ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1152/2014 НА КОМИСИЯТА
от 4 юни 2014 година
за допълване на Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета по отношение на регулаторните технически стандарти за установяване на географското местоположение на съответните кредитни експозиции за изчисляване на специфичното за институцията ниво на антицикличния капиталов буфер
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 г. относно достъпа до осъществяването на дейност от кредитните институции и относно пруденциалния надзор върху кредитните институции и инвестиционните посредници (1), и по-специално член 140, параграф 7, трета алинея от нея,
като има предвид, че:
(1)
За изчисляване на специфичното за институцията ниво на антицикличния капиталов буфер е необходимо да се установи географското местоположение на капиталовите изисквания за всички кредитни експозиции на съответната институция, в т.ч. експозициите от търговския портфейл и всички секюритизиращи експозиции.
(2)
Географското местоположение следва да се определя според местоположението на риска по експозициите. Това ще гарантира, че натрупаните допълнителни резерви от прилагането на антицикличния буфер се разпределят към финансовата система с прекомерен растеж на кредитирането.
(3)
Местопребиваването на длъжника или на задълженото лице следва по принцип да се използва за определяне на географското местоположение на всички кредитни експозиции, тъй като се счита, че то най-добре отразява мястото, където е разположен рискът и което следователно е от значение за финансовата система. Географското местоположение на кредитните експозиции, определени като експозиции „специализирано кредитиране“ съгласно член 147, параграф 8 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета (2), следва да се основава на местонахождението на активите, които генерират дохода, служещ като основен източник за погасяване на задължението.
(4)
С оглед на ясното и недвусмислено разбиране на мерките за установяване на географското местоположение на съответните кредитни експозиции е изключително важно да се посочи списък с определения на техническите термини, използвани в настоящия регламент.
(5)
Експозициите към юридическо лице следва по принцип да бъдат разпределени към държавата членка или третата държава, в която се намира седалището на това юридическо лице. Централното управление на юридическо лице може обаче в действителност да е разположено на различно място от неговото седалище. Това бе постановено от Съда в решенията му по дела C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) и C-210/06 (Cartesio). За да се гарантира целесъобразното разпределение на антицикличния капиталов буфер в тези случаи, институциите, които са наясно със съществуването на подобно несъответствие по отношение на даден длъжник, следва да разпределят съответните експозиции към мястото, където в действителност се намира централното управление на съответното юридическо лице.
(6)
Експозициите към предприятия за колективно инвестиране (ПКИ) е целесъобразно да бъдат разпределяни към местоположението на длъжника по базисната експозиция, както е определено в настоящия регламент. Когато установяването на длъжника по базисната експозиция е твърде трудно, експозицията към ПКИ може да бъде разпределена към държавата членка по произход на институцията.
(7)
Експозициите към други активи следва да бъдат разпределяни към държавата членка по произход на институцията, ако длъжникът по тях не може да бъде установен.
(8)
За институциите с ограничени съвкупни чуждестранни експозиции и ограничени позиции в търговския портфейл са предвидени съображения за пропорционалност и същественост, позволяващи им да прилагат опростени методи на разпределение. С това се цели облекчаване на бремето за по-малките институции с ограничен обем чуждестранни експозиции и позиции в търговския портфейл.
(9)
Настоящият регламент е изготвен въз основа на проектите на регулаторни технически стандарти, предадени на Комисията от Европейския банков орган.
(10)
Европейският банков орган проведе открити обществени консултации по проектите на регулаторни технически стандарти, въз основа на които е изготвен настоящият регламент, анализира потенциалните разходи и ползи и поиска становище от Групата на участниците в банковия сектор, създадена с член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (3),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1.
„обща кредитна експозиция“ е общата рискова експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на експозицията, посочена в член 140, параграф 4, буква а) от Директива 2013/36/ЕС;
2.
„експозиция в търговския портфейл“ е общата рискова експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на експозицията, посочена в член 140, параграф 4, буква б) от Директива 2013/36/ЕС;
3.
„секюритизираща експозиция“ е общата рискова експозиция, изчислена в съответствие с член 92, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 575/2013, на експозицията, посочена в член 140, параграф 4, буква в) от Директива 2013/36/ЕС;
4.
