ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 23ης Ιουνίου 2010
σχετικά με τις φορολογικές ενισχύσεις που χορηγεί η Γαλλία προς το ταμείο για την πρόληψη των κινδύνων του αλιευτικού κλάδου και τις αλιευτικές επιχειρήσεις [Κρατική ενίσχυση C 24/08 (πρώην NN 38/07)]
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 3938]
(Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2010/569/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο (1),
τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (2) και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),
αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (3) σύμφωνα με τα ανωτέρω άρθρα,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
(1)
Στο πλαίσιο της εξέτασης των ενισχύσεων που χορηγούνται στο ταμείο για την πρόληψη των κινδύνων του αλιευτικού κλάδου (εφεξής «FPAP») και τις αλιευτικές επιχειρήσεις, η οποία οδήγησε στην έκδοση της απόφασης 2008/936/ΕΚ της Επιτροπής (4), η Επιτροπή έλαβε γνώση της ύπαρξης ειδικού φορολογικού καθεστώτος υπέρ του FPAP και των μελών του.
(2)
Το εν λόγω φορολογικό καθεστώς δεν εξετάστηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης της 20ής Μαΐου 2008, καθώς επρόκειτο για νέα εξέλιξη, την οποία η Επιτροπή αγνοούσε κατά τον χρόνο κίνησης της επίσημης διαδικασίας εξέτασης (5).
(3)
Ωστόσο, δεδομένου ότι διέθετε αρκετά σαφή στοιχεία βάσει των οποίων μπορούσε να συμπεράνει την ύπαρξη παράνομων ενισχύσεων, η Επιτροπή αποφάσισε να προχωρήσει στην προκαταρκτική εξέταση των εν λόγω φορολογικών ενισχύσεων (6). Μετά την ανάλυση αυτή, με απόφαση που εξέδωσε επίσης την 20ή Μαΐου 2008 (7), κίνησε την επίσημη διαδικασία εξέτασης των εν λόγω ενισχύσεων.
(4)
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία δημοσίευσης. Δεν κατατέθηκε καμία παρατήρηση από τρίτα ενδιαφερόμενα μέρη.
(5)
Η Γαλλία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της σχετικά με την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης με επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2008.
(6)
Επίσης, με επιστολή της 29ης Νοεμβρίου 2008, στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάκτησης των ενισχύσεων που αποτέλεσε αντικείμενο της απόφασης 2008/936/ΕΚ, η Γαλλία κοινοποίησε τα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το FPAP διαλύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2008 και το υπόλοιπο των προκαταβολών που είχαν κατατεθεί από το Κράτος επεστράφησαν σε αυτό.
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ
(7)
Για μία λεπτομερή περιγραφή του τρόπου λειτουργίας και των δράσεων του FPAP, η Επιτροπή παραπέμπει στην απόφαση 2008/936/ΕΚ.
(8)
Το ισχύον ειδικό φορολογικό καθεστώς υπέρ του FPAP και των μελών του περιγράφεται σε δύο επιστολές του αρμόδιου για τον προϋπολογισμό γαλλικού υπουργείου, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή μετά τη δημοσίευση της κίνησης της διαδικασίας εξέτασης που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης 2008/936/ΕΚ (8).
(9)
Η πρώτη επιστολή, της 5ης Φεβρουαρίου 2004, εντάσσεται στο πλαίσιο της δημιουργίας του FPAP, του οποίου το σχέδιο καταστατικού εγκρίθηκε από την ιδρυτική συνέλευση, η οποία συνήλθε στις 10 Φεβρουαρίου 2004. Στην επιστολή αυτή αναφέρεται ότι:
«-
το ταμείο, έχοντας συγκροτηθεί υπό τη μορφή επαγγελματικού συνδικάτου δεν υπόκειται στον φόρο εισοδήματος των εταιρειών σε ό,τι αφορά τις εισφορές που καταβάλλονται από τους αλιείς-ιδιοκτήτες και τα χρηματοοικονομικά προϊόντα που προκύπτουν από την επένδυση των διαθεσίμων του ταμείου,
-
οι καταβαλλόμενες εισφορές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα των αλιέων-ιδιοκτητών κατά το έτος καταβολής τους. Κατ’ εξαίρεση, οι πρώτες εισφορές που θα καταβληθούν το αργότερο έως την 30ή Μαρτίου 2004 θα γίνονται δεκτές ώστε να εκπέσουν από τα αποτελέσματα του 2003.»
(10)
Δίνει επίσης μία ένδειξη των ποσών που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο της αναφερόμενης έκπτωσης: η ετήσια εισφορά των αλιέων-ιδιοκτητών μελών, η οποία εκπίπτει από το φορολογητέο εισόδημα, ήταν από 1 000 έως 15 000 ευρώ.
(11)
Η δεύτερη επιστολή, της 28ης Νοεμβρίου 2004, επικεντρώνεται στην έκπτωση των εισφορών των μελών από τα έσοδα. Αφορά μία τροποποίηση της σύμβασης εγγύησης μεταξύ του FPAP και των μελών του, σύμφωνα με την οποία δίδεται πλέον η δυνατότητα να επιστρέφονται στα μέλη εισφορές που είχαν καταβληθεί αλλά δεν είχαν χρησιμοποιηθεί.
(12)
Αναφέρει ότι:
«-
οι εισφορές που καταβάλλουν τα μέλη κατ’ εφαρμογή αυτής της νέας σύμβασης εκπίπτουν, κατά το έτος καταβολής τους, έως το ανώτατο ποσό των 10 000 ευρώ ετησίως ανά μέλος, προσαυξημένο κατά 25 % του μεριδίου από τα εισοδήματα από 40 000 έως 80 000 ευρώ,
-
οι εισφορές που καταβάλλονται πέραν των ανωτέρω ορίων δυνάμει ενός σχεδίου εγγύησης που θέτει σε εφαρμογή το ταμείο, εκπίπτουν εξολοκλήρου από το φορολογητέο εισόδημα των μελών κατά το έτος καταβολής των εν λόγω εισφορών.»
