podezření, že se tyto subjekty dopustily podvodného jednání, pokud jde o podporu v působnosti nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 116
Seskupení producentů
1. Na plány uznání uplatňují členské státy obdobně sankce a postihy stanovené v článku 114 nebo 117.
2. Pokud po uplynutí období stanoveného členským státem podle čl. 49 odst. 4 seskupení producentů není uznáno za organizaci producentů, členské státy kromě opatření podle odstavce 1 vyžadují navrácení:
a)
100 % podpory vyplacené seskupení producentů, pokud uznání nebylo možné získat v důsledku úmyslného jednání nebo hrubé nedbalosti seskupení producentů, nebo
b)
50 % podpory vyplacené seskupení producentů ve všech ostatních případech.
Článek 117
Operační program
1. Platby se vypočtou na základě toho, co je shledáno způsobilým.
2. Členské státy prozkoumají žádost o podporu zaslanou příjemcem a stanoví částky, které jsou pro podporu způsobilé. Určí:
a)
částku, jež by se vyplácela příjemci jen na základě jeho žádosti;
b)
částku, jež je splatná příjemci po prozkoumání způsobilosti žádosti.
3. Pokud je částka stanovená podle odst. 2 písm. a) vyšší než částka stanovená podle odst. 2 písm. b) o více než 3 %, uplatňuje se postih. Výše postihu se stanoví jako rozdíl mezi částkami vypočtenými v odst. 2 písm. a) a v odst. 2 písm. b).
Žádný postih se však nepoužije tehdy, pokud organizace producentů nebo seskupení producentů mohou doložit, že nenesou odpovědnost za zahrnutí nezpůsobilé částky.
4. Odstavce 2 a 3 se obdobně použijí na nezpůsobilé výdaje zjištěné během kontrol na místě nebo následných kontrol.
5. Pokud je hodnota produkce uvedené na trh ohlášena a zkontrolována před podáním žádosti o podporu, použijí se tyto ohlášené a schválené hodnoty při stanovování částek podle odst. 2 písm. a) a b).
Článek 118
Sankce po kontrolách prvního stupně při stažení z trhu
Jestliže jsou po kontrole uvedené v článku 108 zjištěny nesrovnalosti týkající se obchodních norem nebo minimálních požadavků podle článku 76, je příjemce povinen:
a)
zaplatit penále ve výši příspěvku Unie, vypočtené na základě množství stažených produktů, které neodpovídají obchodním normám nebo minimálním požadavkům, jsou-li tato množství pro dané stažení menší než 10 % množství oznámených ke stažení podle článku 78 tohoto nařízení;
b)
zaplatit penále ve výši dvojnásobku příspěvku Unie, jsou-li tato množství v rozmezí od 10 % do 25 % oznámených množství, nebo
c)
zaplatit penále ve výši příspěvku Unie za celé oznámené množství podle článku 78, pokud tato množství převyšují 25 % oznámeného množství.
Článek 119
Ostatní sankce použitelné vůči organizacím producentů při stažení z trhu
1. Postihy uvedené v článku 117 se vztahují na podporu, o niž se žádá v případech stažení z trhu, které jsou začleněny do výdajů operačních programů.
2. Výdaje na stažení z trhu se pokládají za nezpůsobilé tehdy, pokud s produkty nenabídnutými k prodeji nebylo naloženo způsobem stanoveným členským státem podle čl. 80 odst. 1, nebo má-li stažení produktu z trhu nebo jeho určení nepříznivý dopad na životní prostředí nebo jakékoli nepříznivé rostlinolékařské důsledky v rozporu s ustanoveními přijatými podle čl. 80 odst. 1.
Článek 120
Sankce použitelné vůči příjemcům stažených produktů
Jsou-li při kontrolách prováděných v souladu s články 108 a 109 zjištěny nesrovnalosti způsobené příjemci stažených produktů, použijí se tyto sankce:
a)
příjemci přestanou být způsobilými pro získání stažených produktů a
b)
příjemci produktů stažených z trhu jsou povinni nahradit hodnotu přijatých produktů a částky na krytí nákladů souvisejících s tříděním, balením a přepravou v souladu s pravidly stanovenými členskými státy.
Sankce podle písmene a) nabývá účinnosti okamžitě a uplatňuje se nejméně po dobu jednoho hospodářského roku. V závislosti na závažnosti nesrovnalosti může být její uplatňování prodlouženo.
Článek 121
Sklízení nezralého ovoce a zeleniny a jejich nesklízení
1. Jestliže je v případě sklízení nezralého ovoce a zeleniny zjištěno, že organizace producentů nesplnila své povinnosti, je tato organizace producentů povinna zaplatit formou penále částku vyrovnávací platby související s plochami, u nichž nebyla dodržena povinnost. Nesplnění povinností znamená případy, kdy:
a)
členský stát během ověřování podle čl. 110 odst. 1 druhého pododstavce zjistí, že sklízení nezralého ovoce a zeleniny nebylo odůvodněno na základě analýzy očekávané situace na trhu v dané době;
b)
plocha ohlášená jako místo sklízení nezralého ovoce a zeleniny není způsobilá pro sklízení nezralého ovoce a zeleniny, nebo
c)
plocha není plně sklizena nebo produkce nebyla denaturována.
