РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 7 ноември 2014 година
за даване на разрешение на Република Естония да прилага мярка за дерогация от член 26, параграф 1, буква а) и членове 168 и 168а от Директива 2006/112/ЕО относно общата система на данъка върху добавената стойност
(2014/797/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 г. относно общата система на данъка върху добавената стойност (1), и по-специално член 395, параграф 1 от нея,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
С писмо, заведено в Комисията на 26 май 2014 г., Естония поиска разрешение за дерогация от разпоредбите на Директива 2006/112/ЕО, уреждащи правото на приспадане на данък върху входящите ресурси във връзка с леки автомобили.
(2)
С писмо от 11 юни 2014 г. Комисията съобщи на останалите държави членки за отправеното от Естония искане. С писмо от 12 юни 2014 г. Комисията уведоми Естония, че разполага с цялата информация, която ѝ е необходима за разглеждане на искането.
(3)
С членове 168 и 168а от Директива 2006/112/ЕО се установява правото на данъчно задълженото лице да приспада данъка върху добавената стойност (ДДС), начислен върху доставките на стоки и услуги, получени от това лице с цел използването им за неговите облагаеми сделки. Съгласно член 26, параграф 1, буква а) от същата директива се изисква данъчнозадължените лица да отчитат ДДС при използване на стопански актив за нестопански цели.
(4)
Често е трудно да се определи точно кога даден стопански актив се използва за нестопански цели и дори когато това е възможно, процедурата често е обременителна. Съгласно исканото разрешение размерът на ДДС върху разходите, подлежащи на приспадане по отношение на леките автомобили, които не се използват изцяло за целите на стопанската дейност, следва да бъде установен с фиксирана процентна ставка, при спазването на някои изключения. Въз основа на наличната в момента информация естонските власти смятат, че има основание тази ставка да бъде 50 %. В същото време, с цел да се избегне двойното данъчно облагане, следва да бъде спряно прилагането на изискването за отчитане на ДДС при използването за нестопански цели на леките автомобили, за които се прилага ограничението, допустимо съгласно настоящата директива. С тази мярка за опростяване се премахва необходимостта да се води документация на използването за нестопански цели на служебни автомобили и се предотвратява отклонение от данъчно облагане чрез неправилно водене на документацията.
(5)
Ограничаването на правото на приспадане в съответствие с поисканото разрешение следва да се прилага по отношение на ДДС, платен при покупката, лизинга, вътреобщностното придобиване и вноса на определени категории леки автомобили, както и по отношение на свързаните с тях разходи, включително за закупуване на гориво.
(6)
Исканото разрешение следва да се прилага само по отношение на леките автомобили с допустима максимална маса до 3 500 килограма и с до осем места за сядане без мястото на водача. Използването за нестопански цели на леки автомобили с маса над 3 500 килограма или с повече от осем места за сядане без мястото на водача е незначително поради характеристиките на тези автомобили или поради вида на стопанската дейност, за която се използват. Следва да се осигури също така подробен списък на категориите леки автомобили, за които това разрешение не се прилага поради специфичната им употреба.
(7)
Срокът на разрешението следва да бъде ограничен до 31 декември 2017 г., за да се даде възможност да бъде направен преглед на необходимостта от него и на неговата ефективност, както и на съотношението между използването за целите на стопанската дейност и използването за лични цели, на което то се основава.
(8)
Ако Естония прецени, че е необходимо удължаване на срока на разрешението след 2017 г., тя следва най-късно до 31 март 2017 г. да представи на Комисията доклад, който включва преглед на прилагания процент, заедно с искането за удължаване на срока.
(9)
Дерогацията ще има незначително въздействие върху общия размер на данъчните приходи, събирани на етапа на крайно потребление, и няма да окаже отрицателно въздействие върху собствените ресурси на Съюза, формирани от ДДС,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Чрез дерогация от членове 168 и 168а от Директива 2006/112/ЕО на Естония се дава разрешение да ограничи правото на приспадане на данък върху добавената стойност (ДДС) за разходите за леки автомобили, които не се използват изцяло за стопански цели, до 50 %.