(13)
Η επιστολή διευκρινίζει ότι «ένας απολογισμός αυτών των πειραματισμών» θα πραγματοποιείτο στα τέλη του 2006, και ότι «θα μελετούνταν οι ενδεχόμενες απαιτούμενες ρυθμίσεις». Επομένως, δεν επρόκειτο για ένα φορολογικό καθεστώς μόνιμου χαρακτήρα.
(14)
Επίσης, παρότι η επιστολή της 28ης Νοεμβρίου 2004 προβλέπει ότι οι εισφορές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα κατά το έτος καταβολής τους, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι αμφισβητείται η έκπτωση των εισφορών που καταβλήθηκαν στις αρχές του 2004 (έως τα τέλη Μαρτίου) από τα εισοδήματα του έτους 2003, η οποία προβλέπεται στην επιστολή της 5ης Φεβρουαρίου 2004.
(15)
Από τις δύο ανωτέρω επιστολές προκύπτει ότι το φορολογικό καθεστώς που παραχωρήθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών στο FPAP και στα μέλη του περιλαμβάνει 2 πτυχές:
-
αφενός, υπέρ του FPAP, μία απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος των εταιρειών,
-
αφετέρου, για τα μέλη του FPAP, τη δυνατότητα να εκπίπτουν από τα φορολογητέα τους εισοδήματα οι εισφορές που καταβάλλουν στο ταμείο.
3. ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ
(16)
Η Επιτροπή θεώρησε ότι το φορολογικό καθεστώς που παραχωρήθηκε από τις γαλλικές αρχές υπέρ του FPAP και των μελών του έπρεπε, όπως στην περίπτωση του φακέλου C-9/06, να αναλυθεί σε σχέση με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων υπό το πρίσμα των πλεονεκτημάτων που παρείχε αφενός στο ίδιο το FPAP και αφετέρου στις αλιευτικές επιχειρήσεις-μέλη του.
3.1. Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης
3.1.1. Κρατική ενίσχυση υπέρ του FPAP
(17)
Όπως εξηγείται στην απόφαση 2008/936/ΕΚ, το FPAP θεωρείται ότι συνιστά επιχείρηση υπό την έννοια του δικαίου του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το γεγονός ότι το FPAP δεν είχε κερδοσκοπικό χαρακτήρα ή ότι ήταν συνδικάτο δεν επηρεάζει από την άποψη αυτή.
(18)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έκρινε ότι το φορολογικό καθεστώς που παραχωρήθηκε από τις γαλλικές αρχές στο FPAP του παρείχε διπλό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλους ιδιωτικούς επενδυτές που δραστηριοποιούνταν στις προθεσμιακές αγορές προϊόντων πετρελαίου:
-
πρώτον, η απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος των εταιρειών, η οποία περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (9) και από την οποία επωφελείται το FPAP συνιστά ελάφρυνση από επιβαρύνσεις, οι οποίες κανονικά βαρύνουν τον προϋπολογισμό των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό,
-
δεύτερον, το φορολογικό πλεονέκτημα που παραχωρείται στα μέλη του FPAP, οιασδήποτε φύσεως κι αν είναι αυτό, συνιστά κίνητρο συνεισφοράς στα έσοδα του FΡΑΡ· δίνει επίσης τη δυνατότητα στο FPAP να αυξάνει τα ταμειακά του διαθέσιμα ενώ οι υπόλοιπες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα δεν επωφελούνται από την ύπαρξη τέτοιου μηχανισμού.
(19)
Μετά την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής της εξέτασης, η Επιτροπή έκρινε ότι το πλεονέκτημα που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (17) είχε παραχωρηθεί από το Κράτος και ότι συνεπάγετο παραίτηση από κρατικούς πόρους.
(20)
Τέλος, χάρη στα φορολογικά μέτρα που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (17), το FPAP απολάμβανε οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις υπόλοιπες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις προθεσμιακές αγορές, τόσο στη Γαλλία όσο και στα άλλα κράτη μέλη.
(21)
Στην απόφαση για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή ανέφερε επίσης ότι υπέθετε πως η νομική βάση η οποία έδινε στο FPAP τη δυνατότητα να επωφελείται από την εξαίρεση από τον φόρο εισοδήματος ήταν το άρθρο 206 παράγραφος 1β του γενικού φορολογικού κώδικα (9) το οποίο επιτρέπει την απαλλαγή των επαγγελματικών συνδικάτων υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι πιθανό το FPAP να απολάμβανε επίσης απαλλαγή από το φόρο επιτηδεύματος, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1447 του ίδιου κώδικα υπέρ οργανισμών που επωφελούνται από την απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 206 παράγραφος 1β του ίδιου κώδικα.
3.1.2. Κρατική ενίσχυση υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων
(22)
Το οικονομικό πλεονέκτημα που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (17) έδινε τη δυνατότητα στις αλιευτικές επιχειρήσεις που ήταν μέλη του FPAP να προμηθεύονται καύσιμα με προτιμησιακό τιμολόγιο χάρη στη δραστηριοποίηση του FPAP στις προθεσμιακές αγορές προϊόντων πετρελαίου.
