РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 468/2014 НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА
от 16 април 2014 година
за създаване на рамката за сътрудничество в единния надзорен механизъм между Европейската централна банка и националните компетентни органи и с определените на национално равнище органи (Рамков регламент за ЕНМ)
(ЕЦБ/2014/17)
УПРАВИТЕЛНИЯТ СЪВЕТ НА ЕВРОПЕЙСКАТА ЦЕНТРАЛНА БАНКА,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз и по-специално член 127, параграф 6 и член 132 от него,
като взе предвид Устава на Европейската система на централните банки и на Европейската централна банка и по-специално член 34 от него,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 1024/2013 на Съвета от 15 октомври 2013 г. за възлагане на Европейската централна банка на конкретни задачи относно политиките, свързани с пруденциалния надзор над кредитните институции (1) и по-специално член 4, параграф 3, член 6 и член 33, параграф 2 от него,
като взе предвид Междуинституционалното споразумение между Европейския парламент и Европейската централна банка относно практическите условия и ред за упражняването на демократичната отчетност и надзора над изпълнението на задачите, възложени на Европейската централна банка в рамките на единния надзорен механизъм (2),
като взе предвид проведените публични консултации и анализи в съответствие с член 4, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1024/2013,
като взе предвид предложението на Надзорния съвет и след консултация с националните компетентни органи,
като има предвид, че:
(1)
С Регламент (ЕС) № 1024/2013 (наричан по-долу „Регламента за ЕНМ“) се създава единният надзорен механизъм (ЕНМ), който се състои от Европейската централна банка (ЕЦБ) и националните компетентни органи (НКО) на участващите държави членки.
(2)
Съгласно рамката на член 6 от Регламента за ЕНМ ЕЦБ е единственият орган, компетентен да изпълнява микропруденциалните задачи, възложени ѝ съгласно член 4 от него, свързани с кредитните институции, установени в участващите държави членки. ЕЦБ отговаря за ефективното и последователно функциониране на ЕНМ и за упражняване на надзор над функционирането на системата въз основа на отговорностите и процедурите по член 6 от Регламента за ЕНМ.
(3)
Когато е целесъобразно и без да се засяга отговорността и отчетността на ЕЦБ във връзка със задачите, възложени ѝ с Регламента за ЕНМ, НКО са отговорни за подпомагането на ЕЦБ при условията, предвидени в Регламента за ЕНМ и в настоящия регламент, при изготвянето и изпълнението на актове, свързани с посочените в член 4 от Регламента за ЕНМ задачи, по отношение на всички кредитни институции, включително подпомагане при осъществяване на дейности по проверка. За тази цел, при изпълнението на задачите по член 4 от Регламента за ЕНМ, НКО следват дадените от ЕЦБ указания.
(4)
ЕЦБ, НКО и определените на национално равнище органи (ОНРО) трябва да изпълняват макропруденциалните задачи, посочени в член 5 от Регламента за ЕНМ, и да следват процедурите за координация, предвидени в него, в настоящия регламент и в съответното право на Съюза, без да се засяга ролята на Евросистемата и на Европейския съвет за системен риск.
(5)
В рамките на ЕНМ съответните надзорни отговорности на ЕЦБ и НКО се разпределят въз основа на значимостта на лицата, които попадат в обхвата на ЕНМ. Настоящият регламент определя по-специално конкретната методология за оценката на тази значимост съгласно изискванията на член 6, параграф 7 от Регламента за ЕНМ. ЕЦБ е компетентна да осъществява пряк надзор по отношение на кредитни институции, финансови холдинги, смесени финансови холдинги, установени в участващи държави членки, и клонове в участващи държави членки на кредитни институции, установени в неучастващи държави членки, които са значими. НКО са отговорни за осъществяването на пряк надзор над по-малко значимите лица, без да се засяга правомощието на ЕЦБ да реши в конкретни случаи да осъществява пряк надзор над такива лица, когато това е необходимо за последователното прилагане на надзорните стандарти.
(6)
За да бъдат взети предвид последните тенденции в законодателството на Съюза в областта на санкциите и съдебната практика на Европейския съд по правата на човека по отношение на принципа за разделение между разследването и фазата на вземане на решения, ЕЦБ ще създаде независимо звено за разследване, което да разследва самостоятелно нарушения на надзорните правила и решения.
(7)
В член 6, параграф 7 от Регламента за ЕНМ се посочва, че ЕЦБ в консултация с НКО и въз основа на предложение от Надзорния съвет трябва да приеме и да оповести рамка за организиране на практическите ред и условия за сътрудничество между ЕЦБ и НКО в рамките на ЕНМ.
(8)
В член 33, параграф 2 от Регламента за ЕНМ се посочва, че ЕЦБ трябва да публикува посредством регламенти и решения подробните оперативни правила за изпълнението на задачите, възложени ѝ с този регламент. Настоящият регламент съдържа разпоредбите за прилагането на член 33, параграф 2 във връзка със сътрудничеството между ЕЦБ и НКО в рамките на ЕНМ.
(9)
В резултат на това с настоящия регламент се доразвиват и определят процедурите за сътрудничество, установени с Регламента за ЕНМ между ЕЦБ и НКО в рамките на ЕНМ, както и с определените на национално равнище органи, когато е уместно, като по този начин се гарантира ефективното и последователното функциониране на ЕНМ.
(10)
ЕЦБ отдава голямо значение на цялостната оценка на кредитните институции, включително на оценката на балансовия отчет, която трябва да извърши преди поемането на задачите си. Това се отнася за всяка държава членка, която се присъединява към еврозоната и съответно към ЕНМ след датата на започването на надзора, в съответствие с член 33, параграф 2 от Регламента за ЕНМ.
(11)
За гладкото функциониране на ЕНМ е от съществено значение между ЕЦБ и НКО да има пълно сътрудничество и същите да обменят цялата информация, която би могла да окаже влияние върху съответните им задачи, по-специално цялата информация, с която НКО разполагат по отношение на процедури, които биха могли да окажат влияние върху сигурността и стабилността на поднадзорно лице или които си взаимодействат с надзорните процедури по отношение на такива лица,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ЧАСТ I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет и цел
1. В настоящия регламент се установяват правила относно следното:
а)
рамката, посочена в член 6, параграф 7 от Регламента за ЕНМ, а именно рамка за организиране на практическите ред и условия за изпълнението на член 6 от Регламента за ЕНМ по отношение на сътрудничеството в рамките на ЕНМ, която да включва:
i)
конкретната методология за оценката и прегледа на това дали поднадзорно лице е определено като значимо или по-малко значимо в съответствие с установените в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ критерии, както и режимът, който произтича от тази оценка;
ii)
определянето на процедури, включително и срокове, също така във връзка с възможността НКО да изготвят проекти на решения, които да бъдат разглеждани от ЕЦБ, касаещи взаимоотношенията между ЕЦБ и НКО, относно надзора над значимите поднадзорни лица;
iii)
определянето на процедури, включително и срокове, касаещи взаимоотношенията между ЕЦБ и НКО, относно надзора над по-малко значими поднадзорни лица. По-специално съгласно тези процедури от НКО се изисква, в зависимост от отделните случаи, определени в настоящия регламент:
-
да уведомяват ЕЦБ за всяка съществена надзорна процедура;
-
да извършват по искане на ЕЦБ допълнителна оценка на конкретни аспекти на процедурата;
-
да представят на ЕЦБ проекти на съществени надзорни решения, по които ЕЦБ може да изразява становища;
б)
сътрудничество и обмен на информация между ЕЦБ и НКО в рамките на ЕНМ във връзка с процедурите, отнасящи се до значими поднадзорни лица и по-малко значими поднадзорни лица, включително общи процедури, приложими за издаване на лицензи за извършване на дейност на кредитна институция, отнемане на такива лицензи и оценката на придобиването и разпореждането с квалифицирани дялови участия;
в)
процедурите, свързани със сътрудничество между ЕЦБ, НКО и ОНРО по отношение на макропруденциалните задачи и инструменти по смисъла на член 5 от Регламента за ЕНМ;
г)
процедурите, свързани с осъществяването на тясно сътрудничество по смисъла на член 7 от Регламента за ЕНМ и приложими между ЕЦБ, НКО и ОНРО;
д)
процедурите, свързани със сътрудничество между ЕЦБ и НКО по отношение на членове 10-13 от Регламента за ЕНМ, включително за някои аспекти, свързани с надзорната отчетност;
е)
процедурите, свързани с приемането на надзорни решения, чийто адресати са поднадзорни лица и други субекти;
ж)
езиковия режим между ЕЦБ и НКО, и между ЕЦБ и поднадзорните лица и други субекти;
з)
процедурите, приложими към правомощията на ЕЦБ и НКО за налагане на санкции в рамките на ЕНМ във връзка със задачите, възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ;
и)
преходните разпоредби.
2. Настоящият регламент не засяга надзорните задачи, които не са възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ и които съответно остават в правомощията на националните органи.
3. Настоящият регламент се тълкува по-специално във връзка с Решение ЕЦБ/2004/2 (3) и на Процедурния правилник на Надзорния съвет на Европейската централна банка (4), особено по отношение на вземането на решения в рамките на ЕНМ, включително процедурата, приложима между Надзорния съвет и Управителния съвет по отношение на липсата на възражения от страна на Управителния съвет, посочени в член 26, параграф 8 от Регламента за ЕНМ и в други относими правни актове на ЕЦБ, включително Решение ЕЦБ/2014/16 (5).
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат определенията, които се съдържат в Регламента за ЕНМ, освен ако е предвидено друго, заедно със следните определения:
1.
„лиценз“ е лиценз съгласно определението на член 4, параграф 1, точка 42 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета (6);
2.
„клон“ е клон съгласно определението на член 4, параграф 1, точка 17 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
3.
„общи процедури“ са процедурите, предвидени в част V във връзка с издаване на лиценз за извършване на дейност на кредитна институция, отнемане на лиценз за упражняване на такава дейност и решения във връзка с квалифицирани дялови участия;
4.
„държава членка от еврозоната“ е държава членка, чиято парична единица е еврото;
5.
„група“ е група от предприятия, поне едно от които е кредитна институция, и която се състои от предприятие майка и дъщерните му предприятия или предприятия, свързани помежду си по смисъла на член 22 от Директива 2013/34/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (7), включително подгрупи от тях;
6.
„съвместен надзорен екип“ е екип от надзорници, отговорен за надзора над значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група;
7.
„по-малко значимо поднадзорно лице“ е както а) по-малко значимо поднадзорно лице в държава членка от еврозоната, така и б) по-малко значимо поднадзорно лице в държава членка извън еврозоната, която е участваща държава членка;
8.
„по-малко значимо поднадзорно лице в държава членка от еврозоната“ е поднадзорно лице, което е установено в държава членка от еврозоната и което не притежава статут на значимо поднадзорно лице по смисъла на член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ;
9.
„национален компетентен орган“ (НКО) е национален компетентен орган съгласно определението на член 2, точка 2 от Регламента за ЕНМ. Това определение не засяга националната правна уредба, по силата на която се възлагат конкретни надзорни задачи на национална централна банка (НЦБ), която не е определена като НКО. В този случай НЦБ изпълнява тези задачи в определената от националното право и настоящия регламент рамка. Позоваването на НКО в настоящия регламент в този случай се прилага според случая спрямо НЦБ за задачите, които са ѝ възложени съгласно националното право;
10.
„НКО в тясно сътрудничество“ е НКО, определен от участваща държава членка в тясно сътрудничество в съответствие с Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (8);
11.
„определен на национално равнище орган“ (ОНРО) е определен на национално равнище орган, както е посочен в член 2, точка 7 от Регламента за ЕНМ;
12.
„ОНРО в тясно сътрудничество“ е всеки ОНРО извън еврозоната, определен от участваща държава членка в тясно сътрудничество за целите и задачите, свързани с член 5 от Регламента за ЕНМ;
13.
„държава членка извън еврозоната“ е държава членка, чиято парична единица не е еврото;
14.
„предприятие майка“ е предприятие майка съгласно определението на член 4, параграф 1, точка 15 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
15.
„участваща държава членка в тясно сътрудничество“ е държава членка извън еврозоната, която е установила тясно сътрудничество с ЕЦБ в съответствие с член 7 от Регламента за ЕНМ;
16.
„значимо поднадзорно лице“ е както а) значимо поднадзорно лице в държава членка от еврозоната, така и б) значимо поднадзорно лице в участваща държава членка извън еврозоната;
17.
„значимо поднадзорно лице в държава членка от еврозоната“ е поднадзорно лице, установено в държава членка от еврозоната, което има статут на значимо поднадзорно лице, съгласно решение на ЕЦБ, основано на член 6, параграф 4 или член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ;
18.
„значимо поднадзорно лице в участваща държава членка извън еврозоната“ е поднадзорно лице, установено в участваща държава членка извън еврозоната, което има статут на значимо поднадзорно лице съгласно решение на ЕЦБ, основано на член 6, параграф 4 или член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ;
19.
„дъщерно предприятие“ е дъщерно предприятие съгласно определението на член 4, параграф 1, точка 16 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
20.
„поднадзорно лице“ е някое от следните: а) кредитна институция, установена в участваща държава членка; б) финансов холдинг, установен в участваща държава членка; в) смесен финансов холдинг, установен в участваща държава членка, при условие че отговаря на условията, посочени в точка 21, буква б); г) клон, установен в участваща държава членка от кредитна институция, която е установена в неучастваща държава членка.
Централен контрагент (ЦК), съгласно определението на член 2, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета (9), който е кредитна институция по смисъла на Директива 2013/36/ЕС, се счита за поднадзорно лице съгласно Регламента за ЕНМ, настоящия регламент и съответното право на Съюза, без да се засяга надзорът, извършван над ЦК от съответните НКО, както е посочено в Регламент (ЕС) № 648/2012;
21.
„поднадзорна група“ е някое от следните:
а)
група, чието предприятие майка е кредитна институция или финансов холдинг с главно управление в участваща държава членка;
б)
група, чието предприятие майка е смесен финансов холдинг с главно управление в участваща държава членка, при условие че координатор на финансовия конгломерат по смисъла на Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (10) е орган, компетентен да упражнява надзор над кредитни институции, който е и координатор във функцията си на надзорен орган на кредитни институции;
в)
поднадзорни лица, всяко от които с главно управление в същата участваща държава членка, при условие че те са дълготрайно свързани с централен орган, който извършва надзор над тях, съгласно условията, посочени в член 10 от Регламент (ЕС) № 575/2013, и който е установен в същата участваща държава членка;
22.
„значима поднадзорна група“ е поднадзорна група, която има статут на значима поднадзорна група съгласно решение на ЕЦБ на основание член 6, параграф 4 или член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ;
23.
„по-малко значима поднадзорна група“ е поднадзорна група, която няма статут на значима поднадзорна група по смисъла на член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ;
24.
„надзорна процедура на ЕЦБ“ е всяка дейност на ЕЦБ, насочена към подготовката на издаването на надзорно решение на ЕЦБ, включително общи процедури и налагане на административни имуществени санкции. Всички надзорни процедури на ЕЦБ са предмет на част III. Част III също така се прилага по отношение на налагането на административни имуществени санкции, освен ако в част X е предвидено друго;
25.
„надзорна процедура на НКО“ е всяка дейност на НКО, насочена към подготовката на издаването на надзорно решение от НКО, чийто адресати са едно или повече поднадзорни лица или поднадзорни групи, или един или повече други субекти, включително налагането на административни санкции;
26.
„надзорно решение на ЕЦБ“ е правен акт, който е приет от ЕЦБ при упражняване на възложените ѝ задачи и правомощия с Регламента за ЕНМ под формата на решение на ЕЦБ, чиито адресати са едно или повече поднадзорни лица или поднадзорни групи, или един или повече други субекти, и който не е правен акт с общо приложение;
27.
„трета държава“ е държава, която не е нито държава членка, нито държава членка на Европейското икономическо пространство;
28.
„работен ден“ е ден, който не е събота, неделя или официален празник на ЕЦБ в съответствие с приложимия за ЕЦБ календар (11).
ЧАСТ II
ОРГАНИЗАЦИЯ НА ЕНМ
ДЯЛ 1
СТРУКТУРИ ЗА НАДЗОРА НАД ЗНАЧИМИ И ПО-МАЛКО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
ГЛАВА 1
Надзор над значими поднадзорни лица
Член 3
Съвместни надзорни екипи
1. За надзора над всяко значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група в участващи държави членки се създава съвместен надзорен екип. Всеки съвместен надзорен екип се състои от служители от ЕЦБ и от НКО, които са назначени в съответствие с член 4 и които работят под координацията на определен служител на ЕЦБ (наричан по-долу „координатор на СНЕ“) и един или повече подкоординатори от НКО, както е посочено по-надолу в член 6.
2. Без да се засягат другите разпоредби на настоящия регламент, задачите на съвместния надзорен екип включват, но не се ограничават до следното:
а)
изпълнение на процеса по надзорен преглед и оценка (ПНПО), посочен в член 97 от Директива 2013/36/ЕС, за значимото поднадзорно лице или значимата поднадзорна група, над които извършва надзор;
б)
като се отчита ПНПО, участие в изготвянето на план за извършване на надзорни проверки, който да бъде предложен на Надзорния съвет, включително план за извършване на проверки на място, както е предвидено в член 99 от Директива 2013/36/ЕС, за такова значимо поднадзорно лице или такава значима поднадзорна група;
в)
изпълнение на плана за извършване на надзорни проверки, одобрен от ЕЦБ, както и на всички надзорни решения на ЕЦБ по отношение на значимото поднадзорно лице или значимата поднадзорна група, над които извършва надзор;
г)
осигуряване на координация с екипа за извършване на проверки на място, посочен в част XI, относно изпълнението на плана за извършване на проверки на място;
д)
взаимодействие с НКО, когато е уместно.
Член 4
Създаване и състав на съвместните надзорни екипи
1. ЕЦБ отговаря за създаването и състава на съвместните надзорни екипи. Назначаването на служители от НКО в съвместните надзорни екипи се извършва от съответните НКО съгласно параграф 2.
2. В съответствие с принципите, определени в член 6, параграф 8 от Регламента за ЕНМ, и без да се засяга член 31 от него, НКО назначават едно или повече лица от техния персонал като член или членове на съвместен надзорен екип. Служител на НКО може да бъде назначен като член на повече от един съвместен надзорен екип.
3. Независимо от параграф 2, ЕЦБ може да изиска от НКО да промени извършените назначения, ако е целесъобразно с оглед състава на съвместен надзорен екип.
4. Когато повече от един НКО изпълняват надзорни задачи в участваща държава членка или когато в участваща държава членка националното право възлага на НЦБ конкретни надзорни задачи и НЦБ не е НКО, съответните органи координират участието си в съвместните надзорни екипи.
5. ЕЦБ и НКО се консултират помежду си и постигат съгласие относно използването на ресурси на НКО във връзка със съвместните надзорни екипи.
Член 5
Участие на служители от НЦБ на участващи държави членки
1. НЦБ на участващи държави членки, които участват в пруденциалния надзор над значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група съгласно националното им право и които не са НКО, могат също да назначат един или няколко свои служители в съвместен надзорен екип.
2. ЕЦБ се информира за тези назначения и член 4 се прилага съответно.
3. Когато в съвместен надзорен екип са назначени служители от НЦБ на участващи държави членки, позоваванията на НКО във връзка със съвместните надзорни екипи се тълкуват като включващи позоваване на тези НЦБ.
Член 6
Координатор на СНЕ и подкоординатори
1. Координаторът на СНЕ, подпомаган от подкоординатори от НКО съгласно определението на параграф 2, осигурява координацията на работата в рамките на съвместния надзорен екип. За тази цел членовете на съвместния надзорен екип изпълняват указанията на координатора на СНЕ във връзка със задачите си в съвместния надзорен екип. Това не засяга задачите и задълженията им в съответния им НКО.
2. Всеки НКО, който назначава повече от един служител в съвместния надзорен екип, определя един от тях като подкоординатор (наричан по-долу „подкоординатор от НКО“). Подкоординаторите от НКО подпомагат координатора на СНЕ във връзка с организацията и координацията на задачите в съвместния надзорен екип, по-специално по отношение на служителите, които са били назначени от същия НКО, който е назначил и съответния подкоординатор от НКО. Подкоординаторът от НКО може да дава указания на членовете на съвместния надзорен екип, назначени от същия НКО, при условие че същите не противоречат на указанията, дадени от координатора на СНЕ.
ГЛАВА 2
Надзор над по-малко значими поднадзорни лица
Член 7
Участие на служители от други НКО в надзорен екип на НКО
Без да се засяга член 31, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, когато във връзка с надзора над по-малко значими поднадзорни лица ЕЦБ установи, че е целесъобразно да бъдат включени служители от един или повече други НКО в надзорния екип на НКО, ЕЦБ може да поиска от последния да включи служители на такива други НКО.
ДЯЛ 2
НАДЗОР НА КОНСОЛИДИРАНА ОСНОВА И УЧАСТИЕ НА ЕЦБ И НКО В КОЛЕГИИ ОТ НАДЗОРНИ ОРГАНИ
Член 8
Надзор на консолидирана основа
1. ЕЦБ упражнява надзор на консолидирана основа съгласно предвиденото в член 111 от Директива 2013/36/ЕС по отношение на кредитни институции, финансови холдинги или смесени финансови холдинги, които са значими на консолидирана основа, в случай че предприятието майка е или институция майка в участваща държава членка, или институция майка на ЕС, установена в участваща държава членка.
2. Съответният НКО изпълнява задачите на надзорен орган на консолидирана основа по отношение на кредитни институции, финансови холдинги или смесени финансови холдинги, които са по-малко значими на консолидирана основа.
Член 9
ЕЦБ като председател на колегия от надзорни органи
1. Когато ЕЦБ е консолидиращият надзорен орган, тя председателства колегията, създадена съгласно член 116 от Директива 2013/36/ЕС. НКО на участващите държави членки, в които са установени предприятието майка, дъщерните предприятия и значимите клонове по смисъла на член 51 от Директива 2013/36/ЕС, ако има такива, имат правото да участват в колегията като наблюдатели.
2. Ако няма колегия, създадена съгласно член 116 от Директива 2013/36/ЕС, и ако значимо поднадзорно лице има клонове в неучастваща държава членка, които се считат за значими в съответствие с член 51, параграф 1 от Директива 2013/36/ЕС, ЕЦБ създава колегия от надзорни органи с компетентните органи на приемащата държава членка.
Член 10
ЕЦБ и НКО като членове на колегия от надзорни органи
Ако консолидиращият надзорен орган не е в участваща държава членка, ЕЦБ и НКО участват в колегията от надзорни органи в съответствие със следните правила и със съответното право на Съюза:
а)
ако всички поднадзорни лица в участващите държави членки са значими поднадзорни лица, ЕЦБ участва в колегията от надзорни органи като член, докато НКО имат право да участват в същата колегия като наблюдатели;
б)
ако всички поднадзорни лица в участващите държави членки са по-малко значими поднадзорни лица, НКО участват в колегията от надзорни органи като членове;
в)
ако поднадзорните лица в участващите държави членки са както по-малко значими поднадзорни лица, така и значими поднадзорни лица, ЕЦБ и НКО участват в колегията от надзорни органи като членове. НКО на участващите държави членки, в които са установени значимите поднадзорни лица, имат право да участват в колегията от надзорни органи като наблюдатели.
ДЯЛ 3
ПРОЦЕДУРИ ЗА ПРАВОТО НА УСТАНОВЯВАНЕ И СВОБОДНОТО ПРЕДОСТАВЯНЕ НА УСЛУГИ
ГЛАВА 1
Процедури за правото на установяване и свободното предоставяне на услуги в рамките на ЕНМ
Член 11
Право на установяване на кредитни институции в рамките на ЕНМ
1. Всяко значимо поднадзорно лице, което желае да установи клон на територията на друга участваща държава членка, уведомява за намерението си НКО на участващата държава членка, в която се намира главното управление на значимото поднадзорно лице. Информацията се предоставя в съответствие с изискванията на член 35, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС. НКО незабавно информира ЕЦБ за получаването на това уведомление.
2. Всяко по-малко значимо поднадзорно лице, което желае да установи клон на територията на друга участваща държава членка, уведомява своя НКО за намерението си в съответствие с изискванията на член 35, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС.
3. В случай че ЕЦБ не вземе решение за противното в рамките на два месеца от получаване на уведомлението, клонът, посочен в параграф 1, може да бъде установен и да започне дейността си. ЕЦБ съобщава тази информация на НКО на участващата държава членка, в която ще бъде установен клонът.
4. В случай че НКО на държавата членка по произход не вземе решение за противното в рамките на два месеца от получаване на уведомлението, клонът, посочен в параграф 2, може да бъде установен и да започне дейността си. НКО съобщава тази информация на ЕЦБ и на НКО на участващата държава членка, в която ще бъде установен клонът.
5. В случай на промяна на някое от сведенията, съобщени съгласно параграфи 1 и 2, поднадзорното лице изпраща на НКО, който е получил първоначалната информация, писмено уведомление за тази промяна най-малко един месец преди прилагане на промяната. Този НКО уведомява НКО на държавата членка, в която е установен клонът.
Член 12
Упражняване на свободно предоставяне на услуги от кредитни институции в рамките на ЕНМ
1. Всяко значимо поднадзорно лице, което желае да упражнява свободно предоставяне на услуги, като упражнява дейността си на територията на друга участваща държава членка за първи път, уведомява за намерението си НКО на участваща държава членка, в която се намира главното управление на значимото поднадзорно лице. Информацията се предоставя в съответствие с изискванията на член 39, параграф 1 от Директива 2013/36/ЕС. НКО незабавно информира ЕЦБ за получаване на уведомлението. НКО също така съобщава за уведомлението на НКО на участващата държава членка, в която ще се предоставят услугите.
2. Всяко по-малко значимо поднадзорно лице, което желае да упражнява свободно предоставяне на услуги, като упражнява дейността си на територията на друга участваща държава членка за първи път, уведомява своя НКО в съответствие с изискванията на член 39, параграф 1 от Директива 2013/36/ЕС. Уведомлението се съобщава на ЕЦБ и на НКО на участващата държава членка, в която ще се предоставят услугите.
ГЛАВА 2
Процедури за правото на установяване и свободното предоставяне на услуги от кредитни институции, установени в неучастващи държави членки, в рамките на ЕНМ
Член 13
Уведомление за упражняване на правото на установяване в рамките на ЕНМ от кредитни институции, установени в неучастващи държави членки
1. Когато компетентният орган на неучастваща държава членка съобщи информацията по член 35, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС в съответствие с процедурата, уредена в член 35, параграф 3 от нея, на НКО на участващата държава членка, в която ще се установява клонът, този НКО незабавно уведомява ЕЦБ за получаването на това съобщение.
2. В рамките на два месеца от получаването на съобщението от компетентния орган на неучастваща държава членка, ЕЦБ - в случай на клон, който е значим според критериите, установени в член 6 от Регламента за ЕНМ и част IV от настоящия регламент, или съответният НКО - в случай на клон, който е по-малко значим според критериите, установени в член 6 от Регламента за ЕНМ и част IV от настоящия регламент, се подготвя да упражнява надзор над клона в съответствие с членове 40-46 от Директива 2013/36/ЕС, и при необходимост указва условията, при които в интерес на общото благо клонът може да упражнява дейността си в приемащата държава членка.
3. НКО информират ЕЦБ за условията, при които, съгласно националното право и в интерес на общото благо, клон може да упражнява дейност в тяхната държава членка.
4. Промяната на информация, предоставена от кредитната институция, която желае да установи клон по член 35, параграф 2, букви б), в) или г) от Директива 2013/36/ЕС, се съобщава на НКО, посочен в параграф 1.
Член 14
Компетентен орган на приемащата държава членка за клонове
1. В съответствие с член 4, параграф 2 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ упражнява правомощията на компетентния орган на приемащата държава членка, когато клонът е значим по смисъла на член 6, параграф 4 от него.
2. Когато клонът е по-малко значим по смисъла на член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ, правомощията на компетентния орган на приемаща държава членка се упражняват от НКО на участващата държава членка, в която е установен клонът.
Член 15
Уведомление за упражняване на свободно предоставяне на услуги в рамките на ЕНМ от кредитни институции, установени в неучастващи държави членки
Когато компетентният орган на неучастваща държава членка предостави уведомление по смисъла на член 39, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС, адресат на уведомлението е НКО на участващата държава членка, в която ще се упражнява свободното предоставяне на услуги. НКО незабавно информира ЕЦБ за получаването на това уведомление.
Член 16
Компетентен орган на приемащата държава членка за свободно предоставяне на услуги
1. В съответствие с член 4, параграф 2 и в рамките на обхвата на член 4, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ изпълнява задачите на компетентния орган на приемащата държава членка по отношение на кредитни институции, установени в неучастващи държави членки, които упражняват свободно предоставяне на услуги в участващи държави членки.
2. Ако свободното предоставяне на услуги е в интерес на общото благо при спазване на определени условия съгласно националното право на участващите държави членки, НКО информират ЕЦБ за тези условия.
ГЛАВА 3
Процедури за правото на установяване и свободното предоставяне на услуги по отношение на неучастващи държави членки
Член 17
Право на установяване и упражняване на свободно предоставяне на услуги по отношение на неучастващи държави членки
1. Значимо поднадзорно лице, което желае да установи клон или да упражнява свободно предоставяне на услуги на територията на неучастваща държава членка, уведомява съответния НКО за намерението си в съответствие с приложимото право на Съюза. НКО незабавно информира ЕЦБ за получаване на уведомлението. ЕЦБ упражнява правомощията на компетентния орган на държавата членка по произход.
2. По-малко значимо поднадзорно лице, което желае да установи клон или да упражнява свободно предоставяне на услуги на територията на неучастваща държава членка, уведомява съответния НКО за намерението си в съответствие с приложимото право на Съюза. Съответният НКО упражнява правомощията на компетентния орган на държавата членка по произход.
ДЯЛ 4
ДОПЪЛНИТЕЛЕН НАДЗОР НАД ФИНАНСОВИ КОНГЛОМЕРАТИ
Член 18
Координатор
1. ЕЦБ поема задачата на координатор на финансов конгломерат съгласно посочените в съответното право на Съюза критерии по отношение на значимо поднадзорно лице.
2. НКО поема задачата на координатор на финансов конгломерат съгласно посочените в съответното право на Съюза критерии по отношение на по-малко значимо поднадзорно лице.
ЧАСТ III
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ, ПРИЛОЖИМИ ЗА ФУНКЦИОНИРАНЕТО НА ЕНМ
ДЯЛ 1
ПРИНЦИПИ И ЗАДЪЛЖЕНИЯ
Член 19
Общ преглед
В настоящата част се установяват а) общи правила относно прилагането на ЕНМ от ЕЦБ и НКО и б) разпоредбите, които ЕЦБ ще прилага при извършване на надзорна процедура на ЕЦБ.
Общите принципи и разпоредби, приложими между ЕЦБ и НКО в тясно сътрудничество, са посочени в част IX.
Член 20
Задължение за лоялно сътрудничество
ЕЦБ и НКО спазват задължение за лоялно сътрудничество и задължение за обмен на информация.
Член 21
Общо задължение за обмен на информация
1. Без да се засяга правомощието на ЕЦБ да получава пряко или да има пряк достъп до информацията, докладвана текущо от поднадзорните лица, НКО по-специално предоставят на ЕЦБ своевременно и точно цялата информация, която ѝ е необходима за изпълнението на задачите, възложени ѝ по силата на Регламента за ЕНМ. Тази информация включва информация, произтичаща от дейностите на НКО по проверка и на място.
2. При обстоятелства, когато получава информация пряко от юридическите или физическите лица, посочени в член 10, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ предоставя тази информация на съответните НКО своевременно и точно. Тази информация включва по-конкретно информацията, необходима на НКО за изпълнението на ролята им за подпомагане на ЕЦБ.
3. Без да се засяга параграф 2, ЕЦБ предоставя на НКО редовен достъп до актуализирана информация, необходима на НКО за изпълнение на задачите им, свързани с пруденциалния надзор.
Член 22
Право на ЕЦБ да указва на НКО или ОНРО да упражнят правомощията си и да предприемат действия, в случай че ЕЦБ има надзорна задача, но не и свързаните с това правомощия
1. Доколкото е необходимо за изпълнението на възложените ѝ с Регламента за ЕНМ задачи, ЕЦБ може, посредством указания, да изиска от НКО и/или ОНРО да упражнят правомощията си по силата на националното право и в съответствие с установените в него условия и както е предвидено в член 9 от Регламента за ЕНМ, когато Регламентът за ЕНМ не предоставя такива правомощия на ЕЦБ.
2. НКО и/или ОНРО, съобразно член 5 от Регламента за ЕНМ, своевременно информират ЕЦБ за упражняването на тези правомощия.
Член 23
Езиков режим между ЕЦБ и НКО
ЕЦБ и НКО приемат правила относно комуникацията си в рамките на ЕНМ, включително езика/езиците, които ще бъдат използвани.
Член 24
Езиков режим между ЕЦБ и юридически или физически лица, включително поднадзорни лица
1. Всеки документ, който поднадзорно лице или друго юридическо или физическо лице, по отношение на всяко от които се прилагат надзорни процедури на ЕЦБ, изпраща на ЕЦБ, може да бъде изготвен на всеки един от официалните езици на Съюза, избран от поднадзорното лице или субект.
2. ЕЦБ, поднадзорните лица и всички други юридически или физически лица, по отношение на всяко от които се прилагат надзорни процедури на ЕЦБ, могат да постигнат съгласие да използват само един официален език на Съюза в писмената си комуникация, включително по отношение на надзорни решения на ЕЦБ.
Отмяната на такова споразумение за използването на един език засяга само аспектите на надзорната процедура на ЕЦБ, които все още не са извършени.
В случай че участниците в устно изслушване поискат да бъдат изслушани на определен официален език на Съюза, различен от езика на надзорната процедура на ЕЦБ, до ЕЦБ се отправя предизвестие за това изискване с достатъчен срок, така че тя да може да предприеме необходимите мерки.
ДЯЛ 2
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ, СВЪРЗАНИ СЪС ЗАКОНОСЪОБРАЗНОСТ НА ПРОИЗВОДСТВОТО ЗА ПРИЕМАНЕ НА НАДЗОРНИ РЕШЕНИЯ НА ЕЦБ
ГЛАВА 1
Надзорни процедури на ЕЦБ
Член 25
Общи принципи
1. Надзорни процедури на ЕЦБ, които са започнати в съответствие с член 4 и раздел 2 на глава III от Регламента за ЕНМ, се извършват в съответствие с член 22 от Регламента за ЕНМ и разпоредбите на настоящия дял.
2. Разпоредбите на настоящия дял не се прилагат по отношение на процедури, извършвани от Административния съвет за преглед.
Член 26
Страни
1. Страни по надзорна процедура на ЕЦБ са:
а)
тези, които подават заявление;
б)
тези, до които ЕЦБ възнамерява да адресира или е адресирала надзорно решение на ЕЦБ.
2. НКО не се считат за страни.
Член 27
Представителство на страна
1. Страната може да бъде представлявана от представителите ѝ по закон или според устройствените ѝ правила или от друг представител, упълномощен с писмено пълномощно да предприема някои или всички действия, отнасящи се до надзорната процедура на ЕЦБ.
2. Оттеглянето на пълномощното поражда действие само след получаването на писмено оттегляне от ЕЦБ. ЕЦБ потвърждава получаването на такова оттегляне.
3. В случай че страната е назначила представител в надзорна процедура на ЕЦБ, ЕЦБ се свързва само с назначения представител в тази надзорна процедура, освен ако конкретните обстоятелства налагат ЕЦБ да се свърже пряко със страната. В последния случай представителят се информира.
Член 28
Общи задължения на ЕЦБ и на страните по надзорна процедура на ЕЦБ
1. Надзорната процедура на ЕЦБ може да бъде започната служебно или по искане на страна. При спазване на параграф 3, ЕЦБ установява фактите, които са от значение за приемане на окончателното ѝ решение във всяка служебно започната надзорна процедура на ЕЦБ.
2. В оценката си ЕЦБ взема предвид всички относими обстоятелства.
3. При спазване на правото на Съюза, страната се задължава да участва в надзорната процедура на ЕЦБ и да осигурява съдействие за изясняване на фактите. В надзорните процедури на ЕЦБ, започнати по искане на страна, ЕЦБ може да ограничи установяването на фактите до изискване към страната да предостави относимата фактическа информация.
Член 29
Доказателства в надзорните процедури на ЕЦБ
1. За да установи фактите по случая, ЕЦБ използва доказателствата, които счете за целесъобразни след надлежното им разглеждане.
2. При спазване на правото на Съюза, страните оказват съдействие ЕЦБ при установяването на фактите по случая. По-специално, при спазване на ограниченията, свързани с процедурите за налагане на санкции съгласно правото на Съюза, страните представят вярно известните им факти.
3. ЕЦБ може да определи срок, в който страните могат да представят доказателства.
Член 30
Свидетели и вещи лица в надзорните процедури на ЕЦБ
1. ЕЦБ може да изслушва свидетели и вещи лица, ако счете за необходимо.
2. Когато назначава вещо лице, ЕЦБ определя задачата на вещото лице в споразумение и определя срок, в който вещото лице представя доклада си.
3. Когато ЕЦБ изслушва свидетели или вещи лица, те имат право на искане за възстановяване на техните пътни и дневните разходи. Свидетелите имат право на обезщетение за пропуснати доходи, а вещите лица - на договореното възнаграждение за техните услуги, след като са представили заключенията си. Обезщетението се предоставя съгласно разпоредбите, приложими съответно по отношение на обезщетенията на свидетели и възнагражденията на вещи лица от Съда на Европейския съюз.
4. ЕЦБ може да изиска лицата по член 11, параграф 1, буква в) от Регламента за ЕНМ, да присъстват като свидетели в помещенията на ЕЦБ или на всяко друго място в участваща държава членка, определено от ЕЦБ. Когато лице по член 11, параграф 1, буква в) от Регламента за ЕНМ е юридическо лице, физическите лица, които го представляват, са длъжни да присъстват съгласно предходното изречение.
Член 31
Право на изслушване
1. Преди ЕЦБ да може да приеме надзорно решение на ЕЦБ, чийто адресат е страна и което би засегнало неблагоприятно правата на тази страна, на същата трябва да се даде възможност да представи на ЕЦБ писмено становище относно фактите, възраженията и правните основания, относими към надзорното решение на ЕЦБ. Ако счете за целесъобразно, ЕЦБ може да даде на страните възможността да изложат пред ЕЦБ становище относно фактите, възраженията и правните основания, относими към надзорното решение на ЕЦБ в заседание. В уведомлението, с което ЕЦБ дава на страната възможност да представи своето становище, се посочва основното съдържание на подготвяното надзорно решение на ЕЦБ и основните факти, възражения и правни основания, на които ЕЦБ възнамерява да основе решението си. Раздел 1 на глава III от Регламента за ЕНМ не е предмет на разпоредбите на този член.
2. Ако ЕЦБ предостави на страна възможността да изложи становище относно фактите, възраженията и правните основания, относими към надзорното решение на ЕЦБ в заседание, отсъствието на страната не е причина за отлагане на заседанието, освен ако има основателни причини за това. Ако страната има основателни причини, ЕЦБ може да отложи заседанието или да даде на страната възможност да представи писмено становище относно фактите, възраженията и правните основания, относими към надзорното решение на ЕЦБ. ЕЦБ изготвя писмен протокол от заседанието, който се подписва от страните, и предоставя на страните копие от протокола.
3. По правило на страната се дава възможност да представи писменото си становище в срок до две седмици след получаването на изложение, посочващо фактите, възраженията и правните основания, на които ЕЦБ възнамерява да основе надзорното решение на ЕЦБ.
По искане на страната ЕЦБ може да удължи срока при необходимост.
При особени обстоятелства ЕЦБ може да съкрати срока до три работни дни. Срокът се съкращава до три работни дни също и в случаите, обхванати от членове 14 и 15 от Регламента за ЕНМ.
4. Независимо от параграф 3 и при спазване на параграф 5 ЕЦБ може да приеме надзорно решение на ЕЦБ, чийто адресат е страна и което би засегнало неблагоприятно правата на тази страна, без да ѝ дава възможност да представи становище относно фактите, възраженията и правните основания, относими към надзорното решение на ЕЦБ преди приемането му, ако се окаже необходимо приемане на неотложно решение, за да се предотврати значителна вреда за финансовата система.
5. Ако в съответствие с параграф 4 е прието неотложно надзорно решение на ЕЦБ, на страната се дава възможността своевременно след приемането му да представи писмено становище относно фактите, възраженията и правните основания, относими към надзорното решение на ЕЦБ. По правило на страната се дава възможност да представи писменото си становище в срок до две седмици след получаването на надзорното решение на ЕЦБ. По искане от страната ЕЦБ може да удължи срока, като срокът обаче не може да надвишава шест месеца. ЕЦБ преглежда надзорното решение на ЕЦБ с оглед на становището на страната и може да го потвърди, отмени, измени или да го отмени и замени с ново надзорно решение на ЕЦБ.
6. Параграфи 4 и 5 не се прилагат за надзорни процедури на ЕЦБ, свързани със санкции по член 18 от Регламента за ЕНМ и част Х от настоящия регламент.
