ДЕЛЕГИРАН РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 1398/2014 НА КОМИСИЯТА
от 24 октомври 2014 година
за определяне на стандарти по отношение на кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕС) № 375/2014 на Европейския парламент и на Съвета от 3 април 2014 г. за създаване на Европейския доброволчески корпус за хуманитарна помощ (инициатива „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“) (1), и по-специално член 9, параграф 2 от него,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно Регламент (ЕС) № 375/2014 Комисията следва да установи стандарти и процедури, обхващащи необходимите условия, договорености и изисквания, които трябва да бъдат прилагани от изпращащите и приемащите организации при идентификацията, подбора, подготовката, управлението и изпращането на терен на кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ за подпомагане на операции за хуманитарна помощ в трети държави. В Регламент (ЕС) № 375/2014 се предвижда въпросните стандарти да бъдат приети чрез делегирани актове, а процедурите - чрез актове за изпълнение.
(2)
Всички заинтересовани страни във връзка с инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, включително самите доброволци и изпращащите и приемащите организации, следва да бъдат насърчени да споделят чувство на идентичност в рамките на инициативата.
(3)
В рамката на компетентности, която следва да бъде използвана за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, трябва да бъдат дефинирани трансверсалните компетентности, които се изискват в много сектори на доброволчеството и трудовата заетост, и също така да бъдат определени специфичните компетентности, които са необходими за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за работата в областта на хуманитарната помощ. Необходимо е също така в рамката да се предвиди неизчерпателен списък с технически компетентности. По този начин следва да се гарантира, че подборът и подготовката на кандидатите за доброволци са ефективни, изхождат от конкретните потребности и се основават на обща рамка на компетентностите.
(4)
С оглед на документирането и оценяването на компетентностите, потребностите от обучение и резултатите от обучението на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, те следва да прилагат лесен за употреба план за обучение и развитие в целия ход на участието си в инициативата. При изготвянето на този план следва да се използват извлечените поуки от инициативите Youth Pass (2) и Europass (3).
(5)
Участието в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ може да повиши пригодността за заетост на доброволците благодарение на знанията, уменията и компетентностите, които придобиват. To показва също така тяхната солидарност с нуждаещите се и тяхната решимост видимо да насърчават съзнанието за европейско гражданско участие. По тази причина следва да бъдат предвидени конкретни разпоредби, чрез които, доколкото е възможно, да бъде улеснено валидирането на неформалното и самостоятелното учене на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ в съответствие с Препоръката на Съвета от 20 декември 2012 г. относно валидирането на неформалното и самостоятелното учене (4).
(6)
Стандартите, уреждащи партньорството между изпращащите и приемащите организации, са от значение както за сектора на хуманитарната дейност, така и за доброволческите организации. Те способстват за постигането на целта за изграждане на партньорства между организациите, осъществяващи хуманитарна дейност, и отразяват взаимната отговорност на тези организации както за постигането на целите на инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, така и за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ като индивиди. Необходимо е да бъдат определени принципите, на които се основава партньорството, а споразумението за партньорство следва да отговаря на минимални изисквания, за да могат партньорите да кандидатстват за проекти, свързани с изпращането на терен на доброволци на ЕС за хуманитарна помощ в трети държави, и да управляват тези проекти.
(7)
Принципите, свързани с равните възможности и недискриминацията, са заложени в националното законодателство и в законодателството на Съюза и винаги следва да се зачитат и утвърждават от изпращащите и приемащите организации. Предвидени са обаче и изключения според конкретния контекст, когато е необходимо, свързани с определянето на функциите и профила на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ.
(8)
От първостепенно значение е спазването на съответното национално законодателство и на правото на Съюза, както и на правото на приемащата държава. Това е отговорност на изпращащите и приемащите организации, които са задължени също така да информират доброволците на ЕС за хуманитарна помощ за техните права и правни задължения, произтичащи от въпросното законодателство, както и за тяхното право на застрахователно покритие. Ясният правен статут на доброволците е предварително условие за тяхното изпращане на терен и поради това следва да бъде определен в договора за изпращане на доброволец между изпращащите организации и доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ. Специално внимание следва да се обърне също така на защитата на личните данни, на необходимостта от почтеност в действията в съответствие с кодекс за поведение, както и на защитата на децата и уязвимите пълнолетни лица, в това число чрез установяването на принцип на нулева търпимост към сексуалното насилие.
(9)
За да се гарантира своевременното прилагане на инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, е необходимо настоящият регламент да влезе в сила без отлагане, тъй като в него са определени разпоредбите, въз основа на които организациите, осъществяващи хуманитарна дейност, следва да изпращат доброволците на ЕС за хуманитарна помощ на терен в трети държави,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ГЛАВА 1
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 1
Предмет
С настоящия регламент се определят стандарти за кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ по отношение на следните въпроси, посочени в член 9, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 375/2014:
а)
рамка на компетентности, използвана за идентификация, подбор и подготовка на доброволците като младши или утвърдени специалисти;
б)
разпоредби за осигуряване на равни възможности и недискриминация в процеса на идентификация и подбор;
в)
разпоредби за гарантиране на спазването от страна на изпращащите и приемащите организации на съответно национално законодателство и на правото на Съюза, както и на правото на приемащата държава;
г)
стандарти, уреждащи партньорствата между изпращащите и приемащите организации; както и
д)
разпоредби за признаване на уменията и компетентностите, придобити от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, в съответствие със съществуващите съответни инициативи на Съюза.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат определенията от член 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014 и определенията, предвидени в регламента за изпълнение на Комисията, който следва да бъде приет въз основа на член 9, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014. Прилагат се също така следните определения:
а)
„компетентности“, в съответствие с определението, посочено в Европейската референтна рамка за ключовите умения за обучение през целия живот (5), означава съчетание от подходящи за контекста знания, умения и нагласи, които дават възможност на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ да допринесат за предоставянето на хуманитарна помощ, основана на конкретни потребности;
б)
„трансверсални компетентности“ означава компетентности, които се изискват в много сектори на доброволчеството и трудовата заетост и които не са специфични за хуманитарната помощ;
в)
„специфични компетентности“ означава компетентности, които се изискват във връзка с инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за хуманитарната помощ в по-общ план;
г)
„технически компетентности“ означава компетентности в резултат на специализирани познания, свързани с контекста на хуманитарната помощ;
д)
„резултати от обучението“, в съответствие с определението, посочено в Европейската квалификационна рамка (6), означава констатации за онова, което учащият знае, разбира и може да направи при завършване на учебния процес. Те се изразяват в знания, умения и компетентности.
ГЛАВА 2
РАМКА НА КОМПЕТЕНТНОСТИ
Член 3
Рамка на компетентности
1. Рамката на компетентности, която следва да се използва за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, има три измерения:
а)
трансверсални компетентности;
б)
специфични компетентности; както и
в)
технически компетентности.
2. Рамката на компетентности се изготвя за:
а)
младши специалисти, по-специално наскоро дипломирали се, които имат по-малко от пет години професионален опит и по-малко от пет години опит в хуманитарни дейности; както и
б)
утвърдени специалисти с професионален опит от пет или повече години на отговорни или експертни длъжности.