(23)
Η δυνατότητα που είχαν οι αλιευτικές επιχειρήσεις να εκπίπτουν από τα εισοδήματά τους οι εισφορές τους στο FPAP είχε ως αποτέλεσμα την ελάφρυνση των επιβαρύνσεων που βάρυναν κανονικά τον προϋπολογισμό τους. Αυτή η δυνατότητα έκπτωσης είχε αποφασιστεί από το αρμόδιο για τον προϋπολογισμό υπουργείο, συνεπώς αποδίδεται στο Κράτος.
(24)
Οι επιχειρήσεις, οι οποίες είχαν τη δυνατότητα να προχωρήσουν στην έκπτωση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (22) είχαν οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις υπόλοιπες αλιευτικές επιχειρήσεις της Ένωσης. Ομοίως, το οικονομικό αυτό πλεονέκτημα επηρέασε τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και νόθευσε ή απείλησε να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. Για τον λόγο αυτό, συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(25)
Από την άλλη πλευρά, δεδομένων των πληροφοριών που περιέχονται στο έγγραφο «Λεπτομερής τρόπος λειτουργίας του ταμείου για την πρόληψη των κινδύνων του αλιευτικού κλάδου», το οποίο επίσης κοινοποιήθηκε στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας εξέτασης της ενίσχυσης C-9/06, η Επιτροπή διαπίστωνε πως όταν οι εισφορές στο FPAP, οι οποίες καθορίζονταν σε δηλωτική βάση σε συνάρτηση με την προβλεπόμενη κατανάλωση καυσίμου για το επόμενο έτος, υπολογίζονταν σε επίπεδο ανώτερο από την πραγματική κατανάλωση, η φορολογική έκπτωση εφαρμοζόταν στο σύνολό της υπέρ του πλοιοκτήτη. Το σύστημα αυτό φαινόταν να αποτελεί κίνητρο για τους πλοιοκτήτες να υπερεκτιμούν τις ανάγκες τους με μοναδικό σκοπό να επωφελούνται από τη φορολογική έκπτωση.
(26)
Βάσει του ίδιου εγγράφου, η Επιτροπή είχε διαπιστώσει επίσης ότι ορισμένα μέλη των οποίων η δραστηριότητα δεν συνδεόταν με την αλιεία αλλά ήταν «πρόθυμα να στηρίξουν ηθικά το συνδικάτο» είχαν επίσης τη δυνατότητα να επωφελούνται από τη φορολογική έκπτωση των εισφορών τους στο FPAP, παρότι δεν εκτίθεντο σε κίνδυνο εγγύησης.
3.2. Συμβατότητα με την εσωτερική αγορά
(27)
Επί του θέματος αυτού, η Επιτροπή παραπέμπει στην ανάλυση που αναπτύσσεται στην απόφαση 2008/936/ΕΚ. Η Επιτροπή έκρινε ότι επρόκειτο για ενισχύσεις λειτουργίας από τις οποίες επωφελούνταν το FPAP και οι αλιευτικές επιχειρήσεις, και ότι καμία διάταξη της ΣΛΕΕ ή οποιουδήποτε εγγράφου που έχει υιοθετηθεί από την Επιτροπή σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις δεν επέτρεπε να θεωρηθούν οι εν λόγω ενισχύσεις συμβατές με την εσωτερική αγορά.
(28)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γαλλία σχετικά με τις βάσιμες αμφιβολίες της όσον αφορά τη συμβατότητα των εν λόγω μέτρων ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά.
4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
4.1. Φορολογικό μέτρο υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων
(29)
Η Γαλλία θεωρεί ότι τα φορολογικά μέτρα υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις διότι οι εισφορές που καταβάλλονται στο FPAP από τις αλιευτικές επιχειρήσεις αποτελούν μέρος των γενικών εξόδων των επιχειρήσεων για την άσκηση της δραστηριότητάς τους. Δυνάμει του άρθρου 39 του γενικού φορολογικού κώδικα, οι επιβαρύνσεις αυτές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα. Επομένως, η έκπτωση των εν λόγω εισφορών αντιστοιχεί στην εφαρμογή ενός γενικού μέτρου και, ως εκ τούτου, δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
(30)
Η Γαλλία αναγνωρίζει ότι οι επιστολές που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (7) δεν περιελάμβαναν καμία πληροφορία σχετικά με το καθεστώς επιστροφής των εισφορών. Παρ’ όλα αυτά, η Γαλλία διευκρινίζει πως αυτό δεν σημαίνει ότι η επιστροφή αυτή δεν είχε φορολογικές συνέπειες. Ουσιαστικά, σύμφωνα με τις αρχές του κοινού δικαίου για τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος, η επιστροφή αυτών των εισφορών στις αλιευτικές επιχειρήσεις-μέλη του FPAP αποτελούσε ένα προϊόν που υπόκειτο στον φόρο εισοδήματος των επιχειρήσεων. Η Γαλλία διευκρινίζει επίσης ότι, στην περίπτωση όπου η τιμή του καυσίμου υπερέβαινε το ανώτατο όριο που οριζόταν στη σύμβαση εγγύησης, η αποζημίωση που λάμβαναν οι επιχειρήσεις-μέλη του FPAP αποτελούσε κέρδος το οποίο υπόκειτο σε φόρο εισοδήματος. Κατά συνέπεια, οι επιχειρήσεις-μέλη δεν είχαν κανένα συμφέρον να υπερεκτιμήσουν τις ανάγκες τους σε καύσιμα καθώς αυτό θα μεταφραζόταν σε επιπλέον φορολογία.
