ΟΔΗΓΊΑ 2010/43/ΕΕ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 1ης Ιουλίου 2010
για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις, τις συγκρούσεις συμφερόντων, την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, τη διαχείριση κινδύνου και το περιεχόμενο της συμφωνίας μεταξύ ενός θεματοφύλακα και μιας εταιρείας διαχείρισης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
την οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (αναδιατύπωση) (1), και ιδίως το άρθρο 12 παράγραφος 3, το άρθρο 14 παράγραφος 2, το άρθρο 23 παράγραφος 6, το άρθρο 33 παράγραφος 6 και το άρθρο 51 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι κανόνες και η ορολογία που αφορούν τις οργανωτικές απαιτήσεις, τις συγκρούσεις συμφερόντων και την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας πρέπει να ευθυγραμμίζονται στο μέγιστο δυνατό βαθμό με τα πρότυπα που καθιερώθηκαν για τον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από την οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) και της οδηγίας 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις και τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, καθώς και τους ορισμούς που ισχύουν για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας (3). Η εν λόγω ευθυγράμμιση, ενώ λαμβάνει δεόντως υπόψη τις ιδιαιτερότητες του επιχειρηματικού κλάδου συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων, επιτρέπει την επίτευξη ισότιμων προτύπων όχι μόνο μεταξύ διαφορετικών κλάδων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών αλλά και εντός του επιχειρηματικού κλάδου διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων ευρύτερα, όπου ορισμένες απαιτήσεις της οδηγίας 2006/73/ΕΚ έχουν ήδη επεκταθεί από κάποια κράτη μέλη σε εταιρείες διαχείρισης ΟΣΕΚΑ.
(2)
Κρίνεται σκόπιμο οι εν λόγω κανόνες να θεσπιστούν υπό μορφή οδηγίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η προσαρμογή των διατάξεων εφαρμογής στις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης αγοράς και του νομικού συστήματος κάθε κράτους μέλους. Η οδηγία θα επιτρέψει επίσης το μέγιστο επίπεδο συνοχής με το καθεστώς που δημιουργείται από την οδηγία 2006/73/ΕΚ.
(3)
Παρότι οι αρχές οι οποίες καθορίζονται στην παρούσα οδηγία έχουν γενική συνάφεια για όλες τις εταιρείες διαχείρισης, εμφανίζουν αρκετή ευελιξία ώστε να διασφαλίζεται ότι η εφαρμογή τους και η εποπτεία αυτής της εφαρμογής από τις αρμόδιες αρχές είναι αναλογική και λαμβάνει υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας μιας εταιρείας διαχείρισης και την ποικιλομορφία των εταιρειών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, καθώς και την πολυμορφία των διάφορων ΟΣΕΚΑ που δύναται να διαχειρίζεται μια εταιρεία διαχείρισης.
(4)
Στο μέτρο που επιτρέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να είναι σε θέση να προβαίνουν σε ρυθμίσεις ώστε ορισμένες από τις δραστηριότητές τους να ασκούνται από τρίτους. Οι κανόνες εφαρμογής πρέπει να ισχύουν αντιστοίχως. Η εταιρεία διαχείρισης πρέπει ειδικότερα να επιδεικνύει τη δέουσα επιμέλεια προκειμένου να διαπιστώνει εάν, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των καθηκόντων που θα ασκούνται από τρίτους, η επιχείρηση που ασκεί αυτές τις δραστηριότητες μπορεί να θεωρείται ότι διαθέτει τα προσόντα και τις ικανότητες για την ανάληψη των εν λόγω καθηκόντων. Ως εκ τούτου, ο τρίτος θα πρέπει να πληροί όλες τις οργανωτικές απαιτήσεις και τις απαιτήσεις σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων σε σχέση με τη δραστηριότητα που θα ασκεί. Συνάγεται επίσης ότι η εταιρεία διαχείρισης πρέπει να εξακριβώνει ότι ο τρίτος έχει λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να συμμορφώνεται με τις εν λόγω απαιτήσεις και πρέπει να παρακολουθεί αποτελεσματικά τη συμμόρφωση του τρίτου με τις εν λόγω απαιτήσεις. Σε περίπτωση που ο εξουσιοδοτούμενος είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τις ανατεθείσες δραστηριότητες, πρέπει να ισχύουν ισοδύναμες οργανωτικές απαιτήσεις και απαιτήσεις σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων για τη δραστηριότητα παρακολούθησης των ανατεθεισών δραστηριοτήτων. Η εταιρεία διαχείρισης πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει υπόψη κατά τη διαδικασία της δέουσας επιμέλειας το γεγονός ότι ο τρίτος στον οποίο ανατίθενται οι δραστηριότητες θα υπόκειται συχνά στην οδηγία 2004/39/ΕΚ.
(5)
Προκειμένου να αποφευχθεί η εφαρμογή διαφορετικών προτύπων για τις εταιρείες διαχείρισης και τις εταιρείες επενδύσεων που δεν έχουν ορίσει εταιρεία διαχείρισης, οι τελευταίες πρέπει να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες δεοντολογίας και τις ίδιες διατάξεις αναφορικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων και τη διαχείριση κινδύνου με τις εταιρείες διαχείρισης. Συνεπώς, οι κανόνες της παρούσας οδηγίας σχετικά με τις διοικητικές διαδικασίες και τους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου πρέπει, στο πλαίσιο ορθής πρακτικής, να ισχύουν τόσο για τις εταιρείες διαχείρισης όσο και για τις εταιρείες επενδύσεων που δεν έχουν ορίσει εταιρεία διαχείρισης, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της αναλογικότητας.
(6)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ απαιτεί από τις εταιρείες διαχείρισης να διαθέτουν ορθές διοικητικές διαδικασίες. Προκειμένου να συμμορφώνονται με την εν λόγω απαίτηση, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να δημιουργήσουν μια πλήρως τεκμηριωμένη οργανωτική διάρθρωση η οποία αναθέτει με σαφήνεια αρμοδιότητες και διασφαλίζει ικανοποιητική ροή πληροφοριών μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων μερών. Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει επίσης να θεσπίσουν συστήματα για τη διαφύλαξη των πληροφοριών και τη διασφάλιση της συνέχειας της επιχειρηματικής δραστηριότητας και τα οποία είναι επαρκή ώστε να τους επιτρέπουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους σε περιπτώσεις άσκησης των δραστηριοτήτων τους από τρίτους.
(7)
Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει επίσης να διατηρούν τους απαραίτητους πόρους, ειδικότερα, προκειμένου να απασχολούν προσωπικό με τα κατάλληλα προσόντα και την κατάλληλη γνώση και εμπειρία ώστε να είναι σε θέση να εκτελούν τα καθήκοντά τους.
(8)
Όσον αφορά τις ασφαλείς διαδικασίες επεξεργασίας δεδομένων και την υποχρέωση εξακρίβωσης όλων των συναλλαγών στις οποίες συμμετέχει ο ΟΣΕΚΑ, η εταιρεία διαχείρισης οφείλει να έχει θεσπίσει ρυθμίσεις οι οποίες επιτρέπουν την έγκαιρη και ορθή καταγραφή κάθε συναλλαγής που πραγματοποιείται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ.
(9)
Η λογιστική αποτελεί έναν από τους κύριους τομείς της διοίκησης των ΟΣΕΚΑ. Συνεπώς, είναι θέμα πρωταρχικής σημασίας οι λογιστικές διαδικασίες να διευκρινίζονται περαιτέρω στη νομοθεσία εφαρμογής. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία πρέπει να διασφαλίζει την τήρηση των αρχών σύμφωνα με τις οποίες το ενεργητικό και το παθητικό ενός ΟΣΕΚΑ ή των επενδυτικών τμημάτων του μπορούν να προσδιορίζονται άμεσα, και σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί. Επιπροσθέτως, σε περίπτωση που υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες μετοχών αναλόγως, για παράδειγμα, του επιπέδου της προμήθειας διαχείρισης, θα πρέπει να είναι δυνατόν η καθαρή αξία του ενεργητικού αυτών των διαφορετικών κατηγοριών να προκύπτει άμεσα από τα λογιστικά στοιχεία.
(10)
Η σαφής ανάθεση αρμοδιοτήτων των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και της εποπτική λειτουργία είναι κεντρικής σημασίας για την εφαρμογή των κατάλληλων μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου, σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ. Αυτό συνεπάγεται ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη θα πρέπει να είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή της γενικής επενδυτικής πολιτικής που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 583/2010 της Επιτροπής, της 1ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις βασικές πληροφορίες για τους επενδυτές και τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται κατά την παροχή των βασικών πληροφοριών για τους επενδυτές ή όταν το ενημερωτικό φυλλάδιο διατίθεται σε σταθερό μέσο (4). Τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη πρέπει επίσης να διατηρούν την ευθύνη για τις επενδυτικές στρατηγικές οι οποίες αποτελούν τις γενικές πληροφορίες σχετικά με τη στρατηγική κατανομή των στοιχείων ενεργητικού του ΟΣΕΚΑ και των επενδυτικών τεχνικών που απαιτούνται για την επαρκή και αποτελεσματική εφαρμογή της επενδυτικής πολιτικής. Ο σαφής καταμερισμός των αρμοδιοτήτων θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει τον κατάλληλο έλεγχο προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η επένδυση των στοιχείων ενεργητικού του ΟΣΕΚΑ πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανονισμούς περί αμοιβαίων κεφαλαίων ή τα καταστατικά έγγραφα και τις ισχύουσες νομικές διατάξεις, καθώς και ότι τηρούνται τα όρια κινδύνου κάθε ΟΣΕΚΑ. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων θα πρέπει να συνάδει με το ρόλο και τις αρμοδιότητες των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και της εποπτικής λειτουργίας, σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο και τους κώδικες εταιρικής διακυβέρνησης. Είναι δυνατόν στα ανώτερα διευθυντικά στελέχη να περιλαμβάνονται μερικά ή όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
(11)
Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι μια εταιρεία διαχείρισης διαθέτει κατάλληλο μηχανισμό ελέγχου, απαιτούνται λειτουργίες διαρκούς συμμόρφωσης και εσωτερικού λογιστικού ελέγχου. Η λειτουργία συμμόρφωσης πρέπει να διαμορφώνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι μπορεί να εντοπίζει οποιονδήποτε κίνδυνο αδυναμίας της εταιρείας διαχείρισης να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ. Η λειτουργία λογιστικού ελέγχου πρέπει να επιδιώκει την επαλήθευση και αξιολόγηση των διάφορων ελεγκτικών διαδικασιών και διοικητικών ρυθμίσεων που εφαρμόζει η εταιρεία διαχείρισης.
(12)
Είναι απαραίτητο να επιτρέπεται στις εταιρείες διαχείρισης ένας βαθμός ευελιξίας κατά τη διαμόρφωση της οργάνωσης για τη διαχείριση κινδύνου. Σε περίπτωση που δεν είναι κατάλληλη ή αναλογική η ύπαρξη χωριστής λειτουργίας διαχείρισης κινδύνου, η εταιρεία διαχείρισης θα πρέπει εντούτοις να είναι σε θέση να αποδείξει ότι συγκεκριμένες διασφαλίσεις κατά των συγκρούσεων συμφερόντων επιτρέπουν την ανεξάρτητη άσκηση των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνου.
(13)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης υποχρεούνται να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις προσωπικές συναλλαγές. Σύμφωνα με την οδηγία 2006/73/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να αποτρέπουν τους υπαλλήλους τους, οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο συγκρούσεων συμφερόντων ή κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες, κατά την έννοια της οδηγίας 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (5), από το να εκτελούν προσωπικές συναλλαγές οι οποίες προκύπτουν από κατάχρηση πληροφοριών που έχουν συγκεντρώσει κατά την άσκηση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας.
(14)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ απαιτεί από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι για κάθε συναλλαγή χαρτοφυλακίου στην οποία συμμετέχει ο ΟΣΕΚΑ είναι δυνατή η εξακρίβωση της προέλευσής της, των συναλλασσόμενων, του χαρακτήρα της, καθώς και του τόπου και χρόνου πραγματοποίησής της. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητος ο καθορισμός των απαιτήσεων για την καταγραφή των συναλλαγών χαρτοφυλακίου και των εντολών διάθεσης και εξόφλησης.
(15)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ απαιτεί από τις εταιρείες διαχείρισης των ΟΣΕΚΑ να διαθέτουν κατάλληλους μηχανισμούς προκειμένου να εξασφαλίζουν τη δίκαιη μεταχείριση του ΟΣΕΚΑ σε περιπτώσεις αναπόφευκτων συγκρούσεων συμφερόντων. Ως εκ τούτου, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να εξασφαλίζουν ότι στις περιπτώσεις αυτές τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη ή άλλο αρμόδιο εσωτερικό όργανο της εταιρείας διαχείρισης ενημερώνονται αμέσως, ώστε να λαμβάνουν όλες τις απαιτούμενες αποφάσεις για να εξασφαλίζουν τη δίκαιη μεταχείριση του ΟΣΕΚΑ και των μεριδιούχων του.
(16)
Οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να κληθούν να θεσπίσουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν μια αποτελεσματική και κατάλληλη στρατηγική για την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου τα οποία συνοδεύουν τα χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία κατέχει ο ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται, με σκοπό να διασφαλίζεται ότι τα εν λόγω δικαιώματα ασκούνται προς το αποκλειστικό όφελος του ΟΣΕΚΑ. Οι πληροφορίες σχετικά με τη στρατηγική και την εφαρμογή της θα πρέπει να διατίθενται ελεύθερα στους επενδυτές, μεταξύ άλλων και μέσω ιστοτόπου. Κατά περίπτωση, η απόφαση μη άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να θεωρηθεί ότι είναι προς το αποκλειστικό όφελος του ΟΣΕΚΑ ανάλογα με την επενδυτική στρατηγική του. Ωστόσο, δεν πρέπει να αποκλείεται η δυνατότητα μιας εταιρείας επενδύσεων να ψηφίζει τον εαυτό της ή να δίδει συγκεκριμένες οδηγίες ψήφου στην εταιρεία διαχείρισής της.
(17)
Η υποχρέωση ενημέρωσης των ανώτερων διευθυντικών στελεχών ή άλλου αρμόδιου εσωτερικού οργάνου της εταιρείας διαχείρισης, προκειμένου να λαμβάνουν τις απαραίτητες αποφάσεις, δεν πρέπει να περιορίζει το καθήκον των εταιρειών διαχείρισης και του ΟΣΕΚΑ να αναφέρουν καταστάσεις κατά τις οποίες οι οργανωτικές ή διοικητικές ρυθμίσεις για τις συγκρούσεις συμφερόντων δεν ήταν επαρκείς για να εξασφαλισθεί, με εύλογη βεβαιότητα, η πρόληψη του κινδύνου ζημίας, για παράδειγμα στις περιοδικές τους εκθέσεις. Οι εκθέσεις αυτές πρέπει να εξηγούν και να γνωστοποιούν τους λόγους για τους οποίους ελήφθη η απόφαση από την εταιρεία διαχείρισης, ακόμη και σε περίπτωση που λαμβάνεται απόφαση μη δράσης, λαμβάνοντας υπόψη τις εσωτερικές πολιτικές και διαδικασίες που θεσπίζονται για τον προσδιορισμό, την πρόληψη και τη διαχείριση συγκρούσεων συμφερόντων.
(18)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης υποχρεούνται να δρουν προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται και χάριν της ακεραιότητας της αγοράς. Ορισμένες συμπεριφορές, όπως ο αγοραίος χρονισμός και οι εκπρόθεσμες διαπραγματεύσεις, ενδέχεται να έχουν αρνητικές συνέπειες για τους μεριδιούχους και να υπονομεύσουν τη λειτουργία της αγοράς. Συνεπώς, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να εφαρμόζουν τις κατάλληλες διαδικασίες για την αποτροπή αθέμιτων πρακτικών. Επιπλέον, οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να εφαρμόζουν κατάλληλες διαδικασίες προστασίας από την επιβολή αδικαιολόγητων χρεώσεων και από δραστηριότητες, όπως ο υπερβολικός βαθμός εμπορικών συναλλαγών, λαμβάνοντας υπόψη τους επενδυτικούς στόχους και την πολιτική των ΟΣΕΚΑ.
(19)
Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει επίσης να δρουν προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ κατά την άμεση εκτέλεση εντολών διαπραγμάτευσης για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται ή με διαβίβασή των εν λόγω εντολών σε τρίτους. Κατά την εκτέλεση εντολών για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ, οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να λαμβάνουν όλα τα εύλογα μέτρα για την επίτευξη του βέλτιστου δυνατού αποτελέσματος για τους ΟΣΕΚΑ σε συνεχή βάση, λαμβάνοντας υπόψη την τιμή, το κόστος, την ταχύτητα, την πιθανότητα εκτέλεσης και διακανονισμού, τον όγκο και τη φύση ή οποιοδήποτε άλλο παράγοντα που αφορά την εκτέλεση της εντολής.
(20)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι εταιρείες διαχείρισης ενεργούν με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, προσοχή και επιμέλεια προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται, όπως απαιτεί η οδηγία 2009/65/ΕΚ, είναι απαραίτητο να θεσπισθούν κανόνες σχετικά με την εκτέλεση των εντολών.
(21)
Δεν πρέπει να επιτρέπονται ορισμένα τέλη, προμήθειες ή μη χρηματικές παροχές που μπορεί να καταβάλλονται σε μια εταιρεία διαχείρισης ή από αυτήν καθώς μπορεί να έχουν αντίκτυπο στην τήρηση των απαιτήσεων που καθορίζονται στην οδηγία 2009/65/ΕΚ, σύμφωνα με τις οποίες η εταιρεία διαχείρισης πρέπει να ενεργεί με τρόπο έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό σύμφωνα με τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να θεσπίζονται σαφείς κανόνες που καθορίζουν σε ποιες περιπτώσεις τα τέλη, οι προμήθειες και οι μη χρηματικές παροχές δεν θεωρείται ότι παραβιάζουν τις εν λόγω αρχές.
(22)
Οι διασυνοριακές δραστηριότητες της εταιρείας διαχείρισης δημιουργούν νέες προκλήσεις για τις σχέσεις μεταξύ της εταιρείας διαχείρισης και του θεματοφύλακα του ΟΣΕΚΑ. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η απαιτούμενη ασφάλεια δικαίου, τα κύρια στοιχεία της συμφωνίας μεταξύ του θεματοφύλακα του ΟΣΕΚΑ και της εταιρείας διαχείρισης, σε περίπτωση που η εταιρεία διαχείρισης είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος καταγωγής του ΟΣΕΚΑ, θα πρέπει να καθορίζονται στην παρούσα οδηγία. Δεδομένης της ανάγκης να διασφαλίζεται ότι η συμφωνία αυτή επιτυγχάνει ορθά το στόχο της, είναι απαραίτητο να προβλέπονται κανόνες περί σύγκρουσης νόμων οι οποίοι παρεκκλίνουν από τις διατάξεις των άρθρων 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) (6), με τρόπο ώστε το εφαρμοστέο δίκαιο σε αυτήν τη συμφωνία να είναι το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΣΕΚΑ.
(23)
Η οδηγία 2009/65/ΕΚ περιλαμβάνει την υποχρέωση καθορισμού κριτηρίων για την αξιολόγηση της καταλληλότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου μιας εταιρείας διαχείρισης. Τα κριτήρια αυτά εστιάζουν στη χάραξη κατάλληλης και τεκμηριωμένης πολιτικής διαχείρισης κινδύνου που θα εφαρμόζεται από τις εταιρείες διαχείρισης. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να επιτρέπει στις εταιρείες διαχείρισης να αξιολογούν τους κινδύνους των θέσεων εντός των χαρτοφυλακίων που διαχειρίζονται και της συμβολής αυτών των επιμέρους κινδύνων στο γενικότερο προφίλ κινδύνου του χαρτοφυλακίου. Η οργάνωση της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου πρέπει να είναι κατάλληλη και αναλογική προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων της εταιρείας διαχείρισης και του ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται.
(24)
Η περιοδική αξιολόγηση, παρακολούθηση και επανεξέταση της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου από τις εταιρείες διαχείρισης συνιστούν επίσης κριτήριο αξιολόγησης της καταλληλότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου. Στο κριτήριο αυτό περιλαμβάνεται επίσης η επανεξέταση της αποτελεσματικότητας των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών κατά την εκτέλεση της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου.
(25)
Ως ουσιαστικό στοιχείο των κριτηρίων αξιολόγησης της καταλληλότητας των διαδικασιών διαχείρισης κινδύνου, πρέπει να υιοθετούνται αναλογικές και αποτελεσματικές τεχνικές μέτρησης κινδύνου από τις εταιρείες διαχείρισης προκειμένου να μετρώνται ανά πάσα στιγμή οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν οι ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται. Οι απαιτήσεις αυτές βασίζονται σε κοινές πρακτικές που συμφωνήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Σε αυτές περιλαμβάνονται ποσοτικά μέτρα, όσον αφορά τους ποσοτικά μετρήσιμους κινδύνους, καθώς και ποιοτικές μέθοδοι. Τα συστήματα και εργαλεία επεξεργασίας ηλεκτρονικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των ποσοτικών μέτρων θα πρέπει να συγχωνεύονται μεταξύ τους ή με τις εφαρμογές γραφείου εξυπηρέτησης και λογιστικής. Οι τεχνικές μέτρησης κινδύνου θα πρέπει να επιτρέπουν την κατάλληλη μέτρηση των κινδύνων σε περιόδους αυξημένης αναταραχής της αγοράς, καθώς και την επανεξέτασή τους εφόσον αυτό είναι απαραίτητο προς το συμφέρον των μεριδιούχων. Θα πρέπει επίσης να επιτρέπουν την κατάλληλη αξιολόγηση της συγκέντρωσης και αλληλεπίδρασης των σχετικών κινδύνων σε επίπεδο χαρτοφυλακίου.
(26)
Στόχος ενός λειτουργικού συστήματος διαχείρισης κινδύνου είναι η τήρηση των επενδυτικών ορίων που ορίζονται από την οδηγία 2009/65/ΕΚ, όπως τα όρια της συνολικής έκθεσης και της έκθεσης σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, από τις εταιρείες διαχείρισης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να καθορίζονται κριτήρια σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού της συνολικής έκθεσης και του κινδύνου αντισυμβαλλομένου.
(27)
Κατά τον καθορισμό των κριτηρίων αυτών, είναι απαραίτητο η οδηγία αυτή να διευκρινίζει τον τρόπο υπολογισμού της συνολικής έκθεσης, περιλαμβάνοντας την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων (commitment approach), της προσέγγισης βάσει της δυνητικής ζημίας (value at risk) ή προηγμένων μεθόδων μέτρησης κινδύνου. Η οδηγία θα πρέπει επίσης να καθορίζει τα κύρια στοιχεία της μεθόδου σύμφωνα με την οποία η εταιρεία διαχείρισης θα πρέπει να υπολογίζει τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου. Κατά την εφαρμογή των εν λόγω κανόνων, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες εφαρμόζονται αυτές οι μέθοδοι, περιλαμβανομένων των αρχών που ισχύουν για αυτές τις συμφωνίες παροχής ασφάλειας για τη μείωση της έκθεσης των ΟΣΕΚΑ σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, καθώς και η χρήση συμφωνιών αντιστάθμισης κινδύνου και συμψηφισμού, οι οποίες καταρτίζονται από τις αρμόδιες αρχές που εργάζονται στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών.
(28)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης υποχρεούνται να εφαρμόζουν μια διαδικασία για την ακριβή και ανεξάρτητη αξιολόγηση της αξίας των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία καθορίζει λεπτομερείς κανόνες για αυτήν τη διαδικασία σύμφωνα με την οδηγία 2007/16/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2007, για την εφαρμογή της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) όσον αφορά τη διευκρίνηση ορισμένων ορισμών (7). Στο πλαίσιο της ορθής πρακτικής, οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να εφαρμόζουν τις εν λόγω απαιτήσεις στα μέσα τα οποία εκθέτουν τον ΟΣΕΚΑ σε κινδύνους αποτίμησης ισοδύναμους προς αυτούς που προκύπτουν από τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, όπως αυτοί που σχετίζονται με έλλειψη ρευστότητας προϊόντων ή/και με την πολυπλοκότητα της δομής απόδοσης. Επομένως, οι εταιρείες διαχείρισης θα πρέπει να υιοθετούν ρυθμίσεις και διαδικασίες σύμφωνες προς τις απαιτήσεις του άρθρου 44 για την αποτίμηση λιγότερο ρευστών ή πολύπλοκων κινητών αξιών και μέσων χρηματαγοράς που απαιτούν τη χρήση μεθόδων αποτίμησης βασισμένες σε μοντέλα.