2. Jestliže je v případě nesklízení zjištěno, že organizace producentů nesplnila své povinnosti, je tato organizace producentů povinna zaplatit formou penále částku vyrovnávací platby související s plochami, u nichž nebyla dodržena povinnost. Nesplnění povinností znamená případy, kdy:
a)
plocha oznámená jako místo nesklízení není způsobilá pro nesklízení;
b)
již došlo ke sklizni nebo částečné sklizni nebo
c)
došlo k nepříznivému dopadu na životní prostředí nebo k jakýmkoli nepříznivým rostlinolékařským důsledkům, za něž je odpovědná organizace producentů.
3. Penále uvedené v odstavcích 1 a 2 se použije navíc k veškerým postihům uloženým podle článku 117.
Článek 122
Bránění kontrole na místě
Žádost o podporu je zamítnuta pro dotčenou část příslušných výdajů, pokud organizace producentů, její člen nebo příslušný zástupce zabrání provedení kontroly na místě.
Článek 123
Placení vymáhaných podpor a penále
1. Organizace producentů, sdružení organizací producentů, seskupení producentů nebo jiné dotčené subjekty navrátí neoprávněně vyplacenou podporu spolu s úroky a zaplatí penále stanovené v tomto oddíle.
Úroky se vypočítávají:
a)
na základě doby, která uplynula mezi platbou a jejím uhrazením příjemcem;
b)
na základě sazby používané Evropskou centrální bankou na její hlavní operace refinancování, která je zveřejněna v řadě C Úředního věstníku Evropské Unie a platná k datu, k němuž byla provedena neoprávněná výplata, zvýšené o tři procentní body.
2. Vrácená podpora, úroky a uložené penále se zaplatí do Evropského zemědělského záručního fondu.
Článek 124
Oznámování nesrovnalostí
Uplatňováním správních sankcí a postihů a navracením neoprávněně vyplacených částek podle tohoto oddílu není dotčeno oznamování nesrovnalostí Komisi podle nařízení Komise (ES) č. 1848/2006 (16).
Oddíl 4
Monitorování a hodnocení operačních programů a vnitrostátních strategií
Článek 125
Společné výkonnostní ukazatele
1. Vnitrostátní strategie i operační programy jsou monitorovány a hodnoceny za účelem posouzení pokroku dosaženého v plnění cílů stanovených pro operační programy a jejich účelnosti a účinnosti s ohledem na tyto cíle.
2. Pokrok, účelnost a účinnost se posuzují prostřednictvím společných výkonnostních ukazatelů uvedených v příloze VIII a vztahujících se k výchozí situaci a finančnímu plnění, výstupům, výsledkům a dopadům prováděných operačních programů.
3. Jestliže to členský stát uzná za vhodné, vnitrostátní strategie stanoví omezený soubor doplňujících ukazatelů konkrétně pro danou strategii, které odrážejí vnitrostátní nebo regionální potřeby, podmínky a cíle specifické pro operační programy prováděné organizacemi producentů. Jsou-li k dispozici, jsou zohledněny rovněž doplňkové ukazatele týkající se environmentálních cílů, které nespadají pod společné výkonnostní ukazatele.
Článek 126
Postupy monitorování a hodnocení operačních programů
1. Organizace producentů zajistí monitorování a hodnocení svých operačních programů prostřednictvím příslušných ukazatelů ze společných výkonnostních ukazatelů podle článku 125 a případně doplňkových ukazatelů stanovených ve vnitrostátní strategii.
Za tímto účelem zavedou systém shromažďování, evidence a uchovávání údajů sloužících k sestavování uvedených ukazatelů.
2. Cílem monitorování je posouzení pokroku dosaženého při plnění specifických cílů stanovených pro daný operační program. Provádí se prostřednictvím finančních ukazatelů a ukazatelů výstupů a výsledků. Výsledky této činnosti slouží:
a)
k ověřování kvality provádění programu;
b)
k určení všech potřebných změn nebo přezkumu operačního programu za účelem dosažení cílů stanovených pro tento program a zlepšení řízení programu, včetně jeho finančního řízení;
c)
jako příspěvek k plnění požadavků na předkládání zpráv, které se týkají provádění operačního programu.
Údaje o výsledcích monitorovacích činností se zahrnou do každé výroční zprávy podle čl. 96 odst. 1, kterou je organizace producentů povinna předložit vnitrostátnímu orgánu pověřenému řízením vnitrostátní strategie.
3. Hodnocení má formu samostatné zprávy o hodnocení v polovině období.
Cílem hodnocení v polovině období, které lze provést s pomocí specializované konzultantské firmy, je prozkoumání stupně využití finančních prostředků, účinnosti a účelnosti operačního programu a posouzení pokroku dosaženého při plnění celkových cílů programu. K tomuto účelu se použijí společné výkonnostní ukazatele týkající se výchozí situace, výsledků a případně dopadů.
Hodnocení v polovině období může případně zahrnovat i kvalitativní vyhodnocení výsledků a dopadu environmentálních opatření zaměřených na:
a)
zamezení eroze půdy;
b)
omezení používání přípravků na ochranu rostlin nebo lepší hospodaření s těmito přípravky;
c)
ochranu stanovišť a biologickou rozmanitost nebo
d)
ochranu krajiny.