(31)
Από την άλλη πλευρά, η Γαλλία επισημαίνει ότι ο επιλεκτικός χαρακτήρας ενός μέτρου ενίσχυσης μπορεί να αιτιολογηθεί από τη φύση και την οικονομία του συστήματος. Έτσι, μπορεί να υπάρχουν νόμιμοι λόγοι που να αιτιολογούν τη διακριτική μεταχείριση και ως εκ τούτου, ενδεχομένως, την παροχή των πλεονεκτημάτων που μπορεί να προκύπτουν από αυτή. Ωστόσο, η Γαλλία δεν παρέχει κανένα στοιχείο που θα επέτρεπε, στην παρούσα περίπτωση, να αιτιολογηθεί διακριτική μεταχείριση υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων.
4.2. Φορολογικό μέτρο υπέρ του FPAP
(32)
Η Γαλλία εκτιμά ότι η απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος των εταιρειών από την οποία επωφελείται ο FPAP δικαιολογείται λόγω του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα του ταμείου καθώς και από τη φύση του ως επαγγελματικού συνδικάτου.
(33)
Η Γαλλία επισημαίνει ότι αυτό είναι σύμφωνο με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο το αντικείμενο του φόρου επί του εισοδήματος των εταιρειών συνίσταται στη φορολόγηση των δραστηριοτήτων κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με την αρχή αυτή, η Γαλλία υπενθυμίζει ότι η ίδια η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων (10) (εφεξής «ανακοίνωση για την άμεση φορολογία»), θεωρεί ότι η φύση του φορολογικού συστήματος μπορεί να δικαιολογεί την εξαίρεση των επιχειρήσεων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα από το φόρο εισοδήματος.
5. ΕΚΤΙΜΗΣΗ
(34)
Η εκτίμηση που αναπτύσσεται στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να συμπληρωθεί με βάση τις παρατηρήσεις που κοινοποίησε η Γαλλία στις 8 Σεπτεμβρίου και 29 Νοεμβρίου 2008 [βλέπε αιτιολογικές σκέψεις (5) και (6)].
(35)
Η ανάλυση πραγματοποιείται υπό το πρίσμα του διπλού αντικειμένου του FPAP, ήτοι αφενός να αποκτά χρηματοοικονομικά δικαιώματα προαίρεσης στις προθεσμιακές αγορές πετρελαίου ή παραγώγων προϊόντων αυτού και αφετέρου να καταβάλει στις αλιευτικές επιχειρήσεις που είναι μέλη του ταμείου το ποσό της διαφοράς μεταξύ της μηνιαίας μέσης τιμής αναφοράς και της «μέγιστης καλυπτόμενης τιμής» ή της τιμής των 30 λεπτών του ευρώ ανά λίτρο ανάλογα με την περίοδο.
5.1. Φορολογικό μέτρο υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων
(36)
Το εν λόγω φορολογικό μέτρο συνίσταται στη δυνατότητα να εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα οι εισφορές που καταβάλλουν οι αλιευτικές επιχειρήσεις στο FPAP.
(37)
Η Γαλλία θεωρεί ότι η έκπτωση αυτή δε συνιστά κρατική ενίσχυση διότι οι εν λόγω εισφορές εμπίπτουν στην κατηγορία των γενικών εξόδων των επιχειρήσεων και διότι το γαλλικό φορολογικό σύστημα προβλέπει την έκπτωση των δαπανών αυτών από το φορολογητέο εισόδημα. Για τον λόγο αυτό επρόκειτο για την εφαρμογή ενός γενικού μέτρου και η συγκεκριμένη έκπτωση δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
(38)
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι τα γενικά έξοδα όντως εκπίπτουν από τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων δυνάμει του άρθρου 39 του γενικού φορολογικού κώδικα. Πρόκειται για ένα γενικό μέτρο που εφαρμόζεται σε όλες τις επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως του τομέα δραστηριότητάς τους. Επομένως, αυτή η δυνατότητα έκπτωσης ανήκε στην κατηγορία των φορολογικών μέτρων, τα οποία είναι ανοικτά σε όλους τους οικονομικούς φορείς που αναφέρονται στο σημείο 13 της «ανακοίνωσης για την άμεση φορολογία». Υπό την έννοια αυτή, ένα τέτοιο μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις επιχειρήσεις και σε όλους τους κλάδους παραγωγής, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
(39)
Η Γαλλία εξηγεί ότι η έκπτωση των επιβαρύνσεων ως γενικών εξόδων καθορίζεται σε συνάρτηση με το αντικείμενο των επιβαρύνσεων. Εάν οι επιβαρύνσεις αφορούν δαπάνες που πραγματοποιούνται προς όφελος της επιχείρησης, τότε καταρχήν εκπίπτουν. Έτσι, οι εισφορές που καταβάλλονται σε επαγγελματικούς οργανισμούς (συνδικάτα, εμπορικά επιμελητήρια, …) συνιστούν εξ ορισμού δαπάνες προς όφελος της επιχείρησης και η έκπτωσή τους από το φορολογητέο εισόδημα γίνεται πάντοτε δεκτή. Εφόσον το FPAP είναι επαγγελματικό συνδικάτο, η δυνατότητα έκπτωσης των εισφορών εντάσσεται στην ίδια λογική.
(40)
Εξάλλου, η Επιτροπή επεσήμανε στην αιτιολογική σκέψη (20) της απόφασης 2008/936/ΕΚ ότι «συνεπώς, το ταμείο FPAP αποτελεί μία ένωση αμοιβαίας ασφάλισης που προσφέρει στα μέλη της κάποιες παροχές ως αντάλλαγμα για τις εισφορές τους».
