ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 148/2013 НА КОМИСИЯТА
от 19 декември 2012 година
за допълнение на Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на трансакции във връзка с регулаторните технически стандарти относно минималните данни, отчитани пред регистри на трансакции
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взе предвид Регламент (ЕС) № 648/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 4 юли 2012 г. относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции (2), и по-специално член 9, параграф 5 от него,
като има предвид, че:
(1)
С оглед на осигуряването на по-голяма гъвкавост контрагентите следва да могат да делегират отчитането за договор на другия контрагент или на трета страна. Контрагентите следва също така да могат да се договарят да делегират докладването на общо трето лице, включително на централен контрагент (ЦК), като последното подава пред регистъра на трансакции отчет, включващ таблица с необходимите полета. При тези обстоятелства и с цел да се гарантира качеството на данните, в отчета следва да се посочи, че той е от името на двамата контрагенти и че съдържа пълния набор от данни, които биха били посочени, ако те отчетат договора поотделно.
(2)
За да се избегнат несъответствия в таблиците с общи данни, всеки от контрагентите по договор за дериват следва да гарантира, че за отчитаните общи данни двете страни по трансакцията са постигнали споразумение. Единен идентификационен код на трансакцията ще помогне за съгласуване на данните, в случай че контрагентите се отчитат пред различни регистри на трансакции.
(3)
За да се избегне двойното отчитане и за да се намали тежестта по отчитането, когато един контрагент или ЦК отчита трансакция от името на двамата контрагенти, контрагентът или ЦК следва да може да изпраща един отчет пред регистъра на трансакции, съдържащ съответната информация.
(4)
Остойностяването на договорите за деривати е от съществено значение, за да се даде възможност на регулаторните органи да изпълняват своите задължения, по-специално когато става въпрос за финансовата стабилност. Оценката на договора по пазарна стойност или оценката на базата на модел показва вида и размера на експозициите, свързани с този договор, и допълва информацията за първоначалната стойност, посочена в договора.
(5)
Събирането на информация относно обезпечението, свързано с конкретен договор, е от голямо значение за подсигуряването на подходящо проследяване на експозициите. За тази цел контрагентите, които обезпечават своите трансакции, следва да отчитат подробностите за тези обезпечения на ниво трансакция. Когато обезпечението се изчислява на базата на нетните позиции, произтичащи от пакет от договори, и следователно не се предоставя на база трансакция, а на база портфейл, контрагентите следва да са в състояние да отчитат портфейла с помощта на единен код или система на номериране, определена от контрагента. Този единен код следва да обозначава конкретния портфейл, за който се разменят обезпечения, когато контрагентът има повече от един портфейл, а също така следва да гарантира, че договор за дериват може да бъде обвързан с даден портфейл, за който има обезпечение.
(6)
Настоящият регламент се основава на проектите на регулаторни технически стандарти, представени от Европейския орган за ценни книжа и пазари (ЕОЦКП) на Комисията, и отразява значението на ролята на регистрите на трансакции за подобряване прозрачността на пазарите за гражданите и регулаторните органи, за данните, които трябва да бъдат предавани и предоставяни от регистрите на трансакции в зависимост от класа деривати и естеството на трансакцията.
(7)
ЕОЦКП се консултира със съответните органи и членовете на Европейската система на централните банки (ЕСЦБ), преди да представи проектите на регулаторни технически стандарти, на които се основава настоящият регламент. Съгласно член 10 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета от 24 ноември 2010 г. за създаване на Европейски надзорен орган (Европейски орган за ценни книжа и пазари) (3) ЕОЦКП също така проведе открити обществени консултации по тези проекти на регулаторни технически стандарти, анализира потенциалните свързани с тях разходи и ползи и поиска становището на Групата на участниците от сектора на ценните книжа и пазарите, създадена в съответствие с член 37 от посочения регламент,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Подробни данни, които трябва да бъдат посочени при отчитането по член 9, параграф 1 и параграф 3 от Регламент (ЕС) № 648/2012
1. Отчетите за регистрите на трансакции включват:
а)
данните, посочени в таблица 1 от приложението, която съдържа информация, отнасяща се за контрагентите по договор;
б)
информацията, посочена в таблица 2 от приложението, в която се съдържат подробни данни, отнасящи се до договор за дериват, сключен между двама контрагенти.
