ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 625/2014 НА КОМИСИЯТА
от 13 март 2014 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета чрез приемане на регулаторни технически стандарти, с които се уточняват изискванията за инвеститор, спонсор, първоначални кредитори и институции инициатори във връзка с експозиции към прехвърлен кредитен риск
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 575/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 26 юни 2013 година относно пруденциалните изисквания за кредитните институции и инвестиционните посредници и за изменение на Регламент (ЕС) № 648/2012 (1), и по-специално член 410, параграф 2 от него,
като има предвид, че:
(1)
Запазването на икономически интерес има за цел съгласуване на интересите между страните, които съответно прехвърлят и поемат кредитен риск във връзка със секюритизираните експозиции. Когато даден субект секюритизира собствените си задължения, съгласуването на интереси става автоматично, без значение дали крайният длъжник обезпечава своя дълг. Когато е ясно, че инициаторът задържа кредитния риск, не е необходимо той да запазва интерес, тъй като това не би подобрило съществуващото положение.
(2)
Целесъобразно е да бъдат уточнени обстоятелствата, при които се смята, че възниква експозиция към прехвърлен кредитен риск за някои специфични случаи, в които институциите, които не действат като инициатори, спонсори или първоначални кредитори, може да се окажат изложени на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция, включително когато институциите действат като контрагент по дериватен инструмент на секюритизационната сделка, като хеджиращ контрагент по секюритизационната сделка, като доставчик на ликвидно улеснение по сделката, както и когато институциите притежават секюритизиращи позиции в търговския портфейл в контекста на дейност по поддържане на пазара.
(3)
При сделките по пресекюритизация възниква прехвърляне на кредитния риск при първата секюритизация на активи и при второто „преопаковане“ на сделката. Двете нива на сделката и съответните два случая на прехвърляне на кредитен риск са независими по отношение на изискванията, изложени в настоящия регламент. Запазването на нетния икономически интерес и комплексната проверка следва да бъдат подсигурени на всяко ниво на сделката от институциите, които ще бъдат изложени на прехвърлен кредитен риск на съответното ниво. Следователно, ако институцията придобива експозиция само на второто ниво на сделката (при „преопаковането“), изискванията, отнасящи се до запазване на нетен икономически интерес и до комплексната проверка, се прилагат за тази институция само по отношение на второто ниво на сделката. В рамките на една и съща сделка за пресекюритизация институциите, които са придобили експозиция на първото ниво на секюритизацията на активи, следва да спазват изискванията за запазване на икономическия интерес и за комплексна проверка по отношение на първото ниво на секюритизацията на сделката.
(4)
Целесъобразно е по-подробно да се конкретизират следните аспекти: прилагането на задължението за запазване на икономически интерес, включително спазване на задължението при наличието на множество инициатори, спонсори или първоначални кредитори; подробностите относно различните варианти на запазване; начинът на измерване на изискването за запазване при инициирането, а също и текущо; начинът на прилагане на изключения.
(5)
В член 405, параграф 1, букви а)-д) от Регламент (ЕС) № 575/2013 са представени различни варианти, при които изискването за запазване на интерес се смята за изпълнено. Настоящият регламент изяснява подробно начините за съобразяване с всеки от тези варианти.
(6)
Запазването на интерес може да се постигне чрез синтетична или условна форма на запазване, при условие че тези методи са напълно съобразени с един от възможните варианти, посочени в член 405, параграф 1, букви а)-д) от Регламент (ЕС) № 575/2013, към които може да бъде приравнена синтетичната или условната форма на запазване, и при условие че е подсигурено спазването на изискванията за оповестяване.
(7)
Забранява се хеджирането на запазения икономически интерес или неговата продажба, когато тези техники накърняват изискването за запазване, което означава, че те могат да бъдат разрешени, когато не подсигуряват на запазващото икономически интерес лице хеджиране срещу кредитен риск - нито на запазените секюритизиращи позиции, нито на запазените експозиции.
(8)
С цел да се подсигури текущо поддържане на нетен икономически интерес институциите следва да гарантират, че в секюритизационната структура липсват вградени механизми, чрез които минималното изискване за запазване на икономически интерес при инициирането непременно ще намалее по-бързо от прехвърления интерес. Също така не следва да се дава приоритет на запазения интерес по отношение на паричните потоци с цел преференциално извличане на ползи от частично или пълно погасяване, така че той да падне под 5 % от текущата номинална стойност на продадените траншове или секюритизираните експозиции. Освен това кредитната подкрепа, предоставена на институцията, поемаща експозиция към секюритизираща позиция, не следва да намалява непропорционално спрямо равнището на погасяване на базисните експозиции.
(9)
Институциите следва да могат да използват финансови модели, разработени от трети страни, различни от агенции за външна кредитна оценка (АВКО), с цел намаляване на административната тежест и разходите за привеждане в съответствие във връзка с изпълнението на задълженията за извършване на комплексна проверка. Институциите следва да използват финансови модели на трети страни само ако преди да инвестират са положили дължимата грижа да проверят точността на съответните допускания и структурирането на моделите, както и да разберат методологията, допусканията и резултатите на тези модели.
(10)
От съществено значение е допълнително да се конкретизира периодичността, с която институциите правят прегледи на съответствието с изискванията за комплексна проверка, начинът, по който да се преценява уместността на използването на различни правила и процедури за търговския и банковия портфейл, начинът на оценяване на съответствието, когато позициите се отнасят до портфейл за корелационно търгуване, както и да се уточнят някои термини от текста на член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013, като например „рискови параметри“ и „структурни елементи“.
(11)
Съгласно член 14, параграф 2, Регламент (ЕС) № 575/2013 установени в трети държави субекти, които са включени в консолидирания отчет в съответствие с член 18 от Регламент (ЕС) № 575/2013, но не попадат пряко в обхвата на прилагане на допълнителните рискови тегла, следва да не бъдат считани за нарушаващи член 405 от Регламент (ЕС) № 575/2013 при ограничени обстоятелства, като например във връзка с експозиции, държани в търговския портфейл за целите на дейност по поддържане на пазара. Не следва да се смята, че институциите нарушават този член, когато всички подобни експозиции или позиции в търговския портфейл не са съществени и не представляват непропорционално голям дял от търговията, при условие че е налице пълно разбиране относно експозициите или позициите и че се изпълняват подходящи и съизмерими формални правила и процедури спрямо общия рисков профил на съответния субект и на групата.
(12)
За ефективната комплексна проверка на секюритизиращите позиции е необходимо първоначално и текущо предоставяне на информация на инвеститорите относно степента на поетия ангажимент за запазване на икономически интерес и относно данните от съществено значение, включително за кредитното качество и показателите на базисната експозиция. Оповестените данни следва да включват подробни сведения за идентификационните данни на запазващото нетен икономически интерес лице, за избрания вариант за запазване на икономически интерес, както и относно първоначално предвидения и текущия ангажимент за запазване на икономически интерес. Когато са приложими изключенията, предвидени в член 405, параграфи 3 и 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013, секюритизираните експозиции следва да бъдат изрично оповестени, когато не се прилага изискването за запазване, както и причината то да не бъде прилагано.
(13)
Настоящият регламент се основава на проектите за регулаторни технически стандарти, представени от Европейския надзорен орган (Европейския банков орган) на Комисията.
(14)
Европейският надзорен орган (Европейският банков орган) проведе открити обществени консултации по тези проекти на регулаторни технически стандарти, въз основа на които е изготвен настоящият регламент, анализира потенциалните разходи и ползи и поиска становище от Групата на участниците от банковия сектор, създадена по член 37 от Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (2),
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА I
ОПРЕДЕЛЕНИЯ И ЕКСПОЗИЦИЯ КЪМ РИСКА ВЪВ ВРЪЗКА СЪС СЕКЮРИТИЗАЦИЯ
Член 1
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
а)
„запазващо лице“ означава субект, действащ като инициатор, спонсор или първоначален кредитор, който запазва нетен икономически интерес в схемата на секюритизация в съответствие с член 405, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
б)
„синтетична форма на запазване“ означава запазване на икономически интерес чрез използването на дериватни инструменти.
в)
„условна форма на запазване“ означава запазване на икономически интерес чрез използване на гаранции, акредитиви и други подобни форми на кредитна подкрепа за осигуряване на незабавно прилагане на запазването.
г)
„вертикален транш“ означава транш, който излага притежателя на транша на кредитния риск по всеки издаден транш на секюритизационната сделка на пропорционален принцип.