„местоположение на длъжника“ е държавата членка или третата държава, в която обичайно пребивава физическото лице или се намира седалището на юридическото лице - контрагент на институцията по обща кредитна експозиция, емитент на финансов инструмент, който не е включен в търговския портфейл, или контрагент по експозиция в банковия портфейл; по отношение на юридическо лице, чието централно управление в действителност се намира в държава членка или в трета държава, различна от държавата членка или третата държава, в която е разположено седалището му, „местоположение на длъжника“ е държавата членка или третата държава, където се намира действителното му централно управление;
5.
„местоположение на задълженото лице“ е държавата членка или третата държава, в която обичайно пребивава физическото лице или се намира седалището на юридическото лице - емитент на финансов инструмент, включен в търговския портфейл, или контрагент по експозиция в търговския портфейл; по отношение на юридическо лице, чието централно управление в действителност се намира в държава членка или в трета държава, различна от държавата членка или третата държава, в която е разположено седалището му, „местоположение на задълженото лице“ е държавата членка или третата държава, където се намира действителното му централно управление;
6.
„местоположение на дохода“ е държавата членка или третата държава на местонахождение на активите, които генерират дохода, служещ като основен източник за погасяване на задължението във връзка с експозиция „специализирано кредитиране“;
7.
„чуждестранна експозиция“ е обща кредитна експозиция, длъжникът по която не се намира в държавата членка по произход на институцията;
8.
„експозиция „специализирано кредитиране““ е обща кредитна експозиция, притежаваща характеристиките, посочени в член 147, параграф 8 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
Член 2
Местоположение на общите кредитни експозиции
1. Всички общи кредитни експозиции, които не попадат в обхвата на параграфи 2-5 от настоящия член, се разпределят към местоположението на длъжника.
2. Общите кредитни експозиции към ПКИ, посочени в член 112, буква о) от Регламент (ЕС) № 575/2013, се разпределят към местоположението на длъжника по базисните експозиции. При наличие на повече от едно местоположение, съответстващо на длъжниците по базисните експозиции на дадена експозиция към ПКИ, член 4, параграф 2 от настоящия регламент може да се прилага по отношение на тази експозиция към ПКИ.
3. Експозициите „специализирано кредитиране“, посочени в член 147, параграф 8 от Регламент (ЕС) № 575/2013, се разпределят към местоположението на дохода.
4. Общите кредитни експозиции към други позиции, посочени в член 112, буква р) от Регламент (ЕС) № 575/2013, се разпределят към държавата членка по произход на институцията, ако институцията не може да установи длъжника по тях.
5. Към държавата членка по произход на институцията може да бъдат разпределяни следните общи кредитни експозиции:
а)
експозиции към ПКИ, посочени в член 112, буква о) от Регламент (ЕС) № 575/2013, ако институцията не може да определи местоположението на длъжника или длъжниците по базисните експозиции въз основа на своята вътрешна информацията или на външна информация, за чието получаване не е необходимо прекомерно усилие.
б)
чуждестранни експозиции, чиято съвкупна сума не надвишава 2 % от съвкупната сума на общите кредитни експозиции, експозициите в търговския портфейл и секюритизиращите експозиции на институцията. Съвкупната сума на общите кредитни експозиции, експозициите в търговския портфейл и секюритизиращите експозиции се изчислява, като се изключат общите кредитни експозиции, разположени в съответствие с буква а) от настоящия параграф и параграф 4.
6. Институциите изчисляват процента, посочен в параграф 5, буква б), както на годишна, така и на ad hoc основа. Изчисляване на ad hoc основа е необходимо при възникването на събитие, което влияе върху финансовото или икономическото състояние на институцията.
Член 3
Географско местоположение на експозициите в търговския портфейл
1. Експозициите в търговския портфейл се разпределят към местоположението на длъжника при спазване на разпоредбите по параграфи 2 и 3.
2. Институциите определят географското местоположение на експозициите в търговския портфейл, които подлежат на капиталовите изисквания по трета част, дял IV, глава 5 от Регламент (ЕС) № 575/2013, като умножат съвкупната сума на своята рискова експозиция със следното отношение:
а)
капиталовите изисквания по подпортфейли, разпределени според географското местоположение, определено по модела, предвиден в трета част, дял IV, глава 5 от Регламент (ЕС) № 575/2013, към
б)
сумата на капиталовите изисквания по буква а) за всички географски местоположения.