2. За целите на параграф 1 сключването на договор означава „изпълнение на сделка“, както е посочено в член 25, параграф 3 от Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (4).
3. Когато даден отчет е изготвен от името на двамата контрагенти, той съдържа информацията, посочена в таблица 1 от приложението, във връзка с всеки от контрагентите. Информацията, посочена в таблица 2 от приложението, се подава само веднъж.
4. Когато даден отчет е изготвен от името на двама контрагенти, в него се посочва този факт, както е указано в поле 9 от таблица 1 от приложението.
5. Когато единият от контрагентите отчита подробни данни за договор пред регистъра на трансакции от името на другия контрагент или когато трето лице отчита договора пред регистъра на трансакции от името на единия или на двамата контрагенти, отчитаните подробности включват пълния набор от данни, който би бил предаден, ако договорите се отчитат пред регистъра на трансакции от всеки контрагент поотделно.
6. Когато договор за дериват включва характеристики, типични за повече от един базов актив, както е посочено в таблица 2 от приложението, в отчета се посочва класът активи, на който в най-голяма степен прилича договорът и за който контрагентите са постигнали съгласие преди изпращането на отчета.
Член 2
Трансакции, преминали през клиринг
1. Когато на съществуващ договор впоследствие е направен клиринг от централен контрагент, клирингът се отчита като промяна на съществуващия договор.
2. В случаите, когато договорът е сключен на място за търговия и е преминал през клиринг от ЦК по такъв начин, че контрагентът не знае кой е другият контрагент, отчитащият се контрагент определя ЦК като свой контрагент.
Член 3
Отчитане на експозиции
1. Данните за изискваното обезпечение съгласно таблица 1 от приложението включват цялото предоставено обезпечение.
2. Когато контрагентът не прави обезпечение на ниво трансакции, контрагентите отчитат пред регистъра на трансакции обезпечението, предоставено на база портфейл.
3. Когато обезпечението, свързано с договор, се отчита на база портфейл, отчитащият се контрагент посочва пред регистъра на трансакции кода, идентифициращ портфейла от предоставени обезпечения за другия контрагент, свързан с отчитания договор.
4. От нефинансови контрагенти, различни от посочените в член 10 от Регламент (ЕС) № 648/2012, не се изисква докладване на обезпечение, пазарна оценка или оценка на база модел за договорите, посочени в таблица 1 от приложението.
5. За договори, преминали през клиринг от ЦК, пазарната оценка се осигурява само от ЦК.
Член 4
Дневник за отчетите
Промените на данни, вписани в регистрите на трансакции, се отбелязват в дневник, като се посочват лицето или лицата, които са поискали промяната, включително, ако е приложимо, самият регистър на трансакции, причината или причините за такава промяна, датата и часа и ясно описание на промените, включително старото и новото съдържание на съответните данни, както е указано в полета 58 и 59 от таблица 2 от приложението.
Член 5
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 декември 2012 година.