3. Посредством рамката на компетентности се насърчава процесът на непрекъснато личностно развитие, през който доброволците на ЕС за хуманитарна помощ преминават по време на различните етапи от участието си в инициативата, и се измерва техният напредък. Нивата на овладяване на всяка компетентност се оценяват в съответствие с подхода на Европейската квалификационна рамка и на база на следната скала:
а)
ниво 4: отлично владеене;
б)
ниво 3: устойчиво владеене;
в)
ниво 2: владеене с нужда от подобрение;
г)
ниво 1: лошо владеене.
4. В приложението са посочени определенията на основните използвани компетентности.
Член 4
План за обучение и развитие
1. В план за обучение и развитие се посочват резултатите от обучението, които се очаква да постигнат доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, и се предоставя информация за очакваните компетентности, потребности от обучение и постижения на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ на различните етапи от участието им в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“.
2. В плана за обучение и развитие се включва следната информация:
а)
основна информация за доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ;
б)
основна информация за мисията на доброволеца и описание на задачите, които ще изпълнява;
в)
компетентностите, предвидени в рамката на компетентности, и оценка на изпълнението и на резултатите от обучението на доброволеца в съответствие с тях;
г)
потребности от обучение и планирани дейности за развитие, когато е уместно;
д)
преминати курсове по време на обучението или мисията; както и
е)
всякаква друга свързана информация.
3. Използването на различните елементи на плана за обучение и развитие зависи от индивидуалните потребности и стремежи на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ, като този план се актуализира редовно, в това число на следните етапи:
а)
подбор;
б)
обучение, включително стаж, когато е уместно;
в)
изпращане на терен; както и
г)
докладване след завръщането от терен, когато е уместно.
ГЛАВА 3
ПРИЗНАВАНЕ НА УМЕНИЯТА И КОМПЕТЕНТНОСТИТЕ, ПРИДОБИТИ ОТ ДОБРОВОЛЦИТЕ НА ЕС ЗА ХУМАНИТАРНА ПОМОЩ
Член 5
Процес на оценяване и документиране
1. Оценяването и документирането на компетентностите, придобити от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ по време на участието им в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“, подпомагат:
а)
професионалното признаване на придобитите компетентности, които може да се използват в професионален контекст и да подобрят пригодността за заетост на доброволеца; както и
б)
общественото признание за приноса на доброволците за изразяване на ценностите на Съюза за солидарност с нуждаещите се и видимо насърчаване на съзнанието за европейско гражданско участие.
2. Обхватът и процесът на оценяване и документиране се адаптират по такъв начин, че да са подходящи за младши и за утвърдени специалисти, и зависят от индивидуалните потребности и стремежи на дадения доброволец на ЕС за хуманитарна помощ.
3. Оценяването и документирането на натрупаните знания отразяват процеса на непрекъснато развитие, през който преминават доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, като чрез тях се признават и подпомагат обучението и развитието през различните етапи от участието на доброволеца в инициативата. Оценяването и документирането се извършват въз основа на плана за обучение и развитие, посочен в член 4.
4. Изпращащите и приемащите организации демонстрират постоянния си ангажимент към оценяването и документирането на натрупаните от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ знания с цел да се улесни професионалното им признаване и общественото признание за тях.
5. Комисията и държавите - членки на ЕС, предоставят на компетентните национални органи, отговарящи за валидирането на неформалното и самостоятелното учене, съответната информация за инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за процеса на оценяване и документиране, за да се улеснят официалните процедури за валидиране на натрупаните от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ знания в техните държави по произход, когато е уместно.
Член 6
Професионално признаване
1. При поискване доброволците на ЕС за хуманитарна помощ получават сертификат за завършване на участието в инициативата. Той се издава от Комисията и като минимум включва следната информация:
а)
дати на мисията;
б)
наименование и данни на изпращащите и приемащите организации;
в)
имена и данни за контакт с наставника и прекия ръководител на доброволеца;
г)
имена и данни на лицата от изпращащите и приемащите организации, които биха желали да дадат препоръки за доброволеца;
д)
основните задачи и отговорности на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ;
е)
описание на основните постижения на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ по време на мисията;
ж)
описание на резултатите от обучението, които са постигнати от доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ по време на различните етапи от неговото участие в инициативата, оценени в съответствие с член 3, параграф 3 от настоящия регламент.
2. При поискване от доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, към сертификата може да бъде приложено копие на плана за обучение и развитие.
Член 7
Обществено признание
1. За постигането на обществено признание се способства чрез дейностите, посочени в плана за комуникация, предвиден в член 17 от Регламент (ЕС) № 375/2014. Доброволците на ЕС за хуманитарна помощ имат възможност да участват във външни комуникационни действия, целящи популяризирането на инициативата и на поетия от доброволците ангажимент.
2. Когато е уместно, Комисията организира мероприятия на високо равнище за повишаване на обществената осведоменост и на видимостта на инициативата.
3. Изпращащите организации разпространяват информация за мрежата на инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и популяризират ангажирането с нея, като подчертават възможностите, които тя предоставя на доброволците да продължат и след своето завръщане от терен да се занимават с въпроси, свързани с хуманитарната помощ и активното европейско гражданско участие.
4. Изпращащите и приемащите организации осведомяват доброволците на ЕС за хуманитарна помощ относно възможностите да продължат да се занимават с въпроси, свързани с хуманитарната помощ и активното европейско гражданско участие. По-специално те насърчават доброволците на ЕС за хуманитарна помощ да участват в конференции и семинари, организирани на равнището на ЕС и на национално равнище, за да споделят своя опит със съответните заинтересовани страни.
ГЛАВА 4
СТАНДАРТИ, УРЕЖДАЩИ ПАРТНЬОРСТВАТА МЕЖДУ ИЗПРАЩАЩИТЕ И ПРИЕМАЩИТЕ ОРГАНИЗАЦИИ
Член 8
Цел и членове на партньорството
1. Партньорството между изпращащите и приемащите организации съдържа договореностите между партньори, които кандидатстват за и управляват проекти, свързани с изпращането на терен на доброволци на ЕС за хуманитарна помощ в трети държави, които могат да включват също така дейности, свързани с изграждането на капацитет и/или техническа помощ.
2. Членовете на партньорството са изпращащите организации, които отговарят на условията на член 10, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014, и приемащите организации, които отговарят на условията на член 10, параграф 4 от Регламент (ЕС) № 375/2014.
3. При сформирането на партньорството изпращащите и приемащите организации могат да включат като партньори и други организации, които са специализирани в области, свързани с целите или дейностите по посочените в параграф 1 по-горе проекти, за да допринесат със специфичните си експертни познания.
4. Когато проектите включват дейности, свързани с изграждането на капацитет и/или техническа помощ, изпращащите и приемащите организации, които вече са преминали през процедура на сертифициране в съответствие с регламента за изпълнение на Комисията, който следва да бъде приет въз основа на член 10, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 375/2014, но не са получили сертифициране, също отговарят на условията за допустими партньори, при условие че разполагат с основана на конкретни потребности стратегия за изграждане на капацитет и/или техническа помощ.
5. Когато проектите са за подкрепа на операции за реагиране при извънредни ситуации, партньорството може да бъде сформирано само от изпращащи организации.
Член 9
Принципи на партньорство
С дейностите по инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ се насърчават транснационални партньорства между изпращащите и приемащите организации, основани на принципите на:
а)
равенство;
б)
общи ценности и обща визия;
в)
прозрачност;
г)
отговорност, отчетност и надеждност;
д)
взаимно доверие и зачитане;
е)
допълване, основано на многообразието в рамките на хуманитарната и доброволческата общност, със силен акцент върху изграждането на капацитет на местно равнище;
ж)
гъвкавост и адаптивност; както и
з)
взаимност при разпределянето на ресурсите и определянето на целите.