Член 32
Достъп до преписките в надзорната процедура на ЕЦБ
1. Правото на защита на заинтересованите страни се съблюдава в пълна степен в хода на надзорните процедури на ЕЦБ. За тази цел и след откриването на надзорната процедура на ЕЦБ, страните имат право на достъп до преписката на ЕЦБ при зачитане на законния интерес на юридическите и физическите лица, различни от съответната страна, за опазване на търговските им тайни. Правото на достъп до преписката не включва достъп до поверителна информация. НКО предават своевременно на ЕЦБ всяко получено от тях искане, отнасящо се до достъпа до преписки, свързани с надзорни процедури на ЕЦБ.
2. Преписките се състоят от всички получени, представени или събрани от ЕЦБ документи в хода на надзорната процедура на ЕЦБ, независимо от техния носител.
3. Никоя от разпоредбите на настоящия член не възпрепятства ЕЦБ или НКО да разкриват и използват информация, необходима за доказване на нарушение.
4. ЕЦБ може да определи достъпът до преписка да се предоставя по един или повече от следните начини, като надлежно отчита техническите възможности на страните:
а)
посредством CD-ROM или друго електронно устройство за съхранение на данни, включително такива, които могат да се появят в бъдеще;
б)
чрез копия на достъпната преписка на хартиен носител, изпратени им по пощата;
в)
като ги покани да се запознаят с достъпната преписка в помещенията на ЕЦБ.
5. За целите на настоящия член поверителната информация може да включва вътрешни документи на ЕЦБ и на НКО и кореспонденция между ЕЦБ и НКО или между НКО.
ГЛАВА 2
Надзорни решения на ЕЦБ
Член 33
Мотивиране на надзорните решения на ЕЦБ
1. При спазване на параграф 2 надзорното решение на ЕЦБ се придружава от мотивите за приемането му.
2. Мотивите съдържат основните факти и правните основания, на които се основава надзорното решение на ЕЦБ.
3. При спазване на член 31, параграф 4 ЕЦБ основава надзорното решение на ЕЦБ само на факти и възражения, по които страната е имала възможност да представи становище.
Член 34
Суспензивно действие
Без да се засяга член 278 от ДФЕС и член 24, параграф 8 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ може да реши, че прилагането на надзорно решение на ЕЦБ се спира, а) като посочи това в надзорното решение на ЕЦБ или б) в случаи, различни от искане за преглед от Административния съвет за преглед, по искане на адресата на надзорното решение на ЕЦБ.
Член 35
Уведомление за надзорни решения на ЕЦБ
1. ЕЦБ може да уведоми страна за надзорно решение на ЕЦБ а) устно, б) чрез връчване или доставяне на ръка на копие на надзорното решение, в) чрез препоръчано писмо с обратна разписка, г) чрез експресна куриерска услуга, д) по телефакс или е) по електронен път в съответствие с параграф 10.
2. В случай че представител е упълномощен с писмено пълномощно, ЕЦБ може да уведоми него за надзорното решение на ЕЦБ. В такива случаи ЕЦБ не е задължена да уведомява за надзорното решение на ЕЦБ също и поднадзорното лице, представлявано от такъв представител.
3. В случай на устно уведомяване за надзорно решение на ЕЦБ уведомлението за решението се счита за връчено на адресата, ако служител на ЕЦБ е информирал а) съответното физическо лице, в случай на физическо лице, или б) упълномощен от юридическото лице представител за получаване, в случай на юридическо лице, за надзорното решение на ЕЦБ. В такъв случай своевременно след такова устно уведомяване на адресата се предоставя писмено копие на надзорното решение на ЕЦБ.
4. В случай на уведомяване за надзорно решение на ЕЦБ чрез препоръчано писмо с обратна разписка уведомлението за надзорното решение на ЕЦБ се счита за връчено на адресата на десетия ден след предаването на писмото на доставчика на пощенски услуги, освен ако от обратната разписка е видно, че писмото е получено на различна дата.
5. В случай на уведомяване за надзорно решение на ЕЦБ чрез експресна куриерска услуга уведомлението за надзорното решение на ЕЦБ се счита за връчено на адресата на десетия ден след предаването на писмото на куриерската служба, освен ако от разписката за доставяне от куриерската служба е видно, че писмото е получено на различна дата.
6. За целите на параграфи 4 и 5 надзорното решение на ЕЦБ трябва да бъде адресирано до подходящ за връчване адрес (валиден адрес). Валиден адрес е:
а)
в случая на надзорна процедура на ЕЦБ, започната по искане или по заявление на адресата на надзорно решение на ЕЦБ - адресът, предоставен от адресата в неговото искане или заявление;
б)
в случая на поднадзорно лице - последният служебен адрес на главното управление, предоставен на ЕЦБ от поднадзорното лице;
в)
в случая на физическо лице - последният предоставен на ЕЦБ адрес, а ако на ЕЦБ не е предоставен адрес и физическото лице е служител, ръководител или акционер в поднадзорното лице - служебният адрес на поднадзорното лице в съответствие с буква б).
7. Всяко лице, което е страна по надзорна процедура на ЕЦБ, предоставя на ЕЦБ при поискване валиден адрес.
8. Ако лице е установено или има местожителство в държава, която не е държава членка, ЕЦБ може да изиска от страната да посочи в разумен срок упълномощен получател, който е резидент на държава членка или който има служебни помещения в държава членка. Ако при такова искане не бъде посочен упълномощен получател и съответно докато такъв не бъде посочен, всички съобщения могат да бъдат връчвани в съответствие с параграфи 3-5 и 9 на адреса на страната, предоставен на ЕЦБ.
9. Когато лицето, което е адресат на надзорно решение на ЕЦБ, е предоставило на ЕЦБ номер на факс, ЕЦБ може да уведоми за надзорно решение на ЕЦБ чрез предаване на копие на надзорното решение на ЕЦБ по телефакс. Адресатът се счита за уведомен за надзорното решение на ЕЦБ, ако ЕЦБ получи потвърждение за успешно завършване на доставянето на телефакса.
10. ЕЦБ може да определи критериите, съгласно които надзорно решение на ЕЦБ може да бъде връчено по електронен път или чрез други сравними средства за комуникация.
ДЯЛ 3
ДОКЛАДВАНЕ НА НАРУШЕНИЯ
Член 36
Докладване на нарушения
Всяко лице може добросъвестно да представи доклад пряко на ЕЦБ, ако има основателни причини да счита, че докладът ще разкрие нарушения на правните актове, посочени в член 4, параграф 3 от Регламента за ЕНМ, от кредитни институции, финансови холдинги, смесени финансови холдинги или компетентни органи (включително самата ЕЦБ).
Член 37
Подходяща защита за доклади за нарушения
1. Когато лице добросъвестно изготвя доклад за предполагаеми нарушения на правните актове, посочени в член 4, параграф 3 от Регламента за ЕНМ, от поднадзорни лица или компетентни органи, докладът се третира като защитен доклад.
2. Всички лични данни както на лицето, което изготвя защитен доклад, така и на лицето, за което се предполага, че е отговорно за нарушението, са защитени в съответствие с приложимата правна рамка на Съюза за защита на данните.
3. ЕЦБ не разкрива кое е лицето, което е изготвило защитен доклад, без преди това да получи изричното съгласие на това лице, освен ако такова разкриване е поискано със съдебно разпореждане с оглед на по-нататъшни разследвания или последващо съдебно производство.
Член 38
Процедури за последващите действия във връзка с доклади
1. ЕЦБ оценява всички доклади относно значимите поднадзорни лица. Тя оценява докладите, свързани с по-малко значимите поднадзорни лица, по отношение на нарушения на регламентите или решенията на ЕЦБ. В последния случай, когато НКО получат такива доклади, те ги препращат на ЕЦБ, без да разкриват кое е лицето, което е изготвило доклада, освен ако това лице предостави изричното си съгласие.
2. Без да се засяга параграф 1, ЕЦБ препраща докладите, засягащи по-малко значимите поднадзорни лица, на съответния НКО, без да разкрива кое е лицето, което е изготвило доклада, освен ако това лице предостави изричното си съгласие.
3. ЕЦБ обменя информация с НКО: а) за да оцени дали докладите са изпратени както до ЕЦБ, така и до съответния НКО, и да координира усилията; и б) да се запознае с резултатите от последващите действия във връзка с докладите, препратени до НКО.
4. ЕЦБ използва разумна преценка, когато определя как да оцени получените доклади и какви действия да бъдат предприети.
5. В случай на предполагаеми нарушения от поднадзорни лица съответното поднадзорно лице предоставя на ЕЦБ цялата информация и документи, поискани от нея за оценяване на получените доклади.
6. В случай на предполагаеми нарушения от компетентни органи (различни от ЕЦБ) ЕЦБ изисква от съответния компетентен орган да предостави становището си относно докладваните факти.
7. В годишния си доклад, описан в член 20, параграф 2 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ представя в съкратена или в обобщена форма информация относно получените доклади, така че отделните поднадзорни лица или субекти да не могат да бъдат идентифицирани.
ЧАСТ IV
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА СТАТУТА НА ПОДНАДЗОРНО ЛИЦЕ КАТО ЗНАЧИМО ИЛИ ПО-МАЛКО ЗНАЧИМО
ДЯЛ 1
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ, СВЪРЗАНИ С КЛАСИФИКАЦИЯТА КАТО ЗНАЧИМО ИЛИ ПО-МАЛКО ЗНАЧИМО
Член 39
Класифициране на поднадзорно лице на индивидуална основа като значимо
1. Поднадзорно лице се счита за значимо поднадзорно лице, ако ЕЦБ определи това в решение на ЕЦБ, чийто адресат е съответното поднадзорно лице, съгласно членове 43-49, като посочва мотивите за такова решение.
2. Поднадзорно лице престава да бъде класифицирано като значимо поднадзорно лице, ако ЕЦБ определи в решение на ЕЦБ, чийто адресат е поднадзорното лице, че то е по-малко значимо поднадзорно лице или че вече не е поднадзорно лице, като посочва мотивите за такова решение.
3. Поднадзорно лице може да бъде класифицирано като значимо поднадзорно лице въз основа на следното:
а)
неговия размер, определен в съответствие с членове 50-55 (наричан по-долу „критерия за размер“);
б)
неговата значимост за икономиката на Съюза или на участваща държава членка, определена в съответствие с членове 56-58 (наричан по-долу „критерия за икономическа значимост“);
в)
неговата значимост по отношение на трансграничните дейности, определена в съответствие с членове 59 и 60 (наричан по-долу „критерия за трансгранични дейности“);
г)
искане за получаване или получаване на пряка публична финансова помощ от Европейския механизъм за стабилност (ЕМС), както е определено в съответствие с членове 61-64 (наричан по-долу „критерия за пряка публична финансова помощ“);
д)
факта, че поднадзорното лице е една от трите най-значими кредитни институции в участваща държава членка, както е определено в съответствие с членове 65 и 66.
4. Значимите поднадзорни лица подлежат на пряк надзор от ЕЦБ, освен ако определени обстоятелства оправдават надзор от съответния НКО в съответствие с дял 9 на настоящата част.
5. ЕЦБ също така осъществява пряк надзор над по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група съгласно решение на ЕЦБ, прието в съответствие с член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ, според което ЕЦБ ще упражнява пряко всички съответни правомощия по член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ. За целите на ЕНМ такова по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група се класифицират като значими.
6. Преди вземането на решенията на ЕЦБ по настоящия член ЕЦБ провежда консултации със съответните НКО. За всяко посочено в настоящия член решение на ЕЦБ също така се уведомяват съответните НКО.
Член 40
Класифициране на поднадзорни лица, които са част от група, като значими
1. Ако едно или повече поднадзорни лица са част от поднадзорна група, критериите за определяне на значимостта се определят на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки в съответствие с разпоредбите на дялове 3-7 на част IV.
2. Всяко от поднадзорните лица, съставляващо част от поднадзорна група, се счита за значимо поднадзорно лице във всеки от следните случаи:
а)
ако поднадзорната група на най-високото си равнище на консолидация в участващите държави членки отговаря на критерия за размер, критерия за икономическа значимост или критерия за трансгранични дейности;
б)
ако едно от поднадзорните лица, съставляващо част от поднадзорната група, отговаря на критерия за пряка публична финансова помощ;
в)
ако едно от поднадзорните лица, съставляващо част от поднадзорната група, е една от трите най-значими кредитни институции в участваща държава членка.
3. Когато поднадзорна група е определена, че е значима или че вече не е значима, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ за класификацията като значимо поднадзорно лице или за премахване на класификацията като значимо поднадзорно лице, като определя началната и крайна дата на пряк надзор от ЕЦБ над всяко поднадзорно лице, съставляващо част от въпросната поднадзорна група, в съответствие с критериите и процедурите, уредени в член 39.
Член 41
Специални разпоредби по отношение на клонове на кредитни институции, установени в неучастващи държави членки
1. Всички клонове, открити в една и съща участваща държава членка от кредитна институция, която е установена в неучастваща държава членка, се считат за едно поднадзорно лице за целите на настоящия регламент.
2. Клонове, открити в различни участващи държави членки от кредитна институция, която е установена в неучастваща държава членка, се третират самостоятелно като отделни поднадзорни лица за целите на настоящия регламент.
3. Без да се засяга параграф 1, клоновете на кредитна институция, която е установена в неучастваща държава членка, се оценяват самостоятелно като отделни поднадзорни лица и отделно от дъщерните предприятия на същата кредитна институция, при определяне дали е изпълнен някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ.
Член 42
Специални разпоредби по отношение на дъщерни предприятия на кредитни институции, установени в неучастващи държави членки и трети държави
1. Дъщерни предприятия, установени в една или повече участващи държави членки от кредитна институция, чието главно управление е в неучастваща държава членка или в трета държава, се оценяват отделно от клоновете на тази кредитна институция при определяне дали е изпълнен някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ.
2. Следните дъщерни предприятия се оценяват отделно при определяне дали е изпълнен някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ:
а)
тези, които са установени в участваща държава членка;
б)
тези, които принадлежат към група, главното управление на чието предприятие майка е в неучастваща държава членка или в трета държава; и
в)
тези, които не принадлежат към поднадзорна група в участващи държави членки.
ДЯЛ 2
ПРОЦЕДУРА ЗА КЛАСИФИЦИРАНЕ НА ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА КАТО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
ГЛАВА 1
Класифициране на поднадзорно лице като значимо
Член 43
Преглед на статута на поднадзорно лице
1. Освен ако е предвидено друго в настоящия регламент, ЕЦБ извършва преглед най-малко на годишна база дали значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група продължава да отговаря на някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ.
2. Освен ако е предвидено друго в настоящия регламент, всеки НКО извършва преглед най-малко на годишна база дали по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група отговаря на някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ. В случай на по-малко значима поднадзорна група, съответният НКО на участващата държава членка, в която е установено предприятието майка, определено на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки, извършва този преглед.
3. ЕЦБ може да извършва преглед по всяко време, след като получи съответна информация, по-специално в посочените в член 52 случаи, относно това а) дали поднадзорно лице отговаря на някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ и б) дали значимо поднадзорно лице вече не отговаря на някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ.
4. Ако НКО прецени, че по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група отговаря на някой от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ, съответният НКО своевременно информира ЕЦБ.
5. По искане на ЕЦБ или на НКО, ЕЦБ и съответният НКО си сътрудничат при определяне на това дали са изпълнени някои от критериите, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ, по отношение на поднадзорно лице или поднадзорна група.
6. Ако ЕЦБ а) реши да поеме прекия надзор над поднадзорно лице или поднадзорна група или б) реши, че прекият надзор над поднадзорно лице или поднадзорна група от ЕЦБ се прекратява, ЕЦБ и съответният НКО си сътрудничат с оглед осигуряването на плавен преход на надзорните компетенции. По-специално се изготвя доклад от съответния НКО, в който се посочват сведения за упражнявания до момента надзор и профила на риска на поднадзорното лице, когато ЕЦБ поема прекия надзор над поднадзорно лице, и от ЕЦБ, когато съответният НКО стане компетентен да упражнява надзор над това лице.
7. ЕЦБ определя дали поднадзорно лице или поднадзорна група са значими, като използва критериите, посочени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ, по предвидения в него ред, а именно: а) размер; б) значимост за икономиката на Съюза или на участваща държава членка; в) значимост на трансграничните дейности; г) искане за получаване или получаване на публична финансова помощ пряко от ЕМС; д) факта, че то е една от трите най-значими кредитни институции в участваща държава членка.
Член 44
Процедура, прилагана при определяне на значимостта на поднадзорно лице
1. При вземане на решения относно класификацията като значими на поднадзорно лице или поднадзорна група съгласно настоящия дял и освен ако е предвидено друго, ЕЦБ прилага процедурните правила на дял 2 от част III от настоящия регламент.
2. ЕЦБ уведомява писмено в предвидения в член 45 срок всяко заинтересовано поднадзорно лице за решение на ЕЦБ относно класификацията като значими на поднадзорно лице или поднадзорна група, като също така съобщава това решение на съответния НКО. По отношение на поднадзорни лица, които са част от значима поднадзорна група, ЕЦБ съобщава решението на ЕЦБ на поднадзорното лице на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки и гарантира, че всички поднадзорни лица в рамките на значимата поднадзорна група са надлежно информирани.
3. За поднадзорни лица, които не са уведомени от ЕЦБ съгласно параграф 1, списъкът, посочен в член 49, параграф 2, служи за уведомление за класификацията им като по-малко значими.
4. ЕЦБ предоставя на всяко съответно поднадзорно лице възможността да представи писмено становище преди приемането на решението на ЕЦБ съгласно параграф 1.
5. Освен това ЕЦБ предоставя възможност на съответните НКО съгласно член 39, параграф 6 да представят писмени съображения и становища, които следва да бъдат надлежно разгледани от ЕЦБ.
6. Поднадзорно лице или поднадзорна група се класифицират като значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група от датата на уведомлението за решението на ЕЦБ, определящо ги като значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група.
ГЛАВА 2
Начало и край на прекия надзор от ЕЦБ
Член 45
Начало на прекия надзор от ЕЦБ
1. ЕЦБ определя в решение на ЕЦБ датата, на която поема прекия надзор над поднадзорно лице или поднадзорна група, които са класифицирани като значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група. Това решение на ЕЦБ може да съвпада с решението по член 44, параграф 2. При спазване на параграф 2 ЕЦБ уведомява за това решение на ЕЦБ всяко заинтересовано поднадзорно лице най-малко един месец преди датата, на която ще поеме прекия надзор.
2. Ако ЕЦБ поема прекия надзор над поднадзорно лице или поднадзорна група въз основа на искане за пряка публична финансова помощ от ЕМС или при получаване на такава, ЕЦБ своевременно уведомява за решението на ЕЦБ по параграф 1 всяко заинтересовано поднадзорно лице най-малко една седмица преди датата, на която ще поеме прекия надзор.
3. ЕЦБ предоставя копия от решенията на ЕЦБ по параграф 1 на съответните НКО.
4. ЕЦБ поема прекия надзор над поднадзорно лице или поднадзорна група най-късно 12 месеца след датата, на която ЕЦБ уведомява това поднадзорно лице или поднадзорна група за решението на ЕЦБ съгласно член 44, параграф 2.
5. За целите на настоящия член в случай на поднадзорна група ЕЦБ уведомява поднадзорното лице на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки за решението на ЕЦБ и гарантира, че всички поднадзорни лица в рамките на тази група са надлежно информирани до определения краен срок.
Член 46
Край на прекия надзор от ЕЦБ
1. Когато определи, че прекият надзор от ЕЦБ над поднадзорно лице или поднадзорна група ще приключи, ЕЦБ издава решение на ЕЦБ до всяко заинтересовано поднадзорно лице, в което посочва датата и причините за края на прекия надзор. ЕЦБ приема такова решение най-малко един месец преди датата, на която ще приключи прекият надзор от ЕЦБ. ЕЦБ също така предоставя копие от това решение на ЕЦБ на съответните НКО. Член 45, параграф 5 се прилага съответно.
2. Преди приемането на решение на ЕЦБ по параграф 1, ЕЦБ предоставя на всяко от съответните поднадзорни лица възможността да представят писмени становища.
3. Всяко решение на ЕЦБ, което посочва датата, на която приключва прекият надзор от ЕЦБ над поднадзорно лице, може да се издаде заедно с решението, което класифицира това поднадзорно лице като по-малко значимо.
Член 47
Основания за прекратяване на прекия надзор от ЕЦБ
1. В случай на значимо поднадзорно лице, което е класифицирано като такова въз основа на неговия а) размер, б) значимост за икономиката на Съюза или на участваща държава членка или в) значимост на трансграничните дейности, или защото е част от поднадзорна група, която отговаря най-малко на един от тези критерии, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ, с което се прекратява класификацията му като значимо поднадзорно лице и прекия надзор, ако в продължение на три последователни календарни години не е изпълнен нито един от посочените по-горе критерии, предвидени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ, нито на индивидуална основа, нито от поднадзорната група, към която принадлежи поднадзорното лице.
2. В случай на поднадзорно лице, което е класифицирано като значимо въз основа на това, че е поискана пряка публична финансова помощ от ЕМС по отношение на а) самото лице, б) поднадзорната група, към която принадлежи поднадзорното лице или в) поднадзорно лице, което принадлежи към тази група и което не е значимо на други основания, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ, с което се прекратява класификацията му като значимо поднадзорно лице и прекия надзор, ако пряката публична финансова помощ е отказана, изцяло върната или прекратена. Такова решение в случай на връщане или на прекратяване на пряката публична финансова помощ може да се вземе само след изтичането на три календарни години след цялостното връщане или прекратяване на пряката публична финансова помощ.
3. В случай на поднадзорно лице, което е класифицирано като значимо въз основа на това, че е една от трите най-значими кредитни институции в участваща държава членка, както е определено в съответствие с членове 65-66, или принадлежи към поднадзорна група на такава кредитна институция и което не е значимо на други основания, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ, с което се прекратява класификацията му като значимо поднадзорно лице и прекия надзор, ако в продължение на три последователни календарни години, съответното поднадзорно лице не е една от трите най-значими кредитни институции в участваща държава членка.
4. В случай на поднадзорно лице, над което ЕЦБ упражнява пряк надзор съгласно решение на ЕЦБ, прието въз основа на член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ и което не е значимо на други основания, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ, с което прекратява прекия надзор от ЕЦБ, ако според разумната ѝ преценка вече не е необходим пряк надзор за осигуряване последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
Член 48
Висящи процедури
1. Ако се осъществява промяна на компетентността между ЕЦБ и НКО, органът, чиято компетентност се прекратява (наричан по-долу „органът, чиято компетентност се прекратява“), уведомява органа, който става компетентен (наричан по-долу „органът, поемащ надзора“), за всяка официално започната надзорна процедура, по която се изисква решение. Органът, чиято компетентност се прекратява, предоставя тази информация незабавно, след като узнае за предстоящата промяна на компетентността. Органът, чиято компетентност се прекратява, актуализира тази информация непрекъснато и като общо правило на месечна основа, когато е налична нова информация за докладване относно надзорна процедура. Органът, поемащ надзора, може да разреши в надлежно обосновани случаи докладване с по-малка периодичност. За целите на членове 48 и 49 надзорна процедура е надзорна процедура на ЕЦБ или НКО.
Преди да се осъществи промяната на компетентността, органът, чиято компетентност се прекратява, установява контакт с органа, поемащ надзора, своевременно след официалното започване на всяка нова надзорна процедура, която изисква решение.
2. Ако надзорната компетентност се промени, органът, чиято компетентност се прекратява, полага усилия да приключи висящите надзорни процедури, изискващи решение преди датата, на която възниква промяната на надзорната компетентност.
3. Ако официално започната надзорна процедура, изискваща решение, не може да бъде завършена преди датата, на която възниква промяната на надзорната компетентност, органът, чиято компетентност се прекратява, остава компетентен да завърши висящата надзорна процедура. За тази цел органът, чиято компетентност се прекратява, запазва и всички съответни правомощия до завършването на надзорната процедура. Органът, чиято компетентност се прекратява, завършва въпросната висяща надзорна процедура в съответствие с приложимото право, съгласно запазените си правомощия. Органът, чиято компетентност се прекратява, уведомява органа, поемащ надзора, преди вземането на всяко решение в надзорна процедура, която е била висяща преди промяната на компетентността. Той предоставя на органа, поемащ надзора, копие на взетото решение и всички документи, свързани с това решение.
4. Чрез дерогация от параграф 3 ЕЦБ може да реши в рамките на един месец от получаването на информацията, необходима за завършването на оценката ѝ на съответната официално започната надзорна процедура, и след консултация със съответния НКО, да поеме съответната надзорна процедура. Ако с оглед на националното право се изисква решение на ЕЦБ преди края на срока за оценка, посочен в предходното изречение, НКО предоставя на ЕЦБ необходимата информация и определя по-специално срока, в рамките на който ЕЦБ трябва да реши дали възнамерява да поеме процедурата или не. Когато поеме надзорна процедура, ЕЦБ уведомява съответния НКО и страните за решението си да поеме съответната надзорна процедура. ЕЦБ посочва в решението на ЕЦБ последиците от поемане на такава надзорна процедура.
5. ЕЦБ и съответният НКО си сътрудничат във връзка със завършването на всяка висяща процедура, като за целта могат да обменят всякаква относима информация.
6. Настоящият член не се прилага по отношение на общи процедури.
ГЛАВА 3
Списък на поднадзорните лица
Член 49
Публикуване
1. ЕЦБ публикува списък, съдържащ името на всяко поднадзорно лице и поднадзорна група, над които ЕЦБ упражнява пряк надзор, като посочва, когато е от значение за поднадзорното лице, поднадзорната група, към която то принадлежи, и конкретното правно основание за този пряк надзор. В случай на класификация като значими въз основата на критерия за размер, списъкът включва общата стойност на активите на поднадзорното лице или поднадзорната група. ЕЦБ публикува също и имената на поднадзорните лица, които, въпреки че отговарят на един от критериите, посочени в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ, и следователно биха могли да бъдат класифицирани като значими, се считат за по-малко значими от ЕЦБ заради определени обстоятелства в съответствие с дял 9 на част IV, в резултат на което ЕЦБ не упражнява пряк надзор над тях.
2. ЕЦБ публикува списък, съдържащ името на всяко поднадзорно лице, над което НКО упражнява надзор, и името на съответния НКО.
3. Списъците, посочени в параграфи 1 и 2, се публикуват в електронен вид и са достъпни на уебсайта на ЕЦБ.
4. Списъците, посочени в параграфи 1 и 2, подлежат на редовна актуализация.
ДЯЛ 3
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА ЗНАЧИМОСТТА ВЪЗ ОСНОВА НА РАЗМЕРА
Член 50
Определяне на значимостта въз основа на размера
1. Дали поднадзорно лице или поднадзорна група са значими въз основа на критерия за размер се определя чрез позоваване на общата стойност на техните активи.
2. Поднадзорно лице или поднадзорна група се класифицират като значими, ако общата стойност на неговите/нейните активи надвишава 30 милиарда евро (наричан по-долу „праг на размера“).
Член 51
Основа за определяне дали поднадзорно лице е значимо или не според критерия за размер
1. Ако поднадзорното лице е част от поднадзорна група, общата стойност на активите му се определя въз основа на пруденциалното консолидирано отчитане в края на годината за поднадзорната група в съответствие с приложимото право.
2. Ако общите активи не могат да бъдат определени въз основа на данните, посочени в параграф 1, общата стойност на активите се определя въз основа на последния одитиран консолидиран годишен отчет, изготвен в съответствие с Международните стандарти за финансово отчитане (МСФО), приложими в рамките на Съюза в съответствие с Регламент (ЕО) № 1606/2002 на Европейския парламент и на Съвета (12), а ако този годишен отчет не е наличен, консолидирания годишен отчет, изготвен в съответствие с приложимите национални счетоводни закони.
3. Ако поднадзорното лице не е част от поднадзорна група, общата стойност на активите се определя въз основа на пруденциалното индивидуално отчитане в края на годината в съответствие с приложимото право.
4. Ако общите активи не могат да бъдат определени чрез използване на данните по параграф 3, общата стойност на активите се определя въз основа на последния одитиран годишен отчет, изготвен в съответствие с МСФО, приложими в рамките на Съюза в съответствие с Регламент (ЕО) № 1606/2002, а ако този годишен отчет не е наличен, годишния отчет, изготвен в съответствие с приложимите национални счетоводни закони.
5. Ако поднадзорното лице е клон на кредитна институция, която е установена в неучастваща държава членка, общата стойност на неговите активи се определя на базата на статистическите данни, отчетени съгласно Регламент (ЕО) № 25/2009 (ЕЦБ/2008/32) на Европейската централна банка (13).
Член 52
Основа за определяне на значимостта според критерия за размер при специфични или извънредни обстоятелства
1. Ако по отношение на по-малко значимо поднадзорно лице е налице извънредна съществена промяна в обстоятелствата, относими за определяне на значимостта въз основа на критерия за размер, съответният НКО извършва преглед дали прагът на размера продължава да се спазва или не.
Ако такава промяна настъпи по отношение на значимо поднадзорно лице, ЕЦБ извършва преглед дали прагът на размера продължава да се спазва или не.
Извънредна съществена промяна в обстоятелствата, относими за определяне на значимостта въз основа на критерия за размер, включва някое от следните: а) сливането на две или повече кредитни институции, б) продажбата или прехвърлянето на съществена част от търговско предприятие, в) прехвърлянето на акции на кредитна институция, така че тя вече не принадлежи към поднадзорна група, към която е принадлежала преди продажбата, г) окончателното решение за извършване на организирана ликвидация на поднадзорното лице (или група), д) съпоставими фактически положения.
2. По-малко значимо поднадзорно лице, а в случай на по-малко значима поднадзорна група, по-малко значимото поднадзорно лице на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки, информира съответния НКО за всяка промяна, посочена в параграф 1.
Значимо поднадзорно лице, а в случай на значима поднадзорна група, поднадзорното лице на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки, информира ЕЦБ за всяка промяна, посочена в параграф 1.
3. Чрез дерогация от правилото за трите години, предвидено в член 47, параграфи 1-3, и в случай на извънредни обстоятелствата, включително посочените в параграф 1, ЕЦБ решава в консултация с НКО, дали засегнатите поднадзорни лица са значими или по-малко значими и датата, от която се извършва надзорът от ЕЦБ или НКО.
Член 53
Групи от консолидирани предприятия
1. За целите на определянето на значимостта въз основа на критерия за размер, поднадзорната група от консолидирани предприятия се състои от предприятията, които трябва да се консолидират за пруденциални цели в съответствие с правото на Съюза.
2. За целите на определянето на значимостта въз основа на критерия за размер, поднадзорната група от консолидирани предприятия включва дъщерни предприятия и клонове в неучастващи държави членки и трети държави.
Член 54
Метод на консолидация
Методът на консолидация е методът на консолидация, приложим в съответствие с правото на Съюза за пруденциални цели.
Член 55
Метод за изчисляване на общите активи
За целите на определянето на значимостта на кредитна институция въз основа на критерия за размер, „общата стойност на активите“ се извежда от реда „общо активи“ на счетоводния баланс, изготвен в съответствие с правото на Съюза за пруденциални цели.
ДЯЛ 4
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА ЗНАЧИМОСТТА ВЪЗ ОСНОВА НА ЗНАЧИМОСТТА ЗА ИКОНОМИКАТА НА СЪЮЗА ИЛИ НА УЧАСТВАЩА ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА
Член 56
Праг на национална икономическа значимост
Поднадзорно лице, установено в участваща държава членка, или поднадзорна група, чието предприятие майка е установено в участваща държава членка, се класифицира като значимо въз основа на значимостта му за икономиката на съответната участваща държава членка, ако:
(праг на национална икономическа значимост)
и
А ≥ 5 милиарда евро
където
А
е общата стойност на активите, определена в съответствие с членове 51-55 за дадена календарна година, и
Б
е брутният вътрешен продукт по пазарни цени, определен в точка 8.89 от приложение А към Регламент (ЕС) № 549/2013 на Европейския парламент и на Съвета (14) (ЕСС 2010), публикуван от Евростат за дадената календарна година.
Член 57
Критерии за определяне на значимостта въз основа на значимостта за икономиката на Съюза или на участваща държава членка
1. ЕЦБ взема предвид следните критерии, по-специално при оценяване на това дали поднадзорно лице или поднадзорна група са значими или не за икономиката на Съюза или на участваща държава членка по причини, различни от посочените в член 56:
а)
значимостта на поднадзорното лице или поднадзорната група за конкретни икономически сектори в Съюза или в участваща държава членка;
б)
взаимосвързаността на поднадзорното лице или поднадзорната група с икономиката на Съюза или на участваща държава членка;
в)
заменяемостта на поднадзорното лице или поднадзорната група, както като участник на пазара, така и като доставчик на услуги за клиенти;
г)
стопанската, структурната или оперативната сложност на поднадзорното лице или поднадзорната група.
2. Член 52, параграф 3 се прилага съответно.
Член 58
Определяне на значимостта въз основа на значимостта за икономиката на участваща държава членка по искане на НКО
1. НКО може да уведоми ЕЦБ, че счита поднадзорно лице за значимо по отношение на националната му икономика.
2. ЕЦБ оценява уведомлението на НКО на основата на критериите, изложени в член 57, параграф 1.
3. Член 57 се прилага съответно.
ДЯЛ 5
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА ЗНАЧИМОСТТА ВЪЗ ОСНОВА НА ЗНАЧИМОСТТА НА ТРАНСГРАНИЧНИТЕ ДЕЙНОСТИ
Член 59
Критерии за определяне на значимостта въз основа на значимостта на трансграничните дейности на поднадзорна група
1. Поднадзорна група може да бъде счетена за значима от ЕЦБ въз основа на трансграничните ѝ дейности, само когато предприятието майка на поднадзорната група е установило дъщерни предприятия, които сами по себе си са кредитни институции, в повече от една друга участваща държава членка.
2. Поднадзорна група може да бъде счетена за значима от ЕЦБ въз основа на трансграничните ѝ дейности, само ако общата стойност на активите ѝ надхвърля 5 милиарда евро и:
а)
съотношението на трансграничните ѝ активи към общия размер на активите ѝ е над 20 %; или
б)
съотношението на трансграничните ѝ пасиви към общия размер на пасивите ѝ е над 20 %.
3. Член 52, параграф 3 се прилага съответно.
Член 60
Трансгранични активи и пасиви
1. „Трансгранични активи“ в контекста на поднадзорна група са частта от общия размер на активите, по отношение на която контрагентът е кредитна институция или друго юридическо или физическо лице, намиращо се в участваща държава членка, различна от държавата членка, в която е главното управление на предприятието майка на съответната поднадзорна група.
2. „Трансгранични пасиви“ в контекста на поднадзорна група са частта от общия размер на пасивите, по отношение на която контрагентът е кредитна институция или друго юридическо или физическо лице, намиращо се в участваща държава членка, различна от държавата членка, в която е главното управление на предприятието майка на съответната поднадзорна група.
ДЯЛ 6
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА ЗНАЧИМОСТТА ВЪЗ ОСНОВА НА ИСКАНЕ ЗА ПОЛУЧАВАНЕ ИЛИ НА ПОЛУЧАВАНЕТО НА ПУБЛИЧНА ФИНАНСОВА ПОМОЩ ОТ ЕМС
Член 61
Искане за получаване или получаване на пряка публична финансова помощ от ЕМС
1. Пряка публична финансова помощ за поднадзорно лице е поискана, когато искането е отправено от член на ЕМС за предоставянето на финансова помощ от ЕМС на това лице в съответствие с взето решение от Съвета на управителите на ЕМС по член 19 от Договора за създаване на Европейския механизъм за стабилност, по отношение на пряката рекапитализация на кредитна институция и с приетите инструменти съгласно това решение.
2. Пряка публична финансова помощ е получена от кредитна институция, когато финансовата помощ е получена от кредитната институция в съответствие с решението и инструментите по параграф 1.
Член 62
Задължение на НКО да информират ЕЦБ за възможни искания за получаване или получаване на публична финансова помощ от по-малко значимо поднадзорно лице
1. Без да се засяга задължението, посочено в член 96, да информира ЕЦБ за влошаването на финансовото състояние на по-малко значимо поднадзорно лице, НКО информира ЕЦБ, веднага щом узнае за евентуалната необходимост от публична финансова помощ за по-малко значимо поднадзорно лице, която да бъде предоставена на национално ниво непряко от ЕМС и/или от ЕМС.
2. НКО представя оценката си относно финансовото състояние на по-малко значимото поднадзорно лице на ЕЦБ за разглеждане, преди да я представи на ЕМС, освен в надлежно обосновани неотложни случаи.
Член 63
Начало и край на прекия надзор
1. Поднадзорно лице, по отношение на което е поискана пряка публична финансова помощ от ЕМС или което е получило пряка публична финансова помощ от ЕМС, се класифицира като значимо поднадзорно лице от датата, на която от негово име е била поискана пряка публична финансова помощ.
2. Датата, на която ЕЦБ поема прекия надзор, се определя в решение на ЕЦБ в съответствие с дял 2.
3. Член 52, параграф 3 се прилага съответно.
Член 64
Обхват
Ако по отношение на поднадзорно лице, което е част от поднадзорна група, е поискана пряка публична финансова помощ, всички поднадзорни лица, които са част от тази поднадзорна група, се класифицират като значими.
ДЯЛ 7
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА ЗНАЧИМОСТТА ВЪЗ ОСНОВА НА ТОВА, ЧЕ ПОДНАДЗОРНОТО ЛИЦЕ Е ЕДНА ОТ ТРИТЕ НАЙ-ЗНАЧИМИ КРЕДИТНИ ИНСТИТУЦИИ В УЧАСТВАЩА ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА
Член 65
Критерии за определяне на трите най-значими кредитни институции в участваща държава членка
1. Кредитна институция или поднадзорна група се класифицира като значима, ако е една от трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи в участваща държава членка.
2. За целите на идентифицирането на трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи в участваща държава членка ЕЦБ и съответният НКО вземат предвид размера, съответно на поднадзорното лице и поднадзорната група, определен в съответствие с членове 50-55.
Член 66
Процес на преглед
1. По отношение на всяка участваща държава членка ЕЦБ определя до 1 октомври всяка календарна година дали три кредитни институции или поднадзорни групи с предприятие майка, установено в такава участваща държава членка, следва да бъдат класифицирани като значими поднадзорни лица или не.
2. По искане на ЕЦБ НКО информират до 1 октомври на въпросната календарна година ЕЦБ за трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи, установени в техните съответни участващи държави членки. Трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи се определят от НКО въз основа на критериите, посочени в членове 50-55.
3. За всяка от трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи в участващите държави членки съответният НКО предоставя на ЕЦБ доклад, в който се посочват сведения за упражнявания до момента надзор и профила на риска във всеки отделен случай, освен ако кредитната институция или поднадзорната група вече е класифицирана като значима.
При получаване на информацията, посочена в параграф 2, ЕЦБ извършва своя собствена оценка. За тази цел ЕЦБ може да изиска от съответния НКО да предостави всяка относима информация.
4. Ако на 1 октомври на съответната година една или повече от трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи в участваща държава членка не са класифицирани като значими поднадзорни лица, ЕЦБ приема решение в съответствие с дял 2 по отношение на която и да е от трите най-значими кредитни институции или поднадзорни групи, които не са класифицирани като значими.
5. Член 52, параграф 3 се прилага съответно.
ДЯЛ 8
РЕШЕНИЕ НА ЕЦБ ЗА УПРАЖНЯВАНЕ НА ПРЯК НАДЗОР НАД ПО-МАЛКО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА ПО ЧЛЕН 6, ПАРАГРАФ 5, БУКВА Б) ОТ РЕГЛАМЕНТА ЗА ЕНМ
Член 67
Критерии за решение на ЕЦБ по член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ
1. ЕЦБ може, съгласно член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ, да реши по всяко време посредством решение на ЕЦБ да упражнява пряко надзора над по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група, когато това е необходимо за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
2. Преди да приеме решението на ЕЦБ по параграф 1, ЕЦБ взема предвид, inter alia, следните фактори:
а)
дали по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група се доближава до изпълнението на един от критериите, съдържащи се в член 6, параграф 4 от Регламента за ЕНМ или не;
б)
взаимосвързаността на по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група с други кредитни институции;
в)
дали съответното по-малко значимо поднадзорно лице е дъщерно предприятие на поднадзорно лице, чието главно управление е в неучастваща държава членка или трета държава, и е установило едно или повече дъщерни предприятия, които също са кредитни институции, или един или повече клонове в участващи държави членки, от които един или повече са значими;
г)
факта, че указанията на ЕЦБ не са били следвани от НКО;
д)
факта, че НКО не е изпълнил актовете, посочени в алинея първа на член 4, параграф 3 от Регламента за ЕНМ;
е)
факта, че по-малко значимото поднадзорно лице е поискало или е получило непряко финансова помощ от ЕИФС или ЕМС.
Член 68
Процедура за изготвяне на решение на ЕЦБ по член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ по искане на НКО
1. По искане на НКО ЕЦБ оценява дали е необходимо или не да упражнява пряк надзор в съответствие с Регламента за ЕНМ по отношение на по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
2. Искането на НКО: а) посочва по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група, по отношение на които НКО счита, че ЕЦБ следва да поеме пряк надзор, и б) излага защо е необходим надзор от ЕЦБ над по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
3. Искането на НКО се придружава от доклад, в който се посочват сведения за упражнявания до момента надзор и профила на риска на съответното по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група.
