РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 29 септември 2014 година
за даване на разрешение на Италия да прилага в определени географски зони намалени ставки при данъчното облагане на газьол и втечнен нефтен газ (ВНГ), използвани за отопление, в съответствие с член 19 от Директива 2003/96/ЕО
(2014/695/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2003/96/ЕО на Съвета от 27 октомври 2003 г. относно преструктурирането на правната рамка на Общността за данъчно облагане на енергийните продукти и електроенергията (1), и по-точно член 19, параграф 1 от нея,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
Съгласно член 19, параграф 1 от Директива 2003/96/ЕО Италия получи разрешение да прилага в определени „зони в особено неблагоприятно положение“ намалени ставки при облагането с акцизи на газьол и ВНГ, използвани за отопление. Последното разрешение беше предоставено за срок до 31 декември 2012 г. с Решение 2008/318/ЕО на Съвета (2).
(2)
С писмо от 31 май 2012 г. италианските органи поискаха разрешение да прилагат в определени географски зони в особено неблагоприятно положение намалени данъчни ставки при облагането на газьол и ВНГ, използвани за отопление, продължавайки практиката, следвана съгласно Решение 2008/318/ЕО преди изтичането на срока на действие на посоченото решение. Италианските органи предоставиха допълнителна информация и разяснения на 4 декември 2012 г., 16 юли 2013 г., 31 декември 2013 г. и 22 януари 2014 г. С писмо от 19 март 2014 г. италианските власти поискаха подновяване на разрешението, предоставено с Решение 2008/318/ЕО, без промени в неговия териториален обхват, за периода от 1 януари 2013 г. до 31 декември 2018 г.
(3)
Италия има много разнородна територия с променливи климатични и географски условия. Отчитайки особеностите на своята територия, Италия въведе намалени ставки за данъчно облагане на газьол и ВНГ с цел да компенсира частично прекомерно високите разходи за отопление на жителите в определени географски региони.
(4)
Въвеждането на различия в данъка в Италия се основава на обективни критерии и цели да постави населението от отговарящите на критериите зони в по-съпоставими условия с останалата част на населението чрез намаляване на прекомерно високите им разходи за отопление, които се дължат на суровите климатични условия или затруднения в снабдяването с гориво.
(5)
Намалените данъчни ставки се прилагат в географски зони, отговарящи на един от следните критерии: а) много сурови климатични условия в рамките на територията на Италия, т.е. общини, попадащи в зона F, определена с Президентски указ № 412 от 1993 г. (3), б) сурови климатични условия в комбинация със затруднения в снабдяването с гориво, т.е. общини, попадащи в зона Е, определена с Президентски указ № 412 от 1993 г., и в) географска изолация в комбинация с трудно и скъпоструващо снабдяване с гориво, т.е. Сардиния и малките острови. Тъй като изграждането на мрежата за снабдяване с природен газ би намалило в значителна степен допълнителните разходи за отопление и би довело до по-голямо разнообразие на доставките на гориво, когато е уместно, намалените данъчни ставки следва да се прилагат до завършване на мрежата за природен газ във въпросните общини.
(6)
Исканата мярка беше прегледана от Комисията и беше счетено, че не нарушава правилата на конкуренцията, не възпрепятства функционирането на вътрешния пазар и не се смята за несъвместима с политиката на ЕС за околната среда, енергетиката и транспорта. Намалената данъчна ставка за облагане както на газьола, така и на ВНГ, остава по-висока от минималните равнища на данъчно облагане в ЕС, определени в Директива 2003/96/ЕО, и само частично компенсира допълнителните разходи за отопление във въпросните географски зони.
(7)
Исканата мярка се прилага само за целите на отоплението на помещения (за лични и служебни цели) и не се прилага за други форми на професионална употреба на газьол и ВНГ. Съгласно италианските власти за данъчното облекчение за професионалните потребители ще се прилага във всеки конкретен случай Регламент (ЕС) № 1407/2013 на Комисията (4). Все пак, ако печалбата за определено предприятие превиши прага, определен в посочения регламент, Комисията следва да бъде уведомена за това в съответствие с Регламент (ЕС) № 734/2013 (5).