(29)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ, μια εταιρεία διαχείρισης υποχρεούται να παρέχει στις σχετικές αρμόδιες αρχές πληροφορίες σχετικά με τα είδη των παράγωγων μέσων στα οποία έχει επενδύσει ο ΟΣΕΚΑ, τους υποκείμενους κινδύνους, τα ισχύοντα ποσοτικά όρια και τις επιλεγείσες μεθόδους για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με τέτοιου είδους συναλλαγές. Θα πρέπει να προσδιορίζεται το περιεχόμενο και η διαδικασία που πρέπει να εφαρμόζει μια εταιρεία διαχείρισης κατά την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής.
(30)
Ζητήθηκε η γνώμη της ευρωπαϊκής επιτροπής ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών, η οποία συστάθηκε με την απόφαση 2009/77/ΕΚ της Επιτροπής (8), για παροχή τεχνικών συμβουλών.
(31)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της ευρωπαϊκής επιτροπής κινητών αξιών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες εφαρμογής της οδηγίας 2009/65/ΕΚ οι οποίοι:
1)
προσδιορίζουν τις διαδικασίες και ρυθμίσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 12 παράγραφος 1, καθώς και τις δομές και τις οργανωτικές απαιτήσεις για την ελαχιστοποίηση των συγκρούσεων συμφερόντων που αναφέρονται στο στοιχείο β) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 12 παράγραφος 1·
2)
θεσπίζουν κριτήρια για τη δράση με έντιμο και δίκαιο τρόπο και με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, προσοχή και επιμέλεια προς το συμφέρον των ΟΣΕΚΑ, καθώς και κριτήρια για τον προσδιορισμό των ειδών σύγκρουσης συμφερόντων, καθορίζοντας τις απαιτούμενες αρχές για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής χρήσης των πόρων, ορίζοντας τα μέτρα που θα πρέπει να λαμβάνονται για τον προσδιορισμό, την πρόληψη, τη διαχείριση ή τη γνωστοποίηση συγκρούσεων συμφερόντων κατά το άρθρο 14 παράγραφοι 1 και 2·
3)
αφορούν τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται στις συμφωνίες μεταξύ του θεματοφύλακα και της εταιρείας διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 5 και το άρθρο 33 παράγραφος 5 και
4)
αφορούν τη διαδικασία διαχείρισης κινδύνου κατά το άρθρο 51 παράγραφος 1, ιδίως τα κριτήρια για την αξιολόγηση της καταλληλότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου που εφαρμόζει η εταιρεία διαχείρισης, καθώς και την πολιτική και τις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου και τις ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές για τη μέτρηση και διαχείριση κινδύνου που σχετίζονται με τα εν λόγω κριτήρια.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία ισχύει για τις εταιρείες διαχείρισης οι οποίες ασκούν τη δραστηριότητα της διαχείρισης ενός οργανισμού συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
Το κεφάλαιο V της παρούσας οδηγίας ισχύει επίσης για τους θεματοφύλακες που ασκούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου IV και του τμήματος 3 του κεφαλαίου V της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου, το άρθρο 12 του κεφαλαίου II και των κεφαλαίων III, IV και VI ισχύουν, τηρουμένων των αναλογιών, για τις εταιρείες επενδύσεων που δεν έχουν ορίσει εταιρεία διαχείρισης εγκεκριμένη σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ.
Στις περιπτώσεις αυτές, η «εταιρεία διαχείρισης» νοείται ως «εταιρεία επενδύσεων».
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί επιπροσθέτως των ορισμών που διατυπώνονται στην οδηγία 2009/65/ΕΚ:
1)
ως «πελάτης» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ή άλλη επιχείρηση που περιλαμβάνει έναν ΟΣΕΚΑ, στο οποίο μια εταιρεία διαχείρισης παρέχει υπηρεσία συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων ή υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
2)
ως «μεριδιούχος» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατέχει ένα ή περισσότερα μερίδια σε έναν ΟΣΕΚΑ·
3)
ως «αρμόδιο πρόσωπο» σε σχέση με μια εταιρεία διαχείρισης, νοείται ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
διευθυντής, εταίρος ή ισοδύναμο πρόσωπο ή διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας διαχείρισης·
β)
υπάλληλος της εταιρείας διαχείρισης, καθώς και οποιοδήποτε άλλο φυσικό πρόσωπο οι υπηρεσίες του οποίου τίθενται στη διάθεση και υπό τον έλεγχο της εταιρείας διαχείρισης και το οποίο συμμετέχει επίσης στην παροχή εκ μέρους της εταιρείας διαχείρισης της συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων·
γ)
φυσικό πρόσωπο που συμμετέχει άμεσα στην παροχή υπηρεσιών στην εταιρεία διαχείρισης στο πλαίσιο συμφωνίας ανάθεσης προς τρίτους για την παροχή συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων εκ μέρους της εταιρείας διαχείρισης·
4)
ως «ανώτερα διευθυντικά στελέχη» νοείται το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που πραγματικά διευθύνουν την εταιρεία διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
5)
ως «διοικητικό συμβούλιο» νοείται το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας διαχείρισης·
6)
ως «εποπτική λειτουργία» νοούνται τα αρμόδια πρόσωπα ή το όργανο ή τα όργανα που είναι υπεύθυνα για την εποπτεία των ανώτερων διευθυντικών στελεχών και την αξιολόγηση και περιοδική επανεξέταση της καταλληλότητας και αποτελεσματικότητας της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου, καθώς και των πολιτικών, των ρυθμίσεων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
7)
ως «κίνδυνος αντισυμβαλλομένου» νοείται ο κίνδυνος εμφάνισης ζημιών για τον ΟΣΕΚΑ ο οποίος προκύπτει από το γεγονός ότι ο αντισυμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή ενδέχεται να αθετήσει τις υποχρεώσεις του πριν από τον οριστικό διακανονισμό των ταμιακών ροών της συναλλαγής·
8)
ως «κίνδυνος ρευστότητας» νοείται ο κίνδυνος μια θέση του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ να μην μπορεί να πωληθεί, να ρευστοποιηθεί ή να κλείσει με περιορισμένο κόστος σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα και, κατά συνέπεια, διακυβεύεται η ικανότητα του ΟΣΕΚΑ να συμμορφώνεται ανά πάσα στιγμή με το άρθρο 84 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
9)
ως «κίνδυνος αγοράς» νοείται ο κίνδυνος εμφάνισης ζημιών για τον ΟΣΕΚΑ λόγω των διακυμάνσεων της αγοραίας αξίας των θέσεων του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ που μπορεί να αποδοθούν σε αλλαγές στις μεταβλητές της αγοράς, όπως επιτόκια, ισοτιμίες ξένου συναλλάγματος, τιμές μετοχών και εμπορευμάτων ή η φερεγγυότητα ενός εκδότη·
10)
ως «λειτουργικός κίνδυνος» νοείται ο κίνδυνος εμφάνισης ζημιών για τον ΟΣΕΚΑ λόγω ακατάλληλων εσωτερικών διαδικασιών και αδυναμιών σε σχέση με το προσωπικό και τα συστήματα της εταιρείας διαχείρισης ή εξωτερικών παραγόντων, και περιλαμβάνει νομικό κίνδυνο και κίνδυνο τεκμηρίωσης, καθώς και κίνδυνο λόγω των διαδικασιών διαπραγμάτευσης, διακανονισμού και αποτίμησης που εκτελούνται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ.
Ο όρος «διοικητικό συμβούλιο» που αναφέρεται στο σημείο 5 της πρώτης παραγράφου δεν περιλαμβάνει το εποπτικό συμβούλιο, σε περίπτωση που οι εταιρείες διαχείρισης διαθέτουν διττή δομή αποτελούμενη από ένα διοικητικό συμβούλιο και από ένα εποπτικό συμβούλιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
(άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο α) και άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ)
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 4
Γενικές απαιτήσεις σχετικά με τις διαδικασίες και την οργάνωση
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να συμμορφώνονται με τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν διαδικασίες λήψης αποφάσεων, καθώς και οργανωτική διάρθρωση που προσδιορίζει σαφώς και με τεκμηριωμένο τρόπο τις ιεραρχικές σχέσεις και την κατανομή λειτουργιών και αρμοδιοτήτων·
β)
να διασφαλίζουν ότι τα αρμόδια πρόσωπά τους γνωρίζουν τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για την ορθή άσκηση των αρμοδιοτήτων τους·
γ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου που αποσκοπούν να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τις αποφάσεις και τις διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα της εταιρείας διαχείρισης·
δ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν αποτελεσματική διαδικασία εσωτερικής πληροφόρησης και επικοινωνίας σε όλα τα κατάλληλα επίπεδα της εταιρείας διαχείρισης, καθώς και αποτελεσματική ροή πληροφοριών με τυχόν τρίτους που εμπλέκονται·
ε)
να διατηρούν κατάλληλα και τακτικά αρχεία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και της εσωτερικής τους οργάνωσης.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τους τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν συστήματα και διαδικασίες κατάλληλες για τη διαφύλαξη της ασφάλειας, της ακεραιότητας και της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των εν λόγω πληροφοριών.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλη πολιτική συνέχειας της επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους που διασφαλίζει, σε περίπτωση διακοπής των συστημάτων και διαδικασιών τους, τη διαφύλαξη των σημαντικότερων δεδομένων και λειτουργιών τους και τη διατήρηση των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατό, την έγκαιρη ανάκτηση αυτών των δεδομένων και λειτουργιών και την έγκαιρη αποκατάσταση της παροχής των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων τους.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν λογιστικές πολιτικές και διαδικασίες οι οποίες τους επιτρέπουν, όταν αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές, να υποβάλλουν εγκαίρως σε αυτές οικονομικές εκθέσεις που αντικατοπτρίζουν την πραγματική και ακριβή εικόνα της χρηματοοικονομικής κατάστασής τους και είναι σύμφωνες με όλα τα ισχύοντα λογιστικά πρότυπα και κανόνες.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να παρακολουθούν και να αξιολογούν τακτικά την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα των συστημάτων, των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και των διαδικασιών που θεσπίζουν, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 4, και να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών.
Άρθρο 5
Πόροι
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να απασχολούν προσωπικό με τις ικανότητες, τις γνώσεις και την εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για την άσκηση των αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης διατηρούν τους απαραίτητους πόρους και την εμπειρογνωμοσύνη για να παρακολουθούν αποτελεσματικά τις δραστηριότητες που ασκούνται από τρίτους βάσει συμφωνίας με την εταιρεία διαχείρισης, ιδίως όσον αφορά τη διαχείριση των κινδύνων που συνδέονται με τις εν λόγω συμφωνίες.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η άσκηση πολλαπλών λειτουργιών από τα αρμόδια πρόσωπά τους δεν εμποδίζει ούτε είναι πιθανό να εμποδίσει τα πρόσωπα αυτά να ασκήσουν οποιαδήποτε λειτουργία με επιμέλεια, εντιμότητα και επαγγελματισμό.
4. Για τους σκοπούς που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
ΤΜΗΜΑ 2
Διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες
Άρθρο 6
Αντιμετώπιση καταγγελιών
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν αποτελεσματικές και διαφανείς διαδικασίες για την κατάλληλη και άμεση αντιμετώπιση των καταγγελιών που λαμβάνονται από τους επενδυτές.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν την τήρηση αρχείου για κάθε καταγγελία και για τα μέτρα που λήφθηκαν για την επίλυση του σχετικού προβλήματος.
3. Οι επενδυτές δύνανται να υποβάλλουν παράπονα δωρεάν. Οι πληροφορίες που αφορούν τις διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 διατίθενται στους επενδυτές δωρεάν.
Άρθρο 7
Επεξεργασία ηλεκτρονικών δεδομένων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να προβαίνουν στις ορθές ρυθμίσεις για κατάλληλα ηλεκτρονικά συστήματα ώστε να επιτρέπεται η έγκαιρη και ορθή καταγραφή κάθε συναλλαγής χαρτοφυλακίου ή εντολής διάθεσης ή εξόφλησης προκειμένου αυτές να συμμορφώνονται με τα άρθρα 14 και 15.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο ασφάλειας κατά την επεξεργασία των ηλεκτρονικών δεδομένων, καθώς και την ακεραιότητα και εμπιστευτικότητα των καταγεγραμμένων πληροφοριών, κατά περίπτωση.
Άρθρο 8
Λογιστικές διαδικασίες
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν την εφαρμογή λογιστικών πολιτικών και διαδικασιών κατά το άρθρο 4 παράγραφος 4, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των μεριδιούχων.
Τα λογιστικά αρχεία του ΟΣΕΚΑ τηρούνται με τρόπο ώστε όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού του ΟΣΕΚΑ να εντοπίζονται αμέσως ανά πάσα στιγμή.
Σε περίπτωση που ένας ΟΣΕΚΑ διαθέτει διαφορετικά επενδυτικά τμήματα, τηρούνται χωριστοί λογαριασμοί για αυτά τα επενδυτικά τμήματα.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να προβαίνουν στη θέσπιση, την εφαρμογή και τη διατήρηση λογιστικών πολιτικών και διαδικασιών, σύμφωνα με τους λογιστικούς κανόνες των κρατών μελών καταγωγής των ΟΣΕΚΑ, ώστε να διασφαλίζεται ότι ο υπολογισμός της καθαρής αξίας του ενεργητικού κάθε ΟΣΕΚΑ πραγματοποιείται με ακρίβεια, βάσει των λογιστικών στοιχείων, καθώς και ότι οι εντολές διάθεσης και εξόφλησης μπορούν να εκτελούνται ορθά στην εν λόγω καθαρή αξία του ενεργητικού.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες προκειμένου να διασφαλίζουν την ορθή και ακριβή αποτίμηση των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού των ΟΣΕΚΑ, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες κατά το άρθρο 85 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
ΤΜΗΜΑ 3
Μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου
Άρθρο 9
Έλεγχος από ανώτερα διευθυντικά στελέχη και εποπτική λειτουργία
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι κατά την εσωτερική κατανομή των λειτουργιών, τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη και, κατά περίπτωση, η εποπτική λειτουργία, ευθύνονται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της εταιρείας με τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Η εταιρεία διαχείρισης διασφαλίζει ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη της:
α)
είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή της γενικής επενδυτικής πολιτικής για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται, όπως ορίζεται, κατά περίπτωση, στο ενημερωτικό φυλλάδιο, τους κανονισμούς περί αμοιβαίων κεφαλαίων ή τα καταστατικά έγγραφα της εταιρείας επενδύσεων·
β)
επιβλέπουν την έγκριση επενδυτικών στρατηγικών για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται·
γ)
είναι υπεύθυνα για τη διασφάλιση διαρκούς και αποτελεσματικής λειτουργίας συμμόρφωσης εκ μέρους της εταιρείας διαχείρισης, κατά το άρθρο 10, ακόμη και σε περίπτωση που η εν λόγω λειτουργία ασκείται από τρίτους·
δ)
διασφαλίζουν και επαληθεύουν τακτικά ότι η γενική επενδυτική πολιτική, οι επενδυτικές στρατηγικές και τα όρια κινδύνου για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται εφαρμόζονται ορθά και αποτελεσματικά και τηρούνται, ακόμη και σε περίπτωση που η λειτουργία διαχείρισης κινδύνου ασκείται από τρίτους·
ε)
εγκρίνουν και επανεξετάζουν τακτικά την καταλληλότητα των εσωτερικών διαδικασιών ανάληψης επενδυτικών αποφάσεων για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι εν λόγω αποφάσεις είναι σύμφωνες με τις εγκεκριμένες επενδυτικές στρατηγικές·
στ)
εγκρίνουν και επανεξετάζουν τακτικά την πολιτική διαχείρισης κινδύνου, καθώς και τις ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές για την εφαρμογή της πολιτικής αυτής, κατά το άρθρο 38, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος οριοθέτησης κινδύνων για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτή διαχειρίζεται.
3. Η εταιρεία διαχείρισης διασφαλίζει επίσης ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη της και, κατά περίπτωση, η εποπτική λειτουργία της:
α)
προβαίνουν σε αξιολόγηση και περιοδική επανεξέταση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών, των ρυθμίσεων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ·
β)
λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη τους λαμβάνουν τακτικά, και τουλάχιστον σε ετήσια βάση, γραπτές εκθέσεις σχετικά με ζητήματα συμμόρφωσης, εσωτερικού λογιστικού ελέγχου και διαχείρισης κινδύνου, στις οποίες πρέπει ιδίως να αναφέρεται αν λήφθηκαν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση αδυναμιών.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη τους λαμβάνουν τακτικά εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή των επενδυτικών στρατηγικών και των εσωτερικών διαδικασιών λήψης επενδυτικών αποφάσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία β) έως ε) της παραγράφου 2.
6. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η εποπτική λειτουργία, εφόσον υπάρχει, λαμβάνει τακτικά γραπτές εκθέσεις σχετικά με τα ζητήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 4.
Άρθρο 10
Λειτουργία διαρκούς συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν, εφαρμόζουν και διατηρούν κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες για τον εντοπισμό των κινδύνων μη συμμόρφωσης της εταιρείας με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ και των συναφών κινδύνων, και θέτουν σε εφαρμογή κατάλληλα μέτρα και διαδικασίες προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους αυτούς και να επιτρέψουν στις αρμόδιες αρχές να ασκήσουν αποτελεσματικά τις εξουσίες που τους αναθέτει η οδηγία αυτή.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας της εταιρείας, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να διατηρούν μόνιμη και αποτελεσματική λειτουργία συμμόρφωσης η οποία λειτουργεί ανεξάρτητα και έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
παρακολούθηση και τακτική αξιολόγηση της καταλληλότητας και της αποτελεσματικότητας των μέτρων, των πολιτικών και των διαδικασιών που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθώς και των ενεργειών που αναλαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών στη συμμόρφωση της εταιρείας με τις υποχρεώσεις της·
β)
παροχή συμβουλών και συνδρομής στα αρμόδια πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για την παροχή και άσκηση υπηρεσιών και δραστηριοτήτων προκειμένου να τηρηθούν οι υποχρεώσεις που υπέχει η εταιρεία διαχείρισης δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
3. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η απρόσκοπτη και ανεξάρτητη άσκηση της λειτουργίας συμμόρφωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι εταιρείες διαχείρισης διασφαλίζουν ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η λειτουργία συμμόρφωσης πρέπει να διαθέτει την απαραίτητη εξουσία, τους πόρους και την πραγματογνωμοσύνη που απαιτούνται, καθώς και πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες·
β)
πρέπει να ορισθεί υπεύθυνος συμμόρφωσης που φέρει την ευθύνη για τη λειτουργία συμμόρφωσης και για κάθε έκθεση τακτικά, και τουλάχιστον σε ετήσια βάση, προς τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη σχετικά με ζητήματα συμμόρφωσης, όπου πρέπει ιδίως να αναφέρεται αν λήφθηκαν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση αδυναμιών·
γ)
τα αρμόδια πρόσωπα που συμμετέχουν στη λειτουργία συμμόρφωσης δεν πρέπει να συμμετέχουν στην παροχή των υπηρεσιών ή στην άσκηση των δραστηριοτήτων τις οποίες παρακολουθούν·
δ)
η μέθοδος προσδιορισμού της αμοιβής των αρμόδιων προσώπων που συμμετέχουν στη λειτουργία συμμόρφωσης δεν πρέπει να θέτει ούτε να είναι δυνατόν να θέσει υπό αμφισβήτηση την αντικειμενικότητά τους.
Ωστόσο, μια εταιρεία διαχείρισης δεν υποχρεούται να συμμορφωθεί με το στοιχείο γ) ή το στοιχείο δ) του πρώτου εδαφίου εάν είναι σε θέση να αποδείξει ότι, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της, καθώς και τη φύση και το φάσμα των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων της, η απαίτηση αυτή δεν είναι αναλογική και ότι η λειτουργία συμμόρφωσης εξακολουθεί να είναι αποτελεσματική.
Άρθρο 11
Λειτουργία διαρκούς εσωτερικού λογιστικού ελέγχου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης, εφόσον είναι σκόπιμο και αναλογικό λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων και τη φύση και το φάσμα των δραστηριοτήτων συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που αναλαμβάνουν στο πλαίσιο αυτών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, να θεσπίζουν και να διατηρούν λειτουργία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου χωριστή και ανεξάρτητη από τις άλλες λειτουργίες και δραστηριότητες της εταιρείας διαχείρισης.
2. Η λειτουργία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α)
θέσπιση, εφαρμογή και διατήρηση προγράμματος εσωτερικού ελέγχου για την εξέταση και αξιολόγηση της καταλληλότητας και αποτελεσματικότητας των συστημάτων, μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου και ρυθμίσεων της εταιρείας διαχείρισης·
β)
διατύπωση συστάσεων με βάση τα αποτελέσματα των εργασιών που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το στοιχείο α)·
γ)
εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τις συστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β)·
δ)
υποβολή εκθέσεων για θέματα εσωτερικού λογιστικού ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4.
Άρθρο 12
Λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να διατηρούν λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου.
2. Η λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι ιεραρχικά και λειτουργικά ανεξάρτητη από τις λειτουργικές μονάδες.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να παρεκκλίνουν από αυτήν την υποχρέωση εάν η παρέκκλιση είναι σκόπιμη και αναλογική, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της εταιρείας διαχείρισης και του ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται.
Μια εταιρεία διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχουν ληφθεί κατάλληλες διασφαλίσεις κατά των συγκρούσεων συμφερόντων προκειμένου να επιτρέπεται η ανεξάρτητη άσκηση δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνου και ότι η διαδικασία διαχείρισης κινδύνου πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 51 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
3. Η λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου:
α)
εφαρμόζει την πολιτική και τις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου·
β)
εξασφαλίζει τη συμμόρφωση με το σύστημα οριοθέτησης κινδύνων του ΟΣΕΚΑ, συμπεριλαμβανομένων των ορίων που προβλέπονται στις διατάξεις αναφορικά με τη συνολική έκθεση και τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου σύμφωνα με τα άρθρα 41, 42 και 43·
γ)
παρέχει συμβουλές προς το διοικητικό συμβούλιο όσον αφορά τον προσδιορισμό του προφίλ κινδύνου για κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία·
δ)
υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στο διοικητικό συμβούλιο και, όπου υφίσταται, στην εποπτική λειτουργία, σχετικά με:
i)
τη συνοχή μεταξύ των τρεχόντων επιπέδων κινδύνου από κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία και του συμφωνηθέντος προφίλ κινδύνου για τον εν λόγω ΟΣΕΚΑ·
ii)
τη συμμόρφωση κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία με τα κατάλληλα συστήματα οριοθέτησης κινδύνων·
iii)
την καταλληλότητα και αποτελεσματικότητα της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου, όπου πρέπει ιδίως να αναφέρεται αν λήφθηκαν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα σε περίπτωση αδυναμιών·
ε)
υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στα ανώτερα διευθυντικά στελέχη, στις οποίες περιγράφεται το τρέχον επίπεδο κινδύνου κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία και τυχόν πραγματική ή προβλέψιμη παραβίαση των ορίων τους, προκειμένου να διασφαλίζεται η δυνατότητα λήψης άμεσων και κατάλληλων μέτρων·
στ)
επανεξετάζει και στηρίζει, κατά περίπτωση, τις ρυθμίσεις και τις διαδικασίες για την αποτίμηση των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων κατά το άρθρο 44.
4. Η λειτουργία διαρκούς διαχείρισης κινδύνου έχει την απαραίτητη εξουσία και πρόσβαση σε όλες τις συναφείς πληροφορίες που απαιτούνται για την εκπλήρωση των καθηκόντων κατά την παράγραφο 3.