(41)
Ωστόσο, οι εισφορές ασφάλισης αποτελούν μέρων των δαπανών που πραγματοποιούν οι επιχειρήσεις προκειμένου να προστατευθούν έναντι διαφόρων κινδύνων. Ο κίνδυνος της διακύμανσης των τιμών του πετρελαίου μπορεί να συνιστά έναν τέτοιο κίνδυνο. Οι συγκεκριμένες δαπάνες συνδέονται άμεσα με την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας και δεν συμβάλλουν στην αύξηση του ενεργητικού της επιχείρησης· εκπίπτουν επίσης από το φορολογητέο εισόδημα ως γενικά έξοδα. Επομένως, μπορεί να θεωρηθεί ότι οι εισφορές στο FPAP που συνδέονται με τον κίνδυνο διακύμανσης των τιμών του πετρελαίου εκπίπτουν από τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων δυνάμει του άρθρου 39 του γενικού φορολογικού κώδικα της Γαλλίας. Υπό τους όρους αυτούς, πρόκειται όντως για την εφαρμογή ενός γενικού μέτρου. Συνεπώς, η δυνατότητα έκπτωσης δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
5.2. Φορολογικό μέτρο υπέρ του FPAP
(42)
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το ταμείο FPAP διαλύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2008. Οι φορολογικές διατάξεις υπέρ του FPAP έπαψαν να ισχύουν την ίδια ημερομηνία.
(43)
Η Επιτροπή αναφέρει επίσης ότι μετά τη διαδικασία εκκαθάρισης, το FPAP διέκοψε οριστικά οιανδήποτε οικονομική δραστηριότητα. Οι δραστηριότητες και τα στοιχεία ενεργητικού του FPAP δεν μεταφέρθηκαν σε καμία άλλη επιχείρηση. Επιπλέον, τα κεφάλαια τα οποία το FPAP ενδεχομένως διέθετε ακόμη κατά την ημερομηνία διάλυσής του μεταφέρθηκαν στο Κράτος, μέσω του OFIMER, ενός δημόσιου οργανισμού που χρηματοδοτείται από το Κράτος.
(44)
Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή εκτιμά ότι ακόμη κι αν υποτεθεί ότι τα φορολογικά μέτρα υπέρ του FPAP συνιστούσαν πλεονέκτημα για το FPAP και δημιουργούσαν στρέβλωση του ανταγωνισμού, η στρέβλωση αυτή περατώθηκε όταν το FPAP έπαυσε τις δραστηριότητές του και η εφαρμογή των μέτρων περατώθηκε. Υπό αυτές τις συνθήκες, μία απόφαση της Επιτροπής αποφαινόμενη σχετικά με την ύπαρξη τέτοιων φορολογικών ενισχύσεων και την ενδεχόμενη συμβατότητά τους με την εσωτερική αγορά δεν θα είχε κανένα πρακτικό αποτέλεσμα.
(45)
Κατά συνέπεια, η επίσημη διαδικασία εξέτασης που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ είναι άνευ αντικειμένου όσον αφορά το FPAP.
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
(46)
Βάσει της ανάλυσης που αναπτύχθηκε στην ενότητα 5.1, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τα φορολογικά πλεονεκτήματα που παραχωρήθηκαν στα μέλη του FPAP δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(47)
Βάσει των συλλογισμών που διατυπώθηκαν στην ενότητα 5.2, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η διαδικασία εναντίον του FPAP είναι άνευ αντικειμένου,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Τα φορολογικά μέτρα που θεσπίστηκαν από τη Γαλλία υπέρ των αλιευτικών επιχειρήσεων δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Άρθρο 2
Η επίσημη διαδικασία εξέτασης που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τα φορολογικά μέτρα υπέρ του FPAP περατώνεται.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλία.
Βρυξέλλες, 23 Ιουνίου 2010.
ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 23. června 2010
o daňových podporách poskytnutých Francií Fondu pro předcházení nepředvídaným rizikům v odvětví rybolovu a rybářským podnikům (státní podpora C 24/08, ex NN 38/07)
(oznámeno pod číslem K(2010) 3938)
(Pouze francouzské znění je závazné)
(Text s významem pro EHP)
(2010/569/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména čl. 108 odst. 2 první pododstavec této smlouvy (1),
s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru (2), a zejména na čl. 62 odst. 1 písm. a) této dohody,
po vyzvání zúčastněných stran k podání připomínek (3) v souladu s uvedenými články,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
(1)
V rámci přezkoumání podpor poskytnutých Fondu pro předcházení nepředvídaným rizikům v odvětví rybolovu (dále „FPAP“) a rybářským podnikům, které vyústilo v rozhodnutí Komise 2008/936/ES (4), věděla Komise o existenci zvláštního daňového režimu ve prospěch FPAP a jeho členů.
(2)
Tento daňový režim nebyl během řízení, které vyústilo v rozhodnutí ze dne 20. května 2008, zkoumán, neboť se jednalo o novou skutečnost, která Komisi v okamžiku zahájení formálního vyšetřovacího řízení nebyla známa (5).
(3)
Avšak vzhledem k tomu, že měla k dispozici dostatečně přesná fakta umožňující dospět k závěru o existenci ilegálních podpor, se Komise rozhodla provést předběžné posouzení těchto daňových podpor (6). Po skončení této analýzy zahájila formální vyšetřovací řízení těchto podpor rozhodnutím, které bylo rovněž přijato dne 20. května 2008 (7).
(4)
Komise vyzvala zúčastněné strany k předložení připomínek ve lhůtě jednoho měsíce od data zveřejnění. Nebyla doručena žádná připomínka třetí zúčastněné strany.
(5)
Francie oznámila své připomínky k zahájení formálního vyšetřovacího řízení dopisem ze dne 8. září 2008.
