РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1379/2013 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 11 декември 2013 година
относно общата организация на пазарите на продукти от риболов и аквакултури, за изменение на регламенти (ЕО) № 1184/2006 и (ЕО) № 1224/2009 на Съвета и за отмяна на Регламент (ЕО) № 104/2000 на Съвета
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 42 и член 43, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението от Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (1),
като взеха предвид становището на Комитета на регионите (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
Обхватът на общата политика в областта на рибарството ("ОПР") включва мерките по отношение на пазарите на продукти от риболов и аквакултури в Съюза. Общата организация на пазарите на продукти от риболов и аквакултури, („ООП“) е неразделна част от ОПР и следва да допринася за постигането на нейните цели. Тъй като ОПР се преразглежда, ООП следва да бъде адаптирана по съответния начин.
(2)
Регламент (ЕО) № 104/2000 на Съвета (4) трябва да бъде преразгледан, за да се отчетат недостатъците, установени при прилагането на действащите понастоящем разпоредби, промените в Съюза и на световните пазари, както и развитието на дейностите, свързани с риболова и аквакултурите.
(3)
Риболовът е изключително важен за икономиките на крайбрежните райони на Съюза, включително най-отдалечените региони. Тъй като риболовът осигурява прехраната на рибарите в тези региони, следва да се предприемат мерки за повишаване на стабилността на пазарите и за увеличаване на съответствието между търсенето и предлагането.
(4)
Разпоредбите относно ООП следва да се прилагат в съответствие с международните ангажименти на Съюза, по-специално тези съгласно разпоредбите на Световната търговска организация. В търговията с продукти от риболов и аквакултури с трети държави следва да бъдат гарантирани условията за лоялна конкуренция, по-специално чрез спазване на изискванията за устойчивост и прилагането на социални стандарти, равностойни на тези, които се прилагат за продуктите в Съюза.
(5)
Важно е управлението на ООП да се ръководи от принципите на доброто управление на ОПР.
(6)
За да се осигури успехът на ООП, е важно потребителите да бъдат информирани чрез маркетингови и образователни кампании относно значението на консумацията на риба и големия брой съществуващи видове, както и относно важността на това да разбират информацията, представена върху етикетите.
(7)
Организациите на производителите на продукти на риболов и организациите на производителите на продукти от аквакултури ("организациите на производителите") са решаващ фактор за постигането на целите на ОПР и на ООП. Ето защо е необходимо да бъдат разширени техните отговорности и да се осигури необходимата финансова подкрепа, за да им се даде възможност да играят по-значима роля в ежедневното управление на рибарството, като се зачитат рамките, определени от целите на ОПР. Необходимо е също така да се гарантира, че техните членове извършват дейности, свързани с риболова и аквакултурите, по устойчив начин, подобряват предлагането на пазара на продукти, събират информация относно аквакултурите и повишават доходите си. При постигането на тези цели организациите на производителите следва да вземат предвид различните условия в секторите на рибарството и аквакултурите, преобладаващи в Съюза, включително в най-отдалечените региони, по-специално характерните особености на дребномащабния риболов и екстензивните аквакултури. Компетентните национални органи следва да могат да поемат отговорност за изпълнението на тези цели, като работят тясно с организациите на производителите по въпроси, свързани с управлението, включително, когато е целесъобразно, разпределението на квотите и управлението на риболовното усилие в зависимост от потребностите на всяко отделно риболовно стопанство.
(8)
Следва да се предприемат мерки за насърчаване на подходящо и представително участие на дребните производители.
(9)
За да се подобри конкурентоспособността и жизнеспособността на организациите на производителите, следва ясно да се определят подходящи критерии за тяхното създаване.
(10)
Междубраншовите организации, състоящи се от различни категории оператори в сектора на рибарството и аквакултурите, разполагат с потенциал да спомогнат за подобряване на координацията на дейностите за предлагане на пазара в рамките на веригата на доставка и за разработване на мерки, които са в интерес на целия сектор.
(11)
Целесъобразно е определянето на общи условия за признаване на организации на производителите и междубраншови организации от държавите-членки, за разширяване на приложното поле на правилата, приети от организации на производителите и междубраншови организации, както и за споделяне на разходите, произтичащи от това разширяване. Процедурата за разширяване на приложното поле на правилата следва да подлежи на одобрение от Комисията.
(12)
Тъй като рибните запаси са споделен ресурс, тяхната устойчива и ефикасна експлоатация в някои случаи може да бъде постигната по-добре от организации, състоящи се от членове от различни държави-членки и различни региони. Следователно е необходимо също да се насърчава възможността за създаване на организации на производители и асоциации на организации на производителите на национално и транснационално равнище, въз основа, когато е целесъобразно, на биогеографски райони. Тези организации следва да са партньорства, които да се стремят да установят общи и задължителни правила и да осигурят равнопоставени условия за всички заинтересовани страни, участващи в рибарството. При създаването на такива организации трябва да се гарантира, че за тях продължават да се прилагат правилата за конкуренция, предвидени в настоящия регламент, и че е съобразена необходимостта от поддържане на връзката между отделните крайбрежни общности и риболовните стопанства и водите, които те традиционно експлоатират.
(13)
Комисията следва да насърчава мерките за подпомагане, насочени към засилване на участието на жените в организациите на производителите на продукти от аквакултури.
(14)
За да могат да насочват своите членове към устойчиви дейности, свързани с рибарството и аквакултурите, организациите на производителите следва да изготвят и представят на компетентните органи на държавите-членки план за производство и предлагане на пазара, съдържащ мерките за изпълнение, необходими на тези организации на производителите за постигането на техните цели.
(15)
За постигането на целите на ОПР по отношение на изхвърлянията, е необходимо широко да се използват селективни риболовни съоръжения, които ще предотвратят улова на маломерна риба.
(16)
Непредвидимостта на риболовните дейности прави целесъобразно създаването на механизъм за съхранение на продукти от риболов за консумация от човека с цел насърчаване на по-голямата стабилност на пазара и увеличаване на възвращаемостта от продуктите, по-специално чрез създаване на добавена стойност. Този механизъм следва да допринесе за стабилизиране и сближаване на местните пазари в Съюза с оглед постигане на целите на вътрешния пазар.
(17)
За да се вземе предвид разнообразието на цените в рамките на Съюза, всяка организация на производителите в областта на рибарството следва да има право да направи предложение за цена, при която да се задейства механизмът за съхранение. Тази цена на задействане на механизма следва да бъде определена така, че да се запази лоялната конкуренция между операторите.
(18)
Установяването и прилагането на общи търговски стандарти следва да позволи пазарът да бъда снабдяван с устойчиви продукти и да бъде реализиран пълният потенциал на вътрешния пазар на продукти от риболов и аквакултури и следва да улесни дейностите по предлагане на пазара в условията на лоялна конкуренция, като по този начин се спомогне за подобряване доходността на производството. За тази цел следва да продължат да се прилагат съществуващите стандарти за предлагане на пазара.
(19)
Необходимо е да се гарантира, че продуктите, внасяни на пазара на Съюза, съответстват на същите изисквания и стандарти за предлагане на пазара като онези, които трябва да бъдат спазвани от производителите от Съюза.
(20)
За да се гарантира високо ниво на защита на човешкото здраве, пусканите на пазара на Съюза продукти от риболов и аквакултури следва, независимо от техния произход, да съответстват на приложимите правила за безопасност на храните и хигиена.
(21)
За да се даде на потребителите възможност да направят информиран избор, е необходимо да им се предостави ясна и подробна информация, наред с другото, относно произхода и методите за производство на продуктите.
(22)
Използването на екомаркировка за продуктите от риболов и от аквакултури, независимо дали те са с произход от Съюза или извън него, позволява да се предостави ясна информация относно екологичната устойчивост на такива продукти. Ето защо Комисията трябва да разгледа възможността за разработване и установяване на минимални критерии за създаването на обща за целия Съюз екомаркировка за продуктите от риболов и от аквакултури.
(23)
С цел защита на потребителите компетентните национални органи, отговарящи за мониторинга и осигуряването на изпълнението на задълженията по настоящия регламент, следва да използват пълноценно наличните технологии, включително ДНК тестове, така че да се предотврати поставянето на фалшиви етикети върху улова от страна на операторите.
(24)
Правилата за конкуренция, отнасящи се за споразумения, решения и практики, посочени в член 101 от Договора за функционирането на Европейския съюз ("ДФЕС"), следва да се прилагат за производството или предлагането на пазара на продукти от риболов и аквакултури, доколкото тяхното прилагане не възпрепятства функционирането на ООП и не застрашава постигането на целите, установени в член 39 от ДФЕС.
(25)
Целесъобразно е да се определят правила за конкуренция, приложими към производството и предлагането на пазара на продукти от риболов и аквакултури, като се вземат предвид специфичните особености на сектора на рибарството и аквакултурите, включително раздробеността на сектора, фактът, че рибата е споделен ресурс и големият обем на вноса, за който следва да се прилагат същите правила като продуктите от риболов и аквакултури от Съюза. С оглед на опростяване съответните разпоредби на Регламент (ЕО) № 1184/2006 на Съвета (5) следва да бъдат включени в настоящия регламент. Поради това Регламент (ЕО) № 1184/2006 следва вече да не се прилага за продукти от риболов и аквакултури.
(26)
Необходимо е да се подобри събирането, обработването и разпространението на икономическата информация относно пазарите на продукти от риболов и аквакултури в Съюза.
(27)
За да се гарантират еднакви условия за прилагането на разпоредбите на настоящия регламент във връзка със сроковете, процедурите и формата на заявленията за признаване на организации на производители и на междубраншови организации, както и за оттеглянето на такова признаване; на формата, сроковете и процедурите на държавите-членки за съобщаване относно решения за признаване или оттегляне на признаване; формата и процедурата за уведомление от страна на държавите-членки относно правилата, задължителни за всички производители или оператори; формата и структурата на плана за производство и плана за предлагане на пазара, както и процедурата и сроковете за тяхното представяне и одобрение; формата за публикуване от страна на държавите-членки на цените на задействане, на Комисията следва да бъдат предоставени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета (6).
(28)
Регламент (ЕО) № 104/2000 следва да бъде отменен. За да се осигури непрекъснатост в предоставянето на информация за потребителите обаче, член 4 от посочения регламент, следва да продължи да се прилага до 12 декември 2014 г..
(29)
Доколкото целта на настоящия регламент, а именно установяването на обща организация на пазарите на продукти от риболов и аквакултури не може да бъде постигната в достатъчна степен от държавите-членки поради общия характер на пазара на продукти от риболов и аквакултури и следователно, поради нейния мащаб и последици и необходимостта от общи действия, може да бъде постигната по-добре на равнището на Съюза, Съюзът може да предприеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. Съгласно принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигането на тези цели.
(30)
Регламенти (ЕО) № 1184/2006 и (ЕО) № 1224/2009 следва да бъдат съответно изменени,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
1. Създава се обща организация на пазарите на продукти от риболов и продукти от аквакултури („ООП“).
2. ООП се състои от следните елементи:
a)
професионални организации;
б)
стандарти за предлагане на пазара;
в)
информация за потребителите;
г)
правила за конкуренция;
д)
проучване на пазара.
3. Външните аспекти на ООП се допълват от Регламент (ЕС) № 1220/2012 на Съвета (7) и Регламент (ЕС) № 1026/2012 на Европейския парламент и на Съвета (8).
4. За въвеждането на ООП е допустимо получаването на финансово подпомагане от Съюза в съответствие с бъдещ правен акт на Съюза за определяне на условията за финансовото подпомагане за политиката в областта на морското дело и рибарството за периода 2014-2020 г.
Член 2
Приложно поле
ООП се прилага за продуктите от риболов и аквакултури, изброени в приложение I към настоящия регламент, които се предлагат на пазара в Съюза.
Член 3
Цели
Целите на ООП са целите, определени в член 35 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 на Европейския парламент и на Съвета (9).
Член 4
Принципи
ООП се ръководи от принципите на доброто управление, установени в член 3 от Регламент (ЕС) № 1380/2013.
Член 5
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат определенията, предвидени в член 4 от Регламент (ЕС) № 1380/2013, както и определенията в член 4 от Регламент (ЕО) № 1224/2009 на Съвета (10), в член 2 от Регламент (ЕС) № 1169/2011 на Европейския парламент и на Съвета (11), в членове 2 и 3 от Регламент (ЕО) № 178/2002 на Европейския парламент и на Съвета (12) и в член 3 от Регламент (ЕО) № 1333/2008 (13). Прилагат се и следните определения:
a)
„продукти от риболов“ означава водните организми, получени в резултат на риболовна дейност, или продукти, получени от тях, изброени в приложение I;
б)
„продукти от аквакултури“ означава водните организми във всеки етап от техния жизнен цикъл, получени в резултат на дейности, свързани с аквакултурите, или продукти, получени от тях, изброени в приложение I;
в)
„производител“ означава физическо или юридическо лице, използващо средства за производство за получаване на продукти от риболов или аквакултури с цел пускането им на пазара;
г)
„сектор на рибарството и аквакултурите“ означава секторът на икономиката, който включва всички дейности по производство, преработка и предлагане на пазара на продукти от риболов или аквакултури;
д)
„предоставяне на пазара“ означава всяка доставка на продукти от риболов или аквакултури за дистрибуция, консумация или използване на пазара на Съюза в процеса на търговска дейност срещу заплащане или безплатно;
е)
„пускане на пазара“ означава предоставянето на продукт от рибарство или аквакултури на пазара на Съюза за първи път;
ж)
„на дребно“ означава обработка и/или преработка на храни и тяхното съхранение на мястото на продажба или доставка на крайния потребител, включително терминали за дистрибуция, операции за доставка на храна, заводски столове, заведения за обществено хранене, ресторанти и други подобни операции в областта на хранителните услуги, магазини, дистрибуторски центрове на супермаркети и пунктове за продажба на едро;
з)
„предварително опаковани продукти от риболов и аквакултури“ означава продукти от риболов и аквакултури, които представляват „предварително опаковани храни“ по смисъла на член 2, параграф 2, буква д) от Регламент (ЕО) № 1169/2011.