Άρθρο 13
Προσωπικές συναλλαγές
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλες ρυθμίσεις που εμποδίζουν κάθε αρμόδιο πρόσωπο που ασκεί δραστηριότητες που ενδέχεται να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων ή που έχει, μέσω δραστηριότητας που ασκεί το πρόσωπο αυτό για λογαριασμό της εταιρείας διαχείρισης, πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/6/ΕΚ ή σε άλλες εσωτερικές πληροφορίες σχετιζόμενες με ΟΣΕΚΑ ή συναλλαγές με ή για ΟΣΕΚΑ να ασκεί τις ακόλουθες δραστηριότητες:
α)
να εκτελέσει προσωπική συναλλαγή που πληροί τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα κριτήρια:
i)
απαγορεύεται στο πρόσωπο αυτό να πραγματοποιήσει τη συναλλαγή κατά την έννοια της οδηγίας 2003/6/ΕΚ·
ii)
η συναλλαγή συνεπάγεται την κατάχρηση ή αθέμιτη γνωστοποίηση των εμπιστευτικών πληροφοριών·
iii)
η συναλλαγή αντιβαίνει ή είναι πιθανό ότι θα αντέβαινε σε υποχρέωση που υπέχει η εταιρεία διαχείρισης δυνάμει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ ή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
β)
να συμβουλεύει ή να βοηθά, εκτός του κανονικού πλαισίου της εργασίας του ή της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να εκτελέσει συναλλαγή σε χρηματοπιστωτικά μέσα η οποία, εάν ήταν προσωπική συναλλαγή του αρμόδιου προσώπου, θα ενέπιπτε στις διατάξεις του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου ή του άρθρου 25 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β) της οδηγίας 2006/73/ΕΚ, ή θα συνιστούσε διαφορετικά κατάχρηση πληροφοριών σχετικά με εκκρεμείς εντολές·
γ)
να γνωστοποιεί, εκτός του κανονικού πλαισίου της εργασίας του ή της σύμβασης παροχής υπηρεσιών και, με την επιφύλαξη του άρθρου 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2003/6/ΕΚ, κάθε πληροφορία ή γνώμη σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εφόσον το αρμόδιο πρόσωπο γνωρίζει ή θα ήταν εύλογο να γνωρίζει ότι μετά τη γνωστοποίηση των πληροφοριών αυτών το άλλο πρόσωπο θα προβεί ή θα ήταν πιθανό να προβεί σε μια από τις ακόλουθες ενέργειες:
i)
να εκτελέσει συναλλαγή σε χρηματοπιστωτικά μέσα η οποία, εάν ήταν προσωπική συναλλαγή του αρμόδιου προσώπου, θα ενέπιπτε στις διατάξεις του στοιχείου α) της παρούσας παραγράφου ή του άρθρου 25 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β) της οδηγίας 2006/73/ΕΚ, ή θα συνιστούσε διαφορετικά κατάχρηση πληροφοριών σχετικά με εκκρεμείς εντολές·
ii)
να συμβουλεύσει ή να βοηθήσει άλλο πρόσωπο να εκτελέσει τέτοιου είδους συναλλαγή.
2. Οι ρυθμίσεις που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 1 πρέπει, ιδίως, να διασφαλίζουν ότι:
α)
κάθε αρμόδιο πρόσωπο που εμπίπτει στην παράγραφο 1 γνωρίζει τους περιορισμούς στις προσωπικές συναλλαγές, καθώς και τα μέτρα που έχουν θεσπισθεί από την εταιρεία διαχείρισης σε σχέση με τις προσωπικές συναλλαγές και τις γνωστοποιήσεις, σύμφωνα με την παράγραφο 1·
β)
η εταιρεία διαχείρισης ενημερώνεται αμέσως σχετικά με οποιαδήποτε προσωπική συναλλαγή αρμόδιου προσώπου, είτε με κοινοποίηση της συναλλαγής αυτής είτε με άλλες διαδικασίες που επιτρέπουν στην εταιρεία διαχείρισης να προσδιορίσει αυτές τις συναλλαγές·
γ)
τηρείται αρχείο των προσωπικών συναλλαγών που κοινοποιούνται στην εταιρεία διαχείρισης ή προσδιορίζονται από αυτήν, περιλαμβανομένης κάθε έγκρισης ή απαγόρευσης μιας τέτοιας συναλλαγής.
Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, σε περίπτωση που ορισμένες δραστηριότητες ασκούνται από τρίτους, η εταιρεία διαχείρισης διασφαλίζει ότι η οντότητα που ασκεί τη δραστηριότητα διατηρεί αρχείο των προσωπικών συναλλαγών αρμόδιων προσώπων και παρέχει τις πληροφορίες αυτές στην εταιρεία διαχείρισης αμέσως, κατόπιν αιτήματος.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα ακόλουθα είδη προσωπικών συναλλαγών:
α)
προσωπικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών ελεύθερης διαχείρισης χαρτοφυλακίου όταν δεν υπάρχει προηγούμενη κοινοποίηση σε σχέση με τη συναλλαγή μεταξύ του διαχειριστή του χαρτοφυλακίου και του αρμόδιου προσώπου ή άλλου προσώπου για λογαριασμό του οποίου εκτελείται η συναλλαγή·
β)
προσωπικές συναλλαγές σε ΟΣΕΚΑ ή μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων που υπόκεινται σε εποπτεία βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους που απαιτεί ισοδύναμο επίπεδο κατανομής κινδύνου στα περιουσιακά τους στοιχεία, εφόσον το αρμόδιο πρόσωπο και κάθε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου εκτελούνται οι συναλλαγές δεν συμμετέχει στη διαχείριση του οργανισμού αυτού.
4. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, ο όρος «προσωπική συναλλαγή» έχει την ίδια έννοια με αυτήν στο άρθρο 11 της οδηγίας 2006/73/ΕΚ.
Άρθρο 14
Καταγραφή συναλλαγών χαρτοφυλακίου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι, για κάθε συναλλαγή χαρτοφυλακίου σχετική με ΟΣΕΚΑ, δημιουργείται χωρίς καθυστέρηση αρχείο πληροφοριών οι οποίες είναι επαρκείς για την εξακρίβωση των λεπτομερειών της εντολής και της συναλλαγής που εκτελείται.
2. Το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 αρχείο περιλαμβάνει:
α)
το όνομα ή άλλο χαρακτηρισμό του ΟΣΕΚΑ και του προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ·
β)
τις πληροφορίες που απαιτούνται για τον προσδιορισμό του εν λόγω χρηματοπιστωτικού μέσου·
γ)
την ποσότητα·
δ)
το είδος της εντολής ή της συναλλαγής·
ε)
την τιμή·
στ)
προκειμένου για εντολές, την ημερομηνία και την ακριβή ώρα της μεταβίβασης της εντολής και το όνομα ή άλλο χαρακτηριστικό του προσώπου στο οποίο μεταβιβάσθηκε η εντολή, ή προκειμένου για συναλλαγές, την ημερομηνία και την ακριβή ώρα της απόφασης διαπραγμάτευσης και της εκτέλεσης της συναλλαγής·
ζ)
το όνομα του προσώπου που μεταβίβασε την εντολή ή που εκτέλεσε τη συναλλαγή·
η)
κατά περίπτωση, τους λόγους ανάκλησης μιας εντολής·
θ)
προκειμένου για εκτελεσθείσες συναλλαγές, το στοιχείο αναγνώρισης του αντισυμβαλλομένου και του τόπου εκτέλεσης.
Για τους σκοπούς του στοιχείου θ) του πρώτου εδαφίου, ως «τόπος εκτέλεσης» νοείται μια ρυθμιζόμενη αγορά σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 14 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, ένας πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 15 της ίδιας οδηγίας, ένας συστηματικός εσωτερικοποιητής κατά το άρθρο 4 παράγραφος 7 της ίδιας οδηγίας, ή ένας ειδικός διαπραγματευτής ή άλλος πάροχος ρευστότητας ή μια οντότητα που επιτελεί σε τρίτη χώρα λειτουργία όμοια με τις λειτουργίες οποιουδήποτε από τους προηγούμενους.
Άρθρο 15
Καταγραφή εντολών διάθεσης και εξόφλησης
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο ώστε να διασφαλίζουν ότι οι ληφθείσες εντολές διάθεσης και εξόφλησης των ΟΣΕΚΑ συγκεντρώνονται και καταγράφονται αμέσως μετά την παραλαβή οποιασδήποτε σχετικής εντολής.
2. Το εν λόγω αρχείο περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα:
α)
τον αντίστοιχο ΟΣΕΚΑ·
β)
το πρόσωπο που δίδει ή μεταβιβάζει την εντολή·
γ)
το πρόσωπο που λαμβάνει την εντολή·
δ)
την ημερομηνία και την ώρα της εντολής·
ε)
τους όρους και τους τρόπους πληρωμής·
στ)
το είδος της εντολής·
ζ)
την ημερομηνία εκτέλεσης της εντολής·
η)
τον αριθμό των μεριδίων προς διάθεση ή εξόφληση·
θ)
την τιμή διάθεσης ή εξόφλησης κάθε μεριδίου·
ι)
τη συνολική αξία διάθεσης ή εξόφλησης των μεριδίων·
ια)
την ακαθάριστη αξία της εντολής συμπεριλαμβανομένων των τελών διάθεσης ή το καθαρό ποσό μετά τα τέλη εξόφλησης.
Άρθρο 16
Απαιτήσεις τήρησης αρχείων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν τη διατήρηση των αρχείων που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15 για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών.
Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές δύνανται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να απαιτήσουν από τις εταιρείες διαχείρισης να διατηρήσουν ορισμένα ή όλα τα αρχεία αυτά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ανάλογα με τη φύση του μέσου ή της συναλλαγής χαρτοφυλακίου, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο για να έχουν οι αρχές τη δυνατότητα να ασκήσουν τα εποπτικά τους καθήκοντα βάσει της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Μετά τον τερματισμό της άδειας λειτουργίας μιας εταιρείας διαχείρισης, τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές δύνανται να απαιτήσουν από την εν λόγω εταιρεία να διατηρήσει τα αρχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για το υπόλοιπο της πενταετούς περιόδου.
Εφόσον η εταιρεία διαχείρισης μεταφέρει τις αρμοδιότητές της σχετικά με τον ΟΣΕΚΑ σε άλλη εταιρεία διαχείρισης, τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές δύνανται να απαιτήσουν να πραγματοποιηθούν ρυθμίσεις ώστε η εταιρεία αυτή να έχει πρόσβαση στα αρχεία των τελευταίων πέντε ετών.
3. Τα αρχεία διατηρούνται σε μέσο που επιτρέπει την αποθήκευση των πληροφοριών με τρόπο προσβάσιμο για μελλοντική εξέταση από την αρμόδια αρχή, με μορφή και τρόπο που ικανοποιούν τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
οι αρμόδιες αρχές πρέπει να έχουν εύκολα πρόσβαση σε αυτά τα αρχεία και να μπορούν να αναπαράγουν τα βασικά στάδια της επεξεργασίας κάθε συναλλαγής χαρτοφυλακίου·
β)
πρέπει να είναι δυνατό να διαπιστωθούν εύκολα τυχόν διορθώσεις ή άλλες τροποποιήσεις, καθώς και το περιεχόμενο των αρχείων πριν από τις εν λόγω διορθώσεις ή τροποποιήσεις·
γ)
δεν πρέπει να είναι δυνατό να υποστούν τα αρχεία άλλου είδους παραποίηση ή τροποποίηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
[άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) και άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
Άρθρο 17
Κριτήρια για τον προσδιορισμό συγκρούσεων συμφερόντων
1. Για τους σκοπούς του προσδιορισμού των ειδών συγκρούσεων συμφερόντων που ανακύπτουν κατά την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων και των οποίων η ύπαρξη δύναται να ζημιώσει τα συμφέροντα ενός ΟΣΕΚΑ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης εξακριβώνουν, με βάση ορισμένα ελάχιστα κριτήρια, εάν η εταιρεία διαχείρισης ή αρμόδιο πρόσωπο ή πρόσωπο συνδεόμενο άμεσα ή έμμεσα με την εταιρεία με σχέση ελέγχου βρίσκεται, είτε ως αποτέλεσμα της παροχής των δραστηριοτήτων συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων είτε με άλλο τρόπο, σε μια από τις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό είναι πιθανό να αποκομίσει οικονομικό κέρδος ή να αποφύγει οικονομική ζημία, σε βάρος του ΟΣΕΚΑ·
β)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό έχει, ως προς την έκβαση μιας υπηρεσίας ή δραστηριότητας που παρέχεται στον ΟΣΕΚΑ ή σε άλλον πελάτη ή μιας συναλλαγής που εκτελείται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ ή άλλου πελάτη, ένα συμφέρον που είναι διαφορετικό από το συμφέρον του ΟΣΕΚΑ στην έκβαση αυτή·
γ)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό έχει οικονομικό ή άλλο κίνητρο να ευνοήσει τα συμφέροντα άλλου πελάτη ή ομάδας πελατών σε βάρος των συμφερόντων του ΟΣΕΚΑ·
δ)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό ασκεί τις ίδιες δραστηριότητες για τον ΟΣΕΚΑ και για άλλο πελάτη ή πελάτες που δεν είναι ΟΣΕΚΑ·
ε)
η εταιρεία διαχείρισης ή το πρόσωπο αυτό λαμβάνει ή θα λάβει από πρόσωπο διαφορετικό από τον ΟΣΕΚΑ αντιπαροχή σχετιζόμενη με δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που παρέχεται στον ΟΣΕΚΑ, υπό μορφή χρημάτων, αγαθών ή υπηρεσιών, άλλη από τη συνήθη προμήθεια ή αμοιβή για την παροχή της υπηρεσίας αυτής.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης, κατά τον προσδιορισμό των ειδών σύγκρουσης συμφερόντων, να λαμβάνουν υπόψη:
α)
τα συμφέροντα της εταιρείας διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων αυτών που απορρέουν από το γεγονός ότι η εταιρεία ανήκει σε όμιλο ή από την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων, τα συμφέροντα των πελατών και το καθήκον της εταιρείας διαχείρισης προς τον ΟΣΕΚΑ·
β)
τα συμφέροντα δύο ή περισσότερων ΟΣΕΚΑ που η εταιρεία διαχειρίζεται.
Άρθρο 18
Πολιτική σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν αποτελεσματική πολιτική σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων. Η πολιτική αυτή καθορίζεται γραπτώς και είναι κατάλληλη για το μέγεθος και την οργάνωση της εταιρείας διαχείρισης, καθώς και για τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων.
Σε περίπτωση που η εταιρεία διαχείρισης είναι μέλος ομίλου, η πολιτική αυτή πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τις περιστάσεις τις οποίες η εταιρεία γνωρίζει ή θα έπρεπε να γνωρίζει και οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων ως αποτέλεσμα της διάρθρωσης και των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων άλλων μελών του ομίλου.
2. Η πολιτική σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων που θεσπίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
τον προσδιορισμό, σε σχέση με τις δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που παρέχονται από ή για λογαριασμό της εταιρείας διαχείρισης, των περιστάσεων που συνιστούν ή μπορούν να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων συνεπαγόμενη ουσιαστικό κίνδυνο ζημίας των συμφερόντων του ΟΣΕΚΑ ή ενός ή περισσότερων άλλων πελατών·
β)
τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται και τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για τη διαχείριση των συγκρούσεων αυτών.
Άρθρο 19
Ανεξαρτησία στη διαχείριση συγκρούσεων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες και τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 στοιχείο β) αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι τα αρμόδια πρόσωπα που συμμετέχουν σε διάφορες επιχειρηματικές δραστηριότητες που συνεπάγονται σύγκρουση συμφερόντων ασκούν τις δραστηριότητες αυτές σε επίπεδο ανεξαρτησίας κατάλληλο για το μέγεθος και τις δραστηριότητες της εταιρείας διαχείρισης και του ομίλου στον οποίο αυτή ανήκει και για τον ουσιαστικό χαρακτήρα του κινδύνου ζημίας των συμφερόντων πελατών.
2. Οι διαδικασίες και τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 στοιχείο β) πρέπει να περιλαμβάνουν όσα από τα ακόλουθα στοιχεία είναι απαραίτητα και κατάλληλα για να διασφαλίσει η εταιρεία διαχείρισης τον απαιτούμενο βαθμό ανεξαρτησίας:
α)
αποτελεσματικές διαδικασίες για την αποφυγή ή τον έλεγχο της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων προσώπων που συμμετέχουν σε δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που συνεπάγονται κίνδυνο σύγκρουσης συμφερόντων όταν η ανταλλαγή αυτών των πληροφοριών ενδέχεται να ζημιώσει τα συμφέροντα ενός η περισσότερων πελατών·
β)
χωριστή εποπτεία των αρμόδιων προσώπων των οποίων τα κύρια καθήκοντα περιλαμβάνουν την άσκηση δραστηριοτήτων συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων για λογαριασμό πελατών ή επενδυτών ή την παροχή υπηρεσιών σε αυτούς, εφόσον τα συμφέροντα των εν λόγω πελατών ενδέχεται να συγκρούονται ή εφόσον οι εν λόγω πελάτες ή επενδυτές εκπροσωπούν διαφορετικά συμφέροντα, περιλαμβανομένων εκείνων της εταιρείας διαχείρισης·
γ)
εξάλειψη κάθε άμεσης σύνδεσης μεταξύ της αμοιβής αρμόδιων προσώπων που ασκούν κατά κύριο λόγο μια δραστηριότητα, αφενός και, αφετέρου, της αμοιβής διαφορετικών αρμόδιων προσώπων που ασκούν κατά κύριο λόγο άλλη δραστηριότητα ή των εσόδων που δημιουργούν αυτά τα διαφορετικά πρόσωπα, όταν ενδέχεται να προκληθεί σύγκρουση συμφερόντων σε σχέση με τις δραστηριότητες αυτές·
δ)
μέτρα για την αποφυγή ή τον περιορισμό της άσκησης ανάρμοστης επιρροής στον τρόπο με τον οποίο ένα αρμόδιο πρόσωπο ασκεί δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων·
ε)
μέτρα για την αποφυγή ή τον έλεγχο της ταυτόχρονης ή διαδοχικής συμμετοχής ενός αρμόδιου προσώπου σε χωριστές δραστηριότητες συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων όταν η συμμετοχή αυτή ενδέχεται να αποβεί επιζήμια για την ορθή διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων.
Εφόσον η υιοθέτηση ή η εφαρμογή στην πράξη ενός ή περισσότερων από αυτά τα μέτρα και διαδικασίες δεν διασφαλίζει τον απαιτούμενο βαθμό ανεξαρτησίας, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υιοθετήσουν τα εναλλακτικά ή επιπρόσθετα μέτρα και διαδικασίες τα οποία είναι απαραίτητα και κατάλληλα για το σκοπό αυτό.
Άρθρο 20
Διαχείριση δραστηριοτήτων που προκαλούν επιζήμιες συγκρούσεις συμφερόντων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να τηρούν και να ενημερώνουν τακτικά αρχείο για κάθε τύπο δραστηριότητας συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων που ασκήθηκε από την εταιρεία διαχείρισης ή για λογαριασμό της και ως προς την οποία έχει προκύψει σύγκρουση συμφερόντων που συνεπάγεται ουσιαστικό κίνδυνο ζημίας των συμφερόντων ενός ή περισσότερων ΟΣΕΚΑ ή άλλων πελατών ή, στην περίπτωση συνεχιζόμενης δραστηριότητας συλλογικής διαχείρισης χαρτοφυλακίων, ως προς την οποία ενδέχεται να προκύψει σύγκρουση συμφερόντων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν, σε περίπτωση που οι οργανωτικές ή διοικητικές ρυθμίσεις της εταιρείας διαχείρισης για τη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων δεν επαρκούν για να εξασφαλισθεί, με εύλογη βεβαιότητα, η πρόληψη των κινδύνων να επηρεασθούν αρνητικά τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ ή των μεριδιούχων του, τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη ή άλλο αρμόδιο εσωτερικό όργανο της εταιρείας διαχείρισης, να ενημερώνονται αμέσως προκειμένου να λάβουν τις απαιτούμενες αποφάσεις για να διασφαλισθεί ότι σε κάθε περίπτωση η εταιρεία διαχείρισης ενεργεί προς το συμφέρον του ΟΣΕΚΑ και των μεριδιούχων του.
3. Η εταιρεία διαχείρισης κοινοποιεί τις αναφερόμενες στην παράγραφο 2 καταστάσεις στους επενδυτές με κάθε πρόσφορο σταθερό μέσο και αιτιολογεί την απόφασή της.
Άρθρο 21
Στρατηγικές για την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να αναπτύσσουν κατάλληλες και αποτελεσματικές στρατηγικές για τον προσδιορισμό του χρόνου και του τρόπου άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου που σχετίζονται με χρηματοπιστωτικά μέσα που διακρατούνται στα υπό διαχείριση χαρτοφυλάκια προς το αποκλειστικό συμφέρον του ενδιαφερόμενου ΟΣΕΚΑ.
2. Η αναφερόμενη στην παράγραφο 1 στρατηγική καθορίζει μέτρα και διαδικασίες για:
α)
την παρακολούθηση αντίστοιχων εταιρικών γεγονότων·
β)
τη διασφάλιση της άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου σύμφωνα με τους επενδυτικούς στόχους και την πολιτική του ενδιαφερόμενου ΟΣΕΚΑ·
γ)
την πρόληψη ή διαχείριση συγκρούσεων συμφερόντων λόγω της άσκησης των δικαιωμάτων ψήφου.
3. Η συνοπτική περιγραφή των αναφερόμενων στην παράγραφο 1 στρατηγικών διατίθεται στους επενδυτές.
Οι λεπτομέρειες των μέτρων που λαμβάνονται βάσει των εν λόγω στρατηγικών διατίθενται στους μεριδιούχους δωρεάν και κατόπιν αιτήματός τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ
[άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές αρχές
Άρθρο 22
Υποχρέωση υπηρέτησης των συμφερόντων των ΟΣΕΚΑ και των μεριδιούχων τους
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι οι μεριδιούχοι των ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης.
Οι εταιρείες διαχείρισης δεν θέτουν τα συμφέροντα οποιασδήποτε ομάδας μεριδιούχων πάνω από τα συμφέροντα οποιασδήποτε άλλης ομάδας μεριδιούχων.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εφαρμόζουν κατάλληλες πολιτικές και διαδικασίες για την πρόληψη αθέμιτων πρακτικών που ευλόγως μπορεί να αναμένεται ότι θα επηρεάσουν αρνητικά τη σταθερότητα και την ακεραιότητα της αγοράς.
3. Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων της εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται δίκαια, ορθά και διαφανή πρότυπα τιμολόγησης και συστήματα αποτίμησης για τους ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται, προκειμένου να συμμορφώνονται με την υποχρέωση υπηρέτησης των συμφερόντων των μεριδιούχων. Οι εταιρείες διαχείρισης πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν ότι τα χαρτοφυλάκια των ΟΣΕΚΑ έχουν αποτιμηθεί με ακρίβεια.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να ενεργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτρέπεται η επιβολή αδικαιολόγητου κόστους στον ΟΣΕΚΑ και τους μεριδιούχους του.
Άρθρο 23
Απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο επιμέλειας κατά την επιλογή και συνεχιζόμενη παρακολούθηση των επενδύσεων προς το συμφέρον του ΟΣΕΚΑ και την ακεραιότητα της αγοράς.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι διαθέτουν τις κατάλληλες γνώσεις και κατανόηση των περιουσιακών στοιχείων στα οποία έχουν γίνει οι επενδύσεις του ΟΣΕΚΑ.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να καταρτίζουν γραπτές πολιτικές και διαδικασίες σχετικά με τη δέουσα επιμέλεια και να εφαρμόζουν αποτελεσματικές ρυθμίσεις ώστε να διασφαλίζουν ότι οι επενδυτικές αποφάσεις για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ λαμβάνονται σύμφωνα με τους στόχους, την επενδυτική στρατηγική και τα όρια κινδύνου του ΟΣΕΚΑ.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης, κατά την εφαρμογή της πολιτικής τους για τη διαχείριση κινδύνου, και εφόσον κρίνεται απαραίτητο αφού ληφθεί υπόψη η φύση της προβλεπόμενης επένδυσης, να διατυπώνουν προβλέψεις και να εκπονούν αναλύσεις αναφορικά με τη συμβολή της επένδυσης στη σύνθεση, τη ρευστότητα και το προφίλ κινδύνου και απόδοσης του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ πριν από την πραγματοποίηση της επένδυσης. Οι αναλύσεις πρέπει να εκπονούνται μόνον βάσει αξιόπιστων και ενημερωμένων πληροφοριών από ποσοτικής και ποιοτικής απόψεως.