ГЛАВА II
ЕКСПОЗИЦИЯ КЪМ КРЕДИТЕН РИСК ВЪВ ВРЪЗКА СЪС СЕКЮРИТИЗИРАЩА ПОЗИЦИЯ
Член 2
Особени случаи на експозиция към кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция
1. Когато дадена институция действа като контрагент по кредитни дериватни инструменти или като контрагент, осигуряващ хеджирането, или като доставчик на ликвидно улеснение по секюритизационна сделка, се счита, че тя остава изложена на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция, когато дериватът, хеджирането или ликвидното улеснение поемат кредитния риск на секюритизираните експозиции или секюритизиращите позиции.
2. За целите на член 405 и член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 когато ликвидното улеснение отговаря на условията, посочени в член 255, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013 г., доставчикът на ликвидност не се счита за изложен на кредитен риск във връзка със секюритизираща позиция.
3. Когато става въпрос за пресекюритизация с повече от едно ниво или секюритизация чрез няколко отделни базисни операции, дадена институция може да се счита за изложена на кредитен риск само във връзка с отделната секюритизираща позиция или сделка, към която приема експозиция.
4. Приема се, че институциите не са в нарушение на член 405 от Регламент (ЕС) № 575/2013 в съответствие с член 14, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013 на консолидирана основа, при положение че са изпълнени следните условия:
а)
субектът, който държи секюритизиращите позиции, е установен в трета държава и е включен в консолидираната група в съответствие с член 18 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
секюритизиращите позиции се държат в търговския портфейл на субекта, посочен в буква а), за целите на дейността по поддържане на пазара;
в)
секюритизиращите позиции не са значими по отношение на общия рисков профил на търговския портфейл на групата, посочен в буква а), и не представляват несъразмерен дял от търговската дейност на групата.
ГЛАВА III
ЗАПАЗВАНЕ НА НЕТЕН ИКОНОМИЧЕСКИ ИНТЕРЕС
Член 3
Лица, запазващи значим нетен икономически интерес
1. Запазеният значим нетен икономически интерес не се разделя между различни видове запазващи лица. Изискването за запазване на значим нетен икономически интерес се удовлетворява в пълна степен от което и да е от следните лица:
а)
инициатора или инициаторите;
б)
спонсора или спонсорите;
в)
първоначалния кредитор или първоначалните кредитори.
2. Ако секюритизираните експозиции са създадени от няколко инициатори, изискването за запазване се удовлетворява от всеки инициатор по отношение на дела от общия размер на секюритизираните експозиции, за които той е инициатор.
3. Ако секюритизираните експозиции са създадени от няколко първоначални кредитори, изискването за запазване се удовлетворява от всеки първоначален кредитор по отношение на дела от общия размер на секюритизираните експозиции, за които той е първоначален кредитор.
4. Чрез дерогация от параграфи 2 и 3, ако секюритизираните експозиции са създадени от няколко инициатори или няколко първоначални кредитори, изискването за запазване може да бъде изпълнено в пълна степен от един инициатор или първоначален кредитор, при условие че е спазено поне едно от следните условия:
а)
инициаторът или първоначалният кредитор е учредил и управлява програмата или схемата за секюритизация;
б)
инициаторът или първоначалният кредитор е учредил програмата или схемата за секюритизация и е допринесъл за над 50 % от общия размер на секюритизираните експозиции.
5. Ако секюритизираните експозиции са спонсорирани от няколко спонсори, изискването за запазване следва да бъде изпълнено от един от следните участници:
а)
спонсорът, чийто икономически интерес е най-добре съгласуван с инвеститорите, както е договорено със съответните спонсори въз основа на обективни критерии, включително структурата на таксите, участието в учредяването и управлението на програмата или схемата за секюритизация и изложеността на кредитен риск във връзка със секюритизиращите позиции;
б)
от всеки спонсор - пропорционално в зависимост от броя на спонсорите.
Член 4
Изпълнение на изискването за запазване чрез синтетична или условна форма на запазване
1. Изискването за запазване може да бъде изпълнено по начин, еквивалентен на един от вариантите, предвидени в член 405, параграф 1, алинея втора от Регламент (ЕС) № 575/2013, чрез синтетична или условна форма на запазване, когато са изпълнени следните условия:
а)
запазената сума е най-малко равностойна на изискването по варианта, към който може да бъде приравнена синтетичната или условната форма на запазване;
б)
запазващото лице изрично е оповестило, че ще запази постоянен значим нетен икономически интерес в това отношение, включително подробности относно формата на запазване, използваната методология при неговото определяне, както и неговата еквивалентност на един от посочените варианти.
2. Когато субект, различен от кредитна институция, както е определена в член 4, параграф 1, подточка 1) от Регламент (ЕС) № 575/2013, действа като запазващо лице посредством синтетична или условна форма на запазване, запазеният на синтетична или условна база интерес следва да бъде напълно обезпечен с парични средства и държан отделно като „средства, които принадлежат на клиенти“, съобразно член 13, параграф 8 от Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (3).
Член 5
Вариант на запазване а): пропорционално запазване на интерес във всеки от продадените или прехвърлени на инвеститори траншове
1. Посоченото в член 405, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕС) № 575/2013 запазване на поне 5 % от номиналната стойност на всеки от продадените или прехвърлени траншове може да бъде постигнато също така посредством:
а)
запазване на най-малко 5 % от номиналната стойност на всяка от секюритизираните експозиции, при условие че кредитният риск на такива експозиции е от същия ранг или е подчинен на секюритизирания за същите експозиции кредитен риск. В случай на револвираща секюритизация, както е определена в член 242, параграф 13 от Регламент (ЕС) № 575/2013, това може да стане чрез запазване на интереса на инициатора, като се приема, че неговият интерес е възлизал на поне 5 % от номиналната стойност на всяка от секюритизираните експозиции и е бил от същия ранг или е бил подчинен на секюритизирания за същите експозиции кредитен риск;
б)
предоставянето в контекста на програма за търговски книжа, обезпечени с активи, на ликвидно улеснение, което може да бъде от най-висок ранг в договорния план за разпределение на загубите, когато са изпълнени следните условия:
i)
ликвидното улеснение обхваща 100 % от кредитния риск на секюритизираните експозиции;
ii)
ликвидното улеснение покрива кредитния риск за периода, през който запазващото лице е длъжно да поддържа икономически интерес посредством такова ликвидно улеснение за съответната секюритизираща позиция;
iii)
ликвидното улеснение се предоставя от инициатора, спонсора или първоначалния кредитор в секюритизационната сделка;
iv)
институцията, която придобива експозиция към подобна секюритизация, е получила достъп до съответната информация, позволяваща проверка на спазването на точки i), ii) и iii).
в)
Запазване на вертикален транш, който е с номинална стойност от поне 5 % от общата номинална стойност на всички емитирани траншове на дългови ценни книжа.
Член 6
Вариант на запазване б): запазване на интереса на инициатора за револвиращите експозиции
Запазването, посочено като вариант в член 405, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 575/2013, може да бъде постигнато чрез запазване на най-малко 5 % от номиналната стойност на всяка от секюритизираните експозиции, при условие че запазеният кредитен риск по тези експозиции е от същия ранг или е подчинен на секюритизирания за същите експозиции кредитен риск.
Член 7
Вариант на запазване в): запазване на случайно избрани експозиции
1. Групата от най-малко 100 потенциално секюритизирани експозиции, от която са запазени и секюритизирани случайно избрани експозиции, посочени в член 405, параграф 1, буква в), втора алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, е достатъчно разнообразна, за да се избегне прекомерното концентриране на запазения интерес. При подготовката на процеса на подбор запазващото лице взема под внимание подходящи количествени и качествени показатели, за да се гарантира, че разграничението между запазените и секюритизираните експозиции е действително на случаен принцип. Ако е уместно, при подбора на експозициите запазващото лице на случайно избрани експозиции взема под внимание показатели като дата на емисия, продукт, география, дата на иницииране, падеж, съотношение между заем и стойност, вид собственост, промишлен отрасъл и остатък за изплащане.
2. Запазващото лице не определя различни отделни експозиции като запазени експозиции в различни моменти, освен ако това е необходимо за изпълнение на изискване за запазване по отношение на секюритизация, при която секюритизираните експозиции варират във времето - поради нови експозиции, които са добавени към секюритизацията, или поради промяна в нивото на отделните секюритизирани експозиции.