Výsledky tohoto hodnocení se použijí:
a)
ke zlepšení kvality operačních programů řízených organizací producentů;
b)
k určení všech potřebných věcných změn v operačním programu;
c)
jako příspěvek k plnění požadavků na předkládání zpráv, které se týkají provádění operačních programů, a
d)
k získání poznatků sloužících ke zlepšení kvality, účinnosti a účelnosti budoucích operačních programů řízených organizací producentů.
Hodnocení v polovině období se uskutečňuje během provádění operačního programu, a to dostatečně včas, aby bylo možné posoudit výsledky hodnocení pro potřeby přípravy následného operačního programu.
Zpráva o hodnocení v polovině období se připojí jako příloha k příslušné výroční zprávě uvedené v čl. 96 odst. 1.
Článek 127
Postupy monitorování a hodnocení vnitrostátní strategie
1. Monitorování a hodnocení vnitrostátní strategie se provádí prostřednictvím příslušných ukazatelů ze společných výkonnostních ukazatelů podle článku 125 a případně doplňkových ukazatelů stanovených ve vnitrostátní strategii.
2. Členské státy zavedou systém shromažďování, evidence a elektronického uchovávání údajů sloužících k sestavování ukazatelů uvedených v článku 125. Za tímto účelem vycházejí z údajů předaných organizacemi producentů a týkajících se monitorování a hodnocení jejich operačních programů.
3. Monitorování je průběžné a jeho cílem je posouzení pokroku dosaženého při plnění cílů stanovených pro dané operační programy. Provádí se prostřednictvím finančních ukazatelů a ukazatelů výstupů a výsledků. K tomuto účelu se použijí údaje předložené organizacemi producentů v rámci výročních zpráv o pokroku v souvislosti s monitorováním a hodnocením jejich operačních programů. Výsledky monitorování se použijí:
a)
k ověřování kvality provádění operačních programů;
b)
k určení všech potřebných změn nebo přezkumu vnitrostátní strategie za účelem dosažení cílů stanovených pro tuto strategii a zlepšení řízení při provádění strategie, včetně finančního řízení operačních programů, a
c)
jako příspěvek k plnění požadavků na podávání zpráv, které se týkají provádění vnitrostátní strategie.
4. Cílem hodnocení je posouzení pokroku dosaženého při plnění celkových cílů stanovených pro vnitrostátní strategii. Provádí se prostřednictvím ukazatelů týkajících se výchozí situace, výsledků a případně dopadů. K tomuto účelu se použijí výsledky monitorování operačních programů a jejich hodnocení v polovině období uvedené ve výročních zprávách o pokroku a závěrečných zprávách předaných organizacemi producentů. Výsledky hodnocení se použijí:
a)
ke zlepšení kvality strategie;
b)
k určení všech potřebných věcných změn ve vnitrostátní strategii a
c)
jako příspěvek k plnění požadavků na podávání zpráv, které se týkají provádění vnitrostátní strategie.
Hodnocení zahrnuje hodnocení, jež má být provedeno v roce 2012, ale musí být provedeno včas, aby bylo možné jeho výsledky zahrnout do samostatné hodnotící zprávy, která bude v tomtéž roce připojena k výroční zprávě členského státu uvedené v čl. 97 písm. b). Zpráva prozkoumá míru využití finančních prostředků, účinnost a účelnost prováděných operačních programů a posoudí účinky a dopad těchto programů ve vztahu k cílům stanoveným strategií, a případně také k dalším cílům stanoveným v čl. 103c odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007. Zaměří se na získání poznatků užitečných pro zlepšení kvality budoucích vnitrostátních strategií, a zejména na odhalování možných nedostatků v definování cílů nebo opatření způsobilých pro podporu nebo pro potřebu definování nových nástrojů.
KAPITOLA VI
Rozšíření působnosti pravidel na producenty hospodářského obvodu
Článek 128
Oznámení seznamu hospodářských obvodů
Oznámení seznamu hospodářských obvodů podle čl. 125f odst. 2 druhého pododstavce nařízení (ES) č. 1182/2007 zahrnuje veškeré údaje potřebné k posouzení toho, zda byly splněny podmínky stanovené v čl. 125f odst. 2 prvním pododstavci uvedeného nařízení.
Článek 129
Oznámení závazných pravidel; reprezentativnost
1. Členský stát při oznamování pravidel, která stanovil jako závazná pro daný produkt a hospodářský obvod podle článku 125 g nařízení (ES) č. 1234/2007, současně uvědomí Komisi:
a)
o organizaci producentů nebo sdružení organizací producentů, které požádaly o rozšíření pravidel;
b)
o počtu producentů, kteří patří k této organizaci producentů nebo sdružení organizací producentů, a o celkovém počtu producentů v dotčeném hospodářském obvodu; tyto údaje jsou poskytovány s ohledem na situaci v době podání žádosti o rozšíření;
c)
o celkové produkci v hospodářském obvodu a o produkci uvedené na trh organizací producentů nebo sdružením organizací producentů v posledním hospodářském roce, pro který jsou k dispozici údaje;
d)
o datu, od kterého se pravidla, která mají být rozšířena, použijí na dotčenou organizaci producentů nebo sdružení organizací producentů, a
e)
o datu, od kterého rozšíření nabývá účinnosti, a době trvání jeho použití.