Член 2
Чрез дерогация от член 26, параграф 1, буква а) от Директива 2006/112/ЕО Естония не третира като възмездна доставка на услуги използването за нестопански цели на лек автомобил, който е част от стопанските активи на данъчнозадължено лице, когато за автомобила се прилага ограничение, допустимо съгласно член 1 от настоящото решение.
Член 3
Разходите, посочени в член 1, обхващат покупката, лизинга, вътреобщностното придобиване и вноса на леки автомобили, които не се използват изцяло за целите на стопанската дейност, както и свързаните с това разходи, включително за закупуване на гориво.
Член 4
Настоящото решение се прилага само по отношение на леките автомобили с допустима максимална маса до 3 500 килограма и с не повече от осем места за сядане без мястото на водача.
Член 5
Членове 1 и 2 не се прилагат за следните категории леки автомобили:
а)
автомобили, закупени с цел препродажба, отдаване под наем или отдаване на лизинг;
б)
автомобили, използвани за превоз на пътници срещу възнаграждение, включително за таксиметрови услуги;
в)
автомобили, използвани за обучение на водачи на моторни превозни средства.
Член 6
1. Настоящото решение поражда действие в деня на нотификацията му.
Прилага се до 31 декември 2017 г.
2. Всяко искане за удължаване на срока на разрешението, предвидено в настоящото решение, се представя на Комисията в срок до 31 март 2017 г. и се придружава от доклад, който включва преглед на процента, определен в член 1.
Член 7
Адресат на настоящото решение е Република Естония.
Съставено в Брюксел на 7 ноември 2014 година.
DECISÃO DE EXECUÇÃO DO CONSELHO
de 7 de novembro de 2014
que autoriza a República da Estónia a introduzir uma medida em derrogação ao artigo 26.o, n.o 1, alínea a), e aos artigos 168.o e 168.o-A da Diretiva 2006/112/CE relativa ao sistema comum do imposto sobre o valor acrescentado
(2014/797/UE)
O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Diretiva 2006/112/CE do Conselho, de 28 de novembro de 2006, relativa ao sistema comum do imposto sobre o valor acrescentado (1), nomeadamente o artigo 395.o, n.o 1,
Tendo em conta a proposta da Comissão Europeia,
Considerando o seguinte:
(1)
Por carta registada na Comissão em 26 de maio de 2014, a Estónia solicitou autorização de derrogação relativamente às disposições da Diretiva 2006/112/CE que regem o direito de deduzir imposto a montante em relação aos veículos de passageiros.
(2)
Por carta datada de 11 de junho de 2014, a Comissão informou os outros Estados-Membros do pedido apresentado pela Estónia. Por carta de 12 de junho de 2014, a Comissão comunicou à Estónia que dispunha de todas as informações que considerava necessárias para apreciar o pedido.
(3)
Os artigo 168.o e 168.o-A da Diretiva 2006/112/CE estabelecem o direito de o sujeito passivo deduzir do montante do imposto de que é devedor o IVA cobrado pelos bens e serviços por si recebidos para os fins das suas operações tributadas. O artigo 26.o, n.o 1, alínea a), dessa diretiva exige que o sujeito passivo faça declaração para efeitos do IVA quando um bem da empresa é utilizado para fins alheios à empresa.
(4)
É muitas vezes difícil determinar de maneira precisa a utilização de veículos para fins alheios à empresa e, mesmo quando tal é possível, o mecanismo para esse efeito é frequentemente complexo. Ao abrigo da autorização requerida, o montante do IVA sobre despesas elegíveis para dedução relativas a veículos ligeiros de passageiros que não sejam utilizados exclusivamente para os fins da empresa deverá, salvo algumas exceções, ser estabelecido mediante uma taxa fixa. Com base nas informações atualmente disponíveis, as autoridades da Estónia consideram justificável a taxa de 50 %. Simultaneamente, para evitar a dupla tributação, deverá ser suspensa a exigência de declarar o IVA sobre a utilização para fins alheios à empresa de veículos ligeiros de passageiros que estejam sujeitos a uma limitação autorizada pela presente decisão. Essa medida de simplificação elimina a necessidade de manter registos sobre a utilização para fins alheios à empresa de veículos de empresa e previne a evasão fiscal por meio de registos incorretos.
