32002D0225
L 075/62
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 15 март 2002 година
за определяне на подробни правила за прилагането на Директива 91/492/ЕИО на Съвета по отношение на максималните нива и методите на анализ на някои морски биотоксини в двучерупчестите мекотели, бодлокожите, ципестите и морските коремоноги
(нотифицирано под номер С(2002) 1001)
(текст от значение за ЕИП)
(2002/225/ЕО)
КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност,
като взе предвид Директива 91/492/ЕИО на Съвета от 15 юли 1991 г. относно определяне на здравните изисквания за производството и пускането на пазара на живи двучерупчести мекотели (1), последно изменена с Директива 97/79/ЕО (2), и по-специално точки 3 и 5 от глава V от приложението към нея,
като има предвид, че:
(1)
Глава V, точка 7 от приложението към Директива 91/492/ЕИО гласи, че обичайните методи за биологичен анализ не трябва да дават положителен реакция по отношение на diarrheic shellfish poisoning (DSP) в ядивните части на мекотелите (цялото тяло или всяка ядивна част поотделно).
(2)
Научно е доказано, че някои морски биотоксини като комплексът diarrheic shellfish poisoning (DSP) (окадаична киселина (АО) и динофизистоксини DTX, както и йесотоксините (YTX), пектенотоксините (PTX) и азаспирацидите (AZA) представляват сериозна опасност за здравето на човека, когато надвишават определени граници в двучерупчестите мекотели, бодлокожите, ципестите или морските коремоноги.
(3)
В светлината на последните научни изследвания вече е възможно да се определят максималните нива и методите за анализ на гореспоменатите биотоксини.
(4)
Максималните нива и методите за анализ следва да бъдат хармонизирани и да бъдат въведени от държавите-членки, за да се защити здравето на човека.
(5)
Освен биологичните методи на анализ трябва да се приемат и други методи за детекция като химическия анализ и опитите ин витро, ако е доказано, че те не са по-малко ефективни от биологичните методи и че използването им има еквивалентно значение за опазване на човешкото здраве.
(6)
Предложените максимални нива са основани на временни данни и следва да бъдат оценени отново при получаването на нови научни данни.
(7)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Постоянния ветеринарен комитет,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Настоящото решение определя максималните нива за наличие на морски биотоксини от комплекса diarrheic shellfish poisoning (DSP) (окадаична киселина и динофизистоксини), на йесотоксините, пектенотоксините и азаспирацидите, както и методите за анализ, които трябва да се използват, за да се установи тяхното наличие. То се прилага за двучерупчестите мекотели, бодлокожите, ципестите и морските коремоноги, предназначени за консумация от човека или за предварителна преработка преди консумация.
Член 2
Общото максимално ниво на окадаична киселина, динофизистоксини и пектенотоксини в животните по член 1 (цялото тяло или част, която се консумира отделно) е 160 μg в еквивалент окадаична киселина на килограм. Методите за анализ са определени в приложението.
Член 3
Максималното ниво на йесотоксини в животните по член 1 (цялото тяло или част, която се консумира отделно) е 1 mg в еквивалент иесотоксин на килограм. Методите за анализ са определени в приложението.
Член 4
Максималното ниво на азаспирациди в животните по член 1 (цялото тяло или част, която се консумира отделно) е 160 μg в еквивалент азаспирацид на килограм. Методите за анализ са определени в приложението.
Член 5
Когато резултатите от проведените анализи показват отклонения между различните методи, за референтен метод се счита биологичното дозиране върху мишка.
Член 6
Адресати на настоящото решение са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 15 март 2002 година.
Decisione della Commissione
del 15 marzo 2002
che fissa norme specifiche per l'attuazione della direttiva 91/492/CEE del Consiglio per quanto concerne i tenori massimi e i metodi d'analisi di talune biotossine marine in molluschi bivalvi, echinodermi, tunicati e gasteropodi marini
[notificata con il numero C(2002) 1001]
(Testo rilevante ai fini del SEE)
(2002/225/CE)
LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE,
visto il trattato che istituisce la Comunità europea,
vista la direttiva 91/492/CEE del Consiglio, del 15 luglio 1991, che stabilisce le norme sanitarie applicabili alla produzione e alla commercializzazione dei molluschi bivalvi vivi(1), modificata da ultimo dalla direttiva 97/79/CE(2), in particolare il capitolo V, paragrafi 3 e 5, dell'allegato,
considerando quanto segue:
(1) Il capitolo V, punto 7, dell'allegato alla direttiva 91/492/CEE stabilisce che i consueti metodi di analisi biologica non devono dare reazione positiva alla presenza di veleno diarreogeno ("Diarrhetic Shellfish Poisoning" - DSP) nelle parti commestibili dei molluschi (corpo intero o parti consumabili separatamente).
(2) È scientificamente provato che alcune biotossine marine quali quelle del complesso DSP [acido okadaico (OA) e dinophysitossine (DTX)], come pure le yessotossine (YTX), le pectenotossine (PTX) e gli azaspiracid (AZA), costituiscono un grave rischio per la salute umana qualora presenti oltre certi limiti nei molluschi bivalvi, negli echinodermi, nei tunicati o nei gasteropodi marini.
(3) Alla luce di recenti studi scientifici, è ora possibile stabilire i tenori massimi e i metodi d'analisi per queste biotossine.
(4) I tenori massimi e i metodi d'analisi devono essere armonizzati e attuati dagli Stati membri per proteggere la salute umana.
(5) Oltre ai metodi di analisi biologica, saranno accettati metodi alternativi di rilevamento, quali metodi chimici e test in vitro, purché sia dimostrato che le prestazioni dei metodi prescelti non sono meno efficaci di quelle del metodo biologico e che la loro applicazione fornisce un livello equivalente di tutela della salute pubblica.
(6) I tenori massimi proposti si basano su dati provvisori e dovranno essere riesaminati quando saranno disponibili nuovi risultati scientifici.
(7) Le disposizioni previste dalla presente decisione sono conformi al parere del comitato veterinario permanente,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
La presente decisione stabilisce i tenori massimi di biotossine marine del complesso DSP (acido okadaico e dinophysitossine), yessotossine, pectenotossine e azaspiracid, nonché i metodi d'analisi da impiegare per la loro determinazione. Si applica a molluschi bivalvi, echinodermi, tunicati e gasteropodi marini destinati al consumo umano immediato o ad ulteriore lavorazione prima del consumo.
Articolo 2
Il tenore massimo complessivo di acido okadaico, dinophysitossine e pectenotossine negli animali di cui all'articolo 1 (corpo intero o parti consumabili separatamente) è fissato a 160 μg di equivalente acido okadaico/kg. I metodi d'analisi sono definiti nell'allegato.
Articolo 3
Il tenore massimo di yessotossine negli animali di cui all'articolo 1 (corpo intero o parti consumabili separatamente) è fissato a 1 mg di equivalente yessotossina/kg. I metodi d'analisi sono definiti nell'allegato.
Articolo 4
Il tenore massimo di azaspiracid negli animali di cui all'articolo 1 (corpo intero o parti consumabili separatamente) è fissato a 160 μg di equivalente azaspiracid/kg. I metodi d'analisi sono definiti nell'allegato.
Articolo 5
Nel caso in cui i risultati delle analisi condotte dimostrino discrepanze tra i diversi metodi, il metodo di riferimento è il biotest sui topi.
Articolo 6
Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione.
Fatto a Bruxelles, il 15 marzo 2002.