4. Ако не се съгласи с искането на НКО, ЕЦБ се консултира със съответния НКО преди окончателната си оценка дали е необходим надзор от ЕЦБ над по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
5. Ако реши, че такъв пряк надзор от ЕЦБ над по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група е необходим за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ в съответствие с дял 2.
Член 69
Процедура за изготвяне на решения на ЕЦБ по член 6, параграф 5, буква б) от Регламента за ЕНМ по собствена инициатива на ЕЦБ
1. ЕЦБ може да поиска от НКО да представи доклад, в който се посочват сведения за упражнявания до момента надзор и профила на риска на по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група. ЕЦБ посочва датата, до която този доклад следва да ѝ бъде предоставен.
2. ЕЦБ се консултира с НКО преди окончателната си оценка дали е необходим надзор от ЕЦБ над по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
3. Ако заключи, че такъв пряк надзор от ЕЦБ над по-малко значимото поднадзорно лице или по-малко значимата поднадзорна група е необходим за осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ в съответствие с дял 2.
ДЯЛ 9
ОСОБЕНИ ОБСТОЯТЕЛСТВА, КОИТО МОГАТ ДА ОБОСНОВАТ КЛАСИФИКАЦИЯТА НА ПОДНАДЗОРНО ЛИЦЕ КАТО ПО-МАЛКО ЗНАЧИМО, ВЪПРЕКИ ЧЕ КРИТЕРИИТЕ ЗА КЛАСИФИКАЦИЯ КАТО ЗНАЧИМО СА ИЗПЪЛНЕНИ
Член 70
Особени обстоятелства, водещи до класификацията на значимо поднадзорно лице като по-малко значимо
1. Особените обстоятелства, посочени в член 6, параграф 4, втора и пета алинеи от Регламента за ЕНМ (наричани по-долу „особените обстоятелства“), са налице, когато съществуват специфични и фактически обстоятелства, които правят класификацията на поднадзорно лице като значимо неподходяща, като се вземат предвид целите и принципите на Регламента за ЕНМ и по-специално необходимостта от осигуряване на последователното прилагане на високи надзорни стандарти.
2. Терминът „особени обстоятелства“ се тълкува стриктно.
Член 71
Оценка на съществуването на особени обстоятелства
1. Съществуването на особени обстоятелства, които обосновават класификацията на иначе значимо поднадзорно лице като по-малко значимо, се определя за всеки отделен случай и специално за съответното поднадзорно лице или поднадзорна група, а не за категории поднадзорни лица.
2. Прилага се съответно член 40.
3. Прилагат се съответно членове 44-46 и членове 48 и 49. ЕЦБ посочва в решение на ЕЦБ мотивите за своето заключение, че съществуват особени обстоятелства.
Член 72
Преглед
1. С помощта на съответните НКО ЕЦБ извършва преглед поне веднъж годишно дали продължават да съществуват особени обстоятелства по отношение на поднадзорно лице или поднадзорна група, които са класифицирани като по-малко значими поради особени обстоятелства.
2. Съответното поднадзорно лице представя информацията и документите, поискани от ЕЦБ за извършване на прегледа по параграф 1.
3. Ако счита, че вече не съществуват особени обстоятелства, ЕЦБ приема решение на ЕЦБ, чийто адресат е съответното поднадзорно лице, с което се определя, че същото е класифицирано като значимо и че вече не съществуват особени обстоятелства.
4. Прилага се съответно дял 2 на част IV.
ЧАСТ V
ОБЩИ ПРОЦЕДУРИ
ДЯЛ 1
СЪТРУДНИЧЕСТВО ВЪВ ВРЪЗКА СЪС ЗАЯВЛЕНИЕ ЗА ИЗДАВАНЕ НА ЛИЦЕНЗ ЗА ИЗВЪРШВАНЕ НА ДЕЙНОСТ НА КРЕДИТНА ИНСТИТУЦИЯ
Член 73
Уведомяване на ЕЦБ относно заявление за издаване на лиценз за извършване на дейност на кредитна институция
1. НКО, който получи заявление за издаване на лиценз за извършване на дейност на кредитна институция, която ще бъде установена в участваща държава членка, уведомява ЕЦБ за получаването на това заявление в срок до 15 работни дни.
2. НКО уведомява ЕЦБ и относно срока, в който решението по заявлението трябва да бъде прието и съобщено на заявителя съгласно съответното национално право.
3. Ако заявлението е непълно, НКО по собствена инициатива или по искане на ЕЦБ изисква от заявителя да предостави необходимата допълнителна информация. НКО изпраща получената допълнителна информация на ЕЦБ в срок до 15 работни дни след нейното получаване.
Член 74
Оценка на заявленията от НКО
НКО, до който е подадено заявление, оценява дали заявителят отговаря на всички условия за издаване на лиценз, установени в съответното национално право на държавата членка на НКО.
Член 75
Решения на НКО за отхвърляне на заявление
НКО отхвърлят заявленията, които не отговарят на условията за издаване на лиценз, установени в съответното национално право, и изпращат копие на решението си на ЕЦБ.
Член 76
Проекти на решения на НКО за издаване на лиценз за извършване на дейност на кредитна институция
1. След като се увери, че заявлението отговаря на всички условия за издаване на лиценз, установени в съответното национално право, НКО изготвя проект на решение, с което се предлага ЕЦБ да предостави лиценз на заявителя за извършване на дейност на кредитна институция (наричан по-долу „проекта на решение за издаване на лиценз“).
2. НКО осигурява, че проектът на решение за издаване на лиценз е съобщен на ЕЦБ и заявителя най-малко 20 работни дни преди края на максималния срок за оценка, предвиден от съответното национално право.
3. НКО може да предложи включване на препоръки, условия и/или ограничения в проекта на решение за издаване на лиценз в съответствие с националното право и правото на Съюза. В такива случаи НКО е отговорен за оценката на изпълнението на условията и/или ограниченията.
Член 77
Оценка на ЕЦБ на заявления и изслушване на заявители
1. ЕЦБ оценява заявлението въз основа на условията за издаване на лиценз, установени в съответното право на Съюза. Ако прецени, че условията не са изпълнени, ЕЦБ предоставя на заявителя възможността да изрази писмено становище относно фактите и възраженията, свързани с оценката, в съответствие с член 31.
2. Ако счете, че е необходима среща, както и в други обосновани случаи, ЕЦБ може да удължи максималния срок за приемане на решение по заявлението в съответствие с член 14, параграф 3 от Регламента за ЕНМ. Удължаването на срока се съобщава на заявителя в съответствие с член 35 от настоящия регламент.
Член 78
Решения на ЕЦБ по заявления
1. ЕЦБ приема решение въз основа на проект на решение за издаване на лиценз, получен от НКО, в срок до 10 работни дни, освен ако е прието решение за удължаване на максималния срок в съответствие с член 77, параграф 2. ЕЦБ може да потвърди проекта на решение за издаване на лиценз, като по този начин даде съгласие за издаването на лиценз, или да възрази срещу проекта на решение за издаване на лиценз.
2. ЕЦБ основава решението си на оценката си на заявлението, на проекта на решение за издаване на лиценз и на становището, представено от заявителя съгласно член 77.
3. В случай че ЕЦБ не приеме решение в срока, посочен в параграф 1, проектът на решение за издаване на лиценз, подготвен от НКО, се счита за приет.
4. ЕЦБ приема решение за издаване на лиценз, ако заявителят отговаря на всички условия за издаване на лиценз съгласно съответното право на Съюза и съответното национално право на държавата членка, в която е установен заявителят.
5. Решението за издаване на лиценз обхваща дейността на заявителя като кредитна институция, както е уредена в съответното национално право, без да се засягат допълнителните изисквания за издаване на лиценз съгласно съответното национално право за дейности, различни от дейността по публично привличане на влогове или други възстановими средства и предоставяне на кредити за своя собствена сметка.
Член 79
Процедура за прекратяването на действието на лиценза
Действието на лиценза се прекратява в случаите, посочени в член 18, буква а) от Директива 2013/36/ЕС, когато съответното национално право предвижда това. НКО уведомяват ЕЦБ за отделните случаи на прекратяване на действието на лиценз. В тези случаи ЕЦБ оповестява прекратяването на действието на лиценза в съответствие с приложимото национално право, след като информира съответния НКО и заинтересованото поднадзорно лице.
ДЯЛ 2
СЪТРУДНИЧЕСТВО ВЪВ ВРЪЗКА С ОТНЕМАНЕ НА ЛИЦЕНЗ
Член 80
Предложение на НКО за отнемане на лиценз
1. Ако счита, че лиценз на кредитна институция следва да бъде отнет изцяло или отчасти съгласно съответното право на Съюза или съответното национално право, включително отнемане по искане на кредитната институция, съответният НКО представя на ЕЦБ проект на решение, с което предлага отнемането на лиценза (наричан по-долу „проекта на решение за отнемане“), заедно с всички свързани придружителни документи.
2. НКО координира своите действия с националния орган, компетентен за преструктуриране на кредитни институции (наричан по-долу „националния орган за преструктуриране“), във връзка с всеки проект на решение за отнемане, който е относим към националния орган за преструктуриране.
Член 81
Оценка на ЕЦБ на проекта на решение за отнемане
1. ЕЦБ оценява своевременно проекта на решение за отнемане. По-специално, ЕЦБ взема предвид причините за неотложност, изложени от НКО.
2. Прилага се правото на изслушване, уредено в член 31.
Член 82
Оценка по собствена инициатива на ЕЦБ и консултация с НКО
1. Ако узнае обстоятелства, които могат да дадат основания за отнемането на лиценз, ЕЦБ оценява по собствена инициатива дали лицензът следва да бъде отнет съгласно съответното право на Съюза.
2. ЕЦБ може да се консултира със съответните НКО по всяко време. Ако възнамерява да отнеме лиценз, ЕЦБ се консултира с НКО на държавата членка, в която е установена кредитната институция, най-малко 25 работни дни преди датата, на която планира да приеме своето решение. В надлежно обосновани неотложни случаи срокът за консултацията може да бъде намален на пет работни дни.
3. Ако възнамерява да отнеме лиценз, ЕЦБ уведомява съответните НКО относно становищата, представени от кредитната институция. Прилага се правото на изслушване на кредитната институция, уредено в член 31.
4. ЕЦБ координира действията си с националния орган за преструктуриране във връзка с предложение за отнемане на лиценз в съответствие с член 14, параграф 5 от Регламента за ЕНМ. ЕЦБ уведомява НКО, незабавно след като се свърже с националния орган за преструктуриране.
Член 83
Решение на ЕЦБ за отнемането на лиценз
1. ЕЦБ приема решение за отнемане на лиценз своевременно. При това ЕЦБ може да приеме или да отхвърли съответния проект на решение за отнемане.
2. В процеса на приемане на своето решение ЕЦБ взема предвид всяко от следните: а) оценката си на обстоятелствата, обосноваващи отнемането; б) когато е приложимо, проекта на решение за отнемане на НКО; в) консултацията със съответния НКО и, когато НКО не е националният орган за преструктуриране, с националния орган за преструктуриране (наричани заедно с НКО „националните органи“); г) становищата, представени от кредитната институция по член 81, параграф 2 и член 82, параграф 3.
3. ЕЦБ също така взема решение в случаите, описани в член 84, ако съответният национален орган за преструктуриране не възразява срещу отнемането на лиценза или ако ЕЦБ определи, че националните органи не са предприели подходящи действия, необходими за запазване на финансовата стабилност.
Член 84
Процедура в случай на евентуални мерки за преструктуриране, които националните органи следва да предприемат
1. Ако националният орган за преструктуриране представи своето възражение срещу намерението на ЕЦБ да отнеме лиценз, ЕЦБ и националният орган за преструктуриране постигат съгласие относно срока, в който ЕЦБ няма да пристъпва към отнемане на лиценза. ЕЦБ уведомява НКО, незабавно след като се свърже с националния орган за преструктуриране с оглед постигането на това съгласие.
2. След изтичането на договорения срок ЕЦБ преценява дали възнамерява да пристъпи към отнемане на лиценза или да удължи договорения срок в съответствие с член 14, параграф 6 от Регламента за ЕНМ, като взема предвид постигнатия напредък. ЕЦБ се консултира със съответния НКО и с националния орган за преструктуриране, ако последният е различен от НКО. НКО уведомява ЕЦБ за мерките, предприети от тези органи, и за оценката му на последиците от отнемането.
3. Ако националният орган за преструктуриране не възразява срещу отнемането на лиценза или ако ЕЦБ определи, че националните органи не са предприели подходящи действия, необходими за запазване на финансовата стабилност, се прилага член 83.
ДЯЛ 3
СЪТРУДНИЧЕСТВО ВЪВ ВРЪЗКА С ПРИДОБИВАНЕ НА КВАЛИФИЦИРАНИ ДЯЛОВИ УЧАСТИЯ
Член 85
Уведомления до НКО за придобиване на квалифицирани дялови участия
1. НКО, който получи уведомление за намерение за придобиване на квалифицирано дялово участие в кредитна институция, установена в тази участваща държава членка, уведомява ЕЦБ за уведомлението не по-късно от пет работни дни след потвърждението за получаването му в съответствие с член 22, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС.
2. НКО уведомява ЕЦБ, ако трябва да спре срока за оценка поради искане за допълнителна информация. НКО изпраща тази допълнителна информация на ЕЦБ в срок до 5 работни дни след получаването ѝ от НКО.
3. НКО уведомява ЕЦБ и за датата, до която решението за противопоставяне или непротивопоставяне на придобиването на квалифицирано дялово участие трябва да бъде съобщено на заявителя съгласно съответното национално право.
Член 86
Оценка на евентуални придобивания
1. НКО, който е уведомен за намерение за придобиване на квалифицирано дялово участие в кредитна институция, оценява дали евентуалното придобиване отговаря на всички условия, установени в съответното право на Съюза и съответното национално право. След тази оценка НКО изготвя проект на решение за ЕЦБ за противопоставяне или непротивопоставяне на придобиването.
2. НКО представя на ЕЦБ проекта на решение за противопоставяне или непротивопоставяне на придобиването най-малко 15 работни дни преди изтичането на срока за оценка, определен от съответното право на Съюза.
Член 87
Решение на ЕЦБ относно придобиване
ЕЦБ решава дали да се противопостави или не на придобиването въз основа на оценката си на планираното придобиване и проекта на решение на НКО. Прилага се правото на изслушване, уредено в член 31.
ДЯЛ 4
УВЕДОМЯВАНЕ ЗА РЕШЕНИЯ ОТНОСНО ОБЩИ ПРОЦЕДУРИ
Член 88
Процедура за уведомяване за решения
1. ЕЦБ уведомява своевременно страните за следните решения в съответствие с член 35:
а)
решение на ЕЦБ за отнемане на лиценз на кредитна институция;
б)
решение на ЕЦБ относно придобиване на квалифицирано дялово участие в кредитна институция.
2. ЕЦБ уведомява своевременно съответния НКО за следните решения:
а)
решение на ЕЦБ относно заявление за издаване на лиценз на кредитна институция;
б)
решение на ЕЦБ за отнемане на лиценз на кредитна институция;
в)
решение на ЕЦБ относно придобиване на квалифицирано дялово участие в кредитна институция.
3. НКО уведомява заявителя на лиценз за следните решения:
а)
проект на решение за издаване на лиценз;
б)
решение на НКО за отхвърляне на заявление за издаване на лиценз, когато заявителят не отговаря на условията за издаване на лиценз, установени в съответното национално право;
в)
решение на ЕЦБ за възражение срещу проекта на решение за издаване на лиценз, посочен в буква а);
г)
решение на ЕЦБ за издаване на лиценз.
4. НКО уведомява съответния национален орган за преструктуриране относно решението на ЕЦБ за отнемане на лиценз на кредитна институция.
5. ЕЦБ уведомява Европейския банков орган (ЕБО) за всяко решение на ЕЦБ за издаване или отнемане на лиценз на кредитна институция, както и за всяко прекратяване на действието на лиценз. Заедно с това ЕЦБ посочва мотивите на решенията за отнемане на лиценз или за прекратяване на действието на лиценз.
ЧАСТ VI
ПРОЦЕДУРИ ЗА НАДЗОР НАД ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
ДЯЛ 1
НАДЗОР НАД ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА И ПОДПОМАГАНЕ ОТ НКО
Член 89
Надзор над значими поднадзорни лица
ЕЦБ извършва пряк надзор над значими поднадзорни лица в съответствие с процедурите, посочени в част II, по-специално по отношение на задачите и съставянето на съвместни надзорни екипи.
Член 90
Роля на НКО при подпомагане на ЕЦБ
1. НКО подпомага ЕЦБ при изпълнението на задачите ѝ при условията, предвидени в Регламента за ЕНМ и настоящия регламент, и по-специално извършва следните дейности:
а)
представя проекти на решения на ЕЦБ по отношение на значими поднадзорни лица, установени в неговата участваща държава членка, в съответствие с член 91;
б)
подпомага ЕЦБ при изготвяне и прилагане на актове, свързани с изпълнението на задачите, възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ, включително подпомагане при дейности по проверка и текуща оценка на състоянието на определено значимо поднадзорно лице;
в)
подпомага ЕЦБ при привеждане в изпълнение на решенията ѝ, като използва при необходимост правомощията, посочени в член 9, параграф 1, трета алинея и член 11, параграф 2 от Регламента за ЕНМ.
2. При подпомагане на ЕЦБ НКО следва указанията на ЕЦБ по отношение на значимите поднадзорни лица.
Член 91
Проекти на решения, изготвяни от НКО за разглеждане от ЕЦБ
1. В съответствие с член 6, параграф 3 и член 6, параграф 7, буква б) от Регламента за ЕНМ ЕЦБ може да поиска от НКО да изготви проект на решение по отношение на упражняването на задачите, посочени в член 4 от Регламента за ЕНМ, за разглеждане от ЕЦБ.
В искането се посочва срокът за изпращане на проекта на решение на ЕЦБ.
2. НКО може също и по собствена инициатива да представи на ЕЦБ проект на решение по отношение на значимо поднадзорно лице за разглеждане от ЕЦБ чрез съвместния надзорен екип.
Член 92
Обмен на информация
ЕЦБ и НКО своевременно обменят информация относно значими поднадзорни лица, когато съществуват сериозни признаци, че не може да се разчита, че тези значими поднадзорни лица ще продължат да изпълняват задълженията си към кредиторите и по-специално, че не могат вече да осигуряват достатъчна степен на сигурност за активите, поверени им от вложителите, или че съществуват сериозни признаци за обстоятелства, които могат да доведат до констатацията, че съответната кредитна институция е неспособна да изплати депозитите съгласно посоченото в член 1, параграф 3, точка i) от Директива 94/19/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (15). ЕЦБ и НКО извършват това преди решение относно такава констатация.
ДЯЛ 2
СЪОТВЕТСТВИЕ С ИЗИСКВАНИЯТА ЗА НАДЕЖДНОСТ И ПРИГОДНОСТ НА ЛИЦАТА, ОТГОВАРЯЩИ ЗА УПРАВЛЕНИЕТО НА КРЕДИТНИ ИНСТИТУЦИИ
Член 93
Оценка на пригодността на членовете на ръководните органи на значими поднадзорни лица
1. За да се гарантира, че институциите разполагат с надеждна управленска организация, и без да се засяга съответното право на Съюза, съответното национално право и част V, значимото поднадзорно лице уведомява съответния НКО за всяка промяна на членовете на ръководните му органи и техните управленски и надзорни функции (наричани по-долу „ръководителите“) по смисъла на член 3, параграф 1, точка 7 и член 3, параграф 2 от Директива 2013/36/ЕС, включително подновяването на мандата на ръководителите. Съответният НКО уведомява ЕЦБ за всяка промяна своевременно, като я информира за срока, в който трябва да се приеме и съобщи решение съгласно съответното национално право.
2. За да оцени пригодността на ръководителите на значимите поднадзорни лица, ЕЦБ разполага с надзорните правомощия, които имат компетентните органи съгласно съответното право на Съюза и съответното национално право.
Член 94
Текущ преглед на пригодността на ръководителите
1. Значимото поднадзорно лице уведомява своевременно съответния НКО за всички нови факти, които могат да засегнат първоначалната оценка на пригодността или други обстоятелства, които биха могли да повлияят на пригодността на ръководител, веднага щом поднадзорното лице или съответният ръководител узнае за тези факти или обстоятелства. Съответният НКО уведомява своевременно ЕЦБ за тези нови факти или обстоятелства.
2. ЕЦБ може да инициира ново оценяване въз основа на новите факти или обстоятелства, посочени в параграф 1, или ако ЕЦБ узнае за нови факти, които могат да засегнат първоначалната оценка на съответния ръководител, или за други обстоятелства, които биха могли да повлияят на пригодността на ръководител. ЕЦБ взема решение относно подходящото действие съгласно съответното право на Съюза и съответното национално право и уведомява своевременно съответния НКО за това действие.
ДЯЛ 3
ДРУГИ ПРОЦЕДУРИ, ПРИЛАГАНИ ОТ ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
Член 95
Искания, уведомления или заявления от значими поднадзорни лица
1. Без да се засягат специалните процедури, уредени подробно в част V, и текущото му взаимодействие с неговия НКО, значимото поднадзорно лице отправя до ЕЦБ всичките си искания, уведомления или заявления, които се отнасят се до изпълнението на задачите, възложени на ЕЦБ.
2. ЕЦБ предоставя на разположение на съответния НКО тези искания, уведомления или заявления и може да поиска от НКО да изготви проект на решение в съответствие с член 91.
3. В случай на съществени изменения в сравнение с лиценза, предоставен по първоначалното искане, уведомление или заявление, значимото поднадзорно лице отправя ново искане, уведомление или заявление до ЕЦБ в съответствие с процедурата, посочена в параграф 1.
ЧАСТ VII
ПРОЦЕДУРИ ЗА НАДЗОР НАД ПО-МАЛКО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
ДЯЛ 1
УВЕДОМЯВАНЕ НА ЕЦБ ОТ НКО ОТНОСНО СЪЩЕСТВЕНИ НАДЗОРНИ ПРОЦЕДУРИ НА НКО И ПРОЕКТИ НА СЪЩЕСТВЕНИ НАДЗОРНИ РЕШЕНИЯ
Член 96
Влошаване на финансовото състояние на по-малко значимо поднадзорно лице
Без да се засяга прилагането на член 62, НКО уведомява ЕЦБ, в случай че състоянието на по-малко значимо поднадзорно лице се влошава бързо и значително, особено ако това влошаване би могло да доведе до искане за пряка или непряка финансова помощ от ЕМС.
Член 97
Уведомяване на ЕЦБ от НКО относно съществени надзорни процедури на НКО
1. За да се даде възможност на ЕЦБ да упражнява надзор над функционирането на системата съгласно установеното в член 6, параграф 5, буква в) от Регламента за ЕНМ, НКО предоставя на ЕЦБ информацията, отнасяща се до съществени надзорни процедури на НКО, засягащи по-малко значими поднадзорни лица. ЕЦБ определя общи критерии, по-специално като взема предвид състоянието по отношение на риска и потенциалното влияние върху националната финансова система на съответното по-малко значимо поднадзорно лице, за определянето на това каква информация за кои по-малко значими поднадзорни лица се съобщава. Информацията се предоставя от НКО предварително или в надлежно обосновани неотложни случаи - едновременно с откриване на процедурата.
2. Съществените надзорни процедури на НКО, посочени в параграф 1, обхващат:
а)
отстраняването на членове на управителните съвети на по-малко значимите поднадзорни лица и назначаването на квестори, които да поемат ръководството на по-малко значимите поднадзорни лица; и
б)
процедурите, които имат значително влияние върху по-малко значимото поднадзорно лице.
3. В допълнение на изискванията за информация, установени от ЕЦБ в съответствие с настоящия член, ЕЦБ може по всяко време да поиска от НКО информация относно изпълнението на задачите, които те осъществяват по отношение на по-малко значими поднадзорни лица.
4. В допълнение на изискванията за информация, установени от ЕЦБ в съответствие с настоящия член, НКО уведомяват по собствена инициатива ЕЦБ за всяка друга надзорна процедура на НКО, която:
а)
те считат за съществена; или
б)
която може да засегне отрицателно репутацията на ЕНМ.
5. Ако ЕЦБ поиска от НКО да подложи на допълнителна оценка конкретни аспекти на съществена надзорна процедура на НКО, в искането се посочва за кои аспекти се отнася. ЕЦБ и НКО осигуряват съответно, че другата страна разполага с достатъчно време, за да даде възможност процедурата и ЕНМ като цяло да функционират ефективно.
Член 98
Уведомяване на ЕЦБ от НКО относно проекти на съществени надзорни решения
1. За да се даде възможност на ЕЦБ да упражнява надзор над функционирането на системата съгласно установеното в член 6, параграф 5, буква в) от Регламента за ЕНМ, НКО изпраща на ЕЦБ проекти на надзорни решения, които отговарят на критериите, установени в параграфи 2 и 3, когато проектът на решение засяга по-малко значимите поднадзорни лица, за които ЕЦБ счита, че въз основа на общите критерии, определени от ЕЦБ във връзка с тяхното състояние по отношение на риска и потенциалното влияние върху националната финансова система, информацията трябва да ѝ бъде съобщена.
2. При спазване на параграф 1 проектите на надзорни решения се изпращат на ЕЦБ, преди да бъдат адресирани до по-малко значими поднадзорни лица, ако тези решения:
а)
се отнасят до отстраняването на членове на управителните съвети на по-малко значимите поднадзорни лица и назначаването на квестори; или
б)
имат значително влияние върху по-малко значимото поднадзорно лице.
3. В допълнение на изискванията за информация, установени в параграфи 1 и 2, НКО предават на ЕЦБ всички други проекти на надзорни решения:
а)
по които се иска становище на ЕЦБ; или
б)
които могат да засегнат отрицателно репутацията на ЕНМ.
4. НКО изпращат на ЕЦБ проекти на решения, които отговарят на критериите, установени в параграфи 1, 2 и 3, и които поради това се считат за проекти на съществени надзорни решения, най-малко 10 дни преди планираната дата на приемане на решението. ЕЦБ изразява становище по проекта на решението в разумен срок преди планираното приемане на решението. В неотложни случаи съответният НКО определя разумен срок за изпращането на ЕЦБ на проект на решение, което отговаря на критериите, установени в параграфи 1, 2 и 3.
ДЯЛ 2
ПОСЛЕДВАЩО ДОКЛАДВАНЕ ОТ НКО НА ЕЦБ ПО ОТНОШЕНИЕ НА ПО-МАЛКО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
Член 99
Общо задължение на НКО да докладват на ЕЦБ
1. За да се даде възможност на ЕЦБ да упражнява надзор над функционирането на ЕНМ съгласно член 6, параграф 5, буква в) от Регламента за ЕНМ и без да се засяга глава 1, ЕЦБ може да изиска от НКО да докладват редовно на ЕЦБ относно мерките, които са предприели, и относно изпълнението на задачите, които трябва да осъществяват в съответствие с член 6, параграф 6 от Регламента за ЕНМ. ЕЦБ уведомява НКО ежегодно относно категориите по-малко значими поднадзорни лица и естеството на изискуемата информация.
2. Изискванията, установени в съответствие с параграф 1, не засягат правото на ЕЦБ да използва посочените в членове 10-13 от Регламента за ЕНМ правомощия по отношение на по-малко значими поднадзорни лица.
Член 100
Периодичност и обхват на отчетите, представяни от НКО на ЕЦБ
НКО представят на ЕЦБ годишен доклад относно по-малко значими поднадзорни лица, по-малко значими поднадзорни групи или категории по-малко значими поднадзорни лица в съответствие с изискванията на ЕЦБ.
ЧАСТ VIII
СЪТРУДНИЧЕСТВО МЕЖДУ ЕЦБ, НКО И ОНРО ВЪВ ВРЪЗКА С МАКРОПРУДЕНЦИАЛНИ ЗАДАЧИ И ИНСТРУМЕНТИ
ДЯЛ 1
ОПРЕДЕЛЕНИЕ НА МАКРОПРУДЕНЦИАЛНИ ИНСТРУМЕНТИ
Член 101
Общи разпоредби
1. За целите на настоящата част макропруденциални инструменти са следните инструменти:
а)
капиталовите буфери по смисъла на членове 130-142 от Директива 2013/36/ЕС;
б)
мерките за лицензирани на национално равнище кредитни институции или подгрупа от такива кредитни институции съгласно член 458 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
други мерки, които се приемат от ОНРО или НКО и които имат за цел справяне със системни или макропруденциални рискове, уредени в и при спазване на процедурите, установени в Регламент (ЕС) № 575/2013 и Директива 2013/36/ЕС, в случаите, които са изрично посочени в приложимото право на Съюза.
2. Макропруденциалните процедури, посочени в член 5, параграфи 1 и 2 от Регламента за ЕНМ, не съставляват надзорни процедури на ЕЦБ или НКО по смисъла на настоящия регламент, без да се засяга член 22 от Регламента за ЕНМ по отношение на решенията, чийто адресати са отделни поднадзорни лица.
Член 102
Прилагане на макропруденциални инструменти от ЕЦБ
ЕЦБ прилага посочените в член 101 макропруденциални инструменти в съответствие с настоящия регламент, както и с член 5, параграф 2 и член 9, параграф 2 от Регламента за ЕНМ, а в случай че макропруденциалните инструменти са уредени в директива - при спазване на условията за транспониране на тази директива в националното право. Ако ОНРО не определи ниво на буфера, това не възпрепятства ЕЦБ да определи изискване за буфер в съответствие с настоящия регламент и член 5, параграф 2 от Регламента за ЕНМ.
ДЯЛ 2
ПРОЦЕДУРНИ РАЗПОРЕДБИ ЗА ИЗПОЛЗВАНЕ НА МАКРОПРУДЕНЦИАЛНИ ИНСТРУМЕНТИ
Член 103
Списък на НКО и ОНРО, отговорни за макропруденциални инструменти
ЕЦБ събира от НКО и ОНРО на участващите държави членки информация относно това кои са органите, определени за съответните макропруденциални инструменти, посочени в член 101, и макропруденциалните инструменти, които могат да използват тези органи.
Член 104
Обмен на информация и сътрудничество във връзка с използването на макропруденциални инструменти от НКО или ОНРО
1. Съгласно член 5, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, когато възнамерява да приложи такива инструменти, съответният НКО или ОНРО уведомява ЕЦБ за намерението си десет работни дни, преди да бъде взето подобно решение. Независимо от това, ако възнамерява да използва макропруденциален инструмент, НКО или ОНРО уведомява ЕЦБ колкото е възможно по-рано за идентифицирания от него макропруденциален или системен риск за финансовата система и когато е възможно - за подробностите за планирания инструмент. Тази информация включва, доколкото е възможно, спецификите на планираната мярка, включително планираната дата на прилагане.
2. Уведомлението за намерението се предоставя от НКО или ОНРО на ЕЦБ.
3. Ако възрази на планираната мярка на НКО или ОНРО, ЕЦБ представя мотивите си за това в срок до пет работни дни след датата на получаване на уведомлението за намерението. Възражението е писмено и съдържа мотивите за възражението. НКО или ОНРО разглежда обстойно мотивите на ЕЦБ, преди да пристъпи към вземане на съответното решение.
Член 105
Обмен на информация и сътрудничество във връзка с използването на макропруденциални инструменти от ЕЦБ
1. В съответствие с член 5, параграф 2 от Регламента за ЕНМ, когато ЕЦБ възнамерява по собствена инициатива или въз основа на предложение на НКО или ОНРО да приложи по-високи изисквания за капиталови буфери или по-строги мерки, целящи справяне със системни или макропруденциални рискове, ЕЦБ си сътрудничи тясно с ОНРО в съответните държави членки и по-специално съобщава намерението си на ОНРО или НКО 10 работни дни преди приемането на такова решение. Независимо от това, ако възнамерява да приложи по-високи изисквания за капиталови буфери или по-строги мерки, целящи справяне със системни или макропруденциални рискове на равнището на кредитни институции при условията на процедурите, посочени в Регламент (ЕС) № 575/2013 и Директива 2013/36/ЕС, в случаите, които са изрично упоменати в правото на Съюза, ЕЦБ уведомява съответния НКО или ОНРО колкото е възможно по-рано за идентифицирания от ЕЦБ макропруденциален или системен риск за финансовата система и когато е възможно - за подробностите за планирания инструмент. Тази информация включва във възможно най-голяма степен спецификите на планираната мярка, включително планираната дата на прилагане.
2. Ако някой от съответните НКО или ОНРО възрази на планираната мярка на ЕЦБ, той представя своите мотиви пред ЕЦБ в срок до пет работни дни след датата на получаване на уведомлението на ЕЦБ за намерението. Възражението е писмено и съдържа мотивите за възражението. ЕЦБ разглежда обстойно мотивите, преди да пристъпи към вземане на съответното решение.
ЧАСТ IX
ПРОЦЕДУРИ ЗА ТЯСНО СЪТРУДНИЧЕСТВО
ДЯЛ 1
ОБЩИ ПРИНЦИПИ И РАЗПОРЕДБИ
Член 106
Процедура за установяването на тясно сътрудничество
ЕЦБ оценява искания от държави членки извън еврозоната за установяването на тясно сътрудничество в съответствие с процедурата, уредена в Решение ЕЦБ/2014/5 (16).
Член 107
Принципи, които се прилагат, когато е установено тясно сътрудничество
1. От датата, на която се прилага решение на ЕЦБ по член 7, параграф 2 от Регламента за ЕНМ за установяване на тясно сътрудничество между ЕЦБ и НКО от държава членка извън еврозоната, и до прекратяването или спирането на това тясно сътрудничество ЕЦБ изпълнява задачите, посочени в член 4, параграфи 1 и 2 и член 5 от Регламента за ЕНМ, по отношение на поднадзорни лица и групи, установени в съответната участваща държава членка в тясно сътрудничество, в съответствие с член 6 от Регламента за ЕНМ.
2. Ако е установено тясно сътрудничество съгласно член 7, параграф 2 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ и НКО в тясно сътрудничество се намират по отношение на значими поднадзорни лица и групи и по-малко значими поднадзорни лица и групи, установени в участващата държава членка в тясно сътрудничество, в сходно положение със значими поднадзорни лица и групи и по-малко значими поднадзорни лица и групи, установени в държава членка от еврозоната, като се взема предвид това, че ЕЦБ няма пряко приложими правомощия над значими поднадзорни лица и групи и по-малко значими поднадзорни лица и групи, установени в участващата държава членка в тясно сътрудничество.
3. В съответствие с член 6 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ може да издава на НКО в тясно сътрудничество указания по отношение на значими поднадзорни лица и групи и само общи указания по отношение на по-малко значими поднадзорни лица и групи.
4. Тясното сътрудничество се преустановява на датата, на която е отменена дерогацията по член 139 от ДФЕС по отношение на участваща държава членка в тясно сътрудничество в съответствие с член 140, параграф 2 от ДФЕС, като разпоредбите на настоящата част престават да прилагат.
Член 108
Правни инструменти, отнасящи се до надзора във връзка с тясното сътрудничество
1. По отношение на задачите, посочени в член 4, параграфи 1 и 2 и член 5 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ може да дава указания, да отправя искания или да издава насоки.
2. Ако счита, че във връзка със задачите, посочени в член 4, параграфи 1 и 2 от Регламента за ЕНМ, следва да бъде приета определена мярка от НКО в тясно сътрудничество по отношение на поднадзорно лице или група, ЕЦБ отправя до този НКО:
а)
по отношение на значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група - общо или конкретно указание, искане или насоки, изискващи издаване на надзорно решение по отношение на това значимо поднадзорно лице или тази значима поднадзорна група в участващата държава членка в тясно сътрудничество; или
б)
по отношение на по-малко значимо поднадзорно лице или по-малко значима поднадзорна група - общо указание или насоки.
3. Ако счита, че във връзка със задачите, посочени в член 5 от Регламента за ЕНМ, следва да бъде приета определена мярка от НКО или ОНРО в тясно сътрудничество, ЕЦБ може да отправи до този НКО или ОНРО общо или конкретно указание, искане или насоки, изискващи прилагането на по-високи изисквания за капиталови буфери или на по-строги мерки, целящи справяне със системни или макропруденциални рискове.
4. ЕЦБ посочва в указанието, искането или насоките съответен срок за приемане на мярката от НКО в тясно сътрудничество, който е най-малко 48 часа, освен ако е необходимо по-ранно приемане за предотвратяване на непоправими вреди. При определяне на срока ЕЦБ взема предвид административното и процесуалното право, което трябва да спазва съответният НКО в тясно сътрудничество.
5. НКО в тясно сътрудничество предприема всички необходими мерки за изпълнение на указанията, исканията или насоките на ЕЦБ и уведомява своевременно ЕЦБ за предприетите от него мерки.
ДЯЛ 2
ТЯСНО СЪТРУДНИЧЕСТВО ПО ОТНОШЕНИЕ НА ЧАСТИ III, IV, V, VIII, X И XI
Член 109
Езиков режим при режима на тясно сътрудничество
Правилата, посочени в член 23, се прилагат mutatis mutandis по отношение на НКО в тясно сътрудничество.
Член 110
Оценка на значимостта на кредитни институции при режима на тясно сътрудничество
1. Разпоредбите на част IV относно определянето на статута на поднадзорни лица или поднадзорни групи като значими или по-малко значими се прилагат mutatis mutandis по отношение на поднадзорни лица и поднадзорни групи в участващи държави членки в тясно сътрудничество в съответствие с разпоредбите на настоящия член.
2. НКО в тясно сътрудничество гарантира, че уредените в част IV процедури могат да се прилагат по отношение на поднадзорни лица и поднадзорни групи, установени в неговата държава членка.
3. При обстоятелства, при които част IV предвижда, че адресат на решение на ЕЦБ е поднадзорно лице или поднадзорна група, вместо да адресира решение до поднадзорното лице или поднадзорната група, ЕЦБ издава указния до НКО в тясно сътрудничество, а НКО адресира решение до поднадзорното лице или поднадзорната група в съответствие с тези указния.
Член 111
Общи процедури при режима на тясно сътрудничество
1. Разпоредбите на част V относно общите процедури се прилагат mutatis mutandis по отношение на поднадзорни лица и поднадзорни групи в участващите държави членки в тясно сътрудничество при спазване на разпоредбите на настоящия член.
2. НКО в тясно сътрудничество гарантира, че уредените в част V процедури могат да се прилагат по отношение на поднадзорни лица, установени в неговата държава членка. По-специално, НКО в тясно сътрудничество гарантира, че ЕЦБ получава информацията и документацията, които са необходими за изпълнение на задачите, които са ѝ възложени от Регламента за ЕНМ.
3. При обстоятелства, при които част V предвижда, че адресат на решение на ЕЦБ е поднадзорно лице или поднадзорна група, вместо да адресира решение до поднадзорното лице или поднадзорната група, ЕЦБ издава указния до НКО в тясно сътрудничество, а НКО адресира решение до поднадзорното лице или поднадзорната група в съответствие с тези указния.
4. При обстоятелства, при които част V предвижда съответният НКО да изготви проект на решение, НКО в тясно сътрудничество представя проект на решение на ЕЦБ и иска указания.
Член 112
Макропруденциални инструменти при режима на тясно сътрудничество
Разпоредбите на част VIII относно сътрудничеството между ЕЦБ, НКО и ОНРО по отношение на макропруденциалните задачи и инструменти се прилагат mutatis mutandis по отношение на поднадзорни лица и поднадзорни групи в участващи държави членки в тясно сътрудничество.
Член 113
Административни санкции при режима на тясно сътрудничество
1. Разпоредбите на част X относно административните санкции се прилагат mutatis mutandis по отношение на поднадзорни лица и поднадзорни групи в участващи държави членки в тясно сътрудничество.
2. При обстоятелства, при които член 18 от Регламента за ЕНМ във връзка с част X от настоящия регламент предвижда, че адресат на решение на ЕЦБ е поднадзорно лице или поднадзорна група, вместо да адресира решение до поднадзорното лице или поднадзорната група, ЕЦБ издава указния до НКО в тясно сътрудничество, а НКО адресира решение до поднадзорното лице или поднадзорната група в съответствие с тези указния.
3. В случаи, когато член 18 от Регламента за ЕНМ или част X от настоящия регламент предвиждат съответният НКО да адресира решение до значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група, НКО в тясно сътрудничество инициира производство с оглед предприемане на действие, за да се гарантира, че подходящите административни санкции се налагат само по указания на ЕЦБ. НКО в тясно сътрудничество уведомява ЕЦБ когато е прието решение.
Член 114
Правомощия за провеждане на разследвания по членове 10-13 от Регламента за ЕНМ при режима на тясно сътрудничество
1. Разпоредбите на част XI, които се отнасят до сътрудничеството във връзка с членове 10-13 от Регламента за ЕНМ, се прилагат mutatis mutandis по отношение на поднадзорни лица и поднадзорни групи в участващи държави членки в тясно сътрудничество.
2. НКО в тясно сътрудничество упражнява правомощията за провеждане на разследвания по членове 10-13 от Регламента за ЕНМ в съответствие с указанията на ЕЦБ.
3. НКО в тясно сътрудничество предоставя на ЕЦБ констатациите в резултат на упражняването на правомощията за провеждане на разследвания по членове 10-13 от Регламента за ЕНМ.
4. НКО в тясно сътрудничество гарантира, че определените служители на ЕЦБ могат да участват като наблюдатели в разследванията по членове 10-13 от Регламента за ЕНМ.