ГЛАВА II
ПРОФЕСИОНАЛНИ ОРГАНИЗАЦИИ
РАЗДЕЛ I
Създаване, цели и мерки
Член 6
Създаване на организации на производителите на продукти от риболов и на организации на производителите на продукти от аквакултури
1. Организациите на производителите на продукти от риболов и организациите на производителите на продукти от аквакултури ("организациите на производителите") могат да бъдат създадени по инициатива на производители на продукти от риболов или на продукти от аквакултури в една или повече държави-членки и признати в съответствие с разпоредбите на раздел II.
2. При създаването на организации на производителите се взема предвид особеното положение на дребните производители, когато е приложимо.
3. Организация на производителите, представляваща както дейностите в областта на рибарството, така и тези в областта на аквакултурите, може да бъде създадена като съвместна организация на производителите на продукти от риболов и от аквакултури.
Член 7
Цели на организациите на производителите
1. Организациите на производителите на продукти от риболов преследват следните цели:
a)
насърчаване на жизнеспособни и устойчиви риболовни дейности на техните членове при пълно спазване на политиката на опазване, както е определена по-конкретно в Регламент (ЕС) № 1380/2013 и в правото за околната среда, при съблюдаване на социалната политика и когато съответната държава-членка е предвидила това - участие в управлението на морските биологични ресурси;
б)
избягване и намаляване, доколкото е възможно, на нежелания улов от запаси за търговски цели, а когато е необходимо, пълноценно използване на този улов, без да се създава пазар за улов на екземпляри, чийто размер е под минималния референтен размер за целите на опазването в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС)№ 1380/2013;
в)
принос за проследяването на продуктите от риболов и достъп на потребителите до ясна и подробна информация;
г)
принос за премахването на незаконния, недеклариран и нерегулиран (ННН) риболов.
2. Организациите на производителите на продукти от аквакултури преследват следните цели:
a)
насърчаване на устойчиви дейности, свързани с аквакултурите, на техните членове, като им осигуряват възможности за развитие, по-специално при пълно спазване на Регламент (ЕС) № 1380/2013 и в правото за околната среда, при съблюдаване на социалната политика;
б)
гарантиране, че дейностите на техните членове съответстват на националните стратегически планове, посочени в член 34 от Регламент (ЕС) № 1380/2013;
в)
стремеж към гарантиране, че фуражите с риболовен произход в аквакултурите произхождат от рибни стопанства, които се управляват устойчиво.
3. Освен към постигане на целите, предвидени в параграфи 1 и 2, организациите на производителите преследват две или повече от следните цели:
a)
подобряване на условията за пускане на пазара на продуктите от риболов и от аквакултури на техните членове;
б)
подобряване на икономическата възвръщаемост;
в)
стабилизиране на пазарите;
г)
допринасяне към хранителните доставки и насърчаване на високото качество на храните и на стандартите за безопасност, като същевременно се допринася към заетостта в крайбрежните и селските райони;
д)
намаляване на екологичното въздействие на риболова, включително чрез мерки за подобряване на селективността на риболовните уреди.
4. Организациите на производителите могат да преследват и други допълнителни цели.
Член 8
Мерки, прилагани от организациите на производителите
1. За постигане на целите, определени в член 7, организациите на производителите могат да прилагат, наред с другото, следните мерки:
a)
съобразяване на производството с пазарните изисквания;
б)
насочване на доставките и предлагане на пазара на продуктите на техните членове;
в)
рекламиране на продуктите от риболов и аквакултури на техните членове от Съюза по недискриминационен начин чрез използване например на сертифицирането, и по-специално наименования за произход, печати за качество, географски означения, традиционно специфичен характер, както и на ползите от устойчивостта;
г)
контролиране и вземане на мерки за осигуряване на съответствие на дейностите на техните членове с правилата, установени от съответната организация на производителите;
д)
насърчаване на професионалното обучение и на програмите за сътрудничество, за да се създадат стимули за младите хора да навлязат в този сектор;
е)
намаляване на екологичното въздействие на риболова, включително чрез мерки за подобряване на селективността на риболовните уреди;
ж)
насърчаване използването на информационни и комуникационни технологии за подобряване на предлагането на пазара и цените;
з)
улесняване на достъпа на потребителите до информация относно продуктите от риболов и аквакултури.
2. Организациите на производителите на продукти от риболов могат да прилагат и мерки като:
a)
колективно планиране и управление на риболовните дейности на техните членове, при спазване на организацията от страна на държавите-членки на управлението на морските биологични ресурси на държавите-членки, включително разработване и прилагане на мерки за подобряване на селективността на риболовните уреди и предоставяне на консултации на компетентните орани;
б)
избягване и намаляване на нежелания улов чрез участие в разработването и прилагането на технически мерки и оптимално използване на нежелания улов на запаси за търговски цели, без да се създава пазар за улов на екземпляри, чийто размер е под минималния референтен размер за целите на опазването, в съответствие с член 15, параграф 11 от Регламент (ЕС) № 1380/2013 и с член 34, параграф 2 от настоящия регламент, в зависимост от случая;
в)
управление на временното съхранение на продукти от риболов в съответствие с членове 30 и 31 от настоящия регламент.
3. Организациите на производителите на продукти от аквакултури могат да прилагат и мерки като:
a)
насърчаване на устойчиви дейности, свързани с аквакултурите, по-специално по отношение на опазването на околната среда, здравето на животните и хуманното отношение към тях;
б)
събиране на информация за предлаганите на пазара продукти, включително икономическа информация за първите продажби, и за прогнозите за производството;
в)
събиране на информация за околната среда;
г)
планиране на управлението на дейностите, на техните членове, свързани с аквакултурите; и
д)
подпомагане на програми за специалисти за насърчаване на устойчиви продукти от аквакултури;
Член 9
Създаване на асоциации на организации на производителите
1. Асоциация на организации на производителите може да бъде създадена от признати в една или повече държави-членки организации на производителите по тяхна инициатива.
2. Разпоредбите на настоящия регламент, приложими за организациите на производителите, се прилагат и за асоциациите на организации на производителите, освен ако не е предвидено друго.
Член 10
Цели на асоциациите на организации на производителите
1. Асоциациите на организации на производителите преследват следните цели:
a)
изпълнение по по-ефективен и устойчив начин на целите на членуващите организации на производителите, определени в член 7;
б)
координиране и разработване на дейности от общ интерес за членуващите организации на производителите.
2. Асоциациите на организации на производителите могат да кандидатстват за финансово подпомагане в съответствие с бъдещ правен акт на Съюза за определяне на условията за финансовото подпомагане за политиката в областта на морското дело и рибарството за периода 2014-2020 г.
Член 11
Създаване на междубраншови организации
Междубраншови организации могат да бъдат създадени по инициатива на оператори на продукти от риболов и аквакултури в една или повече държави-членки и признати в съответствие с раздел II.
Член 12
Цели на междубраншовите организации
Междубраншовите организации подобряват координацията на предоставянето на пазара на Съюза на продукти от риболов и аквакултури и условията за предоставяне на тези продукти на пазара.
Член 13
Мерки, прилагани от междубраншовите организации
За постигане на целите, посочени в член 12, междубраншовите организации могат да използват следните мерки:
a)
изготвяне на стандартни договори, които са в съответствие със законодателството на Съюза;
б)
рекламиране на продуктите от риболов и аквакултури от Съюза по недискриминационен начин чрез използване например на сертифициране и по-специално наименования за произход, печати за качество, географските означения, традиционно специфичен характер, както и на ползите от устойчивостта;
в)
установяване на правила за производство и предлагане на пазара на продукти от риболов и аквакултури, които са по-строги от установените в законодателството на Съюза или в националното законодателство;
г)
подобряване на качеството, знанията и прозрачността в областта на производството и пазара, както и провеждане на дейности за професионално обучение, например по въпросите на качеството и проследяването, безопасността на храните и с цел насърчаване на инициативите в областта на научните изследвания;
д)
провеждане на изследвания и пазарни проучвания и разработване на техники за оптимизиране на функционирането на пазара, включително чрез използването на информационни и комуникационни технологии, както и събиране на социално-икономически данни;
е)
предоставяне на информация и провеждане на необходимите изследвания за осигуряване на устойчиво предлагане с обем, качество и цена, съответстващи на пазарните изисквания и потребителските очаквания;
ж)
популяризиране сред потребителите на видове рибни запаси, които са в устойчиво състояние, имат съществена хранителна стойност и не са широко консумирани;
з)
контролиране и вземане на мерки за осигуряване на съответствие на дейностите на техните членове с правилата, установени от съответната междубраншова организация.
РАЗДЕЛ II
Признаване
Член 14
Признаване на организации на производителите
1. Държавите-членки могат да признават за организации на производителите всички групи, създадени по инициатива на производители на продукти от риболов или аквакултури, които кандидатстват за получаване на такова признаване, при условие че те:
а)
спазват принципите, установени в член 17, и правилата, приети за тяхното прилагане;
б)
са достатъчно икономически активни на територията на съответната държава-членка или на част от нея, по-специално по отношение на броя на членовете или на обема на продукцията, която може да бъде предложена на пазара;
в)
имат правосубектност съгласно националното право на съответната държава-членка, имат официално място на централно управление и са установени на нейна територия;
г)
са в състояние да преследват целите, определени в член 7;
д)
спазват правилата за конкуренция, посочени в глава V;
е)
не злоупотребяват с господстващо положение на даден пазар; и
ж)
предоставят необходимата информация относно своите членове, управление и източници на финансиране.
2. Организациите на производителите, признати преди 29 декември 2013 г., се считат за организации на производителите за целите на настоящия регламент и обвързани от неговите разпоредби.
Член 15
Финансово подпомагане на организации на производителите или на асоциации от организации на производителите
Мерките за предлагане на пазара на продукти от риболов и от аквакултури, насочени към създаването или преструктурирането на организации на производителите или на асоциации на организации на производителите, могат да се подпомагат финансово в съответствие с бъдещ правен акт на Съюза за определяне на условията за финансовото подпомагане за политиката в областта на морското дело и рибарството за периода 2014-2020 г.
Член 16
Признаване на междубраншови организации
1. Държавите-членки могат да признават за междубраншови организации групи от оператори, установени на тяхна територия, които кандидатстват за получаване на такова признаване, при условие че те:
a)
спазват принципите, установени в член 17, и правилата, приети за тяхното прилагане;
б)
представляват значителен дял от производствената дейност, както и от дейностите по преработка или предлагане на пазара, или и двете дейности заедно, във връзка с продукти от риболов и аквакултури или продукти, преработени от продукти от риболов и аквакултури;
в)
самите не са ангажирани с дейности по производство, преработка или предлагане на пазара на продукти от риболов и аквакултури или продукти, преработени от продукти от риболов и аквакултури;
г)
имат правосубектност съгласно националното право на държава-членка, установени са там и имат официално място на централно управление на територията на тази държава-членка;
д)
притежават способност за преследване на целите, определени в член 12;
e)
вземат предвид интересите на потребителите;
ж)
не възпрепятстват стабилното функциониране на ООП; и
з)
спазват правилата за конкуренция, посочени в глава V.
2. Организациите, създадени преди 29 декември 2013 г., могат да бъдат признати за междубраншови организации за целите на настоящия регламент, при условие че съответната държава-членка се е уверила, че те спазват разпоредбите на настоящия регламент относно междубраншовите организации.
3. Междубраншовите организации, признати преди 29 декември 2013 г., се считат за междубраншови организации за целите на настоящия регламент и обвързани от неговите разпоредби.
Член 17
Вътрешно функциониране на организациите на производителите и междубраншовите организации
Вътрешното функциониране на организациите на производителите и междубраншовите организации, посочени в членове 14 и 16, се основава на следните принципи:
а)
спазване от членовете на правилата, приети от организацията във връзка с експлоатацията на рибните стопанства, производството и предлагането на пазара;
б)
отсъствие на дискриминация между членовете, по-конкретно въз основа на гражданство или място на установяване;
в)
събиране на финансова вноска от членовете с цел финансиране на организацията;
г)
демократично функциониране, което дава възможност на членовете да контролират организацията и нейните решения;
д)
налагане на ефективни, възпиращи и пропорционални наказания за нарушаване на задължения, предвидени съгласно вътрешните правила на съответната организация, по-специално в случай на неплащане на финансовите вноски;
е)
определяне на правила за приемане на нови членове и за отнемане на членството;
ж)
определяне на счетоводните и бюджетните правила, които са необходими за управлението на организацията.
Член 18
Проверки и оттегляне на признаването от държавите-членки
1. Държавите-членки извършват проверки през редовни интервали от време, за да се провери, че организациите на производителите и междубраншовите организации спазват условията за признаване, определени съответно в членове 14 и 16. Установяването на несъответствие може да доведе до оттегляне на признаването.
2. Държавата-членка, на чиято територия се намира официалното място на централно управление на организация на производителите или междубраншова организация, чиито членове са от различни държави-членки, или на асоциация на организации на производителите, признати в различни държави-членки, установява необходимото административно сътрудничество за извършване на проверки на дейностите на съответната организация или асоциация съвместно със съответните държави-членки.