Член 8
Вариант на запазване г): запазване на транша за първа загуба
1. Запазването на транша за първа загуба в съответствие с член 405, параграф 1, буква г), втората алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013 се извършва от балансови или задбалансови позиции и може също така да бъде реализирано чрез някоя от следните възможности:
а)
предоставяне на условна форма на запазването, както е посочено в член 1, параграф 1, буква в), или на ликвидно улеснение в контекста на програмата за търговски книжа, обезпечени с активи, което отговаря на следните критерии:
i)
покрива най-малко 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции;
ii)
представлява първа загубена позиция във връзка със секюритизацията;
iii)
покрива кредитния иск за целия период на задължението за запазване;
iv)
предоставя се от инициатора, спонсора или първоначалния кредитор в секюритизацията;
v)
институцията, която придобива експозиция към подобна секюритизация, е получила достъп до съответната информация, позволяваща проверка на спазването на точки i), ii), iii) и iv).
б)
свръхобезпечение - като форма на кредитно подобрение, ако това свръхобезпечение играе ролята на запазване за „първа загуба“ на най-малко 5 % от номиналната стойност на траншовете, емитирани по схемата за секюритизация.
2. Когато траншът за първа загуба надвишава 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции, запазващото лице има възможност да запази само част от такъв транш за първа загуба, когато тази част се равнява на поне 5 % от номиналната стойност на секюритизираните експозиции.
3. Във връзка с изпълнението на изискването за запазване на риска на равнище схема за секюритизация институциите вземат предвид съществуването на базисни сделки, в които инициаторите или първоначалните кредитори запазват експозиция за първа загуба на конкретното равнище на сделката.
Член 9
Вариант на запазване д): запазване на първа загуба във всяка секюритизирана експозиция
1. Запазването на експозицията за първа загуба на равнището на всяка секюритизирана експозиция в съответствие с член 405, параграф 1, буква д), втората алинея се прилага по такъв начин, че запазеният кредитен риск е винаги подчинен на кредитния риск, който е бил секюритизиран във връзка със същите тези експозиции.
2. Запазването по параграф 1 може да бъде реализирано чрез продажбата при дисконтирана стойност на базисните експозиции от инициатора или първоначалния кредитор, като размерът на отстъпката е поне 5 % от номиналната стойност на всяка експозиция, а сумата на продажбата при дисконтирана стойност подлежи на възстановяване само на инициатора или първоначалния кредитор, когато не е компенсирана от загуби, свързани с кредитния риск по секюритизираните експозиции.
Член 10
Измерване на равнището на запазване
1. При измерване на равнището на запазване на нетен икономически интерес се прилагат следните критерии:
а)
за момент на възникване се счита моментът, в който експозициите за били секюритизирани за първи път;
б)
изчисляването на равнището на запазване се основава на номиналните стойности, а цената на придобиване на активите не се взема под внимание;
в)
„допълнителният спред“, както е определен в член 242, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, не се взема под внимание, когато се оценява нетният икономически интерес на запазващото нетен икономически интерес лице;
г)
Същият вариант на запазване и същата методология се използват за изчисляване на нетния икономически интерес за периода на действие на секюритизационната сделка, освен ако извънредни обстоятелства налагат промяна и тази промяна не се използва като средство за намаляване на размера на запазения интерес.
2. В допълнение към критериите, посочени в параграф 1, при условие че липсва вграден механизъм, чрез който запазеният интерес при инициирането да намалява по-бързо от прехвърления интерес, изпълнението на изискването за запазване не се счита за засегнато от намалението на размера на запазения интерес чрез разпределяне на парични потоци или чрез разпределение на загуби, които всъщност намаляват равнището на запазване с течение на времето. От запазващото лице не се изисква постоянно възстановяване или коригиране на запазения интерес до поне 5 % при реализиране на загуби по негови експозиции или при тяхното разпределяне по неговата запазена позиция.
Член 11
Измерване на запазването за неусвоените суми в експозиции под формата на кредитни улеснения
Изчисляването на нетния икономически интерес, който трябва да бъде запазен за кредитни улеснения, включително кредитни карти, се основава единствено на вече усвоените, реализирани или получени суми и се коригира в съответствие с промените в тези суми.
Член 12
Забрана за хеджиране или продажба на запазен интерес
1. Задължението, посочено в член 405, параграф 1, трета алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, запазеният нетен икономически интерес да не бъде подлаган на редуциране на кредитния риск, поемане на къси позиции, други действия по хеджиране или продажба се прилага, като се има предвид целта на изискването за запазване и като се взема под внимание икономическата същност на сделката. Хеджирането на нетния икономически интерес не се счита за хеджиране за целите на член 405, параграф 1, трета алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013 и може да бъде съответно разрешено само ако запазващото лице не е хеджирано срещу кредитен риск на запазените секюритизиращи позиции или запазените експозиции.
2. Запазващото лице може да използва всякакви запазени експозиции или секюритизиращи позиции за обезпечаване на финансиране, при условие че тази употреба не прехвърля кредитния риск по тези запазени секюритизирани експозиции или секюритизиращи позиции към трета страна.
Член 13
Изключения от член 405, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 575/2013
Посочените в член 405, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013 сделки обхващат секюритизиращите позиции в портфейла за корелационно търгуване, които са референтни инструменти, удовлетворяващи критерия по член 338, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 575/2013, или са допустими за включване в портфейла за корелационно търгуване.
Член 14
Запазване на консолидирана основа
Институция, която отговаря на изискването за запазване на основата на консолидираното състояние на съответната кредитна институция майка от ЕС, на финансовия холдинг от ЕС или на смесения финансов холдинг от ЕС в съответствие с член 405, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013, в случай че запазващото лице вече не е включено в обхвата на надзора на консолидирана основа, гарантира, че един или повече от останалите субекти, включени в обхвата на надзора на консолидирана основа, предполага експозиция към секюритизацията, за да се гарантира непрекъснато изпълнение на изискването.
ГЛАВА IV
ИЗИСКВАНИЯ ЗА КОМПЛЕКСНА ПРОВЕРКА ЗА ИНСТИТУЦИИТЕ, КОИТО ПРИЕМАТ ЕКСПОЗИЦИЯ КЪМ СЕКЮРИТИЗИРАЩА ПОЗИЦИЯ
Член 15
Възлагане на дейности на външни изпълнители и други общи съображения
1. Когато липсва информация за конкретните експозиции, които ще бъдат секюритизирани, в това число за експозициите, натрупани преди тяхната секюритизация, или когато те могат да бъдат заменени в съществуваща револвираща секюритизация, институцията се счита за изпълнила задълженията си за комплексна проверка по член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 за всяка от секюритизиращите си позиции на основата на съответните критерии за допустимост за тези експозиции.
2. При възлагането на външни изпълнители на определени задачи в процеса на изпълнение на задълженията, установени в член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013, включително водене на регистри, институциите, които придобиват изложеност към риск във връзка със секюритизация, запазват пълен контрол върху този процес.
Член 16
Уточняване на рисковите параметри и структурните елементи
1. Рисковите параметри на отделната секюритизираща позиция, посочени в член 406, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕС) № 575/2013, включват следните най-подходящи и съществени параметри:
а)
ранг на транша;
б)
профил на паричния поток;
в)
съществуващ рейтинг;
г)
предишни резултати от подобни траншове;
д)
задължения, свързани с траншове, включени в документацията по секюритизацията;
е)
кредитно подобрение.
2. Рисковите параметри на експозициите, свързани със секюритизиращата позиция по член 406, параграф 1, буква в) от Регламент (ЕС) № 575/2013, включват най-подходящите и съществени параметри, като например показателите по член 406, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 575/2013 във връзка с експозиции по жилищни ипотечни заеми. Институциите определят подходящи и съпоставими инструменти за анализ на рисковите характеристики на други класове активи.
3. Допълнителните структурни елементи, както е посочено в член 406, параграф 1, буква ж) от Регламент (ЕС) № 575/2013, включват дериватни инструменти, обезпечения, акредитиви и други подобни форми на кредитна подкрепа.
Член 17
Периодичност на прегледа
Институциите правят най-малко веднъж годишно преглед на съответствието си с член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 след придобиване на експозиция към секюритизираща позиция и по-често - веднага след като институциите научат за нарушение на задълженията, включени в документацията за секюритизацията, или за съществена промяна в някой от следните аспекти:
а)
структурните елементи, които могат значително да повлияят върху резултатите на секюритизиращата позиция;
б)
рисковите параметри на секюритизиращите позиции и на базисните експозиции.
Член 18
Стрес тестове
1. Стрес тестовете по член 406, параграф 1, втора алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013 включват всички съответни секюритизиращи позиции и са част от стратегиите и процедурите за стрес тестове, които институциите извършват в съответствие с процедурата за оценка на вътрешната капиталова адекватност, посочена в член 73 от Директива 2013/36/ЕС на Европейския парламент и на Съвета (4).