Член 10
Споразумение за партньорство и стандарти за партньорство
1. Преди изпращащите и приемащите организации да установят партньорство приемащите организации извършват оценка на потребностите, когато е уместно в сътрудничество с изпращащите организации, като се взема предвид извършената от Комисията оценка на потребностите от хуманитарна помощ.
2. Оценката на потребностите включва като минимум:
а)
оценка на уязвимостта и риска, свързани с държавата, в която се изпращат доброволците, в това число оценка на рисковете за сигурността, пътуването и здравето, които са от значение за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ;
б)
анализ на текущия капацитет на приемащата организация за приемане на доброволец на ЕС за хуманитарна помощ;
в)
анализ на компетентностите и капацитета, които понастоящем липсват в приемащата организация и местната общност, в който се идентифицират потребностите и се разглеждат най-подходящите начини за задоволяването им;
г)
анализ на очакваната добавена стойност от доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ и, когато е уместно, от планираната подкрепа за изграждане на капацитет за приемащата организация и за местната общност.
3. Споразумението за партньорство се подписва от всички партньори, за да се гарантира спазването на следните минимални стандарти за партньорство:
а)
партньорствата се основават на съгласие относно общи ценности и обща визия, по-специално по отношение на доброволчеството и хуманитарната помощ;
б)
добавената стойност, която се осигурява от всеки от партньорите, и съответните им функции, са ясно определени;
в)
всички партньори постигат съгласие относно общите цели на партньорството и начините, по които ще се управлява партньорството, по-специално:
i)
процедурите за вземане на решения и работните практики;
ii)
финансовите договорености и финансовото управление;
iii)
каналите за комуникация между всички заинтересовани страни; честотата на срещите и на посещенията на място от изпращащите организации;
iv)
работния план и дейностите, включително сроковете;
v)
разпределението на задачите в съответствие с плана за комуникация на инициативата;
vi)
мониторинга и оценяването на партньорството;
vii)
счетоводството и документацията;
viii)
прецизирането и приключването на оценката на потребностите, предвидена в параграф 1;
ix)
съвместното формулиране и оценяване на задачите, възложени на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ;
х)
функциите и отговорностите по отношение на кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ на различните етапи от тяхното участие в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“;
xi)
процедурите за обработка на жалби (както подадените в рамките на партньорството, така и подадените от външни страни във връзка с неговата дейност) и за решаване на конфликти между партньорите;
xii)
политиките и процедурите за напускане на партньор;
xiii)
финансовите последици; както и
xiv)
договорните последици (включително по отношение на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ и съответните общности);
г)
когато е уместно, между партньорите се разработва основана на конкретни потребности стратегия за изграждане на капацитет и/или техническа помощ и за въпросната стратегия се определя специален бюджет;
д)
партньорите допринасят за осъществяването на учебните дейности и се ангажират да извършват действия, свързани с комуникацията и видимостта, в съответствие с плана за комуникация, посочен в член 17 от Регламент (ЕС) № 375/2014.
ГЛАВА 5
РАВНИ ВЪЗМОЖНОСТИ И НЕДИСКРИМИНАЦИЯ
Член 11
Общ принцип
1. Инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ е отворена за всички кандидати, които отговарят на условията, независимо от тяхната националност, пол, раса, етнически произход, възраст, социален произход, религия или вярвания, семейно положение или сексуална ориентация и от евентуални увреждания.
2. Изпращащите и приемащите организации се ангажират да съблюдават принципите на равно третиране, равни възможности и недискриминация. Тези принципи се интегрират в пълна степен в процедурата за идентификация, подбор и набиране, в подготовката на доброволците и в политиките и практиките за управление на резултатите.
Член 12
Равно третиране, равни възможности и недискриминация
1. Изпращащата организация разполага с декларация за принципите и политика, с които да се гарантира, че практиките на работното място отразяват принципите на равно третиране, равни възможности и недискриминация и способстват за приобщаваща организационна култура.
2. Политиката на равно третиране, равни възможности и недискриминация, посочена в параграф 1, като минимум:
а)
отговаря на съответното законодателство на Съюза и национално законодателство и се стреми да избягва или да решава и отстранява дискриминационни политики и практики, в това число всякакви пречки пред трудовата заетост за всички групи, които са определени във въпросното законодателство и/или за които се знае, че могат да се сблъскат с предразсъдъци при търсене на работа и по такъв начин да бъдат изложени на риск от недостатъчно представителство;
б)
обхваща, без да се ограничава с тях, всички аспекти на доброволческия опит, включително индивидуални стандарти за поведение, рекламиране на мисията, набиране и подбор, обучение и развитие, управление на резултатите, условия на работа, в това число процедури за плащане и освобождаване;
в)
определя ясно функциите и отговорностите на целия персонал и на доброволците, на висшето ръководство и лидерските екипи, отделите за човешки ресурси и всички други заинтересовани страни, определени от организацията;
г)
се следи и преразглежда редовно, за да се гарантира, че тя продължава да отговаря на съответното законодателство и че се прилага правилно и ефективно.
3. Приемащата организация предоставя на изпращащата организация писмено потвърждение на принципите и политиката за равно третиране, равни възможности и недискриминация и уведомява изпращащата организация за изключенията, които следва да бъдат направени при определянето на функцията и профила на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ, наложени от конкретния контекст на нейната работа.
4. Изпращащата организация подкрепя приемащата организация при осъществяването на политиката за равно третиране, равни възможности и недискриминация и по изключение подпомага приемащите организации при адаптирането на тези принципи в зависимост от конкретния контекст, когато това е необходимо.
5. Когато е възможно, изпращащата организация редовно осигурява на целия персонал подходящо обучение и инструктаж относно политиката и залегналите в нея принципи, за да се гарантира, че всички заинтересовани страни разбират, подкрепят и прилагат тази политика.
ГЛАВА 6
СПАЗВАНЕ НА НАЦИОНАЛНОТО ПРАВО, НА ПРАВОТО НА СЪЮЗА И НА ПРАВОТО НА ПРИЕМАЩАТА ДЪРЖАВА
Член 13
Общи разпоредби
1. Изпращащите и приемащите организации гарантират спазването на съответното национално законодателство и на правото на Съюза и на приемащата държава, включително:
а)
Регламент (ЕС) № 375/2014, в това число съблюдаване на общите принципи, посочени в член 5;
б)
законодателството, приложимо по отношение на правния статут на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ;
в)
приложимото законодателство за условията на труд, здравето, безопасността и сигурността на доброволците;
г)
законодателството за равно третиране и недискриминация; както и
д)
законодателството за защита на личните данни.
2. Изпращащите и приемащите организации уведомяват доброволците на ЕС за хуманитарна помощ за техните права и правни задължения, произтичащи от законодателството, посочено в параграф 1, и за техните права на застрахователно покритие, предвидени в регламента за изпълнение на Комисията, който следва да бъде приет въз основа на член 9, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 375/2014.
Член 14
Правен статут на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ
1. Изпращащата организация спазва приложимото законодателство по отношение на правния статут на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ. Следователно тя подготвя договор за изпращане на доброволец, както е предвидено в член 14, параграф 5 от Регламент (ЕС) № 375/2014. Договорът се подписва от изпращащата организация и от доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ. В договора се посочват приложимото към него право и компетентният да се произнесе по него съд.
