РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 27 февруари 2014 година
за предоставяне на поисканата от Ирландия дерогация съгласно Директива 91/676/ЕИО на Съвета относно опазването на водите от замърсяване с нитрати от селскостопански източници
(нотифицирано под номер C(2014) 1194)
(само текстът на английски език е автентичен)
(2014/112/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 91/676/ЕИО на Съвета от 12 декември 1991 г. за опазване на водите от замърсяване с нитрати от селскостопански източници (1), и по-специално точка 2, трета алинея от приложение III към нея,
като има предвид, че:
(1)
Ако количеството оборски тор, което дадена държава членка възнамерява да използва на хектар годишно, е различно от определеното в точка 2, втора алинея, първо изречение от приложение III към Директива 91/676/ЕИО и в буква а) от същата алинея, това количество следва да бъде определено така, че да не възпрепятства осъществяването на целите, определени в член 1 от същата директива, и да бъде обосновано въз основа на обективни критерии, като дълги вегетационни периоди и култури с високо поемане на азот.
(2)
На 22 октомври 2007 г. Комисията прие Решение 2007/697/ЕО за предоставяне на поисканата от Ирландия дерогация по силата на Директива 91/676/ЕИО на Съвета за опазване на водите от замърсяване с нитрати от селскостопански източници (2), с което се разрешава прилагането на естествен тор до 250 kg азот на хектар годишно при определени условия във ферми с минимум 80 % пасища, в контекста на Irish Action Programme as implemented in the European Communities (Good Agricultural Practice for Protection of waters) Regulations 2006 (Нормативен инструмент № 378 от 2006 г.), с дата на изтичане на действието на 17 юли 2010 г.
(3)
На 24 февруари 2011 г. Комисията прие Решение 2011/127/ЕС (3), което изменя Решение 2007/697/ЕО и удължава срока на дерогацията до 31 декември 2013 г., в контекста на Irish Action Programme as implemented in the European Communities (Good Agricultural Practice for Protection of waters) Regulations 2010 (Нормативен инструмент № 610 от 2010 г.).
(4)
Дерогацията, предоставена с Решение 2007/697/ЕО, изменено с Решение 2011/127/ЕС, обхващаше 5 093 ферми през 2012 г., което съответства на около 3,34 % от общия брой стопанства с животни на пасищно отглеждане, 11,44 % от общия брой глави добитък и 5,19 % от общата нетна селскостопанска площ.
(5)
На 4 октомври 2013 г. Ирландия внесе в Комисията искане за удължаване на дерогацията от точка 2, трета алинея от приложение III към Директива 91/676/ЕИО.
(6)
В съответствие с член 3, параграф 5 от Директива 91/676/ЕИО Ирландия прилага програма за действие на цялата си територия.
(7)
Докладът на Комисията до Съвета и Европейския парламент относно прилагането на Директива 91/676/ЕИО на Съвета за опазване на водите от замърсяване с нитрати от селскостопански източници, основан на докладите на държавите членки за периода 2008-2011 г. показва, че в Ирландия по отношение на подземните води, всички мониторингови станции имат средна концентрация на нитрати под 50 mg/l, а в 87 % от мониторинговите станции средната концентрация на нитрати е под 25 mg/l. По отношение на повърхностните води, всички мониторингови станции имат средна концентрация на нитрати под 50 mg/l, а в над 99 % от мониторинговите станции средната концентрация на нитрати е под 25 mg/l.
(8)
Броят на селскостопанските животни и използването на химически торове са спаднали през последните години. Броят на едрия рогат добитък, на прасетата и на овцете е намалял съответно с 4 %, 11 % и 22 % от периода 2004-2007 г. до периода 2008-2011 г. Средното натоварване с азот от оборски тор в периода 2008-2011 г. е било 105 kg/ha - спад с 8 % в сравнение с периода 2004-2007 г. Средното натоварване с фосфор в периода 2008-2011 г. е било 15 kg/ha - спад с 6 % в сравнение с периода 2004-2007 г. Средното използване на химичен азотен тор е намаляло с 6 % през периода 2008-2011 г. в сравнение с периода 2004-2007 г. Средното използване на химичен фосфорен тор е намаляло с 31 % през периода 2008-2011 г. в сравнение с периода 2004-2007 г.