3. Институциите, чиито общ размер на експозиции в търговския портфейл не надвишава 2 % от съвкупната сума на общите кредитни експозиции, експозициите в търговския портфейл и секюритизиращите експозиции на институцията, могат да разпределят тези експозиции към държавата членка по произход на институцията.
4. Институциите изчисляват процента, посочен в параграф 3, както на годишна, така и на ad hoc основа. Изчисляване на ad hoc основа е необходимо при възникването на събитие, което влияе върху финансовото или икономическото състояние на институцията.
Член 4
Географско местоположение на секюритизиращите експозиции
1. Секюритизиращата експозиция се разпределя към местоположението на длъжника по базисните експозиции.
2. При наличие на повече от едно местоположение, съответстващо на длъжника по базисните експозиции на дадена секюритизираща експозиция, експозицията се разпределят към местоположението на длъжника по базисните експозиции с най-голям дял от базисните секюритизиращи експозиции.
3. Секюритизиращите експозиции, за които липсва информация за базисните секюритизиращи експозиции, могат да бъдат разпределени към държавата членка по произход на институцията, ако институцията не може да определи мястото на установяване на длъжника по базисните експозиции въз основа на наличната вътрешна или външна информация или без да прилага прекомерно усилие за получаването на тази информация.
Член 5
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след датата на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 4 юни 2014 година.
REGULAMENTO DELEGADO (UE) N.o 1152/2014 DA COMISSÃO
de 4 de junho de 2014
que complementa a Diretiva 2013/36/UE do Parlamento Europeu e do Conselho no que diz respeito às normas técnicas de regulamentação sobre a determinação da localização geográfica das posições em risco de crédito relevantes para efeitos de cálculo das taxas da reserva contracíclica de fundos próprios específica da instituição
(Texto relevante para efeitos do EEE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Diretiva 2013/36/UE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 26 de junho de 2013, relativa ao acesso à atividade das instituições de crédito e à supervisão prudencial das instituições de crédito e empresas de investimento (1), nomeadamente o artigo 140.o, n.o 7, terceiro parágrafo,
Considerando o seguinte:
(1)
O cálculo das percentagens da reserva contracíclica de fundos próprios específica da instituição requer uma identificação geográfica da localização dos requisitos de fundos próprios aplicáveis a todas as posições em riscos de crédito de uma instituição específica, incluindo as posições em risco detidas na carteira de negociação e todas as posições em risco de titularização.
(2)
A localização geográfica decorre necessariamente da localização do risco das posições em risco. Assegurar-se-á, desta forma, que a acumulação de reservas adicionais resultantes da aplicação da reserva contracíclica é imputada à jurisdição que apresenta um crescimento excessivo do crédito.
(3)
Em geral, deve utilizar-se o local de residência do obrigado ou do devedor para determinar a localização geográfica de todas as posições em risco de crédito, dado ser considerada a melhor forma de refletir a localização dos riscos, sendo, portanto, fundamental para o sistema financeiro. No entanto, a localização geográfica das posições em risco de crédito identificadas como posições em risco sobre empréstimos especializados nos termos do artigo 147.o, n.o 8, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho (2) deve ter por base a localização dos ativos que geram as receitas, ou seja, a principal fonte de reembolso da obrigação.
(4)
Para uma compreensão clara e inequívoca das medidas destinadas à identificação da localização geográfica das posições em risco de crédito em causa, é essencial especificar uma lista de definições dos termos técnicos utilizados no presente regulamento.
(5)
As posições em risco sobre uma pessoa coletiva devem, em princípio, ser atribuídas ao Estado-Membro ou país terceiro em que essa pessoa tenha a sua sede social. Contudo, o local do centro efetivo da administração e o local da sede social de uma pessoa coletiva podem ser diferentes. Este facto foi reconhecido pelo Tribunal de Justiça nos seus acórdãos proferidos nos processos C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) e C-210/06 (Cartesio). Para assegurar uma afetação adequada da reserva contracíclica de fundos próprios nesses casos, as instituições, que estão cientes da existência de tal discrepância relativamente aos obrigados, devem atribuir as posições em risco em causa ao local do centro efetivo da administração da pessoa coletiva envolvida.