Οι εταιρείες διαχείρισης ενεργούν με την απαιτούμενη επιδεξιότητα, προσοχή και επιμέλεια όταν συνάπτουν, διαχειρίζονται και καταγγέλλουν οποιαδήποτε συμφωνία με τρίτους για την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνου. Πριν από τη σύναψη των συμφωνιών αυτών, οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξακριβώσουν ότι οι τρίτοι διαθέτουν τις ικανότητες και τα προσόντα για να ασκούν τις δραστηριότητες διαχείρισης κινδύνου με αξιοπιστία, επαγγελματισμό και αποτελεσματικότητα. Η εταιρεία διαχείρισης θεσπίζει μεθόδους για τη συνεχιζόμενη αξιολόγηση του επιπέδου της απόδοσης των τρίτων.
ΤΜΗΜΑ 2
Εκτέλεση εντολών διάθεσης και εξόφλησης
Άρθρο 24
Υποχρέωση υποβολής εκθέσεων σχετικά με την εκτέλεση εντολών διάθεσης και εξόφλησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όταν οι εταιρείες διαχείρισης εκτελούν μια εντολή διάθεσης ή εξόφλησης από μεριδιούχο, πρέπει να ενημερώσουν το μεριδιούχο, με σταθερό μέσο, που επιβεβαιώνει την εκτέλεση της εντολής, το ταχύτερο δυνατό και το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά την εκτέλεση ή, εφόσον η εταιρεία διαχείρισης λαμβάνει την επιβεβαίωση από τρίτο, το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά τη λήψη της επιβεβαίωσης που της αποστέλλει ο τρίτος.
Ωστόσο, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν η επιβεβαίωση περιέχει τις ίδιες πληροφορίες με την επιβεβαίωση που πρέπει να σταλεί άμεσα στο μεριδιούχο από άλλο πρόσωπο.
2. Η ειδοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το στοιχείο αναγνώρισης της εταιρείας διαχείρισης·
β)
το όνομα ή άλλο χαρακτηρισμό του μεριδιούχου·
γ)
την ημερομηνία και ώρα παραλαβής της εντολής και τη μέθοδο πληρωμής·
δ)
την ημερομηνία εκτέλεσης·
ε)
τα στοιχεία αναγνώρισης του ΟΣΕΚΑ·
στ)
τη φύση της εντολής (διάθεση ή εξόφληση)·
ζ)
τον αριθμό των μεριδίων που αφορά·
η)
την αξία μεριδίου στην οποία διατέθηκαν ή εξοφλήθηκαν τα μερίδια·
θ)
την ημερομηνία της αξίας αναφοράς·
ι)
την ακαθάριστη αξία της εντολής συμπεριλαμβανομένων των τελών διάθεσης ή το καθαρό ποσό μετά τα τέλη εξόφλησης·
ια)
το συνολικό ποσό των προμηθειών και εξόδων που χρεώθηκαν και, εφόσον το ζητήσει ο επενδυτής, την κατανομή τους ανά θέση.
3. Σε περίπτωση εντολών για ένα μεριδιούχο οι οποίες εκτελούνται περιοδικά, οι εταιρείες διαχείρισης είτε ενεργούν σύμφωνα με την παράγραφο 1 είτε παρέχουν στο μεριδιούχο, τουλάχιστον κάθε έξι μήνες, τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 για τις σχετικές συναλλαγές.
4. Οι εταιρείες διαχείρισης παρέχουν στο μεριδιούχο, κατόπιν αιτήματος, πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της εντολής του.
ΤΜΗΜΑ 3
Βέλτιστη εκτέλεση
Άρθρο 25
Εκτέλεση αποφάσεων διαπραγμάτευσης για λογαριασμό του υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται κατά την εκτέλεση αποφάσεων διαπραγμάτευσης για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται στο πλαίσιο της διαχείρισης των χαρτοφυλακίων τους.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο για να επιτυγχάνουν το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τους ΟΣΕΚΑ, λαμβανομένων υπόψη της τιμής, του κόστους, της ταχύτητας, της πιθανότητας εκτέλεσης και διακανονισμού, του όγκου και της φύσης της εντολής, ή οποιουδήποτε άλλου παράγοντα αφορά την εκτέλεση της εντολής. Η σχετική σημασία αυτών των παραγόντων προσδιορίζεται κατ’ αναφορά προς τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
τους στόχους, την επενδυτική πολιτική και τους σύμφυτους με τον ΟΣΕΚΑ κινδύνους, όπως αναφέρεται στο ενημερωτικό φυλλάδιο ή, ανάλογα με την περίπτωση, στον κανονισμό ή στις καταστατικές διατάξεις του ΟΣΕΚΑ·
β)
χαρακτηριστικά της εντολής·
γ)
χαρακτηριστικά των χρηματοπιστωτικών μέσων που αποτελούν αντικείμενο της εντολής·
δ)
χαρακτηριστικά των τόπων εκτέλεσης προς τους οποίους μπορεί να δρομολογηθεί η εντολή.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν αποτελεσματικές ρυθμίσεις για να συμμορφώνονται με την αναφερόμενη στην παράγραφο 2 υποχρέωση. Ειδικότερα, οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν και εφαρμόζουν πολιτική που τους επιτρέπει να επιτυγχάνουν, για τις εντολές των ΟΣΕΚΑ, το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα, σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν την προηγούμενη συναίνεση της εταιρείας επενδύσεων σχετικά με την πολιτική εκτέλεσης των εντολών. Η εταιρεία διαχείρισης παρέχει στους μεριδιούχους κατάλληλη πληροφόρηση σχετικά με την πολιτική που θεσπίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην πολιτική της.
4. Οι εταιρείες διαχείρισης παρακολουθούν τακτικά την αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων και της πολιτικής που ακολουθούν ως προς την εκτέλεση εντολών, ώστε να εντοπίζουν και, κατά περίπτωση, να διορθώνουν τυχόν ελλείψεις.
Επιπλέον, οι εταιρείες διαχείρισης επανεξετάζουν την πολιτική εκτέλεσης εντολών σε ετήσια βάση. Η επανεξέταση πραγματοποιείται επίσης κάθε φορά που επέρχεται ουσιαστική μεταβολή η οποία επηρεάζει την ικανότητα της εταιρείας να εξακολουθήσει να επιτυγχάνει το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τους υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ.
5. Οι εταιρείες διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξουν ότι εκτέλεσαν τις εντολές για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ σύμφωνα με την πολιτική εκτέλεσης εντολών της εταιρείας διαχείρισης.
Άρθρο 26
Αποστολή εντολών διαπραγμάτευσης προς εκτέλεση από άλλες οντότητες για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται κατά την αποστολή εντολών διαπραγμάτευσης προς εκτέλεση από άλλες οντότητες για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται, στο πλαίσιο της διαχείρισης των χαρτοφυλακίων τους.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης ενεργούν όλα τα ευλόγως αναγκαία ώστε να επιτυγχάνουν το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τους ΟΣΕΚΑ, λαμβανομένων υπόψη της τιμής, του κόστους, της ταχύτητας, της πιθανότητας εκτέλεσης και διακανονισμού, του όγκου, της φύσης και οποιουδήποτε άλλου παράγοντα αφορά την εκτέλεση της εντολής. Η σχετική σημασία αυτών των παραγόντων προσδιορίζεται κατ’ αναφορά προς το άρθρο 25 παράγραφος 2.
Για τους σκοπούς αυτούς, οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν και εφαρμόζουν πολιτική που τους επιτρέπει να συμμορφώνονται με την υποχρέωση του πρώτου εδαφίου. Η πολιτική αυτή προσδιορίζει, για κάθε κατηγορία μέσων, τις οντότητες στις οποίες αποστέλλονται οι εντολές. Η εταιρεία διαχείρισης συνάπτει συμφωνίες για εκτέλεση εντολών μόνον εφόσον οι συμφωνίες αυτές συνάδουν με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Οι εταιρείες διαχείρισης παρέχουν στους μεριδιούχους κατάλληλη πληροφόρηση σχετικά με την πολιτική που θεσπίζεται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο και για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην πολιτική αυτή.
3. Οι εταιρείες διαχείρισης παρακολουθούν τακτικά την αποτελεσματικότητα της πολιτικής που θεσπίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και ιδίως την ποιότητα εκτέλεσης των οντοτήτων που προσδιορίζονται σε αυτήν την πολιτική και, κατά περίπτωση, διορθώνουν τυχόν αδυναμίες.
Επιπλέον, οι εταιρείες διαχείρισης επανεξετάζουν την πολιτική σε ετήσια βάση. Η επανεξέταση αυτή πραγματοποιείται επίσης κάθε φορά που επέρχεται ουσιαστική μεταβολή η οποία επηρεάζει την ικανότητα της εταιρείας να εξακολουθήσει να επιτυγχάνει το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα για τον υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ.
4. Οι εταιρείες διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξουν ότι απέστειλαν τις εντολές για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ σύμφωνα με την πολιτική που θεσπίζεται δυνάμει της παραγράφου 2.
ΤΜΗΜΑ 4
Εκτέλεση εντολών
Άρθρο 27
Γενικές αρχές
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν και να εφαρμόζουν διαδικασίες και ρυθμίσεις που εγγυώνται την έγκαιρη, δίκαιη και ταχεία εκτέλεση των συναλλαγών χαρτοφυλακίου για λογαριασμό των ΟΣΕΚΑ.
Οι διαδικασίες και οι ρυθμίσεις που εφαρμόζονται από τις εταιρείες διαχείρισης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
διασφαλίζουν ότι όλες οι εντολές που εκτελούνται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ καταγράφονται και επιμερίζονται αμέσως και με ακρίβεια·
β)
εκτελούν κατά τα άλλα συγκρίσιμες εντολές του ΟΣΕΚΑ με τη σειρά που αυτές λαμβάνονται και αμέσως, εκτός εάν τα χαρακτηριστικά της εντολής ή οι συνθήκες της αγοράς που επικρατούν δεν το επιτρέπουν, ή εάν τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ απαιτούν διαφορετικό χειρισμό.
Χρηματοπιστωτικά μέσα ή χρηματικά ποσά, που λαμβάνονται για το διακανονισμό της εκτελεσθείσας εντολής παραδίδονται αμέσως και σωστά στο λογαριασμό του κατάλληλου ΟΣΕΚΑ.
2. Η εταιρεία διαχείρισης δεν κάνει κατάχρηση των πληροφοριών που αφορούν εκκρεμείς εντολές ΟΣΕΚΑ και λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα προκειμένου να αποφευχθεί η κατάχρηση των πληροφοριών αυτών από οποιοδήποτε από τα αρμόδια πρόσωπά της.
Άρθρο 28
Ομαδοποίηση και επιμερισμός εντολών διαπραγμάτευσης
1. Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να εκτελούν εντολή ενός ΟΣΕΚΑ ομαδοποιώντας τη με εντολή άλλου ΟΣΕΚΑ ή άλλου πελάτη ή με εντολή για δικό τους λογαριασμό, εκτός αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
πρέπει να μην είναι πιθανό ότι η ομαδοποίηση των εντολών θα αποβεί συνολικά σε βάρος οποιουδήποτε από τους ΟΣΕΚΑ ή τους πελάτες των οποίων η εντολή θα ομαδοποιηθεί·
β)
πρέπει να θεσπίζεται και να εφαρμόζεται μια πολιτική για τον επιμερισμό των εντολών που καθορίζει με επαρκώς σαφείς όρους τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται ο δίκαιος επιμερισμός των ομαδοποιημένων εντολών, περιλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο ο όγκος και η τιμή των εντολών επηρεάζει τον επιμερισμό και την αντιμετώπιση των μερικών εκτελέσεων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όταν η εταιρεία διαχείρισης ομαδοποιεί μια εντολή ενός ΟΣΕΚΑ με μία ή περισσότερες άλλες εντολές ΟΣΕΚΑ ή πελατών και η ομαδοποιημένη εντολή εκτελείται εν μέρει, επιμερίζει στη συνέχεια τις σχετικές συναλλαγές σύμφωνα με την πολιτική της για τον επιμερισμό των εντολών.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης που έχουν ομαδοποιήσει συναλλαγές για ίδιο λογαριασμό με μία ή περισσότερες εντολές ΟΣΕΚΑ ή άλλων πελατών δεν επιμερίζουν τις σχετικές συναλλαγές κατά τρόπο επιζήμιο για τον ΟΣΕΚΑ ή άλλον πελάτη.
4. Όταν μια εταιρεία διαχείρισης ομαδοποιεί εντολή ΟΣΕΚΑ ή άλλου πελάτη με συναλλαγή για ίδιο λογαριασμό και η ομαδοποιημένη εντολή εκτελείται εν μέρει, τα κράτη μέλη απαιτούν από την εταιρεία διαχείρισης να επιμερίζει τις σχετικές συναλλαγές κατά προτεραιότητα στον ΟΣΕΚΑ ή άλλον πελάτη σε σχέση με εντολές για ίδιο λογαριασμό.
Ωστόσο, αν η εταιρεία διαχείρισης είναι σε θέση να αποδείξει στον ΟΣΕΚΑ ή στον άλλον πελάτη της ευλόγως ότι χωρίς την ομαδοποίηση αυτή δεν θα ήταν σε θέση να εκτελέσει την εντολή με τόσο ευνοϊκούς όρους, ή καθόλου, δύναται να επιμερίσει τη συναλλαγή για ίδιο λογαριασμό αναλογικά, σύμφωνα με την πολιτική που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β).
ΤΜΗΜΑ 5
Αντιπαροχές
Άρθρο 29
Διαφύλαξη των συμφερόντων των ΟΣΕΚΑ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης δεν θεωρείται ότι ενεργούν με έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενός ΟΣΕΚΑ εάν, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων διαχείρισης επενδύσεων και διοίκησης προς τον ΟΣΕΚΑ, καταβάλλουν ή λαμβάνουν οποιαδήποτε αμοιβή ή προμήθεια ή παρέχουν ή δέχονται οποιοδήποτε μη χρηματικό όφελος εκτός από:
α)
την αμοιβή, προμήθεια ή μη χρηματικό όφελος που καταβάλλεται ή παρέχεται στον ή από τον ΟΣΕΚΑ ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ·
β)
την αμοιβή, προμήθεια ή μη χρηματικό όφελος που καταβάλλεται ή παρέχεται σε ή από τρίτο ή πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η ύπαρξη, η φύση και το ποσό της αμοιβής, της προμήθειας ή του οφέλους ή, εάν το ποσό δεν μπορεί να προσδιορισθεί, η μέθοδος υπολογισμού του, πρέπει να γνωστοποιούνται σαφώς στον ΟΣΕΚΑ, με πλήρη, ακριβή και κατανοητό τρόπο, πριν από την παροχή της σχετικής υπηρεσίας·
ii)
η καταβολή της αμοιβής ή της προμήθειας ή η παροχή του μη χρηματικού οφέλους πρέπει να αποσκοπεί στην ενίσχυση της ποιότητας της σχετικής υπηρεσίας και να μην εμποδίζει τη συμμόρφωση με την υποχρέωση της εταιρείας διαχείρισης να υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα του ΟΣΕΚΑ·
γ)
τις κατάλληλες αμοιβές που επιτρέπουν ή είναι αναγκαίες για την παροχή των σχετικών υπηρεσιών, όπου συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα φύλαξης, τα τέλη διακανονισμού και τα χρηματιστηριακά τέλη, τα ρυθμιστικά τέλη ή τα νομικά έξοδα, και οι οποίες δεν μπορούν από τη φύση τους να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων με την υποχρέωση της εταιρείας διαχείρισης να ενεργεί με έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ΟΣΕΚΑ.
2. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στην εταιρεία διαχείρισης, για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο β) σημείο i), να γνωστοποιήσει τους βασικούς όρους των διακανονισμών που αφορούν τις αμοιβές, τις προμήθειες ή τα μη χρηματικά οφέλη με συνοπτική μορφή, υπό τον όρο ότι η εταιρεία διαχείρισης αναλαμβάνει τη δέσμευση να γνωστοποιήσει περαιτέρω λεπτομέρειες εφόσον το ζητήσει ο μεριδιούχος και ότι θα τηρήσει τη δέσμευση αυτή.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
[άρθρο 23 παράγραφος 5 και άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
Άρθρο 30
Στοιχεία σχετικά με τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται από τα μέρη της συμφωνίας
Τα κράτη μέλη απαιτούν από το θεματοφύλακα και την εταιρεία διαχείρισης, που στο παρόν κεφάλαιο αναφέρονται ως τα «μέρη της συμφωνίας», να συμπεριλάβουν στη γραπτή συμφωνία που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με τις υπηρεσίες που παρέχονται και τις διαδικασίες που ακολουθούνται από τα μέρη της συμφωνίας:
α)
περιγραφή των διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τη φύλαξη, που πρέπει να υιοθετηθούν για κάθε είδος περιουσιακού στοιχείου του ΟΣΕΚΑ που ανατίθεται στο θεματοφύλακα·
β)
περιγραφή των διαδικασιών που ακολουθούνται όταν η εταιρεία διαχείρισης εξετάζει το ενδεχόμενο τροποποίησης του κανονισμού ή του ενημερωτικού φυλλαδίου του ΟΣΕΚΑ, καθώς και προσδιορισμός του χρόνου κατά τον οποίο πρέπει να ενημερώνεται ο θεματοφύλακας ή όταν απαιτείται από το θεματοφύλακα προηγούμενη συμφωνία ώστε να πραγματοποιηθεί η τροποποίηση·
γ)
περιγραφή των μέσων και των διαδικασιών με τις οποίες ο θεματοφύλακας θα διαβιβάσει στην εταιρεία διαχείρισης κάθε σχετική πληροφορία την οποία χρειάζεται η εταιρεία διαχείρισης για την εκτέλεση των καθηκόντων της, συμπεριλαμβανομένης της περιγραφής των μέσων και των διαδικασιών που σχετίζονται με την άσκηση κάθε δικαιώματος το οποίο συνδέεται με τα χρηματοπιστωτικά μέσα, καθώς και των μέσων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται προκειμένου να επιτρέπεται στην εταιρεία διαχείρισης και τον ΟΣΕΚΑ να έχουν έγκαιρη και ακριβή πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τους λογαριασμούς του ΟΣΕΚΑ·
δ)
περιγραφή των μέσων και των διαδικασιών με τις οποίες ο θεματοφύλακας θα έχει πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες που χρειάζεται για την εκτέλεση των καθηκόντων του·
ε)
περιγραφή των διαδικασιών με τις οποίες ο θεματοφύλακας είναι σε θέση να διερευνήσει τις εργασίες της εταιρείας διαχείρισης και να αξιολογήσει την ποιότητα των διαβιβαζόμενων πληροφοριών, μεταξύ άλλων και με επιτόπιες επισκέψεις·
στ)
περιγραφή των διαδικασιών με τις οποίες η εταιρεία διαχείρισης μπορεί να εξετάζει την απόδοση του θεματοφύλακα σε σχέση με τις συμβατικές του υποχρεώσεις.
Άρθρο 31
Στοιχεία σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών και τις υποχρεώσεις σχετικά με την εχεμύθεια και τη νομιμοποίηση παράνομου χρήματος
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να συμπεριλάβουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών και τις υποχρεώσεις σχετικά με την εχεμύθεια και τη νομιμοποίηση παράνομου χρήματος στη συμφωνία αυτή:
α)
έναν κατάλογο όλων των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται μεταξύ του ΟΣΕΚΑ, της εταιρείας διαχείρισης και του θεματοφύλακα σχετικά με τη διάθεση, εξόφληση, έκδοση, ακύρωση και εξαγορά των μεριδίων του ΟΣΕΚΑ·
β)
τις υποχρεώσεις εχεμύθειας που ισχύουν για τα μέρη της συμφωνίας·
γ)
πληροφορίες σχετικά με τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες των μερών της συμφωνίας όσον αφορά τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με την πρόληψη της νομιμοποίησης προσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, κατά περίπτωση.
2. Οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 καταρτίζονται προκειμένου να μην αποβαίνουν επιζήμιες για τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής μιας εταιρείας διαχείρισης ούτε για τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΣΕΚΑ κατά την απόκτηση πρόσβασης σε σχετικά έγγραφα και πληροφορίες.
Άρθρο 32
Στοιχεία σχετικά με το διορισμό τρίτων
Σε περίπτωση που ο θεματοφύλακας ή η εταιρεία διαχείρισης εξετάζουν το ενδεχόμενο διορισμού τρίτων για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους, τα κράτη μέλη απαιτούν και από τα δύο μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να συμπεριλάβουν στη συμφωνία αυτή τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
δέσμευση εκ μέρους των δύο μερών της συμφωνίας να παρέχουν τακτικά λεπτομέρειες σχετικά με τυχόν τρίτους οι οποίοι διορίσθηκαν από το θεματοφύλακα ή την εταιρεία διαχείρισης για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους·
β)
δέσμευση ότι, κατόπιν αιτήματος ενός εκ των μερών, το άλλο μέρος θα παράσχει πληροφορίες σχετικά με τα κριτήρια επιλογής του τρίτου και τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν για την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων που ασκεί ο τρίτος που επιλέχθηκε·
γ)
δήλωση ότι η ευθύνη του θεματοφύλακα κατά το άρθρο 24 ή το άρθρο 34 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ παραμένει ακέραιη αν εμπιστευθεί σε τρίτο το σύνολο ή τμήμα του ενεργητικού που έχει υπό τη φύλαξή του.
Άρθρο 33
Στοιχεία σχετικά με ενδεχόμενες τροποποιήσεις και τη λύση της συμφωνίας
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να συμπεριλάβουν στη συμφωνία αυτή τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με τις τροποποιήσεις και τη λύση της συμφωνίας:
α)
την περίοδο ισχύος της συμφωνίας·
β)
τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η συμφωνία μπορεί να τροποποιηθεί ή να λυθεί·
γ)
τις προϋποθέσεις που απαιτούνται προκειμένου να διευκολυνθεί η μεταβίβαση σε άλλο θεματοφύλακα και, στην περίπτωση της μεταβίβασης τη διαδικασία με την οποία ο θεματοφύλακας αποστέλλει όλες τις σχετικές πληροφορίες στον άλλο θεματοφύλακα.
Άρθρο 34
Ισχύον δίκαιο
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να διευκρινίσουν ότι στη συμφωνία αυτή ισχύει το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής του ΟΣΕΚΑ.
Άρθρο 35
Ηλεκτρονική διαβίβαση πληροφοριών
Στις περιπτώσεις στις οποίες τα μέρη της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ συμφωνούν στη χρήση της ηλεκτρονικής διαβίβασης πληροφοριών για μέρος ή το σύνολο των πληροφοριών που ανταλλάσσουν μεταξύ τους, τα κράτη μέλη απαιτούν η συμφωνία αυτή να περιέχει διατάξεις που διασφαλίζουν ότι τηρείται αρχείο των πληροφοριών αυτών.
Άρθρο 36
Πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν η συμφωνία που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ να καλύπτει περισσότερους από έναν ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται η εταιρεία διαχείρισης. Στην περίπτωση αυτή, στη συμφωνία παρατίθενται οι ΟΣΕΚΑ που αυτή καλύπτει.
Άρθρο 37
Συμφωνία επιπέδου υπηρεσιών
Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στα μέρη της συμφωνίας είτε να συμπεριλάβουν λεπτομέρειες των μέσων και διαδικασιών που αναφέρονται στο άρθρο 30 στοιχεία γ) και δ) της συμφωνίας που αναφέρεται είτε στο άρθρο 23 παράγραφος 5 είτε στο άρθρο 33 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ ή σε χωριστή γραπτή συμφωνία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
[άρθρο 51 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ]
ΤΜΗΜΑ 1
Πολιτική διαχείρισης κινδύνου και μέτρηση κινδύνου
Άρθρο 38
Πολιτική διαχείρισης κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλη και τεκμηριωμένη πολιτική διαχείρισης κινδύνου η οποία αναγνωρίζει τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν οι ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται.