REGULAMENTO DELEGADO (UE) N.o 148/2013 DA COMISSÃO
de 19 de dezembro de 2012
que completa o Regulamento (UE) n.o 648/2012 do Parlamento Europeu e do Conselho relativo aos derivados do mercado de balcão, às contrapartes centrais e aos repositórios de transações, no que diz respeito às normas técnicas de regulamentação que especificam os dados mínimos a comunicar aos repositórios de transações
(Texto relevante para efeitos do EEE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o parecer do Banco Central Europeu (1),
Tendo em conta o Regulamento (UE) n.o 648/2012 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 4 de julho de 2012, relativo aos derivados do mercado de balcão, às contrapartes centrais e aos repositórios de transações (2), nomeadamente o artigo 9.o, n.o 5,
Considerando o seguinte:
(1)
A fim de garantir a necessária flexibilidade, uma contraparte deverá poder delegar a comunicação dos dados relativos a um contrato, quer à outra contraparte quer a um terceiro. As contrapartes deverão também ter a possibilidade de acordar a delegação da comunicação de dados a uma terceira entidade comum, nomeadamente uma contraparte central (CCP), devendo esta última apresentar ao repositório de transações um relatório que contenha o quadro de dados pertinente. Neste caso, e a fim de garantir a qualidade dos dados, o relatório deve indicar que é elaborado em nome das duas contrapartes e contém o conjunto completo de informações pormenorizadas que teriam sido comunicadas caso o contrato tivesse sido objeto de uma comunicação separada.
(2)
Para evitar incoerências nos quadros de dados comuns, cada contraparte num contrato de derivados deve assegurar que os dados comuns comunicados são acordados entre ambas as partes envolvidas na transação. Um identificador único para as transações facilita a conciliação dos dados no caso de as contrapartes comunicarem dados a repositórios de transações diferentes.
(3)
A fim de evitar duplicações e de reduzir a carga decorrente da comunicação de dados, sempre que uma contraparte ou CCP comunica dados em nome das duas contrapartes, essa contraparte ou CCP deve poder enviar ao repositório de transações um relatório que contenha as informações pertinentes.
(4)
A avaliação dos contratos de derivados é essencial para permitir às entidades reguladoras desempenhar as suas funções, nomeadamente no que diz respeito à estabilidade financeira. A avaliação de um contrato ao preço de mercado ou com recurso a um modelo indica o sinal e a amplitude das exposições ligadas a esse contrato e constitui um complemento às informações sobre o valor inicial especificado no contrato.
(5)
É essencial dispor de informações sobre as garantias associadas a um determinado contrato para se assegurar um adequado controlo das exposições. Para que tal seja possível, as contrapartes que garantam as suas transações devem comunicar os pormenores dessas garantias, a nível das transações. Quando a garantia é calculada com base em posições líquidas resultantes de um conjunto de contratos e não é, por conseguinte, prestada a nível das transações mas a nível da carteira, as contrapartes devem poder comunicar dados relativos à carteira utilizando um código ou sistema de numeração único, como definido pela contraparte. Esse código único deve identificar a carteira específica relativamente à qual a garantia é prestada, se a contraparte tiver mais de uma carteira, e deve igualmente assegurar que um contrato de derivados pode ser associado à carteira a que se refere a garantia.
(6)
O presente regulamento tem por base o projeto de normas técnicas de regulamentação apresentado pela Autoridade Europeia dos Valores Mobiliários e dos Mercados (ESMA) à Comissão e tem em consideração a importância do papel dos repositórios de transações para aumentar a transparência dos mercados perante o público e as autoridades reguladoras, de definir os dados a comunicar aos repositórios de transações e os dados por estes recolhidos e disponibilizados, em função das classes de derivados e de descrever a natureza da transação.
(7)
A ESMA consultou as autoridades relevantes e os membros do Sistema Europeu de Bancos Centrais (SEBC) antes de apresentar o projeto de normas técnicas de regulamentação em que se baseia o presente regulamento. Em conformidade com o artigo 10.o do Regulamento (UE) n.o 1095/2010, do Parlamento Europeu e do Conselho, de 24 de novembro de 2010, que cria uma Autoridade Europeia de Supervisão (Autoridade Europeia dos Valores Mobiliários e dos Mercados) (3), a ESMA realizou igualmente consultas públicas abertas sobre esses projetos de normas técnicas de regulamentação, analisou os potenciais custos e benefícios a elas associados e solicitou o parecer do Grupo de Interessados do Setor dos Valores Mobiliários e dos Mercados da ESMA, instituído nos termos do artigo 37.o do referido regulamento,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Dados a especificar nas comunicações efetuadas nos termos do artigo 9.o, n.os 1 e 3, do Regulamento (UE) n.o 648/2012
1. As comunicações de dados efetuadas a um repositório de transações devem incluir:
a)
Os dados indicados no quadro 1 do anexo, que contém informações relativas às contrapartes num contrato;
b)
As informações indicadas no quadro 2 do anexo, que contém pormenores relativos aos contratos de derivados celebrados entre as duas contrapartes.