ДЯЛ 3
ТЯСНО СЪТРУДНИЧЕСТВО ПО ОТНОШЕНИЕ НА ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА
Член 115
Надзор над значими поднадзорни лица в участваща държава членка в тясно сътрудничество
1. Части II и VI се прилагат mutatis mutandis по отношение на значими поднадзорни лица и значими поднадзорни групи, установени в участваща държава членка в тясно сътрудничество, в съответствие с разпоредбите на настоящия член.
2. НКО в тясно сътрудничество гарантира, че ЕЦБ получава цялата информация и доклади от и по отношение на значими поднадзорни лица и значими поднадзорни групи, които самият НКО в тясно сътрудничество получава и които са необходими за изпълнение на задачите, възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ.
3. За надзора над всяко значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група, установени в участваща държава членка в тясно сътрудничество, се създава съвместен надзорен екип. Членовете на съвместния надзорен екип се назначават в съответствие с член 4. НКО в тясно сътрудничество назначава подкоординатора от НКО, който да действа пряко по отношение на значимото поднадзорно лице или значимата поднадзорна група в съответствие с указанията на координатора на СНЕ.
4. НКО в тясно сътрудничество гарантира, че определените служители на ЕЦБ са поканени да участват в проверките на място, извършвани по отношение на значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група. ЕЦБ може да определя броя на служителите на ЕЦБ, които ще участват като наблюдатели.
5. В случаите на надзор на консолидирана основа и колегии от надзорни органи, при наличие на обстоятелства, при които предприятие майка е установено в държава членка от еврозоната или в участваща държава членка извън еврозоната, ЕЦБ като компетентен орган е консолидиращ надзорен орган и председател на колегията от надзорни органи. ЕЦБ приканва съответния НКО в тясно сътрудничество да назначи служител на НКО като наблюдател. ЕЦБ може да действа, като дава указания на съответния НКО в тясно сътрудничество.
Член 116
Решения по отношение на значими поднадзорни лица и значими поднадзорни групи
1. Без да се засягат правомощията на НКО във връзка със задачи, които не са възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ, НКО в тясно сътрудничество приема решения по отношение на значими поднадзорни лица и значими поднадзорни групи в своята държава членка само по указания на ЕЦБ. НКО в тясно сътрудничество може също така да иска указания от ЕЦБ.
2. НКО в тясно сътрудничество незабавно предоставя на разположение на ЕЦБ всяко решение по отношение на значимо поднадзорно лице или значима поднадзорна група.
3. НКО в тясно сътрудничество уведомява ЕЦБ относно: а) решения, които приема съгласно своите правомощия по отношение на задачи, които не са възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ; и б) решения, които приема съгласно указанията на ЕЦБ в съответствие с предвиденото в настоящата част.
ДЯЛ 4
ТЯСНО СЪТРУДНИЧЕСТВО ПО ОТНОШЕНИЕ НА ПО-МАЛКО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА И ПО-МАЛКО ЗНАЧИМИ ПОДНАДЗОРНИ ГРУПИ
Член 117
Надзор над по-малко значими поднадзорни лица и по-малко значими поднадзорни групи
1. Част VII се прилага mutatis mutandis по отношение на по-малко значими поднадзорни лица и по-малко значими поднадзорни групи в участващи държави членки в тясно сътрудничество в съответствие със следните разпоредби.
2. С цел осигуряване последователност на резултатите от надзора в рамките на ЕНМ, ЕЦБ може да издава общи указания и насоки и да отправя искания до НКО в тясно сътрудничество, с които го задължава да приеме надзорно решение по отношение на по-малко значими поднадзорни лица или по-малко значими поднадзорни групи, установени в участващата държава членка в тясно сътрудничество. Тези общи указания, насоки или искания могат да се отнасят до групи или категории кредитни институции.
3. ЕЦБ може също така да отправи до НКО в тясно сътрудничество искане за допълнителна оценка на аспекти на съществена надзорна процедура на НКО съгласно предвиденото в член 6, параграф 7, буква в), точка ii) от Регламента за ЕНМ.
ДЯЛ 5
ПРОЦЕДУРА В СЛУЧАЙ НА НЕСЪГЛАСИЕ НА УЧАСТВАЩА ДЪРЖАВА ЧЛЕНКА В ТЯСНО СЪТРУДНИЧЕСТВО
Член 118
Процедура в случай на несъгласие с проект на решение на Надзорния съвет съгласно член 7, параграф 8 от Регламента за ЕНМ
1. ЕЦБ уведомява НКО в тясно сътрудничество за цялостния проект на решение на Надзорния съвет по отношение на поднадзорно лице или поднадзорна група, намиращи се в участваща държава членка в тясно сътрудничество, при спазване на изискванията за поверителност съгласно правото на Съюза.
2. Ако не е съгласен с цялостния проект на решение на Надзорния съвет, НКО в тясно сътрудничество уведомява писмено Управителния съвет за мотивите за своето несъгласие в срок до пет работни дни от получаване на цялостния проект на решение.
3. Управителният съвет взема решение по въпроса в срок до пет работни дни от получаване на такова уведомление, като взема изцяло предвид посочените мотиви за несъгласието, и предоставя на НКО в тясно сътрудничество писмени мотиви за решението си.
4. Участваща държава членка в тясно сътрудничество може да поиска ЕЦБ да прекрати нейното тясно сътрудничество с незабавно действие, след което няма да бъде обвързана от взетите впоследствие решения на Управителния съвет.
Член 119
Процедура в случай на несъгласие с възражение на Управителния съвет срещу проект на решение на Надзорния съвет съгласно член 7, параграф 7 от Регламента за ЕНМ
1. ЕЦБ уведомява НКО в тясно сътрудничество за всяко възражение на Управителния съвет срещу цялостен проект на решение на Надзорния съвет.
2. Ако не е съгласен с възражението на Управителния съвет срещу цялостния проект на решение на Надзорния съвет, НКО в тясно сътрудничество уведомява ЕЦБ за мотивите за несъгласието си в срок до пет работни дни от получаване на възражението на Управителния съвет.
3. Управителният съвет дава писменото си становище относно мотивираното несъгласие, изразено от НКО в тясно сътрудничество, в срок до 30 дни от получаване на мотивираното несъгласие, като потвърждава или оттегля възражението си, посочвайки мотивите си за това. ЕЦБ уведомява НКО в тясно сътрудничество за това.
4. Ако Управителният съвет потвърди възражението си, НКО в тясно сътрудничество може в срок до пет дни от уведомяването, че Управителният съвет е потвърдил възражението си, да уведоми ЕЦБ, че няма да бъде обвързан от решения, приети след изменение на първоначалния цялостен проект на решение, срещу който възразява Управителният съвет.
В такъв случай ЕЦБ разглежда възможността за спиране или прекратяване на тясното сътрудничество с НКО в тясно сътрудничество, като надлежно взема предвид съображението за ефективност на надзора, и взема съответното решение. ЕЦБ взема предвид по-специално факторите, посочени в член 7, параграф 7 от Регламента за ЕНМ.
ЧАСТ X
АДМИНИСТРАТИВНИ САНКЦИИ
ДЯЛ 1
ОПРЕДЕЛЕНИЯ И ОТНОШЕНИЕ КЪМ РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 2532/98 НА СЪВЕТА (17)
Член 120
Определение на административни санкции
За целите на настоящата част „административни санкции“ са:
а)
административни имуществени санкции, уредени и налагани съгласно член 18, параграф 1 от Регламента за ЕНМ;
б)
глоби и периодични парични санкции, уредени в член 2 от Регламент (ЕО) № 2532/98 и наложени съгласно член 18, параграф 7 от Регламента за ЕНМ.
Член 121
Отношение към Регламент (ЕО) № 2532/98
1. За целите на процедурите, уредени в член 18, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, се прилагат съдържащите се в настоящия регламент процесуални правила в съответствие с член 18, параграф 4 от Регламента за ЕНМ.
2. За целите на процедурите, уредени в член 18, параграф 7 от Регламента за ЕНМ, съдържащите се в настоящия регламент процесуални правила допълват правилата, установени в Регламент (ЕО) № 2532/98, и се прилагат в съответствие с членове 25 и 26 от Регламента за ЕНМ.
Член 122
Правомощия на ЕЦБ да налага административни санкции съгласно член 18, параграф 7 от Регламента за ЕНМ
ЕЦБ налага административни санкции, определени в член 120, буква б), ако е налице неизпълнение на задължения съгласно регламенти или решения на ЕЦБ, по отношение на:
а)
значими поднадзорни лица; или
б)
по-малко значими поднадзорни лица, когато съответните регламенти или решения на ЕЦБ налагат задължения на по-малко значими поднадзорни лица по отношение на ЕЦБ.
ДЯЛ 2
ПРОЦЕСУАЛНИ ПРАВИЛА ЗА НАЛАГАНЕТО НА АДМИНИСТРАТИВНИ САНКЦИИ, РАЗЛИЧНИ ОТ ПЕРИОДИЧНИ ПАРИЧНИ САНКЦИИ, НА ПОДНАДЗОРНИ ЛИЦА В ДЪРЖАВИ ЧЛЕНКИ ОТ ЕВРОЗОНАТА
Член 123
Създаване на независимо звено за разследване
1. ЕЦБ създава вътрешно независимо звено за разследване (наричано по-долу „звеното за разследване“), което се състои от разследващи служители, определени от ЕЦБ.
2. Разследващите служители не могат да участват и не трябва да са участвали в продължение на две години преди заемането на длъжността на разследващ служител в прекия или непряк надзор или лицензиране на съответното поднадзорно лице.
3. Разследващите служители изпълняват разследващите си функции, независимо от Надзорния съвет и Управителния съвет, и не участват в разискванията на Надзорния съвет и Управителния съвет.
Член 124
Отнасяне на предполагаеми нарушения до звеното за разследване
ЕЦБ отнася случая до звеното за разследване, когато при изпълнение на задачите си съгласно Регламента за ЕНМ счете, че съществува основание да подозира, че едно или повече нарушения:
а)
съгласно съответното пряко приложимо право на Съюза, както е посочено в член 18, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, се извършват или са извършени от значимо поднадзорно лице, чието главно управление е в държава членка от еврозоната; или
б)
на регламент или решение на ЕЦБ, както е посочено в член 18, параграф 7 от Регламента за ЕНМ, се извършват или са извършени от поднадзорно лице, чието главно управление е в държава членка от еврозоната.
Член 125
Правомощия на звеното за разследване
1. За целите на разследването на предполагаеми нарушения съгласно посоченото в член 124 звеното за разследване може да упражнява правомощията, предоставени на ЕЦБ съгласно Регламента за ЕНМ.
2. Когато е отправено искане до съответното поднадзорно лице в съответствие с правомощията, предоставени на ЕЦБ съгласно Регламента за ЕНМ във връзка с разследване, звеното за разследване посочва предмета и целта на разследването.
3. При изпълнение на задачите си звеното за разследване има достъп до всички документи и информация, събрани от ЕЦБ и, когато е приложимо, от съответните НКО в хода на надзорните им дейности.
Член 126
Процесуални права
1. При завършване на разследване и преди изготвяне и представяне пред Надзорния съвет на предложение за цялостен проект на решение, звеното за разследване уведомява писмено съответното поднадзорно лице относно констатациите от извършеното разследване и относно повдигнатите срещу тях възражения.
2. В посоченото в параграф 1 уведомление звеното за разследване информира съответното поднадзорно лице относно правото му да представи писмено становище пред звеното за разследване относно фактическите резултати и повдигнатите срещу лицето възражения, посочени в уведомлението, включително отделните разпоредби, които се предполага, че са нарушени, като определя разумен срок за получаване на такова становище. ЕЦБ не е длъжна да взема предвид писмени становища, получени след изтичането на определения от звеното за разследване срок.
3. Звеното за разследване може също така след уведомление в съответствие с параграф 1 да покани съответното поднадзорно лице да присъства на устно изслушване. Страните, обект на разследване, могат да бъдат представлявани и/или подпомагани на изслушването от адвокати или други квалифицирани лица. Устните изслушвания не се провеждат публично.
4. Правото на достъп до преписката на звеното за разследване от разследваното поднадзорно лице се определя в съответствие с член 32.
Член 127
Разглеждане на преписката от Надзорния съвет
1. Ако счита, че на поднадзорното лице следва да се наложи административна санкция, звеното за разследване представя на Надзорния съвет предложение за цялостен проект на решение, с което се постановява, че съответното поднадзорно лице е извършило нарушение и се посочва налаганата административна санкция. Звеното за разследване също така предоставя своята преписка по разследването на Надзорния съвет.
2. Звеното за разследване основава своето предложение за цялостен проект на решение само на фактите и възраженията, по които поднадзорното лице е имало възможността да представи становище.
3. Ако счита, че предоставената от звеното за разследване преписка е непълна, Надзорният съвет може да я върне на звеното за разследване заедно с мотивирано искане за допълнителна информация. Прилага се съответно член 125.
4. Ако въз основа на пълна преписка се съгласи с предложението за цялостен проект на решение на звеното за разследване по отношение на едно или повече нарушения и с фактическото основание, Надзорният съвет приема цялостния проект на решение, предложен от звеното за разследване относно нарушението или нарушенията, за които е съгласен, че са извършени. Доколкото Надзорният съвет не е съгласен с предложението, решението се приема съгласно съответните параграфи от настоящия член.
5. Ако въз основа на пълна преписка счита, че фактите, описани в предложението за цялостен проект на решение съгласно посоченото в параграф 1, не разкриват достатъчно доказателства за нарушение, както е посочено в член 124, Надзорният съвет може да приеме цялостен проект на решение за прекратяване на делото.
6. Ако въз основа на пълна преписка е съгласен с постановеното в предложението за цялостен проект на решение на звеното за разследване, че съответното поднадзорно лице е извършило нарушение, но не е съгласен с предложената препоръка относно административни санкции, Надзорният съвет приема цялостния проект на решение, като посочва административната санкция, която счита за подходяща.
7. Ако въз основа на пълна преписка не е съгласен с предложението на звеното за разследване, но приеме, че поднадзорното лице е извършило друго нарушение или че е налице друго фактическо основание за предложението на звеното за разследване, Надзорният съвет уведомява писмено съответното поднадзорно лице за своите констатации и за повдигнатите срещу съответното поднадзорно лице възражения. Член 126, параграфи 2-4 се прилагат съответно по отношение на Надзорния съвет.
8. Надзорният съвет изготвя цялостен проект на решение, с което се определя дали съответното поднадзорно лице е извършило нарушение или не и се посочват налаганите административни санкции, ако има такава.
9. Цялостните проекти на решения, които се приемат от Надзорния съвет и се предлагат на Управителния съвет, се основават само на фактите и възраженията, по които поднадзорното лице е имало възможността да представи становище.
Член 128
Определение на общия годишен оборот за целите на определяне на горната граница за административни имуществени санкции
Общият годишен оборот, посочен в член 18, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, е годишният оборот, определен в член 67 от Директива 2013/36/ЕС, на поднадзорно лице съгласно последния наличен годишен финансов отчет на това поднадзорно лице. В случай че извършилото нарушение поднадзорно лице принадлежи към поднадзорна група, съответният общ годишен оборот е общият годишен оборот, извлечен от последния наличен консолидиран годишен финансов отчет на поднадзорната група.
ДЯЛ 3
ПЕРИОДИЧНИ ПАРИЧНИ САНКЦИИ
Член 129
Процесуални правила, приложими за периодични парични санкции
1. В случай на продължаващо нарушение на регламент или надзорно решение на ЕЦБ, ЕЦБ може да наложи периодична парична санкция с оглед принуждаване на съответните субекти да изпълнят регламента или надзорното решение. ЕЦБ прилага процесуалните правила на член 22 от Регламента за ЕНМ и дял 2 на част III от настоящия регламент.
2. Периодичната парична санкция следва да бъде ефективна и пропорционална. Периодичната парична санкция се изчислява за всеки ден на нарушението до изпълнението на съответния регламент или надзорно решение на ЕЦБ от страна на съответния субект.
3. Горните граници за периодичните парични санкции са съгласно определеното в Регламент (ЕО) № 2532/98. Съответният период започва да тече от датата, посочена в решението, с което се налага периодичната парична санкция. Най-ранната дата, посочена в решението, е датата, на която съответният субект е уведомен писмено за мотивите на ЕЦБ за налагане на периодичната парична санкция.
4. Периодичните парични санкции могат да се налагат за периоди, не по-дълги от шест месеца, считано от датата, посочена в решението по параграф 3.
ДЯЛ 4
ДАВНОСТ
Член 130
Давност за налагане на административни санкции
1. Правомощието на ЕЦБ да налага административни санкции на поднадзорни лица се погасява с изтичане на петгодишна давност, която започва да тече от деня, в който е извършено нарушението. В случай на продължаващи или повторни нарушения, давността започва да тече от деня, в който е преустановено нарушението.
2. Всяко действие, предприето от ЕЦБ за целите на разследването или производство във връзка с нарушение по член 124, води до прекъсване на давността за налагане на административни имуществени санкции. Давността се прекъсва, считано от датата, на която съответното поднадзорно лице е уведомено за действието.
3. След всяко прекъсване давността започва да тече отначало. Въпреки това давността изтича най-късно в деня, в който изтича срок, два пъти по-дълъг от давността, през който ЕЦБ не е наложила административна санкция. Този срок се удължава с времето, през което давността е спряна по реда на параграф 5.
4. Давността за налагане на административни санкции спира да тече за времето, през което решението на Управителния съвет на ЕЦБ е предмет на производство по преглед пред Административния съвет за преглед или на производство по обжалване пред Съда.
5. Давността спира да тече и по време на висящо наказателно производство срещу поднадзорното лице във връзка със същите факти.
Член 131
Давност за принудително изпълнение на административни санкции
1. Правомощието на ЕЦБ да приведе в изпълнение решение, прието по член 18, параграфи 1 и 7 от Регламента за ЕНМ, се погасява с изтичане на петгодишна давност, която започва да тече от датата на приемане на въпросното решение.
2. Всяко действие на ЕЦБ, насочено към принудително изпълнение на плащане или на условия на плащане съгласно съответната административна санкция, води до прекъсване на давността за принудително изпълнение на административните санкции.
3. След всяко прекъсване давността започва да тече отначало.
4. Давността за принудително изпълнение на административни санкции спира да тече за времето, през което:
а)
е определен срок за плащане;
б)
принудителното изпълнение на плащане е спряно по силата на решение на Управителния съвет на ЕЦБ или на Съда.
ДЯЛ 5
ПУБЛИКУВАНЕ НА РЕШЕНИЯ И ОБМЕН НА ИНФОРМАЦИЯ
Член 132
Публикуване на решения относно административни санкции
1. ЕЦБ публикува, своевременно и след като съответното поднадзорно лице е било уведомено за решението на своя уебсайт, решенията за налагане на административни санкции, определени в член 120, на поднадзорни лица в участваща държава членка, включително информация относно вида и естеството на нарушението и относно това кое е съответното поднадзорно лице, освен ако такова публикуване:
а)
би застрашило стабилността на финансовите пазари или текущо наказателно разследване; или
б)
би причинило - доколкото това може да се установи - несъразмерни вреди на съответното поднадзорно лице.
При тези обстоятелства решенията относно административните санкции се публикуват анонимно. Вместо това, когато има вероятност тези обстоятелствата да престанат да съществуват в рамките на разумен срок, публикуването съгласно настоящия параграф може да бъде отложено за този срок.
2. Ако решение по параграф 1 е предмет на висящо производство по обжалване пред Съда, ЕЦБ своевременно публикува на официалния си уебсайт и информация относно статута на въпросното обжалване и резултата от него.
3. ЕЦБ осигурява публикуваната съгласно параграфи 1 и 2 информация да остане на нейния официален уебсайт в продължение на най-малко пет години.
Член 133
Уведомяване на ЕБО
При спазване на изискванията за опазване на професионалната тайна по член 27 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ информира ЕБО за всички административни санкции, определени в член 120, които са наложени на поднадзорно лице в държава членка от еврозоната, включително всяко обжалване по отношение на тези санкции и резултата от него.
ДЯЛ 6
СЪТРУДНИЧЕСТВО МЕЖДУ ЕЦБ И НКО В ДЪРЖАВИ ЧЛЕНКИ ОТ ЕВРОЗОНАТА СЪГЛАСНО ЧЛЕН 18, ПАРАГРАФ 5 ОТ РЕГЛАМЕНТА ЗА ЕНМ
Член 134
Значими поднадзорни лица
1. По отношение на значими поднадзорни лица НКО започват производство само по искане на ЕЦБ, когато е необходимо за целите на изпълнението на задачите, възложени на ЕЦБ съгласно Регламента за ЕНМ, с оглед на предприемане на действие за осигуряване налагането на подходящи санкции в случаи, които не са обхванати от член 18, параграф 1 от Регламента за ЕНМ. Тези случаи включват прилагането на:
а)
неимуществени санкции в случай на нарушение на пряко приложимо право на Съюза от юридически или физически лица, както и на имуществени санкции в случай на нарушение на пряко приложимо право на Съюза от физически лица;
б)
имуществени или неимуществени санкции в случай на нарушение на национално право за транспониране на съответни директиви на Съюза от юридически или физически лица;
в)
имуществени или неимуществени санкции, налагани съгласно съответното национално законодателство, което възлага специфични правомощия на НКО в държави членки от еврозоната, които понастоящем не са изискуеми от съответното право на Съюза.
Разпоредбите на настоящия параграф не засягат възможността НКО да започне производство по собствена инициатива по отношение на прилагането на националното право за задачи, които не са възложени на ЕЦБ.
2. НКО може да прикани ЕЦБ да поиска от него да започне производство в случаите, посочени в параграф 1.
3. НКО на участваща държава членка уведомява ЕЦБ относно завършването на производство за налагане на санкции, започнато по искане на ЕЦБ съгласно параграф 1. По-специално ЕЦБ се уведомява относно наложените санкции, ако има такива.
Член 135
Докладване по отношение на по-малко значими поднадзорни лица
Съответният НКО уведомява редовно ЕЦБ относно всички административни санкции, наложени на по-малко значими поднадзорни лица във връзка с изпълнението на надзорните му задачи.
ДЯЛ 7
ПРЕСТЪПЛЕНИЯ
Член 136
Доказателства за факти, пораждащи съмнения за престъпление
Когато при изпълнение на задачите си по Регламента за ЕНМ има основание да подозира, че може да е извършено престъпление, ЕЦБ отправя искане до съответния НКО да отнесе случая до подходящите органи за разследване и възможно наказателно преследване в съответствие с националното право.
ДЯЛ 8
ПРИХОДИ ОТ САНКЦИИ
Член 137
Приходи от санкции
Приходите от административни санкции, налагани от ЕЦБ съгласно член 18, параграфи 1 и 7 от Регламента за ЕНМ, са собственост на ЕЦБ.
ЧАСТ XI
ДОСТЪП ДО ИНФОРМАЦИЯ, ДОКЛАДВАНЕ, РАЗСЛЕДВАНИЯ И ПРОВЕРКИ НА МЯСТО
ДЯЛ 1
ОБЩИ ПРИНЦИПИ
Член 138
Сътрудничество между ЕЦБ и НКО във връзка с правомощията, посочени в членове 10-13 от Регламента за ЕНМ
Разпоредбите, установени в настоящата част, се прилагат по отношение на значими поднадзорни лица. Те се прилагат и по отношение на по-малко значими поднадзорни лица, ако ЕЦБ реши съгласно член 6, параграф 5, буква г) от Регламента за ЕНМ да упражни правомощията, посочени в членове 10-13 от Регламента за ЕНМ, по отношение на по-малко значимо поднадзорно лице. Това обаче не засяга компетентността на НКО да упражнява надзор над по-малко значими поднадзорни лица пряко съгласно член 6, параграф 6 от Регламента за ЕНМ.
ДЯЛ 2
СЪТРУДНИЧЕСТВО ВЪВ ВРЪЗКА С ИСКАНИЯ ЗА ИНФОРМАЦИЯ
Член 139
Искания за информация ad hoc съгласно член 10 от Регламента за ЕНМ
1. В съответствие с член 10 от Регламента за ЕНМ и при спазване и съблюдаване на съответното право на Съюза, ЕЦБ може да поиска от юридическо или физическо лице, посочено в член 10, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, да предостави цялата информация, необходима за изпълнението на задачите, възложени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ. ЕЦБ посочва съответната информация и разумен срок, в който тя следва да се предостави на ЕЦБ.
2. Преди да поиска предоставяне на информация в съответствие с член 10, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, ЕЦБ първо взема предвид информацията, която вече е на разположение на НКО.
3. ЕЦБ предоставя на разположение на съответния НКО копие на информацията, получена от юридическото или физическото лице, до което е било отправено искането за информация.
ДЯЛ 3
ОТЧЕТНОСТ
Член 140
Задачи, свързани с надзорната отчетност пред компетентни органи
1. ЕЦБ отговаря за спазването на съответното право на Съюза, което налага изисквания на кредитните институции в областта на отчетността пред компетентни органи.
2. За тази цел ЕЦБ има задачите и правомощията по отношение на значими поднадзорни лица съгласно установеното в съответното право на Съюза относно надзорната отчетност. НКО имат задачите и правомощията по отношение на по-малко значими поднадзорни лица съгласно установеното в съответното право на Съюза относно отчетността пред компетентни органи.
3. Независимо от параграф 2 и освен ако е предвидено друго, всяко поднадзорно лице съобщава на своя съответен НКО информацията, която се отчита редовно съгласно съответното право на Съюза. Освен ако изрично е предвидено друго, цялата информация, отчитана от поднадзорни лица, се предоставя на НКО. Те извършват първоначалните проверки на данните и предоставят информацията на разположение на ЕЦБ.
4. ЕЦБ организира процесите, свързани със събирането и прегледа на качеството на данните, отчитани от поднадзорни лица, при спазване и съблюдаване на съответното право на Съюза и техническите стандарти за изпълнение на ЕБО.
Член 141
Искания за информация, предоставяна периодично съгласно член 10 от Регламента за ЕНМ
1. В съответствие с член 10 от Регламента за ЕНМ, по-специално правомощието на ЕЦБ да иска предоставяне на информация периодично и в определени формати за целите на надзора и свързаната с него статистическа отчетност, и при спазване и съблюдаване на съответното право на Съюза, ЕЦБ може да иска от поднадзорните лица да отчитат допълнителна надзорна информация, когато такава информация в необходима за ЕЦБ, за да изпълнява възложените ѝ с Регламента за ЕНМ задачи. При спазване на условията, предвидени в съответното право на Съюза, ЕЦБ може да определя по-конкретно категориите информация, която следва да се отчита, както и процесите, форматите, периодичността и сроковете за предоставяне на съответната информация.
2. Ако ЕЦБ изисква от юридически или физически лица, посочени в член 10, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, да предоставят периодично информация, се прилага съответно член 140, параграфи 3 и 4 от настоящия регламент.
ДЯЛ 4
СЪТРУДНИЧЕСТВО ПО ОТНОШЕНИЕ НА ОБЩИ РАЗСЛЕДВАНИЯ
Член 142
Започване на общо разследване съгласно член 11 от Регламента за ЕНМ
ЕЦБ провежда разследване на юридически или физически лица, посочени в член 10, параграф 1 от Регламента за ЕНМ, въз основа на решение на ЕЦБ. В това решение се посочва следното:
а)
правното основание за решението и неговата цел;
б)
намерението да упражни правомощията, предвидени в член 11, параграф 1 от Регламента за ЕНМ;
в)
фактът, че всяко възпрепятстване на разследването от разследваното лице съставлява нарушение на решение на ЕЦБ по смисъла на член 18, параграф 7 от Регламента за ЕНМ, без да се засяга националното право, както е изложено в член 11, параграф 2 от Регламента за ЕНМ.
ДЯЛ 5
ПРОВЕРКИ НА МЯСТО
Член 143
Решение на ЕЦБ за извършване на проверка на място съгласно член 12 от Регламента за ЕНМ
1. Съгласно член 12 от Регламента за ЕНМ, за да изпълнява възложените ѝ с Регламента за ЕНМ задачи, ЕЦБ назначава екипи за извършване на проверки на място съгласно установеното в член 144 за извършване на всички необходими проверки на място в помещенията на юридически лица, посочени в член 10, параграф 1 от Регламента за ЕНМ.
2. Без да се засяга член 142 и съгласно член 12, параграф 3 от Регламента за ЕНМ, проверките на място се извършват въз основа на решение на ЕЦБ, в което се посочва най-малко следното:
а)
предметът и целта на проверката на място; и
б)
фактът, че всяко възпрепятстване на проверката на място от юридическото лице, обект на проверката, съставлява нарушение на решение на ЕЦБ по смисъла на член 18, параграф 7 от Регламента за ЕНМ, без да се засяга националното право, както е изложено в член 11, параграф 2 от Регламента за ЕНМ.
3. Ако проверката на място следва разследване, проведено въз основа на решение на ЕЦБ, посочено в член 142, и при условие че проверката на място има същата цел и обхват като разследването, на длъжностните лица и на другите лица, оправомощени от ЕЦБ и от НКО, се предоставя достъп до служебните помещения и площи на юридическото лице, обект на разследването, въз основа на същото решение в съответствие с член 12, параграфи 2 и 4 от Регламента за ЕНМ и без да се засяга член 13 от същия регламент.
Член 144
Създаване и състав на екипите за извършване на проверки на място
1. ЕЦБ отговаря за създаването и състава на екипите за извършване на проверки на място с участието на НКО в съответствие с член 12 от Регламента за ЕНМ.
2. ЕЦБ определя ръководителя на екипа за извършване на проверки на място измежду служителите на ЕЦБ и НКО.
3. ЕЦБ и НКО се консултират помежду си и постигат съгласие относно използването на ресурси на НКО във връзка с екипите за извършване на проверки на място.
Член 145
Процедура и уведомяване за проверка на място
1. ЕЦБ съобщава на юридическото лице, обект на проверка на място, решението на ЕЦБ, посочено в член 143, параграф 2, и самоличността на членовете на екипа за извършване на проверка на място най-малко пет работни дни преди началото на проверката на място. ЕЦБ уведомява относно тази проверка НКО на държавата членка, в която ще се извърши проверката на място, най-малко една седмица преди уведомяването на юридическото лице, обект на проверката на място.
2. Ако това е необходимо за целите на правилното извършване и ефикасността на проверката, ЕЦБ може да извърши проверка на място, без да уведомява предварително съответното поднадзорно лице. НКО се уведомява възможно най-скоро преди началото на такава проверка на място.
Член 146
Извършване на проверки на място
1. Лицата, извършващи проверките на място, следват указанията на ръководителя на екипа за извършване на проверка на място.
2. Когато лицето, обект на проверка на място, е значимо поднадзорно лице, ръководителят на екипа за извършване на проверка на място носи отговорност за координацията между екипа за извършване на проверка на място и съвместния надзорен екип, отговарящ за надзора над това значимо поднадзорно лице.
ЧАСТ XII
ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 147
Начало на прекия надзор от ЕЦБ, когато ЕЦБ поема задачите си за първи път
1. Най-малко два месеца преди 4 ноември 2014 г. ЕЦБ адресира решение до всяко поднадзорно лице, по отношение на което поема възложените ѝ с Регламента за ЕНМ задачи, с което потвърждава, че то е значимо поднадзорно лице. За лица, които са членове на значима поднадзорна група, ЕЦБ съобщава решението на ЕЦБ на поднадзорното лице на най-високото равнище на консолидация в участващите държави членки и гарантира, че всички поднадзорни лица в рамките на значимата поднадзорна група са надлежно информирани. Тези решения влизат в сила от 4 ноември 2014 г.
2. Независимо от параграф 1, ако започне да изпълнява възложените ѝ задачи преди 4 ноември 2014 г., ЕЦБ адресира решение до съответното лице и до съответните НКО. Освен ако друго е предвидено в него, това решение влиза в сила при съобщаването му. Съответните НКО се уведомяват предварително за намерението за издаване на такова решение възможно най-скоро.
3. Преди приемането на решение по параграф 1 ЕЦБ предоставя възможност за представяне на писмено становище на съответното поднадзорно лице.
Член 148
Определяне на формата на доклада, в който се посочват сведения за упражнявания до момента надзор и профила на риска и който се предоставя от НКО на ЕЦБ
1. Най-късно до 4 август 2014 г. НКО съобщават на ЕЦБ кои са кредитните институции, които са лицензирали, и ѝ предоставят доклад относно тези кредитни институции във формата, определен от ЕЦБ.
2. Независимо от параграф 1, ако започне изпълнение на възложените ѝ задачи преди 4 ноември 2014 г., ЕЦБ може да поиска от НКО да съобщят на ЕЦБ кои са съответните кредитни институции и да ѝ предоставят доклад във формата, определен от ЕЦБ, в разумен срок, който се посочва в искането.
Член 149
Непрекъсваемост на съществуващи процедури
1. Освен ако ЕЦБ реши друго, когато НКО е започнал надзорни процедури, за които ЕЦБ придобива компетентност въз основа на Регламента за ЕНМ, и това настъпи преди 4 ноември 2014 г., се прилагат процедурите, уредени в член 48.
2. Чрез дерогация от член 48 настоящият член се прилага по отношение на общи процедури.
Член 150
Надзорни решения, приемани от НКО
Без да се засяга упражняването на правомощията от ЕЦБ, които са ѝ предоставени с Регламента за ЕНМ, надзорните решения, приемани от НКО преди 4 ноември 2014 г., остават незасегнати.
Член 151
Държави членки, чиято парична единица става еврото
1. При спазване на параграф 2, когато дерогация по член 139 от ДФЕС е отменена за държава членка в съответствие с член 140, параграф 2 от ДФЕС, членове 148-150 се прилагат съответно по отношение на надзорни процедури или решения, които за започнати или взети от НКО на тази държава членка.
2. Посочването на 4 ноември 2014 г. в членове 149 и 150 се тълкува като посочване на датата, на която е прието еврото в съответната държава членка.
Член 152
Непрекъсваемост на съществуващи договорености
Всички съществуващи договорености за сътрудничество с други органи, сключени от НКО преди 4 ноември 2014 г., които обхващат поне отчасти задачи, прехвърлени на ЕЦБ с Регламента за ЕНМ, продължават да се прилагат. ЕЦБ може да реши да участва в такива съществуващи договорености за сътрудничество в съответствие с процедурата, приложима по отношение на въпросните договорености, или да установи нови договорености за сътрудничество с трети лица за задачите, които са ѝ възложени с Регламента за ЕНМ. НКО продължава да прилага съществуващите договорености за сътрудничество само доколкото не са заменени от договорености за сътрудничество на ЕЦБ. Когато е необходимо за изпълнение на съществуващи договорености за сътрудничество, НКО отговаря за подпомагането на ЕЦБ, по-специално чрез упражняване на неговите права и изпълнение на отговорностите му съгласно договореностите в координация с ЕЦБ.
Член 153
Заключителни разпоредби
Настоящият регламент влиза в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко в държавите членки в съответствие с Договорите.
Съставено във Франкфурт на Майн на 16 април 2014 година.
REGULAMENTO (UE) N.o 468/2014 DO BANCO CENTRAL EUROPEU
de 16 de abril de 2014
que estabelece o quadro de cooperação, no âmbito do Mecanismo Único de Supervisão, entre o Banco Central Europeu e as autoridades nacionais competentes e com as autoridades nacionais designadas (Regulamento-Quadro do MUS)
(BCE/2014/17)
O CONSELHO DO BANCO CENTRAL EUROPEU,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, nomeadamente os seus artigos 127.o, n.o 6, e 132.o,
Tendo em conta os Estatutos do Sistema Europeu de Bancos Centrais e do Banco Central Europeu, nomeadamente o seu artigo 34.o,
Tendo em conta o Regulamento (UE) n.o 1024/2013 do Conselho, de 15 de outubro de 2013, que confere ao Banco Central Europeu atribuições específicas no que diz respeito às políticas relativas à supervisão prudencial das instituições de crédito (1), nomeadamente os seus artigos 4.o, n.o 3, 6.o e 33.o, n.o 2,
Tendo em conta o Projeto de Acordo Interinstitucional entre o Parlamento Europeu e o Banco Central Europeu sobre as modalidades práticas da responsabilização e controlo democráticos sobre o exercício das funções conferidas ao BCE no quadro do Mecanismo Único de Supervisão (2),
Tendo em conta a consulta pública e a análise realizadas em conformidade com o artigo 4.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 1024/2013,
Tendo em conta a proposta do Conselho de Supervisão, em consulta com as autoridades nacionais competentes,
Considerando o seguinte:
(1)
O Regulamento (UE) n.o 1024/2013 (a seguir «Regulamento do MUS») estabelece o Mecanismo Único de Supervisão (MUS) composto pelo Banco Central Europeu (BCE) e pelas autoridades nacionais competentes (ANC) dos Estados-Membros participantes.
(2)
No quadro do artigo 6.o do Regulamento do MUS, cabe ao BCE exercer em exclusivo as atribuições microprudenciais que lhe são conferidas pelo artigo 4.o relativamente às instituições de crédito estabelecidas nos Estados-Membros participantes. O BCE é responsável pelo funcionamento eficaz e coerente do MUS e pela supervisão do funcionamento do sistema, com base nas responsabilidades que lhe incumbem e nos procedimentos previstos no artigo 6.o do Regulamento do MUS.
(3)
Sempre que adequado, e sem prejuízo da responsabilidade do BCE e da sua obrigação de responder pelo exercício das atribuições que lhe são conferidas pelo Regulamento do MUS, compete às ANC coadjuvar o BCE, nas condições estabelecidas no Regulamento do MUS e no presente regulamento, na preparação e aplicação de quaisquer atos relacionados com as atribuições referidas no artigo 4.o do Regulamento do MUS referentes a todas as instituições de crédito, incluindo a o apoio em atividades de verificação. No exercício das atribuições a que se refere o artigo 4.o do Regulamento do MUS as ANC devem seguir as instruções dadas pelo BCE.
(4)
O BCE, as ANC e as autoridades nacionais designadas (AND) têm de desempenhar as atribuições macroprudenciais referidas no artigo 5.o do Regulamento do MUS e seguir os procedimentos de coordenação previstos no mesmo, no presente regulamento e na legislação aplicável da União, sem prejuízo do papel do Eurosistema e do Comité Europeu do Risco Sistémico.
(5)
No âmbito do MUS, as responsabilidades de supervisão do BCE e das ANC são-lhes respetivamente atribuídas com base no caráter significativo das entidades abrangidas pelo MUS. O presente regulamento estabelece, em particular, a metodologia específica para a avaliação desse caráter significativo, como exigido pelo artigo 6.o, n.o 7, do Regulamento do MUS. O BCE detém competências de supervisão direta relativamente às instituições de crédito, companhias financeiras e companhias financeiras mistas estabelecidas nos Estados-Membros participantes, e às sucursais, nos Estados-Membros participantes, de instituições de crédito significativas estabelecidas em Estados-Membros não participantes. As ANC são responsáveis pela supervisão direta das entidades menos significativas, sem prejuízo de o BCE poder decidir assumir, em casos específicos, a supervisão direta dessas entidades, sempre que necessário para uma aplicação coerente dos padrões de supervisão.
(6)
Para levar em conta a evolução recente da legislação da União no domínio das sanções, assim como a jurisprudência do Tribunal Europeu dos Direitos do Homem relativa ao princípio da separação entre a averiguação e a fase de tomada de decisão, o BCE criará uma unidade de averiguação independente para averiguar autonomamente as violações de regras e decisões em matéria de supervisão.
(7)
O artigo 6.o, n.o 7, do Regulamento do MUS dispõe que o BCE, em consulta com as ANC, e com base numa proposta do Conselho de Supervisão, adota e publica o enquadramento legal sobre as modalidades práticas de cooperação entre o BCE e as ANC no âmbito do MUS.
(8)
O artigo 33.o, n.o 2, do Regulamento do MUS dispõe que o BCE publica, através de regulamentos e decisões, as disposições operacionais detalhadas para a execução das atribuições que lhe são conferidas pelo referido regulamento. O presente regulamento contém as disposições de aplicação do artigo 33.o, n.o 2, relativas à cooperação entre o BCE e as ANC no âmbito do MUS.
(9)
Consequentemente, o presente regulamento desenvolve e especifica os procedimentos de cooperação estabelecidos no Regulamento do MUS entre o BCE e as ANC no âmbito do MUS assim como, quando apropriado, com as autoridades nacionais designadas, assegurando desse modo o funcionamento eficaz e coerente do MUS.
(10)
O BCE atribui grande importância à avaliação completa das instituições de crédito, incluindo a avaliação do balanço, que o mesmo tem de efetuar antes de assumir as suas atribuições. Este procedimento é extensivo aos Estados-Membros que ingressem na área do euro e, por conseguinte, no MUS, após a data de início da supervisão prevista no artigo 33.o, n.o 2 do Regulamento do MUS.