(9)
В Ирландия 93 % от селскостопанските земи се използват като пасища. Като цяло в пасищните ферми 47 % от площите се обработват екстензивно и поради това имат относително ниска гъстота на животните и ниско използване на торове, 32 % се обработват по агро-екологични програми и само 5,2 % се обработват интензивно. За орна земя се използват 7 %. Средното използване на химически торове върху пасища възлиза на 81 kg/ha азот и 7 kg/ha фосфор.
(10)
Климатът в Ирландия се характеризира с равномерно разпределение на валежите през годината и със сравнително малки температурни разлики, което позволява вегетационният период на тревата да продължава от 330 дни в югозападните райони до около 250 дни в североизточните.
(11)
Комисията, след като разгледа искането на Ирландия, взе предвид ирландската програма за действие и в светлината на придобития опит от дерогацията, предвидена в Решение 2007/697/ЕО, изменено с Решение 2011/127/ЕС, счита, че количеството оборски тор, предложено от Ирландия, съответстващо на 250 kg азот на хектар годишно, няма да възпрепятства постигането на целите на Директива 91/676/ЕИО, при положение че бъдат спазени някои строги условия.
(12)
Подкрепящата информация, предоставена от Ирландия, показва, че предлаганото количество от 250 kg азот на хектар годишно във фермите с най-малко 80 % пасища е оправдано въз основа на обективни критерии, като високо нетно количество на валежите, дълги вегетационни периоди и високи добиви на трева с високо поемане на азот.
(13)
Решение 2007/697/ЕО, изменено с Решение 2011/127/ЕС, изтича на 31 декември 2013 г. С цел да се осигури възможност засегнатите фермери да продължат да се ползват от дерогацията, е целесъобразно да се приеме настоящото решение.
(14)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Комитета по нитратите, създаден по силата на член 9 от Директива 91/676/ЕИО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Дерогацията, поискана от Ирландия с писмо от 4 октомври 2013 г. с цел да се разреши прилагането на по-голямо количество оборски тор от предвиденото в точка 2, втора алинея, първо изречение и в точка 2, буква а) от приложение III към Директива 91/676/ЕИО, се предоставя при условията, определени в настоящото решение.
Член 2
Определения
За целите на настоящото решение се прилагат следните определения:
а)
„пасищни ферми“ означава стопанства, в които 80 % или повече от земеделската земя, налична за прилагането на оборски тор, е заета с трева;
б)
„пасящ добитък“ означава едър рогат добитък (с изключение на малки телета), овце, сърни, кози и коне;
в)
„трева“ означава постоянно или временно тревно пасище (под временно се разбира по-малко от четири години);
г)
„парцел“ означава отделен участък или група участъци, хомогенни по отношение на отглежданите селскостопански култури, вида на почвата и практиките на торене.
Член 3
Обхват
Настоящото решение се прилага на индивидуална основа към пасищните ферми и подлежи на условията, определени в членове 4, 5 и 6.
Член 4
Ежегодно кандидатстване и поемане на ангажимент
1. Всяка година фермерите, които искат да се ползват от дерогация по силата на настоящото решение, подават заявление до компетентните органи.
2. Заедно с годишното заявление, посочено в параграф 1, те писмено се ангажират да спазват условията по членове 5 и 6.
Член 5
Прилагане на оборски тор и други торове
1. Количеството естествен тор от пасящ добитък, което ежегодно се прилага върху земята в пасищните ферми, включително и от страна на самите животни, не може да надхвърля количеството естествен тор, което съдържа 250 kg азот на хектар, при спазване на условията, определени в параграфи 2-7.
2. Общото влагане на азот не трябва да надвишава предвидимата потребност от хранителни вещества на съответната култура, трябва да отчита постъплението от почвата и не трябва да надхвърля максималната норма за наторяване, приложима за фермата, която е установена в програмата за действие за нитратите. Общото прилагане на азот се диференцира въз основа на гъстотата на животните и производителността на пасището.