2. Členské státy určí pro účely stanovení reprezentativnosti ve smyslu čl. 125f odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 pravidla, kterými vylučují:
a)
producenty, jejichž produkce je určena zásadně pro přímý prodej spotřebitelům v hospodářství nebo v pěstitelské oblasti;
b)
přímé prodeje podle písmene a);
c)
produkty dodané ke zpracování podle čl. 125f odst. 4 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007, kromě případů, kdy pro tyto produkty zcela nebo částečně platí příslušná pravidla.
Článek 130
Finanční příspěvky
Pokud členský stát rozhodne podle článku 125i nařízení (ES) č. 1234/2007, že producenti, kteří nepatří do organizací producentů, mají povinnost platit finanční příspěvek, zašle Komisi informace potřebné k posouzení souladu s podmínkami stanovenými v uvedeném článku.
K těmto informacím patří zejména základ, ze kterého se příspěvek vypočítá, a jednotková výše tohoto základu, příjemce nebo příjemci a charakter různých nákladů uvedených v článku 125i nařízení (ES) č. 1234/2007.
Článek 131
Rozšíření nad rámec jednoho hospodářského roku
Pokud je rozhodnuto použít rozšíření na období delší než jeden hospodářský rok, členské státy ověří pro každý hospodářský rok, že podmínky týkající se reprezentativnosti stanovené v čl. 125f odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007 jsou nadále dodržovány po celé období, na které je použito rozšíření.
Pokud členské státy zjistí, že podmínky již nejsou dodržovány, neprodleně zruší rozšíření s účinností od začátku následujícího hospodářského roku.
Členské státy o každém zrušení neprodleně uvědomí Komisi a ta tyto informace zveřejní prostředky, jež uzná za vhodné.
Článek 132
Ovoce prodané na stromě; odběratelé
1. V případech, kdy producenti, kteří nejsou členy organizace producentů, prodají ovoce na stromě, je odběratel za účelem dosažení souladu s předpisy uvedenými v bodě 1 písm. e), bodě 1 písm. f) a v bodě 3 přílohy XVIa nařízení (ES) č. 1234/2007 považován za producenta tohoto ovoce.
2. Příslušné členské státy mohou rozhodnout, že pravidla uvedená v příloze XVIa nařízení (ES) č. 1234/2007 s výjimkou těch, která jsou uvedena v odstavci 1, mohou být závazná pro odběratele, pokud odpovídají za správu dotčené produkce.
HLAVA IV
OBCHOD SE TŘETÍMI ZEMĚMI
KAPITOLA I
Dovozní cla a režim vstupní ceny
Oddíl 1
Režim vstupní ceny
Článek 133
Oblast působnosti a definice
1. Tento oddíl stanoví pravidla pro použití článku 140a nařízení (ES) č. 1234/2007.
2. Pro účely tohoto oddílu:
a)
„šarží“ se rozumí zboží předložené v rámci celního prohlášení o propuštění do volného oběhu, které má platnost pouze pro zboží téhož původu jednoho kódu KN, a
b)
„dovozcem“ se rozumí deklarant ve smyslu čl. 4 odst. 18 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (17).
Článek 134
Oznámení cen a množství dovezených produktů
1. U každého produktu a období uvedených v příloze XVI části A, pro každý tržní den a každý původ oznámí členské státy Komisi nejpozději do 12:00 hodin (bruselského času) následujícího pracovního dne:
a)
průměrné reprezentativní ceny produktů dovezených ze třetích zemí a prodaných na reprezentativních dovozních trzích podle článku 135 a významné ceny zjištěné na jiných trzích u velkého množství dovezených produktů, nebo nejsou-li k dispozici žádné ceny na reprezentativních trzích, významné ceny dovezených produktů zjištěné na jiných trzích, a
b)
celkové množství, které se vztahuje k cenám uvedeným v písmenu a).
Jestliže je celkové množství uvedené v písmenu b) nižší než jedna tuna, příslušné ceny se Komisi neoznamují.
2. Ceny uvedené v odst. 1 písm. a) se zaznamenávají:
a)
u každého z produktů uvedených v příloze XVI části A;
b)
u každé z dostupných odrůd a velikostí a
c)
na úrovni dovozce/velkoobchodník nebo velkoobchodník/maloobchodník, nejsou-li k dispozici ceny na úrovni dovozce/velkoobchodník.
Z těchto cen se odečtou tyto částky:
a)
obchodní rozpětí ve výši 15 % pro obchodní centra v Londýně, Milánu a Rungisu a ve výši 8 % pro ostatní obchodní centra a
b)
náklady na dopravu a pojištění v rámci celního území Unie.
Pro náklady na dopravu a pojištění, které je nutno odečíst podle druhého pododstavce, mohou členské státy stanovit standardní částky odpočtu. Tyto standardní částky a metody jejich výpočtu se neprodleně oznámí Komisi.
