РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 13 юни 2013 година
за изменение на Решение 2011/30/ЕС относно равностойността на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества в някои трети държави и относно преходния период за одиторски дейности в Европейския съюз на някои одитори и одиторски дружества от трети държави
(нотифицирано под номер C(2013) 3491)
(текст от значение за ЕИП)
(2013/288/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/43/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 17 май 2006 г. относно задължителния одит на годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети, за изменение на директиви 78/660/ЕИО и 83/349/ЕИО на Съвета и за отмяна на Директива 84/253/ЕИО на Съвета (1), и по-специално член 46, параграф 2, първа алинея от нея,
като има предвид, че:
(1)
С Решение 2011/30/ЕС на Комисията (2) беше разрешено на одиторите и одиторските дружества от третите държави и териториите, посочени в приложението към посоченото решение, да продължат дейността си в Съюза във връзка с одиторските отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети за финансовите години с начало в периода между 2 юли 2010 г. и 31 юли 2012 г.
(2)
Комисията извърши оценки на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества от третите държави и териториите, посочени в приложението към Решение 2011/30/ЕС. Оценките бяха проведени със съдействието на Европейската група на представителите на органите за надзор върху одиторите. Системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на тези трети държави и територии бяха оценени в контекста на критериите, посочени в членове 29, 30 и 32 от Директива 2006/43/ЕО, които уреждат системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството и за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества от държавите членки. Крайната цел на сътрудничеството между системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки и третите държави следва да бъде постигането на взаимна надеждност на системите за надзор, основана на тяхната равностойност.
(3)
От тези оценки става ясно, че Абу Даби, Бразилия, Международният финансов център Дубай, Гърнзи, Индонезия, Остров Ман, Джърси, Малайзия, Тайван и Тайланд разполагат със системи за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества, които функционират съгласно правила, подобни на посочените в членове 29, 30 и 32 от Директива 2006/43/ЕО. Вследствие на това е целесъобразно системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на тези трети държави да се смятат за равностойни на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки.
(4)
Бермуда, Каймановите острови, Египет, Мавриций, Нова Зеландия, Русия и Турция са създали или са в процес на създаване на системи за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества. Въпреки това няма достатъчно информация относно функционирането и правилата, уреждащи тези системи. За да бъде извършена последваща оценка с цел вземане на окончателно решение по отношение на равностойността във връзка с тези системи, е необходимо да бъде получена допълнителна информация от тези трети държави и територии с оглед по-доброто запознаване със системите им. Поради това е целесъобразно да се удължи преходният период, отпуснат по силата на Решение 2011/30/ЕС, по отношение на одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в тези трети държави и територии.
(5)
Одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в Хонконг, Индия и Израел, се възползваха от преходния период, предоставен по силата на Решение 2011/30/ЕС. Оттогава тези трети държави или територии не са създали независима система за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции. Те не са предоставили информация за своята одиторска регулаторна система и система за надзор. При дадените обстоятелства изглежда, че тези трети държави или територии не са предприели необходимите мерки, за да постигнат признаване от страна на Комисията на тяхното одиторско регулиране като равностойно на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки. Поради това преходният период, отпуснат им по силата на Решение 2011/30/ЕС, следва да не бъде удължаван по отношение на одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в тези трети държави.
(6)
С оглед защитата на инвеститорите одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II към настоящото решение, следва да могат да продължат своите одиторски дейности в Европейския съюз по време на преходния период, без да бъдат регистрирани по член 45 от Директива 2006/43/ЕО, единствено ако предоставят изискваната информация. В случай че подадат информацията, тези одитори и одиторски дружества следва да могат да продължат своите дейности по отношение на одиторските отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети за финансовите години с начало в периода между 1 август 2012 г. и 31 юли 2015 г. Настоящото решение не следва да се отразява на правото на държавите членки да прилагат своите системи за разследване и санкции по отношение на такива одитори и одиторски дружества.
(7)
Решение 2011/30/ЕС следва да бъде съответно изменено.