Член 19
Разпределяне на възможности за риболов
При изпълнение на задачите си, организация на производителите, чиито членове са граждани на различни държави-членки, или асоциация на организации на производителите, признати в различни държави-членки, спазва разпоредбите, които уреждат разпределянето на възможностите за риболов между държавите-членки в съответствие с член 16 от Регламент (ЕС) № 1380/2013
Член 20
Проверки на Комисията
1. За да се гарантира спазването на условията за признаване на организации на производителите или междубраншови организации, определени съответно в членове 14 и 16, Комисията може да извършва проверки и, когато е целесъобразно - да изисква от съответната държава-членка да оттегли признаването на организации на производителите или междубраншови организации.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията по електронен път всяко решение за признаване или за оттегляне на признаване. Комисията предоставя тази информация на разположение на обществеността.
Член 21
Актове за изпълнение
1. Комисията приема актове за изпълнение относно:
a)
сроковете и процедурите, както и формата на заявленията за признаване на организации на производителите и междубраншови организации съгласно съответно членове 14 и 16, или за оттеглянето на такова признаване съгласно член 18;
б)
формата, сроковете и процедурите, които държавите-членки да прилагат при съобщаване на Комисията на всяко решение за признаване или за оттегляне на признаване съгласно член 20, параграф 2.
Когато е целесъобразно, приетите съгласно буква а) актове за изпълнение се съобразяват с характерните особености на дребномащабния риболов и аквакултури.
2. Актовете за изпълнение по параграф 1 се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 43, параграф 2.
РАЗДЕЛ III
Разширяване на приложното поле на правилата
Член 22
Разширяване на приложното поле на правилата на организации на производителите
1. Всяка държава-членка може да направи правилата, одобрени в рамките на организация на производителите, задължителни за производители, които не са членове на организацията и които предлагат на пазара който и да е от продуктите в областта, в която организацията е представителна, при условие че:
a)
организацията на производителите е създадена за срок от поне една година и се счита за представителна за производството и предлагането на пазара, включително, когато е приложимо, за сектора на дребномащабния и непромишления риболов, в една държава-членка и подаде заявление до компетентните национални органи;
б)
правилата, чието приложно поле трябва да бъде разширено, засягат всяка от мерките на организациите на производителите, определени в член 8, параграф 1, букви а),б) и в), член 8, параграф 2, букви а) и б) и член 8, параграф 3, букви а) - д);
в)
се спазват правилата за конкуренция, посочени в глава V.
2. За целите на параграф 1, буква а) организация на производителите на продукти от риболов се счита за представителна, когато осигурява най-малко 55 % от предлаганите на пазара количества от въпросния продукт през предходната година в областта, в която се предлага разширяване на приложното поле на правилата.
3. За целите на параграф 1, буква а) организация на производителите на продукти от аквакултури се счита за представителна, когато осигурява най-малко 40 % от предлаганите на пазара количества от въпросния продукт през предходната година в областта, в която се предлага разширяване на приложното поле на правилата.
4. Правилата, чието приложно поле трябва да бъде разширено по отношение на нечленуващи производители, се прилагат за период между 60 дни и 12 месеца.
Член 23
Разширяване на приложното поле на правилата на междубраншови организации
1. Всяка държава-членка може да направи някои от споразуменията, решенията или съгласуваните практики, възприети в рамките на междубраншова организация, задължителни в конкретна област или области за други оператори, които не са членове на организацията, при условие че:
a)
междубраншовата организация обхваща най-малко 65 % от всяка от най-малко две от следните дейности: производство, преработка или предлагане на пазара на съответния продукт през предходната година в съответната област или области на държава-членка, и подаде заявление до компетентните национални органи; и
б)
правилата, чието приложно поле трябва да бъде разширено по отношение на други оператори, се отнасят до някоя от мерките за междубраншовите организации, определени в член 13, букви а)-ж), и не причиняват вреда на други оператори в съответната държава-членка или в Съюза.
2. Разширяването на приложното поле на правилата може да бъде задължително за не повече от три години, без да се засяга член 25, параграф 4.
Член 24
Задължения
Когато приложното поле на правилата се разширява в съответствие с членове 22 и 23 по отношение на нечленуващи производители, съответната държава-членка може да реши, че такива нечленуващи производители са длъжни да заплатят на организацията на производителите или на междубраншовата организация равностойността на всички или на част от плащаните от членовете разходи в резултат от прилагането на разширеното по отношение на тези нечленуващи производители приложно поле на правилата.
Член 25
Разрешение от Комисията
1. Държавите-членки уведомяват Комисията за правилата, които възнамеряват да направят задължителни за всички производители или оператори от конкретна област или области съгласно членове 22 и 23.
2. Комисията приема решение, с което разрешава разширяването на приложното поле на правилата по параграф 1, при условие че:
a)
са спазени разпоредбите на членове 22 и 23;
б)
са спазени правилата за конкуренция, посочени в глава V;
в)
разширяването на приложното поле не застрашава свободната търговия; и
г)
не е застрашено постигането на целите на член 39 от ДФЕС.
3. В срок от един месец от получаване на уведомлението Комисията взема решение за разрешаване или отказ да разреши разширяването на приложното поле на правилата и уведомява държавите-членки за това. Ако Комисията не вземе решение в срок от един месец от получаване на уведомлението, се счита, че тя разрешава разширяването на приложното поле на правилата.
4. Разрешеното разширяване на приложното поле на правилата може да продължи да се прилага след изтичането на първоначалния срок, включително чрез мълчаливо съгласие, без изрично подновяване на разрешението, при условие че, най-малко един месец преди изтичането на първоначалния срок, съответната държава-членка е уведомила Комисията за допълнителния срок на прилагане и Комисията е разрешила този допълнителен срок или не е възразила срещу него в срок от един месец от получаване на уведомлението.
Член 26
Оттегляне на разрешение
Комисията може да извършва проверки и да оттегля разрешение за разширяване на приложното поле на правилата, когато установи неизпълнение на някое от изискванията за разрешението. Комисията уведомява държавите-членки за това оттегляне.
Член 27
Актове за изпълнение
Комисията приема актове за изпълнение относно формата и процедурата за уведомяване,предвидена в член 25, параграф 1. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 43, параграф 2.
РАЗДЕЛ IV
Планиране на производството и предлагането на пазара
Член 28
План за производство и предлагане на пазара
1. Всяка организация на производителите представя на своите компетентни национални органи за одобрение план за производство и предлагане на пазара най-малко за основните видове, предлагани от нея на пазара. Тези планове за производство и предлагане на пазара целят постигането на целите, определени в членове 3 и 7.
2. Планът за производство и предлагане на пазара съдържа:
а)
програма за производство за видове, подлежащи на улов или отглеждане;
б)
пазарна стратегия за осигуряване на съответствие между количеството, качеството и представянето на доставките и пазарните изисквания;
в)
мерки, които организацията на производителите да предприеме, за да допринесе за постигане на целите, определени в член 7;
г)
специални предварителни мерки за регулиране на доставките на видове, с които обичайно са свързани затруднения при предлагането на пазара през годината;
д)
приложими наказания за членове, които нарушават приетите решения за изпълнението на съответния план.
3. Компетентните национални органи одобряват плана за производство и предлагане на пазара. След одобрението на плана организацията на производителите пристъпва към незабавното му изпълнение.
4. Организациите на производителите могат да актуализират плана за производство и предлагане на пазара, като в този случай го представят за одобрение на компетентните национални органи.
5. Организацията на производителите изготвя годишен доклад на своите дейности съгласно плана за производство и предлагане на пазара и го представя на компетентните национални органи за одобрение.
6. Организациите на производителите могат да получат финансово подпомагане за изготвянето и изпълнението на планове за производство и предлагане на пазара в съответствие с бъдещ правен акт на Съюза за определяне на условията за финансовото подпомагане за политиката в областта на морското дело и рибарството за периода 2014-2020 г.
7. Държавите-членки извършват проверки, за да гарантират, че всяка организация на производителите изпълнява задълженията, предвидени в настоящия член; Установяването на несъответствие може да доведе до оттегляне на признаването.
Член 29
Актове за изпълнение
1. Комисията приема актове за изпълнение относно:
а)
формата и структурата на плана за производство и предлагане на пазара, посочен в член 28;
б)
процедурата и сроковете за представяне от страна на организациите на производителите и за одобряване от страна на държавите-членки на плана за производство и предлагане на пазара по член 28.
2. Актовете за изпълнение по параграф 1 се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 43, параграф 2.
РАЗДЕЛ V
Стабилизиране на пазарите
Член 30
Механизъм за съхранение
Организациите на производителите на продукти от риболов могат да получат финансово подпомагане за съхранението на продуктите от риболов, изброени в приложение II, при условие че:
a)
са спазени условията за подпомагане за съхранение, установени в бъдещ правен акт на Съюза за определяне на условията за финансовото подпомагане за политиката в областта на морското дело и рибарството за периода 2014-2020 г.;
б)
продуктите са пуснати на пазара от организации на производителите на продукти на риболов, но за тях не е бил намерен купувач на цената на задействане по член 31;
в)
продуктите отговарят на общите стандарти за предлагане на пазара, установени съгласно член 33, и са с необходимото качество за консумация от човека;
г)
продуктите са стабилизирани или преработени и съхранявани в контейнери или клетки или, чрез замразяване, на борда на кораби или в наземни съоръжения, осоляване, изсушаване, мариноване или, когато е приложимо, чрез варене и пастьоризация, независимо дали са подложени на филетиране или нарязване на парчета и, когато е уместно, отстраняване на главите;
д)
продуктите се въвеждат от мястото на съхранение на пазара за консумация от човека на по-късен етап;
е)
продуктите се съхраняват в продължение най-малко на пет дни.
Член 31
Цени на задействане на механизма за съхранение
1. Преди началото на всяка година всяка организация на производителите на продукти на риболов може самостоятелно да направи предложение за цена на задействане на механизма за съхранение по член 30 за продуктите от риболов, изброени в приложение II.
2. Цената на задействане не превишава 80 % от претеглената средна цена, регистрирана за въпросния продукт в областта на дейност на съответната организация на производителите през трите години, непосредствено предшестващи годината, за която се определя цената на задействане.
3. Когато се определя цена на задействане, се взема предвид следното:
a)
тенденциите при производството и търсенето;
б)
стабилизирането на пазарните цени;
в)
сближаване на пазарите;
г)
приходите на производителите;
д)
интересите на потребителите.
4. След разглеждане на предложенията на признатите на тяхна територия организации на производителите държавите-членки определят цените на задействане, които да се прилагат от организациите на производителите. Тези цени се определят въз основа на критериите, посочени в параграфи 2 и 3. Информация за цените се предоставя на обществеността.
Член 32
Актове за изпълнение
Комисията приема актове за изпълнение относно формата на публикуване от страна на държавите-членки на цените на задействане съгласно член 31, параграф 4. Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с процедурата по разглеждане, посочена в член 43, параграф 2.
ГЛАВА III
ОБЩИ СТАНДАРТИ ЗА ПРЕДЛАГАНЕ НА ПАЗАРА
Член 33
Определяне на общи стандарти за предлагане на пазара
1. Без да се засяга член 47, могат да се определят общи стандарти за предлагане на пазара на продуктите от риболов, изброени в приложение I, независимо от техния произход (от Съюза или внос), които са предназначени за консумация от човека.
2. Стандартите по параграф 1 могат да се отнасят до качеството, размера, теглото, опаковането, представянето или етикетирането на продуктите, и по-специално до:
a)
минималните размери за предлагане на пазара, като се отчитат най-добрите налични научни становища; тези минимални размери за предлагане на пазара съответстват, когато е приложимо, на минималните референтни размери за опазване в съответствие с член 15, параграф 10 от Регламент (ЕС) № 1380/2013;
б)
спецификациите на консервираните продукти в съответствие с изискванията за опазване и международните задължения.
3. Параграфи 1 и 2 се прилагат, без да се засягат:
a)
Регламент (ЕО) № 178/2002
б)
Регламент (ЕО) № 852/2004 на Европейския парламент и на Съвета (14);
в)
Регламент (ЕО) № 853/2004 на Европейския парламент и на Съвета (15);
г)
Регламент (ЕО) № 854/2004 на Европейския парламент и на Съвета (16);
д)
Регламент (ЕО) № 882/2004 на Европейския парламент и на Съвета (17);
е)
Регламент (ЕО) № 1005/2008 на Съвета (18); и
ж)
Регламент (ЕО) № 1224/2009.
Член 34
Спазване на общите стандарти за предлагане на пазара
1. Продуктите, предназначени за консумация от човека, за които са определени общи стандарти за предлагане на пазара, могат да бъдат предоставяни на пазара в Съюза единствено в съответствие с тези стандарти.
2. Всички разтоварени на сушата продукти от риболов, включително онези, които не отговарят на общите стандарти за предлагане на пазара, могат да бъдат използвани за цели, различни от пряката консумация от човека, включително за рибно брашно, рибно масло, храни за домашни любимци, добавки в храните, лекарствени или козметични препарати.
ГЛАВА IV
ИНФОРМАЦИЯ ЗА ПОТРЕБИТЕЛИТЕ
Член 35
Задължителна информация
1. Без да се засяга Регламент (ЕС) № 1169/2011, продуктите от риболов и аквакултури по букви а), б), в) и д) от приложение I към настоящия регламент, които се предлагат на пазара в рамките на Съюза, независимо от техния произход или от метода за предлагане на пазара, могат да бъдат предлагани за продажба на крайния потребител или на заведения за обществено хранене само ако подходяща маркировка или етикетиране указват следното:
a)
търговското обозначение на видовете и тяхното научно наименование;
б)
производствения метод, по-специално посредством думите „… улов …“ или „… сладководен улов …“ или „… отгледан в рибни стопанства …“;
в)
зоната, в която продуктът е уловен или отгледан, и категорията риболовни уреди, използвани при улова на диви екземпляри, както е предвидено в първата колона от приложение III към настоящия регламент;
г)
дали продуктът е бил размразен;
д)
датата на минимална годност, когато е уместно.