2. Изпращащата организация гарантира спазването на договора от приемащата организация и носи отговорност за нарушения от страна на приемащата организация на разпоредбите на договора за изпращане на доброволец.
Член 15
Задължение за информиране на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ относно данъчните разпоредби
1. Преди изпращането на терен на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ изпращащата организация го информира относно всички данъчни разпоредби, които се прилагат по отношение на плащанията на дневни разходи в държавата на установяване на изпращащата организация и, когато е уместно, в държавата, в която доброволецът се изпраща на терен.
2. Когато доброволец на ЕС за хуманитарна помощ не пребивава в държавата на установяване на изпращащата организация, последната го информира за задължението му да се запознае с данъчните разпоредби на държавата, в която пребивава, приложими в конкретната му ситуация.
Член 16
Защита на данните
1. Обработването на лични данни от изпращащите и приемащите организации се извършва в съответствие с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (7) и Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета (8), когато това е приложимо.
2. Изпращащите и приемащите организации гарантират предотвратяването на злоупотреба с лични данни и неправилната им употреба по време на всяко обработване, в това число събиране, използване, оповестяване и изтриване, на всички лични данни за кандидатите за доброволци и доброволците на ЕС за хуманитарна помощ. Това се отнася до всички дейности, свързани с кандидатите за доброволци и с доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, по-специално:
а)
набирането и подбора (включително формуляри за кандидатстване, бележки от интервюта и въпросници за самооценка); както и
б)
подготовката и управлението на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ (включително планове за обучение и развитие, прегледи на изпълнението и документация за подкрепата от наставниците, медицински прегледи или дисциплинарни въпроси).
3. Изпращащите и приемащите организации гарантират, че се обработват единствено релевантни данни и че всички лични данни, като име, възраст, адрес и дата на раждане, в това число чувствителни данни, информация относно набирането, трудовата заетост и резултатите:
а)
се събират законосъобразно и надлежно за законни цели;
б)
се обработват добросъвестно и законосъобразно;
в)
се коригират или актуализират, когато това е необходимо;
г)
са достъпни само за упълномощен персонал;
д)
при поискване се предоставят на разположение на въпросния кандидат за доброволец или доброволец на ЕС за хуманитарна помощ;
е)
подлежат на сигурно съхранение; и
ж)
не се съхраняват за период, по-дълъг от необходимото.
4. За обработването на данните, посочени в параграф 3, изпращащите и приемащите организации искат изричното съгласие на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ.
5. Изпращащите и приемащите организации уведомяват кандидата за доброволец или доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ за неговото право на защита на личните данни, за неговото право на подаване на жалба и на използване и достъп до неговите собствени данни, както и за неговото право да знае кои са субектите, които ще имат достъп до неговите лични данни, и да знае до какъв вид данни ще има достъп всеки такъв субект.
Член 17
Почтеност и кодекс за поведение
1. Изпращащите и приемащите организации постигат съгласие относно политика на етично поведение, имаща за цел предотвратяването на корупцията и подкупите, и относно кодекс за поведение, основан на управленската политика на изпращащата организация, който е подходящ и се прилага за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ и включва насоки за очаквано поведение, приличие и почтеност, които се изискват от доброволците в целия ход на участието им в инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“.
2. Кодексът за поведение е обвързващ за доброволците на ЕС за хуманитарна помощ и включва най-малко следните изисквания:
а)
ангажимент за изграждане на чувство за идентичност с инициативата „Доброволци на ЕС за хуманитарна помощ“ и за принос за постигането на нейните цели;
б)
зачитане на другите хора и на тяхното достойнство и спазване на принципа на недискриминация;
в)
спазване на принципите на хуманитарната помощ, посочени в член 5, параграф 1 от Регламент (ЕС) № 375/2014;
г)
ангажимент за защита на децата и на уязвимите пълнолетни лица, включително чрез нулева търпимост към сексуалното насилие;
д)
нулева търпимост към употребата на наркотици, които са незаконни в държавата, в която се изпраща доброволецът;
е)
спазване на местните закони;
ж)
почтеност, борба с измамите и корупцията;
з)
поддържане на високи стандарти на лично и професионално поведение;
и)
спазване на процедурите за сигурност и за здраве и безопасност;
й)
задължение за докладване на нарушения и разпоредби за подаването на сигнали за нарушения;
к)
правила за контакти с медиите и управление на информацията; както и
л)
правила срещу неправомерното използване на оборудването на организацията.
3. Всяко нарушение на кодекса за поведение от страна на доброволец на ЕС за хуманитарна помощ се разглежда в съответствие с управленската политика на изпращащата организация.
4. Ако се счита, че нарушението представлява грубо нарушение, то води до преждевременното връщане на доброволеца на ЕС за хуманитарна помощ и, ако е необходимо, неговото поведение се докладва на съответните професионални или правни организации или органи.
Член 18
Защита на деца и уязвими пълнолетни лица, включително нулева търпимост към сексуалното насилие
1. Изпращащите и приемащите организации се ангажират с политика на нулева търпимост към каквото и да било насилие над деца и/или уязвими пълнолетни лица, в това число сексуално насилие. Те могат да докладват за случаи на насилие, да предприемат своевременни и надлежни мерки за справяне с инциденти, да подкрепят жертвите и да предотвратяват виктимизацията на лицата, подаващи сигнали за нарушения, както и да търсят налагането на отговорност на извършителите.
2. Изпращащите и приемащите организации предотвратяват насилието посредством процеса, който се използва за подбор на доброволците на ЕС за хуманитарна помощ, както и въвеждането им в длъжност и обучението им, като създават култура на откритост и осведоменост по този въпрос и възлагат ясни отговорности по отношение на управлението и надзора.
3. Изпращащата организация извършва всички законоустановени проверки, за да получи разрешение кандидатите за доброволци да работят с тези целеви групи.
4. Изпращащите и приемащите организации информират кандидатите за доброволци или доброволците на ЕС за хуманитарна помощ относно рисковете и препоръчаните превантивни мерки, за да се гарантира, че няма да бъде упражнено насилие.
ГЛАВА 7
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 19
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 24 октомври 2014 година.
REGULAMENTO DELEGADO (UE) N.o 1398/2014 DA COMISSÃO
de 24 de outubro de 2014
que estabelece normas relativas aos candidatos a voluntários e aos Voluntários para a Ajuda da UE
(Texto relevante para efeitos do EEE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (UE) n.o 375/2014 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 3 de abril de 2014, que cria o Corpo Voluntário Europeu para a Ajuda Humanitária («iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE») (1), nomeadamente o artigo 9.o, n.o 2,
Considerando o seguinte:
(1)
Nos termos do Regulamento (UE) n.o 375/2014, a Comissão deve estabelecer normas e procedimentos que abranjam as condições, disposições e requisitos necessários a aplicar pelas organizações de envio e de acolhimento aquando da identificação, seleção, preparação, gestão e destacamento dos candidatos a voluntários e dos Voluntários para a Ajuda da UE para apoiar operações de ajuda humanitária em países terceiros. O Regulamento (UE) n.o 375/2014 determina que estas normas sejam adotadas através de atos delegados e que os procedimentos sejam adotados através de atos de execução.
(2)
Todas as partes interessadas na iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE, incluindo os voluntários e as organizações de envio e de acolhimento, devem ser incentivados a partilhar um espírito de identidade comum em relação à iniciativa.