(8)
С цел да се гарантира непрекъснатото прилагане на мярката по отношение на разрешението да се прилагат намалени ставки на акцизите съгласно Решение 2008/318/ЕО, чийто срок на действие изтече на 31 декември 2012 г., е уместно настоящото решение да се прилага от 1 януари 2013 г. Непрекъснатото прилагане на режима на намалените ставки на акцизите би допринесло за гарантиране на правната сигурност и би взело предвид оправданите правни очаквания на населението в отговарящите на условията зони. Поради това изглежда уместно да се предостави разрешение за срок от шест години. Този период на прилагане ще осигури на италианските органи достатъчно време за оценка на въздействието на мярката върху околната среда. Също така ще покаже, че в бъдеще ще трябва да се въведат повече целенасочени мерки за икономия на енергия с цел подобряване на енергийната ефективност и осигуряване на положително въздействие върху околната среда,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. С настоящото на Италия се разрешава да прилага намалени ставки за данъчно облагане на газьол и ВНГ, използвани за отопление, в следните географски райони в неблагоприятно положение:
а)
общини, попадащи в климатична зона F, определена с Президентски указ № 412 от 26 август 1993 г.;
б)
общини, попадащи в климатична зона E, определена с Президентски указ № 412 от 26 август 1993 г.;
в)
общини в Сардиния и на малки острови, т.е. всички италиански острови с изключение на Сицилия.
2. С цел да се избегне каквото и да било свръхкомпенсиране, намалението не превишава допълнителните разходи за отопление във въпросните зони. В конкретния случай на Сардиния и малките острови, като последствие намалението на данъка не води до падане на цената под цената на същите горива в континенталната част на Италия.
3. Намалената ставка е в съответствие с изискванията, предвидени в Директива 2003/96/ЕО, и в частност с минималните нива за данъчно облагане, предвидени в член 9 от нея.
Член 2
Допустимостта на географските зони, посочени в член 1, параграф 1, букви б) и в), е обусловена от липсата на мрежа за снабдяване с природен газ в съответната община.
Член 3
Настоящото решение се прилага от 1 януари 2013 г. до 31 декември 2018 г.
Член 4
Адресат на настоящото решение е Италианската република.
Съставено в Брюксел на 29 септември 2014 година.
DECISÃO DE EXECUÇÃO DO CONSELHO
de 29 de setembro de 2014
que autoriza a Itália a aplicar, em determinadas zonas geográficas, taxas reduzidas do imposto sobre o gasóleo e o GPL utilizados para aquecimento, nos termos do artigo 19.o da Diretiva 2003/96/CE
(2014/695/UE)
O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Diretiva 2003/96/CE do Conselho, de 27 de outubro de 2003, que reestrutura o quadro comunitário de tributação dos produtos energéticos e da eletricidade (1), nomeadamente o artigo 19.o, n.o 1,
Tendo em conta a proposta da Comissão Europeia,
Considerando o seguinte:
(1)
Nos termos do artigo 19.o, n.o 1, da Diretiva 2003/96/CE, a Itália foi autorizada a aplicar em determinadas zonas particularmente desfavorecidas taxas reduzidas do imposto especial sobre o consumo do gasóleo e do GPL utilizados para fins de aquecimento. A última autorização tinha sido concedida até 31 de dezembro de 2012 através da Decisão 2008/318/CE do Conselho (2).
(2)
Por carta de 31 de maio de 2012, as autoridades italianas solicitaram autorização para aplicar, em determinadas zonas geográficas especialmente desfavorecidas, taxas de imposto reduzidas ao gasóleo e ao GPL utilizados para aquecimento, prosseguindo uma prática adotada nos termos da Decisão 2008/318/CE antes de essa decisão caducar. As autoridades italianas prestaram informações e esclarecimentos adicionais em 4 de dezembro de 2012, 16 de julho de 2013, 31 de dezembro de 2013 e 22 de janeiro de 2014. Por carta datada de 19 de março de 2014, as autoridades italianas solicitaram a renovação da autorização concedida através da Decisão 2008/318/CE, sem alteração do seu âmbito de aplicação territorial, para o período compreendido entre 1 de janeiro de 2013 e 31 de dezembro de 2018.
(3)
A Itália possui um território muito diversificado, com condições climáticas e geográficas variáveis. Atendendo às especificidades do seu território, a Itália introduziu taxas de imposto reduzidas para o gasóleo e o GPL, tendo em vista compensar parcialmente os custos de aquecimento desproporcionadamente elevados suportados pelos residentes em determinadas zonas geográficas.
(4)
A diferenciação fiscal na Itália baseia-se em critérios objetivos e tem por finalidade colocar a população das zonas elegíveis numa posição de maior equidade em relação ao resto da população italiana mediante uma redução dos custos de aquecimento que são desproporcionadamente elevados, devido a condições climáticas difíceis ou a dificuldades de abastecimento de combustível.