Η πολιτική διαχείρισης κινδύνου περιλαμβάνει διαδικασίες οι οποίες είναι απαραίτητες προκειμένου η εταιρεία διαχείρισης να αξιολογεί την έκθεση του κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται στους κινδύνους αγοράς, ρευστότητας και αντισυμβαλλομένου, καθώς και την έκθεση του ΟΣΕΚΑ σε όλους τους άλλους κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων των λειτουργικών κινδύνων, που μπορεί να είναι ουσιαστικοί για κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζεται.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εντάξουν στην πολιτική διαχείρισης κινδύνου τουλάχιστον τα εξής στοιχεία:
α)
τις τεχνικές, τα εργαλεία και τις ρυθμίσεις που τους επιτρέπουν να συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 40 και 41·
β)
τον επιμερισμό των αρμοδιοτήτων εντός της εταιρείας διαχείρισης που είναι συναφείς με τη διαχείριση κινδύνου.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η πολιτική διαχείρισης κινδύνου κατά την παράγραφο 1 αναφέρει τους όρους, το περιεχόμενο και τη συχνότητα υποβολής εκθέσεων σχετικά με τη λειτουργία διαχείρισης κινδύνου κατά το άρθρο 12 στο διοικητικό συμβούλιο και τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη και, κατά περίπτωση, στην εποπτική λειτουργία.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, καθώς και των ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται.
Άρθρο 39
Αξιολόγηση, παρακολούθηση και επανεξέταση της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να αξιολογούν, να παρακολουθούν και να επανεξετάζουν περιοδικά:
α)
την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής διαχείρισης κινδύνου και των ρυθμίσεων, των διαδικασιών και των τεχνικών κατά τα άρθρα 40 και 41·
β)
το επίπεδο συμμόρφωσης της εταιρείας διαχείρισης με την πολιτική διαχείρισης κινδύνου και με τις ρυθμίσεις, τις διαδικασίες και τις τεχνικές κατά τα άρθρα 40 και 41·
γ)
την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα των μέτρων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμιών κατά την εκτέλεση της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους κάθε ουσιαστική αλλαγή στη διαδικασία διαχείρισης κινδύνου.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 υποβάλλονται διαρκώς και κατ’ αναλογία σε επανεξέταση από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής της εταιρείας διαχείρισης κατά την αδειοδότηση.
ΤΜΗΜΑ 2
Διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου, έκθεση σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και συγκέντρωση του εκδότη
Άρθρο 40
Μέτρηση και διαχείριση κινδύνου
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υιοθετήσουν κατάλληλες και αποτελεσματικές ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές προκειμένου:
α)
να μετρούν και να διαχειρίζονται ανά πάσα στιγμή τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν οι ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται·
β)
να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τα όρια αναφορικά με τη συνολική έκθεση και τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, σύμφωνα με τα άρθρα 41 και 43.
Οι εν λόγω ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές είναι αναλογικές προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας των εταιρειών διαχείρισης και των ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται και είναι σύμφωνες με το προφίλ κινδύνου των ΟΣΕΚΑ.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα για κάθε ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται:
α)
να θέσουν σε εφαρμογή ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές μέτρησης κινδύνου οι οποίες απαιτούνται ώστε να διασφαλίζεται ότι οι κίνδυνοι από τις θέσεις που λαμβάνονται και η συμβολή τους στο γενικό προφίλ κινδύνου μετρώνται με ακρίβεια βάσει ορθών και αξιόπιστων δεδομένων και ότι οι ρυθμίσεις, διαδικασίες και τεχνικές μέτρησης κινδύνου τεκμηριώνονται επαρκώς·
β)
να πραγματοποιούν, κατά περίπτωση, περιοδικούς εκ των υστέρων ελέγχους προκειμένου να επανεξετάζουν την ισχύ των ρυθμίσεων μέτρησης κινδύνου που συμπεριλαμβάνουν προβλέψεις και εκτιμήσεις βασισμένες σε μοντέλα·
γ)
να πραγματοποιούν, κατά περίπτωση, περιοδικούς ελέγχους με προσομοίωση ακραίων καταστάσεων και αναλύσεις σεναρίων προκειμένου να αντιμετωπίζουν κινδύνους εξαιτίας πιθανών αλλαγών στις συνθήκες της αγοράς που μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο για τους ΟΣΕΚΑ·
δ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν τεκμηριωμένο σύστημα εσωτερικών ορίων αναφορικά με τα μέτρα που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση και τον έλεγχο των σχετικών κινδύνων για κάθε ΟΣΕΚΑ λαμβάνοντας υπόψη όλους τους κινδύνους οι οποίοι ενδέχεται να είναι ουσιαστικοί για τους ΟΣΕΚΑ όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 και να διασφαλίζουν τη συνοχή με το προφίλ κινδύνου των ΟΣΕΚΑ·
ε)
να διασφαλίζουν ότι το τρέχον επίπεδο κινδύνου συμφωνεί με το σύστημα οριοθέτησης κινδύνου που προβλέπεται στο στοιχείο δ) για κάθε ΟΣΕΚΑ·
στ)
να θεσπίζουν, να εφαρμόζουν και να διατηρούν κατάλληλες διαδικασίες οι οποίες, σε περίπτωση πραγματικών ή προβλεπόμενων παραβιάσεων του συστήματος οριοθέτησης κινδύνων του ΟΣΕΚΑ, έχουν ως αποτέλεσμα τη λήψη έγκαιρων διορθωτικών μέτρων προς το συμφέρον των μεριδιούχων.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εταιρείες διαχείρισης εφαρμόζουν κατάλληλη διαδικασία διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται είναι σε θέση να συμμορφώνεται ανά πάσα στιγμή με το άρθρο 84 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
Κατά περίπτωση, οι εταιρείες διαχείρισης πραγματοποιούν ελέγχους με προσομοίωση ακραίων καταστάσεων οι οποίοι επιτρέπουν την αξιολόγηση του κινδύνου ρευστότητας του ΟΣΕΚΑ σε εξαιρετικές συνθήκες.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι το προφίλ ρευστότητας των επενδύσεων κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται είναι κατάλληλο για την πολιτική εξόφλησης που προβλέπεται στους κανονισμούς περί αμοιβαίων κεφαλαίων ή στα καταστατικά έγγραφα ή στο ενημερωτικό φυλλάδιο.
Άρθρο 41
Υπολογισμός της συνολικής έκθεσης
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τη συνολική έκθεση ενός ΟΣΕΚΑ που διαχειρίζονται όπως αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ με βάση τις δύο δυνατότητες που ακολουθούν:
α)
την πρόσθετη έκθεση και μόχλευση που δημιουργείται από τους υπό διαχείριση ΟΣΕΚΑ με τη χρήση παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των ενσωματωμένων παραγώγων δυνάμει του τέταρτου εδαφίου του άρθρου 51 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, τα οποία δεν μπορούν να υπερβαίνουν το σύνολο της καθαρής αξίας του ενεργητικού του ΟΣΕΚΑ·
β)
τον κίνδυνο αγοράς του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τη συνολική έκθεση ενός ΟΣΕΚΑ τουλάχιστον σε ημερήσια βάση.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τη συνολική έκθεση χρησιμοποιώντας την προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων (commitment approach), την προσέγγιση βάσει της δυνητικής ζημίας (value at risk) ή άλλες προηγμένες μεθόδους μέτρησης κινδύνου αν χρειασθεί. Για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης, ως «δυνητική ζημία» νοείται ένα μέτρο της μέγιστης αναμενόμενης ζημίας σε δεδομένο επίπεδο εμπιστοσύνης για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίσουν ότι η μέθοδος που επιλέγεται για τη μέτρηση της συνολικής έκθεσης είναι κατάλληλη, λαμβάνοντας υπόψη την επενδυτική στρατηγική που εφαρμόζει ο ΟΣΕΚΑ και τα είδη και την πολυπλοκότητα των παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων που χρησιμοποιούνται, καθώς και την αναλογία του χαρτοφυλακίου του ΟΣΕΚΑ που περιλαμβάνει τα παράγωγα χρηματοπιστωτικά μέσα.
4. Σε περίπτωση που ένας ΟΣΕΚΑ, σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, χρησιμοποιεί τεχνικές και μέσα, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών εξαγοράς ή των πράξεων δανεισμού τίτλων προκειμένου να δημιουργηθεί πρόσθετη μόχλευση ή έκθεση στον κίνδυνο αγοράς, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν υπόψη τις εν λόγω συναλλαγές κατά τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης.
Άρθρο 42
Προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων
1. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων για τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εφαρμόζουν την προσέγγιση αυτή σε όλες τις θέσεις των παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των ενσωματωμένων παραγώγων κατά το τέταρτο εδάφιο του άρθρου 51 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, είτε χρησιμοποιείται ως μέρος της γενικής επενδυτικής πολιτικής του ΟΣΕΚΑ για λόγους μείωσης του κινδύνου είτε για λόγους αποτελεσματικής διαχείρισης του χαρτοφυλακίου κατά το άρθρο 51 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας.
2. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων για τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να μετατρέπουν κάθε θέση παράγωγου χρηματοπιστωτικού μέσου στην αγοραία αξία ισοδύναμης θέσης στο υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο του παραγώγου αυτού (τυποποιημένη προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων).
Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να εφαρμόζουν άλλες μεθόδους υπολογισμού ισοδύναμες με την τυποποιημένη προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν σε μια εταιρεία διαχείρισης να λαμβάνει υπόψη τις συμφωνίες συμψηφισμού και αντιστάθμισης κινδύνων κατά τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης, εφόσον οι εν λόγω συμφωνίες δεν παραβλέπουν προφανείς και ουσιαστικούς κινδύνους, και έχουν ως αποτέλεσμα τη σαφή μείωση της έκθεσης στον κίνδυνο.
4. Σε περίπτωση που η χρήση των παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων δεν δημιουργεί πρόσθετη έκθεση για τον ΟΣΕΚΑ, η υποκείμενη έκθεση δεν χρειάζεται να συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό των υποχρεώσεων.
5. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων, οι προσωρινές συμφωνίες δανεισμού οι οποίες συνομολογούνται για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ σύμφωνα με το άρθρο 83 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ δεν χρειάζεται να συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης.
Άρθρο 43
Κίνδυνος αντισυμβαλλομένου και συγκέντρωση του εκδότη
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίσουν ότι ο κίνδυνος αντισυμβαλλομένου λόγω ενός εξωχρηματιστηριακού παράγωγου χρηματοπιστωτικού μέσου υπάγεται στα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 52 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ.
2. Κατά τον υπολογισμό της έκθεσης ενός ΟΣΕΚΑ σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου σύμφωνα με τα όρια κατά το άρθρο 52 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, οι εταιρείες διαχείρισης κάνουν χρήση της θετικής τρέχουσας τιμής της σύμβασης του εξωχρηματιστηριακού παραγώγου με τον εν λόγω αντισυμβαλλόμενο.
Οι εταιρείες διαχείρισης δύνανται να συμψηφίζουν τις θέσεις παραγώγων ενός ΟΣΕΚΑ με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο, υπό τον όρο ότι είναι σε θέση να επιβάλλουν νομότυπα την εφαρμογή συμφωνιών συμψηφισμού με τον αντισυμβαλλόμενο για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ. Ο συμψηφισμός επιτρέπεται μόνον σε σχέση με εξωχρηματιστηριακά παράγωγα μέσα με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο και όχι σε σχέση με άλλες εκθέσεις που ενδέχεται να έχει ο ΟΣΕΚΑ με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης να μειώνουν την έκθεση του ΟΣΕΚΑ σε έναν αντισυμβαλλόμενο μιας συναλλαγής εξωχρηματιστηριακών παραγώγων με την παραλαβή εγγυήσεων. Οι εγγυήσεις που λαμβάνονται εμφανίζουν επαρκή ρευστότητα ώστε να μπορούν να πωληθούν γρήγορα σε τιμή κοντά στην τιμή αποτίμησης πριν από την αγορά.
4. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να λαμβάνουν υπόψη τις εγγυήσεις κατά τον υπολογισμό της έκθεσης σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου όπως αναφέρεται στο άρθρο 52 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, όταν η εταιρεία διαχείρισης παρέχει εγγυήσεις σε αντισυμβαλλομένους που μετέχουν σε πράξεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ. Οι εγγυήσεις που παρέχονται μπορούν να λαμβάνονται υπόψη σε καθαρή βάση μόνον αν η εταιρεία διαχείρισης είναι σε θέση να επιβάλλει νομότυπα την εφαρμογή συμφωνιών συμψηφισμού με τον εν λόγω αντισυμβαλλόμενο για λογαριασμό του ΟΣΕΚΑ.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υπολογίζουν τα όρια συγκέντρωσης του εκδότη κατά το άρθρο 52 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ βάσει της υποκείμενης έκθεσης που προκαλείται με τη χρήση παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων δυνάμει της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων.
6. Όσον αφορά την έκθεση λόγω των συναλλαγών εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, κατά το άρθρο 52 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να συμπεριλαμβάνουν στον υπολογισμό κάθε έκθεση σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου που μετέχει σε πράξεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων.
ΤΜΗΜΑ 3
Διαδικασίες για την αποτίμηση των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων
Άρθρο 44
Διαδικασίες για την αποτίμηση της αξίας των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να εξακριβώνουν ότι οι εκθέσεις των ΟΣΕΚΑ σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα αντιστοιχούν σε δίκαιες τιμές οι οποίες δεν στηρίζονται αποκλειστικά στις τιμές της αγοράς που δηλώνονται από το αντισυμβαλλόμενο μέρος των εξωχρηματιστηριακών συναλλαγών και οι οποίες πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 2007/16/ΕΚ.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, οι εταιρείες διαχείρισης θεσπίζουν, εφαρμόζουν και διατηρούν ρυθμίσεις και διαδικασίες οι οποίες διασφαλίζουν την κατάλληλη, διαφανή και δίκαιη αποτίμηση των εκθέσεων του ΟΣΕΚΑ σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να διασφαλίζουν ότι η δίκαιη τιμή των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων υποβάλλεται σε κατάλληλη, ακριβή και ανεξάρτητη αξιολόγηση.
Οι ρυθμίσεις και οι διαδικασίες αποτίμησης είναι κατάλληλες και αναλογικές προς τη φύση και την πολυπλοκότητα των εν λόγω εξωχρηματιστηριακών παραγώγων.
Οι εταιρείες διαχείρισης συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 4 όταν οι ρυθμίσεις και οι διαδικασίες αναφορικά με την αποτίμηση των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων αφορούν την άσκηση ορισμένων δραστηριοτήτων από τρίτους.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, η λειτουργία διαχείρισης κινδύνου ανατίθεται με συγκεκριμένα καθήκοντα και αρμοδιότητες.
4. Οι κατά την παράγραφο 2 ρυθμίσεις και διαδικασίες αποτίμησης τεκμηριώνονται επαρκώς.
ΤΜΗΜΑ 4
Διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με παράγωγα μέσα
Άρθρο 45
Εκθέσεις σχετικά με παράγωγα μέσα
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης να υποβάλλουν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους, τουλάχιστον ετησίως, εκθέσεις οι οποίες περιέχουν πληροφορίες που αντικατοπτρίζουν την πραγματική και ακριβή εικόνα των ειδών των παράγωγων μέσων που χρησιμοποιούνται για κάθε ΟΣΕΚΑ που αυτές διαχειρίζονται, των υποκείμενων κινδύνων, των ποσοτικών ορίων και των μεθόδων που επιλέγονται για την εκτίμηση των κινδύνων που συνδέονται με τις συναλλαγές παραγώγων.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής της εταιρείας διαχείρισης επανεξετάζουν τον τακτικό χαρακτήρα και την πληρότητα των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καθώς και ότι έχουν την ευκαιρία να παρεμβαίνουν κατά περίπτωση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 46
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 2011. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν πάραυτα στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την εν λόγω αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 47
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 48
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 1η Ιουλίου 2010.
SMĚRNICE KOMISE 2010/43/EU
ze dne 1. července 2010,
kterou se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES, pokud jde o organizační požadavky, střety zájmů, pravidla jednání, řízení rizik a obsah smlouvy mezi depozitářem a správcovskou společností
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (1), a zejména na čl. 12 odst. 3, čl. 14 odst. 2, čl. 23 odst. 6, čl. 33 odst. 6 a čl. 51 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pravidla a terminologie týkající se organizačních požadavků, střetů zájmů a jednání by měla být v co největší míře sjednocena se standardy, které v oblasti finančních služeb zavedly směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů, o změně směrnice Rady 85/611/EHS a 93/6/EHS a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/12/ES a o zrušení směrnice Rady 93/22/EHS (2) a směrnice Komise 2006/73/ES ze dne 10. srpna 2006, kterou se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES, pokud jde o organizační požadavky a provozní podmínky investičních podniků a o vymezení pojmů pro účely zmíněné směrnice (3). Sjednocení, při němž by současně byly náležitě zohledněny zvláštnosti kolektivní správy portfolií, by umožnilo dosáhnout rovnocenných standardů nejen mezi různými odvětvími finančních služeb, ale i v širším rámci správy majetku, kdy některé členské státy již rozšířily určité požadavky stanovené směrnicí 2006/73/ES na správcovské společnosti SKIPCP.
(2)
Tato pravidla je vhodné přijmout formou směrnice, aby bylo možné přizpůsobit prováděcí ustanovení zvláštním podmínkám konkrétního trhu a právního systému každého členského státu. Směrnice rovněž umožní nejvyšší míru souladu s režimem zavedeným směrnicí 2006/73/ES.
(3)
Přestože mají zásady stanovené touto směrnicí obecnou platnost pro všechny správcovské společnosti, jsou natolik pružné, že jejich provádění a dohled příslušných orgánů nad jejich prováděním jsou přiměřené a zohledňují povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovské společnosti, jakož i různorodost společností, na něž se vztahuje působnost směrnice 2009/65/ES, a rozmanitost SKIPCP, které může správcovská společnost spravovat.
(4)
Pokud to povoluje vnitrostátní právo, měly by mít správcovské společnosti možnost pověřovat prováděním některých svých činností třetí osoby. Tato prováděcí pravidla je třeba podle toho chápat. Správcovská společnost by především měla provést hloubkovou kontrolu, aby s ohledem na povahu úkolů, které má třetí osoba vykonávat, zjistila, zda lze subjekt provádějící dané činnosti považovat za kvalifikovaný a schopný dotyčné úkoly plnit. Třetí osoba by tedy měla v souvislosti s činností, kterou má provádět, splňovat veškeré požadavky týkající se organizace a střetů zájmů. Dále z toho plyne, že správcovská společnost by měla ověřit, zda třetí osoba přijala vhodná opatření ke splnění stanovených požadavků, a účelně sledovat, zda třetí osoba dané požadavky splňuje. Kde za uplatňování pravidel pro přenesené činnosti odpovídá pověřená osoba, měly by se na sledování plnění přenesených činností vztahovat rovnocenné požadavky týkající se organizace a střetů zájmů. Správcovská společnost by měla v procesu hloubkové kontroly zohlednit skutečnost, že na třetí osobu, na niž jsou činnosti přeneseny, se často vztahuje směrnice 2004/39/ES.
(5)
Aby se na správcovské společnosti a investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost, nepoužívaly rozdílné standardy, měly by uvedené investiční společnosti podléhat stejným pravidlům jednání a ustanovením o střetech zájmů a řízení rizik jako správcovské společnosti. Proto by se pravidla této směrnice týkající se administrativních postupů a mechanismů vnitřní kontroly v rámci osvědčených postupů a při zohlednění zásady proporcionality měla vztahovat jak na správcovské společnosti, tak na investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost.
(6)
Směrnice 2009/65/ES požaduje, aby správcovské společnosti uplatňovaly řádné administrativní postupy. Aby byl tento požadavek splněn, měly by správcovské společnosti vytvořit dostatečně zdokumentovanou organizační strukturu, která jasně rozděluje odpovědnost a zajišťuje spolehlivý tok informací mezi všemi zúčastněnými stranami. Správcovské společnosti by též měly vytvořit systémy na ochranu informací a zajištění nepřerušovaného chodu podniku, dostatečné k tomu, aby mohly splnit své povinnosti v případech, kdy jejich činnosti vykonává třetí osoba.
(7)
Dále by správcovské společnosti měly udržovat nezbytné zdroje, zejména zaměstnávat osoby s náležitými dovednostmi, znalostmi a zkušenostmi, aby byly schopné plnit své úkoly.
(8)
Pokud jde o bezpečné postupy zpracování dat a povinnost být schopen rekonstruovat všechny transakce, jichž se účastní SKIPCP, měla by správcovská společnost přijmout taková opatření, jež umožňují včasné a řádné zaznamenání každé transakce provedené jménem SKIPCP.
(9)
Jednou z klíčových administrativních činností v souvislosti se SKIPCP je vedení účetnictví. Je proto nanejvýš důležité dále v prováděcích předpisech upřesnit účetní postupy. Tato směrnice by proto měla potvrdit zásady, že veškerá aktiva a pasiva SKIPCP nebo jeho podfondů mají být přímo zjistitelná a že účty se vedou odděleně. Kde navíc existují různé druhy akcií například v závislosti na výši poplatků za správu, mělo by být možné zjistit přímo z účetnictví čistou hodnotu majetku u těchto různých druhů.
(10)
Jasné rozdělení odpovědnosti mezi vedoucími osobami a dozorčím orgánem má zásadní význam při uplatňování patřičných mechanismů vnitřní kontroly podle požadavků směrnice 2009/65/ES. Vedoucí osoby by tak měly být odpovědné za provádění obecné investiční politiky uvedené v nařízení Komise (EU) č. 583/2010 ze dne 1. července 2010, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES, pokud jde o klíčové informace pro investory a podmínky, které je třeba splnit při poskytování klíčových informací pro investory nebo prospektu na jiném trvalém nosiči, než je papír, nebo prostřednictvím internetových stránek (4). Vedoucí osoby by měly dále odpovídat za investiční strategie, jež jsou obecným ukazatelem strategického umísťování majetku SKIPCP, a investiční postupy, jež jsou nezbytné k náležitému a účinnému provádění investiční politiky. Jasné rozdělení odpovědnosti by též mělo zabezpečit existenci náležité kontroly, aby bylo zajištěno, že majetek SKIPCP je investován podle statutu fondu nebo zakládacích dokumentů a použitelných právních ustanovení a že jsou dodrženy meze pro rizika každého SKIPCP. Rozdělení odpovědnosti by mělo odpovídat úloze a odpovědnostem vedoucích osob a dozorčího orgánu podle použitelného vnitrostátního práva a zákonů o řízení společností. Vedoucími osobami mohou být někteří nebo všichni členové správní rady.
(11)
Správcovská společnost má mít náležitý mechanismus kontroly, k čemuž je nezbytná stálá funkce zajišťování shody s předpisy a funkce interního auditu. Funkce zajišťování shody s předpisy by měla být koncipována tak, aby bylo zabezpečeno, že odhalí riziko nesplnění povinností, které pro správcovskou společnost plynou ze směrnice 2009/65/ES. Cílem funkce auditu by mělo být ověřování a vyhodnocování různých postupů kontroly a administrativních opatření, které správcovská společnost přijala.
(12)
Je nezbytné poskytnout správcovským společnostem určitou pružnost při organizování činnosti řízení rizik. Kde není vhodné nebo přiměřené zřídit samostatný útvar řízení rizik, měla by správcovská společnost nicméně být schopna doložit existenci zvláštních ochranných opatření proti střetům zájmů, která jí umožní nezávisle řídit rizika.
(13)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovským společnostem povinnost zavést pravidla pro osobní obchody. V souladu se směrnicí 2006/73/ES by správcovské společnosti měly předcházet tomu, aby jejich zaměstnanci, kteří jsou ve střetu zájmů nebo mají důvěrné interní informace ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (5), uzavírali osobní obchody v důsledku zneužití informací, jež získali při výkonu pracovní činnosti.