2. С цел изпълнение на изискванията за стрес тестовете, посочени в член 406, параграф 1, втората алинея от Регламент (ЕС) № 575/2013, институциите могат да използват съпоставими финансови модели, разработени от трети страни, в допълнение към разработените от АВКО, при условие че при поискване могат да докажат, че преди инвестицията са положили дължимата грижа с цел да проверят точността на съответните допускания и структурирането на моделите, както и да разберат методологията, допусканията и резултатите.
3. При провеждането на стрес тестовете, посочени в член 406, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013, в рамките на програмата за търговски книжа, обезпечени с активи съгласно 242, подточка 9) от Регламент (ЕС) № 575/2013, която е подкрепена от ликвидно улеснение, покриващо в пълна степен кредитния риск на секюритизираните експозиции, институциите могат да направят стрес тестове по-скоро във връзка с кредитоспособността на доставчика на ликвидното улеснение, отколкото по отношение на секюритизираните експозиции.
Член 19
Експозиции в търговския портфейл и банковия портфейл
1. Поддържането на секюритизираща позиция съответно в търговския или банковия портфейл само по себе си не представлява достатъчно основание за прилагането на различни правила и процедури или различна интензивност на прегледа в изпълнение на задължението за комплексна проверка по член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013. При определяне на това, дали да се прилагат различни правила и процедури или различна интензивност на прегледа, под внимание се вземат всички значими фактори, оказващи съществено въздействие върху рисковия профил на всеки от портфейлите и на съответните секюритизиращи позиции, включително размера на позициите, въздействието върху капиталовата база на институцията при неблагоприятни обстоятелства, както и концентрацията на риск в една конкретна сделка, емитент или клас активи.
2. Институциите гарантират, че всяко съществено изменение, задълбочаващо рисковия профил на секюритизиращите позиции в техния търговски и банков портфейл, се отразява чрез съответните промени в техните процедури за комплексна проверка по отношение на тези секюритизиращи позиции. В тази връзка в своите формални правила и процедури за търговския и банковия портфейл институциите определят обстоятелствата, които може да доведат до преглед на задълженията във връзка с комплексната проверка.
Член 20
Позиции в портфейла за корелационно търгуване
Член 406 от Регламент (ЕС) № 575/2013 се смята за спазен, когато са изпълнени следните условия:
а)
секюритизиращите позиции или са държани в портфейла за корелационно търгуване и са референтни инструменти по член 338, параграф 1, буква б) от посочения регламент, или отговарят на изискванията за включване в портфейла за корелационно търгуване;
б)
институцията се съобразява с член 377 от посочения регламент, що се отнася до изчисляването на изискванията за собствените средства във връзка с нейния портфейл за корелационно търгуване;
в)
подходът на институцията за изчисляване на собствените средства във връзка с търговския портфейл води до всеобхватно и задълбочено познаване на рисковия профил на нейната инвестиция в секюритизиращи позиции;
г)
институцията е приложила формални правила и процедури, подходящи за портфейла за корелационно търгуване и съизмерими с рисовия профил на нейните инвестиции в съответните секюритизирани позиции, за анализиране и съхранение на съответната информация, посочена в член 406, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013.
ГЛАВА V
ИЗИСКВАНИЯ ЗА ИНИЦИАТОРИТЕ, СПОНСОРИТЕ И ПЪРВОНАЧАЛНИТЕ КРЕДИТОРИ
Член 21
Политики за кредитиране
1. Изпълнението на задължението по член 408 от Регламент (ЕС) № 575/2013 от страна на институциите инициатори или спонсори не предполага включването на типове заемополучатели и кредитни продукти, които са едни и същи за секюритизираните и несекюритизираните експозиции.
2. Когато институциите спонсори и инициатори не са били ангажирани в първоначалното отпускане на кредити за експозициите, които ще бъдат секюритизирани, или не са активни в отпускането на кредити за специфични видове експозиции, които ще бъдат секюритизирани, тези институции получават цялата необходима информация, за да се прецени дали критериите, приложени към кредитирането на тези експозиции, са също толкова надеждни и точни, както критериите, приложими към несекюритизирани експозиции.
Член 22
Оповестяване на равнището на поетото задължение за поддържане на нетен икономически интерес
1. В съответствие с член 409 от Регламент (ЕС) № 575/2013 запазващото лице предоставя на инвеститорите най-малко следната информация относно равнището на задължението си за поддържане на нетен икономически интерес в схемата на секюритизация:
а)
потвърждение за идентификационните данни на запазващото лице и за това, дали то е в ролята на инициатор, спонсор или първоначален кредитор;
б)
дали във връзка със запазването на нетен икономически интерес са приложени възможностите, предвидени в член 405, параграф 1, втората алинея, букви а), б), в), г) или д) от Регламент (ЕС) № 575/2013;
в)
всяка промяна във възможностите за запазване на нетен икономически интерес, както е посочено в буква б), в съответствие с член 10, параграф 1, буква г);
г)
потвърждение за равнището на запазване при иницииране и за задължението за запазване на текуща основа, което се отнася само до продължаване на изпълнението на първоначалното задължение и не изисква данни относно текущата номинална или пазарна стойност или относно каквито и да било обезценки или намаления на стойността на запазения интерес.
2. Когато изключенията по член 405, параграф 3 или параграф 4 от Регламент (ЕС) № 575/2013 са приложими към сделка по секюритизация, институциите, действащи като инициатор, спонсор или първоначален кредитор, оповестяват информация относно приложимото изключение за инвеститорите.
3. Информацията, посочена в параграфи 1 и 2, се документира по подходящ начин и се оповестява публично, освен при двустранни или частни сделки, при които непубличното оповестяване се счита за достатъчно от страните. Включването на декларация за задължение за запазване в проспекта за ценни книжа, емитирани като част от програмата за секюритизация, се разглежда като подходящо средство за изпълнение на изискването.
4. Оповестената информация се потвърждава също така след инициирането със същата периодичност, както периодичността на отчитане на сделката, най-малко веднъж годишно и при което и да е от следните обстоятелства:
а)
при нарушаване на задължение за запазване по член 405, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 575/2013;
б)
при съществена промяна в резултатите на секюритизиращата позиция или рисковите параметри на секютиризацията, или базисните експозиции;
в)
при нарушение на задълженията, включени в документацията по секюритизацията.
Член 23
Оповестяване на данни от съществено значение
1. Инициаторите, спонсорите и първоначалните кредитори гарантират, че данните от съществено значение в съответствие с член 409 от Регламент (ЕС) № 575/2013 са лесно достъпни за инвеститорите, без да се налагат прекомерни административни тежести.
2. Подходящото оповестяване по член 409 от Регламент (ЕС) № 575/2013 се извършва най-малко веднъж годишно и при следните обстоятелства:
а)
когато се променят съществено резултатите на секюритизиращата позиция или рисковите параметри на секютиризацията, или базисните експозиции;
б)
при нарушение на задълженията, включени в документацията по секюритизацията;
в)
За да може да се приеме, че данните са от съществено значение по отношение на отделните базисни експозиции, в общия случай те се предоставят за всеки кредит поотделно, като в някои случаи се допуска и предоставяне на данните на агрегирана основа. При оценката на това, дали обобщената информация е достатъчна, се вземат под внимание различни фактори, сред които нееднородността на базисния пул и дали управлението на експозициите в такъв пул се основава на самия пул или се извършва на базата на всеки отделен заем.
3. Изискването за оповестяване е подчинено на всякакви други правни или регулаторни изисквания, приложими към запазващото нетен икономически интерес лице.
ГЛАВА VI
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 24
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 13 март 2014 година.
REGULAMENTO DELEGADO (UE) N.o 625/2014 DA COMISSÃO
de 13 de março de 2014
que complementa o Regulamento (UE) n.o 575/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho por meio de normas técnicas de regulamentação que especificam os requisitos para as instituições investidoras, patrocinadoras, mutuantes iniciais e cedentes relativamente às posições em risco sobre risco de crédito transferido
(Texto relevante para efeitos do EEE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (UE) n.o 575/2013 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 26 de junho de 2013, relativo aos requisitos prudenciais para as instituições de crédito e para as empresas de investimento e que altera o Regulamento (UE) n.o 648/2012 (1), nomeadamente o artigo 410.o, n.o 2,
Considerando o seguinte:
(1)
A conservação de um interesse económico tem por objetivo a convergência de interesses entre as partes que transferem e assumem o risco de crédito das posições em risco titularizadas, respetivamente. Quando uma entidade titulariza os seus próprios passivos, a convergência de interesses é estabelecida automaticamente, independentemente de o devedor final garantir ou não a sua dívida. Quando é evidente que o risco de crédito continua a recair sobre a entidade cedente, a conservação de um interesse pelo cedente é desnecessária não representa nenhuma melhoria em relação à posição pré-existente.