(11)
Para o bom funcionamento do MUS é essencial a total cooperação entre o BCE e as ANC, e que estes troquem entre si toda a informação que possa ter impacto nas respetivas atribuições, em particular toda a informação de que as ANC disponham no que diz respeito aos procedimentos que possam ter impacto na segurança e solidez das entidades supervisionadas ou que interajam com os procedimentos de supervisão em relação a tais entidades,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
PARTE I
DISPOSIÇÕES GERAIS
Artigo 1.o
Objeto e finalidade
1. O presente regulamento estabelece regras em relação a todos os seguintes aspetos:
a)
o enquadramento legal referido no artigo 6.o, n.o 7, do Regulamento do MUS, nomeadamente para organizar as modalidades práticas de aplicação do artigo 6.o do Regulamento do MUS relativas à cooperação no âmbito do MUS, de modo a incluir:
i)
a metodologia específica para a apreciação e controlo da classificação de uma entidade supervisionada como significativa ou menos significativa, de acordo com os critérios definidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS, e as disposições resultantes dessa avaliação;
ii)
a definição de procedimentos, incluindo prazos, também em relação à possibilidade de as ANC elaborarem projetos de decisões a submeter à apreciação do BCE, aplicáveis ao relacionamento entre o BCE e as ANC no que respeita à supervisão de entidades supervisionadas significativas;
iii)
a definição de procedimentos, incluindo prazos, aplicáveis ao relacionamento entre o BCE e as ANC no que respeita à supervisão das entidades supervisionadas menos significativas. Em especial, esses procedimentos devem determinar que as ANC, consoante os casos previstos no presente regulamento:
-
notifiquem o BCE de eventuais procedimentos de supervisão relevantes,
-
reavaliem, a pedido do BCE, aspetos específicos dos procedimentos,
-
transmitam ao BCE os projetos de decisões relevantes de supervisão sobre os quais o BCE se possa pronunciar;
b)
a cooperação e o intercâmbio de informações entre o BCE e as ANC no âmbito do MUS no que diz respeito aos procedimentos relativos a entidades supervisionadas significativas e menos significativas, incluindo os procedimentos comuns aplicáveis à autorização para o acesso à atividade das instituições de crédito, à revogação dessas autorizações e à apreciação de aquisições e alienações de participações qualificadas;
c)
os procedimentos relativos à cooperação entre o BCE, as ANC e as AND no que respeita às atribuições e instrumentos macroprudenciais, na aceção do artigo 5.o do Regulamento do MUS;
d)
os procedimentos relativos ao funcionamento da cooperação estreita, na aceção do artigo 7.o do Regulamento do MUS, e aplicáveis entre o BCE, as ANC e as AND;
e)
os procedimentos relativos à cooperação entre o BCE e as ANC no que respeita ao disposto nos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS, incluindo certos aspetos relacionados com o reporte em matéria de supervisão;
f)
os procedimentos relativos à adoção de decisões de supervisão dirigidas a entidades supervisionadas e terceiros;
g)
o regime linguístico aplicável entre o BCE e as ANC, e entre o BCE e as entidades e terceiros supervisionados no âmbito do MUS;
h)
os procedimentos aplicáveis aos poderes sancionatórios do BCE e das ANC no âmbito do MUS no que respeita às atribuições conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS;
i)
as disposições transitórias.
2. O presente regulamento não afeta as atribuições de supervisão não conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS as quais, por conseguinte, permanecem na esfera das autoridades nacionais.
3. O presente regulamento deverá ser interpretado nomeadamente em conjugação com a Decisão BCE/2004/2 (3) e o Regulamento Interno do Conselho de Supervisão do Banco Central Europeu (4), em particular no que diz respeito à tomada de decisões no âmbito do MUS, incluindo o procedimento aplicável entre o Conselho de Supervisão e o Conselho do BCE relativamente à não formulação de objeções pelo Conselho do BCE referida no artigo 26.o, n.o 8, do Regulamento do MUS e a outros atos jurídicos do BCE aplicáveis, incluindo a Decisão BCE/2013/16 relativa à criação da Comissão de Reexame e respetivas regras de Funcionamento (5).
Artigo 2.o
Definições
Para efeitos do presente regulamento, e salvo disposição em contrário, aplicam-se as definições constantes do Regulamento do MUS juntamente com as seguintes definições:
1) «autorização»: uma autorização na aceção do artigo 4.o, n.o 1, ponto 42), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho (6);
2) «sucursal»: uma sucursal na aceção do artigo 4.o, n.o 1, ponto 17), do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
3) «procedimentos comuns»: os procedimentos previstos na parte V no que diz respeito à autorização para o acesso à atividade das instituições de crédito, à revogação da autorização para o exercício dessa atividade e às decisões sobre participações qualificadas;
4) «Estado-Membro da área do euro»: um Estado-Membro cuja moeda seja o euro;
5) «grupo»: um grupo de empresas, das quais pelo menos uma seja uma instituição de crédito, que seja constituído por uma empresa-mãe e respetivas filiais, ou empresas coligadas entre as quais exista uma relação na aceção do artigo 22.o da Diretiva 2013/34/UE do Parlamento Europeu e do Conselho (7), incluindo qualquer subgrupo do mesmo;
6) «equipa conjunta de supervisão»: equipa de autoridades de supervisão responsável pela supervisão de uma entidade supervisionada significativa ou de um grupo supervisionado significativo;
7) «entidade supervisionada menos significativa»: a) uma entidade supervisionada menos significativa num Estado-Membro pertencente à área do euro; e b) uma entidade supervisionada menos significativa num Estado-Membro não pertencente à área do euro mas que seja Estado-Membro participante;
8) «entidade supervisionada menos significativa num Estado-Membro da área do euro»: uma entidade supervisionada estabelecida num Estado-Membro pertencente à área do euro que não possua o estatuto de entidade supervisionada significativa, na aceção do artigo 6.o, n.o 4 do Regulamento do MUS;
9) «autoridade nacional competente» (ANC): uma autoridade nacional competente na aceção do artigo 2.o, n.o 2, do Regulamento do MUS. A presente definição não prejudica as disposições da legislação nacional que confiram certas atribuições de supervisão a um banco central nacional (BCN) não designado como ANC. Neste caso, o BCN deve exercer estas atribuições no âmbito do enquadramento definido na legislação nacional e no presente regulamento. As referências a uma ANC no presente regulamento devem aplicar-se neste caso, se adequado, ao BCN no que respeita às atribuições que lhe são conferidas pela legislação nacional;
10) «ANC em estreita cooperação»: uma ANC designada por um Estado-Membro participante em estreita cooperação nos termos da Diretiva 2013/36/UE do Parlamento Europeu e do Conselho (8);
11) «autoridade nacional designada» (AND): uma autoridade nacional designada, na aceção do artigo 2.o, n.o 7, do Regulamento do MUS;
12) «AND em estreita cooperação»: uma AND não pertencente à área do euro designada por um Estado-Membro participante em estreita cooperação, para efeitos das atribuições relacionadas com o artigo 5.o do Regulamento do MUS;
13) «Estado-Membro não pertencente à área do euro»: um Estado-Membro cuja moeda não seja o euro;
14) «empresa-mãe»: uma empresa-mãe na aceção do artigo 4.o, n.o 1, ponto 15), do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
15) «Estado-Membro participante em estreita cooperação»: um Estado-Membro não pertencente à área do euro que tenha estabelecido uma cooperação estreita com o BCE nos termos do artigo 7.o do Regulamento do MUS;
16) «entidade supervisionada significativa»: tanto a) uma entidade supervisionada significativa num Estado-Membro pertencente à área do euro; como b) uma entidade supervisionada significativa num Estado-Membro não pertencente à área do euro que seja um Estado-Membro participante;
17) «entidade supervisionada significativa num Estado-Membro pertencente à área do euro»: uma entidade supervisionada estabelecida num Estado-Membro da área do euro que possua o estatuto de entidade supervisionada significativa nos termos de uma decisão do BCE com fundamento no artigo 6.o, n.o 4, ou no artigo 6.o, n.o 5, alínea b) do Regulamento do MUS;
18) «entidade supervisionada significativa num Estado-Membro participante não pertencente à área do euro»: uma entidade supervisionada estabelecida num Estado-Membro participante não pertencente à área do euro que possua o estatuto de entidade supervisionada significativa nos termos de uma decisão do BCE com fundamento no artigo 6.o, n.o 4, ou no artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS;
19) «filial»: uma filial na aceção do artigo 4.o, n.o 1, ponto 16), do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
20) «entidade supervisionada»: a) uma instituição de crédito estabelecida num Estado-Membro participante; b) uma companhia financeira estabelecida num Estado-Membro participante; c) uma companhia financeira mista estabelecida num Estado-Membro participante, contanto que cumpra as condições previstas no ponto 21), alínea b); d) uma sucursal estabelecida num Estado-Membro participante por uma instituição de crédito estabelecida num Estado-Membro não participante.
Uma contraparte central (CCP), conforme definida no artigo 2.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 648/2012 do Parlamento Europeu e do Conselho (9), que seja qualificada como instituição de crédito na aceção da Diretiva 2013/36/UE, deve ser considerada uma entidade supervisionada nos termos do Regulamento do MUS, do presente regulamento e da legislação aplicável da União, sem prejuízo da supervisão das CCP pelas ANC pertinentes, tal como previsto no Regulamento (UE) n.o 648/2012;
21)
«grupo supervisionado» :
a)
um grupo cuja empresa-mãe seja uma instituição de crédito ou companhia financeira com sede num Estado-Membro participante;
b)
um grupo cuja empresa-mãe seja uma companhia financeira mista com sede num Estado-Membro participante, contanto que o coordenador do conglomerado financeiro, na aceção da Diretiva 2002/87/CE do Parlamento Europeu e do Conselho (10), seja uma autoridade competente para a supervisão de instituições de crédito e seja também o coordenador no âmbito das suas funções de autoridade de supervisão das instituições de crédito;
c)
as entidades supervisionadas com sede no mesmo Estado-Membro participante, desde que associadas de modo permanente a um organismo central que as supervisione nas condições previstas no artigo 10.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013 e que esteja estabelecido no mesmo Estado-Membro participante;
22) «grupo supervisionado significativo»: um grupo supervisionado com estatuto de grupo supervisionado considerado significativo nos termos de uma decisão do BCE com fundamento no artigo 6.o, n.o 4, ou no artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS;
23) «grupo supervisionado menos significativo»: um grupo supervisionado sem estatuto de grupo supervisionado considerado significativo na aceção do artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS;
24) «procedimento de supervisão do BCE»: qualquer atividade do BCE destinada a preparar a adoção de uma decisão de supervisão do BCE, incluindo procedimentos comuns e imposição de sanções administrativas pecuniárias. Todos os procedimentos de supervisão do BCE estão sujeitos ao disposto na parte III. A parte III também se aplica à imposição de sanções administrativas pecuniárias, salvo disposição em contrário da parte X;
25) «procedimento de supervisão das ANC»: qualquer atividade das ANC destinada a preparar a adoção de uma decisão de supervisão pela ANC, que tenha como destinatário uma ou mais entidades ou grupos supervisionados ou uma ou mais pessoas, incluindo a imposição de sanções administrativas;
26) «decisão de supervisão do BCE»: um ato jurídico adotado pelo BCE no exercício das atribuições e competências que lhe são conferidas pelo Regulamento do MUS, que assuma a forma de decisão do BCE, cujos destinatários sejam uma ou mais entidades ou grupos supervisionados ou um ou mais terceiros, e que não constitua um ato jurídico de aplicação geral;
27) «país terceiro»: um país que não seja Estado-Membro ou um Estado do Espaço Económico Europeu;
28) «dia útil»: um dia que não seja um sábado, um domingo, ou um feriado do BCE, de acordo com o calendário aplicável ao BCE (11).
PARTE II
ORGANIZAÇÃO DO MUS
TÍTULO 1
ESTRUTURAS DE SUPERVISÃO DE ENTIDADES SUPERVISIONADAS SIGNIFICATIVAS E MENOS SIGNIFICATIVAS
CAPÍTULO 1
Supervisão de entidades supervisionadas significativas
Artigo 3.o
Equipas conjuntas de supervisão
1. Para a supervisão de cada entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo em Estados-Membros participantes serão estabelecidas equipas conjuntas de supervisão. Cada uma dessas equipas será composta por membros do pessoal do BCE e das ANC nomeados nos termos do artigo 4.o, cujo trabalho será coordenado por um membro do pessoal do BCE designado para o efeito (a seguir «coordenador da ECS») e um ou mais subcoordenadores das ANC, tal como previsto no artigo 6.o.
2. Sem prejuízo de outras disposições do presente regulamento, as atribuições das equipas conjuntas de supervisão incluem, nomeadamente, as seguintes:
a)
levar a cabo o processo de revisão e avaliação pelo supervisor referido no artigo 97.o da Diretiva 2013/36/UE relativamente à entidade supervisionada significativa ou do grupo supervisionado significativo sob a sua supervisão;
b)
tendo em conta o processo de revisão e avaliação pelo supervisor, participar na preparação de um plano de atividades de supervisão a propor ao Conselho de Supervisão, incluindo um plano de inspeções no local, em conformidade com o artigo 99.o da Diretiva 2013/36/CE, para a referida entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo;
c)
implementar o plano de atividades de supervisão aprovado pelo BCE e quaisquer decisões de supervisão do BCE relativas à entidade supervisionada significativa ou ao grupo supervisionado significativo sob a sua supervisão;
d)
assegurar a coordenação com a equipa de inspeções no local a que a parte XI se refere no que diz respeito à implementação do plano de inspeções no local;
e)
colaborar com as ANC sempre que necessário.
Artigo 4.o
Estabelecimento e composição de equipas conjuntas de supervisão
1. O BCE é responsável pelo estabelecimento e composição de equipas conjuntas de supervisão. A nomeação de membros do pessoal das ANC para as equipas conjuntas de supervisão é efetuada pela respetiva ANC nos termos do n.o 2.
2. Em conformidade com os princípios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 8, do Regulamento do MUS e sem prejuízo do respetivo artigo 31.o, as ANC nomeiam um ou mais membros do seu pessoal como membro ou membros de uma equipa conjunta de supervisão. Um membro do pessoal de uma ANC pode ser nomeado como membro de mais do que uma equipa conjunta de supervisão.
3. Não obstante o disposto no n.o 2, o BCE pode requerer que as ANC alterem as nomeações que tenham efetuado se necessário para efeitos da composição de uma equipa conjunta de supervisão.
4. Se mais do que uma ANC exercer atribuições de supervisão num Estado-Membro participante, ou se a legislação nacional de um Estado-Membro participante conferir a um BCN atribuições de supervisão específicas e o BCN não for uma ANC, as autoridades competentes devem coordenar a sua participação no âmbito das equipas conjuntas de supervisão.
5. O BCE e as ANC devem consultar-se mutuamente e chegar a acordo quanto à utilização dos recursos da ANC no que se refere às equipas conjuntas de supervisão.
Artigo 5.o
Envolvimento de membros do pessoal dos BCN dos Estados-Membros participantes
1. Os BCN dos Estados-Membros participantes envolvidos na supervisão prudencial de uma entidade supervisionada significativa ou de um grupo supervisionado significativo ao abrigo da respetiva legislação nacional mas que não sejam ANC podem também nomear um ou mais membros do seu pessoal para uma equipa conjunta de supervisão.
2. O BCE deve ser informado de tais nomeações, aplicando-se o artigo 4.o em conformidade.
3. Se forem nomeados membros do pessoal de BCN de Estados-Membros participantes para uma equipa conjunta de supervisão, as referências a ANC em relação a equipas conjuntas de supervisão devem ser entendidas como incluindo uma referência a esses BCN.
Artigo 6.o
Coordenador e subcoordenadores da ECS
1. O coordenador da ECS, coadjuvado por subcoordenadores das ANC conforme previsto n.o 2, assegura a coordenação do trabalho no âmbito da equipa conjunta de supervisão. Para esse efeito, os membros da equipa conjunta de supervisão seguem as instruções do coordenador da ECS no que diz respeito às respetivas funções na equipa conjunta de supervisão, sem prejuízo das suas funções e deveres na respetiva ANC.
2. Cada ANC que nomeie mais do que um membro do seu pessoal para a equipa conjunta de supervisão deve nomear um desses membros como subcoordenador (a seguir «subcoordenador da ANC»). Os subcoordenadores da ANC assistem o coordenador da ECS no que diz respeito à organização e coordenação das atribuições na equipa conjunta de supervisão, em particular relativamente aos membros do pessoal nomeados pela referida ANC como seu subcoordenador. O subcoordenador da ANC pode dar instruções aos membros da equipa conjunta de supervisão nomeados pela mesma ANC, desde que estas não entrem em conflito com as instruções dadas pelo coordenador da ECS.
CAPÍTULO 2
Supervisão de entidades supervisionadas menos significativas
Artigo 7.o
Inclusão de membros do pessoal de outras ANC na equipa de supervisão de uma ANC
Sem prejuízo do disposto no artigo 31.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, sempre que, em relação à supervisão de entidades supervisionadas menos significativas, o BCE considere ser conveniente incluir membros do pessoal de uma ou mais outras ANC na equipa de supervisão de uma ANC, o BCE pode exigir que esta equipa inclua membros do pessoal dessas outras ANC.
TÍTULO 2
SUPERVISÃO EM BASE CONSOLIDADA E PARTICIPAÇÃO DO BCE E ANC EM COLÉGIOS DE AUTORIDADES DE SUPERVISÃO
Artigo 8.o
Supervisão em base consolidada
1. O BCE exercerá a supervisão em base consolidada conforme previsto no artigo 111.o da Diretiva 2013/36/UE relativamente a todas as instituições de crédito, companhias financeiras ou companhias financeiras mistas que sejam significativas em base consolidada, sempre que a empresa-mãe seja quer uma instituição-mãe num Estado-Membro participante ou uma instituição-mãe da UE estabelecida num Estado-Membro participante.
2. A ANC pertinente exercerá as funções de supervisor em base consolidada relativamente às instituições de crédito, companhias financeiras ou companhias financeiras mistas que sejam menos significativas em base consolidada.
Artigo 9.o
Presidência de colégios de autoridades de supervisão pelo BCE
1. Quando seja a autoridade responsável pela supervisão em base consolidada, o BCE presidirá ao colégio estabelecido nos termos do artigo 116.o da Diretiva 2013/36/UE. As ANC dos Estados-Membros participantes onde encontrem eventualmente estabelecidas empresas-mãe, filiais e sucursais significativas, na aceção do artigo 51.o da Diretiva 2013/36/UE têm direito a participar no colégio na qualidade de observadores.
2. Se nenhum colégio tiver sido estabelecido nos termos do artigo 116.o da Diretiva 2013/36/UE, e a entidade supervisionada significativa tiver sucursais em Estados-Membros não participantes que sejam considerados significativos nos termos do artigo 51.o, n.o 1, da Diretiva 2013/36/UE, o BCE estabelecerá um colégio de autoridades de supervisão com as autoridades competentes dos Estados-Membros de origem.
Artigo 10.o
Participação do BCE e das ANC em colégios de autoridades de supervisão
Se a autoridade responsável pela supervisão em base consolidada não for um Estado-Membro participante, o BCE e as ANC participam no colégio de autoridades de supervisão em conformidade com as seguintes regras e a legislação da União aplicável:
a)
se as entidades supervisionadas nos Estados-Membros participantes forem todas entidades supervisionadas significativas, o BCE participa no colégio de autoridades de supervisão na qualidade de membro, enquanto que as ANC têm direito a participar nesse colégio na qualidade de observadores;
b)
se as entidades supervisionadas nos Estados-Membros participantes forem todas entidades supervisionadas menos significativas, as ANC participam no colégio de autoridades de supervisão na qualidade de membros;
c)
se as entidades supervisionadas nos Estados-Membros participantes forem tanto entidades supervisionadas menos significativas como entidades supervisionadas significativas, tanto o BCE como as ANC participam no colégio de autoridades de supervisão na qualidade de membros. As ANC dos Estados-Membros participantes em que as entidades supervisionadas significativas se encontram estabelecidas têm direito a participar no colégio de autoridades de supervisão na qualidade de observadores.
TÍTULO 3
PROCEDIMENTOS RELATIVOS AO DIREITO DE ESTABELECIMENTO E À LIBERDADE DE PRESTAÇÃO DE SERVIÇOS
CAPÍTULO 1
Procedimentos relativos ao exercício do direito de estabelecimento e livre prestação de serviços no âmbito do MUS
Artigo 11.o
Direito de estabelecimento de instituições de crédito no âmbito do MUS
1. As entidades supervisionadas significativas que pretendam estabelecer uma sucursal no território de outro Estado-Membro participante devem notificar essa intenção à ANC do Estado-Membro participante onde a entidade supervisionada significativa tem a sua sede, sendo necessário fornecer as informações exigidas pelo artigo 35, n.o 2, da Diretiva 2013/36/UE. A ANC deve informar de imediato o BCE da receção da referida notificação.
2. As entidades supervisionadas menos significativas que pretendam estabelecer uma sucursal no território de outro Estado-Membro participante devem notificar a sua intenção à respetiva ANC em conformidade com os requisitos do artigo 35, n.o 2, da Diretiva 2013/36/UE.
3. Na ausência de decisão em contrário do BCE no prazo de dois meses a contar da data de receção da notificação, a sucursal referida no n.o 1 pode ser estabelecida e iniciar as suas atividades. O BCE deve comunicar esta informação à ANC do Estado-Membro participante em que a sucursal vier a ser estabelecida.
4. Na ausência de decisão em contrário da ANC do Estado-Membro de origem no prazo de dois meses a contar da data de receção da notificação, a sucursal referida no n.o 2 pode ser estabelecida e iniciar as suas atividades. A ANC comunicará esta informação ao BCE e à ANC do Estado-Membro participante em que a sucursal vier a ser estabelecida.
5. Se alguma das informações comunicadas nos termos dos n.os 1 e 2 sofrer alterações, a entidade supervisionada deve notificar por escrito a modificação em causa à ANC que recebeu a informação inicial, pelo menos um mês antes de proceder a essa modificação. Esta ANC informará a ANC do Estado-Membro em que a sucursal esteja estabelecida.
Artigo 12.o
Exercício da liberdade de prestação de serviços pelas instituições de crédito no âmbito do MUS
1. As entidades supervisionadas significativas que desejem exercer pela primeira vez as suas atividades no território de outro Estado-Membro participante ao abrigo da liberdade de prestação de serviços devem notificar dessa sua intenção a ANC do Estado-Membro participante em que a entidade significativa supervisionada tenha a sua sede. A informação deve ser fornecida de acordo com os requisitos estabelecidos no artigo 39.o, n.o 1, da Diretiva 2013/36/UE. A ANC deve informar imediatamente o BCE quando da receção dessa notificação. A ANC deve igualmente enviar a referida notificação à ANC do Estado-Membro participante onde os serviços serão prestados.
2. As entidades supervisionadas menos significativas que desejem exercer pela primeira vez as suas atividades no território de outro Estado-Membro participante ao abrigo da liberdade de prestação de serviços devem notificar a respetiva ANC em conformidade com os requisitos estabelecidos no artigo 39.o, n.o 1, da Diretiva 2013/36/UE. A notificação deve ser enviada ao BCE e à ANC do Estado-Membro participante onde os serviços serão prestados.
CAPÍTULO 2
Procedimentos relativos ao direito de estabelecimento e à liberdade de prestação de serviços no âmbito do MUS de instituições de crédito estabelecidas em Estados-Membros não participantes
Artigo 13.o
Notificação do exercício do direito de estabelecimento no âmbito do MUS por instituições de crédito estabelecidas em Estados-Membros não participantes
1. Quando a autoridade competente de um Estado-Membro não participante comunicar a informação referida no artigo 35.o, n.o 2, da Diretiva 2013/36/UE em conformidade com o procedimento estabelecido no artigo 35.o, n.o 3, da mesma, à ANC do Estado-Membro participante onde a sucursal ficará estabelecida, a ANC deve notificar de imediato o BCE da receção dessa comunicação.
2. No prazo de dois meses a contar da receção da comunicação da autoridade competente de um Estado-Membro não participante o BCE, no caso de uma sucursal que seja significativa de acordo com os critérios estabelecidos no artigo 6.o do Regulamento do MUS e na parte IV do presente regulamento, ou a ANC pertinente, no caso de uma sucursal que seja menos significativa de acordo com os critérios estabelecidos no artigo 6.o do Regulamento do MUS e na parte IV do presente regulamento, dispõem do prazo de dois meses a contar da data de receção da comunicação da autoridade competente de um Estado-Membro não participante para organizar a supervisão da sucursal nos termos dos artigos 40.o a 46.o da Diretiva 2013/36/UE e para definir, se necessário, as condições em que, por razões de interesse geral, essas atividades devem ser exercidas no Estado-Membro de acolhimento.
3. As ANC devem informar o BCE acerca das condições em que, nos termos da legislação nacional e por razões de interesse geral, as atividades podem ser exercidas por uma sucursal no respetivo Estado-Membro.
4. As alterações a qualquer informação fornecida pela instituição de crédito que deseje estabelecer uma sucursal nos termos do artigo 35.o, n.o 2, alíneas b), c) ou d), da Diretiva 2013/36/UE devem ser notificadas à ANC a que o n.o 1 se refere.
Artigo 14.o
Autoridade competente do Estado-Membro de acolhimento relativamente às sucursais
1. Nos termos do artigo 4.o, n.o 2, do Regulamento do MUS, o BCE exerce as atribuições conferidas à autoridade competente do Estado-Membro de acolhimento onde a sucursal é considerada significativa na aceção do artigo 6.o, n.o 4, desse regulamento.
2. Se uma sucursal for considerada menos significativa na aceção do artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS, a ANC do Estado-Membro participante onde a sucursal esteja estabelecida exerce os poderes da autoridade competente do Estado-Membro de acolhimento.
Artigo 15.o
Notificação do exercício da liberdade de prestação de serviços no âmbito do MUS por instituições de crédito estabelecidas em Estados-Membros não participantes
Quando a autoridade competente de um Estado-Membro não participante enviar a comunicação prevista no artigo 39.o, n.o 2, da Diretiva 2013/36/UE, a destinatária da notificação será a ANC do Estado-Membro participante onde deva exercer-se a liberdade de prestação de serviços. A ANC deve informar de imediato o BCE da receção desta notificação.
Artigo 16.o
Autoridade competente do Estado-Membro de acolhimento para a liberdade de prestação de serviços
1. Em conformidade com o artigo 4.o, n.o 2, do Regulamento do MUS e no âmbito de aplicação do seu n.o 1, o BCE exerce as atribuições da autoridade competente do Estado-Membro de acolhimento relativamente às instituições de crédito estabelecidas em Estados-Membros não participantes que exerçam o seu direito de livre prestação de serviços em Estados-Membros participantes.
2. Se a livre prestação de serviços estiver, por razões de interesse geral, sujeita a determinadas condições nos termos da legislação nacional dos Estados-Membros participantes, as ANC devem informar o BCE acerca dessas condições.
CAPÍTULO 3
Procedimentos relativos ao direito de estabelecimento e à liberdade de prestação de serviços em relação a Estados-Membros não participantes
Artigo 17.o
Direito de estabelecimento e exercício da liberdade de prestação de serviços em relação a Estados-Membros não participantes
1. As entidades supervisionadas significativas que pretendam estabelecer uma sucursal ou exercer as suas atividades ao abrigo da liberdade de prestação de serviços no território de um Estado-Membro não participante devem notificar a ANC competente da sua intenção em conformidade com a legislação da União aplicável. A ANC deve informar imediatamente o BCE da receção desta notificação. O BCE exercerá os poderes da autoridade competente do Estado-Membro de origem.
2. As entidades supervisionadas menos significativas que pretendam estabelecer uma sucursal ou exercer as suas atividades ao abrigo da liberdade de prestação de serviços no território de um Estado-Membro não participante devem notificar a ANC pertinente da sua intenção em conformidade com as disposições aplicáveis da legislação da União. A ANC pertinente exercerá os poderes da autoridade competente do Estado-Membro de origem.
TÍTULO 4
SUPERVISÃO COMPLEMENTAR DE CONGLOMERADOS FINANCEIROS
Artigo 18.o
Coordenador
1. O BCE assumirá a função de coordenador de um conglomerado financeiro em conformidade com os critérios estabelecidos na legislação aplicável da União em relação a uma entidade supervisionada significativa.
2. A ANC assumirá a função de coordenador de um conglomerado financeiro em conformidade com os critérios estabelecidos na legislação aplicável da União em relação a uma entidade supervisionada menos significativa.
PARTE III
DISPOSIÇÕES GERAIS APLICÁVEIS AO FUNCIONAMENTO DO MUS
TÍTULO 1
PRINCÍPIOS E OBRIGAÇÕES
Artigo 19.o
Panorâmica geral
A presente parte estabelece a) as regras gerais para a operação do MUS pelo BCE e as ANC e b) as disposições a aplicar pelo BCE nos procedimentos de supervisão do BCE.
Os princípios gerais e as disposições aplicáveis entre o BCE e as ANC agindo em estreita cooperação constam da parte IX.
Artigo 20.o
Dever de cooperação leal
O BCE e as ANC estão sujeitos ao dever de cooperação leal, bem como à obrigação de intercâmbio de informações.
Artigo 21.o
Obrigação geral de intercâmbio de informações
1. Sem prejuízo dos poderes do BCE para receber diretamente as informações comunicadas pelas entidades supervisionadas, ou de ter acesso direto a essas informações, permanentemente, as ANC devem, em particular, disponibilizar ao BCE, de forma atempada e rigorosa, todas as informações necessárias ao exercício das atribuições que são conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS. Estas informações devem incluir as informações resultantes de verificações e atividades levadas a cabo no local pelas ANC.
2. Nos casos em que o BCE obtenha informações diretamente das pessoas singulares ou coletivas referidas no artigo 10.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, deve o mesmo disponibilizar essas informações, de forma atempada e rigorosa, às ANC em causa. Tais informações incluem, em particular, as necessárias para que as ANC possam prestar assistência ao BCE.
3. Sem prejuízo do disposto no n.o 2, o BCE possibilitará às ANC acesso regular à informação atualizada necessária para que as mesmas possam exercer as suas funções no domínio da supervisão prudencial.
Artigo 22.o
Direito do BCE de dar instruções às ANC ou às AND para que exerçam os seus poderes e tomem medidas nos casos em que o BCE tenha uma atribuição de supervisão, mas nenhum poder conexo
1. O BCE pode exigir, por meio de instruções e na medida do necessário para o exercício das atribuições que lhe são conferidas pelo Regulamento do MUS, que as ANC ou as AND, ou ambas, exerçam os seus poderes nos termos e nas condições estabelecidas na legislação nacional e no artigo 9.o do Regulamento do MUS, sempre que tal Regulamento não confira os referidos poderes ao BCE.
2. As ANC e/ou, no que respeita ao disposto no artigo 5.o do Regulamento do MUS, as AND, devem informar o BCE sobre o exercício desses poderes sem demora injustificada.
Artigo 23.o
Regime linguístico entre o BCE e as ANC
O BCA e as ANC adotarão medidas relativas à comunicação no âmbito do MUS, incluindo as línguas a utilizar.
Artigo 24.o
Regime linguístico entre o BCE e as pessoas singulares e coletivas, incluindo entidades supervisionadas
1. Os documentos a enviar ao BCE por uma entidade supervisionada ou a qualquer outra pessoa singular ou coletiva individualmente sujeita aos procedimentos de supervisão do BCE podem ser redigidos em qualquer uma das línguas oficiais da União, escolhida pela entidade supervisionada ou pela pessoa.
2. O BCE, as entidades supervisionadas e quaisquer outras pessoas singulares ou coletivas individualmente sujeitas aos procedimentos de supervisão do BCE podem concordar em utilizar exclusivamente uma língua oficial da União na sua comunicação escrita, incluindo no que respeita a decisões de supervisão do BCE.
A revogação do referido acordo relativo à utilização de uma língua apenas será aplicável aos atos do procedimento de supervisão do BCE que ainda não tenham sido praticados.
Se os participantes numa audiência pedirem para ser ouvidos numa língua oficial da União que não a língua do procedimento de supervisão do BCE, este deverá ser avisado com a devida antecedência, para poder tomar as necessárias providências.
TÍTULO 2
DISPOSIÇÕES GERAIS RELATIVAS ÀS GARANTIAS PROCESSUAIS NA ADOÇÃO DE DECISÕES DE SUPERVISÃO DO BCE
CAPÍTULO 1
Procedimentos de supervisão do BCE
Artigo 25.o
Princípios gerais
1. Os procedimentos de supervisão do BCE iniciados nos termos do artigo 4.o e do capítulo III, secção 2, do Regulamento do MUS serão executados em conformidade com o artigo 22.o do Regulamento do MUS e as disposições do presente título.
2. As disposições do presente título não se aplicam a procedimentos realizados pela Comissão de Reexame.
Artigo 26.o
Partes
1. As partes nos procedimentos de supervisão do BCE são:
a)
as que apresentem um requerimento;
b)
aquelas a quem o BCE pretenda dirigir ou tenha dirigido uma decisão de supervisão do BCE.
2. As ANC não são consideradas partes.
Artigo 27.o
Representação das partes
1. As partes podem ser representadas pelos seus representantes legais ou estatutários ou por quaisquer outros representantes habilitados e mandatados por escrito para tomar quaisquer medidas relacionadas com o procedimento de supervisão do BCE.
2. Uma revogação de mandato só será efetiva no momento da receção pelo BCE de uma revogação por escrito. O BCE acusará a receção da referida revogação.
3. Se uma parte nomear um representante num procedimento de supervisão do BCE, o BCE contactará exclusivamente o representante nomeado em tal procedimento de supervisão, a menos que circunstâncias particulares obriguem o BCE a contactar diretamente a parte, caso em que o representante será informado.
Artigo 28.o
Obrigações gerais do BCE e das partes num procedimento de supervisão do BCE
1. Um procedimento de supervisão do BCE pode ser iniciado ex officio ou a pedido de uma das partes. Sem prejuízo do disposto no n.o 3, o BCE deve determinar os factos que serão relevantes para a adoção da sua decisão final em cada procedimento de supervisão do BCE ex officio.
2. Na sua avaliação, o BCE deve atender a todas as circunstâncias relevantes.
3. Sem prejuízo do disposto na legislação da União, será solicitado às partes que participem no procedimento de supervisão do BCE e prestem assistência para o esclarecimento dos factos. Nos procedimentos de supervisão do BCE iniciados a pedido de uma das partes, o BCE pode limitar-se, no apuramento da matéria de facto, a solicitar às partes que disponibilizem a informação factual pertinente.
Artigo 29.o
Provas em procedimentos de supervisão do BCE
1. Após a devida análise, o BCE recorrerá às provas que entenda apropriadas, para apurar a matéria de facto de um caso.
2. Sem prejuízo do disposto na legislação da União, as partes devem prestar o seu apoio ao BCE no apuramento dos fatos. Em particular, e sem prejuízo dos limites aplicáveis aos procedimentos sancionatórios estabelecidos pelo direito da União, as partes devem expor de forma verdadeira os factos de que tenham conhecimento.
3. O BCE pode fixar um prazo dentro do qual as partes podem fornecer as provas.
Artigo 30.o
Testemunhas e peritos em procedimentos de supervisão do BCE
1. O BCE pode ouvir testemunhas e peritos caso entenda necessário.
2. Ao nomear um perito, o BCE definirá a missão do mesmo mediante contrato e fixará um prazo para a entrega do respetivo parecer.
3. Em caso de audição de testemunhas ou peritos pelo BCE, estes têm direito, a pedido, ao reembolso das despesas de deslocação e de estadia. As testemunhas têm direito a uma indemnização por perda de rendimentos e os peritos aos honorários acordados pelos seus serviços após terem prestado os respetivos depoimentos. A indemnização será paga em conformidade com as disposições apropriadas aplicáveis à indemnização de testemunhas e remuneração de peritos, respetivamente, pelo Tribunal de Justiça da União Europeia.
4. O BCE pode exigir que as pessoas referidas no artigo 11.o, n.o 1, alínea c), do Regulamento do MUS se apresentem como testemunhas nas instalações do BCE ou em qualquer outro local de um Estado-Membro participante determinado pelo BCE. Caso uma pessoa referida no artigo 11.o, n.o 1, alínea c), do Regulamento do MUS seja uma pessoa coletiva, as pessoas singulares que a representem são obrigadas a comparecer nos termos da frase precedente.
Artigo 31.o
Direito de audiência
1. Antes de adotar uma decisão de supervisão do BCE dirigida a uma parte, suscetível de afetar adversamente os direitos dessa parte, o BCE concederá à referida parte a oportunidade de apresentar por escrito ao BCE comentários sobre os factos, objeções e fundamentos jurídicos relevantes para a decisão de supervisão do BCE. Se o BCE entender apropriado, poderá conceder às partes a oportunidade de comentar, numa reunião, os factos, objeções e fundamento s jurídicos relevantes para a decisão de supervisão do BCE. A notificação pela qual o BCE concede a uma parte a oportunidade de apresentar os seus comentários mencionará o conteúdo material da proposta decisão de supervisão do BCE, assim como os factos, objeções e fundamentos jurídicos relevantes nos quais o BCE tenciona basear a sua decisão. A secção 1 do capítulo III do Regulamento do MUS não está sujeita ao disposto no presente artigo.
2. Se o BCE conceder às partes a oportunidade de comentar, em reunião, os factos, objeções e fundamentos jurídicos relevantes para a decisão de supervisão do BCE pretendida, a ausência de uma parte não constitui motivo de adiamento da reunião, exceto se devidamente justificada. Se a justificação for aceite, o BCE pode adiar a reunião ou conceder à parte a oportunidade de comentar por escrito os factos, objeções e fundamentos jurídicos relevantes para a decisão de supervisão do BCE. O BCE elaborará uma ata escrita da reunião, a ser assinada pelas partes, e fornecerá às partes uma cópia da mesma.
3. Deve ser dada às partes, em princípio, a oportunidade de apresentarem comentários por escrito no prazo de duas semanas a contar da receção de um documento expondo os factos, objeções e fundamentos jurídicos nos quais o BCE tenciona basear a sua decisão de supervisão.
A pedido das partes, o BCE pode alargar o prazo conforme entenda adequado.
Em circunstâncias especiais, o BCE pode reduzir o prazo para três dias úteis. O prazo será também reduzido para três dias úteis nas situações previstas pelos artigos 14.o e 15.o do Regulamento do MUS.
4. Não obstante o disposto no n.o 3, e com subordinação ao disposto no n.o 5, o BCE pode adotar uma decisão de supervisão do BCE dirigida a uma parte suscetível de afetar negativamente os direitos dessa parte sem lhe conceder a oportunidade de comentar os factos, objeções e fundamentos jurídicos relevantes para a decisão de supervisão do BCE, antes da sua adoção, se uma decisão urgente se afigurar necessária a fim de evitar danos graves ao sistema financeiro.
5. Se for adotada nos termos do n.o 4 uma decisão de supervisão do BCE urgente, será concedida às partes, sem demora injustificada após a sua adoção, a oportunidade de comentarem por escrito os factos, objeções e fundamentos jurídicos relevantes para a decisão de supervisão do BCE. A parte deve, em princípio, ter a oportunidade de apresentar os seus comentários por escrito no prazo de duas semanas a contar da receção da decisão de supervisão do BCE. A pedido das partes, o BCE pode alargar o prazo, o qual todavia não poderá exceder seis meses. O BCE deve analisar a decisão de supervisão do BCE à luz dos comentários das partes, podendo confirmá-la, revogá-la e alterá-la, ou revogá-la e substituí-la por uma nova decisão de supervisão do BCE.
6. No caso de procedimentos de supervisão do BCE relacionados com as sanções previstas no artigo 18.o do Regulamento do MUS e na parte X do presente regulamento não são aplicáveis os n.os 4 e 5.
Artigo 32.o
Consulta de processos num procedimento de supervisão do BCE
1. Os direitos de defesa das partes interessadas serão plenamente respeitados nos procedimentos de supervisão do BCE. Para este efeito, e após abertura do procedimento de supervisão do BCE, as partes têm o direito de consultar o processo em poder do BCE, sob reserva do interesse legítimo na proteção dos seus segredos comerciais por parte de pessoas singulares ou coletivas que não a parte em causa. O direito de consulta do processo não é extensível a informações confidenciais. As ANC devem enviar ao BCE, sem demora injustificada, qualquer pedido que recebam para consulta de processos relacionados com procedimentos de supervisão do BCE.
2. Os processos são constituídos por todos os documentos que tenham sido obtidos, produzidos ou reunidos pelo BCE durante o procedimento de supervisão do BCE, independentemente do suporte em que estejam armazenados.
3. Nenhuma disposição do presente artigo obsta a que o BCE ou as ANC divulguem e utilizem as informações necessárias para fazer prova de uma infração.
4. O BCE pode determinar que o acesso a um processo deve ser concedido por uma ou mais das seguintes formas, tendo em devida consideração as capacidades técnicas das partes:
a)
por meio de CD-ROM(s) ou de qualquer outro suporte eletrónico de armazenamento de dados, incluindo qualquer suporte que possa estar disponível no futuro;
b)
através de cópias em papel da parte acessível do processo enviadas às partes pelo correio;
c)
convidando as partes a consultar o processo acessível nas instalações do BCE.
5. Para os efeitos deste artigo, a informação confidencial por incluir documentos internos do BCE e ANC, assim como correspondência entre o BCE e uma ANC ou entre ANC.
CAPÍTULO 2
Decisões de supervisão do BCE
Artigo 33.o
Fundamentação das decisões de supervisão do BCE
1. A decisão de supervisão do BCE será acompanhada de uma indicação da respetiva fundamentação nos termos do n.o 2.
2. A fundamentação conterá os factos materiais e as razões jurídicas nos quais o BCE baseou a sua decisão de supervisão.
3. Sem prejuízo do disposto no artigo 31.o, n.o 4, o BCE baseará a sua decisão de supervisão apenas em factos e objeções relativamente aos quais as partes tenham tido a possibilidade de apresentar as suas observações.