(14)
Podle směrnice 2009/65/ES musí správcovské společnosti zajistit, aby každý portfoliový obchod, jehož se účastní SKIPCP, mohl být rekonstruován podle svého původu, zúčastněných stran, povahy a doby a místa uskutečnění. Je proto nutné stanovit požadavky na zaznamenávání portfoliových obchodů a pokynů k upsání a vyplacení.
(15)
Směrnice 2009/65/ES vyžaduje, aby správcovské společnosti SKIPCP používaly vhodné mechanismy zajišťující spravedlivé zacházení se SKIPCP v případech nevyhnutelných střetů zájmů. Správcovské společnosti by tudíž měly zajistit, aby v těchto případech byly neprodleně informovány vedoucí osoby nebo jiný příslušný vnitřní útvar správcovské společnosti, které přijmou nezbytná rozhodnutí k zajištění spravedlivého zacházení se SKIPCP a jeho podílníky.
(16)
Od správcovských společností by se mělo vyžadovat, aby přijaly, uplatňovaly a dodržovaly účinnou a náležitou strategii pro výkon hlasovacích práv spojených s finančními nástroji drženými SKIPCP, které spravují, a aby zajistily, že tato práva budou vykonávána výlučně ve prospěch SKIPCP. Informace ohledně strategie a jejího uplatňování by měly být volně přístupné investorům, mimo jiné prostřednictvím internetové stránky. Rozhodnutí, že za určité situace nebudou vykonána hlasovací práva, lze za některých okolností považovat za rozhodnutí výlučně ve prospěch SKIPCP, a to v závislosti na jeho investiční strategii. Možnost, aby investiční společnost hlasovala sama nebo udělila své správcovské společnosti zvláštní pokyny týkající se hlasování, by však neměla být vyloučena.
(17)
Povinnost informovat vedoucí osoby nebo jiný příslušný vnitřní útvar správcovské společnosti, aby mohly přijmout nezbytná rozhodnutí, by neměla omezit povinnost správcovské společnosti a SKIPCP oznamovat například v rámci svých pravidelných zpráv situace, kdy organizační nebo administrativní opatření proti střetům zájmů nebyla dostatečná k tomu, aby s přiměřenou jistotou odvrátila riziko škody. V rámci tohoto oznámení by mělo být vysvětleno a zdůvodněno rozhodnutí přijaté správcovskou společností (kterým může být i rozhodnutí nijak nejednat) s přihlédnutím k vnitřním politikám a postupům přijatým za účelem zjištění, prevence a řešení střetů zájmů.
(18)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovským společnostem povinnost jednat v nejlepším zájmu SKIPCP, které spravují, a v zájmu integrity trhu. Určité chování, například praktiky „market timing“ a „late trading“, může poškozovat podílníky a podkopávat fungování trhu. Správcovské společnosti by proto měly používat vhodné postupy bránící nekalým praktikám. Dále by správcovské společnosti měly s ohledem na investiční cíle a politiku SKIPCP zavést vhodné postupy bránící nepřiměřeným poplatkům a nevhodným činnostem, jako je nadměrné obchodování („excessive trading“).
(19)
Správcovské společnosti by měly jednat v nejlepším zájmu SKIPCP také tehdy, když přímo provádějí pokyny k provedení obchodu jménem SKIPCP, které spravují, nebo když tyto pokyny předávají třetí osobě. Správcovské společnosti by měly přijmout veškerá přiměřená opatření k tomu, aby při provádění pokynů jménem SKIPCP dosahovaly trvale nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu a povaze pokynu nebo vzhledem k jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu.
(20)
S cílem zajistit, aby správcovské společnosti jednaly s patřičnou dovedností, péčí a opatrností v nejlepším zájmu SKIPCP, které spravují, jak to vyžaduje směrnice 2009/65/ES, je nezbytné stanovit pravidla pro nakládání s pokyny.
(21)
Určité poplatky, provize či nepeněžní plnění, které by správcovská společnost přijala nebo poskytla, by neměly být povoleny, protože by mohly mít dopad na dodržování požadavků stanovených směrnicí 2009/65/ES, podle nichž by správcovská společnost měla jednat čestně, spravedlivě a profesionálně v nejlepším zájmu SKIPCP. Proto je nezbytné stanovit jasná pravidla konkretizující podmínky, za nichž se poskytnutí poplatků, provizí a nepeněžního plnění nepovažuje za porušení uvedených zásad.
(22)
Přeshraniční činnosti správcovské společnosti kladou nové nároky na vztah mezi správcovskou společností a depozitářem SKIPCP. Tato směrnice by v zájmu nezbytné právní jistoty měla stanovit hlavní prvky smlouvy mezi depozitářem SKIPCP a správcovskou společností v případech, kdy je správcovská společnost usazena v jiném členském státě, než je domovský členský stát SKIPCP. Jelikož je nutné zajistit, aby tato smlouva náležitě plnila svůj účel, je nezbytné stanovit kolizní normy odchylně od článků 3 a 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 593/2008 ze dne 17. června 2008 o právu rozhodném pro smluvní závazkové vztahy (Řím I) (6) tak, aby příslušným právem pro tuto smlouvu bylo právo domovského členského státu SKIPCP.
(23)
Směrnice 2009/65/ES obsahuje povinnost určit kritéria pro posuzování přiměřenosti procesu řízení rizik správcovské společnosti. Tato kritéria jsou zaměřena na koncipování náležité a zdokumentované politiky řízení rizik, kterou mají správcovské společnosti uplatňovat. Uvedená politika by měla správcovským společnostem umožnit posuzovat rizika přijatých pozic v rámci portfolií, která spravují, a podíl těchto jednotlivých rizik na celkovém rizikovém profilu portfolia. Zorganizování politiky řízení rizik by mělo být provedeno náležitě a přiměřeně s ohledem na povahu, rozsah a složitost činností správcovské společnosti a SKIPCP, které spravuje.
(24)
Kritériem pro posuzování přiměřenosti procesu řízení je též pravidelné hodnocení, sledování a přezkum politiky řízení rizik, které provádí správcovská společnost. Toto kritérium rovněž zahrnuje vyhodnocení účinnosti opatření přijatých k nápravě případných nedostatků v procesu řízení rizik.
(25)
Základním prvkem kritérií pro posuzování přiměřenosti procesů řízení rizik jsou přiměřené a účelné metody řízení rizik, které by správcovské společnosti měly přijmout, aby byly schopny kdykoli určit rizika, jimž jsou nebo by mohly být jimi řízené SKIPCP vystaveny. Tyto požadavky vycházejí z běžných postupů schválených příslušnými orgány členských států. Zahrnují jak kvantitativní ukazatele v případě měřitelných rizik, tak kvalitativní metody. Systémy a nástroje elektronického zpracování dat používané pro výpočet kvantitativních ukazatelů by měly být provázány vzájemně nebo s oddělením front-office a účetními aplikacemi. Metody měření rizik by měly umožňovat náležité měření rizik v dobách intenzivnějších turbulencí na trhu a měly by být revidovány, kdykoli je to nutné v zájmu podílníků. Měly by rovněž umožňovat náležité posouzení koncentrace a vzájemného působení příslušných rizik na úrovni portfolia.
(26)
Cílem fungujícího systému řízení rizik je zabezpečit, aby správcovská společnost dodržovala investiční limity stanovené směrnicí 2009/65/ES, například maximální celkovou expozici a expozici riziku selhání protistrany. Z toho důvodu je nutné stanovit kritéria pro to, jak by se celková expozice a riziko selhání protistrany měly počítat.
(27)
Při stanovení těchto kritérií je nezbytné, aby tato směrnice vyjasnila způsoby výpočtu celkové expozice, mezi něž patří závazkový přístup, metoda hodnoty v riziku a pokročilé metodiky měření rizik. Měla by také určit hlavní prvky metodiky, podle níž by správcovská společnost měla provádět výpočet rizika selhání protistrany. Při uplatňování uvedených pravidel by se mělo přihlížet k podmínkám, za nichž se dané metodiky používají, jakož i k zásadám vyvinutým příslušnými orgány spolupracujícími v rámci Evropského výboru regulátorů trhů s cennými papíry, jimiž se mají řídit dohody o zajištění za účelem snížení expozice SKIPCP riziku selhání protistrany a využívání hedgingových a nettingových transakcí.
(28)
Podle směrnice 2009/65/ES jsou správcovské společnosti povinny uplatňovat postupy pro přesný a nezávislý odhad hodnoty mimoburzovních (OTC) derivátů. Tato směrnice proto stanoví podrobná pravidla pro dané postupy v souladu se směrnicí Komise 2007/16/ES ze dne 19. března 2007, kterou se provádí směrnice Rady 85/611/EHS o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP), pokud jde o vyjasnění některých definic (7). V rámci osvědčených postupů by správcovské společnosti měly tyto požadavky uplatňovat na nástroje, které vystavují SKIPCP rizikům nesprávného ocenění, jež jsou rovnocenná rizikům spojeným s OTC deriváty, např. rizikům spojeným s nelikvidností produktu a/nebo se složitostí struktury vyplácení. Na základě toho by správcovské společnosti měly přijmout opatření a postupy odpovídající požadavkům stanoveným v článku 44 pro oceňování méně likvidních nebo složitých převoditelných cenných papírů a nástrojů peněžního trhu, které vyžadují použití metod oceňování pomocí modelů.
(29)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovské společnosti povinnost poskytovat příslušným orgánům informace o typech derivátových nástrojů, do nichž byl SKIPCP investován, o podkladových rizicích, která jsou s nimi spojena, použitelných kvantitativních omezeních a metodách, které byly zvoleny k odhadu rizik spojených s těmito obchody. Měl by být upřesněn obsah a postup správcovské společnosti při plnění této povinnosti.
(30)
O technické poradenství byl požádán Evropský výbor regulátorů trhů s cennými papíry zřízený rozhodnutím Komise 2009/77/ES (8).
(31)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Evropského výboru pro cenné papíry,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví prováděcí pravidla ke směrnici 2009/65/ES:
1)
jež upřesňují postupy a opatření uvedené v čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci písm. a) a požadavky na strukturu a organizaci, jejichž cílem je minimalizace střetů zájmů, uvedené v čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci písm. b);
2)
jež stanoví kritéria pro čestné a spravedlivé jednání vyznačující se patřičnou dovedností, péčí a opatrností v nejlepším zájmu SKIPCP a kritéria pro určení typů střetů zájmů, jež upřesňují zásady nezbytné k zajištění efektivního využívání zdrojů a jež vymezují kroky, které mají být přijaty za účelem rozpoznání, prevence, řešení a zveřejnění střetů zájmů, jak je uvedeno v čl. 14 odst. 1 a 2;
3)
jež se týkají náležitostí smluv mezi depozitářem a správcovskou společností uzavřených podle čl. 23 odst. 5 a čl. 33 odst. 5 a
4)
jež se týkají procesu řízení rizik uvedeného v čl. 51 odst. 1, zejména kritérií pro posouzení přiměřenosti procesu řízení rizik uplatňovaného správcovskou společností, politiky a procesů řízení rizik a opatření, postupů a metod měření a řízení rizik v souvislosti s těmito kritérii.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Tato směrnice se vztahuje na správcovské společnosti spravující subjekt kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) uvedené v čl. 6 odst. 2 směrnice 2009/65/ES.
Kapitola V této směrnice se vztahuje rovněž na depozitáře vykonávající úkoly podle ustanovení kapitoly IV a kapitoly V oddílu 3 směrnice 2009/65/ES.
2. Ustanovení této kapitoly, kapitoly II čl. 12 a kapitol III, IV a VI se vztahují obdobně na investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost povolenou podle směrnice 2009/65/ES.
V těchto případech se „správcovskou společností“ rozumí „investiční společnost“.
Článek 3
Definice
Vedle definic uvedených ve směrnici 2009/65/ES se pro účely této směrnice rozumí:
1)
„klientem“ fyzická nebo právnická osoba nebo jiný subjekt včetně SKIPCP, jimž správcovská společnost poskytuje službu kolektivní správy portfolií nebo služby podle čl. 6 odst. 3 směrnice 2009/65/ES;
2)
„podílníkem“ fyzická nebo právnická osoba, která drží jednu nebo více podílových jednotek SKIPCP;
3)
„příslušnou osobou“ v souvislosti se správcovskou společností se rozumí:
a)
ředitel, společník či jemu rovnocenná osoba nebo člen vedení správcovské společnosti;
b)
zaměstnanec správcovské společnosti, jakož i jiná fyzická osoba, jejíž služby má správcovská společnost k dispozici a pod kontrolou a jež se účastní kolektivní správy portfolií prováděné správcovskou společností;
c)
fyzická osoba, která se přímo účastní poskytování služeb správcovské společnosti na základě pověřovacího opatření pro třetí osoby za účelem poskytování kolektivní správy portfolií správcovskou společností;
4)
„vedoucí osobou či osobami“ osoba nebo osoby, které skutečně řídí činnost správcovské společnosti, uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. b) směrnice 2009/65/ES;
5)
„správní radou“ správní rada správcovské společnosti;
6)
„dozorčím orgánem“ příslušné osoby nebo orgán či orgány odpovědné za dozor nad vedoucí osobou či osobami a za posuzování a pravidelné přezkumy přiměřenosti a účelnosti procesu řízení rizik a politik, opatření a postupů přijatých za účelem splnění povinností plynoucích ze směrnice 2009/65/ES;
7)
„rizikem selhání protistrany“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z možnosti, že protistrana transakce nesplní své závazky před konečným vypořádáním peněžních toků v rámci transakce;
8)
„rizikem likvidity“ riziko, že pozici v portfoliu SKIPCP nebude možné prodat, likvidovat nebo uzavřít s omezenými náklady v přiměřeně krátké době, a že tím tudíž bude ohrožena schopnost SKIPCP kdykoli splnit ustanovení čl. 84 odst. 1 směrnice 2009/65/ES;
9)
„tržním rizikem“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z kolísání tržní hodnoty pozic v portfoliu SKIPCP, které je způsobeno změnami tržních proměnných, např. úrokových sazeb, měnových kurzů, cen akcií a komodit nebo úvěruschopnosti emitenta;
10)
„provozním rizikem“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z nedostatečnosti vnitřních procesů a ze selhání osob a systémů správcovské společnosti nebo z vnějších okolností, které zahrnuje právní a dokumentační riziko a riziko plynoucí z postupů obchodování, vypořádání a oceňování prováděných jménem SKIPCP.
Pojem „správní rada“ uvedený v prvním pododstavci bodě 5 nezahrnuje dozorčí radu v případech, kdy má správcovská společnost duální strukturu, jejíž součástí je správní rada a dozorčí rada.
KAPITOLA II
ADMINISTRATIVNÍ POSTUPY A KONTROLNÍ MECHANISMUS
(Čl. 12 odst. 1 písm. a) a čl. 14 odst. 1 písm. c) směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Obecné zásady
Článek 4
Obecné požadavky na postupy a organizaci
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby splnily tyto požadavky:
a)
vytvořit, zavést a udržovat rozhodovací postupy a organizační strukturu, která jasným a zdokumentovaným způsobem upřesňuje hierarchické vztahy subordinace a rozděluje úkoly a odpovědnost;
b)
zajistit, aby jejich příslušné osoby věděly, jaké postupy musí dodržet, pokud mají řádně plnit své povinnosti;
c)
vytvořit, zavést a udržovat náležité mechanismy vnitřní kontroly určené k zajištění plnění rozhodnutí a dodržování postupů na všech úrovních správcovské společnosti;
d)
vytvořit, zavést a udržovat účinný systém vnitřního hlášení a předávání informací na všech relevantních úrovních správcovské společnosti, jakož i účinnou výměnu informací se zúčastněnými třetími osobami;
e)
vést náležitou a systematickou evidenci o svém podnikání a vnitřní organizaci.
Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly takové systémy a postupy, které dostatečně zajišťují bezpečnost, celistvost a důvěrnost informací vzhledem k povaze dotyčných informací.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležitou strategii nepřerušovaného chodu podniku, jejímž cílem je zajistit zachování nejdůležitějších dat a funkcí a pokračování služeb a činností v případě výpadku systémů a postupů, anebo (pokud to není možné) která umožní včasnou obnovu těchto dat a funkcí a včasné obnovení služeb a činností.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly takové účetní zásady a postupy, které jim umožní na žádost příslušného orgánu včas poskytnout účetní výkazy, jež podávají pravdivý a věrný obraz o jejich finanční situaci a jsou v souladu se všemi platnými účetními normami a předpisy.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby průběžně sledovaly a vyhodnocovaly přiměřenost a účinnost svých systémů, mechanismů vnitřní kontroly a opatření zavedených podle odstavců 1 až 4 a přijaly vhodná opatření k nápravě případných nedostatků.
Článek 5
Zdroje
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zaměstnávaly osoby s takovými dovednostmi, vědomostmi a odbornými znalostmi, jaké jsou potřebné k plnění přidělených povinností.
2. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti udržovaly potřebné zdroje a odborné kapacity pro účinný dohled nad činnostmi vykonávanými třetími osobami na základě opatření sjednaného se správcovskou společností, především ve vztahu k řízení rizik spojených s těmito opatřeními.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že výkon většího počtu úkolů příslušnými osobami nebrání a ani pravděpodobně nebude těmto osobám bránit v náležitém, čestném a profesionálním plnění kteréhokoli konkrétního úkolu.
4. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti pro účely odstavců 1, 2 a 3 zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
ODDÍL 2
Administrativní a účetní postupy
Článek 6
Vyřizování stížností
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly účinné a transparentní postupy pro přiměřené a rychlé vyřizování stížností investorů.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že každá stížnost a opatření přijatá k jejímu vyřízení jsou evidovány.
3. Investoři mohou podávat stížnosti zdarma. Informace o postupech podle odstavce 1 jsou investorům zdarma zpřístupněny.
Článek 7
Elektronické zpracování dat
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby patřičným způsobem zajistily vhodné elektronické systémy, které umožní včasné a řádné zaznamenání každého portfoliového obchodu nebo pokynu k upsání nebo vyplacení, aby byly schopny splnit ustanovení článků 14 a 15.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby patřičně zajistily vysokou úroveň bezpečnosti během elektronického zpracování dat, jakož i celistvost a důvěrnost zaznamenávaných informací.
Článek 8
Účetní postupy
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v zájmu ochrany podílníků zajistily uplatňování účetních zásad a postupů podle čl. 4 odst. 4.
Účetní evidence SKIPCP je vedena způsobem, který umožňuje kdykoli přímo zjistit veškerá aktiva a pasiva SKIPCP.
Má-li SKIPCP různé podfondy, vede se pro tyto podfondy oddělená účetní evidence.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v souladu s účetními pravidly domovského členského státu SKIPCP vytvořily, zavedly a udržovaly účetní zásady a postupy zajišťující, aby mohla být na základě účetní evidence přesně vypočtena čistá hodnota majetku každého SKIPCP a řádně provedeny pokyny k upsání nebo vyplacení za této čisté hodnoty majetku.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily vhodné postupy zajišťující řádné a přesné oceňování aktiv a pasiv SKIPCP v souladu s použitelnými pravidly uvedenými v článku 85 směrnice 2009/65/ES.
ODDÍL 3
Mechanismy vnitřní kontroly
Článek 9
Kontrola prováděná vedoucí osobou či osobami a dozorčím orgánem
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vedoucí osoba či osoby (a případně dozorčí orgán) v rámci vnitřního rozdělení úkolů odpovídaly za zajištění plnění povinností, které pro správcovskou společnost vyplývají ze směrnice 2009/65/ES.
2. Správcovská společnost zajistí, aby její vedoucí osoba či osoby:
a)
odpovídaly za provádění obecné investiční politiky každého spravovaného SKIPCP stanovené případně v prospektu, statutu fondu nebo zakládacích dokumentech investiční společnosti;
b)
dohlížely na proces schvalování investičních strategií každého spravovaného SKIPCP;
c)
odpovídaly za zajištění toho, že správcovská společnost trvale a účinně zabezpečuje shodu s předpisy podle článku 10, a to i v případě, že tuto funkci vykonává třetí osoba;
d)
zajišťovaly a pravidelně ověřovaly, že u každého spravovaného SKIPCP je řádně a účinně prováděna a dodržována obecná investiční politika, investiční strategie a meze pro rizika, a to i v případě, že funkci řízení rizik vykonávají třetí osoby;
e)
schvalovaly a pravidelně vyhodnocovaly přiměřenost vnitřních postupů pro přijímání investičních rozhodnutí za každý spravovaný SKIPCP, tak aby tato rozhodnutí odpovídala schváleným investičním strategiím;
f)
schvalovaly a pravidelně vyhodnocovaly politiku řízení rizik a opatření, procesy a metody jejího provádění, jak uvádí článek 38, včetně systému mezí pro rizika u každého spravovaného SKIPCP.
3. Správcovská společnost rovněž zajistí, aby její vedoucí osoba či osoby a případně dozorčí orgán:
a)
posuzovaly a pravidelně vyhodnocovaly účinnost politik, opatření a postupů přijatých za účelem splnění povinností vyplývajících ze směrnice 2009/65/ES;
b)
přijímaly patřičná opatření k nápravě nedostatků.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že jejich vedoucí osoba či osoby dostávají často, avšak nejméně jednou ročně, písemné zprávy o otázkách shody s předpisy, interního auditu a řízení rizik s uvedením zvláště toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že jejich vedoucí osoba či osoby dostávají pravidelně zprávy o provádění investičních strategií a vnitřních postupech pro přijímání investičních rozhodnutí uvedených v odst. 2 písm. b) až e).
6. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že případný dozorčí orgán pravidelně dostává písemné zprávy o otázkách uvedených v odstavci 4.
Článek 10
Stálá funkce zajišťování shody s předpisy
1. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti vytvořily, zavedly a udržovaly náležité strategie a postupy k odhalování případného rizika, že správcovská společnost nesplní své povinnosti stanovené směrnicí 2009/65/ES, jakož i s tím spojených rizik, a aby přijaly náležitá opatření a postupy minimalizující takové riziko a umožňující příslušným orgánům účinný výkon jejich pravomocí podle zmíněné směrnice.
Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily a udržovaly stálou a účinně vykonávanou funkci zajišťování shody s předpisy, která bude vykonávána nezávisle a bude spočívat v plnění těchto úkolů:
a)
sledovat a pravidelně vyhodnocovat přiměřenost a účinnost opatření, strategií a postupů přijatých podle odstavce 1 a kroků učiněných za účelem řešení nedostatků v plnění povinností správcovské společnosti;
b)
radit a pomáhat příslušným osobám, které odpovídají za výkon služeb a činností, v plnění povinností správcovské společnosti vyplývajících ze směrnice 2009/65/ES.
3. Aby mohly osoby vykonávající funkci zajišťování shody s předpisy uvedenou v odstavci 2 řádně a nezávisle plnit své úkoly, zajistí správcovská společnost splnění těchto podmínek:
a)
osoba vykonávající funkci zajišťování shody s předpisy musí mít nezbytnou pravomoc, zdroje, odborné znalosti a přístup ke všem příslušným informacím;
b)
musí být jmenován „kontrolor shody“, který odpovídá za výkon funkce zajišťování shody s předpisy a pravidelné, nejméně však roční, podávání zpráv vedoucí osobě či osobám o otázkách shody s předpisy s uvedením zvláště toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků;
c)
příslušné osoby podílející se na výkonu funkce zajišťování shody s předpisy se nesmí účastnit poskytování služeb či výkonu činností, jež sledují;
d)
způsob určování odměny příslušných osob podílejících se na výkonu funkce zajišťování shody s předpisy nesmí být, ani pravděpodobně, na újmu jejich objektivity.
Od správcovské společnosti se však nevyžaduje splnit požadavky uvedené v prvním pododstavci písm. c) nebo d), pokud je schopna prokázat, že vzhledem k povaze, rozsahu a složitosti jejího předmětu podnikání i vzhledem k povaze a škále jejích služeb a činností jsou dané požadavky neúměrné a že funkce zajišťování shody s předpisy je trvale účinně vykonávána.
Článek 11
Stálá funkce interního auditu
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, pokud to je vhodné a přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost jejich předmětu podnikání i s ohledem na povahu a škálu činností kolektivní správy portfolií prováděných při tomto podnikání, aby zřídily a udržovaly funkci interního auditu, která je oddělena od jiných funkcí a činností správcovské společnosti a je na nich nezávislá.