(2)
Afigura-se adequado esclarecer quando se considera que existe uma posição em risco sobre risco de crédito transferido relativamente a determinados casos específicos nos quais instituições que não atuam na qualidade de cedente, patrocinador ou mutuante inicial podem ficar expostas ao risco de crédito de uma posição de titularização, nomeadamente porque atuam na qualidade de contrapartes em instrumentos derivados no âmbito da transação de titularização, contrapartes de cobertura em relação à transação de titularização, prestadores de facilidades de liquidez numa transação ou porque detêm posições de titularização na sua carteira de negociação no contexto de atividades de criação de mercado.
(3)
Nas transações de retitularização, há transferência do risco de crédito ao nível da primeira titularização dos ativos e no segundo nível da transação «estruturada». Os dois níveis da transação, bem como as duas situações correspondentes de transferência do risco de crédito, são independentes no que respeita aos requisitos estipulados no presente regulamento. A conservação de um interesse económico liquido e a diligência devida devem ser asseguradas em cada nível da transação pelas instituições que ficarem expostas ao risco de crédito transferido nesse nível específico. Como tal, se uma instituição assumir uma exposição apenas no segundo nível «estruturado» da transação, os requisitos em matéria de conservação de um interesse económico líquido e de diligência devida só lhe são aplicáveis em relação a esse segundo nível da transação. Na mesma transação de retitularização, as instituições que ficaram expostas ao primeiro nível de titularização dos ativos devem preencher os requisitos de conservação de um interesse e de diligência devida relativamente ao primeiro nível de titularização da transação.
(4)
É conveniente especificar de forma mais detalhada a aplicação do compromisso de conservação de um interesse, incluindo as questões de cumprimento na presença de várias entidades cedentes, patrocinadoras ou mutuantes iniciais, pormenores sobre as diferentes opções de conservação de um interesse, as formas de medição dos requisitos de conservação no momento da emissão e de forma contínua e as formas de aplicação das isenções.
(5)
As alíneas a) a e) do artigo 405.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 preveem diversas opções para o preenchimento do requisito de conservação de um interesse. O presente regulamento esclarece de forma mais detalhada as formas que permitirão dar cumprimento a cada uma dessas opções.
(6)
A conservação de um interesse pode ser assegurada através de uma forma de retenção sintética ou contingente, conquanto tais métodos observem plenamente uma das opções previstas no artigo 405.o, n.o 1, alíneas a) a e), do Regulamento (UE) n.o 575/2013, relativamente às quais a forma de retenção sintética ou contingente possa ser equiparada, e desde que seja assegurado o cumprimento dos requisitos de divulgação.
(7)
É proibida a cobertura ou venda do interesse retido nos casos em que tais técnicas prejudiquem o objetivo do requisito de conservação de um interesse, o que implica que essas situações poderão ser autorizadas quando não cubram a entidade que conserva o interesse relativamente ao risco de crédito tanto das posições de titularização como das posições em risco mantidas.
(8)
Com vista a garantir a manutenção contínua de um interesse económico líquido, as instituições devem assegurar que não exista nenhum mecanismo incorporado na estrutura de titularização pelo qual o requisito mínimo de conservação de um interesse pela entidade emissora sofrerá necessariamente uma redução mais rápida do que o interesse transferido. De igual modo, o interesse conservado não deverá ser privilegiado em termos de fluxos de caixa no sentido de beneficiar preferencialmente dos reembolsos ou amortizações de modo que conduza a uma redução do respetivo valor para um nível inferior a 5 % do valor nominal corrente das tranches vendidas ou das posições em risco titularizadas. Acresce que o apoio ao crédito prestado à instituição que assume uma posição em risco sobre uma posição de titularização não deverá diminuir de forma desproporcionada em relação à taxa de reembolso das posições em risco subjacentes.
(9)
As instituições devem poder fazer uso de modelos financeiros desenvolvidos por terceiros, excluindo ECAI, para reduzir os encargos administrativos e os custos de conformidade associados ao cumprimento das suas obrigações de diligência devida. As instituições só devem utilizar modelos financeiros de terceiros quando se tiverem assegurado adequadamente, antes do investimento, da validação dos pressupostos relevantes e da estruturação dos modelos, bem como da compreensão da respetiva metodologia, pressupostos e resultados.
(10)
Afigura-se essencial especificar melhor com que frequência as instituições devem reanalisar a sua observância dos requisitos de diligência devida, avaliar da utilização adequada ou não de diferentes políticas e procedimentos para a carteira de negociação e extra carteira de negociação, avaliar o cumprimento dos requisitos quando as posições pertencerem à carteira de negociação de correlação, bem como esclarecer determinadas expressões do artigo 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, como «características de risco» e «características estruturais».
(11)
Em conformidade com o artigo 14.o, n.o 2, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, em circunstâncias limitadas, como no caso das posições em risco incluídas na carteira de negociação para efeitos de atividades de criação de mercado, as entidades estabelecidas em países terceiros que sejam incluídas na consolidação nos termos do artigo 18.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, mas que não sejam abrangidas diretamente pelo âmbito de aplicação dos ponderadores de risco adicionais, não devem ser consideradas em incumprimento do artigo 405.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013. As instituições não devem ser consideradas em incumprimento do referido artigo quando quaisquer dessas posições em risco ou posições da carteira de negociação não sejam significativas e não constituam uma parte desproporcionada das atividades de negociação, desde que estejam plenamente informadas das posições respetivas e que tenham sido aplicadas políticas e procedimentos formais adequados e comensuráveis com o perfil de risco global da entidade e do grupo.
(12)
Para o exercício de uma diligência devida efetiva em relação às posições de titularização, é necessária a divulgação inicial e contínua aos investidores do nível do compromisso de conservação de um interesse e de todos os dados substancialmente relevantes, nomeadamente sobre a qualidade de crédito e o desempenho da posição em risco subjacente. Os dados divulgados devem incluir a identificação da entidade que conserva o interesse, a opção de retenção escolhida e o compromisso inicial e contínuo de conservação de um interesse económico. Nos casos em que sejam aplicáveis as exceções previstas no artigo 405.o, n.os 3 e 4, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, devem ser divulgadas explicitamente as posições em segurança titularizadas às quais não seja aplicável o requisito de conservação de um interesse, com especificação do motivo dessa não aplicação.
(13)
O presente regulamento tem por base os projetos de normas técnicas de regulamentação apresentados pela Autoridade Europeia de Supervisão (Autoridade Bancária Europeia) à Comissão.
(14)
A Autoridade Europeia de Supervisão (Autoridade Bancária Europeia) realizou consultas públicas abertas sobre os projetos de normas técnicas de regulamentação em que o presente regulamento se baseia, analisou os potenciais custos e benefícios conexos e solicitou o parecer do Grupo das Partes Interessadas do Setor Bancário estabelecido em conformidade com o artigo 37.o do Regulamento (UE) n.o 1093/2010 do Parlamento Europeu e do Conselho (2),
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
CAPÍTULO I
DEFINIÇÕES E EXPOSIÇÃO AO RISCO DE UMA TITULARIZAÇÃO
Artigo 1.o
Definições
Para efeitos do presente regulamento, entende-se por:
a)
«Entidade que conserva o interesse», a entidade que atua na qualidade de cedente, patrocinador ou mutuante inicial e que mantém um interesse económico líquido na titularização nos termos do artigo 405.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
b)
«Forma de retenção sintética», a manutenção de um interesse económico através da utilização de instrumentos derivados;
c)
«Forma de retenção contingente», a manutenção de um interesse económico através da utilização de garantias, cartas de crédito e outras formas similares de apoio ao crédito que asseguram uma aplicação imediata dessa manutenção;
d)
«Tranche vertical», uma tranche que expõe o seu detentor ao risco de crédito de cada tranche emitida na transação de titularização, numa base pro rata.
CAPÍTULO II
POSIÇÃO EM RISCO SOBRE O RISCO DE CRÉDITO DE UMA POSIÇÃO DE TITULARIZAÇÃO
Artigo 2.o
Casos particulares de posições em risco sobre o risco de crédito de uma posição de titularização
1. Quando uma instituição atua na qualidade de contraparte num derivado de crédito, contraparte de cobertura ou prestador da facilidade de liquidez relativamente a uma transação titularizada, considera-se que fica exposta ao risco de crédito de uma posição de titularização quando o derivado, a cobertura ou a facilidade de liquidez faz com que essa instituição assuma o risco de crédito das posições em risco ou das posições titularizadas.
2. Para efeitos dos artigos 405.o e 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, quando uma facilidade de liquidez reúne as condições especificadas no artigo 255.o, n.o 2, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, não se considera que o prestador de liquidez fique exposto ao risco de crédito de uma posição de titularização.