Artigo 34.o
Efeito suspensivo
Sem prejuízo do disposto no artigo 278.o do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia (TFUE) e no artigo 24.o, n.o 8, do Regulamento do MUS, o BCE pode decidir suspender a aplicação da decisão de supervisão do BCE quer: a) declarando-o na sua decisão de supervisão, quer b) a pedido do destinatário da sua decisão de supervisão, com exceção dos casos de pedidos de revisão pela Comissão de Reexame.
Artigo 35.o
Notificação das decisões de supervisão do BCE
1. O BCE pode notificar uma decisão de supervisão do BCE às partes: a) verbalmente, b) mediante comunicação processual ou entrega em mão de um exemplar da decisão de supervisão, c) por carta registada com aviso de receção, d) por serviço de correio expresso, e) por telecópia, ou f) por via eletrónica nos termos do n.o 10.
2. Caso um representante esteja habilitado a tal por escrito, o BCE pode notificar a decisão de supervisão do BCE ao referido representante. Nesse caso, o BCE não fica obrigado a comunicar também a decisão de supervisão do BCE à entidade supervisionada representada por esse representante.
3. No caso de notificação verbal de uma decisão de supervisão do BCE, a notificação da decisão ao destinatário deve considerar-se efetuada se um membro do pessoal do BCE tiver informado da decisão de supervisão do BCE a) a pessoa singular pertinente, no caso das pessoas singulares, ou b) um mandatário da pessoa coletiva autorizado a receber notificações, no caso das pessoas coletivas. Neste caso, após a notificação verbal, deve ser fornecida ao destinatário, sem demora injustificada, uma cópia escrita da decisão de supervisão do BCE.
4. No caso da notificação de uma decisão de supervisão do BCE por carta registada com aviso de receção, a notificação da decisão ao destinatário considera-se efetuada no décimo dia a contar da entrega da carta na estação de correios, a menos que o protocolo de receção do serviço de entrega indique que a carta foi recebida numa data diferente.
5. No caso da notificação de uma decisão de supervisão do BCE por serviço de correio expresso, a notificação da decisão ao destinatário considera-se efetuada no 10.o dia a contar da entrega da carta ao serviço de correio expresso, a menos que a guia de entrega do serviço indique que a carta foi recebida numa data diferente.
6. Para os efeitos dos n.os 4 e 5, a decisão de supervisão do BCE deve obrigatoriamente ser remetida para um endereço adequado para notificações (endereço válido). Considera-se endereço válido:
a)
no caso de um procedimento de supervisão do BCE iniciado a pedido do destinatário da decisão de supervisão do BCE, o endereço indicado pelo destinatário no seu pedido;
b)
no caso de uma entidade supervisionada, o último endereço comercial da sede fornecido ao BCE pela entidade supervisionada;
c)
no caso de uma pessoa singular, o último endereço fornecido ao BCE e, se não for indicada nenhuma morada ao BCE e a pessoa singular for um funcionário, gestor ou acionista da entidade supervisionada, o endereço comercial da entidade supervisionada em conformidade com a alínea b).
7. Cada pessoa que seja parte num procedimento de supervisão do BCE deve indicar ao BCE, a pedido, um endereço válido.
8. Se uma pessoa estiver estabelecida ou domiciliada num Estado que não seja um Estado-Membro, o BCE pode exigir a essa parte que nomeie, num prazo razoável, um destinatário autorizado que seja residente num Estado-Membro ou possua um estabelecimento num Estado-Membro. Caso não seja nomeado um destinatário autorizado na sequência do referido pedido, e até esse destinatário ser nomeado, conforme o caso, qualquer comunicação pode ser notificada nos termos dos n.os 3 a 5 e 9 no endereço da parte de que o BCE dispuser.
9. Se o destinatário da decisão de supervisão do BCE tiver fornecido um número de fax ao BCE, o BCE pode notificar a decisão de supervisão do BCE transmitindo um exemplar da decisão de supervisão do BCE por fax. Considera-se que a decisão de supervisão do BCE foi notificada ao destinatário se o BCE receber um relatório de transmissão bem-sucedida do fax.
10. O BCE pode determinar os critérios segundo os quais uma decisão de supervisão do BCE poderá ser notificada por meios de comunicação eletrónicos ou comparáveis.
TÍTULO 3
COMUNICAÇÃO DAS VIOLAÇÕES
Artigo 36.o
Comunicação das violações
Qualquer pessoa pode, de boa-fé, apresentar um relatório diretamente ao BCE, se tiver motivos razoáveis para crer que o relatório evidenciará violações dos atos jurídicos referidos no artigo 4.o, n.o 3, do Regulamento do MUS por instituições de crédito, companhias financeiras, companhias financeiras mistas ou autoridades competentes (incluindo o próprio BCE).
Artigo 37.o
Proteção apropriada da comunicação de violações
1. Se uma pessoa apresentar de boa-fé um relatório relativo a alegadas violações dos atos jurídicos referidos no artigo 4.o, n.o 3, do Regulamento do MUS por entidades supervisionadas ou autoridades competentes, o relatório será tratado como relatório protegido.
2. Todos os dados pessoais relativos quer à pessoa que apresenta o relatório protegido, quer à pessoa alegadamente responsável pela violação, serão protegidos em conformidade com o quadro de proteção de dados aplicável na União.
3. O BCE não revelará a identidade da pessoa que apresentou o relatório protegido sem primeiro obter o consentimento expresso da mesma, a menos que a sua divulgação seja exigida por uma decisão do tribunal no contexto de novas investigações ou de processos judiciais subsequentes.
Artigo 38.o
Procedimentos para o acompanhamento de relatórios
1. O BCE avaliará todos os relatórios respeitantes a entidades supervisionadas significativas. Em relação a entidades supervisionadas menos significativas, o BCE avaliará os relatórios respeitantes a violações de regulamentos ou decisões do BCE. Neste último caso, quando as ANC receberem tais relatórios devem enviá-los ao BCE, sem comunicar a identidade da pessoa que apresentou o relatório, a menos que esta dê o seu consentimento expresso.
2. Sem prejuízo do n.o 1, o BCE enviará os relatórios respeitantes a entidades supervisionadas menos significativas à ANC pertinente, sem comunicar a identidade da pessoa que apresentou o relatório, a menos que esta dê o seu consentimento expresso.
3. O BCE partilhará informações com as ANC a fim de: a) avaliar se os relatórios foram enviados tanto ao BCE como à ANC relevante e de coordenar esforços; e b) tomar conhecimento do resultado do seguimento dos relatórios enviados às ANC.
4. O BCE usará de uma margem de apreciação razoável para decidir a forma de avaliação dos relatórios recebidos e as medidas a ser tomadas.
5. Em caso de alegadas violações cometidas por entidades supervisionadas, a entidade supervisionada pertinente deve fornecer ao BCE todas as informações e documentos por ele solicitados para poder avaliar os relatórios recebidos.
6. Em caso de alegadas violações cometidas por autoridades competentes (que não o BCE), o BCE solicitará à autoridade competente relevante que apresente os seus comentários sobre os factos reportados.
7. No seu relatório anual, referido no artigo 20.o, n.o 2, do Regulamento do MUS, o BCE fornecerá informações sobre os relatórios recebidos, de forma resumida ou agregada, de modo a que as entidades ou pessoas supervisionadas não possam ser identificadas.
PARTE IV
DETERMINAÇÃO DO ESTATUTO DE UMA ENTIDADE SUPERVISIONADA COMO SIGNIFICATIVA OU MENOS SIGNIFICATIVA
TÍTULO 1
DISPOSIÇÕES GERAIS RELATIVAS À CLASSIFICAÇÃO COMO SIGNIFICATIVA OU MENOS SIGNIFICATIVA
Artigo 39.o
Classificação de uma entidade supervisionada como significativa numa base individual
1. Uma entidade supervisionada deve ser considerada entidade supervisionada significativa se o BCE assim o determinar numa decisão do BCE tendo por destinatária a entidade supervisionada em causa, nos termos dos artigos 43.o a 49.o, que explique as razões subjacentes à referida decisão.
2. Uma entidade supervisionada deixa de ser classificada como entidade supervisionada significativa se o BCE determinar, numa decisão do BCE dirigida à entidade supervisionada em causa explicando as razões subjacentes à decisão, que a mesma é uma entidade supervisionada menos significativa ou deixou de ser uma entidade supervisionada.
3. Uma entidade supervisionada pode ser classificada como entidade supervisionada significativa com base em qualquer dos seguintes critérios:
a)
a respetiva dimensão, determinada nos termos dos artigos 50.o a 55.o (a seguir «critério da dimensão»);
b)
a sua importância para a economia da União ou de um Estado-Membro participante, determinada nos termos dos artigos 56.o a 58.o (a seguir «critério da importância económica»);
c)
a sua importância no que se refere a atividades transfronteiras, determinada nos termos dos artigos 59.o e 60.o (a seguir «critério das atividades transfronteiras»);
d)
o pedido ou a obtenção de assistência financeira pública direta do Mecanismo Europeu de Estabilidade (MEE), determinados nos termos dos artigos 61.o a 64.o (a seguir «critério da assistência financeira pública direta»);
e)
o facto de a entidade supervisionada ser uma das três instituições de crédito mais significativas num Estado-Membro participante, determinado nos termos dos artigos 65.o e 66.o.
4. As entidades supervisionadas significativas devem ser supervisionadas diretamente pelo BCE, a menos que circunstâncias específicas justifiquem a supervisão pela ANC relevante nos termos do título 9 desta parte.
5. O BCE deve também supervisionar diretamente uma entidade supervisionada menos significativa ou um grupo supervisionado menos significativo ao abrigo de uma decisão do BCE adotada nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS que lhe atribua o exercício direto de todos os poderes pertinentes referidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS. Para efeitos do MUS, a entidade supervisionada menos significativa ou o grupo supervisionado menos significativo em causa serão classificados como significativos.
6. Antes de tomar as decisões do BCE referidas neste artigo, o BCE consultará as ANC relevantes. Qualquer decisão do BCE referida neste artigo será igualmente comunicada às ANC relevantes.
Artigo 40.o
Classificação de entidades supervisionadas que façam parte de um grupo como significativas
1. Se uma ou mais entidades supervisionadas fizerem parte de um grupo supervisionado, os critérios de determinação do caráter significativo devem ser estabelecidos ao nível mais elevado de consolidação nos Estados-Membros participantes, em conformidade com os títulos 3 a 7 da parte IV.
2. Cada uma das entidades supervisionadas que façam parte de um grupo supervisionado será considerada entidade supervisionada significativa em qualquer das seguintes circunstâncias:
a)
o grupo supervisionado no nível mais elevado de consolidação nos Estados-Membros participantes cumpre o critério da dimensão, o critério da importância económica ou o critério das atividades transfronteiras;
b)
uma das entidades supervisionadas que façam parte do grupo supervisionado cumpre o critério da assistência financeira pública direta;
c)
uma das entidades supervisionadas que façam parte do grupo supervisionado é uma das três instituições de crédito mais significativas num Estado-Membro participante.
3. Quando se determine que um grupo supervisionado é significativo ou deixou de ser significativo, o BCE adotará uma decisão do BCE relativa à classificação como entidade supervisionada significativa, ou ao levantamento da classificação como entidade supervisionada significativa, devendo igualmente comunicar as datas de início e de cessação da supervisão direta pelo BCE a cada entidade supervisionada que faça parte do grupo supervisionado em causa, em conformidade com os critérios e procedimentos previstos no artigo 39.o.
Artigo 41.o
Disposições específicas no que se refere a sucursais de instituições de crédito estabelecidas em Estados-Membros não participantes
1. Todas as sucursais abertas no mesmo Estado-Membro participante por uma instituição de crédito que esteja estabelecida num Estado-Membro não participante são consideradas uma única entidade supervisionada para efeitos do presente Regulamento.
2. As sucursais abertas em diferentes Estados-Membros participantes por uma instituição de crédito que esteja estabelecida num Estado-Membro não participante são tratadas individualmente como entidades supervisionadas separadas para efeitos do presente Regulamento.
3. Sem prejuízo do disposto no n.o 1.as sucursais de uma instituição de crédito que esteja estabelecida num Estado-Membro não participante são avaliadas individualmente como entidades supervisionadas isoladas e em separado das filiais da mesma instituição de crédito quando se trate de determinar se está preenchido algum dos critérios previstos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS.
Artigo 42.o
Disposições específicas relativas a filiais de instituições de crédito estabelecidas em Estados-Membros não participantes e países terceiros
1. As filiais estabelecidas num ou mais Estados-Membros participantes por uma instituição de crédito que tenha a sua sede num Estado-Membro não participante, ou num país terceiro, serão avaliadas independentemente das sucursais da referida instituição de crédito quando se determine o cumprimento de algum dos critérios previstos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS.
2. As seguintes filiais serão avaliadas separadamente aquando da apreciação do cumprimento de qualquer um dos critérios previstos no artigo 6.o, n.o 4, do Regualmento do MUS: filiais que
a)
estejam estabelecidas num Estado-Membro participante,
b)
pertençam a um grupo cuja empresa-mãe tenha a sua sede num Estado-Membro não participante ou país terceiro e
c)
não pertençam a um grupo supervisionado em Estados-Membros participantes.
TÍTULO 2
PROCEDIMENTO PARA A CLASSIFICAÇÃO DAS ENTIDADES SUPERVISIONADAS COMO ENTIDADES SUPERVISIONADAS SIGNIFICATIVAS
CAPÍTULO 1
Classificação de uma entidade supervisionada como significativa
Artigo 43.o
Reexame do estatuto de uma entidade supervisionada
1. Salvo disposição em contrário do presente regulamento o BCE verificará, no mínimo anualmente, se uma entidade supervisionada significativa ou um grupo supervisionado significativo continua a preencher algum dos critérios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 4 do Regulamento do MUS.
2. Salvo disposição em contrário do presente regulamento, cada ANC deve verificar, no mínimo anualmente, se uma entidade supervisionada menos significativa ou um grupo supervisionado menos significativo preenche algum dos critérios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS. No caso de um grupo supervisionado menos significativo, este reexame será efetuado pela ANC relevante do Estado-Membro participante no qual esteja estabelecida a empresa-mãe, determinada ao mais alto nível de consolidação nos Estados-Membros participantes.
3. O BCE pode verificar, a qualquer momento após ter recebido as informações de que necessita, e em especial nas circunstâncias mencionadas no artigo 52.o, se: a) uma entidade supervisionada preenche algum dos critérios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS e se b) uma entidade supervisionada significativa deixou de preencher algum dos critérios previstos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS.
4. Se uma ANC verificar que uma entidade supervisionada menos significativa ou um grupo supervisionado menos significativo preenchem algum dos critérios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS, a ANC relevante deve informar o BCE sem demora injustificada.
5. A pedido do BCE ou de uma ANC, o BCE e a ANC relevante devem cooperar a fim de determinar se algum dos critérios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS está preenchido no que se refere a uma entidade supervisionada ou a um grupo supervisionado.
6. Se o BCE a) decidir assumir a supervisão direta de uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado ou b) decidir cessar a supervisão direta de uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado pelo BCE, o BCE e a ANC relevante devem cooperar a fim de garantir uma transição harmoniosa das competências de supervisão. Em particular, deve ser elaborado um relatório que estabeleça o historial de supervisão e o perfil de risco da entidade supervisionada pela ANC relevante no momento em que o BCE assuma a supervisão direta de uma entidade supervisionada, e pelo BCE no momento em que a ANC relevante se torne competente para supervisionar a entidade em causa.
7. O BCE determina se uma entidade supervisionada ou um grupo supervisionado são significativos utilizando os critérios estabelecidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS pela ordem aí estabelecida, nomeadamente: a) dimensão, b) importância para a economia da União ou de um Estado-Membro participante, c) importância das atividades transfronteiras, d) pedido ou obtenção direta de assistência financeira pública do MEE, e) o facto de ser uma das três instituições de crédito mais significativas num Estado-Membro participante.
Artigo 44.o
Procedimento a aplicar na determinação do caráter significativo de uma entidade supervisionada
1. Ao tomar decisões quanto à classificação de uma entidade ou grupo supervisionados como significativos ao abrigo do presente título, e salvo disposição em contrário, o BCE aplicará as regras processuais constantes da parte III do presente regulamento, título 2.
2. O BCE notificará por escrito, no prazo estabelecido no artigo 45.o, a decisão de supervisão do BCE relativa à classificação como significativa de uma entidade supervisionada ou de um grupo supervisionado a cada entidade supervisionada em causa, comunicando também a referida decisão à ANC relevante. Em relação às entidades supervisionadas que integrem um grupo supervisionado significativo, o BCE notificará da sua decisão a entidade supervisionada situada ao nível de consolidação mais elevado nos Estados-Membros participantes e assegurar-se-á de que todas as entidades supervisionadas pertencentes ao grupo supervisionado significativo são devidamente informadas.
3. Quanto às entidades supervisionadas que não sejam notificadas pelo BCE nos termos do n.o 1, a lista referida no artigo 49.o, n.o 2, servirá de notificação da respetiva classificação como menos significativas.
4. O BCE dará a cada entidade supervisionada relevante a oportunidade de se pronunciar por escrito antes da adoção de uma decisão do BCE nos termos do n.o 1.
5. Além disso, o BCE dará às ANC relevantes, de harmonia com o disposto no artigo 39.o, n.o 6, a oportunidade de apresentar observações e comentários por escrito, os quais devem ser devidamente tomados em conta pelo BCE.
6. Uma entidade supervisionada ou um grupo supervisionado serão classificados como entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo a partir da data de notificação da decisão do BCE que determine a sua classificação como entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo
CAPÍTULO 2
Início e cessação da supervisão direta pelo BCE
Artigo 45.o
Início da supervisão direta pelo BCE
1. O BCE especificará, numa decisão do BCE, a data a partir da qual assumirá a supervisão direta de uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado que tenham sido classificados como entidade ou grupo supervisionados significativos. A referida decisão do BCE pode ser a mesma decisão que a referida no artigo 44.o, n.o. 1. Sem prejuízo do disposto no n.o 2, o BCE comunicará a referida decisão do BCE a cada uma das entidades supervisionadas em causa com a antecedência mínima de um mês em relação à data em que assumirá a supervisão direta.
2. Se assumir a supervisão direta de uma entidade supervisionada ou de um grupo supervisionado com base num pedido ou na concessão de assistência financeira pública direta do MEE, o BCE notificará em devido tempo a decisão do BCE referida no n.o 1 a cada uma das entidades supervisionadas em causa, com a antecedência mínima de uma semana em relação à data na qual assumirá a supervisão direta.
3. O BCE fornecerá cópias das decisões referidas no n.o 1 às ANC relevantes.
4. O BCE assumirá a supervisão direta de uma entidade supervisionada o mais tardar 12 meses após a data em que notificar a referida entidade supervisionada ou de uma decisão do BCE nos termos do artigo 44.o, n.o 2.
5. Para os efeitos deste artigo, no caso de um grupo supervisionado o BCE notificará a decisão do BCE à entidade supervisionada situada ao nível de consolidação mais elevado nos Estados-Membros participantes e assegurará que todas as entidades supervisionadas pertencentes a esse grupo são devidamente informadas dos prazos aplicáveis.
Artigo 46.o
Cessação da supervisão direta pelo BCE
1. Se o BCE determinar a cessação da supervisão direta pelo BCE de uma entidade ou grupo supervisionado, o BCE adotará uma decisão do BCE, dirigida a cada uma das entidades supervisionadas em causa, especificando a data e as razões pelas quais a supervisão direta cessa. O BCE adotará a referida decisão com a antecedência mínima de um mês em relação à data de cessação da supervisão direta pelo BCE. O BCE fornecerá também um exemplar da referida decisão do BCE às ANC relevantes. O artigo 45.o, n.o 5, será aplicável em conformidade.
2. O BCE concederá a cada uma das entidades supervisionadas em causa a oportunidade de apresentarem observações por escrito antes de uma decisão do BCE ser adotada nos termos do n.o 1
3. Qualquer decisão do BCE que especifique a data na qual cesse a supervisão direta de uma entidade supervisionada pelo BCE pode ser adotada em conjunto com a decisão que classifique a entidade supervisionada como menos significativa.
Artigo 47.o
Motivos para a cessação da supervisão direta pelo BCE
1. No caso de uma entidade supervisionada significativa que seja classificada como tal com base na sua a) dimensão, b) importância para a economia da União ou de qualquer Estado-Membro participante ou c) importância das atividades transfronteiras ou por ser parte de um grupo supervisionado que cumpra no mínimo um dos referidos critérios, o BCE adotará uma decisão do BCE que cesse a sua classificação como entidade supervisionada significativa e a supervisão direta se, durante três anos civis consecutivos, nenhum dos critérios previstos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS acima mencionados tiver sido cumprido, quer numa base individual, quer pelo grupo supervisionado a que pertença a entidade supervisionada.
2. No caso de uma entidade supervisionada que seja classificada como significativa com base no facto de a assistência financeira pública direta do MEE ter sido solicitada a) para a própria, b) para o grupo supervisionado a que pertença a entidade supervisionada ou c) para qualquer entidade supervisionada que pertença ao referido grupo e que não seja significativa por outros motivos, o BCE adotará uma decisão do BCE que cesse a classificação da mesma como entidade supervisionada significativa e a supervisão direta, se a assistência financeira pública direta tiver sido recusada, totalmente reembolsada ou cessado. Em caso de reembolso ou cessação da assistência financeira pública direta, a referida decisão apenas pode ser tomada no prazo de três anos civis após a devolução total ou a cessação da assistência financeira pública direta.
3. No caso de uma entidade supervisionada que seja classificada como significativa com base no facto de ser uma das três instituições de crédito mais significativas de um Estado-Membro participante, nos termos dos artigos 65.o a 66.o, ou que pertença ao grupo supervisionado de uma das referidas instituições de crédito, e que não seja significativa por outros motivos, o BCE adotará uma decisão do BCE que cesse a sua classificação como entidade supervisionada significativa e a supervisão direta se, durante três anos civis consecutivos, a entidade supervisionada em causa não tiver sido uma das três instituições de crédito mais significativas de um Estado-Membro participante.
4. No caso de uma entidade supervisionada que seja supervisionada diretamente pelo BCE no âmbito de uma decisão de supervisão do BCE adotada nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS e que não seja significativa por outros motivos, o BCE adotará uma decisão do BCE que cesse a supervisão direta pelo BCE se, em seu livre e razoável entender, a supervisão direta tiver deixado de ser necessária para garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
Artigo 48.o
Procedimentos pendentes
1. Se a titularidade da competência entre o BCE e uma ANC tiver de ser alterada, a autoridade cuja competência cesse (a seguir «autoridade cuja competência cesse») deve informar a autoridade que se torne competente (a seguir «autoridade que assuma a supervisão») de qualquer procedimento de supervisão formalmente iniciado que requeira uma decisão. A autoridade cuja competência cesse deve fornecer as referidas informações imediatamente após ter tomado conhecimento da alteração iminente da competência. A autoridade cuja competência cesse deve atualizar as referidas informações numa base contínua, em regra mensalmente, sempre que haja novas informações a reportar relativas a um procedimento de supervisão. A autoridade que assuma a supervisão pode, em casos devidamente justificados, permitir o reporte numa base menos frequente. Para os efeitos dos artigos 48.o e 49.o, um procedimento de supervisão deve ser entendido na aceção de procedimento de supervisão do BCE ou das ANC.
Antes da alteração da competência, a autoridade cuja competência cesse deve estabelecer contactos com a autoridade que assuma a supervisão sem demora injustificada após a iniciação formal de qualquer procedimento de supervisão novo que requeira uma decisão.
2. Se a titularidade da competência de supervisão se alterar, a autoridade cuja competência cesse deve envidar esforços para concluir qualquer procedimento de supervisão pendente que requeira uma decisão antes da data na qual ocorra a alteração da competência de supervisão.
3. Se um procedimento de supervisão formalmente iniciado que requeira uma decisão não puder ser concluído antes da data na qual ocorra uma alteração da competência de supervisão, a autoridade cuja competência cesse continuará a ser competente para concluir o referido procedimento de supervisão pendente. Para este efeito, a autoridade cuja competência cesse conservará igualmente todos os poderes relevantes até à conclusão do procedimento de supervisão. A autoridade cuja competência cesse deve concluir o procedimento de supervisão pendente em causa em conformidade com a lei aplicável, no âmbito dos poderes que mantiver. A autoridade cuja competência cesse informará a autoridade que assuma a supervisão antes de tomar qualquer decisão num procedimento de supervisão que esteja pendente antes da alteração da competência, devendo apresentar à autoridade que assuma a supervisão uma cópia da decisão tomada e quaisquer documentos relevantes relacionados com a referida decisão.
4. Em derrogação do disposto no n.o 3, o BCE pode decidir, no prazo de um mês a contar da receção das informações de que necessita para concluir a sua avaliação do procedimento de supervisão relevante formalmente iniciado, e em consulta com a ANC relevante, chamar a si o procedimento de supervisão em causa. Se, por força da legislação nacional, for necessária uma decisão de supervisão do BCE antes do termo do período de avaliação referido na frase anterior, a ANC deve apresentar ao BCE as informações necessárias e especificar, em especial, o prazo no qual o BCE deve decidir se pretende assumir o procedimento. No caso de o BCE chamar a si um procedimento de supervisão, notificará a ANC relevante e as partes da sua decisão de assumir o procedimento de supervisão em causa. O BCE especificará na sua decisão as consequências dessa transferência do procedimento de supervisão.
5. O BCE e a ANC relevante cooperarão na conclusão de qualquer procedimento pendente, podendo partilhar quaisquer informações necessárias para o efeito.
6. O presente artigo não se aplica aos procedimentos comuns.
CAPÍTULO 3
Lista de entidades supervisionadas
Artigo 49.o
Publicação
1. O BCE publicará uma lista contendo a designação de cada entidade e grupo supervisionado diretamente supervisionados pelo BCE, com indicação do grupo supervisionado a que a entidade supervisionada pertence, se for o caso, assim como a base jurídica específica para a referida supervisão direta. A lista incluirá, no caso de uma classificação como significativa com base no critério da dimensão, o valor total dos ativos da entidade supervisionada ou do grupo supervisionado. O BCE publicará igualmente os nomes das entidades supervisionadas que, embora cumpram um dos critérios referidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS, qualificando-se, por conseguinte, como significativas, são contudo consideradas menos significativas pelo BCE devido às circunstâncias específicas previstas no título 9 da parte IV e, por conseguinte, não são diretamente supervisionadas pelo BCE.
2. O BCE publicará uma lista contendo o nome de cada entidade supervisionada que seja supervisionada por uma ANC e, bem assim, a designação da ANC relevante.
3. As listas referidas nos n.os 1 e 2 serão publicadas por via eletrónica e estarão acessíveis no sítio do BCE.
4. As listas referidas nos n.os 1 e 2 serão atualizadas regularmente.
TÍTULO 3
DETERMINAÇÃO DO CARÁTER SIGNIFICATIVO COM BASE NA DIMENSÃO
Artigo 50.o
Determinação do caráter significativo com base na dimensão
1. A determinação do caráter significativo, ou não, de uma entidade supervisionada ou de um grupo supervisionado com base no critério da dimensão efetua-se por referência ao valor total dos seus ativos.
2. Uma entidade supervisionada ou um grupo supervisionado são classificados como significativos se o valor total dos seus ativos exceder 30 mil milhões EUR (a seguir o «limiar de dimensão»).
Artigo 51.o
Base para a determinação do caráter significativo de uma entidade supervisionada com base no critério da dimensão
1. Se a entidade supervisionada fizer parte de um grupo supervisionado, o valor total dos seus ativos será determinado com base no reporte prudencial em base consolidada efetuado no final do ano de acordo com a legislação aplicável.
2. Se não for possível determinar os ativos totais com base nos dados referidos no n.o 1, o valor total dos ativos será determinado com base nas contas anuais consolidadas auditadas mais recentes, elaboradas em conformidade com as Normas Internacionais de Relato Financeiro (NIRF) de acordo com o previsto no Regulamento (CE) n.o 1606/2002 do Parlamento Europeu e do Conselho (12) e, se estas não estiverem disponíveis, nas contas anuais consolidadas elaboradas em conformidade com as legislações contabilísticas nacionais aplicáveis.
3. Se a entidade supervisionada não fizer parte de um grupo supervisionado, o valor total dos ativos do grupo será determinado com base no reporte prudencial em base individual efetuado no final do ano de acordo com a legislação aplicável
4. Se não se puderem determinar os ativos totais mediante a utilização dos dados referidos no n.o 3, o valor total dos ativos será determinado com base nas contas anuais auditadas mais recentes elaboradas em conformidade com as NIRF, conforme aplicáveis na União de acordo com o previsto no Regulamento (CE) n.o 1606/2002 e, se as referidas contas anuais não estiverem disponíveis, nas contas anuais elaboradas em conformidade com as legislações contabilísticas nacionais aplicáveis.
5. Se a entidade supervisionada for uma sucursal de uma instituição de crédito estabelecida num Estado-Membro não participante, o valor total dos seus ativos será determinado com base nos dados estatísticos reportados nos termos do Regulamento (CE) n.o 25/2009 (BCE/2008/32) do Banco Central Europeu (13).
Artigo 52.o
Base para a determinação do caráter significativo com base no critério da dimensão em circunstâncias específicas ou excecionais
1. Se, no que respeita a uma entidade supervisionada menos significativa, ocorrer uma alteração substancial e excecional das circunstâncias que seja relevante para se determinar se está ou não preenchido o critério da dimensão, a ANC relevante verificará se o limiar de dimensão continua ou não a ser cumprido.
Se a referida alteração afetar uma entidade supervisionada significativa, o BCE verificará se o limiar de dimensão continua ou não a ser cumprido.
As alterações substanciais e excecionais de circunstâncias relevantes para se verificar se o critério da dimensão continua a ser cumprido abrangem qualquer uma das seguintes alterações: a) a fusão de duas ou mais instituições de crédito, b) a venda ou transferência de uma divisão comercial importante, c) a transferência de ações de uma instituição de crédito em volume tal que a mesma deixe de pertencer ao grupo supervisionado a que pertencia antes da venda, d) a decisão definitiva de proceder a uma liquidação ordenada da entidade (ou grupo) supervisionado e e) situações factuais comparáveis.
2. Uma entidade supervisionada menos significativa e, no caso de um grupo supervisionado, a entidade supervisionada ao mais alto nível de consolidação nos Estados-Membros participantes deve comunicar à ANC relevante a ocorrência de qualquer uma das alterações referidas nos n.os 1 e 2.
Uma entidade supervisionada significativa e, no caso de um grupo supervisionado, a entidade supervisionada ao mais alto nível de consolidação nos Estados-Membros participantes deve comunicar ao BCE a ocorrência de qualquer uma das alterações referidas nos n.os 1 e 2.
3. Em derrogação da regra dos três anos prevista no artigo 47.o, n.o 1 a 3, e em caso de circunstâncias excecionais, incluindo aquelas a que o n.o 1 se refere, o BCE decidirá, em consulta com as ANC, se as entidades supervisionadas afetadas são significativas ou menos significativas, e a data a partir da qual a supervisão deve ser exercida pelo BCE ou pelas ANC.
Artigo 53.o
Grupos de empresas consolidadas
1. Para efeitos da determinação do caráter significativo com base no critério da dimensão, um grupo supervisionado de empresas consolidadas é composto por todas as empresas que, de acordo com a legislação da União, devam ser objeto de consolidação para fins prudenciais.
2. Para efeitos da determinação do caráter significativo com base no critério da dimensão, o grupo supervisionado de empresas consolidadas deve igualmente incluir as filiais e as sucursais em Estados-Membros não participantes e em países terceiros.
Artigo 54.o
Método de consolidação
O método de consolidação será o método de consolidação aplicável em conformidade com as IFRS ou com as disposições contabilísticas nacionais, conforme o caso.
Artigo 55.o
Método de cálculo dos ativos totais
Para efeitos da determinação do caráter significativo de uma instituição de crédito com base no critério da dimensão, o «valor total dos ativos» será calculado a partir da rubrica «ativos totais» num balanço elaborado em conformidade com a legislação da União para fins prudenciais.
TÍTULO 4
DETERMINAÇÃO DO CARÁTER SIGNIFICATIVO COM BASE NA IMPORTÂNCIA PARA A ECONOMIA DA UNIÃO OU DE QUALQUER ESTADO-MEMBRO PARTICIPANTE
Artigo 56.o
Limiar da importância económica nacional
Uma entidade supervisionada estabelecida num Estado-Membro participante ou um grupo supervisionado cuja empresa-mãe esteja estabelecida num Estado-Membro participante serão classificados como significativos com base na sua importância para a economia do Estado-Membro participante relevante se:
(limite da importância económica nacional)
e
A ≥ 5 mil milhões de EUR
em que
A
é o valor total dos ativos determinado em conformidade com os artigos 51.o a 55.o em relação a determinado ano civil, e
B
é o produto interno bruto a preços de mercado definido no ponto 8.89 do Anexo A do Regulamento (UE) n.o 549/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho (14) (SEC 2010) e publicado pelo Eurostat em relação a determinado ano civil.
Artigo 57.o
Critérios para a determinação do caráter significativo com base na importância para a economia da União ou de qualquer Estado-Membro participante
1. O BCE terá em conta os seguintes critérios, em particular ao avaliar se uma entidade supervisionada ou um grupo supervisionado são significativos para a economia da União ou de um Estado-Membro participante por razões que não as estabelecidas no artigo 56.o:
a)
a importância da entidade supervisionada ou grupo supervisionado para setores económicos específicos na União ou para um Estado-Membro participante;
b)
a interligação da entidade supervisionada ou grupo supervisionado com a economia da União ou de um Estado-Membro participante;
c)
a possibilidade de substituição da entidade supervisionada ou grupo supervisionado como participante no mercado e como fornecedor de serviços a clientes;
d)
a complexidade negocial, estrutural e operacional e da atividade da entidade supervisionada ou grupo supervisionado.
2. O artigo 52.o, n.o 3 aplica-se em conformidade.
Artigo 58.o
Determinação do caráter significativo com base na importância para a economia de qualquer Estado-Membro participante a pedido de uma ANC
1. Uma ANC pode notificar o BCE de que considera que uma entidade supervisionada assume caráter significativo para a sua economia nacional.
2. O BCE avalia a notificação da ANC com base nos critérios estabelecidos no artigo 57.o, n.o 1.
3. O artigo 57.o aplica-se em conformidade.
TÍTULO 5
DETERMINAÇÃO DO CARÁTER SIGNIFICATIVO COM BASE NA IMPORTÂNCIA PARA AS ATIVIDADES TRANSFRONTEIRAS
Artigo 59.o
Critérios para a determinação do caráter significativo com base na importância para as atividades transfronteiras de um grupo supervisionado
1. Um grupo supervisionado só pode ser considerado significativo pelo BCE com base nas suas atividades transfronteiriças se a respetiva empresa-mãe tiver filiais, que sejam, elas próprias, instituições de crédito, estabelecidas em mais do que um Estado-Membro participante.
2. Um grupo supervisionado só pode ser considerado significativo pelo BCE com base nas suas atividades transfronteiras somente se o valor total dos seus ativos exceder 5 milhões de euros e se:
a)
o rácio dos seus ativos transfronteiras em relação aos seus ativos totais for superior a 20 %; e
b)
o rácio dos seus passivos transfronteiras em relação aos seus passivos totais for superior a 20 %.
3. O artigo 52.o, n.o 3, aplica-se em conformidade.
Artigo 60.o
Ativos e passivos transfronteiras
1. «Ativos transfronteiras», no contexto de um grupo supervisionado, significa a parte dos ativos totais relativamente à qual a contraparte seja uma instituição de crédito ou outra pessoa coletiva ou singular localizada num Estado-Membro participante que não o Estado-Membro no qual a empresa-mãe do grupo supervisionado relevante tenha a sua sede.
2. «Passivos transfronteiras», no contexto de um grupo supervisionado, significa a parte dos passivos totais relativamente à qual a contraparte seja uma instituição de crédito ou outra pessoa coletiva ou singular localizada num Estado-Membro participante que não o Estado-Membro no qual a empresa-mãe do grupo supervisionado relevante tenha a sua sede.
TÍTULO 6
DETERMINAÇÃO DO CARÁTER SIGNIFICATIVO COM BASE NUM PEDIDO OU OBTENÇÃO DE ASSISTÊNCIA FINANCEIRA PÚBLICA DO MEE
Artigo 61.o
Pedido ou obtenção de assistência financeira pública direta do MEE
1. A assistência financeira pública direta a uma entidade supervisionada é solicitada quando é feito um pedido por um membro do MEE para que seja concedida assistência financeira à referida entidade pelo MEE em conformidade com uma decisão tomada pelo Conselho de Governadores do MEE ao abrigo do artigo 19.o do Tratado que cria o Mecanismo Europeu de Estabilidade relativa à recapitalização direta de uma instituição de crédito, e com os instrumentos adotados por força da referida decisão.
2. A assistência financeira pública direta é recebida por uma instituição de crédito quando a assistência financeira tiver sido recebida pela instituição de crédito nos termos da decisão e dos instrumentos referidos no n.o 1.
Artigo 62.o
Obrigação de uma ANC de informar o BCE de um possível pedido ou da obtenção de assistência financeira pública por uma entidade supervisionada menos significativa
1. Sem prejuízo da obrigação estabelecida no artigo 96.o de informar o BCE da deterioração da situação financeira de uma entidade supervisionada menos significativa, a ANC deve informar o BCE logo que tome conhecimento da possível necessidade de assistência financeira pública por parte de uma entidade supervisionada menos significativa a ser concedida a nível nacional direta e/ou indiretamente pelo MEE.
2. A ANC apresentará ao BCE, para apreciação, a sua avaliação da situação financeira da entidade supervisionada menos significativa antes de a apresentar ao MEE, exceto em casos de urgência devidamente justificados.
Artigo 63.o
Início e cessação da supervisão direta
1. Uma entidade supervisionada relativamente à qual seja solicitada assistência financeira pública direta ao MEE, ou que tenha recebido assistência financeira pública direta do MEE, será classificada como entidade supervisionada significativa a partir da data em que a assistência financeira pública direta tenha sido solicitada em seu nome.
2. A data em que o BCE assumirá a supervisão direta será especificada numa decisão do BCE tomada em conformidade com o título 2.
3. O artigo 52.o, n.o 3, aplica-se em conformidade.
Artigo 64.o
Âmbito
Se a assistência financeira pública direta for solicitada relativamente a uma entidade supervisionada que faça parte de um grupo supervisionado, todas as entidades supervisionadas que façam parte do referido grupo supervisionado são classificadas como significativas.
TÍTULO 7
DETERMINAÇÃO DO CARÁTER SIGNIFICATIVO COM BASE NO FACTO DE A ENTIDADE SUPERVISIONADA SER UMA DAS TRÊS INSTITUIÇÕES DE CRÉDITO MAIS SIGNIFICATIVAS NUM ESTADO-MEMBRO PARTICIPANTE
Artigo 65.o
Critérios de determinação das três instituições de crédito mais significativas num Estado-Membro participante
1. Uma instituição de crédito ou um grupo supervisionado será classificado como significativo caso seja uma das três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos num Estado-Membro participante.
2. Para efeitos da identificação das três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos num Estado-Membro participante, o BCE e a ANC relevante têm em conta a dimensão respetiva da entidade supervisionada e do grupo supervisionado, determinada nos termos dos artigos 50.o a 55.o.
Artigo 66.o
Processo de reexame
1. No que se refere a cada Estado-Membro participante, o BCE estabelecerá, até 1 de outubro de cada ano civil, se três instituições de crédito ou grupos supervisionados com uma empresa-mãe estabelecida nesse Estado-Membro participante devem ou não ser classificados como entidades supervisionadas significativas.
2. A pedido do BCE, as ANC informam o BCE das três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos estabelecidos nos respetivos Estados-Membros participantes até 1 de outubro do ano civil em questão. As três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos são determinados pelas ANC com base nos critérios estabelecidos nos artigos 50.o a 55.o.
3. Relativamente a cada uma das três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos nos Estados-Membros participantes, a ANC pertinente apresenta ao BCE um relatório contendo o historial de supervisão e o perfil de risco de cada caso, a menos que a instituição de crédito ou grupo supervisionado já estejam classificados como significativos.
Uma vez recebidas as informações a que se refere o n.o 2, o BCE efetuará a sua própria avaliação. Para o efeito, o BCE pode solicitar à ANC pertinente que forneça quaisquer informações relevantes.
4. Se, em 1 de outubro de um dado ano, uma ou mais das três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos de um Estado-Membro participante não estiverem classificados como entidades supervisionadas significativas, o BCE adotará uma decisão em conformidade com o título 2 relativamente a qualquer das três instituições de crédito ou grupos supervisionados mais significativos que não estejam classificados como significativos.