(5)
As taxas reduzidas do imposto são aplicáveis nas zonas geográficas que satisfaçam um dos seguintes critérios: a) condições climáticas mais difíceis do território italiano, ou seja, municípios situados na zona F definida no Decreto Presidencial n.o 412 de 1993 (3); b) condições climáticas difíceis combinadas com dificuldades de abastecimento de combustível, ou seja, municípios situados na zona E definida no Decreto Presidencial n.o 412 de 1993; e c) isolamento geográfico combinado com dificuldades de abastecimento de combustível, ou seja, Sardenha e ilhas menores. Tendo em conta que o desenvolvimento da rede de gás natural permitiria reduzir, em grande medida, os custos de aquecimento suplementares e conduziria a uma maior diversidade de abastecimento de combustível, se necessário, as taxas reduzidas do imposto só são aplicáveis até à conclusão da rede de distribuição de gás natural nos municípios em causa.
(6)
A Comissão examinou a medida solicitada, tendo concluído que esta não provocava distorções de concorrência, não prejudicava o funcionamento do mercado interno e não era incompatível com as políticas da UE nos domínios do ambiente, da energia e dos transportes. A taxa reduzida do imposto, tanto para o gasóleo como para o GPL, continuaria a ser superior aos níveis mínimos de tributação da UE estabelecidos na Diretiva 2003/96/CE e só atenuaria parcialmente os custos de aquecimento suplementares suportados nas zonas geográficas em causa.
(7)
A medida solicitada seria aplicável apenas ao aquecimento do ambiente (particulares e empresas) e não seria aplicável a outras formas de utilização comercial de gasóleo e GPL. De acordo com as autoridades italianas, o montante do benefício fiscal dos utilizadores empresariais em cada caso específico seria contemplado pelo Regulamento (UE) n.o 1407/2013 da Comissão (4). Todavia, se o benefício de uma empresa individual exceder o limite fixado naquele regulamento, deverá ser notificado à Comissão em conformidade com o Regulamento (UE) n.o 734/2013 do Conselho (5).
(8)
A fim de assegurar que a medida se aplicaria sem interrupção relativamente à autorização de aplicação de taxas reduzidas do imposto especial sobre o consumo concedidas autorizadas pela Decisão 2008/318/CE, que caducou em 31 de dezembro de 2012, seria adequado que a presente decisão se aplicasse desde 1 de janeiro de 2013. A aplicação continuada do sistema de taxas reduzidas do imposto especial sobre o consumo contribuiria para garantir a segurança jurídica e não prejudicaria as expetativas legítimas da população das zonas elegíveis. Por conseguinte, afigura-se adequado conceder a autorização por um período de seis anos. Esse período de aplicação permitiria que as autoridades italianas dispusessem do tempo suficiente para avaliarem o efeito ambiental da medida e indicaria igualmente que, no futuro, teriam de ser postas em prática medidas de poupança de energia mais específicas para melhorar a eficiência energética e para garantir um efeito positivo sobre o ambiente,
ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
1. A Itália é autorizada a aplicar taxas de imposto reduzidas ao gasóleo e ao GPL utilizados para aquecimento nas seguintes zonas geográficas desfavorecidas:
a)
Municípios situados na zona climática F, conforme previsto pelo Decreto Presidencial n.o 412, de 26 de agosto de 1993;
b)
Municípios situados na zona climática E, conforme previsto pelo Decreto Presidencial n.o 412, de 26 de agosto de 1993;
c)
Municípios da Sardenha e das ilhas menores, isto é, todas as ilhas italianas excetuando a Sicília.
2. A fim de evitar qualquer sobrecompensação, a redução deve limitar-se aos custos adicionais de aquecimento suportados nas zonas em questão. No caso específico da Sardenha e das ilhas menores, por conseguinte, a redução fiscal não deve colocar o preço a um nível inferior ao preço do mesmo combustível na Itália continental.
3. A taxa reduzida deve satisfazer as exigências previstas na Diretiva 2003/96/CE, nomeadamente os níveis mínimos de tributação estabelecidos no artigo 9.o da mesma.
Artigo 2.o
A elegibilidade das zonas geográficas referidas no artigo 1.o, n.o 1, alíneas b) e c), está condicionada à indisponibilidade da rede de distribuição de gás natural no município.
Artigo 3.o
A presente decisão é aplicável desde 1 de janeiro de 2013 até 31 de dezembro de 2018.
Artigo 4.o
A destinatária da presente decisão é a República Italiana.
Feito em Bruxelas, em 29 de setembro de 2014.