Изискването по буква г) не се прилага по отношение на:
а)
съставките, налични в крайния продукт;
б)
храни, при които замразяването е технологически необходима стъпка в производствения процес;
в)
продукти от риболов и аквакултури, замразени с цел здравна безопасност в съответствие с раздел VIII от приложение III към Регламент (ЕО) № 853/2004;
г)
продукти от риболов и аквакултури, които са били размразени преди да бъдат подложени на опушване, осоляване, топлинна обработка, мариноване, изсушаване или комбинация от горните обработки.
2. За продукти от риболов и аквакултури, които не са предварително опаковани, задължителната информация, описана в параграф 1 може да се предостави при продажбата на дребно чрез търговска информация като билбордове или плакати.
3. Когато на крайния потребител или на заведения за обществено хранене се предлага за продажба смесен продукт, състоящ се от еднакви видове, но получени чрез различни производствени методи, се посочва методът за всяка партида. Когато на крайния потребител или на заведения за обществено хранене се предлага за продажба смесен продукт, състоящ се от еднакви видове, но получени от различни зони на улов или от различни държави, отглеждащи риба в стопанства, се посочва най-малко зоната на партидата, която е в най-голямо количество, заедно с указание, че продуктите произхождат от различни зони на улов или отглеждане.
4. Държавите-членки могат да освободят от изискванията по параграф 1 малките количества продукти, продавани директно от риболовни кораби на потребителите, при условие че не се надхвърля стойността, определена в член 58, параграф 8 от Регламент (ЕО) № 1224/2009.
5. Продуктите от риболов и аквакултури и техните опаковки, етикетирани или маркирани преди 13 декември 2014 г., които не съответстват на изискванията на настоящия член, могат да бъдат предлагани на пазара до изчерпването на наличните количества.
Член 36
Доклади относно екомаркировката
След консултация с държавите-членки и заинтересованите страни до 1 януари 2015 г. Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета доклад за осъществимостта, в който представя възможностите за въвеждане на схема за екомаркировка за продуктите от риболов и аквакултури, по-специално във връзка с въвеждането на такава схема в целия Съюз и с определянето на минимални изисквания за използването на екомаркировка на Съюза от страна на държавите-членки.
Член 37
Търговско обозначение
1. За целите на член 35, параграф 1 държавите-членки изготвят и публикуват списък на търговските обозначения, приети на тяхна територия, заедно с научните им наименования. В списъка се посочва:
a)
научното наименование на всеки вид съгласно информационната система FishBase или съгласно базата данни AFSIS на Организацията по прехрана и земеделие (ФАО), когато е приложимо;
б)
търговското обозначение:
i)
наименованието на вида на официалния език или официалните езици на съответната държава членка;
ii)
когато е приложимо, друго наименование или наименования, възприети или разрешени на местно или регионално равнище.
2. Всички видове риба, които са съставка на друга храна, могат да бъдат обозначени като „риба“, при условие че наименованието и представянето на тази храна не се отнася до конкретен вид.
3. За всички промени в списъка с търговските обозначения, приети от държава-членка, незабавно трябва да се информира Комисията, която информира останалите държави-членки за тези промени.
Член 38
Посочване на зоната на улов или производство
1. Посочването на зоната на улов или производство в съответствие с член 35, параграф 1, буква в) се състои от следното:
a)
за продуктите от риболов, уловени в морски води, се посочва наименованието чрез изписване на подзоната или участъка, включени в списъка на риболовните зони на ФАО, както и името на зоната, което се посочва по разбираем за потребителя начин, или карта или пиктограма, обозначаващи тази зона, или чрез дерогация от това изискване, за продукти от риболов, уловени във води, които не са разположени в североизточните части на Атлантическия океан (риболовна зона 27 на ФАО) или на Средиземно или Черно море (риболовна зона 37 на ФАО), се посочванаименованието на риболовната зона на ФАО;
б)
за продуктите от риболов, уловени в сладки води, се посочва наименованието на водния обект на произход в държавата-членка или третата държава на произход на продукта;
в)
за продуктите от аквакултури се посочва държавата-членка или третата държава, в която продуктът е достигнал повече от половината от окончателното си тегло или е прекарал повече от половината от периода си на развитие, или - за черупчести, е преминал окончателно развитие или етап на култивиране в продължение най-малко на шест месеца.
2. В допълнение към информацията по параграф 1 операторите могат да посочват по-точно зоната на улов или производство.
Член 39
Допълнителна информация на доброволна основа
1. В допълнение към задължителната информация, изисквана съгласно член 35, на доброволна основа може да се предоставя следната информация, при условие че тя е представена ясно и недвусмислено:
a)
датата на улов на продуктите от риболов или датата на събиране на продуктите от аквакултури;
б)
датата на разтоварване на сушата на продуктите от риболов или информация относно пристанището, в което са разтоварени продуктите;
в)
по-подробна информация за вида риболовен уред, съгласно списъка във втора колона на приложение III;
г)
за продуктите от риболов, уловени в морски води - информация относно държавата на знамето на кораба, уловил продуктите;
д)
информация за околната среда;
е)
информация от етично и/или социално естество;
ж)
информация относно производствените техники и практики;
з)
информация относно хранителното съдържание на продукта.
2. Може да се използва код за бързо реагиране (Quick Response - QR), съдържащ информацията по член 35, параграф 1 или част от нея.
3. Информацията на доброволна основа не се представя за сметка на наличното пространство, предвидено за задължителната информация относно маркировката или етикетирането.
4. Не се дава информация на доброволна основа, която не може да бъде проверена.
ГЛАВА V
ПРАВИЛА ЗА КОНКУРЕНЦИЯ
Член 40
Прилагане на правилата за конкуренция
Членове 101-106 от ДФЕС и разпоредбите за тяхното прилагане се прилагат към споразуменията, решенията и практиките по член 101, параграф 1 и член 102 от ДФЕС, които се отнасят до производството и предлагането на пазара на продукти от риболов и аквакултури.
Член 41
Изключения от прилагането на правилата за конкуренция
1. Независимо от член 40 от настоящия регламент член 101, параграф 1 от ДФЕС не се прилага към споразуменията, решенията и практиките на организации на производителите, които се отнасят до производството или продажбата на продукти от риболов и аквакултури или използването на съвместни съоръжения за съхраняването, обработката или преработката на продукти от риболов и аквакултури и които
a)
са необходими за постигане на целите, определени в член 39 от ДФЕС;
б)
не предвиждат задължение да се прилагат еднакви цени;
в)
не водят до подялба на пазарите под каквато и да е форма в рамките на Съюза;
г)
не изключват конкуренцията; и
д)
не елиминират конкуренцията по отношение на основната част от въпросните продукти.
2. Независимо от член 40 от настоящия регламент член 101, параграф 1 от ДФЕС не се прилага към споразуменията, решенията и практиките на междубраншовите организации, които
a)
са необходими за постигане на целите, определени в член 39 от ДФЕС;
б)
не налагат задължение за прилагане на определена цена;
в)
не водят до подялба на пазарите под каквато и да е форма в рамките на Съюза;
г)
не прилагат различни условия за еквивалентни сделки с други търговски партньори, като по този начин ги поставят в сравнително по-неблагоприятни условия;
д)
не елиминират конкуренцията по отношение на основната част от въпросните продукти; и
е)
не ограничават конкуренцията по начини, които не са от съществено значение за постигането на целите на ОПР.
ГЛАВА VI
ПРОУЧВАНЕ НА ПАЗАРА
Член 42
Проучване на пазара
1. Комисията:
a)
събира, анализира и разпространява икономически знания и концепции за пазара на Съюза за продукти от риболов и аквакултури по веригата на доставка, като взема предвид международния контекст;
б)
предоставя практическа подкрепа за организациите на производителите и интербраншовите организации с цел по-добра координация на информацията между операторите и обработващите лица;
в)
проучва редовно цените на продукти от риболов и аквакултури по веригата на доставка на Съюза и извършва анализи на пазарните тенденции;
г)
провежда пазарни проучвания по конкретни въпроси и осигурява методика за проучванията на формирането на цените.
2. За прилагането на параграф 1, Комисията използва следните мерки:
a)
улеснява достъпа до наличните данни за продукти от риболов и аквакултури, събрани в съответствие с правото на Съюза;
б)
предоставя на всички заинтересовани страни и на масовия потребител достъпна и разбираема информация относно пазара, като изследвания на цените, пазарни анализи и проучвания, при условията на Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (19).
3. Държавите-членки допринасят за постигането на посочените в параграф 1 цели.
ГЛАВА VII
ПРОЦЕДУРНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 43
Процедура на комитет
1. Комисията се подпомага от комитет. Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
ГЛАВА VIII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 44
Изменение на Регламент (ЕО) № 1184/2006
Член 1 от Регламент (ЕО) № 1184/2006 се заменя със следното:
„Член 1
С настоящия регламент се установяват правилата, относно приложимостта на членове 101 - 106 и член 88, параграфи 1 и 3 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) по отношение на производството и търговията с продукти, изброени в приложение I към ДФЕС, с изключение на продуктите, попадащи в приложното поле на Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. (20) и Регламент (ЕС) № 1379/2013 на Европейския парламент и на Съвета (21).
Член 45
Изменения на Регламент (ЕО) № 1224/2009
Регламент (ЕО) № 1224/2009 се изменя, както следва:
1)
в член 57, параграф 1 се добавят следните изречения:
„Държавите-членки извършват проверки, за да гарантират спазването. Проверките могат да се извършват на всички етапи от предлагането на пазара и по време на транспортиране.“;
2)
Член 58, параграф 5 се изменя, както следва:
а)
буква ж) се заменя със следното:
„ж)
информацията за потребителите, предвидена в член 35 от Регламент (ЕС) № 1379/2013 на Европейския парламент и на Съвета (22);
б)
буква з) се заличава.
Член 46
Отмяна
Регламент (ЕО) № 104/2000 се отменя. Въпреки това член 4 продължава да се прилага до 12 декември 2014 г.
Позовавания на отменения регламент се считат за позовавания на настоящия регламент и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение IV.
Член 47
Правила, установяващи общи стандарти за предлагане на пазара
Продължават да се прилагат правилата, установяващи общи стандарти за предлагане на пазара, по-специално Регламент (ЕИО) № 2136/89 на Съвета (23), Регламент (ЕИО) № 1536/92 на Съвета (24), Регламент (ЕО) № 2406/96 на Съвета (25), както и други правила, приети за целите на прилагането на общите стандарти за предлагане на пазара, като Регламент (EEC) № 3703/85 на Комисията (26).
Член 48
Преглед
До 31 декември 2022 г. Комисията докладва на Европейския парламент и Съвета резултатите от прилагането на настоящия регламент
Член 49
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Прилага се от 1 януари 2014 г., с изключение на глава IV и член 45, които се прилагат от 13 декември 2014 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Страсбург на 11 декември 2013 година
REGULAMENTO (UE) N.o 1379/2013 DO PARLAMENTO EUROPEU E DO CONSELHO
de 11 de dezembro de 2013
que estabelece a organização comum dos mercados dos produtos da pesca e da aquicultura, altera os Regulamentos (CE) n.o 1184/2006 e (CE) n.o 1224/2009 do Conselho e revoga o Regulamento (CE) n.o 104/2000 do Conselho
O PARLAMENTO EUROPEU E O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, nomeadamente os artigos 42.o e 43.o, n.o 2,
Tendo em conta a proposta da Comissão Europeia,
Após transmissão do projeto de ato legislativo aos parlamentos nacionais,
Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social Europeu (1),
Tendo em conta o parecer do Comité das Regiões (2),
Deliberando de acordo com o processo legislativo ordinário (3),
Considerando o seguinte:
(1)
A Política Comum das Pescas abrange as medidas de mercado dos produtos da pesca e da aquicultura na União. A organização comum de mercados dos produtos da pesca e da aquicultura (OCM) é parte integrante da Política Comum das Pescas e deverá contribuir para a realização dos seus objetivos. A Política Comum das Pescas está atualmente a ser revista, pelo que a OCM deverá ser adaptada em conformidade.
(2)
O Regulamento (CE) n.o 104/2000 do Conselho (4) deverá ser revisto para ter em conta as insuficiências detetadas na execução das disposições atualmente em vigor, bem como a evolução recente dos mercados da União e mundial e das atividades de pesca e de aquicultura.
(3)
O setor da pesca reveste-se de particular importância para a economia das regiões costeiras da União, incluindo as regiões ultraperiféricas. O setor proporciona meios de subsistência aos pescadores destas regiões, sendo, por conseguinte, necessário promover a estabilidade do mercado e um melhor ajustamento entre a oferta e a procura.
(4)
As disposições da OCM deverão ser executadas em conformidade com os compromissos internacionais da União, especialmente no âmbito da Organização Mundial do Comércio. Deverão ser asseguradas condições de concorrência leal no comércio dos produtos da pesca e da aquicultura com países terceiros, nomeadamente através do cumprimento dos requisitos de sustentabilidade e de padrões sociais equivalentes aos aplicáveis aos produtos da União.
(5)
É importante que a gestão da OCM seja orientada pelo princípio da boa governação da Política Comum das Pescas.