5. O artigo 52.o, n.o 3, aplica-se em conformidade.
TÍTULO 8
DECISÃO DO BCE DE SUPERVISIONAR DIRETAMENTE ENTIDADES SUPERVISIONADAS MENOS SIGNIFICATIVAS NOS TERMOS DO ARTIGO 6.o, n.o 5, ALÍNEA B), DO REGULAMENTO DO MUS
Artigo 67.o
Critérios para uma decisão do BCE nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS
1. O BCE pode, nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS, decidir a qualquer momento, através de uma decisão do BCE, exercer diretamente a supervisão de uma entidade supervisionada menos significativa ou de um grupo supervisionado menos significativo quando tal seja necessário para garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
2. Antes de tomar a decisão do BCE referida no n.o 1, o BCE terá em consideração, nomeadamente, qualquer um dos seguintes fatores:
a)
a entidade supervisionada menos significativa ou grupo supervisionado menos significativo quase preenche um dos critérios referidos no artigo 6.o, n.o 4, do Regulamento do MUS;
b)
a interligação da entidade supervisionada menos significativa ou grupo supervisionado menos significativo com outras instituições de crédito;
c)
a entidade supervisionada menos significativa em causa é filial de uma entidade supervisionada que tem a sua sede num Estado-Membro não participante ou num país terceiro e estabeleceu uma ou mais filiais, que também são instituições de crédito, ou uma ou mais sucursais em Estados-Membros participantes, das quais uma ou mais são significativas;
d)
as instruções do BCE não foram seguidas pela ANC;
e)
a ANC não cumpriu os atos referidos no artigo 4.o, n.o 3, primeiro parágrafo, do Regulamento do MUS;
f)
a entidade supervisionada menos significativa pediu ou recebeu indiretamente assistência financeira do MEE ou do EFSF.
Artigo 68.o
Procedimento de elaboração de uma decisão do BCE nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS a pedido de uma ANC
1. O BCE avaliará, a pedido de uma ANC, se é ou não necessário exercer a supervisão direta nos termos do Regulamento do MUS no que se respeita a uma entidade supervisionada menos significativa ou a um grupo supervisionado menos significativo para garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
2. O pedido da ANC deve: a) identificar a entidade supervisionada menos significativa ou o grupo supervisionado menos significativo que a ANC considere que deva ser sujeito à supervisão direta do BCE e b) explicar por que razão é necessária a supervisão da entidade supervisionada menos significativa ou do grupo supervisionado menos significativo pelo BCE para garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
3. O pedido da ANC será acompanhado de um relatório contendo o historial de supervisão e o perfil de risco da entidade supervisionada menos significativa ou do grupo supervisionado menos significativo relevantes.
4. Se o BCE não aceder ao pedido da ANC, deverá consultar a ANC em causa antes de avaliar definitivamente se é ou não necessária a supervisão pelo BCE da entidade supervisionada menos significativa ou do grupo supervisionado menos significativo a fim de garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
5. Se decidir que é necessária a supervisão direta pelo BCE da entidade supervisionada menos significativa ou do grupo supervisionado menos significativo para garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão, o BCE adotará uma decisão nos termos do título 2.
Artigo 69.o
Procedimento de elaboração de decisões do BCE nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea b), do Regulamento do MUS por iniciativa própria do BCE
1. O BCE pode solicitar a uma ANC que apresente um relatório contendo o historial de supervisão e o perfil de risco de uma entidade supervisionada menos significativa ou de um grupo supervisionado menos significativo. O BCE especificará a data em que o referido relatório lhe deverá ser apresentado.
2. O BCE consulta a ANC antes de avaliar definitivamente se é ou necessária a supervisão da entidade supervisionada menos significativa ou do grupo supervisionado menos significativo pelo BCE a fim de garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
3. Se concluir que é necessária a supervisão direta pelo BCE da entidade supervisionada menos significativa ou do grupo supervisionado menos significativo a fim de garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão, o BCE adotará uma decisão nos termos do título 2.
TÍTULO 9
CIRCUNSTÂNCIAS ESPECÍFICAS QUE PODEM JUSTIFICAR A CLASSIFICAÇÃO DE UMA ENTIDADE SUPERVISIONADA COMO MENOS SIGNIFICATIVA EMBORA ESTEJAM PREENCHIDOS OS CRITÉRIOS PARA A SUA CLASSIFICAÇÃO COMO SIGNIFICANTE
Artigo 70.o
Circunstâncias específicas conducentes à classificação de uma entidade supervisionada significativa como menos significativa
1. A expressão «circunstâncias específicas», referida no artigo 6.o, n.o 4, segundo e quinto parágrafos do Regulamento do MUS (a seguir «circunstâncias específicas») significa que se verificam circunstâncias específicas e factuais que, na opinião do BCE, tornam desadequada a classificação de uma entidade supervisionada como significativa, tendo em conta os objetivos e princípios do Regulamento do MUS e, em particular, a necessidade de garantir a aplicação coerente de elevados padrões de supervisão.
2. A expressão «circunstâncias específicas» será interpretada em sentido estrito.
Artigo 71.o
Avaliação da existência de circunstâncias específicas
1. A existência de circunstâncias específicas que justifiquem a classificação como menos significativa de uma entidade que, se assim não fosse, seria uma entidade supervisionada significativa será determinada numa base individual e especificamente para a entidade supervisionada ou grupo supervisionado em causa, mas não para categorias de entidades supervisionadas.
2. O artigo 40.o aplica-se em conformidade.
3. Os artigos 44.o a 46.o, 48.o e 49.o aplicam-se em conformidade. O BCE enunciará, numa decisão do BCE, as razões que o levaram a concluir pela existência de circunstâncias específicas.
Artigo 72.o
Reexame
1. Com o apoio das ANC relevantes, o BCE reexaminará, pelo menos uma vez por ano, se continuam a existir as circunstâncias específicas respeitantes a uma entidade supervisionada ou a um grupo supervisionado que seja classificado como menos significativo devido a tais circunstâncias.
2. A entidade supervisionada em causa deve fornecer quaisquer informações e documentos solicitados pelo BCE a fim de levar a cabo o reexame previsto no n.o 1.
3. Se considerar que deixaram de existir circunstâncias específicas, o BCE adotará uma decisão do BCE dirigida à entidade supervisionada em causa que determine a sua classificação como significativa e que as circunstâncias específicas já não se verificam.
4. O título 2 da parte IV aplica-se em conformidade.
PARTE V
PROCEDIMENTOS COMUNS
TÍTULO 1
COOPERAÇÃO RELATIVA AOS PEDIDOS DE AUTORIZAÇÃO PARA O ACESSO À ATIVIDADE DAS INSTITUIÇÕES DE CRÉDITO
Artigo 73.o
Notificação do BCE de um pedido de autorização para o acesso à atividade de uma instituição de crédito
1. Uma ANC que receba um pedido de autorização para o acesso à atividade de uma instituição de crédito estabelecida num Estado-Membro participante comunicará ao BCE a receção desse pedido no prazo de 15 dias úteis.
2. A ANC informará igualmente o BCE do prazo em que a decisão sobre o pedido deve ser tomada e notificada ao requerente em conformidade com a legislação nacional aplicável.
3. Se o pedido estiver incompleto, a ANC, por iniciativa própria ou a pedido do BCE, solicitará ao requerente que disponibilize a informação adicional necessária. A ANC enviará ao BCE a informação adicional que receba no prazo de 15 dias úteis a contar da receção da mesma.
Artigo 74.o
Avaliação de pedidos pelas ANC
A ANC à qual é apresentado o pedido avaliará se o requerente cumpre todas as condições de autorização previstas na legislação nacional aplicável do Estado-Membro da ANC.
Artigo 75.o
Decisões de indeferimento de pedidos pelas ANC
As ANC indeferirão os pedidos que não cumpram as condições de autorização previstas na legislação nacional aplicável e enviarão uma cópia da sua decisão ao BCE.
Artigo 76.o
Projetos de decisões das ANC relativos à autorização de acesso à atividade de uma instituição de crédito
1. Se considerar que o pedido cumpre todas as condições de autorização previstas na legislação nacional aplicável, a ANC elabora um projeto de decisão no qual propõe ao BCE que conceda ao requerente autorização para o acesso à atividade de uma instituição de crédito (a seguir «projeto de decisão de autorização»).
2. A ANC garantirá a notificação do projeto de decisão de autorização ao BCE e ao requerente pelo menos 20 dias úteis antes do termo do prazo de avaliação máximo previsto na legislação nacional aplicável.
3. A ANC pode propor que o projeto de decisão de autorização seja acompanhado de recomendações, condições e/ou restrições em conformidade com a legislação nacional e da União. Nesse caso, a ANC será responsável pela avaliação do cumprimento das condições e/ou restrições.
Artigo 77.o
Avaliação dos pedidos e audição de requerentes pelo BCE
1. O BCE avaliará o pedido com base nas condições de autorização previstas na legislação aplicável da União. Se considerar não satisfeitas essas, o BCE concederá ao requerente a oportunidade de comentar por escrito os factos e objeções pertinentes para a avaliação, em conformidade com o artigo 31.o.
2. Se se entender ser necessária uma reunião e em qualquer outro caso devidamente fundamentado, o BCE pode prorrogar o prazo máximo de decisão de um pedido nos termos do artigo 14.o, n.o 3, do Regulamento do MUS. A prorrogação será comunicada ao requerente em conformidade com o artigo 35.o do presente regulamento.
Artigo 78.o
Decisão dos pedidos pelo BCE
1. O BCE tomará uma decisão sobre o projeto de decisão de autorização que receba de uma ANC no prazo de 10 dias úteis, a menos que tenha sido tomada uma decisão sobre a prorrogação do prazo máximo nos termos do artigo 77.o, n.o 2. Poderá apoiar o projeto de decisão de autorização e, assim, concordar com a autorização, ou formular objeções ao projeto de decisão de autorização.
2. O BCE baseará a sua decisão na avaliação que fizer do pedido, no projeto de decisão de autorização e em quaisquer comentários apresentados pelo requerente nos termos do artigo 77.o.
3. Se o BCE não tomar uma decisão no prazo referido no n.o 1, o projeto de decisão de autorização elaborado pela NCA presumir-se-á adotado.
4. O BCE adotará uma decisão de concessão de autorização se o requerente cumprir todas as condições de autorização de acordo com a legislação da União e com a legislação nacional aplicável do Estado-Membro em que o requerente esteja estabelecido.
5. A decisão de concessão de autorização é aplicável às atividades do requerente enquanto instituição de crédito, conforme previstas na legislação nacional, sem prejuízo de quaisquer requisitos de autorização adicionais previstos na legislação nacional aplicável a outras atividades que não a aceitação de depósitos ou outros fundos reembolsáveis do público e a concessão de créditos por sua própria conta.
Artigo 79.o
Procedimento para a caducidade da autorização
A autorização caduca nas situações referidas no artigo 18.o, alínea a), da Diretiva 2013/36/UE, nos casos em que a legislação nacional aplicável assim o preveja. As ANC informarão o BCE dos casos individuais de caducidade de uma autorização. O BCE tornará então pública a caducidade da autorização de acordo com a legislação nacional aplicável, após ter informado a ANC competente e a entidade supervisionada em questão.
TÍTULO 2
COOPERAÇÃO RELATIVA À REVOGAÇÃO DE AUTORIZAÇÕES
Artigo 80.o
Proposta de revogação de autorização por parte da ANC
1. Se a ANC relevante considerar que a autorização de uma instituição de crédito deve ser revogada total ou parcialmente de acordo com a legislação nacional ou da União aplicável, incluindo a pedido da instituição de crédito, deve apresentar ao BCE um projeto de decisão propondo a revogação da autorização (a seguir «projeto de decisão de revogação»), juntamente com os documentos de apoio pertinentes.
2. A ANC deve coordenar com a autoridade nacional competente para a resolução de instituições de crédito (a seguir «autoridade nacional de resolução») qualquer projeto de decisão de revogação que seja relevante para a autoridade de resolução.
Artigo 81.o
Avaliação pelo BCE de um projeto de decisão de revogação
1. O BCE avaliará o projeto de decisão de revogação sem demora injustificada. Deve nomeadamente tomar em consideração os motivos apresentados pela ANC quanto à urgência do caso.
2. É aplicável o direito de audiência previsto no artigo 31.o.
Artigo 82.o
Avaliação por iniciativa própria do BCE e consulta das ANC
1. Caso tome conhecimento de circunstâncias que possam justificar a revogação de uma autorização, o BCE avaliará, por iniciativa própria, se a autorização deve ser revogada nos termos da legislação aplicável da União.
2. O BCE pode, a qualquer momento, consultar a ANC relevante. Caso tencione revogar uma autorização, o BCE consultará a ANC do Estado-Membro em que a instituição de crédito está estabelecida com a antecedência mínima de 25 dias úteis da data em que planeia tomar a sua decisão. Em casos urgentes devidamente fundamentados, o prazo de consulta pode ser reduzido para cinco dias úteis.
3. Se pretender revogar uma autorização, o BCE informará as ANC relevantes de quaisquer comentários apresentados pela instituição de crédito. É aplicável o direito de audiência da instituição de crédito previsto no artigo 31.o.
4. O BCE coordenará com a autoridade nacional de resolução as questões relacionadas as propostas de revogação da autorização ao abrigo do artigo 14.o, n.o 5, do Regulamento do MUS. O BCE informará a ANC imediatamente depois de estabelecer o contacto com a autoridade nacional de resolução.
Artigo 83.o
Decisão do BCE de revogar uma autorização
1. O BCE tomará a decisão sobre a revogação de uma autorização sem demora injustificada. Para esse efeito, pode aceitar ou rejeitar o projeto de decisão de revogação em causa.
2. Ao tomar a sua decisão, o BCE terá em consideração todos os elementos seguintes: a) a sua avaliação das circunstâncias que fundamentam a revogação; b) se for caso disso, o projeto de decisão de revogação da ANC; c) a consulta à ANC relevante e, caso a ANC não seja a autoridade nacional de resolução, à autoridade nacional de resolução (juntamente com a ANC, as «autoridades nacionais»); d) quaisquer comentários submetidos pela instituição de crédito nos termos do artigo 81.o, n.o 2, e do artigo 82.o, n.o 3.
3. O BCE tomará igualmente uma decisão nos casos descritos no artigo 84.o se a autoridade nacional de resolução relevante não se opuser à revogação da autorização, ou o BCE determinar que não foram aplicadas as medidas adequadas para manter a estabilidade financeira pelas autoridades nacionais.
Artigo 84.o
Procedimento em caso de possíveis medidas de resolução a aplicar pelas autoridades nacionais
1. Se a autoridade nacional de resolução notificar a sua objeção à intenção do BCE de revogar uma autorização, o BCE e a autoridade nacional de resolução acordarão num prazo durante o qual o BCE se absterá de proceder à revogação da autorização. O BCE informará a ANC imediatamente depois de estabelecer contacto com a autoridade nacional de resolução para chegarem a acordo.
2. Expirado o prazo acordado, o BCE julgará se pretende proceder à revogação da autorização ou, tendo em conta os progressos alcançados, prorrogar o prazo acordado nos termos do artigo 14.o, n.o 6, do Regulamento do MUS. O BCE consultará a ANC relevante e a autoridade nacional de resolução, se esta for uma entidade diferente da ANC. A ANC informará o BCE das medidas tomadas por estas autoridades e da sua avaliação sobre as consequências da revogação.
3. Se a autoridade nacional de resolução não se opuser à revogação da autorização, ou o BCE determinar que não foram aplicadas as medidas adequadas para manter a estabilidade financeira pelas autoridades nacionais, aplica-se o disposto no artigo 83.o.
TÍTULO 3
COOPERAÇÃO RELATIVA À AQUISIÇÃO DE PARTICIPAÇÕES QUALIFICADAS
Artigo 85.o
Notificação às ANC da aquisição de uma participação qualificada
1. A ANC que receba uma notificação da intenção de aquisição de uma participação qualificada numa instituição de crédito estabelecida no respetivo Estado-Membro participante deve comunicar ao BCE essa notificação o mais tardar cinco dias úteis após a confirmação da sua receção de acordo com o previsto no artigo 22.o, n.o 2, da Diretiva 2013/36/UE.
2. A ANC notificará o BCE caso tenha de suspender o período de avaliação devido a um pedido de informação adicional. A ANC enviará tal informação adicional ao BCE no prazo de cinco dias úteis a contar da receção da mesma.
3. A ANC informará igualmente o BCE da data até à qual a decisão de oposição ou de não oposição à aquisição de uma participação qualificada deve ser comunicada ao requerente nos termos da legislação nacional aplicável.
Artigo 86.o
Avaliação de possíveis aquisições
1. A ANC à qual é reportada a intenção de adquirir uma participação qualificada numa instituição de crédito avaliará se essa aquisição cumpre todas as condições previstas na legislação nacional ou da União aplicável. Após essa apreciação, a ANC elaborará um projeto de decisão no sentido de o BCE se opor ou não à aquisição.
2. A ANC apresentará ao BCE um projeto de decisão de oposição ou de não oposição à aquisição pelo menos 15 dias úteis antes do termo do prazo de avaliação definido pela legislação aplicável da União.
Artigo 87.o
Decisão do BCE sobre a aquisição
O BCE decidirá se se dever opor ou não à aquisição com base na sua avaliação da aquisição proposta e do projeto de decisão da ANC. É aplicável o direito de audiência previsto no artigo 31.o.
TÍTULO 4
NOTIFICAÇÃO DE DECISÕES SOBRE PROCEDIMENTOS COMUNS
Artigo 88.o
Procedimentos de notificação de decisões
1. O BCE notificará as partes das seguintes decisões sem demora injustificada, nos termos do artigo 35.o:
a)
decisão do BCE sobre a revogação da autorização ao acesso à atividade de uma instituição de crédito;
b)
decisão do BCE sobre a aquisição de uma participação qualificada numa instituição de crédito.
2. O BCE notificará a ANC relevante das seguintes decisões, sem demora injustificada:
a)
decisão do BCE sobre um pedido de autorização de uma instituição de crédito;
b)
decisão do BCE sobre a revogação da autorização de uma instituição de crédito; e
c)
decisão do BCE sobre a aquisição de uma participação qualificada numa instituição de crédito.
3. A ANC notificará o requerente de autorização das seguintes decisões:
a)
projeto de decisão de autorização;
b)
decisão da ANC de indeferir o pedido de autorização no caso de o requerente não cumprir as condições de autorização previstas na legislação nacional aplicável;
c)
decisão de oposição do BCE ao projeto de decisão de autorização referido na alínea a); e
d)
decisão de autorização do BCE.
4. A ANC notificará a autoridade nacional de resolução competente da decisão do BCE sobre a revogação da autorização de uma instituição de crédito.
5. O BCE notificará a Autoridade Bancária Europeia (ABE) de todas as decisões do BCE de concessão ou revogação de autorizações a instituições de crédito, bem como de todas as instâncias de caducidade. Ao fazê-lo o BCE especificará as razões subjacentes às decisões de revogação ou declaração de caducidade de uma autorização.
PARTE VI
PROCEDIMENTOS PARA A SUPERVISÃO DE ENTIDADES SUPERVISIONADAS SIGNIFICATIVAS
TÍTULO 1
SUPERVISÃO DE ENTIDADES SUPERVISIONADAS SIGNIFICATIVAS E ASSISTÊNCIA DAS ANC
Artigo 89.o
Supervisão de entidades supervisionadas significativas
O BCE exercerá a supervisão direta das entidades supervisionadas significativas em conformidade com os procedimentos estabelecidos na parte II, em particular no que respeita às atribuições e à composição das equipas conjuntas de supervisão.
Artigo 90.o
Papel das ANC na assistência ao BCE
1. As ANC assistirão o BCE no desempenho das suas atribuições nas condições estabelecidas no Regulamento do MUS e no presente regulamento cabendo-lhes, em particular, desempenhar as seguintes funções:
a)
apresentar projetos de decisão ao BCE relativamente às entidades supervisionadas significativas estabelecidas no respetivo Estado-Membro participante, em conformidade com o artigo 91.o;
b)
coadjuvar o BCE na preparação e aplicação dos atos relativos ao exercício das atribuições conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS, incluindo a assistência nas atividades de verificação e a avaliação diária da situação das entidades supervisionadas significativas; e
c)
coadjuvar o BCE na aplicação das suas decisões, exercendo, se necessário, os poderes referidos no artigo 9.o, n.o 1, terceiro parágrafo, e no artigo 11.o, n.o 2, ambos do Regulamento do MUS.
2. Ao coadjuvar o BCE, a ANC seguirá as instruções do BCE respeitantes às entidades supervisionadas significativas.
Artigo 91.o
Projetos de decisões a preparar pelas ANC para apreciação do BCE
1. Nos termos do artigo 6.o, n.o 3, e do artigo n.o 7, alínea b), do Regulamento do MUS, o BCE pode pedir a uma ANC que elabore um projeto de decisão respeitante ao exercício das atribuições referidas no artigo 4.o do Regulamento do MUS para apreciação do BCE.
O pedido especificará o prazo para submissão do projeto de decisão ao BCE.
2. As ANC podem também, por iniciativa própria, submeter através da equipa conjunta de supervisão um projeto de decisão respeitante a uma entidade supervisionada significativa para apreciação do BCE.
Artigo 92.o
Intercâmbio de informações
O BCE e as ANC devem, sem demora injustificada, partilhar informações sobre entidades supervisionadas significativas nos casos em que existam indícios graves de que essas entidades supervisionadas significativas podem deixar de cumprir as suas obrigações para com os seus credores e, em especial, de garantir a cobertura dos ativos que lhes tenham sido confiados pelos seus depositários, ou nos casos em que existam indícios graves de circunstâncias que possam conduzir à verificação de que a instituição de crédito em causa está impossibilitada de restituir os seus depósitos tal como referido no artigo 1.o, n.o 3, alínea i), da Diretiva 94/19/CE do Parlamento Europeu e do Conselho (15). O BCE e as ANC devem fazê-lo antes que seja tomada uma decisão relacionada com a referida verificação.
TÍTULO 2
REQUISITOS DE ADEQUAÇÃO E DE IDONEIDADE DOS RESPONSÁVEIS PELA GESTÃO DE INSTITUIÇÕES DE CRÉDITO
Artigo 93.o
Avaliação da idoneidade dos membros dos órgãos de administração de entidades supervisionadas significativas
1. A fim de assegurar que as instituições implementam disposições sólidas de governação, e sem prejuízo da legislação nacional e da União aplicável e da parte V, as entidades supervisionadas significativas notificarão as ANC relevantes de qualquer mudança na composição dos seus órgãos de administração no tocante às suas funções de gestão e fiscalização (a seguir «gestores») na aceção do artigo 3.o, n.o 1, sétimo parágrafo, e do artigo 3.o, n.o 2, da Diretiva 2013/36/UE (incluindo a renovação do mandato dos gestores). A ANC relevante deve, sem demora injustificada, notificar o BCE dessa mudança, informando-o do prazo no qual a decisão deve ser tomada e notificada nos termos da legislação nacional aplicável.
2. A fim de avaliar a idoneidade dos gestores das entidades supervisionadas significativas, o BCE terá os poderes de supervisão de que as autoridades competentes dispõem ao abrigo da legislação nacional ou da União aplicável.
Artigo 94.o
Análise permanente da idoneidade dos gestores
1. As entidades supervisionadas significativas informarão, sem demora injustificada, a ANC relevante de quaisquer factos novos que possam afetar a avaliação inicial da idoneidade ou de qualquer outra questão que possa ter impacto sobre a idoneidade de um gestor logo que estes factos ou questões sejam do conhecimento da entidade supervisionada ou do gestor em causa. AANC relevante notificará o BCE desses novos factos ou questões sem demora injustificada.
2. O BCE pode iniciar uma nova avaliação com base nos novos factos ou questões referidos no n.o 1, ou se tomar conhecimento de quaisquer factos novos que possam ter impacto sobre a avaliação inicial do gestor em causa ou de quaisquer outras questões que possam ter impacto sobre a idoneidade de um gestor. O BCE decidirá então as medidas adequadas a aplicar nos termos da legislação nacional ou da União aplicável e informará a ANC relevante destes factos sem demora injustificada.
TÍTULO 3
OUTROS PROCEDIMENTOS A APLICAR PELAS ENTIDADES SUPERVISIONADAS SIGNIFICATIVAS
Artigo 95.o
Pedidos, notificações ou requerimentos por parte de entidades supervisionadas significativas
1. Sem prejuízo dos procedimentos específicos previstos na parte V e da sua interação normal com a respetiva ANC, as entidades supervisionadas significativas apresentarão ao BCE todos os seus pedidos, notificações ou requerimentos respeitantes ao exercício das atribuições conferidas ao BCE.
2. O BCE disponibilizará qualquer pedido, notificação ou requerimento dessa natureza à ANC relevante, à qual poderá solicitar que prepare um projeto de decisão nos termos do artigo 91.o.
3. Em caso de alterações substanciais face à autorização concedida relativamente ao pedido, notificação ou requerimento inicial, a entidade supervisionada significativa deve apresentar um novo pedido, notificação ou requerimento ao BCE de acordo com o procedimento referido no n.o 1.
PARTE VII
PROCEDIMENTOS PARA A SUPERVISÃO DAS ENTIDADES SUPERVISIONADAS MENOS SIGNIFICATIVAS
TÍTULO 1
NOTIFICAÇÃO PELAS ANC AO BCE DE PROCEDIMENTOS DE SUPERVISÃO RELEVANTES E DE PROJETOS DE DECISÕES DE SUPERVISÃO RELEVANTES DAS ANC
Artigo 96.o
Deterioração da situação financeira de uma entidade supervisionada menos significativa
Sem prejuízo da aplicação do disposto no artigo 62.o, as ANC informarão o BCE sempre que a situação de uma entidade supervisionada menos significativa se deteriore rápida e significativamente, em particular se essa deterioração puder conduzir a um pedido de assistência financeira direta ou indireta do MEE.
Artigo 97.o
Notificação pelas ANC ao BCE de procedimentos de supervisão relevantes das ANC
1. Para permitir ao BCE o exercício da supervisão do funcionamento do sistema tal como previsto no artigo 6.o, n.o 5, alínea c), do Regulamento do MUS, as ANC fornecerão ao BCE a informação relacionada com procedimentos de supervisão materiais das ANC respeitantes a entidades supervisionadas menos significativas. O BCE definirá critérios gerais, em particular tomando em consideração a situação de risco e o possível impacto sobre o sistema financeiro nacional da entidade supervisionada menos significativa em causa, de modo a determinar qual a informação a notificar a respeito de cada entidade supervisionada menos significativa. A informação deve ser fornecida pelas ANC ex ante ou, em casos urgentes devidamente fundamentados, em simultâneo com a abertura de um procedimento.
2. Os procedimentos de supervisão materiais das ANC referidos no n.o 1 consistem:
a)
na destituição de membros dos órgãos de administração das entidades supervisionadas menos significativas e a nomeação de administradores especiais que assumam a gestão das entidades supervisionadas menos significativas; e
b)
os procedimentos com impacto significativo sobre as entidades supervisionadas menos significativas.
3. Para além dos requisitos de prestação de informação estabelecidos nos n.os 1 e 2, o BCE pode, a qualquer momento, solicitar às ANC informação acerca das tarefas por elas executadas a respeito da entidades supervisionadas menos significativas.
4. Para além dos requisitos de informação estabelecidos pelo BCE em conformidade com o disposto no presente artigo, as ANC devem, por sua própria iniciativa, notificar o BCE de qualquer outro procedimento de supervisão relevante da ANC que:
a)
considerem relevante; ou
b)
possa afetar negativamente a reputação do MUS.
5. Se o BCE pedir a uma ANC que avalie de novo aspetos específicos de um procedimento de supervisão relevante da ANC, este pedido deve especificar esses aspetos. O BCE e a ANC devem assegurar respetivamente que a outra parte dispõe de tempo suficiente para permitir que o procedimento e o MUS no seu todo funcionem de modo eficiente.
Artigo 98.o
Notificação pelas ANC ao BCE de projetos de decisões de supervisão relevantes
1. Para permitir ao BCE o exercício da supervisão do funcionamento do sistema tal como previsto no artigo 6.o, n.o 5, alínea c), do Regulamento do MUS, as ANC enviarão ao BCE os projetos de decisões de supervisão que cumpram os critérios estabelecidos nos n.os 2 e 3 sempre que um projeto de decisão diga respeito a entidades supervisionadas menos significativas sobre as quais o BCE considere que, com base nos critérios gerais definidos pelo BCE respeitantes à sua situação de risco e possível impacto sobre o sistema financeiro nacional, a informação lhe deva ser notificada.
2. Sem prejuízo do n.o 1, os projetos de decisões de supervisão serão enviados ao BCE antes de serem enviados às entidades supervisionadas menos significativas se:
a)
respeitarem à destituição de membros dos órgãos de administração das entidades supervisionadas menos significativas e à nomeação de administradores especiais; ou
b)
tiverem um impacto considerável sobre a entidade supervisionada menos significativa.
3. Para além dos requisitos de informação estabelecidos nos n.os 1 e 2, as ANC transmitirão ao BCE qualquer outro projeto de decisão de supervisão quando:
a)
o BCE deva pronunciar-se sobre o mesmo; ou
b)
possa afetar negativamente a reputação do MUS.
4. As ANC enviarão ao BCE os projetos de decisões que cumpram os critérios estabelecidos nos n.os 1, 2 e 3 e que, consequentemente, sejam considerados projetos de decisão de supervisão relevantes, com a antecedência mínima de 10 dias em relação à data prevista de adoção da decisão. O BCE pronunciar-se-á relativamente ao projeto de decisão num prazo razoável antes da data prevista para a adoção da decisão. Em casos de urgência, a ANC relevante definirá um prazo razoável para o envio ao BCE de um projeto de decisão que obedeça aos critérios estabelecidos nos n.os 1, 2 e 3.
TÍTULO 2
PRESTAÇÃO DE INFORMAÇÃO EX POST PELAS ANC AO BCE RELATIVAMENTE A ENTIDADES SUPERVISIONADAS MENOS SIGNIFICATIVAS
Artigo 99.o
Obrigação geral das ANC de informar o BCE
1. Para permitir ao BCE o exercício da supervisão do funcionamento do sistema tal como previsto no artigo 6.o, n.o 5, alínea c), do Regulamento do MUS, e sem prejuízo do disposto no capítulo 1, o BCE pode solicitar às ANC que o informem periodicamente sobre as medidas tomadas e sobre o desempenho das suas atribuições nos termos do artigo 6.o, n.o 6, do Regulamento do MUS. O BCE informará anualmente as ANC das categorias de entidades supervisionadas menos significativas e da natureza da informação necessária.
2. Os requisitos estabelecidos em conformidade com o n.o 1 não obstam ao direito do BCE de exercer os poderes que lhe são conferidos pelos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS relativamente a entidades supervisionadas menos significativas.
Artigo 100.o
Frequência e âmbito dos relatórios submetidos pelas ANC ao BCE
As ANC submeterão ao BCE um relatório anual sobre as entidades supervisionadas menos significativas, os grupos ou categorias de entidades supervisionadas menos significativas em conformidade com os requisitos do BCE.
PARTE VIII
COOPERAÇÃO ENTRE O BCE, AS ANC E AS AND EM MATÉRIA DE ATRIBUIÇÕES E INSTRUMENTOS MACROPRUDENCIAIS
TÍTULO 1
DEFINIÇÃO DE INSTRUMENTOS MACROPRUDENCIAIS
Artigo 101.o
Disposições gerais
1. Para efeitos da presente parte, entende-se por «instrumentos macroprudenciais» qualquer um dos seguintes instrumentos:
a)
reservas prudenciais de fundos próprios na aceção dos artigos 130.o a 142.o da Diretiva 2013/36/UE;
b)
medidas destinadas às instituições de crédito autorizadas a nível nacional, ou a um subconjunto dessas instituições de crédito nos termos do artigo 458.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
c)
quaisquer outras medidas a adotar pelas AND ou pelas ANC destinadas a fazer face a riscos sistémicos ou macroprudenciais estabelecidas pelo Regulamento (EU) n.o 575/2013 e pela Diretiva 2013/36/UE e sujeitas ao procedimentos por estes regulados nos casos especificamente visados na legislação da União aplicável.
2. Os procedimentos macroprudenciais referidos no artigo 5.o, n.os 1 e 2, do Regulamento do MUS não constituem procedimentos de supervisão do BCE ou das ANC na aceção do presente Regulamento, sem prejuízo do artigo 22.o do Regulamento do MUS em relação a decisões dirigidas a entidades supervisionadas individuais.
Artigo 102.o
Aplicação de instrumentos macroprudenciais pelo BCE
O BCE utilizará os instrumentos macroprudenciais referidos no artigo 101.o de acordo com disposto no presente Regulamento e nos artigos 5.o, n.o 2, e 9.o, n.o 2, do Regulamento do MUS e, quando tais instrumentos macroprudenciais estejam previstos numa diretiva, com sujeição às medidas de transposição dessa diretiva para o ordenamento jurídico nacional. Se uma AND não fixar uma taxa de reserva prudencial de fundos próprios, tal não impedirá o BCE de estabelecer um requisito de reservas prudenciais de fundos próprios em conformidade com o presente regulamento e com o artigo 5.o, n.o 2, do Regulamento do MUS.
TÍTULO 2
DISPOSIÇÕES PROCESSUAIS PARA A UTILIZAÇÃO DE INSTRUMENTOS MACROPRUDENCIAIS
Artigo 103.o
Lista de ANC e AND responsáveis por instrumentos macroprudenciais
O BCE recolherá junto das AND e ANC dos Estados-Membros participantes informação relativa à identidade das autoridades designadas para os instrumentos macroprudenciais referidos no artigo 101.o e aos instrumentos macroprudenciais que estas autoridades podem utilizar.
Artigo 104.o
Intercâmbio de informações e cooperação em matéria de utilização de instrumentos macroprudenciais por uma ANC ou uma AND
1. Nos termos do artigo 5.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, a ANC ou a AND relevante, quando tencionar aplicar os instrumentos em epígrafe, notificará o BCE da sua intenção no prazo de 10 dias úteis antes de tomar tal decisão. Não obstante, se uma ANC ou uma AND pretender fazer uso de um instrumento macroprudencial, esta informará logo que possível o BCE de que identificou um risco macroprudencial ou sistémico para o sistema financeiro e, se possível, sobre os pormenores do instrumento que se propõe utilizar. Essa informação deve conter, tanto quanto possível, as especificidades da medida prevista, bem como a data de aplicação prevista.
2. A notificação da intenção será transmitida pela ANC ou AND ao BCE.
3. Se tiver objeções à medida da ANC ou AND prevista, o BCE indicará os seus motivos no prazo de cinco dias úteis a contar da data de receção da notificação da intenção de adotar tal medida. Estas objeções serão formuladas por escrito e fundamentadas. AANC ou a AND tomará em devida conta as razões do BCE antes de avançar com a decisão.
Artigo 105.o
Partilha de informações e cooperação em matéria de utilização de instrumentos macroprudenciais pelo BCE
1. Nos termos do artigo 5.o, n.o 2, do Regulamento do MUS, quando o BCE pretenda, por iniciativa própria ou por proposta de uma ANC ou AND, aplicar requisitos mais exigentes de reservas prudenciais de fundos próprios ou aplicar medidas mais rigorosas destinadas a fazer face a riscos sistémicos ou macroprudenciais, cooperará estreitamente com as AND dos Estados-Membros em causa e, em particular, informará a AND ou ANC da sua decisão no prazo de 10 dias úteis antes da tomada de tal decisão. Não obstante, caso pretenda aplicar requisitos mais exigentes de reservas prudenciais de fundos próprios ou aplicar medidas mais rigorosas destinadas a fazer face a riscos sistémicos ou macroprudenciais ao nível das instituições de crédito sujeitas aos procedimentos estabelecidos no Regulamento (UE) n.o 575/2013 e na Diretiva 2013/36/UE nos casos especificamente estabelecidos na legislação da União, o BCE informará a ANC ou AND o mais rapidamente possível de que identificou um risco macroprudencial ou sistémico para o sistema financeiro e, se possível, sobre os pormenores do instrumento que se propõe utilizar. Tal informação deve conter, tanto quanto possível, as especificidades da medida prevista, incluindo a data de aplicação prevista.
2. Se alguma das ANC ou AND em causa tiver objeções à medida prevista pelo BCE, indicarão os seus motivos ao BCE no prazo de cinco dias úteis após a receção da notificação por este da sua intenção de tomar tal medida. As objeções serão formuladas por escrito e fundamentadas. O BCE tomará em devida conta essas razões antes de avançar com a decisão.
PARTE IX
PROCEDIMENTOS PARA A COOPERAÇÃO ESTREITA
TÍTULO 1
PRINCÍPIOS GERAIS E DISPOSIÇÕES COMUNS
Artigo 106.o
Procedimento a aplicar na instituição de uma cooperação estreita
O BCE avalia os pedidos de Estados-Membros não pertencentes à área do euro para a instituição de uma cooperação estreita em conformidade com a Decisão BCE/2014/5 (16).
Artigo 107.o
Princípios a aplicar quando do estabelecimento de uma cooperação estreita
1. A partir da data de aplicação da decisão do BCE prevista no artigo 7.o, n.o 2, do Regulamento do MUS que institui uma cooperação estreita entre o BCE e uma ANC de um Estado-Membro não pertencente à área do euro, e até à cessação ou suspensão dessa cooperação estreita, o BCE exerce as suas atribuições referidas no artigo 4.o, n.os 1 e 2, e no artigo 5.o do Regulamento do MUS relativamente às entidades e grupos supervisionados estabelecidos nesse Estado-Membro participante em estreita cooperação, em conformidade com o artigo 6.o do Regulamento do MUS.
2. Se tiver sido instituída uma cooperação estreita nos termos do artigo 7.o, n.o 2, do Regulamento do MUS, a posição do BCE e da ANC em cooperação estreita no respeitante às entidades e grupos supervisionados significativos e às entidades e grupos supervisionados menos significativos estabelecidos no Estado-Membro participante em cooperação estreita será comparável à posição no respeitante às entidades e grupos supervisionados significativos e as entidades e grupos supervisionados menos significativos estabelecidos em Estados-Membros pertencentes à área do euro, tendo em conta que o BCE não dispõe de poderes diretamente aplicáveis sobre entidades e grupos supervisionados significativos e entidades e grupos supervisionados menos significativos estabelecidos no Estado-Membro participante em cooperação estreita.
3. Em conformidade com o artigo 6.o do Regulamento do MUS, o BCE pode emitir instruções a uma ANC em estreita cooperação relativamente a entidades e grupos supervisionados significativos e apenas instruções gerais relativamente a entidades e grupos supervisionados menos significativos.
4. A cooperação estreita termina na data em que a derrogação prevista no artigo 139.o do TFUE for revogada relativamente a um Estado-Membro participante em estreita cooperação em conformidade com o artigo 140.o, n.o 2, do TFUE, cessando nessa data a aplicação das disposições da presente parte.
Artigo 108.o
Instrumentos jurídicos relacionados com a supervisão no tocante à cooperação estreita
1. No que respeita às atribuições referidas no artigo 4.o, n.os 1 e 2, e no artigo 5.o do Regulamento do MUS, o BCE pode dar instruções, fazer pedidos ou emitir orientações.
2. Se o BCE considerar que uma medida relacionada com as atribuições referidas no artigo 4.o, n.os 1 e 2, do Regulamento do MUS deve ser adotada pela ANC em estreita cooperação relativamente a uma entidade ou grupo supervisionado, deve dirigir a essa ANC:
a)
relativamente a uma entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo, uma instrução geral ou específica, um pedido ou uma orientação solicitando a emissão de uma decisão de supervisão a respeito dessa entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo no Estado-Membro participante em estreita cooperação; ou
b)
relativamente a uma entidade supervisionada menos significativa ou grupo supervisionado menos significativo, uma instrução geral ou uma orientação.
3. Se o BCE considerar que uma medida relacionada com as atribuições referidas no artigo 5.o do Regulamento do MUS deveria ser adotada pela ANC ou AND em estreita cooperação, poderá dirigir a essa ANC ou AND uma instrução geral ou específica, um pedido ou uma orientação solicitando a aplicação de requisitos mais elevados relativamente às reservas prudenciais de fundos próprios ou a aplicação de medidas mais rigorosas destinadas a fazer face a riscos sistémicos ou macroprudenciais.
4. O BCE indica na instrução, no pedido ou na orientação um prazo para a adoção da medida pela ANC em estreita cooperação, o qual não poderá ser inferior a 48 horas, exceto se for necessário que a medida seja adotada mais cedo para evitar danos irreparáveis. Ao determinar o prazo, o BCE terá em conta a legislação administrativa e processual que a ANC em estreita cooperação deve cumprir.
5. Uma ANC em estreita cooperação tomará todas as medidas necessárias para cumprir as instruções, os pedidos ou as orientações do BCE e informará o BCE sem demora injustificada das medidas tomadas.
TÍTULO 2
COOPERAÇÃO ESTREITA NO QUE RESPEITA ÀS PARTES III, IV, V, VIII, X E XI
Artigo 109.o
Regime linguístico no quadro da cooperação estreita
1. As disposições a que o artigo 23.o se refere aplicam-se, com as necessárias adaptações, às ANC em regime de cooperação estreita.
Artigo 110.o
Avaliação do caráter significativo das instituições de crédito no quadro da cooperação estreita
1. As disposições da parte IV relativas à determinação do estatuto de entidades supervisionadas ou grupos supervisionados como significativos ou menos significativos serão aplicáveis, com as necessárias adaptações, às entidades supervisionadas e aos grupos supervisionados estabelecidos em Estados-Membros participantes em estreita cooperação em conformidade com o disposto no presente artigo.