(6)
Em relação às posições em risco sobre organismos de investimento coletivo (OIC), convém que sejam atribuídas ao local do obrigado da posição em risco subjacente, tal como definido no regulamento. Se a definição do obrigado da posição em risco subjacente for injustificadamente difícil, a posição em risco sobre o OIC pode ser atribuída ao Estado-Membro de origem da instituição.
(7)
As posições em risco sobre outros ativos devem ser atribuídas ao Estado-Membro de origem da instituição, se o seu obrigado não puder ser identificado.
(8)
São tidas em conta considerações de proporcionalidade e de materialidade para as instituições que apresentam um volume reduzido de riscos totais além-fronteiras ou de atividades incluídas na carteira de negociação, permitindo o recurso a métodos de atribuição mais simples para as mesmas. Pretende-se, desta forma, aliviar os encargos suportados por instituições de menores dimensões, que, por norma, têm poucas atividades além-fronteiras e de negociação.
(9)
O presente regulamento baseia-se no projeto de normas técnicas de regulamentação apresentado à Comissão pela Autoridade Bancária Europeia.
(10)
A Autoridade Bancária Europeia realizou consultas públicas abertas sobre os projetos de normas técnicas de regulamentação que servem de base ao presente regulamento, analisou os potenciais custos e benefícios associados e solicitou o parecer do Grupo das Partes Interessadas do Setor Bancário criado em conformidade com o artigo 37.o do Regulamento (UE) n.o 1093/2010 do Parlamento Europeu e do Conselho (3),
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Definições
Para efeitos do presente regulamento, entende-se por:
1)
«Posição em risco geral de crédito», o montante da posição em risco, calculado em conformidade com o artigo 92.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, de uma posição em risco a que se refere o artigo 140.o, n.o 4, alínea a), da Diretiva 2013/36/UE;
2)
«Posição em risco na carteira de negociação», o montante da posição em risco, calculado em conformidade com o artigo 92.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, de uma posição em risco a que se refere o artigo 140.o, n.o 4, alínea b), da Diretiva 2013/36/UE;
3)
«Posição em risco de titularização», o montante da posição em risco, calculado em conformidade com o artigo 92.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, de uma posição em risco a que se refere o artigo 140.o, n.o 4, alínea c), da Diretiva 2013/36/UE;
4)
«Localização do obrigado», o Estado-Membro ou país terceiro no qual a pessoa singular ou coletiva, que é a contraparte da instituição numa posição em risco geral de crédito ou o emitente de um instrumento financeiro não incluído na carteira de negociação ou ainda a contraparte numa posição em risco não incluída na carteira de negociação, tem a sua residência habitual (no caso das pessoas singulares) ou a sua sede social (no caso das pessoas coletivas); no caso de uma pessoa coletiva cuja sede efetiva se situe num Estado-Membro ou num país terceiro que não o Estado-Membro ou o país da sua sede social, entende-se por «localização do obrigado» o Estado-Membro ou o país terceiro da sua sede efetiva;
5)
«Localização do devedor», o Estado-Membro ou país terceiro no qual a pessoa singular ou coletiva, que é o emitente do instrumento financeiro na carteira de negociação ou a contraparte de uma posição em risco na carteira de negociação, tem a sua residência habitual (no caso das pessoas singulares) ou a sua sede social (no caso das pessoas coletivas); no caso de uma pessoa coletiva cuja sede efetiva se situe num Estado-Membro ou num país terceiro que não o Estado-Membro ou o país terceiro da sua sede social, entende-se por «localização do devedor» o Estado-Membro ou o país terceiro da sua sede efetiva;
6)
«Localização das receitas», o Estado-Membro ou o país terceiro onde estão situados os ativos geradores das receitas que constituem a principal fonte de reembolso da obrigação em relação a uma posição em risco sobre empréstimos especializados;
7)
«Posição em risco além-fronteiras», uma posição em risco geral de crédito cujo obrigado não está situado no Estado-Membro de origem da instituição;
8)
«Posição em risco sobre empréstimos especializados», uma posição em risco geral de crédito que possua as características referidas no artigo 147.o, n.o 8, do Regulamento (UE) n.o 575/2013.