(3)
O quadro de competências a utilizar para a iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE deve incluir as competências transversais necessárias em muitos setores de voluntariado e de emprego e definir igualmente as competências específicas necessárias para a iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE e para trabalhar no domínio da ajuda humanitária. Deve ainda indicar uma lista não exaustiva de competências técnicas. Estes elementos devem contribuir para garantir um processo de seleção e de preparação dos candidatos a voluntários que seja eficaz e assente nas necessidades, com base num quadro de competências comum.
(4)
Para que as competências, as necessidades de aprendizagem e os resultados da iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE sejam documentados e avaliados, os voluntários devem seguir um plano de aprendizagem e desenvolvimento de fácil utilização em todas as fases da sua participação na iniciativa. A conceção desse plano basear-se-á nos ensinamentos retirados das iniciativas Youthpass (2) e Europass (3).
(5)
A participação na iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE pode melhorar a empregabilidade dos voluntários, em resultado dos conhecimentos, aptidões e competências adquiridos. Demonstra também a sua solidariedade com as pessoas carenciadas e o seu empenhamento em promover de forma visível um sentimento de cidadania europeia. Por conseguinte, é conveniente prever disposições específicas a fim de facilitar, tanto quanto possível, a validação da aprendizagem não formal e informal seguida pelos Voluntários para a Ajuda da UE, em conformidade com a Recomendação do Conselho de 20 de dezembro de 2012 sobre a validação da aprendizagem não formal e informal (4).
(6)
As normas que regem as parcerias entre organizações de envio e de acolhimento são pertinentes tanto para o setor humanitário como para as organizações de voluntariado. Contribuem para o objetivo de construir parcerias entre as organizações de execução e refletem a responsabilidade mútua dessas organizações tanto em termos de consecução dos objetivos da iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE como em relação aos Voluntários para a Ajuda da UE enquanto indivíduos. Importa definir os princípios em que se baseia a parceria e os requisitos mínimos que o acordo de parceria deve preencher para que os parceiros possam candidatar-se a gerir projetos que envolvam o destacamento para países terceiros de Voluntários para a Ajuda da UE.
(7)
Os princípios relativos à igualdade de oportunidades e à não-discriminação estão consagrados na legislação nacional e na legislação da União e devem ser sempre respeitados e promovidos pelas organizações de envio e de acolhimento. No entanto, estão previstas exceções em contextos específicos, sempre que necessário, relativas à definição do papel e do perfil dos Voluntários para a Ajuda da UE.
(8)
A conformidade com o direito nacional e da União e com o direito do país de acolhimento reveste-se de extrema importância, sendo da responsabilidade das organizações de envio e de acolhimento, que devem igualmente informar os Voluntários para a Ajuda da UE dos seus direitos e obrigações legais decorrentes dessa legislação e do seu direito a uma cobertura por seguro. A definição de um estatuto jurídico claro dos voluntários constitui uma condição prévia para o seu destacamento que deve figurar num contrato de destacamento entre a organização de envio e o Voluntário para a Ajuda da UE. Importa também prestar especial atenção à proteção dos dados pessoais, à necessidade de agir com integridade, em conformidade com um código de conduta, bem como à proteção das crianças e dos adultos vulneráveis, nomeadamente através do estabelecimento do princípio de tolerância zero aos abusos sexuais.
(9)
A fim de assegurar uma rápida execução da iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE é necessário que o presente regulamento entre em vigor com caráter urgente, uma vez que estabelece as disposições com base nas quais as organizações de execução procederão ao destacamento para países terceiros dos Voluntários para a Ajuda da UE,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
CAPÍTULO 1
DISPOSIÇÕES GERAIS
Artigo 1.o
Objeto
O presente regulamento estabelece normas relativas aos candidatos a voluntários e aos Voluntários para a ajuda da UE no que diz respeito às seguintes questões enumeradas no artigo 9.o, n.o 2, do Regulamento (UE) n.o 375/2014:
a)
Quadro de competências a utilizar para a identificação, seleção e preparação dos voluntários enquanto profissionais juniores ou seniores;
b)
Disposições para assegurar a igualdade de oportunidades e a não-discriminação no processo de identificação e seleção;
c)
Disposições para assegurar a observância, por parte das organizações de envio e de acolhimento, do direito aplicável, nacional e da União, bem como do direito do país de acolhimento;
d)
Normas que regem as parcerias entre organizações de envio e de acolhimento;
e)
Disposições para o reconhecimento das aptidões e competências obtidas pelos Voluntários para a Ajuda da UE em conformidade com as iniciativas da União já existentes neste domínio.
Artigo 2.o
Definições
Para efeitos do presente regulamento, aplicam-se as definições constantes do artigo 3.o do Regulamento (UE) n.o 375/2014 e as definições do Regulamento de Execução da Comissão a adotar com base no disposto no artigo 9.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 375/2014. Para além disso, entende-se por:
a)
«Competências», de acordo com a definição estabelecida no Quadro de Referência Europeu das competências essenciais para a aprendizagem ao longo da vida, (5) uma combinação de conhecimentos, aptidões e atitudes adequadas ao contexto, que permitem aos Voluntários para a Ajuda da UE contribuir para a prestação de ajuda humanitária em função das necessidades.
b)
«Competências transversais», competências exigidas em muitos setores do voluntariado e do emprego e que não são específicas da ajuda humanitária;
c)
«Competências específicas», competências exigidas para a iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE e para a ajuda humanitária em sentido mais lato;
d)
«Competências técnicas», competências resultantes de conhecimentos especializados pertinentes no contexto da ajuda humanitária;
e)
«Resultados de aprendizagem», de acordo com a definição estabelecida no Quadro Europeu de Qualificações, (6) enunciado do que um formando conhece, compreende e é capaz de fazer quando conclui um processo de aprendizagem, expresso em termos de conhecimentos, aptidões e competências.
CAPÍTULO 2
QUADRO DE COMPETÊNCIAS
Artigo 3.o
Quadro de competências
1. O quadro de competências a utilizar para a iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE deve incluir três dimensões:
a)
Competências transversais;
b)
Competências específicas;
c)
Competências técnicas.
2. O quadro de competências deve ser adaptado a:
a)
Profissionais juniores, em especial recém-licenciados com menos de cinco anos de experiência profissional e menos de cinco anos de experiência no âmbito da ação humanitária; e
b)
Profissionais seniores, com cinco ou mais anos de experiência profissional em cargos de responsabilidade ou postos de peritos.
3. O quadro de competências deve promover o processo contínuo de desenvolvimento pessoal pelo qual passam os Voluntários para a Ajuda da UE durante as diferentes fases da sua participação na iniciativa e medir os progressos por eles realizados. Os níveis de proficiência para cada competência serão avaliados em conformidade com a abordagem do Quadro Europeu de Qualificações e segundo a seguinte escala:
a)
Nível 4: Excelente;
b)
Nível 3: Bom;
c)
Nível 2: Suficiente;
d)
Nível 1: Insuficiente.
4. As definições das principais competências utilizadas são apresentadas no anexo.
Artigo 4.o
Plano de aprendizagem e desenvolvimento
1. O plano de aprendizagem e desenvolvimento deverá indicar os resultados de aprendizagem que se espera que os Voluntários para a Ajuda da UE alcancem e conter informações sobre as suas competências, necessidades de aprendizagem e aquisições previstas nas diferentes fases da sua participação na iniciativa.