(8)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на комитета, създаден съгласно член 48, параграф 1 от Директива 2006/43/ЕО,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Решение 2011/30/ЕС се изменя, както следва:
1)
В член 1 се добавя следната втора алинея:
„За целите на член 46, параграф 1 от Директива 2006/43/ЕО системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на следните трети държави и територии се смятат за равностойни на системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции за одитори и одиторски дружества на държавите членки по отношение на одиторски дейности във връзка с годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети за финансовите години с начало 1 август 2012 г.:
1)
Абу Даби;
2)
Бразилия;
3)
Международният финансов център Дубай;
4)
Гърнзи;
5)
Индонезия;
6)
Остров Ман;
7)
Джърси;
8)
Малайзия;
9)
Тайван;
10)
Тайланд.“
2)
Член 2 се изменя, както следва:
а)
думата „приложението“ във встъпителното изречение на параграф 1 се заменя с „приложение I“;
б)
параграфи 2, 3 и 4 се заменят със следното:
„2. Държавите членки не прилагат член 45 от Директива 2006/43/ЕО във връзка с одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави и териториите, посочени в приложение II към настоящото решение, както се отбелязва в член 45, параграф 1 от същата директива, за финансовите години с начало през периода между 2 юли 2010 г. и 31 юли 2015 г., когато съответният одитор или одиторско дружество предостави на компетентните органи на държавата членка всички данни, посочени по-долу:
а)
името и адреса на съответния одитор или одиторско дружество и информация за неговата правна структура;
б)
дали одиторът или одиторското дружество са членове на мрежа и описание на мрежата;
в)
одиторските стандарти и изискванията за независимост, приложени при съответния одит;
г)
описание на системата за вътрешен контрол на качеството на одиторското дружество;
д)
датата на последната проверка за гарантиране на качеството на одитора или одиторското дружество и, освен ако се предоставя от компетентния орган на третата държава, необходимата информация за резултатите от нея. Когато необходимата информация за резултатите от последната проверка за гарантиране на качеството не е публично достояние, компетентните органи на държавите членки третират тази информация като поверителна.
3. Държавите членки гарантират, че обществеността е информирана за името и адреса на одиторите и одиторските дружества, които предоставят одиторски отчети относно годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II към настоящото решение, и за това, че системите за публичен надзор, за гарантиране на качеството, за разследване и санкции в тези държави все още не са признати за равностойни съгласно член 46, параграф 2 от Директива 2006/43/ЕО. За тези цели компетентните органи на държавите членки, посочени в член 45 от Директива 2006/43/ЕО, също могат да регистрират одиторите и одиторските дружества, които извършват одит на годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II към настоящото решение.
4. Независимо от параграф 2 държавите членки могат да прилагат своите системи за разследване и санкции по отношение на одитори и одиторски дружества, които извършват одит на годишните счетоводни отчети или консолидираните счетоводни отчети на дружества, учредени в третите държави, посочени в приложение II.“;
в)
добавя се следният параграф 5:
„5. Параграф 2 не засяга договореностите за сътрудничество при проверките за гарантиране на качеството между компетентните органи на дадена държава членка и компетентните органи на трета държава, посочена в приложение II, при условие че такава договореност отговаря на всички критерии, посочени по-долу:
а)
включва проверки за гарантиране на качеството при равнопоставено отношение;
б)
предварително е съобщена на Комисията;
в)
не се опитва да замести решение на Комисията по член 47 от Директива 2006/43/ЕО.“
3)
Член 4 се заменя със следното:
„Член 4
Точка 10 от член 1, първа алинея престава да се прилага от 31 юли 2013 г.“
4)
Приложението се заменя с приложение I към настоящото решение.
5)
Добавя се приложение II, както е посочено в приложение II към настоящото решение.
Член 2
Адресати на настоящото решение са държавите членки.
Съставено в Брюксел на 13 юни 2013 година.
DECISÃO DE EXECUÇÃO DA COMISSÃO
de 13 de junho de 2013
que altera a Decisão 2011/30/UE sobre a equivalência dos sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções aplicáveis aos auditores e às entidades de auditoria de determinados países terceiros e sobre um período de transição para o exercício de atividades de auditoria por parte de auditores e entidades de auditoria de determinados países terceiros na União Europeia
[notificada com o número C(2013) 3491]
(Texto relevante para efeitos do EEE)
(2013/288/UE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Diretiva 2006/43/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 17 de maio de 2006, relativa à revisão legal das contas anuais e das contas consolidadas, que altera as Diretivas 78/660/CEE e 83/349/CEE do Conselho e que revoga a Diretiva 84/253/CEE do Conselho (1), nomeadamente, o artigo 46.o, n.o 2, primeiro parágrafo,
Considerando o seguinte:
(1)
A Decisão 2011/30/UE da Comissão (2) permite que os auditores e as entidades de auditoria dos países terceiros e territórios enumerados no anexo da referida diretiva prossigam na União as suas atividades relacionadas com os relatórios de auditoria das contas anuais ou consolidadas respeitantes aos exercícios com início no período compreendido entre 2 de julho de 2010 e 31 de julho de 2012.