(6)
Francie dále dopisem ze dne 29. listopadu 2008, zaslaným v rámci řízení o navrácení podpor, které bylo předmětem rozhodnutí 2008/936/ES, sdělila, že FPAP byl dne 27. února 2008 zrušen a zbytek záloh od státu byl státu vrácen.
2. POPIS PODPORY
(7)
Ohledně podrobného popisu způsobu fungování a kroků FPAP odkazuje Komise na rozhodnutí 2008/936/ES.
(8)
Zvláštní daňový režim ve prospěch FPAP a jeho členů je popsán ve dvou dopisech francouzského ministerstva pro rozpočet, které byly předány Komisi po zveřejnění rozhodnutí o zahájení vyšetřovacího řízení, jež vyústilo v rozhodnutí 2008/936/ES (8).
(9)
První dopis ze dne 5. února 2004 spadá do doby založení FPAP, jehož návrh stanov byl schválen zakládající valnou hromadou konanou dne 10. února 2004. V tomto dopise se uvádí, že:
„-
fond založený jako profesní odborový svaz nebude podléhat dani z příjmů právnických osob kvůli příspěvkům zaplaceným podnikateli v odvětví rybolovu a kvůli finančním výnosům z investování peněz,
-
zaplacené příspěvky bude možné odečíst od zdanitelného výsledku podnikatelů v odvětví rybolovu v roce jejich zaplacení. Výjimečně bude možné první příspěvky zaplacené nejpozději 30. března 2004 odečíst od výsledku hospodaření za rok 2003.“
(10)
Rovněž uvádí částky, které mohou být předmětem uvedeného odpočtu: roční příspěvek podnikatelů v odvětví rybolovu, kteří jsou členy fondu, který by bylo možné odečíst od zdanitelného příjmu, by se pohyboval mezi 1 000 a 15 000 EUR.
(11)
Druhý dopis ze dne 28. listopadu 2004 je zaměřen na odpočet příspěvků zaplacených členy od příjmů. Byl napsán v kontextu změny smluvní dohody zavazující FPAP a jeho členy, která měla napříště umožnit vracet členům zaplacené a nepoužité příspěvky.
(12)
Uvádí se v něm:
„-
příspěvky zaplacené členy na základě této nové dohody budou odčitatelné v roce jejich zaplacení do výše 10 000 EUR za rok pro jednoho člena, tato horní hranice bude zvýšena o 25 % z části výnosu, který se bude pohybovat mezi 40 000 a 80 000 EUR,
-
příspěvky zaplacené nad výše uvedené limity z titulu návrhu záruky poskytované fondem budou v plné výši odčitatelné od zdanitelného příjmu členů v roce jejich zaplacení.“
(13)
V tomto dopise je upřesněno, že „bilance tohoto experimentu“ má být hotová koncem roku 2006 a „budou posouzeny případné nezbytné úpravy“. Nejedná se tedy o trvalý daňový režim.
(14)
Dále, i když v dopise ze dne 28. listopadu 2004 se uvádí, že příspěvky se odečítají od zdanitelného příjmu v roce jejich zaplacení, nic neukazuje na to, že odpočet příspěvků zaplacených na začátku roku 2004 (až do konce března) z příjmů za rok 2003, jak to uvádí dopis ze dne 5. února 2004, by byl zpochybněn.
(15)
Z výše uvedených dvou dopisů vyplývá, že daňový režim poskytnutý ministerstvem financí FPAP a jeho členům má dva aspekty:
-
jednak osvobození FPAP od daně z příjmů právnických osob,
-
jednak možnost odečíst si od svých zdanitelných příjmů své příspěvky do tohoto fondu, vztahující se na členy FPAP.
3. DŮVODY PRO ZAHÁJENÍ FORMÁLNÍHO VYŠETŘOVACÍHO ŘÍZENÍ
(16)
Komise měla za to, že daňový režim, který francouzské orgány poskytly FPAP a jeho členům, by měl být, stejně jako v případě spisu C-9/06, analyzován z hlediska režimů státních podpor z hlediska výhod, které představuje jednak pro samotný FPAP a jednak pro členské rybářské podniky.
3.1 Existence státní podpory
3.1.1 Státní podpora ve prospěch FPAP
(17)
Jak bylo uvedeno v rozhodnutí 2008/936/ES, je třeba FPAP pokládat za podnik ve smyslu práva hospodářské soutěže Evropské unie. Skutečnost, že FPAP nevykonával výdělečnou činnost či že byl odborovým svazem, je v tomto směru bezpředmětná.
(18)
V důsledku toho se Komise domnívala, že daňový režim poskytnutý francouzskými orgány FPAP mu oproti soukromým investorům činným na termínovaných trzích s ropnými produkty poskytl dvojí výhodu:
-
za prvé, osvobození od daně z příjmů právnických osob, popsané v 9. bodě odůvodnění, jehož FPAP požívá, je snížením nákladů, které zpravidla zatěžují rozpočet podniků aktivních v této oblasti,
-
za druhé, daňové zvýhodnění poskytnuté členům FPAP, ať jakékoli povahy, je pobídkou k příspěvkům pro FPAP; umožňuje tak FPAP zvyšovat jeho finanční prostředky, zatímco ostatní podniky aktivní v této oblasti takového mechanismu nevyužívají.
(19)
Na konci svého předběžného šetření Komise považovala výhodu uvedenou v 17. bodě odůvodnění za poskytnutou státem a zahrnující vzdání se státních prostředků.
(20)
FPAP požíval, díky daňovým opatřením uvedeným v 17. bodě odůvodnění, oproti jiným společnostem působícím na termínovaných trzích finanční výhody, a to jak ve Francii, tak v jiných členských státech.