2. As informações seguintes devem constar do plano de aprendizagem e desenvolvimento:
a)
Informações de base sobre o Voluntário para a Ajuda da UE;
b)
Informações de base sobre a posição ocupada pelo voluntário e uma descrição das tarefas a executar;
c)
Competências constantes do quadro de competências e uma avaliação do desempenho e dos resultados da aprendizagem do voluntário;
d)
Necessidades de aprendizagem e atividades de desenvolvimento planeadas, se pertinente;
e)
Cursos frequentados durante a formação ou destacamento;
f)
Outras informações pertinentes.
3. A utilização dos diferentes elementos do plano de aprendizagem e desenvolvimento depende das necessidades individuais e das aspirações do Voluntário para a Ajuda da UE e deve ser atualizada regularmente, incluindo nas seguintes fases:
a)
Seleção;
b)
Formação, incluindo estágios, quando pertinente;
c)
Destacamento;
d)
Prestação de informações após o destacamento, se pertinente.
CAPÍTULO 3
RECONHECIMENTO DAS APTIDÕES E COMPETÊNCIAS OBTIDAS PELOS VOLUNTÁRIOS PARA A AJUDA DA UE
Artigo 5.o
Processo de avaliação e documentação
1. A avaliação e documentação das competências adquiridas pelos Voluntários para a Ajuda da UE durante a sua participação na iniciativa contribuem para:
a)
O reconhecimento profissional das competências adquiridas que podem ser úteis num contexto profissional e melhorar a empregabilidade dos voluntários;
b)
O reconhecimento social do contributo dos voluntários para a manifestação dos valores de solidariedade da União para com as pessoas carenciadas e para a promoção do sentimento de cidadania europeia.
2. O processo de avaliação e documentação e o respetivo âmbito devem ser adaptados à situação de profissional júnior ou sénior e variar em função das necessidades e aspirações de cada Voluntário para a Ajuda da UE.
3. A avaliação e documentação das experiências de aprendizagem devem refletir o processo de desenvolvimento contínuo dos Voluntários para a Ajuda da UE, reconhecendo e apoiando desta forma a aprendizagem e o desenvolvimento nas diversas fases da participação de um voluntário na iniciativa. Devem ser realizadas com base no plano de aprendizagem e desenvolvimento a que se refere o artigo 4.o.
4. As organizações de envio e de acolhimento devem demonstrar um empenhamento constante na avaliação e documentação das experiências de aprendizagem dos Voluntários para a Ajuda da UE a fim de facilitar o reconhecimento profissional e social.
5. A Comissão e os Estados-Membros da UE devem fornecer às autoridades nacionais competentes responsáveis pela validação da aprendizagem não formal e informal informações pertinentes sobre a iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE e sobre o processo de avaliação e documentação, a fim de facilitar os processos formais de validação das experiências de aprendizagem dos Voluntários para a Ajuda da UE nos seus países de origem, se for caso disso.
Artigo 6.o
Reconhecimento profissional
1. Os Voluntários para a Ajuda da UE recebem, mediante pedido, um certificado de participação na iniciativa. Este certificado é emitido pela Comissão e deve incluir, pelo menos, as seguintes informações:
a)
Data da missão;
b)
Nome e dados das organizações de envio e de acolhimento;
c)
Nome e contactos do mentor do voluntário e do responsável direto;
d)
Nome e dados de pessoas das organizações de envio e de acolhimento dispostos a dar referências do voluntário;
e)
Principais tarefas e responsabilidades do Voluntário para a Ajuda da UE;
f)
Descrição dos principais resultados alcançados pelo Voluntário para a Ajuda da UE durante a missão;
g)
Descrição dos resultados da aprendizagem alcançados pelo Voluntário para a Ajuda da UE durante as diferentes fases da sua participação na iniciativa, avaliados em conformidade com o artigo 3.o, n.o 3, do presente regulamento.
2. A pedido do Voluntário para a Ajuda da UE, pode ser anexada ao certificado uma cópia do plano de aprendizagem e desenvolvimento.
Artigo 7.o
Reconhecimento social
1. O reconhecimento social será promovido através das ações enumeradas no plano de comunicação referido no artigo 17.o do Regulamento (UE) n.o 375/2014. Os Voluntários para a Ajuda da UE devem ter a oportunidade de participar nas atividades de comunicação externa destinadas a divulgar a iniciativa e o compromisso assumido pelos voluntários.
2. Sempre que apropriado, a Comissão organizará eventos de alto nível para sensibilizar a opinião pública e reforçar a visibilidade da iniciativa.
3. As organizações de envio devem difundir informações sobre a iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE e promover o envolvimento na sua rede, destacando as oportunidades que oferece aos voluntários para que continuem empenhados em questões relacionadas com a ajuda humanitária e a cidadania europeia ativa uma vez terminado o seu destacamento.
4. As organizações de envio e de acolhimento devem sensibilizar os Voluntários para a Ajuda da UE para as possibilidades de manter o seu empenhamento em questões relacionadas com a ajuda humanitária e a cidadania europeia ativa. Devem, nomeadamente, incentivar os Voluntários para a Ajuda da UE a participar em conferências e seminários organizados a nível nacional e da UE com o objetivo de partilharem as suas experiências com outras partes interessadas.
CAPÍTULO 4
NORMAS QUE REGEM AS PARCERIAS ENTRE ORGANIZAÇÕES DE ENVIO E DE ACOLHIMENTO
Artigo 8.o
Objetivo e membros de uma parceria
1. A parceria entre as organizações de envio e de acolhimento determina os acordos entre parceiros que se candidatam e gerem projetos que implicam o destacamento de Voluntários para a Ajuda da UE em países terceiros e que podem igualmente incluir atividades relacionadas com o reforço das capacidades e/ou assistência técnica.
2. Os membros da parceria são organizações de envio que estejam em conformidade com o disposto no artigo 10.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 375/2014, e organizações de acolhimento que estejam em conformidade com o disposto no artigo 10.o, n.o 4, do Regulamento (UE) n.o 375/2014.
3. Ao criar uma parceria, as organizações de envio e de acolhimento podem incluir como parceiros outras organizações especializadas em domínios relacionados com os objetivos ou as ações dos projetos referidos no n.o 1, a fim de contribuir com os seus conhecimentos específicos.
4. No caso de projetos que incluam atividades relativas ao reforço das capacidades e/ou assistência técnica, as organizações de envio e de acolhimento que já tenham sido objeto de um processo de certificação em conformidade com o Regulamento de Execução da Comissão a adotar com base no disposto no artigo 10.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 375/2014 mas que não tenham obtido essa certificação também podem ser consideradas parceiros elegíveis, na condição de terem uma estratégia de desenvolvimento de capacidades e/ou assistência técnica baseada nas necessidades.
5. No caso de projetos com o objetivo de apoiar operações de resposta de emergência, a parceria pode ser constituída somente por organizações de envio.
Artigo 9.o
Princípios da parceria
As atividades da iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE devem promover parcerias transnacionais entre organizações de envio e de acolhimento baseadas nos seguintes princípios:
a)
Igualdade;
b)
Valores comuns e uma visão partilhada;
c)
Transparência;
d)
Responsabilidade, responsabilização e fiabilidade;
e)
Confiança e respeito mútuos;
f)
Complementaridade, com base na diversidade da comunidade humanitária e de voluntariado, com uma forte ênfase na criação de capacidades a nível local;
g)
Flexibilidade e adaptabilidade;
h)
Reciprocidade na atribuição de recursos e na definição de objetivos.