(5)
A limitação do direito à dedução ao abrigo da autorização solicitada deverá aplicar-se ao IVA pago sobre a compra, a locação financeira, a aquisição intracomunitária e a importação de veículos ligeiros de passageiros especificados e sobre as despesas relativas aos mesmos, incluindo a aquisição de combustível.
(6)
A autorização solicitada deverá aplicar-se apenas aos veículos ligeiros de passageiros com uma massa máxima autorizada não superior a 3 500 kg e com um máximo de oito lugares sentados, além do lugar do condutor. Qualquer utilização para fins alheios à empresa dos veículos de passageiros com uma massa máxima autorizada não superior a 3 500 kg ou com mais de oito lugares sentados, além do lugar do condutor, é negligenciável, devido às características desses veículos ou ao tipo de atividades para que são utilizados. Deverá ser igualmente fornecida uma lista pormenorizada dos tipos de veículos de passageiros não autorizados, com base na sua utilização particular.
(7)
A autorização deverá ser limitada no tempo, até 31 de dezembro de 2017, a fim de permitir um exame da sua necessidade e eficácia e da taxa de rateio entre a utilização profissional e a utilização não profissional em que se baseia.
(8)
Se a Estónia considerar que é necessária uma prorrogação da autorização para além de 2017, deverá apresentar à Comissão um relatório, o mais tardar em 31 de março de 2017, que inclua uma revisão da percentagem aplicada, juntamente com o pedido de prorrogação.
(9)
A derrogação terá apenas um efeito negligenciável no montante global do imposto cobrado na fase de consumo final e não terá qualquer impacto adverso nos recursos próprios da União provenientes do imposto sobre o valor acrescentado,
ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
Em derrogação ao artigo 168.o e ao artigo 168.o-A da Diretiva 2006/112/CE, a Estónia é autorizada a limitar a 50 % o direito à dedução do imposto sobre o valor acrescentado (IVA) cobrado sobre despesas relacionadas com os veículos ligeiros de passageiros que não sejam exclusivamente utilizados para os fins da empresa.
Artigo 2.o
Em derrogação ao artigo 26.o, n.o 1, alínea a), da Diretiva 2006/112/CE, a Estónia fica obrigada a não tratar como prestação de serviços realizada a título oneroso a utilização para fins alheios à empresa dos veículos ligeiros de passageiros que constituam um bem próprio de uma empresa de um sujeito passivo quando tais veículos tenham sido sujeitos a uma limitação autorizada ao abrigo do artigo 1.o da presente decisão.
Artigo 3.o
As despesas referidas no artigo 1.o abrangem a compra, a locação financeira, a aquisição intracomunitária e a importação dos veículos ligeiros de passageiros que não sejam exclusivamente utilizados para os fins da empresa, bem como as despesas com elas relacionadas, incluindo a aquisição de combustível.
Artigo 4.o
A presente decisão aplica-se apenas aos veículos ligeiros de passageiros com uma massa máxima autorizada não superior a 3 500 kg e com um máximo de oito lugares sentados, além do lugar do condutor.
Artigo 5.o
Os artigos 1.o e 2.o não se aplicam às seguintes categorias de veículos ligeiros de passageiros:
a)
Veículos comprados para revenda, aluguer ou locação financeira;
b)
Veículos utilizados para transporte de passageiros contra pagamento, incluindo serviços de táxi;
c)
Veículos utilizados para lições de condução.
Artigo 6.o
1. A presente decisão produz efeitos no dia da sua notificação.
É aplicável até 31 de dezembro de 2017.
2. Qualquer pedido de prorrogação da aplicação das medidas previstas na presente decisão deve ser apresentado à Comissão até 31 de março de 2017 e deve ser acompanhado de um relatório que inclua uma revisão da percentagem prevista no artigo 1.o.
Artigo 7.o
A destinatária da presente decisão é a República da Estónia.
Feito em Bruxelas, em 7 de novembro de 2014.