3. Pokud jsou ceny zaznamenané v souladu s odstavcem 2 zjištěny na úrovni velkoobchodník/maloobchodník, nejprve se sníží o 9 % s ohledem na obchodní rozpětí velkoobchodníka a poté o částku 0,7245 EUR na 100 kg s ohledem na náklady na manipulaci a daně a poplatky na trhu.
4. U produktů uvedených v příloze XVI části A, na které se vztahuje zvláštní obchodní norma, se za reprezentativní považují:
a)
ceny produktů I. třídy jakosti za předpokladu, že množství v této třídě představují alespoň 50 % z celkového množství na trhu;
b)
ceny produktů I. třídy jakosti doplněné, pokud produkty této třídy představují méně než 50 % z celkového množství, o ceny stanovené pro produkty II. třídy jakosti tak, aby dohromady představovaly 50 % celkového množství uvedeného na trh;
c)
ceny stanovené pro produkty II. třídy jakosti, nejsou-li produkty I. třídy jakosti k dispozici, pokud není rozhodnuto, že se na ně použije vyrovnávací koeficient, jestliže tyto produkty nejsou v důsledku produkčních podmínek u produktů dotčeného původu obvykle a tradičně uváděny na trh v I. třídě jakosti v důsledku jejich jakostních znaků.
Vyrovnávací koeficient uvedený v písm. c) prvního pododstavce se použije na ceny, z nichž byly odečteny částky uvedené v odstavci 2.
U produktů uvedených v příloze XVI části A, na které se nevztahuje zvláštní obchodní norma, se za reprezentativní považují ceny produktů splňujících všeobecnou obchodní normu.
Článek 135
Reprezentativní trhy
Členské státy uvědomí Komisi o obvyklých tržních dnech na trzích uvedených v příloze XVII, které se považují za reprezentativní trhy.
Článek 136
Paušální dovozní hodnoty
1. U každého produktu a období uvedených v příloze XVI části A a pro každý původ Komise stanoví každý pracovní den paušální dovozní hodnotu, která se rovná váženému průměru reprezentativních cen podle článku 134, od nichž je odečtena paušální částka 5 EUR na 100 kg a valorická cla.
2. Pokud je pro produkty a období použití uvedené v příloze XVI části A stanovena paušální dovozní hodnota v souladu s tímto oddílem, nepoužije se jednotková cena podle čl. 152 odst. 1 písm. a) nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (18). Nahradí se paušální dovozní hodnotou podle odstavce 1.
3. Pokud pro produkt určitého původu není v platnosti žádná paušální dovozní hodnota, použije se průměr paušálních dovozních hodnot platných pro daný produkt.
4. Během období použití stanovených v příloze XVI část A zůstávají paušální dovozní hodnoty v platnosti, dokud nejsou změněny. Přestávají však platit, pokud není Komisi po sedm po sobě následujících tržních dnů oznámena žádná průměrná reprezentativní cena.
Jestliže podle prvního pododstavce není pro daný produkt v platnosti žádná paušální dovozní hodnota, rovná se paušální dovozní hodnota platná pro uvedený produkt jeho poslední průměrné paušální dovozní hodnotě.
5. Odchylně od odstavce 1 není s účinností od prvního dne období použití uvedených v příloze XVI části A v platnosti žádná paušální dovozní hodnota, pokud ji není možné vypočítat.
6. Reprezentativní ceny v eurech se převádějí s pomocí reprezentativního tržního kurzu vypočítaného pro daný den.
7. Paušální dovozní hodnoty vyjádřené v eurech zveřejní Komise způsobem, jaký uzná za vhodný.
Článek 137
Základ vstupní ceny
1. Vstupní cena, na jejímž základě jsou produkty uvedené v příloze XVI části A zařazeny do společného celního sazebníku, je podle volby dovozce rovna:
a)
ceně FOB produktů v jejich zemi původu, k níž se přičtou náklady na pojištění a dopravu na hranice celního území Unie, pokud jsou tato cena i tyto náklady známy v době přijetí celního prohlášení o propuštění produktů do volného oběhu. Pokud výše uvedené ceny převyšují o více než 8 % paušální dovozní hodnotu platnou pro dotčený produkt v době přijetí prohlášení o propuštění do volného oběhu, dovozce musí složit jistotu podle čl. 248 odst. 1 nařízení (EHS) č. 2454/93. Pro tento účel se částka dovozního cla, které mohou nakonec produkty podléhat, rovná částce cla, kterou by dovozce zaplatil, kdyby byl dotčený produkt zařazen na základě dotčené paušální dovozní hodnoty, nebo
b)
celní hodnotě vypočítané podle čl. 30 odst. 2 písm. c) nařízení (EHS) č. 2913/92 použité pouze na dotčené dovezené produkty. V tomto případě se clo odečte podle čl. 136 odst. 1 tohoto nařízení. V uvedeném případě složí dovozce jistotu uvedenou v čl. 248 odst. 1 nařízení (EHS) č. 2454/93, která se rovná výši cla, které by zaplatil, kdyby byly produkty zařazeny na základě paušální dovozní hodnoty platné pro dotčenou šarži, nebo
c)
paušální dovozní hodnotě vypočítané v souladu s článkem 136 tohoto nařízení.