3. За всяка ферма трябва да се води план за наторяването, в който се описва редуването на културите върху земеделската земя и планираното прилагане на оборски тор и други торове. Той трябва да бъде на разположение във фермата за всяка календарна година преди 1 март. Планът за наторяването съдържа най-малко следното:
а)
плана за редуването на културите, който трябва да посочва площта на парцелите с трева и на парцелите с други насаждения, включително скица, показваща местоположението на отделните парцели;
б)
броя на животните, описание на помещенията за животните и системата за съхранение на оборския тор, включително наличните обеми за съхранение на оборски тор;
в)
изчисление на произведените във фермата азот и фосфор в оборския тор;
г)
количеството, вида и характеристиките на оборския тор, изнесен извън фермата или внесен в нея;
д)
прогнозните потребности на културите от азот и фосфор за всеки парцел;
е)
резултати от анализите на почвата, свързани със съдържанието на азот и фосфор, ако има такива;
ж)
видът на тора, които ще се използва;
з)
изчисление на приложеното количество азот и фосфор от оборски тор за всеки парцел;
и)
изчисление на приложеното количество азот и фосфор от изкуствени и други торове за всеки парцел.
Плановете се преработват най-късно до седем дни след настъпването на каквито и да било промени в селскостопанските практики, за да се осигури съответствие между тях и действителните селскостопански практики.
4. Всеки фермер води отчет за наторяването, включително информация, свързана с управлението на вложените количества азот и фосфор и на замърсените води.
Отчетите се предават на компетентните органи за всяка календарна година.
5. За всяка пасищна ферма, ползваща се от дерогация, фермерът приема, че заявлението, посочено в член 4, параграф 1, планът за наторяването и отчетите за наторяването могат да бъдат обект на контрол.
6. Всеки фермер, на когото е предоставена дерогация, периодично извършва анализ на азота и фосфора в почвата за правилно наторяване.
Вземането на проби и анализът трябва да се извършват най-малко веднъж на всеки четири години за всяка хомогенна площ от фермата по отношение на редуването на културите и почвените характеристики.
Изисква се минимум по един анализ на всеки пет хектара земеделска земя.
Резултатите от анализа на азота и фосфора в почвата са на разположение във фермата, ползваща се от дерогация.
7. Оборски тор не се разпръсква през есента преди култивирането на тревата.
Член 6
Управление на земята
1. 80 % или повече от площта, налична за прилагането на оборски тор, се култивират с трева.
2. Фермерите, ползващи се от индивидуална дерогация, изпълняват следните мерки:
а)
временните пасища се орат напролет;
б)
на разораните пасища, върху всички видове почва, следват непосредствено насаждения с висока потребност от азот;
в)
в редуването на култури не се включват бобови и други растения, които фиксират атмосферния азот.
3. Параграф 2, буква в) обаче не се отнася за детелината в пасища, в които тя заема под 50 %, нито за другите бобови растения, засети заедно с тревата.
Член 7
Мониторинг
1. Компетентният орган осигурява, че за всеки окръг се изготвят и актуализират ежегодно карти с процента на пасищните ферми, процента на животните и процента на земеделската земя, обхванати от индивидуална дерогация, както и карти на местното земеползване.
2. Извършва са мониторинг на почвата, повърхностните води и подземните води, за да се осигурят данни за концентрацията на азот и фосфор в почвените води, за минералния азот в почвения профил и концентрацията на нитрати в подземните и повърхностните води, както при условията на дерогация, така и при отсъствието на такава. Мониторингът се извършва на ниво земеделски участък и в селскостопанските водосбори, обект на мониторинг. Мониторинговите пунктове обхващат главните видове почви, нива на интензивност на торенето, практики за наторяване и култури.
3. Засилен мониторинг на водите се извършва в селскостопанските водосбори, разположени в близост до най-уязвимите водни обекти.
4. Във фермите, ползващи се от индивидуални дерогации, се извършват проучвания за местното земеползване, редуването на културите и селскостопанските практики. Събраната информация и данните от анализа на хранителните вещества, посочен в член 5, параграф 6, и от мониторинга, посочен в параграф 2 от настоящия член, се използват за изчисляване въз основа на модел на степента на загубите на нитрати и фосфор от фермите, ползващи се от дерогация.