(2)
A Comissão avaliou os sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções aplicáveis aos auditores e às entidades de auditoria dos países terceiros e territórios enumerados no anexo da Decisão 2011/30/UE. Essas avaliações contaram com a assistência do Grupo Europeu dos Órgãos de Supervisão dos Auditores. Os sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções aplicáveis aos auditores e às entidades de auditoria desses países terceiros e territórios foram avaliados à luz dos critérios definidos nos artigos 29.o, 30.o e 32.o da Diretiva 2006/43/CE, que regulamenta os sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções aplicáveis aos auditores e firmas de auditoria dos Estados-Membros. O objetivo derradeiro da cooperação entre os Estados-Membros e os países terceiros no domínio dos sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções aplicáveis aos auditores e às entidades de auditoria é a procura de uma situação de confiança mútua em relação aos sistemas de cada parte, com base na respetiva equivalência.
(3)
No seguimento dessas avaliações, concluiu-se que Abu Dhabi, o Brasil, o Centro Financeiro Internacional do Dubai, Guernsey, a Indonésia, a Ilha de Man, Jersey, a Malásia, Taiwan e a Tailândia aplicam sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções dos auditores e entidades de auditoria que funcionam de acordo com regras similares às definidas pelos artigos 29.o, 30.o e 32.o da Diretiva 2006/43/CE. Assim, afigura-se apropriado considerar os sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções dos auditores e entidades de auditoria desses países terceiros como equivalentes aos sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções dos auditores e firmas de auditoria dos Estados-Membros.
(4)
As Bermudas, as Ilhas Caimão, o Egito, a Maurícia, a Nova Zelândia, a Rússia e a Turquia criaram ou estão em vias de criar sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções dos auditores e entidades de auditoria. No entanto, a informação disponível sobre o funcionamento e sobre as regras que regem esses sistemas é insuficiente para efetuar uma avaliação da equivalência. A fim de aprofundar a avaliação com vista a chegar a uma decisão final sobre a equivalência dos sistemas desses países terceiros e territórios, será necessário obter da sua parte informações adicionais, a fim de compreender melhor o seu sistema. Logo, afigura-se apropriado prorrogar o período de transição previsto pela Decisão 2011/30/UE no que respeita aos auditores e entidades de auditoria que apresentem relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nesses países terceiros e territórios.
(5)
Os auditores e entidades de auditoria que apresentam relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas em Hong Kong, na Índia, na Indonésia e em Israel beneficiaram do período de transição concedido pela Decisão 2011/30/UE. Desde então, estes países terceiros ou territórios não criaram um sistema independente de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções. Não forneceram informações em relação aos respetivos sistemas de regulamentação e supervisão da auditoria. Nessas circunstâncias, afigura-se que esses países terceiros ou territórios não adotaram as medidas necessárias para que a sua regulamentação em matéria de auditoria seja reconhecida pela Comissão como equivalente aos sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções aplicáveis aos auditores e entidades de auditoria dos Estados-Membros. Logo, o período de transição que lhes foi concedido pela Decisão 2011/30/UE não deve ser prorrogado no que respeita aos auditores e entidades de auditoria que apresentem relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nesses países terceiros.
(6)
A fim de proteger os investidores, os auditores e entidades de auditoria que apresentem relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nos países terceiros enumerados no anexo II da presente decisão só devem poder continuar as suas atividades de auditoria durante o período de transição na União sem necessidade de estarem registados ao abrigo do artigo 45.o da Diretiva 2006/43/CE se facultarem as informações exigidas. Desde que transmitam as referidas informações, esses auditores e entidades de auditoria devem poder prosseguir as suas atividades relacionadas com os relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas respeitantes aos exercícios com início no período compreendido entre 1 de agosto de 2012 e 31 de julho de 2015. A presente decisão não afeta o direito de os Estados-Membros aplicarem os seus próprios sistemas de inspeção e de sanções a esses auditores e entidades de auditoria.
(7)
A Decisão 2011/30/UE deverá, por conseguinte, ser alterada.