2. Vstupní cena, na jejímž základě jsou produkty uvedené v příloze XVI části B zařazeny do společného celního sazebníku, je podle volby dovozce rovna:
a)
ceně FOB produktů v jejich zemi původu, k níž se přičtou náklady na pojištění a dopravu na hranice celního území Unie, pokud jsou tato cena i tyto náklady známy v době přijetí celního prohlášení. Mají-li celní orgány za to, že musí být vyžadována jistota podle článku 248 nařízení (EHS) č. 2454/93, musí dovozce složit jistotu, která se rovná maximální částce cla platného pro dotčený produkt, nebo
b)
celní hodnotě vypočítané podle čl. 30 odst. 2 písm. c) nařízení (EHS) č. 2913/92 použité pouze na dotčené dovezené produkty. V tomto případě se clo odečte podle čl. 136 odst. 1 tohoto nařízení. V tom případě musí dovozce složit jistotu uvedenou v článku 248 nařízení (EHS) č. 2454/93, která se rovná maximální částce cla platného pro dotčený produkt.
3. Jestliže je vstupní cena vypočtena na základě ceny FOB produktů v zemi původu, vypočte se celní hodnota na základě příslušného prodeje za tuto cenu.
Jestliže je vstupní cena vypočtena v souladu s některým z postupů stanovených v odst. 1 písm. b) nebo c) nebo odst. 2 písm. b), vypočte se celní hodnota na stejném základě jako vstupní cena.
4. Dovozce má jeden měsíc od data prodeje dotčených produktů, s výhradou maximální lhůty čtyř měsíců ode dne přijetí prohlášení o propuštění do volného oběhu, na to, aby prokázal, že šarže byla prodána za podmínek potvrzujících správnost cen uvedených v odst. 1 písm. a) nebo odst. 2 písm. a), nebo aby určil celní hodnotu uvedenou v odst. 1 písm. b) a odst. 2 písm. b). Nedodržení jednoho z těchto konečných termínů má za následek propadnutí jistoty, aniž je dotčeno použití odstavce 5.
Složená jistota se uvolní v tom rozsahu, ve kterém je celním orgánům poskytnut uspokojivý důkaz o podmínkách prodeje.
V opačném případě jistota propadá na zaplacení dovozních cel.
5. Lhůtu čtyř měsíců uvedenou v odstavci 4 mohou příslušné orgány členského státu na základě řádně zdůvodněné žádosti dovozce prodloužit maximálně o tři měsíce.
6. Pokud příslušné orgány při kontrole zjistí, že nebyly splněny požadavky tohoto článku, vymáhají dlužné clo podle článku 220 nařízení (EHS) č. 2913/92. Do částky vymahatelného cla nebo částky, kterou ještě zbývá uhradit, se započítá také úrok ode dne propuštění zboží do volného oběhu až do dne úhrady. Použije se úroková sazba platná pro úhradu pohledávek podle vnitrostátního práva.
Oddíl 2
Dodatečná dovozní cla
Článek 138
Oblast působnosti a definice
1. Dodatečné dovozní clo podle čl. 141 odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007 (dále jen „dodatečné clo“) může být použito na produkty a období uvedené v příloze XVIII za podmínek stanovených v tomto oddílu.
2. Spouštěcí hodnoty pro dodatečná cla jsou uvedeny v seznamu v příloze XVIII.
Článek 139
Oznámení objemů
1. U každého produktu uvedeného v příloze XVIII a během vyznačených období oznámí členské státy Komisi údaje týkající se objemů produktů propuštěných do volného oběhu, přičemž použijí metodu pro dohled nad preferenčními dovozy uvedenou v článku 308d nařízení (EHS) č. 2454/93.
Toto oznámení o objemech produktů propuštěných do volného oběhu během předchozího týdne musí být učiněno každý týden ve středu nejpozději do 12:00 hodin (bruselského času).
2. Celní prohlášení pro propuštění do volného oběhu v případě produktů v působnosti tohoto oddílu, která celní orgány mohou přijmout na žádost dovozce a která neobsahují některé údaje uvedené v příloze 37 nařízení (EHS) č. 2454/93, musí kromě údajů uvedených v článku 254 uvedeného nařízení obsahovat údaje o čisté hmotnosti (v kg) dotčených produktů.
Jestliže se pro účely propuštění produktů v působnosti tohoto oddílu do volného oběhu použije zjednodušené celní prohlášení podle článku 260 nařízení (EHS) č. 2454/93, musí zjednodušená celní prohlášení obsahovat kromě ostatních požadavků údaje o čisté hmotnosti (v kg) dotčených produktů.
Jestliže se pro účely propuštění produktů v působnosti tohoto oddílu do volného oběhu použije místní celní řízení podle článku 263 nařízení (EHS) č. 2454/93, musí sdělení celním orgánům uvedené v čl. 266 odst. 1 uvedeného nařízení obsahovat veškeré nezbytné údaje pro identifikaci zboží a také vyznačení čisté hmotnosti (v kg) dotčených produktů.
Ustanovení čl. 266 odst. 2 písm. b) nařízení (EHS) č. 2454/93 se na dovozy produktů v působnosti tohoto oddílu nepoužije.