Член 8
Контрол
1. Компетентните органи осигуряват, че всички заявления за дерогация са обект на административен контрол. Когато при контрола се установи, че условията, предвидени в членове 5 и 6, не са изпълнени, заявителят се уведомява за това. В такъв случай заявлението се счита за отхвърлено.
2. Въвежда се програма за инспекции на място, които се основават на анализ на риска, на резултатите от контрола от предходните години и резултатите от общия контрол на случаен принцип за прилагането на законодателството, което изпълнява Директива 91/676/ЕИО. Инспекциите на място обхващат най-малко 5 % от фермите, ползващи се от индивидуална дерогация по отношение на условията, определени в членове 5 и 6 от настоящото решение. Когато проверката покаже несъответствие, фермерът се уведомява за това. Тази информация трябва да бъде взета предвид при вземането на решение относно искането за дерогация за следващата година.
3. На компетентните органи се предоставят необходимите правомощия и средства за проверка на спазването на дерогацията, предоставена съгласно настоящото решение.
Член 9
Докладване
Всяка година най-късно до месец юни компетентните органи представят доклад, съдържащ следната информация:
а)
карти с процента на фермите, процента на селскостопанските животни и процента на земеделската земя, обхванати от индивидуални дерогации за всеки окръг, както и картите на местното земеползване, посочени в член 7, параграф 1;
б)
резултатите от мониторинга на подземните и повърхностните води по отношение на концентрацията на нитратите, включително информация за тенденциите в качеството на водите както при условията на дерогация, така и при отсъствието на такава, както и въздействието на дерогацията върху качеството на водите, както е посочено в член 7, параграф 2;
в)
резултатите от мониторинга на почвите по отношение на концентрацията на азот и фосфор в почвените води и минералния азот в почвения профил, както при условията на дерогация, така и в отсъствието на такава, както е посочено в член 7, параграф 2;
г)
резюме и оценка на данните, получени от засиления мониторинг на водите, посочен в член 7, параграф 3;
д)
резултатите от проучванията на местното земеползване, редуването на културите, както и селскостопанските практики, както е посочено в член 7, параграф 4;
е)
резултатите от изчисленията въз основа на модел на количеството на загубите на азот и фосфор във фермите, ползващи се от индивидуална дерогация, посочени в член 7, параграф 4;
ж)
оценка на изпълнението на условията на дерогацията въз основа на контрола на равнище ферма, както и информация за неизрядните ферми въз основа на резултатите от административния контрол и инспекциите на място, посочени в член 8, параграфи 1 и 2;
з)
сравнителен анализ на контрола на фермите в Ирландия, ползващи се от дерогация, с този на фермите, които не се ползват от дерогация. Информацията включва данни от годишните инспекции, административните проверки, селскостопанските инспекции в контекста на кръстосаното спазване, както и статистика за нарушенията.
Член 10
Прилагане
Настоящото решение се прилага в контекста на Irish Action Programme as implemented in the European Union (Good Agricultural Practice for Protection of Waters) Regulations 2014 (Нормативен инструмент № 31 от 2014 г.).
Срокът на действие на настоящото решение изтича на 31 декември 2017 г.
Член 11
Адресат на настоящото решение е Ирландия.
Съставено в Брюксел на 27 февруари 2014 година.
DECISÃO DE EXECUÇÃO DA COMISSÃO
de 27 de fevereiro de 2014
que concede uma derrogação, a pedido da Irlanda, ao abrigo da Diretiva 91/676/CEE do Conselho relativa à proteção das águas contra a poluição causada por nitratos de origem agrícola
[notificada com o número C(2014) 1194]
(Apenas faz fé o texto em língua inglesa)
(2014/112/UE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Diretiva 91/676/CEE do Conselho, de 12 de dezembro de 1991, relativa à proteção das águas contra a poluição causada por nitratos de origem agrícola (1), nomeadamente o anexo III, ponto 2, terceiro parágrafo,
Considerando o seguinte:
(1)
Caso a quantidade de estrume que um Estado-Membro tenciona aplicar anualmente por hectare seja diferente da especificada no anexo III, ponto 2, segundo parágrafo, primeira frase, bem como na alínea a) do mesmo ponto, da Diretiva 91/676/CEE, essa quantidade deve ser fixada por forma a não prejudicar a realização dos objetivos enunciados no artigo 1.o da referida diretiva, devendo ser justificada com base em critérios objetivos, nomeadamente longos períodos de crescimento e culturas de elevada absorção de azoto.