2. Funkce interního auditu podle odstavce 1 spočívá v plnění těchto úkolů:
a)
vytvořit, zavést a udržovat plán auditu zaměřený na posouzení a zhodnocení přiměřenosti a účinnosti systémů správcovské společnosti, jejích mechanismů vnitřní kontroly a opatření;
b)
vydávat doporučení na základě výsledků práce vykonané podle písmene a);
c)
ověřovat dodržování doporučení podle písmene b);
d)
podávat zprávy týkající se záležitostí interního auditu v souladu s čl. 9 odst. 4.
Článek 12
Stálá funkce řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zřídily a udržovaly stálou funkci řízení rizik.
2. Stálá funkce řízení rizik podle odstavce 1 je hierarchicky a funkčně nezávislá na provozních útvarech.
Členské státy však mohou správcovským společnostem povolit odchylku od této povinnosti, je-li to vhodné a přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovské společnosti a SKIPCP, které spravuje.
Správcovská společnost je schopna prokázat, že přijala patřičná ochranná opatření proti střetům zájmů, která jí umožní nezávislé řízení rizik, a že proces řízení rizik splňuje požadavky článku 51 směrnice 2009/65/ES.
3. Náplní stálé funkce řízení rizik je:
a)
provádět politiku a postupy řízení rizik;
b)
zajišťovat dodržování systému omezení rizik pro SKIPCP včetně zákonných mezí pro celkovou expozici a riziko selhání protistrany v souladu s články 41, 42 a 43;
c)
poskytovat poradenství správní radě ohledně určení rizikového profilu každého spravovaného SKIPCP;
d)
poskytovat pravidelné zprávy správní radě, případně dozorčímu orgánu, týkající se:
i)
souladu mezi současnou úrovní rizik, která každý spravovaný SKIPCP podstupuje, s rizikovým profilem, který byl pro tento SKIPCP schválen,
ii)
dodržování příslušných systémů omezení rizik u každého spravovaného SKIPCP,
iii)
přiměřenosti a účinnosti procesu řízení rizik, s uvedením zejména toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků;
e)
poskytovat pravidelné zprávy vedoucí osobě či osobám o současné úrovni rizik podstupovaných každým spravovaným SKIPCP a o případném skutečném nebo předpokládaném porušení jejich mezí s cílem zajistit, aby byla rychle přijata patřičná opatření;
f)
přezkoumávat a v případě potřeby prosazovat opatření a postupy oceňování OTC derivátů uvedené v článku 44.
4. Osoby vykonávající stálou funkci řízení rizik mají potřebné pravomoci a přístup ke všem příslušným informacím potřebným k plnění úkolů stanovených v odstavci 3.
Článek 13
Osobní obchody
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležité mechanismy, jejichž cílem je zabránit každé příslušné osobě, která se podílí na činnostech, z nichž může plynout střet zájmů, nebo která se při výkonu činností jménem správcovské společnosti dostane do styku s důvěrnými informacemi ve smyslu čl. 1 odst. 1 směrnice 2003/6/ES nebo s jinými důvěrnými informacemi týkajícími se SKIPCP nebo transakcí se SKIPCP či pro SKIPCP, v těchto činnostech:
a)
uzavírat osobní obchody, které naplňují alespoň jedno z těchto kritérií:
i)
této osobě je zakázáno uzavírat osobní obchody ve smyslu směrnice 2003/6/ES,
ii)
tyto obchody mají za následek zneužití či neoprávněné zveřejnění důvěrných informací,
iii)
jsou v rozporu nebo pravděpodobně budou v rozporu s některou povinností správcovské společnosti podle směrnice 2009/65/ES nebo směrnice 2004/39/ES;
b)
poskytnout nad rámec běžného plnění pracovních povinností či smlouvy o poskytování služeb jiné osobě poradenství či nabádat jinou osobu k uzavření obchodu s finančními nástroji, na který, kdyby se jednalo o osobní obchod příslušné osoby, by se vztahovalo písmeno a) tohoto odstavce nebo čl. 25 odst. 2 písm. a) nebo b) směrnice 2006/73/ES nebo který by jinak vedl ke zneužití informací týkajících se nevyřízených pokynů klientů;
c)
aniž je dotčen čl. 3 písm. a) směrnice 2003/6/ES, prozrazovat nad rámec běžného plnění pracovních povinností či smlouvy o poskytování služeb jiné osobě jakékoli informace či názory, pokud příslušná osoba ví nebo by rozumně měla vědět, že následkem takového prozrazení jiná osoba učiní nebo by pravděpodobně učinila tyto kroky:
i)
uzavře obchod s finančními nástroji, na který, kdyby se jednalo o osobní obchod příslušné osoby, by se vztahovalo písmeno a) tohoto odstavce nebo čl. 25 odst. 2 písm. a) nebo b) směrnice 2006/73/ES nebo který by jinak vedl ke zneužití informací týkajících se nevyřízených pokynů klientů,
ii)
poskytne jiné osobě radu nebo ji bude nabádat, aby takový obchod uzavřela.
2. Smyslem opatření, která vyžaduje odstavec 1, je zajistit zejména, aby:
a)
každá příslušná osoba, na kterou se vztahuje odstavec 1, věděla o omezeních osobních obchodů a opatřeních, která v souvislosti s osobními obchody a prozrazováním informací správcovská společnost v souladu s odstavcem 1 přijala;
b)
správcovská společnost byla neprodleně informována o každém osobním obchodu, který příslušná osoba uzavřela, buď formou oznámení, či jiným postupem, který správcovské společnosti umožňuje takové obchody zjistit;
c)
o osobním obchodu, který byl správcovské společnosti oznámen nebo správcovskou společností zjištěn, byla vedena evidence včetně povolení či zákazu vydaného v souvislosti s takovým obchodem.
Jestliže určité činnosti vykonávají třetí osoby, zajistí správcovská společnost pro účely prvního pododstavce písm. b), aby subjekt vykonávající tyto činnosti vedl evidenci osobních obchodů uzavřených jakoukoli příslušnou osobou a aby tyto informace bezodkladně na požádání poskytl správcovské společnosti.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na tyto druhy osobních obchodů:
a)
osobní obchody provedené při správě portfolií na základě volné úvahy, pokud mezi správcem portfolia a příslušnou osobou či jinou osobou, na jejíž účet se daný obchod provádí, nedošlo k předchozí komunikaci o obchodu;
b)
osobní obchody se SKIPCP nebo podílovými jednotkami subjektů kolektivního investování, které podléhají dohledu podle právních předpisů členského státu, které vyžadují rovnoměrné rozložení rizika mezi majetek, pokud se příslušná osoba nebo jiná osoba, na jejíž účet se obchody provádějí, nepodílí na řízení dotyčného subjektu.
4. Pro účely tohoto článku odstavců 1, 2 a 3 má výraz „osobní obchod“ stejný význam jako v článku 11 směrnice 2006/73/ES.
Článek 14
Evidence portfoliových obchodů
1. Členské státy vyžadují, aby správcovské společnosti zajistily, aby u každého portfoliového obchodu týkajícího se SKIPCP byly neprodleně zaznamenány informace postačující k rekonstrukci podrobností o pokynu a provedeném obchodu.
2. Záznam podle odstavce 1 obsahuje:
a)
jméno či jiné označení SKIPCP a osoby jednající na účet SKIPCP;
b)
podrobnosti nezbytné k identifikaci dotyčného nástroje;
c)
množství;
d)
typ pokynu nebo obchodu;
e)
cenu;
f)
u pokynů datum a přesný čas předání pokynu a jméno nebo jiné označení osoby, které byl pokyn předán, u obchodů datum a přesný čas rozhodnutí o provedení obchodu a datum a přesný čas provedení obchodu;
g)
jméno osoby, která předala pokyn nebo provedla obchod;
h)
důvody případného odvolání pokynu;
i)
u provedených obchodů totožnost protistrany a převodního místa.
Pro účely prvního pododstavce písm. i) se „převodním místem“ rozumí regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES, mnohostranný systém obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 uvedené směrnice, systematický internalizátor ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 7 uvedené směrnice nebo tvůrce trhu či jiný zajišťovatel likvidity nebo subjekt, který plní ve třetí zemi funkci podobnou těm, jaké plní kterýkoli z výše uvedených subjektů.
Článek 15
Evidence pokynů k upsání a vyplacení
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby přijaly všechny přiměřené kroky k zajištění, aby přijaté pokyny k upsání a vyplacení SKIPCP byly soustředěny a zaznamenány neprodleně po jejich přijetí.
2. Záznam obsahuje tyto informace:
a)
příslušný SKIPCP;
b)
osobu, která pokyn podala nebo předala;
c)
osobu, která pokyn přijala;
d)
datum a čas pokynu;
e)
podmínky platby a platební prostředek;
f)
typ pokynu;
g)
datum provedení pokynu;
h)
počet podílových jednotek, které byly upsány nebo vyplaceny;
i)
cenu, za niž byla každá podílová jednotka upsána nebo vyplacena;
j)
celkovou hodnotu upsaných nebo vyplacených podílových jednotek;
k)
hodnotu pokynu v hrubém vyjádření včetně poplatku za upsání nebo v čisté výši po odečtení poplatku za vyplacení.
Článek 16
Požadavky na vedení evidence
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily uchovávání záznamů podle článků 14 a 15 nejméně po dobu pěti let.
Příslušné orgány však mohou za mimořádných okolností od správcovských společností vyžadovat, aby uchovávaly všechny nebo některé tyto záznamy delší dobu v závislosti na povaze nástroje nebo portfoliového obchodu, jestliže je to nutné k tomu, aby příslušný orgán mohl vykonávat své úkoly dohledu v souladu se směrnicí 2009/65/ES.
2. Po skončení platnosti povolení správcovské společnosti mohou členské státy nebo příslušné orgány vyžadovat, aby správcovská společnost uchovala záznamy podle odstavce 1 do uplynutí zbytku stanovené pětileté lhůty.
Přenese-li správcovská společnost své povinnosti ve vztahu ke SKIPCP na jinou správcovskou společnost, mohou členské státy nebo příslušné orgány vyžadovat přijetí takových opatření, která této jiné správcovské společnosti zajistí přístup k záznamům za posledních pět let.
3. Záznamy se uchovávají na nosiči, který umožní takové uložení informací, aby k nim měl příslušný orgán do budoucna přístup, a v takové formě a takovým způsobem, aby byly splněny následující podmínky:
a)
příslušný orgán musí mít k záznamům snadný přístup a musí být schopen rekonstruovat z nich všechny klíčové fáze zpracování každého portfoliového obchodu;
b)
musí být možné snadno zjistit jakékoli opravy či jiné změny i původní obsah záznamů před opravami či změnami;
c)
nesmí být možné se záznamy jinak manipulovat nebo je pozměňovat.
KAPITOLA III
STŘET ZÁJMŮ
(Čl. 12 odst. 1 písm. b) a čl. 14 odst. 1 písm. d) a čl. 14 odst. 2 písm. c) směrnice 2009/65/ES)
Článek 17
Kritéria pro určení střetu zájmů
1. Členské státy zajistí, aby za účelem určení typů střetu zájmů, jež vznikají v průběhu poskytování služeb a činností a jejichž existence může být ke škodě zájmů SKIPCP, správcovské společnosti za pomoci minimálních kritérií zohlednily otázku, zda se správcovská společnost nebo příslušná osoba nebo osoba přímo či nepřímo spojená se správcovskou společností vztahem kontroly nachází v některé z těchto situací, ať už v důsledku poskytování činností kolektivní správy portfolií nebo jinak:
a)
správcovská společnost nebo taková osoba pravděpodobně získá finanční prospěch nebo se vyhne finanční ztrátě na úkor SKIPCP;
b)
správcovská společnost nebo taková osoba má zájem na výsledku služby nebo činnosti poskytované SKIPCP nebo jinému klientovi nebo na výsledku obchodu prováděného jménem SKIPCP nebo jiného klienta a tento zájem je odlišný od zájmu SKIPCP na daném výsledku;
c)
správcovská společnost nebo taková osoba má finanční či jinou motivaci upřednostnit zájem jiného klienta nebo skupiny klientů před zájmy SKIPCP;
d)
správcovská společnost nebo taková osoba vykonává tytéž činnosti pro SKIPCP a jiného klienta či klienty, kteří nejsou SKIPCP;
e)
správcovská společnost nebo taková osoba dostává nebo dostane v souvislosti s činnostmi kolektivní správy portfolií, které jsou poskytovány SKIPCP, od osoby, která není SKIPCP, materiální stimul v podobě peněz, zboží nebo služeb, který není běžnou provizí či poplatkem za poskytovanou službu.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby při určování typů střetu zájmů braly v úvahu:
a)
své zájmy včetně zájmů plynoucích z jejich členství ve skupině nebo z poskytování služeb a činností, zájmy klientů a svou povinnost správcovské společnosti vůči SKIPCP;
b)
zájmy dvou nebo více spravovaných SKIPCP.
Článek 18
Postupy k omezení možnosti střetu zájmů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly účinné postupy k omezení možnosti střetu zájmů. Tyto postupy jsou vypracovány písemně a jsou přiměřené s ohledem na velikost a organizaci správcovské společnosti i na povahu, rozsah a složitost jejího podnikání.
Pokud je správcovská společnost součástí skupiny, zohlední tyto postupy též okolnosti, jichž si společnost je nebo by měla být vědoma a jež mohou vyvolat střet zájmů v důsledku struktury a předmětu podnikání dalších členů skupiny.
2. Postupy k omezení možnosti střetu zájmů přijaté v souladu s odstavcem 1:
a)
určují, s odkazem na činnosti kolektivní správy portfolií prováděné správcovskou společností nebo jejím jménem, okolnosti, které vedou nebo mohou vést ke střetu zájmů, jenž s sebou nese značné riziko poškození zájmů SKIPCP nebo jednoho či více jiných klientů;
b)
uvádějí postupy, které je třeba dodržet, a opatření, která je nutno přijmout ke zvládání takových střetů zájmů.
Článek 19
Zachování nezávislosti při zvládání střetů zájmů
1. Členské státy zajistí, aby postupy a opatření stanovené v čl. 18 odst. 2 písm. b) byly vypracovány tak, aby zajistily, že příslušné osoby zapojené do různých obchodních činností, v nichž je přítomen střet zájmů, vykonávají tyto činnosti s takovou mírou nezávislosti, která je úměrná velikosti a činnostem správcovské společnosti a skupiny, jíž je součástí, i závažnosti rizika poškození zájmů klientů.
2. Postupy, jež mají být dodrženy, a opatření, jež mají být přijata v souladu s čl. 18 odst. 2 písm. b), zahrnují následující postupy a opatření, jsou-li potřebné a vhodné k tomu, aby správcovská společnost zajistila žádoucí míru nezávislosti:
a)
účinné postupy k zamezení či kontrole výměny informací mezi příslušnými osobami vykonávajícími činnosti kolektivní správy portfolií, které s sebou nesou riziko střetu zájmů, pokud by výměna informací mohla poškodit zájmy jednoho nebo více klientů;
b)
samostatný dohled nad příslušnými osobami, mezi jejichž hlavní úkoly patří vykonávání činností kolektivní správy portfolií jménem klientů nebo poskytování služeb klientům nebo investorům, jejichž zájmy mohou být ve střetu nebo kteří zastupují odlišné zájmy, jež mohou být ve střetu (včetně zájmů správcovské společnosti);
c)
odstranění jakékoli přímé vazby mezi odměňováním příslušných osob, které se zabývají především jednou činností, a odměňováním či příjmy různých příslušných osob, které se zabývají především jinou činností, pokud ze vztahu těchto činností může vznikat střet zájmů;
d)
opatření, která komukoli zabrání v možnosti vykonávat nepatřičný vliv na způsob, jakým příslušná osoba provádí činnosti kolektivní správy portfolií, nebo tuto možnost omezí;
e)
opatření k prevenci nebo kontrole souběžného či postupného zapojení příslušné osoby do samostatných činností kolektivní správy portfolií, pokud takové zapojení může být na újmu řádného zvládání střetů zájmů.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v případě, že přijetí či uplatňování jednoho nebo více těchto opatření a postupů nezajistí žádoucí míru nezávislosti, přijaly jiná nebo další opatření a postupy, které jsou pro tyto účely potřebné a vhodné.
Článek 20
Administrace činností, z nichž vyplývá škodlivý střet zájmů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vedly a pravidelně aktualizovaly evidenci druhů činností kolektivní správy portfolií prováděných správcovskou společností nebo jejím jménem, při nichž vznikl anebo v případě probíhající činnosti kolektivní správy portfolií může vzniknout střet zájmů, který s sebou nese značné riziko poškození zájmů jednoho nebo více SKIPCP nebo jiných klientů.
2. Členské státy vyžadují, aby v případě, že organizační nebo administrativní opatření přijatá správcovskou společností za účelem zvládání střetů zájmů nejsou dostatečná k tomu, aby s přiměřenou jistotou odvrátila riziko poškození zájmů SKIPCP nebo jeho podílníků, byly vedoucí osoba či osoby nebo jiné příslušné vnitřní orgány správcovské společnosti neprodleně informovány, a mohly tak přijmout nezbytná rozhodnutí, kterými zajistí, aby správcovská společnost za všech okolností jednala v nejlepším zájmu SKIPCP a jeho podílníků.
3. Správcovská společnost o situacích popsaných v odstavci 2 informuje investory prostřednictvím vhodného trvalého nosiče informací a zdůvodní své rozhodnutí.
Článek 21
Pravidla týkající se výkonu hlasovacích práv
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vypracovaly náležitá a účinná pravidla pro určení, kdy a jakým způsobem mají být vykonána hlasovací práva spojená s nástroji drženými ve spravovaných portfoliích, tak aby práva byla vykonávána výlučně ve prospěch dotčeného SKIPCP.
2. Pravidla podle odstavce 1 stanoví opatření a postupy:
a)
ke sledování relevantních podnikových událostí;
b)
k zajištění toho, aby hlasovací práva byla vykonávána v souladu s investičními cíli a politikou příslušného SKIPCP;
c)
k zabránění nebo zvládání střetů zájmů plynoucích z výkonu hlasovacích práv.
3. Souhrnný popis pravidel podle odstavce 1 je zpřístupněn investorům.
Podrobnosti o krocích podniknutých na základě daných pravidel jsou zdarma na požádání zpřístupněny podílníkům.
KAPITOLA IV
PRAVIDLA JEDNÁNÍ
(Čl. 14 odst. 1 písm. a) a b) a čl. 14 odst. 2 písm. a) a b) směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Obecné zásady
Článek 22
Povinnost jednat v nejlepším zájmu SKIPCP a jejich podílníků
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby s podílníky spravovaných SKIPCP zacházely spravedlivě.
Správcovské společnosti se vyvarují toho, aby zájmy jedné skupiny podílníků kladly nad zájmy jiné skupiny podílníků.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby uplatňovaly patřičné politiky a postupy k zabránění nevhodným praktikám, u kterých lze rozumně předpokládat, že ovlivní stabilitu a integritu trhu.
3. Aniž jsou dotčeny požadavky vnitrostátního práva, členské státy od správcovských společností vyžadují, aby za účelem splnění povinnosti jednat v nejlepším zájmu podílníků zajistily, aby pro jimi spravované SKIPCP byly používány spravedlivé, správné a transparentní cenové modely a systémy oceňování. Správcovské společnosti musí být schopny doložit, že portfolia SKIPCP byla správně oceněna.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby jednaly způsobem, kterým nevznikají SKIPCP a jeho podílníkům nepřiměřené náklady.
Článek 23
Požadavky na náležitou opatrnost
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v nejlepším zájmu SKIPCP a v zájmu integrity trhu zajistily vysokou úroveň opatrnosti při volbě investic a jejich průběžném sledování.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily odpovídající úroveň znalostí a vědomostí o majetku, do něhož SKIPCP investuje.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby stanovily písemné politiky a postupy jednání s náležitou opatrností a zavedly účinná opatření zajišťující, aby investiční rozhodnutí jménem SKIPCP byla prováděna v souladu s cíli, investiční strategií a mezemi pro rizika dotyčného SKIPCP.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v rámci uplatňování politiky řízení rizik před uskutečněním investice a podle potřeby po zohlednění povahy zvažované investice formulovaly prognózy a provedly analýzy toho, jak investice ovlivní skladbu portfolia, likviditu a rizikově-výnosový profil SKIPCP. Analýzy musí být provedeny výlučně na základě spolehlivých a aktuálních kvantitativních i kvalitativních informací.
Při uzavírání, vedení nebo ukončení dohod se třetími osobami v souvislosti s prováděním řízení rizik jednají správcovské společnosti s náležitou dovedností, péčí a opatrností. Před uzavřením takovýchto dohod správcovské společnosti podniknou nezbytné kroky k ověření, zda je třetí osoba schopna vykonávat řízení rizik spolehlivě, profesionálně a účinně a má k tomu kapacity. Správcovská společnost stanoví metody pro průběžné posuzování úrovně výkonu třetí osoby.
ODDÍL 2
Nakládání s pokyny k upsání a vyplacení
Článek 24
Informační povinnosti v souvislosti s prováděním pokynů k upsání a vyplacení
1. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti po provedení pokynu podílníka k upsání nebo vyplacení podílníkovi prostřednictvím trvalého nosiče oznámily provedení pokynu co nejdříve, nejpozději však první pracovní den po jeho provedení, anebo pokud správcovská společnost dostává potvrzení od třetí strany, nejpozději první pracovní den po obdržení potvrzení od třetí strany.
První pododstavec se však nepoužije, pokud by oznámení obsahovalo tytéž údaje jako potvrzení, jež má podílníkovi bezodkladně zaslat jiná osoba.
2. Oznámení uvedené v odstavci 1 zahrnuje relevantní informace z tohoto seznamu:
a)
identifikační údaje správcovské společnosti;
b)
jméno či jiné označení podílníka;
c)
datum a čas přijetí pokynu a způsob platby;
d)
datum provedení pokynu;
e)
identifikační údaje SKIPCP;
f)
povaha pokynu (upsání nebo vyplacení);
g)
počet podílových jednotek, jichž se pokyn týká;
h)
jednotková hodnota, za kterou byly jednotky upsány nebo vyplaceny;
i)
referenční datum připsání;
j)
hodnota pokynu v hrubém vyjádření včetně poplatku za upsání nebo v čisté výši po odečtení poplatku za vyplacení;
k)
celková výše provizí a účtovaných výloh, případně rozepsaná na jednotlivé položky, pokud o to investor požádá.
3. V případě pokynů podílníka, které se provádějí pravidelně, správcovská společnost buď učiní kroky uvedené v odstavci 1, nebo podílníkovi poskytuje nejméně každých šest měsíců informace o daných obchodech uvedené v odstavci 2.
4. Správcovské společnosti poskytnou podílníkovi na požádání informace o stavu jeho pokynu.
ODDÍL 3
Provedení za nejlepších podmínek
Článek 25
Provádění rozhodnutí o obchodu jménem spravovaného SKIPCP
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby tehdy, když provádějí rozhodnutí o obchodu jménem spravovaného SKIPCP v rámci správy jeho portfolia, jednaly v nejlepším zájmu spravovaného SKIPCP.
2. Členské státy zajistí, aby pro účely odstavce 1 správcovské společnosti přijaly veškerá přiměřená opatření k tomu, aby dosáhly nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu, povaze nebo jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu. Konkrétní význam těchto faktorů se stanoví podle následujících kritérií:
a)
konkrétní cíle, investiční politika a rizika SKIPCP podle údajů v prospektu, nebo případně ve statutu či zakládacích dokumentech SKIPCP;
b)
povaha pokynu;
c)
povaha finančních nástrojů, které jsou předmětem tohoto pokynu;
d)
charakteristika převodních míst, do nichž lze tento pokyn nasměrovat.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby stanovily a zavedly účinná opatření ke splnění povinnosti podle odstavce 2. Správcovské společnosti zejména stanoví a zavedou politiku, která jim umožní dosáhnout nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP v souladu s odstavcem 2.
Správcovská společnost pro svou politiku týkající se provádění pokynů získá předchozí souhlas investiční společnosti. Správcovská společnost podílníkům zpřístupní patřičné informace o politice stanovené podle tohoto článku a jejích případných podstatných změnách.
4. Správcovské společnosti pravidelně sledují účinnost opatření a politiky týkající se provádění pokynů za účelem zjištění a nápravy případných nedostatků.
Správcovské společnosti tuto politiku dále každoročně posuzují. Posouzení se provede také vždy, když dojde k podstatné změně ovlivňující schopnost správcovské společnosti nadále dosahovat pro spravované SKIPCP nejlepších možných výsledků.