Článek 140
Vybírání dodatečného cla
1. Pokud se zjistí, že u jednoho z produktů v jednom z období uvedených v příloze XVIII překračuje množství uvedené do volného oběhu odpovídající spouštěcí objem, uloží Komise dodatečné clo kromě případů, kdy je nepravděpodobné, že by dovozy narušily trh Unie, nebo kdyby účinky nebyly s ohledem na zamýšlený cíl přiměřené.
2. Dodatečné clo se vybírá z množství uvedeného do volného oběhu po datu uložení uvedeného cla za předpokladu, že:
a)
z jeho sazebního zařazení určeného v souladu s článkem 137 vyplývá uložení nejvyšších specifických cel, která se vztahují na dovážené produkty daného původu;
b)
produkty jsou dovezeny v době uložení dodatečného cla.
Článek 141
Výše dodatečného cla
Dodatečné clo uložené podle článku 140 se rovná jedné třetině cla, které je pro daný produkt stanoveno v souladu se společným celním sazebníkem.
U dovážených produktů, na něž se vztahují celní preference spojené s valorickým clem, se dodatečné clo rovná jedné třetině specifického cla pro daný produkt, pokud se použije čl. 140 odst. 2.
Článek 142
Výjimky z dodatečného cla
1. Dodatečné clo se neuloží na:
a)
zboží dovezené v rámci celních kvót uvedených v příloze 7 nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 (19) (dále jen „kombinovaná nomenklatura“);
b)
zboží dopravované do Unie podle odstavce 2.
2. Za zboží dopravované do Unie se považuje zboží, které:
a)
opustilo zemi původu před rozhodnutím o uložení dodatečného cla a
b)
převáží se s přepravním dokladem platným pro přepravu z místa nakládky v zemi původu do místa vykládky v Unii, který byl vystaven ještě před uložením uvedeného dodatečného cla.
3. Zúčastněné strany uspokojivě prokážou celním orgánům, že podmínky uvedené v odstavci 2 byly splněny.
Celní orgány však mohou mít za to, že vyvážené produkty opustily zemi původu přede dnem uložení dodatečného cla, pokud je předložen některý z těchto dokladů:
a)
u lodní přepravy lodní náložný list, z něhož vyplývá, že nakládka byla provedena před tímto dnem,
b)
u železniční přepravy náložný list, který byl orgánem železnice země původu přijat před tímto dnem;
c)
u silniční přepravy přepravní smlouva (CMR) nebo jiný tranzitní dokument vystavený v zemi původu před tímto dnem, pokud jsou dodrženy podmínky stanovené dvoustrannými nebo mnohostrannými dohodami v oblasti tranzitu Unie nebo společného tranzitu;
d)
u letecké přepravy letecký náložný list, z něhož vyplývá, že letecká společnost přijala produkty před tímto dnem.
HLAVA V
OBECNÁ, PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 143
Kontroly
Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení tohoto nařízení nebo jiné právní předpisy Unie, zavedou členské státy kontroly a opatření v míře nezbytné pro zajištění řádného používání nařízení (ES) č. 1234/2007 a tohoto nařízení. Kontroly a opatření musí být účinné, přiměřené a odrazující, aby poskytovaly odpovídající ochranu finančních zájmů Unie.
Zajistí zejména, aby:
a)
bylo možno kontrolovat veškerá kritéria způsobilosti stanovená právními předpisy Unie nebo vnitrostátními právními předpisy, vnitrostátním rámcem nebo vnitrostátní strategií;
b)
příslušné orgány členského státu odpovědné za provádění kontrol měly k dispozici dostatečný počet pracovníků s odpovídající kvalifikací a zkušenostmi pro účinné provádění kontrol a aby
c)
byly stanoveny kontroly k zamezení neoprávněného dvojího financování opatření podle tohoto nařízení z jiných režimů Unie nebo vnitrostátních režimů.
Článek 144
Vnitrostátní sankce
Aniž jsou dotčeny sankce uvedené v tomto nařízení nebo v nařízení (ES) č. 1234/2007, zajistí členské státy, aby byly v případě nesrovnalostí ve vztahu k požadavkům uvedeným v tomto nařízení nebo nařízení (ES) č. 1234/2007 použity sankce na vnitrostátní úrovni, které musí být účinné, přiměřené a odrazující, aby poskytovaly odpovídající ochranu finančních zájmů Unie.
Článek 145
Uměle vytvořené situace
Aniž jsou dotčena jakákoli zvláštní opatření stanovená v tomto nařízení nebo nařízení (ES) č. 1234/2007, neprovádí se žádná platba ve prospěch osob, u nichž je zjištěno, že uměle vytvořily podmínky požadované pro poskytnutí takových plateb, a získaly tak výhodu, která je v rozporu s cíli dotčeného režimu podpor.
Článek 146
Oznámení
1. Členské státy určí jeden příslušný orgán nebo subjekt odpovědný za plnění oznamovací povinnosti ohledně:
a)
organizací producentů, sdružení organizací producentů a seskupení producentů podle článku 97 tohoto nařízení;
b)
produkčních cen ovoce a zeleniny na vnitřním trhu podle článku 98 tohoto nařízení;
c)
cen a množství produktů dovezených ze třetích zemí a prodaných na reprezentativních dovozních trzích podle článku 134 tohoto nařízení;
d)
dovážených objemů produktů uvolněných do volného oběhu podle článku 139 tohoto nařízení.