Artigo 2.o
Localização das posições em risco gerais de crédito
1. Todas as posições em risco gerais de crédito que não se enquadram nos n.os 2 a 5 devem ser atribuídas à localização do obrigado.
2. As posições em risco gerais de crédito sobre OIC referidas no artigo 112.o, alínea o), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem ser atribuídas à localização do obrigado das posições em risco subjacentes. No caso de haver mais do que uma localização correspondente aos obrigados das posições em risco subjacentes de uma posição em risco sobre um OIC, o artigo 4.o, n.o 2, do presente regulamento pode aplicar-se igualmente a essa posição em risco sobre um OIC.
3. As posições em risco sobre empréstimos especializados referidas no artigo 147.o, n.o 8, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem ser atribuídas à localização das receitas.
4. As posições em risco gerais de crédito sobre outros elementos referidas no artigo 112.o, alínea q), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem ser atribuídas ao Estado-Membro de origem da instituição, se a instituição não puder identificar o seu obrigado.
5. As seguintes posições em risco gerais de crédito podem ser atribuídas ao Estado-Membro de origem da instituição:
a)
As posições em risco sobre OIC referidas no artigo 112.o, alínea o), do Regulamento (UE) n.o 575/2013, se a instituição não conseguir determinar a localização do ou dos obrigados das posições em risco subjacentes com base em informações existentes a nível interno ou acessíveis a nível externo sem esforço desproporcionado;
b)
As posições em risco além-fronteiras, cujo montante agregado não excede 2 % do montante agregado das posições em risco gerais de crédito, das posições em risco na carteira de negociação e das posições em risco de titularização dessa instituição. O cálculo do montante agregado das posições em risco gerais de crédito, das posições em risco na carteira de negociação e das posições em risco de titularização exclui as posições em risco gerais de crédito cuja localização é determinada em conformidade com a alínea a), do presente número e o n.o 4.
6. As instituições devem calcular a percentagem referida no n.o 5, alínea b), tanto anualmente como de forma ad hoc. Impõe-se um cálculo ad hoc quando ocorre um acontecimento que afeta a situação económica ou financeira da instituição.
Artigo 3.o
Localização geográfica das posições em risco na carteira de negociação
1. Sob reserva dos n.os 2 e 3, as posições em risco na carteira de negociação devem ser atribuídas à localização do devedor.
2. Em relação às posições em risco na carteira de negociação sujeitas aos requisitos de fundos próprios nos termos do capítulo 5, título IV, parte III, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, as instituições devem determinar a sua localização geográfica através da multiplicação do montante agregado das posições em risco pelo rácio entre:
a)
Os requisitos de fundos próprios relativamente às subcarteiras discriminadas segundo a localização geográfica determinada em conformidade com o modelo constante do capítulo 5, título IV, parte III, do Regulamento (UE) n.o 575/2013; e
b)
A soma dos requisitos de fundos próprios determinados nos termos da alínea a) para todas as localizações geográficas.
3. As instituições, cujo montante total das posições em risco na carteira de negociação não exceda 2 % do montante total das suas posições em risco gerais de crédito, das posições em risco na carteira de negociação e das posições em risco de titularização, podem atribuir essas posições em risco ao Estado-Membro de origem da instituição.
4. As instituições devem calcular a percentagem referida no n.o 3 tanto anualmente como de forma ad hoc. Impõe-se um cálculo ad hoc quando ocorre um acontecimento que afeta a situação económica ou financeira da instituição.
Artigo 4.o
Localização geográfica das posições em risco de titularização
1. As posições em risco de titularização devem ser atribuídas à localização do obrigado das posições em risco subjacentes.
2. No caso de haver mais do que uma localização correspondente ao obrigado das posições em risco subjacentes de uma posição em risco de titularização, essa posição em risco pode ser atribuída à localização do obrigado das posições em risco subjacentes que representam a maior percentagem das posições em risco de titularização subjacentes.
3. As posições em risco de titularização para as quais não estejam disponíveis informações sobre as posições em risco de titularização subjacentes podem ser atribuídas ao Estado-Membro de origem da instituição, se a instituição não conseguir identificar o obrigado subjacente com base nas informações disponíveis a partir de fontes internas ou externas ou sem envidar um esforço desproporcionado para obter as informações.
Artigo 5.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 4 de junho de 2014.