(2)
Em 22 de outubro de 2007, a Comissão adotou a Decisão 2007/697/CE, que concede uma derrogação solicitada pela Irlanda ao abrigo da Diretiva 91/676/CEE do Conselho relativa à proteção das águas contra a poluição causada por nitratos de origem agrícola (2), a qual permite a aplicação de estrume animal até ao limite de 250 kg de azoto por hectare e por ano, em determinadas condições, nas explorações agrícolas com um mínimo de 80 % de pastagens, no contexto do programa de ação irlandês conforme transposto no Regulamento das Comunidades Europeias de 2006 (Boas práticas agrícolas para a proteção das águas) (Instrumento Estatutário n.o 378 de 2006), cuja vigência termina em 17 de julho de 2010.
(3)
Em 24 de fevereiro de 2011, a Comissão adotou a Decisão 2011/127/UE (3), que altera a Decisão 2007/697/CE e prorroga a derrogação até 31 de dezembro de 2013, no contexto do programa de ação irlandês conforme transposto no Regulamento das Comunidades Europeias de 2010 (Boas práticas agrícolas para a proteção das águas) (Instrumento Estatutário n.o 610 de 2010).
(4)
A derrogação concedida pela Decisão 2007/697/CE, com a redação que lhe foi dada pela Decisão 2011/127/UE, abrangeu 5 093 explorações agrícolas em 2012, o que corresponde a aproximadamente 3,34 % do número de explorações com animais herbívoros, 11,44 % do número de cabeças normais e 5,19 % da superfície agrícola líquida.
(5)
Em 4 de outubro de 2013, a Irlanda apresentou à Comissão um pedido de prorrogação da derrogação prevista no anexo III, ponto 2, terceiro parágrafo, da Diretiva 91/676/CEE.
(6)
Em cumprimento do disposto no artigo 3.o, n.o 5, da Diretiva 91/676/CEE, a Irlanda aplica um programa de ação em todo o seu território.
(7)
O relatório da Comissão ao Conselho e ao Parlamento Europeu sobre a aplicação da Diretiva 91/676/CEE do Conselho relativa à proteção das águas contra a poluição causada por nitratos de origem agrícola, baseado nos relatórios dos Estados-Membros respeitantes ao período de 2008-2011, mostra que, na Irlanda, todas as estações de monitorização das águas subterrâneas apresentam concentrações médias de nitratos inferiores a 50 mg/l e 87 % das estações de monitorização dessas águas apresentam concentrações médias de nitratos inferiores a 25 mg/l. Todas as estações de monitorização das águas de superfície apresentam concentrações médias de nitratos inferiores a 50 mg/l e mais de 99 % das estações de monitorização dessas águas apresentam concentrações médias de nitratos inferiores a 25 mg/l.
(8)
O número de animais e a utilização de fertilizantes químicos diminuíram nos últimos anos. O número de bovinos, suínos e ovinos diminuiu, respetivamente, 4 %, 11 % e 22 % entre o período de 2004-2007 e o período de 2008-2011. A carga média de azoto proveniente de estrume animal no período de 2008-2011 foi de 105 kg/ha, representando uma redução de 8 % relativamente ao período de 2004-2007. A carga média de fósforo no período de 2008-2011 foi de 15 kg/ha, representando uma redução de 6 % relativamente ao período de 2004-2007. A utilização média de fertilizantes químicos de azoto diminuiu 6 % no período de 2008-2011 relativamente ao período de 2004-2007. A utilização média de fertilizantes químicos de fósforo diminuiu 31 % no período de 2008-2011 relativamente ao período de 2004-2007.
(9)
Na Irlanda, 93 % dos terrenos agrícolas são pastagens. Globalmente, nas explorações de pastagem, 47 % da superfície é utilizada em agricultura extensiva e, por conseguinte, tem um fator de densidade relativamente baixo e uma baixa utilização de fertilizantes, 32 % são explorados no âmbito de programas agroambientais e apenas 5,2 % são objeto de cultura intensiva. Uma percentagem de 7 % da superfície é utilizada para culturas arvenses. A utilização média de fertilizantes químicos nas pastagens é de 81 kg/ha de azoto e de 7 kg/ha de fósforo.