(21)
Ve svém rozhodnutí o zahájení formálního vyšetřovacího řízení Komise rovněž uvedla, že právní základ umožňující FPAP využívat osvobození od daně z příjmů právnických osob je tvořen čl. 206 odst. 1a všeobecného daňového zákoníku (9), který umožňuje profesní odborové svazy za určitých podmínek od daní osvobodit. Za těchto okolností je možné, že FPAP zároveň využíval osvobození od daně z podnikání, jak jej stanoví článek 1447 téhož zákoníku ve prospěch subjektů využívajících osvobození uvedeného v čl. 206 odst. 1a téhož zákoníku.
3.1.2 Státní podpora ve prospěch rybářských podniků
(22)
Finanční zvýhodnění uvedené v 17. bodě odůvodnění umožnilo členským rybářským podnikům nakupovat palivo za zvýhodněnou sazbu díky činnosti prováděné FPAP na termínovaných trzích s ropnými produkty.
(23)
Možnost daná rybářským podnikům odečíst si od svých příjmů příspěvky pro FPAP měla za následek snížení jejich normální rozpočtové zátěže. O této možnosti odpočtu rozhodl ministr pověřený rozpočtem, takže ji lze připsat státu.
(24)
Podniky, které mohly provést odpočet uvedený v 22. bodě odůvodnění, požívaly vzhledem k jiným rybářským podnikům Unie finančního zvýhodnění. Stejným způsobem se toto finanční zvýhodnění dotklo obchodu mezi členskými státy a narušilo nebo mohlo narušit hospodářskou soutěž. Z tohoto důvodu je státní podporou ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy o fungování Evropské unie.
(25)
Na druhou stranu, vzhledem k informacím obsaženým v „Podrobném způsobu použití Fondu pro předcházení nepředvídaným rizikům v odvětví rybolovu“, dokumentu, který byl rovněž předán v rámci formálního vyšetřovacího řízení podpory C-9/06, Komise konstatovala, že zatímco příspěvky do FPAP, stanovené na deklaratorním základě podle předpokládané spotřeby paliva na příští rok, byly vypočteny na vyšším základě než skutečná spotřeba, provedený daňový odpočet zůstal v celé výši majiteli plavidla. Tento systém představoval pro majitele plavidla podnět, aby nadhodnocovali svou potřebu krytí pouze s cílem využít daňového odpočtu.
(26)
Na základě téhož dokumentu Komise rovněž konstatovala, že někteří členové, jejichž činnost nesouvisela s rybolovem, ale kteří jsou „připraveni poskytnout odborovému sdružení morální podporu“, rovněž měli možnost využít daňového odpočtu na své příspěvky do FPAP, i když tyto nebyly určeny na záruční riziko.
3.2 Slučitelnost s vnitrostátním trhem
(27)
V této otázce Komise odkázala na analýzu provedenou v rozhodnutí 2008/936/ES. Komise se domnívala, že se jednalo o provozní podpory pro FPAP a rybářské podniky a že žádné ustanovení Smlouvy o fungování Evropské unie nebo jakéhokoli nástroje přijatého Komisí v oblasti státních podpor neumožňuje pokládat tyto podpory za slučitelné s vnitrostátním trhem.
(28)
V důsledku toho sdělila Komise Francii své vážné pochybnosti o slučitelnosti těchto opatření s vnitrostátním trhem.
4. KOMENTÁŘE FRANCIE
4.1 Daňové opatření ve prospěch rybářských podniků
(29)
Francie se domnívá, že daňová opatření ve prospěch rybářských podniků nejsou státní podporou, protože příspěvky zaplacené rybářskými podniky do FPAP jsou součástí režijních nákladů těchto podniků pro výkon jejich činnosti. Takže na základě článku 39 všeobecného daňového zákoníku jsou tyto výdaje odčitatelné od zdanitelných příjmů. Odpočet těchto příspěvků tedy odpovídá provádění obecného opatření, a není tudíž státní podporou.
(30)
Francie uznává, že dopisy uvedené v 7. bodě odůvodnění neobsahují žádné informace o způsobu vracení příspěvků. Francie upřesňuje, že to ovšem neznamená, že toto vracení nemá daňový dopad. V souladu s principy obecného práva pro určení zdanitelného výsledku představuje vrácení těchto příspěvků rybářským podnikům, které jsou členy FPAP, výnos podléhající dani z příjmů právnických osob. Francie rovněž upřesňuje, že v případě, že cena paliva překročila horní hranici stanovenou v záruční úmluvě, kompenzace, kterou obdržely členské podniky FPAP, byla zahrnuta do zisku podléhajícího dani z příjmů. V důsledku toho neměly členské podniky žádný zájem nadhodnocovat své potřeby krytí, neboť by se to projevilo dodatečným zdaněním.
(31)
Na druhou stranu Francie uvádí, že selektivní povaha podpůrného opatření může být zdůvodněna povahou a ekonomikou systému. Mohou tak existovat zákonné důvody opravňující odlišný přístup a tedy i případně poskytnutí výhod, které z toho mohou vyplývat. Francie ovšem nepředložila nic, co by v tomto případě umožnilo zdůvodnit odlišné zacházení ve prospěch rybářských podniků.
4.2 Daňové opatření ve prospěch FPAP
(32)
Francie se domnívá, že osvobození od daně z příjmů právnických osob, kterého požíval FPAP, je odůvodněno jeho nevýdělečným účelem a jeho povahou profesního odborového sdružení.
(33)
Francie poznamenala, že toto je v souladu s právem Evropské unie. Předmětem daně z příjmů právnických osob je totiž zdanění výdělečné činnosti. Na základě této zásady Francie připomněla, že sama Komise ve svém sdělení o použití předpisů o státní podpoře v případě opatření týkajících se přímého zdanění podnikatelské činnosti (10) (dále „sdělení o přímém zdanění“) uvádí, že může být zdůvodněno povahou daňového systému, že neziskové podniky jsou osvobozeny od daně z příjmů.