3. No contexto de uma retitularização com mais de um nível ou de uma titularização com várias transações subjacentes discretas, considera-se que uma instituição fica exposta ao risco de crédito unicamente no que respeita às posições de titularização ou transações individuais no âmbito das quais a instituição assume uma posição em risco.
4. Em conformidade com o artigo 14.o, n.o 2, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, não se considera que as instituições se encontrem em infração ao artigo 405.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013 em base consolidada desde que estejam reunidas todas as seguintes condições:
a)
A entidade que detém as posições de titularização está estabelecida num país terceiro e está incluída no grupo consolidado nos termos do artigo 18.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
b)
As posições de titularização estão incluídas na carteira de negociação da entidade referida na alínea a) para efeitos de atividades de criação de mercado;
c)
As posições de titularização não são significativas relativamente ao perfil de risco global da carteira de negociação do grupo referido na alínea a) e não constituem uma parte desproporcionada das atividades de negociação do mesmo.
CAPÍTULO III
MANUTENÇÃO DE UM INTERESSE ECONÓMICO LÍQUIDO
Artigo 3.o
Responsáveis pela manutenção de um interesse económico líquido substancial
1. A manutenção de um interesse económico líquido substancial não deve ser repartida por diferentes tipos de responsáveis. O requisito de manutenção de um interesse económico líquido substancial deve ser integralmente satisfeito por qualquer uma das seguintes entidades:
a)
O cedente ou múltiplos cedentes;
b)
O patrocinador ou múltiplos patrocinadores;
c)
O mutuante inicial ou múltiplos mutuantes iniciais.
2. Quando as posições em risco titularizadas são criadas por múltiplas entidades cedentes, o requisito de retenção deve ser preenchido por cada cedente proporcionalmente ao total de posições em risco titularizadas de que é cedente.
3. Quando as posições em risco titularizadas são criadas por múltiplas entidades mutuantes iniciais, o requisito de retenção deve ser preenchido por cada mutuante inicial proporcionalmente ao total de posições em risco titularizadas de que é mutuante inicial.
4. Em derrogação aos n.os 2 e 3, quando as posições em risco titularizadas são criadas por múltiplas entidades cedentes ou por múltiplas entidades mutuantes iniciais, o requisito de retenção pode ser integralmente preenchido por um único cedente ou mutuante inicial, conquanto esteja preenchida qualquer uma das seguintes condições:
a)
A entidade cedente ou mutuante inicial tenha estabelecido e seja gestora do programa ou regime de titularização;
b)
A entidade cedente ou mutuante inicial tenha estabelecido o programa ou regime de titularização e contribuído com mais de 50 % do total das posições em risco titularizadas.
5. Quando as posições em risco titularizadas forem patrocinadas por múltiplos patrocinadores, o requisito de retenção deve ser preenchido por qualquer uma das seguintes entidades:
a)
O patrocinador cujo interesse económico seja mais adequadamente convergente com os investidores, como acordado pelos vários patrocinadores com base em critérios objetivos incluindo a estrutura de custos, a participação na criação e na gestão do programa ou regime de titularização e a posição em risco sobre o risco de crédito das titularizações;
b)
Cada patrocinador proporcionalmente ao número de patrocinadores.
Artigo 4.o
Preenchimento do requisito de manutenção de um interesse económico através de retenção sintética ou contingente
1. O requisito de manutenção de um interesse económico pode ser preenchido de forma equivalente a uma das opções previstas no artigo 405.o, n.o 1, segundo parágrafo, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 através de uma forma de retenção sintética ou contingente quando estiverem preenchidas as seguintes condições:
a)
O montante retido é pelo menos igual ao requisito resultante da opção equiparável à forma de retenção sintética ou contingente;
b)
O responsável pela manutenção do interesse tenha divulgado explicitamente que manterá, de forma contínua, um interesse económico líquido substancial desse modo, incluindo pormenores sobre a forma de retenção, a metodologia utilizada na sua determinação e a sua equivalência a uma dessas opções.
2. Quando uma entidade que não seja uma instituição de crédito na aceção do artigo 4.o, n.o 1, ponto 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 atua na qualidade de responsável pela manutenção de um interesse através de uma forma de retenção sintética ou contingente, o interesse retido em base sintética ou contingente deve ser integralmente garantido em numerário e mantido numa base separada como fundos «dos clientes», como referido no artigo 13.o, n.o 8, da Diretiva 2004/39/CE do Parlamento Europeu e do Conselho (3).
Artigo 5.o
Opção de retenção a): retenção pro rata em cada uma das tranches vendidas ou transferidas para os investidores
1. Uma retenção não inferior a 5 % do valor nominal de cada uma das tranches vendidas ou transferidas, como referido no artigo 405.o, n.o 1, alínea a), do Regulamento (UE) n.o 575/2013, pode ser obtida do seguinte modo:
a)
Retenção de pelo menos 5 % do valor nominal de cada uma das posições em risco titularizadas, desde que o risco de crédito das mesmas tenha um grau de prioridade idêntico ou esteja subordinado ao risco de crédito titularizado para as mesmas posições em risco. No caso de uma titularização renovável, na aceção do artigo 242.o, ponto 13, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, tal ocorreria por meio da retenção do interesse da entidade cedente, pressupondo que fosse pelo menos igual a 5 % do valor nominal de cada uma das posições em risco titularizadas e tivesse um grau de prioridade idêntico ou estivesse subordinado ao risco de crédito titularizado relativamente às mesmas posições em risco;
b)
O fornecimento, no contexto de um programa ABCP, de uma facilidade de liquidez que possa assumir uma posição hierárquica mais elevada na cascata contratual, quando estiverem reunidas as seguintes condições:
i)
a facilidade de liquidez abrange 100 % do risco de crédito das posições em risco titularizadas,
ii)
a facilidade de liquidez abrange o risco de crédito enquanto o responsável pela conservação de um interesse económico tiver de manter esse interesse através dessa facilidade de liquidez para a posição de titularização relevante,
iii)
a facilidade de liquidez é prestada pela entidade cedente, patrocinadora ou mutuante inicial na transação de titularização,
iv)
a instituição que ficar exposta a tal titularização tem acesso à informação adequada para poder verificar a observância das subalíneas i), ii) e iii);
c)
Retenção de uma tranche vertical com um valor nominal não inferior a 5 % do valor nominal total de todas as tranches de títulos emitidas.
Artigo 6.o
Opção de retenção b): retenção do interesse do cedente para posições em risco renováveis
A retenção referida no artigo 405.o, n.o 1, alínea b), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 pode ser obtida por meio da retenção de pelo menos 5 % do valor nominal de cada uma das posições em risco titularizadas, conquanto o risco de crédito retido de tais posições em risco tenha um grau de prioridade idêntico ou esteja subordinado ao risco de crédito titularizado para as mesmas posições em risco.
Artigo 7.o
Opção de retenção c): retenção de posições em risco selecionadas aleatoriamente
1. O conjunto de pelo menos 100 posições em risco potencialmente titularizadas a partir do qual são aleatoriamente selecionadas as posições em risco retidas e titularizadas, como referido no artigo 405.o, n.o 1, segundo parágrafo, alínea c), do Regulamento (UE) n.o 575/2013, deve ser suficientemente diversificado para evitar a concentração excessiva do interesse retido. Na preparação do processo de seleção, o responsável pela conservação de um interesse económico deve atender aos fatores quantitativos e qualitativos adequados para garantir que a distinção entre as posições em risco retidas e titularizadas seja efetivamente aleatória. Na seleção das posições em risco, o responsável pela conservação de um interesse económico em posições em risco selecionadas aleatoriamente deve ter em conta, se for caso disso, fatores como a antiguidade, o produto, a geografia, a data inicial, o prazo de vencimento, o rácio empréstimo/valor, o tipo de propriedade, o setor de atividade e o saldo pendente do empréstimo.
2. O responsável pela conservação de um interesse económico não deve designar diferentes posições em risco individuais como posições em risco retidas em momentos diferentes, a menos que isso seja necessário para preencher o requisito de retenção relativamente a uma titularização na qual ocorram flutuações das posições em risco titularizadas ao longo do tempo, quer devido à adição à titularização de novas posições em risco quer devido a alterações no nível das posições em risco titularizadas individuais.