(6)
Para que a OCM seja um sucesso, é essencial que os consumidores sejam elucidados, por intermédio de campanhas educativas e de "marketing", sobre o valor do peixe na alimentação, sobre a grande variedade de espécies disponíveis e sobre a importância de compreender as informações contidas nos rótulos.
(7)
As organizações de produtores da pesca e as organizações de produtores da aquicultura ("organizações de produtores") são essenciais para a prossecução dos objetivos da Política Comum das Pescas e para uma gestão adequada da OCM. Por conseguinte, é conveniente reforçar a sua intervenção e proporcionar-lhes o apoio financeiro necessário para que possam desempenhar um papel mais significativo na gestão corrente das pescas, agindo dentro de um quadro definido pelos objetivos da Política Comum das Pescas. É igualmente necessário garantir que os seus membros exerçam as atividades de pesca e aquícolas de um modo sustentável, que melhorem a colocação dos produtos no mercado, que procurem melhorar os seus rendimentos e que recolham informações sobre a aquicultura. Na prossecução desses objetivos, as organizações de produtores deverão ter em conta as diferentes características dos setores da pesca e da aquicultura da União, inclusive no que respeita às regiões ultraperiféricas, designadamente as especificidades da pequena pesca e da aquicultura extensiva. Deveria ser possível às autoridades nacionais competentes assumirem a responsabilidade pela realização destes objetivos, trabalhando estreitamente com as organizações de produtores em questões de gestão, incluindo, quando adequado, a atribuição de quotas e a gestão do esforço de pesca, de acordo com as necessidades de cada pesca em particular.
(8)
Deverão ser tomadas medidas para incentivar uma participação adequada e representativa dos pequenos produtores.
(9)
No intuito de reforçar a competitividade e a viabilidade das organizações de produtores, deverão ser previstos critérios claros e adequados para a sua constituição.
(10)
As organizações interprofissionais, que reúnem várias categorias de operadores dos setores da pesca e da aquicultura, podem contribuir para melhorar a coordenação das atividades de comercialização ao longo da cadeia de valor e elaborar medidas de interesse para todo o setor.
(11)
É conveniente estabelecer condições comuns aplicáveis ao reconhecimento das organizações de produtores e das organizações interprofissionais por parte dos Estados-Membros, à extensão das regras adotadas pelas organizações de produtores e pelas organizações interprofissionais e à repartição dos custos resultantes desta extensão. A extensão das regras deverá ser sujeita à autorização da Comissão.
(12)
Uma vez que os recursos haliêuticos são partilhados, a sua exploração sustentável e eficiente pode, em certos casos, ser melhor garantida por organizações compostas por membros de diferentes Estados-Membros e diferentes regiões. Por conseguinte, é também necessário incentivar a criação de associações de produtores e de associações de organizações de produtores a nível nacional e transnacional, baseadas, quando adequado, nas regiões biogeográficas. Essas organizações são parceiros que deverão s ter como objetivo estabelecer regras comuns e vinculativas e oferecer condições equitativas a todas as partes interessadas envolvidas na pesca. Essas organizações deverão estar sujeitas às regras de concorrência previstas no presente regulamento e manter a ligação de cada comunidade costeira à pesca e às águas que ela historicamente explora.
(13)
A Comissão deverá incentivar medidas de apoio para fomentar a participação das mulheres nas organizações de produtores.
(14)
Para poder orientar os seus membros para atividades de pesca e de aquicultura sustentáveis, as organizações de produtores deverão preparar e apresentar às autoridades competentes dos Estados-Membros um plano de produção e de comercialização que preveja as medidas necessárias para a realização dos respetivos objetivos.
(15)
Para alcançar os objetivos da Política Comum das Pescas no que diz respeito às devoluções, dever-se-á recorrer a uma utilização generalizada de artes de pesca seletivas que previnam a captura de peixes de tamanho inferior ao regulamentar.
(16)
Dada a imprevisibilidade das atividades de pesca, é conveniente criar um mecanismo de armazenagem dos produtos da pesca para consumo humano, a fim de contribuir para uma maior estabilidade do mercado e valorizar os produtos, especialmente criando valor acrescentado. Tal mecanismo deverá contribuir para a estabilização e a convergência dos mercados locais da União com vista à realização dos objetivos do mercado único.
(17)
A fim de ter em conta a diversidade dos preços em toda a União, cada organização de produtores deverá ter o direito de propor um preço de desencadeamento do mecanismo de armazenagem. Este preço de desencadeamento deverá ser fixado de forma a manter uma concorrência saudável e leal entre os operadores.
(18)
O estabelecimento e a aplicação de normas comuns de comercialização deverá permitir abastecer o mercado em produtos sustentáveis, realizar o pleno potencial do mercado único dos produtos da pesca e da aquicultura e facilitar o comércio com base numa concorrência leal, contribuindo assim para aumentar a rentabilidade da produção. Para tal, deverão continuar a aplicar-se as normas de comercialização em vigor.
(19)
É necessário assegurar que os produtos importados que entram no mercado da União cumpram os mesmos requisitos e normas de comercialização a que estão obrigados os produtores da União.
(20)
A fim de garantir um elevado nível de proteção da saúde humana, os produtos da pesca e da aquicultura colocados no mercado da União, independentemente da sua origem, deverão cumprir as normas aplicáveis em matéria de segurança dos alimentos e higiene.
(21)
Para que os consumidores possam fazer escolhas informadas, é necessário facultar-lhes informações claras e abrangentes sobre, nomeadamente, a origem dos produtos e o respetivo método de produção.
(22)
A utilização de um rótulo ecológico para os produtos da pesca e da aquicultura oriundos do interior e do exterior da União oferece a possibilidade de prestar informações claras sobre a sustentabilidade ecológica desses produtos. É, pois, necessário que a Comissão examine a possibilidade de elaborar e estabelecer critérios mínimos para o desenvolvimento de um rótulo ecológico à escala da União para os produtos da pesca e da aquicultura.
(23)
Para proteger os consumidores, as autoridades nacionais competentes responsáveis pela monitorização e a aplicação do cumprimento das obrigações estabelecidas no presente regulamento deverão usar plenamente a tecnologia disponível, incluindo testes de ADN, a fim de impedir que os operadores falsifiquem os rótulos das capturas.
(24)
As regras de concorrência relativas aos acordos, decisões e práticas mencionados no artigo 101.o do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia (TFUE) devem aplicar-se à produção e à comercialização dos produtos da pesca e da aquicultura, na medida em que tal não obste ao funcionamento da OCM nem comprometa a realização dos objetivos do artigo 39.o do TFUE.
(25)
Tendo em conta as características específicas do setor da pesca e da aquicultura, nomeadamente a sua fragmentação, o facto de os recursos haliêuticos serem partilhados e a grande quantidade das importações, é conveniente prever que as mesmas regras de concorrência sejam aplicáveis à produção e comercialização dos produtos da pesca e da aquicultura e aos produtos da pesca e da aquicultura da União. Por razões de simplificação, as disposições pertinentes do Regulamento (CE) n.o 1184/2006 do Conselho (5), deverão ser incorporadas no presente regulamento. Por conseguinte, o Regulamento (CE) n.o 1184/2006 deverá deixar de se aplicar aos produtos da pesca e da aquicultura.
(26)
É necessário melhorar a recolha, processamento e divulgação da informação económica sobre os mercados de produtos da pesca e da aquicultura na União.
(27)
A fim de assegurar condições uniformes de execução do presente regulamento, deverão ser conferidas competências de execução à Comissão no que se refere: aos prazos, procedimentos e modalidades dos pedidos para o reconhecimento das organizações de produtores e das organizações interprofissionais, ou para a retirada desse reconhecimento; ao formato, prazos e procedimentos a aplicar pelos Estados-Membros para a comunicação à Comissão de qualquer decisão de concessão ou de retirada de reconhecimento; às regras relativas à apresentação e ao procedimento a seguir para a notificação pelos Estados-Membros das regras vinculativas para os produtores e operadores; ao formato e à estrutura do plano de produção e de comercialização; às regras relativas ao formato da publicação pelos Estados-Membros dos preços de desencadeamento. Essas competências deverão ser exercidos nos termos do Regulamento (UE) n.o 182/2011 do Parlamento Europeu e do Conselho (6).
(28)
O Regulamento (CE) n.o 104/2000 deverá ser revogado. No entanto, a fim de assegurar a continuação de informação ao consumidor, o artigo 4.o deverá ser aplicável até 12 de dezembro de 2014.
(29)
Atendendo a que o objetivo do presente regulamento, a saber, o estabelecimento da organização comum de mercados dos produtos da pesca e da aquicultura, não pode ser suficientemente realizado pelos Estados-Membros e pode, pois, em razão da sua dimensão e dos seus efeitos, ser mais bem alcançado ao nível da União, a União pode tomar medidas em conformidade com o princípio da subsidiariedade consagrado no artigo 5.o do Tratado da União Europeia. Em conformidade com o princípio da proporcionalidade consagrado no mesmo artigo, o presente regulamento não excede o necessário para atingir aquele objetivo.
(30)
Por conseguinte, os Regulamentos (CE) n.o 1184/2006 e (CE) n.o 1224/2009 deverão ser alterados,
ADOTARAM O PRESENTE REGULAMENTO:
CAPÍTULO I
DISPOSIÇÕES GERAIS
Artigo 1.o
Objeto
1. É estabelecida uma organização comum dos mercados dos produtos da pesca e da aquicultura (OCM).
2. A OCM é constituída pelos seguintes elementos:
a)
Organizações profissionais;
b)
Normas de comercialização;
c)
Informação dos consumidores;
d)
Regras de concorrência;
e)
Informações sobre o mercado.
3. A OCM é completada, no que diz respeito aos aspetos externos, pelo Regulamento (UE) n.o 1220/2012 do Conselho (7), bem como pelo Regulamento (UE) n.o 1026/2012 do Parlamento Europeu e do Conselho (8).
4. A execução da OCM é elegível para receber apoio financeiro da União com base num futuro ato jurídico da União relativo ao apoio financeiro para a política marítima e das pescas para o período 2014-2020.
Artigo 2.o
Âmbito
A OCM aplica-se aos produtos da pesca e da aquicultura indicados no Anexo I do presente regulamento, que são comercializados na União.
Artigo 3.o
Objetivos
Os objetivos da OCM estão previstos no artigo 35.o do Regulamento (UE) n.o1380/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho (9).
Artigo 4.o
Princípios
A OCM é norteada pelos princípios da boa governação enunciados no artigo 3.o do Regulamento (UE) n.o1380/2013.
Artigo 5.o
Definições
Para efeitos de aplicação do presente regulamento, são aplicáveis as definições referidas no artigo 4.o do Regulamento (UE) n.o1380/2013, bem como as referidas no artigo 4.o do Regulamento (CE) n.o 1224/2009 do Conselho (10), no artigo 2.o do Regulamento (UE) n.o 1169/2011 do Parlamento Europeu e do Conselho (11), nos artigos 2.o e 3.o do Regulamento (CE) n.o 178/2002 do Parlamento Europeu e do Conselho (12) e no artigo 3.o do Regulamento (CE) n.o 1333/2008 do Parlamento Europeu e do Conselho (13). São igualmente aplicáveis as seguintes definições:
a)
"Produtos da pesca", os organismos aquáticos resultantes de qualquer atividade de pesca ou os produtos deles derivados, indicados no Anexo I;
b)
"Produtos da aquicultura", os organismos aquáticos resultantes de qualquer atividade de aquicultura, em qualquer estádio do seu ciclo de vida, ou os produtos deles derivados, indicados no Anexo I;
c)
"Produtor", qualquer pessoa singular ou coletiva que aplica meios de produção que permitem obter produtos da pesca ou da aquicultura com vista à sua colocação no mercado;
d)
"Setor da pesca ou da aquicultura", o setor da economia que inclui todas as atividades de produção, transformação e comercialização dos produtos da pesca ou da aquicultura;
e)
"Disponibilização no mercado", qualquer oferta de um produto da pesca ou da aquicultura para distribuição, consumo ou utilização no mercado da União no âmbito de uma atividade comercial, a título oneroso ou gratuito;
f)
"Colocação no mercado", a primeira disponibilização de um produto da pesca ou da aquicultura no mercado da União;
g)
"Comércio retalhista", a manipulação e/ou a transformação de géneros alimentícios e a respetiva armazenagem no ponto de venda ou de entrega ao consumidor final, incluindo terminais de distribuição, operações de restauração, cantinas de empresas, restauração em instituições, restaurantes e outras operações similares de fornecimento de géneros alimentícios, estabelecimentos comerciais, centros de distribuição de supermercados e grossistas;
h)
"Produtos da pesca e da aquicultura pré-embalados", os produtos da pesca e da aquicultura que são um "género alimentício pré-embalado" tal como referido no artigo 2.o, n.o 2, alínea e), do Regulamento (CE) n.o 1169/2011.
CAPÍTULO II
ORGANIZAÇÕES PROFISSIONAIS
SECÇÃO I
Constituição, objetivos e medidas
Artigo 6.o
Constituição das organizações de produtores da pesca e das organizações de produtores da aquicultura
1. Podem ser constituídas organizações de produtores da pesca e organizações de produtores da aquicultura ("organizações de produtores") por iniciativa dos produtores da pesca ou de produtos da aquicultura, respetivamente, num ou mais Estados-Membros e reconhecidos em conformidade com a secção II.
2. A situação específica dos pequenos produtores deve ser tomada em conta para constituição de organizações de produtores, quando pertinente.
3. Uma organização de produtores que seja representativa tanto das atividades da pesca como da aquicultura pode ser constituída como organização conjunta de produtores da pesca e da aquicultura.