2. Členské státy oznámí Komisi, které příslušné orgány a subjekty určily, a kontakty na ně, včetně veškerých změn těchto údajů.
Seznam určených orgánů nebo subjektů, včetně jejich názvů a adres, se zpřístupní členským státům a veřejnosti všemi vhodnými prostředky za pomoci informačních systémů zavedených Komisí, včetně zveřejnění na internetu.
3. Aniž by byla dotčena zvláštní ustanovení tohoto nařízení, členské státy předkládají všechna oznámení určená Komisi podle tohoto nařízení elektronicky přes informační systém, který příslušným orgánům a subjektům členských států zpřístupní Komise, a to ve formátu, který Komise stanoví.
Oznámení, které nebyla předložena stanoveným způsobem a ve stanoveném formátu podle prvního pododstavce, mohou být pokládána za nepředložená, aniž je dotčen odstavec 5.
4. Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení tohoto nařízení, přijmou členské státy veškerá opatření nezbytná k zajištění toho, aby byly schopny dodržet lhůty pro oznámení stanovená v tomto nařízení.
5. Jestliže členský stát nepředloží oznámení v souladu s požadavky tohoto nařízení nebo nařízení (ES) č. 1234/2007 nebo pokud se oznámení zdá být nesprávné s ohledem na objektivní skutečnosti známé Komisi, může Komise částečně nebo zcela pozastavit měsíční platby uvedené v článku 14 nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 (20), pokud jde o odvětví ovoce a zeleniny, a to do až doby, kdy je oznámení předloženo správně.
Článek 147
Zjevné omyly
Veškeré oznámení, žádosti a požadavky předložené členskému státu podle tohoto nařízení nebo nařízení (ES) č. 1234/2007, včetně žádostí o podporu, mohou být po svém podání kdykoli upraveny v případě, že v nich příslušný orgán členského státu zjistí zjevné chyby.
Článek 148
Vyšší moc a mimořádné okolnosti
Jestliže má být v souladu s tímto nařízením nebo nařízením (ES) č. 1234/2007 uložena sankce či penále nebo odňata výhoda nebo uznání, nejsou takové sankce či penále uloženy nebo odnětí provedeno v případech vyšší moci nebo mimořádných okolností ve smyslu článku 31 nařízení (ES) č. 73/2009.
Případ vyšší moci však musí být včetně příslušných důkazů, uspokojivě doložených příslušnému orgánu členského státu, oznámen orgánu do deseti pracovních dnů ode dne, kdy je dotčená osoba schopna tak učinit.
Článek 149
Zrušení
Nařízení (ES) č. 1580/2007 se zrušuje.
Článek 134 nařízení (ES) č. 1580/2007 však zůstává použitelný až do 31. srpna 2011.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze XIX.
Článek 150
Přechodná ustanovení
1. Operační programy, které využívají čl. 203 odst. 3 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007, mohou pokračovat až do konce za předpokladu, že jsou v souladu s pravidly platnými před 1. lednem 2008.
2. Pravidly týkajícími se minimálních vlastností surovin dodaných ke zpracování a minimálních požadavků na jakost hotových výrobků, která zůstávají v platnosti pro suroviny sklizené na území členských států, jež využívají přechodného opatření uvedeného odstavce, jsou pro účely čl. 203a odst. 6 nařízení (ES) č. 1234/2007, kromě příslušných obchodních norem uvedených v hlavě II tohoto nařízení, pravidla obsažená v nařízeních Komise uvedených v příloze XX.
3. Plány uznání přijaté podle nařízení (ES) č. 2200/96, které nadále využívají výhod spojených s přijetím podle čl. 203a odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, pro seskupení producentů mimo členské státy, které ke Společenství přistoupily dne 1. května 2004 nebo později, a mimo nejvzdálenější regiony Unie podle článku 349 Smlouvy nebo menší ostrovy v Egejském moři podle čl. 1 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1405/2006 (21) jsou financovány podle čl. 103a odst. 3 písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007.
Plány uznání přijaté podle nařízení (ES) č. 2200/96, které využívaly výhod čl. 14 odst. 7 uvedeného nařízení a nadále využívají výhod spojených s přijetím podle čl. 203a odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, jsou financovány podle čl. 103a odst. 3 písm. a) nařízení (ES) č. 1234/2007.
4. V případě potřeby upraví členské státy své vnitrostátní strategie nejpozději do 15. září 2011 tak, aby:
a)
řádně odůvodnily, jaká vzdálenost se považuje za „značnou“ podle čl. 50 odst. 7 písm. b);
b)
stanovily maximální procentní podíl ročních výdajů v rámci operačního programu, které mají být vynaloženy na akce spojené s nakládáním s obaly šetrným k životnímu prostředí podle čl. 60 odst. 4 druhého pododstavce.
5. Operační programy schválené před dnem vstupu tohoto nařízení v platnost mohou pokračovat až do konce, aniž by byl dodržen maximální procentní podíl podle čl. 60 odst. 4 druhého pododstavce.
Článek 151
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 7. června 2011.