(10)
O clima irlandês, caracterizado por precipitação distribuída homogeneamente durante todo o ano e uma amplitude térmica anual relativamente pequena, propicia um período de crescimento longo dos prados que varia entre 330 dias por ano no sudoeste e cerca de 250 dias por ano no nordeste.
(11)
Após análise do pedido da Irlanda e estudo do programa de ação irlandês e tendo em conta a experiência adquirida com a derrogação prevista na Decisão 2007/697/CE, com a redação que lhe foi dada pela Decisão 2011/127/UE, a Comissão considera que a quantidade de estrume proposta pela Irlanda, ou seja, 250 kg de azoto por hectare e por ano, não prejudicará a consecução dos objetivos da Diretiva 91/676/CEE, sob reserva do cumprimento de determinadas condições rigorosas.
(12)
Os documentos de apoio apresentados pela Irlanda mostram que a quantidade proposta de 250 kg de azoto por hectare e por ano nas explorações agrícolas com um mínimo de 80 % de pastagens se justifica com base em critérios objetivos, designadamente precipitação líquida elevada, períodos de crescimento longos e alto rendimento de pratenses com elevada absorção de azoto.
(13)
A Decisão 2007/697/CE, com a redação que lhe foi dada pela Decisão 2011/127/UE, caduca em 31 de dezembro de 2013. Para assegurar que os agricultores em causa podem continuar a beneficiar da derrogação, importa adotar a presente decisão.
(14)
As medidas previstas na presente decisão são conformes com o parecer do Comité Nitratos instituído nos termos do artigo 9.o da Diretiva 91/676/CEE,
ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
É concedida a derrogação solicitada pela Irlanda, por ofício de 4 de outubro de 2013, com vista a permitir a aplicação de uma quantidade de estrume animal superior à prevista no anexo III, ponto 2, segundo parágrafo, primeira frase, bem como na alínea a) do mesmo ponto, da Diretiva 91/676/CEE, sob reserva do cumprimento das condições estipuladas na presente decisão.
Artigo 2.o
Definições
Para efeitos da presente decisão, entende-se por:
a) «Explorações de pastagem»: as explorações em que os prados ocupam pelo menos 80 % da superfície agrícola disponível para aplicação de estrume;
b) «Animais herbívoros»: os bovinos (com exceção dos vitelos), ovinos, cervídeos, caprinos e equídeos;
c) «Prados»: prados permanentes ou temporários (os prados temporários são, de modo geral, mantidos durante períodos inferiores a quatro anos);
d) «Parcela»: um terreno ou grupo de terrenos, homogéneo no respeitante à cultura, ao tipo de solo e às práticas de fertilização.
Artigo 3.o
Âmbito de aplicação
A presente decisão aplica-se individualmente às explorações de pastagem, sob reserva das condições previstas nos artigos 4.o, 5.o e 6.o.
Artigo 4.o
Pedido e compromisso anuais
1. Os agricultores que pretendam beneficiar de uma derrogação nos termos da presente decisão devem apresentar anualmente um pedido às autoridades competentes.
2. Paralelamente à apresentação do pedido anual referido no n.o 1, os agricultores devem comprometer-se, por escrito, a satisfazer as condições previstas nos artigos 5.o e 6.o
Artigo 5.o
Aplicação de estrume e de outros fertilizantes
1. A quantidade de estrume de animais herbívoros aplicada anualmente nos solos das explorações de pastagem, incluindo a proveniente dos próprios animais, não deve exceder a quantidade de estrume que contém 250 kg de azoto por hectare, sob reserva das condições previstas nos n.os 2 a 7.
2. A quantidade total de azoto aplicada não deve exceder as necessidades previsíveis de nutrientes da cultura em causa, deve ter em conta as disponibilidades do solo em nutrientes e não deve exceder a taxa de fertilização máxima aplicável à exploração agrícola, estabelecida no programa de ação para os nitratos. A aplicação total de azoto deve ser diferenciada com base no fator de densidade e na produtividade das pastagens.