Artigo 8.o
Opção de retenção d): retenção da tranche de primeiras perdas
1. A retenção da tranche de primeiras perdas em conformidade com o artigo 405.o, n.o 1, segundo parágrafo, alínea d), do Regulamento (UE) n.o 575/2013, deve ser preenchida por meio de posições patrimoniais ou de posições extrapatrimoniais, ou ainda através de qualquer uma das seguintes formas:
a)
Fornecimento de uma forma de retenção contingente, na aceção do artigo 1.o, n.o 1, alínea c), ou de uma facilidade de liquidez no contexto de um programa ABCP, que cumpra os seguintes critérios:
i)
abrange pelo menos 5 % do valor nominal das posições em risco titularizadas,
ii)
constitui uma posição de primeiras perdas relativamente à titularização,
iii)
abrange o risco de crédito para toda a duração do compromisso de manutenção,
iv)
é assegurado pela entidade cedente, patrocinadora ou mutuante inicial na titularização,
v)
a instituição que fica exposta à titularização em causa teve acesso à informação adequada para poder constatar a observância das subalíneas i), ii), iii) e iv);
b)
Garantias excedentárias, como forma de melhoria do risco de crédito, se essas garantias excedentárias funcionarem na qualidade de retenção de «primeiras perdas» de pelo menos 5 % do valor nominal das tranches emitidas na titularização.
2. Nos casos em que a tranche de primeiras perdas exceda 5 % do valor nominal das posições em risco titularizadas, deve ser permitido ao responsável pela conservação de um interesse reter apenas uma parte dessa tranche de primeiras perdas, quando essa parte for equiparável a pelo menos 5 % do valor nominal das posições em risco titularizadas.
3. Para o preenchimento do requisito de conservação de um interesse no risco a nível de um regime de titularização, as instituições não devem atender à existência de transações subjacentes nas quais as entidades cedentes ou mutuantes iniciais mantêm uma posição em risco de primeiras perdas ao nível da transação específica.
Artigo 9.o
Opção de retenção e): retenção de uma primeira perda em cada posição em risco titularizada
1. A retenção de uma posição em risco de primeiras perdas ao nível de cada posição em risco titularizada em conformidade com o artigo 405.o, n.o 1, segundo parágrafo, alínea e), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 deve ser aplicada de forma a que o risco de crédito retido fique sempre subordinado ao risco de crédito titularizado relativamente às mesmas posições em risco.
2. A retenção referida no n.o 1 pode ser preenchida por meio da venda com desconto das posições em risco subjacentes pela entidade cedente ou mutuante inicial, quando o valor do desconto não for inferior a 5 % do valor nominal de cada posição em risco e quando o montante da venda com desconto só for reembolsável pela entidade cedente ou mutuante inicial nos casos em que não for absorvido pelas perdas referentes ao risco de crédito associado às posições em risco titularizadas.
Artigo 10.o
Medição do nível de retenção
1. Na medição do nível de retenção de um interesse económico líquido, devem aplicar-se os seguintes critérios:
a)
Deve considerar-se como origem o momento em que as posições em risco foram titularizadas pela primeira vez;
b)
O cálculo do nível de retenção deve ter por base os valores nominais e não deve ter em conta o preço de aquisição dos ativos;
c)
O «excedente de fluxos de caixa», na aceção do artigo 242.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 não deve ser considerado na medição do interesse económico líquido do responsável pela manutenção de um interesse económico;
d)
Devem ser utilizadas a mesma opção de retenção e metodologia no cálculo do interesse económico líquido durante toda a duração de uma transação de titularização, a menos que circunstâncias excecionais exijam alguma alteração e que essa alteração não seja utilizada para reduzir o montante do interesse retido.
2. Além dos critérios estipulados no n.o 1, conquanto não exista um mecanismo incorporado através do qual o interesse retido na origem sofrerá necessariamente uma redução mais rápida do que a transferência do interesse, não se considera que o preenchimento do requisito de retenção tenha sido afetado pela amortização da retenção por meio de uma afetação de fluxos de caixa ou de perdas que reduza efetivamente o nível de retenção de forma continuada. Um responsável pela conservação de um interesse económico não terá de renovar ou reajustar constantemente esse interesse para um mínimo de 5 % à medida que forem sendo observadas perdas nas suas posições em risco ou afetadas perdas à sua posição retida.
Artigo 11.o
Medição da retenção para os montantes não utilizados nas posições em risco sob a forma de facilidades de crédito
O cálculo do interesse económico líquido a manter para as facilidades de crédito, incluindo cartões de crédito, deve ter por base unicamente os montantes já mobilizados, realizados ou recebidos e deve ser ajustado em conformidade com as alterações desses montantes.
Artigo 12.o
Proibição de cobertura ou venda do interesse retido
1. A obrigação referida no artigo 405.o, n.o 1, terceiro parágrafo, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, de não sujeição da manutenção do interesse económico líquido a qualquer redução do risco de crédito, a posições curtas ou a qualquer outra cobertura ou venda, deve se aplicada atendendo à finalidade do requisito de retenção e tendo em conta a substância económica da transação. As coberturas do interesse económico líquido não devem ser consideradas coberturas para efeitos do artigo 405.o, n.o 1, terceiro parágrafo, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, só podendo nos termos do mesmo artigo ser permitidas ser permitidas quando não cubram o responsável pela conservação de um interesse económico relativamente ao risco de crédito quer das posições de titularização retidas quer das posições em risco retidas.
2. O responsável pela conservação de um interesse económico pode utilizar quaisquer posições em risco ou posições de titularização retidas como caução para efeitos de financiamento garantido, desde que tal utilização não transfira para terceiros o risco de crédito dessas mesmas posições em risco ou posições de titularização retidas.
Artigo 13.o
Isenções ao artigo 405.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013
As transações referidas no artigo 405.o, n.o 4, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem incluir as posições de titularização da carteira de negociação de correlação que constituam instrumentos de referência que preenchem os critérios do artigo 338.o, n.o 1, alínea b), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 ou que sejam elegíveis para inclusão na negociação de correlação.
Artigo 14.o
Retenção em base consolidada
Uma instituição que preencha o requisito de retenção com base na situação consolidada da instituição de crédito-mãe da UE, da companhia financeira da UE ou da companhia financeira mista da UE relacionada nos termos do artigo 405.o, n.o 2, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 deve, caso o responsável pela conservação de um interesse deixe de estar incluído no âmbito de supervisão em base consolidada, assegurar que uma ou mais das restantes entidades incluídas nesse âmbito de supervisão em base consolidada assumam a posição em risco sobre a titularização, de forma a garantir o preenchimento contínuo do requisito em causa.
CAPÍTULO IV
REQUISITOS DE DILIGÊNCIA DEVIDA PARA AS INSTITUIÇÕES QUE FIQUEM EXPOSTAS A UMA POSIÇÃO DE TITULARIZAÇÃO
Artigo 15.o
Externalização e outras considerações gerais
1. Na ausência de informação sobre as posições em risco específicas a titularizar, nomeadamente no caso da acumulação de posições em risco antes da sua titularização ou da possibilidade de substituição das mesmas através de uma titularização renovável existente, considera-se que uma instituição cumpriu as suas obrigações de diligência devida referidas no artigo 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, para cada uma das suas posições de titularização individuais, com base nos critérios de elegibilidade relevantes para tais posições em risco.
2. As instituições que ficam expostas aos riscos de uma titularização devem manter o controlo total do processo quando externalizam certas tarefas do processo com vista ao cumprimento das obrigações previstas no artigo 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, incluindo a manutenção de registos.
Artigo 16.o
Especificação das características de risco e das características estruturais
1. As características de risco de cada posição de titularização individual referidas no artigo 406.o, n.o 1, alínea b), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem incluir as seguintes características mais adequadas e substanciais, tais como:
a)
Nível hierárquico das tranches;
b)
Perfil dos fluxos de caixa;
c)
Qualquer notação existente;
d)
Histórico de desempenho de tranches semelhantes;
e)
Obrigações relacionadas com as tranches incluídas na documentação referente à titularização;
f)
Melhorias do risco de crédito.
2. As características de risco das posições subjacentes à posição de titularização referidas no artigo 406.o, n.o 1, alínea c), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem incluir as características mais adequadas e substanciais, incluindo a informação sobre o desempenho referida no artigo 406.o, n.o 2, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 relativamente às posições em risco sobre créditos hipotecários à habitação. As instituições devem identificar medidas adequadas e comparáveis para análise das características de risco de outras classes de ativos.
3. Características estruturais adicionais, como referido no artigo 406.o, n.o 1, alínea g), do Regulamento (UE) n.o 575/2013, incluindo instrumentos derivados, garantias, cartas de crédito e outras formas similares de apoio ao crédito.