Artigo 7.o
Objetivos das organizações de produtores
1. As organizações de produtores da pesca prosseguem os seguintes objetivos:
a)
Promover o exercício, por parte dos seus membros, de atividades de pesca viáveis e sustentáveis no pleno respeito da política de conservação estabelecida, nomeadamente, no Regulamento (UE) n.o1380/2013 e na legislação ambiental, respeitando a política social. As organizações de produtores da pesca participam igualmente na gestão dos recursos biológicos marinhos, caso tal esteja previsto na legislação do Estado-Membro em causa.
b)
Evitar e reduzir tanto quanto possível as capturas indesejadas de populações comerciais e, quando necessário, utilizar tais capturas da melhor maneira, sem criar um mercado para aquelas capturas que estejam abaixo dos tamanhos mínimos de referência de conservação, nos termos do artigo 15.o do Regulamento (UE) n.o1380/2013.
c)
Contribuir para rastreabilidade dos produtos da pesca e para a disponibilização de informações claras e compreensíveis aos consumidores.
d)
Contribuir para a eliminação da prática da pesca ilegal, não declarada e não regulamentada.
2. As organizações de produtores da aquicultura prosseguem os seguintes objetivos:
a)
Promover o exercício, por parte dos seus membros, de atividades aquícolas sustentáveis, proporcionando oportunidades para o seu desenvolvimento, cumprindo, nomeadamente, o Regulamento (UE) n.o1380/2013, a legislação no domínio ambiental e respeitando a política social.
b)
Garantir que as atividades dos membros sejam coerentes com os planos estratégicos nacionais referidos no artigo 34.o do Regulamento (UE) n.o1380/2013.
c)
Procurar assegurar que os produtos da aquicultura para a alimentação animal com origem nas pescas provenham de atividades piscatórias geridas de forma sustentável.
3. Para além dos objetivos previstos nos n.os 1 e 2, as organizações de produtores prosseguem os seguintes objetivos:
a)
Melhorar as condições de colocação no mercado dos produtos da pesca e da aquicultura dos membros;
b)
Melhorar o retorno económico;
c)
Estabilizar os mercados;
d)
Contribuir para o abastecimento alimentar e promover elevados padrões de qualidade e de segurança alimentares, contribuindo simultaneamente para o emprego nas zonas costeiras e rurais;
e)
Reduzir o impacto ambiental da pesca, nomeadamente através de medidas destinadas a melhorar a seletividade das artes de pesca.
4. As organizações de produtores podem prosseguir objetivos complementares.
Artigo 8.o
Medidas aplicáveis pelas organizações de produtores
1. Para alcançar os objetivos estabelecidos no artigo 7.o, as organizações de produtores podem recorrer a medidas tais como:
a)
A adaptação da produção às exigências do mercado;
b)
O escoamento da oferta e a comercialização dos produtos dos membros;
c)
A promoção dos produtos da pesca e da aquicultura dos seus membros de uma forma não discriminatória, usando, por exemplo, a certificação, designadamente as denominações de origem, as marcas de qualidade, as indicações geográficas, as especialidades tradicionais garantidas e os méritos dos produtos em termos de sustentabilidade;
d)
O controlo da conformidade das atividades dos membros com as regras estabelecidas pela organização de produtores e a adoção de medidas para garantir o cumprimento das mesmas;
e)
A promoção da formação profissional e de programas de cooperação a fim de incentivar os jovens a entrar no setor;
f)
A redução do impacto ambiental da pesca, nomeadamente através de medidas destinadas a melhorar a seletividade das artes de pesca;
g)
A promoção da utilização das tecnologias da informação e da comunicação a fim de melhorar a comercialização e os preços;
h)
A facilitação do acesso dos consumidores às informações sobre produtos da pesca e da aquicultura.
2. As organizações de produtores da pesca podem também recorrer às seguintes medidas:
a)
Planeamento e gestão coletivos das atividades de pesca dos seus membros, sob reserva da organização pelos Estados-Membros da gestão dos recursos biológicos marinhos, incluindo o desenvolvimento e a aplicação de medidas para melhorar a seletividade das atividades de pesca, bem como o aconselhamento das autoridades competentes;
b)
Evitar e minimizar as capturas indesejadas mediante a participação no desenvolvimento e na aplicação de medidas técnicas e melhor utilização das capturas indesejadas de populações comerciais sem criar um mercado para aquelas dessas capturas que estejam abaixo dos tamanhos mínimos de referência de conservação, nos termos do artigo 15.o, n.o 11, do Regulamento (UE) n.o1380/2013 e do artigo 34.o, n.o 2, do presente regulamento, conforme adequado;
c)
Gestão da armazenagem temporária dos produtos da pesca, em conformidade com os artigos 30.o e 31.o do presente regulamento.
3. As organizações de produtores da aquicultura podem também recorrer às seguintes medidas:
a)
Promoção de atividades de aquicultura sustentável, nomeadamente em termos de proteção do ambiente e de sanidade e bem-estar dos animais;
b)
Recolha de informações sobre os produtos comercializados, incluindo informações económicas relativas às primeiras vendas, e sobre a previsão da produção;
c)
Recolha de informações ambientais;
d)
Planificação da gestão das atividades aquícolas dos membros;
e)
Provimento de programas de apoio aos profissionais a fim de promover os produtos aquícolas sustentáveis.
Artigo 9.o
Constituição das associações de organizações de produtores
1. Podem ser constituídas associações de organizações de produtores por iniciativa das organizações de produtores reconhecidas num ou mais Estados-Membros.
2. Salvo disposição em contrário, as disposições do presente regulamento aplicáveis às organizações de produtores aplicam-se igualmente às associações de organizações de produtores.
Artigo 10.o
Objetivos das associações de organizações de produtores
1. As associações de organizações de produtores da pesca ou da aquicultura prosseguem os seguintes objetivos:
a)
Contribuir para alcançar de uma maneira mais eficiente e sustentável qualquer dos objetivos das organizações de produtores membros estabelecidos no artigo 7.o;
b)
Coordenar e desenvolver atividades de interesse comum para as organizações de produtores membros.
2. As associações de organizações de produtores são elegíveis para apoio financeiro com base num futuro ato jurídico da União relativo ao apoio financeiro para a política marítima e das pescas para o período 2014-2020.
Artigo 11.o
Constituição das organizações interprofissionais
Podem ser constituídas organizações interprofissionais por iniciativa de operadores do setor dos produtos da pesca e da aquicultura num ou mais Estados-Membros, reconhecidas em conformidade com a secção II.
Artigo 12.o
Objetivos das organizações interprofissionais
As organizações interprofissionais devem melhorar a coordenação e as condições da disponibilização no mercado dos produtos da pesca e da aquicultura da União.
Artigo 13.o
Medidas aplicáveis pelas organizações interprofissionais
A fim de realizar os objetivos previstos no artigo 12.o, as organizações interprofissionais podem recorrer às seguintes medidas:
a)
Elaboração de contratos-tipo compatíveis com a legislação da União;
b)
Promoção dos produtos da pesca e da aquicultura da União de uma forma não discriminatória, usando, por exemplo, a certificação, designadamente as denominações de origem, as marcas de qualidade, as indicações geográficas, as especialidades tradicionais garantidas e os méritos dos produtos em termos de sustentabilidade;
c)
Estabelecimento de regras de produção e comercialização dos produtos da pesca e da aquicultura mais estritas do que as estabelecidas na legislação da União ou na legislação nacional;
d)
Melhoramento da qualidade, do conhecimento e da transparência da produção e do mercado, bem como realização de atividades de formação profissional e vocacional, por exemplo em matéria de qualidade e rastreabilidade e de segurança dos alimentos, e encorajamento de iniciativas de investigação;
e)
Realização de trabalhos de pesquisa e de estudos de mercado e desenvolvimento de técnicas que otimizem o funcionamento do mercado, incluindo as tecnologias da informação e da comunicação, bem como a recolha de dados socioeconómicos;
f)
Divulgação das informações e realização das pesquisas necessárias para assegurar uma oferta sustentável cuja quantidade, qualidade e preço correspondam às exigências do mercado e às expectativas dos consumidores;
g)
Promoção, junto dos consumidores, de espécies pouco consumidas provenientes de unidades populacionais em estado sustentável e com apreciável valor nutritivo;
h)
Controlo da conformidade das atividades dos membros com as regras estabelecidas pela organização interprofissional em causa e adoção de medidas para garantir o cumprimento das mesmas.
SECÇÃO II
Reconhecimento
Artigo 14.o
Reconhecimento de organizações de produtores
1. Os Estados-Membros podem reconhecer como organizações de produtores todos os agrupamentos criados por iniciativa de produtores da pesca ou da aquicultura que apresentem um pedido nesse sentido, desde que estes:
a)
Cumpram os princípios constantes do artigo 17.o e as regras adotadas para sua aplicação;
b)
Sejam suficientemente ativos, em termos económicos, no território do Estado-Membro em questão ou em parte dele, em especial no que se refere ao número de membros ou ao volume da produção comercializável;
c)
Possuam personalidade jurídica ao abrigo da legislação nacional do Estado-Membro onde estejam estabelecidos e tenham sede estatutária no seu território;
d)
Tenham capacidade para prosseguir os objetivos estabelecidos no artigo 7.o;
e)
Cumpram as regras de concorrência referidas no Capítulo V;
f)
Não abusem de uma posição dominante num determinado mercado; e
g)
Disponibilizem informações pertinentes relativas aos seus membros, modelo de gestão e fontes de financiamento.
2. As organizações de produtores reconhecidas antes 29 de dezembro de 2013 são consideradas organizações de produtores reconhecidas para efeitos do presente regulamento, sem prejuízo da sua obrigação de cumprirem o disposto no presente regulamento.
Artigo 15.o
Apoio financeiro às organizações de produtores e às associações organizações de produtores
As medidas de comercialização para produtos da pesca e da aquicultura que visem a criação ou a restruturação de organizações de produtores ou de associações de organizações de produtores podem ser apoiadas com base num futuro ato jurídico da União relativo ao apoio financeiro para a política marítima e das pescas para o período 2014-2020.
Artigo 16.o
Reconhecimento das organizações interprofissionais
1. Os Estados-Membros podem reconhecer como organizações interprofissionais os agrupamentos de operadores estabelecidos no seu território que solicitem tal reconhecimento, desde que estes:
a)
Cumpram os princípios constantes do artigo 17.o e as regras adotadas para sua aplicação;
b)
Representem uma parte significativa da atividade de produção e de uma ou ambas as atividades de transformação e comercialização no que diz respeito a produtos da pesca e da aquicultura ou a produtos transformados à base de produtos da pesca e da aquicultura;
c)
Não exerçam, elas próprias, atividades de produção, transformação ou comercialização de produtos da pesca e da aquicultura ou de produtos transformados à base de produtos da pesca e da aquicultura;
d)
Possuam personalidade jurídica ao abrigo da legislação nacional de um Estado-Membro, tenham sede estatutária no seu território e estejam nele estabelecidos;
e)
Tenham capacidade para prosseguir os objetivos estabelecidos no artigo 12.o;
f)
Atendam aos interesses dos consumidores;
g)
Não afetem o bom funcionamento da organização comum de mercado; e
h)
Cumpram as regras de concorrência referidas no Capítulo V.
2. As organizações criadas antes de 29 de dezembro de 2013 podem ser reconhecidas como organizações interprofissionais para efeitos do mesmo, desde que o Estado-Membro em causa considere que cumprem as disposições relativas às organizações interprofissionais que constam do presente regulamento.
3. As organizações interprofissionais reconhecidas antes de 29 de dezembro de 2013 são consideradas organizações interprofissionais reconhecidas para efeitos do mesmo, sem prejuízo da sua obrigação de cumprirem o disposto no presente regulamento.
Artigo 17.o
Funcionamento interno das organizações de produtores e das organizações interprofissionais
O funcionamento interno das organizações de produtores e das organizações interprofissionais a que se referem os artigos 14.o e 16.o é baseado nos seguintes princípios:
a)
Cumprimento, pelos membros, das regras adotadas pela organização em termos de exploração, produção e comercialização dos recursos haliêuticos;
b)
Não discriminação entre os membros, nomeadamente baseada na nacionalidade ou no local de estabelecimento;
c)
Cobrança de uma contribuição financeira aos seus membros para financiamento da organização;
d)
Funcionamento democrático que permita aos membros escrutinar a organização e as suas decisões;
e)
Imposição de sanções eficazes, dissuasoras e proporcionadas por incumprimento das obrigações impostas pelo regulamento interno da organização, nomeadamente em caso de não pagamento de contribuições financeiras;
f)
Definição de regras relativas à admissão de novos membros e ao afastamento de membros;
g)
Definição das normas contabilísticas e orçamentais necessárias ao funcionamento da organização.
Artigo 18.o
Controlos e revogação do reconhecimento pelos Estados-Membros
1. Os Estados-Membros efetuam controlos periódicos para verificar se as organizações de produtores e as organizações interprofissionais respeitam as condições de reconhecimento definidas nos artigos 14.o e 16.o, respetivamente. Um parecer de incumprimento pode resultar na retirada do reconhecimento.
2. O Estado-Membro em que se situa a sede estatutária de uma organização de produtores ou de uma organização interprofissional com membros de diferentes Estados-Membros ou uma associação de organizações de produtores reconhecidas em diferentes Estados-Membros instauram, em colaboração com os demais Estados-Membros em causa, a cooperação administrativa necessária para a realização dos controlos relativos às atividades da organização ou associação em causa.