3. Cada exploração deve manter um plano de fertilização que descreva a rotação das culturas dos terrenos agrícolas e as aplicações previstas de estrume e de outros fertilizantes. Esse plano deve estar disponível na exploração antes de 1 de março de cada ano. O plano de fertilização deve incluir, pelo menos, os seguintes elementos:
a)
O plano de rotação das culturas, do qual devem constar a superfície das parcelas de prados e das parcelas com outras culturas, bem como um esboço cartográfico com a localização de cada parcela;
b)
O número de animais e uma descrição dos sistemas de estabulação e de armazenamento, incluindo o volume disponível para o armazenamento de estrume;
c)
O cálculo do azoto e do fósforo contidos no estrume produzido na exploração;
d)
A quantidade, o tipo e as características do estrume entregue à exploração ou que a exploração entrega;
e)
As necessidades previsíveis das culturas em termos de azoto e de fósforo, por parcela;
f)
Os resultados das análises do teor de azoto e de fósforo no solo, se disponíveis;
g)
A natureza do fertilizante a utilizar;
h)
O cálculo da aplicação, em cada parcela, de azoto e fósforo provenientes de estrume;
i)
O cálculo da aplicação, em cada parcela, de azoto e fósforo provenientes de fertilizantes químicos e de outros fertilizantes.
Para ser coerente com as práticas agrícolas efetivas, o plano de fertilização deve ser revisto no prazo máximo de sete dias após qualquer alteração das práticas agrícolas.
4. Cada agricultor deve manter um registo de fertilização, incluindo informações relacionadas com a gestão das entradas de azoto e fósforo e a gestão das águas poluídas, que apresentará anualmente às autoridades competentes.
5. O agricultor aceita que o pedido a que se refere o artigo 4.o, n.o 1, o plano de fertilização e o registo de fertilização de cada exploração de pastagem beneficiária da derrogação possam ser objeto de controlo.
6. Para que a fertilização seja correta, cada agricultor beneficiário da derrogação deve proceder a análises periódicas do teor de azoto e de fósforo no solo.
Pelo menos uma vez de quatro em quatro anos, devem ser colhidas amostras em cada superfície homogénea da exploração agrícola, em termos de rotação das culturas e de características do solo, e efetuadas as correspondentes análises.
Deve efetuar-se, pelo menos, uma análise por cada cinco hectares de terreno agrícola.
Os resultados das análises do teor de azoto e de fósforo do solo devem estar disponíveis na exploração beneficiária da derrogação.
7. Não é autorizada a aplicação de estrume animal no outono, antes da sementeira das pratenses.
Artigo 6.o
Gestão dos solos
1. Pelo menos 80 % da superfície disponível para aplicação de estrume nas explorações agrícolas deve ser cultivada com prados.
2. Os agricultores beneficiários de uma derrogação individual devem aplicar as seguintes medidas:
a)
A lavoura das pastagens temporárias deve ser efetuada na primavera;
b)
À lavoura dos prados deve seguir-se de imediato, em todos os tipos de solo, uma cultura com elevada exigência de azoto;
c)
A rotação das culturas não deve incluir leguminosas nem outras plantas fixadoras de azoto atmosférico.
3. O segundo parágrafo, alínea c), não é aplicável, porém, ao trevo em pastagens com menos de 50 % de trevo nem a outras leguminosas em consociação com pratenses.
Artigo 7.o
Monitorização
1. Incumbe às autoridades competentes providenciar a elaboração, e a atualização anual, de cartas que mostrem a percentagem das explorações de pastagem, dos animais e das terras agrícolas abrangidos pelas derrogações individuais em cada circunscrição administrativa («county»), bem como cartas locais do uso do solo.
2. O solo, as águas de superfície e as águas subterrâneas devem ser monitorizados, a fim de obter dados sobre a concentração de azoto e de fósforo na água do solo, o azoto mineral no perfil do solo e a concentração de nitratos nas águas de superfície e nas águas subterrâneas, tanto em condições de derrogação como de não-derrogação. A monitorização deve ser efetuada nas terras agrícolas das explorações e nas bacias hidrográficas agrícolas definidas para essa finalidade. Os locais de monitorização devem abranger os tipos de solo, níveis de intensidade, práticas de fertilização e culturas principais.