Artigo 10.o
Acordo de parceria e normas aplicáveis
1. Antes de as organizações de envio e de acolhimento estabelecerem uma parceria, as organizações procedem a uma avaliação das necessidades, se necessário em cooperação com as organizações de envio, tendo em conta a avaliação das necessidades em matéria de ajuda humanitária efetuada pela Comissão.
2. A avaliação das necessidades deve incluir, no mínimo:
a)
Avaliação da vulnerabilidade e dos riscos do país de destacamento, incluindo a avaliação dos riscos em matéria de segurança, deslocações e saúde enfrentados pelos Voluntários para a Ajuda da UE;
b)
Análise da capacidade efetiva da organização de acolhimento para acolher um Voluntário para a Ajuda da UE;
c)
Análise das competências e capacidades inexistentes na organização de acolhimento e na comunidade local, identificação das necessidades e análise da melhor forma de lhes dar resposta;
d)
Análise do valor acrescentado esperado dos Voluntários para a Ajuda da UE e, se pertinente, do apoio previsto à organização de acolhimento e à comunidade local em matéria de reforço de capacidades.
3. Todos os parceiros devem assinar um acordo de parceria, a fim de assegurar a conformidade com as seguintes normas mínimas em matéria de parceria:
a)
As parcerias devem basear-se num acordo sobre valores comuns e uma visão partilhada, nomeadamente no que diz respeito ao voluntariado e à ajuda humanitária;
b)
O valor acrescentado de cada parceiro e os respetivos papéis devem ser claramente definidos;
c)
Todos os parceiros devem chegar a acordo sobre os objetivos comuns da parceria e as formas como as parcerias serão geridas, em especial:
i)
processos de decisão e práticas de trabalho,
ii)
disposições financeiras e gestão,
iii)
canais de comunicação entre as partes interessadas; frequência das reuniões e visitas ao terreno pelas organizações de envio,
iv)
plano de trabalho e atividades, incluindo calendário,
v)
repartição das tarefas de acordo com o plano de comunicação da iniciativa,
vi)
acompanhamento e avaliação da parceria,
vii)
contabilidade e documentação,
viii)
aperfeiçoamento e finalização da avaliação de necessidades referida no n.o 1,
ix)
formulação e avaliação conjuntas das tarefas atribuídas aos Voluntários para a Ajuda da UE,
x)
papéis e responsabilidades relativamente aos candidatos a voluntários e aos Voluntários para a Ajuda da UE durante as diferentes fases da sua participação na iniciativa,
xi)
procedimentos para o tratamento das reclamações (tanto as reclamações apresentadas no âmbito da parceria como as provenientes de partes externas relacionadas com a atividade de parceria) e resolução de conflitos entre parceiros,
xii)
políticas e procedimentos para a saída de um parceiro,
xiii)
implicações financeiras,
xiv)
implicações contratuais (nomeadamente no que se refere aos Voluntários para a Ajuda da UE e às comunidades afetadas);
d)
Se pertinente, será elaborada entre os parceiros uma estratégia em matéria de desenvolvimento, de capacidades e/ou assistência técnica baseada nas necessidades, à qual será atribuído um orçamento específico;
e)
Os parceiros devem contribuir para as atividades de aprendizagem e comprometer-se a realizar ações de comunicação e visibilidade em conformidade com o plano de comunicação referido no artigo 17.o do Regulamento (UE) n.o 375/2014.
CAPÍTULO 5
IGUALDADE DE OPORTUNIDADES E NÃO-DISCRIMINAÇÃO
Artigo 11.o
Princípio geral
1. A iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE deve estar aberta a todos os candidatos elegíveis, independentemente da sua nacionalidade, sexo, raça, origem étnica, idade, contexto social, religião ou crença, estado civil, orientação sexual ou deficiência.
2. As organizações de envio e de acolhimento comprometem-se a respeitar os princípios da igualdade de tratamento, da igualdade de oportunidades e da não-discriminação. Estes princípios devem ser plenamente integrados no processo de identificação, seleção, recrutamento e preparação dos voluntários, bem como nas políticas e práticas de gestão do desempenho.
Artigo 12.o
Igualdade de tratamento, igualdade de oportunidades e não-discriminação
1. A organização de envio deve dispor de uma declaração de princípio e de uma política que garanta que as práticas no local de trabalho refletem os princípios da igualdade de tratamento, igualdade de oportunidades e não-discriminação e promover uma cultura organizacional inclusiva.
2. A política de igualdade de tratamento, igualdade de oportunidades e não-discriminação a que se refere o n.o 1 deve, no mínimo:
a)
Ser conforme à legislação da União e à legislação nacional pertinentes e tentar evitar ou corrigir e eliminar as políticas e práticas discriminatórias, incluindo eventuais obstáculos ao emprego para todos os grupos identificados na legislação e/ou que estão notoriamente expostos a preconceitos quando procuram emprego e, por conseguinte, estão em risco de subrepresentação;
b)
Incluir, sem no entanto se limitar a tal, todos os aspetos da experiência do voluntário, nomeadamente as diferentes normas de comportamento, o anúncio de destacamento, o recrutamento e a seleção, a formação e o desenvolvimento, a gestão do desempenho, as condições de trabalho, incluindo a remuneração e os procedimentos em matéria de despedimento;
c)
Indicar claramente os papéis e as responsabilidades de todos os membros do pessoal e dos voluntários, dos quadros superiores e das equipas de enquadramento, dos departamentos de recursos humanos e de quaisquer outras partes interessadas identificadas pela organização;
d)
Ser controlada e revista regularmente, a fim de garantir que se mantém em conformidade com a legislação pertinente e que é correta e efetivamente implementada.
3. A organização de acolhimento deve confirmar por escrito à organização de envio que aplica e reconhece o princípio e a política de igualdade de tratamento, igualdade de oportunidades e não-discriminação, devendo também informar a organização de envio de eventuais exceções que seja necessário inserir na definição do papel e do perfil do Voluntário para a Ajuda da UE devido ao contexto específico do seu trabalho.
4. A organização de envio deve apoiar a organização de acolhimento na aplicação da política de igualdade de tratamento, igualdade de oportunidades e não-discriminação e, a título excecional, ajudar as organizações de acolhimento a efetuar ajustamentos a estes princípios em função do contexto específico, se necessário.
5. Sempre que possível, a organização de envio deve proporcionar regularmente a todos os funcionários formação e informações adequadas sobre a sua política e os seus princípios, a fim de assegurar que todas as partes interessadas compreendem, apoiam e implementam essa política.
CAPÍTULO 6
OBSERVÂNCIA DO DIREITO NACIONAL E DA UNIÃO, BEM COMO DO DIREITO DO PAÍS DE ACOLHIMENTO
Artigo 13.o
Disposições gerais
1. As organizações de envio e de acolhimento devem garantir a observância do direito nacional e da União aplicável, bem como do direito do país de acolhimento, e nomeadamente:
a)
O Regulamento (UE) n.o 375/2014, designadamente o respeito dos princípios gerais a que se refere o artigo 5.o;
b)
A legislação aplicável ao estatuto jurídico dos Voluntários para a Ajuda da UE;
c)
A legislação aplicável em matéria de condições de trabalho, saúde, segurança e proteção dos voluntários;
d)
A legislação em matéria de igualdade de tratamento e de não-discriminação;
e)
A legislação relativa à proteção dos dados pessoais.