5. POSOUZENÍ
(34)
Posouzení provedené v rozhodnutí o zahájení řízení musí být zrevidováno a doplněno s ohledem na připomínky, které sdělila Francie dne 8. září a 29. listopadu 2008 (viz 5. a 6. bod odůvodnění).
(35)
Analýza byla provedena z hlediska dvojího cíle FPAP, jednak získat finanční opce na termínovaných trzích s ropou a jejími deriváty, a jednak vyplácet rybářským podnikům, které jsou jeho členy, rozdíl mezi průměrnou měsíční referenční cenou a „maximální krytou cenou“, nebo cenou 0,30 EUR za litr, podle období.
5.1 Daňové opatření ve prospěch rybářských podniků
(36)
Dotčené daňové opatření spočívá v možnosti odečíst od zdanitelného příjmu příspěvky, které rybářské podniky zaplatily FPAP.
(37)
Francie se domnívá, že tento odpočet není státní podporou, protože tyto příspěvky spadají do kategorie režijních nákladů podniků a francouzský daňový systém stanoví odpočet těchto nákladů od zdanitelných příjmů. Z tohoto důvodu by se jednalo o zavedení obecného opatření a tento odpočet by nebyl státní podporou.
(38)
Komise konstatuje, že režijní náklady jsou skutečně odčitatelné od zisku podniků na základě článku 39 obecného daňového zákoníku. Jedná se o obecné opatření platné pro všechny podniky, bez ohledu na oblast jejich činnosti. Tato možnost odpočtu by tedy spadala do kategorie daňových opatření otevřených pro všechny hospodářské subjekty, které jsou uvedeny v bodě 13 „sdělení o přímém zdanění“. Z tohoto titulu by takové opatření platné pro všechny podniky a všechny výroby nebylo státní podporou.
(39)
Francie vysvětlila, že odčitatelnost nákladů z titulu režijních nákladů se určuje podle předmětu nákladů. Pokud byly náklady vynaloženy v zájmu společnosti, jsou v zásadě odčitatelné. Příspěvky zaplacené profesním organizacím (odbory, obchodní komory atd.) jsou na základě definice výdaji v zájmu provozu a jsou vždy zahrnuty do odpočtu od zdanitelných příjmů. Protože FPAP je profesní odborová organizace, odpočitatelnost příspěvku spadá do stejné logiky.
(40)
Komise mimo jiné ve 20. bodě odůvodnění rozhodnutí 2008/936/ES uvedla, že „FPAP je zřízen jako společnost vzájemného pojištění nabízející svým členům jako protihodnotu za jejich příspěvky určitý počet služeb“.
(41)
Příspěvky na pojištění jsou tedy součástí nákladů, které podniky hradí, aby se zajistily před různými riziky. Riziko výkyvů cen ropy může být jedním z těchto rizik. Tyto výdaje jsou přímo spojené s prováděním profesní činnosti a nepřispívají ke zvyšování aktiv podniku; jsou rovněž odčitatelné od zdanitelných příjmů jako režijní náklady. Lze se tedy domnívat, že příspěvky do FPAP určené na riziko výkyvů cen ropy jsou odčitatelné od zisku podniků na základě článku 39 obecného daňového zákoníku Francie. Za těchto podmínek se jedná o provádění obecného ustanovení. Tato možnost odpočtu tedy není státní podporou.
5.2 Daňové opatření ve prospěch FPAP
(42)
Komise konstatuje, že FPAP byl zrušen dne 27. února 2008. Daňová ustanovení ve prospěch FPAP skončila ke stejnému datu.
(43)
Komise rovněž uvádí, že po skončení likvidace FPAP definitivně ukončil veškerou ekonomickou činnost. Činnosti a aktiva FPAP nebyly převedeny na jiný podnik. Navíc prostředky, kterými FPAP mohl ještě disponovat k datu svého zrušení, byly vráceny státu přes OFIMER, veřejný subjekt financovaný státem.
(44)
Z těchto důvodů se Komise domnívá, i za předpokladu, že by daňová opatření ve prospěch FPAP představovala výhodu pro FPAP a narušení hospodářské soutěže, by takové narušení skončilo v okamžiku, kdy FPAP ukončil činnost nebo kdy skončila opatření v jeho prospěch. Za těchto okolností by rozhodnutí Komise o existenci takových daňových podpor a případné slučitelnosti s vnitrostátním trhem bylo zbaveno jakéhokoli praktického účelu.
(45)
V důsledku toho se formální vyšetřovací řízení, zahájené na základě čl. 108 odst. 2 Smlouvy o fungování EU, stalo vůči FPAP bezpředmětným.
6. ZÁVĚR
(46)
Na základě analýzy uvedené v části 5.1 Komise konstatuje, že daňové výhody poskytnuté členům FPAP nepředstavují státní podporu ve smyslu č. 107 odst. 1 Smlouvy o fungování EU.
(47)
Na základě úvah uvedených v části 5.2 Komise konstatuje, že řízení proti FPAP je bezpředmětné,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Daňová opatření poskytnutá Francií ve prospěch rybářských podniků nejsou státní podporou ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy o fungování EU.
Článek 2
Formální vyšetřovací řízení zahájené na základě čl. 108 odst. 2 Smlouvy o fungování EU ohledně daňových opatření ve prospěch FPAP je skončeno.
Článek 3
Toto rozhodnutí je určeno Francii.
V Bruselu dne 23. června 2010.