Artigo 17.o
Frequência de análise
A partir do momento em que fiquem expostas a uma posição de titularização, as instituições devem analisar a sua observância do artigo 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013 pelo menos anualmente e com maior frequência assim que tenham conhecimento de alguma infração às obrigações incluídas na documentação referente à titularização ou de alguma alteração significativa em qualquer um dos seguintes fatores:
a)
Características estruturais que possam afetar substancialmente o desempenho da posição de titularização;
b)
As características de risco das posições de titularização e das posições em risco subjacentes.
Artigo 18.o
Testes de esforço
1. Os testes de esforço referidos no artigo 406.o, n.o 1, segundo parágrafo, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 devem incluir todas as posições de titularização relevantes e ser incorporados nas estratégias e nos processos de testes de esforço aplicados pelas instituições de acordo com o processo de avaliação interna da adequação dos fundos próprios especificado no artigo 73.o da Diretiva 2013/36/UE (4).
2. A fim de preencher os requisitos para os testes de esforço referidos no artigo 406.o, n.o 1, segundo parágrafo, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, as instituições podem utilizar modelos financeiros comparáveis desenvolvidos por terceiros, além dos desenvolvidos por ECAI, desde que consigam demonstrar, quando tal lhes for solicitado, que tomaram os devidos cuidados, antes de efetuarem o investimento, para validarem os pressupostos relevantes e a estruturação dos modelos, bem como para a compreensão da metodologia, dos pressupostos e dos resultados.
3. Na condução dos testes de esforço referidos no artigo 406.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 no contexto de um programa ABCP, como referido mo artigo 242.o, n.o 9, do Regulamento (UE) n.o 575/2013, apoiado por uma facilidade de liquidez que cubra plenamente o risco de crédito das posições em risco titularizadas, as instituições podem efetuar um teste de esforço da qualidade de crédito do prestador da facilidade de liquidez, em substituição das posições em risco titularizadas.
Artigo 19.o
Posições em risco na carteira de negociação e extra carteira de negociação
1. A detenção de uma posição de titularização na carteira de negociação ou extra carteira de negociação, respetivamente, não deve justificar, por si só, a aplicação de diferentes políticas e procedimentos ou de uma intensidade de análise diferente no preenchimento das obrigações de diligência devida referidas no artigo 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013. Na determinação da aplicação ou não de diferentes políticas e procedimentos ou de uma intensidade de análise diferente, devem ser considerados todos os fatores relevantes que afetem substancialmente o perfil de risco de cada uma das carteiras e das posições de titularização relevantes, incluindo a dimensão das posições, o impacto na base de capital da instituição durante um período de esforço e a concentração do risco numa determinada transação, emitente ou classe de ativos.
2. As instituições devem assegurar que qualquer alteração significativa que aumente o perfil de risco das posições de titularização da sua carteira de negociação e extra carteira de negociação se reflita numa alteração adequada dos seus procedimentos de diligência devida relativamente a essas posições de titularização. Neste sentido, as instituições devem identificar nas suas políticas e procedimentos formais para a carteira de negociação e extra carteira de negociação as circunstâncias que desencadearão uma nova análise das obrigações de diligência devida.
Artigo 20.o
Posições da carteira de negociação de correlação
O artigo 406.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013 será considerado cumprido quando estiverem reunidas as seguintes condições:
a)
As posições de titularização são detidas na carteira de negociação de correlação e constituem instrumentos de referência, como referido no artigo 338.o, n.o 1, alínea b), desse regulamento, ou são elegíveis para inclusão na carteira de negociação de correlação;
b)
A instituição observa o artigo 377.o desse regulamento relativamente ao cálculo dos requisitos de fundos próprios referentes à sua carteira de negociação de correlação;
c)
A abordagem da instituição para o cálculo dos requisitos de fundos próprios relativamente à sua carteira de negociação resulta numa compreensão aprofundada e plena do perfil de risco do seu investimento nas posições de titularização;
d)
A instituição desenvolveu políticas e procedimentos formais adequados à sua carteira de negociação de correlação e comensuráveis com o perfil de risco dos seus investimentos nas posições titularizadas correspondentes, para análise e registo da informação relevante como referido no artigo 406.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013.
CAPÍTULO V
REQUISITOS PARA AS ENTIDADES CEDENTES, PATROCINADORAS E MUTUANTES INICIAIS
Artigo 21.o
Políticas de concessão de crédito
1. O cumprimento da obrigação referida no artigo 408.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013 pelas instituições cedentes ou patrocinadoras não implica que os tipos de mutuário e os produtos de empréstimo devam ser idênticos para as posições em risco titularizadas e não titularizadas.
2. Caso as entidades patrocinadoras e cedentes não tenham estado envolvidas na concessão de crédito inicial das posições em risco a titularizar ou não tenham um papel ativo na concessão de crédito dos tipos específicos das posições em risco a titularizar, devem obter toda a informação necessária para avaliar se os critérios aplicados na concessão de crédito para tais posições em risco são ou não tão sólidos e claramente definidos como os critérios aplicados às posições em risco não titularizadas.
Artigo 22.o
Divulgação do nível do compromisso de conservação de um interesse económico líquido
1. O responsável pela conservação de um interesse deve, nos termos do artigo 409.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, divulgar aos investidores pelo menos a seguinte informação sobre o nível do seu compromisso de conservação de um interesse económico líquido na titularização:
a)
Confirmação da identidade do responsável pela conservação do interesse e da qualidade em que atua - cedente, patrocinador ou mutuante inicial;
b)
Indicação dobre se as opções previstas no artigo 405.o, n.o 1, segundo parágrafo, alíneas a), b), c), d) ou e), do Regulamento (UE) n.o 575/2013 foram ou não aplicadas para efeitos da conservação de um interesse económico líquido;
c)
Qualquer alteração à forma de conservação de um interesse económico líquido, como referido na alínea b), em conformidade com o artigo 10.o, n.o 1, alínea d);
d)
Confirmação do nível de conservação de um interesse económico na origem e do compromisso de conservação desse interesse de forma contínua, que deve relacionar-se unicamente com a continuação da observância da obrigação inicial e não exigirá dados sobre o valor nominal ou de mercado atual, nem sobre qualquer imparidade ou abatimento ao ativo do interesse conservado.
2. Quando as isenções referidas no artigo 405.o, n.os 3 ou 4, do Regulamento (UE) n.o 575/2013 são aplicáveis a uma transação de titularização, as instituições que atuam como cedente, patrocinador ou mutuante inicial devem divulgar aos investidores informação sobre a isenção aplicável.
3. A divulgação referida nos n.os 1 e 2 deve ser devidamente documentada e disponibilizada publicamente, com exceção das transações bilaterais ou privadas em que as partes consideram suficiente a divulgação privada. A inclusão de uma declaração sobre o compromisso de conservação de um interesse económico no prospeto dos títulos emitidos no âmbito de um programa de titularização será considerada um meio adequado de preenchimento do requisito.
4. A divulgação deverá também ser confirmada após a data de origem com a mesma regularidade que a frequência de relato aplicável á transação, pelo menos anualmente e em qualquer das seguintes circunstâncias:
a)
Caso ocorra infração do compromisso de manutenção de um interesse económico referido no artigo 405.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 575/2013;
b)
Em caso de alteração significativa do desempenho da posição de titularização, das características de risco da titularização ou das posições em risco subjacentes;
c)
Em caso de infração às obrigações incluídas na documentação referente à titularização.
Artigo 23.o
Divulgação de dados substancialmente relevantes
1. As entidades cedentes, patrocinadoras e mutuantes iniciais devem assegurar o pronto acesso dos investidores aos dados substancialmente relevantes referidos no artigo 409.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013, sem encargos administrativos excessivos.
2. A divulgação adequada referida no artigo 409.o do Regulamento (UE) n.o 575/2013 deve ter lugar pelo menos anualmente e nas seguintes circunstâncias:
a)
Em caso de alteração significativa do desempenho da posição de titularização, das características de risco da titularização ou das posições em risco subjacentes;
b)
Em caso de infração às obrigações incluídas na documentação referente à titularização;
c)
Para que os dados sejam considerados substancialmente relevantes em relação às posições em risco subjacentes individuais, devem, em geral, ser fornecidos empréstimo a empréstimo, embora existam casos em que os dados podem ser fornecidos numa base agregada. Na avaliação da suficiência da informação agregada, deve atender-se a fatores como a granularidade do conjunto de ativos subjacente e da questão de saber se a gestão das posições em risco incluídas nesse conjunto tem ou não por base o próprio conjunto ou é efetuada empréstimo a empréstimo.
3. O requisito de divulgação fica sujeito a quaisquer outros requisitos legais ou regulamentares aplicáveis ao responsável pela conservação de um interesse económico.
CAPÍTULO VI
DISPOSIÇÕES FINAIS
Artigo 24.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 13 de março de 2014.