2. Uma ANC em estreita cooperação deve assegurar que os procedimentos estabelecidos na parte IV possam ser aplicados às entidades supervisionadas e aos grupos supervisionados estabelecidos no respetivo Estado-Membro.
3. Nos casos em que a parte IV preveja que o BCE deve dirigir uma decisão a uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado, o BCE, em vez de dirigir uma decisão à entidade ou ao grupo supervisionado, dará instruções à ANC em estreita cooperação para que essa ANC dirija uma decisão à entidade supervisionada ou ao grupo supervisionado em conformidade com essas instruções.
Artigo 111.o
Procedimentos comuns no quadro da cooperação estreita
1. As disposições da parte V relativas aos procedimentos comuns são aplicáveis, com as necessárias adaptações, às entidades supervisionadas e aos grupos supervisionados nos Estados-Membros participantes em estreita cooperação, sem prejuízo das disposições do presente artigo.
2. Uma ANC em estreita cooperação deve assegurar que os procedimentos estabelecidos na parte V possam ser aplicados às entidades supervisionadas estabelecidas no respetivo Estado-Membro. Em particular, a ANC em estreita cooperação deve assegurar que o BCE recebe toda a informação e documentação necessárias ao exercício das atribuições que lhe foram conferidas pelo Regulamento do MUS.
3. Nos casos em que a parte V preveja que o BCE deve dirigir uma decisão a uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado, o BCE, em vez de dirigir a decisão à entidade ou ao grupo supervisionado, dará instruções à ANC em estreita cooperação para que essa ANC dirija uma decisão à entidade supervisionada ou grupo supervisionado em conformidade com essas instruções.
4. Nos casos em que a parte V preveja que a ANC relevante deve preparar um projeto de decisão, a ANC em estreita cooperação deve submeter um projeto de decisão ao BCE e pedir instruções.
Artigo 112.o
Instrumentos macroprudenciais no quadro da cooperação estreita
As disposições da parte VIII relativas à cooperação entre o BCE, as ANC e as AND no que respeita às atribuições e instrumentos macroprudenciais são aplicáveis, com as necessárias adaptações, às entidades supervisionadas e aos grupos supervisionados estabelecidos nos Estados-Membros participantes em estreita cooperação.
Artigo 113.o
Sanções administrativas no quadro da cooperação estreita
1. As disposições da parte X relativas a sanções administrativas são aplicáveis, com as necessárias adaptações, às entidades supervisionadas e aos grupos supervisionados estabelecidos nos Estados-Membros participantes em estreita cooperação.
2. Nos casos em que o artigo 18.o do Regulamento do MUS em conjugação com a parte X do presente regulamento prevejam que o BCE deve dirigir uma decisão a uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado, o BCE, em vez de dirigir uma decisão à entidade ou ao grupo supervisionado, deve dar instruções à ANC em estreita cooperação para que essa ANC dirija uma decisão à entidade supervisionada ou grupo supervisionado em conformidade com essas instruções.
3. Nos casos em que o artigo 18.o do Regulamento do MUS ou a parte X do presente regulamento prevejam que a ANC relevante deve dirigir uma decisão a uma entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo, a ANC em estreita cooperação deve aplicar os procedimentos destinados a assegurar que as sanções administrativas apropriadas só são impostas mediante as instruções do BCE. A ANC em estreita cooperação deve informar o BCE logo que seja adotada uma decisão.
Artigo 114.o
Poderes de investigação previstos nos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS no quadro da cooperação estreita
1. As disposições da Parte XI relativas à cooperação referentes aos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS são aplicáveis, com as necessárias adaptações, no que respeita às entidades e grupos supervisionados em Estados-Membros participantes em estreita cooperação.
2. Uma ANC em estreita cooperação deve fazer uso dos seus poderes de investigação nos termos dos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS em conformidade com as instruções do BCE.
3. Uma ANC em estreita cooperação deve remeter ao BCE as conclusões resultantes do exercício dos seus poderes de investigação previstos nos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS.
4. Uma ANC em estreita cooperação deve assegurar que os membros do pessoal do BCE designados para o efeito possam participar na qualidade de observadores em qualquer investigação nos termos dos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS.
TÍTULO 3
COOPERAÇÃO ESTREITA NO QUE RESPEITA ÀS ENTIDADES SUPERVISIONADAS SIGNIFICATIVAS
Artigo 115.o
Supervisão de entidades supervisionadas significativas estabelecidas num Estado-Membro participante em estreita cooperação
1. As partes II e VI são aplicáveis, com as necessárias adaptações, às entidades supervisionadas significativas e aos grupos supervisionados significativos estabelecidos num Estado-Membro participante em estreita cooperação em conformidade com o presente artigo.
2. Uma ANC em estreita cooperação deve assegurar que o BCE recebe toda a informação e reporte de, e respeitante a entidades supervisionadas significativas e grupos supervisionados significativos que a própria ANC em estreita cooperação receba e que sejam necessários ao desempenho das atribuições conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS.
3. Deve ser criada uma equipa conjunta de supervisão para fiscalizar cada entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo estabelecidos num Estado-Membro participante em estreita cooperação. Os membros da equipa conjunta de supervisão serão nomeados em conformidade com o disposto no artigo 4.o. A ANC em estreita cooperação deve nomear o subcoordenador da ANC para atuar diretamente em relação à entidade supervisionada significativa ou ao grupo supervisionado significativo, em conformidade com as instruções do coordenador da equipa conjunta de supervisão.
4. Uma ANC em estreita cooperação deve assegurar que os membros do pessoal do BCE designados sejam convidados a participar em todas as inspeções no local respeitantes a uma entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo. O BCE pode determinar o número de membros do pessoal do BCE que participam na qualidade de observadores.
5. No contexto da supervisão consolidada e dos colégios de supervisores, nos casos em que uma empresa-mãe se encontra estabelecida num Estado-Membro pertencente à área do euro ou num Estado-Membro participante não pertencente à área do euro, o BCE, na qualidade de autoridade competente, é a autoridade responsável pela supervisão em base consolidada e preside ao colégio de supervisores. O BCE convida a ANC pertinente em estreita cooperação a nomear um membro do pessoal da ANC como observador. O BCE pode intervir dando instruções à ANC pertinente em estreita cooperação.
Artigo 116.o
Decisões relativas a entidades supervisionadas significativas e grupos supervisionados significativos
1. Sem prejuízo dos poderes das ANC respeitantes às atribuições não conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS, uma ANC em estreita cooperação só pode adotar decisões relativas às entidades supervisionadas significativas e aos grupos supervisionados significativos no respetivo Estado-Membro mediante instruções do BCE. A ANC em estreita cooperação pode também solicitar instruções ao BCE.
2. Uma ANC em estreita cooperação deve disponibilizar de imediato ao BCE qualquer decisão por si tomada relativa a uma entidade supervisionada significativa ou grupo supervisionado significativo.
3. Uma ANC em estreita cooperação deve informar o BCE sobre: a) as decisões que adotar no âmbito das suas competências relativas a atribuições não conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS; e b) as decisões que adotar em conformidade com as instruções do BCE ou com as disposições da presente parte.
TÍTULO 4
COOPERAÇÃO ESTREITA NO QUE RESPEITA A ENTIDADES SUPERVISIONADAS MENOS SIGNIFICATIVAS E A GRUPOS SUPERVISIONADOS MENOS SIGNIFICATIVOS
Artigo 117.o
Supervisão de entidades supervisionadas menos significativas e de grupos supervisionados menos significativos
1. A parte VII é aplicável, com as necessárias adaptações, às entidades supervisionadas menos significativas e aos grupos supervisionados menos significativos estabelecidos em Estados-Membros participantes em estreita cooperação, em conformidade com as seguintes disposições.
2. A fim de assegurar a coerência dos resultados da supervisão no âmbito do MUS, o BCE pode emitir instruções gerais e orientações e fazer pedidos a uma ANC em estreita cooperação solicitando-lhe que adote uma decisão de supervisão relativa a entidades supervisionadas menos significativas ou grupos supervisionados menos significativos estabelecidos no Estado-Membro participante em estreita cooperação. Essas instruções gerais, orientações ou pedidos podem referir-se a grupos ou a categorias de instituições de crédito.
3. O BCE pode também dirigir a uma ANC em estreita cooperação um pedido de nova avaliação de elementos de um procedimento relevante da ANC tal como previsto no artigo 6.o, n.o 7, alínea c), subalínea ii), do Regulamento do MUS.
TÍTULO 5
PROCEDIMENTOS EM CASO DE DESACORDO DE UM ESTADO-MEMBRO PARTICIPANTE EM ESTREITA COOPERAÇÃO
Artigo 118.o
Procedimentos em caso de desacordo com um projeto de decisão do Conselho de Supervisão nos termos do artigo 7.o, n.o 8, do Regulamento do MUS
1. O BCE informa a ANC em estreita cooperação do projeto de decisão completo do Conselho de Supervisão relativo a uma entidade supervisionada ou grupo supervisionado estabelecidos num Estado-Membro participante em estreita cooperação, sem prejuízo de requisitos de confidencialidade ao abrigo da legislação da União.
2. Se a ANC em estreita cooperação discordar do projeto de decisão completo do Conselho de Supervisão, deve, no prazo de cinco dias úteis após receção do projeto de decisão completo, notificar o Conselho do BCE por escrito dos motivos do seu desacordo.
3. O Conselho do BCE decidirá a questão no prazo de cinco dias úteis após a receção da notificação, tomando plenamente em conta os motivos apresentadas para o desacordo e indicando por escrito à ANC em estreita cooperação os fundamentos da sua decisão.
4. Um Estado-Membro participante em estreita cooperação pode solicitar ao BCE a cessação da cooperação estreita entre ambos com efeitos imediatos, deixando de ficar vinculado por qualquer decisão subsequente do Conselho do BCE.
Artigo 119.o
Procedimentos em caso de desacordo com uma objeção do Conselho do BCE a um projeto de decisão do Conselho de Supervisão tomada nos termos do artigo 7.o, n.o 7, do Regulamento do MUS
1. O BCE deve informar uma ANC em estreita cooperação de qualquer objeção do Conselho do BCE a um projeto de decisão completo do Conselho de Supervisão.
2. Se a ANC em estreita cooperação discordar da objeção do Conselho do BCE em relação ao projeto de decisão completo do Conselho de Supervisão deve, no prazo de cinco dias úteis após a receção da objeção do Conselho do BCE, notificar o BCE dos motivos do seu desacordo.
3. O Conselho do BCE deve emitir por escrito o seu parecer sobre o desacordo fundamentado expresso pela ANC em estreita cooperação no prazo de 30 dias após a receção do desacordo fundamentado e, indicando os seus motivos, deve confirmar ou retirar a sua objeção. O BCE deve informar desse facto a ANC em estreita cooperação.
4. Se o Conselho do BCE confirmar a sua objeção, a ANC em estreita cooperação pode, no prazo de cinco dias úteis após ser informada da confirmação da objeção do Conselho do BCE, notificar o BCE de que não ficará vinculada por qualquer decisão tomada na sequência de alterações ao projeto de decisão completo inicial sobre qual o Conselho do BCE formulou objeções.
O BCE deve então considerar a suspensão ou cessação da cooperação estreita com a ANC em estreita cooperação, tendo na devida conta a eficácia da supervisão, e tomar uma decisão a esse respeito. O BCE deve ter em conta, nomeadamente, os fatores referidos no artigo 7.o n.o 7, do Regulamento do MUS.
PARTE X
SANÇÕES ADMINISTRATIVAS
TÍTULO 1
DEFINIÇÕES E RELAÇÃO COM O REGULAMENTO (CE) n.o 2532/98 (17)
Artigo 120.o
Definição de sanções administrativas
Para efeitos da presente parte, entende-se por «sanções administrativas»:
a)
as sanções administrativas pecuniárias previstas e aplicadas nos termos do artigo 18.o, n.o 1, do Regulamento do MUS;
b)
as multas e as sanções pecuniárias temporárias previstas no artigo 2.o do Regulamento (CE) n.o 2532/98 e aplicadas nos termos do artigo 18.o, n.o 7, do Regulamento do MUS.
Artigo 121.o
Relação com o Regulamento (CE) n.o 2532/98
1. Para efeitos dos procedimentos previstos no artigo 18.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, aplicam-se as normas processuais estabelecidas no presente regulamento, em conformidade com o artigo 18.o, n.o 4, do Regulamento do MUS.
2. Para efeitos dos procedimentos previstos no artigo 18.o, n.o 7, do Regulamento do MUS, as normas processuais contidas no presente regulamento complementam as estabelecidas no Regulamento (CE) n.o 2532/98, sendo aplicáveis de acordo com o disposto nos artigos 25.o e 26.o do Regulamento do MUS.
Artigo 122.o
Poderes do BCE para impor sanções administrativas nos termos do artigo 18.o, n.o 7, do Regulamento do MUS
O BCE aplicará sanções administrativas pecuniárias, nos termos do artigo 120.o, alínea b), em caso de incumprimento das obrigações previstas nos seus regulamentos ou decisões relativos:
a)
às entidades supervisionadas significativas; ou
b)
às entidades supervisionadas menos significativas nos casos em que os regulamentos ou decisões aplicáveis do BCE imponham obrigações às entidades supervisionadas menos significativas face ao BCE.
TÍTULO 2
NORMAS PROCESSUAIS PARA A APLICAÇÃO DE SANÇÕES ADMINISTRATIVAS, EXCETO MULTAS E SANÇÕES PECUNIÁRIAS TEMPORÁRIAS, A ENTIDADES SUPERVISIONADAS EM ESTADOS-MEMBROS DA ÁREA DO EURO
Artigo 123.o
Criação de uma unidade de investigação independente
1. O BCE criará uma unidade de investigação independente interna (a seguir «unidade de averiguação»), que será composta por inquiridores designados pelo BCE.
2. Os inquiridores não podem estar envolvidos, nem ter estado envolvidos nos dois anos que antecederem a assunção oficial de funções, na supervisão direta ou indireta ou na autorização da entidade supervisionada em causa.
3. Os inquiridores desempenham as suas funções de investigação a título independente do Conselho de Supervisão e do Conselho do BCE e não participam nas deliberações do Conselho de Supervisão e do Conselho do BCE.
Artigo 124.o
Comunicação das alegadas infrações à unidade de averiguação
Nos casos em que o BCE, no exercício das atribuições que lhe foram conferidas pelo Regulamento do MUS, considere existirem motivos para suspeitar que uma ou mais infrações:
a)
previstas na legislação da União diretamente aplicável referida no artigo 18.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, estão a ser ou foram cometidas por uma entidade supervisionada significativa com sede num Estado-Membro pertencente à área do euro; ou
b)
previstas num regulamento ou numa decisão do BCE referidos no artigo 18.o, n.o 7, do Regulamento do MUS, estão a ser, ou foram, cometidas por uma entidade supervisionada com sede num Estado-Membro pertencente à área do euro,
o BCE deve remeter a questão para a unidade de averiguação.
Artigo 125.o
Poderes da unidade de averiguação
1. Para efeitos de investigação de alegadas infrações referidas no artigo 124.o, a unidade de averiguação pode exercer os poderes conferidos ao BCE pelo Regulamento do MUS.
2. Quando for feito um pedido à entidade supervisionada em causa ao abrigo dos poderes conferidos ao BCE pelo Regulamento do MUS no contexto de uma investigação, a unidade de averiguação deve especificar o objeto e a finalidade da investigação.
3. No desempenho das suas funções, a unidade de averiguação terá acesso a todos os documentos e informações recolhidos pelo BCE e, se for o caso, pelas ANC relevantes no exercício das suas atividades de supervisão.
Artigo 126.o
Direitos processuais
1. Depois de concluir as suas investigações e antes de elaborar e submeter uma proposta de projeto de decisão completo ao Conselho de Supervisão, a unidade de averiguação informará por escrito a entidade supervisionada em causa das conclusões da investigação e das objeções formuladas.
2. Na notificação referida no n.o 1, a unidade de averiguação informará a entidade supervisionada em causa do seu direito de apresentar observações escritas à unidade de averiguação sobre as conclusões de facto da investigação e objeções contra a entidade enunciadas na mesma, incluindo cada uma das disposições alegadamente infringidas, e fixa um prazo razoável para a receção dessas observações. O BCE não é obrigado a tomar em conta as observações escritas recebidas após o decurso do prazo fixado pela unidade de averiguação.
3. Na sequência da notificação prevista no n.o 1, a unidade de averiguação pode também convidar a entidade supervisionada em causa para uma audiência. As partes sujeitas a investigação podem fazer-se representar e/ou assistir na audiência por advogados ou outras pessoas qualificadas. As audiências não são públicas.
4. O direito de acesso da entidade supervisionada sob investigação ao processo da unidade de averiguação será determinado de acordo com o disposto no artigo 32.o.
Artigo 127.o
Exame do processo pelo Conselho de Supervisão
1. Se uma unidade de averiguação considerar que deve ser aplicada uma sanção administrativa pecuniária a uma entidade supervisionada, submeterá uma proposta de projeto de decisão completo ao Conselho de Supervisão, determinando que a entidade supervisionada em causa cometeu uma infração e especificando a sanção administrativa a aplicar. A unidade de averiguação também deve submeter os autos do processo de investigação ao Conselho de Supervisão.
2. A unidade de averiguação baseará a sua proposta de projeto de decisão completo apenas nos factos e objeções sobre os quais a entidade supervisionada tenha tido a oportunidade de se pronunciar.
3. Se o Conselho de Supervisão considerar que o processo submetido pela unidade de averiguação está incompleto, poderá reenviá-lo à unidade de averiguação juntamente com um pedido fundamentado de informações adicionais. O artigo 125.o é aplicável em conformidade.
4. Se, com base num processo completo, o Conselho de Supervisão concordar com a proposta de projeto de decisão completo da unidade de averiguação respeitante a uma ou mais infrações e com a base factual dessa decisão, adotará o projeto de decisão completo proposto pela referida unidade de no que respeita à infração ou infrações que concorda terem sido cometidas. Caso o Conselho de Supervisão não concorde com a proposta, deve ser tomada uma decisão em conformidade com os parágrafos pertinentes do presente artigo.
5. Se, com base num processo completo, o Conselho de Supervisão considerar que os factos descritos na proposta de projeto de decisão completo referido no n.o 1 não parecem constituir prova suficiente da prática de uma infração na aceção do artigo 124.o, poderá o referido Conselho adotar um projeto de decisão completo de encerramento do processo.
6. Se, com base num processo completo, o Conselho de Supervisão concordar com a determinação, na proposta de projeto de decisão completo da unidade de averiguação, de que a entidade supervisionada em causa cometeu uma infração, mas discordar da recomendação proposta para as sanções administrativas, adotará o projeto de decisão completo, especificando a sanção administrativa que considere apropriada.
7. Se, com base num processo completo, o Conselho de Supervisão não concordar com a proposta da unidade de averiguação e concluir que a entidade supervisionada cometeu uma infração diferente, ou que existe uma base factual diferente para a proposta da unidade de averiguação, informará por escrito a entidade supervisionada em causa das suas conclusões e das objeções contra a entidade supervisionada em causa. O artigo 126.o, n.os 2 a 4, aplica-se em conformidade no que respeita ao Conselho de Supervisão.
8. O Conselho de Supervisão elaborará um projeto de decisão completo determinando se a entidade supervisionada cometeu ou não uma infração e especificando as sanções administrativas a aplicar, se for o caso.
9. Os projetos de decisão completos adotados pelo Conselho de Supervisão e a serem propostos ao Conselho do BCE baseiam-se exclusivamente em factos e objeções sobre os quais a entidade supervisionada tenha tido oportunidade de se pronunciar.
Artigo 128.o
Definição do volume de negócios anual total para efeitos da determinação do limite máximo das sanções administrativas pecuniárias
O volume de negócios anual total, na aceção do artigo 18.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, refere-se ao volume de negócios anual, tal como definido no artigo 66.o da Diretiva 2013/36/UE, de uma entidade supervisionada segundo as contas financeiras anuais mais recentes dessa entidade supervisionada. Nos casos em que a entidade supervisionada que cometeu a infração faça parte de um grupo supervisionado, o volume de negócios anual total relevante corresponderá ao volume de negócios anual total resultante das contas financeiras anuais consolidadas mais recentes do grupo supervisionado.
TÍTULO 3
SANÇÕES PECUNIÁRIAS TEMPORÁRIAS
Artigo 129.o
Normas processuais aplicáveis às sanções pecuniárias temporárias
1. No caso de violação continuada de um regulamento ou decisão de supervisão do BCE, este pode aplicar uma sanção pecuniária temporária a fim de obrigar as pessoas em causa a cumprir o regulamento ou decisão de supervisão. O BCE aplicará as normas processuais estabelecidas no artigo 22.o do Regulamento do MUS e no título 2 da parte III do presente regulamento.
2. As sanções pecuniárias temporárias serão eficazes e proporcionadas. A sanção pecuniária temporária será calculada ao dia, por cada dia de infração até que a pessoa em causa passe a cumprir regulamento ou decisão de supervisão do BCE em causa.
3. Os limites máximos das sanções pecuniárias temporárias serão os especificados no Regulamento (CE) n.o 2532/98. O prazo relevante tem início na data fixada na decisão que aplicar a sanção pecuniária temporária. A data mais cedo a fixar na decisão será a data em que a pessoa em causa for notificada por escrito dos motivos do BCE para aplicar a sanção pecuniária temporária.
4. Podem ser aplicadas sanções pecuniárias temporárias por prazos que não excedam seis meses após a data especificada na decisão referida no n.o 3.
TÍTULO 4
PRAZOS
Artigo 130.o
Prescrição do procedimento de aplicação de sanções administrativas pecuniárias
1. O poder do BCE para aplicar sanções administrativas às entidades supervisionadas fica sujeito a um prazo de prescrição de cinco anos, que começa a correr na data em que a infração for praticada. No que se refere às infrações continuadas ou repetidas, o prazo de prescrição só começa a correr na data em que tiverem cessado as infrações.
2. Qualquer medida tomada pelo BCE para efeitos de investigação ou procedimento relativo a uma infração prevista no artigo 124.o interromperá o prazo de prescrição do processo sancionatório. A interrupção do prazo de prescrição produz efeitos a partir da data em que a medida seja notificada à entidade supervisionada em causa.
3. Cada interrupção implicará o reinício da contagem do prazo de prescrição. Todavia, o prazo de prescrição expirará, o mais tardar, na data em que expirar um prazo igual ao dobro do prazo de prescrição sem que o BCE tenha aplicado qualquer sanção administrativa. Este prazo será prorrogado por qualquer período de tempo durante o qual a prescrição tenha sido suspensa nos termos do n.o 5.
4. O prazo de prescrição para a aplicação de sanções administrativas suspender-se por qualquer período durante o qual a decisão do Conselho do BCE esteja pendente de procedimento de revisão perante a Comissão de Reexame ou de processo de recurso perante o Tribunal de Justiça.
5. O prazo de prescrição suspender-se igualmente enquanto estiverem pendentes processos penais contra a entidade supervisionada relacionados com os mesmos factos.
Artigo 131.o
Prazos de prescrição da execução de sanções administrativas pecuniárias
1. O poder do BCE para executar coercivamente uma decisão tomada em conformidade com o artigo 18.o, n.os 1 e 7, do Regulamento do MUS fica sujeito a um prazo de prescrição de cinco anos, que começará a correr na data de adoção da decisão em causa.
2. Qualquer medida do BCE destinada a executar o pagamento ou os termos e condições de pagamento da sanção administrativa em causa interromperá o prazo de prescrição da execução das sanções administrativas.
3. Cada interrupção determinará o reinício da contagem do prazo de prescrição.
4. O prazo de prescrição da execução das sanções administrativas suspende-se durante o período em que:
a)
for concedido um prazo de pagamento;
b)
for suspensa a cobrança por força de uma decisão quer do Conselho do BCE, quer do Tribunal de Justiça.
TÍTULO 5
PUBLICAÇÃO DE DECISÕES E PARTILHA DE INFORMAÇÕES
Artigo 132.o
Publicação de decisões relativas a sanções administrativas pecuniárias
1. O BCE publica no seu sítio web, sem demora injustificada e depois de a decisão ter sido notificada à entidade supervisionada em causa, todas as decisões que imponham uma sanção administrativa, tal como definida no artigo 120.o, a uma entidade supervisionada estabelecida num Estado-Membro participante, incluindo as informações sobre o tipo e a natureza da infração e a identidade da entidade supervisionada em causa, a menos que tal publicação:
a)
seja suscetível de comprometer a estabilidade dos mercados financeiros ou uma investigação criminal em curso; ou
b)
seja suscetível de causar, tanto quanto possa ser determinado, danos desproporcionados à entidade supervisionada em causa.
Nestas circunstâncias, as decisões respeitantes a sanções administrativas serão publicadas sob anonimato. Em alternativa, caso as circunstâncias possam cessar num prazo razoável, a publicação de dados nos termos do presente parágrafo pode ser adiada durante esse prazo.
2. Se uma decisão nos termos do n.o 1 estiver pendente de recurso perante o Tribunal de Justiça, o BCE publicará também no seu sítio web oficial, sem demora injustificada, informação sobre o estado do recurso e o resultado do mesmo.
3. O BCE assegurará que as informações publicadas nos termos dos n.os 1 e 2 permanecem no seu sítio web oficial por um período mínimo de cinco anos.
Artigo 133.o
Prestação de informações à ABE
Sem prejuízo dos requisitos em matéria de segredo profissional estabelecidos no artigo 27.o do Regulamento do MUS, o BCE informará a Autoridade Bancária Europeia de todas as sanções administrativas, tal como definidas no artigo 120.o, impostas a entidades supervisionadas estabelecidas nos Estados-Membros pertencentes à área do euro, incluindo qualquer recurso dessas sanções e resultados dos mesmos.
TÍTULO 6
COOPERAÇÃO ENTRE O BCE E AS ANC NOS ESTADOS-MEMBROS DA ÁREA DO EURO AO ABRIGO DO ARTIGO 18.o, n.o 5, DO REGULAMENTO DO MUS
Artigo 134.o
Entidades supervisionadas significativas
1. No que respeita às entidades supervisionadas significativas, uma ANC apenas poderá instaurar processos a pedido do BCE quando tal se revelar necessário para o desempenho das atribuições conferidas ao BCE pelo Regulamento do MUS, a fim de serem tomadas medidas que assegurem a imposição de sanções apropriadas nos casos não abrangidos pelo artigo 18.o, n.o 1, do Regulamento do MUS. Esses casos incluem a aplicação de:
a)
sanções não pecuniárias em caso de infração, praticada por pessoas singulares ou coletivas, da legislação da União diretamente aplicável, bem como sanções pecuniárias em caso de infração, praticada por pessoas singulares, da legislação da União diretamente aplicável;
b)
sanções pecuniárias ou não pecuniárias em caso de infração, praticada por pessoas singulares ou coletivas, da legislação nacional que transponha as diretivas da União relevantes;
c)
sanções pecuniárias ou não pecuniárias a aplicar em conformidade com a legislação nacional aplicável que atribua poderes específicos às ANC dos Estados-Membros pertencentes à área do euro que presentemente não sejam impostas pela legislação aplicável da União.
As disposições do presente número não obstam à possibilidade de uma ANC instaurar procedimentos por iniciativa própria relativamente à aplicação da legislação nacional no domínio de atribuições não conferidas ao BCE.
2. Uma ANC pode solicitar ao BCE que este lhe peça a instauração de um processo nos casos referidos no n.o 1.
3. As ANC dos Estados-Membros participantes notificarão o BCE da conclusão dos processos sancionatórios iniciados a pedido do BCE nos termos do n.o 1 e, em especial, das sanções eventualmente aplicadas.
Artigo 135.o
Reporte respeitante a entidades supervisionadas menos significativas
A ANC relevante deve notificar periodicamente o BCE das sanções administrativas aplicadas a entidades supervisionadas menos significativas no âmbito do desempenho das suas atribuições de supervisão.
TÍTULO 7
INFRAÇÕES PENAIS
Artigo 136.o
Prova de factos que possam dar origem a uma infração penal
Quando, no exercício das suas atribuições ao abrigo do Regulamento do MUS, o BCE tiver motivos para suspeitar da prática de uma infração penal, deve pedir à ANC relevante que remeta o caso para as autoridades competentes para efeitos de investigação e possível ação penal, em conformidade com a legislação nacional.
TÍTULO 8
PRODUTO DE SANÇÕES
Artigo 137.o
Produto de sanções
O produto das sanções administrativas aplicadas pelo BCE nos termos do artigo 18.o, n.os 1 e 7, do Regulamento do MUS reverterá para o BCE.
PARTE XI
ACESSO A INFORMAÇÕES, REPORTE, INVESTIGAÇÕES E INSPEÇÕES NO LOCAL
TÍTULO 1
PRINCÍPIOS GERAIS
Artigo 138.o
Cooperação entre o BCE e as ANC no que respeita aos poderes referidos nos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS
As disposições da presente parte são aplicáveis às entidades supervisionadas significativas. São também aplicáveis às entidades supervisionadas menos significativas se o BCE decidir, nos termos do artigo 6.o, n.o 5, alínea d), do Regulamento do MUS fazer uso dos poderes estabelecidos nos artigos 10.o a 13.o do Regulamento do MUS relativamente a uma entidade supervisionada menos significativa. Tal decisão não prejudica, todavia, a competência das ANC para fiscalizar diretamente as entidades supervisionadas menos significativas em conformidade com o artigo 6.o, n.o 6, do Regulamento do MUS.
TÍTULO 2
COOPERAÇÃO NO QUE RESPEITA A PEDIDOS DE INFORMAÇÃO
Artigo 139.o
Pedidos ocasionais de informação previstos no artigo 10.o do Regulamento do MUS
1. Em conformidade com o artigo 10.o do Regulamento do MUS, e com observância da legislação aplicável da União, o BCE pode exigir que as pessoas singulares ou coletivas referidas no artigo 10.o, n.o 1, do regulamento citado lhe forneçam todas as informações necessárias ao exercício das suas atribuições que lhe são conferidas pelo Regulamento do MUS. O BCE especificará as informações em causa e um prazo razoável no qual estas lhe devem ser fornecidas.
2. Antes de exigir as informações a prestar nos termos do artigo 10.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, o BCE levará em conta as informações que já se encontram à disposição das ANC.
3. O BCE fornecerá à ANC relevante uma cópia de qualquer informação recebida da pessoa singular ou coletiva a quem foi dirigido o pedido de informações.
TÍTULO 3
REPORTE
Artigo 140.o
Atribuições relacionadas com o reporte de supervisão às autoridades competentes
1. O BCE é responsável por assegurar o cumprimento da legislação aplicável da União que impõe requisitos às instituições de crédito em matéria de reporte de informação às autoridades competentes.
2. Para este efeito, o BCE disporá das atribuições e competências relativas às entidades supervisionadas significativas estabelecidas na legislação aplicável da União sobre o reporte de supervisão. As ANC disporão das atribuições e competências relativas às entidades supervisionadas menos significativas estabelecidas na legislação aplicável da União sobre o reporte de informação às autoridades competentes.
3. Sem prejuízo do n.o 2 e salvo disposição em contrário, cada entidade supervisionada comunicará à respetiva ANC a informação a ser reportada periodicamente em conformidade com a legislação aplicável da União. Salvo se especificamente disposto em contrário, toda a informação reportada pelas entidades supervisionadas deve ser comunicada às ANC, que procederão a um controlo inicial dos dados e fornecerão a informação ao BCE.
4. O BCE organizará os processos relacionados com a recolha e análise da qualidade dos dados reportados pelas entidades supervisionadas com observância da legislação aplicável da União e das normas técnicas de execução elaboradas pela Autoridade Bancária Europeia.
Artigo 141.o
Pedidos de informação periódica ao abrigo do artigo 10.o do Regulamento do MUS
1. Nos termos do artigo 10.o do Regulamento do MUS, em particular o poder do BCE para exigir a prestação de informação a intervalos regulares e em formatos específicos, para fins de supervisão e para os correspondentes fins estatísticos, e com observância da legislação aplicável da União, o BCE pode exigir às entidades supervisionadas que reportem informação adicional de supervisão sempre que essa informação seja necessária para o BCE desempenhar as atribuições que lhe foram conferidas pelo Regulamento do MUS. Sem prejuízo das condições estabelecidas na legislação aplicável da União, o BCE pode especificar em particular as categorias de informação que devem ser reportadas, bem como os processos, formatos, periodicidades e prazos para o fornecimento da informação em causa.
2. Se o BCE exigir às pessoas singulares ou coletivas que prestem informações a intervalos regulares tal como especificado no artigo 10.o, n.o 1, do Regulamento do MUS, é aplicável em conformidade o disposto no artigo 1140.o, n.os 3 e 4, do presente regulamento.
TÍTULO 4
COOPERAÇÃO RELATIVA ÀS INVESTIGAÇÕES DE CARÁTER GERAL
Artigo 142.o
Abertura de uma investigação de caráter geral ao abrigo do artigo 11.o do Regulamento do MUS
O BCE investigará qualquer pessoa singular ou coletiva referida no artigo 10.o, n.o 1, do Regulamento do MUS com base numa decisão do BCE. Tal decisão deve especificar:
a)
o fundamento jurídico da decisão e a respetiva finalidade;
b)
a intenção de exercer os poderes previstos no artigo 11.o, n.o 1, do Regulamento do MUS;
c)
o facto de qualquer obstrução à investigação por parte da pessoa sob averiguação constituir uma infração a uma decisão do BCE na aceção do artigo 18.o, n.o 7, do Regulamento do MUS, sem prejuízo da legislação nacional conforme estabelecido no artigo 11.o, n.o 2, do Regulamento do MUS.
TÍTULO 5
INSPEÇÕES NO LOCAL
Artigo 143.o
Decisão do BCE de proceder a uma inspeção no local nos termos do artigo 12.o do Regulamento do MUS
1. Nos termos do artigo 12.o do Regulamento do MUS, a fim de exercer as atribuições que lhe são conferidas pelo Regulamento do MUS, o BCE nomeará equipas de inspeção no local, conforme o previsto no artigo 144.o, para que procedam a todas as inspeções no local necessárias nas instalações das pessoas coletivas referidas no artigo 10.o, n.o 1, do Regulamento do MUS.
2. Sem prejuízo do artigo 142.o e nos termos do artigo 12.o, n.o 3, do Regulamento do MUS, as inspeções no local são realizadas com base numa decisão do BCE, que deve especificar, pelo menos:
a)
o objeto e a finalidade da inspeção no local; e
b)
o facto de qualquer obstrução à investigação por parte da pessoa coletiva sob averiguação constituir uma infração a uma decisão do BCE na aceção do artigo 18.o, n.o 7, do Regulamento do MUS, sem prejuízo da legislação nacional conforme estabelecido no artigo 11.o, n.o 2, do Regulamento do MUS.
3. Se a inspeção no local tiver lugar na sequência de uma investigação realizada com base numa decisão do BCE em conformidade com o artigo 142.o, e tiver a mesma finalidade e âmbito da investigação, os membros do pessoal do BCE e outras pessoas mandatadas por este e por uma ANC terão direito de acesso a todas as instalações e terrenos das pessoas coletivas sujeitas a investigação com base na mesma decisão, de acordo com o disposto no artigo 12.o, n.os 2 e 4, do Regulamento do MUS e sem prejuízo do artigo 13.o do mesmo regulamento.
Artigo 144.o
Criação e composição das equipas de inspeção no local
1. De acordo com o disposto no artigo 12.o do Regulamento do MUS, o BCE será responsável pela criação e composição das equipas de inspeção no local, com a colaboração das ANC.
2. O BCE designará um membro do pessoal do BCE ou da ANC para presidir à equipa de inspeção no local.
3. O BCE e as ANC devem consultar-se mutuamente e chegar a acordo quanto à utilização dos recursos da ANC no que se refere às equipas de inspeção no local.
Artigo 145.o
Procedimento e notificação de uma inspeção no local
1. O BCE notificará a pessoa coletiva sujeita a uma inspeção no local da decisão do BCE referida no artigo 143.o, n.o 2, e da identidade dos membros da equipa de inspeção no local com a antecedência mínima de cinco dias úteis em relação à data de início dessa inspeção. Notificará igualmente a ANC do Estado-Membro onde terá lugar a inspeção no local com a antecedência mínima de uma semana em relação à data de notificação da pessoa coletiva sujeita à inspeção no local.
2. Se a boa execução e eficiência das inspeções assim o exigir, o BCE poderá proceder a uma inspeção no local sem notificar previamente a entidade supervisionada em causa. A ANC deve ser notificada logo que possível antes do início dessa inspeção no local.
Artigo 146.o
Realização de inspeções no local
1. As pessoas que realizarem a inspeção no local seguirão as instruções do chefe da equipa de inspeção no local.
2. Se a entidade sujeita à inspeção no local for uma entidade supervisionada significativa, o chefe da equipa de inspeção no local será responsável pela coordenação entre a equipa de inspeção no local e a equipa conjunta de supervisão incumbida da fiscalização dessa entidade supervisionada significativa.
PARTE XII
DISPOSIÇÕES TRANSITÓRIAS E FINAIS
Artigo 147.o
Início da supervisão direta pelo BCE quando este assumir as suas atribuições pela primeira vez
1. Pelo menos dois meses antes de 4 de novembro de 2014, o BCE dirigirá uma decisão a cada entidade supervisionada relativamente à qual assume as atribuições que lhe foram conferidas pelo Regulamento do MUS, confirmando que se trata de uma entidade supervisionada significativa. No caso das entidades que sejam membros de um grupo supervisionado significativo, o BCE notificará da sua decisão entidade supervisionada ao nível mais elevado de consolidação no Estado-Membro participante e assegurará que todas as entidades supervisionadas pertencentes ao grupo supervisionado significativo são devidamente informadas. Estas decisões produzem efeitos a partir de 4 de novembro de 2014.
2. Sem prejuízo do n.o 1, se o BCE começar antes de 4 de novembro de 2014 a desempenhar as atribuições que lhe são conferidas, dirigirá uma decisão à entidade em causa e às respetivas ANC. Salvo disposição expressa em contrário dessa decisão, a mesma produz efeitos a contar da data de receção. As ANC relevantes devem ser informadas previamente da intenção de emitir essa decisão logo que possível.
3. Antes de adotar uma decisão nos termos do n.o 1, o BCE dará à entidade supervisionada relevante a oportunidade de apresentar observações por escrito.
Artigo 148.o
Definição do formato do relatório sobre o historial de supervisão e o perfil de risco a fornecer pelas ANC ao BCE
1. As ANC devem comunicar ao BCE, o mais tardar até 4 de agosto de 2014, a identidade das instituições de crédito que tenham autorizado, bem como um relatório sobre estas instituições de crédito em formato especificado pelo BCE.
2. Sem prejuízo do n.o 1, se o BCE começar antes de 4 de novembro de 2014 a desempenhar as atribuições que lhe foram conferidas, poderá solicitar às ANC que lhe comuniquem a identidade das instituições de crédito pertinentes, bem como um relatório num formato especificado pelo BCE, num prazo razoável a indicar no pedido.
Artigo 149.o
Continuidade dos procedimentos em curso
1. Salvo decisão em contrário do BCE, se uma ANC tiver instaurado um procedimentos de supervisão relativamente ao qual o BCE se torne competente por força do Regulamento do MUS, e tal ocorrer antes de 4 de novembro de 2014, serão aplicáveis as disposições do artigo 48.o.
2. Em derrogação do disposto no artigo 48.o, o presente artigo aplica-se aos procedimentos comuns.
Artigo 150.o
Decisões de supervisão tomadas pelas ANC
Sem prejuízo do exercício pelo BCE dos poderes que lhe são conferidos pelo Regulamento do MUS, as decisões em matéria de supervisão tomadas pelas ANC antes de 4 de novembro de 2014 não são afetadas.
Artigo 151.o
Estados-Membros cuja moeda venha a ser o euro
1. Sob reserva do disposto no n.o 2, nos casos em que uma derrogação prevista no artigo 139.o do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia for revogada para um Estado-Membro em conformidade com o artigo 140.o, n.o 2, do TFUE, os artigos 148.o a 150.o são aplicáveis em conformidade aos procedimentos de supervisão iniciados ou às decisões de supervisão adotadas pela ANC desse Estado-Membro.
2. A referência a 4 de novembro de 2014 nos artigos 149.o e 150.o deve ser interpretada como referência à data na qual o euro for adotado pelo Estado-Membro em causa.
Artigo 152.o
Continuidade dos acordos existentes
Todos os acordos de cooperação existentes com outras autoridades celebrados por uma ANC antes de 4 de novembro de 2014 que abranjam, pelo menos em parte, as atribuições transferidas para o BCE por força do Regulamento do MUS continuam a ser aplicáveis. O BCE pode decidir participar nesses acordos de cooperação existentes em conformidade com o procedimento aplicável aos acordos em questão, ou celebrar novos acordos de cooperação com terceiros relativamente às atribuições que lhe são transferidas por força do Regulamento do MUS. As ANC só continuam a aplicar os acordos de cooperação existentes na medida em que estes não sejam substituídos por acordos de cooperação do BCE. Quando necessário para a execução dos acordos de cooperação existentes, as ANC serão responsáveis por coadjuvar o BCE, em particular através do exercício dos seus direitos e do desempenho das suas funções ao abrigo do acordado e em coordenação com o BCE.
Artigo 153.o
Disposições finais
O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável nos Estados-Membros em conformidade com os Tratados.
Feito em Frankfurt am Main, em 16 de abril de 2014.