2. As organizações de envio e de acolhimento devem informar os Voluntários para a Ajuda da UE dos seus direitos e obrigações legais decorrentes da legislação referida no n.o 1, bem como dos seus direitos à cobertura por seguro prevista no Regulamento de Execução da Comissão a adotar com base no disposto no artigo 9.o, n.o 3, do Regulamento (UE) n.o 375/2014.
Artigo 14.o
Estatuto jurídico dos Voluntários para a Ajuda da UE
1. A organização de envio deve respeitar a legislação aplicável ao estatuto jurídico dos Voluntários para a Ajuda da UE. Para o efeito, elabora um contrato de destacamento, tal como referido no artigo 14.o, n.o 5, do Regulamento (UE) n.o 375/2014, que deve ser assinado pela organização e pelo Voluntário para a Ajuda da UE. O contrato indica a legislação aplicável e a jurisdição competente.
2. A organização de envio deve garantir o respeito do contrato por parte da organização de acolhimento, sendo responsável por violações das disposições do contrato de destacamento por parte da organização de acolhimento.
Artigo 15.o
Dever de informar o Voluntário para a Ajuda da UE sobre as normas fiscais
1. Antes do destacamento, a organização de envio deve informar o Voluntário para a Ajuda da UE sobre as disposições fiscais aplicáveis às ajudas de custo no país de estabelecimento da organização de envio e, se for caso disso, no país de destacamento.
2. Se o Voluntário para a Ajuda da UE não for residente no país de estabelecimento da organização de envio, esta deve informá-lo da obrigação de se inteirar das normas fiscais do seu próprio país de residência aplicáveis à sua situação específica.
Artigo 16.o
Proteção de dados
1. O tratamento de dados pessoais por parte das organizações de envio e de acolhimento deve ser conforme à Diretiva 95/46/CE do Parlamento Europeu e do Conselho (7) e ao Regulamento (CE) n.o 45/2001 do Parlamento Europeu e do Conselho (8), se aplicável.
2. As organizações de envio e de acolhimento devem garantir que a utilização abusiva e indevida de dados pessoais não é permitida durante o tratamento, e nomeadamente a recolha, utilização, divulgação e eliminação de todos os dados pessoais sobre os candidatos a voluntários e os Voluntários para a Ajuda da UE. Tais medidas abrangem todas as ações respeitantes aos candidatos a voluntários e aos Voluntários para a Ajuda da UE, nomeadamente:
a)
Recrutamento e seleção (incluindo os processos de candidatura, notas de entrevistas e questionários de autoavaliação);
b)
Preparação e gestão dos Voluntários para a Ajuda da UE (incluindo planos de aprendizagem e de desenvolvimento, análises do desempenho e registos de orientação, controlos médicos e eventuais questões disciplinares).
3. As organizações de envio e de acolhimento devem garantir que apenas sejam tratados os dados pertinentes e que quaisquer dados pessoais como nome, idade, endereço e data de nascimento, incluindo dados sensíveis, informações relativas ao recrutamento, emprego e desempenho, devem ser:
a)
Recolhidos para finalidades determinadas, explícitas e legítimas;
b)
Objeto de um tratamento leal e lícito;
c)
Corrigidos e atualizados, se necessário;
d)
Consultados apenas por pessoal autorizado;
e)
Disponibilizados, mediante pedido, ao candidato a voluntário e ao Voluntário para a Ajuda da UE em questão;
f)
Mantidos em segurança;
g)
Conservados apenas durante o período necessário.
4. No tratamento dos dados referidos no n.o 3, as organizações de envio e de acolhimento devem pedir o consentimento explícito do Voluntário para a Ajuda da UE.
5. As organizações de envio e de acolhimento devem informar o candidato a voluntário ou o Voluntário para a Ajuda da UE do seu direito à proteção dos dados pessoais, do direito de apresentar queixa e de utilizar e ter acesso aos seus próprios dados, do direito de conhecer a identidade das entidades que têm acesso aos seus dados pessoais e de saber a que tipo de dados cada entidade terá acesso.
Artigo 17.o
Integridade e código de conduta
1. As organizações de envio e de acolhimento devem chegar a acordo sobre uma política de integridade destinada a evitar a corrupção e o suborno, bem como sobre um código de conduta baseado na política de gestão da organização de envio que se adeque e se aplique aos Voluntários para a Ajuda da UE e inclua orientações sobre os comportamentos esperados, bem como sobre a dignidade e a integridade exigidas durante toda a sua participação na iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE.
2. O código de conduta deve ser vinculativo para os Voluntários para a Ajuda da UE e incluir, no mínimo, os seguintes requisitos:
a)
Empenho em desenvolver um sentimento de identidade em torno da iniciativa Voluntários para a Ajuda da UE e em contribuir para a consecução dos seus objetivos;
b)
Respeito pelos outros e pela sua dignidade e respeito pelo princípio de não-discriminação;
c)
Respeito pelos princípios de ajuda humanitária como referidos no artigo 5.o, n.o 1, do Regulamento (UE) n.o 375/2014;
d)
Compromisso no sentido de proteger as crianças e os adultos vulneráveis, incluindo através de tolerância zero aos abusos sexuais;
e)
Tolerância zero ao uso de drogas ilegais no país de destacamento;
f)
Respeito pelas leis nacionais;
g)
Integridade, luta contra a fraude e a corrupção;
h)
Manutenção de padrões elevados de conduta pessoal e profissional;
i)
Cumprimento das regras de segurança e dos procedimentos de saúde e segurança;
j)
Obrigação de comunicar infrações e disposições em matéria de denúncia de irregularidades;
k)
Regras em matéria de contactos com a comunicação social e gestão da informação;
l)
Regras proibindo a utilização abusiva do equipamento da organização.
3. Qualquer infração ao Código de Conduta por parte de um Voluntário para a Ajuda da UE deve ser tratada em conformidade com a política de gestão da organização de envio.
4. Se a infração for considerada falta grave, implicará o regresso antecipado do Voluntário para a Ajuda da UE e, se necessário, a sua conduta será comunicada às organizações ou autoridades profissionais ou judiciais competentes.
Artigo 18.o
Proteção das crianças e dos adultos vulneráveis, nomeadamente tolerância zero aos abusos sexuais
1. As organizações de envio e de acolhimento devem comprometer-se a seguir uma política de tolerância zero relativamente a eventuais abusos de crianças e/ou adultos vulneráveis, incluindo abuso sexual. Devem poder assinalar os abusos, reagir rápida e adequadamente aos incidentes, apoiar as vítimas, evitar as represálias sobre os denunciantes e deter os autores de tais atos.
2. As organizações de envio e de acolhimento evitarão abusos graças ao processo de seleção, preparação e formação dos Voluntários para a Ajuda da UE, mediante a criação de uma cultura de abertura e de sensibilização para a questão e a atribuição clara das responsabilidades de gestão e supervisão.
3. A organização de envio deve efetuar todos os controlos oficiais legalmente exigidos a fim de obter autorização para os candidatos a voluntários trabalharem com estes grupos-alvo.
4. As organizações de envio e de acolhimento devem informar os candidatos a voluntários e os Voluntários para a Ajuda da UE acerca dos riscos e medidas preventivas recomendadas, a fim de assegurar que não se verificam abusos.
CAPÍTULO 7
DISPOSIÇÕES FINAIS
Artigo 19.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 24 de outubro de 2014.