5. Správcovské společnosti jsou schopny doložit, že provádějí pokyny jménem SKIPCP v souladu se svou politikou pro provádění pokynů.
Článek 26
Zadávání pokynů k obchodu jménem SKIPCP k provedení jiným subjektům
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby tehdy, když zadávají pokyny k obchodu jménem spravovaných SKIPCP v rámci správy jejich portfolií k provedení jiným subjektům, jednaly v nejlepším zájmu spravovaných SKIPCP.
2. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti přijaly veškerá přiměřená opatření k tomu, aby dosáhly nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu, povaze nebo jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu. Konkrétní význam těchto faktorů se stanoví podle čl. 25 odst. 2.
Za tímto účelem správcovské společnosti stanoví a zavedou politiku, která jim umožní splnit povinnost uvedenou v prvním pododstavci. V rámci této politiky jsou pro jednotlivé druhy nástrojů určeny subjekty, jimž je možné zadávat pokyny k provedení. Správcovská společnost uzavírá dohody o provádění pokynů, pouze pokud jsou tyto dohody v souladu s povinnostmi stanovenými v tomto článku. Správcovská společnost zpřístupní podílníkům patřičné informace o politice stanovené podle tohoto odstavce a jejích případných podstatných změnách.
3. Správcovské společnosti pravidelně sledují účinnost politiky stanovené v souladu s odstavcem 2, a zejména kvalitu provádění pokynů ze strany subjektů uvedených v předmětné politice, a zjednají nápravu případných nedostatků.
Správcovské společnosti tuto politiku dále každoročně posuzují. Posouzení se provede také vždy, když dojde k podstatné změně ovlivňující schopnost správcovské společnosti nadále dosahovat pro spravované SKIPCP nejlepších možných výsledků.
4. Správcovské společnosti jsou schopny prokázat, že zadávají pokyny jménem SKIPCP v souladu s politikou stanovenou podle odstavce 2.
ODDÍL 4
Nakládání s pokyny
Článek 27
Obecné zásady
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily a zavedly postupy a opatření pro okamžité, spravedlivé a rychlé provádění portfoliových obchodů jménem SKIPCP.
Postupy a opatření zavedené správcovskými společnostmi splňují tyto podmínky:
a)
zajišťují, aby pokyny prováděné jménem SKIPCP byly neprodleně a přesně zaznamenány a alokovány;
b)
provádějí jinak srovnatelné pokyny SKIPCP v pořadí, v jakém byly podány, a neprodleně, ledaže by to znemožňovala povaha pokynu nebo aktuální podmínky na trhu nebo by to bylo v rozporu se zájmy SKIPCP.
Finanční nástroje nebo peněžní částky obdržené při vypořádání provedených pokynů jsou neprodleně a správně zaznamenány na účet příslušného SKIPCP.
2. Správcovská společnost nezneužije informace o nevyřízených pokynech SKIPCP a učiní veškeré přiměřené kroky k tomu, aby zabránila zneužití těchto informací ze strany svých příslušných osob.
Článek 28
Slučování a alokace pokynů k provedení obchodu
1. Členské státy nepřipustí, aby správcovské společnosti provedly pokyn SKIPCP společně s pokynem jiného SKIPCP nebo jiného klienta nebo s pokynem k obchodu na vlastní účet, pokud nejsou splněny tyto podmínky:
a)
musí být nepravděpodobné, že sloučení pokynů bude v souhrnu nevýhodné pro některý ze SKIPCP nebo některého z klientů, jejichž pokyny se mají sloučit;
b)
musí být vytvořena a zavedena pravidla alokace pokynů, která za dostatečně přesných podmínek zajistí spravedlivou alokaci sloučených pokynů, včetně stanovení toho, jak objem a cena pokynů určuje alokaci a zacházení s částečně provedenými pokyny.
2. Členské státy zajistí, aby správcovská společnost v případě, že sloučí pokyn SKIPCP s jedním nebo několika pokyny jiného SKIPCP nebo klienta a sloučený pokyn je proveden částečně, alokovala související obchody v souladu se svými pravidly pro alokaci.
3. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti, které sloučily obchody na vlastní účet s jedním nebo několika pokyny SKIPCP nebo jiných klientů, alokovaly související obchody způsobem, který nepoškozuje SKIPCP nebo jiného klienta.
4. Členské státy vyžadují, aby správcovská společnost v případě, že sloučí pokyn SKIPCP nebo jiného klienta s obchodem na vlastní účet a sloučený pokyn je proveden částečně, alokovala související obchody přednostně SKIPCP nebo jinému klientovi.
Jestliže však správcovská společnost může SKIPCP nebo svému jinému klientovi na základě rozumných důvodů prokázat, že by bez sloučení nebyla schopna pokyn provést za tak výhodných podmínek nebo vůbec, může alokovat obchod na vlastní účet proporcionálně v souladu se svými pravidly pro alokaci podle odst. 1 písm. b).
ODDÍL 5
Materiální stimuly
Článek 29
Ochrana nejlepších zájmů SKIPCP
1. Členské státy zajistí, aby se jednání správcovských společností nepovažovalo za čestné, spravedlivé a profesionální v souladu s nejlepšími zájmy SKIPCP, jestliže v souvislosti se správou investic a výkonem administrativních činností pro SKIPCP zaplatí nebo přijmou jakýkoli poplatek či provizi nebo poskytnou či přijmou jakékoli nepeněžní plnění, které nepatří mezi následující:
a)
poplatek, provize či nepeněžní plnění placené či poskytnuté SKIPCP nebo osobě, která SKIPCP zastupuje, nebo placené či poskytnuté SKIPCP nebo osobou, která SKIPCP zastupuje;
b)
poplatek, provize či nepeněžní plnění placené či poskytnuté třetí straně nebo osobě jednající jménem třetí strany nebo placené či poskytnuté třetí stranou nebo osobou jednající jménem třetí strany, pokud jsou splněny tyto podmínky:
i)
o existenci, povaze a výši poplatku, provize nebo plnění, případně o způsobu výpočtu jeho/její výše v případě, že jeho/její výši není možno zjistit, musí být SKIPCP informován jasně, komplexně, přesně a srozumitelně ještě před poskytnutím příslušné služby,
ii)
úhrada poplatku nebo provize či poskytnutí nepeněžního plnění musí mít účel zvýšení kvality příslušné služby a nesmí ohrozit splnění povinnosti správcovské společnosti jednat v nejlepším zájmu SKIPCP;
c)
řádné poplatky, které umožní poskytnutí příslušné služby nebo jsou pro tento účel nutné, včetně poplatků za úschovu, za vypořádání a směnu měn, odvodů vymáhaných regulačními orgány nebo právních poplatků, a které svou povahou nemohou vést k rozporu s povinnostmi správcovské společnosti jednat čestně, spravedlivě a profesionálně v souladu s nejlepšími zájmy SKIPCP.
2. Členské státy povolí správcovské společnosti, aby pro účely odst. 1 písm. b) bodu i) zveřejnila hlavní podmínky ujednání o poplatcích, provizi nebo nepeněžním plnění v souhrnné podobě za podmínky, že se zaváže na žádost podílníka zveřejnit další podrobnosti a tento závazek dodrží.
KAPITOLA V
NÁLEŽITOSTI STANDARDNÍ SMLOUVY MEZI DEPOZITÁŘEM A SPRÁVCOVSKOU SPOLEČNOSTÍ
(Čl. 23 odst. 5 a čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES)
Článek 30
Prvky týkající se postupů, které mají dodržet smluvní strany
Členské státy vyžadují, aby depozitář a správcovská společnost (dále v této kapitole jako „smluvní strany“) zahrnuly do písemné smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující náležitosti týkající se služeb poskytovaných smluvními stranami a postupů, které mají smluvní strany dodržet:
a)
popis postupů včetně postupů týkajících se úschovy a správy, které mají být přijaty pro každý typ majetku SKIPCP svěřený depozitáři;
b)
popis postupů, které je třeba dodržet v případě, že správcovská společnost předpokládá změnu statutu fondu nebo prospektu SKIPCP, a stanovení, kdy by měl být informován depozitář nebo kdy je k provedení změn nutný jeho předchozí souhlas;
c)
popis prostředků a postupů, kterými bude depozitář předávat správcovské společnosti všechny příslušné informace, jež správcovská společnost potřebuje k výkonu svých povinností, včetně popisu prostředků a postupů souvisejících s výkonem práv spojených s finančními nástroji a používaných prostředků a postupů, které umožňují správcovské společnosti a SKIPCP včasný a řádný přístup k informacím týkajícím se účtů SKIPCP;
d)
popis prostředků a postupů, které umožňují depozitáři přístup ke všem příslušným informacím, jež potřebuje k výkonu svých povinností;
e)
popis postupů, které depozitáři umožňují prošetřovat jednání správcovské společnosti a hodnotit kvalitu předávaných informací, včetně šetření na místě;
f)
popis postupů, kterými může správcovská společnost posuzovat výkon depozitáře ve vztahu k jeho smluvním povinnostem.
Článek 31
Prvky týkající se výměny informací a povinností spojených se zachováním důvěrnosti a s praním peněz
1. Členské státy vyžadují, aby smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující prvky týkající se výměny informací a povinností spojených se zachováním důvěrnosti a s praním peněz:
a)
seznam veškerých informací, které si potřebují vyměňovat SKIPCP, jeho správcovská společnost a depozitář v souvislosti s upsáním, vyplacením, emisí, zrušením nebo odkoupením podílových jednotek SKIPCP;
b)
povinnosti související se zachováním důvěrnosti, které mají smluvní strany dodržovat;
c)
případně informace o úkolech a povinnostech smluvních stran v souvislosti s prevencí praní peněz a financování terorismu.
2. Povinnosti uvedené v odst. 1 písm. b) je třeba stanovit tak, aby neomezovaly možnost příslušných orgánů domovského členského státu správcovské společnosti ani příslušných orgánů domovského členského státu SKIPCP získat přístup k příslušným dokumentům a informacím.
Článek 32
Prvky týkající se jmenování třetích osob
Pro případ, že depozitář nebo správcovská společnost předpokládají svěření svých povinností třetím osobám, vyžadují členské státy, aby obě smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující prvky:
a)
závazek obou smluvních stran, že budou pravidelně poskytovat informace o třetích osobách, kterým depozitář nebo správcovská společnost svěří výkon svých povinností;
b)
závazek, že na žádost jedné smluvní strany druhá smluvní strana poskytne informace o kritériích použitých k výběru třetí osoby a o krocích přijatých ke sledování výkonu činnosti vybrané třetí osoby;
c)
prohlášení, že na odpovědnost depozitáře podle článku 24 nebo článku 34 směrnice 2009/65/ES nemá vliv skutečnost, že všechen nebo některý majetek svěřil k úschově a správě třetí osobě.
Článek 33
Prvky týkající se možných změn a ukončení smlouvy
Členské státy vyžadují, aby smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující náležitosti týkající se změn a ukončení smlouvy:
a)
dobu platnosti smlouvy;
b)
podmínky, za nichž může být smlouva pozměněna nebo ukončena;
c)
podmínky nezbytné k usnadnění přechodu k jinému depozitáři a postup, jakým v případě přechodu depozitář zašle všechny příslušné informace jinému depozitáři.
Článek 34
Rozhodné právo
Členské státy vyžadují, aby smluvní strany ve smlouvě podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES uvedly, že se smlouva řídí právem domovského členského státu SKIPCP.
Článek 35
Elektronické předávání informací
Pokud se smluvní strany smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES dohodnou na elektronickém předávání některých nebo všech informací, které si vzájemně vyměňují, vyžadují členské státy, aby uvedená smlouva obsahovala ustanovení o vedení evidence o těchto informacích.
Článek 36
Oblast působnosti smlouvy
Členské státy mohou povolit, aby se smlouva podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES vztahovala na více než jeden SKIPCP, který správcovská společnost spravuje. V takovém případě je ve smlouvě uveden seznam SKIPCP, na něž se smlouva vztahuje.
Článek 37
Smlouva o poskytování služeb
Členské státy smluvním stranám umožní uvést podrobnosti o prostředcích a postupech uvedených v čl. 30 písm. c) a d) buď ve smlouvě podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES, nebo v samostatné písemné smlouvě.
KAPITOLA VI
ŘÍZENÍ RIZIK
(Čl. 51 odst. 1 směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Politika řízení rizik a měření rizik
Článek 38
Politika řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležitou a zdokumentovanou politiku řízení rizik, v jejímž rámci jsou určena rizika, kterým jsou nebo by mohly být jimi řízené SKIPCP vystaveny.
Politika řízení rizik obsahuje potřebné postupy, které správcovské společnosti umožní posoudit u každého jí spravovaného SKIPCP expozici SKIPCP vůči tržnímu riziku, riziku likvidity a riziku selhání protistrany, jakož i vůči všem ostatním rizikům, která mohou být pro každý jí spravovaný SKIPCP závažná, včetně provozního rizika.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby se v rámci politiky řízení rizik zaměřily alespoň na tyto prvky:
a)
metody, nástroje a opatření, která jim umožní splnit povinnosti stanovené v článcích 40 a 41;
b)
rozdělení odpovědnosti v souvislosti s řízením rizik v rámci správcovské společnosti.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují zajištění toho, aby v politice řízení rizik podle odstavce 1 byly uvedeny podmínky, obsah a frekvence podávání zpráv o výkonu funkce řízení rizik podle článku 12 správní radě a vedoucí osobě či osobám, a případně též dozorčímu orgánu.
3. Členské státy zajistí, aby pro účely odstavců 1 a 2 správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i SKIPCP, které spravují.
Článek 39
Posuzování, sledování a přezkum politiky řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby pravidelně posuzovaly, sledovaly a přezkoumávaly:
a)
přiměřenost a účinnost politiky řízení rizik a opatření, procesů a metod uvedených v článcích 40 a 41;
b)
míru, v jaké správcovská společnost dodržuje politiku řízení rizik a opatření, procesy a metody uvedené v článcích 40 a 41;
c)
přiměřenost a účinnost opatření přijatých k nápravě případných nedostatků v procesu řízení rizik.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby informovaly příslušné orgány svých domovských členských států o případných podstatných změnách v procesu řízení rizik.
3. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti kontrolovaly splnění požadavků stanovených v odstavci 1 průběžně, jakož i při udělení povolení.
ODDÍL 2
Procesy řízení rizik, expozice vůči riziku selhání protistrany a koncentrace emitenta
Článek 40
Měření a řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby přijaly náležitá a účinná opatření, procesy a metody:
a)
umožňující kdykoliv změřit rizika, kterým jsou nebo by mohly být jimi spravované SKIPCP vystaveny, a tato rizika řídit;
b)
zajišťující dodržování mezí pro celkovou expozici a riziko selhání protistrany v souladu s články 41 a 43.
Tato opatření, procesy a metody by měly být přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovských společností a SKIPCP, které spravují, jakož i v souladu s rizikovým profilem SKIPCP.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby pro účely odstavce 1 pro každý SKIPCP, který spravují, přijaly tato opatření:
a)
zavedly opatření, procesy a metody měření rizik nezbytné k zajištění, aby rizika přijatých pozic a jejich vliv na celkový rizikový profil byly přesně měřeny na základě důvěryhodných a spolehlivých údajů a aby opatření, procesy a metody měření rizik byly náležitým způsobem zdokumentovány;
b)
kde je to vhodné, prováděly pravidelné zpětné testování za účelem kontroly platnosti opatření pro měření rizik, mezi něž patří prognózy a odhady založené na modelech;
c)
kde je to vhodné, prováděly pravidelné zátěžové testy a analýzy scénářů za účelem podchycení rizik plynoucích z možných změn tržních podmínek, která by mohla mít nepříznivý dopad na SKIPCP;
d)
vytvořily, zavedly a udržovaly zdokumentovaný systém vnitřních omezení týkajících se opatření k řízení a kontrole příslušných rizik pro každý SKIPCP s přihlédnutím ke všem rizikům, která mohou mít pro SKIPCP zásadní význam, jak je uvedeno v článku 38, a při zajištění souladu s rizikovým profilem SKIPCP;
e)
zajistily, aby aktuální míra rizika byla v souladu se systémem mezí pro rizika každého SKIPCP uvedeným v písmenu d);
f)
vytvořily, zavedly a udržovaly náležité postupy, které v případě skutečného nebo předpokládaného porušení mezí pro rizika určitého SKIPCP zabezpečí včasné kroky k nápravě v nejlepším zájmu podílníků.
3. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti uplatňovaly vhodné postupy řízení rizika likvidity, aby mohly zajistit, že každý jimi spravovaný SKIPCP je schopen kdykoli splnit ustanovení čl. 84 odst. 1 směrnice 2009/65/ES.
Kde je to vhodné, provádějí správcovské společnosti zátěžové testy umožňující posouzení rizika likvidity SKIPCP za mimořádných okolností.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že u každého jimi spravovaného SKIPCP je profil investic SKIPCP z hlediska likvidity přiměřený politice vyplácení stanovené ve statutu fondu, zakládacích dokumentech nebo prospektu.
Článek 41
Výpočet celkové expozice
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby prováděly výpočet celkové expozice spravovaného SKIPCP uvedené v čl. 51 odst. 3 směrnice 2009/65/ES pomocí jednoho z těchto ukazatelů:
a)
přírůstkové expozice a pákového efektu, které spravovanému SKIPCP plynou z použití finančních derivátových nástrojů včetně vložených derivátů podle čl. 51 odst. 3 čtvrtého pododstavce směrnice 2009/65/ES a které nesmí překročit celkovou čistou hodnotu majetku SKIPCP;
b)
tržního rizika portfolia SKIPCP.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby výpočet celkové expozice SKIPCP prováděly alespoň jedenkrát denně.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit, aby celkovou expozici počítaly pomocí závazkového přístupu, metody hodnoty v riziku nebo jiných pokročilých metod měření rizik podle toho, co je vhodné. Pro účely tohoto ustanovení se „hodnotou v riziku“ rozumí míra nejvyšší očekávané ztráty při dané hladině spolehlivosti v konkrétním časovém období.
Členské státy od správcovských společností vyžadují zajištění toho, aby zvolená metoda výpočtu celkové expozice byla vhodná vzhledem k uplatňované investiční strategii SKIPCP, typům a složitosti použitých finančních derivátových nástrojů a podílu finančních derivátových nástrojů na portfoliu SKIPCP.
4. V případě, že SKIPCP v souladu s čl. 51 odst. 2 směrnice 2009/65/ES používá metody a nástroje zahrnující repo obchody nebo půjčky cenných papírů, jejichž účelem je zvýšit pákový efekt nebo expozici vůči tržnímu riziku, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby tyto transakce zohlednily při výpočtu celkové expozice.
Článek 42
Závazkový přístup
1. Používá-li se pro výpočet celkové expozice závazkový přístup, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby tento přístup používaly na všechny pozice plynoucí z finančních derivátových nástrojů včetně vložených derivátů podle čl. 51 odst. 3 čtvrtého pododstavce směrnice 2009/65/ES bez ohledu na to, zda jsou použity v rámci obecné investiční politiky SKIPCP, za účelem snížení rizika nebo za účelem účinné správy portfolia uvedené v čl. 51 odst. 2 zmíněné směrnice.
2. Používá-li se k výpočtu celkové expozice závazkový přístup, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby každou pozici plynoucí z finančních derivátových nástrojů převedly na tržní hodnotu rovnocenné pozice plynoucí z podkladového aktiva daného derivátu (standardní závazkový přístup).
Členské státy mohou správcovským společnostem povolit používání jiných metod výpočtu, které jsou rovnocenné standardnímu závazkovému přístupu.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit, aby při výpočtu celkové expozice zohlednily hedgingové a nettingové transakce v případech, kde tyto transakce nepodceňují zřejmá a podstatná rizika a jednoznačně vedou ke snížení expozice vůči rizikům.
4. Pokud použití finančních derivátových nástrojů nevede k dodatečné expozici SKIPCP, není nutné podkladovou expozici zahrnovat do výpočtu závazků.
5. Používá-li se závazkový přístup, není nutné do výpočtu celkové expozice zahrnovat dohody o dočasných výpůjčkách uzavřené jménem SKIPCP podle článku 83 směrnice 2009/65/ES.
Článek 43
Riziko selhání protistrany a koncentrace emitenta
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že riziko selhání protistrany plynoucí z OTC finančního derivátového nástroje bude odpovídat mezím stanoveným v článku 52 směrnice 2009/65/ES.
2. Při výpočtu expozice SKIPCP vůči protistraně v souladu s mezemi uvedenými v čl. 52 odst. 1 směrnice 2009/65/ES používají správcovské společnosti kladné ocenění smlouvy o OTC derivátu s touto protistranou podle aktuální tržní hodnoty („mark-to-market value“).
Správcovské společnosti mohou provést netting derivátových pozic SKIPCP se stejnou protistranou za předpokladu, že jsou schopny jménem SKIPCP právní cestou vymáhat nettingové dohody s touto protistranou. Netting je přípustný pouze ve vztahu k OTC derivátovým nástrojům s toutéž protistranou, nikoli ve vztahu k jiným případným expozicím SKIPCP s toutéž protistranou.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit snížení expozice SKIPCP vůči protistraně obchodu s OTC deriváty prostřednictvím přijetí zajištění. Přijaté zajištění je natolik likvidní, aby mohlo být rychle prodáno za cenu blízkou svému ocenění před prodejem.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby při výpočtu expozice vůči riziku selhání protistrany podle čl. 52 odst. 1 směrnice 2009/65/ES zohlednily zajištění v případech, kdy správcovská společnost jménem SKIPCP předává zajištění protistraně OTC obchodu. Předané zajištění je možno zohlednit v čisté výši pouze za předpokladu, že správcovská společnost je schopna jménem SKIPCP právní cestou vymáhat nettingové dohody s danou protistranou.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby prováděly výpočet mezí pro koncentrace emitentů uvedených v článku 52 směrnice 2009/65/ES na základě podkladové expozice plynoucí z použití finančních derivátových nástrojů podle závazkového přístupu.
6. Pokud jde o expozici plynoucí z obchodů s OTC deriváty podle čl. 52 odst. 2 směrnice 2009/65/ES, členské státy od správcovských společností vyžadují, aby do výpočtu zahrnuly jakékoli expozice vůči riziku selhání protistrany obchodů s OTC deriváty.
ODDÍL 3
Postupy oceňování OTC derivátů
Článek 44
Postupy stanovení hodnoty OTC derivátů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby ověřovaly, že expozice SKIPCP vůči OTC derivátům jsou oceňovány reálnou hodnotou, která nevychází pouze z tržních kotací protistran obchodů s OTC deriváty a která splňuje kritéria stanovená v čl. 8 odst. 4 směrnice 2007/16/ES.
2. Pro účely odstavce 1 správcovské společnosti vytvoří, zavedou a udržují opatření a postupy zajišťující patřičné, transparentní a reálné ocenění expozice SKIPCP vůči OTC derivátům.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily náležité, přesné a nezávislé stanovení reálné hodnoty OTC derivátů.
Opatření a postupy oceňování jsou vhodné a přiměřené povaze a složitosti dotyčných OTC derivátů.
Pokud se na opatřeních a postupech souvisejících s oceňováním OTC derivátů podílejí výkonem určitých činností třetí strany, splní správcovské společnosti požadavky stanovené v čl. 5 odst. 2 a v čl. 23 odst. 4 druhém pododstavci.
3. Funkce řízení rizik je pro účely odstavců 1 a 2 pověřena zvláštními povinnostmi.
4. Opatření a postupy oceňování uvedené v odstavci 2 jsou náležitě zdokumentovány.
ODDÍL 4
Předávání informací o derivátových nástrojích
Článek 45
Zprávy o derivátových nástrojích
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby příslušným orgánům svého domovského členského státu předávaly alespoň jednou ročně zprávu s informacemi, které podávají pravdivý a reálný obraz o typech derivátových nástrojů použitých u každého jimi spravovaného SKIPCP, podkladových rizicích, kvantitativních omezeních a metodách zvolených k odhadu rizik spojených s derivátovými obchody.
2. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti kontrolovaly řádnost a úplnost informací uvedených v odstavci 1 a aby měly možnost v případě potřeby zasáhnout.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 46
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí nejpozději do 30. června 2011. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 47
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 48
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 1. července 2010.