2. Para efeitos do n.o 1, entende-se que celebra um contrato quem «efetua uma transação» na aceção do artigo 25.o, n.o 3, da Diretiva 2004/39/CE do Parlamento Europeu e do Conselho (4).
3. Se uma comunicação de dados for transmitida em nome das duas contrapartes, deve conter as informações estabelecidas no quadro 1 do anexo relativamente a cada uma das contrapartes. As informações estabelecidas no quadro 2 do anexo apenas devem ser apresentadas uma vez.
4. Se uma comunicação de dados for transmitida em nome das duas contrapartes deve especificar esse facto, conforme indicado no campo 9 do quadro 1 do anexo.
5. Caso uma contraparte comunique a um repositório de transações dados relativos a um contrato por conta da outra contraparte, ou uma terceira entidade comunique a um repositório de transações um contrato por conta de uma ou das duas contrapartes, os dados comunicados devem incluir o conjunto completo de dados que teriam sido comunicados caso o contrato tivesse sido comunicado ao repositório de transações por cada contraparte em separado.
6. Caso um contrato de derivados inclua características próprias de mais do que um ativo subjacente, como especificado no quadro 2 do anexo, o relatório deve indicar a classe de ativos à qual, no entender das contrapartes, o contrato mais se assemelha, antes de a comunicação ser enviada a um repositório de transações.
Artigo 2.o
Transações que são objeto de compensação
1. Se um contrato que já existe é subsequentemente compensado através de uma CCP, essa compensação deve ser comunicada como uma alteração do contrato existente.
2. Se um contrato é celebrado num espaço ou organização de negociação e compensado através de uma CCP, de tal forma que uma contraparte não tem conhecimento da identidade da outra contraparte, a contraparte que comunica os dados deve identificar a CCP como sua contraparte.
Artigo 3.o
Comunicação das exposições
1. Os dados relativos às garantias, a indicar no quadro 1 do anexo, devem incluir todas as garantias prestadas.
2. Se uma contraparte não constitui garantias a nível das transações, as contrapartes devem comunicar a um repositório de transações as garantias prestadas a nível de carteira.
3. Se a garantia associada a um contrato é comunicada a nível de carteira, a contraparte que comunica os dados deve comunicar ao repositório de transações o código de identificação da carteira de garantias prestadas à outra contraparte relativamente ao contrato que é objeto de comunicação.
4. As contrapartes não financeiras que não as referidas no artigo 10.o do Regulamento (UE) n.o 648/2012 não devem ser obrigadas a comunicar as garantias, as avaliações ao preço de mercado ou as avaliações com recurso a modelos relativamente aos contratos referidos no quadro 1 do anexo.
5. Relativamente aos contratos compensados através de uma CCP, as avaliações ao preço de mercado só serão fornecidas pela CCP.
Artigo 4.o
Registo da comunicação de dados
As alterações introduzidas nos dados registados nos repositórios de transações devem ser conservadas num registo que identifique a pessoa ou pessoas que solicitaram a alteração, incluindo o próprio repositório de transações, se for caso disso, os motivos subjacentes à alteração, a data e hora e uma descrição clara das alterações, incluindo o antigo e o novo conteúdo dos dados em causa, como indicado nos campos 58 e 59 do quadro 2 do anexo.
Artigo 5.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 19 de dezembro de 2012.