(8)
As medidas previstas na presente decisão estão em conformidade com o parecer do Comité instituído pelo artigo 48.o, n.o 1, da Diretiva 2006/43/CE,
ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
A Decisão 2011/30/UE é alterada do seguinte modo:
1)
No artigo 1.o, é aditado o segundo parágrafo seguinte:
«Para efeitos do artigo 46.o, n.o 1, da Diretiva 2006/43/CE, os sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções dos auditores e entidades de auditoria dos seguintes países terceiros e territórios são considerados equivalentes aos sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções dos auditores e firmas de auditoria dos Estados-Membros no que respeita às atividades de auditoria ou certificação legal das contas anuais ou consolidadas respeitantes aos exercícios iniciados a partir de 1 de agosto de 2012:
1)
Abu Dhabi
2)
Brasil
3)
Centro Financeiro Internacional do Dubai
4)
Guernsey
5)
Indonésia
6)
Ilha de Man
7)
Jersey
8)
Malásia
9)
Taiwan
10)
Tailândia».
2)
O artigo 2.o é alterado do seguinte modo:
a)
No proémio do n.o 1, a expressão «anexo» é substituída por «anexo I»;
b)
Os n.os 2, 3 e 4 passam a ter a seguinte redação:
«2. Os Estados-Membros não aplicam o artigo 45.o da Diretiva 2006/43/CE aos auditores e entidades de auditoria que apresentem relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nos países terceiros e territórios enumerados no anexo II da presente decisão, conforme previsto no artigo 45.o, n.o 1, dessa diretiva, relativamente aos exercícios com início no período compreendido entre 2 de julho de 2010 e 31 de julho de 2015, desde que o auditor ou a entidade de auditoria em causa faculte às autoridades competentes do Estado-Membro todos os seguintes elementos:
a)
Nome e endereço do auditor ou da entidade de auditoria em causa e informações sobre a sua estrutura jurídica;
b)
Descrição da rede a que eventualmente pertença o auditor ou a entidade de auditoria;
c)
Normas de auditoria e requisitos de independência aplicados à auditoria em causa;
d)
Descrição do sistema interno de controlo da qualidade da entidade de auditoria;
e)
Indicação de se e quando teve lugar a última verificação do controlo de qualidade do auditor ou da entidade de auditoria e, salvo quando essa informação seja fornecida pela autoridade competente do país terceiro, a informação necessária sobre o resultado dessa verificação. Se a informação sobre o resultado da última verificação do controlo de qualidade não for pública, as autoridades competentes dos Estados-Membros tratam tal informação com caráter confidencial.
3. Os Estados-Membros devem garantir que o público seja informado sobre o nome e endereço dos auditores e das entidades de auditoria que apresentem relatórios de auditoria ou certificações legais das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nos países terceiros enumerados no anexo II da presente decisão e sobre o facto de que os sistemas de supervisão pública, de controlo de qualidade, de inspeção e de sanções desses países e territórios ainda não foram reconhecidos como equivalentes ao abrigo do artigo 46.o, n.o 2, da Diretiva 2006/43/CE. Para esse efeito, as autoridades competentes dos Estados-Membros a que se refere o artigo 45.o da Diretiva 2006/43/CE podem igualmente registar os auditores e entidades de auditoria que procedem à auditoria ou certificação legal das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nos países terceiros enumerados no anexo II da presente decisão.
4. Sem prejuízo do n.o 2, os Estados-Membros podem aplicar os seus sistemas de inspeção e sanções aos auditores e às entidades de auditoria que procedem à auditoria ou certificação legal das contas anuais ou consolidadas de sociedades constituídas nos países terceiros enumerados no anexo II.»;
c)
É aditado o seguinte n.o 5:
«5. O n.o 2 é aplicável sem prejuízo dos acordos de cooperação em matéria de verificações do controlo de qualidade entre as autoridades competentes de um Estado-Membro e as autoridades competentes de um país terceiro enumerado no anexo II, desde que tais acordos preencham todos os seguintes critérios:
a)
Incluam a realização de verificações do controlo de qualidade com base num tratamento igualitário;
b)
Tenham sido previamente comunicados à Comissão;
c)
Não obstem a nenhuma decisão da Comissão nos termos do artigo 47.o da Diretiva 2006/43/CE.».
3)
O artigo 4.o passa a ter a seguinte redação:
«Artigo 4.o
O ponto 10 do primeiro parágrafo do artigo 1.o deixa de produzir efeitos em 31 de julho de 2013.».
4)
O anexo é substituído pelo anexo I da presente decisão.
5)
É aditado o anexo II em conformidade com o anexo II da presente decisão.
Artigo 2.o
Os Estados-Membros são os destinatários da presente decisão.
Feito em Bruxelas, em 13 de junho de 2013.