Artigo 19.o
Repartição das possibilidades de pesca
Uma organização de produtores cujos membros sejam nacionais de diferentes Estados-Membros ou uma associação de organizações de produtores reconhecidas em diferentes Estados-Membros deve cumpriras disposições que regem a repartição das possibilidades de pesca entre os Estados-Membros em conformidade com o artigo 16.o do Regulamento (UE) n.o1380/2013.
Artigo 20.o
Controlos pela Comissão
1. A fim de garantir o cumprimento das condições de reconhecimento das organizações de produtores ou organizações interprofissionais estabelecidas nos artigos 14.o e 16.o, a Comissão pode efetuar controlos e, se for caso disso, deve instar os Estados-Membros a retirarem o reconhecimento às organizações de produtores ou organizações interprofissionais.
2. Os Estados-Membros comunicam à Comissão, por meios eletrónicos, todas as decisões de concessão ou revogação de reconhecimento. A Comissão põe as referidas informações à disposição do público.
Artigo 21.o
Atos de execução
1. A Comissão adota atos de execução no respeitante:
a)
Aos prazos, procedimentos e modalidades dos pedidos para o reconhecimento das organizações de produtores e das organizações interprofissionais estabelecidas em conformidade com os artigos 14.o e 16.o, respetivamente, ou para a retirada desse reconhecimento em conformidade com o artigo 18.o;
b)
Ao formato, prazos e procedimentos a aplicar pelos Estados-Membros para a comunicação à Comissão de qualquer decisão de concessão ou de retirada de reconhecimento referida no artigo 20.o, n.o 2.
Os atos de execução adotados nos termos da alínea a) devem, se for caso disso, ser adaptadas às características específicas da pequena pesca e da aquicultura.
2. Os atos de execução referidos no n.o 1 do são adotados pelo procedimento de exame a que se refere o artigo 43.o, n.o 2.
SECÇÃO III
Extensão das regras
Artigo 22.o
Extensão das regras das organizações de produtores
1. Os Estados-Membros podem tornar as regras acordadas por uma organização de produtores obrigatórias para os produtores que não sejam membros dessa organização e que comercializem qualquer dos produtos na zona em que essa mesma organização é representativa, desde que:
a)
A organização de produtores tenha sido criada há pelo menos um ano e seja considerada representativa da produção e da comercialização, incluindo, se for caso disso, o setor da pequena pesca e pesca artesanal, num Estado-Membro e formule um pedido nesse sentido às autoridades nacionais competentes;
b)
As regras objeto de extensão digam respeito a qualquer das medidas das organizações de produtores previstas no artigo 8.o, n.o 1, alíneas a), b) e c), no artigo 8.o, n.o 2, alíneas a) e b), e no artigo 8.o, n.o 3, alíneas a) a e);
c)
As regras da concorrência do Capítulo V sejam cumpridas.
2. Para efeitos do n.o 1, alínea a), uma organização de produtores da pesca é considerada representativa se representar, pelo menos, 55 % das quantidades do produto em causa comercializadas no ano anterior na zona para a qual é proposta a extensão das regras.
3. Para efeitos do n.o 1, alínea a), uma organização de produtores da aquicultura é considerada representativa se representar, pelo menos, 40 % das quantidades do produto em causa comercializadas no ano anterior na zona para a qual é proposta a extensão das regras.
4. A extensão das regras a não-membros é aplicável durante um período de 60 dias a doze meses.
Artigo 23.o
Extensão das regras das organizações interprofissionais
1. Os Estados-Membros podem tornar certos acordos, decisões ou práticas concertadas acordados por uma organização interprofissional obrigatórios numa ou mais zonas específicas para os operadores que não pertençam a essa organização, desde que:
a)
A organização interprofissional represente, pelo menos, 65 % de cada uma de pelo menos duas das seguintes atividades: produção, transformação ou comercialização do produto em causa no ano anterior na zona ou zonas em causa de um Estado-Membro e formule um pedido nesse sentido às autoridades nacionais competentes;
b)
As regras objeto de extensão a outros operadores digam respeito a qualquer das medidas das organizações interprofissionais previstas no artigo 13.o, alíneas a) a g), e não prejudiquem os outros operadores do Estado-Membro em causa ou da União.
2. A extensão das regras pode ser tornada obrigatória por um período não superior a três anos, sem prejuízo do artigo 25.o, n.o 4.
Artigo 24.o
Responsabilidade financeira
Sempre que as regras sejam tornadas extensivas a produtores ou operadores não-membros em conformidade com os artigos 22.o e 23.o, o Estado-Membro em causa pode decidir que estes últimos devem pagar à organização de produtores ou organização interprofissional o equivalente da totalidade ou de parte das despesas pagas pelos membros que resultem da aplicação da extensão das regras a não-membros.
Artigo 25.o
Autorização da Comissão
1. Os Estados-Membros notificam à Comissão as regras que pretendem tornar obrigatórias para todos os produtores ou operadores numa ou mais zonas específicas em conformidade com os artigos 22.o e 23.o.
2. A Comissão adota uma decisão que autorize a extensão das regras a que se refere o n.o 1, desde que:
a)
As disposições dos artigos 22.o e 23.o sejam cumpridas;
b)
As regras de concorrência do Capítulo V sejam cumpridas;
c)
A extensão não prejudique a liberdade comercial;
d)
A prossecução dos objetivos do artigo 39.o do TFUE não seja comprometida.
3. No prazo de um mês a contar da receção da notificação, a Comissão toma a decisão de autorizar ou recusar a extensão das regras, e informa do facto os Estados-Membros. Caso a Comissão não adote uma decisão no prazo de um mês a contar da receção da notificação, considera-se que a extensão das regras foi autorizada pela Comissão.
4. Uma extensão das regras autorizada pode continuar a ser aplicada depois de cessar o período de tempo inicial, inclusive por acordo tácito, sem renovação expressa da autorização, desde que o Estado-Membro em causa tenha notificado a Comissão, pelo menos um mês antes do termo desse período inicial, de um período adicional de aplicação e a Comissão tenha autorizado tal prorrogação ou não se lhe tenha oposto num prazo de um mês a contar da receção da referida notificação.
Artigo 26.o
Revogação da autorização
A Comissão pode efetuar controlos e revogar a autorização da extensão de regras se constatar o incumprimento de qualquer dos requisitos a que está sujeita a autorização. A Comissão informa do facto os Estados-Membros.
Artigo 27.o
Atos de execução
A Comissão adota atos de execução no que se refere regras relativas à apresentação e ao procedimento a seguir para a notificação referida no artigo 25.o, n.o 1. Esses atos de execução são adotados pelo procedimento de exame a que se refere o artigo 43.o, n.o 2.
SECÇÃO IV
Planificação da produção e da comercialização
Artigo 28.o
Plano de produção e de comercialização
1. Cada organização de produtores apresenta às suas autoridades nacionais competentes, para aprovação, um plano de produção e de comercialização pelo menos para as principais espécies por ela comercializadas. Tais planos de produção e de comercialização devem procurar alcançar os objetivos estabelecidos nos artigos 3.o e 7.o.
2. O plano de produção e de comercialização inclui:
a)
Um programa de produção para as espécies capturadas ou cultivadas;
b)
Uma estratégia de comercialização destinada a ajustar a quantidade, a qualidade e a apresentação da oferta às exigências do mercado;
c)
As medidas a tomar pela organização de produtores a fim de contribuir para os objetivos estabelecidos no artigo 7.o;
d)
Medidas preventivas especiais para ajustar a oferta de espécies que enfrentam habitualmente dificuldades de comercialização ao longo do ano;
e)
Sanções aplicáveis aos membros que infrinjam as decisões adotadas para a execução do plano em causa.
3. As autoridades nacionais competentes aprovam o plano de produção e de comercialização. Uma vez aprovado, o plano é imediatamente executado pela organização de produtores.
4. As organizações de produtores podem rever o plano de produção e de comercialização. O plano revisto deve ser submetido às autoridades nacionais competentes, para aprovação.
5. A organização de produtores elabora um relatório anual das suas atividades realizadas no âmbito do plano de produção e de comercialização e submete-o às autoridades nacionais competentes, para aprovação.
6. As organizações de produtores podem receber apoio financeiro para a elaboração e a execução dos planos de produção e de comercialização, com base num futuro ato jurídico da União relativo ao apoio financeiro para a política marítima e das pescas para o período 2014-2020.
7. Os Estados-Membros efetuam controlos para verificarem se cada organização de produtores satisfaz as obrigações previstas no presente artigo; um parecer de incumprimento pode resultar na retirada do reconhecimento.
Artigo 29.o
Atos de execução
1. A Comissão adota atos de execução no respeitante:
a)
Ao formato e à estrutura do plano de produção e de comercialização referido no artigo 28.o;
b)
Ao processo e aos prazos aplicáveis à apresentação, pelas organizações de produtores, e à aprovação, pelos Estados-Membros, do plano de produção e de comercialização referido no artigo 28.o.
2. Os atos de execução referidos no n.o 1 são adotados pelo procedimento de exame a que se refere o artigo 43.o, n.o 2.
SECÇÃO V
Estabilização dos mercados
Artigo 30.o
Mecanismo de armazenagem
As organizações de produtores da pesca podem receber apoio financeiro para armazenagem dos produtos da pesca indicados no Anexo II, desde que:
a)
As condições para armazenagem constantes dum futuro ato jurídico da União relativo ao apoio financeiro para a política marítima e das pescas para o período 2014-2020 sejam cumpridas;
b)
Os produtos tenham sido colocados no mercado por organizações de produtores da pesca sem que tenha sido encontrado um comprador ao preço de desencadeamento referido no artigo 31.o;
c)
Os produtos cumpram as normas comuns de comercialização estabelecidas nos termos do artigo 33.o e sejam de qualidade própria para o consumo humano;
d)
Os produtos sejam estabilizados ou transformados e armazenados em tanques ou jaulas, ou por meio de congelação, a bordo dos navios ou em instalações terrestres, salga, secagem, marinagem ou, se for caso disso, cozedura e pasteurização, quer essas operações sejam acompanhadas ou não de filetagem ou corte e, se for caso disso, descabeçamento;
e)
Os produtos armazenados sejam posteriormente reintroduzidos no mercado para consumo humano;
f)
Os produtos sejam armazenados durante pelo menos cinco dias.
Artigo 31.o
Preço de desencadeamento do mecanismo de armazenagem
1. Antes do início de cada ano, cada organização de produtores da pesca pode propor individualmente um preço de desencadeamento do mecanismo de armazenagem referido no artigo 30.o relativamente aos produtos da pesca indicados no Anexo II.
2. O preço de desencadeamento não pode exceder 80 % do preço médio ponderado registado para o produto em questão na zona de atividade da organização de produtores em causa durante os três anos anteriores àquele para o qual é fixado.
3. Na determinação do preço de desencadeamento, são tidos em conta os seguintes elementos:
a)
A evolução da produção e da procura;
b)
A estabilização dos preços de mercado;
c)
A convergência dos mercados;
d)
Os rendimentos dos produtores;
e)
Os interesses dos consumidores.
4. Após exame das propostas das organizações de produtores reconhecidas no seu território, os Estados-Membros determinam os preços de desencadeamento a aplicar pelas referidas organizações. Esses preços são fixados com base nos critérios referidos nos n.os 2 e 3 e são disponibilizados ao público.
Artigo 32.o
Atos de execução
A Comissão adota atos de execução no que se refere ao formato da publicação pelos Estados-Membros dos preços de desencadeamento referidos no artigo 31.o, n.o 4. Esses atos de execução são adotados pelo procedimento de exame a que se refere o artigo 43.o, n.o 2.
CAPÍTULO III
NORMAS COMUNS DE COMERCIALIZAÇÃO
Artigo 33.o
Estabelecimento de normas comuns de comercialização
1. Sem prejuízo do disposto no artigo 47.o, podem ser estabelecidas normas comuns de comercialização para os produtos da pesca que estejam incluídos no Anexo I, independentemente da sua origem - da União ou importados -, e que sejam destinados ao consumo humano.
2. As normas referidas no n.o 1 podem dizer respeito à qualidade, tamanho ou peso, embalagem, apresentação e rotulagem dos produtos e em especial:
a)
Aos tamanhos mínimos de comercialização, tendo em conta os melhores pareceres científicos disponíveis; tais tamanhos mínimos de comercialização devem corresponder, quando for caso disso, aos tamanhos mínimos de referência de conservação nos termos do artigo 15.o, n.o 10, do Regulamento (UE) n.o1380/2013;
b)
Às especificações dos produtos conservados, em conformidade com os requisitos de conservação e com as obrigações internacionais.
3. Os n.os 1 e 2 são aplicáveis sem prejuízo do:
a)
Regulamento (CE) n.o 178/2002;
b)
Regulamento (CE) n.o 852/2004 do Parlamento Europeu e do Conselho (14);
c)
Regulamento (CE) n.o 853/2004 do Parlamento Europeu e do Conselho (15);
d)
Regulamento (CE) n.o 854/2004 do Parlamento Europeu e do Conselho (16);
e)
Regulamento (CE) n.o 882/2004 do Parlamento Europeu e do Conselho (17);
f)
Regulamento (CE) n.o 1005/2008 do Conselho (18);
g)
Regulamento (CE) n.o 1224/2009.
Artigo 34.o
Cumprimento das normas comuns de comercialização
1. Os produtos destinados ao consumo humano para os quais tenham sido estabelecidas normas comuns de comercialização só podem ser disponibilizados no mercado da União se estiverem em conformidade com tais normas.
2. Todos os produtos da pesca desembarcados, incluindo os que não cumprem as normas comuns de comercialização, podem ser utilizados para outros efeitos que não o consumo humano direto, nomeadamente para farinha de peixe, óleo de peixe, alimentos para animais de estimação, aditivos alimentares, produtos farmacêuticos e cosméticos.