3. A monitorização das águas deve ser reforçada nas bacias hidrográficas agrícolas situadas na proximidade das massas de água mais vulneráveis.
4. Devem ser efetuados inquéritos locais sobre o uso do solo, a rotação das culturas e as práticas agrícolas nas explorações beneficiárias de derrogações individuais. As informações e dados resultantes das análises de nutrientes referidas no artigo 5.o, n.o 6, e da monitorização referida no n.o 2 do presente artigo devem ser utilizados para quantificar, com base em modelos, as perdas de nitratos e de fósforo provenientes das explorações beneficiárias das derrogações.
Artigo 8.o
Controlos
1. As autoridades competentes devem garantir que todos os pedidos de derrogação são sujeitos a controlo administrativo. Se o controlo demonstrar que as condições previstas nos artigos 5.o e 6.o não são satisfeitas, o requerente deve ser informado desse facto. Neste caso, considera-se o pedido indeferido.
2. Deve ser definido um programa de inspeções no local com base numa análise de risco, nos resultados dos controlos dos anos anteriores e nos resultados do controlo aleatório genérico da aplicação da legislação de execução da Diretiva 91/676/CEE. A observância das condições estabelecidas nos artigos 5.o e 6.o deve ser inspecionada no local em pelo menos 5 % das explorações beneficiárias da derrogação individual. Se esta verificação revelar incumprimentos, o agricultor deve ser informado desse facto. Estas informações devem ser tidas em conta ao decidir sobre o pedido de derrogação do ano seguinte.
3. Devem ser concedidos às autoridades competentes os poderes e meios necessários para verificar o cumprimento das derrogações concedidas ao abrigo da presente decisão.
Artigo 9.o
Apresentação de relatórios
As autoridades competentes devem apresentar anualmente, até junho, um relatório com as seguintes informações:
a)
Cartas que mostrem a percentagem das explorações, dos animais e das terras agrícolas abrangidos pelas derrogações individuais em cada circunscrição administrativa («county»), bem como cartas locais do uso do solo, referidas no artigo 7.o, n.o 1;
b)
Os resultados da monitorização da concentração de nitratos nas águas subterrâneas e nas águas de superfície, incluindo elementos sobre a evolução da qualidade das águas, tanto em condições de derrogação como de não-derrogação, bem como o impacto das derrogações na qualidade das águas, conforme referido no artigo 7.o, n.o 2;
c)
Os resultados da monitorização da concentração de azoto e de fósforo na água do solo e do azoto mineral no perfil do solo, tanto em condições de derrogação como de não-derrogação, conforme referido no artigo 7.o, n.o 2;
d)
Uma síntese e uma avaliação dos dados resultantes da monitorização reforçada das águas, conforme referido no artigo 7.o, n.o 3;
e)
Os resultados dos inquéritos locais sobre o uso do solo, a rotação das culturas e as práticas agrícolas, referidos no artigo 7.o, n.o 4;
f)
Os resultados da quantificação, com base em modelos, das perdas de nitratos e de fósforo provenientes das explorações beneficiárias das derrogações individuais, referida no artigo 7.o, n.o 4;
g)
Uma avaliação da aplicação das condições da derrogação, com base nos controlos efetuados ao nível das explorações agrícolas, e informações sobre as explorações que não satisfazem essas condições, com base nos resultados dos controlos administrativos e das inspeções no local, conforme referido no artigo 8.o, n.os 1 e 2;
h)
Uma análise comparativa dos controlos das explorações beneficiárias e não beneficiárias das derrogações na Irlanda. As informações a transmitir devem incluir dados relativos às inspeções anuais, aos controlos administrativos, às inspeções agrícolas no contexto das disposições em matéria de condicionalidade e às estatísticas sobre as infrações.
Artigo 10.o
Aplicação
A presente decisão é aplicável no contexto do programa de ação irlandês conforme transposto no Regulamento da União Europeia de 2014 (Boas práticas agrícolas para a proteção das águas) (Instrumento Estatutário n.o 31 de 2014).
A presente decisão caduca em 31 de dezembro de 2017.
Artigo 11.o
A destinatária da presente decisão é a Irlanda.
Feito em Bruxelas, em 27 de fevereiro de 2014.