CAPÍTULO IV
INFORMAÇÃO DOS CONSUMIDORES
Artigo 35.o
Informações obrigatórias
1. Sem prejuízo do disposto no Regulamento (UE) n.o 1169/2011, os produtos da pesca e da aquicultura referidos no Anexo I, alíneas a), b), c) e e), do presente regulamento e que são comercializados na União, independentemente da sua origem ou do seu método de comercialização, só podem ser propostos para venda ao consumidor final ou a um estabelecimento de restauração se uma marcação ou rotulagem adequada indicar o seguinte:
a)
A denominação comercial da espécie e o seu nome científico;
b)
O método de produção, em especial através das menções seguintes: "… capturado …" ou "… capturado em água doce …" ou "… de aquicultura …";
c)
A zona em que o produto foi capturado ou cultivado, bem como a categoria de arte utilizada na pesca de captura, em conformidade com o Anexo III, primeira coluna, do presente regulamento;
d)
Se o produto foi descongelado;
e)
A data de durabilidade mínima, caso apropriado.
O requisito referido na alínea d) não é aplicável:
a)
Aos ingredientes presentes no produto final;
b)
Aos alimentos relativamente aos quais a congelação é um passo tecnologicamente necessário do processo de produção;
c)
Aos produtos da pesca e da aquicultura previamente congelados por motivos sanitários, em conformidade com o Anexo III, secção VIII, do Regulamento (CE) n.o 853/2004;
d)
Aos produtos da pesca e da aquicultura que tenham sido descongelados antes do processo de fumagem, salga, cozedura, salmoura, secagem ou uma combinação destes processos.
2. Relativamente aos produtos da pesca e da aquicultura não pré-embalados, as informações obrigatórias mencionadas no n.o 1 podem ser fornecidas para efeitos de venda a retalho através de informações comerciais como painéis ou cartazes.
3. Em caso de proposta para venda ao consumidor final ou a um estabelecimento de restauração de um produto compósito que consista na mesma espécie mas que resulte de diferentes métodos de produção, a indicação do método utilizado em cada lote é obrigatória. Em caso de proposta para venda ao consumidor final ou a um estabelecimento de restauração de um produto compósito que consista na mesma espécie mas que provenha de diversas zonas de captura ou países de cultura, é obrigatória a indicação, pelo menos, da zona do lote mais representativo em quantidade, juntamente com a menção de que os produtos provêm também de diferentes zonas de captura ou de cultura.
4. Os Estados-Membros podem isentar dos requisitos previstos no n.o 1 as pequenas quantidades de produtos vendidas diretamente a partir dos navios de pesca aos consumidores, desde que essas quantidades não excedam o valor referido no artigo 58.o, n.o 8, do Regulamento (CE) n.o 1224/2009.
5. Os produtos da pesca e da aquicultura e as embalagens rotuladas ou marcadas antes de 13 de dezembro de 2014 que não satisfaçam o disposto no presente artigo podem ser comercializados até ao esgotamento das existências.
Artigo 36.o
Relatório sobre a rotulagem ecológica
Após consulta aos Estados-Membros e aos interessados, a Comissão apresenta ao Parlamento Europeu e ao Conselho, até 1 de janeiro de 2015, um relatório de viabilidade sobre as opções relativas a um sistema de rotulagem ecológica para os produtos da pesca e da aquicultura, em particular sobre a criação de tal sistema à escala da União e sobre o estabelecimento de requisitos mínimos para a utilização de um rótulo ecológico da União pelos Estados-Membros.
Artigo 37.o
Denominação comercial
1. Para efeitos do artigo 35.o, n.o 1, os Estados-Membros estabelecem e publicam a lista das denominações comerciais autorizadas no seu território, juntamente com os seus nomes científicos. Essa lista indica:
a)
O nome científico de cada espécie conforme consta do sistema de informação FishBase ou conforme consta da base de dados AFSIS da Organização das Nações Unidas para a Alimentação e a Agricultura (FAO), se for caso disso;
b)
A denominação comercial:
i)
o nome da espécie na língua ou línguas oficiais do Estado-Membro;
ii)
Se for caso disso, a denominação ou denominações que são aceites ou toleradas no plano local ou regional.
2. Todas as espécies de peixes em que o peixe constitua um ingrediente de outro género alimentício podem ser designadas por "peixe" desde que o nome e a apresentação desse género alimentício não se refira a uma espécie concreta.
3. Quaisquer alterações da lista das denominações comerciais aceites por um Estado-Membro devem ser imediatamente notificadas à Comissão, que delas informará os demais Estados-Membros.
Artigo 38.o
Indicação da zona de captura ou de produção
1. A indicação da zona de captura ou de produção, em conformidade com o artigo 35.o, n.o 1, alínea c), é constituída pelos seguintes elementos:
a)
Relativamente aos produtos da pesca capturados no mar, o nome, por escrito, da subzona ou divisão constante da lista de zonas de pesca da FAO, bem como o nome dessa zona expresso de modo compreensível para o consumidor, ou um mapa ou pictograma que mostre essa zona. Em derrogação do que precede, para os produtos da pesca capturados em águas que não as do Atlântico do Nordeste (zona de pesca 27 da FAO) e do Mediterrâneo e Mar Negro (zona de pesca 37 da FAO), a indicação do nome da zona de pesca da FAO;
b)
Relativamente aos produtos da pesca capturados em água doce, a menção da massa de água de origem no Estado-Membro ou país terceiro de proveniência do produto;
c)
Relativamente aos produtos da aquicultura, a menção do Estado-Membro ou do país terceiro em que o produto atingiu mais de metade do seu peso final ou permaneceu durante mais de metade do período de criação ou, no caso dos conquícolas, passou uma fase final do processo de criação ou cultura com uma duração mínima de seis meses.
2. Para além das informações previstas no n.o 1, os operadores podem mencionar uma zona de captura ou de produção mais precisa.
Artigo 39.o
Informações adicionais facultativas
1. Para além das informações obrigatórias exigidas nos termos do artigo 35.o, podem ser facultadas, numa base voluntária, as seguintes informações, desde que sejam prestadas de forma clara e inequívoca:
a)
Data de captura dos produtos da pesca, ou data de colheita dos produtos da aquicultura;
b)
Data de desembarque dos produtos da pesca ou informação relativa ao porto de desembarque dos produtos;
c)
Descrição mais pormenorizada do tipo de arte de pesca utilizada, tal como consta da lista do Anexo III;
d)
Relativamente aos produtos da pesca capturados no mar, país de pavilhão do navio que efetuou a captura;
e)
Informações ambientais;
f)
Informações de caráter ético ou social;
g)
Informações sobre técnicas e práticas de produção;
h)
Informações sobre os aspetos nutricionais do produto.
2. Pode ser utilizado um código QR (quick reference) que contenha uma parte ou a totalidade das informações enumeradas no artigo 35.o, n.o 1.
3. As informações facultativas não podem ser apresentadas em prejuízo do espaço disponível para as informações obrigatórias na marcação ou rotulagem.
4. Não podem ser fornecidas informações voluntárias que não possam ser verificadas.
CAPÍTULO V
REGRAS DE CONCORRÊNCIA
Artigo 40.o
Aplicação das regras de concorrência
Os artigos 101.o a 106.o do TFUE, bem como as respetivas disposições de execução, são aplicáveis aos acordos, decisões e práticas mencionados no artigos 101.o, n.o 1, e no artigo 102.o do TFUE que se reportam à produção ou comercialização dos produtos da pesca e da aquicultura.
Artigo 41.o
Exceções à aplicação das regras de concorrência
1. Não obstante o disposto no artigo 40.o do presente regulamento, o artigo 101.o, n.o 1, do TFUE não é aplicável aos acordos, decisões e práticas das organizações de produtores que digam respeito à produção ou venda de produtos da pesca e da aquicultura, ou à utilização de instalações comuns de armazenagem, de tratamento ou de transformação de produtos da pesca e da aquicultura, e que:
a)
Sejam necessários à realização dos objetivos do artigo 39.o do TFUE e
b)
Não incluam a obrigação de praticar preços idênticos;
c)
Não originem qualquer forma de compartimentação de mercados na União;
d)
Não excluam a concorrência e
e)
Não eliminem a concorrência em relação a uma parte substancial dos produtos em causa.
2. Não obstante o disposto no artigo 40.o do presente regulamento, o artigo 101.o, n.o 1, do TFUE não é aplicável aos acordos, decisões e práticas das organizações interprofissionais que:
a)
Sejam necessários à realização dos objetivos do artigo 39.o do TFUE;
b)
Não acarretem a obrigação de praticar um preço determinado;
c)
Não originem qualquer forma de compartimentação de mercados na União;
d)
Não apliquem condições diferentes a transações equivalentes com outros parceiros comerciais, que os coloquem em posição concorrencial desvantajosa;
e)
Não eliminem a concorrência em relação a uma parte substancial dos produtos em causa e
f)
Não criem restrições da concorrência que não sejam indispensáveis para a realização dos objetivos da Política Comum das Pescas.
CAPÍTULO VI
CONHECIMENTO E COMPREENSÃO DO MERCADO
Artigo 42.o
Conhecimento e compreensão do mercado
1. A Comissão:
a)
Reúne, analisa e divulga conhecimentos económicos e dados para a compreensão do mercado dos produtos da pesca e da aquicultura da União, ao longo da cadeia de valor, tendo em conta o contexto internacional;
b)
Faculta apoio prático às organizações de produtores e às organizações interprofissionais para melhor coordenar as informações entre os operadores de mercado e os transformadores;
c)
Efetua inquéritos periódicos sobre os preços ao longo da cadeia de valor dos produtos da pesca e da aquicultura na União e realiza análises das tendências do mercado;
d)
Efetua estudos de mercado ad hoc e fornece um método para a realização de inquéritos sobre a formação de preços.
2. A fim de executar o n.o 1, a Comissão:
a)
Facilita o acesso aos dados disponíveis sobre os produtos da pesca e da aquicultura, recolhidos em conformidade com a legislação da União;
b)
Disponibiliza a todas as partes interessadas e ao público em geral informações sobre o mercado, tais como inquéritos sobre os preços, análises e estudos de mercado, em moldes acessíveis e inteligíveis, sem prejuízo do disposto no Regulamento (CE) n.o 45/2001 do Parlamento Europeu e do Conselho (19).
3. Os Estados-Membros contribuem para a prossecução dos objetivos previstos no n.o 1.
CAPÍTULO VII
DISPOSIÇÕES PROCESSUAIS
Artigo 43.o
Procedimento de comité
1. A Comissão é assistida por um comité. Este comité é um comité na aceção do Regulamento (UE) n.o 182/2011.
2. Sempre que se faça referência ao presente número, aplica-se o artigo 5.o do Regulamento (UE) n.o 182/2011.
CAPÍTULO VIII
DISPOSIÇÕES FINAIS
Artigo 44.o
Alteração do Regulamento (CE) n.o 1184/2006
O artigo 1.o do Regulamento (CE) n.o 1184/2006 passa a ter a seguinte redação:
"Artigo 1.o
O presente regulamento estabelece as regras relativas à aplicabilidade dos artigos 101.o a 106.o e do artigo 108, n.o 1 e n.o 3.o do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia (TFUE) à produção ou ao comércio dos produtos abrangidos pelo Anexo I do TFUE, com exceção dos produtos abrangidos pelo Regulamento (CE) n.o 1234/2007 do Conselho (20) e pelo Regulamento (UE) n.o1379/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho (21).
Artigo 45.o
Alteração do Regulamento (CE) n.o 1224/2009
O Regulamento (CE) n.o 1224/2009 é alterado do seguinte modo:
1)
No artigo 57.o, n.o 1, são aditadas as seguintes frases:
"Os Estados-Membros efetuam verificações para garantir o cumprimento da presente disposição. Tais verificações podem realizar-se em todos os estádios da comercialização e durante o transporte.)";
2)
O artigo 58.o, n.o 5, é alterado do seguinte modo:
a)
A alínea g) passa a ter a seguinte redação:
"g)
As informações aos consumidores previstas no artigo 35.o do Regulamento (UE) n.o 1379/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho (22);
b)
A alínea h) é suprimida.
Artigo 46.o
Revogação
O Regulamento (CE) n.o 104/2000 é revogado. Todavia, o artigo 4.o é aplicável até 12 de dezembro de 2014.
As referências ao regulamento revogado devem entender-se como sendo feitas ao presente regulamento e devem ler-se de acordo com a tabela de correspondência constante do Anexo IV.
Artigo 47.o
Regras que estabelecem normas comuns de comercialização
Continuam a ser aplicáveis as regras que estabelecem normas comuns de comercialização, nomeadamente o Regulamento (CEE) n.o 2136/89 do Conselho (23), o Regulamento (CEE) n.o 1536/92 do Conselho (24), o Regulamento (CE) n.o 2406/96 do Conselho (25), bem como outras regras adotadas para a aplicação das normas comuns de comercialização, tais como o Regulamento (CEE) n.o 3703/85 da Comissão (26).
Artigo 48.o
Revisão
A Comissão apresenta ao Parlamento Europeu e ao Conselho, até 31 de dezembro de 2022, um relatório sobre os resultados da aplicação do presente regulamento.
Artigo 49.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é aplicável a partir de 1 de janeiro de 2014, com exceção do Capítulo IV e do artigo 45.o, que são aplicáveis a partir de 13 de dezembro de 2014.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável nos Estados-Membros.
Feito em Estrasburgo, em 11 de dezembro de 2013.